Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گوناشکار (؛ زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۶۴ میلادی) کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم و فیلم نامه نویس اهل هند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سرباز"، "اسکن"، "رودراما دوی"، "آرجون"، "من دوست دارم ببینم" و "خشم" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم فیر جنوب شده است.
یون پوپسکو-گوپو (؛ ؛ – ) یک کاریکاتوریست، کارگردان فیلم، پویانما، و هنرپیشه اهل رومانی بود. گزیده فیلم شناسی. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بمبی دزدیده شد" اشاره نمود. جوایز. او در سال ۱۹۵۷ میلادی بابت فیلم کوتاهش «"یک تاریخچهٔ مختصر"»، برندهٔ نخل طلای فیلم کوتاه شد و یکی از معدود هنرمندان رومانیایی قرن بیستم است که در جشنوارهٔ کن جایزه گرفته اند.
دونیو دونف (؛ – ) کارگردان فیلم، کارتونیست اهل بلغارستان بود. وی بین سال های ۱۹۵۷ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سه کله پوک" اشاره نمود.
کیم ایل (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل کره شمالی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برنده ۵ مدال طلا و ۱ مدال نقره شده است.
کو یونگ-جو (؛ – ۲۰۰۱) بوکسور اهل کره شمالی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ اشاره کرد.
کیه سون-هوی (؛ زادهٔ ) جودوکار سابق اهل کره شمالی است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برنده ۸ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۳ مدال برنز شده است.
فوتبال پرطرفدارترین ورزش در نیجریه است. تیم ملی فوتبال نیجریه به طور مرتب برای عناوین بین المللی وارد رقابت می شود و بسیاری از بازیکنان نیجریه ای در اروپا، به ویزه انگلستان بازی می کنند.
پاک هیون-سوک (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل کره شمالی است. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برنده ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده است.
ری هاک-سون () یا لی هاک سون (؛ زادهٔ ) کشتی گیر سابق اهل کره شمالی است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال وزن ۵۲ کیلوگرم در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ اشاره کرد.
ری هو-جون (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل کره شمالی است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا تفنگ درازکش ۵۰ متر در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ اشاره کرد.
میدان مل لستمن میدانی عمومی در مرکز شهری نورت یورک در تورنتو، انتاریو، کانادا است. این میدان به افتخار مل لستمن شهردار سابق نورت یورک (و تورنتو) نامگذاری شده است. قصد این بود که میدان مل لستمن که از شرق به خیابان یانگ، از جنوب به شورای آموزش و پرورش منطقه تورنتو، از غرب به مرکز شهری نورت یورک و از شمال به کتابخانه مرکزی نورت یورک محدود می شود، قلب نورت یورک باشد.
درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (به ) (و یا به اختصار ACT)، مخلوطی از ۴ رویکرد توجه آگاهی، پذیرش، تعهد و تغییر رفتار است و هدف کلی آن در نهایت رسیدن به انعطاف پذیری روانی است به گونه ای که نیاز به حذف یا از بین بردن احساس بد نباشد، بلکه به رغم وجود این احساس فرد به سوی رفتار مبتنی بر ارزش اندیشیده حرکت کند. این روش توسط استیون هیز در سال ۱۹۸۲ معرفی شد، و جزو درمانهای موج سوم رفتاردرمانی محسوب می شود. دو مبنای فلسفی اکت، بافت گرایی عملکردی و نظریه چارچوب رابطه ای نظریه چارچوب رابطه ای است که ریشه آنها در فلسفه رفتارشناسی رادیکال بی اف اسکینر است. سایکوپاتولوژی از نظر اکت. رنج روانی فرد به دلیل افسردگی یا اضطراب نیست بلکه دلایل رنج عبارتند از:
وزارت عدلیه/دادگستری جمهوری تاجیکستان یک دستگاه اجرایی است که سیاست دولت و مقررات قانونی را در حوزه نظارتی، کمک های حقوقی به شهروندان، ارتقاء عدالت قانونی و کیفری و پیگردهای قضایی و کیفری اجرا می کند. این وزارتخانه همچنین برای پیگرد قانونی مجرم ها با سایر وزارتخانه های دادگستری در سراسر جهان همکاری می کند.
