Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تجربه مشتری یا CX محصول تعامل بین سازمان و یک خریدار در هنگام فرایند ارتباط بین آن ها است. این تعامل از سه بخش اصلی تشکیل شده است: سفر خریدار، محل تماس برند با خریدار، و محیطی (شامل محیط دیجیتال) که خریدار آن را تجربه می کند. در یک تجربه مشتری خوب، تجربه شخص با سازمان، در همه نقاط تماس، منطبق بر انتظارات فرد است. مفهوم. امروزه خریداران نمی توانند زنجیره ارزشی که صرفاً بر مبنای حاشیه سود بیشتر سنجیده می شود را بپذیرند. خریداران به دنبال سادگی، رضایت و موفقیت هستند و سازمان هایی موفق می شوند که بتوانند کسب وکار خود را بر همین اصول بنا کنند. مدیریت تجربه مشتری. مدیریت تجربه مشتری (CXM) ابزار شناخت خوبی از خواسته های خریدار است تا تجربه ای ویژه برای او فراهم شود. بدیهی است که یافتن اطلاعاتی که بتواند در این مسیر، سازمان را یاری کند کاری آسان نخواهد بود و نیازمند پیگیری راه های ارتباطی و تعامل او با سازمان است. مدیریت تجربه مشتری. مدیریت تجربه مشتری ( CEM یا Customer Experience management )، یک روش جدید در مدیریت کسب وکار است که بر ارتقاء تجربه مشتری تمرکز دارد. هدف اصلی CEM، ایجاد و حفظ رضایت و وفاداری مشتریان اس
ت. در واقع، CEM به عنوان یک رویکرد استراتژیک، به کاهش هزینه های بازاریابی و افزایش درآمد و سودآوری کسب وکار کمک می کند. مدیریت ارتباط با مشتری. مقاله اصلی : مدیریت ارتباط با مشتری به گفته داس (در سال 2007)، مدیریت ارتباط با مشتری، (به انگلیسی Customer Relationship Management یا به اختصار CRM) «ایجاد، توسعه، نگهداری و بهینه سازی روابط بلندمدت متقابل ارزشمند بین مصرف کنندگان و سازمان ها» است. تعریف رسمی CRM توسط مرکز تحقیقات مدیریت ارتباط با مشتری «راهبردی است که برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نیازها و رفتارهای مشتریان به منظور ایجاد روابط قوی تر با آنها استفاده می شود». هدف از این استراتژی تغییر رویکرد به مشتریان و بهبود تجربه برای مصرف کننده با آگاهی بیشتر تامین کننده از عادات و دفعات خرید آنهاست. تجزیه و تحلیل شرکت ها یک ابزار حسابرسی است که چهار جنبه استراتژی، افراد، فناوری و فرآیندها را در طراحی استراتژی CRM در نظر می گیرد. این تجزیه و تحلیل شامل چهار بخش اصلی است : کاربردها. کتابخانه های عمومی مخاطب محور برای بالابردن تصور غیرکاربران، بهبود تجربه اعضای مخاطبان، و گرفتن نظر مثبت اعضای پیشین خود می توانند ا
ز مفاهیم و ابزارهای تجربه مشتری استفاده کنند.
