Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اصلاح بخار این است که محصولات فرعی آن، مونوکسید کربن و دی اکسید کربن همگی از گازهای گل خانه ای اند. بسته به کیفیت مادهٔ اولیه (گاز طبیعی، نفتا و ...) به ازای تولید هر تن هیدروژن، ۹ تا ۱۲ تن دی اکسید کربن تولید می شود. در فرایندی که گفته شد، در گام نخست، در دمای بالا (۷۰۰ تا ۱۱۰۰ درجهٔ سانتیگراد)، بخار آب با متان (CH4) واکنش گرماگیر می دهد و (گاز سنتز) آزاد می شود. در گام دوم، هیدروژن بیشتری در اثر واکنش جابجایی آب-گاز در دمای پایین تر (نزدیک به ۳۶۰ درجه) تولید می شود. این واکنش گرماده است. در نهایت اتم های اکسیژن از آب (بخار) اضافی جدا می شود تا مونوکسید کربن به دی اکسیدکربن تبدیل شود. این اکسیدسازی انرژی بیشتر برای ادامهٔ واکنش فراهم می کند. اگر گرمای بیشتری برای واکنش مورد نیاز باشد معمولاً از سوزاندن بخشی از متان بدست می آید. جداسازی دی اکسید کربن. فرایند اصلاح بخار مقدار زیادی کربن دی اکسید تولید می کند از آنجایی که کل این فرایند در یک کارخانه صورت می گیرد می توان بدون رهاسازی کربن دی اکسید در هوا، آن را جدا کرد. برای نمونه می توان آن را در مخازن روغن یا گاز تزریق کرد (جداسازی کربن دی اکسید و ذخیره آن را
ببینید) البته در بیشتر موارد این تزریق دی اکسید کربن صورت نمی گیرد اما نخستین بار این کار از سوی کمپانی نروژی استات اویل در دریای شمال صورت گرفت. می توان تولید هم زمان گرما و برق داشت به عبارت دیگر از انرژی بدست آمده از کارخانهٔ اصلاح بخار در تولید توان الکتریکی استفاده کرد و این دو کارخانه را یکی کرد. این کار بازدهی بیشتری نسبت به کارخانه های جدا جدای تولید هیدروژن، بخار و برق دارند. تولید هم زمان گرما و برق در پورت آرتر، تگزاس در حال انجام است.
خطای اندازه گیری یا خطای مشاهده (Observational error) یا خطای اندازه گیری، در آمار، به اختلاف بین مقدار اندازه گیری شده و مقدار واقعی گفته می شود. در علوم آماری هر خطایی یک اشتباه محسوب نمی شود و متغیر بودن بخشی ذاتی از نتایج اندازه گیری ها و فرایند مشاهده به شمار می آید. در مجموع خطاهای مشاهده ای را می توان به دو بخش تقسیم کرد: خطای تصادفی و خطای سیستماتیک. خطاهای تصادفی؛ اشتباهات در اندازه گیری را شامل می شود که مقادیر آن قابل اندازه گیری باشد. خطاهای سیستماتیک اشتباهاتی هستند که حاصل خطاهای ذاتی سیستم می باشند.
خطای تقریبی () در برخی از داده ها، به اختلاف بین یک مقدار دقیق و معادل تقریبی آن اطلاق می شود. دلایل رخ دادن خطاهای تقریبی شامل عدم استفاده از ابزارهای اندازه گیری دقیق در محاسبات داده یا استفاده از مقادیر تقریبی به جای داده های واقعی می باشد.
مکانیک محاسباتی () رشته ای است که با استفاده از روش های محاسباتی به بررسی و مطالعه پدیده هایی که توسط اصول مکانیک اداره می شوند، می پردازد. پیش از ظهور علوم محاسباتی و شبیه سازی های عددی به عنوان رهیافت سوم مطالعات علمی در کنار روش های نظری و روش های آزمایشگاهی، مکانیک محاسباتی عمدتاً زیرمجموعه ای از مکانیک کاربردی پنداشته می شد. امروزه مکانیک محاسباتی زیرمجموعهٔ علوم محاسباتی دانسته می شود. مکانیک محاسباتی در برخی دانشگاه ها زیر مجموعه ریاضیات کاربردی محسوب می شود. مکانیک محاسباتی در شاخه های مختلف علوم، مهندسی و پزشکی جهت تحلیل یک فرایند یا پیش بینی رفتار آن به کار می رود. از موضوعات تحقیقاتی فعال در این زمینه، توسعه روش اجزای محدود، آکوستیک محاسباتی، برهم کنش های سیالاتی، پدیده های انتقال فعال، مدل سازی رفتار مواد پیچیده، و بافت های زیستی با کمک روش های محاسبات عددی است
ساربجیت فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی اومانگ کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون آیشواریا رای، راندیپ هودا، ریچا چادا، دارشان کومار ایفای نقش کرده اند.
