Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نسبت به انرژی حرارتی ذخیره شده در آب است و ظرفیت سیستم را می توان برای ذخیرهٔ انرژی از چند ماه تا چند سال طراحی کرد. در سال ۲۰۱۳، توسعه فناوری هلند TNO نتایج پروژه MERIT را برای ذخیره گرما در ظرف نمک ارائه داد گرما می تواند از یک جمع کننده خورشیدی بر روی پشت بام راه اندازی شود، آب موجود در نمک را از بین می برد. هنگامی که آب دوباره اضافه می شود، گرما آزاد می شود و تقریباً هیچ انرژی در طی این فرایند تلف نمی شود. ظرفی با چند متر مکعب نمک می تواند انرژی ترمو شیمیایی لازم برای گرم کردن یک خانه در طول زمستان ذخیره داشته باشد. دریک آب و هوای معتدل مانند آب و هوای کشور هلند یک خانوار کم مصرف به طور متوسط به انرژی به حدود ۶٫۷ گیگا ژول در زمستان نیاز دارد، برای ذخیره این مقدار انرژی در آب (در دمای ۷۰ درجه سانتیگراد)، ۲۳ مترمکعب آب عایق بندی ذخیره شده نیاز است که این عدد بیش از توانایی ذخیره سازی اکثر خانوارها می باشد که با استفاده از فناوری نمک هیدرات با تراکم ذخیره سازی حدود 1 GJ / m3، ۴–۸ متر مکعب می توان این مقدار را تأمین نمود. از سال ۲۰۱۶، محققان در چندین کشور آزمایش هایی برای تعیین بهترین نوع نمک یا مخلوط از نمک
ها انجام می دهند. فشار کم در مخازن به نظر می رسد که برای حمل و نقل انرژی مناسب است، به ویژه نمک های آلی که در اصطلاح مایع یونی نامیده می شوند نوید بخش هستند. آن ها درمقایسه با هالیدهای جذب کننده لیتیومی کم یاب پیچیدگی کمتری دارند، و در قیاس با بیشتر هالیدها و نیز سدیم هیدروکسید خورندگی کمتر دارند و اثرات نامطلوب کمتری به وسیلهٔ گاز CO2 ایجاد می کنند. پیوندهای مولکولی. انرژی ذخیره شده در پیوندهای مولکولی در حال بررسی است که از آن ها تراکم انرژی معادل با انرژی باتری های یون-لیتومی بدست آمده است.
در آیین مسیحیت، مصائب (به زبان لاتین: "passionem" به معنی «زجر کشیدن پرطاقت»؛ در انگلیسی: "Passion of Jesus") نام دورهٔ کوتاه واپسین روزهای زندگانی عیسی است که شامل حضور او در اورشلیم، شکنجه اش و در نهایت به صلیب کشیدن او در جُلجُتا می شود که مورد آخر در میان مسیحیان تعاریف و تفاسیر فراوانی یافته و آن را موجب رستگاری بشر می دانند. این داستان با دعوی مریم آغاز شده و با بازگشت پیروزمندانه به اورشلیم، عشای ربانی در شام آخر، خونریزی هایش، رنج در باغ و پس از آن دستگیریش توسط عالمان سنهدرین و زمان دادرسی پیش از پونتیوس پیلاطس ادامه می یابد. روایت این داستان ها در بخش هایی از انجیلهای چهارگانه که با نام "Passion narratives" شناخته می شوند، آمده است. در گاهشماری عبادی کلیسای کاتولیک، این وقایع در هفته مقدس گرامی داشته می شود. این هفته با آدینه مصیبت آغاز شده و پس از یکشنبه نخل نهایتاً تا آدینه نیک ادامه دارد. واژه «مصائب» ("passion") گاه کاربردهای عمومی تری نیز به خود می گیرد و بدین شکل گاه شهدای مسیحیت به صورت لاتین passio یاد می شوند.
روز بین المللی همبستگی با مردم فلسطین (به انگلیسی: International Day of Solidarity with the Palestinian People) هر ساله در ۲۹ نوامبر (۸ آذر) برگزار می شود. نامگذاری این روز توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۷۷ به منظور نشان دادن توجه جهانی به مشکلات جامعه فلسطینی انجام شده است. تاریخچه. علت نامگذاری ۲۹ نوامبر به روز بین المللی همبستگی با مردم فلسطین، سالگرد قطعنامه ۱۸۱ که به طرح تقسیم فلسطین نیز موسوم است، می باشد، این قطعنامه در تاریخ ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شد و مطابق آن سرزمین فلسطین به دو کشور عبری و فلسطینی تقسیم می شد و ۵۵ درصد اراضی سرزمین فلسطین به اسرائیل تعلق می گرفت.