رضا عالمی (زادهٔ ۲۸ دی ۱۳۳۵ در تهران) موسیقی دان، نوازنده ویلن و آهنگساز ایرانی است. زندگی هنری. رضا عالمی در ۲۸ دی سال ۱۳۳۵ در تهران متولد شد. به واسطه دوستی پدر با «همایون خرم» و به تشویق وی، در سن ۱۲ سالگی همراه با برادرش «کاظم عالمی» به هنرستان موسیقی راه یافت. در سال ۱۳۵۴ تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته موسیقی آغاز کرد و همزمان به ارکستر مجلسی رادیو تلویزیون به رهبری «لوریس چکناواریان» پیوست. از جمله استادان او می توان به «حسین دهلوی»، «محمدتقی مسعودیه»، «مصطفی کمال پورتراب»، «فرهاد فخرالدینی»، «ژرژ مارتیروسیان»، «ابراهیم روحی فر» و «کامران داروغه» اشاره نمود. وی در سال ۱۳۶۱ به دعوت «کامبیز روشن روان» و «حشمت سنجری» همکاری خود را با ارکستر سمفونیک تهران به عنوان سرگروه ویلن دوم ارکستر، آغاز نمود و بیش از ۳۰ سال ارکستر سمفونیک تهران را همراهی کرد. او همچنین از سال ۱۳۸۵ به عنوان سرگروه ویلن، به ارکستر ملی ایران به رهبری «فرهاد فخرالدینی» پیوست. در سال ۱۳۹۰ مدرک درجه یک هنری از سوی وزارت ارشاد به وی اعطاء شد. در سال ۱۳۹۴ از رضا عالمی به همراه ۲ هنرمند دیگر در «مراسم تقدیر از ۳۰ سال خدمت استادان پیشکسوت موسی
قی» در دفتر موسیقی وزارت ارشاد، تقدیر به عمل آمد. در تاریخ ۲ آذر ۱۳۹۷ در مراسم چهارمین «سال نوای موسیقی ایران» از «رضا عالمی» تقدیر به عمل آمد و تندیس «سال نوا» و لوح تقدیر به ایشان اهداء شد. آثار هنری. از جمله آثار موسیقی که رضا عالمی در آن ها حضور داشته است به موارد زیر می توان اشاره نمود: آهنگسازی نوازندگی
استیشن اف () یک مرکز رشد (انکوباتور) در منطقه سیزدهم پاریس است که از آن به عنوان بزرگترین پردیس شرکت های نوپا (استارتاپ ها) در جهان نام برده می شود. تاریخچه و امکانات. استیشن اف یک ایستگاه قدیمی و عظیم قطار با مساحت تقریبی ۳۴ هزار مترمربع بود که با سرمایه گذاری خاویر نایل به طور کامل بازسازی شده و ضمن تقسیم به بخش های مختلف؛ مجهز به هزاران میز کار، اتاق کنفرانس، و .. گردید. این مرکز به طور رسمی توسط رئیس جمهور امانوئل مکرون در ماه ژوئن ۲۰۱۷ افتتاح شد و محل کسب و کار اداری را برای ۱۰۰۰ استارتاپ و شرکای تجاری آنها مانند فیس بوک، مایکروسافت، موتور جستجوی ناور و … را فراهم نمود. این شرکت های سرشناس، استارتاپ ها را برای شروع فعالیت در استیشن اف انتخاب کرده اند و خود نقش نوعی مشوق، راهنما و ناظر برای آنها را اجرا می کنند. در حال حاضر صدها کارآفرین از نقاط مختلف دنیا در استیشن اف گردهم آمده اند و در آن جهت رشد ایده های نو به فعالیت مشغولند. رکسانا ورزا (کارآفرین ایرانی الاصل) مدیر عامل این مجموعه است.
رکسانا ورزا مدیر کارآفرین ایرانی الاصل اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در حال حاضر مدیرعامل مرکز رشد استیشن اف در فرانسه است. زندگی نامه. رکسانا ورزا در یک خانواده مهاجر ایرانی در شهر سان فرانسیسکو به دنیا آمد، پدرش فارغ التحصیل دانشگاه استنفورد و مادرش معلم زبان بود که پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت کردند و رکسانا هم در این کشور به دنیا آمد. او در کالیفرنیا به مدرسه رفت و زبان فرانسه را هم در دوره دبیرستان آموخت و در سال ۲۰۰۶ مدرک زبان و ادبیات فرانسه را از دانشگاه UCLA دریافت کرد؛ سپس در سال ۲۰۰۷ به آژانس سرمایه گذاری بین المللی فرانسه پیوست و تصمیم به اقامت و ادامه تحصیل در فرانسه گرفت. او بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ مدارک کارشناسی ارشد خود را در رشته های تجارت بین الملل و سیاست اقتصاد بین الملل دریافت کرد، رشته هایی تحصیلی که زمینه های آشنایی او با استارتاپ ها و علاقه مندی اش را به این نوع شرکت های نوپا فراهم کرد، فعالیت و افتخارات. او در سال ۲۰۱۰ زمانی که ۲۵ ساله بود از سوی سایت بیزنس اینسایدر در جایگاه ششم لیست ۳۰ زن برتر کمتر از ۳۰ سال جهان در حوزه تکنولو ژی قرار گرفت. او در دوران دانشجویی وبلاگ techbeguet
te را در حوزه استارتاپ ها راه اندازی کرد و اینکار زمینه ساز آن شد که بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ سردبیری یک وب سایت معتبر در زمینه استارتاپ ها را به عهده بگیرد. وی هم اکنون در کنار مدیریت ایستگاه اف مسئول اجرای پروژه ۱۰۰۰ استارتاپ است. این پروژه یک انکوباتور بسیار بزرگ برای استارتاپ ها می باشد که به وسیله خاویر نایل راه اندازی شده است. او یکی از زنان ثروتمند ایرانی الاصل است.
