Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تیتراسیون پتانسیل سنجی به تیتراسیون هایی که با دستگاه پتانسیومتر انجام می گیرد گفته می شود. در تیتراسیون های پتانسیومتری تغییرات پتانسیل الکترود شناساگر نسبت به الکترود مرجع، به ازای افزایش حجم های معینی از تیتر کننده، سنجیده می شود. الکترود مرجع در تمام تیتراسیون ها معمولاً یکی از الکترودهای مرجع آزمایشگاهی مانند الکترود کالومل اشباع یا نقره – نقره کلرید اشباع است. اما نوع الکترود شناساگر بستگی به نوع تیتراسیون دارد. برای مثال در تیتراسیون های اسید – باز معمولاً از الکترود شیشه، در تیتراسیون های اکسایش – کاهش از الکترود پلاتین، در تیتراسیون های کمپلکسومتری از الکترود جیوه و در تیتراسیون های رسوبی از الکترود نقره استفاده می شود. پتانسیل سنجی. پتانسیل سنجی یک روش الکتروشیمیایی است که در آن مقدار ماده در محلول به طریق اندازه گیری مستقیم یا غیرمستقیم نیروی محرکه الکتریکی (emf) بین دو الکترود قرار داده شده در محلول اندازه گیری می شود. نیروی محرکه الکتریکی (emf) بین الکترود شناساگر و مرجع، پتانسیل یا اخلاف پتانسیل نامیده می شود. روش ها. پتانسیل سنجی مستقیم. پتانسیل سنجی مستقیم که در آن سنجش به کمک اندازه گیری پتان
سیل الکترود انجام می گیرد. معمولاً پتانسیل سنجی مستقیم با استفاده از الکترود یون گزین به عنوان الکترود شناساگر انجام می شود و آن را می توان برای گونه هایی به کار برد که یک الکترود شناساگر برای آنها در دسترس می باشد. تیتراسیون پتانسیل سنجی. در این روش منحنی تغییرات پتانسیل بر حسب حجم واکنشگر رسم می شود. پتانسیل سنجی می تواند بر اساس هر کدام از تعادل های اسید-باز، اکسایشی -کاهشی، تشکیل کمپلکس و رسوب انجام گیرد. تیتراسیون پتانسیل سنجی نسبت به تیتراسیون حجم سنجی در حضور شناساگرهای رنگی، مزیت هایی دارد که عبارتند از: تعیین نقطه پایانی. رسم نمودار تغییرات (E=F(V. نمودار تغییرات پتانسیل (E) بر حسب حجم تیترکننده رسم می شود. نقطه عطف نمودار نقطه پایانی را نشان می دهد. البته در این روش نقطه هم ارزی فقط در مورد واکنش های متقارن مانند تیتر کردن یون Fe+2 با یون Ce+2 که تعداد الکترون های مبادله شده در دو نیم واکنش مساوی است یا واکنش بین اسیدها و بازهای هم ظرفیت بر نقطه پایانی منطیق است. رسم نمودار تغییرات (dE/dV = F(V. در نمودار تغییرات به جای E مشتق اول ان یعنی dE/dV نسبت به حجم واکنشگر اضافه شده رسم می شود. نقطه Max منحن
ی نقطه پایانی را نشان می دهد. رسم نمودار تغییرات (d2E/dV2 = F(V. در این روش نمودار تغییرات مشتق دوم E یعنی d2E/dV2 نسبت به حجم استاندار اضافه شده رسم می شود و نقطه پایانی، محل تلاقی مماس بر دو قسمت نمودار با محور حجم است. مزیت روش های مشتق گیری جهت تعیین نقطه هم ارزی کاربرد آنها برای واکنش های متقارن و نامتقارن است.
پیست سن-کونتان-ان-ایولین ()یک پیست دوچرخه سواری در مونتینیه لو بروتونو، فرانسه است. این پیست ۲۰۱۴ تأسیس شده است دارای ۵٬۰۰۰ نفر ظرفیت می باشد.
