Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سرخرگ سینه ای بالایی یا شریان توراسیک فوقانی () سرخرگ کوچکی است که از قدام اولین قسمت سرخرگ زیربغلی (اگزیلاری)، نزدیک کنار تحتانی ماهیچه زیرترقوه (ساب کلاویوس) جدا می شود، سپس به طرف جلو و داخل رفته و از بین دو ماهیچه سینه ای بزرگ (پکتورالیس ماژور) و کوچک (مینور) می گذرد. سرخرگ سینه ای بالایی به این عضلات و به جدارهای قدامی و داخلی ناحیه زیر بغل (اگزیلا) خون رسانی می کند. این سرخرگ اولین و دومین فضای بین استخوانی و قسمت فوقانی ماهیچه دندانه ای پیشین (سراتوس انتریور) را نیز مشروب می کند. سرخرگ سینه ای بالایی با سرخرگ های پستانی داخلی و میان دنده (اینترکوستال) بازپیوند می یابد.
آمینا پیرانی ماجی (؛ ۱۵ ژانویه ۱۸۹۲ – ۱۰ نوامبر ۱۹۷۹) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ایستگاه آخر"، "میهمان یک شبه"، "همچون برگ ها"، "داستان عشق"، "ورای عشق"، "مانون لسکو" و "کاراواجو" اشاره کرد.
پادشاهان مامبو (به انگلیسی: The Mambo Kings) یک فیلم سینمایی آمریکایی-فرانسوی محصول سال ۱۹۹۲ در ژانر فیلم موزیکال و درام بر اساس رمانی به همین نام به کارگردانی آرن گلیمچر می باشد. بازیگران اصلی این فیلم آرماند آسانته، آنتونیو باندراس، کتی موریارتی و ماروشکا دتمرس هستند. داستان در اوایل دهه ۱۹۵۰ اتفاق می افتد. داستان. سزار و نستور برادران نوازنده ای هستند که در سال ۱۹۵۰ کوبا را به مقصد آمریکا ترک می کنند. آن ها امیدوارند که بتوانند به جایگاه بالایی در موسیقی لاتین برسند. سزار برادر بزرگ تر و مرد تجارت است. نستور آهنگ ساز است و نمی تواند زنی را که قلبش را در کوبا شکسته است، فراموش کند… فیلم برداری. فیلم برداری اصلی از ۱۸ مارس ۱۹۹۱ آغاز شد. این فیلم با بودجه ۱۵ میلیون دلار ساخته شد و در لوکیشن در لس آنجلس، کالیفرنیا، فیلم برداری شد.
پونچیک با نامِ اصلی پونچیکی (؛ ؛ ) نوعی دونات مغزپُر لهستانی است. پونچیک، خمیری گرد است که درونش کِرِم شیرین یا مربا دارد و در درونِ روغن پخته می شود و معمولاً با شکر قنادی، یخ چینه، یا خلال پرتقال خشک پوشانده می شود. در نوع سنتی آن، گاهی مقداری اندکی عرق دوآتشه به خمیرش پیش از پختن، اضافه می گردد و باعث می شود که روغن به عمقِ خمیر نفوذ نکند. پونچیک باید قوامی نرم و شکننده داشته باشد و یک نوارِ روشن به دورش باشد که نشان دهندهٔ تازه بودنِ روغنی است که در آن پخته شده است. خمیر پونچیک حاوی تخم مرغ، روغن، شکر، مخمر و گاهی شیر است. انواع مختلفی از میوه و کِرِم برای پُر کردن درون این خمیر به کار می رود و رویش با شکر قنادی تزئین می شود. کِرِم های سنتی لهستانی که برای پونچیک به کار می رود، مربای آلو و مربای برگ نسترن است؛ اما امروزه از مارمالاد توت فرنگی، زغال اخته آبی، تمشک، سیب، کرم باواروآ و کاستارد هم استفاده می شود. پونچیک دست کم از قرون وسطی در لهستان شناخته شده بود است. بنا بر نظرِ مورخ لهستانی یندژی کیتوویچ، در دوران حکومت آگوست سوم لهستان و تحت تأثیر آشپزهای فرانسوی که به لهستان آمده بودند، کیفیت خمیر پونچیک
بهبود یافت و این پیراشکی سبک تر، و قوامی اسفنجی اما مقاوم یافت. روز پونچیک. در لهستان، پونچیک را در پنجشنبه چاق (Tłusty Czwartek) می خورند که آخرین پنجشنبه پیش از چهارشنبه خاکستر و آغاز چله روزه است. دلیل سنتی پخت پونچیک در این روز، آن بود که می بایست تمامی چربی، شکر، تخم مرغ ها و میوه در منزل به مصرف رسیده و تمام شود؛ چرا که مصرف آنها طی ایام روزه داری مسیحی در فصل «چله روزه» ممنوع بود. در ایالات متحده آمریکا این سنت قدیمی توسط لهستانی های دور از وطن به خصوص در شهرهای شیکاگو، دیترویت، میلواکی، سینسیناتی، تولیدو، کلیولند، فیلادلفیا، پیتسبرگ، نیوجرسی و شیکوپی در سه شنبهٔ چاق و گاهی مجدداً در پنجشنبه چاق (در شیکاگو) اجرا می شود.
