Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از شمال آفریقا، به ویژه مراکش، به وجود آمد. معمولاً پرسنل آشپزخانه های ارتش، مدارس، بیمارستان ها، هتل ها و رستوران ها از یهودیان میانه رو، کرد و یهودیان یمنی بوده اند و این موضوع بر روی مدهای آشپزی و مواد اولیه کشور تأثیر گذاشته است. آشپزی میزراحی، آشپزی یهودیان شمال آفریقا، شامل گوشت های کبابی، شیرینی های پفکی شیرین و شور، غذاهای برنجی، سبزیجات شکم پر، نان های پیتا و سالادها است و شباهت های زیادی با آشپزی عربی دارد. دیگر غذاهای شمال آفریقایی محبوب در اسرائیل شامل "کوسکوس"، "شکشوکا"، "متبوخه"، سالاد هویج و "خرایمه" (برش های ماهی پخته شده در سس گوجه فرنگی تند) هستند. غذاهای سفاردی با تأثیرات بالکان و ترکی در آشپزی اسرائیل شامل "بورک ها"، ماست و "تاراموسالاتا" هستند. غذاهای یهودیان یمنی شامل "یاخنون"، "مالاواخ"، "ژوگ" و "کوبانه" است. غذاهای عراقی محبوب در اسرائیل شامل "آمبا"، انواع مختلف "کوبه"، سبزیجات شکم پر ()، کباب، "سامبوسک"، "سابیچ" و سبزیجات ترشی دار ("حموتزیم") هستند. روندهای مدرن. با توسعه کشاورزی اسرائیل و ظهور انواع جدیدی از میوه ها و سبزیجات در بازار، آشپزها و سرآشپزها شروع به آزمایش و ایجاد غذاهای
جدید با آنها کردند. آنها همچنین شروع به استفاده از مواد «کتاب مقدس» مانند عسل، انجیر و انار و غذاهای بومی مانند گلابی های خاردار ("تسابار") و نخود کردند. از اواخر دهه ۱۹۷۰، علاقه به آشپزی بین المللی، پخت و پز با شراب و گیاهان و وگان گرایی افزایش یافت. فرهنگ غذایی پیچیده تری در اسرائیل زمانی که کتاب های آشپزی، مانند "از آشپزخانه با عشق" نوشته روث سیرکیس که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد، شروع به توسعه کرد. روندهای آشپزی بین المللی را معرفی کرد و به همراه افتتاح رستوران هایی که غذاهایی مانند چینی، ایتالیایی و فرانسوی سرو می کردند، باعث تشویق بیشتر به صرف غذا در خارج از خانه شد. دهه ۱۹۸۰ یک دهه شکل دهنده بود: افزایش خوش بینی پس از امضای معاهده صلح با مصر در سال ۱۹۷۹، بهبود اقتصادی در اواسط دهه ۱۹۸۰ و افزایش سفرهای خارجی توسط شهروندان معمولی از عوامل مؤثر در افزایش علاقه به غذا و شراب بودند. علاوه بر این، مواد اولیه با کیفیت بالا و تولید محلی به طور فزاینده ای در دسترس قرار گرفتند. به عنوان مثال، دامداری های خصوصی شروع به تولید پنیرهای دست ساز از شیر بز، گوسفند و گاو کردند که به سرعت در میان سرآشپزها و عموم مردم بسیار محبو
ب شدند. در سال ۱۹۸۳، شرکت شراب گولان هایتس اولین تولیدکننده شراب اسرائیلی بود که با تولید شراب های نیمه خشک و خشک با کیفیت جهانی، طعم ها را تغییر داد. توجه جدیدی به تهیه نان های دست ساز و تولید روغن زیتون با کیفیت بالا معطوف شد. توسعه موفق پرورش آبزیان تأمین مداوم ماهی تازه را تضمین کرد و انقلاب کشاورزی در اسرائیل منجر به انتخاب و کیفیت فوق العاده ای از میوه ها، سبزیجات و گیاهان تازه شد. آشپزی میراث قومی، هم سفاردی و هم اشکنازی، با پذیرش روزافزون جامعه ای ناهمگن دوباره رونق یافته است. علاوه بر آشپزی خانگی، بسیاری از غذاهای قومی اکنون در بازارهای خیابانی، سوپرمارکت ها و رستوران ها در دسترس هستند یا در عروسی ها و مراسم مذهبی سرو می شوند و مردم به طور فزاینده ای غذاهایی از زمینه های قومی غیر از خودشان می خورند. همپوشانی و ترکیب غذاهای مختلف از گروه های قومی مختلف به عنوان یک فرهنگ غذایی چند قومی در حال توسعه است. دهه ۱۹۹۰ شاهد افزایش علاقه به غذاهای بین المللی بود. سوشی، به ویژه، به عنوان یک سبک محبوب برای صرف غذا در خارج و به عنوان پیش غذا در رویدادها رواج پیدا کرد. در رستوران ها، آشپزی ترکیبی، با ادغام غذاهای