تیتراسیون رسانایی سنجی شامل اندازه گیری رسانایی نمونه پس از افزایش پیاپی واکنشگر است. نقطه پایانی تیتراسیون با رسم رسانایی یا رسانایی ویژه بر حسب حجم اضافه شده تیترکننده به دست می آید. با توجه به سیستم شیمیایی مورد مطالعه منحنی های تیتراسیون اشکال مختلفی به خود می گیرد که توسط پاره خط های مستقیم با شیب های متفاوت در دوطرف نقطه هم ارزی مشخص می شوند. تیتراسیون رسانایی سنجی بیشتر برای تیتراسیون محلول های خیلی رقیق و اسیدها و بازهای ضعیف به کار می رود. شراط لازم برای انجام تیتراسیون این است که نمونه و استاندارد یونی باشند. این روش در مورد واکنش های اکسایشی-کاهشی مناسب نیست. رسانایی محلول. رسانایی یک محلول الکترولیت در اثر حرکت یون های منفی به طرف آند و یون های مثبت به طرف کاتد در یک سلول الکترولیتی در نتیجه یک پتانسیل اعمال شده به وجود می آید و نشانگر توانایی آن محلول جهت عبور جریان الکتریسیته است. جزیی از جریان که توسط یک یون منتقل می شود به غلظت نسبی و تحرک ذاتی آن یون در محیط مربوط است. توانایی یک یون برا رسانایی بستگی به بار یون و خواص حالال چون گرانروی و ساختار مولکولی دارد. اگر محلولی به طول (L(cm و سطح مقط
ع (A (cm2 بین دو صفحه الکترود پلاتینی قرار داشته باشد مقاومت (R) آن از رابطه زیر محاسبه می شود. R = ρ L/A R: مقاومت بر حسب اهم (Ω) ρ: مقاومت ویژه بر حسب اهم بر سانتی متر رسانایی (G). رسانایی یک محیط عکس مقاومت الکتریکی آن است. واحد رسانایی در SI، زیمنس (ohm-1) است که به وسیلهٔ نماد S نشان داده می شود. رسانایی الکترولیتی و رسانایی مولی هر دو با جذب الکترولیت تبدیل و تغییر شکل می یابند. در هر دو، برای الکترولیت های قوی و ضعیف با کاهش غلظت، رسانایی نیز کاهش می یابد. در واقع با کاهش غلظت به سمت محلول رقیق حرکت می کنیم و در این جا چون تعداد یون های در واحد حجم که در محلول حامل جریان الکتریسیته هستند، کاهش می یابد (با رقیق کردن محلول) بنابراین رسانایی نیز کاهش یافته است. رسانایی الکترولیتی از یک واحد حجم محلول در بین دو الکترود پلاتینی با سطح مقطع A تعیین می شود. رسانایی مولی محلول در غلظت معین، در واقع رسانایی حجم محلول (V) شامل یک مول از الکترولیت است که در بین دو الکترود با سطح مقطع A واقع شده که با فاصلهٔ L از یکدیگر قرار دارند. هدایت وابسته به غلظت، بار و هدایت یونی معادل یون مورد نظر می باشد. G = K A/L K: رسا
نایی ویژه که برابر با ۱/ρ رسانایی هم ارز (Λ). رسانایی هم ارز یک الکترولیت (Λ) رسانایی حجمی از محلول بر حسب میلی لیتر است که دارای یک هم ارز گرم از جز مورد نظر بوده و بین دو الکترود با سطح برابر که به فاصله 1cm از یکدیگر هستند، قرار گرفته است بنابرین: Λ = KV تعیین ثابت سلول. نسبت فاصله بین دو الکترود به سطح أنها برای هر سلول مقداری مشخص و ثابت است که ثابت سلول نامیده می شود. این ثابت با اندازه گیری رسانایی (G) محلولی که رسانایی ویژه (K) آن معلوم است تعیین می گردد. معمولاً از محلول های پتاسیم کلرید برای این منظور استفاده می شود. G = K A/L