آنجلیکا ایپولیتو (؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۴۴) بازیگر اهل ایتالیا است. وی دانش آموخته آکادمی ملی هنرهای نمایشی سیلویو دامیکو است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هیولا" اشاره نمود.
هیولا () یک فیلم دلهره آور به کارگردانی لوئیجی زامپا است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
ماریو ولپیانی (؛ زادهٔ ) فیلم بردار اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در ساخت آنها نقش داشته است، می توان به "فقط سیاهی"، "دفتر خاطرات یک دیوانه"، "دیلینجر مرده است"، "سورچرانی بزرگ"، "وقتی حرف می زنی دهنت رو ببند!"، "پرستار شب"، "گربه چشم یشمی"، "شیفتهٔ جولیا" و "هیولا" اشاره نمود.
مهدی شریفیان (زاده ۱۳۵۷) سیاستمدار ایرانی و فرزند هرمز شریفیان از کشته شدگان نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی است. او در انتخابات مجلس یازدهم در فهرست نهایی اصولگرایان قرار داشت و توانست با کسب ۷۶۰ هزار و ۱۶ رأی به عنوان نفر بیستم از حوزه انتخابیه تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس از استان تهران به مجلس راه یابد. دیدگاه ها. مهدی شریفیان در تشریح نحوه پدیدآوردن نهضت خدمات اجتماعی در کشور گفت یک ظرفیت عظیم مردمی از جوانان و البته افراد با تجربه در بسیاری از نقاط کشور وجود دارد که با میدان دادن و نقش تعریف کردن برای این ظرفیت مردمی قطعاً ما خواهیم توانست یک نهضت پرشور خدمات اجتماعی ایجاد کنیم.
نورینا ماچابلی (؛ – ) بازیگر، ناشر و عطرساز اهل ایتالیا و از شاگردان مهربابا بود. به یادماندنی ترین اجرای او، نقش مریم مقدس در نمایش اصلیِ شگفت انگیز و پانتومیم "معجزه" بود؛ نمایشی که توسط کارل فولمولر نوشته شده بود و او در سال ۱۹۰۴ با وی ازدواج کرد. این نمایش ابتدا در آلمان تولید شد و در تاریخ ۲۳ دسامبر ۱۹۱۱ در سالن المپیا، لندن افتتاح شد. در تاریخ ۲۳ دسامبر ۱۹۲۳، این نمایش در تئاتر برادوی در شهر نیویورک روی صحنه رفت و سپس در تورهایی در دیترویت، میلواکی و دالاس به اجرا درآمد. ‏در نسخه نیویورک، او به صورت نوبتی هر شب با لیدی دیانا کوپر، یکی از زیبایان بین المللی آن دوره، ایفای نقش می کرد. در مجموع، نورینا بیش از ۱٬۰۰۰ اجرای این نمایش را بر عهده داشت. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "معجزه" و "گم گشته در تاریکی" اشاره کرد.
پائولا پتسالیا (؛ ۱۳ سپتامبر ۱۸۸۹ – ۱۷ دسامبر ۱۹۲۵) بازیگر اهل پادشاهی ایتالیا بود. او در دورانِ سینمای صامت در ایتالیا فعالیت داشت و نامش در یکی از اشعار امبر تمبلین در کتاب «"الماس تاریک"» (۲۰۱۵) ذکر شده است.
ایلیزا سِـوِری (؛ – ) بازیگر اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رهایی" و "در لباس دلقک" اشاره نمود.
رهایی () یک فیلم صامت درام ایتالیایی به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دیانا کارن و ایلیزا سِـوِری اشاره کرد.
آلبرتو پاسکوالی (؛ ۲۴ اوت ۱۸۸۲ – ۱۵ فوریه ۱۹۲۹) بازیگر اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "رهایی" اشاره کرد.
میشل آنتوان کاره (؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم، نمایشنامه نویس، فیلم نامه نویس و لیبرتو اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "معجزه" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
ماریا پیا دی مئو (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا است. او دوبلور رسمی مریل استریپ در کشور ایتالیا است و به جای جین فوندا، آدری هپبورن، جولی اندروز، جولی کریستی و شرلی مک لین هم صحبت می کند. پدر و مادر او هر دو بازیگر تئاتر و سینما بودند و ماریا کار بازیگریش را با آنها روی صحنه تئاتر آغاز کرد.