کلاسیک مانند فرانسوی و ژاپنی با مواد اولیه محلی، به طور گسترده ای رایج شده است. در دهه ۲۰۰۰، روند «تغذیه سالم» با تأکید بر غذاهای ارگانیک و غلات کامل به وضوح برجسته شد و تحقیقات پزشکی بسیاری از اسرائیلی ها را به بازگشت به رژیم مدیترانه ای با مزایای سلامتی آن ترغیب کرد. مشخصه ها. جغرافیا تأثیر زیادی بر روی آشپزی اسرائیلی دارد و غذاهای رایج در منطقه مدیترانه، مانند زیتون، گندم، نخود، محصولات لبنی، ماهی و سبزیجاتی مانند گوجه فرنگی، بادمجان و کدو در آشپزی اسرائیلی برجسته هستند. میوه ها و سبزیجات تازه در اسرائیل فراوان هستند و به روش های مختلف پخته و سرو می شوند. در اسرائیل مناطق اقلیمی مختلفی وجود دارد که اجازه می دهد محصولات متنوعی کشت شوند. در دشت ساحلی، درختان مرکباتی مانند پرتقال، لیمو و گریپ فروت به خوبی رشد می کنند. انجیر، انار و زیتون نیز در مناطق تپه ای خنک تر رشد می کنند. اقلیم نیمه گرمسیری نزدیک به دریاچه جلیل و دره اردن برای کشت انبه، کیوی و موز مناسب است، در حالی که اقلیم معتدل کوه های جلیل و جولان برای کشت انگور، سیب و گیلاس مناسب است. آداب غذایی اسرائیلی ها همچنین با الگوهای وسیع تر منطقه مدیترانه ه
مخوانی دارد، به طوری که ناهار، به جای شام، وعده غذایی اصلی در یک روز کاری عادی است. غذاهای کیبوتز به عنوان وعده های سبک شبانه و همچنین صبحانه ها توسط بسیاری از اسرائیلی ها پذیرفته شده اند و ممکن است شامل انواع مختلفی از پنیرها، چه نرم و چه سخت، ماست، "لبنه" و خامه ترش، سبزیجات و سالادها، زیتون، تخم مرغ آب پز یا املت، ماهی دودی و ترشی، انواع نان و آب پرتقال تازه و قهوه باشد. علاوه بر این، اعیاد یهودی تأثیر زیادی بر روی آشپزی دارند و در زمان تعطیلات، غذاهای سنتی تهیه می شوند، مانند انواع مختلف "چالاه" (نان بافته شده) برای شبات و اعیاد، دونات های ژله ای ("سوفگانیوت") برای حنوکا، شیرینی "همانتاشن" ("اوزنی هامان") برای پوریم، "هاروسیت"، نوعی خمیر میوه، برای عید پسح، و غذاهای لبنی برای شاووعوت. شام شبات که در روز جمعه صرف می شود و تا حد کمتری ناهار شبات، به همراه وعده های غذایی تعطیلات، وعده غذایی مهمی در خانه های اسرائیلی است. اگرچه بسیاری از یهودیان در اسرائیل کوشر را رعایت نمی کنند، اما سنت "کوشر" به شدت بر دسترسی به برخی غذاها و نحوه تهیه آن ها در خانه ها، مؤسسات عمومی و بسیاری از رستوران ها تأثیر می گذارد، از
جمله جداسازی شیر و گوشت و پرهیز از استفاده از غذاهای غیر کوشر، به ویژه گوشت خوک و صدف. در طول پسح، نان و سایر غذاهای خمیر دار برای یهودیان متعهد ممنوع است و ماتزا و غذاهای بدون خمیر جایگزین می شوند. غذاها. اسرائیل یک غذای ملی به طور جهانی شناخته شده ندارد؛ در سال های گذشته، "فلافل"، توپک های سرخ شده از نخود طعم دار و آسیاب شده، به عنوان غذای ملی در نظر گرفته می شد. فروشندگان خیابانی در سراسر اسرائیل معمولاً "فلافل" می فروختند و این غذا به مدت چند دهه یک غذای محبوب خیابانی بود و هنوز هم به عنوان یک غذای "مزه" یا به عنوان یک افزودنی برای "حمص" در پیتا محبوب است، هرچند امروزه کمتر به عنوان یک پرکننده تنها در پیتا به دلیل سرخ شدن در روغن عمیق و آگاهی بیشتر از سلامت استفاده می شود. صبحانه اسرائیلی طبق استاندارهای امروزی به طور کلی سالم بوده و یکی از کتاب ها صبحانه اسرائیلی را «مشارکت دولت یهودی در آشپزی جهانی» نامیده است. سالادها و پیش غذاها. سالادهای سبزیجات با اکثر وعده های غذایی خورده می شوند، از جمله صبحانه سنتی اسرائیلی که معمولاً شامل تخم مرغ، نان و محصولات لبنی مانند ماست یا پنیر کاتیج است. برای ناهار و شام
