Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ع به افزایش می کند که باعث کاهش سودآوری و بازدهی سرمایه گذاری می شود پس بنگاه ها سعی می کنند به تدریج اقدام به سرمایه گذاری برای افزایش موجودی سرمایه کنند. عامل دیگر آن است که بنگاه ها برای افزایش موجودی سرمایه تا حدی متکی به تهیه منابع مالی از بانک ها و سایر واسطه های مالی هستندو محدودیت در دسترسی به منابع مالی گاهی اوقات مانع افزایش فوری سرمایه می شود. با توجه به دلایل ذکر شده در مدل شتاب انعطاف پذیر چنین استدلال می شود که موجودی واقعی سرمایه به تدریج به سوی موجودی مطلوب می رود. برای بیان چنین وقفه هایی از الگوهای متفاوتی می توان استفاده کرد که رایج ترین آنها به شکل formula_11 است که formula_12 موجودی واقعی سرمایه است در انتهای دورهt و همچنینformula_13 ضریب تعدیل است که بین صفر و یک است. حال اگر formula_14 چیزی جز تغییر در موجودی سرمایه نبست که می توان آن را با formula_5 نشان داد که همان سرمایه گذاری خالص است. همچنین در مدل شتاب انعطاف پذیر همانند مدل ساده سرمایه گذاری جایگزینی به صورت formula_7است. حال چنانچه سرمایه گذاری خالص را با جایگزینی جمع کنیم این رابطه بدست می آید:formula_17 که طبق رابطه سرمایه گذا
ری کل یا ناخالص تابعی مستقیم از سطح تقاضای کل و تابعی معکوس از موجودی سرمایه دوره قبل است (زیرا معمولاًformula_18 استو ضریبformula_19 منفی خواهد بود. بدین ترتیب در اصل شتاب سرمایه گذاری خالص تابع مستقیم و متناسب تغییرات تقاضای کل است در حالی که در شتاب انعطاف پذیر سرمایه گذاری خالص تابع مستقیم سطح تقاضای کل است. در هردو مدل، سرمایه گذاری جایگزینی ضریبی از موجودی سرمایه دوره قبل است. چرخه های تجاری در مقابل شتاب. از آنجا که اثر شتاب بیانگر این است که افزایش درآمد باعث تسریع در انباشت سرمایه می شود و کاهش درآمد باعث کاهش سرمایه می شود (در یک مدل ساده)، این ممکن است باعث شود سیستم ناپایدار یا چرخه ای شود، و از این رو بسیاری از مدل های چرخه کسب و کار از این دست هستند. (مدل شتاب دهنده چند برابر) مدل شتاب دهنده نئوکلاسیک. در مدل شتاب دهنده نئوکلاسیک یورگنسون، سهام سرمایه مورد نظر از عملکرد تولید کل با فرض حداکثر سود و رقابت کامل بدست می آید. در مدل اصلی یورگنسون (1963) اثر شتاب وجود ندارد زیرا سرمایه گذاری آنی است، بنابراین سهام سرمایه می تواند پرش کند.
جولیانو تاویانی (؛ زادهٔ ۱۹۶۹ میلادی) یک آهنگساز اهل ایتالیا است. او فرزند ویتوریو تاویانی است. پس از ساخت چند قطعه موسیقی متن فرعی، او در سال ۱۹۹۹ با فیلم "تا فردا" ساخته جانی زاناسی، فعالیت خود را به عنوان آهنگساز فیلم آغاز کرد. او که مدت ها با فرانچسکو مونتسی همکاری داشت، در سال ۲۰۱۵ برای فیلم"ارواح سیاه" اثر فرانچسکو مونتسی، برنده دو جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین موسیقی متن و بهترین ترانه شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مزرعه چکاوک ها"، "سزار باید بمیرد"، "پاینده باد ایتالیا"، "طعم تو"، "ارواح سیاه" و "بوکاچوی شگفت انگیز" اشاره نمود.
زالوی سلوکلو نام یک گونه از زیررده زالو است. این گونه از زالو در دریاچه کارا آدیامان، دریاچه سلوکلو غازی عینتاب و تالاب سگیرکان باتمان در ترکیه یافت شده است.