لیویا د پائولیس () بازیگر، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "اموتیکون ;)" اشاره نمود.
رام مادهاو یک سیاستمدار هندی است که در جایگاه دبیرکل امنیت ملی هندوستان مشغول به فعالیت است. مادهاو وابسته به بی.جی. پی است. او در گذشته نیز عضو گروه آر.اس. اس بوده و در رابطه با میهن پرستی باستانی هندوستان کتابهایی نوشته است. از معروفترین کتابهای او «چین و هندوستان پس از ۵۰ سال جنگ» نام دارد که در آن به مقایسه و پیشرفت چین در برابر عقب ماندن هندوستان اشاره می کند. پیشینهٔ فعالیت سیاسی. مادهاو در سن نوجوانی داوطلبانه به آر.اس. اس پیوست. در سال ۱۹۸۱ نیز داوطلبانه به کارمند تمام وقت این سازمان تبدیل شد و به دلیل میهن پرستی شدیدی که داشت، به مقام های بالایی در سازمان نیز دست پیدا کرد. او به مدت ۲۰ سال برای آر.اس. اس کار کرد و تا به امروز بیش از ۱۲ کتاب نوشته است. او هم اکنون صاحب چند نشریه و مجله میهن پرستی در کشور هندوستان است. او از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۱۴ در جایگاه «سخنگوی دولت» فعال بود و پس از آن از سال ۲۰۱۴ تاکنون «دبیرکل امنیت ملی هندوستان» است. دیدگاه ها. او بر این باور است که هندوستان برای مقابله با طرح راه ابریشم جدید چین باید راهکارهای جدیدی پیدا کند و به کار بگیرد. وی در مصاحبه ای که با مهدی حسن روزنامه
نگار و مجری شبکه الجزیره عربی در رابطه به مسائل کشمیر داشت به او گفت: او هرگز از مهدی حسن به دلیل این گفته های خود پوزش نخواست و از سوی جامعهٔ خبرنگاری نیز سرزنش شد. مهدی حسن عنوان کرد که از آن روز به بعد، ترول های اینترنتی او را به همکاری و حمایت از داعش متهم می کنند.
علی رضایی (تولد ۱۳۰۰ شمسی) سرمایه دار، کارآفرین و عضو هیئت مدیره اتاق بازرگانی تهران است. اعضای اصلی و سیاسی این خاندان (خانواده رضایی) شامل سه برادر بود که در بین این سه برادر، برادر بزرگتر، علی توانست یکی از سرمایه داران بزرگ کشور شود و لقب سلطان آهن را به خود اختصاص دهد. خاندان رضائی از جمله خاندان های مهم زمان پهلوی دوم بودند که توانستند در امور اقتصادی از ثروتمندان و صاحب اعتباران رجال شوند و از طریق ثروت خود نقش مهمی را در امور سیاسی ایفا نمایند. زندگی. علی رضایی تحصیلات ابتدایی را در سبزوار و نیز دبستان ادب تهران گذراند. او در رشته بازرگانی و کالج آمریکایی/البرز تهران تحصیل کرد، و سپس با ورود به دانشسرای عالی، در رشته زبان خارجه مدرک کارشناسی گرفت. از ۱۳۲۴ و پس از پایان خدمت سربازی، وارد بازار کار و سرمایه شد. در ۱۳۳۱ به اکتشاف معادن و سرمایه گذاری در این زمینه پرداخت؛ و به مرور به یکبار موفق ترین شخصیت های بازرگانی و صنعتی ایران مبدل شد. او مدیرعامل شرکت معادن فاریاب بود که از بزرگ ترین واحدهای صنعتی ایران به حساب می آمد. شرکت های اکتشاف و استخراج معادن فاریاب، معادن اسفندقه و معادن منگنز شاهرخ، که بز