لورن ساوترن (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار راست گرا، کنشگر سیاست های راست تندرو، روزنامه نگار، طرفدار ملی گرایی سفیدپوستی و یوتیوبر اهل کانادا است. وی بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می کرد. لورن به عنوان نمایندهٔ حزب اختیارگراهای کانادا در انتخابات فدرال ۲۰۱۵ آن کشور شرکت کرد که البته در آن، رقیبی از حزب محافظه کار کانادا برنده شد و لورن در آن انتخابات با تنها ۵۳۵ رأی (۰٫۹٪ آرا) آخر شد. گفته می شود که لورن در ویدئوهای یوتیوب خود مشغول ترویج تئوری توطئه است. لورن در ژانویهٔ ۲۰۱۷ خبر نادرستی از وبسایت فورچن (۴چن) توییت کرد که تیراندازی در مسجد در کبک، کارِ پناهجویان سوری بوده است و البته بعداً آن توییت ها را پاک کرد. وی از حامیان یک گروهِ هویت گرا است که «از اروپا محافظت کنید» نام دارد و کارش مقابله با سازمان های غیردولتی درگیر در عملیات امداد و نجات در دریای مدیترانه است. وی یک مرتبه به دلیل جلوگیری از حرکت یک قایق امداد و نجات در حین مأموریت، توسط «گارد ساحلی ایتالیا» بازداشت موقت شد. در مارس ۲۰۱۸ مطابق «قانون تروریسم» در بریتانیا او را استنطاق نموده و به سبب نیتی که جهت سفرش در ماه مارس داشت، ورودش به انگل
ستان را ممنوع کردند. در نیوزیلند نیز در اوت ۲۰۱۸ از سخنرانی او جلوگیری کردند چرا که با سخنانش قصد داشت «تنش های مذهبی و قومی» ایجاد کند. مرکز حقوقی فقر جنوبی عقاید او را ضد فمینیسم، بیگانه هراسانه، اسلام هراسانه و ملی گرایانهٔ سفیدپوستی توصیف کرده است. وی از مخالفان جامعهٔ مختلط و چند فرهنگی است و جنبش «جان سیاه پوستان مهم است» را یک سازمان تروریستی می داند. در ۲ ژوئن ۲۰۱۹ وی اعلام داشت که مدتی از فعالیت های اجتماعی اش دست خواهد کشید تا به تحصیلات خود بپردازد.
خوسِـفینا مولینا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "اسکیلاچه" اشاره نمود.
اسکیلاچه () یک فیلم درام و زندگی نامه ای به کارگردانی خوسفینا مولینا است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. این فیلم در کاخ سلطنتی مادرید فیلمبرداری شد، که از دهه ۱۹۵۰ به بعد به روی هیچ فیلمسازی باز نبود و بنابراین مذاکرات زیادی با سازمان میراث ملی اسپانیا انجام شد.
وزارت دادگستری ارمنستان یک وزارتخانه در کابینه دولت ارمنستان است. این وزارتخانه بر عملکرد آژانس های زیر نظارت دارد: تاریخچه. این وزارتخانه در ۷ اوت ۱۹۱۸ توسط هوهانس کاچازنونی رئیس وقت اولین جمهوری ارمنستان تاسیس شد. در سال ۱۹۱۹ این وزارتخانه که پیشتر هیچ پایگاه سازمانی و ساختاری نداشت، دفتر مرکزی کاملی تحت نظارت وزیر را تشکیل داده بود. در سال ۱۹۲۰ دفتر مرکزی دارای ساختار زیر بود: در سال ۱۹۲۰ کمیته دادگستری خلق توسط کمیته انقلابی ارمنستان شوروی تأسیس شد. در جمهوری اول ارمنستان وزارت دادگستری ماهیت استثنایی داشت. این نهاد همچنین به عنوان یک نهاد اجرایی نظارتی در سیستم قدرت اجرایی نقش سازمان نظارت دادسرا که عملکرد تعقیب کیفری را انجام می داد داشته است. در آن زمان کمیساریای دادگستری دادستان کل جمهوری بود. وزیر دادگستری به عنوان دادستان کل این اختیار را داشت که کنترل کلی بر فعالیت نهادهای قضایی را داشته باشد. این موقعیت به وی اختیار می داد که نظارت بر اجرای مستمر دادرسی، ساختار داخلی دستگاه های قضایی و رعایت آیین دادرسی در آن ها را داشته باشد.