للو آرنا (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "نه ممنون، قهوه مرا عصبی می کند"، "بوکاچوی شگفت انگیز"، "لوئیزا سانفلیچه" و "تو می خندی" اشاره نمود. زندگی و حرفه. آرنا با نام اصلی رافائل آرنا در ناپل متولد شد. او فرزند دو کارگر کارخانه تنباکو بود. در سال ۱۹۶۹، در سنین بسیار پایین، آرنا به همراه ماسیمو تروئیزی و انتسو دکارو گروه کمدی کاباره ای «لا اسمورفیا» را تشکیل داد. این گروه در سال های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ در دو برنامه رنگارنگ شبکه رای (نان استاپ و لونا پارک) ظاهر شد و موفقیت بزرگی کسب کرد. گروه در سال ۱۹۸۰ منحل شد و آرنا مدتی به همکاری با دوستش تروئیزی ادامه داد و در سه فیلم اول او نقش آفرینی کرد. او برای بازی در فیلم ببخشید بابت تأخیر ساخته ماسیمو تروئیزی، جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد. آرنا بعدها تمرکز خود را بر تلویزیون گذاشت و در تعداد زیادی از برنامه های رنگارنگ ظاهر شد؛ او گهگاه به سینما بازمی گشت و حتی در سال ۱۹۸۹ ب
ا فیلم در "روشنای ماه" اولین تجربه کارگردانی خود را رقم زد. او همچنین در صحنه تئاتر نیز فعال است. آرنا همچنین به عنوان نویسنده کتاب های کمیک نیز فعالیت داشته و به ویژه برای لوپو آلبرتو و توپولینو مطالبی نوشته است.
بوکاچوی شگفت انگیز () یا بوکاچیوی شگرف، یک فیلم ایتالیایی به کارگردانی برادران تاویانی است که در سال ۲۰۱۵ میلادی منتشر شد. این فیلم اقتباسی آزاد از قصه های "دکامرون" اثر جووانی بوکاچو است. فیلم برداری طی ده هفته در منطقه توسکانی انجام شد و از ۳۱ مارس ۲۰۱۴ آغاز شد.
شاخص شرایط پولی یک شاخص عددی در اقتصاد کلان است که از یک ترکیب خطی با تعداد کمی از متغیرهای مالی در سطح اقتصاد محاسبه می شود که به سیاست های پولی مرتبط است. این متغیرها همیشه شامل نرخ بهره کوتاه مدت و نرخ ارز هستند. شاخص شرایط پولی همچنین ممکن است به عنوان یک هدف عملیاتی روزانه برای انجام سیاست های پولی، به ویژه در اقتصادهای کوچک باز عمل کند. بانکهای مرکزی شاخص شرایط پولی را محاسبه می کنند و بانک کانادا اولین بانکی است که این کار را انجام داده است. (از اوایل دهه ۱۹۹۰) شاخص شرایط پولی با یک مدل ساده از عوامل تعیین کننده تقاضای کل در اقتصاد آزاد آغاز می شود، که شامل متغیرهایی مانند نرخ حقیقی ارز و همچنین نرخ بهره حقیقی است. علاوه بر این، فرض بر این است که سیاست پولی تأثیر معنی داری بر این متغیرها به ویژه در کوتاه مدت دارد. از این رو، ترکیبی خطی از این متغیرها می تواند تأثیر سیاست پولی بر تقاضای کل را اندازه بگیرد. از آنجا که شاخص شرایط پولی تابعی از نرخ حقیقی ارز است، تحت تأثیر اتفاقاتی مانند شرایط شوک تجاری و تغییر در تجارت و اعتماد مصرف کننده قرار می گیرد که لزوماً بر نرخ بهره تأثیر نمی گذارد. برفرض تقاضای کل
به شکل ساده زیر باشد: که: a1 و a2 نرخ بهره حقیقی و کشش نرخ حقیقی ارز تقاضای کل هستند. از نظر تجربی، ما انتظار داریم که a1 و a2 هردو منفی و (صفر≤a1 / a2≤ یک) باشند. اگر "MCI" 0 مقدار (دلخواه) MCI در سال پایه باشد MCI تعریف می شود: از این رو "MCI" t مجموع وزنی از تغییرات بین دوره ۰ تا t در نرخ حقیقی بهره و نرخ ارز است. فقط تغییرات در MCI، و نه عددی آن، معنی دار است، مانند دیگر شاخص ها. تغییرات در شاخص شرایط پولی نشان دهنده تغییر شرایط پولی بین دو نقطه در زمان است. افزایش (یا سقوط) در شاخص شرایط پولی بدان معنی است که شرایط پولی سخت تر شده است (یا آسان تر شده است). از آنجا که شاخص شرایط پولی با یک ترکیب خطی آغاز می شود، بی نهایت جفت مجزا نرخ بهره، "r،" و نرخ ارز "q،" داریم که به ما شاخص شرایط پولی یکسان می دهد. از این رو "r" و "q" می توانند تغییرات زیادی داشته باشند در حالی که تأثیر کمی بر ارزش شاخص شرایط پولی داشته باشد. با این وجود، مقدار متغیر "r" و "q" مطابق با مقدار مشخصی از MCI ممکن است پیامدهای متفاوتی برای تولید واقعی و نرخ تورم داشته باشد، به ویژه اگر مدت زمان تأخیر در انتقال سیاست پولی زیاد باشد. از آن
جا که "از" "a"1 "و" "a"2 انتظار می رود که هم علامت باشند، "R" و "Q" ممکن است در جهت مخالف با کمی یا بدون تغییر در MCI حرکت کنند. از این رو، اگر شاخص شرایط پولی پس از تغییر اعلام شده در سیاست پولی تغییر کند، گواه این است که بازارهای مالی تغییر سیاست را فاقد اعتبار می دانند. نرخ بهره واقعی و نرخ ارز حقیقی نیاز به معیار سطح قیمت دارند، که اغلب فقط به صورت سه ماهه است و کمتر از یک ماه حساب نمی شود. از این رو، محاسبه شاخص شرایط پولی کمتر از ماهانه معنی دار نخواهد بود. در عمل، شاخص شرایط پولی با استفاده از نرخ ارز اسمی و نرخ سود اسمی کوتاه مدت محاسبه می شود، که داده ها به راحتی در دسترس هستند. محاسبه این نوع اسمی MCI در زمان واقعی، حتی دقیقه به دقیقه و با فرض تورم کم و پایدار، بسیار آسان است و اما با مدل اساسی تقاضای کل همخوانی ندارد.
