Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ز آن خود کرد. اغلب داستان ها و نمایشنامه های او به چاپ چندم رسیده است. او دو مرتبه در جشنواره بین المللی تئاتر فجر در دو بخش صحنه ای و خیابانی جایزه بهترین بازیگر را از آن خود کرده است. بخاطر بازی در نمایش کلنل کاندید بهترین بازیگر جشن بازیگر شده است این بازیگر و کارگردان تئاتر سال ها پیش در «خاک سرخ» ابراهیم حاتمی کیا و «آشپزباشی» محمدرضا هنرمند، نقش کوچکی ایفا کرد و تجربه بازی در چند تله فیلم و فیلم سینمایی را داشت. آثار مکتوب. طرح، فیلمنامه و نمایشنامه و کتاب. بهره مندی هوشمندانه او از طنز در روایت است که داستان های او را بسیار قابل اعتنا کرده است. او طنز را نه در کلام که در موقعیت های داستانی خود جاری می کند و توانایی او در خلق چنین موقعیت هایی است که توانسته داستان های او را از یکنواختی و معمولی بودن خارج کرده و مخاطب را برای مطالعه با خود همراه کند. داستان های کوتاه همتی در مجموعه «ننه کاراته» به شدت تصویری و قابل لمس هستند. شیوه حاکم بر روایت این داستان ها به شکلی است که مخاطب می تواند با وضوح بالا بخش های قابل توجهی از داستان را پیش چشم های خود مشاهده کرده و خود را به عنوان یکی از عناصر صحنه آن رویداد
در معرض قضاوت دربارهٔ آنها قرار دهد. کتاب ننه کاراته را می توانید به دو صورت متنی و صوتی دریافت کنید. مجموعه نمایشنامه های او در «سه، سه» با نمایشنامه درمان شروع می شود که همتی از آن به عنوان کوتاه ترین نمایشنامه به زبان فارسی نیز یاد می کند. در این نمایشنامه او در مقام مجادله یک کودک و مرد در دستشویی بیمارستان سعی در بیان نکته های اجتماعی در باب زندگی سالم کرده است. در نمایشنامه دوم که با عنوان مهندس و با تقدیم به نصرالله قادری، توحید معصومی و توحید حسین قلی پور تألیف شده است، شخصیتی خیالی که تنها صدایی از او روایت شده، سعی دارد تا از محبوب خود پاسخ این سؤال را به دست آورد که شوهر نوعروس، باغبان جوان، گرگ و دزد کدام یک لایق نفرین شدن هستند. وی در قالب استعاره ای که در هر یک از این افراد ساخته است؛ به طرح پاسخ هایی می پردازد. نمایشنامه سوم با عنوان «راه»، داستانی در حوزه دفاع مقدس را روایت می کند که همتی سه پایان را برای آن متصور شده و انتخاب هر یکی از آنها را به عهده گروه اجرایی و نیز مخاطب خود قرار داده است. نمایشنامه چهارم کتاب با عنوان «صبح به خیر» نمایشی است با موضوع کشمکش یک سرباز و فرمانده اش و غریبه
ای که در نقطه صفر مرزی با آنها برخورد کرده و برایشان ایجاد مزاحمت می کند. در این اثر همتی به شیوایی، تصویری نو و بدیع از مرگ ارائه می دهد. در همین مجموعه و در قالب نمایشنامه ای با عنوان «یک شاخه گل سرخ» نیز مضمون عاشورا به شکلی زیبا روایت شده است. نمایشنامه «فولاد زنگ نمی زند» از این مجموعه نیز روایتی است مدرن از مواجهه دختری جوان با برخی از ناهنجاری های اجتماعی پیرامونش که همتی در بیان آن بیش از آنکه دغدغه فرم داشته باشد؛ به چیستی و چگونگی مفهوم روایت عنایت داشته است و از این زاویه توانسته داستانی قابل تأمل و خواندنی و پرجاذبه توأم با کشمکش ها و دیالوگ های روایی مناسب را در متنش بنشاند. اما شاید زیباترین روایت داستانی در این مجموعه را بتوان در نمایشنامه «محال هم ممکن است» جست که در آن نویسنده با تمسک به داستانی کمتر شنیده شده از ماجرای بخشیدن ذوالجناح به جوانی تا آن را کابین همسر نصرانی اش کند، نمایشنامه ای خلق شده که بیش از هر موضوعی نمایش دهنده کیفیتی ناب از رفتار خاندان علی بن ابی طالب با مردمان زمانه خویش است. نمایشنامه «ایست!» نیز حاصل یک موقعیت تراژیک ویژه و کوتاه است. موتور سیکلتی در منطقه خط ویژ در خ