ویکتوریا یک مجموعه تلویزیونی درام بریتانیایی است که توسط دیزی گودوین ساخته شده و جنا کولمن در آن نقش ملکه ویکتوریا را ایفا می کند. این سریال اولین بار ۲۸ اوت ۲۰۱۶ از آی تی وی پخش شد. این سریال با دوبله فارسی از مهرماه ۱۳۹۶ از شبکه من وتو در حال پخش است. داستان. اولین سری این مجموعه تلویزیونی داستان سال های آغازین سلطنت ملکه ویکتوریا است؛ ملکه ای که در سن ۱۸ سالگی به سلطنت رسید. در سری اول همچنین به داستان دوستی او با لرد ملبورن، ازدواج او با شاهزاده آلبرت و سرانجام به دنیا آمدن اولین فرزند او، ویکتوریا، می پردازد. در سری دوم این مجموعه نیز تلاش و مبارزه او برای مدیریت نقش خود به عنوان ملکه را نشان می دهد. قسمت ها. «الکساندرینا»ی هجده ساله به عنوان ملکه انتخاب می شود و از آن پس زندگی اش برای همیشه تغییر پیدا می کند.او دیگر در قصر«کنزینکتون» زیر نظر «کونروی»، مشاور سختگیر مادرش، مخفی نخواهد بود بلکه نامش را به «ویکتوریا» تغییر داده و با «ملبورن»، نخست وزیر کاریزماتیکش، دوره ی جدیدی را شروع خواهد کرد. اما بی تجربگی ویکتوریا باعث اشتباهات و رسوایی اش می شود... استعفای ملبورن از سمت نخست وزیری، ضربه ی سختی برای وی
کتوریا است؛ در حالی که «کونروی» بلندپرواز و عمویش، «کامبرلند»، بر ضد او نقشه می کشند، ملکه در شرایطی متزلزل، نقشه ی خطرناکی برای بازگرداندن ملبورن به قدرت می کشد.اما سرسختی او تهدیدی برای پایه های قدرتش محسوب می شود... لئوپولد، عموی ملکه، آلبرت را به عنوان همسر آینده به او پیشنهاد می کند و پس از آن است که رقابت خواستگارهای ملکه با همدیگر شروع می شود.اگرچه ویکتوریا مصمم است به تنهایی سلطنت کند، لئوپولد به درستی متوجه می شود بی تفاوتی ملکه برای ازدواج، به ارتباط و هماهنگی او و ملبورن ارتباط دارد... پرنس آلبرت، ویکتوریا را در موضع دفاعی قرار داده، اما او با وجود آن که خودش را بی تفاوت نشان می دهد، تلاش می کند احساس واقعی اش را نیز پنهان کند.او باید با تصمیم گیری دشواری برای انتخاب میان ملبورن و آلبرت روبرو شود… پس از آنکه تلاش ویکتوریا برای تثبیت جایگاه آلبرت توسط مجلس رد می شود، ملکه ویکتوریا و نامزدش نگران آینده و رابطه شان با همدیگر می شوند.در ادامه هر چه آن ها به زمان عروسی نزدیکتر می شوند، تنش ها هم بیشتر می شود، آیا سرانجام ویکتوریا و آلبرت می توانند با گذشت زمان با یکدیگر به تفاهم برسند؟ خوشبختی و اقتدار
زوج سلطنتی پس از آنکه دوک «ساسکس» در ملاء عام آلبرت را تحقیر می کند، در معرض تهدید قرار گرفته.ویکتوریا از نارضایتی آلبرت نگران می شود و تلاش می کند از هر حیله و نیرنگی استفاده کند تا او احترامی را که سزاوارش است به دست آورد. اما آلبرت برای نشان دادن ارزش خودش می خواهد به روش دیگری عمل کند... خبر حاملگی ملکه ویکتوریا برای همه غافلگیرکننده است و او حالا باید جانشین خودش را تعیین کند. در حالی که او آلبرت را انتخاب کرده، از طرفی عده ای از محافظه کاران از جانشین شدن یک شاهزادهٔ آلمانی عصبانی هستند و از سوی دیگر تمایل آلبرت به قدرت هم هنوز برآورده نشده و سفر آنها به شمال هم با تنش های زیادی روبرو خواهد شد... ویکتوریا باردار است اما تلاش می کند به هر قیمتی استقلال خودش را حفظ کند… اما پس از تلاش برای سوءقصد به ملکه اوضاع تغییر می کند و او دچار وحشت می شود.در ادامه ملکه با آلبرت درگیری ها و مشکلاتی پیدا می کند… در حالی که ارتش انگلستان مجبور به عقب نشینی از افغانستان و ترک کابل شده است . ویکتوریا در حال سپری کردن دوران نقاهت بعد از زایمان است . آلبرت برای ناراحت نکردن ویکتوریا تمام مسائل مربوط به ارتش و جنگ را از او
مخفی کرده و بعد از اینکه ویکتوریا متوجه میشود که ارتش شکست خورده و 40000 سرباز کشته شده اند از پنهان کاری های همسرش و نخست وزیر جدید آقای رابرت پیل عصبانی میشود و همین موضوع باعث بروز اختلافات زیادی میان آلبرت و ویکتوریا میشود . در این قسمت ویکتوریا سعی دارد جایگاه سابق خودش در کشور را بدست بیاورد و به کشورش روحیه بدهد .
