Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یگر قرار می گیرند. انسان ها توافق کرده اند در این سازه محبوس شوند و تعدادی از آنها دورهٔ حکم زندان خود را در آن می گذرانند و برخی داوطلبانه به آن آمده اند. در این زندان اسرار آمیز قطعه مربع شکلی وجود دارد که در واقع میز مفصل غذاست و روی آن انواع غذاها قرار دارد و به شکل آسانسوری از طبقه اول (بالاترین طبقه) به طرف پایین ترین طبقه حرکت می کند و در هر طبقه؛ برای غذاخوری زندانیان؛ توقف چند دقیقه ای برای غذا رسانی به زندانیان دارد. هر روز مقدار زیادی غذا روی آن قرار داده می شود. غذاها بر اساس سلیقهٔ تمام زندانیان که در ابتدای ورود از آن ها پرسیده شده است؛ به بهترین نحو؛ آماده می شوند. اتفاق تأمل برانگیزی که در این زندان اتفاق می افتد این است که طبقات اول بیش از اندازه ای که نیاز دارند غذا مصرف می کنند و اسراف و حیف و میل می کنند طوری که به تدریج که این سکوی غذا به طبقات پایین تر می رسد چیز خاصی به سایر زندانیان زیردست نمی رسد و از طبقات میانی به پایین زندانیان دست به گریبان گرسنگی و مرگ هستند. شخصیت اصلی داستان به تشویق یکی از کارمندان سابق این سازمان تلاش می کند که این نظام ظالمانه زندان را به هم بزند و به هر طری
قی که هست غذای موجود را از طبقه اول تا طبقه آخر مدیریت و جیره بندی کنند که به همه زندانیان غذا برسد. این فیلم نیاز به تأمل خاصی دارد که در واقع می توان آن را به زندگی واقعی خودمان تشبیه کرد. یک سری با موقعیت ها و امتیازاتی که دارند در رفاه کامل و بدون هیچ گونه مشکل خوراک و پوشاک و… بهترین زندگی را بگذرانند و البته بسیاری از این انسان ها در این زمینه اسراف کننده و هیچ وقت به فکر زندگی انسان های فقیر و سطح پایین نیستند و برایشان مهم نیست که این انسان ها چه زندگی سخت و طاقت فرسایی دارند… پلاتفرم ۲. در سال ۲۰۲۴ قسمت دوم این فیلم تحت عنوان پلاتفرم ۲ نیز ساخته شد. جستارهای وابسته. پلتفرم ۲
رانبزولید (RBx7644) یک ضد باکتری از دسته اگزازولیدینون ها است. این ماده به صورت رقابتی مونوآمین اکسیداز-آ (MAO-A) را مهار می کند.
محسن بهرامی (زاده ۵ فروردین ۱۳۶۱ در تهران) بازیگر، مجری و صداپیشه ایرانی است. وی فارغ التحصیل مدرسه عالی بازیگری در حوزه هنری می باشد و فعالیت خود را در سال ۱۳۷۳ با سریال ردپای دوست شروع کرد اما فعالیت حرفه ای او با بازی در نمایش «از دست رفته» به کارگردانی فرهاد اصلانی در سال ۱۳۸۰ آغاز گردید. بازی او در سریال بازپرس از محبوب ترین آثار بهرامیست، همچنین وی با ایفای نقش هومن در سریال جنگل آسفالت بیش از پیش درخشید و مورد توجه مخاطبان قرار گرفت. فعالیت ها. تئاتر. وی بازیگری را از تئاتر و با بازی در نمایش «از دست رفته» به کارگردانی فرهاد اصلانی شروع کرد. در سالیان اخیر در نمایش های متعددی به ایفای نقش پرداخته که از برجسته ترین آن ها می شود به «باغ آلبالو» به کارگردانی اکبر زنجان پور، «در اعماق» به کارگردانی مصطفی عبداللهی، «گل و قداره» به کارگردانی بهزاد فراهانی، «رگ» به کارگردانی ایوب آقاخانی، «پدر» به کارگردانی محمود زنده نام، «مالی سویینی» و «خانه تعطیل است» به کارگردانی شیما فرهمند اشاره کرد. بهرامی در یکی از گفتگو های خود بازیگری در تئاتر را اینگونه توصیف کرد: "یک بازیگر تئاتر همواره به لحاظ فیزیکی و هم به لحا