یابان روی زمین می خورد و پلیس موتور و راکبش را بازداشت می کند. در ادامه و در بررسی مدارک موتور مشخص می شود که موتور متعلق به پدر راکب است و در جبهه یکبار با خمپاره سوخته است و پلیس نیز که همرزم پدر است به صورت اتفاقی با پسرش روبرو شده است. کتاب پناه بر رؤیا در حقیقت حاصل یکی از کارگاه های نویسندگی برگزار شده توسط کتاب نیستان است که به سرپرستی سیروس همتی اجرا شد و شاید مهم ترین تأثیر برگزاری کارگاه های این چنینی خلق اندیشه هایی نوین و کشف استعدادها و زاویه های دید جدید باشد تا شما را با داستان ها و موضوعاتی جدید آشنا کند. به همین دلیل است که درونمایه اصلی این کتاب تخیلی و جسورانه است و داستان ها از زبان شخصیت هایی روایت شده اند که تا کنون کمتر کسی به آن ها پرداخته است. جوایز. او به همراه محمد سرمستانی و سروش حیدری برنده سیمرغ بلورین شد
قتل عام مه ۱۹۴۵ سطیف () اکثر بخش های الجزایر از جمله مهمترین مناطق سطیف، مسیلا، گلیما، خوراتا، سکه اهر را شامل شد. پس از این کشتارها الجزایری ها یقین پیدا کردند که استعمار فرانسه زبان گفتگو نمی داند و تمام وعده ها و شعارهای آن دروغی بیش نبوده است و آنچه که با زور از آنها گرفته شده را بایستی با زور بدست بیاورند. این جرقه ای بود که انقلاب الجزایر را به حرکت درآورد. قبل از قتل عام. وضعیت در الجزایر قبل از قتل عام ۸ مه ۱۹۴۵، محدود به یکسری تلاشها در میان دوستداران آزادی بیان بود که درصدد انجام کارهای مشترک و ایجاد یک جبهه متحد بودند. در سال ۱۹۴۵ کنفرانس دوستداران بیان برگزار شد و طی آن خواستار لغو نظام شهرداری های مختلط و حکومت نظامی در جنوب، به رسمیت شناختن زبان عربی به عنوان زبان رسمی و همچنین آزادی مصالی الحاج شدند. این فعالیت ملی باعث وحشت فرانسوی ها شد و تلاش کردند از طریق کمیته هایی که به اصلاحات معتقد بودند مانع فعالیت آنها شوند، نگرانی فرانسویان آزادسازی کشور بود لذا منتظر فرصتی بودند تا بتوانند جنبش ملی را از بین ببرند. الجزایری ها در این میان متعهد شده بودند که در جنگ جهانی دوم برای آزاد کردن کشور خود د
ر کنار فرانسویان در جنگ شرکت کنند و سربازان الجزایری در صف اول جنگ به عنوان سپر انسانی سربازان فرانسوی بودند. سپس مردم الجزایر به دلیل وعده ای که استعمار فرانسه داده بود و به امید یافتن استقلال کشورشان در یک تظاهرات مسالمت آمیز برای ابراز شادمانی خود شرکت کردند. اما این تظاهرات با خشونت نیروهای فرانسوی روبرو شد و تعداد زیادی کشته و زخمی شدند که اولین کشته آن بوزید سعال بود که با گلوله به قتل رسید. پایان جنگ جهانی دوم. رهبران جنبش ملی الجزایر با استفاده از روز اول ماه مه، برگزاری جشن هایی را در تمامی مناطق الجزایر شروع کردند از جمله در اورن، بجایا، تلمسن، کنستانتین، مصطحانه، گلیما، گلیزن، سپتف، باتنا، بیسکرا، خوانسله، سیدی بلعبس، سوق اهرا، چرچال، مالیاان، اسکیدا، سایده، آنابا، تبهسا، سور الزولان. این جشن ها با برگزاری تجمع و راهپیمایی برای نشان دادن قدرت جنبش ملی و آگاهی مردم الجزایر نسبت به خواسته هایشان و نیز به عنوان یک وسیله فشار بر فرانسوی ها همزمان بود. تظاهرات در اول اردیبهشت سال ۱۹۴۵ تمامی الجزایر را در بر گرفت. آنها خواستار آزادی مصالی الحاج و استقلال الجزایر شدند و ضمن محکوم کردن سرکوب، پرچم ملی را ب
