Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نشانگر مولکولی یا مارکر مولکولی یک نمونه مولکول است که از یک جاندار گرفته شده است و اطلاعاتی دربارهٔ آن دربردارد. نشانگر مولکولی می تواند برای شناسایی ویژگی هایی در جاندار نمونه گرفته شده، به کارگرفته شود؛ مانند دی ان ای که یک نشانگر مولکولی شامل اطلاعاتی دربارهٔ تبارشناسی، اختلالات ژنتیکی و تاریخ حیات می باشد. بخش ویژه ای از دی ان ای (نشانگر ژنتیکی) برای شناسایی چیرگی ژنتیکی (غالبیت) در الل های بیماری هایی مانند فیبروزیز سیستیک، طبقه بندی گونه ها (فیلوژنتیک)، شناسایی ژنتیکی افراد، شناسایی بیماری های ویروسی و جرم شناسی (پزشکی قانونی) استفاده می شود. نشانگرهای ژنتیکی. در ژنتیک، یک نشانگر مولکولی به معنای نشانگر ژنتیکی شناخته می شود که تکه ای از دی ان ای است که با بخش معینی در مادهٔ ژنتیکی مرتبط می باشد. نشانگرهای مولکولی در زیست شناسی مولکولی و زیست فناوری برای شناسایی یک توالی مشخص از دی ان ای در خزانه ای از دی ان ای های نامشخص استفاده می شوند. گونه های نشانگرهای ژنتیکی. گونه های بسیاری از نشانگرهای ژنتیکی وجود دارد که هرکدام سودمندی ها و محدودیت های ویژهٔ خود را دارند. درون نشانگرهای ژنتیکی خود سه گروه از نش
انگرها وجود دارند: «نشانگرهای نسل اول»، «نشانگرهای نسل دوم» و «نشانگرهای نسل جدید». نشانگرهای موجود در سه گروه فوق نیز می توانند خود به دو گونهٔ غالب کامل و غالب هم بارز تفکیک شوند. شناسایی غالبیت کامل یا غالبیت هم بارز با یک نشانگر می تواند به شناسایی خالص بودن یا ناخالص بودن آن جاندار از آن ژن کمک کند. نشانگرهای غالب هم بارز به دلیل اینکه بیش از یک الل را شناسایی می کنند و بدین ترتیب پژوهشگران می توانند یک الل خاص را در فنون ترسیم نقشه ژنتیکی دنبال کنند. کشیدن نقشه نشانگرهای ژنتیکی. نقشه ژنتیکی در شناسایی مکان نشانگر خاصی در مادهٔ ژنتیکی کمک بسیاری می کند. دو گونه نقشه برای تحلیل ژنتیکی تهیه می شود: نخست نقشهٔ فیزیکی که نشان می دهد کدام کروموزوم مورد بررسی است و مکان، کجای همان کروموزوم است. دوم نقشهٔ پیوستگی (لینکاژ) که نشان می دهد چطور ژن های مشخصی به ژن های دیگر متصل اند. در نقشهٔ پیوستگی ممکن است فاصله از بقیهٔ ژن ها بر مبنای سانتی مورگان (cM) بیان شود. نشانگرهای بیوشیمیایی. به طور کلی، نشانگرهای بیوشیمیایی همان نشانگرهای پروتئینی هستند. این نشانگرها بر مبنای تغییر در گونه و توالی آمینواسیدها استوار هست
ند. مهم ترین نشانگر پروتئینی آلوآنزیم است. آلوآنزیم ها شکل های گوناگونی از یک آنزیم هستند که توسط الل های مختلفی در جایگاه های ژنی (لوکوس) یکسانی بیان می شوند و این آلوآنزیم ها از گونه ای تا گونهٔ دیگر متفاوت اند؛ بنابراین برای شناسایی اختلافات، آلوآنزیم ها استفاده می شوند.
جنیفر لاو گرو نویسنده کانادایی است که اولین رمانش با نام «ببین چگونه قدم برمی داریم» نامزد جایزه "اسکاتیا گیلر بانک" در سال ۲۰۱۴ شد. جنیفر، همچنین مجموعه اشعار «"خنجر بین دندان هایش"» (۲۰۰۲) و "«نباید نگهبان را اخراج می کردم»" (سال ۲۰۰۵) را منتشر کرده است. از او آثار مختلفی در نشریات "The Fiddlehead" ,"This Magazine" ,"Taddle Creek" ,"The Puritan", "Now", "SubTerrain"، "مرکز مطالعات زنان کانادا" و "نشنال پست" منتشر شده است.
کائو جیه (۱۹۷ میلادی الی ۲ ژوئیه ۲۶۰ میلادی)، رسماً شناخته شده با امپراتریس شیانمو، یکی از امپراتریس های هان پسین از دودمان هان چین بود. او دومین همسر امپراتور شیان، واپسین امپراتور دودمان هان بود. پس از خلع مقام لیو شیه از امپراتور دودمان هان به دوک شانیانگ، کائو جیه نیز نام رسمی اش از امپراتریس کائو هان به دوشس شانیانگ تغییر یافت.