نینا جاکوبسن (به انگلیسی: "Nina Jacobson"؛ زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۶۵) از عوامل فیلم سازی آمریکایی است. او تا ژوئیه ۲۰۰۶، رئیس استودیوهای والت دیزنی، از انشعبات شرکت والت دیزنی، بود. همراه با Dawn Steel, Gail Berman و شری لانسینگ، او یکی از گروهی از زنان کارفرما در هالیوود دهه ۱۹۸۰ بود. او بعدتر کمپانی تولید خودش به نام کُلُرفُرس را در ۲۰۰۷ ایجاد کرد و تهیه کننده بازی های گرسنگی شد.
فریدون فرزانه (زادهٔ ۱۲۸۹ - درگذشتهٔ ۱۳۶۲) موسیقی دان و آهنگساز ایرانی بود. زندگی هنری. فریدون فرزانه فرزند اسماعیل فرزانه (دبیرالممالک) در ۲۸ مهر ۱۲۸۹ در تهران متولد شد. در ۵ سالگی به همراه خانواده به اروپا مهاجرت کرد. او تحصیلات موسیقی خود را در کنسرواتوارهای کشورهای آلمان، اتریش، سوئیس، و بلژیک در رشته آهنگسازی و پیانو به اتمام رساند و در سال ۱۳۱۵ به ایران بازگشت. وی پس از آن در هنرستان عالی موسیقی به تدریس پیانو، هارمونی و سلفژ پرداخت. او پس از بازگشت به ایران توانست بسیاری از آثار خود را در ارکستر سمفونیک رادیو ایران که توسط «مرتضی حنانه» با عنوان «ارکستر فارابی» پایه گذاری شده بود، به اجرا بگذارد که بخشی از این آثار توسط «ارکستر فارابی» ضبط شده است. او همچنین مدتی به سمت معاون فنی «غلامحسین مین باشیان» رئیس سابق هنرستان عالی موسیقی منصوب شد. از جمله شاگردان وی می توان به «مصطفی کمال پورتراب»، «محمد نوری»، «همایون خرم» و … اشاره کرد. آثار هنری. از جمله آثار فریدون فرزانه به موارد زیر می توان اشاره نمود:
ترمینال شهید کاویانی کرمانشاه، بزرگترین پایانه مسافربری شهرستان کرمانشاه است که در بلوار شهید کشوری شهر کرمانشاه واقع شده است. ویژگی ها. ترمینال شهید کاویانی کرمانشاه مجهز به ۱۳۳ دستگاه اتوبوس است که روزانه حدود ۳۷۰۰ مسافر را به سایر استان های ایران انتقال می دهد. این ترمینال همچنین به علت واقع شدن کرمانشاه در مسیر بزرگراه کربلا، میزبان زائران عازم به اماکن مقدس شیعیان در کشور عراق نیز می باشد. ۱۳ تعاونی مسافربری در ترمینال شهید کاویانی کرمانشاه مستقر هستند. این ترمینال علاوه بر جابجایی مسافران با اتوبوس به سراسر کشور، با مینی بوس نیز مسافرانی را به شهرستانهای تابعه استان و نیز استان های همجوار انتقال می دهد. علاوه بر این، در ترمینال شهید کاویانی کرمانشاه محلی نیز برای مسافرانی که مایل به سفر با خودروهای سواری هستند در نظر گرفته شده است. تاریخ ساخت و سال بهره برداری از ترمینال کاویانی به درستی مشخص نیست و در منابع مختلف ۱۳۷۲، ۱۳۷۴، ۱۳۷۶، ۱۳۷۷ و ۱۳۷۸ ذکر شده است. نامگذاری. این ترمینال مسافربری در یادبود «حمید کاویانی» خلبان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نامگذاری شده است. وی در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۶۶ در حال
بازگشت از عملیاتی در سقز به پایگاه هوانیروز کرمانشاه، در غرب دیواندره در ۷۵ کیلومتری سنندج با کولاک و طوفان برف مواجه شد و به دلیل سقوط بالگرد بر اثر اصابت به کوه جان باخت. جابه جایی و ساخت مجتمع تجاری. در ۱۳ دی ۱۳۸۹ معاون شهردار کرمانشاه از تصمیم شهرداری برای انتقال ترمینال کاویانی به مکانی خارج از محدده شهر کرمانشاه و ساخت مجتمع تجاری سیتی سنتر در مکان این ترمینال خبر داد. در ۷ خرداد ۱۴۰۴ شهردار کرمانشاه از شروع مطالعات طرح جابجایی ترمینال شهید کاویانی به خارج از محدوده شهر و تغییر کاربری زمین آن به زون تجاری و اداری خبر داد.