رافراشتند. این تظاهرات صلح آمیز بود ولی فرانسه ادعا کرد که یک «طرح انقلابی» را در بجایا کشف کرده است، به ویژه هنگامی که دو افسر پلیس الجزایر کشته شدند؛ لذا دستگیری و ضرب و شتم بسیاری از الجزایری ها آغاز شد. هنگامی که جشن رسمی در تاریخ ۷ مه اعلام شد، مارونی ها سازماندهی جشنواره شادی را آغاز کردند و الجزایری ها ضمن برگزاری این جشنواره خواستار آزادی و استقلال شدند و این درحالی بود که مجوز برگزاری تظاهرات را دولت فرانسه برای شرکت در جشن پیروزی متفقین به آنها داده بود. نتایج. پاسخ فرانسویان، سرکوب تظاهرات سازماندهی شده توسط الجزایری ها بود که منجر به قتل عام مردم بومی شد آنهم به شیوه سرکوب و کشتار جمعی مردان، زنان، افراد مسن و کودکان و با استفاده از زمین، هوا و نیروی دریایی و ویرانی روستاها. در نتیجه این قتل عام بیش از ۴۵۰۰۰ الجزایری کشته شدند. (بوزید سعال ۲۲ ساله اولین جوانی بود که کشته شد). مردم روستاها اموال خود را از دست داده و همگی نابود شدند. اما گزارشگران خارجی آمار ۵۰۰۰۰ تا ۷۰۰۰۰ کشته غیر مسلح را که بدست فرانسویان به طرز وحشتناکی به قتل رسیدند تخمین می زنند. علت این اختلاف در آمار نیز به این برمی گشت که مق
امات فرانسوی مانع از درز صحیح اطلاعات راجع به این جنایت می شدند.
تیروزین-پروتئین کیناز پروتو اُنکوژنِ FER () یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"FER"» کُد می شود. این آنزیم در تنظیم «چسبندگی سلول-سلول» نقش دارد و میانجی پیام رسانی از سطح سلول به اسکلت سلولی، از طریق گیرنده های فاکتور رشد است. این پروتئین با TMF1 و کورتاکتین در تعامل پروتئین-پروتئین است.
فاکتور تنظیم کنندهٔ اجزاء TATA () نام پروتئینی است که در انسان توسط ژن «"TMF1"» کُد می شود. این پروتئین با FER و گیرنده آندروژن در تعامل است.
اینس فیری یکی از برندهای لوازم آرایشی و مراقبتی کره جنوبی است که از زیرمجموعه های آمور پاسیفیک محسوب و در سال ۲۰۰۰ تأسیس شده است. آمور پآسیفیک یکی از شرکت های مراقبت های شخصی کره است و محصولاتش را با برندهای مختلفی چون اینس فیری، هپی بث، اتود هوس، لانیژ و پرایما. مامونده، ریو، لوپ، لولیتا لمپیکا، و غیره ارائه می کند. پاسیفیک در سال ۲۰۱۲ در فهرست ۲۰ شرکت بزرگ لوازم آرایشی جهان، رتبه ۱۴ را به خود اختصاص داد. پیشینه و اعتبار. نام برند اینس فیری از شعر (دریاچهٔ جزیره اینس فیری)ویلیام بالتر یتس گرفته شده است. این برند یکی از معدود برندهای کره ای است که به گواهی سازمان اکوسرت از مواد ارگانیک استفاده می کند. سازمان اکوسرت که یکی از اولین مراجع صدور گواهی نامه برای توسعه استانداردهای مواد آرایشی بهداشتی و عطر و ادوکلن طبیعی و ارگانیک بوده است در سال ۲۰۰۳ به صورت اختصاصی به جمع آوری و تنظیم کارهای مربوط به ذینفعان این زنجیره پرداخت از جمله، تأمین کنندگان عطر و ادوکلن و لوازم آرایشی، توزیع کنندگان، مصرف کنندگان عطر و در نهایت سازمان های توسعه دهنده نمایندگی ها. اینس فیری در کشورهای کره جنوبی، چین، ژاپن، تایوان، مالزی،
سنگاپور، هند و آمریکا و… نمایندگی رسمی دارد. مدل های تبلیغاتی. در ۲۰۱۶ نیز یکی از ستارگان بالیوود، بیپاشا باسو به چهرهٔ اینس فیری در هند تبدیل شد.