آتش سوزی هتل هاربین ۲۰۱۸ ()، در هتل بیلیونگ هات اسپرینگ شهر هاربین در ساحل جزیره سان در چین رخ داد. این آتش سوزی باعث مرگ ۱۹ نفر و مصدومیت ۲۳ نفر شد. شرح حادثه. در ساعت ۰۴:۳۶ صبح روز ۲۵ اوت ۲۰۱۸ آتش سوزی در آشپزخانه بار کارائوکه در طبقه دوم هتل بیلیونگ هات اسپرینگ اتفاق افتاد. بسیاری از مهمانان، اغلب گردشگران چینی که برای شرکت در ماراتن بین المللی ۲۰۱۸ هاربین در شهر مانده بودند در این هتل در خواب بودند. آتش را بیش از ۴۰۰ متر مربع (۴۳۰۰ فوت مربع) در طبقات دوم تا چهارم و سالن اصلی در طبقه اول گسترش یافت. دود آتش سوزی در آشپزخانه، بار کارائوکه، راه پله ها و از طریق سیستم های تهویه هوا به راهروها گسترش یافت. در ساعت ۰۷:۵۰ آتش سوزی مهار شد و مقامات آتش نشانی ۱۸ کشته را در داخل مجتمع کشف کردند و یکی نفر نیز در بیمارستان کشته شد. تحقیقات. مقامات آتش نشانی روز بعد گفتند که هتل در طی دو سال گذشته حداقل پنج بازرسی امنیتی ناموفق داشته است. آتش نشانی هاربین اعلام کرد در سال ۲۰۱۶ به علت راهروهای پیچیده و کمبود خروجی های آتش نشانی و خاموش کننده ها، ساختمان هتل از امنیت لازم برخوردار نیست و دستور داد که استفاده از هتل تا زم
ان حل این مشکلات به حالت تعلیق درآید.
بیندوی عزیزم فیلمی هندی در ژانر درام عاشقانه محصول ۲۰۱۷ به کارگردانی آکشی روی است. در این فیلم بازیگرانی همچون پرینیتی چوپرا، آیوشمان کورانا ایفای نقش کرده اند. این فیلم اولین تجربه کارگردانی روی است که با نقدهای مثبتی رو به رو شد؛ اما فروش خوبی را تجربه نکرد و در ۱۴ رشته برای جشنواره های مختلف نامزد شد که عمدتا برای موسیقی، ترانه سرایی، آهنگ سال و خواننده زن انتخاب می شد. خلاصه داستان. نویسنده معروف و پر فروش کتاب های ترسناک، آبهی مانیو روی (آیوشمان کورانا) می خواهد به درخواست طرفدارانش یک کتاب عاشقانه بنویسد حال بعد از گذشت سه سال نتوانسته ایده خوبی برای کتابش پیدا کند و از طرفی ناشرها سراغ پولی را که به او داده بودند می گیرند. در این بین پدر و مادرش تصمیم گرفته اند از هم جدا شوند و از او می خواهند که به خانه بیاید. آبهی با برگشت به خانه متوجه می شود این ها نقشه بوده تا او به خانه بازگردد و به درخواست والدینش قبول می کند چندروزی را بماند. وقتی با وسایلش به اتاق قدیمی خود می آید از پنجره اتاق، خانه دوست دوران کودکی اش بیندو (پرینیتی چوپرا) را می بیند و طبق عادت قدیمی از درخت بین خانه هایشان وارد اتاق بیندو م
ی شود و در آنجا کاسِتی را پیدا می کند که خاطرات گذشته را برایش زنده می کند و تصمیم می گیرد داستان دوستی و عشق خودش و بیندو را بنویسد.