ظ بازی همیشه باید در صحنه آماده باشد و نمی تواند اشتباهاتش را روتوش کند. در تصویر هم به اندازه قابی که کارگردان از شما مد نظر دارد تصویر بازیگر فیلمبرداری می شود. در تئاتر شما باید کامل و بدون نقص باشید." تلویزیون. او تاکنون در سریال هایی نظیر «روشنایی های شهر» به کارگردانی مسعود کرامتی ، «بی گناهان» به کارگردانی احمد امینی ، «شاید برای شما هم اتفاق بیفتد» به کارگردانی احمد معظمی ، «نوار زرد» به کارگردانی پوریا آذربایجانی، سریال های «پازل» و «نجوا» به کارگردانی ابراهیم شیبانی و «سلام آقای مدیر» به کارگردانی علیرضا توانا به ایفای نقش پرداخته و علاوه بر آن در تله فیلم هایی همچون «در میان سایه ها» به کارگردانی مسعود کرامتی و «حکمت پنهان» به کارگردانی مجید تربتی حضور پیدا کرده. او در سریال تلویزیونی «شاهرگ» به کارگردانی سیدجلال دهقانی اشکذری نیز به ایفای نقش پرداخته است. وی همچنین تجربه اجرای برنامه «رادیو هفت» از شبکه آموزش و اجرای «مسابقه ردپا ۲» از شبکه پنج در صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران را داشته است. بهرامی در برنامه «برگ اول» تولید سال ۱۴۰۰ شبکه آی فیلم، که برنامه ای با محوریت کتاب و کتاب خوانی است نیز حض
ور پررنگی دارد. سوینا. بهرامی همکاری های متعددی با «گروه سوینا» (سینمای ویژه ی نابینایان) داشته. این گروه در سال ۱۳۹۸ به منظور ارائه محصولات فرهنگی و هنری به نابینایان و همچنین حمایت از توانمندی های نابینایان کشور در زمینه های فرهنگی و هنری، توسط گلاره عباسی تأسیس شد. رادیو. محسن بهرامی از سال ۱۳۸۹ به عنوان بازیگر رادیو در اداره کل هنرهای نمایشی رادیو نیز فعال بوده است. برنامه ی «نامورنامه» با روایت و بازیگری محسن بهرامی نخستین نسخه رادیویی نمایشی شاهنامه است که پخش آن از ۲۵ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱، مصادف با روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی از رادیو نمایش آغاز شد. سینما. صداپیشگی نقش عباس بن علی در فیلم سینمایی «رستاخیز» به کارگردانی احمدرضا درویش، توسط محسن بهرامی انجام شده. کتاب ها و نمایش های صوتی. وی در زمینه ی گویندگی برای کتاب های صوتی و نمایش های صوتی نیز فعالیت های قابل توجهی انجام داده است که می توان از حضور او به عنوان روایتگر و گوینده در کتاب شرلوک هولمز، نمایش صوتی ربکا، کتاب تصویر دوریان گری، کتاب ترس و لرز و... اشاره کرد. ایفای نقش گل محمد توسط محسن بهرامی در نسخه ی صوتی کتاب «ک
لیدر» اثر محمود دولت آبادی که یکی از برجسته ترین آثار صوتی فارسی محسوب می شود، با استقبال زیاد مخاطبان مواجه شد. جوایز. بهرامی در سال ۱۳۸۹ موفق به دریافت تندیس بازیگر اول مرد در بخش نمایش رادیو از سیزدهمین جشنواره تئاتر دانشجویی شد. همچنین در بخش اعلام جوایز آثار الکترونیکی شورای کتاب کودک که در مرداد ۱۴۰۰ برگزار شد، لوح برگزیده و نشان ماهی سیاه کوچولوی روایتگری سال ۱۳۹۸ برای روایتگری کتاب شرلوک هولمز به بهرامی اعطا شد. وی با حضور در اختتامیه سی و ششمین جشنواره موسیقی فجر، به عنوان نماینده خانواده درپور، دیپلم افتخار بهترین خوانندگی موسیقی نواحی (نورمحمد درپور برای آلبوم دردانه) را دریافت کرد.
کریگ راسل (; – ) هنرپیشه اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره ای برای بهترین بازیگر مرد شده است.
پوزیزولید یک آنتی بیوتیک از دسته اگزازولیدینون ها است که توسط آسترازنکا برای درمان عفونت های باکتریایی تحت بررسی است. در غلظت ۲ میلی گرم در لیتر آن، ۹۸٪ از کل باکتری های گرم مثبت آزمایش شده را در شرایط آزمایشگاهی مهار کرده است.