رگ ترین شرکت های معدنی ایران در زمینه سنگ کرومیت و منگنز بودند را به اتفاق برادرانش تأسیس کرد. از سال ۱۳۴۴ به صنعت روی آورد و اولین کارخانه آهن ساختمانی را تأسیس کرد؛ شرکت سهامی کارخانجات فولادسازی ایران و کارخانجات نورد آریا و صنایع فلزی خوزستان قدم های بعدی او در راه تولید انواع آهن های ساختمانی بوده است. او سپس کارخانجات نورد شهریار، شرکت سهامی کارخانجات فولادسازی شهریار، کارخانجات مفتول سازی شهریار، صنایع فلزی شهریار، لوله سازی شاهرخ، کارخانجات نورد شاهین و نورد شهباز (630) را یکی پس از دیگری به کمک همکاران به وجود آورد. شرکت صنعتی ذوب آهن آلات قراضه در کوره های الکتریکی با مقیاس بزرگ به نام شرکت سهامی کارخانجات ذوب شهریار را با مشارکت مردم و بانک توسعه صنعتی و معدنی تأسیس کرد؛ که مجموعه این تأسیسات به نام گروه صنعتی شهریار مشغول به کار بود. در نهایت رضایی بانک شهریار را در سال ۱۳۵۲ تأسیس کرد که اغلب اعضای مؤسس آن از صاحبان صنایع عمده ایران بودند که از جمله می توان به محمدتقی برخوردار، محمدرحیم متقی ایروانی، حسین قاسمیه، رکن الدین سادات تهرانی، سیاوش ارجمند، ناصر اولیایی، محسن آزمایش، منصور یاسینی و... اش
اره کرد. علی رضایی بنیان گذار بانک شهریار اعلام کرد که بانک اعتبارات صنعتی فروش صد میلیون تومان از سهام این بانک را به مردم به عهده خواهد گرفت. بانک اعتبارات صنعتی با توجه به گسترش مالکیت صنعتی به منظور تسریع در ثبت دادن بانک و انجام تشریفات قانونی در کوتاه ترین مدت ممکن مبلغ ۵۰ میلیون تومان بابت ۵۰درصد سهامی که قرار است به مردم فروخته شود به بانک مرکزی ایران خواهد پرداخت. در سال ۱۳۵۴ این بانک ۳ هزار نفر سهامدار داشت. او در انتخابات ۱۳۵۴ مجلس سنا، با کسب ۱۴۳۰۰۹ رأی از مجموع ۹۴۲۹۳۶ رأی مأخوذه در حوزه انتخابیه تهران به عنوان نفر سوم برگزیده شد. اتاق بازرگانی تهران. رضایی دو دوره نماینده اتاق صنایع و معادن ایران بوده و عضویت هیئت رئیسه اتاق صنایع و معادن ایران را به مدت چهار سال یعنی دو دوره داشته است. از سال ۱۳۴۶ به نمایندگی اتاق بازرگانی تهران انتخاب شده و در سال های ۱۳۴۷ و ۱۳۴۸ نیابت اتاق بازرگانی تهران را به عهده داشته است. او نماینده اتاق های بازرگانی و صنایع و معادن تهران و همچنین ایران نیز بوده است.
نشان سوم اسفند () یکی از نشان های افتخار در ایران است. این نشان به یادبود روز سوم اسفند ماه ۱۲۹۹ که رضاشاه به منظور پایان دادن به دوره پریشانی کشور، کودتا کرد، تهیه و به فرمان شخص شاه فقط به افسران و هم ردیفانی که در کودتای مزبور شرکت داشتند، به پاس خدمات و فداکاری ایشان اعطاء گردید و بعد از این در مقابل هیچ نوع عملیات و خدمتی اعطاء نشد. این نشان یک نوع و دارای یک درجه بود؛ روی این نشان به شکل فروهر: نقش تمام تنه سرباز هخامنشی با دو بال که روی بال سمت راست، ربع قرص خورشید با اشعه از جنس مس و در پایین محل اتصال بال ها به تنه، تاریخ مسی «حوت ۱۲۹۹» به طور برجسته آمده است. روبان این نشان از نواری با سه خط عمودی قرمزرنگ و دو خط عمودی سیاه رنگ تشکیل شده است.