اینوادوپودیا (؛ "تلفظ انگلیسی: اینوِیدوپودیا") که به آن «پای کاذب تهاجمی» هم گفته شده است، یک بیرون زدگی یا برآمدگیِ غنی از اکتین در غشاء سلولی است که سلول های سرطانی از آن، در تخریب ماتریکس سلولی و تهاجم و متاستازشان به بافت های اطراف استفاده می کنند. این برآمدگی سلولی بسیار شبیه به پودوزوم ها هستند و در سلول های تهاجمی سرطانی یافت می شوند و جهت رخنهٔ آنها به نواحی و بافت های اطراف و متاستازهای سرطانی نقش مهمی دارند. اینوادوپودیاها را می توان از طریق سوراخ هایی که در فیبرونکتین ایجاد می کنند یا با روش های ایمونوهیستوشیمی (به صورت سوراخ های به وجودآمده با Tks5 بر روی اکتین) مشاهده کرد. از اینوادوپودیاها می توان به صورت درون کشتگاهی، به عنوان یک مارکر (نشان گر) در میزان تهاجمی بودنِ سلول های سرطانی با استفاده از روش آزمایشگاهی هیدروژل اسید هیالورونیک استفاده کرد.
تایگر زنده است () یک فیلم اکشن هندی به کارگردانی علی عباس ظفر است که از سوی یاش راج فیلمز در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به سلمان خان، کاترینا کایف، پارش راوال، سودیپ، انگاد بدی، گیریش کارناد، نها هینگه اشاره کرد. این فیلم دنبالهٔ "زمانی تایگر وجود داشت" است. در این فیلم، تایگر و زویا از مخفیگاه بیرون می آیند تا گروگان هایی را که توسط یک سازمان تروریستی به نام ISC در عراق نگهداری می شوند، نجات دهند. به طور کلی تین فیلم نقدهای مثبتی از منتقدان برای سکانس های اکشن، طرح و اجرای بازیگران دریافت کرد. این فیلم مانند سلف خود، رکوردهای متعددی را در گیشه در طول اکران خود ثبت کرد و بیش از ۵۷۰ کرور روپیه (۸۷٫۵۳ میلیون دلار آمریکا) در سرتاسر جهان فروخت، که به چهاردهمین فیلم هندی پرفروش تبدیل شد. همچنین رکورد بالاترین افتتاحیه آخر هفته را برای یک فیلم هندی زبان با ۱۱۴ کرور روپیه (۱۷٫۵۱ میلیون دلار آمریکا) به نام خود ثبت کرد. در شصت و سومین دوره جوایز فیلم فیر این فیلم برنده جایزه بهترین اکشن شد. سومین قسمت از این فرنچایز با عنوان تایگر ۳ در سال ۲۰۲۳ منتشر خواهد شد. خلاصه داستان. شهر موصل عراق توسط گروه
تروریستی داعش اشغال شده و در این بین تعدادی از پرستاران هندی گروگان گرفته شده اند حالا سال ها پس از قسمت اول سازمان اطلاعاتی هند برای گرفتن کمک به تایگر مراجعه می کند. تایگر(سلمان) که قبلاً عضو سازمان جاسوسی هند بوده و همسرش زویا (کاترینا کایف) در این سال ها همراه هم زندگی آرامی را سپری کرده اند. اما حالا تایگر موظف می شود تا طی مدتی کوتاه پرستاران را نجات دهد او به عراق می رود اما وقتی در عملیات و در یک صحنه گرفتار می شود زویا سر می رسد و او را نجات می دهد. زویا نیز که ملیت پاکستانی دارد به او می گوید علاوه بر پرستاران هندی گروهی از پرستاران پاکستانی هم اسیر شده اند برای همین او به این مأموریت آمده است تا به نجات جان پرستاران پاکستانی کمک کند حالا آن دو به اعضای تیمشان پیشنهاد می دهند تا برای هدفی مشترک با هم متحد شوند و افراد آن ها ناچار به پذیرش اتحاد با دشمن قدیمی هستند و.
کورتاکتین () که مخفف شدهٔ دو واژهٔ نخست از عبارتِ «"'cort"ical "actin' binding protein"» یا «"پروتئین متصل شونده به اکتینِ کورتیکال"» است و به اختصار «CTTN» هم نامیده می شود، یک پروتئین مونومریک است که در سیتوپلاسم سلول ها واقع شده است و توسط سیگنال های خارجی قابل تحریک است تا بدین وسیله پلیمریزاسیون و بازچینیِ اکتین موجود در چارچوب سلول صورت پذیرد؛ به ویژه اکتینِ کورتکس در محیط سلول ها. این پروتئین در تمامی انواع سلول ها یافت می شود و در ساختِ «پای لایه»، تشکیل «اینوادوپودیا»، «کوچ سلولی» و «اِندوسیتوز» نقش دارد.