عدد نویز (NF) و ضریب نویز ("F") اندازه فروکاهش نسبت سیگنال به نویز (SNR) است که توسط اجزای زنجیره سیگنال ایجاد می شوند. عددی است که توسط آن می توان عملکرد یک تقویت کننده یا گیرنده رادیویی را مشخص کرد و مقادیر پایین تر آن نشان دهنده عملکرد بهتر است. ضریب نویز به عنوان نسبت توان نویز خروجی یک دستگاه به بخشی از آن ناشی از نویز حرارتی در ورودی مختوم در دمای نویز استاندارد "T" (معمولاً ۲۹۰ کلوین) تعریف شده است؛ بنابراین ضریب نویز نسبت نویز خروجی واقعی به آن است که اگر خود دستگاه نویز یا نسبت SNR ورودی به SNR خروجی را نشان ندهد، باقی خواهد ماند. عدد نویز صرفاً "ضریب" نویز است که در دسی بل (dB) بیان شده است. کلیت. عدد نویز در دسی بل (دی بی) بین نویز خروجی از گیرنده واقعی به نویز خروجی از یک گیرنده «ایدئال» با کلی همان بهره و پهنای باند زمانی که گیرنده متصل به منابع همسان (matche) در دمای نویز استاندارد "T" 0 (معمولاً ۲۹۰ کلوین) متفاوت است. توان نویز یک بار ساده برابر است با "kTB"، در این جا "k" ثابت بولتزمن است، "T" دمای مطلق بار (مثلاً یک مقاومت) و "B" پهنای باند اندازه گیری است. این امر باعث می شود عدد نویز قابل ا
ستفادهٔ عدد شایستگی برای سیستم های زمینی، جایی که در آن دمای مؤثر آنتن معمولاً در نزدیکی استاندارد ۲۹۰ کلوین است باشد. در این حالت، یک گیرنده با یک عدد نویز را می گویند ۲ دی بی بهتر از دیگری خواهد داد که نسبت سیگنال به نویز خروجی آن تقریباً ۲ دی بی بهتر از دیگری است. اما، در مورد سیستم های ارتباطی ماهواره ای، جایی که آنتن گیرنده از فضای سرد سیگنال ارسال می کند، دمای مؤثر آنتن اغلب سردتر از ۲۹۰ کلوین است. در این موارد ۲ دی بی بهبود در میزان عدد نویز گیرنده منجر به بیش از ۲ دی بی بهبود در نسبت سیگنال به نویز خروجی خواهد شد. به همین دلیل، معمولاً به جای عدد نویز برای توصیف گیرنده های ارتباطی ماهواره ای و تقویت کننده های با نویز کم از رابطه "دمای نویز مؤثر" استفاده می شود. تعریف. ضریب نویز یک سیستم به صورت تعریف شده است در اینجا و به ترتیب نسبت سیگنال و نویز ورودی و خروجی هستند. مقادیر نسبت های توان هستند. عدد نویز به عنوان ضریب نویز در دسی بل تعریف می شود: در اینجا و در دسی بل (dB) هستند. این فرمول ها فقط در صورتی معتبر هستند که ورودی مختوم در دمای نویز استاندارد باشد، اگرچه در عمل اختلافات اندک در دما به میزان
قابل توجهی روی مقادیر تأثیر نمی گذارد. ضریب نویز از یک دستگاه مربوط به دمای نویز آن ضریب نویز تضعیف کننده ها برابر با نرخ تضعیف آن ها وقتی که درجه حرارت فیزیکی آن ها معادل است می باشد. به طور کلی، برای یک تضعیف کننده در دمای فیزیکی ، دمای نویز است، می دهد ضریب نویز ضریب نویز دستگاه های پشت سرهم. اگر چندین دستگاه پشت سرهم (آبشاری) باشند، می توان ضریب کل نویز را با معادله فریس یافت: در این جا ضریب نویز برای دستگاه ام است و بهره توان (خطی، نه در دسی بل) دستگاه ام است. تقویت کننده اول در یک زنجیره معمولاً بیشترین تأثیر را در عدد نویز کل دارد، زیرا عدد نویز طبقات با بهره طبقه کاهش می یابد. در نتیجه، تقویت کننده اول معمولاً از عدد نویز کمی برخوردار است و الزامات عدد نویز طبقات بعدی معمولاً کم تر است. ضریب نویز به صورت تابعی از نویز افزوده. ضریب نویز ممکن است به عنوان تابعی از خروجی افزوده اشاره شده به توان نویز formula_4 و بهره توان یک تقویت کننده formula_5 مورد استفاده قرار گیرد استخراج. از تعریف ضریب نویز و به فرض سیستمی که دارای یک تقویت کننده تک طبقه نویزی است. نسبت سیگنال به نویز این تقویت کننده شامل خروجی خود
می باشد که formula_4 به نویز، formula_8 به سیگنال تقویت شده و formula_9 به نویز ورودی تقویت شده اشاره دارد، با جایگزینی SNR خروجی در تعریف ضریب نویز،
گرهارد اولشفسکی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره ای برای بهترین بازیگر مرد شده است.
