Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وز تعلل می کرد و راضی به واگذاری انطاکیه به بوهموند نبود. بوهموند هم که نسبت به خشم سپاهیان ریموند برای آغاز حرکت آگاه بود پیشنهاد کرد حرکت سپاه تا روز عید پاک به عقب افتد. ریموند از سران صلیبی دعوت کرد تا به روج آمده و در آنجا قصد داشت تا آنان را با پرداخت مقادیری رشوه آنان را خریده و سپهسالاری خود را بر آنان تحمیل کند ولی پیشنهادهای او بی نتیجه ماند. در همین هنگام ذخایر آذوقه سپاه صلیبی که در معره نعمان حضور داشت به انتها رسید و وضعیت چنان وخیم گردید که سپاهیان به آدم خواری روی آوردند. آنان که از صبر کردن ناامید شده بودند باروهای شهر را منهدم کردند و شهر را به آتش کشیدند. ریموند با آگاهی از وضعیت به معره نعمان رفته و با مشاهده وضعیت در سیزدهم ژانویه ۱۰۹۹ در پیشاپیش سپاه و برای شبیه کردن هرچه بیشتر خود به رهبر زائران، با پای پیاده به سوی اورشلیم به راه افتاد. دست نشاندگان ریموند یعنی ریموند پیلت، اسقف باره و پادگان سربازان ریموند در انطاکیه نیز، همگی با شنیدن حرکت سپاه، موقعیت های خود را رها کرده و به او پیوستند. از سران صلیبی رابرت نرماندی، تانکرد و کمی بعد گادفری و رابرت فلاندرز هم همراه سپاه ریموند شدند و
لی بوهموند و بالدوین در شهرهایی که تسخیر کرده بودند باقی ماندند. بدین ترتیب بوهموند فرمانروای انطاکیه و ریموند نیز سپهسالار کل سپاه صلیبی در حمله به اورشلیم شد.
آمپرالی فیلمی محصول سال ۱۹۶۶ و به کارگردانی لک تاندون است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویجینتی مالا، سونیل دات، پریم نات، کی.ان. سینگ، مادهوی ایفای نقش کرده اند.
خاندان کاپه یا کاپتی های اصلی که خاندان فرانسه نیز خوانده می شدند، از سال ۹۸۷ تا ۱۳۲۸ میلادی حاکم پادشاهی فرانسه بودند. این خاندان، خط ارشد دودمان کاپتی بود که شاخه ای از روبرتی ها شمرده می شد. تاریخ نگاران سده نوزدهم از عنوان کاپتی ها هم برای خاندان حاکم بر فرانسه و هم محدوده وسیعتری از جانشینان مذکر اوگ کاپه استفاده می کردند. گاهی این خاندان را نسل سوم شاهان می خواندند که پس از مروونژی ها (نسل اول) و کارولنژی ها (نسل دوم) به حکومت رسیدند. نام کاپه از لقب اوگ کاپه که نخستین شاه کاپتی بود، گرفته شده است. پس از آن که هیچ فرزند ذکوری از سه پسر فیلیپ چهارم (لوئی دهم، فیلیپ پنجم، شارل چهارم) نماند تا بر تخت پادشاهی فرانسه بنشیند، خط اصلی خاندان کاپه در سال ۱۳۲۸ مختومه شد. با مرگ شارل چهارم، حکومت به فیلیپ ششم (پسر شارل، کنت والوآ برادر کوچکتر فیلیپ چهارم)، دودمان والوآ منتقل شد. پس از آن نیز در سال ۱۵۸۹ با پادشاهی هانری چهارم به شاخه ای دیگر از کاپتی ها به نام خاندان بوربون که به روبر، کنت کلرمون کوچکترین پسر لوئی نهم منسوب بود و سپس به خاندان اورلئان انتقال یافت و طبق قانون سالیک پادشاهی فرانسه همواره در دست ارش
دترین فرزندان پسر نسل اوگ کاپه ماند. تاریخچه. نخستین شاهان کاپتی. اوگ کاپه نخستین حاکم کاپتی بود. او یک اشراف زاده فرانکی اهل ایل-دو-فرانس بود که پس از مرگ لوئی پنجم آخرین شاه کارولنژی، برای حکومت بر فرانسه انتخاب شد. سپس با انتخاب و تاج گذاری پسرش روبر دوم، به عنوان شاه مشترک، حکومت را موروثی کرد. پس از مرگ اوگ، حکومت به صورت مسالمت آمیز به روبر رسید و او نیز مانند بسیاری از پیشینیان خود از همین روال پیروی کرد. نخستین شاهان کاپتی حاکمان ضعیفی