Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
علی حسنی اقتصاددان و نماینده پیشین حوزه انتخابیه حوزه انتخابیه اراک، کمیجان و خنداب در دوره ششم مجلس شورای اسلامی بوده است. تحصیلات. علی حسنی دانش آموخته کارشناسی ریاضیات محض دانشگاه اراک، کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، دکترا اقتصاد (برنامه نویسی) دانشگاه ملی مالزی است.
نخستین آموزه (به زبان مالایالم:Aadhya Paadam) فیلمی محصول سال ۱۹۷۷ و به کارگردانی آدور باسی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شیلا، سری دوی، کمال حسن، جایان، جاگاتی اسریکومار ایفای نقش کرده اند.
سائول «کانِلو» آلوارِس (؛ زادهٔ ) بوکسور حرفه ای میان وزن اهل مکزیک است. او چندین بار در چهار وزن متفاوت قهرمان جهان شده است. او از ۶۶ مبارزه فقط سه شکست دارد ؛ در سال ۲۰۱۳ به فلوید میودر در سال ۲۰۲۲ به دیمیتری بیول و در سال ۲۰۲۵ به ترنس کراوفورد.
تاریخ عربستان سعودی به عنوان یک دولت ملی با ظهور خاندان آل سعود در عربستان مرکزی در سال ۱۷۴۴ و پس از آن تأسیس امارت دیریه آغاز شد. عربستان پیش از اسلام ، سرزمینی که عربستان سعودی مدرن را تشکیل می دهد، محل چندین فرهنگ و تمدن باستانی بوده است. پیش از تاریخ عربستان سعودی برخی از اولین آثار فعالیت انسانی در جهان را نشان می دهد. دومین دین بزرگ جهان، اسلام، در عربستان سعودی امروزی ظهور کرد. در اوایل قرن هفتم، پیامبر اسلام محمد، جمعیت عربستان را متحد کرد و یک نظام دینی واحد اسلامی ایجاد کرد. پس از مرگ او در سال ۶۳۲، پیروان او به سرعت قلمرو تحت سلطه مسلمانان را فراتر از عربستان گسترش دادند و بخش های عظیم و بی سابقه ای از قلمرو (از شبه جزیره ایبری در غرب تا پاکستان امروزی در شرق) را در عرض چند دهه فتح کردند. سلسله های عرب برخاسته از عربستان امروزی، خلافت های راشدین (۶۳۲–۶۶۱)، امویان (۶۶۱–۷۵۰)، عباسیان (۷۵۰–۱۵۱۷) و فاطمیان (۹۰۹–۱۱۷۱) و همچنین سلسله های متعدد دیگری را در آسیا، آفریقا و اروپا تأسیس کردند. پیش از اسلام. عموماً بایر و آتش فشانی بوده و این امر کشاورزی را جز در جوار واحه ها و چشمه سارها، دشوار می نمود؛ بنابر
این شهرها و دیارها در عربستان موقعیتی پراکنده و دور از هم داشتند و در بین آن ها دو شهر مکه و یثرب جزو شهرهای مهم عربستان محسوب می شدند. اجتماعی زندگی کردن برای زنده ماندن در شرایط صحرایی لازم بوده؛ بدون یاری یکدیگر و تشکیل قبیله، محیط ناملایم و شرایط سخت زندگی در صحرا حیات انسانی را غیرممکن می ساخت. نیاز به همبستگی و اتحاد افراد به عنوان یک گروه، موجبات تشکیل قبیله را فراهم می ساخت و این گروه های قبیله ای بر اساس وابستگی های خونی و قوم و خویشی تشکیل می شد. مردم عربستان یا کوچ نشین یا ساکن یک ناحیه بودند. گروه اول به صورت مداوم در تلاش برای یافتن آب و چراگاه برای حیواناتشان بوده، در حالی که گروه دوم با تکیه بر تجارت یا کشاورزی امرار معاش و گذران زندگی می نمودند. به دلیل شرایط سخت زندگی، کوچ نشینان برای ادامه زندگی تا حدی مجبور به یورش به کاروان ها و واحه های اطراف بوده و بنابراین از منظر آنان این گونه غارتها و چپاول گری ها، تبه کاری به حساب نمی آمد. مدینه به صورت عمده یک مرکز کشاورزی بود، در حالی که مکه یک مرکز مهم تجاری برای بسیاری از قبایل اطراف محسوب می گشت که شامل چند سرزمینی که شامل دولت عاد، یمن، اردن و