پونتوس ( ) یک پادشاهی هلنیستی بود که در منطقه تاریخی پونتوس در ترکیه امروزی متمرکز شده بود و توسط دودمان مهردادی با منشأ ایرانی، که ممکن است مستقیماً با داریوش بزرگ از هخامنشیان مرتبط بوده باشد، اداره می شد. این پادشاهی توسط مهرداد یکم در ۲۸۱ پیش از میلاد اعلام شد و تا زمان فتح آن توسط جمهوری روم در ۶۳ پیش از میلاد دوام آورد. پادشاهی پونتوس به بزرگترین وسعت خود تحت مهرداد ششم بزرگ رسید، که کولخیس، کاپادوکیه، بیتینیا، مستعمرات یونانی تاوریک چرسونسوس و برای مدت کوتاهی استان رومی آسیا را فتح کرد. پس از یک مبارزه طولانی با روم در جنگ های مهردادی، پونتوس شکست خورد. این پادشاهی دارای سه رشته فرهنگی بود که اغلب با هم ادغام می شدند: یونانی (بیشتر در ساحل)، ایرانی و آناتولیایی، با یونانی که در قرن سوم پیش از میلاد به زبان رسمی تبدیل شد. ویژگی های پونتوس. پادشاهی پونتوس به دو منطقه متمایز تقسیم می شد: منطقه ساحلی و منطقه داخلی پونتیک. منطقه ساحلی هم مرز با دریای سیاه توسط کوه های پونتیک که موازی با ساحل امتداد دارند، از منطقه کوهستانی داخلی جدا می شد. دره های رودخانه ای پونتوس نیز موازی با ساحل امتداد داشتند و بسیار حا
صلخیز بودند و از گله های گاو، ارزن و درختان میوه، از جمله گیلاس، سیب و گلابی حمایت می کردند. (واژه های "گیلاس" و "Cerasus" احتمالاً هم ریشه هستند.) منطقه ساحلی تحت سلطه شهرهای یونانی مانند آماستریس و سینوپ بود که پس از فتح آن به پایتخت پونتیک تبدیل شد. ساحل سرشار از چوب، ماهیگیری و زیتون بود. پونتوس همچنین سرشار از آهن و نقره بود که در نزدیکی ساحل جنوب فارناسیا استخراج می شدند؛ فولاد کوه های کالیبیان در یونان بسیار مشهور شد. همچنین مس، سرب، روی و آرسنیک نیز وجود داشت. منطقه داخلی پونتیک نیز دارای دره های رودخانه ای حاصلخیز مانند رودخانه لیکوس و ایریس بود. شهر اصلی داخلی آماسیا، پایتخت اولیه پونتیک بود، جایی که پادشاهان پونتیک کاخ و مقبره های سلطنتی خود را داشتند. علاوه بر آماسیا و چند شهر دیگر، منطقه داخلی عمدتاً تحت سلطه روستاهای کوچک بود. پادشاهی پونتوس به مناطقی به نام اپارشی ها تقسیم شده بود. تقسیم بین ساحل و داخل کشور از نظر فرهنگی نیز وجود داشت. ساحل عمدتاً یونانی بود و بر تجارت دریایی متمرکز بود. داخل کشور توسط کاپادوکیایی ها و پافلاگونیایی های آناتولیایی اشغال شده بود که توسط یک اشرافیت ایرانی که ریشه
هایش به امپراتوری ایران می رسید، اداره می شدند. داخل کشور همچنین دارای معابد قدرتمند با املاک بزرگ بود. خدایان پادشاهی عمدتاً التقاطی بودند و ویژگی های خدایان محلی را همراه با الهه های ایرانی و یونانی داشتند. خدایان اصلی شامل اهورامزدای ایرانی که زئوس استراتیوس نامیده می شد؛ خدای ماه من فارناکو؛ و ما (که به عنوان سیبل تفسیر می شد) بودند. خدایان خورشید به ویژه محبوب بودند و خاندان سلطنتی با خدای ایرانی اهورامزدا از سلسله هخامنشیان همسان دانسته می شدند؛ هم آپولو و هم میترا توسط پادشاهان پرستش می شدند. در واقع، نامی که توسط اکثریت پادشاهان پونتیک استفاده می شد مهرداد بود که به معنای "داده شده توسط میترا" است. فرهنگ پونتیک ترکیبی از عناصر ایرانی، آناتولیایی و یونانی را نشان می داد، که دو مورد اول بیشتر با مناطق داخلی مرتبط بودند و مورد آخر بیشتر با منطقه ساحلی. در زمان مهرداد ششم اوپاتور، یونانی زبان رسمی پادشاهی بود، اگرچه زبان های آناتولیایی در داخل کشور همچنان صحبت می شدند. تاریخچه. دودمان مهردادی سیوس. منطقه پونتوس در اصل بخشی از ساتراپی پارسی کاپادوکیه (Katpatuka) بود. سلسله پارسی که قرار بود این پادشاهی را
