Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن تهران به علت عدم پرداخت مالیات و در گیریهای قزاقان قاجار با طوایف و عشایر لبو محمدی و چهارراهی و جنگ پلیس جنوب با طوایف عربِ خمسه و فارسِ چهارراهی در زمان جنگ جهانی اول که هزار سوار همراه با یک ارابه توپ جنگی از قلعه نیریز به قصد سرکوبی عشایر وارد سرچهان شدند. آنها ابتدا نیروهای خانی خان عرب کدخدای لبو محمدی را در بورو خلع سلاح نموده و در چنارویه به اردوگاه امیر قلی خان سهامی را تار و مار کردند و پس از استراحت به حسامی و چهارراهی حمله نمودند و دست به تخریب قلعه ها دو سرکوب مردم بی گناه در تنگ شاه نظر و کوه وول نمودند و صدها راس گوسفند را نابود کردند. فرار عشایر غیور ایل چهارراهی به جزیره بختگان در شهرستان نیریز و همراه شدن امیر لشنی و بستن تنگه ارسنجان توسط قاسم خان نگهبان(چهارراهی) که عده ای از انگلیسی ها را به خاک خون کشیدند در اردیبهشت ۱۲۹۷ هجری خورشیدی انجام گرفت. سرچهان در حدود ۷۰۰سال پیش در زمان اتابکان فارس حکومت ال مظفر از آن به عنوان سرچاه خونسار یاد شده، که در آن زمان جنگی بین شاه شجاع مظفری (همعصر حافظ شیرازی) و همچنین برادرش شاه محمود مظفری حاکم اصفهان در صحرای سرچاه خونسار در محل دشت رئیس و قلع
ه میاق (در زمان ایلخانان بنا گردیده) درگرفت که منجر به پیروزی شاه شجاع گردید. موقعیت جغرافیایی. این شهرستان در شمال شرقی استان فارس واقع گردیده که از سمت جنوب با شهرستانهای ارسنجان و بختگان، از سمت شمال با شهرستان بوانات و بخش مزایجان، از سمت مغرب با شهرستان پاسارگاد و خرمبید (مشهد مرغاب قادرآباد) از سمت مشرق با شهرستان های خاتم (هرات) و مروست در استان یزد مرز مشترک دارد. تقسیمات کشوری. شهرستان سرچهان دارای ۳ بخش، ۶ دهستان و ۴ شهر به شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان سرچهان برابر با ۲۳٬۱۲۹ نفر بوده است.
نبرد گرگان نبردی بین حکومت سنی مذهب سامانی و دولت شیعه مذهب علویان طبرستان بود که در سال ۹۰۰ میلادی روی داد. در جریان اتفاقات نبرد بلخ، خراسان مورد هجوم داعی الی الحق قرار گرفت اما این حمله توسط سامانیان دفع شد. اسماعیل سامانی پس از بیرون راندن علویان از خراسان، به قلمروی علویان در طبرستان حمله برد و آن منطقه را به امارت خود ضمیمه کرد. داعی الی الحق در جریان نبرد کشته و فرزندش هم اسیر شد. پیروزی سامانیان بر علویان و پایین کشیده شدن پرچم های سفید تشیع و برافراشته شدن پرچم های سیاه تسنن، از آنجایی که شکست شیعه و پیروزی سنیان هم به حساب می آمد، در بغداد پایتخت خلافت عباسی نیز جشن گرفته شد.