پیر آلفونس لوران زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۸۱۳، درگذشت ۲ سپتامبر ۱۸۵۴، یک ریاضی دان و افسر نظامی فرانسوی بود که برای شناساندن سری لوران و بسط یک تابع به سری های توانی بی نهایت و تولید گسترش سری های تیلور در جهان شناخته می شود. زندگی. لوران در پاریس به دنیا آمد و در ۱۸۳۰ در مدرسه پلی تکنیک درس خواند و دو سال بعد یکی از بهترین دانش آموزان دورهٔ خود شناخته شد. او به عنوان یک افسر نظامی به بخش مهندسی پیوست پس از آن به مدرسهٔ اپلیکسیون در متز رفت تا اینکه به الجزایر فرستاده شد. لوران حدود ۱۸۴۰ از الجزایر به فرانسه بازگشت و ۶ سال مسئول عملیات گسترش بندر آور بود روآن تا سدهٔ ۱۹ ام میلادی بندر اصلی فرانسه بود اما پروژه های آبی که لوران در لو آور کار می کرد آن را به یکی از بندرهای مهم تبدیل کرده بود، روشن بود که لوران مهندس خوبی بود و از دانش نظری اش در بخش مهندسی و کاربردی به خوبی بهره برده بود. لوران در دوره ای که بر روی پروژه های عمرانی کار می کرد نخستین مقاله اش را نوشت او مقاله اش را برای جایزهٔ بزرگ به فرهنگستان علوم فرانسه فرستاد اما چون پس از تاریخ نهایی پذیرش، ثبت شده بود هرگز بررسی و منتشر نشد. لوران در ۴۱ سالگی از دن
یا رفت و کارهایش پس از مرگش منتشر شد.
غلامرضا کبیری (۱۲۹۸ – ۱۳۸۹) شاعر، ادیب و از چهره های ماندگار ایرانی است. زندگی. او از معتبرترین و شناخته شده ترین ادبای معاصر مازندران بود که اشراف کاملی به فرهنگ فولکلور مازندران داشت. در جوانی به نوازندگی ویولن مسلط بود و اشراف کامل به دستگاه های موسیقی ایرانی داشت که در خلق ترانه های ماندگار او نمایان است. در نگاهی جزیی نگرانه تر باید گفت: «غلامرضا کبیری، شاعر، پژوهشگر، نمایشنامه نویس، تصنیف ساز و رئیس انجمن ادبی مازندران، متخلص به "سحر" فرزند محمدتقی مشهور به حاجی آقا در سال ۱۲۹۸ ش در شهرستان ساری متولد شد و تحصیلات ابتدایی را تا سطح دیپلم ادبی در زادگاهش ادامه داد، سپس کارمند ادارهٔ کل فرهنگ (آموزش و پرورش) مازندران شد و پس از سی سال خدمت، بازنشسته گردید. کبیری هم به فارسی و هم به گویش طبری شعر می سراید؛ ولی از پیشگامان شعر بومی امروز مازندران است و اشعارش از انسجام و شیوایی برخوردار است به ویژه دو شعر بلند "کوچ" و "مازیار" او در بین مردم مازندران بسیار مشهور است. کبیری مدتی با همکاری محمود بهروزی، شاعر، روزنامهٔ "کنار دریا" را منتشر می کرد و در آن اشعاری با امضای "سحر" و " دریاً انتشار می داد. این ادیب
مازندرانی به ردیف های موسیقی ایران اشنایی دارد و ترانه های محلی و سرودهای زیبای او از صدا و سیمای استانی و کشوری پخش می شود. کتاب «تلاونگ تی تی ها، شکوفه های سحر» (مجموعه شعر فارسی و طبری) و " زمزمه هایی از شهر بی خزان من ساری"، تاریخچهٔ ترانه سرایی و نمایش در مازندران وی به چاپ رسید». کبیری به قلم خودش: او خود در مورد زندگی اش نوشت: «نامم غلامرضا، شهرت کبیری، کارمند بازنشستهٔ آموزش و پرورش مازندران در ساری هستم. بیش از نیم قرن است که با قافله شعرا و نویسندگان، همراهم و بیش از چهل و پنج سال است که بر شاخسار پر طراوت شعر بومی مازندران، زمزمه می کنم. کار هنری و ادبی را با نوشتن نمایش نامه و سرودن شعرهای آهنگینی که در نمایش های فرهنگی به نام "پیش پرده" اجرا می شد، از سال ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ آغاز کردم. نخستین شعر به گویش بومی مازندران را در سال ۲۳ یا ۲۴ سرودم که جنبه انتقادی داشت و آهنگین بود. این شعر در مجمع عمومی ای خوانده شد و بسیار مورد پسند قرار گرفت. ابراز علاقه و شور و شوق مازندارنی ها مرا بر آن داشت که سرایش شعر به مازندرانی را به صورت جدی دنبال کنم و همراه با شعر فارسی و نوشتن مقاله که بیش تر در روزنامه های محل
