Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
برگزاری الکترونیکی انتخابات اظهار داشت: الان مشخص است که در هر لحظه، چند نفر رأی داده اند و مشخص است که در تهران و استان ها چه میزان در انتخابات مشارکت داشته اند. نامزدان و فهرست ها. شورای ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی نخستین ائتلافی است که برای ارائه فهرست انتخاباتی اعلام موجودیت کرده است. در جلسه شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان اعلام شد که با توجه به رد صلاحیت گستره اصلاح طلبان «شورای عالی سیاست گذاری جبهه اصلاح طلبان در حوزه انتخابیه تهران لیست انتخاباتی نمی دهد. احزاب عضو با نام و عنوان خود می توانند لیست بدهند.» با این وجود در نهایت هشت حزب اصلاح طلب در قالب ائتلاف برای ایران یک لیست سی نفره در تهران معرفی نمودند. دور دوم. انتخابات در ۱۱ حوزه به دور دوم کشیده شد. قرار بود دور دوم انتخابات در تاریخ ۲۹ فروردین برگزار شود، که به علت شیوع بیماری کرونا به ۲۱ شهریور ۱۳۹۹ موکول گردید. در پی رد صلاحیت یکی از نامزدان راه یافته به دور دوم در حوزه انتخابیه میانه، انتخابات در این حوزه برگزار نشد. و تکلیف ۱۰ کرسی در دور دوم انتخابات تعیین گردید. میزان مشارکت در مرحله دوم شرایطی بدتر از مرحله اول داشت و میزان آن در
حدود ۲۰٪ بوده است. نماینده استان البرز در مرحله دوم از مجموع آرا، ۲۷ هزار و ۱۰ رای کسب کرده که این عدد بیانگر آن است که ۱٫۶ درصد از کل شهروندان واجدان شرایط به او رای داده اند. در کرمانشاه در مرحله دوم نماینده منتخب ۲۱ هزار و ۹۶۶ رای کسب کرده که نشان می دهد ۲٫۵ درصد کل از کل واجدان شرایط به او رای داده اند. نتایج. در این انتخابات، اصولگرایان نزدیک به سه چهارم کرسی ها را از آن خود کردند؛ فهرست ایران سربلند به نمایندگی از شورای ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی به تنهایی اکثریت مجلس را به دست آورد. نمایندهٔ تفرش به دلیل عدم تأیید مدرک تحصیلی، از راهیابی به مجلس بازماند. دو تن از نمایندگان به دلیل ابتلا به کرونا درگذشتند و اعتبارنامهٔ یک نماینده رد شد. همچنین به علت رد صلاحیت یکی از نامزدان، انتخابات دور دوم در میانه برگزار نگردید. بدین ترتیب، در نهایت وضعیت ۲۸۵ کرسی مجلس مشخص گردید. میزان مشارکت. در زمان آغاز انتخابات، اعلام شد با توجه به احراز هویت الکترونیکی رأی دهندگان، میزان مشارکت بلافاصله پس از پایان انتخابات میزان مشارکت اعلام خواهد شد؛ اما اعلام میزان مشارکت تا ۴۰ ساعت پس از پایان انتخابات با تأخیر رو به رو
شد. سرانجام وزیر کشور، میزان مشارکت مردمی در یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی را ۴۲٫۵۷ درصد اعلام کرد که کم ترین میزان مشارکت در انتخابات مجلس شورای اسلامی است. واکنش ها. وزارت خارجه آمریکا با یک شکل خواندن باقی ماندهٔ نامزدها در انتخابات بعد از رد صلاحیت اغلب نامزدها توسط شورای نگهبان، این انتخابات را به استهزا گرفت. روز جمعه ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ برایان هوک، نمایندهٔ ویژهٔ وزارت خارجه آمریکا در امور ایران، انتخابات ایران را حرکتی صرفاً نمایشی و از قبل تعیین شده دانست و گفت: «رای گیری اصلی در خفا و مدت ها قبل از ۲۱ فوریه انجام شده است. روحانیون برندگان و بازندگان را پیش از آن که رای مردم به صندوق انداخته شود تعیین می کنند.» وزارت خزانه داری آمریکا در ۲۰ فوریه ۲۰۲۰، پنج نفر از اعضای شورای نگهبان را به علّت جلوگیری از انتخابات آزاد در ایران تحریم کرد. برایان هوک، نمایندهٔ وزارت خارجهٔ ایالات متحده در امور ایران: «ایالات متحده چند مقام ناظر بر انتخابات مجلس را تحریم کرده است. آنها مردم ایران را از حق برگزاری انتخابات آزاد و منصفانه محروم کرده اند.» وی افزود: «۴۱ سال است رژیم ایران این کار را می کند و اجازه نمی
دهد مجلس، مکانی برای نمایندگان واقعی مردم باشد.» ۲۱ فوریه ۲۰۲۰ وزیر خارجه ایالات متحده، مایک پومپئو: «چرا خامنه ای حق حضور ۷۰۰۰ ایرانی و بیشتر را برای شرکت در انتخابات سلب کرد؟» وی ادامه داد: «چون او از یک انتخابات آزاد، بیش از هر چیز دیگری در هراس است». مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا: «رژیم ایران انتخابات جعلی مجلس شورای اسلامی را برگزار کرد که مردم ایران در آن مشارکت گسترده ای نداشتند.» … «واشینگتن به حمایت از مردم ایران و کسانی که به شدت خواستار شنیده شدنِ صدایشان در یک انتخابات آزاد و عادلانه هستند، ادامه می دهد.» انتخابات میان دوره ای. انتخابات میاندوره ای مجلس برای نمایندگان درگذشته و حوزه های ابطال شده و نمایندگانی که اعتبارنامهٔ شان به تأیید نرسیده، همزمان با انتخابات ریاست جمهوری و شوراها، در ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ برگزار گردید. در این انتخابات ۶ نماینده برای ۶ حوزهٔ انتخابیه برگزیده شدند.