آیوشمان کورانا (زاده ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۴) بازیگر و خواننده هندی است که در بالیوود فعالیت می کند. او برای بازی در نقش مردان معمولی که اغلب با هنجارهای اجتماعی مبارزه می کنند، شناخته شده است. او چندین جایزه از جمله یک جایزه ملی فیلم هند و چهار جایزه فیلم فیر برده است. او در نخستین فیلم خود به نام ویکی اهداکننده در سال ۲۰۱۲ ظاهر شد. جایزه فیلم فیر برای «بهترین فیلم اولی-مرد» را با این فیلم برد. پس از یک شکست کوتاه، او در فیلم موفق تجاری و انتقادی تمام توانت را به کار بگیر (۲۰۱۵) بازی کرد. گام های بعدی او در فیلم های کمدی شیرینی بریلی (۲۰۱۷)، ازدواج خوش یمن محتاطانه (۲۰۱۷)، مبارک باشه (۲۰۱۸)، دختر رویایی (۲۰۱۹)، بالا (۲۰۱۹) و فیلم مهیج ملودی کور (۲۰۱۸) و فیلم جنایی ماده ۱۵ همچنان موفق بود. فیلم ملودی کور در میان ۲۵۰ فیلم برتر پایگاه داده اینترنتی فیلم ها قرار دارد. کورانا علاوه بر نقش های بازیگری اش، برای چندین فیلم خود آواز خوانده است. زندگی نامه. آیوشمان کورانا در ۱۴ س پتامبر ۱۹۸۴ در چندی گر هند بانام تولد نیشانت زاده شد. خانواده او از پنجابی های هندو بودند. پدرومادرش در ۳ سالگی نامش را به آیوشمان تغییر دادند. او د
ر رشته ادبیات انگلیسی تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد ارتباطات جمعی از دانشگاه پنجاب دارد. در آغاز پنج سال تئاتر انجام داد. او در دوران دانشگاه چندین نمایش در تئاتر گیتی-شیملا اجرا کرده است. او در نمایش های خیابانی بازی می کرد و در جشنواره های ملی دانشگاهی جوایزی کسب کرد. او برنده جایزه بهترین بازیگر مرد برای یکی از کارهایش شد. برادرش اپارشاکتی کورانا است.
مریم کرمی (زاده ۱۸ دی ۱۳۷۵ در شهر همدان) قایقران روئینگ اهل ایران است که ۹ سال سابقه عضویت در تیم ملی قایق رانی ایران را دارد. از افتخارات وی می توان به کسب یک مدال نقره و یک مدال برنز در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
مزرعه ملا احمد رودستانی روستایی از توابع بخش تودشک شهرستان کوهپایه در استان اصفهان ایران است. این روستا در ۳۵ کیلومتری شهرستان نائین و یکی از روستاهای شهرستان کوهپایه می باشد.
لبخند زیبای تو فیلمی است محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی وینیل متیو است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیدهارث مالهورترا، پرینیتی چوپرا، آدا شارما، مانوج جوشی، شارات ساکسنا، کاران جوهر، تینو آناند، بابی دارلینگ ایفای نقش کرده اند.
بهمن عسگری غنچه (زاده ۳۰ آذر ۱۳۷۰) کاراته کا اهل ایران است. عسگری در مسابقات قهرمانی جهان مادرید در سال ۲۰۱۸ به مدال طلا رسید و یکی از پر افتخارترین کاراته کای ایران به شمار میرود. بهمن عسگری طبق اعلام آخرین رنکینگ ورودی المپیک ۲۰۲۰ ژاپن نفر اول وزن ۷۵- کیلوگرم بود و بر این اساس سهمیه المپیک ۲۰۲۰ توکیو را کسب نموده بود. زندگی نامه. در سن ۱۰ سالگی ورزش کاراته را آغاز نمود و پس کسب عناوین مختلف قهرمانی در رده های سنی پایه از سال ۱۳۸۷ به عضویت تیم ملی درآمد و در حال حاضر نیز ملی پوش وزن منهای ۷۵ کیلوگرم تیم کاراته جمهوری اسلامی ایران و یکی از پرافتخارترین کاراته کاهای جهان می باشد. تحصیلات. وی فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته تربیت بدنی با گرایش مدیریت بازاریابی ورزشی است. = دوران حرفه ای = المپیک ۲۰۲۰ ژاپن. بهمن عسگری طبق اعلام آخرین رنکینگ ورودی المپیک ۲۰۲۰ ژاپن نفر اول وزن ۷۵- کیلوگرم می باشد و بر این اساس سهمیه المپیک ۲۰۲۰ توکیو را کسب نموده است. مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۳. بهمن عسگری در اولین مسابقه خود با نتیجه ۲ بر یک ناظیم نورلانف از قرقیزستان را شکست داد و در دومین مسابقه خود با نتیجه ۳ بر صفر مقابل
کوونچبک مخمدیف از ازبکستان به پیروزی رسید. نماینده وزن ۷۵- آقایان کشورمان در دیدار نیمه نهایی با نتیجه ۳ بر ۲ سلطان الزهرانی از عربستان را شکست داد و با اقتدار فینالیست این مسابقات شد و در دیدار فینال نیز با نتیجه ۳ بر ۲ مغلوب حریف قزاقستانی شد و به مدال این مسابقات بسنده کرد. افتخارات. از افتخارات وی می توان به کسب ۴ مدال طلا بزرگسالان در مسابقات جهانی کاراته در سالهای ۲۰۱۴ ،۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ و نشان طلای بازیهای آسیایی ۲۰۱۸ و ۴ مدال طلا یک نقره و برنز آسیا اشاره کرد.
پریسا احمدی (زاده ۲۹ مهر ۱۳۷۲ در زنجان) قایقران روئینگ اهل ایران است. از افتخارات وی می توان به کسب ۲ مدال طلا در مسابقات قهرمانی روئینگ آسیا در سال ۲۰۱۷ اشاره کرد.