ی و مدتی در مجله "امید ایران" چاپ می شد، به سرایش اشعار بومی نیز بپردازم. نخستین غزلی را که به زبان مازندرانی سرودم و شاید تا آن زمان، به این سبک و سیاقِ سردوه نشده بود، "ریکاً نام داشت که در سال نامهٔ فرهنگ مازندران چاپ شد و مورد استقبال همگانی قرار گرفت. زمان سرایش این شعر به سال ۱۳۴۰ بود… در طول این سال ها، سرایش شعر بومی مازندران را در قالب های دوبیتی، مثنوی، غزل، قصیده، شعر بلند، همچنین تصنیف و ترانه ادامه دادم که بعضی از آن ها مثل" کوچ"، "قصه زندگی"، "حماسهٔ مازیار"، "توبه" و … در حافظهٔ جمعی ریشه کرد و با استقبال و پیروی شاعران بومی سرا، روبه رو شد. تقریبا برای همهٔ آهنگساران مازندرانی تصنیف و ترانه ساختم. تازگی ای که از نظر شکل و محتوا در اشعار بومی ام وجود داشت، بخصوص بهره گیری از تشبیهات و ضرب المثل های مازندرانی، سبب شد که با استقبال شنوندگان رو به رو شود و مقام و مرتبهٔ شایسته ای را احراز نماید. مجموعه ای از اشعار فارسی و مازندارنی و تصانیف و مقاله هایم را گردآوری نمودم که بخشی از آن در کتاب "تلاونگ تی تی ها و شکوفه های سحر" و " زمزمه هایی از شهر بی خزان من ساری " منتشر شد». درگذشت. غلامرضا کبیری
روز جمعه ۲۰ اسفندماه ۱۳۸۹ و بعد از مدتی بیماری درگذشت.
آماده سازی داده () یا داده ورزی فرایند تبدیل داده ها از یک قالب دادهٔ خام به ساختار دیگر، با هدف ایجاد دادهٔ مناسب تر و با ارزش تر برای تحقق اهداف پایین دست گفته می شود که مانند تجزیه و تحلیل است. آماده ساز داده فردی است که این عملیات را محقق می کند. آماده سازی داده، شامل تجسم داده ها، تجمیع داده، آموزش مدل آماری و موارد دیگر می شود. نمونه پروژه. در سال ۲۰۱۱، محققان دانشگاه استنفورد و دانشگاه برکلی یک مقاله با عنوان «آماده ساز: ویژگی بصری کدهای انتقال داده» را منتشر کردند. در آن، نویسندگان یک پروژه تحقیقاتی به نام آماده ساز را توصیف کردند، که «یک سیستم تعاملی برای ایجاد تغییر داده بود»، یک راه جدید برای اجرای نمایش داده از طریق تعامل مستقیم با داده های ارایه شده در یک رابط دیداری ایجاد کرند. تحلیلگران می توانند به طور متقابل به کاوش، تغییر و دستکاری داده ها بپردازند و فوراً نتایج را ببینند. آماده ساز تغییر داده کاربر را ردیابی می کند و سپس به طور خودکار کد تولید می کند که می توان آن ها را به طور مکرر در مجموعه داده های دیگر اعمال کرد.
حاجب الدوله یک لقب قاجاری است و می تواند به هریک از افراد زیر اشاره داشته باشد: بعلاوه می تواند به یکی از مکان های زیر اشاره داشته باشد:
ابوالحسن اردلان (درگذشته ۱۳۰۵ خورشیدی، تهران) معروف به حاج فخرالملک و فخرالملک اردلان از بزرگان دوران قاجار، پسرعمهٔ ناصرالدین شاه و نوه عباس میرزا بود. فخرالملک در آغاز از پیشخدمتان ناصرالدین شاه بود و رفته رفته ترقی کرده و به مناصب مهم نظامی از جمله سرتیپی و سپس امیرتومانی رسید. در دوران مظفرالدین شاه به حکومت همدان منصوب شد. پس از آن مدتی وزیر تجارت بود. در دوران مشروطه از حامیان مشروطه بود. در کابینه میرزا نصرالله خان مشیرالدوله بار دیگر به وزارت تجارت انتخاب شد. در باقی مانده دوران استبداد صغیر مدت کوتاهی حاکم زنجان بود. سپس ایران را ترک کرد. در دوران سلطنت احمد شاه قاجار به حکومت خوزستان و یزد رسید و دو مرتبه نیز حاکم استرآباد شد. فخرالملک از نزدیکان مظفرالدین شاه و ناصرالدین شاه بوده است و نام او به کرات در روزنامه خاطرات ناصرالدین شاه آمده است. زندگی نامه. دوران ناصرالدین شاه. حاج فخرالملک پسر رضاقلی خان اردلان و طوبی خانم بود. او در سال ۱۲۷۹ قمری در تهران زاده شد. از جانب پدر از حکام اردلان - یکی از کهن ترین خاندان های کردستان - و از جانب مادر نوه عباس میرزا بود. تحصیلات خود را در دارالفنون طی کرد و