بوکس یکی از ورزش های بازی های آسیایی ۲۰۱۸ است که از ۲۴ اوت تا ۱ سپتامبر ۲۰۱۸ برگزار شده است. این مسابقات در دو بخش زنان و مردان در جاکارتا اینترنشیونال اکسپو، جاکارتا، اندونزی انجام شده است. کشورهای شرکت کننده. ۲۱۰ ورزشکار از ۲۱۰ کشور در این رقابت ها شرکت کردند.
لوتر ()، یک مجموعه تلویزیونی درام، جنایی و روانشناختی در انگلیس است که با بازی ادریس البا در نقش جان لوتر و روت ویلسون در نقش آلیس مورگان توسط نیل کراس نوشته شده است. سری اول از شش قسمت تشکیل شده است که در ماه مه و ژوئن ۲۰۱۰ اجرا شد. سری دوم از چهار قسمت در ژوئن و ژوئیه ۲۰۱۱ از شبکه BBC One پخش شد و سری سوم آن در سال ۲۰۱۲ با چهار قسمت که در جولای ۲۰۱۳ پخش شد، به بهره برداری رسید. یک سری چهارم دو اپیزودی در دسامبر ۲۰۱۵ پخش شد و یک سری پنجم از چهار قسمت در یکم ژانویه ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. این مجموعه موفق به کسب امتیاز ۸.۴ از ۱۰ در پایگاه IMDB و همچنین محبوبیت ۸۸ درصدی در پایگاه راتن تومیتوز شده است. البا برای بازی در نقش جان لوتر، جایزه تلویزیونی منتقدان تلویزیونی، جایزه گلدن گلوب و جایزه انجمن بازیگران سینما را دریافت کرده است. این سریال همچنین یازده نامزد جایزه امی را در گروه های مختلف دریافت کرده است، از جمله چهار نامزدی ادریس البا برای بازیگر نقش اول مرد در یک سریال یا فیلم. طرح کلی. جان لوتر یک بازرس ارشد بازرسی (DCI) است که برای واحد جنایت جدی در سری یک کار می کند و واحد جدید "جدی و سریال" از سری دو است. ل
وتر که یک افسر پلیس فداکار است، وسواس بسیار دارد و هر گاهی اوقات خشن است. با این حال، لوتر هزینه بسیاری را برای فداکاری خود پرداخته است. او هرگز نتوانسته است جلوی خود را در سایه تاریکی جنایاتی که می گیرد، بگیرد. از نظر لوتر، کار همیشه حرف اول را می زند. تقدیم او چه برای او و چه برای نزدیکانش یک نفرین و برکت است. در همان قسمت اول این مجموعه جنایی، او تحقیق در مورد قاتل درخشان آلیس مورگان را انجام می دهد. سرانجام او به دلیل کمبود شواهد قادر به دستگیری او نیست، اما هرچه سریال پیشرفت می کند، او هم به عنوان رفیق او شناخته می شود و هم به عنوان یک همراه. همانطور که او شیفتگی خود را با او دنبال می کند، او به تدریج تسلیم می شود زیرا او می تواند از او در مورد برخی از جنایتکاران حیله گری که دنبال می کند اطلاعاتی کسب کند. پس از اینکه آلیس به لوتر کمک کرد تا انتقام مرگ همسر خود را که زوئی است رها کند، لوتر به فرار او از یک مرکز امن کمک می کند و او از کشور فرار می کند. در غیاب آلیس، زندگی لوتر بار دیگر تحت سلطه کار پلیس او قرار گرفت و در قتل همسر و همکار او جاستین ریپلی در سری سوم به اوج رسید. آلیس به دنبال مرگ ریپلی دوبار
ه ظاهر می شود و سرانجام لوتر را راضی می کند تا لندن را با او ترک کند. وقتی سری چهارم آغاز می شود، لوتر در سواحل انگلیس زندگی گوشه نشینی را سپری می کند. پس از اطلاع از مرگ آشکار آلیس در شرایط مرموز، وی متقاعد می شود که به لندن بازگردد و نقش خود را به عنوان DCI از سر بگیرد. در نهایت مشخص می شود که آلیس پس از اینکه زندگی اش با لوتر با انتظارات آنها مطابقت نداشت، مرگ خود را جعل کرد. دو سال بعد او برای اخاذی از رئیس جرایم سازمان یافته جورج کورنلیوس، که خرابکاری قبلی الماس خود را خرابکاری کرده بود، بازگشت. رابطه لوتر و آلیس که دوباره درگیر طرح هایش شده بود، به اوج مخرب خود می رسد.
