Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ثلما سی. دیویدسون ادایر (؛ زادهٔ ) اهل ایالات متحده آمریکا است. وی آموزگار پروتستان، رهبر کلیسا، طرفدار و فعال حقوق بشر مسائل صلح و عدالت، نویسنده، سخنران و مربی است. او از سال ۱۹۴۲ ساکن محله هارلم نیویورک بوده است. او یک فعال جنبش دفاع و حمایت از زنان در کلیسای متحد است. وی پیش کسوت کلیسای پروتستان منطقه موریس در شهر هارلم نیویورک است. ادایر از همان زمان شروع آموزش ابتدایی در دوران کودکی یک مدافع و حامی ایجاد برنامه های بورسیه کمک آموزشی در هارلم بود. او استاد دانشگاه کالج کوئینز، دانشگاه شهر نیویورک است. زندگی و تحصیلات. ادایر فارغ التحصیل کالج باربر-اسکاتیا، کالج کنکور در کارولینای شمالی و کالج بنت گرینزبورو در کارولینای شمالی شده است. او کارشناسی ارشد و دکترای آموزش و پرورش را از کالج معلمان، دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. ادایر در ایستگاه آهن کارولینای شمالی متولد شد و در مدرسه ابتدایی همان جا زندگی کرد. ادایر در آمریکای شمالی بزرگ شد و در ایالت های جنوبی آمریکا به سن قانونی رسید. ادایر این دوره را با عنوان دوره جیم کراو می شناسد. در سال ۱۹۲۰ تلما کورنلیا دیویدسون، یکی از شش فرزند خود را در ایستگاه آهن، کارو
لینای شمالی به دنیا آورد. بعد از آن او به همراه خانواده اش به کینگ، کارولینای شمالی نقل مکان کردند؛ و با کشیش آرتور یوجین ازدواج کرد. آن ها در سال ۱۹۴۲ به نیویورک نقل مکان کردند. او مؤسس ارشادی کلیسای پروتستان یونایتد کوه موریس (UPC) شد. ادایر همچنین یک مربی پروتستان در هارلم است. جنگ جهانی دوم. ادایر مانند بسیاری از شهروندان آفریقایی آمریکایی در جنگ جهانی دوم در داخل و خارج از کشور شرکت داشت. او در یک پروژه جنگی شرکت کرد. ادایر سیلندرهایی رادار را بازرسی می کرد. ادایر همزمان یک مادر جوان بود. حرفه. ادایر سازماندهی شروع برنامه های غرب هارلم را برعهده گرفت. در سال ۱۹۴۴ او به سازماندهی پروژه پیشگام موریس پرداخت، آرتور یوجین همراه با تلما ادایر مرکز زندگی اجتماعی را تأسیس کردند. در این مرکز بیش از ۲۵۰ کودک که متعلق به سراسر منطقه هارلم بودند در این مرکز پذیرفته و نگهداری شدند. ادایر مقالات متعددی در مورد شیوه آموزش در دوران کودکی منتشر کرده است. انتشارات او راهنمای معتبری برای مربیان دوران کودکی در سراسر ایالات متحده است. در سال ۱۹۷۶ ادایر به عنوان رئیس مجلس مجمع عمومی کلیسای پروتستان انتخاب شد، او اولین زن سیاه
پوستی بود که به این سمت دست یافته است، وی در طی دوره اش به ۱۱۵ کشور سفر کرد. او یکی از بنیانگذاران اصلی خدمات ارشد پروتستان است و یکی از اعضای شرکت کنندهٔ «حداقل سکه» است که جنبش دعاخوانان مسیحی در سراسر جهان است. او رئیس کلیسای زنان در سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ بود. جوایز. بنیاد کالج متحد سیاه پوستان جایزه ویژه ای را برای خدمات عالی و تعهد آموزش عالی به وی اهدا کرد.
سیتی مولیا (؛ زادهٔ ) نویسنده، و استاد دانشگاه اهل اندونزی است. او اولین زنی بود که به عنوان استاد پژوهش در مؤسسه علوم اندونزیایی مشغول به کار شد و به عنوان استاد دانشکده علوم اسلامی در دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه اسلامی جاکارتا از سال ۲۰۰۷ تدریس می کند. سیتی رئیس سازمان غیردولتی کنفرانس اندونزیایی دین برای صلح بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بین المللی زنان شجاع شده است.