در چند زبان، از جمله فرانسه، مهارت یافت. در سومین سفر ناصرالدین شاه به اروپا از همراهان او بود. در بازگشت (۱۳۰۷ قمری) ملقب به فخرالملک شد. لقب فخرالملک پیش از او به پسرخاله اش عبدالحسین خان فخرالملک تعلق داشت، ولی از آنجا که عبدالحسین خان از اقدامات ناصرالدین شاه و فساد درباریان او انتقاد می کرد، ناصرالدین شاه لقب فخرالملک را از او گرفته و به ابوالحسن خان واگذار کرد. فخرالملک تدریجاً پله های ترقی را طی کرد و به درجه سرتیپی و سپس امیرتومانی رسید. ریاست فوج خلج قم و سپس ریاست فوج افشار کشکو به او سپرده شد و در سال ۱۳۱۲ قمری ریاست فوج عرب و عجم بسطام نیز به مناصب پیشین او افزوده شد. در همین زمان به درجات دولتی از جمله شمشیر مرصع و نشان تمثال همایون نایل آمد و به منصب امیرنویانی رسید. دوران مظفرالدین شاه. در سال ۱۳۱۴ قمری به جای عضدالدوله حاکم همدان شد و در سال ۱۳۱۶ قمری به حکومت عراق عجم رسید. در سال ۱۳۱۹ قمری منصب امیرتومانی یافت و رئیس ایل دویرون خمسه و فرمانده فوج سواره این ایل شد. در سفر دوم مظفرالدین شاه به اروپا از همراهان او بود و مظفرالدین شاه را به خرید کارخانه فشنگ سازی تشویق کرد. فخرالملک در این سفر ب
ه عنوان دبیر مخصوص مظفرالدین شاه نیز خدمت می کرد و بخش زیادی از سفرنامه مظفرالدین شاه را شاه گفته و فخرالملک به رشته تحریر درآورده است. پس از بازگشت در سال ۱۳۲۱ قمری وزیر تجارت شد و دو سال در آن مقام مشغول به کار بود. تا آنکه پس از مدتی با عین الدوله صدراعظم وقت، به مخالفت برخاست و به دنبال آن مظفرالدین شاه او را از وزارت عزل و از دربار تبعید کرد و به حکومت عراق عجم فرستاد. گفته می شود که در دوران وزارت فخرالملک به دلیل رشوه گیری تجار از او بسیار ناراضی بودند. دوران مشروطه. حاج فخرالملک را از طرفداران مشروطه دانسته اند. او با امین الدوله، صدراعظم روشنفکر و اصلاح طلب مظفرالدین شاه ارتباط داشت. به نوشته روزنامه چهره نما: «همیشه به حضور ناصرالدین شاه جهت قانون مملکتی جسارت می کرد، خصوص پس از مراجعت از سفر فرنگستان بارها عرض می کرد ترقی ای که اعلیحضرت در فرنگستان به چشم مبارک خود دیدند از سایه قانون بوده و این مطلب را مکرر می کرد که عاقبت ناصرالدین شاه به مرحوم حاج میرزا علی خان امین الدوله برای ترجمه قوانین دُوَل امر داد… افسوس که وزارء سلف غالب آمدند و نگذارند، بلکه ایشان را هم مغضوب کردند…» پس از درگذشت مظفرال
دین شاه، محمدعلی شاه فخرالملک را به تهران فراخواند و در تشکیل کابینه میرزا نصرالله خان مشیرالدوله، باردیگر وزارت تجارت را به او سپرد. در این کابینه، که عمری کوتاه داشت، مشیرالسلطنه وزیر عدلیه، ناصرالملک وزیر مالیه، علاءالسلطنه وزیر امورخارجه، وزیرافخم وزیرکشور، علاءالملک وزیرعلوم، دبیرالدوله وزیرلشکر و مهندس الممالک وزیر طرق و شوارع بودند. فخرالملک در این دوره جزء وزرای مسئول به عضویت دارالشورای ایران درآمد. اما چندی نگذشت که محمدعلی شاه به مشروطه خواهی فخرالملک پی برده و او را از وزارت برکنار کرد و به منظور دور کردن او از تهران، وی را به حکومت خمسه (زنجان) فرستاد. در این زمان زنجان تحت تسلط ملا قربانعلی قرار داشت و دامنه قدرت او تا جایی بود که هیچ یک از حاکمان در عمل نمی توانستند کاری از پیش ببرند. پس از به توپ بستن مجلس، حکومت استبداد حکم عزل فخرالملک را نیز صادر کرد و او را به تهران فراخواند. فخرالملک که اوضاع سیاسی را دگرگون می دید و احتمال می داد مخالفینش قصد آسیب رساندن به او را داشته باشند، همانند چندتن از رجال دیگر، ایران را ترک کرد و از راه مشهد به قصد به جا آوردن حج به مکه و مدینه و سپس از آنجا به ع