حسن شریفی (متولد ۱۹ فروردین ۱۳۱۰ – درگذشته ۲۱ تیر ۱۳۹۹) بازیگر و فیلمبردار بازنشسته اهل ایران بود. وی فارغ التحصیل رشته برق از هنرستان صنعتی تهران می باشد. زندگی. حسن درگزنی معروف به حسن شریفی متولد ۱۹ فروردین ۱۳۱۰ تهران، فارغ التحصیل برق از هنرستان صنعتی است. او فعالیت سینمایی را در سال ۱۳۲۸ به عنوان دستیار فیلمبردار فیلم «واریته بهاری» به کارگردانی پرویز خطیبی آغاز کرد. وی در طول پنجاه و هشت سال فعالیت هنری خود توانست آثاری بیاد ماندنی و مکتوب از سینمای ایران به جا بگذارد که از جمله این آثار می توان به کتاب های «نیم قرن خاطرات سینمای ایران»، «خاطرا ت من از امروز تا همین پنجاه سال پیش (خاطرات ساموئل خاچیکیان)» و سومین اثر «پیشکسوتان سینمای ایران» اشاره کرد. شریفی با ساخت فیلم کوتاه بیا با هم زندگی کنیم جایزه بهترین فیلم کوتاه رنگی را از جشنواره داخلی دریافت کرد. وی همچنین اوایل سال ۸۸ مؤلف کتابی به نام خاطرات جذاب سینما بوده است. پیشکسوتی که خیلی از پیشکسوتان سینمای ایران را به این عرصه معرفی کرد. حسن شریفی در تاریخ ۲۱ تیرماه ۱۳۹۹ به دلیل کهولت سن درگذشت.
جگت گوسائین (; درگذشته ۱۹ آوریل ۱۶۱۹) به معنی «کدبانوی جهان»، ملکه همسر در امپراتوری گورکانیان و به عنوان همسر امپراتور مغول، جهانگیر و مادر جانشین او، پنجمین امپراتور مغول شاه جهان، بود. او همچنین با نام مانوتی بائی () و با لقب پس از مرگ از تاج بی بی بلقیس مکانی شناخته می شود. او متولد راجپوت بود و شاهزاده (جودپور کنونی) بود و دختر (شناخته شده به عنوان "موتا راجا") از اشراف هند بود.
غارت قسطنطنیه ()، حادثه ای است که در جریان جنگ صلیبی چهارم در آوریل ۱۲۰۴ رخ داد که صلیبیون پس از شکست آلکسیوس پنجم و تسلیم شدن وی، به مدت سه روز دست به غارت و تاراج و قتل عام شهر زدند. شرایط بیزانس در آستانه حمله صلیبیان. ۱ ژانویه سال ۱۲۰۳، از جانب آلکسیوس آنجلیوس، نمایندگان فیلیپ سوابی، امپراتور مقدس روم و همسر ایرنه آنجلینا خواهر آلکسیوس آنجلیوس، وارد زادار شدند. آن ها پس از بازگویی داستان کودتای آلکسیوس سوم، از صلیبیون تقاضا کردند که به کمک شاهزاده بیزانس روند و وی را در رسیدن به تخت حکومت یاری رسانند. آلکسیوس آنجلیوس نیز قول داده بود که در قبال این خدمت و کمک، کلیسای یونان را تحت فرمان کلیسای روم قرار دهد، با ارتشی بالغ بر ۱۰ هزار نفر به جنگ صلیبیی ملحق شود، به طور ثابت ۵۰۰ شوالیه را در سرزمین مقدس نگه دارد و ۲۰۰ هزار مارک نقره به صلیبیون بپردازد. این پیشنهاد در نظر صلیبیون جذاب بود، زیرا قرارداد حمل و نقل نیروهای صلیبی با ونیزی ها در ماه ژوئن به پایان می رسید و آن ها هنوز بدهی اولین سال خود را پرداخت نکرده بودند. اگر آن ها به آلکسیوس کمک می کردند، بر مسند فرمانروایی خود بنشیند، عمل جوانمردانه و صحیحی انج