ماریا احمد دیدی (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل مالدیو است. او عضو پارلمان مالدیو و فعال حقوق زنان است. او مدرک تحصیلی خود را در انگلستان به دست آورد و اولین وکیل واجد شرایط زن در مالدیو بود. در ماه نوامبر ۲۰۰۵ به عنوان نماینده پارلمان انتخاب شد. نوامبر ۲۰۰۵ به حزب مخالف پیوست و از سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۱ رئیس حزب دموکرات مالدیو بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بین المللی زنان شجاع شده است.
برد آدامز (؛ زادهٔ) فعال حقوق بشر است. وی مدیر اجرایی بخش حقوق بشر دیده بان حقوق بشر است. فعالیت ها. آدامز از سال ۲۰۰۲ در پست مدیر اجرایی بخش حقوق بشر دیده بان حقوق بشر خدمت می کند و برخی از ماموریت های پیشین دیده بان حقوق بشر را انجام داده است. از جمله پناهندگان، تبعیضات مذهبی، آزادی بیان و در منازعه برخی درگیری های مسلحانه شرکت داشته است. آدامز همچنین در رسانه های مختلف از جمله روزنامه های واشینگتن پست، نیویورک تایمز و وال استریت جورنال، گاردین و فارن افرز مقاله می نویسد. آدام قبل از شروع همکاری با دیده بان حقوق بشر پنج سال را در کامبوج به سر برد و در آنجا وکیل ارشد دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد در کامبوج بود.آدامز همچنین به عنوان مشاور حقوقی کمیته حقوق بشر مجلس کامبوج به فعالیت پرداخت.آدامز عضو دادستانی ایالت کالیفرنیا است و به عنوان وکیل حقوقی در کالیفرنیا کارکرد. او فارغ التحصیل دانشکده حقوق دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، است. وی در حال حاضر مدرس حقوق بین المللی حقوق بشر در دانشگاه برکلی است.
بازگشت هشام مطر شرح حالی است به قلم هشام مطر که در ژوئن ۲۰۱۶ منتشر شد و روی بازگشت مطر در سال ۲۰۱۲ به زادگاهش لیبی و جستجوی او برای یافتن حقیقت در مورد سرنوشت پدرش به عنوان یک مخالف سیاسیِ رژیم قذافی، که در ۱۹۹۰ میلادی ناپدید شده، متمرکز است. این اثر در سال ۲۰۱۷ برندهٔ جایزهٔ انجمن قلم آمریکا، جایزه ادبی فولیو و جایزهٔ پولیتزر برای زندگی نامه و خودزندگی نامه شد. این اثر نخستین اثر غیرادبی است که برندهٔ جایزهٔ ادبی فولیو شده است. در سال ۱۳۹۷ مژده دقیقی این اثر را با عنوان "روایت بازگشت" به فارسی برگرداند و انتشارات نیلوفر آن را منتشر کرد. شبنم سمیعیان نیز این کتاب را ترجمه و نشر کوله پشتی آن را منتشر کرده است.
دکیتر (به انگلیسی: Decatur) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ون بیورن، میشیگان واقع شده است. دکیتر ۳٫۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۱۹ نفر جمعیت دارد و ۲۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دکیتر (به انگلیسی: Decatur) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آتسگو، نیویورک واقع شده است. دکیتر ۵۳٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۳ نفر جمعیت دارد و ۶۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دکیتر (به انگلیسی: Decatur) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرین، ویسکانسین واقع شده است. دکیتر ۸۹٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۸۸ نفر جمعیت دارد و ۲۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
قمر در عقرب یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۸۷ به کارگردانی گری گریور است. در این فیلم بازیگرانی چون جان فیلیپ لا، بریت اکلاند و ویلیام اسمیت نقش آفرینی کرده اند.
سیدنی تارو (؛ زادهٔ ) جامعه شناس و استاد علوم سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است.وی بابت مطالعاتش در حوزه های سیاست تطبیقی، جنبش های اجتماعی، احزاب سیاسی و جامعه شناسی سیاسی شناخته میشود. زندگی نامه. وی دوران کارشانسی خود را به سال ۱۹۶۰ و در دانشگاه سیراکیوس در رشته مطالعات آمریکایی، کارشناسی ارشد خود را به سال ۱۹۶۱ در رشته حقوق عمومی از دانشگاه کلمبیا و مدرک دکترای خود را از دانشگاه کالیفورنیا برکلی در رشته علوم سیاسی به سال ۱۹۶۵ اخذ نمود. او هم کنون استاد جامعه شناسی در دانشگاه کرنل میباشد.
جیمی اسمیت (؛ زاده ۲۰ ژوئن ۱۹۰۲ – درگذشته ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل اسکاتلند بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال تانبریج ولز، باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی، باشگاه فوتبال رنجرز، و باشگاه فوتبال دومبارتون اشاره کرد.