خواکین اوریسترل (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، و نویسنده اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "برج سوسو"، "امضاکنندگان ذیل"، "دهان به دهان"، "اسکیلاچه"، "همه مردها مثل هم هستند" و "ملکه ها" اشاره نمود.
مانوئل گومس پریرا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس اهل اسپانیا است. وی در سال ۱۹۹۴ برندهٔ جایزهٔ حلقه نویسندگان سینمایی بهترین فیلم نامهٔ غیراقتباسی شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دهان به دهان"، "ملکه ها"، "همه مردها مثل هم هستند" و "عشق می تواند به طور جدی به سلامت شما آسیب بزند" اشاره نمود.
خوزه نیه تو (؛ زادهٔ ) بازیگر و آهنگساز اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وقت تنگ است"، "جنگل افسون شده"، "اسکیلاچه" و "" اشاره نمود. او تاکنون برندهٔ ۷ جایزه گویا، ۵ «جایزهٔ حلقهٔ نویسندگان سینما» و یک جایزه ملی فیلم شده است.
خوان آموروس (؛ – ) فیلم بردار اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "ملکه ها"، "آزادی خواهان"، "دام" و "اسکیلاچه" اشاره نمود.
میروسلاو تابورسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تلماسه فرانک هربرت"، "سه برادر"، "سفر به اروپا"، "برادران گریم"، "مسافرخانه"، "کلیا"، "بینوایان"، "دختر رؤیاهای شما"، "عملیات سیلور ای"، "تومان"، "" و "سوختن در باد" اشاره کرد.
کارلوس آلبارس-نووآ (؛ ۱۹۴۰ – ) نویسنده، کارگردان فیلم و بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شراب کهنه"، "عروس" و "کارلوس، پادشاه امپراتور" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گویا شده است.
کیم گوتیه رس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گشت وگذار در جنگل" اشاره نمود. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که کیم گوتیه رس در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
میگِل اِران (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "حمله به بانک مرکزی"، "چندی بعد"، "خانه کاغذی"، "تا بلندای آسمان"، "نگهبان نامرئی"، "۱۸۹۸، آخرین مردان ما در فیلیپین" و "الیت" اشاره کرد.
شانا مک دانلد (؛ زادهٔ ) بازیگر و فیلم نامه نویس اهل کانادا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "اره ۶"، "زمانه گرگ"، "مرز جنون"، "ماجراهای مرداک"، "چرخش بوریس"، "دیوانه" و "پولاروید" اشاره کرد.
نِـیتان فیلدر (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، بازیگر و کمدین یهودی اهل کانادا است. در سال ۲۰۲۳، نام او در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان در مجله "تایم" قرار گرفت. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "تمرین"، "برگری باب"، "سیمپسون ها"، "جانوران"، "ریک و مورتی"، "کمدی بنگ! بنگ!"، "شب قبل" و "هنرمند فاجعه" اشاره کرد.
در زیر فهرست هیئت های دیپلماتیک در ارمنستان () آورده شده است. هم اکنون ۳۰ سفارتخانه ساکن در ایروان وجود دارد و چندین کشور دیگر سفارتخانه های خارجی در خارج از ارمنستان دارند. سفارتخانه های غیر ساکن. مسکو: تفلیس: تهران: کیف: آتن: سایر شهرها: سازمان های چندجانبه در ایروان. Several Multilateral organizations also maintain representation in Yerevan, including:
سامانه روغنکاری حوضچه خشک روشی برای روانکاری موتورهای درون سوز چهارزمانه و دوزمانه بزرگ می باشد. در این سامانه از دو یا شمار بیشتری پمپ روغن و یک «حوضچه دریافت روغن جداگانه» استفاده می شود که در مقابل سامانه متداول روغنکاری مرطوب قرار دارد که در آن از یک پمپ تنها و یک حوضچه که مستقیماً در زیر قرار می گیرد استفاده می شود. در موتورهای حوضچه خشک نیاز به یک شیر تخلیه فشار است که بتواند فشار منفی داخل موتور را تنظیم کند تا آب بندهای داخلی پس کشیده نشود. هدف از اختراع این گونه روش روانکاری تأمین فشار ثابت روغن می باشد. افزایش قابلیت اطمینان و جلوگیری از عدم روغنکاری در شتاب های g، برای مثال در ماشین های مسابقه و پرسرعت، از دیگر مزایای این سامانه می باشد. از این روش روانکاری معمولاً در موتورهای دیزل خیلی بزرگ مانند موتورهای کشتی ها به دلیل افزایش قابلیت اطمینان استفاده می شود. دیگر کاربردهای آن بیشتر در موتور خودروهای مسابقه و موتور هواپیماها می باشد.