تبات رفت. پس از پیروزی دوباره مشروطه خواهان به تهران بازگشت و به حکومت خوزستان منصوب شد و به دایر کردن انجمن های ولایتی پرداخت. حکومت یزد. او در خرداد سال ۱۲۹۰ خورشیدی به جای ضیغم الدوله به حکومت یزد منصوب شد. در این زمان فرخی یزدی، شاعر معروف مشروطه خواه، که به انتقاد از ضیغم الدوله برخاسته بود، به دستور ضیغم الدوله در زندان بود. ضیغم الدوله فرمان داده بود تا لبان فرخی را به هم بدوزند. چون فخرالملک به حکومت رسید، فرخی را از زندان رهایی داد. حسین مکی دربارهٔ آزادی فرخی می نویسد: «فخرالملک از او دلجویی کرد و به او گفت: «اگر ضیغم لب و دهان تو را به هم دوخت، من دهانت را پر از اشرفی می کنم.» و سپس چند دانه اشرفی ناصرالدین شاهی در دهان او ریخت.» حکومت فخرالملک در یزد همزمان شد با لشکرکشی محمدعلی شاه به ایران که به پشتیبانی روس ها قصد پس گرفتن تاج و تخت را داشت. مستبدین یزد و در راس ایشان مشیرالممالک فرصت را مغتنم شمردند و از ضعف حکومت استفاده کرده و یکی از اشرار به نام استاد محمد بنا را تحریک کرده تا علیه حاکم سر به شورش بردارد و شهر را دستخوش آشوب سازد. استاد محمد با همراهی سید کلانتر تفتی و فرد دیگری به نام حاجی
آقا و جمعی از مردمان، در امام زاده جعفر پرچمی برافراشت و ادارات دولتی را خراب کردند و آتش زدند و در آخر به قلعه حکومتی هجوم آوردند. فخرالملک و همراهانش از بیم جان قلعه را تخلیه کرده و گریختند. استادمحمد خود را محمدشاه نامیده، به دستور او توپی بر بالای سردر قلعه قرار دادند و نقاره چیان نقاره زدند و به این ترتیب سلطنت خود را اعلام کرد. فخرالملک نیز از شهر خارج شده و اداره شهر به طور کامل به دست اشرار افتاد و تا دوماه باردیگر بساط استبداد برقرار شد. سرانجام اهالی یزد دست به دامان نصرت الله امیراعظم حاکم جدید کرمان شدند که به مقر حکومت خود می رفت. با آمدن امیراعظم، بساط اشرار برچیده شد و استادمحمد با جمعی از همراهانش به تفت گریختند. حکومت استرآباد. فخرالملک در تیرماه سال ۱۲۹۴ به حکومت استرآباد منصوب شد که با مخالفت کنسول روسیه مواجه گشت. از طرفی امیراعظم که با کنسول روابط دوستانه داشت، به دنبال گرفتن حکومت استرآباد بود و فخرالملک به این ملاحظه به سمت مقر حکومت حرکت نمی کرد و در صدد استعفا برآمد. پس از چندماه امیراعظم در نزدیکی دامغان به قتل رسید و فخرالملک عازم استرآباد شد. دوران حکومت او که سه ماه بیشتر طول نکش
ید، بسیار متزلزل بود. کنسول روسیه در باطن موافق وی نبود و مردم نیز از حکومت انتظار داشتند تا در برابر دخالت روس ها قدرت بیشتری نشان دهد. در نهایت براثر تلگراف هایی که از بی کفایتی فخرالملک و رشوه گیری اطرافیان او به رئیس الوزارء، سپهداراعظم، مخابره شد، فخرالملک معزول و دولت ضیاءالدوله را که حاکم سمنان بود، بجای او به استرآباد فرستاد. فخرالملک باردیگر در مهرماه ۱۲۹۶ پس از عزل سردار رفیع یانسری، حاکم استرآباد شد. در این دوره سردار رفیع به همراهی خوانین استرآباد و برخی تجار و طرفداران فرقه دموکرات علیه فخرالملک فعالیت می کردند. سردار رفیع و خوانین به عناوین گوناگون سعی در کارشکنی و ایجاد آشوب داشتند. در این میان فرقه دموکرات به دو دسته تقسیم شده، جمعی به وزارت داخله تلگراف فرستاده و خواهان عزل او بودند و جمعی دیگر در مقابله با گروه اول، تلگراف هایی در حمایت از فخرالملک ارسال می کردند. یکی از مسائلی که در این میان به اختلاف بین سردار و فخرالملک دامن زد، موضوع استرداد تفنگ هایی بود که سردار رفیع در دوران تصدی خود از مردم جمع آوری کرده و می بایست به وزارت جنگ تحویل می داد اما با گرفتن مبلغی رشوه باردیگر تفنگ ها را