جان اسمیت (؛ ۱۹ دسامبر ۱۸۶۵ – ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال ساندرلند، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد.
جاکوب سوکولیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال لیورپول، و باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ و ۱۷ سال جمهوری چک بازی کرده است.
پیتر اسپیرینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بریستول سیتی، باشگاه فوتبال لوتون تاون، و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
یان سنت جان (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۱ مارس ۲۰۲۱) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مادرول، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، و باشگاه فوتبال ترانمره راورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است. او در یکم مارس ۲۰۲۱ و در ۸۲ سالگی براثر کهولت سن درگذشت.
دانشگاه بین المللی الاینت دانشگاه انتفاعی خصوصی است که پردیس هایی در کالیفرنیا، ژاپن و مکزیک دارد. این دانشگاه به نام الاینت نیز شناخته می شود و در شش پردیس در کالیفرنیا برنامه تحصیلی ارایه می کند: سن فرنسیسکو، سن دیگو، لس آنجلس، ارواین، سکرمنتو و فرزنو و همچنین در مکزیکو سیتی، نایروبی کنیا و توکیو ژاپن و هنگ کنگ. تقریباً ۴۰۰۰ نفر دانشجو دارد که ۹۵٪ آنان در مقاطع تحصیلات تکمیلی اند. این دانشگاه در سال ۲۰۰۱ در نتیجه ترکیب دو نهاد آموزشی قدیمی تر ایجاد شد: مدرسه روانشناسی حرفه ای کالیفرنیا (CSPP) و دانشگاه بین المللی ایالات متحده (USIU). پردیس اصلی الاینت در سن دیگو قرار دارد.
رونالد رابرت یگر (به انگلیسی: Ronald Robert Yager)، متولد نیویورک، یک محقق آمریکایی در زمینه هوش محاسباتی، تصمیم گیری با عدم قطعیت و منطق فازی است. او در حال حاضر مدیر مؤسسه هوش مصنوعی و استاد سیستم های اطلاعات در کالج ایونا است. رونالد یگر از سال ۱۹۹۷ به عنوان یکی از اعضای IEEE فعال بوده است و برای کمک به توسعه تئوری منطق فازی فعالیت می کند. او سردبیر و رئیس مجله بین المللی سیستم های هوشمند است که به عنوان یک انجمن برای افراد علاقه مند به کار با گستره وسیعی از نظریه های مبتنی بر ساخت سیستم های هوشمند است. او همچنین دعوت شده است تا در هیئت مدیره و هیئت مدیره اجرایی در تعدادی از مجلات بین المللی که شامل موارد زیر است: IEEE Intelligent Systems, IEEE Transactions on fuzzy Systems, و مجله مجموعه های فازی و سیستم. زندگی نامه. رونالد رابرت یگر در نیویورک متولد شد و در مدرسه ابتدایی و دبیرستان در مدرسه دولتی شهر نیویورک شرکت کرد. او مدرک لیسانس برق را از کالج شهر نیویورک دریافت کرد. او دارای دکترای علوم سیستم است، درجه ای که او از موسسه پلی تکنیک بروکلین (که اکنون به عنوان مؤسسه پلی تکنیک دانشگاه نیویورک شناخته می ش
ود) دریافت کرد. او در حال حاضر مدیر مؤسسه هوش مصنوعی و استاد سیستم های اطلاعاتی در کالج آیونا است. او قبلاً در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا تدریس کرده است.