ام می دادند و به این ترتیب هم از فقر نجات پیدا می کردند و هم سپاه صلیبی را برای مأموریتش در شرق تقویت می کردند. برخلاف تمام جذابیتی که این پیشنهاد داشت، اکثر نیروهای صلیبی میلی به پذیرش آن نداشتند؛ چرا که آن ها تازه برای حمله زادار مورد بخشایش قرار گرفته بودند و نمی خواستند دوباره خشم پاپ را برانگیزند. سپاه تا همین جا نیز خیلی تأخیر کرده بود و اکثر آن ها از انتظار بیش از این خسته شده بودند. بونیفاس مونفروا، بالدوین فلاندرز، لوییز بلوایی و هوگ سن پل، بدون حمایت سربازان عادی ارتش، قراردادی امضا کردند که طبق آن صلیبیون متعهد می شدند که آنجلیوس را در تلاش برای سلطنت بیزانس یاری کنند. این تصمیم گیری با مخالفت شدیدی روبه رو شد. صدها نفر با خشم از ارتش خارج شدند و راه خود را به سوی سرزمین مقدس در پیش گرفتند. صدها نفر دیگر به کلی از مبارزه دست شستند و به سرزمین خود بازگشتند و آن هایی که باقی مانده بودند، به هیچ وجه با یکدیگر متحد، یکپارچه و هماهنگ نبودند. اگرچه سربازان عادی سرانجام به تغییر مسیر به سوی قسطنطنیه رضایت دادند، اما اصرار داشتند که فقط مدت کوتاهی در آنجا بمانند و بعد با سرعت تمام به سوی شرق مدیترانه حرکت
کنند. حمله به قسطنطنیه. اولین حمله به قسطنطنیه و بر تخت نشینی آلکسیوس آنجلیوس. ۲۰ آوریل ۱۲۰۳، صلیبیون به سمت جزیره کورفو حرکت کردند و در آنجا منتظر رسیدن آلکسیوس آنجلیوس شدند. ابتدا روابط با یونانی های جزیره خوب بود، اما وقتی اهالی جزیره از نیت صلیبیون آگاه شدند، روابط تغییر کرد. به محض آن که مدعیان سلطنت به کورفو رسیدند، بیزانسی ها حمله به کشتی های ونیزی را آغاز کردند. صلیبیون در پاسخ جزیره را ویران کردند. پاپ اینوست سوم که قبلاً با آلکسیوس دیدار و به درخواست وی جواب رد داده بود، به بونیفاس طی نامه ای اعلام کرد که ارتش صلیبی نباید خود را درگیر نقشه های آلکسیوس کند. اما وقتی پاپ مطلع شد که ارتش صلیبی از فرمانش سرپیچی کرده اند، خشمگین شد و نامهٔ شدیداللحنی برای صلیبیون نوشت و آن ها از سفر به بیزانس منع کرد. اما بدون توجه به نامهٔ پاپ، ناوگان صلیبی بدون مقاومت در دریای مرمره و اژه به پیش می راند. ۲۳ ژوئن وارد تنگهٔ بسفر شد و در آنجا بود که برای اولین بار عظمت قسطنطنیه و حصارهای عظیم آن را مشاهده کردند، که خارج از تصور صلیبیون بود. صلیبیون که ضروری نمی دیدند بلافاصله به شهر حمله ببرند، در تنگه اردو زدند و منتظر
شورش مردمی مورد انتظارشان نشستند، تا به این ترتیب پادشاه غاصب را سرنگون کنند؛ اما چنین نشد بنابراین منتظر فرصت مناسب شدند. آن ها قبل از حمله به شهر، با سلیمان دوم، سلطان سلاجقه روم، توافق صلحی پس ۳ جنگ صلیبی قبل کردند که قرار بر آن شد که پس از پایان یافتن نبرد در قسطنطنیه، سلجوقیان اجازه عبور نیروهای صلیبی را از مرزهای خود به سمت اورشلیم دهند و علاوه بر آن سلاجقه متعهد شدند در جنگ علیه قسطنطنیه به نفع بیزانس دخالت نکند. پس از ۱ هفته انتظار، اتفاقی در شهر نیفتاد؛ بنابراین انریکو داندلو و بونیفاس مونفروا، همراه با کشتی نزدیک شهر شدند. وقتی به دیوارهای شهر رسیدند، آلکسیوس جوان را نشان دادند و با صدای بلند، حسن نیت خود را اعلام کردند. اهالی شهر بر فراز دیوار شهر، با هو کشیدن، فریاد و اهانت های زشت و پرتاب سنگ به آن ها پاسخ دادند. این چنین تصورات صلیبیون نسبت به راحتی تسلط بر قسطنطنیه از بین رفت و بار دیگر صلیبیون را در تنگنا قرار داد؛ زیرا قرارداد حمل و نقل صلیبیون به پایان رسیده بود و صلیبیون هنوز نتوانسته بودند بدهی خود را پرداخت کنند. ۵ ژوئن کشتی های صلیبی از تنگه گذشتند و شوالیه ها به حومهٔ گالاتا حمله کردند.