غیره بود. گسترش اسلام. اسلام از شبه جزیره عربستان با بعثت محمد در سده هفتم میلادی آغاز شد. دوران عثمانی. ظهور وهابیت و اولین دولت سعودی. اولین دولت عربستان سعودی که محمد بن سعود - امیر درعیه -آن را در سال ۱۱۵۷ ق / ۱۷۴۴ میلادی در میانه شبه جزیره عربستان بنیان نهاد و درعیه را به پایتخت منطقه زیر نفوذ قدرت خود تبدیل کرد. اولین دولت عربستان سعودی تا پایان آن در سال ۱۲۳۳ ق / ۱۸۱۸ م همچنان گسترش یافت؛ اما به دست ارتش عثمانی به رهبری ابراهیم پاشا فروپاشید. بازگشت به سلطه عثمانی. شورش اعراب. همزمان با انقلاب مصر به رهبری شریف حسین بن علی و به کمک نظامیان صورت گرفت، در نتیجه حجاز و فلسطین از دست عثمانیها خارج شدند. اتحاد. در سال ۱۹۰۲، عبدالعزیز آل سعود، رهبر آل سعود، از تبعید در کویت بازگشت تا درگیری با الرشید را از سر بگیرد و ریاض را تصرف کند که اولین مورد از یک سری فتوحات بود که دولت سوم سعودی را ایجاد کرد و در نهایت منجر به ایجاد کشور کنونی عربستان سعودی در سال ۱۹۳۰ گشت. اخوان سلاح اصلی برای دستیابی به این فتوحات بود. شبه نظامیانی بادیه نشین قبیله ای که تحت رهبری سلطان بن بجد العتیبی و فیصل الدویش بودند. تاریخ معاص
ر. موفقیت های نظامی و سیاسی عبدالعزیز از نظر اقتصادی منعکس نشد تا اینکه ذخایر عظیم نفت در سال ۱۹۳۸ در منطقه الحسا در امتداد ساحل خلیج فارس کشف شد. توسعه کشور در سال ۱۹۴۱ آغاز شد و تا سال ۱۹۴۹ تولید نفت در نوسان کامل بود.
تاریخ ویتنام تاریخ سرزمینی است که امروزه تحت تسلط حکومت ویتنام در ناحیه هندوچین قرار دارد. ویتنام با نوار ساحلی خود، سرزمین کوهستانی ناهموار و دو دلتای بزرگ، در طول تاریخ میزبان فرهنگ های گوناگونی بوده است. جایگاه راهبردی آن در آسیای جنوب شرقی، این کشور را به گذرگاهی برای بازرگانی و کانونی از درگیری ها تبدیل کرد، که به پیچیدگی و پُرماجرابودن گذشتهٔ آن افزود. نخستین شکارچی -گردآورندگان اوراسیای شرقی باستان دست کم ۴۰٬۰۰۰ سال پیش به این منطقه رسیدند. حدود ۴٬۰۰۰ سال پیش، در دوران نوسنگی، جمعیت های آسیای جنوب شرقی جنوبی باستان، به ویژه مردمان آسترواسیایی و آسترونزیایی، آغاز به کوچ از جنوب چین به آسیای جنوب شرقی کردند و دانش کشت برنج، زبان ها و بخش عمده ای از بنیاد ژنتیکی جمعیت امروزی ویتنام را با خود آوردند. در هزارهٔ یکم پیش از میلاد، فرهنگ دونگ سون پدید آمد که بر پایهٔ کشت برنج و بر سرزمین های بومی وان لانگ و او لاک متمرکز بود. پس از فتح نانیوئه به دست دودمان هان در سال ۱۱۱ پیش از میلاد، بخش بزرگی از ویتنام به زیر سلطه چین درآمد و این وضعیت هزار سال ادامه یافت. با این حال، در این دوران شورش های بسیاری رخ داد و پ
ادشاهی های ویتنامی گهگاه از استقلال عملی برخوردار بودند. بوداگرایی و هندویسم در سدهٔ دوم میلادی وارد شدند و ویتنام را به نخستین مکان دارای تأثیرات هم زمان فرهنگ چینی و فرهنگ هندی بدل کردند. استقلال با برپایی سلسله نگو در سال ۹۳۹ بازپس گرفته شد و در هزارهٔ پس از آن، سلسله های محلی یکی پس از دیگری به قدرت رسیدند: نگو، دین، له نخستین، لی، ترن، هو، له واپسین، ماک، له باززنده، تای سون و سرانجام نگویین. در این دوره، ویتنام چند بار درگیر جنگ های داخلی شد، به ویژه جنگ ترینه و نگویین در سده های ۱۷ و ۱۸، و مورد مداخلهٔ نیروهای خارجی از جمله دودمان سونگ، دودمان یوان، چام، دودمان مینگ، سیام، دودمان چینگ و در نهایت فرانسه قرار گرفت. از سوی دیگر، استعمارگران ویتنامی نیز از سدهٔ ۱۵ تا ۱۸ به دلتای مکونگ و بخش هایی از کامبوج امروزی گسترش یافتند. فرانسه با بهره گیری از حمایت نظامی از دودمان درحال ظهور نگویین و با توجیه هایی همچون حفاظت از آزادی مذهبی و حقوق بازرگانی، ویتنام را تصرف کرد و سرزمین آن را به سه بخش جداگانه تقسیم نمود و در سال ۱۸۸۷ آن ها را در هندوچین فرانسه ادغام کرد. جنگ جهانی دوم موجب اشغال پنج سالهٔ ویتنام از سو