والنتینا بـِله (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. او که در ورونا و از پدری ایتالیایی و مادری آلمانی به دنیا آمد، از کودکی علاقه مند به هنر بود و بازیگری را آموخت. وی پس از پایان دوره دبیرستان، به عنوان مدل فعالیت کرد و در نمایش های مد و عکاسی شرکت داشت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "" اشاره نمود.
سید عبدالرحیم خلخالی (متولد ۱۲۵۰ هـ.ش. در روستای زاویه سادات خلخال، درگذشتهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۲۱ در تهران) مشروطه خواه معروف، روزنامه نگار، سیاستمدار، کتاب فروش و ناشر دوران مشروطه و دوران پهلوی است. او همچنین مصحّح یکی از قدیمی ترین نسخه های موجود از دیوان حافظ است. تولد و تحصیلات. عبدالرحیم خلخالی در روستای زاویه سادات شهر خلخال متولد شد. تاریخ دقیق تولد او در دست نیست و تاریخ ۱۲۵۰ هـ.ش. محاسبه ای تقریبی بر اساس دو تخمین موجه از سوی محمد قزوینی و سیدابوالحسن علوی است. او تحصیلات ابتدایی را در زادگاه گذراند و سپس برای ادامهٔ تحصیل به رشت رفت و چندین سال را به فراگیری زبان عربی، ادبیات فارسی، منطق و فلسفه سپری کرد. مشروطه خواهی و روزنامه نگاری. خلخالی در حدود سال ۱۲۸۴ هـ.ش. به تهران رفت تا به انقلاب مشروطه بپیوندد و در این سفر، ابراهیم پورداوود که دانشجو و بعدها رفیق او در کمیتهٔ ملیون ایرانی در برلن بود، همراهی اش می کرد. خلخالی از پاییز ۱۲۸۶ تا بهار ۱۲۸۷ هـ.ش. با سید محمدرضا مساوات شیرازی که سردبیر روزنامهٔ اثرگذار مساوات بود همکاری می کرد. این روزنامه در زمان اوجش تیراژ ۳۰۰۰ نسخه داشت و یکی از روزنامه های مهم دو
ران انقلاب مشروطه محسوب می شد. خلخالی در پاییز ۱۲۹۴ هـ.ش. انتشار یک مجلهٔ «علمی، ادبی و اخلاقی» به نام «پروین» را آغاز کرد. او در آن زمان یک کتابفروشی را هم اداره می کرد. طی جنگ جهانی اول و پس از آنکه خلخالی تهران را ترک کرد تا به جنبش دموکرات ملی بپیوندد، انتشار این مجله متوقف شد. خلخالی تا پایان عمر عضو وفادار جریان دموکراتیک، و دوست نزدیک و معتمد سید حسن تقی زاده (رهبر حزب اجتماعیون اعتدالیون در دوره دوم مجلس شورای ملی) بود. پس از آنکه محمدعلی شاه مجلس را به توپ بست و شروع به دستگیری و اعدام مشروطه خواهان سرشناس کرد، خلخالی همراه با تقی زاده، علی اکبر دهخدا، محمدعلی تربیت، امیرحشمت و میرزامحمود صراف (پدر ابوالحسن علوی و بزرگ علوی) به سفارت بریتانیا در تهران پناه برد. خلخالی به شهر خودش یعنی خلخال تبعید شد و از آنجا به قفقاز رفت. در قفقاز مدتی پیش عبدالرحیم طالبوف (یکی از نظریه پردازان پیشگام مدرنیزاسیون و ناسیونالیسم ایران) ماند. در سال ۱۲۸۸ هـ.ش، خلخالی از طریق عشق آباد به رشت رفت و به مشروطه خواهان این شهر پیوست که در حال بسیج نیرو برای احیای مشروطه بودند. او را به همدان فرستادند تا فعالیت های مشروطه خوا