ریچا چادا (زاده ۲ مارس ۱۹۷۳) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به ساربجیت اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که ریچا چادا در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
صنعت گوشت () شاخه ای از صنایع غذایی است، که بخشی از کشاورزی، دامداری، بسته بندی، نگهداری و بازاریابی گوشت، همچنین تولید محصولات لبنی و پشم را در بر می گیرد. در اقتصاد، صنعت گوشت تلفیقی از فعالیت های دامداری، کشاورزی و صنعتی سازی می باشد. صنعت گوشت حوزه هایی چون بسته بندی گوشت، کشتار دام و توزیع گوشت حیوانات مانند گاو، خوک، گوسفند و سایر دام ها را مدیریت می کند.
جسیکا هیلدا مائبوی (زاده ۴ اوت ۱۹۸۹) خواننده، ترانه سرا و بازیگر استرالیایی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۸ نماینده استرالیا بود.
برناردینو د آویلا گیرون (؛ تولد نامشخص – مرگ ۱۶۱۹) یک تاجر اهل پرتغال بود. وی از اواخر قرن شانزدهم تا اوایل قرن هفدهم به مدت ۲۰ سال عمدتاً در ناگاساکی (بندر) ساکن بود. وی کتاب تاریخی پر ارزشی بنام «نیهون اوکوکو کی» 『日本王国記』 (یادداشت هایی از کشور پادشاهی ژاپن) نوشته و بر جا گذاشته است. جنین کتابی در مورد دوره تجاری نانبان که توسط یک اروپایی به غیر از مبلغان مذهبی مسیحی نوشته شده باشد بسیار نادر است.
یاسر عبد ربه (؛ زادهٔ: ۱۹۴۴) در یافا متولد شد. وی یک سیاستمدار چپ فلسطینی است که دبیر کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین بود؛ وی دارای عنوان دوم در اقتصاد و علوم سیاسی از دانشگاه آمریکایی قاهره است. او در سال ۲۰۱۵ در موضع دبیر کمیته اجرایی توسط رئیس جمهور محمود عباس برکنار شد. زندگی نامه. عبد ربه از طریق عضویت خود در جنبش ملی گرای عرب و از آنجا به جبهه مردمی آزادی فلسطین پیوست و به زندگی سیاسی رو آورد. در سال ۱۹۶۹، نایف حواتمه که بخشی از جبهه مردمی بود ازآن جبهه جدا شد. او جنبش دموکراتیک آزاد برای آزادی فلسطین را تأسیس کرد که نام آن را در سال ۱۹۷۴ به جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین تغییر داد. یاسر عبد ربه به عنوان معاون دبیرکل جبهه دموکرات تا زمانی که اختلاف سیاسی بین وی و نایف حواتمه به وجود نیامده بود؛ به عنوان معاون دبیرکل بعهده داشت. تعدادی از اعضای سابق جناح مانند صالح رأفت (دبیرکل کنونی حزب فدا)، ممدو نوفال (مشاور نظامی سابق رئیس جمهور یاسر عرفات) و عصام عبداللطیف «خط تجدید» را تأسیس کردند. یاسر عبد ربه یکی از همتایان نزدیک یاسر عرفات بود و به بسیاری از مأموریت های خارجی فلسطین که اغلب سری بودند، گمار
ده می شد و یکی از کانال های ارتباطی بین سازمان آزادی فلسطین و ایالات متحده آمریکا از طریق سفیر آمریکا در تونس در آن زمان بود. او تعدادی از پست ها مانند وزیر فرهنگ و اطلاعات در زمان یاسر عرفات را بر عهده داشت؛ از زمانیکه محمود عباس به عنوان رئیس جمهور برگزیده شد، وی به عنوان وزیر مشاور در شورای وزیران و عنوان دبیر کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین بود. وی علاوه بر اینکه دبیرکل کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین را تشکیل می داد، توسط محمود عباس به عنوان سرپرست کلی رسانه های رسمی، به خصوص رادیو و تلویزیون، رادیو فلسطین، منصوب شده بود. در تاریخ ۷ آوریل ۲۰۱۵ توسط محمود عباس از دبیر کمیته اجرایی سازمان آزادی فلسطین برکنار شد. زندگی شخصی. او با نویسنده و مدیر لیانه بدر ازدواج کرده و دارای دو فرزند به نام های بشار و طارق است.