تأسیس کند، در طول قرن چهارم پیش از میلاد، شهر یونانی سیوس (یا کیوس) را در میسیا اداره می کرد، که اولین عضو شناخته شده آن مهرداد سیوس بود. پسرش آریوبرزن دوم ساتراپ فریگیه شد. او به یک متحد قوی آتن تبدیل شد و علیه اردشیر شورش کرد، اما توسط پسرش مهرداد دوم سیوس مورد خیانت قرار گرفت. مهرداد دوم پس از فتوحات اسکندر به عنوان حاکم باقی ماند و دست نشانده آنتیگون یکم مونوفتالوس بود، که پس از تقسیم تریپارادیسوس به طور خلاصه آسیای صغیر را اداره کرد. مهرداد در سال 302 پیش از میلاد به ظن اینکه با دشمنش کاساندر همکاری می کند، توسط آنتیگون کشته شد. آنتیگون قصد داشت پسر مهرداد، که او نیز مهرداد (بعداً کتیستس، 'بنیانگذار' نامیده شد) را بکشد، اما دیمتریوس یکم به او هشدار داد و او با شش سوارکار به شرق گریخت. مهرداد ابتدا به شهر کیمیاتا در پافلاگونیا و بعداً به آماسیا در کاپادوکیه رفت. او از سال 302 تا 266 پیش از میلاد حکومت کرد، علیه سلوکوس یکم جنگید و در 281 (یا 280) پیش از میلاد، خود را پادشاه ("basileus") دولتی در شمال کاپادوکیه و شرق پافلاگونیا اعلام کرد. او بیشتر پادشاهی خود را تا رودخانه سانگریوس در غرب گسترش داد. پسرش آ
ریوبرزن آماستریس را در 279 تصرف کرد، اولین بندر مهم دریای سیاه آن. مهرداد همچنین با تازه واردان گالاتیایی متحد شد و نیرویی را که توسط بطلمیوس یکم علیه او فرستاده شده بود، شکست داد. بطلمیوس از ابتدای جنگ سوری اول علیه آنتیوخوس در اواسط دهه 270، در حال گسترش قلمرو خود در آسیای صغیر بود و با دشمن مهرداد، هراکلیه پونتیکا متحد بود. پادشاهی پونتوس. ما اطلاعات کمی از سلطنت کوتاه آریوبرزن داریم، جز اینکه وقتی درگذشت، پسرش مهرداد دوم (حدود 250–189) پادشاه شد و مورد حمله گالاتی ها قرار گرفت. مهرداد دوم از هراکلیه پونتیکا کمک دریافت کرد، که در این زمان نیز با گالاتی ها در جنگ بود. مهرداد به حمایت از آنتیوخوس هیراکس علیه برادرش سلوکوس دوم کالینیکوس ادامه داد. سلوکوس در آناتولی توسط هیراکس، مهرداد و گالاتی ها شکست خورد. مهرداد همچنین در سال 220 به سینوپ حمله کرد اما نتوانست شهر را تصرف کند. او با خواهر سلوکوس دوم ازدواج کرد و دخترش را به ازدواج آنتیوخوس سوم درآورد تا برای پادشاهی جدیدش به رسمیت شناخته شود و روابط قوی با امپراتوری سلوکی ایجاد کند. منابع در مورد پونتوس برای سال های پس از مرگ مهرداد دوم، زمانی که پسرش مهرداد
سوم حکومت می کرد (حدود 220–198/88) سکوت کرده اند. فارناکس یکم پونتوس در گسترش پادشاهی به هزینه شهرهای ساحلی یونان بسیار موفق تر بود. او در سال 188 پیش از میلاد در جنگ با پروسیاس یکم بیتینیا علیه اومنس پرگامون شرکت کرد، اما این دو در سال 183 پس از آنکه بیتینیا دچار یک سری شکست شد، صلح کردند. او سینوپ را در سال 182 پیش از میلاد تصرف کرد و اگرچه رودسی ها در مورد این موضوع به روم شکایت کردند، اما هیچ کاری انجام نشد. فارناکس همچنین شهرهای ساحلی کوتورا، فارناسیا و تراپزوس را در شرق تصرف کرد و عملاً کنترل بیشتر خط ساحلی شمال آناتولی را به دست آورد. علیرغم تلاش های روم برای حفظ صلح، فارناکس علیه اومنس پرگامون و آریاراتس کاپادوکیه جنگید. در حالی که در ابتدا موفق بود، به نظر می رسد که در سال 179 شکست خورده بود، زمانی که مجبور به امضای معاهده شد. او مجبور شد تمام سرزمین هایی را که در گالاتیا و پافلاگونیا و شهر تیوم به دست آورده بود، تسلیم کند، اما سینوپ را نگه داشت. فارناکس با تلاش برای گسترش نفوذ خود به شمال، با شهرهای چرسونسوس و با دیگر شهرهای دریای سیاه مانند اودسوس در ساحل بلغارستان متحد شد. برادر فارناکس، مهرداد چ