هرچند سربازان بیزانس بیشتر بود، اما کارایی نیروهای صلیبی را نداشتند، لذا گالاتا بی درنگ سقوط کرد. کشتی های ونیزی بندر را اشغال کردند. چند روز بعد، در ۱۸ ژوئیه، صلیبیون حملاتی دوجانبه به سمت شمال غربی شهر را آغاز کردند. شوالیه ها حملهٔ خود را بر بخش کوچکی از دیوارهای سمت خشکی متمرکز کردند و ونیزی ها دیوارهای سمت دریا را هدف قرار دادند. با وجود این حملات، نیروهای صلیبی مجبور به عقب نشینی شدند، اما ونیزی ها توانسند تا قسمت هایی از دیوار پیشرفت کنند؛ اما با آتش گرفتن ساختمان های مجاور، همانند نیروهای صلیبی، عقب نشستند. آلکسیوس سوم، امپراتور بیزانس، که از لحاظ سیاسی شکست خورده بود و خشم مردم را با وجود برتری تعدادی نیروهایش برانگیخته بود، هنگام شب از شهر گریخت تا دوباره ایزاک دوم به حکومت برسد. ایزاک در بدو در اختیار گرفتن حکومت، فرستاده هایی به نزد صلیبیون فرستاد تا خبر حوادث پیش آمده به سمع نظر صلیبیون برسانند. صلیبیون از اینکه دوباره ایزاک به حکومت برسد و مطالبات آن ها را تأیید نکند، نگران بودند بنابراین نمایندگان خود را همراه با قراردادی که آلکسیوس آنجلیوس امضا کرده بودند، به دربار فرستادند و از ایزاک خواستند
آن ها را تأیید کند. ایزاک با وجود عدم میل باطنی، آن را پذیرفت و پس از چند روز آلکسیوس آنجلیوس وارد شهر شد و در ۱ اوت ۱۲۰۳ به عنوان آلکسیوس چهارم تاجگذاری کرد و همزمان با پدرش ایزاک، امپراتور شد. سلطنت کوتاه آلکسیوس چهارم. با شروع حکومت آلکسیوس چهارم برای اولین بار دروازه های شهر به روی ارتش صلیبی باز شد. آلکسیوس نیمی از آنچه وعده کرده بود را پرداخت و قرار شد بقیه را نیز به صورت اقساطی پرداخت کند. وی به مابقی وعده های خود عمل کرد و طی نامهٔ به پاپ اینوست، اطلاعات و فرمانبرداری خود را از کلیسای کاتولیک اعلام کرد و همچنین طی نامهٔ دیگر، به سلطان مصر، العادل، یادآور شد که به همراه صلیبیون، قصد دارد سرزمین هایی را که قبلاً تحت سیطره مسیحیان بودند، بازپس ستاند. اما به تدریج، آلکسیوس در پرداخت مابقی بدهی خود عاجز ماند؛ بنابراین دست به مصادرهٔ اموال عمویش، الکسیوس سوم، بیرون آوردن جواهرات داخل مقابر امپراتوران قبلی و غصب جواهرات و ظروف ارزشمند کلیسا روی آورد؛ اما این اقدامات وی سبب شد، تا با واکنش شدید مردم روبه رو شود. آلکسیوس که نمی خواست هم شورشی مردمی علیه وی صورت بگیرد و هم اعتماد صلیبیون را از دست بدهد، طی پیش
نهادی به رهبران صلیبی، از آن ها تقاضا کرد که زمستان را در شهر بمانند تا در فصل کشتیرانی، بدهی خود را پرداخت کند. با وجود مخالفت های اولیه، صلیبیون سرانجام تقاضای امپراتور بیزانس را پذیرفتند. اما به مرور زمان، با توجه به سخنان مشاوران آلکسیوس، وی تصمیم گرفت که بیش از این مقدار به صلیبیون پرداخت نکند؛ بنابراین در اوت ۱۲۰۳، ارتباطات خود را قطع کرد و پرداخت اقساط را هم ادامه نداد. اما صلیبیون پس از این اتفاقات به صورت متفرق اقدام به غارت بناها از جمله کلیساها می زدند که در یکی از غارت ها، آتش سوزی بزرگی اتفاق افتاد که خسارات فراوانی به شهر وارد کرد. در نوامبر ۱۲۰۳، رهبران صلیبی دریافته بودند که نمی توانند طلب و پول خود را بگیرند؛ بدین سبب نمایندگانی به دربار قسطنطنیه فرستادند، تا خدمت بزرگ و وعده های قطعی آلکسیوس را یادآور شوند. نمایندگان از امپراتور خواستند که به قول خود عمل کند و در غیر این صورت، تمام توان خود را صرف گرفتن طلب خود خواهند کرد، که با پاسخ منفی امپراتور جوان روبه رو شدند. آلکسیوس که در بیرون راندن صلیبیون نیز عاجز بود، با اعتراض مردم روبه رو شد که خواهان امپراتور جدیدی برای حل مشکلات شدند. آن ها ا