دامنهٔ صوری یک روش برای دسترسی به منابع مسدود شده توسط شبکه با استفاده از مخفی نگه داشتن مقصد نهایی درخواست در پروتکل HTTP است. هنگامی که آدرس یک سایت را در مرورگر خود وارد می کنید ابتدا آدرس میزبان طی یک درخواست DNS پیدا می شود. سپس درخواست HTTP به سرور مربوط ارسال می شود. در این درخواست، نام دامنه در قسمت header به سرور ارسال می شود. در صورتی که از پروتکل HTTPS استفاده شود اطلاعات از جمله header غیرقابل خوانش توسط سرورهای میانی شبکه است. فرض کنید دو آدرس دامنه A.com و B.com روی یک سرور میزبانی شده باشند. آدرس A.com توسط سرویس دهنده اینترنت مسدود شده باشد و آدرس B.com همچنان قابل دسترس باشد. در این صورت با ارسال درخواستی به آدرس B.com که قسمت header آن دستکاری شده باشد و در آن دامنه A.com درخواست شده باشد، سرور درخواست را مربوط به دامنه A.com در نظر می گیرد و اطلاعات خواسته شده را روی دامنه B.com برای درخواست دهنده ارسال می کند. نحوه کار تکنیک Domain Fronting. تکنیک Domain Fronting روشی که به برنامه نویسان اجازه می دهد تا از گوگل به عنوان یک پروکسی استفاده کنند و درواقع ترافیک خود را از سرورهای دامنه Google.
com عبور دهند. استفاده از این ترفند برای دور زدن فیلترینگ هایی که توسط دولت ها اعمال می شده است کاربرد زیادی داشته است.
سوپ گوجه فرنگی یک سوپ است که در آن از گوجه فرنگی به عنوان ترکیب اصلی استفاده می شود. این سوپ، به صورت گرم یا سرد، در کاسه سرو می شود و ممکن است به شیوه ها و دستورالعمل های مختلفی تهیه گردد. این سوپ ممکن است صاف و میکس شده میل شود و در بعضی دستورالعمل ها شامل تکه (یا تکه های کوچک) گوجه فرنگی، مرغ و سبزی همراه با خامه تهیه می شود. افزودنی و سس مورد علاقه برای سوپ گوجه فرنگی، خامه ترش و نان تست سوخاری شده می باشد. سوپ گوجه فرنگی یکی از انواع غذاهای سریع در لهستان,ایران،پاکستان،افغانستان و ایالات متحده است. این سوپ را می توان از گوجه فرنگی های نارس که هنوز کاملاً قرمز نشده اند، تهیه نمود که در اینحالت، گوجه ها را پوست گرفته و سوپ را می پزیم و سپس ترکیب را میکس و به صورت پوره سرو می کنیم. اولین سوپ گوجه فرنگی، توسط ماریا پارلوآ در سال ۱۸۷۲ تهیه شد. جوزف آ. کمپبل، با طرح دستور تهیه جدیدی برای سوپ گوجه فرنگی غلیظ و فشرده، در سال ۱۸۹۷ بر محبوبیت آن افزود. انواع آماده شده. سوپ گوجه فرنگی همچنین به صورت بسته بندی های آماده در دسترس است و در انواع و اشکال مختلف از جمله کنسرو تغلیظ شده و به صورت خشک یا پودر سوپ آماده قاب
ل خریداری است. در میان سه نوع سوپ تولید شده توسط شرکت کمپبل سوپ٫سوپ گوجه فرنگی از جمله سوپ های مشهور می باشد. مواد تشکیل دهنده اصلی در کنسرو سوپ گوجه فرنگی. مواد تشکیل دهنده اصلی درج شده در پشت قوطی کنسرو سوپ گوجه فرنگی: پوره گوجه فرنگی، شربت ذرت با فروکتوز بالا، آرد گندم. ساختار سلولی رشد گیاه گوجه فرنگی و کیفیت آن و فرایند آماده سازی محصولات برای تهیه غذای آماده٫ هردو به یک میزان در کیفیت محصولات دارای اهمیت هستند. پکتین و سلولز تعیین کننده ویسکوزیته ظاهری این محصول گوجه فرنگی هستند. این مواد اگر در دماهای بالا شکسته شوند٫آنزیم ها بیشتر غیرفعال می شوند تا زمانی که در دماهای پایین تر تجزیه گردند. شربت ذرت (HFCS) دارای مقادیر بالای فروکتوز است، لذا گاهی به سوپ گوجه اضافه می شود تا طعم آن شیرین تر شود. شربت ذرت همچنین موجب جذب آب و جذب مونوساکاریدها از فروکتوز و گلوکز و اتصال آنان به آب می شود. این اتصال با از بین بردن آب آزاد موجود در محصول، به کاهش رشد میکروبی کمک کرده و همچنین می تواند باعث جلوگیری از جدایی آب محصولات گردد مانند سس ها و سوپ. آرد گندم متشکل از شش گروه اصلی کربوهیدرات ها، پروتئین ها، آنزیم ها
، چربی، مواد معدنی و ویتامین ها می باشد. آرد اضافه شده به سوپ گوجه فرنگی به منظور افزایش ویسکوزیته آن است. نشاسته موجود در آرد به عنوان یک عامل ژلاتینی این نقش را ایفا می نماید. زمانی که گرانول موجود در نشاسته آرد گرم می شود، با حل شدن، تبدیل به ماده ای ژلاتینی می گردد. در طول این روند ژلاتین سازی، سازه های کریستال مانند نشاسته ناپدید می شوند و با شروع یک فرایند تورم منجر به تغلیظ محصول می شوند. سوپ گاسپاچو. سوپ گاسپاچو یک نوع سوپ گوجه فرنگی اسپانیایی است که به صورت سرد سرو می شود. سرچشمه و مرکز تولید آن در منطقه آندلس در جنوب اسپانیا است. سوپ گاسپاچو به طور گسترده ای در لیست غذاهای اسپانیایی و همچنین در کشور همسایه آن، پرتغال شناخته شده است. سوپ گاسپاچو، به دلیل طراوت و کیفیت و سرو سرد آن عمدتاً در طول ماه های تابستان تهیه و مصرف می گردد. تنوع زیادی در تهیه سوپ گاسپاچو وجود دارد.