هارم فیلوپاتور فیلادلفوس، سیاست صلح آمیز و طرفدار روم را در پیش گرفت. او در سال 155 به متحد رومی، آتالوس دوم فیلادلفوس پرگامون علیه پروسیاس دوم بیتینیا کمک فرستاد. جانشین او، مهرداد پنجم پونتوس اورگتس، دوست روم باقی ماند و در سال 149 پیش از میلاد کشتی ها و نیروی کوچکی از نیروهای کمکی را برای کمک به روم در جنگ سوم پونی فرستاد. او همچنین نیروهایی را برای جنگ علیه اومنس سوم (آریستونیوس) فرستاد، که پس از مرگ آتالوس سوم تاج و تخت پرگامون را غصب کرده بود. پس از اینکه روم پادشاهی پرگامون را در وصیت نامه آتالوس سوم در غیاب وارث دریافت کرد، بخشی از آن را به استان آسیا تبدیل کرد، در حالی که بقیه را به پادشاهان متحد وفادار داد. به دلیل وفاداری او، منطقه فریگیه ماژور به مهرداد اعطا شد. پادشاهی کاپادوکیه لیکائونیا را دریافت کرد. به همین دلیل منطقی به نظر می رسد که پونتوس درجه ای از کنترل بر گالاتیا داشته باشد، زیرا فریگیه مستقیماً با پونتوس هم مرز نیست. این احتمال وجود دارد که مهرداد پس از مرگ پادشاه آن، پیلامنس، بخشی از پافلاگونیا را به ارث برده باشد. مهرداد پنجم دخترش لائودیس را به ازدواج پادشاه کاپادوکیه، آریاراتس ششم
کاپادوکیه درآورد و او همچنین به کاپادوکیه حمله کرد، اگرچه جزئیات این جنگ مشخص نیست. هلنی شدن تحت مهرداد پنجم ادامه یافت. او اولین پادشاهی بود که به طور گسترده مزدوران یونانی را در دریای اژه استخدام کرد، او در دلوس مورد تجلیل قرار گرفت و خود را به عنوان آپولو بر روی سکه هایش به تصویر کشید. مهرداد در سال 121/0 در سینوپ ترور شد، که جزئیات آن مشخص نیست. از آنجایی که هر دو پسر مهرداد پنجم، مهرداد ششم و مهرداد کریستوس هنوز کودک بودند، پونتوس اکنون تحت نایب السلطنه همسرش لائودیس قرار گرفت. او از کریستوس حمایت کرد و مهرداد ششم از دربار پونتیک فرار کرد. افسانه ها بعداً می گویند این زمانی بود که او در سراسر آسیای صغیر سفر کرد، مقاومت خود را در برابر سموم افزایش داد و تمام زبان های رعایای خود را آموخت. او در سال 113 پیش از میلاد بازگشت تا مادرش را خلع کند. او به زندان انداخته شد و او در نهایت دستور قتل برادرش را داد. مهرداد ششم اوپاتور. مهرداد ششم اوپاتور، 'پدر خوب'، یک دستور کار ضد رومی قاطع را دنبال کرد و فرهنگ یونانی و ایرانی را در برابر نفوذ روزافزون روم ستود. روم به تازگی استان آسیا را در آناتولی ایجاد کرده بود و ه
مچنین منطقه فریگیه ماژور را در زمان سلطنت لائودیس از پونتوس پس گرفته بود. مهرداد گسترش خود را با به ارث بردن ارمنستان کوچک از پادشاه آنتیپاتر (تاریخ دقیق نامشخص، حدود 115–106) و با فتح پادشاهی کولخیس آغاز کرد. کولخیس منطقه مهمی در تجارت دریای سیاه بود—غنی از طلا، موم، کنف و عسل. شهرهای چرسونسوس تاوریکا اکنون برای کمک علیه سکاها در شمال درخواست کمک کردند. مهرداد 6000 سرباز تحت فرماندهی ژنرال دیوفانتوس فرستاد. پس از لشکرکشی های مختلف در شمال کریمه، او کنترل تمام چرسونسوس را به دست گرفت. مهرداد همچنین پیوندهای تجاری با شهرهای ساحل غربی دریای سیاه ایجاد کرد. در آن زمان، روم در حال جنگ با یوگورتین و سیمبری بود. مهرداد و نیکومدس بیتینیا هر دو به پافلاگونیا حمله کردند و آن را بین خود تقسیم کردند. یک سفارت رومی فرستاده شد، اما هیچ نتیجه ای نداشت. مهرداد همچنین بخشی از گالاتیا را که قبلاً بخشی از پادشاهی پدرش بود، تصرف کرد و در کاپادوکیه، جایی که خواهرش لائودیس ملکه بود، مداخله کرد. در سال 116 پادشاه کاپادوکیه، آریاراتس ششم، به دستور مهرداد توسط نجیب زاده کاپادوکیایی گوردیوس به قتل رسید و لائودیس به عنوان نایب السلطنه