بتدا نیکلا کنیباس و در ادامه دوکاس مورتسوفلوس را انتخاب کردند. مورتسوفلوس توانست قبل از صلیبیون، طی کودتایی امپراتور جوان را زندانی و خود به عنوان امپراتور جدید با عنوان آلکسیوس پنجم تاج گذاری کرد. جنگ. مورتسوفلوس پس از کودتا، در ۵ فوریه ۱۲۰۴، به عنوان آلکسیوس پنجم، تاجگذاری کرد. وی در ابتدای کار، برای خلاصی از صلیبیون، حمله ای علیه آن ها ترتیب داد اما با وجود برتری اولیه، سرانجام شکست خورد و تن به مذاکره با انریکو داندلو داد. این دو پس از چند روز همدیگر را ملاقات کردند، تا راه حل مسالمت آمیزی برای مشکل موجود پیدا کند. انریکو، آلکسیوس پنجم را مطلع ساخت که صلیبیون هرگز وی را به رسمیت نمی شناسند و از وی خواست تا آلکسیوس چهارم را آزاد کند، تا وی بتواند به قول خود عمل کند و بدهی اش را بپردازد، که مورتسوفلوس با درخواست وی مخالفت کرد و برای از بین رفتن بهانهٔ صلیبیون، فردای آن روز، دستور داد تا آلکسیوس را اعدام کنند. با مرگ آلکسیوس، بهانهٔ آن ها برای باقی ماندن در قسطنطنیه از بین رفت. ماه مارس سربازان عادی تقاضای گذر به سرزمین مقدس را می کردند و رهبران صلیبی براساس سوگند یاده شده موظف بودند امکانات حمل ونقل آن ها ر
ا فراهم کنند، اما نمی توانستند. رهبران صلیبی برای کرایهٔ کشتی از ونیزی ها که قرارداد آن را آلکسیوس چهارم امضاء کرده بود و وجه آن را نپرداخته بودند، پولی نداشتند. آذوقه آن ها نیز اندک بود، چرا که آن ها حومهٔ شهر را تا مایل ها غارت کرده بودند؛ بنابراین بونیفاس مونفروا دوست نداشت قسطنطنیه را بدون هیچ دستاوردی رها کند و آن را به مورتسوفلوس بسپارد؛ بنابراین بونیفاس با کمک اسقفان و راهبان همراه با ارتش، اعلام کردند که مورتسوفلوس قاتل است و شایستگی لازم برای اداره حکومت ندارد و همچنین مردم بیزانس با پذیرش او، در واقع با او، همدست شده بودند. علاوه بر آن، کلیسای یونان از فرمان های کلیسای رم سرپیچی کرده بود. بدین ترتیب بهانه لازم برای جنگ علیه قسطنطنیه فراهم آمد. صلیبیون با ناوگان خود، آماده حرکت به سمت اسکله قسطنطنیه شدند. صلیبیون با در نظر گرفتن ضعف قسمت شاخ طلایی، حملات خود را در هشتم آوریل از این قسمت آغاز کردند. اما باد شدید سبب شد تا کشتی های صلیبیون نتواند در نزدیک دیوار بماند و صلیبیون با تحمل تلفات زیاد، عقب نشینی کردند. با اولین عقب نشینی، روحیه صلیبیون بیش از پیش پایین آمد و حتی آن ها اعلام کردند، که دیگر حا
ضر به ماندن در بیزانس نیستند؛ اما با سخنرانی بونیفاس و داندلو، ارتش متقاعد شد تا بار دیگر براساس نقشه داندلو، کشتی ها به صورت دوتایی به هم بسته شوند، تا فشار بیشتری وارد کنند و حملهٔ دیگری به قسطنطنیه بکنند. در ۱۱ آوریل، سربازان به مراسم عشای ربانی فراخوانده شدند و طی آن روحانیون با خطابه های آتشین سعی بر تهییج نیروهای صلیبی داشتند و اعلام کردند که بیزانسی ها کافرانی بیش نیستند؛ بنابراین در ۱۲ آوریل ۱۲۰۴، نیروهای صلیبی بار دیگر به قسطنطنیه حمله بردند. تقریباً در سراسر روز نبرد ادامه یافت، اما چیزی عاید صلیبیون نشد. با اینکه صلیبیون توانسته بودند چند قلعه را بر فراز دیوارها تسخیر کنند، اما چنان در محاصره بیزانسی ها بودند که قادر به پیشروی نبودند. اما گروه کوچکی از صلیبیون توانستند از پشت نیروهای بیزانس وارد شهر شوند و پس از حمله ای غافلگیرانه از پشت، نیروهای بیزانسی را فراری دادند تا جبهه پشت مدافعان شهر خالی شود. این چنین ارتش بیزانس به مرور به هزیمت رفت. با فرار ارتش اصلی، مورتسوفلوس فقط می توانست به به گارد وارانژیان تکیه کند، اما این کافی نبود. مردم نیز دیگر به وی برای مقابله با صلیبیون کمک نمی کردند و درص