هان این شهر را با رشت هماهنگ کند. فعالیت در وزارت مالیه و تلاش برای اصلاح. پس از فتح تهران به دست مشروطه خواهان، خلع محمدعلی شاه از پادشاهی و تشکیل مجلس شورای ملی دوم، خلخالی به تهران برگشت و به عنوان یکی از چهره های برجستهٔ حزب دموکراتیک مشغول خدمت شد. دموکرات ها قصد داشتند با تشکیل دیوان محاسبات، یک کارزار ضدّفساد در وزارت مالیهٔ ایران به راه بیندازند لذا تعدادی از چهره های دموکرات و مورداعتماد را در این دیوان و سایر ادارات مهم منصوب کردند از جمله خلخالی، عیسی خان فیض، منتخب الدوله، مشیر اکرم و سیدمحمد کمره ای. ابراهیم عمیدالسلطنه معروف به «عمیدالحکماء» که مورداعتماد وثوق الدوله (وزیر مالیهٔ وقت) بود به ریاست دیوان محاسبات و خلخالی به معاونت او منصوب شد. عمیدالحکماء مدتی بعد به سمت معاون وزیر ارتقا یافت و خلخالی به عنوان سرپرست دیوان محاسبات مشغول کار شد اما در تابستان ۱۲۹۱ هـ.ش. وقتی دیوان محاسبات قصد داشت اعضای کابینه را مورد رسیدگی قرار بدهد، عمیدالحکماء دیوان را منحل کرد. در نتیجه خلخالی شغلش را از دست داد و مدتی بعد به سمت پایین تری در خزانه داری کشور منصوب شد. در ۱۲۹۴ هـ.ش. او به عنوان رئیس ادارهٔ جمع
آوری مالیات در بخش غار و فشافویه در نزدیکی تهران منصوب شد. عضویت در کمیتهٔ ملیون ایرانی. علیرغم اعلام بی طرفی ایران در آغاز جنگ جهانی اول (۱۹۱۸-۱۹۱۴)، هم قدرت های مرکز و هم متفقین در سال ۱۹۱۵ به خاک ایران حمله کردند. فرقهٔ دموکرات ایران از ابتدای جنگ از آلمان حمایت کرده بود در حالی که بخشی از حزب اجتماعیون اعتدالیون طرفدار متفقین بودند. هنگامی که نیروهای روسیه تهدید کردند که وارد پایتخت ایران یعنی تهران خواهند شد، اغلب دموکرات ها و تعدادی از نمایندگان میانه رو و مستقل مجلس شورای ملی و همچنین برخی گروه های دیگر تصمیم گرفتند که برای اعتراض و یا سازماندهی جنبش مقاومت علیه متجاوزان روس، تهران را ترک کنند. آنها «کمیتهٔ دفاع ملی» را با همکاری «کمیتهٔ مرکزی فرقهٔ دموکرات» تشکیل دادند. خلخالی فعالانه به اردوی ملی دموکرات پیوست و در ۲۳ آبان ۱۲۹۴ هـ.ش. همراه با تعدادی از چهره های برجستهٔ دموکرات از جمله وحیدالملک شیبانی، محمدرضا مساوات، محمدعلی فرزین، سیدجلیل اردبیلی ، ادیب السلطنه سمیعی، سلیمان خان میکده و سلیمان میرزا اسکندری (که در سال ۱۹۴۱ یکی از بنیانگذاران حزب توده ایران بود) تهران را به مقصد قم، کرمانشاه و نهای
تا استانبول ترک کرد. خلخالی که از حرکات رادیکال و غیرعادی سلیمان میرزا ناراضی بود، چندین بار او را به چالش کشید و در نتیجه سلیمان میرزا استانبول راترک کرد و به تهران بازگشت. بازگشت از تبعید و کتاب فروشی کاوه. پس از گذراندن ۲۸ ماه در تبعید، خلخالی در ۲۸ مهر ۱۲۹۶ به ایران بازگشت. وزارت مالیه اغلب اوقات پرداخت حقوق خلخالی و درخواست او برای انتصاب دوباره اش در یک سمت مناسب را رد می کردند (ظاهراً خلخالی در اواخر دههٔ ۱۹۱۰ میلادی به وزارت مالیه بازگشت و به عنوان رئیس ادارهٔ خالصه جات منصوب شد اما تاریخ دقیق آن مشخص نیست). خلخالی برای امرار معاش و داشتن مکانی برای برگزاری جلسات سیاسی، دوباره کتابفروشی اش را در خیابان ناصریه تهران باز کرد و نام کتابفروشی را به تأسی از مجله ای که توسط تقی زاده در برلین منتشر می شد «کاوه» گذاشت. این کتاب فروشی پاتوق همیشگی دموکرات ها، ادبا و روشنفکران از جمله مجتبی مینوی، شیخ احمد سیگاری و سیدمحمد کمره ای بود. پس از مرگ خلخالی در ۱۳۲۱ هـ.ش. فعالیت این کتاب فروشی توسط پسر او، شمس الدین، با نام «کاوهٔ نو» ادامه یافت. آخرین امید دموکرات ها. خلخالی پس از بازگشت از تبعید در سال ۱۲۹۶، فعالیت