طلحه بن طاهر (درگذشتهٔ ۲۱۳ هجری/ ۸۲۸ میلادی) دومین امیر طاهری بود که پس از مرگ پدرش طاهر بن حسین در سال ۲۰۷ هجری/ ۸۲۲ میلادی، به نیابت از عبدالله بن طاهر یا به طور مستقیم به فرمان مأمون، خلیفه عباسی، حکومت خراسان بزرگ را در دست گرفت و تا زمان مرگش بر قلمرو شرقی خلافت حکومت کرد. در زمان حکومت طاهر، وی مدت کوتاهی جانشین طاهر در مرو بود و پس از آن نیز با بازگشت آرامشی نسبی به سیستان، به فرمان طاهر، جانشین محمد بن حضین قوسی در آن ناحیه شد که با مرگ طاهر این امر تحقق نیافت. پس از مرگ طاهر در سال ۲۰۷ هجری/ ۸۲۲ میلادی، اوضاع خراسان در اثر شورش سپاهیان ملتهب شد و به دنبال این واقعه طلحه کنترل اوضاع را بر عهده گرفت و با یاری احمد بن ابی خالد، وزیر مأمون، و تأیید خلیفه بر خراسان امارت یافت. اکثر دوران حکومت وی در خراسان به جنگ با خوارج به رهبری حمزه آذرک، که قلمرو طاهریان را عرصهٔ تاخت و تاز و غارت قرار داده و علم نافرمانی برافراشته بودند، گذشت و در این راه به ارسال والیان متعدد به سیستان و جنگ های فراوان با خوارج اقدام نمود که برخی از این والیان به همکاری با خوارج پرداخته و از تعرض آنان مصون می ماندند و برخی نیز به ست
یز با این گروه پرداخته و در مراحلی پیروز شده و گاهی نیز متحمل شکست می شدند که همین نبردها و ناکامی هایی که در پی آن رخ می داد به ارسال والیان متعدد به سیستان منجر شده و بخش اعظم توان و توجه طلحه را به ناچار معطوف به رویارویی با خوارج در سیستان می ساخت. وی سرانجام در سال ۲۱۳ هجری/ ۸۲۸ میلادی، در شهر بلخ وفات یافت و در همان جا نیز مدفون شد. او بر خلاف پدر خویش در سراسر دوران حکومت خود مطیع مأمون بود و از دستورهاش پیروی می کرد. وی را دوستدار علم و دانش و حامی اهالی آن معرفی کرده اند و از الطاف او به اهل علم سخن گفته اند. بنابر روایت ها، طلحه به شکار و موسیقی علاقهٔ فراوان داشت و به شاعران و موسیقی دانان پاداش فراوان می بخشید. پس از مرگ طلحه، عبدالله بن طاهر به عنوان حاکم خراسان در طی حکمی، علی بن طاهر را به حکومت خراسان به نیابت از خویشتن منصوب کرد. پیشینهٔ پدران طلحه. نسب طاهریان. مجموعه روایاتی پیرامون نسب طاهر بن حسین، پدر طلحه، بیان شده است که به کمک آن می توانیم از پیشینه و نسب طلحه نیز اطلاع یابیم. بر اساس این روایات، نسب طاهر به یکی از دو شکل ذیل است: طاهر بن حسین بن مصعب بن رزیق بن ماهان یا طاهر بن حسین
بن مصعب بن زریق بن اسعد بن زادان. طاهریان دارای تبار ایرانی بودند و لقب خزاعی را به سبب این که از موالی قبیلهٔ خزاعه بودند، به دست آورده اند. به همین سبب، نسب خود را به قبیلهٔ خزاعه که در دوران دعوت محمد، پیامبر اسلام، از قبایل بزرگ مکه بودند، می رساندند. عده ای از راویان و مورخان از یک سو و طاهریان نیز از سمتی دیگر خاندان طاهری را منسوب به رستم، پهلوان ایرانی و منوچهر، پادشاه ایرانی می دانستند. مورخان بر این عقیده اند که علت این نسب سازی ها، اهمیت نسب و ریشه هر خاندان در آن دوره بوده است که طاهریان و به طور ویژه طاهر با تلاش های هوادارانشان توانستند از این راه حمایت و دوستی خاندان های محلی را جلب کنند و از این طریق نفوذ و قدرت خویش را افزایش دهند. حکومت طاهریان. طاهریان نخستین. بر اساس روایاتی که مطرح شده است، رزیق، جد طاهر، از موالی طلحه بن عبدالله خزاعی معروف به طلحه الطلحات بوده که این شخص امارت سیستان را در اواخر سدهٔ اول هجری / هفتم میلادی یا اوایل حکومت عباسیان بر عهده داشته است. مصعب، نیای طاهر، نیز در آغاز جنبش عباسیان به آنان پیوست و به عنوان دبیر در خدمت یکی از داعیان عباسی به نام سلیمان بن کثیر خز