پیمان دانکرک در تاریخ ۴ مارس ۱۹۴۷ بین دو کشور فرانسه و بریتانیا در شهر دانکرک به عنوان پیمانی برای اتحاد و کمک متقابل علیه حمله احتمالی آلمان در پی جنگ جهانی دوم امضا شد. این پیمان در ۸ سپتامبر ۱۹۴۷ شروع به کار کرد و طبق ماده شش بند دو برای مدت پنجاه سال در قوت خود باقی ماند. به گفته مارک تراشتنبرگ تهدید آلمان بهانه ای برای دفاع در برابر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. این پیمان پیش از پیمان بروکسل در سال ۱۹۴۸ بود که اتحادیه غربی را با حضور بلژیک، فرانسه، لوکزامبورگ، هلند و بریتانیا ایجاد کرد. ایجاد اتحادیه اروپای غربی در سال ۱۹۵۵ پس از لازم الاجرا شدن پیمان بروکسل در سال ۱۹۵۴ قطعی شد.
جیووانی باتیستا گائولی ؛ (۸ مه ۱۶۳۹–۲ آوریل ۱۷۰۹)، هم چنین با نام های باچیچو یا باچیچا (نام مستعار جنووز برای جووانی باتیستا) شناخته می شود، یک هنرمند ایتالیایی بود که در دوره های باروک و اوایل روکوکو فعالیت می کرد. وی بیشتر به خاطر نقاشی های بزرگ طاق های کلیسایی در کلیسای ژزو در رم، ایتالیا معروف است. کار او تحت تأثیر جان لورنتسو برنینی قرار داشت.
سوابق عمومی (اسناد عمومی) اسناد یا اطلاعاتی هستند که محرمانه نظر گرفته نمی شوند و عموماً مربوط به ادارات و فعالیت های دولتی هستند. به عنوان مثال، در کالیفرنیا، هنگامی که یک زوج درخواست مجوز ازدواج را پر می کنند، آنها می توانند با تیک زدن یک گزینه مشخص کنند که آیا ازدواج «محرمانه» است (رکورد بسته خواهد شد و پس از ثبت، برای عموم باز نمی شود) یا «عمومی» (به یک رکورد عمومی تبدیل می شود). اساساً، اگر سابقهٔ ازدواج علنی باشد، می توان نسخه ای از سوابق را از شهرستانی که در آن ازدواج اتفاق افتاده سفارش داد. تاریخ. از زمان تشکیل نخستین جوامع سازمان یافته که دارای مالیات، دعاوی و مانند آن بوده اند، سوابق مورد نیاز قرار گرفته اند. در بابل باستان، پرونده ها به خط میخی نوشته و بر روی لوح های سفالی نگه داری می شدند. در امپراتوری اینکا از آمریکای جنوبی، که فاقد سیستم نوشتاری بود، سوابق از طریق شکلی دقیق از گره ها در کیپو، نگهداری می شدند. در اروپای غربی در اواخر قرون وسطی سوابق عمومی شامل سوابق سرشماری و همچنین سوابق تولد، مرگ و ازدواج بودند. نمونه اینها "کتاب روز رستاختیر" (۱۰۸۶) اثر ویلیام یکم است. جزئیات توافق نامه های از
دواج سلطنتی، که در واقع معاهده بودند، نیز ثبت می شد. قانون دفتر سوابق عمومی پادشاهی متحده که با ایجاد دفتر اسناد عمومی به نگه داری اسناد رسمیت بخشید، در سال ۱۸۳۸ به تصویب رسید. دسترسی به پرونده های عمومی. اگرچه سوابق عمومی سوابق تجارت عمومی است، اما لزوماً بدون محدودیت در دسترس نیستند، اگرچه قانون آزادی اطلاعات (FOI) که از دهه ۱۹۶۰ به تدریج در بسیاری از حوزه های قضایی معرفی شده است، دسترسی را آسان تر کرده است. هر دولت سیاست ها و آیین نامه هایی دارد که بر دسترسی به اطلاعات موجود در سوابق عمومی حاکم است. یک محدودیت رایج این است که داده ها دربارهٔ یک شخص به طور معمول در دسترس دیگران قرار نمی گیرد. به عنوان مثال، قانون سوابق عمومی کالیفرنیا (PRA) می گوید «به استثنای برخی موارد استثنایی صریح، اطلاعات شخصی که دربارهٔ یک شخص نگهداری می شود، بدون رضایت شخص فاش نمی شود».