، سالاد ممکن است به عنوان یک غذای جانبی سرو شود. یک وعده غذایی سبک شامل سالاد ("سالاد")، "حمص" و سیب زمینی سرخ کرده (چیپس) که در یک پیتا سرو می شود، به عنوان "حمص چیپسالاد" شناخته می شود. سالاد اسرائیلی معمولاً با گوجه فرنگی و خیارهای ریز خرد شده تهیه می شود که با روغن زیتون، آب لیمو، نمک و فلفل مزه دار می شود. انواع دیگر آن شامل افزودن فلفل دلمه ای قرمز یا سبز خرد شده، هویج رنده شده، کلم یا کاهوی ریز خرد شده، تربچه برش خورده، رازیانه، پیازچه و چایوز، جعفری خرد شده یا دیگر گیاهان و ادویه ها مانند نعناع، زعتر و سماق وجود دارد. اگرچه این سالاد مخلوط توسط "کیبوتص ها" محبوب شده است، نسخه های آن از مکان های مختلف به اسرائیل آورده شده اند. به عنوان مثال، یهودیان از هند آن را با زنجبیل ریز خرد شده و فلفل سبز تهیه می کنند، یهودیان شمال آفریقا ممکن است پوست لیمو ترش نگهداری شده و فلفل کاین اضافه کنند، و یهودیان بخارایی سبزیجات را به شدت ریز خرد کرده و در سس از سرکه بدون روغن استفاده می کنند. "تبوله" یک غذای وگان لبنانی (گاهی به عنوان سالاد در نظر گرفته می شود) است که به طور سنتی از گوجه فرنگی، جعفری ریز خرد شده، نعناع
، بلغور و پیاز تهیه می شود و با روغن زیتون، آب لیمو و نمک مزه دار می شود. برخی از نسخه های اسرائیلی این سالاد از دانه های انار به جای گوجه فرنگی استفاده می کنند. سالاد سابیچ یک نسخه از غذای معروف اسرائیلی "سابیچ" است و مواد تشکیل دهنده آن شامل بادمجان، تخم مرغ های آب پز/تخم مرغ های سخت پز، "ارده", سالاد اسرائیلی، سیب زمینی، جعفری و "آمبا" است. "کوبه" یک غذا است که از برنج/سمولینا/بلغور (گندم شکسته)، پیازهای ریز خرد شده و گوشت چرخ کرده کم چربی از گوساله، بره یا مرغ تهیه می شود. معروف ترین نوع آن یک "کروکت" سرخ شده به شکل توربیدو است که با گوشت چرخ کرده گوساله، مرغ یا بره پر شده است. این غذا توسط یهودیان عراقی، کردی و سوری به اسرائیل آورده شده است. "سمبوسه" یک پاکت نیم دایره ای از خمیر است که با نخود فرنگی له شده، پیازهای سرخ شده و ادویه جات پر شده است. نوع دیگری از آن وجود دارد که با گوشت، پیازهای سرخ شده، جعفری، ادویه جات و دانه های کاج پر شده و گاهی با نخود فرنگی له شده مخلوط می شود و نسخه صبحانه آن با فتا یا "تزفات" و "زعتر" است. این غذا می تواند سرخ شود یا به روش های دیگر پخته شود. سبزیجات کبابی شامل فلفل
دلمه ای، فلفل تند، گوجه فرنگی، پیاز، بادمجان و همچنین گاهی سیب زمینی و کدو است. معمولاً با گوشت کبابی سرو می شود. "خموتزیم" (ترشی) سبزیجات هستند که با خیساندن در آب و نمک (و گاهی روغن زیتون) در یک ظرف و خارج کردن آن ها از هوا تهیه می شوند. مواد اولیه می توانند شامل خیار، کلم، بادمجان، هویج، ترب، تربچه، پیاز، کپر، لیمو، زیتون، گل کلم، گوجه فرنگی، فلفل تند، فلفل دلمه ای، سیر و لوبیا باشند. تنوع زیادی از سالادها و دیپ های بادمجان با بادمجان های کبابی تهیه می شود. "بابا غنوش"، که در اسرائیل "سالاد حاتزلیم" نامیده می شود، با "تهینی" و دیگر ادویه ها مانند سیر، آب لیمو، پیاز، گیاهان و ادویه ها تهیه می شود. نویسنده و تاریخ نگار غذایی گیل مارکس بیان کرده است که: «اسرائیلی ها یادگرفتند که بابا غنوش را از عرب ها درست کنند». بادمجان گاهی بر روی آتش باز کباب می شود تا گوشت آن طعم دودی بگیرد. یک نسخه خاص اسرائیلی از این سالاد با مایونز تهیه می شود که "سالاد حاتزلیم بمایونز" نام دارد. سالادهای بادمجان همچنین با ماست، یا با پنیر فتا، پیاز خرد شده و گوجه فرنگی، یا به سبک یهودیان رومانیایی، با فلفل دلمه ای کبابی تهیه می شوند.