اعی درآمده است. پس از پیروزی عباسیان، مصعب به پاداش خدمات خود و خاندانش از سوی عباسیان، امارت هرات و پوشنگ را عهده دار شد. در سال ۱۶۰ هجری / ۷۷۶ میلادی که مصادف با خلافت مهدی عباسی بود، در نواحی تحت حکومت مصعب، شورشی به رهبری یوسف بن ابراهیم ثقفی صورت گرفت که به سبب آن مصعب از قلمرو خود رانده شد. اما در دورهٔ هارون الرشید و به فرمان او حکومت پوشنگ به حسین، پدر طاهر، واگذار گردید. پس از پدر نیز، طاهر عهده دار این سمت گشت. اقدامات طاهر بن حسین و تشکیل حکومت طاهریان. پس از مرگ هارون الرشید و نمودار شدن اختلاف و درگیری میان مأمون و امین بر سر خلافت، طاهر عهده دار وظایف سنگین تری از سمت مأمون گشت و به کنشگری فعال و عنصری مهم در روند تصاحب قدرت توسط مأمون تبدیل گشت. طاهر پس از پیروزی بر علی بن عیسی بن ماهان، سپهسالار امین، در نبرد ری به مقابله با لشکرهایی که به صورت پیاپی از سمت امین گسیل می گشتند، پرداخت. طاهر و هرثمه بن اعین به وسیلهٔ لشکریانی که در اختیار داشتند، در سال ۱۹۷ هجری/ ۸۱۲ میلادی، به محاصرهٔ اطراف بغداد مشغول شدند و با شدت بخشیدن به این محاصره، فشار را بر لشکریان امین افزون کردند. محاصرهٔ بغداد تا سال
۱۹۸ هجری/ ۸۱۳ میلادی، به صورت فرسایشی به درازا کشید تا در محرم همین سال طاهر بر شدت حملات خود افزود و محلات را یکی پس از دیگری فتح کرد و به لشکر دستور داد که برای فتح نهایی بغداد حمله را آغاز کنند و سرانجام بغداد در همین زمان فتح شد. بدین ترتیب، طاهر موقعیت سیاسی برجسته ای در دستگاه خلافت مأمون به دست آورد. سرانجام، به علت تمایل مأمون برای واگذاری خراسان به طاهر و همچنین تلاش بی وقفهٔ طاهر و اطرافیانش، به خصوص وزیر مأمون، احمد بن ابی خالد احول، حکومت خراسان بزرگ و ایالات شرقی در سال ۲۰۵ هجری/ ۸۲۱ میلادی به طاهر واگذار شد. طاهر که مترصد فرصتی مناسب برای اعلام استقلال بود، تنش موجود را دستاویزی قرار داد و یک سال و شش ماه پس از حکومت خود بر خراسان در سال ۲۰۷ هجری/ ۸۲۲ میلادی با حذف نام خلیفه از خطبهٔ نماز جمعه، استقلال حکومت خود را اعلام کرد. طاهر در همان شبی که نام مأمون را از خطبه حذف کرد یا مدت کوتاهی پس از آن در سال ۲۰۷ هجری/ ۸۲۲ میلادی، درگذشت. بدین ترتیب از مهم ترین نتایج جنگ میان امین و مأمون و درگیری میان وزیران و سرداران، امارت و سپس اعلام استقلال طاهر بن حسین و فرمانروایی فرزندان و نوادگانش در خراسان
بود، که منجر به استقلال نسبتاً زیاد قسمت شرقی خلافت از پایتخت شد و با حکومت طاهریان بر سرزمین های وسیع شرقی، دوره ای جدید در تاریخ سیاسی حکومت های ایران رقم خورد که بعدها منجر به شکل گیری حرکت های استقلال طلبانه و در نتیجه پیدایش حکومت های متعدد نیمه مستقل و مستقل موسوم، به امارت اِسْتِکفا، شد. در کنار آن، عده ای دیگر از خاندان طاهری نیز به مدت چندین دهه، در قالب عاملان پلیس بغداد یا شُرطه به ایفای وظیفه و اعمال نقش و قدرت در مرکز خلافت عباسی پرداختند. اوضاع خلافت عباسی در اوایل سدهٔ سوم هجری. شورش ها علیه مأمون. در ادامهٔ سیر وقایع، در شرق تحولات مهمی روی داد. اگرچه مأمون قدرت تام را در ولایات شرقی در اختیار داشت اما منطقه ای نسبتاً کوچک در اختیار بابک قرار داشت. او به همکاری با خرمدینان پرداخت و در سال ۲۰۱ ه .ق/ ۸۱۶ م، اقدام به شورش در آذربایجان کرد و با بهره گیری از پایگاه های کوهستانی خویش، نیروهایی که با هدف مقابله با وی از سمت حکومت مرکزی گسیل می شدند را در اجرای مأموریتشان ناکام می گذاشت. اما در غرب خلافت نیز مأمون با مسائل گوناگونی مواجه شده بود. پس از پیروزی بر امین و نصب حسن بن سهل بر حکومت عراق، به