نشان تمثال همایون از نشانهای سلطنتی دوران قاجار است که از طرف شخص حاکم و در ازای خدمات ارزنده به صاحب منصبان درجه یک کشورهای خارجی اعطا می شد. پیشینه. نخستین نشان تمثال همایون که از دوران قاجار بدست آمده، مربوط به فتحعلی شاه قاجار است که تنوع آن در دوران ناصرالدین شاه به اوج خود رسید. این نشان با انقراض سلسله قاجار و آغاز حکومت پهلوی در سال ۱۳۰۴ خورشیدی ملغی شد. نامگذاری، طراحی و ساخت. علت نامگذاری این نشان تحت عنوان تمثال همایونی، نقاشی تصویری میناکاری شده از شاه قاجار در قابی بیضی شکل بود که اطراف آن با جواهرات سلطنتی گرانقیمت نظیر الماس و یاقوت تزئین شده بود. تراش نگین های آن عمدتاً از نوع فلامکی بود که تراش رایج جواهرات در زمان قاجاریه است. جنس این نشان عمدتاً از طلا بود. در اوایل قرن نوزدهم میلادی، این نشان بعنوان نشان درجه دو و بعد از نشان شیر و خورشید در نظر گرفته می شد. از اینرو در سال ۱۲۰۷ خورشیدی نشان درجه یک شیر و خورشید به جان کینیر مک دونالد، دیپلمات انگلیسی، اعطا شد. فتحعلی شاه قصد داشت همین نشان را به دستیار مک دونالد، دکتر جان مک نیل، نیز اعطا نماید. این عمل فتحعلی شاه با اعتراض مک دونالد مواج
ه شد و درنتیجه مک نیل نشان فتحعلی شاه را به عنوان نشان درجه دو دریافت نمود. نشان اعطایی به مک نیل حاوی تصویری از فتحعلی شاه در لباس سنتی ایران بود که دارای قاب و تزئیناتی از الماس بود. محمد شاه قاجار برای تحکیم سلسله قاجار، تصویرگری مینیاتوری از خود را در لباس سنتی همانند پدربزرگش، فتحعلی شاه، ادامه داد و آن را به عنوان بخشی از لباس اروپایی و جدید خود پذیرفت. با این کار او مشروعیت سلسله قاجار را تقویت کرد و پیش زمینه ای برای پسرش ناصرالدین شاه فراهم آورد که این عمل را با پوشیدن میراث پدر ادامه داد. از سال ۱۲۲۷ خورشیدی، ناصرالدین شاه قاجار، نشان تمثال همایونی را به عنوان نشان درجه یک و بالاترین نشان شیر و خورشید در نظر گرفت. نشان تمثال همایون از سال ۱۲۸۶ دارای سه درجه شد: نشان های درجه یک تا سه به ترتیب دارای سه، دو و یک ردیف الماس در کنار تصویر مینیاتوری و میناکاری شده شاه بودند. از تصویرگران تمثال ناصرالدین شاه بر روی این نشان، مَتیو دِروشه از پاریس و ابوالحسن غفاری (صنیع الملک) بودند. کاربرد. نشان تمثال همایونی به درباریان با بالاترین درجه حکومتی، فرستاده های ویژه و رده بالای خارجی مانند سفیران تعلق می گرفت
. این نشان با الهام از مبادله هدایای دیپلماتیک که در بین کشورهای روسیه تزاری، فرانسه ناپلئونی و امپراتوری عثمانی مرسوم بود، هدیه ای با نقش مینیاتوری از شاه ایران در سطح ملی و بین المللی در آن زمان محسوب می شد.