رولی تتراسیکلین یک آنتی بیوتیک گسترده اثر از دستهٔ تتراسایکلین ها است.
هنر شوروی، هنر تجسمی است که پس از انقلاب سوسیالیستی اکتبر سال ۱۹۱۷ در روسیه شوروی (۱۹۱۷–۱۹۲۲) و اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۲۲–۱۹۹۱) تولید شد. اتحاد جماهیر شوروی دوره پس از انقلاب. تولد هنر اتحاد جماهیر شوروی قبل از دوران دهه ۱۹۲۰ میلادی با یک دوره رقابت شدید ایدئولوژیکی بین گروه های مختلف هنری پیش آمد که هر یک تلاش می کردند تا دیدگاه های خود را در تعیین اشکال و جهاتی که در آن هنر شوروی توسعه می یافت، امتیازاتی کنند تا حمایت صاحبان قدرت را در کسب پست ها در موسسات فرهنگی جلب نمایند. این بحران با بحران فزاینده هنر رادیکال "چپ گرایانه" تلخ تر شد. در اواخر دهه ۱۹۳۰، بسیاری از تمایلات آوانگارد که در دهه ۱۹۱۰ آغاز شده بودند، خود را خسته کرده بودند و شروع به تصویر کشیدن اشیاء با زندگی واقعی می کردند، زیرا تلاش می کردند به سیستم سنتی تصاویر نقاشی شده بازگردند. این همان چیزی است که با هنرمندان برجسته گروه "الماس ناشناخته" رخ داد. در اوایل دهه ۱۹۳۰ کازیمیر مالویچ به هنر فیگوراتیو بازگشت. حامیان برجسته دیدگاه های "چپ" عبارتند از: دیوید اشترنبرگ (رئیس گروه هنرهای زیبا کمیساریای خلق برای آموزش و پرورش؛ قبل از انقلاب یکی از اعضا
ی گروه یهودیان کارگر، که در تبعید در فرانسه زندگی می کرد، جایی که با آناتولی لوناچارسکی آشنا شد)، الکساندر دروین، ولادیمیر تاتلین، وسلی کاندینسکی، کازیمیر مالویچ، اوسیپ بریک، سوفیا دیمشیتس-تولستایا، اولگا روزانوا، میخائیل ماتیوشین و ناتان آلتمن. آنها یک گروه نسبتاً قدرتمند را تشکیل دادند که در ابتدا سیاست های بخش هنرهای زیبا را در دولت شوروی و همچنین شوراهای محلی مسکو و پتروگراد تعیین می کرد. موقعیت دپارتمان هنرهای زیبا کاملاً توسط نیکولای پونین در سال ۱۹۱۹ بیان شد، که نوشت: ""اگر تصویر جهان به شناخت کمک کند، فقط در اولین مراحل رشد بشر بوده است، پس از آن هم اکنون یا مانع مستقیم رشد هنر است یا عامل تفسیر طبقاتی آن»"، و بنابراین "«عنصر تصویر در حال حاضر عنصر مشخصه درک بورژوازی از هنر است»". خطر وقفه با سنتهای گسترده هنر پیش از انقلاب و مکتب هنری عمدتاً توسط نمایندگان هنر روسیه که کار خود را از قبل از انقلاب آغاز کرده بودند، مطرح شده بود و بر خلاف "چپ ها"، ابتدا رژیم جدید را بایکوت می کردند. از جمله آنها دیمیتری کاردوفسکی، اسحاق برودسکی، الکساندر ساوینوف، آبرام آرکیفف، بوریس کوستودیف، کوزما پتروو-وودکین، آرکادی
ریلوف، آنا اوسترومووا -لبدوا، میخائیل آویلوف، الکساندر ساموخوالوف، بوریس ایوگانسون، رودولف فرنتز و دیگران بودند. شکل گیری این دو اردوگاه که اعضای آنها دارای موقعیت هایی بودند و تا حدود زیادی با قطر مخالف بودند، تأثیر برجسته ای بر توسعه هنر و آموزش هنری در دهه ۱۹۲۰ گذاشت. در این جو مباحث مداوم و مسابقه ای بین گرایش های مختلف هنری بود که هنر و مکتب هنری شوروی به وجود آمد. جنبش دیگری پس از انقلاب برای قرار دادن همه هنرها در خدمت دیکتاتوری پرولتاریا آغاز شد. ابزار آن درست چند روز قبل از انقلاب اکتبر، معروف به پرالتکالت، مخفف اختصاری "Proletarskie kulturno-prosvetitelnye organizatsii" (سازمان های فرهنگی و روشنگری پرولتاریا) ایجاد شد. تئوریسین برجسته این جنبش الکساندر بوگدانف بود. در ابتدا کمیساریای خلق برای آموزش (وزارت آموزش و پرورش)، که همچنین وظیفه هنر را برعهده داشت، از پرولتکالت پشتیبانی کرد. با این حال، بعداً به دنبال استقلال بیش از حد از حزب کمونیست حاکم بلشویکها، نگرش منفی به ولادیمیر لنین، تا سال ۱۹۲۲ کاهش چشمگیری یافت، و سرانجام در سال ۱۹۳۲ منحل شد. ایده های پرالکالت علائق آوانگاردهای روسی را که سعی در خ