ی امپراتوری ژاپن شد. در سال ۱۹۴۵، ویتنام جمهوری اعلام شد، اما بلافاصله درگیری سه جانبه ای میان کمونیست ها، ضدکمونیست ها و فرانسه آغاز شد. در سال ۱۹۴۹، ویتنام رسماً به عنوان یک عضو نیمه خودگردان از اتحادیه فرانسه یکپارچه شد. با این حال، شورشیان کمونیست به رهبری هو شی مین دولت رقیبی تأسیس کردند که عملاً کنترل بیشتر کشور را در دست داشت. در ژوئن ۱۹۵۴، ویتنام به طور کامل مستقل شد. پس از شکست فرانسه، کشور در ژوئیه دوپاره شد. به دنبال آن و در چارچوب جنگ سرد، جنگ داخلی میان ویتنام شمالی با پشتیبانی چین و اتحاد شوروی، و ویتنام جنوبی با حمایت ایالات متحده آغاز شد. این جنگ در سال ۱۹۷۵ با شکست ویتنام جنوبی پایان یافت و در ۱۹۷۶ با حکومت کمونیستی یکپارچه شد. سپس ویتنام در سال ۱۹۷۹ با چین وارد جنگ چین و ویتنام شد و از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۹ در جنگ کامبوج و ویتنام گرفتار ماند، که همراه بود با یک فاجعهٔ اجتماعی-اقتصادی که به اجرای اصلاحات "دوی موی" در اواخر ۱۹۸۶ انجامید. ویتنام در سال ۱۹۹۱ روابط خود با چین و در ۱۹۹۵ با ایالات متحده را عادی سازی کرد. در ۱۸۰۲، «نگوین آن» تونکن (شمال کشور)، آنام (مرکز) و کوشن شین (جنوب) را متحد و خود را ا
مپراتور ویتنام ساخت. از دهه ۱۸۶۰ فرانسویان در این منطقه مداخله کردند، در ۱۸۸۳ سرزمینی تحت الحمایه در ویتنام به وجود آوردند و در ۱۸۸۷ اتحاد هندوچین را - شامل کامبوج و لائوس - تشکیل دادند. در دهه ۱۹۳۰ شورش های ضد استعماری آغازگر دوره ای از جنگ و اشغال بود که به مدت ۴۰ سال طول کشید. در ۱۹۴۰ ژاپن، ویتنام را اشغال و سرانجام حکومت دست نشانده ای تحت امپراتوری بائودای برپا کرد. در ۱۹۴۱ هوشی مین، رهبر کمونیست، ویت مین را به صورت ارتش ملی گرای چریکی برای جنگ با ژاپنی ها بنیاد نهاد. در ماه های آخر جنگ، ویت مین از آمریکا کمک دریافت کرد. پس از تسلیم ژاپن، جمهوری دموکراتیک ویتنام با ریاست هوشی مین در هانوی تأسیس شد. فرانسه تا ۱۹۴۶ سلطه خود را بازنیافت، و در ابتدا جمهوری دموکراتیک ویتنام را به عنوان یک «کشور آزاد» داخل هندوچین فرانسه به رسمیت شناخت. پس از برخورد میان حکومت هانوی و فرانسویان، هوشی مین هانوی را ترک و جنگ چریکی را با استعمارگران و بائودای، امپراتور به تخت بازگشته، آغاز کرد. ویت مین به تدریج تمام تونکن را به دست آورد و در ۱۹۵۴ فرانسویان را در دین بین فو، پس از ۵۵ روز محاصره، وادار به تسلیم کرد. قرارداد صلح ژنو
(ژوئیه ۱۹۵۴) ویتنام را به منطقه کمونیست در شمال و منطقه حکومت بائودای در جنوب تقسیم کرد. انتخابات در سراسر کشور برای ۱۹۵۶ زمان بندی شده بود، ولی شمال از شرکت امتناع کرد. در ۱۹۵۵ بائودین خلع شد و نگودین دیم در ویتنام جنوبی اعلام جمهوری کرد. رژیم سرکوبگر دیم موجب تشویق فعالیت چریک های کمونیست در جنوب شد و در ۱۹۶۰ نیروی چریکی ویت کنگ (کمونیست) با هدف سرنگون کردن دولت طرفدار غرب در ویتنام جنوبی تشکیل گردید. در ۱۹۶۱ جان فیتزجرالد کندی، رئیس جمهور آمریکا، مستشاران نظامی آمریکایی را برای کمک به ویتنام جنوبی اعزام کرد. در ۱۹۶۴ گروه «مستشاران» به ارتشی از سربازان کادر آمریکا بسط یافته بود. پس از حمله ای که ادعا می شود، ویتنام شمالی به ناوهای نیروی دریایی آمریکا کرد (۱۹۶۴)، آمریکا بمباران هوایی شمال را به طور منظم آغاز کرد. در پایان ۱۹۶۴ قریب به ۲۰۰٬۰۰۰ نفر از نیروهای رزمی آمریکا در ویتنام درگیر عملیات بودند. در برابر حمله موسوم به تت، کمونیستها در ۱۹۶۸ مقاومت شدند و ضعف ویتنام جنوبی آشکار گردید. مخالفت با جنگ در آمریکا افزایش یافت. در ۱۹۶۹ مذاکرات صلح آغاز شد ولی در ۱۹۷۰ نیروهای آمریکایی ضد ویت کنگ در لائوس و کامبوج ف
عال بودند. این جنگ طبق موافقات صلح پاریس (۱۹۷۳) رسماً به پایان رسید، ولی پس از عقب نشینی سربازان آمریکایی ادامه یافت. از زمان تسخیر جنوب (۱۹۷۵) از طرف کمونیست ها و اتحاد مجدد ویتنام بازسازی کشور را جنگ مرزی با چین (۱۹۷۹) و اشغال کامبوج (۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹) به دست نیروهای ویتنامی به تأخیر انداخته است. فقدان کمک و سرمایه گذاری غربی مانع توسعه اقتصادی بوده، و این وضع، در ترکیب با سرکوب سیاسی، منجر به فرار شمار کثیری پناه جو («قایق سوار») از کشور شده است. از ۱۹۸۹ کوشش برای جذب سرمایه غربی موجب اتخاذ سیاست های عملی گرایانه تری شده است.