انتخابات پارلمانی سریلانکا در ۵ اوت ۲۰۲۰، برای انتخاب ۲۲۵ عضو مجلس شانزدهم سریلانکا برگزار شد. که در آن ۱۶۲۶۳۸۵۵ نفر که واجد شرایط انتخابات بودند، شرکت کردند. و ۳۱/۹۵ درصد رای دهندگان جوان بودند. در نوامبر سال ۲۰۱۸ در پی انحلال پارلمان توسط رئیس جمهور مایتریپالا سیریسنا، پارلمان که درگیر بحران قانون اساسی شد خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام گردید، در نهایت قرار شد انتخابات در ۵ ژانویه برگزار شود. متعاقباً دیوان عالی کشور بعداً انحلال پارلمان را به حالت تعلیق درآورد و دستور توقف انتخابات زودهنگام را صادر کرد و تاریخ انتخابات را به سال ۲۰۲۰ تغییر داد. در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۰، ماهیندا دشاپریا، کمیسر انتخابات، به تعویق افتادن انتخابات مجلس به ۵ اوت ۲۰۲۰ را تأیید کرد. تا بر اساس تدابیر و رهنمودهای دقیق بهداشتی این انتخابات برگزار شود. تاریخچه. در نوامبر ۲۰۱۸ رئیس جمهور مایتریپالا سیریسنا پارلمان را منحل کرد و خواستار برگزاری انتخابات زودرس شد، در پی این اقدام پارلمان درگیر بحران قانون اساسی شد و ماهیندا راجاپاکسا به دلیل نیاوردن اکثریت در پارلمان نتوانست برای نامزدی خود اقدام کند. در پی این بحران، دیوان عالی سریلانکا، با
غیرقانونی خواندن دستور انحلال، آن را به حالت تعلیق درآورد و در حالی که پرونده در دادگاه در جریان بررسی است، زمان برگزاری انتخابات زودرس را که ۱۳ دسامبر ۲۰۱۸ اعلام شده بود به تاریخ اولیه خود برگرداند. ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۰ - کمیسیون انتخابات اعلام کرد تمام فعالیت های تبلیغاتی انتخابات پارلمانی ۲۰۲۰ باید در نیمه شب ۲ اوت به پایان برسد. کووید -۱۹. در ۱۹ مارس ۲۰۲۰، سریلانکا از افزایش شیوع بیماری همه گیر کووید ۱۹ خبر داد، اما دولت تا ۱۸ مارس سال ۲۰۲۰ کمپین انتخاباتی را پیش برد تا ثبت نام نامزدهای انتخابات به پایان برسد. در ۱۹ مارس بلافاصله پس از پایان ثبت نام نامزدها، کمیسیون انتخابات با اختیارات خود انتخابات را به تعویق انداخت. به دلیل کرونا ویروس تاریخ انتخابات از ۲۵ آوریل ۲۰۲۰ به ۲۰ ژوئن ۲۰۲۰ به تعویق افتاد و بعداً به تاریخ تعیین شده فعلی یعنی ۵ اوت تغییر کرد. موارد نقض انتخابات. براساس گزارش مرکز نظارت بر انتخابات قریب به ۳۴۰ مورد نقض جزئی تخلف در انتخابات گزارش شده است. این گزارش حاکی است حدود ۱۶۷ مورد اقدامات غیرقانونی، ۵۹ مورد ارعاب، ۲۴ مورد نصب پوسترهای غیرقانونی و همچنین برخی موارد مربوط به نقض دستورالعمل های به
داشتی صورت گرفته است. حزب SLPFA بیشترین تعداد شکایات که قریب به ۱۶۱ مورد بود را ثبت کرد، در حالی که حزب SJB تعداد ۱۸ تا ۴۰ شکایت رادر مورد حزب UNP ثبت کرده است.