محوطه و بقایا و ارگ عبدالملکی مربوط به قرون میانهٔ اسلامی و قاجاریه است و در شهرستان سبزوار، بخش روداب، دهستان کوهمایی، شمال روستای عبدالملکی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۶۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جی ای اس کیفی سامانه اطلاعات جغرافیایی کیفی از دهه ۱۹۹۰ به عنوان پاسخی انتقاداتی مبنی بر معرفت شناسی پوزیتیویستی GIS کمی ظهور کرد. این رویکرد دموکراتیک در جهت مشارکت گروه های حاشیه نشین بومی-محلی در جغرافیا و برنامه ریزی محیطی صورت گرفت. نیل اسمیت (۱۹۹۲) از GIS کمی به عنوان فناوری میدان جنگ انتقاد کرد. ویلسون (۲۰۰۹)، ظهور GIS کیفی را نشانگر مشکلی در GIS سنتی و نقد و اصلاح GIS متداول را لازم دانسته است. روند تکامل جی آی-اس کیفی را از اواسط دهه ۱۹۹۰تا ۲۰۰۰ می توان در سه دوره تقسیم بندی کرد: دوره نقد GIS کمی: نقد GIS به خاطر برخورداری از ریشه های معرفت شناسی پوزیتیویست. ۳-منحصربه فرد، غیر دموکراتیک، خلع قدرت. دوره تعامل و بازخورد با GIS: استفاده از GIS به عنوان ابزار انتقاد و اصلاح جامعه. ۳-سؤالات مفهومی در مورد چگونگی تولید دانش. دوره ظهور GIS کیفی: بهره گیری از شیوه هایGIS مبتنی بر جامعه (از پایین به بالا) جهت مشارکت عمومی. ۳-درنهایت، تشویق تغییرات اجتماعی مثبت. منابع. https://jurbangeo.ut.ac.ir/article_72402.html https://www.amazon.co.uk/Ground-Truth-Implications-Geographic-Information/dp/0898622956 https://j
ournals.sagepub.com/doi/10.1191/030913200100189111 https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1111/j.1467-8306.2006.00702.x
تپه حیدر مربوط به هزارهٔ دوم است و در شهرستان سبزوار، بخش مرکزی، دهستان قصبه شرقی، شمال روستای زیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۳۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد سرسنگ مربوط به اواخر دوره قاجار است و در سبزوار، چهارراه رضوی، نبش کوچهٔ سرسنگ، روبروی آب انبار سرسنگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۵۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپهٔ علی آباد شور مربوط به دورهٔ سامانیان و تیموری است و در جنوب شرقی شهرستان سبزوار، بخش مرکزی، دهستان قصبه شرقی، روستای علی آباد شور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۲۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کوره بلند روباز، یک گونه کوره است که در آن کربن مازاد و دیگر ناخالصی ها در آهن خام برای تولید فولاد سوزانده می شوند. از آن جایی که تولید فولاد به دلیل وجود دمای ذوب زیاد آن دشوار است، سوخت ها و کوره های معمولی کافی نبودند و برای رفع این مشکل کوره های بلند روباز ایجاد شدند. در مقایسه با فولاد بسمر، اصلی ترین مزیت این فرآیند این بود که فولاد را در معرض نیتروژن بیش از حد قرار نمی داد. قرار گیری در معرض نیتروژن بیش از حد باعث شکننده و ترد شدن فولاد می شود. کنترل فرآیند ساخت فولاد در کوره بلند روباز آسان تر از فرآیند بسمر بود و این، امکان را برای ذوب و پالایش مقادیر زیادی از قراضه آهن و فولاد فراهم می کرد. کوره بلند روباز برای نخستین بار توسط مهندس آلمانی کارل ویلهلم زیمنس ساخته شد. در سال ۱۸۶۵، مهندس فرانسوی پیر امیل مارتین با گرفتن مجوز از زیمنس و برای اولین بار از کوره احیا کننده خود برای ساخت فولاد استفاده کرد. فرایند آن ها به عنوان فرایند زیمنس-مارتین و کوره به عنوان کوره "اجاق روباز" شناخته می شد. بیشتر کوره های بلند روباز در اوایل دهه ۱۹۹۰ بسته شدند و کوره های قوس الکتریکی و کوره های اکسیژن قلیایی، جایگزین