«مناطق محروم» یا «مناطق کمتر توسعه یافته» اصطلاحی است که در نظام سیاست گذاری ایران برای برخی مناطق به کار می رود. منطقه محروم دارای تعریف روشن قانونی نیست، اما در مجموعه ای از قوانین ایران از این عنوان یا عنوان های شبیه به آن یاد شده است. تعیین مناطق محروم در قوانین مختلف به عهده دولت گذاشته شده است. یکی از قوانینی که ظاهراً صریحاً به این مفهوم اشاره دارد «قانون الزام دولت برای جبران عقب ماندگی های استان ها و مناطقی که شاخص های توسعه آن ها زیر شاخص میانگین کشور است» است. این قانون، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور را مکلف به شناسایی «عدم تعادل بارز»، «در عرصه های مناطق مختلف کشور»، «در چارچوب سیاست ها و جهت گیری های آمایش سرزمین» می کند. در یکی دیگر از قوانین مرتبط با این مفهوم، مجلس شورای اسلامی، دولت را مکلف به حمایت بودجه ای بیشتر از استان هایی کرده که شاخص های نرخ بیکاری، آب شرب شهری و روستایی، آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، بهسازی روستاها، راه و زیرساخت های جاده ای، سرانه های عمران شهری و درآمد شهرداری در این استان ها پایین تر از متوسط کشوری است. در تقسیمات کشوری ایران هیچ سطحی از تقسیمات به عنوان منطقه
شناسایی نشده است و از این جهت مفهوم منطقه را نیز می توان دارای ابهام حقوقی دانست. دولت در زمینه های مختلف مصوبه های گوناگونی را برای تعیین مناطق محروم داشته است. به عنوان مثال برای پرداخت جذب فوق العاده نیروی انسانی شاغل در نقاط دورافتاده، جنگی و محروم یک مصوبه ویژه از تصویب دولت گذشته و این مناطق معین شده اند. جامع ترین مصوبه در این زمینه، «تصویب نامه در خصوص تعیین مناطق محروم و کمتر توسعه یافته در امور حمایتی» است که مصداق یابی این مفهوم در چند قانون مختلف با رویکرد حمایتی را ذیل یک مصوبه واحد جمع آورده است. برای شناسایی مناطق محروم در این مصوبه از مفاهیم شهرستان و بخش در تقسیمات کشوری ایران استفاده شده است.
طاهر بن عمار ()؛ زاده ۲۵ نوامبر ۱۸۸۹ – درگذشته ۱۰ مه ۱۹۸۵) یک سیاستمدار معروف تونسی بود که نقش مهمی در دوره های مختلف تاریخ جدید تونس ایفا کرده است. او مدتی مسئولیت وزارت خانه های مهمی را عهده دار بوده و در دوران وی بود که توافقنامه استقلال تونس به امضا رسید. تحصیلات. طاهر بن عمار تحصیلات ابتدایی خود را بین سال های «۱۸۹۵ تا ۱۹۰۲» در مدرسه علوی در «مرکاض» گذراند، سپس به تحصیلات متوسطه خود ادامه داد و در سال ۱۹۰۶ وارد دانشگاه شد ولی به دلیل فوت پدرش در سال ۱۹۰۸ مجبور شد به کار کشاورزی و دامپروری در خانه بپردازد. ورود به سیاست. طاهر بن عمار از قبل از جنگ جهانی دوم وارد جریانات و محافل سیاسی تونس شد و با افرادی مانند شاذلی خیرالله، عبدالجلیل الزاوش و حسن القلاتی که از فعالان ملی بودند آشنا شد. وی در سال ۱۹۲۰ به همراه برخی دیگر از جمله «شیخ عبدالعزیز الثعالبی» «حزب مشروطه آزاد تونس» را تأسیس کردند. وی در ژانویه ۱۹۲۱ به عنوان رئیس دومین هیئت حزب برای ارائه خواسته های تونس به مقامات فرانسوی در «متروپول Metropol» منصوب شد. او در سال ۱۹۲۲ از حزب جدا شد و در سال ۱۹۲۸ به عنوان رئیس اتاق کشاورزی در شمال انتخاب شد و در هم
ان سال نیز وارد شورای بزرگ گردید. روز بعد از سخنرانی «مندیس فرانس» که در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۴ در «قرطاج» ایراد شد وی به عنوان ارشدترین وزیر در دولت مذاکره کننده با هدف رساندن کشور به استقلال تعیین گردید و در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۵۵ توافقنامه های استقلال را به امضا رساند، در ماه سپتامبر همان سال وی مسئول وزارتخانه های اصلی شد و در نتیجه همین مذکرات، توافقنامه استقلال کامل به تاریخ ۲۰ مارس ۱۹۵۶ به امضا رسید، در تاریخ ۹ آوریل ۱۹۵۶ دولت او بعد از جلسه شورای مؤسسان استعفا داد و برغم خروجش از کار سیاسی بعد از استقلال، در سپتامبر ۱۹۵۸ به دادگاه احاله داده شد. دو خیابان اصلی تونس که «المنار» و «المنزه» را به هم وصل می کند به نام او نامگذاری شده است. طاهر بن عمار در تاریخ ۱۰ مه ۱۹۸۵ وفات یافت. بزرگداشت. در مراسم جشنی که بمناسبت شصت و یکمین سالگرد استقلال تونس برگزار شد، از طاهر بن عمار و نقش او در جریان مبارزات استقلال طلبانه مردم تونس قدردانی به عمل آمد: «افراد کمی از نسل جدید هستند که نام شخصیتی که برای توافقنامه استقلال تونس تلاش کرده را می دانند. چه بسا افراد زیادی به ذهن بیایند، جز «استاد طاهر بن عمار» کسی که سند استقلا