تالار شهر که با نام های دیگری مانند سالن شهر، مرکز مدنی، عمارت شهرداری، ساختمان شهرداری یا ساختمان شورای شهر هم شناخته می شود، مقر استقرار حاکمان اداری یک شهر، شهرک یا دیگر مناطق مسکونی دارای شهرداری است. تالار شهر معمولاً محل استقرار شورای شهر (یا شورای روستا و مانند آن) است. همچنین ممکن است دفتر شهردار شهر در این ساختمان باشد. در کشورهای اروپایی و غربی، تا اواسط قرن نوزدهم، به طور معمول اتاقی بسیار بزرگ یا تالار بخشی جدایی ناپذیر از ساختمانی را تشکیل می داد که شورای شهر در آن قرار داشت. این سالن ممکن بود برای جلسات شورا و سایر رویدادهای مهم مورد استفاده قرار گیرد. بعدها نام این اتاق بزرگ به کل ساختمان اطلاق شد. اصطلاحاتی مانند «اتاق های شورا»، «ساختمان شهرداری» هم به همین معنا ممکن است به کار روند. دولت محلی ممکن است تلاش کند تا از تالار شهر برای ارتقاء کیفیت زندگی جامعه استفاده کند. در بسیاری از موارد، تالار شهرها نه تنها به عنوان ساختمانهایی برای فعالیت دولت عمل می کند، بلکه امکاناتی برای فعالیتهای مختلف مدنی و فرهنگی نیز فراهم می کند. این فعالیت ها ممکن است شامل نمایش های هنری، نمایش های صحنه ای، نمایشگا
ه ها و جشنواره ها باشد. تالارهای مدرن شهرها یا «مراکز مدنی» غالباً به گونه ای طراحی می شوند که انعطاف پذیر بوده و توانایی اجرای برنامه های مختلف را داشته باشند. تالار هر شهر به عنوان نماد دولت محلی آنجا شناخته می شود و سعی می شود که از نظر معماری متمایز و سرشناس باشد. برای مثال، گیلدهال لندن نمونه ای از تالارهای دارای معماری خاص است. ساختمانهای تالارهای شهر همچنین ممکن است به عنوان نمادهای فرهنگی شهرها به کار روند. نامگذاری. اصطلاح «تالار شهر» ممکن است یک کلمه عمومی باشد، که اغلب بدون در نظر گرفتن اینکه این ساختمان در خدمت یک شهر، شهرک یا روستا باشد، به کار رود. کشورهای انگلیسی زبان در برخی مناطق از اصطلاح «سالن شهر» فقط برای اشاره به دفاتر شورا در مناطق دارای شهرداری استفاده می کنند. این مورد در آمریکای شمالی، جایی که بین سالن های شهر و سالن های شهرک (محلات) تمایز قائل می شود هم مصداق دارد. تاریخ. سالن های بزرگی که به نام بازیلیکا شناخته می شدند در روم باستان به عنوان مکانهایی برای عدالت، تجمع و تجارت استفادهٔ شدند. در اوایل دوره قرون وسطایی، تالار به معنای یک اتاق باز و بزرگ، اصلی ترین و بعضاً تنها اتاق خان
ه یک ارباب فئودال بود. در آنجا ارباب با خانواده خود زندگی می کرد، غذا می خورد، می خوابید و حکومت و قضاوت را اداره می کرد. مفهوم مدرن تالار شهر با ظهور دولت های محلی یا منطقه ای توسعه یافت. شهرهایی که توسط گروهی از نمایندگان منتخب یا منتخب اداره می شدند، و نه توسط یک ارباب یا حاکم ولیعهد، محلی برای ملاقات شورایشان لازم داشتند. تالار شهر کلن سال ۱۱۳۵ یک نمونه بارز از چنین ساختمانهایی است. در طول قرن ۱۹، ساختمانهای تالار شهر برای ارائه آموزش رایگان به عموم مردم، به قرائتخانه مجهز می شدند و سرانجام معمول شد که شهر یا شورای شهر کتابخانه به عنوان بخشی از خدمات خود به جامعه تأسیس و نگهداری کنند. تالارهای شهر به محلهایی برای پذیرایی ضیافت، بازی های توپی و سرگرمی های عمومی تبدیل شدند. تالارهای شهر، به ویژه در قرن نوزدهم، اغلب برای کمک به کنسرهای رسیتال عمومی، مجهز به ارگ بادی بزرگ بودند. تالارهای شهر در قرن بیستم، به عنوان مکان هایی برای رأی دادن، معاینات، واکسیناسیون، نجات در مواقع فاجعه و درج لیست تلفات جنگی و همچنین برای کارکردهای معمولی مانند جشن ها و سرگرمی ها به عموم مردم خدمت کرده اند. شوراهای محلی تمایل زیادی
به حذف کارکردهای اداری در دفاتر مدرن دارند. در جاهایی که ساختمانهای جدید برای احداث دولتهای محلی طراحی و ساخته شده اند، مفاهیم و کارکردهای دفاتر شورای اداری و تالار شهر مدنی از هم جدا می شوند.