آن شدند. نخستین شاهد از فولادسازی آهن قلب روباز حدود ۲۰۰۰ سال پیش در فرهنگ مردم هایا در زمان تانزانیا یافت شد. در اروپا کوره آهن خالص، در قرن هشتم در کاتالونیا، اسپانیا اختراع شد. فرایند اجاق روباز. برای شروع این فرآیند، ابتدا کوره را به جهت پیدا کردن خرابی ها بررسی می کنند. پس از اطمینان از سلامت کوره، آن را با ضایعات سبک مانند ورق های آهن و خرده های وسایل فلزی پر می کنند و از طریق سوزاندن سوخت حرارت می دهند. پس از ذوب شدن خرده های اولیه، ضایعات سنگین تر مانند ضایعات ساختمانی یا آهن خام به آن اضافه می شود. آهن خام یکی از محصولات جانبی تولید فولاد است که با ذوب کردن سنگ آهن به دست می آید و حاوی مقدار زیادی کربن در حدود ۳٫۸ ۔ ۴٫۷ ٪ می باشد. آهن خام را برای استفاده های بعدی در شمش هایی ریخته گری می کنند. اکسیژن موجود در اکسید آهن و سایر ناخالصی ها باعث سوختن کربن اضافی داخل آهن می شود و مذاب آهن را از کربن عاری می کند. در صورت کمبود اکسیژن می توان با اضافه کردن سنگ آهن این کمبود را جبران کرد. وقتی که تمام آهن ذوب شد برای تشکیل شدن سرباره به آن سنگ آهک اضافه می کنند. برخلاف فرآیند بسمر، کوره های باز فرآیند کند ت
ری دارند. به طور معمول آماده شدن آهن برای ساخت فولاد بین هشت تا هشت و نیم ساعت طول می کشد. بنابراین برخلاف فرآیند بسمر می توان مقدار کربن محلول در مذاب آهن را در هر لحظه اندازی گیری کرد و با رسیدن غلظت کربن به مقدار دلخواه از ادامه فرآیند جلوگیری کرد. در فرآیند بسمر به علت سریع بودن فرآیند، امکان اندازه گیری غلظت کربن در هر لحظه وجود ندارد. بنابراین ابتدا تمام کربن داخل مذاب آهن را می سوزانند و سپس به مقدار دلخواه کربن اضافه می کنند. مذاب نهایی از حفره ای که در کناره کوره قرار دارد خارج شده و در قالب هایی مخصوص ریخته گری میشود که ممکن است شمش های فولادی و یا میله های استوانه ای شکل باشد. شکل ساختمانی کوره بلند روباز اهمیت بسزایی در داغ شدن ضایعات و سنگ آهن دارد. گازهای سوخته شده در مسیری تعیین شده بالای قراضه ها حرکت می کنند و سبب داغ شدن قراضه ها می شوند. از طرفی سقف آجری مجرا را نیز داغ می کنند و سقف نیز به نوعی با تابش های گرمایی به داغ شدن قراضه ها کمک می کند، همچنین سقف کوره نیز با توجه به شکل قرار گیری زاویه دار، تابش های گرمایی شعله های آتش را نیز به روی قراضه ها بازتاب می کند. گاز های خروجی، به جای عب
ور از دودکش و ورود به اتمسفر، وارد اتاقک هایی آجری می شوند که از طرف دیگر دیواره های آن، گاز های ورودی نظیر هوا و گازهای سوخت عبور می کنند. گاز های خروجی، دیواره را گرم می کنند و دیواره گازهای ورودی را گرم می کند. به این ترتیب گاز های ورودی از قبل گرم می شوند و هنگام سوختن به دماهای بالاتری می رسند.در حقیقت با توجه به ساختمان کوره های بلند روباز می توان فهمید آنها نوع خاصی از هستند که برای ساخت فولاد بهینه شده اند و فرآیند زیمنس-مارتین در کوره بلند روباز، نوعی کوره بازتابی است. کوره بلند در آن زمان از آنتراسیت، قیر خام، زغال کک و زغال چوب به عنوان سوخت استفاده می کرد، به طوری که بیشتر سوخت کوره ها را آنتراسیت تشکیل می داد. ظرفیت کوره های بلند روباز بین ۵۰ تا ۱۰۰ تن بود. ولی این در حالی است که در بعضی موارد خاص ظرفیت آن ها به ۲۵۰ تا ۵۰۰ تن هم می رسید. تاریخچه. کارل ویلهلم زیمنس در دهه ۱۸۵۰ میلادی فرآیند اجاق باز را ابداع کرد و در سال ۱۸۵۷ ادعا کرد به دلیل ساختار کوره، باعث صرفه جویی حدود ۷۰ تا ۸۰ درصدی مصرف سوخت نسبت به کوره های دیگر می شود. در سال ۱۸۶۵ پیر امیل مارتین با دریافت جواز استفاده از کوره بلند روباز