بودند که تنها بر مناطق کوچکی در ایل-دو-فرانس و اورلئان به صورت مستقیم حکومت می کردند و این مناطق نیز از شاه فرمان نمی بردند. بقیه فرانسه توسط والیان محلی مانند دوک نرماندی، کنت بلوا، دوک بورگوندی و دوک آکیتن کنترل می شد. همه این حاکمان نیز کم و بیش دچار مشکلاتی مشابه در مناطق زیر نظر خود بودند. البته خاندان کاپه به اندازه کافی خوش اقبال بود که از حمایت کلیسا برخوردار باشد و به استثنای سه حاکم (فیلیپ یکم، لوئی نهم و ژان یکم) سایر شاهان کاپتی در بزرگسالی به حکومت رسیدند. کاپتی ها و پلانتاژنه. در زمان حکومت لوئی هفتم (۱۱۲۰–۱۱۸۰)، قدرت کاپتی ها در فرانسه افزایش یافت. لوئی ب
ا الینور (۱۱۲۲–۱۲۰۴) وارث دوک نشین آکیتن ازدواج کرد و دوک آکیتن شد. البته این ازدواج ناموفق بود. حاصل آن تنها دو دختر بود و منجر به جدایی لوئی از الینور شد. (الینور بعداً با هنری دوم، پادشاه انگلستان (۱۱۳۳–۱۱۸۹) ازدواج کرد. لوئی دو بار دیگر ازدواج کرد تا این که در نهایت پسری از او زاده شد. این پسر را فیلیپ دیودون (خداداد) نام نهادند که با عنوان فیلیپ دوم (آگوست) (۱۱۶۵–۱۲۲۳) به حکومت رسید و قدرت خاندان آنژوین (خانواده الینور، دوشس آکیتن و هنری دوم) را در فرانسه در هم شکست. لوئی هشتم (۱۱۸۷–۱۲۲۶) که بزرگترین پسر و وارث فیلیپ بود، با بلانش کاستیا (۱۱۸۸–۱۲۵۲) از نوادگان الینور و هنری دوم، ازدواج کرد. سپس به نام او ادعای حکومت انگلستان را کرد، به دعوت بارون های انگلیسی به این کشور حمله کرد و برای مدت کوتاهی شاه انگستان خوانده می شد. هرچند کاپتی ها نتوانستند قدرت خود را در انگستان تثبیت کنند. لوئی وادار به امضای پیمان لمبت شد و قانوناً اعلام کرد هرگز شاه انگلستان نخواهد شد. سپس با سرافکندگی به نزد همسر و پدر خود در فرانسه بازگشت. رخداد مهمتری که در دوران کوتاه حکومتش اتفاق افتاد، فتح پواتو و بخشی از زمین های لانگداک
بود. این مناطق در جنگ صلیبی کاتاری توسط پاپ از مالکان پیشین گرفته شده بود. این زمین ها به مالکیت فرانسه درآمد و باعث افزون شدن قدرت خاندان کاپه شد. لوئی نهم (۱۲۱۵–۱۲۷۰) در کودکی جانشین پدرش لوئی هشتم شد و سال ها قادر به حکومت نبود. دولت در اختیار مادرش ملکه بلانش بود. بلانش توسط مادربزرگش الینور برای ازدواج با وارث تاج و تخت فرانسه انتخاب شده بود، زیرا او را برای قرار گرفتن در جایگاه ملکه فرانسه مناسب تر از خواهرش اوراکا می دانست. هنگامی که بلانش در مقام نایب السلطنه قرار گرفت، درستی تصمیم الینور را ثابت کرد. نه تنها در دوران کودکی پسرش، بلکه حتی در زمان حکومت او، در اداره حکومت همکاری می کرد. خود لوئی نیز نشان داد شاهی توانمند است. هرچند هزینه و تلاش زیادی برای جنگ های صلیبی تلف کرد، به عنوان شاه فرانک ها با ریاضت، قدرت، شجاعت، عدالت و وقف خود برای فرانسه تحسین می شد. دو دودمان کاپتی مهم از او منشعب شد: خاندان آنژو (با اهدای کنت نشین آنژو به برادرش شارل) و خاندان بوربون (با اهدای کلرمونت به پسرش روبر در سال ۱۲۶۸ و پیش از ازدواج روبر با بئاتریس وارث بوربون). خاندان آنژو در سال های بعد حاکم سیسیل، پادشاهی ناپ