یکباره قیام شیعی ابوالسَرایا در حمایت از ابن طباطبای حسنی به وقوع پیوست که به دشواری و با یاری گرفتن حسن بن سهل از هَرثمه بن اَعْیَن سرکوب شد و ابوالسرایا نیز به قتل رسید. البته اقدامات مأمون از جمله ولایت عهدی علی بن موسی الرضا، امام هشتم شیعه، طغیان عراقیان وفادار به خلافت علیه قدرت یابی علویان و تسلط ایرانیان، به ویژه اهالی خراسان، بر امور حکومت را در پی داشت، که به صورت رویگردانی عباسیانِ مستقر در بغداد از مأمون و نصب عمویش، ابراهیم بن مهدی، به خلافت نمودار شد. به علت وخامت اوضاع، مأمون به سوی بغداد حرکت کرد و بنابر برخی روایات نقشهٔ قتل فضل بن سهل (۲۰۲ ه .ق/ ۸۱۸ م) و علی بن موسی الرضا را طراحی و عملی کرد، تا به مخالفت ها علیه خود پایان دهد. مأمون پس از انجام این اعمال، با نگارش نامه ای در صدد دلجویی از مردم بغداد و خاندان بنی عباس برآمد. اما با بی توجهی آنان، به سمت بغداد حرکت کرد و طاهر را نیز همراه با سپاهیانش برای افزایش شوکت و قدرت خود از رِقه فراخواند. طاهر به سرعت حرکت کرد و خود را در نَهْرَوان به مأمون رساند و در سال ۲۰۴ ه .ق / ۸۱۹ م به اتفاق یکدیگر وارد بغداد شدند. یکی دیگر از دغدغه های مأمون در
غرب خلافت، تسلط بر اوضاع مصر و برقراری آرامش در آن ناحیه بود که از سال ۱۸۲ ه .ق/ ۷۹۸ م با ورود پناهندگانی از قُرطَبه دستخوش ناآرامی های متعددی شده بود که ظاهراً علت ناآرامی ها و قیام های شکل گرفته در این سرزمین را باید در نظام شدید و طاقت فرسای مالیاتی جستجو کرد. از آخرین شورش های رخ داده از این سنخ، می توان به شورش قِبطی های دلتای نیل اشاره کرد که سرکوب آن با دشواری های بسیار و وقوع نبردهای خشن و بی رحمانه صورت پذیرفت. پس از آن نیز، خلیفه که در شام اقامت داشت، در محرم سال ۲۱۸ ه .ق/ ۸۳۲ م شخصاً عازم مصر شد تا اوضاع آن ناحیه را که عاملانش موفق به تسلط بر آن نشده بودند، سامان دهد. زمینهٔ قدرت گیری و حکومت طلحه. طلحه در زمان طاهر. کنیهٔ طاهر بن حسین به سبب وجود طلحه، ابوطلحه بود. طلحه پس از واگذاری حکومت خراسان به طاهر در سال ۲۰۵ هجری، به نیابت از پدر یا در رکاب او به آن ناحیه رفت و در خراسان مستقر شد. یکی از مشکلات عمدهٔ طاهر بن حسین، تاخت و تاز مداوم خوارج در سیستان و وجود ناآرامی در آن ناحیه بود. بدین منظور طاهر، محمد بن حضین قوسی که چهارده سال قبل حاکم واقعی سیستان بود و شناخت خوبی نسبت به مسائل محلی داشت ر