نظام سیاسی قطر یا پادشاهی مطلقه یا یک پادشاهی مشروطه است، که در آن امیر قطر رئیس کشور و رئیس دولت است. طبق قانون اساسی که در همه پرسی سال ۲۰۰۳ به تصویب رسید، نظام سیاسی باید پادشاهی مشروطه باشد، هرچند انتخابات مجلس شورای قطر یک به تعویق افتاد و تاکنون برگزار نشده است. طبق این قانون اساسی، شریعت اسلامی باید منبع اصلی قانونگذاری قطر باشد. نظام حقوقی. طبق قانون اساسی قطر قانون شریعت منبع اصلی قانونگذاری در این کشور است. قوانین شریعت در مورد مسائل مربوط به حقوق خانواده، ارث، و بسیاری از حقوق کیفری (از جمله زنا، سرقت و قتل) اعمال می شود. در برخی موارد در دادگاه های خانواده مبتنی بر شریعت، شهادت زن نصف ارزش شهادت مرد را دارد و در بعضی موارد اصلاً شاهد زن پذیرفته نمی شود. در عمل، نظام حقوقی قطر مبتنی بر ترکیبی از قوانین مدنی و قوانین اسلامی است. شلاق زنی در قطر به عنوان مجازات برای شرب خمر یا روابط جنسی غیرشرعی استفاده می شود. طبق ماده ۸۸ قانون مجازات قطر، فرد زناکار مستوجب ۱۰۰ ضربه شلاق است. زنای زن مسلمان با مرد غیر مسلمان با مجازات مرگ روبرو می شود. در سال ۲۰۰۶ یک زن فیلیپینی به جرم زنا به تحمل ۱۰۰ ضربه شلاق محکو
م شد. در سال ۲۰۱۰ حداقل ۱۸ نفر که بیشترشان از اتباع خارجی بودند، به تحمل ۴۰ تا ۱۰۰ ضربه شلاق برای جرایم مربوط به روابط جنسی غیرشرعی یا شرب خمر محکوم شدند. همچنین در سال ۲۰۱۱ حداقل ۲۱ نفر (اکثراً از اتباع خارجی) به ۳۰ تا ۱۰۰ ضربه شلاق برای جرایم مربوط به روابط جنسی غیرقانونی یا مصرف الکل محکوم شدند. در سال ۲۰۱۲، شش مهاجر به تحمل ۴۰ تا ۱۰۰ ضربه شلاق محکوم شدند. این احکام فقط در مورد مسلمانانی که به لحاظ پزشکی توانایی تحمل آن را داشتند صادر شده است. در مورد اینکه آیا احکام صادر شده اجرا هم شده اند یا نه، اطلاعی در دست نیست. در آوریل ۲۰۱۳، یک مهاجر مسلمان به ۴۰ ضربه شلاق برای شرب خمر محکوم شد. در ژوئن ۲۰۱۴، یک مهاجر مسلمان به ۴۰ ضربه شلاق برای شرب خمر و رانندگی تحت تأثیر الکل محکوم شد. سنگسار در قطر یک مجازات قانونی به شمار می رود، هر چند که هرگز مورد استفاده قرار نگرفته است. ارتداد جرمی مستوجب مجازات مرگ است. توهین به مقدسات مجازات حداکثر هفت سال زندان و تبلیغ و تلاش برای تغییر دین مردم می تواند مجازات تا ۱۰ سال زندان به همراه بیاورد. در شریعت اسلامی همجنسگرایی جرم است و در مورد مسلمانان می تواند با رضایت برای م
ردان تا ۵ سال زندان داشته باشد. الکل. مصرف الکل در قطر برای غیرمسلمانان آزاد است. برخی از هتل های لوکس پنج ستاره مجاز به فروش الکل به مشتریان غیر مسلمان هستند. نوشیدن الکل برای مسلمانان در قطر ممنوع است و افراد منخطی از این قانون محکوم به شلاق می شوند. مهاجران غیرمسلمان می توانند مجوز خرید الکل برای مصرف شخصی دریافت کنند. شرکت توزیع قطر (شرکت تابعه هواپیمایی قطر) دارای مجوز واردات الکل و گوشت خوک است. این شرکت تنها فروشگاه نوشیدنی های الکلی و گوشت خوک کشور را اداره می کند و این محصولات را به دارندگان مجوز مصرف الکل می فروشد. مقامات قطری تمایل خود را برای صدور مجوز مصرف الکل در محوطه هواداران (Fan zone) در طول جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ ابراز کرده اند. تا پیش از دسامبر ۲۰۱۱ رستوران های مروارید قطر (یک جزیره مصنوعی در نزدیکی دوحه) مجاز به سرو نوشیدنی های الکلی بودند. اما از آن تاریخ به بعد آنها خواسته شد تا فروش الکل را متوقف کنند. هیچ توضیحی برای اعمال این ممنوعیت داده نشد. گمان برده می شود که دلیل این ممنوعیت به تمایل دولت برای ارائه تصویری دینمدار از خود پیش از برگزاری انتخابات مجلس شورای قطر و همچنین شایعات مربو