ل و پادشاهی مجارستان شد و خاندان بوربون در نهایت تاج و تخت فرانسه را به دست آورد و ناوار را ضمیمه حکومت خود کرد. اوج قدرت پادشاهی. هنگام مرگ لوئی نهم، فرانسه قدرت برتر غرب اروپا بود. پسرش فیلیپ سوم (۱۲۴۵–۱۲۸۵) و نوه اش فیلیپ چهارم (۱۲۶۸–۱۳۱۴) نیز این وضعیت را حفظ کردند. هر دو با کمک مشاوران خود به اداره کشور پرداخته و هر دو ازدواج قابل توجهی داشتند. نخستین همسر فیلیپ سوم، ایزابلای آراگون (۱۲۴۷–۱۲۷۱) دختر خایمه یکم، پادشاه آراگون بود. سال ها پس از مرگ ایزابلا، فیلیپ ادعای تخت حکومت آراگون را برای پسرش شارل (۱۲۷۰–۱۳۲۵) کرد. شوربختانه این تلاش با شکست روبرو شد. فیلیپ چهارم با خوآنای یکم، ملکه ناوار وارث ناوار و شامپانی ازدواج کرد و به این ترتیب، این سرزمین ها را به قلمرو فرانسه افزود. او درگیر مشاجراتی با پاپ ها شد. در نهایت، بونیفاس هشتم را ربود و کشیشی فرانسوی به نام برتران دو گوت را با عنوان پاپ کلمنت پنجم به مقام پاپی منصوب کرد. از سوی دیگر در سال ۱۳۰۷ فرقه معبد را برانداخت و دارایی های آن را تصرف کرد. همچنین در سال ۱۲۹۵ پیمان اتحادی با اسکاتلند بست تا برابر سلطه انگلیس مقاومت کند. فیلیپ در سال ۱۳۱۴ و کمتر ا
ز یک سال پس از اعدام سران معبد درگذشت. گفته می شد توسط ژاک دو موله (درگذشته ۱۳۱۴) رهبر بزرگ شوالیه های معبد (که به عنوان مرتد سوزانده شده بود) به نزد خداوند احضار شده است. همچنین گفته می شد دو موله، شاه و خانواده اش را نفرین کرده است. بحران جانشینی. پایان خاندان کاپه با فیلیپ چهارم آغاز شد. ربع نخست سده چهاردهم شاهد حکومت پیاپی سه پسر فیلیپ بود: لوئی دهم (۱۳۱۴ تا ۱۳۱۶)، فیلیپ پنجم (۱۳۱۶ تا ۱۳۲۲) و شارل چهارم (۱۳۲۲ تا ۱۳۲۶). فیلیپ چهارم که اطلاع یافته بود در ماجرای تور دو نسل عروسانش با دو شوالیه زنا کرده اند، هر دو آنان را در سال ۱۳۱۳ دستگیر و در زندان های پادشاهی محبوس کرد. (طبق برخی منابع، دخترش ایزابلا این خبر را به او داده بود) مارگارت بورگوندی، ملکه فرانسه (۱۲۹۰–۱۳۱۵) همسر لوئی دهم که بزرگترین پسر و وارث بلافصل فیلیپ بود، از همسرش یک دختر به نام خوآنا داشت که اکنون نسب دخترش مشکوک بود. از سوی دیگر، لوئی که تمایلی به حفظ زندگی خود با مارگارت نداشت، به دنبال ازدواج مجدد بود. پس از مرگ مشکوک مارگارت در سال ۱۳۱۵ (که گفته می شد به دستور شاه خفه شده است) لوئی با کلمانس مجاری ازدواج کرد. یک سال بعد، هنگام مرگ ل
وئی دهم، کلمانس باردار بود. فرانسوی ها که نمی دانستند چه کسی را جانشین لوئی کنند، فیلیپ (برادر لوئی که کنت پواتیه بود) را به عنوان نایب السلطنه انتخاب کردند و امیدوار بودند فرزند لوئی پسر باشد. (دو مدعی اصلی خوآنا و فیلیپ بودند) این چنین شد؛ ولی نوزاد که ژان یکم نامیده شد، پس از پنج روز درگذشت و بحرانی برای جانشینی او ایجاد شد. در نهایت تصمیم گرفتند بر پایه چند دلیل قانونی (که بعداً به شکل قانون سالیک تفسیر شد) خوآنا را فاقد صلاحیت به ارث بردن حکومت معرفی کنند و تخت حکومت فرانسه به فیلیپ رسید. او نیز از همسرش ژوآن دوم، کنتس بورگوندی پسر زنده ای از خود بر جای نگذاشت و پس از مرگش، حکومت به برادرش شارل چهارم رسید. فیلیپ با ازدواج با ژوآن، این منطقه را به قلمرو خود افزوده بود و پس از مرگش بورگوندی دوباره مستقل شد. شارل چهارم به سرعت همسر زناکارش بلانش بورگوندی را که فرزندی از او نمانده بود و از سال ۱۳۱۳ در زندان بود، طلاق داد و با ماری لوکزامبورگی فرزند امپراتور هاینریش هفتم ازدواج کرد. ماری در سال ۱۳۲۴ فرزندی مرده به دنیا آورد و خودش چند روز بعد درگذشت. سپس شارل با دخترعمویش ژوان اورو ازدواج کرد؛ ولی از او تنها