مدرسه کسب وکار () یا مدرسه تجارت، گونه ای از موسسات دانشگاهی یا دانشکده ها است، که مدارک مرتبط با رشته مدیریت کسب وکار یا مدیریت را ارائه می دهد. مدارس تجاری اغلب موسسات آموزشی می باشند، که دوره های آموزشی و برنامه های مربوط به حوزه کسب وکار و دانش مدیریت را ارائه می نمایند. در مدارس کسب وکار اغلب موضوعاتی مانند حسابداری، مدیریت راهبردی، علم اقتصاد، مدیریت اجرایی کسب و کار، مدیریت منابع انسانی، دانش مدیریت، بازاریابی، سامانه اطلاعاتی مدیریتی، تجارت بین المللی، روان شناسی صنعتی و سازمانی، روابط عمومی و امور مالی آموزش داده می شود.
تاریخ پرتغال تاریخ سرزمین پرتغال می باشد. نام قدیم پرتغال، پروتوکال بود که در واقع شهر کوچکی بود در کنار رودخانه دورو که در زمان های قدیم شکوه و رونقی خاص داشت و ناحیه اطراف این شهر (اوپورتوی کنونی) سرزمین پرتغالی (Terra portucalense) نامیده می شد. رومیان در این سرزمین آیین مسیحیت را جایگزین پرستش خدایان قدیم ساختند. این دین حتی در دوره خلفای اسلامی بر پرتغال نیز همواره باقی و برجا بود. ویریاتوس رهبر قوم جنگاور لوسیتانی با افراد خود به پاسگاه های رومیان حمله کرده و با این عمل خود نظر و توجه دنیای متمدن آن روز را به خویش معطوف داشت. نجبا و اشراف مسیحی در بحبوحه قدرت دولت اسلامی، یعنی در آن زمان که سپاهیان اسلام تا سواحل رود دوئرو پیش رفته بودند، با آنها دست و پنجه نرم می کردند. آلفونسو هانریکوس، نبردهای ملی را متمرکز ساخت و دولت پرتغال را بنیان نهاد و خود اولین سلطان آن شد (۱۱۴۰م). پادشاهانی که پس از وی به سلطنت رسیدند در راه تحقق وحدت کشور کوشش بسیار به عمل آوردند و سرزمین پرتغال را مستحکم ساختند. از جمله این سلاطین سانچوی مستعمره گیر، آلفونسوی دوم معروف به چاق، دینیژ کشتکار و پدروی ستمگر هستند. روزگار دریانو
ردی. بیش از چهارصد سال قبل، دریانوردان پرتغالی راه های دریایی گوناگونی را کشف و بر روی نقشه ثبت کردند. همین راه ها بود که سنگ اول بنای امپراتوری مستعمراتی عظیم پرتغال را بنیان نهاد. در بین مردانی که در سده های میانه برای تبدیل پرتغال به یک ملت بزرگ دریانورد کمک کرده اند باید شاهزاده هانری دریانورد (۱۳۹۵–۱۴۶۰ م) را نام برد. وی، به جای آنکه به زندگی اشرافی و درباری بپردازد، گروهی از بهترین اخترشناسان، ریاضیدان و دریانوردان روزگار را گرد خود جمع کرد تا به پژوهش و بررسی جهان های نادیده ای که در ورای تمدن غرب قرار داشت، بپردازند. کوشش های او منجر به این شد که دریانوردان پرتغالی از دماغه بوژادور در سواحل آفریقا بگذرند و پرتغال چنان ثروت و قدرتی پیدا کند که مدت ها پس از مرگ او باقی بماند. در دوره ای که در تاریخ پرتغال به عصر زرین شهرت دارد، اکتشافات جغرافیایی مهمی به عمل آمد. بارتولومئو دیاز تا دماغه امید نیک، یعنی جنوبی ترین نقطه قاره آفریقا پیش راند (۱۴۸۷م). پس از وی واسکو دو گاما بزرگترین کاوشگر پرتغالی، راه های دریایی هند و شرق را پیدا کرد. شبکه عظیم راه های دریایی پرتغال موجب آن شد که این دولت پایگاه هایی در ای
ران، سیلان، چین، ژاپن، و سایر قسمت های جهان به دست آورد. جنگ شاه عباس با پرتغالی ها جنگی بود که دست آنها را از تنگه هرمز کوتاه کرد. این عصر زرین تا زمانی که یکی از پادشاهان اسپانیا پرتغال را تسخیر کرد، ادامه یافت. تسلط اسپانیا بر پرتغال ۶۰ سال به طول انجامید. سرانجام پرتغالی ها در ۱۶۴۰م استقلال خود را بازیافتند و دگربار اقدامات سریعی به منظور تحکیم پایه های سیادت دریایی، که در مدت تسلط اسپانیایی ها تا حدی به دست انگلیسی ها و هلندی ها افتاده بود، به عمل آوردند. در همین دوره است که پرتغالی ها سرزمین گسترده و پر ثروت برزیل را کشف کردند و آن را مستعمره خویش ساخته قهوه و شکر و برنج و الماس آن را به کشور خود بردند.