به صاحبانشان پس داد بود. فخرالملک که از طرف دولت دستور داشت این اسلحه ها را از سردار بازگرفته و به تهران ارسال کند، مأمورینی به خانه سردار فرستاد تا او را تا زمان استرداد تفنگ ها در منزلش زندانی کنند. اما اطرافیان سردار مأمورین را ضرب و شتم کرده و راندند. خوانین استرآباد به همراه سایر مخالفین فخرالملک در خانه مجتهد شهر تجمع کرده و باردیگرخواهان عزل حاکم شدند. فخرالملک که ادامه کار را ممکن نمی دید، استعفای خود را در اسفندماه همان سال تسلیم وزارت داخله کرد که مورد قبول واقع نشد و در پاسخ وزارت داخله تلگراف و نامه ای به این شرح فرستاد: «استعفای شما پذیرفته نیست، مشغول انتظام امور سرحدی بوده باشید.». این دوره از حکومت فخرالملک نیز در فروردین ۱۲۹۷ با اعزام سردار مقتدر کاشانی به حکومت استرآباد پایان یافت. درگذشت. او در سال ۱۳۰۵ خورشیدی در ۶۶ سالگی در تهران درگذشت. منش و بینش. عین السلطنه، برادرزن فخرالملک، در کتاب «روزنامه خاطرات عین السلطنه» دربارهٔ او چنین نوشته است: «حاج فخرالملک در تهیه غذا و خوردن و خوراندن بسیار اصرار دارد. تقریباً به همان سلیقه عهد ناصرالدین شاه و تقلید او باقی هستند که بلند بلند حرف بزنند.
لباس زیاد بپوشند. صحبت غذا بسیار بکنند. زیاد از اندازه بخورند. در صحبت متصل اغراق گوئی کنند. دست خود یا عصای خود را هنگام تکلم بالا و پایین بیندازند، تاریخ بگویند…» حسینقلی مقصودلو، که از نزدیک شاهد دوران حکمرانی فخرالملک در استرآباد بوده است، در گزارش های خود چنین می نویسد: «حاج فخرالملک شخصاً آدم بی حال و بی کفایت است. انتظام الملک نایب الحکومه که حکیم خانوادگی حکمران است، خود را دموکرات معرفی نموده و ابداً از امور حکومت بویی نبرده است. حاج فخرالملک در باطن دموکرات و دارای فساد اخلافی است» فخرالملک از دوستان کمال الملک بود و فرزندان او، از جمله عزالممالک اردلان، زیرنظر کمال الملک تعلیم نقاشی می دیدند. باغ و خانه. باغ فخرالملک در دزاشیب امروز به انجمن خوشنویسان ایران تعلق دارد. خانه تاریخی فخرالملک نیز در محله عودلاجان قرار گرفته است و همچنان یکی کوچه های عودلاجان «فخرالملک» نام دارد. این کوچه در گذر میرزا محمود وزیر واقع شده است. کتاب ها. فخرالملک به دستور ناصرالدین شاه واژه نامه ای برای زبان کردی تألیف کرده است. از او همچنین سفرنامه ای به عتبات عالیات برجای مانده است که در سال ۱۳۷۲ توسط سازمان اسناد ملی به
استپ فورد کوکوز مجموعه ای از جهش یافته های خیالی (شامل سِلِست کوکو، اِزمه کوکو، ایرما «مایندی» کوکو، فیبی کوکو و سوفی کوکو) در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس هستند که به صورت ذهنی با یکدیگر در ارتباط می باشند. استپ فورد کوکوز توسط گرنت موریسون و ایتن ون اسکایور خلق شده اند؛ که برای نخستین بار در شمارهٔ ۱۱۸ از مجموعه کمیک "مردان ایکس جدید" حضور پیدا کردند. ترتیب حروف الفبا نام کوچک کوکوها با سن آن ها در ارتباط است، به طوری که سِلِست اولین فرزند و سوفی کوچک ترین آن ها به شمار می رود. "استپ فورد کوکوز" پنج دورآگاه قدرتمند و دختران شبیه سازی شده اما فراست هستند که با ترکیب نمودن توانایی دورآگاهی خود قادر به ایجاد یک گروه ذهنی قوی تر می باشند. آن ها در ابتدا با نام پنج در یک شناخته می شدند، اما پس از مرگ اِزمه و سوفی، در حال حاضر خواهرهای باقی مانده تحت عنوان سه در یک شناخته می شوند. سه کوکوی باقی مانده هم اکنون دانشجویان انجمن اگزاویه به منظور آموزش و پرورش جهش یافته ها هستند. اسکایلر ساموئلز در مجموعه تلویزیونی "با استعداد" (۲۰۱۷) وظیفه بازی در این نقش را بر عهده دارد. این اولین حضور رسمی ای
ن شخصیت در یک محصول لایو اکشن محسوب می شود.