سیاسی اش را در میان دموکرات ها ادامه داد. در این دوران، روسیه تزاری در حال فروپاشی و جمهوری سوسیالیستی شوروی در حال ظهور بود و این امر، برای فرقهٔ دموکرات ایران که در پی تبعید رهبرانش در دوران جنگ جهانی اول دوره ای از فترت را گذرانده بود، دریچهٔ امیدی به نظر می رسید. بی نظمی در فرقهٔ دموکرات ایران طی سالیان جنگ منجر به ایجاد شکاف و تفرقه در میان اعضا شده بود. مسئله کلیدی فرقه در دوران پس از جنگ، سازمان دهی مجدد با یک اساسنامهٔ جدید بود. گروهی از دموکرات ها به رهبری محمدتقی بهار که مدافع ایدهٔ سازماندهی مجدد حزب بودند به نام «دموکرات تشکیلی» شناخته می شدند، در حالی که گروهی دیگر که با این ایده مخالف بودند،توسط سیدمحمد کمره ای زیر پرچم «دموکرات های ضدّتشکیلی» بسیج شده بودند. خلخالی چندین بار تلاش کرد تا با ایراد سخنرانی و سازمان دهی تجمع های مختلف با شرکت هردو گروه، میان آنها توافق و مصالحه برقرار کند. این دو گروه توانستند در انتخابات دورهٔ چهارم مجلس شورای ملی در تهران اکثریت کرسی ها را به دست بیاورند اما دشمنی های میان گروهی و روزافزون، مانع تشکیل یک دولت مستقل توسط دموکرات ها شد. حزب ترقی. در دوران رضاشاه پ
هلوی، خلخالی با نیت تشکیل یک حزب دموکرات ملی گرا و با هدف حفظ هستهٔ مرکزی فرقهٔ دموکرات ایران در میان دوستان وفادار و پیروان سید حسن تقی زاده، به همکاری مخفیانه با گروهی از مقامات و سیاستمداران سرشناس کشور ادامه داد از جمله ابراهیم حکیم الملک، ابوالقاسم نجم الملک، نصرالله مختارالملک صبا، علی اصغر زرین کفش، احمد فرامرزی و باقر کاظمی (مهذب الدوله که بعدها چهره ای برجسته در جبهه ملی ایران بود). آنها بالاخره در سال ۱۳۲۰ یک حزب مستقل سیاسی به نام «حزب ترقی» تشکیل دادند. سایر احزاب سیاسی تشکیل شده در این دوره عبارت بودند از حزب توده ایران که طرفدار شوروی بود و «حزب آزادی» که طرفدار انگلیس بود. آثار ادبی. خلخالی در دورهٔ رضاشاه پهلوی، خود را وقف فعالیت های ادبی کرد. او جزو نویسندگان دوهفته نامهٔ ادبی طوفان بود که طی سال های ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۸ هـ.ش. به سردبیری محمد فرخی یزدی منتشر می شد. از دیگر نویسندگان این نشریه می توان به محمدتقی بهار، احمد کسروی، سیدفخرالدین شادمان، اسماعیل یکانی، مهدی بهرامی، کریم طاهرزاده بهزاد، عبدالحسین هژیر، علی جواهرکلام، صادق سرمد و ادیب الممالک فراهانی اشاره کرد. خلخالی کتاب سیاست نامه یا سیرا