«مرده دزد» () داستانی کوتاه در ژانر ترس و وحشت از نویسنده مشهور اسکاتلندی رابرت لویی استیونسن است. این کتاب نخستین مرتبه در دسامبر سال ۱۸۸۴ منتشر گردید. شخصیت های اصلی این رمان برگرفته از ماجراهای واقعی جنایات دو قاتل به نام های ویلیام بورک و ویلیام هر می باشد که انگیزهٔ آنها فروش اجساد به یک آناتومیست به نام دکتر ناکس بود. پرونده آنها مشهور به قتل های بورک و هر از جنجالی ترین پرونده های سده ۱۸ اسکاتلند بود.
پریسا رفیعی (زاده۱۳۷۵ در زنجان) دانشجوی رشته عکاسی دانشگاه تهران است که در شهریور ۱۳۹۷ به خاطر شرکت در اعتراضات صنفی در دانشگاه به هفت سال زندان محکوم شد. خبر بازداشت پریسا رفیعی ابتدا روز ۶ اسفند ماه ۱۳۹۶ منتشر شده بود. سعید خلیلی وکیل وی تلویحاً گفت که این پرونده با مداخله نهادهای نظامی تشکیل شده است. کیفرخواست وی اتهام اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور و فعالیت تبلیغی علیه نظام و اخلال در نظم عمومی ذکر شده است. وی در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۴۰۰ با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی و تجمیع پرونده ها و پس از گذراندن یک سال حبس آزاد شد.
تاریخ حیات روی زمین، از پیدایش اولیه حیات گرفته تا کنون، فرآیندهایی را ردگیری می کند که توسط آن ها جانداران زنده و جانداران سنگواره فرگشت پیدا کرده اند. زمین در حدود ۴٫۵ میلیارد سال پیش شکل گرفت و شواهد نشان می دهد که حیات فزون بر ۳٫۷ میلیارد سال پیش پدیدار گشته است. همچنین شواهدی مبنی بر پیدایش هستی در پیش از ۴٫۱ تا ۴٫۲۸ میلیارد سال وجود دارد که سبب ایجاد جدال بر سر سازوکارهای غیرزیستی که ممکن است زندگی پس از آن را شکل داده باشد، گردیده است. شباهت ها میان همهٔ جانداران امروزی وجود اجدادی مشترک که همهٔ گونه ها در روند فرگشت خود از آنان منشعب شده اند را نشان می دهد. حدود ۹۹ درصد از همه گونه هایی که از آغاز پدیدار گشته اند (حدود پنج میلیارد گونه) امروزه وجود ندارند و منقرض شده اند. گونه هایی که امروزه در زمین وجود دارند حدود ۱۰ تا ۱۴ میلیون برآورد می شود که حدود ۱٫۹ میلیون گونه نام گذاری شده و ۱٫۸ میلیون گونه در پایگاه های داده تا به امروز ثبت شده است. کهن ترین شواهد به دست آمده از حیات برروی زمین آثار کربن زیستی و فسیل های استروماتولیتی است که در سنگ های دگرگونی ۳٫۷ میلیارد ساله واقع در گرین لند کشف شده است. د
ر سال ۲۰۱۵، «بقایای احتمالی حیات زنده» در سنگ های ۴٫۱ میلیارد ساله در غرب استرالیا یافت شد. در مارس ۲۰۱۷، شواهد احتمالی از قدیمی ترین اشکال احتمالی حیات روی زمین به شکل میکروب های فسیل شده در رسوبات چاه های گرمابی در کمربند نووآگیتوک گرین استون که در کبک، کانادا گزارش شد، کشف گردید که احتمالاً در آغاز ۴٫۲۸ میلیارد سال پیش می زیستند. مدت ها پس از تشکیل اقیانوس ها در ۴٫۴ میلیارد سال پیش و نه چندان دور پس از تشکیل زمین در ۴٫۵۴ میلیارد سال پیش. فرش های میکروبی باکتری ها و باستانیان شکل غالب حیات در آغاز دوران نخست زیستی بودند و تصور می شود بسیاری از گام های اصلی در فرگشت اولیه در این محیط رخ داده است. فرگشت فتوسنتز، در حدود ۳٫۵ میلیارد سال پیش، در نهایت منجر به تجمع ماده زائد آن، اکسیژن، در اتمسفر شد، که خود منجر به رویداد بزرگ اکسیژنی شد که در حدود ۲٫۴ میلیارد سال پیش آغاز گردید. نخستین شواهد یوکاریوت ها (سلول های پیچیده با اندامک) مربوط به ۱٫۸۵ میلیارد سال پیش است، و در حالی که ممکن است پیش تر وجود داشته باشند، زمانی که آغاز به کاربرد اکسیژن در متابولیسم خود کردند، تنوع زایی آن ها تسریع شد. سپس، در حدود ۱٫۷ میل