آکاند بِهارات یا آکاند هندوستان که در زبان سانسکریت به معنای "هندوستان یکپارچه" است یک واژهٔ بازپیوندخواهی است و در برای ضمیمه کردن برخی از کشورهای جنوب شرق آسیا و آسیای مرکزی به خاک هندوستان ساخته شده است. این واژه بر پایهٔ اندیشه پان هندوئیسم بنا شده است در تلاش برای ایجاد یک امپراتوری هندویی در مناطقی است که کشور هندوستان به آنها چشم داشت دارد و آن را جزئی از قلمروی فرهنگی هند بزرگ قلمداد می کند. هواداران این جنبش خود را از نژاد هندوآریایی می دانند و پیروان ادیان سامی را غیربومی و مهاجم می نامند. تاریخچه. هندوستان در گذشته شاهد امپراتوری هایی از جمله پادشاهی مائوریا، امپراتوری گورکانی هند و راج بریتانیا بود که هرسه امپراتوری تأثیر بسزایی در مسائل جنوب شرق آسیا و کمرنگ شدن فرهنگ هندویی داشته اند. در دوران جنبش استقلال طلبی هند از امپراتوری بریتانیا یک مبارز آزادی هندو به نام «مانکلال مونشی» پیشنهاد ایجاد یک کشور بزرگ با نام آکاند هیندوستان را مطرح کرد و ماهاتما گاندی با آن موافقت نمود. مونشی بر این باور بود که بریتانیا در پی آن است که با سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن به حضور خود در هندوستان ادامه دهد. او بر
این باور بود که تا زمانیکه انگلیسی ها در کشور هندوستان حضور داشته باشند، ایجاد یک کشور واحد هندوستان بر پایهٔ فرهنگی غیرممکن است. زیرا انگلیس با تحریک کردن مسلمانان موجب آن شده که افکار تجزیه طلبی در میان مسلمانان هندوستان به وجود بیاید. و بعدها با تجزیهٔ خاک پاکستان از هندوستان ثابت شد که حق با وی بوده است. در آن سالها مظهر علی خان از اهالی پاکستان در مقاله اش نوشت که خان عبدالغفار خان پشتونی و یاران میانه روی او در پی ایجاد یک هندوستان بزرگ هستند و تلاش می کند با مسلم لیگ که یک گروه اسلامگرای افراطی است مقابله کنند. فعالان پان هندو و انجمن دینی «هیندو ماهاسابها» به رهبری «وینایاک دامودار ساوارکار» نیز با الگوبرداری از «ناسیونالیسم اروپایی» در قرن بیستم میلادی علیه دین های اسلام و یهودیت در اروپا، مدل مشابهی را در هندوستان پایه ریزی کردند و آن را «آکاند بهارات» نامیدند. این سرزمین رؤیایی همچنین با نام «هیندو راشترا» به معنای «ملت هندوستان» نیز شناخته شده است که این نام قدیمی است و کمتر مورد استفاده قرار می گیرد. فعالیتهای سازمانی این گروه ها به دنبال اتحاد فرهنگی، دینی و سیاسی میان پیروان ادیان هندویی، بودا
یی، سیکی و جینی در سرتاسر شبه قاره هند است. در ابتدای حرکت این جنبش این محدوده از شمال به کشمیر و از جنوب به رامشوارام پایان می یافت. همچنین از غرب به ایالت سند و از شرق به آسام منتهی می شود؛ که در مجموع شامل سه کشور هند، پاکستان، بنگلادش و منطقه جامو و کشمیر بود که امروزه با نام «هند متحد» نامیده می شود. این جنبش با بیگانه خواندن مسلمانان و مسیحیان و یهودیان، آنها را متعلق به خاورمیانه و مناطق سامی نشین می داند و مسلمانان شبه قاره هند را با یهودیان مقیم آلمان در دورهٔ جنگ جهانی دوم مقایسه می کند که مهاجم محسوب می شدند. این گروه افکار ناسیونالیستی آلمان نازی را می ستاید. در دوران معاصر. افکار این جنبش در عصر معاصر شدت بیشتری گرفته و به قلمروی «هند متحد» محدود نمی شود. این جنبش به گروه های محافظه کار هندویی همانند «انجمن دینی هیندو ماهاسابها»، «هندوتوا» و «آر.اس. اس»، «انجمن انقلابی کاکبوسوندی» و بسیاری از انجمن های تندروی هندویی الهام بخشیده است. این گروه ها به دنبال بازگردانی فرهنگ و میراث خالص هندوستان به این کشور هستند که در پی حملهٔ مسلمانان به این کشور در برخی از مناطق کمرنگ شده است. با فازایش جمعیت مسلم