لملوک اثر خواجه نظام الملک را تصحیح و در سال ۱۳۱۰ در تهران منتشر کرد و ترجمهٔ فارسی خواجه نصیرالدین طوسی از کتاب "ادب" "الوجیز للولد الصغیر" اثر عبدالله ابن مقفع را نیز در سال ۱۳۱۲ در تهران منتشر نمود. خلخالی چندین اثر را نیز از زبان ترکی و عربی به فارسی ترجمه کرد از جمله یک اثر کوتاه از لئو تولستوی با نام "به یکدیگر محبت کنید" (تهران، ۱۲۸۹)؛ "شارل و عبدالرحمن" اثر جرجی زیدان (۴ جلد، تهران، ۱۲۹۴)؛ و اثر دیگری از عربی با عنوان "داستان خونین یا سرگذشت برمکیان" (تهران، ۱۳۰۰). اما ماندگارترین اثر او، تصحیح و انتشار دیوان حافظ بوده است. دیوان حافظ. خلخالی بیش از هرچیز به خاطر تصحیح دیوان حافظ که در سال ۱۳۰۶ هـ.ش. در تهران منتشر شد به یادها سپرده شده است. این تصحیح بر اساس یکی از قدیمی ترین نسخه های دیوان حافظ که مورخ ۱۴۲۴ میلادی یعنی فقط ۳۵ سال پس از مرگ شاعر است انجام شده است. خلخالی در تصحیح خود از این نسخهٔ دست نویس به عنوان منبع اصلی استفاده کرد که تا سال ۱۳۲۰ معتبرترین نسخهٔ منتشرشده از دیوان حافظ محسوب می شد و پس از آن محمد قزوینی و قاسم غنی تصحیح خود را منتشر کردند. آنها از نسخهٔ خلخالی به عنوان منبع اصلی ک
ار خود استفاده کردند و خلخالی را به خاطر خدمت ارزشمندی که به این حوزه از ادبیات فارسی کرده ستایش نمودند. بعدها بر مبنای سبک تذهیب و خطاطی این نسخهٔ دست نویس، تردیدهایی دربارهٔ دقیق بودن تاریخ مندرج در آن ابراز شد (سهیل خوانساری). تصحیح خلخالی از دیوان حافظ که در سال ۱۳۰۶ منتشر شد، جستجو برای یافتن نسخهٔ اصیل اشعار حافظ را به راه انداخت که تا امروز ادامه دارد. خلخالی در سال ۱۳۲۰، یک سال قبل از مرگش، کتابچه ای ۱۱۰ صفحه ای به نام «حافظ نامه» را در تهران منتشر کرد که به بررسی زندگی نامهٔ حافظ، اشعار او، اشعار متعددی که از سوی شاعران دیگر به دیوان او اضافه شده، و مقایسهٔ شعر حافظ با شعر دیگر شعرا می پرداخت. محمد قزوینی در متنی که پس از مرگ خلخالی نوشت و در مجله یادگار به چاپ رسید، از این اثر خلخالی تجلیل کرد. در سال ۱۳۶۹، تصویر این دیوان توسط شمس الدین (پسر خلخالی) در تهران منتشر شد. مرگ. خلخالی در ۳۰ خرداد ۱۳۲۱ در حدود ۷۰ سالگی در تهران درگذشت.
مارچلا روونا (؛ – ) با نام خانوادگی اصلی رووینا بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جاده"، "شکار روباه"، "یوزپلنگ"، "آفرین پسر!"، "احساس"، "شوهران جوان"، "نشان ونوس"، "شب های روشن"، "اروپا ۵۱"، "سه داستان ممنوعه"، "ساحل"، "شش همسر باربابلو"، "ساخت ایتالیا"، "ملاقات"، "مردی برای سوزاندن"، "گذرنامه سرخ" و "دبیرستان" اشاره کرد.
مردی برای سوزاندن () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی والنتینو اورسینی و برادران تاویانی است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به جان ماریا ولونته، دیدی پرگو، سپیروس فوکاس، توری فرو، مارچلا روونا و مارینا مالفاتی اشاره کرد. این فیلم در جشنواره فیلم ونیز ۱۹۶۲ شرکت کرد و جایزه منتقدان فیلم ایتالیا را دریافت کرد. داستان آن بر اساس زندگی سالواتوره کارنوواله، سازمان دهنده اتحادیه های کارگری سیسیلی است.