ل تونس از استعمار فرانسه را بعد از سالیان متمادی تحت مستعمره بودن، امضا کرد؛ که البته این فراموش شدن نتیجه بی عدالتی و غرور و فقدان حافظه ملی برای مردی است که سالیان جهت رسیدن به استقلال و برپایی یک کشور مدرن تلاش کرد.» طاهر بن عمار وزیر ارشد دولت مذاکره کننده بود که بعد از آن رئیس دولت فرانسه «مندیس فرانس» در کاخ «قرطاج» در سخنرانی اش روز ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۴ گفت «فرانسه رسماً استقلال داخلی تونس را به رسمیت می شناسد و به آن اعتراف می کند؛ و می خواهم در جلوی چشمان همه تأکید کنم که برای موفقیت آن نیز تلاش می کند» در ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۵ بین حکومت فرانسه و البای توافقی جهت تشکیل دومین دولت گفتگو به رهبری طاهر بن عمار صورت گرفت که این دولت از انسجام و هماهنگی بیشتری برخور دار بود و در نهایت توافق استقلال تونس در ۲۰ مارس ۱۹۵۶ توسط طاهر بن عمار نهایی شد. طاهر بن عمار تا تاریخ ۱۵ آوریل ۱۹۵۶ بر سر کار بود تا اینکه «حبیب بورقیبه» اولین دوره ریاست جمهوری در دوران استقلال را در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۷ بر عهده گرفت.
گیرنده آندروژن () یا به اختصار «AR» که با نامِ «NR3C4» هم شناخته می شود، نوعی گیرنده هسته ای است که به واسطهٔ اتصال به هورمون های آندروژنی تستوسترون و دی هیدروتستوسترون در سیتوپلاسم فعال شده و سپس به داخل هستهٔ سلول نقلِ مکان می کنند. در انسان، این گیرنده توسط ژن «"AR"» که بر روی بازوی بلندِ کروموزوم ایکس واقع است، کُد می شود. گیرنده آندروژن ارتباط تنگاتنگی با گیرنده پروژسترون دارد و دوزهای زیادِ پروژستین می تواند آنرا بلوکه کند. نقشِ اصلی گیرنده آندروژن، یک فاکتور رونویسی متصل شونده به دی ان ای است که منجر به تنظیم و تعدیل بیان ژنی می شود. با اینحال وظایف دیگری هم برای این گیرنده کشف شده است. ژن های تنظیم شونده توسط آندروژن ها (هورمون های جنسی مردانه) برای شکل گیری و تداوم فنوتیپ جنسی مردانه نقش مهمی ایفا می کنند.
کسیله بن لمزم (به زبان بربر:ⴰⴾⵙⵉⵍ) یکی از سرداران بربر ساکن افریقیه که توانست از شرایط آشفته سپاهیان مسلمان استفاده کرده و مناطقی از افریقیه را فتح کند. شرح زندگانی وی. بعد از فتح افریقیه و رسیدن ارتش اسلام به اقیانوس به فرماندهی عقبه بن نافع، بربرهای ساکن آن مناطق با اعراب پیمان صلح و دوستی بسته و به اسلام گرویدند از جمله کسیله بن لمزم. بعد از پرکنده شدن سپاهیان عقبه، کسیله از این موقعیت استفاده کرده و علم مخالفت برافراشت که در این هنگام گروه کثیری از رومیان و بربرهای مخالف مسلمانان با او همراه شده و آماده حمله و بازپس گیری مناطق مختلف افریقیه از جمله قیروان شدند. با رویارویی طرفین، نبرد سخت و سنگینی بین طرفین به رهبری عقبه بن نافع و کسیله بن لمزم رخ داد (سال ۶۲ هجری) که سرانجام مسلمانان از کسیله شکست خورده و عقبه و گروهی از سردارانش کشته شدند و سپاهیانش مجبور شدند به قیروان عقب نشینی کنند؛ و با پیشروی لشکر کسیله به قیروان، مسلمانان با رهبری زهیر بن قیس بلوی به برقه بازگشتند و به دفاع از شهر پرداختند. در این حین نیز کسیله به فتح و غارت مناطق افریقیه مشغول بود و پس از پایان آن، در قیروان مستقر شد. بعد از به خ
لافت رسیدن عبدالملک بن مروان در شام، وی به فکر بازپس گیری مناطق از دست رفته افریقیه و قیروان کرد بنابراین لشکر گرانی به کمک زهیر بن قیس بلوی فرستاد. سرانجام با رسیدن نیروهای کمکی، در نزدیکی قیروان بین طرفین جنگی رخ داد که با شکست کسیله همراه بود و خود او نیز در جراحتی کشته شد.