ط به اختلاف مالی میان دولت و توسعه دهندگان این استراحتگاه مرتبط بوده باشد. حجاب. قطر در سال ۲۰۱۴ پویش عفاف را برای یادآوری لباس مناسب به گردشگران را راه اندازی کرد. به گردشگران زن توصیه می شود که از پوشیدن ساپورت، مینی ژوپ و لباس های تنگ خودداری کنند. همچنین به مردان توصیه می شود شلوار کوتاه و شلوارک نپوشند. بر اساس مقررات پشتیبان های ویزا در قطر، پشتیبان ها (کارفرمایان مهاجران خارجی) به صورت یکجانبه توانایی لغو مجوز اقامت کارگران، سلب اختیار از کارگران برای تغییر کارفرمای خود، گزارش کارگر به پلیس به عنوان «متواری»، و ممنوع الخروج کردن کارگران را دارند. در نتیجه، ممکن است کارفرمایان ورود و خروج کارگران از کشور را محدود کنند و کارگران هم ممکن است از گزارش سوءاستفاده ادعای حق و حقوق خود بترسند. طبق نظر کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری، سیستم پشتیبانی از ویزا با دشوار کردن ترک کارفرمای سوء استفاده گر و سفر به خارج از کشور برای کارگران مهاجر، اجازه می دهد تا کارگران وادار به کار اجباری شوند. قطر همچنین استانداردهای دستمزد را برای کارگران مهاجر خود اعمال نمی کند. در تلاش برای بهبود شرایط کارگران، قطر به دی
ال ای پایپر، مشاور حقوقی بین المللی، برای تهیه گزارشی دربارهٔ سیستم کار مهاجرین، مأموریت داد. در ماه مه ۲۰۱۴ دی ال ای پایپر بیش از ۶۰ توصیه برای اصلاح سیستم پشتیبانی از ویزا از جمله لغو ویزای خروج و اعمال حداقل دستمزد ارائه کرد. قطر متعهد به اجرای توصیه ها شده است. این قانون در سال ۲۰۲۰ توسط امیر قطر لغو شد و کارگران می توانند بدون نظر کارفرما خود مجوز اقامت خود را لغو کنند. قوه مجریه. پس از استقلال قطر در سال ۱۹۷۱، خانواده سلطنتی آل ثانی قدرت خود را حفظ کردند. امیر رئیس دولت قطر است و حق حکومت متعلق به خانواده آل ثانی است. از نظر سیاسی، قطر در حال تغییر از یک جامعه سنتی به یک دولت رفاه مدرن است. نهادهای دولتی برای نیل به ملزومات پیشرفت اجتماعی و اقتصادی ایجاد شده اند. قانون اساسی ۱۹۷۰ قطر که نشات گرفته از سنن محلی و فرهنگ محافظه کار اسلامی بود، قدرت برتر را در اختیار امیر قرار داد. نقش امیر تحت متأثر از سنت های رایج از جمله مشاوره، حکومت بر اساس اجماع و محترم شمردن حق شهروندان برای درخواست شخصی از امیر است. امیر، در حالی که مستقیماً به هیچ کس پاسخگو نیست، نمی تواند احکام اسلامی را نقض کند، و در عمل باید دید
گاه های علمای برجسته و نهادهای مذهبی را در نظر بگیرد. جایگاه آنها در مجلس شورا که یک نهاد انتصابی است پیش بینی شده است که به امیر در تنظیم سیاست هایش کمک می کند. در فوریه ۱۹۷۲، شیخ خلیفه بن حمد آل ثانی، ولیعهد و نخست وزیر وقت، پسرعموی خود، امیر احمد را برکنار کرد و قدرت را در دست گرفت. این حرکت توسط اعضای کلیدی خاندان ثانی پشتیبانی شد و بدون خشونت یا علائم ناآرامی سیاسی رخ داد. در ۲۷ ژوئن ۱۹۹۵، شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی، پدرش شیخ خلیفه را طی یک کودتای بدون خونریزی از پادشاهی خلع کرد. شیخ حمد و پدرش در سال ۱۹۹۶ با هم آشتی کردند. به دنبال به قدرت رسیدن حمد، افزایش آزادی مطبوعات پیگیری شد و شبکه تلویزیونی الجزیره که به عنوان نمونه ای از منبع سانسور نشده اخبار در کشورهای عربی به شمار می رود، در اواخر سال ۱۹۹۶ تأسیس شد. هرچند، این شبکه واکنش های منفی بسیاری از دولت های عربی را برانگیخته است. در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۳، تمیم بن حمد آل ثانی، پس از اینکه پدرش حمد در یک سخنرانی تلویزیونی از قدرت کناره گرفت، امیر قطر شد. وزارتخانه ها. منبع: وزارت کشور مجلس شورا. مجلس شورا دارای ۳۵ عضو انتصابی است که تنها وظایف مشورتی دارند. با این