انان در کشور هندوستان، این گروه های محافظه کار احساس خطر کرده و بر روی واژهٔ هندوتوا به معنای «هندویی گری» تأکید زیادی می کنند و مدام خواستار کنار گذاشتن فرهنگ سامی به ویژه دین اسلام هستند. در سال ۱۹۹۳ در یک گردهمایی سالیانه آر.اس. اس نقشه ای از کشور هندوستان به نمایش درآمد که دربردارندهٔ کشورهای پاکستان، نپال، بوتان، بنگلادش، سری لانکا، تایلند و کمبوجیه تحت عنوان یک کشور جدید به نام «آکاند بهارات» بود. درحالیکه منتقدین حزب بهاراتیا جاناتا، این حزب را به خاطر تلاش برای رسیدن به آکاند بهارات سرزنش می کنند حزب بهاراتیا جاناتا به رهبری «نارندرا مودی» و «رام مادهاو» این موضع را رد کرده و علاقهٔ این حزب را صرفاً برای ایجاد «هند متحد» معرفی می کند. ولی گروه آر.اس. اس بسیار سختگیرانه به ایجاد یک هندوستان بزرگ و باستانی عاری از هرگونه مسلمان باور دارد و آن را «آکاند بهارات» می نامد. رهبر آر.اس. اس در کتابهای خود اهمیت واژهٔ آکاند بهارات را برای مردم هندوستان شرح داد و بر آن تأکید کرد. آر.اس. اس بر این باور است که اگر مردم هندوستان آزادی کامل را می خواهند تنها یک کشور بزرگ و متحد هندویی می تواند آن آزادی را برای مردم
هندوستان به ارمغان بیاورد. مجله اُرگنایزر هندوستان متعلق به آر.اس. اس است و این جنبش اندیشه های خود را در مجلهٔ اُرگنایزر منتشر می کند. در سال ۲۰۱۵ طی سفر دیپلماتیک نارندرا مودی به شهر لاهور در کشور پاکستان، دبیرکل امنیت ملی هندوستان رام مادهاو را نیز با خود برد. رام مادهاو به خبرنگار الجزیره عربی گفت: در سال ۲۰۱۹ رهبر آر.اس. اس آقای «ایندریش کومار» عنوان کرد که تا سال ۲۰۲۵ کشور پاکستان با هندوستان بازپیوند خواهد خورد؛ و هندی ها به لاهور و دریاچه ماناساروار در تبت مهاجرت می کنند و یک دولت متحد در شهر داکا ایجاد خواهد شد. بدین ترتیب یک اتحادیه همانند اتحادیه اروپا شکل خواهد گرفت که نام آن «آکاند بِهارات» خواهد بود. «مارکاندی کاتجو» قاضی دادگاه عالی هندوستان ادعا کرد تنها یک راه برای پایان بخشیدن به درگیری ها وجود دارد و آن راه این است که یک کشور جدید متشکل از هندوستان و پاکستان و بنگلادش زیر یک پرچم با ارزش های یک دولت سکولار مدرن پایه ریزی شود. کریشنا آدوانی معاون سابق نخست وزیر هندوستان عنوان کرد که هندوستان قصد دارد بوسیلهٔ ضمیمه کردن پاکستان و بنگلادش یک اتحادیه بزرگ همانند اتحادیه اروپا، ایالات متحده آمری
کا، فدراسیون روسیه و جمهوری خلق چین ایجاد کند. گروه های ملی گرایی هندویی همانند «شیوا سِنا» با حزب بی.جی. پی متحد شده و قصد بر الحاق جامو و کشمیر به خاک هندوستان را دارند. به ویژه پس از لغو ماده ۳۷۰ قانون اساسی هند در سال ۲۰۱۹ میلادی (که در آن مقررات نیمه مختار بودن جامو و کشمیر برچیده شد)، این جنبش های ملی گرایانه برای بازگردانی شکوه باستانی هندوستان به قدرت بسیار زیادی دست یافتند. به دنبال لغو مقررات نیمه مختاری جامو و کشمیر، در اسلام آباد تظاهرات بزرگی علیه نقشهٔ کشور «آکاند بهارات» انجام شد.
یک بمب گیلاسی (انگلیسی: Cherry Bomb آلمانی : Kirschbombe) ترقه ای است که در بسیاری از کشورها به عنوان وسیله ی آتش بازی غیرقانونی طبقه بندی می شود. توصیف. "بمب های گیلاسی" معمولاً گرد هستند، قطری در حدود 2.5 سانتی متر و با یک فیتیله سبز یا قرمز فعال می شوند. آنها حاوی هسته ای هستند که از ترکیب از ماده آتشبازی، یک لایه خاک اره و یک لایه از سیلیکات سدیم تشکیل شده است. موارد غیرقانونی. "بمب های گیلاسی" به دلیل صدای بلند و قدرت انفجاری قوی در بین نوجوانان محبوب است. بدلیل درجه ی بالایی از مواد منفجره (مضربی از نرمال ترقه) و صدمات مرتبط با آن در ایالات متحده و بسیاری از کشورهای دیگر، از جمله آلمان، "بمب های گیلاسی" به عنوان یک وسیله آتش بازی غیرقانونی طبقه بندی شدند و ممکن است دیگر فروخته نشوند. در ایالات متحده محصولاتی که هنوز در دسترس هستند ممکن است حداکثر 50 میلی گرم مواد منفجره در هر قطعه داشته باشد.
نشان رازی () یکی از نشان های افتخار در ایران است. این نشان همانند نشان ابن سینا عالی ترین نشان ویژه کادر پزشکی ارتش شاهنشاهی بوده و دارای دو درجه می باشد و طبق آیین نامه با احراز شرایط خاص که مورد تأیید شورای عالی بهداری ارتش شاهنشاهی واقع می گردید، به کسانی اعطاء می شد که لااقل دارای دیپلم دکترا در یکی از رشته های پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی، دامپزشکی یا علوم وابسته به پزشکی بودند. درجات نشان. نشان رازی در دو درجه اعطاء می گردید.