یارد سال پیش، جانداران چندسلولی آغاز به ظهور کردند، با سلول هایی تمایزیافته که عملکردهای تخصصی را انجام می دادند. تولیدمثل جنسی، که شامل ادغام سلول های تولیدمثلی نر و ماده (گامت ها) برای ایجاد یک زیگوت در فرآیندی به نام لقاح است، برخلاف تولیدمثل غیرجنسی، روش اصلی تولیدمثل برای بیشتر جانداران ماکروسکوپی، از جمله تقریباً همه یوکاریوت ها است (که شامل جانوران و گیاهان می شود). با این حال، اگرچه منشأ و فرگشت تولیدمثل جنسی برای زیست شناسان یک معما باقی مانده است، اما از یک نسب مشترک که یک گونه یوکاریوتی تک سلولی بود، فرگشت یافته است. دوسوئیان، جانورانی که دارای سمت چپ و راست هستند که تصویر آینه ای یکدیگر می باشند، در ۵۵۵ میلیون سال پیش ظاهر شدند. گیاهان خشکی چندسلولی جلبک مانند حتی به حدود ۱ میلیارد سال پیش برمی گردند، اگرچه شواهد نشان می دهد که حداقل ۲٫۷ میلیارد سال پیش میکروب ها نخستین بوم سازگان زمینی را تشکیل داده اند. تصور می شود که میکروب ها راه را برای پیدایش هموار کرده اند. گیاهان زمینی در دوره اردویسین آن قدر موفق بودند که تصور می شود در رویداد انقراض دونین پسین نقش داشته اند. (به نظر می رسد زنجیرهٔ طولانی
علت و معلولی دلالت بر پیروزی باستان سرخس اولیه درختی است (۱) کاهش سطوح CO۲، سبب سرمایش جهانی و کاهش سطح دریاها شد، (۲) ریشه های باستان سرخس گسترش خاک را افزایش داد که باعث رشد هوازدگی سنگ ها شد، و درپی آن رواناب مواد مغذی ممکن است باعث شکوفایی جلبکی شده باشد، که خود منجر به بی اکسیژنی گردیده و باعث مرگ جانوران دریایی شد. گونه های دریایی قربانیان اولیه انقراض دونین پسین بودند. مجموعه جانوری ادیاکاران (Ediacara biota) در طول دوره ادیاکاران ظاهر گردید، درحالی که مهره داران، همراه با دیگر شاخه های نوین، حدود ۵۲۵ میلیون سال پیش در طول انفجار کامبرین منشأ گرفتند. در طول دوره پرمین، هم کمانان، از جمله نیاکان پستانداران هستند، که بر این سرزمین سلطه داشتند، اما بیشتر این گروه در رویداد انقراض پرمین-تریاس در ۲۵۲ میلیون سال پیش منقرض شدند. در طول بهبودیابی از این فاجعه، شاه خزندگان به فراوان ترین مهره داران خشکی تبدیل شدند. یک گروه شاه خزنده، دایناسورها، بر دوره های ژوراسیک و کرتاسه سلطه داشتند. پس از رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن ۶۶ میلیون سال پیش، که دایناسورهای غیرپرنده را از میان برد، پستانداران به سرعت در اندازه و
تنوع رشد یافتند. چنین انقراض های دسته جمعی ممکن است با ایجاد فرصت هایی برای تنوع بخشیدن به گروه های جدیدی از جانداران، فرگشت را تسریع کرده باشد. تنها درصد بسیار کمی از گونه ها شناسایی شده اند: یک تخمین ادعا می کند که زمین ممکن است ۱ تریلیون گونه داشته باشد، زیرا «شناسایی هر گونه میکروبی روی زمین چالش بزرگی است.» تنها ۱٫۷۵ تا ۱٫۸ میلیون گونه نامگذاری شده اند و ۱٫۸ میلیون گونه در یک پایگاه داده مرکزی ثبت شده اند. گونه های زنده کنونی کمتر از یک درصد از کل گونه هایی را که تاکنون روی زمین زندگی کرده اند، تشکیل می دهند. تاریخ نخستین حیات. کهن ترین تکه های شهاب سنگی که روی زمین یافت شده اند حدود ۴٫۵۴ میلیارد سال قدمت دارند. این، در درجه نخست با قدمت نهشته های سرب باستانی، سن تخمینی زمین را در آن زمان نشان می دهد. ماه ترکیبی مشابه پوسته زمین دارد اما هسته غنی از آهن مانند هسته زمین ندارد. بسیاری از دانشمندان می اندیشند که حدود ۴۰ میلیون سال پس از تشکیل زمین، با جسمی به اندازه مریخ برخورد کرد و مواد پوسته را به مداری که ماه را تشکیل داد پرتاب کرد. فرضیه دیگر این است که زمین و ماه همزمان آغاز به ادغام کردند، اما زمین،