"ارده" معمولاً به عنوان سس برای "فلافل" استفاده می شود، به عنوان سس پخت برای گوشت و ماهی عمل می کند و پایه ای برای شیرینی هایی مانند حلوا است. "حمص" یکی از ارکان آشپزی اسرائیلی است و مصرف آن در اسرائیل توسط منتقد غذایی النا فررتی به «کره بادام زمینی در آمریکا، نوتلا در اروپا یا وگیمیت در استرالیا» مقایسه شده است. "حمص" در پیتا یک ناهار معمول برای دانش آموزان است و به بسیاری از وعده های غذایی اضافه می شود. سوپرمارکت ها انواع مختلفی از "حمص" آماده تجاری را ارائه می دهند و برخی از اسرائیلی ها برای "حمص" تازه ای که در ، یک مکان اختصاصی برای فروش حمص، تهیه می شود، علاقه دارند. "سالاد آووکادو" یک سالاد به سبک اسرائیلی است که با آب لیمو و پیازچه خرد شده تهیه می شود و توسط کشاورزانی که در دهه ۱۹۲۰ در دشت ساحلی درختان آووکادو کاشتند، معرفی شد. از آن زمان آووکادوها به یک خوراکی زمستانی تبدیل شده اند و به سالادها اضافه می شوند و همچنین روی نان مالیده می شوند. یک "مزه" شامل سالادهای تازه و پخته از سبزیجات، خیارهای ترشی و سایر سبزیجات، "حمص"، "فول"، دیپ های "ارده" و "آمبا"، پنیر "لبنه" با روغن زیتون و "ایکرا" در وعده های
جشن و در رستوران ها سرو می شود. سالادها شامل سالاد ترکی (یک سالاد تند از پیازهای ریز خرد شده، گوجه فرنگی، گیاهان و ادویه ها)، "تبوله"، سالاد هویج، فلفل های قرمز و سبز کبابی و ماریناد شده، گل های گل کلم سرخ شده، "متبوشه"، "ترشی" (سبزیجات ترشی دار) و انواع سالادهای بادمجان هستند. تفسیرهای مدرن اسرائیلی از "مزه" ترکیبی از سنت و مدرنیته است که پیش غذاهای معمولی را با ترکیب های منحصر به فردی مانند سالاد رازیانه و پسته، سالاد چغندر و انار، و سالاد کرفس و پنیر کشکوال جفت می کند. سبزیجات شکم پر، که "ممولایم" نامیده می شوند، در اصل برای گسترش مواد اولیه ارزان به یک وعده غذایی طراحی شده اند. این غذاها توسط آشپزها در اسرائیل از تمام زمینه های قومی تهیه می شوند و با طعم های متنوعی مانند تند یا ترش و شیرین درست می شوند. مواد اولیه شامل فلفل دلمه ای، فلفل های تند، انجیر، پیاز، ته های کنگر، چغندر، میوه های خشک، گوجه فرنگی، برگ های انگور، سیب زمینی، ملو، بادمجان و کدو سبز است و مواد پرکننده ای مانند گوشت و برنج به سبک بالکان، بلغور به سبک خاورمیانه، یا "پتیتیم"، نوعی پاستای اسرائیلی، استفاده می شود. ترکان عثمانی در قرن ۱۶ "د
لمه برگ انگور" را معرفی کردند و برگ های انگور معمولاً با ترکیبی از گوشت و برنج پر می شوند، اگرچه پرکننده های دیگری مانند عدس نیز در میان جوامع مختلف تکامل یافته اند. ته های کنگر پر شده با گوشت به عنوان یکی از غذاهای بزرگ آشپزی سفاردی در ییشو قدیم اورشلیم مشهور هستند. "دلمه خرما" و میوه های خشک با غذاهای برنج و بلغور سرو می شوند. نیمه کدو سبز پر شده نام لادینو دارد. سوپ ها و کوفته ها. انواع مختلفی از سوپ ها به ویژه در زمستان مورد استفاده قرار می گیرند. "سوپ مرغ" از زمان های قرون وسطی یکی از غذاهای اصلی آشپزی یهودی بوده و در اسرائیل محبوب است. سوپ مرغ کلاسیک به عنوان یک آبگوشت ساده با چند سبزی مانند پیاز، هویج و کرفس و گیاهانی مانند شوید و جعفری تهیه می شود. نسخه های پیچیده تری توسط "سفاردی ها" با اورزو یا برنج، یا افزودن آب لیمو یا گیاهانی مانند نعناع یا گشنیز تهیه می شود، در حالی که "اشکنازی ها" ممکن است نودل اضافه کنند. یک سازگاری اسرائیلی از پاستای سوپ سنتی اشکنازی به نام "ماندلن"، که در اسرائیل "شکدی مارک" ("بادام های سوپ") نامیده می شود، معمولاً با سوپ مرغ سرو می شود. به ویژه در تعطیلات، کوفته ها با سوپ س