بر پسران آریاراتس تا سال 102 پیش از میلاد حکومت کرد. پس از اینکه نیکومدس سوم بیتینیا با لائودیس ازدواج کرد، سعی کرد با فرستادن نیروها در منطقه مداخله کند. مهرداد به سرعت حمله کرد و خواهرزاده اش آریاراتس هفتم کاپادوکیه را بر تخت پادشاهی کاپادوکیه نشاند. جنگ به زودی بین این دو درگرفت و مهرداد با یک ارتش بزرگ پونتیک حمله کرد، اما آریاراتس هفتم در سال 101 پیش از میلاد قبل از اینکه جنگی درگیرد، به قتل رسید. سپس مهرداد پسر هشت ساله اش، آریاراتس نهم کاپادوکیه را به عنوان پادشاه منصوب کرد و گوردیوس را به عنوان نایب السلطنه برگزید. در سال 97 کاپادوکیه شورش کرد، اما این قیام به سرعت توسط مهرداد سرکوب شد. پس از آن، مهرداد و نیکومدس سوم هر دو سفارت هایی را به روم فرستادند. سنای روم حکم داد که مهرداد باید از کاپادوکیه و نیکومدس از پافلاگونیا خارج شود. مهرداد اطاعت کرد و رومی ها آریوبرزن را در کاپادوکیه نصب کردند. در سال 91/90 پیش از میلاد، در حالی که روم درگیر جنگ اجتماعی در ایتالیا بود، مهرداد متحد و داماد جدید خود، پادشاه تیگران بزرگ ارمنستان را تشویق کرد تا به کاپادوکیه حمله کند، که او این کار را کرد و آریوبرزن به روم
گریخت. سپس مهرداد نیکومدس چهارم را از بیتینیا خلع کرد و سقراط کریستوس را بر تخت سلطنت نشاند. جنگ مهردادی اول. یک ارتش رومی تحت فرماندهی مانیوس آکویلیوس در سال 90 پیش از میلاد وارد آسیای صغیر شد و مهرداد و تیگران را وادار به عقب نشینی کرد. کاپادوکیه و بیتینیا به پادشاهان مربوطه خود بازگردانده شدند، اما سپس به دلیل رشوه دادن به سناتورهای رومی با بدهی های زیادی به روم مواجه شدند و نیکومدس چهارم در نهایت توسط آکویلیوس متقاعد شد که برای بازپرداخت بدهی ها به پونتوس حمله کند. او تا آماستریس غارت کرد و با غنایم زیادی بازگشت. مهرداد یک بار دیگر به کاپادوکیه حمله کرد و روم اعلام جنگ کرد. در تابستان 89 پیش از میلاد، مهرداد به بیتینیا حمله کرد و نیکومدس و آکویلیوس را در نبرد شکست داد. او به سرعت وارد آسیای رومی شد و مقاومت از هم پاشید. تا سال 88 تسلیم بیشتر استان تازه تاسیس را به دست آورده بود. او در بسیاری از شهرها مورد استقبال قرار گرفت، جایی که ساکنان از مالیات ستانی رومی در رنج بودند. در سال 88 مهرداد همچنین دستور قتل عام حداقل 80000 رومی و ایتالیایی را در آنچه به عنوان 'Vespers آسیایی' شناخته شد، صادر کرد. بسیاری ا
ز شهرهای یونانی در آسیای صغیر با خوشحالی این دستورات را اجرا کردند. این اطمینان حاصل کرد که آنها دیگر نمی توانند به اتحاد با روم بازگردند. در پاییز 88 مهرداد همچنین رودس را محاصره کرد، اما نتوانست آن را تصرف کند. در آتن، عناصر ضد رومی با این خبر جسور شدند و به زودی با مهرداد متحد شدند. یک نیروی دریایی مشترک پونتیک-آتنی دلوس را در سال 88 پیش از میلاد تصرف کرد و شهر را به آتن اعطا کرد. بسیاری از دولت شهرهای یونانی اکنون به مهرداد پیوستند، از جمله اسپارت، اتحادیه آخایی و بیشتر اتحادیه بوئوتیایی به جز تسپیا. سرانجام، در سال 87 پیش از میلاد، لوسیوس کورنلیوس سولا با پنج لژیون از ایتالیا حرکت کرد. او از طریق بوئوتیا که به سرعت تسلیم شد، راهپیمایی کرد و محاصره آتن و پیرائوس (شهر بندری آتن، که دیگر توسط دیوارهای بلند) متصل نبود، را آغاز کرد. آتن در مارس 86 پیش از میلاد سقوط کرد و شهر غارت شد. پس از مقاومت شدید، آرکلائوس، ژنرال پونتیک در پیرائوس، از طریق دریا رفت و سولا شهر بندری را به طور کامل ویران کرد. در همین حال، مهرداد پسرش آرکاتیاس را با یک ارتش بزرگ از طریق تراکیه به یونان فرستاده بود. سولا اکنون به سمت شمال حر