ا برای ایجاد آرامش و نظم در جمادی الاول سال ۲۰۶ هجری/ ۸۲۰ میلادی بدان ناحیه گسیل داشت و او در این امر توفیق یافت. پس از بازگشت آرامش به آن ناحیه، طاهر امارت آن را به طلحه واگذار کرد. جانشینی طاهر. پس از مرگ ناگهانی طاهر در سال ۲۰۷ هجری، خراسان دستخوش ناآرامی هایی از جانب سپاهیان شد که در اثر آن یکی از خزانه های طاهر غارت شد. انگیزهٔ آنان در این امر، واکنش به قتل ناگهانی سردار خود که در طی چندین سال با وی الفتی پیدا کرده بودند، بود و علاوه بر آن، ظن به نقش خلیفه در مرگ طاهر و کسب مقرری بیشتر را نیز می توان از دیگر انگیزه های سپاهیان در برپایی شورش برشمرد. چندین اقدام در جهت خاموش کردن آتش این ناآرامی ها صورت پذیرفت. در قدم نخست «سلام ابرش خواجه، خزانه دار طاهر، به کارش پرداخت و مقرری شش ماهشان داده شد». همچنین برگزیدن طلحه بن طاهر به حکومت خراسان، به رغم نارضایتی از طاهر و گسیل کردن احمد بن ابی خالد به خراسان، از اقدامات مأمون در راستای فرونشاندن شورش سپاهیان بود. علاوه بر آن، احمد مأموریت داشت تا به ارزیابی وضعیت خراسان و موقعیت خاندان طاهری در آن ناحیه بپردازد و در صورت وجود خطر، نسبت به حذف آنان اقدام کند،
اما احمد پس از حضور در خراسان و بررسی وضعیت آن، از جانب طلحه و فرمانبرداری وی رضایت پیدا کرد. دلیل این رضایت، هدایای هنگفتی بود که طلحه به احمد و یارانش اهدا کرد. این هدایا شامل سه میلیون درهم در کنار هدایایی به ارزش دو میلیون درهم برای احمد بن ابی خالد و پانصد هزار درهم برای ابراهیم بن عباس، منشی احمد، از سمت طلحه بود که اهدای این پیشکشی ها به درگاه احمد بن ابی خالد که مشتاق و شیفتهٔ هدایا بود، موجب تثبیت موقعیت طلحه شد و بازگشت احمد بن ابی خالد به بغداد نیز موجب اطمینان خاطر مأمون از جانب طلحه گشت. شورش حسن بن حسین. در جریان شورش سپاهیان، به نقش حسن بن حسین، برادر طاهر، نیز اشاره شده و او را در وقوع این ناآرامی مؤثر دانسته اند؛ چراکه او در سمت مشاور در خدمت طاهر بود و نسبت به توطئهٔ قتل برادر آگاهی بیشتری داشت. در کنار آن، با توجه به مأموریت های نظامی بعدی او گمان می رود که در زمان مورد بحث، او فرماندهی سپاه را نیز بر عهده داشته است که بر طبق آن به راحتی می توانست نقشی تأثیرگذار در کنترل و رهبری سپاهیان ایفا کند. با ورود احمد بن ابی خالد به خراسان و وقوف حسن بر عدم توان رویارویی با او، حسن بن حسین از برخورد
با او پرهیز کرد و برای دوری از نبرد در سال ۲۰۸ هجری / ۸۲۳ میلادی، به کرمان گریخت و در آنجا علم طغیان علیه خلیفه را برافراشت. پس از بازگشت احمد بن ابی خالد به بغداد و خروج حسن بن حسین علیه خلیفه، احمد با وجود خستگی سفر پیشین، خود مأموریت دفع او را بر عهده گرفت که امکان دارد این امر به درخواست مأمون، در جهت رفع پیامدهای عصیان طاهر صورت پذیرفته باشد. احمد در کرمان، حسن بن حسین را در محاصره گرفت و احتمالاً توانست از طریق وعدهٔ بخشایش خطایش، بر او چیره گردد. بدین ترتیب حسن بن حسین پس از مدتی مقاومت در برابر احمد، تسلیم و دستگیر شد اما مأمون از خطایش چشم پوشی کرد و او را عفو نمود. نفوذ و قدرت خاندان طاهری را در کنار کوشش مأمون در جهت جلوگیری از تهدیدات و پیامدهای قتل حسن را از دلایل مؤثر در بخشایش حسن بن حسین می توان دانست. به قدرت رسیدن طلحه بن طاهر. با مرگ طاهر، مناسب ترین راه پیش روی مأمون، واگذاری قدرت به طلحه بود. پس از اعلام استقلال طاهر، کلثوم بن ثابت، صاحب برید خراسان، به درخواست شخص طاهر، این اقدام را به مأمون گزارش کرد. طلحه نیز پس از مرگ ناگهانی پدر، از کلثوم بن ثابت درخواست کرد که خبر مرگ طاهر را به هم