رو می شوند، مانند "کنیدلاخ" (توپک های ماتزا) اشکنازی ها یا "گوندی" (کوفته های نخود) یهودیان ایرانی، یا "کوبه"، خانواده ای از کوفته ها که توسط یهودیان خاورمیانه به اسرائیل آورده شده اند. به ویژه "کوبه هایی" که از بلغور تهیه شده و با گوشت بره و پسته پر شده اند، و "کوبه" نرم از سمولینا یا برنج که در سوپ پخته می شود، بسیار محبوب هستند. این غذاها معمولاً توسط یهودیان کرد یا یهودیان عراقی به عنوان وعده ناهار روز جمعه مصرف می شود. "سوپ عدس" به روش های مختلفی تهیه می شود، با افزودنی هایی مانند گشنیز یا گوشت به آن اضافه می شود. سایر سوپ ها شامل "حریرا" یهودیان مراکشی است، که سوپ تندی از گوشت بره (یا مرغ)، نخود، عدس و برنج است و سوپ مغز استخوان یمنی به نام "فتوت" که در مناسبت های خاص مانند عروسی ها سرو می شود و با مخلوط ادویه سنتی "هواویج" طعم دار می شود. سوپ لوبیا سفید در سس گوجه فرنگی در اورشلیم رایج است زیرا یهودیان سفاردی پس از اخراج از آندلس در این شهر ساکن شدند. غلات و ماکارونی. برنج در اسرائیل به روش های متعددی تهیه می شود، از برنج سفید بخارپز ساده تا خوراک های مخصوص جشن. همچنین با ادویه جات پخته شده و با بادام
و دانه کاج سرو می شود. برنج «سبز»، که با انواع سبزیجات تازه خرد شده تهیه می شود، مورد علاقه یهودیان ایرانی است. یکی دیگر از غذاهای برنجی با نودل های نازک تهیه می شود که ابتدا سرخ شده و سپس با برنج جوشانده می شود. "مُجَدَره" یک غذای محبوب برنج و عدس است که از آشپزی عربی اقتباس شده است. "اورز شوعیت" غذایی است که در اورشلیم توسط یهودیان سفاردی ابداع شده و از لوبیا سفید پخته شده در خورشت گوجه فرنگی تهیه می شود و بر روی برنج ساده جوشانده سرو می گردد؛ این غذا به طور گسترده ای در منطقه اورشلیم مصرف می شود. "کوسکوس" توسط یهودیان شمال آفریقا به اسرائیل آورده شده است. هنوز هم در برخی رستوران ها یا توسط آشپزهای سنتی با عبور سمولینا از الک چندین بار و سپس پختن آن بر روی یک آبگوشت معطر در یک دیگ بخار مخصوص به نام "کوسکوسیر" تهیه می شود. به طور کلی، "کوسکوس" «سریع» برای پخت و پز خانگی استفاده می شود. "کوسکوس" در سالادها، غذاهای اصلی و حتی برخی دسرها استفاده می شود. به عنوان یک غذای اصلی، مرغ یا بره، یا سبزیجاتی که در سوپی با طعم زعفران یا زردچوبه پخته شده اند، بر روی "کوسکوس" بخارپز سرو می شود. "پتیتیم" یک پاستا اسرائیلی ا
ست که اکنون در اشکال مختلفی از جمله مروارید، حلقه، ستاره و قلب عرضه می شود، اما در ابتدا به شکل دانه های برنج بوده است. این غذا در روزهای اولیه تأسیس دولت اسرائیل به عنوان یک جایگزین مبتنی بر گندم برای برنج، زمانی که برنج، غذای اصلی یهودیان میانه شرقی، کمیاب بود، رواج یافت. گفته می شود که نخست وزیر اول اسرائیل، دیوید بن گوریون، از شرکت اوسم خواسته است تا این جایگزین را ابداع کند و به همین دلیل به آن لقب «برنج بن گوریون» داده شده است. "پتیتیم" می تواند مانند پاستا جوشانده شود، به سبک پلو با تفت دادن و سپس جوشاندن در آب یا آبگوشت تهیه شود، یا در یک غذا پخته شود. مانند سایر پاستاها، می تواند با ادویه جات، گیاهان و سس ها به روش های مختلف طعم دار شود. روزگاری به عنوان غذایی برای کودکان در نظر گرفته می شد، اما اکنون در رستوران ها هم در اسرائیل و هم در سطح بین المللی تهیه می شود. بلغور نوعی گندم خشک و شکسته است که گاهی به جای برنج سرو می شود. ماهی. ماهی تازه به راحتی در دسترس است و از مناطق ساحلی اسرائیل در مدیترانه و دریای سرخ یا در دریاچه جلیله صید می شود، یا در استخرها به دلیل پیشرفت های پرورش ماهی در اسرائیل پرو