کت کرد و به دنبال دشت های حاصلخیز بوئوتیا برای تامین ارتش خود بود. در نبرد کرونیا، سولا تلفات سنگینی به آرکلائوس وارد کرد، که با این وجود عقب نشینی کرد و به حمله به یونان با ناوگان پونتیک ادامه داد. آرکلائوس دوباره گروه بندی کرد و بار دوم در نبرد اورکومنس در سال 85 پیش از میلاد حمله کرد، اما یک بار دیگر شکست خورد و تلفات سنگینی متحمل شد. در نتیجه این خسارات و ناآرامی هایی که در آسیای صغیر به پا کردند، و همچنین حضور ارتش رومی که اکنون در بیتینیا لشکرکشی می کرد، مهرداد مجبور شد یک توافق صلح را بپذیرد. مهرداد و سولا در سال 85 پیش از میلاد در داردانوس ملاقات کردند. سولا حکم داد که مهرداد باید آسیای رومی را تسلیم کند و بیتینیا و کاپادوکیه را به پادشاهان سابق خود بازگرداند. او همچنین مجبور شد 2000 استعداد بپردازد و کشتی تهیه کند. مهرداد بقیه دارایی های خود را حفظ می کرد و متحد روم می شد. جنگ های مهردادی دوم و سوم. معاهده ای که با سولا به توافق رسید، دوام نیاورد. از سال 83 تا 82 پیش از میلاد، مهرداد علیه لیسینوس مورنا که توسط سولا برای سازماندهی استان آسیا باقی مانده بود، جنگید و او را شکست داد. جنگ مهردادی دوم به ا
صطلاح بدون هیچ گونه دستاورد ارضی از سوی هیچ یک از طرفین پایان یافت. رومی ها اکنون شروع به تامین امنیت منطقه ساحلی لیسیا و پامفیلیا از دزدان دریایی کردند و کنترل پیسیدیا و لیکائونیا را به دست گرفتند. هنگامی که در سال 74 کنسول لوکولوس سیلیکیا را تصرف کرد، مهرداد با فرماندهان رومی در دو جبهه روبرو شد. دزدان دریایی سیلیکی به طور کامل شکست نخورده بودند و مهرداد با آنها اتحاد امضا کرد. او همچنین با دولت کوینتوس سرتوریوس در اسپانیا متحد بود و با کمک او برخی از نیروهای خود را در الگوی لژیونری رومی با شمشیرهای کوتاه خنجری سازماندهی کرد. جنگ مهردادی سوم زمانی آغاز شد که نیکومدس چهارم بیتینیا بدون وارث در سال 75 درگذشت و پادشاهی خود را به روم واگذار کرد. در سال 74 پیش از میلاد روم ارتش خود را در آسیای صغیر بسیج کرد، احتمالاً به دلیل برخی از اقداماتی که مهرداد انجام داد، اما منابع ما در این مورد واضح نیستند. در سال 73 مهرداد به بیتینیا حمله کرد و ناوگان او رومی ها را در نزدیکی کالکدون شکست داد و کیزیکوس را محاصره کرد. لوکولوس با پنج لژیون خود از فریگیه راهپیمایی کرد و مهرداد را مجبور به عقب نشینی به پونتوس کرد. در سال 72
پیش از میلاد لوکولوس از طریق گالاتیا به پونتوس حمله کرد و به دنبال رودخانه هالیس به سمت ساحل شمالی حرکت کرد، او آمیسوس را محاصره کرد، که تا سال 70 پیش از میلاد مقاومت کرد. در سال 71 او از طریق دره های رودخانه ای ایریس و لیکوس راهپیمایی کرد و پایگاه خود را در کابیرا مستقر کرد. مهرداد سواره نظام خود را فرستاد تا خط تدارکات رومی ها به کاپادوکیه در جنوب را قطع کند، اما تلفات سنگینی متحمل شدند. مهرداد، که هنوز تمایلی به جنگ قاطع نداشت، اکنون عقب نشینی به ارمنستان کوچک را آغاز کرد، جایی که انتظار کمک از متحد خود تیگران بزرگ را داشت. به دلیل سواره نظام ضعیف شده اش، عقب نشینی به یک شکست تمام عیار تبدیل شد و بیشتر ارتش پونتیک نابود یا اسیر شد. این رویدادها باعث شد ماخارس، پسر مهرداد و حاکم بوسپور کریمه، به دنبال اتحاد با روم باشد. مهرداد به ارمنستان گریخت. در تابستان 69 لوکولوس به قلمرو ارمنستان حمله کرد و با 12000 سرباز از طریق کاپادوکیه به سوفن راهپیمایی کرد. هدف او تیگرانوکرتا، پایتخت جدید امپراتوری تیگران بود. تیگران برای جمع آوری نیروهای خود عقب نشینی کرد. لوکولوس شهر را محاصره کرد و تیگران با ارتش خود بازگشت، ا