آتش افروز رومی (در سوئیس شمع رومی نام دارد) یک ابزار آتش بازی کلاسیک است. آتش افروز رومی چندین شعله توپی شکل با رنگ های متفاوت را پشت سر هم، از لوله شلیک می کند. به دلیل پشت سر هم انباشته شدن مواد آتش زا در لوله به صورت پی درپی از بالا به پایین می سوزند و به ترتیب و پشت سر هم شعله های توپی از آن خارج می شود. اگر به جای مواد آتش بازی که شعله های توپی را ایجاد می کند بمب های کوچک منفجره بارگذاری شود، "لوله بمبی" نامیده خواهد شد. در برخی از کشورها، مانند فنلاند و هلند، آتش افروزهای رومی به دلیل خطرات آن ممنوع است.
چادر شهری یا کمپینگ شهری (انگلیسی ، "camping urban") نام یک روند برای اردو زدن در پشت بام خانه ها یا در فضای عمومی شهرها است. این نوع کمپینگ همچنین به عنوان "اردوگاه مخفی" یا "اردوگاه چریکی" شناخته می شود "،" اصطلاحاتی که بر جنبه غیرقانونی کمپینگ شهری تأکید دارد. اگر صاحبان سقف های مسطح یا شهرداری ها از حقوق خود استفاده کنند، و با پلیس و قوه قضاییه تماس بگیرند برای صاحب کمپینگ شهری مشکل ایجاد می شود. برای چادر (کمپینگ) شهری توسط یکی از اعضای جامعه CouchSurfing یک انجمن آنلاین ایجاد شده است که اعضای آن مکان های با امکان چادر زدن و خواب را در اختیار یکدیگر قرار می دهند. چادرزدن یا کمپینگ در مکانهای عمومی و پیاده روها نیز به این اصطلاح تعلق دارد، به عنوان مثال انتظار برای بازکردن شمارنده بلیط در برخی از رویدادها یا نخستین نفر شدن برای خریدهای سال نو.
اردوگاه های مرزی (آلمانی: Grenzdurchgangslager)برای اسکان جمعی پناهندگان یا آوارگان مناطق پیشین شرقی آلمان و SBZ یا بعداً GDR از سال ۱۹۴۵ به بعد بودند. این پناهندگان ابتدا قبل از توزیع در مناطق اشغال کننده میزبان و بعداً ایالت های فدرال در این اردوگاه ها اسکان داده می شدند. بزرگترین اردوگاه مرزی، اردوگاه گذرگاه مرزی فریدلند در نیدرزاکسن بود که با عبور ۳٫۶ میلیون پناهنده همراه بود. دفاتر دیگر برپاشدن اردوگاه موقت مرزی در هوف موشندرف ایالت بایرن، ویزاو، فورت ایم والد و پیندینگ بودند. تا سال ۱۹۵۵، اینگونه اردوگاه ها همچنین ایستگاه هایی برای بازگشت اسرای جنگی آلمانی از اتحاد جماهیر شوروی بودند.
بچه ها نگاهمان می کنند () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی ویتوریو دسیکا است که در سال ۱۹۴۳ منتشر شد. داستان فیلم. «بچه ها نگاهمان می کنند» سعی در برانگیختن احساسات تماشاگران دارد. احساسی که آمیخته با سرزنش و انتقاد است. کودکی بخاطر بولهوسی والدینش قربانی می شود و بی آنکه عواطف او در نظر گرفته شود، در بستر نامساعد جامعه مدفون می گردد. فیلم با استفاده از عناصر مناسب انتقاد کلی از نوع روابط جامعه را مطرح می سازد.