خوشبختی فیلمی محصول سال ۱۹۷۷ و به کارگردانی آی. وی. ساسی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شیلا، اومر، سری دوی، کمال حسن، جایان، بهادر ایفای نقش کرده اند. خوشبختی در زمان اکران خود، تمامی استانداردهای فیلم برداری در زمان خود را دارا بود. این فیلم یکی از آثار شاخص شیلا اومر، بازیگر نقش اول آن است. امروزه با گذشت ۴۳ سال از این فیلم، بسیاری از مردم میانسال هند به مرور خاطرت فیلم می پردازند. این فیلم در رتبه بندی آی ام دی بی قرار ندارد.
جنگنده تاکتیکی پیشرفته () برنامه ای بود که توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در جهت توسعه یک جنگنده برتری هوایی نسل بعدی انجام گرفت. هدف از این برنامه، این بود که آمریکا قدرت مقابله با تهدیدهای جهانی همچون سوخو-۲۷ و میگ-۲۹ شوروی، که در دهه ۱۹۸۰ میلادی در دست توسعه بودند، را به دست بیاورد. لاکهید و نورثروپ در سال ۱۹۸۶، برای ساخت لاکهید وای اف-۲۲ و نورثروپ وای اف-۲۳ انتخاب شدند. این دو هواگرد در سال ۱۹۹۱ آزمایش شدند و وای اف-۲۲ به عنوان طرح برتر انتخاب شد. این طرح، بعداً در ساخت اف-۲۲ رپتور به کار رفت.
جنگنده نسل ششم، مفهومی در طراحی هواگرد جنگنده است که از نسل درحال تولید و توسعهٔ پنجم پیشرفته تر است. چند کشور مانند آمریکا، روسیه و چین برنامه های ملی خود برای توسعه جنگنده های نسل ششم را اعلام کرده اند. همزمان ژاپن، ایتالیا و بریتانیا، فرانسه، آلمان و اسپانیا در برنامه های مشترک چندملیتی به یکدیگر پیوسته اند تا با توزیع هزینه ها، به هدفشان دست یابند. انتظار این است که جنگنده های نسل ششم در دههٔ ۲۰۳۰ به مرحله تولید برسند. ویژگی ها. درحالی که این هواگردها هنوز در مراحل اولیه توسعه هستند، چندین ویژگی متمایز مشترک در بسیاری از طرح ها آشکار شده است. توانایی های نسل پنجم برای رزم هوابه هوا، بقا در میدان نبرد در محیط پیش بینی شده "ضد دسترسی/منع منطقه" و پشتیبانی/حمله زمینی باید تقویت شود و با محیط تهدید آینده سازگار شود. تمرکز اولیه بر روی نقش های برتری هوایی، از داگ فایت های نزدیک که امروزه کمتر رخ می دهد؛ فاصله گرفته است و در عوض به پشتیبانی زمینی، جنگ سایبری و حتی قابلیت های جنگ فضایی گسترش یافته است، البته قابلیت های موشکی هوابه هوای فراتر از میدان دید همچنان مهم است. انعطاف پذیری برای انجام ماموریت های سرنشین
دار و بی سرنشین، در کنار توانایی همکاری با ناوگان های متعدد پهپادهای ماهواره ای و حسگرهای زمینی در یک محیط شبکه ای پرترافیک برای ارائه کامل قابلیت «داده تاتصمیم» (D2D) دنبال می شود. ویژگی های طراحی کلی که برای انجام این نقش ها پیش بینی می شود عبارت اند از: امکان سنجی برخی از این ویژگی ها همچنان دشوار است. زمان و هزینه توسعه احتمالاً عامل های اصلی در تهیه نقشه های راه عملی هستند. برخی از ناظران پیش بینی می کنند که الزامات خاصی تا حدود سال ۲۰۲۵ آشکار شوند. تاریخچه. ایتالیا، بریتانیا ژاپن. در سال ۲۰۱۰، دولت ژاپن از طرح مفهومی نسل جدید جنگنده به نام جنگنده آی۳ رونمایی کرد. آی۳ به حرف اول سه واژه هوشمند (Intelligent)، آگاه (Informed) و سریع (Instanteous) اشاره می کند. ژاپن در ۲۲ مارس ۲۰۱۶ اولین پرواز جنگنده میتسوبیشی ایکس-۲ شین شین را برای این پروژه انجام داد. در ژوئیه ۲۰۱۴، جینز گزارش داد که کمیته منتخب دفاعی مجلس عوام بریتانیا گزارشی را در مورد «ساختار پسا-۲۰۳۰ نیروی هوانوردی رزمی» بریتانیا منتشر کرده است. این گزارش بر احتمال تلاش بریتانیا برای جایگزینی بالقوه یوروفایتر تایفون پس از ۲۰۳۰ با یک برنامه جنگنده نسل