جام ملت های آفریقا ۲۰۱۰ () بیست و هفتمین دوره از رقابت های جام ملت های آفریقا بود که به میزبانی کشور آنگولا برگزار شد. ۱۶ تیم در ۴ گروه ۴ تیمی به رقابت پرداختند. تیم ملی فوتبال مصر در این دوره از رقابت ها برای هفتمین بار در جام ملت های آفریقا به مقام قهرمانی رسید. انتخاب میزبان. کشورهای متقاضی: کشورهایی که میزبانی آن ها به تأیید اولیه نرسید : در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۰۶ کنفدراسیون فوتبال آفریقا (CAF) پس از رد درخواست میزبانی نیجریه، از سایر کشورهای متقاضی درخواست کرد که برای میزبانی جام ملت های آفریقا باهم به توافق برسند. بدین ترتیب در رای گیری نشست کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آفریقا در قاهره مصر، موافقت شد که سه دوره بعدی جام ملت های آفریقا به ترتیب در سال ۲۰۱۰ به میزبانی کشور آنگولا، در سال ۲۰۱۲ به میزبانی مشترک کشورهای گینه استوایی و گابن و در سال ۲۰۱۴ به میزبانی کشور لیبی برگزار شود. میزبانی سال ۲۰۱۰ به دلیل حضور این کشور در مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، زمینه سازی میزبانی برای کشورهای جدید، و نیز حرکت در مسیر صلح پس از جنگ داخلی آنگولا اعطا شد. کشور نیجریه به دلیل این که دو بار سابقه میزبانی داشت درخواست
میزبانی اش رد شد و مقرر شد که به عنوان میزبان ذخیره جام ملت های ۲۰۱۰، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ باشد تا در صورتی است که هر یک از کشورهای میزبان نتواند شرایط مورد نیاز CAF را برآورده سازد، جایگزین آن گردد. بازی های مقدماتی. کنفدراسیون فوتبال آفریقا اعلام کرد که مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ در قاره آفریقا همزمان به عنوان مسابقات مقدماتی جام ملت های آفریقا ۲۰۱۰ محسوب می شود؛ بنابراین با وجود این که آنگولا میزبان جام ملت های آفریقا در سال ۲۰۱۰ بود، آن ها مجبور به شرکت در مسابقات مقدماتی بودند تا بتوانند سهمیه حضور در جام جهانی ۲۰۱۰ را کسب کنند. وضعیت مشابهی برای آفریقای جنوبی وجود داشت. اگر چه آن ها میزبان جام جهانی ۲۰۱۰ بودند، ولی آن ها هم باید در مسابقات مقدماتی شرکت می کردند تا بتوانند حائز شرایط حضور در رقابت های جام ملت های آفریقا ۲۰۱۰ شوند. سیدبندی و قرعه کشی مسابقات. ۱۶ تیم به ۴ گلدان تقسیم شدند که در گلدان شماره ۱، تیم ملی فوتبال آنگولا میزبان مسابقات، تیم ملی فوتبال مصر به دلیل بیشترین قهرمانی در مسابقات، تیم ملی فوتبال کامرون و تیم ملی فوتبال ساحل عاج به عنوان دو تیم برتر ۳ دوره اخیر رقابت ها قرار گرفتند. سایر تیم
ها بر اساس سوابق خود در سه دوره اخیر رقابت ها رده بندی و در گلدان مربوطه قرار داده شدند. قرعه کشی مسابقات نهایی در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹ در لواندا پایتخت جمهوری آنگولا صورت گرفت و ۱۶ تیم در ۴ گروه ۴ تیمی قرار گرفتند. مرحله گروهی. قوانین صعود به دور بعد. جایی که دو یا چند تیم واجد امتیاز مساوی در مرحله گروهی باشند رتبه بندی آن ها با معیارهای زیر تعیین می شود: گروه D. جدول تیم های هم امتیاز: مرحله حذفی. "تمامی زمان ها به وقت محلی است. ()" جوایز. یازده بازیکن منتخب جام. تیم منتخب جام براساس تأثیرگذاری بازیکنان توسط کمیته علمی مسابقات (TSG) انتخاب