از زیمنس، توانست کوره احیا کننده خود را بسازد که مزیت چشمگیر آن، توانایی تولید سریع مقدار زیادی فولاد بود که باعث شد مواردی چون ساخت آسمان خراش ها رواج یابد. می توان سال ۱۸۷۶ را شروع عصر فولاد در نظر گرفت، در این سال ساخت ریل ها با استفاده از فولاد، از ساخت ریل ها با استفاده از آهن پیشی گرفت. چرا که فرآیند های ساخت فولاد تا قبل از این سال، توانایی تولید فولاد در مقیاس تنی را نداشتند. سال های ۱۸۷۶ تا ۱۹۲۶ بیشتر سال های توسعه روش های موجود بود تا ابداع روش ها یا اختراع کوره های جدید. با این حال اولین نشانه استفاده از قوس الکتریکی برای ذوب فولاد کارل ویلهلم زیمنس در سال ٧٩ ـ ١٨٧٨ به ثبت رسیده است و حق ثبت این کوره ها را از آن خود کرد. اولین کوره تجاری قوس الکتریکی در سال ١٩٠٧ توسط پل هرویت در فرانسه ساخته شد که باعث شد کم کم کوره های بلند جای خود را به کوره های قوس الکتریکی بدهند. تقریبا از سال ۱۹۹۰ استفاده از کوره های بلند روباز منسوخ شد و جای خود را به کوره های قوس الکتریکی و دادند. اما این در حالی است که هنوز هم کوره های بلند روباز در برخی مناطق کشورهای هند و اوکراین استفاده می شوند. همچنین روسیه آخرین کوره
بلند روباز خود را در مارس ۲۰۱۸ بازنشسته کرد و اکنون از آن به عنوان موزه استفاده می کند.
امامزادهٔ آزادمنجیر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سبزوار، بخش مرکزی، دهستان قصبه شرقی، روستای آزادمنجیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۴۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خط مشی های دسترس پذیری محتوای وب () یا دستورالعمل های دسترسی به محتوای وب (به اختصار: WCAG) بخشی از یک سری خط مشی های دسترس پذیری وب می باشد، که توسط کنسرسیوم وب جهان گستر (W3C؛ اصلی ترین سازمان بین المللی استاندارد در حوزه اینترنت) منتشر شده است. این خط مشی ها، مجموعه ای از توصیه ها برای دسترسی به مطالب و محتوای وب است، که در درجه اول برای افراد دارای معلولیت و در درجه بعد برای کلیه کاربران، از جمله دستگاه های محدود، مانند تلفن های همراه، قابل دسترسی می باشد. نسخه دوم از خط مشی های دسترس پذیری محتوای وب، در دسامبر ۲۰۰۸ منتشر شد و در اکتبر ۲۰۱۲ به یک استاندارد در سازمان بین المللی استانداردسازی (ایزو) تبدیل شد و آخرین نسخه آن نیز تحت نام WCAG 2.1 در ژوئن ۲۰۱۸ منتشر گردید.
سوتا فوکوشی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه ژاپنی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بلیچ" اشاره کرد.
کلاوس وولفرمن (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) پرتاب گر نیزه اهل آلمان بود. وی برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره ای شده بود. وولفرمن در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۴، در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
خانهٔ طاهری مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در سبزوار، خیابان بیهق، کوچهٔ افتخار، کوچهٔ بابایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۹۳۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جادوگر لاپلاس () فیلمی ژاپنی در ژانر معمایی و مهیج به کارگردانی تاکاشی میکه است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به شو ساکورایی اشاره کرد. این فیلم اقتباسی از رمان "جادوگر لاپلاس" از کیگو هیگاشینو است که در ۱۵ مه ۲۰۱۵ به چاپ رسید.