رش داده می شود. ماهی تازه به صورت کامل، به سبک مدیترانه ای، کبابی یا سرخ شده سرو می شود و تنها با آب لیموی تازه چاشنی می خورد. ماهی قزل آلا ("فورل"), ماهی دنیس ("دنیس"), ماهی سنت پیتر ("موشت") و سایر ماهی های تازه به این صورت تهیه می شوند. ماهی همچنین به صورت پخته، با یا بدون سبزیجات، یا به صورت کامل یا برش خورده سرخ شده، یا کبابی روی زغال، و با سس های مختلف سرو می شود. ماهی همچنین به صورت بخارپز تهیه می شود، مانند غذایی به نام ، که در آن ماهی هایی مانند ماهی گروپر (که در اسرائیل بیشتر با نام عربی اش شناخته می شود) یا ماهی هالیبوت در سس با فلفل تند و ادویه های دیگر برای روش هشانا، پسح و شبات توسط یهودیان شمال آفریقا تهیه می شود. دستورهای روزمره با انواع ارزان تر ماهی تهیه می شوند و در غذاخوری های بازار، آشپزخانه های عمومی و در خانه برای وعده های غذایی روزانه سرو می شوند. ماهی ها، که به طور سنتی ماهی کپور هستند، اما اکنون سایر ماهی های سفید سفت نیز، خرد شده و به شکل نان یا توپک در می آیند و در گوشتابه ماهی پخته می شوند، مانند ماهی گفیلت یهودیان آشکنازی که همچنین ترشی شاه ماهی را از اروپای شرقی به ارمغان آوردند
. ماهی هیرینگ معمولاً در "کیدوش" که پس از مراسم کنیسه در شبات برگزار می شود، به ویژه در جوامع آشکنازی سرو می شود. در جامعه مهاجران روسی، ممکن است به عنوان یک وعده غذایی سبک با سیب زمینی آب پز، خامه ترش، نان های تیره و اشناپس یا ودکا سرو شود. کوفته ماهی معمولاً با ادویه جات، گیاهان و پیاز (گاهی نیز با بادام زمینی) سرخ می شود و با سس "تهینی (ارده)" یا ماست سرو می شود. کوفته ماهی آب پز در سس گوجه فرنگی، "تهینی" یا ماست پخته می شود. ماهی تیلاپیا که با سس "تهینی" پخته شده و با روغن زیتون، گشنیز، نعناع، ریحان و بادام زمینی (و گاهی نیز با پیاز سرخ شده) تزئین می شود، یکی از غذاهای مخصوص طبریه است. مرغ و گوشت. مرغ پرمصرف ترین گوشت در اسرائیل است و پس از آن بوقلمون قرار دارد. مرغ به روش های متنوعی تهیه می شود، از مرغ کبابی ساده در فر تا خورش های پیچیده با سس های غنی مانند شیره خرما، سس گوجه فرنگی و غیره. نمونه هایی شامل خورش مرغ با "کوسکوس"، که از آشپزی یهودیان مراکشی الهام گرفته شده، مرغ با زیتون، یک کلاسیک مدیترانه ای، و مرغ "آلبوندیگاس" (توپک های گوشتی) در سس گوجه فرنگی، از آشپزی سفاردی اورشلیم است. "آلبوندیگاس" از