شد. توپ مسابقات. توپ رسمی مسابقات، Adidas Jabulani آنگولا نام داشت که یک نسخه اصلاح شده از Adidas Jabulani بود که در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی استفاده شده بود با این تفاوت که براساس رنگ پرچم آنگولا طراحی شده بود. حمله به اتوبوس تیم ملی فوتبال توگو. در تاریخ ۸ ژانویه ۲۰۱۰، اتوبوس تیم ملی فوتبال توگو توسط افراد مسلح در کابیندا، آنگولا که به مسابقات قهرمانی جام ملت های آفریقا سفر کرده بود، مورد حمله قرار گرفت. به دنبال این حمله سخنگوی فدراسیون فوتبال توگو اعلام کرد در ای
ن حادثه، کمک مربی تیم Améleté Abalo، نماینده مطبوعاتی Stanislaud Ocloo و همچنین راننده تیم جان باختند. گروه جدایی طلبان جبهه آزادی کابیندا (FLEC-PM) مسئولیت حمله را بر عهده گرفت. تیم توگو در روز بعد وارد رقابت ها شد و بازیکنان در ابتدا تصمیم گرفتند به این ترتیب یاد قربانیان را گرامی دارند، اما بلافاصله توسط دولت توگو به آن ها دستور بازگشت داده شد. پس از خروج آن ها از آنگولا، توگو به دلیل شرکت نکردن در بازی نخست خود در گروه B در برابر غنا در تاریخ ۱۱ ژانویه، به طور رسمی از این مسابقات محروم شد. در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۱۰، کنفدراسیون فوتبال آفریقا حضور توگو را در دو دوره بعدی جام ملت های آفریقا ممنوع اعلام کرد و این تیم را ۵۰٬۰۰۰ دلار به دلیل «دخالت دولت در خروج از مسابقات» جریمه کرد. به این ترتیب توگو قادر به حضور در جام ملت های آفریقا تا مسابقات سال ۲۰۱۵ نبود، اما این ممنوعیت در تاریخ ۱۴ مه ۲۰۱۰ توسط دادگاه عالی داوری برای ورزش لغو شد. .
خواهم رفت (بهانگلیسی: I'll Be Gone) یک ترانه از گروه راک آمریکایی لینکین پارک است. این ترانه توسط گروه نوشته شد و توسط مایک شینودا و ریکی روبین تهیه شد. این ترانه به جدول ترانه های راک انگلیس نیز راه پیدا کرد. خواننده. چستر بنینگتون خواننده این ترانه می باشد.
خورخه اوکتاویو تیلیر ساندووال (؛ – ) شاعر اهل شیلی بود. او در شهر لائوتارو به دنیا آمد و در سن ۶۰ سالگی در وینیا دل مار درگذشت. او بنیانگذار و بیانگر شعر لارا یا لارس "(Poesía lárica)" بود که سبکی مبتنی بر اخلاقیات و زیبایی شناسی است. این سبک در درک و آفرینش شعر با بازگشت به گذشته تشریح می شود، بهشتی گم گشته که همه مناسبات در آن با مدرنیته حاکم بر عصر حاضر در تضاد است. او از دوازده سالگی شروع به نوشتن کرد و بعدها تحت تأثیر شاعران نوگرای هیسپانیک آمریکا همچون ویسنته اوییدوبرو و شاعران جهان شمول از جمله راینر ماریا ریلکه (شاعر آلمانی زبان قرن بیستم)، فرانسوا ویون (شاعر فرانسوی قرن پانزدهم) و خورخه مانریکه (شاعر اسپانیایی قرن پانزدهم) قرار گرفت. او به آثار شاعرانی همچون گئورگ تراکل و فریدریش هولدرلین نیز علاقه مند بود.
گیرنده پروژسترون () یا به اختصار «PR» که با نامِ «NR3C3» هم شناخته می شود، یک گیرندهٔ داخل سلولی است که توسط هورمون استروئیدی پروژسترون فعال می شود. این گیرندهٔ پروتئینی در انسان توسط ژن «"PGR"» که بر روی بازوی بلند کروموزوم ۱۱ قرار دارد، کُد می شود و دو نوع مختلف دارد: «"PRA"» و «"PRB"» که وزن ملکولیِشان با یکدیگر متفاوت است. یک ایزوفرم کمتر شناخته شدهٔ سوم به نام «"PRC"» هم برای این گیرنده شناخته شده است.