دد تسلیم شهر به بونیفاس بودند. مورتسوفلوس که دیگر به تنهایی قادر به دفاع از شهر نبود، گریخت تا صلیبیون کنترل شهر را در دست بگیرند. تاراج قسطنطنیه و پایان نبرد. بامداد ۱۳ آوریل، بونیفاس هیئتی از افراد بلند مرتبه و روحانیون را به حضور پذیرفت، که شهر را به وی تقدیم کردند. پس از کنترل شهر، صلیبیون به غارت شهر پرداختند، که این غارت ۳ روز طول کشید و سبب شد تا تمام اشیای باستانی یونانی-رومی دزدیده شود یا از بین برود و فقط تعداد معدودی از آن ها شامل چهار اسب برنزی و قسمتی از جسد جان باپتیست که در کلیسای سنت مارکو قرار داشت، به دستور انریکو داندلو، به ونیز فرستاده شد. مابقی اشیای باقی مانده برنزی همچون مجسمه ها، تندیس و ظروف که میراث هنر یونانی-رومی بودند، ث طی امپراتوری لاتین، ذوب شدند تا برای ضرب مسکوکات جدید بکار روند. بسیاری از شهروندان بیزانسی کشته و تمامی اموال آن ها دزدیده شد. صلیبیون در عبادتگاه ها به محراب ها حمله ور شدند، اشیاء مقدس را ربوده و تمامی تمثال های از جنس نقره و سنگ های قیمتی را از بین بردند و نان و شراب تبرک شده و خون ارزشمند را آلوده کردند. طبق منابع، صلیبیون از غارت شهر، ۹۰۰ هزار مارک نقره به د
ست آوردند، که آن را بین خود تقسیم کردند. ونیزی ها ۱۵۰ هزار مارک و صلیبیون ۵۰ هزار مارک به دست آوردند و مابقی مبلغ بین نیروهای عادی صلیبی و شوالیه ها تقسیم شد. علاوه بر تاراج و غارت شهر، نیروهای فاتح شهوت جنسی خود را با زنان تسلیم شده قسطنطنیه ارضا کردند. به وطری زنان در معابر عمومی همچون خیابان و میدان ها و حتی در کلیساها مورد تجاوز قرار گرفتند. به زنان به پیر و سالخورد نیز هتک حرمت شد و آن ها را معابر لخت کردند؛ و مردانی که برای محافظت از زنان مقاومت می کردند، به بی رحمی کشته می شدند و مابقی مردان نیز به دلایل نامعلومی به قتل رسیدند. تاراج قسطنطنیه به عنوان یکی از پر سودترین تاراج های تاریخ ذکر شده است. اگرچه غارت کردن شهری که در مقابل فاتحان ایستادگی می کرد، از لحاظ اصول اخلاقی قرون وسطا قابل قبول بود، اما روشن است صلیبیون چیزی بیش از غارت و تاراج انجام دادند. آن ها برخلاف سوگند خود و تهدید تکفیر کلیسا، بی شرمانه و حساب شده پرستشگاه های مسیحی بیزانس را مورد تجاور قرار دادند و هرچه که به دستانشان می رسید را نابود می کردند. وقتی پاپ اینوست سوم از رفتار صلیبیون مطلع شد، دچار شرم و خجالت شد و قویاً آن ها را سرز
نش کرد. منبع شناسی. منابع اولیه. در میان منابع تاریخ نگاری مسلمان، به جز عزالدین بن اثیر (ف. ۶۳۰)، تقریباً هیچ یک التفاتی به جنگ صلیبی چهارم نداشته است و ابن واصل (ف. ۶۹۷ قمری)، ابوالفدا (۷۳۲ف. قمری)، مقریزی (ف. ۸۴۵)، ابن تغری (ف. ۸۷۴) و ابن فرات صرفاً به سقوط قسطنطنیه به طور گذرا اشاره کرده اند. تنها ابن اثیر است که در ذکر وقایع سال های ۵۹۹ و ۶۰۰ هجری در کتاب الکامل فی التاریخ به شرح وقایع این جنگ پرداخته است و با توجه به اینکه وی از معاصران این رخداد بوده است، اثر وی به عنوان یک منبع اولیه حائز اهمیت است، هرچند در بیان مناسبات پیچیده بین شاهان و فئودال های اروپایی دچار اشتباهاتی شده است. به نظر می رسد وی از دو منبع معاصر خود بهره جسته باشد.