گوشت چرخ کرده تهیه می شود. مشابه آن "کوفته" است که از گوشت چرخ کرده، گیاهان و ادویه ها تهیه می شود و با سس گوجه فرنگی، شیره خرما، شیره انار یا شیره تمر هندی با سبزیجات یا لوبیا پخته می شود. کباب کردن و گوشت باربیکیو در آشپزی اسرائیلی رایج است. این کشور دارای بسیاری از غذاخوری های کوچک است که به "کباب"، "شیش تاوک"، "مرگوز" و "شیشلیک" گوشت گوسفند و گوساله تخصص دارند. باربیکیو در فضای باز، که به آن "منگل" یا "ال ها-اش" (روی آتش) گفته می شود، یکی از سرگرمی های محبوب اسرائیلی ها است. در زمان های مدرن، روز استقلال اسرائیل معمولاً با یک پیک نیک یا باربیکیو در پارک ها و جنگل های سراسر کشور جشن گرفته می شود. کبد گوساله کبابی یکی از غذاهای جنوب تل آویو است. این غذا با نمک و فلفل سیاه و گاهی با ادویه هایی مانند زیره یا مخلوط ادویه بهارات کباب می شود. مرغ یا گوشت گوسفند پخته شده در فر با سیب زمینی بسیار رایج است و گاهی نیز پیاز سرخ شده به آن اضافه می شود. "شنیسل" بوقلمون یک سازگاری اسرائیلی از "شنیسل" گوساله است و نمونه ای از تغییرات رایج در آشپزی اسرائیلی به شمار می آید. "شنیسل" به اسرائیل توسط یهودیان از اروپای مرکزی آ
ورده شد، اما قبل و در سال های اولیه تأسیس دولت اسرائیل، گوساله در دسترس نبود و مرغ یا بوقلمون جایگزین ارزان و خوشمزه ای بود. علاوه بر این، "شنیسل وینی" در هر دو کره و روغن پخته می شود، اما در اسرائیل به دلیل کوشر تنها از روغن استفاده می شود. امروزه، بیشتر آشپزها "شنیسل" را از قبل نان پوشیده خریداری کرده و آن را با "حمص"، "ارده" و سایر سالادها برای یک وعده غذایی سریع سرو می کنند. گروه های مهاجر دیگر نیز تغییراتی از پس زمینه خود اضافه کرده اند—به عنوان مثال، یهودیان یمنی آن را با "حوایج" طعم دار می کنند. علاوه بر این، نسخه های گیاهی نیز محبوب شده اند و شرکت غذایی اسرائیلی، تیول، اولین شرکتی بود که "شنیسل" گیاهی را از جایگزین گوشت سویا تولید کرد. انواع مختلفی از سوسیس بخشی از آشپزی سفاردی و مزراحی در اسرائیل هستند. یهودیان تونس سوسیس هایی به نام اوسبان تهیه می کنند که با گوشت چرخ کرده یا جگر، برنج، اسفناج خرد شده و ترکیبی از گیاهان و ادویه ها پر می شود. یهودیان سوری سوسیس های کوچک تری به نام تهیه می کنند که با ترکیب ادویه متفاوتی درست می شوند، در حالی که یهودیان عراقی سوسیس هایی به نام تهیه می کنند که با گوشت و
جگر خرد شده، برنج و ترکیب ادویه های سنتی خود درست می شوند. "موساکا" یک غذای لایه ای پخته شده در فر است که شامل کاسرول گوشت چرخ کرده و بادمجان است و برخلاف رقبای لبنانی اش، داغ سرو می شود. خورشهای گوشتی (مرغ، گوشت گوسفند و گوشت گاو) با ادویه ها، دانه های کاج، گیاهانی مانند جعفری، نعناع و اورگانو، پیاز، سس گوجه فرنگی یا "ارده" یا آب میوه هایی مانند شیره انار، آب انار، شراب انار، شراب انگور، عرق، شیره خرما و تمر هندی پخته می شوند. گاهی نیز نخود فرنگی، نخود، لوبیا سفید، لوبیا گاوی یا لوبیا سبز به آن ها اضافه می شود. مرغ شکم پر در اسرائیل معمولاً با برنج، گوشت (گوشت گوسفند یا گاو)، جعفری، میوه های خشک مانند خرما، زردآلو یا کشمش، ادویه هایی مانند دارچین، جوز هندی یا ادویه های مختلط پر می شود؛ گاهی نیز گیاهانی مانند آویشن و اورگانو (نه نوع خشک آن ها) به روی مرغ اضافه می شود تا طعمی به آن بدهد و سپس در فر پخته می شود. محصولات لبنی. محصولات لبنی تازه و با کیفیت بالا زیادی در دسترس هستند، مانند پنیر کاتیج، پنیرهای سفید، ماست ها از جمله "لبن" و "اشل"، پنیرهای زرد و پنیرهای شور که مخصوص منطقه مدیترانه هستند. دامداری از ز