گی پن دو بوآ (; – ) نقاش، منتقد هنری و مربی هنر فرانسوی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. آثارش بیشتر نمایانگر فرهنگ و جامعهٔ اطرافش بود؛ فضای کافه ها، سالن های تئاتر، و در قرن بیستم، فلاپرها موضوع غالب نقاشی های او بودند.
گزارش رضایت جهانی (همچنین: گزارش جهانی خرسندی، گزارش جهانی سعادت یا گزارش جهانی رضایت) از انتشارات سالانه «شبکه راهکارهای توسعه پایدار» سازمان ملل است. این گزارش شامل مقالات و رتبه بندی خوشبختی کشورها بر اساس بر اساس رتبه بندی آرای پاسخگویان از زندگی خود است، که این گزارش همچنین با عوامل مختلف زندگی مرتبط است. با ارائه گزارش جهانی رضایت در مارس ۲۰۱۹، فنلاند دو بار پیاپی در صدر راضی ترین کشورهای جهان قرار گرفت. تولید. ```wiki ! ردیف !! کشور یا منطقه !! امتیاز !! لگاریتم تولید ناخالص داخلی سرانه !! حمایت اجتماعی !! امید به زندگی سالم !! آزادی انتخاب سبک زندگی !! سخاوت !! برداشت از فساد !! دیستوپیا + باقیمانده گزارش جهانی رضایت توسط جان اف هلیول، ریچارد لیارد و جفری ساکس ویرایش شده است. نسخه ۲۰۱۷ سه ویرایشگر وابسته به آن اضافه کرد: جان-امانوئل دنوی، هایفانگ هوانگ، و شون وانگ. نویسندگان فصل ها عبارتند از: ریچارد وسترلین، ادوارد اف داینر، مارتین دوراند، نیکول فورتین، جان هال، والری مولر، و بسیاری دیگر. تاریخچه. در ژوئیه ۲۰۱۱، مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه ۶۵/۳۰۹ با عنوان "رضایت: "به سوی تعریف" جامعی "از توسعه"" را
تعریف کرد که در آن از کشورهای عضو دعوت کرده است تا رضایت مردم خود را بسنجند و از داده ها برای راهنمایی سیاست عمومی استفاده کنند. در ۲ آوریل ۲۰۱۲، این مسئله، موضوع نخستین نشست سطح عالی سازمان ملل به نام «"بهزیستی و رضایت: تعریف یک پارادایم اقتصادی جدید» بود" که به ریاست بان کی مون دبیرکل سازمان ملل و جیگمی تینلی نخست وزیر بوتان، کشوری که به جای تولید ناخالص داخلی ، رضایت ناخالص ملی را به عنوان شاخص اصلی توسعه خود به کار گرفته است، برپا شد. اولین گزارش رضایت جهانی در ۱ آوریل ۲۰۱۲ به عنوان متن اساسی برای "نشست سطح عالی" سازمان ملل منتشر شد ": بهزیستی و رضایت: تعریف یک الگوی اقتصادی جدید"، که توجه بین المللی را به خود جلب کرد. این گزارش وضعیت رضایت در جهان، دلایل خوشبختی و بدبختی و پیامدهای سیاسی برجسته شده توسط مطالعات موردی بیان شده است. در سال ۲۰۱۳، دومین گزارش رضایت جهانی منتشر شد، و از آن زمان به بعد سالانه به استثناء سال ۲۰۱۴ منتشر می شود. این گزارش در ابتدا از داده های نظرسنجی جهانی Gallup استفاده می کرد. هر گزارش سالانه از طریق سایت گزارش رضایت جهانی (World Happiness Report) در دسترس عموم قرار می گیرد.
آخرین موهیکان () یک فیلم درام به کارگردانی جورج بی سیتز و تهیه کنندگی ادوارد اسمال محصول سال ۱۹۳۶ است که بر اساس رمانی به همین نام از جیمز فنیمور کوپر ساخته شد.