پائولی نوالا (؛ زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۴۰) پرتاب گر نیزه اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
اگیل دانیلسن (؛ ۹ نوامبر ۱۹۳۳ – ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۹) پرتاب گر نیزه اهل نروژ بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
سای یانگ (; – ) پرتاب گر نیزه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
گرهارد اشتوک (؛ ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۱ – ۲۹ مارس ۱۹۸۵) پرتاب گر نیزه و پرتاب گر وزنه اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
معبد آمادا، قدیمی ترین معبد مصری در نوبیان، نخستین بار توسط فرعون توتموز سوم از سلسله هجدهم ساخته شد و به آمون و ری هوراختی اختصاص یافت. پسرش و جانشین وی آمنهوتپ دوم برنامه تزئینات این ساختمان را ادامه داد. جانشین آمنهوتپ دوم، توتمس چهارم تصمیم گرفت که سقف را بر فراز بنا بگذارد و آن را به یک سالن ستون یا هیپوستیل تبدیل کند. در دوره آمارنا، آخناتون نام آثار آمون را در تمام معابد نابود کرد اما بعداً توسط ستی اول از سلسله نوزدهم مصر باستان بازسازی شد. سلاطین مختلف سلسله نوزدهم بویژه ستی اول و رامسس دوم نیز مرمت های جزئی انجام داده و به دکوراسیون معبد افزودند. در دوره قرون وسطی این معبد به کلیسا تبدیل شد. داخل معبد. طرح اولیه ساختمان شامل یک ستون و رواق است که به پناهگاه منتهی می شود. با این حال، هنگامی که توتمس چهارم سقف پیشانی باز را پشت بام قرار داد، ستون ها و دیوارها با ارائه صحنه هایی تزئین شده بودند، با کسانی که شامل توتمس چهارم در سمت چپ و توتمس سوم و آمنهوتپ دوم در سمت راست بودند. اگرچه این معبد نمای بیرونی کسل کننده و فروپاشی دارد، اما ویژگی های داخلی آن از بعضی از ظریف ترین برش های برجسته با رنگ های روش
ن و پر جنب و جوش برخوردار است. بهترین نقوش برجسته نقاشی شده در قسمت داخلی معبداست که توتمس سوم و آمنهوتپ دوم در معرض نمایش قرار می گیرند یا به خدایان مختلف مصر تقدیم می کنند. سمت چپ هشتی نشان می دهد که آمنهوتپ دوم توسط تاج و هوروس تاج گذاری می شود و با یک پارچه و یک شکاف (ابزار پیمایش) در حال دویدن است. اتاق دیگر در کنار پناهگاه حاوی چندین صحنه جالب و تسخیر برای معبد است که آیین کشش بند ناف، ساختن مراسم و ریختن آجرها و ارائه معبد به خدایان خود را به تصویر می کشد. سوابق تاریخی. دو کتیبه تاریخی مهم از معبد آمادا وجود دارد. قدیمی ترین، مربوط به سال ۳ آمنهوتپ دوم، روی ستون هایی با سطح بالا در دیوار عقب (شرقی) پناهگاه قرار دارد. متن آن توصیف یک جنگ بی رحمانه نظامی فرعون در آسیا است: آمنهوتپ دوم در ادامه توضیح می دهد که چگونه او شش تن از سرهای مرده را بر روی دیوارهای طبس به دار آویخت، در حالی که هفتمین در دیوارهای ناپاتا آویزان شده بود. این کار به عنوان یک هشدار روشن برای موضوع نوبیان در مورد پیامدهای خطرناک شورش در زمان سلطنت آمنهوتپ انجام شد. در متن دوم تاریخی، بر روی استلا حک شده در ضخامت سمت چپ (شمالی) از در ور
ودی، به شکست حمله به لیبی در سال ۴ مرنپتا اشاره شده است. این معبد توسط مسافران اولیه توصیف شده و اولین بار توسط هنری گوتیه در سال ۱۹۱۳ منتشر شد. بین سالهای ۱۹۶۴ و ۱۹۷۵، معبد از مکان اصلی خود به مکانی جدید حدود ۶۵ متر ارتفاع و ۲/۵ کیلومتری از محل اصلی خود منتقل شد. خرد کردن آن در بلوکها، همان طور که با معابد دیگر انجام شد، گزینه ای نبود. نقاشی زنده نمی ماند. کریستین دنروشس نوبلوکورت با دیدن این خسارات از دو معمار خواست که روشی را برای جابجایی معبد در یک قطعه پیشنهاد دهند. ایده آنها این بود که معبد را روی ریل ها قرار دهند و آن را به صورت هیدرولیکی به مکانی در چند کیلومتری که بیش از ۶۰ متر بالاتر بود منتقل کنند. معبد صخره ای دره نیز به محل جدید آمادا منتقل شد.