کاروان () فیلمی در ژانر کمدی-درام و اکشن به کارگردانی سم پکینپا است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. فیلم در ابتدا به رانندگان کامیونی می پردازد که توسط یک کلانتر در آریزونا مورد اخاذی قرار می گیرند. یکی از آنها در جریان یک دعوا به کلانتر مشت می زند. سپس چندین راننده یاغی سعی می کنند از مرز ایالت به نیومکزیکو عبور کنند، در حالی که توسط پلیس تعقیب می شوند. آنها همچنین برنامه ریزی می کنند تا یک متحد خود را که در تگزاس در اسارت است و قربانی خشونت پلیس شده است، نجات دهند. این فیلم اولین بار در ۱۰ ژوئن ۱۹۷۸ در ژاپن منتشر شد و در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۷ در ایالات متحده توسط یونایتد آرتیستز اکران گردید. فیلم با نظرات متفاوت منتقدان روبرو شد؛ با این حال، از نظر تجاری موفق ترین فیلم حرفه ای پکینپا محسوب می شود. خلاصه داستان. در صحرای آریزونا، راننده کامیونی به نام مارتین "رابر داک" پنوالد توسط زنی با جگوار ایکس-کی ای سبقت گرفته و سپس به همکارانش پیگ پن/لاو ماشین و اسپایدر مایک برمی خورد. یک راننده کامیون دیگر از طریق رادیوی سی بی به آنها اطلاع داده بود که می توانند سرعت خود را افزایش دهند. اما این "راننده کامیون" در واقع کلانتر کثیف لای
ل والاس است - دشمن دیرینه رابر داک - که از هر کدام از آنها ۷۰ دلار اخاذی می کند. والاس که به خاطر روش های فاسدش معروف است، با استفاده از موقعیتش به عنوان مأمور قانون، رانندگان کامیون را تحت فشار قرار می دهد. رابر داک که از این رفتار خشمگین شده، در یک درگیری فیزیکی با والاس مشت محکمی به او می زند. این اقدام جرقه ای می شود برای یک تعقیب و گریز پرهیجان در جاده های صحرایی آریزونا، جایی که گروهی از رانندگان کامیون یاغی سعی می کنند از مرز ایالتی به سمت نیومکزیکو فرار کنند. اقتباس رمانی. یک رمان مبتنی بر فیلم توسط فیلمنامه نویس ب.دبلیو.ال. نورتون (شابک: 9780440112983) در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. این رمان نسبت به فیلم رویکردی جدی تر و طنز کمتری داشت و تغییرات و اضافاتی در آن دیده می شد، از جمله: - حذف اشاره به آفریقایی-آمریکایی بودن اسپایدر مایک - نمایش تنفر آشکار بین رابرر داک و والاس - افزودن یک درگیری فیزیکی بین رابرر داک و والاس پس از آزادی اسپایدر مایک از زندان - ازدواج پنجم ویندو وومن - ارائه پیشینه داستانی برای شخصیت ملیسا این اقتباس ادبی با حفظ کلیت داستان اصلی، برخی جزئیات را عمیق تر بررسی کرده و به شخصیت پردازی د
قیق تری پرداخته است. نسخه رمانی همچنین برخی از صحنه های اکشن فیلم را با جزئیات بیشتری توصیف می کند و به روابط بین شخصیت ها عمق بیشتری بخشیده است. انتشار فیلم. این فیلم ابتدا در اواسط ژوئن ۱۹۷۸ در ژاپن اکران شد و سپس در ۲۸ ژوئن همان سال در ۷۰۰ سالن سینما در ایالات متحده و کانادا به نمایش درآمد.
کریسمس سیاه () فیلمی در ژانر اسلشر به کارگردانی باب کلارک است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. این فیلم در تورنو کانادا فیلمبرداری شده است. داستان. با شروع تعطیلات زمستانی، گروهی از خواهران انجمن، از جمله جس (با بازی اولیویا هاسی) و بارب (با بازی مارگوت کیدر) که اغلب هم مست هستند، شروع به دریافت تماس های تلفنی ناشناس و مزاحم می کنند. در ابتدا، بارب تماس گیرنده را تحریک می کند، اما زمانی که او به صورت تهدیدآمیز پاسخ می دهد، متوقف می شود. به زودی، دوست بارب، کلر (با بازی لین گریفین) از خانه خود ناپدید می شود و یک دختر نوجوان محلی به قتل می رسد، و باعث می شود دختران مشکوک شوند که یک قاتل زنجیره ای آزاد شده و دست به کشتار می زند. اما هیچ کس متوجه نمی شود که قاتل چقدر نزدیک است.
آلونسانفان () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی برادران تاویانی است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به مارچلو ماسترویانی، لئا ماساری، میمسی فارمر، لوئیزا دِ سانتیس و لائورا بتی اشاره کرد. عنوان فیلم که نام یک شخصیت نیز هست، از اولین کلمات سرود انقلابی فرانسه، لا مارسیِز (فرانسوی: Allons enfants، به معنی «برخیزید، فرزندان») گرفته شده است.
جهان گم شده () یک فیلم در ژانر ترسناک، علمی تخیلی، فانتزی، هیولایی، و صامت است که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد.