با داشتن گرانش بسیار قوی تر از ماه اولیه، تقریباً تمام ذرات آهن منطقه را به خود جذب کرد. تا سال ۲۰۰۱، کهن ترین سنگ های یافت شده روی زمین حدود ۳٫۸ میلیارد سال قدمت داشتند. بر این اساس، نام این بخش از تاریخ زمین را پیشازیستی گذاشتند. با این حال، تجزیه و تحلیل زیرکن های تشکیل شده ۴٫۴ میلیارد سال پیش نشان می دهد که پوسته زمین حدود ۱۰۰ میلیون سال پس از شکل گیری سیاره جامد شد و این سیاره به سرعت اقیانوس ها و اتمسفر را به دست آورد، که ممکن است قادر به پشتیبانی از حیات باشد. شواهد به دست آمده از ماه نشان می دهد که از ۴ تا ۳٫۸ میلیارد سال پیش دچار آخرین بمباران سنگین توسط بقایای باقیمانده از شکل گیری منظومه شمسی شده است و زمین به دلیل گرانش قوی تر باید بمباران شدیدتری را تجربه می کرده. درحالی که هیچ شواهد مستقیمی از شرایط زمین ۴ تا ۳٫۸ میلیارد سال پیش وجود ندارد، دلیلی وجود ندارد که اندیشه کنیم زمین نیز تحت تأثیر این آخرین بمباران سنگین قرار نگرفته است. این رویداد ممکن است هر جو و اقیانوس پیشینی را از میان برده باشد. در این مورد گازها و آب ناشی از برخورد دنباله دار ممکن است در جایگزینی آن ها نقش داشته باشند، اگرچه رهش
گاز از آتشفشان های روی زمین حداقل نیمی از آن ها را تأمین می کرد. با این حال، اگر حیات میکروبی زیرسطحی تا این مرحله فرگشت یافته بود، از بمباران جان سالم به در می برد. نخستین شواهد از زندگی روی زمین. نخستین جانداران شناسایی شده، بسیار ریز و نسبتاً بدون ویژگی بودند و فسیل های آنان مانند میله های کوچکی به نظر می رسیدند که تشخیص آن ها از ساختارهایی که از طریق فرآیندهای فیزیکی غیرزیستی ایجاد می شوند، بسیار دشوار است. قدیمی ترین شواهد بی چون وچرای حیات روی زمین، که به عنوان باکتری های فسیل شده تفسیر می شوند، به ۳ میلیارد سال پیش برمی گردد. یافته های دیگر در سنگ هایی که به حدود ۳٫۵ میلیارد سال پیش مربوط می شوند، به عنوان باکتری تفسیر شده اند و شواهد زمین شیمیایی نیز به نظر می رسد وجود حیات را در ۳٫۸ میلیارد سال پیش نشان می دهند. با این حال، این تجزیه و تحلیل ها به دقت بررسی شدند و فرآیندهای غیرزیستی یافت شدند که می توانستند همه «نشانه های حیات» گزارش شده را ایجاد کنند. اگرچه این ثابت نمی کند که ساختارهای یافت شده منشأ غیرزیستی داشته اند، اما نمی توان آن ها را به عنوان شواهد روشنی برای وجود حیات درنظر گرفت. آثار زمین
شیمیایی از سنگ های رسوب شده در ۳٫۴ میلیارد سال پیش به عنوان شواهدی برای حیات تفسیر شده اند. شواهدی از میکروب های فسیل شده که قدمت آن ها ۳٫۷۷ تا ۴٫۲۸ میلیارد سال تخمین زده می شود، در کمربند نووآگیتوک گرین استون در کبک، کانادا یافت شد، اگرچه این شواهد به دلیل بی نتیجه بودن مورد مناقشه هستند. خاستگاه حیات روی زمین. بیشتر زیست شناسان استدلال می کنند که همه جانداران روی زمین باید یک نیای مشترک جهانی داشته باشند، زیرا عملاً ناممکن است که دو یا چند دودمان جداگانه بتوانند به طور مستقل سازوکارهای زیست شیمیایی پیچیده مشترک میان همه جانداران را توسعه دهند. بنابر یک سناریوی متفاوت یک نیای جهانی واحد، مثلاً یک "سلول نخستین" یا یک سلول پیش ساز انفرادی نخستین، هرگز وجود نداشته است. در عوض، فرگشت زیست شیمیایی اولیه حیات سبب تنوع از طریق گسترش یک جمعیت چندفنوتیپی از پیش سلول ها شد که از آن سلول های پیش ساز (پروتوسل ها) سه حوزه حیات پدیدار شدند. بنابراین، تشکیل سلول ها یک فرآیند پیاپی بود. ظهور مستقل روی زمین. حیات روی زمین بر پایه کربن و آب است. کربن چارچوب های پایداری برای مواد شیمیایی پیچیده فراهم می کند و می توان آن را به