شوتا سومتانی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه ژاپنی از کوتو، توکیو است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خلبان ابدی" و "عشق اول" اشاره کرد.
حوض انبار دلقند مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سبزوار، بخش مرکزی، دهستان قصبه شرقی، ۶۰۰ متری شمال روستای دلقند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۲۸۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هنریک لوندکویست (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به نیویورک رنجرز اشاره کرد.
الکس لوندکویست (؛ زادهٔ ) مدل اهل سوئد است. وی یکی از مدل های برتر مجله های جی کیو، ال و وگ بوده است.
اریک لوندکویست (؛ ۲۹ ژوئن ۱۹۰۸ – ۷ ژانویه ۱۹۶۳) پرتاب گر نیزه اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
یوستا لوندکویست (; – ) قایقران اهل سوئد بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
رامون پاسکال لوندکویست (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پی اس وی آیندهوون اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال و زیر ۱۹ سال سوئد بازی کرده است.
ینس لوندکویس (؛ زادهٔ ) تنیس باز اهل سوئد است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
آدام لوندکویست (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الفسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۱ سال سوئد، تیم المپیک، و سوئد بازی کرده است.
آنتون لوندکویست (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و خواننده اهل سوئد است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی بازیگر فیلم هایی همچون مجموعه تلویزیونی "قتل های ساندهام" و "پل" بوده است.
پر لوندکویست (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز به همراه تیم ملی هاکی روی یخ سوئد در بازی های المپیک زمستانی ۱۹۸۰ اشاره کرد.
غار بوزیر () یک سایت باستان شناسی و محل اقامت انسانان دور پارینه سنگی می باشد، که در ساحل چپ رود «زوواندچای»، روی اوج کوه های تالش در شهرستان لریک جمهوری آذربایجان قرار دارد. غار در طی کاوش های باستان شناختی ای که در سال ۱۹۸۵ به سرپرستی «اسدالله جعفروف» در شهرستان های لنکران، لریک و ماسال لی انجام گرفت، به همراه وسایل سنگی و استخوان های تیز جانوران متعلق به دوره پارینه سنگی کشف شد. اطلاعات کلی. در نتیجه کاوش های باستان شناختی انجام شده در ۱۹۸۵، چند غار، از جمله غار بوزیر در فاصله ۹ کیلومتری بزرگراه لریک به بوزیر کشف شد. این غار که در کرانه چپ رود «زوواندچای» قرار گرفته است، با روستای هم نامش ۳ کیلومتر فاصله دارد. غار بوزیر با ۱۲ متر طول، ۵–۶ متر عرض و ۲٫۵ متر ارتفاع (از سطح رسوبات) روی اوج کوه های تالش واقع است. داخل غار تعدادی سنگ بزرگی وجود دارد، که قبل از شروع حفاری ها از سقف پایین ریخته بودند. یافته ها. در طول حدود ۷۴ کاوش انجام شده در غار، ابزار سنگی و استخوان های حیوانات شکار شده توسط انسان های دور پارینه سنگی یافت گردیده اند. از میان یافته هایی از این غار می توان وسایل سنگی، پنجه های جانوران، دستمال سف
یدرنگ، ترازو و غیره… را برشمرد. در نتیجه کاوش های سال های ۱۹۸۵، ۱۹۹۰ و ۲۰۰۷ ۶ لایه باستان شناختی در غار کشف شد. اولین لایه با ضخامت ۵ تا ۷ سانتیمتر از لایه سیاه زمین به وجود آمده است. در طی حفاری ها ظروف سفالی منتسب به دورهای قرون وسطی، برنز و مس سنگی به دست آمد. ضخامت لایه دوم که از گلیسین زرد تشکیل شده است، به ۴۰ تا ۴۵ سانتیمتر مر رسد. از این لایه ظروف گلی متعلق به دورهای قرون وسطی، برنز و مس سنگی یافت گردیده است. لایه سوم با ضخامت ۳۲ تا ۳۵ سانتیمتر متشکل از گل خاکستری- زرد می باشد. بقایای استخوان های حیوان های شکار شده در کنار ۶ ابزار سنگی از اشیاهای به دست آمده از مجموع این قشر هستند. چهارمین لایه از خاک خاکستری رنگ شکل گرفته است که ضخامتش به ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر می رسد. لایه پنجم با ضخامت ۵۰ الی ۵۵ سانتیمتر از خاک زرد مایل به سیاه به وجود آمده است. از یافته های این لایه می توان ۱۲ قطعه استخوان و ۲۳ ابزار سنگی اشاره کرد. لایه ششم که از خاک زرد کمرنگ تشکیل شده است ۳۵ تا ۴۰ سانتیمتر ضخامت دارد. در داخل لایه سنگ هایی وجود داشتند که، از سقف پایین ریخته شده بودند. اسدالله جعفرزاده بر این باور بود، که کشف غار بوزی
ر حکایت از آن دارد، که انسان های دور پارینه سنگی حدود ۶۰ تا ۸۰ هزار سال پیش در این غار سکونت داشتند.