مواجهه کل یا اکسپوزوم شامل تمام موارد مواجهه محیطی انسان بعد از تولد فرد است. مواجهه کل اولین بار در سال ۲۰۰۵ توسط یک همه گیرشناس سرطان به نام «کریستوفر پاول وایلد» در مقاله ای با عنوان «تکمیل کننده ژنوم بوسیله مواجه کل» پیشنهاد شد. مواجهه کل بیشتر در شاخه های مختلف همه گیرشناسی مانند همه گیرشناسی سرطان و شاخه های مختلف سم شناسی مانند سم شناسی شغلی و سم شناسی محیطی کاربرد دارد.
علم مواجهه مطالعه مواجهه و برخورد ارگانیسم های زنده (عمدتاً انسان) با عوامل شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی و دیگر مخاطرات بهداشتی شامل نوع مواجهه، مکانیسم و دینامیک مواجهه و روشهای پیشگیری از مواجهه می باشد.
سندرم تتریس یا اثر تتریس () زمانی روی می دهد که فرد چنان زمان و توجهی را به یک فعالیت اختصاص بدهد که این فعالیت اندیشه، تصاویر ذهنی و رؤیا او را شکل ببخشد. نام این عارضه از بازی ویدئویی "تتریس" گرفته شده است ولی صرفاً مختص بازی های ویدئویی نیست. به عنوان مثال، برنامه نویسی کامپیوتری ممکن است باعث رویاپردازی در مورد کدها شود. برخی ریاضی دانان هم گزارش هایی از رویاپردازی در مورد معادلات ارائه کرده اند، که ازان جمله می توان به سرینیواسا رامانوجان، و فریدریش انگلس اشاره کرد. انگلس نوشته است: «هفتهٔ پیش در خواب دکمه های کتم را به بچه ای دادم که مشتقشان را بگیرد، و او با دکمه ها گریخت.» اشخاصی که "تتریس" را برای زمانی طولانی بازی کرده اند ممکن است متوجه شوند نگرششان به جهان واقع در قالب سازوکار این بازی است، مثلاً در زندگی روزمره شان در مورد این فکر می کنند که شکل جعبه های یک سوپرمارکت یا ساختمان های یک خیابان چگونه با هم جفت می شود. این افراد ممکن است دچار توهم جفت شدن قطعات در کنار هم و فرود آمدن آن ها بر روی زمینه ای نامرئی بشوند. بااین مفهوم، سندرم تتریس گونه ای عادت است. این افراد همچنین ممکن است در خواب های د
رحال سقوط را ببینند یا در بیداری در سرحد میدان بینایی شان یا هنگام بستن پلک ها خیال کنند این قطعات را می بینند. بااین مفهوم، سندرم تتریس گونه ای توهم پیشاخواب است.
سمفونی های پاریس مجموعه ای شامل ۶ سمفونی اثرِ یوزف هایدن، آهنگساز بزرگ اتریشی، از سمفونی شماره ۸۲ تا سمفونی شماره ۸۷ اوست که در پاریس تصنیف کرده است. هایدن این سمفونی ها را به سفارشِ شُوالیهٔ سَن ژُرژ، مدیر ارکسترِ کُنسِر دُ لا لُژ المپیک، و از سوی حامی مالیِ آن، کلود-فرانسوا-ماری ریگوله، معروف به «کُنت دونْیی»، استاد بزرگِ لُژِ ماسونِ المپیک، نوشت. اجرای سمفونی های پاریس از تاریخِ ۱۱ ژانویهٔ ۱۷۸۶ آغاز شد. فهرست سمفونی ها. سمفونی های ۶گانهٔ پاریس عبارت اند از:
مسجد گنجعلی خان، در ضلع شمال شرقی میدان گنجعلی خان و در کنار مدرسه گنجعلی خان واقع شده که حدود سال ۱۰۰۷ هجری قمری توسط گنجعلی خان حاکم منصوب شاه عباس صفوی ساخته شده است. این مسجد در واقع محل عبادت حاکم کرمان و به روایتی دیگر مسجد، مدرسه گنجعلی خان بوده است.