صاحب یک دختر شد. هنگامی که شارل درگذشت، ژان باردار بود و فیلیپ والوآ کنت آنژو و والوآ به عنوان نایب السلطنه تعیین شد. پس از آن که ژان یک دختر به دنیا آورد، فیلیپ با عنوان فیلیپ ششم به پادشاهی رسید و به دوران حکومت شاخه اصلی خاندان کاپه پایان داد. دودمان والوآ به عنوان شاخه ای از کاپتی ها وارث حکومت فرانسه شد. آخرین وارثان. آخرین اعضای شاخه اصلی کاپه دختران سه پسر فیلیپ چهارم و دختر فیلیپ چهارم به نام ایزابلا بودند. به دلیل زن بودن این وارثان، آنان نمی توانستند حکومت را به فرزندان خود منتقل کنند. ایزابلا که همسر ادوارد دوم، پادشاه انگلستان بود، همسرش را به نفع پسر خود ادوارد (۱۳۱۲–۱۳۷۷) و معشوقش راجر مورتیمر (۱۲۸۷–۱۳۳۰) عزل کرد؛ ولی ادوارد سوم مورتیمر را اعدام و ایزابلا را از قدرت خلع کرد. ایزابلا پس از مرگ برادرش شارل چهارم ادعای جانشینی پدرش را کرد و تقاضا کرد حکومت به پسرش (که هم مرد بود و هم به سن قانونی رسیده بود و می توانست مدعی خوبی برای تخت شاهی باشد) منتقل شود؛ ولی ادعای او رد شد و در نهایت دلیلی برای آغاز جنگ صدساله فراهم کرد. خوآنا (۱۳۱۲–۱۳۴۹) دختر لوئی دهم پس از مرگ شارل چهارم به حکومت ناوار رسید.
او آخرین حاکم مستقیم کاپتی ناوار بود و پس از مرگش، پسرش شارل دوم جانشین او شد. همسر ژوان، فیلیپ اورو عضو خاندان کاپتی اورو بود. خوآنا و پسرش چند بار ادعای حکومت فرانسه و سپس دوک نشین بورگوندی را کردند. از دختران فیلیپ پنجم و ژوان دوم، دو نفر به قدرت رسیدند. ازدواج ژوآن سوم، کنتس بورگوندی با اودوی چهارم، دوک بورگوندی باعث اتحاد دوک نشین و کنت نشین بورگونی شد. خط وراثت او با مرگ نوه اش فیلیپ یکم (۱۳۴۶–۱۳۶۱) به پایان رسید و دوباره اتحاد بورگوندی شکسته شد. خواهرش مارگارت (۱۳۱۰–۱۳۸۲) با لوئی یکم کنت فلاندر ازدواج کرد و با مرگ فیلیپ یکم، وارث کنت نشین بورگوندی شد. نوه و وارثش مارگارت سوم (۱۳۵۰–۱۴۰۵) با پسر ژان دوم، پادشاه فرانسه به نام فیلیپ دوم، دوک بورگوندی، ازدواج کرد و دوباره دو قلمرو را متحد کرد. از فرزندان شارل چهارم، دختر کوچکش بلانش (۱۳۲۸–۱۳۹۲) که تولدش باعث پایان حکومت خاندان کاپه شد، به بزرگسالی رسید. او با فیلیپ والوآ پسر فیلیپ ششم ازدواج کرد؛ ولی فرزندی از او زاده نشد. با مرگ بلانش در سال ۱۳۹۲ خاندان کاپه منقرض شد.
قبه الهوا () یک کوه صخره ای است که در ناحیه غربی رود نیل در نزدیک اسوان واقع شده است. ارتفاع این کوه صخره ای تقریباً ۱۳۰ متر می باشد که در آن مقبره های کنده شده برای برجستگان و نخبگان و شخصیت ها و روحانیون مصریهای دوران قدیم و باستان کنده شده و ساخته شده است. کما اینکه در راس این کوه در سمت جنوب آن قبر یکی از رهبران مسلمانان به نام «سیدی علی بن الهوا» قرار دارد که این محل نیز به همین خاطر به این اسم نامیده می شود. این مقبره عبارت است از یک آرامگاه سفید با دو گنبد قوسی که از راه دور نیز دیده می شود، علاوه بر این در پایین همین محل می توان آثار باقی مانده از یک دیر قبطی به نام سان جورج را مشاهده نمود. مشخصات. برای رسیدن به این مقبره های کنده شده در دل کوه صخره ای دو راه مایل در سمت رود نیل در سمت شرقی آن وجود دارد، این دو مسیر بدون هیچ پیچ و خمی مستقیم به سمت مقبره ها، برای بالا رفتن و پایین آمدن مردم درست شده اند، هر کدام از این دو مسیر دارای دو دیواره سنگی در طرفین خودش می باشد. مقبره برجستگان و نخبگان و شخصیت ها و روحانیون مصریهای دوران قدیم و باستان در سه طبقه در ارتفاع تقریبی وسط این کوه صخره ای قراردارند.