وجود، قانون اساسی سال ۲۰۰۳ قطر خواستار تشکیل مجلس قانونگذاری با ۴۵ کرسی است که از این تعداد تکلیف ۳۰ کرسی باید با انتخابات مشخص شده ۱۵ نماینده هم توسط امیر به عضویت مجلس منصوب شوند. در ۱ آوریل ۲۰۰۶ حمد بن جاسم بن جبر آل ثانی که در آن زمان معاون اول نخست وزیر و وزیر خارجه قطر بود، طی بیانیه ای اعلام کرد که انتخابات مجلس در سال ۲۰۰۷ برگزار خواهد شد. این موضوع به تعویق افتاد و یک کمیته مشورتی برای بررسی موضوع ایجاد شد. بعدتر مجلس شورا انتخابات را برای ژوئن ۲۰۱۰ برنامه ریزی کرد اما باز هم انتخابات برگزار نشد. در ماه نوامبر ۲۰۱۱، امیر اعلام کرد انتخابات در سال ۲۰۱۳ برگزار خواهد شد، اما در شب پیش از کناره گیری از قدرت، حمد بن خلیفه آل ثانی امیر وقت انتخابات را به تعویق انداخت و عضویت اعضای مجلس را تمدید کرد. در ماه نوامبر ۲۰۱۷، امیر تمیم بن حمد آل ثانی ۲۸ عضو جدید از جمله چهار زن را به عضویت در مجلس منصوب کرد و عضویت ۱۳ عضو دیگر را تمدید کرد. در حال حاضر ۴۱ نفر به طور رسمی در عضویت این مجلس هستند. دست کم تا سال ۲۰۱۹ انتخاباتی برگزار نخواهد شد. احزاب سیاسی و انتخابات. قطر در سال ۲۰۰۳ قانون اساسی خود را به همه پرسی
گذاشت که به شدت مورد حمایت واقع شد. اولین انتخابات شهرداری ها با شرکت رای دهندگان و نامزدهای مرد و زن در سال ۱۹۹۹ برگزار شد. اولین انتخابات مجلس، برای دو سوم از ۴۵ کرسی شورای قانونگذاری، برای سال ۲۰۱۶ برنامه ریزی شده بود. هرچند در ماه ژوئن ۲۰۱۶ این انتخابات به طور موقت حداقل تا سال ۲۰۱۹ به تعویق افتاد. حق رأی در حال حاضر محدود به انتخابات شهرداری و دو سوم کرسی های مجلس شورای قطر است و سن رأی دهی ۱۸ سالگی تعیین است. به علت دشواری کسب تابعیت قطری، مهاجرین ساکن قطر امکان شرکت در انتخابات را ندارند. شورای شهرداری منتخب هیچ قدرت اجرایی ندارد، اما می تواند به وزیر مشاوره دهد. حقوق بشر. مقامات قطری کنترل نسبتاً شدیدی بر آزادی بیان دارند. گزارش آزادی در جهان ۲۰۱۹ منتشر شده توسط «خانه آزادی» قطر را به عنوان «غیر آزاد» فهرست می کند و در مقیاس ۱ تا ۷ (۱ برای آزادترین کشورها)، به قطر نمره ۶ در آزادیهای سیاسی و ۵ در آزادی های مدنی داد. در فهرست شاخص دموکراسی ۲۰۱۸ قطر به عنوان یک «رژیم اقتدارگرا»، با نمره ۳/۱۹ از ۱۰ در بین ۱۶۷ کشور در رتبه ۱۳۳ قرار گرفت. تقسیمات کشوری. ۸ شهرداری در قطر وجود دارد؛ دوحه، الضعاین، الریان، الخ
ور، الوکره، الشحانیه، الشمال و ام صلال. هر شهرداری مسئولیت های اداری حوزه استحفاظی (شهرها و مناطق) خود را به عهده دارد. روابط خارجی. در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۵، برای اولین بار قطر به مدت دو سال به عضویت غیردائم شورای امنیت سازمان ملل برای دوره ۲۰۰۶–۲۰۰۷ انتخاب شد. در ماه می ۲۰۰۶، قطر بیش از ۱۰۰ میلیون دلار برای کمک به کالج ها و دانشگاه های لوئیزیانا در طوفان کاترینا آسیب دیدند اختصاص داد. بخشی از این پول نیز بین خانواده هایی که به منازلشان در جریان طوفان آسیب دید توزیع شد. با ظهور بهار عربی در سال ۲۰۱۱، قطر به حمایت از معترضین در برخی کشورها پرداخت. همچنین قطر به عملیات ناتو در لیبی پیوست و برخی گروه های مخالف حکومت وقت را مسلح کرد. قطر همچنین حامی و تأمین کننده مالی برخی گروه های شورشی در جنگ داخلی سوریه بوده است. دولت قطر مالک شبکه تلویزیونی الجزیره است. نحوه عملکرد این شبکه به گونه ای بوده است که باعث اعتراض برخی همسایگان عرب قطر شده است. قطر در نهادهای بین المللی زیر عضو است:
حسین ابوالصدق طراح صدا و صداگذاری و میکس سینمای ایران است. "حسین ابوالصدق" ۹ بار کاندیدای بهترین صداگذاری و میکس، از جشنواره فیلم فجر شده است. وی همچنین برنده دیپلم افتخار برای فیلم روزهای زندگی از سی امین دوره جشنواره بین المللی فیلم فجر شد.