راحتی از محیط، به ویژه از کربن دی اکسید، استخراج کرد. هیچ عنصر شیمیایی دیگری وجود ندارد که ویژگی های آن به اندازه کافی شبیه به کربن باشد تا بتوان آن را آنالوگ نامید؛ سیلیسیم، عنصری که مستقیماً زیر کربن در جدول تناوبی قرار دارد، مولکول های پیچیده پایدار بسیاری تشکیل نمی دهد و از آنجا که بیشتر ترکیبات آن در آب نامحلول هستند و از آنجا که سیلیسیم دی اکسید در مقایسه با کربن دی اکسید در دماهای مرتبط با جانداران، جامدی سخت و ساینده است، استخراج آن برای جانداران دشوارتر خواهد بود. عناصر بور و فسفر شیمی پیچیده تری دارند اما نسبت به کربن از محدودیت های دیگری متأثر هستند. آب یک حلال خوب است و دو ویژگی سودمند دیگر دارد: این واقعیت که یخ شناور است، جانداران آبزی را قادر می سازد تا در زمستان در زیر آن زنده بمانند. و مولکول های آن دارای انتهای الکتریکی منفی و مثبت هستند که آن را قادر می سازد دامنه گسترده تری از ترکیبات را نسبت به دیگر حلال ها تشکیل دهد. دیگر حلال های خوب، مانند آمونیاک، تنها در دماهای بسیار پایینی مایع هستند که واکنش های شیمیایی ممکن است برای حفظ حیات بسیار کند باشند و فاقد دیگر مزایای آب هستند. با این حال
، جانداران مبتنی بر زیست شیمی جایگزین ممکن است در سیارات دیگر نیز وجود داشته باشند. پژوهش در مورد چگونگی پیدایش حیات از مواد شیمیایی غیرزنده بر سه نقطه آغاز ممکن متمرکز است: خودهمانندسازی، یعنی توانایی یک جاندار در زایش فرزندانی که بسیار شبیه به خودش هستند؛ متابولیسم، یعنی توانایی آن در تغذیه و ترمیم خود؛ و غشاهای سلولی خارجی، که اجازه ورود غذا و خروج مواد زائد را می دهند، اما مواد ناخواسته را از میان می برند. پژوهش در مورد پیدایش حیات غیرزیستی هنوز راه درازی در پیش دارد، زیرا رویکردهای نظری و تجربی تازه آغاز به برقراری ارتباط با یکدیگر کرده اند. نخست همانندسازی: جهان آران ای. حتی ساده ترین اعضای سه حوزه مدرن حیات، از دی ان ای برای ثبت «دستورالعمل های» خود و از آرایه ای پیچیده از مولکول های آران ای و پروتئین برای «خواندن» این دستورالعمل ها و به کارگیری آن ها برای رشد، نگهداری و خودهمانندسازی استفاده می کنند. کشف اینکه برخی از مولکول های آران ای می توانند هم تکثیر خود و هم ساخت پروتئین ها را کاتالیز کنند، منجر به فرضیه اشکال اولیه حیات شد که کاملاً مبتنی بر آران ای بود. این ریبوزیم ها می توانستند جهان آران ای
را تشکیل دهند که در آن افراد وجود داشتند اما هیچ گونه ای وجود نداشت، زیرا جهش ها و انتقال افقی ژن به این معنی بود که فرزندان احتمالاً ژنوم های متفاوتی از والدین خود داشتند و فرگشت در سطح ژن ها به جای جانداران رخ می داد. آران ای سپس با دی ان ای جایگزین شد که می تواند ژنوم های طولانی تر و پایدارتری بسازد، وراثت پذیری را تقویت کند و قابلیت های جانداران منفرد را گسترش دهد. ریبوزیم ها به عنوان اجزای اصلی ریبوزوم ها، «کارخانه های پروتئین» در سلول های مدرن، باقی مانده اند. شواهد نشان می دهد که نخستین مولکول های آران ای پیش از ۴٫۱۷ میلیارد سال پیش روی زمین تشکیل شده اند. اگرچه مولکول های آران ای کوتاه خودهمانندساز به صورت مصنوعی در آزمایشگاه ها تولید شده اند، تردیدهایی در مورد امکان سنتز طبیعی غیرزیستی آران ای مطرح شده است. نخستین "ریبوزیم ها" ممکن است از اسیدهای نوکلئیک ساده تری مانند PNA ،TNA یا GNA تشکیل شده باشند که سپس توسط آران ای جایگزین شده اند. در سال ۲۰۰۴، پیشنهاد شد که رسوبات سولفید فلزی متخلخل به سنتز آران ای در دمای حدود ۱۰۰ درجه سانتیگراد (۲۱۲ درجه فارنهایت) و فشارهای کف اقیانوس در نزدیکی چاه های گرمابی