کلاودیو کاسینلی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شب بزرگ"، "راهزن"، "پلیس قاتل"، "آلونسانفان"، "هرکول"، "عمر مختار"، "الماس های آغشته به خون"، "مرگ مشکوک یک دختر کم سن وسال"، "رودخانه تمساح بزرگ"، "کوه خدای آدم خوار"، "جزیره مردان ماهی نما"، "قتل در گورستان اتروسک"، "انتقامجویی از آینده"، "ماجراهای هرکول" و "گالیله" اشاره کرد.
رناتو د کارمینه (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. وی که دانش آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی سیلویو دامیکو بود، عمدتاً در تئاتر فعالیت داشت، به ویژه در پیکولو تئاترو در میلان زیر نظر جورجو استلر. او همچنین در بیش از هفتاد فیلم، سریال تلویزیونی و فیلم تلویزیونی بازی کرد، از جمله فیلم "بازگشت سپیددندان" (۱۹۷۴) ساخته لوچو فولچی. او بر اثر کم خونی حاد درگذشت. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بازگشت سپیددندان"، "کنت آکوئیلا"، "داستان یک جوان فقیر"، "آلونسانفان"، "ویلیام تل"، "میلیدی و تفنگدارها"، "بال های زندگی" و "برای عشق، فقط برای عشق" اشاره کرد.
بیاجو پلیگرا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "از دیدار مجدد شما خوشحالم"، "آلونسانفان"، "کماندوها" اشاره کرد.
برونو چیرینو (؛ ۲۵ اکتبر ۱۹۳۶ – ۱۷ آوریل ۱۹۸۱) بازیگر اهل ایتالیا بود. وی دانش اموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی سیلویو دامیکو بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زندگی لئوناردو داوینچی"، "آلونسانفان" و "لیبرا، عشق من" اشاره کرد.
اریسی پلئوتریکس روزیوپاتیه جنس اریزی پلئوتریکس دارای سه گونه است که در این میان تنها اریسی پلئوتریکس روزیوپاتیه بیماری زا است. تظاهرات بالینی. مهم ترین بیماری ناشی از این باکتری در حیوانات در خوک است که باد سرخ (اریزیپلوئید) گفته می شود. باد سرخ در انسانها بوسیله استرپتوکوک بتا همولیتیک گروه A ایجاد می شود. تشخیص آزمایشگاهی. باسیلها تنها در بافت عمقی زخم قرار گرفته اند و نمونه ها باید ضخیم بوده یا مربوط به اسپیراسیون عمیق باشند. درمان. ارگانیسم به پنی سیلین G حساس می باشد که داروی انتخابی برای موارد موضعی و سیستمیک است.
تو می خندی () که با نام های دیگری چون کائوس ۲ و دو آدم ربایی هم شناخته می شود، یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی برادران تاویانی است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به آنتونیو آلبانیزه، سابرینا فریلی، لوکا زینگارتی، للو آرنا، نیکول گریمائودو و توری فرو اشاره کرد. این فیلم در جشنواره بین المللی فیلم مار دل پلاتا برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردانی شد.
جوزپه چدرنا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. جوزپه چدرنا در رم به دنیا آمد. او پسر روزنامه نگار و سیاستمدار، آنتونیو چدرنا، و خواهرزادهٔ نویسنده و روزنامه نگار، کامیلّا چدرنا است. چدرنا از جوانی به حرفهٔ پانتومیم و دلقکی علاقه مند بود و پس از چند تجربهٔ تئاتری، در سال ۱۹۷۷ شرکت «آنفل کلون» را تأسیس کرد. او که برای همکاری های متعدد به تئاترو دل الفو دعوت شده بود، در آنجا با کارگردان گابریله سالواتورس آشنا شد که با او هم در صحنهٔ تئاتر و هم بعدها در سینما همکاری کرد؛ از جمله در فیلم برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی "مدیترانه". پس از ایفای یک نقش فرعی در فیلم درام مارکو بلوکیو در سال ۱۹۷۲ با عنوان "هیولا را در صفحه اول عَلَم کن"، چدرنا در دههٔ ۱۹۸۰ حرفه اش را به عنوان بازیگر نقش مکمل سینما آغاز کرد و در نقش های کمدی و درام ظاهر شد. چدرنا علاقه مند پرشوری به کوهنوردی است و همچنین نویسنده نیز هست. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مدیترانه"، "نه"، "سفر کاپیتان فراکاسا"، "خانواده"، "به خاطر رزانا"، "تو می خندی"، "هانری چهارم"، "فصلی از زندگی بزرگان"، "اجساد ممتاز"، "کریستا
ل یا خاکستر" و "گانگستر" اشاره کرد.