پرویز شاهبازف سیاستمدار اهل جمهوری آذربایجان و سکاندار وزارت انرژی این کشور است. زندگی نامه. پرویز شاهبازف فرزند «اوقتای» در ۲۴ نوامبر سال ۱۹۶۹ در شهر باکو زاده شد. وی دانش آموخته آکادمی دولتی نفت آذربایجان بین سال های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲ می باشد. در بازه زمانی سال های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۹ به سربازی رفت. در سال ۱۹۹۱، کارنامه شغلی خود را به عنوان دیپلمات در وزارت امور خارجه جمهوری آذربایجان آغاز نمود. بین سال های ۱۹۹۱ الی ۱۹۹۲ به عنوان دبیر دوم در قسمت روابط اقتصادی بین الملل در وزارت امور خارجه و همچنین ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ در سفارت جمهوری آذربایجان در کشور آلمان فعالیت داشت. از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ چند سمت را در این وزارتخانه عهده دار شد. در فاصله زمانی ۱۹۹۸ الی ۲۰۰۱، مشاور سفیر جمهوری آذربایجان در اتریش بود. در سال ۲۰۰۵، به ریاست انجمن امنیت و همکاری سازمان امنیت و همکاری اروپا رسید. در ماه اوت سال ۲۰۰۵، به عنوان سفیر فوق العاده و تام الاختیار جمهوری آذربایجان راهی آلمان شد، که در این سمت تا سپتامبر ۲۰۱۶ باقی ماند. وی به خوبی به زبان های انگلیسی، روسی و آلمانی مسلط است. در ۱۲ اکتبر سال ۲۰۱۷، به زمامداری وزارت انرژی جمهوری آذربایجان ر
رامین قلی زاده سیاستمدار آذربایجانی است. وی مسئولیت وزارت حمل ونقل، ارتباطات و فناوری های پیشرفته جمهوری آذربایجان را به عهده دارد. زندگی نامه. رامین قلی زاده در اول فوریه سال ۱۹۷۷، در باکو به دنیا آمد. بعد از آنکه دبیرستان را در سال ۱۹۹۳ پشت سر گذاشت، وارد دانشگاه اقتصاد آذربایجان گردید. در سال ۱۹۹۷، از مقطع کارشناسی و در سال ۱۹۹۹، از کارشناسی ارشد دانشگاه یادشده دانش آموخته گردید. در بازه زمانی ۲۰۰۵ الی ۲۰۱۵ در بنیاد حیدر علی اف فعالیت نمود. در سال ۲۰۱۴، الهام علی اف، رئیس جمهوری آذربایجان از رامین قلی زاده در پاس مشارکت فعالش در حفظ و تبلیغ میراث حیدر علی اف، رهبر ملی مردم آذربایجان با اعطای نشان «ترقی» تقدیر نمود. در ۲۵ نوامبر سال ۲۰۱۵، رامین قلی زاده به فرمان الهام علی اف، رئیس جمهوری آذربایجان به عنوان معاون اول وزیر ارتباطات و فناوری های پیشرفته این کشور منصوب گردید. در ۱۵ ژانویه سال ۲۰۱۶، بر پایه فرمان الهام علی اف، رئیس جمهوری آذربایجان به زمامداری وزارت ارتباطات و فناوری های پیشرفته آذربایجان رسید.
آنتونی ونگ ییو-مینگ (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل هنگ کنگ است.
نماد مجارستانی شناسه نام گذاری کنوانسیون در برنامه نویسی کامپیوتر است، که در آن نام یک متغیر یا تابع نشان دهندهٔ قصد یا نوع داده ها است. نشانه گذاری های اصلی مجارستانی از نوع نام گذاری در کنوانسیون برنامه های مجارستانی استفاده می کند، زیرا در بخش توسعه برنامه های مایکروسافت در ورد، اکسل و سایر برنامه ها، محبوب شده است.