آرامگاه شاهزاده ابراهیم کسکنی مربوط به دوره قاجاریه است و در شهرستان سبزوار، بخش مرکزی، دهستان قصبه غربی، ۵۰۰ متری شمال غرب روستای کسکن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۳۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه پیر استیر مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان سبزوار، بخش مرکزی، دهستان قصبه غربی، روستای استیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۳۶۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. سفرنامه شادی گنجی : « حدود 11 صبح روز دوشنبه از اتوبوس در سبزوار پیاده شدم و چند دقیقه بعد به همراه دوستان، خودم را کنار مقبره ای یافتم به نام پیر استیر. از روستای استیر، پیش از آنکه به سبزوار برسم، با اتوبوس گذشته بودم و اسمش به سبب ویژه بودن در ذهنم مانده بود. ماشینمان، جلوی ساختمان آجری چند ضلعی گنبدداری با روکش کاهگل نگه داشت. بعد از چند دقیقه انتظار، پیرمردی با کلیدش آمد و در ورودی را باز کرد. باغچه مرکزی حیات و اتاق­های دورش به دست فراموشی سپرده شده بودند. در اتاق اصلی مقبره که باز شد، وجودم لبریز از شگفتی بود بخاطر دیدن فضای پیر استیر. وسط اتاق، مقبره ای بود شبیه همه امامزاده ها که رویش پارچه سبز کشیده بودند و دیوار ضلع شمال غربی بنا پر از گهواره های پارچه ای رنگی کوچک که داخل هرکدامشان 1 تا 3 عروسک دست ساز بود. عبدالله زاده از کارمندان میراث فرهنگی برایمان درباره جایگاه این بنا و گهواره ها و عروسکهاش
توضیح داد. طبق رسمی کهن، زوج هایی که بچه دار نمی شدند، شبی را در جوار پیر استیر همبستر می شدند تا معجزه اتفاق بیفتد. اتاق­های زائرین اطراف حیات که حالا تحریب شده برای همین کار بوده و گهواره ها و عروسک­ های داخلشان از آن زوج هایی که به آرزویشان رسیده اند و آنها را نذر پیر استیر کرده اند. باورم نمی شد چنین رسم کهنی در 15 کیلومتری سبزوار و درست کنار جاده اصلی هنوز زنده است. وسایل زندگی داخل اتاق اصلی نشان از آن داشت که هنوز زوج­ هایی هستند که با آرزوی بچه دار شدن شبی را در این اتاق سر می کنند هرچند گفته ها حاکی از آن بود که به همین دلیل چند باری گروه های مذهبی قصد تخریب بنا را داشته­ اند. پیش از آنکه آقای عبدالله زاده بگوید نام استیر او را یاد نام ایشتار، الهه باروری و عشق می اندازد، به ایشتار و شباهتش به نام جای این آبادی فکر کرده بودم اما ایشتار بابلی در میان رودان کجا و استیر خراسان کجا! در این که با چنین رسومی درگذشته به خدای باروری و عشق متوسل می شدند تا زن و زمین را بارور کنند شکی نیست اما در اینکه استیر تغییر یافته همان ایشتار یا همتای آن باشد باید با تردید نگریست. دهیار روستا می گفت پدر و مادری که به خو
استه دلشان می رسیدند و بچه دار می شدند واژه "پیر" را اول اسم فرزندشان قرار می دادند مثلا پیر علی. نمی توانستم از گهواره ها و عروسک هاش دل بکنم. دلم می خواست راه بیفتم و آبادی به آبادی پیدا کنم آدم هایی را که سرانجام اعتقاد پدر و مادرشان به پیر استیر بودند، پدر و مادری که سالها پیش شبی را در پیر استیر سر کردند. عروسک­ها مرا یاد پیکرک های بی شماری می انداختند که از محوطه های باستانی پیدا شده اند و عشق بازی زن و مرد را نمایش می دهند. باورم نمی شد که ادامه رسمی چنین کهن را در سال 1391 هنوز می شود دید.»