مان تأسیس دولت اسرائیل یکی از بخش های اصلی کشاورزی اسرائیل بوده است و تولید شیر گاوهای محلی در بین بالاترین ها در جهان قرار دارد. در ابتدا، "موشافیم" (همکاری های کشاورزی) و "کیبوتص" عمدتاً پنیر سفید نرم تولید می کردند زیرا ارزان و مغذی بود. این پنیر در سال های سخت اقتصادی به یک ماده غذایی مهم تبدیل شد و محبوبیتی که امروز دارد را به دست آورد. پنیر سفید نرم، "گبینا لوانا"، اغلب بر اساس درصد چربی اش، مانند ۵٪ یا ۹٪ شناخته می شود. این پنیر به صورت ساده یا مخلوط با میوه یا سبزیجات خورده می شود، روی نان یا بیسکویت پخش می شود و در انواع پای ها و شیرینی ها استفاده می شود. "لبنه" یک پنیر سفید مبتنی بر ماست است که در سراسر بالکان و خاورمیانه رایج است. این پنیر به صورت ساده، با "زعتر" یا در روغن زیتون فروخته می شود. معمولاً برای صبحانه با سایر پنیرها و نان خورده می شود. در شمال کشور، توپ های "لبنه" که در روغن زیتون نگهداری می شوند، بیشتر از مناطق مرکزی و جنوبی رایج هستند. اضافه کردن ادویه هایی مانند "زعتر"، اورگانو خشک یا سماق و گیاهانی مانند آویشن، نعناع یا پیازچه هنگام نگهداری توپ های "لبنه" رایج است. این کار به ویژه
در صبحانه معمول است زیرا معمولاً در صبح گوشت خورده نمی شود. پنیر "تزفات"، یک پنیر سفید در آب نمک، مشابه پنیر فتا، اولین بار توسط لبنیات میری در صفد در سال ۱۸۳۷ تولید شد و هنوز هم توسط نوادگان سازندگان اصلی پنیر در آنجا تولید می شود. لبنیات میری همچنین به خاطر تولید پنیر "برینزا" به سبک بالکان مشهور شد که به دلیل محبوبیت آن در اوایل دهه ۱۹۵۰ در میان مهاجران یهودی از بلغارستان به "پنیر بلغاری" معروف شد. اکنون دیگر لبنیاتی ها نیز انواع مختلفی از این پنیرها را تولید می کنند. ماست بلغاری، که توسط بازماندگان یهودی بلغاری از هولوکاست به اسرائیل معرفی شد، برای تهیه یک سوپ ماست و خیار سنتی استفاده می شود. در اوایل دهه ۱۹۸۰، لبنیات کوچک خصوصی شروع به تولید پنیرهای دست ساز از شیر بز و شیر گوسفند و همچنین شیر گاو کردند که شبیه پنیرهای سنتی ساخته شده در مناطق روستایی فرانسه، اسپانیا و ایتالیا هستند. بسیاری از این پنیرها با شیر ارگانیک تهیه می شوند. اکنون این پنیرها همچنین توسط "کیبوتزها" و لبنیات ملی تنوا تولید می شوند. غذاهای تخم مرغی. "شکشوکه"، یک غذای شمال آفریقایی از تخم مرغ های پخته شده در سس گوجه فرنگی تند، یکی از غ
ذاهای ملی محبوب به ویژه در زمستان است. این غذا به طور سنتی در یک ماهیتابه چدنی سرو می شود و با نان برای پاک کردن سس همراه است. برخی از انواع این غذا با استفاده فراوان از موادی مانند بادمجان، فلفل های تند، پاپریکای تند، اسفناج، پنیر فتا یا پنیر سافد تهیه می شوند. املت ها با پیاز، گیاهانی مانند دانه های شوید ("شامیر")، اسفناج، جعفری، نعناع، گشنیز و ملو با ادویه هایی مانند زردچوبه، زیره، سماق، دارچین و میخک و همچنین با پنیرهایی مانند "سافد" و پنیر فتا طعم دار می شوند. "حمینادوس" تخم مرغ هایی هستند که پس از آب پز شدن پخته می شوند و در کنار خورش یا وعده های غذایی سرو می شوند؛ در "حامین"، آن ها در صبحانه استفاده می شوند و گاهی جایگزین تخم مرغ معمولی در "سابیچ" می شوند. همچنین به عنوان صبحانه در کنار "جاچنون"، گوجه فرنگی رنده شده و "ژوگ" خورده می شوند. میوه. اسرائیل یکی از تولیدکنندگان و صادرکنندگان پیشرو مرکبات تازه در جهان است، و بیش از چهل نوع میوه در اسرائیل کشت می شود، از جمله مرکباتی مانند پرتقال، گریپ فروت، نارنگی و "پوملیت"، که ترکیبی از گریپ فروت و پوملو است و در اسرائیل توسعه یافته است. میوه هایی که در اسر