بعدی تأکید کرد. از آن زمان، برنامه خدمت عملیاتی یوروفایتر تایفون تا حدود سال ۲۰۴۰ افزایش یافته است. در ژوئیه ۲۰۱۸، وزیر دفاع وقت بریتانیا، گاوین ویلیامسون، از استراتژی نبرد هوایی بریتانیا رونمایی کرد و در نمایشگاه هوایی فارن بورو ۲۰۱۸ از توسعه طرح جنگنده نسل ششم تمپست برای نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا خبر داد. در سال ۲۰۱۹، سوئد و ایتالیا به پروژه تمپست پیوستند. در همان سال از هند و ژاپن نیز برای پیوستن به این پروژه دعوت شد. در ۱ آوریل ۲۰۲۰، برنامه اف-ایکس ژاپن اعلام شد. در سال ۲۰۲۲، پس از یک سال همکاری نزدیک تر با پروژه تمپست و صرف نظر کردن از شراکت صنعتی با لاکهید مارتین، ژاپن پروژه اف-ایکس خود را با توسعه جنگنده بی ای ئی تمپست ادغام کرد تا برنامه جهانی نبرد هوایی سه کشور را تشکیل دهد و همزمان تصمیم به پیگیری جداگانه توسعه پهپاد گرفت. دو هفته پس از امضای توافقنامه بین بریتانیا، ایتالیا و ژاپن؛ سوئد یک توافقنامه تجارت دفاعی دوجانبه با ژاپن امضا کرد که به آنها اجازه می دهد ناظر برنامه باشند و در صورت تمایل، گزینه شراکت در توسعه را برای آینده داشته باشند. فرانسه، آلمان و اسپانیا. در چارچوب برنامه سامانه نبرد ه
وایی آینده، فرانسه، آلمان و اسپانیا به طور مشترک بر روی یک جنگنده نسل ششم به نام جنگنده نسل بعد (NGF) و پهپادهایی برای همراهی با آن کار می کنند. روسیه. در ۲۶ اوت ۲۰۱۳، روسیه اعلام کرد که توسعه نسل ششم جنگنده را آغاز کرده است. آنها می گویند این جنگنده به احتمال زیاد بی سرنشین خواهد بود. با این حال، آنها از تکمیل برنامه های جنگنده نسل پنجم مانند سوخو-۵۷ غافل نخواهند شد. میگ پَک دی اف طرح روسیه برای توسعه نسل بعدی هواگرد رهگیر برای جایگزینی میگ-۳۱ است. به گفتهٔ واسیلی کاشین، تحلیلگر دفاعی روسی، این جنگنده به عنوان یک طرح نسل ۵++ یا ۶ شمرده می شود. در ژانویه ۲۰۲۱، روستیخ، مالک شرکت میگ، اعلام کرد: «توسعه نسل بعدی جنگنده های رهگیر پیش تر آغاز شده است» و پک دی اف وارد فاز توسعه شده است. آمریکا. پیش بینی می شود که نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا اولین جنگنده های نسل ششم خود را در دهه ۲۰۳۰ وارد میدان کنند. نیروی هوایی در حال پیگیری توسعه و دستیابی به نسل ششم جنگنده برتری هوایی از طریق برنامه نسل بعدی برتری هوایی است که جانشین لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور می شود. نیروی دریایی برنامه مشا
بهی را با همان نام به همراه جنگنده ای به نام اف/ای ایکس ایکس دنبال می کند که قصد دارد جنگنده کوچکتر لاکهید مارتین اف-۳۵سی را تکمیل کند و جنگنده های کنونی مانند بوئینگ اف/ای-۱۸ئی و اف سوپر هورنت را جایگزین کند. نیروی دریایی برنامه نسل ششم اف/ای ایکس ایکس خود را در سال ۲۰۰۸ به راه انداخت و نیروی هوایی به دنبال پاسخ های اولیه نیاز یک هواگرد تاکتیکی نسل بعد (Next Generation TACAIR) بود که در سال ۲۰۱۰ به برنامه اف ایکس تبدیل شد. در آوریل ۲۰۱۳، دارپا مطالعه ای را برای ترکیب طرح های موجود دو نیروی دریایی و هوایی آغاز کرد. در ابتدا دارپا تلاش ها برای نسل بعدی جنگنده را با عنوان «ابتکار برتری هوایی» برای توسعه نمونه اولیه هواپیماهای ایکس انجام می داد. نیروی دریایی و نیروی هوایی هر کدام نسخه های متناسب با الزامات مأموریت خود دریافت می کردند. با این حال، همچنین در سال ۲۰۱۳، رند کورپوریشن توصیه کرد که نیروهای نظامی آمریکا از برنامه های مشترک برای توسعه جنگنده نسل ششم خودداری کنند. دریافت آنها این بود که در برنامه های مشترک قبلی، الزامات خاص هر نیرو برای برنامه های پیچیده منجر به فرایندهایی در طراحی شده است که هزینه ها را