کمک می کنند. بنابر این فرضیه، غشاهای لیپیدی آخرین اجزای اصلی سلول خواهند بود که ظاهر می شوند و تا آن زمان، پروتوسل ها به منافذ محدود می شوند. نخست غشاها: جهان چربی. پیشنهاد شده است که «حباب های» دو جداره از لیپیدها، مانند آن هایی که غشاهای خارجی سلول ها را تشکیل می دهند، ممکن است نخستین گام ضروری بوده باشند. آزمایش هایی که شرایط زمین اولیه را شبیه سازی کرده اند، تشکیل لیپیدها را گزارش کرده اند و این لیپیدها می توانند به طور خودجوش لیپوزوم ها، «حباب های» دوجداره را تشکیل دهند و سپس خود را تکثیر کنند. اگرچه آن ها ذاتاً دربردارنده اطلاعات مانند اسیدهای نوکلئیک نیستند، اما برای طول عمر و تولیدمثل در معرض انتخاب طبیعی قرار می گیرند. اسیدهای نوکلئیک مانند آران ای ممکن است در درون لیپوزوم ها آسان تر از بیرون از آن ها تشکیل شده باشند. فرضیه خاک رس. آران ای پیچیده است و در مورد اینکه آیا می توان آن را به صورت غیرزیستی در طبیعت تولید کرد، تردیدهایی وجود دارد. برخی از خاک های رس، به ویژه مونتموریونیت، دارای ویژگی هایی هستند که آن ها را به شتاب دهنده های محتمل برای ظهور جهان آران ای تبدیل می کند: آن ها با تکثیر خودبه خو
دی الگوی بلوری خود رشد می کنند؛ آن ها تحت تأثیر یک آنالوگ از انتخاب طبیعی قرار می گیرند، زیرا "گونه" رس که در یک محیط خاص سریع ترین رشد را دارد، به سرعت چیره می شود؛ و می توانند تشکیل مولکول های آران ای را کاتالیز کنند. اگرچه این ایده به اجماع علمی تبدیل نشده است، اما هنوز طرفداران فعالی دارد. پژوهش در سال ۲۰۰۳ گزارش داد که مونتموریونیت همچنین می تواند تبدیل اسیدهای چرب به "حباب" را تسریع کند و "حباب ها" می توانند آران ای متصل به خاک رس را در بر بگیرند. این "حباب ها" سپس می توانند با جذب لیپیدهای اضافی رشد کرده و سپس تقسیم شوند. تشکیل سلول های اولیه ممکن است با فرآیندهای مشابه کمک شده باشد. فرضیه مشابهی، رس های غنی از آهنِ خودتکثیرشونده را به عنوان اجداد نوکلئوتیدها، لیپیدها و اسیدهای آمینه معرفی می کند. نخست متابولیسم: جهان آهن-گوگرد. مجموعه ای از آزمایش ها که از سال ۱۹۹۷ آغاز شد، نشان داد که مراحل اولیه تشکیل پروتئین ها از مواد معدنی شامل کربن مونوکسید و هیدروژن سولفید را می توان با استفاده از آهن سولفید و نیکل سولفید به عنوان کاتالیزور انجام داد. بیشتر مراحل به دمای حدود ۱۰۰ درجه سانتیگراد (۲۱۲ درجه فارنها
یت) و فشار متوسط نیاز داشتند، اگرچه یک مرحله به ۲۵۰ درجه سانتیگراد (۴۸۲ درجه فارنهایت) و فشاری معادل فشار موجود در زیر ۷ کیلومتر (۴٫۳ مایل) سنگ نیاز داشت. از این رو پیشنهاد شد که سنتز خودپایدار پروتئین ها می تواند در نزدیکی دریچه های هیدروترمال رخ داده باشد. نخست متابولیسم: پیش سلول ها (سلول سازی متوالی). در این سناریو، فرگشت زیست شیمیایی حیات سبب تنوع از طریق توسعه جمعیتی چندفنوتیپی از پیش سلول ها، یعنی جانداران در حال فرگشت حیات اولیه با ویژگی های متفاوت و انتقال ژن افقی گسترده، شد. از این جمعیت پیش سلولی، گروه های بنیانگذار A، B، C و سپس از آن ها، سلول های پیش ساز (که در اینجا پروتوسل نامیده می شوند) سه حوزه حیات به ترتیب پدید آمدند و نخست به حوزه باکتری ها، سپس به حوزه باستانیان و در پایان به حوزه یوکاریوت ها منجر شدند. برای توسعه سلول ها (سلول سازی)، پیش سلول ها باید توسط پوشش هایی (یعنی غشاها، دیواره ها) از محیط اطراف خود محافظت می شدند. به عنوان مثال، توسعه دیواره های سلولی سفت و سخت با خلق پپتیدوگلیکان در باکتری ها (حوزه باکتری ها) ممکن است پیش نیاز بقای موفقیت آمیز، تابش و استعمار آن ها در تقریباً تم