تعداد این مقبره ها مربوط به مصریهای دوران باستان ۱۰۰ مقبره می باشد که در آن ها تقریباً ۱۰۰۰ نفر از مردان و زنان و کودکان دفن شده اند، اغلب آن ها به دوران حکومت و دولت باستان و قدیم مصر و دولت و حکومت عصر جدید مصر برمی گردد. مقبره های قبه الهوا بخاطر اینکه مربوط به برجستگان و نخبگان و شخصیت ها و نگهبانان منطقه النوبه و همین طور اعیان و ثروتمندان شاغل در این منطقه در زمان فراعنه می باشد از بقیه مقبره های دیگر متمایز است. این مقبره ها عبارت است از اتاق های کنده شده و حفر شده در داخل سینه کوه با دیواره های تزیین شده و نقاشی شده و در ابعاد و طراحی های مختلف. نقاشی های تزیینی کشیده شده روی دیواره ها بیانگر نوع زندگی رایج در زمان مصریهای باستان می باشد مانند: منظره های ذبح گاوها، دیدار دوستان و آشنایان، نحوه صید ماهی، نحوه صید پرندگان، اشخاصی که کمان حمل می کنند و گروه های موسیقی در قدیم و… از مهم ترین وسایلی که در این نقطه یافت شده است می توان از قالبهایی نام برد که مصریهای باستان برای ریختن مواد معدنی مانند برنز و طلا و نقره بداخل آن برای درست کردن مجسمه از آن ها استفاده می کردند. این قالب های مجسمه سازی در یک ظرف
سفالی بزرگ که در کنار تابوب سوبک حتب در مقبره او در قبه الهوا قرار داشت پیدا شد وکشف گردید، سوبک حتب یکی از فرمانداران و محافظان منطقه الفنتین در دوره سنوسرت دوم بوده است. مصریهای باستان توانسته بودند که به فن ریخته گری برنز و دیگر فلزات گرانبها مانند طلا و نقره دست پیدا کنند، گواه این مسئله مجسمه پپی اول است که در موزه مصر قرار دارد، این مجسمه اولین مجسمه بزرگ برنزی است که در دوره خاندان ششم فراعنه مصر در ۲۳۰۰ سال قبل از میلاد درست شده است. تصور ما از ریخته گری برنز در نزد مصری های باستان با دیدن نقاشی های موجود بر دیواره مقبره مریروکا که به ۲۳۰۰ سال قبل از میلاد برمی گردد و مقبره رخمیرع که به ۱۴۵۰ سال قبل از میلاد بر می گردد تکمیل می کند. کشف مقبره ها. مقبره های موجود در قبة الهوا شامل مقبره برگزیدگان و نخبگان و اشخاص برجسته در دولت های باستان مصر و حتی در زمان حکومت بطالمه (یونانی ها) در مصر و همین طور در زمان حکومت رومی ها بر مصر می باشد. بیشتر این مقبره ها به دودمان ششم مصر تا دودمان دوازدهم مصر برمی گردد. جزیره «ابو» که در حال حاضر «الفنتین» نامیده می شود در قسمت انتهایی مرز جنوبی مصر واقع شده است، در
عین حال در همان زمان این محل یک محل تجاری مهم و یک مقر و مرکز برای اداره مناطق جنوبی مصر و برای ارتباط با کشورهای دیگر آفریقایی در جنوب بوده است. همیشه از طرف فرعون یک فرماندار و حاکم و امیر برای این منطقه تعیین می شدکه در عین حال فرمانده نیروهای نظامی در این منطقه نیز محسوب می شد. جهانگرد آلمانی یوهان بورکارت که در نزد ساکنان محلی به نام شیخ ابراهیم بن عبدالله نیز شناخته می شود در سال ۱۸۱۹ از این محل «قبه الهوا» در کتابش یاد کرده است. بورکارت در کتابش از اماکنی که در سفرهایش در النوبه کشف کرده، نوشته است. عملیات جستجو و کاوش و حفاری در این منطقه در سال ۱۸۸۵ شروع گردید. باستان شناس و کاوشگر بریتانیایی سر فرانسیس حرینفیل در سال های ۱۸۸۵ و ۱۸۸۶ اقدام حفاری در این منطقه نمود و توانست تعدادی از این مقبره ها را کشف نماید، بعد از وی کاوشگر و باستان شناس ایتالیایی ارنستو شیابا ریلی در سال ۱۸۹۲ اقدام به حفاری در این منطقه نمود و توانست به مقبره حرخوف دست پیدا کند، باستان شناس جاک دی مورگان نیز توانست با اقدامات حفاری که در این منطقه انجام داد در سال ۱۸۹۴ تعداد دیگری از این مقبره ها را کشف نماید. در بین سال های ۱۹۰۳ ت