بسیار بیشتر از برنامه های معمولی جداگانه افزایش می دهد. در سال ۲۰۱۴، رویکرد گسترده تری برای فناوری های تهاجمی پیشنهاد شد، به طوری که پیش بینی می شد هواگردهای نیروی هوایی در کنار سامانه های ضدهوایی زمینی و ایستا، و با بار تسلیحاتی بیشتر از جنگنده های فعلی عمل کنند. در سال ۲۰۱۶، نیروی هوایی این تغییر رویکرد را برای طرح "برتری هوایی ۲۰۳۰" خود تثبیت کرد تا به جای تمرکز بر جنگنده نسل ششم، «شبکه ای از سامانه های یکپارچه را که در چندین سکو جدا شده اند» دنبال کند. الزامات نیروی هوایی و نیروی دریایی در سال قبل ادغام شده بود و اکنون به طور رسمی با تمرکز مشترک بر سامانه های هوش مصنوعی و یک بدنه مشابه یکپارچه شده بود. بوئینگ، لاکهید مارتین و نورثروپ گرامن همگی طرح توسعه جنگندهٔ نسل ششم را اعلام کرده اند. در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۰، نیروی هوایی آمریکا اعلام کرد که یک هواگرد پیش نمونه عضو برنامه نسل بعدی برتری هوایی برای اولین بار پرواز کرده است. جزئیات آن محرمانه ماند. فناوری ها. تفاوت های چشمگیری بین دیدگاه نیروی دریایی و نیروی هوایی برای طراحی مفهومی نسل بعدی جنگنده وجود دارد، اما هر دو در برخی از ویژگی های اساسی توافق دارند.
از جمله این ویژگی ها هوش مصنوعی برای کمک به تصمیم گیری خلبان است که شبیه مفهوم کنونی ترکیب حسگرها است. آنها همچنین «موقعیت یابی، ناوبری و زمان بندی» (PNT) و ارتباطاتی خواهند داشت که امکان جابجایی کلان داده بین هواگردهای دو نیرو را فراهم می کند. نیروی هوایی فناوری پنهان کاری را در اف ایکس بسیار مهم می داند، درحالی که نیروی دریایی تأکید می کند که در اف/ای ایکس ایکس نباید سرعت و وزن محموله در برابر بقاپذیری بالا قربانی شود. برخلاف برنامه های قبلی توسعه اف-۲۲ و اف-۳۵ که به فناوری های نوینی وابسته بودند که باعث افزایش هزینه و تأخیر در معرفی آن ها می شد، نیروی هوایی در نظر دارد مسیر روش مندی را برای کاهش خطر دنبال کند که شامل فرایند نمونه سازی، نمایش فناوری و مهندسی سامانه ای کافی قبل از شروع ساخت هواگرد باشد. توانایی تهاجمی نسل ششم به عنوان جهشی فراتر از محدودیت های ذاتی یک هواپیمای ضربتی پیش بینی شده است. آگاهی رزمی نسل شش مستلزم یکپارچگی گسترده ای در سامانه های مختلف است که از مجموعه اصلی حسگر هوابرد شروع می شود و همچنین شامل ارتباط داده ای بی درنگ فناوری تشخیص و اندازه گیری زمینی با حسگرهای هواگرد اصلی و پشتیبا
نی، قابلیت های ارتباطی پیشرفته، ظرفیت بسیار برای پردازش مداوم جریان اطلاعات در داخل هواگرد با استفاده از هوش مصنوعی برای ترجمه بی درنگ داده ها و رندرینگ با هدف بهینه سازی آگاهی محیطی خلبان و در عین حال کاهش حجم کاری، قابلیت های بالقوه نزدیکِ فضا، افزایش برد تهاجمی/دورایستای کنونی، همکاری یکپارچه با پدافند هوایی روی زمین و توانایی استقرار هواگرد در گزینه های سرنشین دار، بی سرنشین و متغیر است. در مارس ۲۰۱۵، نیروی دریایی فاش کرد که با نیروی هوایی کار می کند تا آنالیز جایگزین ها (AoA) را به طور مشترک در سال ۲۰۱۶ برای جنگنده های نسل بعد خود