ترشی تخم مرغ از خواباندن تخم مرغ آب پز در محلول آب نمک بسیار قوی بدست می آید. تخم ها توسط محلول نمک حفظ می شوند و بدون خنک شدن مدتی پایدار می شوند. ترشی تخم مرغ یک غذای سنتی در مناطق زیادی در آلمان هستند و بخشی از پیشنهاد استاندارد هونگاتورم برای میخانه های متعددی هستند. فرایند ساخت. برای تهیه ترشی تخم مرغ از آب نمک، ابتدا تخم مرغ های زیاد جوشانده شده را می کوبند، به طوری که پوسته آنها بدون پاره شدن شکسته می شود و در یک لیوان بزرگ و قابل آب بندی قرار می گیرد. سپس محلول قوی و آب جوشانده آب و نمک، بسته به دستورالعمل نیز به چاشنی افزوده می شود برای مثال: دانه های خاردار، فلفل دلمه ای، آلو، انواع توت ها، برگ های خلیج، میخک، پیاز و پوست پیاز، روی تخم ها بصورت داغ ریخته می شود تا کاملاً پوشانده شود. محلول باید آنقدر نمکدار باشد که تخم مرغ ها شناور شوند (تقریباً ۶۰ گرم نمک در هر لیتر آب). پیش از صرف ترشی تخم مرغ باید یک روز تا یک هفته پیش از مصرف از آب نمک خارج شود. پوسته های پیاز و دیگر مواد تشکیل دهنده رنگ قهوه ای را روی تخم مرغ ها در امتداد نقاط شکسته پوسته تخم مرغ شکل می دهند. ترشی تخم مرغ معمولاً به عنوان میان
وعده به صورت زیر خورده می شوند: تخم مرغ را پوست کنده و به طول نصف برش می دهند، زرده را بیرون می آورند، مقداری روغن، سرکه و فلفل به فضای خالی شدهٔ زرده اضافه می شود و زرده دوباره بر روی آن قرار می گیرد، کمی خردل اضافه می شود و نصف تخم مرغ را می خورند. نگهداری. دیدگاه های مختلفی در مورد نگهداری ترشی تخم مرغ وجود دارد. پس از گذشت حدود چهار هفته از نگهداری در آب نمک، زرده تخم مرغ شروع به سبز شدن می کند تا رنگ آن مایل به آبی شود و بویی کمی گوگرد مانند ایجاد می شود. اصولاً ترشی تخم مرغ پس از گذشت چند ماه هنوز قابل خوردن هستند. منشأ. چندین نظریه در مورد شکل گیری ترشی تخم مرغ وجود دارد: ماندگاری در زمستان. همان طور که مشخص است مرغ ها در زمستان تخم مرغ های کمتری می گذارند، بخشی از تخم هایی که در بهار، تابستان یا پاییز گذاشته می شوند، در آب نمک قرار داده می شده اند تا بتوانند تا ماه های زمستان حفظ و مصرف شوند. ارتباط با روزه. در طول روزه داری پیش از عید پاک (وقتی مرغ ها به درستی در حال تخم گذاری بودند)، تخم مرغ به وفور یافت می شده است. آنها را در آب نمک نگه داشته و نگهداری می کردند تا در پایان عید آنها را بخورند.
جایزه دکتر تئوبالد سیمون از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۱۹ توسط عاشق هنر و حامی اصلی آن گابریل ووسسهبین (1935-1935) به عنوان یک جایزه هنری گدوک (آلمانی: ) به یاد پدرش تئوبالد سایمون (آبجوساز ۱۹۰۶–۱۹۷۸) برگزار می کرد وی پس از دوره آموزش خود در یک کارخانه آبجوسازی و بازرگانی، مسئولیت مدیریت آبجوسازی بیتبورگا را بر عهده گرفت و علاوه بر فعالیت های تجاری خود در سطح سیاسی و اجتماعی محلی نیز به عنوان عضو شورای ولسوالی و مشاور شورای شهر مشغول بکار شد. مطابق گفته هنرمندان بسیار مجرب و برندگانجایزه هنری گدوک (آلمانی: ) این جایزه سراسری برای هنرهای زیبا اعطا می شود. این جایزه سالانه همزمان با "BundesGEDOK" و "GEDOK Bonn" اعطا می شود. برندگان جوایز:
هاکی روی چمن یکی از ورزش های بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که از ۲۴ ژوئیه تا ۶ اوت ۲۰۲۱ برگزار شد. این مسابقات در دو بخش مردان و زنان با حضور ۱۲ تیم در هر بخش انجام شد.
تسیپورو () یک کنیاک سنتی یونانی از منطقه مقدونیه است. تسیپورو دو بار (گاهی سه بار) از باقی مانده های فشرده شده (جیب، یونانی: ρακή) از انواع مختلف انگور سفید مانند رودیتیس، آتیری و آسیرتیکو تهیه می شود. بعد از اولین تقطیر گاهی انیسون طعم دار می شود. در جزیره مدیترانه کرت تسیپورو را بیشتر اوقات راکی می نامند. مناطق اطراف تیرناووس و تسالی به طور کلی یک مرکز تولید مهم این نوشیدنی است. نوشیدنی ای که مانند راکی و تسیپورو تقطیر می شود، اما به جای آنیسون با ماستیک، یک صمغ درخت مخلوط شود را به عنوان ماستیکا می فروشند. به عنوان مثال در جزیره خیوس. اگر شراب حاصل ازین گونه انگورهای سفید در دسترس نباشد، به آسانی از انجیر تهیه می شود.