آن کورون ()؛ (زاده ۷ مه ۱۸۸۹ - درگذشته ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۳) دم آن می کورون دبیرکل انجمن زنان مسیحی جهان (YMCA) در کشور بریتانیای کبیر بود. آن نشان امپراطوری بریتانیا را دریافت نمود. او عضو هیئت صندوق توسعهٔ ملل متحد برای زنان بود و بعدها جایره پناهندگان نانسن را دریافت کرد. زندگی نامه. آن کورون در دبیرستان برکن هد و کالج هاروگیت تحصیل کرد و در کالج نیونهام در کمبریج به ادامه تحصیل پرداخت و در آنجا موفق به کسب رتبه اول در تاریخ شد. پس از تدریس، در ۱۹۱۶ منشی بیمارستان های زنان اسکاتلند شد. در ۱۹۱۹ آن کورون به عنوان دبیر آموزش و پرورش به YWCA پیوست، سپس به عنوان دبیرکل ملی از ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۹ خدمت کرد. پس از بازنشستگی، او همچنان در کمیته های مختلف رفاه عمومی حضور داشت و علاقه خاصی به موضوع پناهندگان داشت. او از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۸ نماینده بریتانیا در صندوق پناهندگان سازمان ملل و رئیس شورای بریتانیا برای کمک به پناهندگان بود و از ۱۹۶۲ تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۳ در این سمت قرار داشت.
امپراتوری بیزانس تحت خاندان آنجلوس ()، به دورانی از امپراتوری از بیزانس اطلاق می شود که پس از روی کار آمدن ایزاک دوم از خاندان آنجلوس تا سقوط قسطنطنیه طی جنگ های صلیبی ادامه یافت. طی این دوران بیزانس، ضرباتی جبران ناپذیر همچون نبرد ملازگرد، جنگ صلیبی چهارم و سقوط و غارت و محاصره قسطنطنیه خورد که باعث فروپاشی تدریجی این امپراتوری طی قرون بعدی بدست ترکان عثمانی شد.
لوسی شوالی (؛ زاده ۲۱ ژوئیه ۱۸۸۲ – درگذشته ۱ اکتبر ۱۹۷۹) سیاستمدار اهل فرانسه بود. فعالیت ها. بنیانگذار مهاجرت اجتماعی و به عنوان یکی از امدادرسانان کمک های بین المللی شناخته می شود که برای پناهجو در فرانسه تأمین خدمات می کرد. او زندگی خود را وقف خدمت به سازمان های بشردوستانه کرده بود. او ده ها سال را صرف کمک به پناهندگان در کشورش و در اروپا کرد. لوسی همچنین به عنوان یکی از اعضای شورای دولت در فرانسه برای پناهندگان و مردم بدون تابعیت کار می کرد. در تابستان ۱۹۴۲ او برای نجات جان دیگران فعالیت داشت و همچنین در سازمان زیرزمینی (کمک متقابل موقت) به طور شبانه روزی برای نجات جان ۵۰۰ کودک یهودی کار کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پناهندگان نانسن شده است.
مُوَلَّدان () یا مولدها اصلاحی است که در سده های میانه برای اشاره به افرادی در اندلس به کار می رفت که تباری اسپانیایی داشتند اما مسلمان شده بودند یا مسلمانانی بودند از تبار آمیختهٔ اسپانیایی و عرب و بربر. در سده های هشتم و نهم میلادی، در آن قسمت هایی از شبه جزیره ایبری که تحت سلطه مسلمانان بود، بخشی از جمعیت بومی که تا آن زمان مسیحی بودند مسلمان شدند. این تغییر دین در سده دهم شتاب گرفت و از این رو تا پایان این قرن مولدها تبدیل به اکثریت جمعیت اندلس شدند. مولدان اما بسیاری از آداب و رسوم پیش از اسلام خود را حفظ کردند. مولدان تقریباً به طور دائمی در حال شورش علیه مهاجران عرب و بربر بودند. این مهاجران کشتزارها و املاک بزرگی برای خود ترتیب داده بودند که کارکنان آن را برده های مسیحی تشکیل می دادند. معروف ترین این شورش ها توسط یک مولد شورشی به نام عمر ابن حفصون در منطقه مالاگا و رندا رهبری شد. ابن حفصون حدود چهل سال کنترل چندین دره در کوهستان را در دست داشت و اقامتگاه خود را کاخ بوباسترو قرار داده بود. او در نهایت با پسران خود از اسلام خارج شد و به مسیحیت گروید، نام خود را به ساموئل تغییر داد و خود را نه تنها رهبر
جنبش ملی گرای مسیحی اعلام کرد، بلکه رهبری یک جنگ صلیبی علیه اسلام را نیز عهده دار شد.