منتشر کنند. آنها می توانستند یک آنالیز مشترک بگیرند، سپس یک راه حل جداگانه را تعریف کنند که برای هر نیرو مناسب باشد. نیروی دریایی بر روی جایگزینی توانایی های جنگنده با طیف گسترده ای از گزینه ها برای سوپر هورنت و همچنین ئی ای-۱۸جی گرولر تمرکز کرده است. آنالیز به موازات چندین طراحی و تلاش دیگر از جمله فناوری موتور، قالب های بدنه هواپیما، پنهانکاری در باند بلند و فروسرخ و همچنین راه های جدید برای چیرگی بر طیف الکترومغناطیسی اجرا خواهد شد. بخشی از محاسبات نیروی دریایی براساس نحوه ع
ملکرد اف-۳۵سی به عنوان یک حسگر اصلی پیش رو برای بخش هوایی ناو خواهد بود. اینکه چگونه اف-۳۵سی نسل پنج با بقیه بخش هوایی یکپارچه می شود تا توانایی های خود ناو را افزایش دهد، ممکن است به نسل ششم اف/ای ایکس ایکس کمک کند. جنگنده نیروی دریایی باید در مقایسه با سوپر هورنت سرعت و برد بیشتری داشته باشد. چین. پس از توسعه موفق نسل پنجم جنگنده جی-۲۰، چین اکنون در حال کار بر روی توسعه نسل بعدی جنگنده است. دکتر وانگ هایفنگ، طراح ارشد شرکت هوافضای چنگدو، اعلام کرد که چین در ژانویه ۲۰۱۹ تحقیقات اولیه بر روی هواگردهای نسل ششم را آغاز کرده است و پیش بینی کرد که این برنامه تا سال ۲۰۳۵ به نتیجه خواهد رسید. در فوریه ۲۰۲۳، شرکت صنعت هوانوردی چین طرح مفهومی جنگنده نسل ششم خود را در رسانه های اجتماعی به اشتراک گذاشت. طرح مفهوم شامل بال های الماسی شکل و طراحی بدون دم، بود که با تصویر قبلی منتشر شده مرتبط بود. طبق گزارش ها، در سال ۲۰۱۸، چنگدو، هشت پیشنهاد برای طراحی نسل ششم جنگنده ارائه کرده است و چهار طرح در تونل های باد ارتفاع پایین آزمایش شده اند. هند. جنگ افزار در ۸ اکتبر ۲۰۲۰، در مصاحبه ای به مناسبت هشتاد و هشتمین سالگرد نیروی هو
ایی هند، از فرمانده نیرو هوایی مارشال راکش بادوریا دربارهٔ برنامه های فناوری های نسل ششم سؤال شد و او پاسخ داد که آنها نقشه راه روشنی برای سامانه های رزمی نسل ششم دارند، مانند؛ سلاح های انرژی هدایت شده، مفهوم پهپاد هوشمند، سکوهای رزمی با خلبان انتخابی، پهپادهای دسته جمعی و سلاح های هایپرسونیک. فرمانده جدید نیروی هوایی، مارشال ویوک رام چودری، در مصاحبه ای که در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۱ انجام شد، به جنگندهٔ هال آمکا اشاره کرد. هند هم اکنون روی هال آمکای نسل پنجمی خود کار می کند که برخی از فناوری های نسل ششمی را نیز خواهد داشت.
رفعت ایلگاز () (زاده ۷ مه ۱۹۱۱ - مرگ ۷ ژوئیه ۱۹۹۳) معلم، نویسنده و شاعر ترک بود. زندگی نامه. او در جیده، در ولایت کاستامونو از امپراتوری عثمانی (ترکیه امروز) متولد شد. ایلگاز یکی از شاعران و نویسندگان معروف و پرطرفدار ترکیه بود که بیش از ۶۰ اثر از خود به جای گذاشته است. ایلگاز نوشتن شعر را در دوراه مدرسه آغاز کرد و تبدیل به یکی از نویسندگان پرکار اجتماعی-واقعگرای ادبیات ترکی در قرن بیستم شد. اشعار وی نمونهٔ اصلی از سبک سوسیالیستی-واقع گرایانه است. در حالی که او هرگز عضو هیچ حزب سیاسی نبوده است، این واقعیت که او در مورد رنج های مردم نوشته است، او را در زمرهٔ نویسندگان چپ قرار می دهد. همانند دیگر نویسندگان زمان خود، ایلگاز نیز به خاطر یکی از آثارش زندانی شده بود. او علاوه بر نوشتن، همچنین از مدرسان ادبیات ترکی نیز بوده است. رفعت ایلگاز در ۷ ژوئیه ۱۹۹۳ در استانبول به دلیل نارسایی ریه جان خود را از دست داد. او در گورستان زینجیرلیکپیو به خاک سپرده شد.