ا ۱۹۰۴ خانم باستان شناس ولیام سیسیل توانست در حفاری هایی که انجام داد به یک طبقه دیگر از این مقبره ها دست پیدا کند. در سال ۱۹۴۶ دانشمند باستان شناس مصری بنام لبیب حبشی شروع به عملیات حفاری در این منطقه نمود که تا سال ۱۹۵۱ طول کشید. بعد از آن دانشگاه بون در آلمان در سال ۱۹۵۹ یک هیئت به این منطقه برای حفاری اعزام نمود که در راس این هیئت المار ایدل قرار داشت، کار این هیئت تا سال ۱۹۸۴ ادامه داشت. کما اینکه در این اقدامات حفاری «ولیس بدج» و باستان شناس مصری «محی الدین» و «میشیل جنکینز» شرکت داشتند. کار این حفاری ها توسط انستیتو آلمانی برای کشف آثار تاریخی(DAI) و تحت سرپرستی و ریاست کارل سیفرید کماکان ادامه دارد. مقبره سابنی و محو. مقبره های شماره ۲۵ و ۲۶ که متعلق به سابنی و محو می باشد، این دو مقبره مربوط به یک پدر و پسر می باشد که به هم وصل می باشند، این دو نفر در دوره فرعون پپی دوم از دودمان ششم مصر زندگی می کردند. بنظر می رسد که این دو از یک خانواده ثروتمندی بودند، مقبره این دو توسط دو نردبان به ساحل نیل راه دارد، این پدر و پسر از فرمانداران و کدخدایان منطقه الفنتین در آن زمان بوده اند. مقبره محو. ورودی مقبره ب
ا یک راهرویی شروع می شود که به یک هال بزرگی که به مقبره سابنی وصل می گردد ختم می گردد. این هال به یک اتاق بزرگ با سه ردیف ستون شش تایی راه دارد که محل مقبره محو می باشد. این مقبره تقریباً ۱۵۰ متر مربع مساحت دارد. بر روی دیوار پشتی آن یک درب اصلی ساختگی و مصنوعی در پشت اتاق عبادت قرار دارد، قبل از اتاق عبادت و پرستش، اتاق اصلی این مقبره قرار دارد که در آن یک میز سنگی از گرانیت برای نذر کردن و قربانی کردن قرار درد، کما اینکه این اتاق دارای ۴ درب مصنوعی دیگر نیز می باشد منجمله دو درب که در سمت غرب اتاق قرار دارد و یک درب در سمت جنوب و دو درب دیگر در نزدیکی درب اصلی روی دیوار پشتی این اتاق و مقبره. محو با القابی مانند «سرپرست و مدیر و مسئول کشورهای غربی»، «فرمانروای وریث» و «تنها دوست» مورد خطاب قرار می گرفته است. محو در طول حکومت خود بر این منطقه چند حمله و تهاجم به مناطق مختلف در نوبه داشته است. وی در زمانی که یک حمله به کشور واوات انجام داد در صحرا به قتل رسید. فرزند وی سابنی اقدام به برگزاری مراسم های سوگواری برای محو نمود، برای دفن وی تعداد ۱۰۰ الاغ جنازه محو و روغن های معطر و عسل و لباسهایی ازکتان و بشکه ها
ی نوشیدنی و شراب را حمل می کردند. قبر سابنی. مساحت مقبره سابنی تقریباً ۱۲۰ متر مربع است. این مقبره دارای یک هال بزرگ است که دارای ۱۴ ستون با اضلاع مستحکم است که در دو ردیف در کنار هم قرار گرفته اند. این مقبره دومین مقبره بزرگ این محل بعد از مقبره پدرش محو می باشد. وی نیز مانند پدرش سرپرست و مدیر و مسئول این منطقه بوده است و با القابی مانند فرمانروا و دارنده مهر پادشاهی (حکم پادشاهی) و استاندار شهرهای جنوبی کشور مصر و همین طور کاهن و روحانی مراسم ها و آیین ها، مورد خطاب قرار می گرفت. از نوشته های نقاشی شده بر دیوارهای این مقبره برداشت می شود. او بعد از اینکه اقدام به بازگرداندن جسد پدرش که در صحنه نبرد در خلال حمله و ارسال هیئت به جنوب کشته شده بود، مورد کرم و بزرگداشت فرعون پپی دوم قرار گرفت. فرعون پپی دوم برای وی بهترین مواد مومیایی و نحوه مومیایی و مواد غذایی بسیار فرستاد. در قسمت دیوار پشتی این مقبره تصویری از سابنی و دخترانش کشیده شده است که در حال صید پرندگان و ماهیها هستند. این نقاشی رنگی است و رنگ ها همچنان سرزنده و در حالت خیلی خوبی قرار دارند. این نقاشی از بهترین نقاشی هایی رنگی است که در این محل و م