قلیاب نوعی هیدروکسید فلز است که به شکل سنتی از حلٌال شویی خاکستر (که شامل مقدار زیادی پتاسیم کربنات می باشد) بدست می آید یا قلیایی قوی که بسیار در آب انحلال پذیر است و محلول های خورنده بازی ایجاد می کند. وقتی فردی در معرض قلیاب قرار گرفت، باید فوراً لباس ها/مواد آلوده را درآورد؛ به آرامی پوست را برس بکشد/پاک کند و سپس محل تماس را به مدت ۱۵ تا ۶۰ دقیقه با آب جاری بشوید و با خدمات اورژانس تماس بگیرد. در طول جنگ های صلیبی و قرون وسطی، زنان از آب ژاول، سرب و قلیاب به عنوان پودر صورت استفاده می کردند.
از تنهایی گریه مکن آلبومی با خوانندگی سالار عقیلی و آهنگسازی ابوالفضل صادقی نژاد و شعرهای محمدرضا یار است این آلبوم در تاریخ ۷ فروردین ۱۳۹۵ در ایران توسط مؤسسهٔ فرهنگی هنری صدای هنر منتشر شده است. این آلبوم به چاپ دوم رسید و ترانه از تنهایی گریه مکن این آلبوم با همراهی ارکستر ملی ایران در کنسرت های مختلف اجرا شد.
آلن تورن ؛ (۳ اوت ۱۹۲۵–۹ ژوئن ۲۰۲۳) جامعه شناسی اهل فرانسه است. او مدیر پژوهشی در مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی بود و مرکز تحقیقات جنبش های اجتماعی را تأسیس کرده بود. وی پدیدآور اصطلاح «جامعه پساصنعتی» است. تورن بر اساس برآوردی مبتنی بر داده های «شاخص ارجاعات در حوزهٔ علوم اجتماعی»، در میان بیست دانشمند زنده ای قرار داشت که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ در این حوزه بیشترین ارجاعات علمی را به خود اختصاص داده بودند. از مهمترین شاگردان او می توان به مانوئل کاستلز، فرانسوا دوبه و آلبرتو ملوچی اشاره کرد. دختر او ماریسول تورن، وزیر پیشین امور اجتماعی، بهداشت و حقوق زنان فرانسه است. آلن تورن همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده است. در ایران آثار او عمدتاً توسط سلمان صادقی زاده به فارسی برگردان شده است که از جملهٔ آنها می توان به «پارادایم جدید»، «برابری و تفاوت: آیا می توانیم با هم زندگی کنیم؟»، «دموکراسی چیست؟» و «بازگشت کنشگر: نظریهٔ اجتماعی در جامعهٔ پساصنعتی» اشاره کرد. کتابهای پارادایم جدید و برابری و تفاوت به ترتیب در سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۹ در زمرهٔ نامزدهای نهایی جایزهٔ کتاب سال ایران بوده اند.
"علی آذرگین" (زادهٔ ۶ شهریور ۱۳۰۶ در تهران – درگذشتهٔ ۲۷ آبان ۱۳۸۷) هنرمند، نقاش معاصر، مشاور هنری مطبوعات و انتشارات در زمینه طراحی و نقاشی و از استادان دانشکده هنرهای زیبای تهران بود. زندگی نامه. علی آذرگین، در سال ۱۳۰۶ خورشیدی در تهران متولد شد. برای مدتی خانواده اش به بادکوبه مهاجرت نمود. در بازگشت، وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در بندرانزلی سپری کرد و پس از چند سال نقاشی در کارگاه شخصی، به تهران رفت تا هنر نقاشی را به صورت آکادمیک دنبال کند. وی در رشته نقاشی دانشکده هنرهای زیبا، به عنوان شاگرد اول مقطع کارشناسی (لیسانس) فارغ التحصیل شد و با کمک بورسیه تحصیلی به اتریش رفت. در وین با جدیت به ادامه تحصیل پرداخت و پس از دریافت مدرک فوق لیسانس به ایران بازگشت و تحصیلات خود را در دوره دکتری در دانشکده هنرهای زیبا در تهران با دفاع از رساله خود با موضوع «نقوش و طرح های جوراب های تالشی» به پایان رساند. هم چنین به عنوان استاد دانشکده هنرهای زیبا دعوت و مشغول به کار شد. ازدواج. علی آذرگین در هنگام اقامت و تحصیل در اتریش، با هنرمند اتریشی یوتا آذرگین آشنا شده و این آشنایی به ازدواج منجر می شود. یوتا آذرگین، در