لاص شدن از مقررات «هنر بورژوایی» داشت، جلب کرد. از جمله افراد برجسته این جنبش عبارت بودند از: ولادیمیر تاتلین، میخائیل ماتیوشین، و کازیمیر مالوویچ که از سال ۱۹۲۳ تا زمان تعطیلی در سال ۱۹۲۶ مدیر مؤسسه فرهنگ هنری پتروگراد ("GinKHuk") بود. با این حال، اندیشه های آوانگارد سرانجام با واقع گرایی سوسیالیستی که توسط دولتحمایت می شد، درگیر شد. هنر رئالیسم سوسیالیستی. هنر رسمی تأیید شده پیروی از دکترین رئالیسم سوسیالیستی بود. در بهار سال ۱۹۳۲، کمیته مرکزی حزب کمونیست تصویب کرد که همه گروه ها و سازمان های ادبی و هنری موجود باید منحل شوند و با انجمن های یکپارچه حرفه های خلاق جایگزین شوند. بر این اساس، اتحادیه هنرمندان مسکو و لنینگراد در اوت سال ۱۹۳۲ تأسیس شد که تاریخ هنر پس از انقلاب را به پایان رساند. دوران هنر شوروی آغاز شد. در اکتبر سال ۱۹۳۲، کمیته اجرایی مرکزی روسیه و شورای کمسیونهای "خلق" قطعنامه ای را "برای ایجاد فرهنگستان هنر به" تصویب رساند. مؤسسه هنرهای زیبا پرولتری لنینگراد به پژوهشگاه نقاشی، مجسمه سازی و معماری تبدیل شد. این سبب ایجاد یک دوره ۱۵ ساله تغییر مداوم در بزرگترین مؤسسه آموزش هنر کشور شد. در کل، طی د
وره ۱۹۱۷–۱۹۹۱، این مؤسسه بیش از ۱۰۰۰۰ هنرمند و مورخ هنر فارغ التحصیل شد. در میان آنها هنرمندان و مجسمه سازان بزرگی از اتحاد جماهیر شوروی همچون الکساندر ساموخوالوف، یوسی مویزینکو، آندری میلیکنوف، یوری نپرینتسف، الکساندر لاکیتونف، میخائیل آنیکوشین، پیوتر بلوسف، بوریس اوگاروف، ایلیا گلازونف، نیکولای تیمکو و دیگران قرار گرفتند. مشهورترین هنرمندان اتحاد جماهیر شوروی عبارت بودند از: اسحاق برودسکی، الکساندر ساموخوالف، بوریس ایوگانسون، الکساندر دینکا، الکساندر لاکیتوف، یوری نپرینتسف و دیگر نقاشان مسکو و مکتب لنینگراد. الکساندر گراسیموف هنرمند مسکو در طول زندگی حرفه ای خود تعداد زیادی از نقاشی های قهرمانانه جوزف استالین و سایر اعضای پولیتبورو را تولید کرد. بعداً نیکیتا خروشچف ادعا کرد که کلیمنت وروشیلوف از زمان حضور در وظایف خود در کمیساریای دفاع خلق وقت بیشتری را در استودیوی گراسیموف گذراند. نقاشی گراسیموف تسلط بر فنون کلاسیک بازنمایی را نشان می دهد. در دوره بین اواسط دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۹۶۰، هنر رئالیسم سوسیالیستی به اوج خود نزدیک می شد. هنرمندانی که در دهه ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ از آکادمی فارغ التحصیل شده بودند (موسسه هنرهای روپین)
در صدرنشینی بودند. آنها سریعاً هنر خود را ارائه دادند، برای تجربه تلاش کردند و مشتاق بودند بیشتر بیاموزند. هنر این دوره سلیقه فوق العاده ای برای زندگی و کارهای خلاقانه به نمایش گذاشت. در سال ۱۹۵۷، نخستین کنگره اتحادیه هنرمندان اتحاد جماهیر شوروی در مسکو برگزار شد. این اتحادیه هنرمندان اتحاد جماهیر شوروی را تشکیل داد که بیش از ۱۳۰۰۰ هنرمند حرفه ای از تمام جمهوری ها و همه تخصص ها را متحد می کند. در سال ۱۹۶۰ اتحادیه هنرمندان فدراسیون روسیه تشکیل شد. بر این اساس، این وقایع بر زندگی هنری در مسکو، لنینگراد تأثیر گذاشت. دامنه تجربیات گسترده تر شد. به ویژه، این مربوط به شکل و زبان نقاشی و پلاستیک بود. تصاویر جوانان و دانش آموزان، در حال تغییر سریع روستاها و شهرها، سرزمین های بکر تحت کشت، برنامه های ساختمانی باشکوه که در سیبری و منطقه ولگا تحقق یافت، دستاوردهای بزرگ علم و فناوری شوروی به مباحث اصلی نقاشی جدید تبدیل شد. قهرمانان زمان دانشمندان جوان، کارگران، مهندسان عمران، پزشکان محبوب ترین قهرمانان نقاشی ها شدند. در این دوره، زندگی مباحث بسیار هیجان انگیز، چهره های مثبت و تصاویر را در اختیار هنرمندان قرار می داد. میر