قبره ها وجود دارد. قبر سوبک حتب. مقبره سوبک حتب مقبره شماره ۲۹ در قبة الهوا می باشد. مساحت این مقبره تقریباً ۱۵ متر مربع می باشد. این مقبره شامل یک اتاق بزرگ است که در وسط آن یک ستون قرار دارد. این ستون باعث می شود که داخل مقبره از سمت دیوار پشتی که مجموعه ای از درب های مصنوعی است، دیده نشود. از این اتاق اصلی دو گودال ویا تونل منشعب می گردد. نقاشی ها و نوشته های روی دیوار در حالت خوبی قرار ندارد. در این مقبره تعداد ۵۵ قواره پارچه کشف گردید که روی آن ها نیز نقاشی و نوشته ترسیم شده است، تمامی نوشته ها و نقاشی ها دلالت بر کارهای صاحب مقبره دارد. این مقبره در زمان فرعون پپی دوم حفاری شده است. در مقبره سوبک حتب در قبة الهوا تعداد زیادی قالب های مجسمه سازی و ریخته گری برنز یافت شده است. این قالب ها در یک ظرف سفالی بزرگ که در کنار تابوت سوبک حتب قرار داده شده بود یافته شده است و این موضوع بیشتر از مهم بودن این یافته ها دلالت برکار و صنعت ریخته گری و مجسمه سازی با برنز در زمان مصریهای باستان دارد. مقبره سارنبوت اول. مقبره سارنبوت اول مقبره شماره ۳۶ می باشد که جزو مقبره های پادشاهی میانه مصر می باشد. سارنبوت اول در دو
ره سنوسرت اول فرمانروا و استاندار النوبه بوده است. نقاشی ها و نوشته های موجود بر روی دیواره های این مقبره دلالت بر مطیع بودن تام و تمام وی به فرعون بوده است، کما اینکه سنوسرت اول حاکمی مسلط و حق شناسی برای سارنبوت بوده است. مقبره سارنبوت یکی از مقبره های بزرگ در قبة الهوا می باشد. ورودی این مقبره به اتاق بزرگ با ۶ ستون و یک سکو برای محل قربانی کردن ختم می شود. بعد از بالا رفتن از یک نردبان با ۹ پله انسان وارد یک دهلیز (تونل) طویلی می شود که در طرفین آن ۶ اتاق کوچک قرار دارد، یعنی در هر طرف سه اتاق. بعد از آن انسان وارد یک هال بزرگ با ۴ ستون می گردد و سپس وارد یک اتاق خاص برای سوگواری می گردد، کما اینکه در یک طرف هال یک اتاق درازی قرار دارد که مخصوص قربانی کردن می باشد.
محمد حسین صومی (متولد ۱۳۴۱ - اهر، آذربایجان شرقی) فوق تخصص گوارش و کبد کشور ایران و رئیس دانشگاه علوم پزشکی تبریز بود. کارهای ایشان در زمینه ایجاد و ارتقا کلیت دانشگاه اعم از زیر ساختهای آموزشی، تحقیقاتی و درمانی دانشگاه، ارتقا قابل توجه زیر ساخت های فناوری اطلاعات و افزایش ضریب نفوذ سیستم های اطلاعاتی، ارتقای رتبه دانشگاه در تمام رتبه بندی های ملی و بین المللی و نیز تجهیز و راه اندازی مراکز بهداشتی و بیمارستان های متعدد در سراسر استان آذربایجان شرقی، خوابگاه های دانشجویی و ازجمله خوابگاه ۲۵۰۰ نفری تلاش و هم چنین تلاش و پیگیری در ارتقای مراکز بهداشتی و درمانی در سطح استان آذربایجان شرقی مورد توجه و تحسین عموم مردم و نخبگان استانی و کشوری قرار گرفته است. استفاده از ظرفیت و توانایی های نخبگان جوان و استادان برجسته ای از قبیل ابوالقاسم جویبان، سعید اصلان آبادی، محمد سمیعی، محبوب نعمتی، دکتر پیمان رضایی هاچه سو و سایر استادان و نخبگان برجسته دانشگاهی و کشوری در اصلاح فرایندهای دانشگاهی، ارتقاء جایگاه ملی و بین المللی دانشگاه علوم پزشکی تبریز و نیز رویکرد مدیریت نوین و علمی محور دانشگاه در دوره ریاست ایشان و با هم
کاری، مشارکت و جلب نظر نیروهای کیفی و نخبگان جوان دانشگاهی صورت گرفت. تحصیلات. دکترای طب عمومی، متخصص داخلی (بورد)، فوق تخصص گوارش و کبد می باشد. حاشیه. در سال ۱۳۹۵ فیش های دریافتی حق الزحمه چند ماه او به عنوان ریاست دانشگاه علوم پزشکی تبریز و مبالغ دریافتی به عنوان کارانه پزشکان به صورت مغرضانه، ناقص و جهت دار در یکی از سایت ها قرار گرفت که با ایشان دچار چالش شده بودند که با شکایت دکتر صومی و محکومیت سایت همراه بوده است.