یونی مورا (؛ – ) پرتاب گر نیزه اهل فنلاند بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا پرتاب نیزه در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ و بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ اشاره کرد.
فردای من، دیروز تو () فیلمی ژاپنی در ژانر درام و رمانتیک به کارگردانی تاکاهیرو میکی بر اساس رمانی به همین نام است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. داستان. تاکاتوشی در دانشکده هنر مشغول درس خواندن است، روزی در قطار که به سمت دانشکده می رود دختری (ایمی) را می بیند و در نگاه اول عاشقش می شود. او عزم خود را جزم می کند تا عشقش را به ایمی بگوید، آنها با یکدیگر قرار می گذارند و روزهای خوبی را سپری می کنند تا اینکه ایمی رازی را برای تاکاتوشی برملا می کند…
خانه باغ ملوندی مربوط به دورهٔ پهلوی اول است و در شهرستان سبزوار، بخش روداب، دهستان فروغن، روستای ملوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۷۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لیندی رمیجینو (; ۳ ژوئن ۱۹۳۱ – ) دونده سرعت اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
مسجد جامع ایزی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان سبزوار، بخش مرکزی، دهستان قصبه شرقی، مرکز روستای ایزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۹۵۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هازلی کراوفورد (؛ زادهٔ ) دونده سرعت اهل ترینیداد و توباگو بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا ۱۰۰ متر در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ اشاره کرد.
مودم کابلی () نوعی از پل شبکه برای دسترسی به اینترنت است، که از طریق کانال های فرکانس رادیویی بر روی یک فیبر نوری ترکیبی، فرکانس رادیویی شیشه ای و زیرساخت کابل کواکسیال، ارتباط داده دو طرفه را برقرار می نماید. بیشترین استفاده از مودم های کابلی در زیرساخت های اینترنت کابلی است، که امکان دسترسی به پهنای باند اینترنتی را میسر می کنند. مودم کابلی نخستین بار در سال ۱۹۷۹ توسط ناسا در مرکز فضایی جانسون مورد استفاده قرار گرفت.
محوطه ملا امام مربوط به ساسانی، قرن ۸ هجری است و در شهرستان سبزوار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۹۶۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
«چطور می خوابی؟» ترانه ای از خواننده بریتانیایی سم اسمیت است که در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۹ توسط کپیتال رکوردز منتشر شد. اسمیت این ترانه را با Savan Kotecha، مکس مارتین و ایلیا سلمان زاده نوشت و ضبط کرد.
جرایم زمانی () یک فیلم در ژانر علمی تخیلی به کارگردانی ناچو ویگالوندو است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ناچو ویگالوندو، باربارا گوئناگا، و کارا الخالده اشاره کرد.
بن شهر، روستایی در دهستان دستگرد بخش بنت شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۵ نفر (۱۵ خانوار) بوده است.
پای کند، روستایی در دهستان دستگرد بخش بنت شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴ نفر (۶ خانوار) بوده است.
پیران دن، روستایی در دهستان دستگرد بخش بنت شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۱ نفر (۴۲ خانوار) بوده است.
پی زن، روستایی در دهستان دستگرد بخش بنت شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۰ نفر (۶ خانوار) بوده است.
تیغک، روستایی در دهستان دستگرد بخش بنت شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۱ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.