اث بسیاری از هنرمندان بزرگ و حرکات هنری دوباره برای مطالعه و بحث های عمومی در دسترس قرار گرفت. این امر تا حد زیادی درک هنرمندان از روش رئالیستی و امکانات آن را گسترده تر کرد. این تجدید مکرر همان درک واقع گرایانه بود که باعث شد این سبک در طول تاریخ بر هنر روسیه حاکم شود. سنت واقع گرایانه باعث ایجاد بسیاری از روندهای نقاشی معاصر، از جمله نقاشی از طبیعت، نقاشی «سبک شدید» و هنر تزئینی شده است. با این حال، در این دوره امپرسیونیسم، پست مپرسیونیسم، کوبیسم و اکسپرسیونیسم نیز طرفداران و مفسران سرسخت خود را داشتند. هنر غیر کانفورمیستی اتحاد جماهیر شوروی. مرگ ژوزف استالین در سال ۱۹۵۳، و نیکیتا خروشچف را گرم شدن، راه را برای موج آزادسازی در هنر در سراسر هموار اتحاد جماهیر شوروی هموار کرد. اگرچه هیچ تغییر رسمی در سیاست صورت نگرفت، اما ترس از عواقب کمتر نسبت به دوره استالینیستی، هنرمندان با احساس آزادی بیشتری شروع به تجربه در کار خود کردند. در دهه ۱۹۵۰، الی بیلوتین هنرمند اهل مسکو، دانش آموزان خود را تشویق به تجرید به انتزاع گرایی کرد، تجربه ای که توسط اتحادیه هنرمندان، که سیاست رسمی رئالیسم سوسیالیستی را به شدت تشدید می ک
رد، مورد بی توجهی شدیدی قرار گرفت. هنرمندانی که تصمیم گرفتند به سبکهای جایگزین نقاشی کنند، مجبور بودند این کار را بطور کامل به صورت خصوصی انجام دهند و هرگز نتوانستند آثار خود را به نمایش بگذارند یا بفروشند. در نتیجه، هنر غیرکانفورمیستی در مسیری جدا از هنر رسمی که در کتب تاریخ ثبت شده است، پیشرفت کرد. مجله "زندگی" دو پرتره از دو نقاش منتشر کرد که به نظرشان بیشترین نماینده هنرهای روسی دوره بودند: آنها سروف، یک نماد رسمی اتحاد جماهیر شوروی و آناتولی زورف، یک اکسپرسیونیست زیرزمینی آوانگارد روسیه بود. پرتره سرووف از ولادیمیر لنین و پرتره شخصی زورف توسط خیلی ها با مبارزات جاودانه کتاب مقدس شیطان و ناجی همراه بود. هنگامی که خروشچف از انتشار این خبر مطلع شد، وی خشمگین شد و تمام تماس ها با بازدید کنندگان غربی را ممنوع اعلام کرد، تمام نمایشگاه های نیمه قانونی را تعطیل کرد؛ و البته زورف هدف اصلی خشم او بود. گروه لیانوزوو در دهه ۱۹۶۰ در اطراف هنرمند اسکار رابین شکل گرفت و شامل هنرمندانی چون والنتینا کروپیوویتسکا، ولادیمیر نموخین و لیدیا مسترکووا شد. این هنرمندان در حالی که به هیچ سبک متداولی جذب نشدند، سعی داشتند به جای
پایبندی به سبک تبلیغی رئالیسم سوسیالیستی خود را به شکلی که از نظرشان مناسب است ابراز کنند. تاریخ هنر اواخر شوروی تحت سلطه سیاستها و فرمولهای ساده گرایانه است. هم در حوزه هنری و هم برای عموم مردم، به شخصیت زیبایی شناختی اثر تولید شده در اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ توجه کمی صورت گرفته است. در عوض، هنر رسمی و غیررسمی این دوره معمولاً در تحولات سیاسی «بد» یا «خوب» قرار داشت. تصویری ظریف تر تأکید می کند که در این دوره، تعداد زیادی گروه در مسکو و لنینگراد در هنر رقابت می کردند. مهمترین چهره ها برای صحنه بین المللی هنر هنرمندان مسکو ایلیا کاباکوف، اریک بولاتوف، آندری موناستیرسکی، ویتالی کومار و الکساندر ملامید بوده اند. تا دهه ۱۹۸۰، سیاست های میخائیل گورباچف از پرستروئیکا و گلاستون برای مقامات غیرممکن بود که محدودیت هایی را برای هنرمندان یا آزادی بیان آنها قائل شوند. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اقتصاد بازار جدید امکان توسعه یک سیستم گالری را فراهم کرد و این بدان معناست که دیگر هنرمندان نیازی به اشتغال دولتی ندارند و می توانند با توجه به سلیقه خود و همچنین سلیقه حامیان خصوصی خود، اثری خلق کنند. از این رو
، پس از حدود ۱۹۸۶، پدیده هنر غیرکانفورمیستی در اتحاد جماهیر شوروی متوقف شد.
پنیمه پیسایکلین ( INN، همچنین با عنوان مپیسایکلین پنیسیلینات نیز شناخته می شود) یک آنتی بیوتیک است. این دارو نمک فنوکسی متیل پنی سیلین از آنتی بیوتیک تتراسایکلینی پیپاسایکلین است. منابع. Wikipedia contributors, "Penimepicycline," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Penimepicycline&amp;oldid=912404025 (accessed April 5, 2020)
رابرت وارد ویشنی (متولد ۱۹۵۹) که یک اقتصاددان آمریکایی است، استاد برجسته خدمات مالی میرون س. اسکولز در دانشکده تجارت دانشگاه شیکاگو می باشد. تحصیلات دانشگاهی. رابرت ویشنی در سال ۱۹۸۱ مدرک آی. بی را با بالاترین امتیاز در حوزه (اقتصاد، ریاضیات و فلسفه) از دانشگاه میشیگان دریافت کرد، همچنین مدرک دکتری خود را در سال ۱۹۸۵ در رشته (اقتصاد) و از مؤسسه فناوری ماساچوست بدست آورد. کار. رابرت ویشنی یکی از نمایندگان برجسته مدرسه مالی رفتاری است. فعالیتهای تحقیقاتی وی شامل: بازار کنترل شرکتها؛ حاکمیت شرکتی در سراسر جهان؛ خصوصی سازی و نقش دولت در اقتصاد؛ رفتار سرمایه گذاران نهادی؛ رفتار قیمت سهام؛ اقتصاد فساد و رفتار رانت خواهی می باشد. مقالات پژوهشی ویشنی (که بسیاری از آنها به طور مشترک با آندره شلیفر، رافائل لا پورتا و ژوزف لاکونیشوک نوشته شده اند) از جمله تحقیقات به کار گرفته شده در زمینه علوم اقتصادی در سالهای اخیر است. وی رئیس برنامه ان.بی.ای. ار در امور مالی شرکت است. در سال ۱۹۹۴، او (به همراه ژوزف لاکونیشوک و آندره شلیفر) ارزش ارائه مدیریت فعال برای سرمایه گذاران نهادی را با استفاده از مدل های سرمایه گذاری اختصاصی ب
ر اساس اصول مالی رفتاری تأسیس کرد. انتشارات منتخب. مقالات ژورنال. ویشنی تاکنون ده ها مقاله به همراه همکارانش تألیف کرده است:
گیرنده ایکس فارنزوئید () یا به اختصار FXR که با نام گیرندهٔ اسید صفراوی نیز شناخته می شود، یک گیرنده هسته ای است که در انسان توسط ژن «"NR1H4"» کُدگذاری می شود. عملکرد. این پروتئین در مقادیر زیاد در کبد و روده ها بیان می شود. چنوداوکسی کولیک اسید و سایر انواع اسیدهای صفراوی لیگاندهای طبیعی FXR محسوب می شوند. یکی از وظایف اصلی این پروتئین، سرکوب کردن آنزیم کلسترول ۷ آلفا-هیدروکسیلاز (CYP7A1) است که یک آنزیم تعیین کننده سرعت در ساخت اسیدهای صفراوی از کلسترول است. این پروتئین مستقیماً به پروموتر CYP7A1 متصل نمی شود، بلکه باعث افزایش ساخت شریک کوچک هترودایمر (SHP) می شود که این نیز به نوبهٔ خود، رونویسی ژن CYP7A1 را مهار می کند. پروتئین FXR نقش تنظیمی مهمی بر روی سطح تری گلیسرید در کبد دارد. به ویژه آنکه فعال شدن FXR سبب سرکوب لیپوژنز و افزایش اکسیداسیون اسید چرب از طریق افزایش فعالیت گیرندهٔ «PPARA» می گردد. پروتئین FXR همچنین در تنظیم تولید و فعالیت پروتئین های حمل کنندهٔ بافت پوششی روده ها همچون «CFTR» که در تعدیل هم ایستایی مایعات نقش دارند، نقش دارد.