راه خبر سامان دهی اوضاع سپاهیان توسط طلحه را برای مأمون ارسال کند و به کلثوم در ازای این گزارش، پانصد هزار درهم یا پنج هزار دینار به همراه دویست جامه اهدا کرد که دو گزارش با فاصلهٔ اندکی از یکدیگر به بغداد رسیدند. پیرامون انتخاب عبدالله بن طاهر یا طلحه به حکومت خراسان دو گروه گزارش از منابع برجای مانده است. بر اساس نخستین گروه از گزارش ها و بنابر نقل ابن اثیر، مأمون تمامی کارها و مسئولیت های طاهر را بر عهدهٔ عبدالله، فرزندش، قرار داد که او چون مشغول سرکوب شورش های شام و مصر بود، به عنوان حاکم خراسان، طلحه را به جانشینی و نیابت خود در آن سرزمین منصوب کرد؛ اما «طلحه به نام خود با مأمون مکاتبه می کرد و نام عبدالله را نمی برد» اما طبق گروه دوم از گزارش ها، طلحه به طور مستقیم توسط مأمون برای جانشینی طاهر برگزیده شد؛ زیرا مأمون در راستای سرکوب شورش نصر بن شبث و آرام کردن بحران های غرب خلافت به شخصیت عبدالله بن طاهر نیاز داشت و علاوه بر آن، با توجه به مشکلات و پیشامدهای خراسان و لزوم اتخاذ تصمیمی سریع برای امارت آن ناحیه، حضور سریع عبدالله در خراسان میسر نبود. در نتیجه مأمون در جواب گزارشی که فرماندهی سپاه خراسان تو
سط طلحه را پس از مرگ طاهر بیان می کرد، پس از مشورت با احمد بن ابی خالد در این زمینه، شخصی را شایسته تر از طلحه برای تسلط بر اوضاع منطقه در آن برهه ندید و در نتیجه طلحه بن طاهر در سال ۲۰۷ هجری/ ۸۲۲ میلادی، به حکومت خراسان منصوب شد. به هر صورت، او دومین امیر خاندان طاهری بود. مقر حکومت طلحه، همانند طاهر در شهر مرو قرار داشت. حکومت طلحه. تأثیر خوارج بر وضعیت خراسان در اوایل دوران طاهریان. بررسی سراسر دوران حکومت طلحه بر خراسان، نمایانگر نبردهای پیاپی او با خوارج و رهبر آنان، حمزه بن آذرک، است. حملات پیاپی خوارج که با قتل عاملان ولایات و سوزاندن دفاتر ثبت مالیات همراه بود، مانع جمع آوری منظم مالیات در مناطق و مشکلات اقتصادی فراوان می شد. طاهریان نیز به ناچار، به ارسال سپاه و کمک های مالی از نیشابور به سیستان اقدام می کردند؛ زیرا درآمدهای این منطقه پاسخگوی ادارهٔ مخارج آن نبود. خوارج نیز به علت وجود حامیان محلیشان قدرتمند ماندند و در همین راستا دغدغهٔ نبرد با خوارج از سوی طاهریان، به فراتر از مرزهای سیستان کشیده می شد و آنان را با هواخواهان این جریان در کرمان، قهستان و بادغیس روبرو می ساخت. چنان که بنابر نقل شابشت
ی، عبدالله بن طاهر در هنگام ورود به خراسان در سال ۲۱۵ قمری، با لانه های خوارج در مناطق مختلف روبرو گشت که این امر بیانگر نفوذ خوارج در میان عناصر ناراضی روستایی و به درازا کشیدن ستیز با خوارج بوده است. در میان شهرهای خراسان، نیشابور، بیهق و هرات آماج حملات پیاپی خوارج قرار داشتند؛ اگرچه، در عهد طاهر به سبب هیبت و آوازهٔ او، حملات مذکور تخفیف یافته بود. رویارویی طلحه با خوارج. طلحه در ایام امارت خود بر خراسان در صدد جلوگیری از حملات خوارج و همچنین دفع آنان در سیستان بود و سعی داشت تا از این طریق از هجوم و تاخت و تاز آنان در خراسان، جلوگیری به عمل آورد. وی به سبب تجربیاتی که در زمان پدرش، طاهر بن حسین، در ستیز با خوارج به دست آورده بود، مهم ترین فعالیت دوران حکمرانی خود را به این نبردها اختصاص داد و گزارش ابن طیفور از زخمی شدن وی در نبرد با خوارج بیانگر تلاش وافر و جدی او در جهت سرکوب این فرقه بود و روایات گردیزی در باب جنگ های بسیار میان طلحه و حمزه نیز نشان از تعقیب و جنگ مداوم او با خوارج دارد. او در همین راستا اقدام به ارسال والیانی در جهت تثبیت موقعیت سیستان نمود. طلحه پس از در دست گرفتن قدرت، یکی از نوادگ