فهرست میراث ملی استرالیا سیاهه ای از آثار ارزشمند ثبت شده در کشور استرالیاست. این فهرست شامل اماکن طبیعی، تاریخی و بومی است. هنگامی مکانی که در فهرست میراث ملی قرار گیرد، مقررات قانون "حفاظت از محیط زیست و حفاظت از تنوع زیستی ۱۹۹۹" بر آن اعمال می شود. فهرست میراث ملی استرالیا به همراه فهرست میراث مشترک المنافع جایگزین ثبت سابق املاک ملی شد. مکانهایی که در فهرست میراث ملی استرالیا قرار دارند مکانهایی با ارزش عالی میراث برای استرالیا هستند و «فهرست میراث مشترک المنافع» برای مکانهای میراثی است که متعلق به مجموعه مشترک المنافع استرالیا یا تحت کنترل آنها است. معیارهای لیست. برای قرار گرفتن در لیست، یک مکان معرفی شده توسط شورای میراث استرالیا با نه معیار ارزیابی می شود: علاوه بر این، مکان باید از «آستانه اهمیت» عبور کند؛ به این معنا که باید ارزش میراثی «برجسته» ای برای کل ملت داشته باشد. این برجستگی با مقایسه با سایر مکان ها مشابه مشخص می شود. وقتی شورای میراث ارزیابی کرد، توصیه ای را به وزیر محیط زیست ارائه می کند، که باید تصمیم گیری کند. ترکیب بندی. تا سال ۲۰۱۷، فهرست میراث ملی استرالیا شامل ۱۱۹ مکان ثبت شده به ش
رح زیر است: فهرست. فهرست میراث ملی استرالیا شامل مکان های زیر است:
دختر غازچران یک نقاشی رنگ روغن اثر نقاش آکادمیک فرانسوی، آدولف ویلیام بوگرو، است. "دختر غازچران" یکی از نمونه های بسیاری است که بوگرو در آن دختران معصوم، پابرهنه و جوان دهقانی و زنان زیبا را به تصویر کشیده است. این اثر بخشی از مجموعه دائمی موزه هنر هربرت اف. جانسون در دانشگاه کرنل است. توضیحات. شخصیت در اندازه واقعی در پیش زمینه (روی قابی به ابعاد ۱۵۲ × ۷۴ سانتی متر) یک دختر جوان است که به صورت تمام قد نشان داده شده، به سمت راست چرخیده، چهره اش رو به بیننده، کمی خم شده و لبخند بر لب دارد. او دامن آبی رنگی به تن دارد، شالی روی شانه هایش که بر روی پیراهن سفیدی با آستین های کوتاه یا بالا زده شده قرار گرفته است. پابرهنه روی جاده ای خاکی ایستاده، خود را بر گله ای از غازها که در پس زمینه در دو طرف دیده می شوند و در مقابل پس زمینه ای از شاخ و برگ سبز قرار دارند، تحمیل کرده است. چوبدستی در دستش دارد که نشان دهنده نقش او به عنوان نگهبان است.
فرهنگستان علوم استرالیا در سال ۱۹۵۴ توسط گروهی از استرالیایی های برجسته از جمله اعضای استرالیایی انجمن سلطنتی لندن تأسیس شد. اولین رئیس این فرهنگستان سر مارک الیفانت بود. این آکادمی از انجمن سلطنتی الگوبرداری شده و تحت منشور سلطنتی فعالیت می کند. آکادمی علوم استرالیا، یک نهاد مستقل اما دارای تأیید دولت است. دبیرخانه آکادمی در کانبرا، در شاین دام قرار دارد. اهداف این آکادمی ارتقاء و آموزش علوم از طریق طیف وسیعی از فعالیت ها است. این چهار حوزه اصلی برنامه تعریف کرده است: این آکادمی همچنین ۲۲ کمیته ملی علمی را اداره می کند که برای بحث در مورد موضوعات مربوط به کلیه رشته های علمی در استرالیا، تشکیل می شوند. شروع به کار. شورای تحقیقات ملی استرالیا (ANRC) به منظور نمایندگی استرالیا در شورای تحقیقات بین المللی در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد. این شورا در سال ۱۹۵۴ متوقف شد و آکادمی علوم استرالیا جایگزین آن دامشد. گنبد شاین. شاین دام (Shine Dome) که پیش تر با نام خانه بکر (Becker House) شناخته می شد، یکی از مکانهای دیدنی مشهور کانبرا است که به دلیل ساختار غیرمعمول آن برجسته شده است و به عنوان «سفارت مریخ» از آن یاد می شود. این لق