۴۱۹ رمانی به قلم ویل فرگوسن، نویسنده کانادایی است. این رمان را انتشارات پنگوئن کانادا در سال ۲۰۱۲ چاپ و منتشر کرده است. این رمان در همان سال برنده جایزه اسکاتیا گیلر بانک شده است. اسم این رمان برگرفته از کد جنایی معروف در نیجریه گرفته شده که با خرابکاری مرتبط است. اتفاقات جنایی این رمان را معلمی به نام هنری کورتیس رقم می زند که در کلگری در شهر آلبرتا سکونت دارد و در یک تصادف مرگبار جان خود را از دست داده و خانواده اش در انزوا قرار می گیرند. بعد از مرگ کورتیس، دخترش تصمیم می گیرد به لائوس در نیجریه مسافرت کرده و عامل این جنایت را به دادگاه بکشاند. فرگوسن، قبل از انتشار این رمان به نویسنده ژانر طنز معروف بود. در مراسم جایزه گیلر و در یک مصاحبه مطبوعاتی اعلام کرد که ایده اولیه این رمان از آنجا شروع شد، که یک ملکه نیجریه ای وجود دارد و به دلیل بی پولی امکان رسیدن به آزادی را ندارد… اما وقتی نوشتن این داستان را شروع کردم، مسیر تیره این رمان خود را در روند شکل گیری آن جای داد. این رمان در سال ۱۴۰۰ به قلم فرهید ملاک پور ترجمه و توسط انتشارات جمهوری در ایران به چاپ رسیده است. دریافت. این رمان توانست نظر مثبت منتقدین
را به خود جلب کند. "گلوب و ایمیل" آن را تحریک آمیز معرفی کرد. "تورنتو استار" هم از آن به عنوان یک اثر داستانی منطبق بر واقعیت یاد کرد.
نمودار هوانوردی یا نقشه هوانوردی نقشه ای است که برای کمک به ناوبری هواگرد طرحی شده است. نمودار هوانوردی مانند نمودار دریانوردی برای شناور یا نقشه راه برای خودرو است. با استفاده از این نمودارها و دیگر ابزارها، خلبانان می توانند موقعیت مکانی خود، بلندای ایمن، بهترین مسیر برای رسیدن به مقصد، کمک های ناوبری در مسیر، منطقه های قابل فرود در صورت وضعیت اضطراری، و دیگر اطلاعات مفید مانند فرکانس های رادیویی و مرزهای هوایی را بیابند. این نمودارها برای همه چیزهای روی زمین و نمودارهای دوربرد برای جابجایی های بین اقیانوس هستند. نمودارهای ویژه برای هر فاز پرواز استفاده می شوند و ممکن است از نقشه یک مجموعه فرودگاهی ویژه تا نگاه کلی به مسیرهای ابزاری که همه یک قاره (مانند نمودارهای ناوبری جهانی) و گونه های بسیاری که بین این دو قرار می گیرند، فرق کند. نمودارهای پرواز دیداری برپایه سنجه دسته بندی شده اند که به اندازه منطقه ای که یک نقشه پوشش می دهد بستگی دارد. هنگامی که منطقه بزرگتری در نمودار نشان داده می شود از مقدار جزئیات نشان داده شده کاسته می شود. نمودارهای قوانین پرواز ابزاری. هنگامیکه یک هواگرد تحت قوانین پرواز ابزاری
پرواز می کند در بیشتر مواقع، خلبان هیچ دسترسی دیداری به زمین ندارد و بنابراین باید به کمک ابزارهای درونی (مانند سامانه موقعیت یاب جهانی) یا بیرونی (مانند محدوده همه سویه فرکانس بسیار بالا) برای ناوبری کمک می گیرد. اگرچه در برخی موقعیت ها ممکن است مراقبت پرواز، با فرستادن جهت های راداری، مسیر هواگرد را هدایت کند. این کار معمولاً برای روان سازی جریان ترافیک هوایی انجام می شود و به معنی ناوبری یک سویه هواگرد به یک نقطه مهم (مانند مکانی که قرار است هواگرد آغاز به فرود کند) نیست. در نمودارهای مورد استفاده در قوانین پرواز ابزاری با توجه به موقعیت مکانی هر نقطه مسیر، اطلاعات بسیار زیادی وجود دارند که به آنها مکان ثابت می گویند. مکان ثابت با اندازه گیری گونه های مختلف برج دیدبانی الکترونیک و مسیرهای پیوند دهنده این نقطه مسیرها تعریف می شود. در نمودارهای قوانین پرواز ابزاری اطلاعات مکان نگاری محدودی نشان داده می شوند. اگرچه کمینه بلندای ایمن پرواز در مسیرها نشان داده شده اند. سنجه نمودار در مسیر که بلندی های کم و زیاد را نشان می دهد بستگی به انبوهی اطلاعات ناوبری لازم در نزدیکی آن دارد. اطلاعات بدست آمده از نمودارهای