اسپینوساد () یک حشره کش است از باکتری های گونهٔ «ساکاروپُلی سپورا اسپینوسا» به دست می آید. اسپینوساد حاوی دو نوع اسپینوسوئید است: «اسپینوسین آ» و «اسپینوسین دی» که نسب آنها به ترتیب ۱۷ به ۳ است. این مادهٔ شیمیایی در سرتاسر جهان برای کنترل برخی حشرات نظیر پروانه سانان، مگس، ریشک بال، قاب بالان، راست بالان، پرده بالان و چند نوع دیگر از آفات به کار می رود. این سم با نام های تجاری «کامفورتیس»، «ترای فکسیس» و «ناتروبا» فروخته می شود. سم «ناتروبا» برای درمان شپش سر نیز به کار می رود. از اسپینوساد به طور رایج برای کشتن ریشک بال استفاده می شود.
بیماری هوازاد به بیماری گفته می شود که در اثر عوامل بیماری زایی که می توانند توسط ذرات ریز، از طریق هوا و مکان منتقل شوند، ایجاد شود. این نوع بیماری ها هم در پزشکی انسانی و هم در دامپزشکی از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. این عوامل بیماری زا (پاتوژن) می تواند ویروس ها، باکتری ها یا قارچ ها باشند که از طریق تنفس، صحبت، سرفه، عطسه، بر پا شدن گرد و غبار، افشاندن (اسپری)، کشیدن سیفون توالت یا هرگونه فعالیتی که باعث ایجاد ذرات هواپخش (aerosol) یا ریزقطرات (Droplet) می شود، منتقل شوند. بیماریهای هوازاد انسانی، موارد ناشی از آلودگی هوا؛ مانند ترکیبات ارگانیک فرار (VOC)، گازها و هرگونه ذرات موجود در هوا را شامل نمی شوند. انتقال بیماری هوازاد با انتقال بیماری از طریق ریزقطرات تنفسی که آنقدر بزرگ (معمولا بزرگتر از ۵ میکرون)هستند که به سرعت بر روی زمین بیفتند، متفاوت است. انواع روش های انتقال عفونت ها. به طور کلی عفونت ها به ۴ طریق منتقل می شوند: ۳- انتقال تراوشی یا قطره ای (Droplet): عامل بیماری زا درون ذرات معمولاً بزرگتر از ۵ میکرومتر و حاوی آب منتقل می شود. این ذرات تمایل دارند پس از طی مسافتی روی سطوح یا زمین قرار
بگیرند. ۴- انتقال هوازاد (Airborne): عامل بیماری زا درون ذرات کوچکتر از ۵ میکرومتر (از جمله آئروسل های کوچک) و خشک منتقل می شود. این ذرات تا دقایقی در هوا معلق باقی می مانند، مانند عامل بیماری سل. پیشگیری. برخی از راه های جلوگیری از بیماری های هوازاد شامل ایمن سازی اختصاصی بیماری، پوشیدن ماسک و محدود کردن زمان حضور بر سر هر بیماری است که ممکن است منبع عفونت باشد. قرار گرفتن در معرض انسان یا حیوان دارای بیماری هوازاد تضمین کنندهٔ ابتلا به این بیماری ها نیست، زیرا ابتلا وابسته به صلاحیت سیستم ایمنی میزبان و همچنین مقدار ذرات عفونی موجود در هوا است. آنتی بیوتیک ها نیز ممکن است در مقابله با عفونت های اولیه باکتریایی هوازاد استفاده شوند. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ایالات متحده آمریکا به عموم مردم واکسیناسیون و پیروی دقیق از پروتکل های بهداشتی برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های هوازاد را توصیه می کند. بسیاری از متخصصان بهداشت عمومی برای کاهش انتقال عفونت های هوازاد فاصله گذاری فیزیکی را که به عنوان فاصله گذاری اجتماعی نیز شناخته می شود، توصیه می کنند.