برنارد واینر (؛ زادهٔ ) یک متخصص روان شناسی اجتماعی و پژوهشگر آمریکایی و استاد دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس است. شهرت او به واسطهٔ ارائه نظریه ای در زمینهٔ «اسناد» است که دلایل هیجانی و انگیزشی موفقیت ها و شکست های آکادمیک را شرح می دهد. وی ۱۵ کتاب و همچنین مقالات فراوانی دربارهٔ روان شناسیِ انگیزش و هیجان نگاشته است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
مارک زانا () (زاده ۴ مارس ۱۹۴۴ – درگذشته ۲۲ فوریه ۲۰۲۰) یک پژوهشگر و متخصص روان شناسی اجتماعی اهل کانادا بود. وی استاد دانشگاه واترلو بود. شهرت او به واسطهٔ پژوهش ها و آثارش در زمینهٔ نگرش و روابط درون گروهی است. او ثابت کرد که پیش گویی خودمحقق کننده در درونِ تعاملات گروهی وجود دارد.
انجمن بین المللی علوم رادیویی یکی از ۲۶ انجمن بین المللی علمی وابسته به شورای بین المللی علوم است. تاریخچه. انجمن بین المللی علوم رادیویی در سال ۱۹۱۹ (میلادی) در هنگام برگزاری نشست مجلس مؤسسان شورای پژوهش بین الملل (شورای بین المللی علوم امروزی) پدید آمد. این انجمن بر پایه کمیسیون بین المللی تلگراف بی سیم (۱۹۱۳–۱۹۱۴ میلادی) پدید آمده بود. در آن هنگام، تنها سامانه ارتباط رادیویی، تلگراف بی سیم بود. از سال ۱۹۲۲ (میلادی) هر سه سال یک بار، برای آن مجمع عمومی تشکیل می شود. در دهه ۱۹۶۰ (میلادی) انجمن بین المللی علوم رادیویی یکی از مهمترین پیش برندگان سال بین المللی ژئوفیزیک بود. این انجمن به همراه اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا حامی مالی مجله علوم رادیویی و مجله هواکره و فیزیک خورشید و زمین هستند. آرمان ها. آرمان اصلی انجمن بین المللی علوم رادیویی، تشویق به پژوهش علمی دربارهٔ تلگراف بی سیم و به ویژه پژوهش هایی است که به همکاری بین المللی نیاز دارند. این آرمان به همه شاخه های علوم رادیویی از مخابرات تا اخترشناسی رادیویی، دریافت اطلاعات رادار از اجسام گذرنده از دور در فضای بیرونی، مطالعه تابش برانگیخته یا خودبخود، تأثیر زیس
تی تابش الکترومغناطیس، و دستکاری فعالانه اجسام با موج های رادیویی با طیف الکترومغناطیس از بسامد بس پایین تا طیف مرئی، گسترده شده است. کمیسیون ها. چندین کمیسیون با انجمن های دیگر در پروژه های بین المللی همکاری می کنند. نمونه آن همکاری با کمیته پژوهش فضایی در پروژه مرجع بین المللی یونوسفر است.
مبنای اروپا ۱۹۵۰ (European Datum 1950) یا ED۵۰ یک مبنای ژئودتیک است که بعد از جنگ جهانی دوم برای اتصال بین المللی شبکه های ژئودتیک تعریف شده بود. پیش زمینه. بعضی از جنگهای مهم جنگ جهانی دوم در مرزهای آلمان، هلند، بلژیک و فرانسه درگرفت و نقشه های این کشورها دارای موقعیت طول و عرض جغرافیایی ناسازگار بود. این امر منجر به ایجاد ED۵۰ به عنوان یک نقشه مرجع برای بیشتر اروپای غربی شد. از این سیستم هنوز در بیشتر کشورهای اروپای غربی به غیر از بریتانیا، ایرلند، سوئد و سوئیس که سیستم مرجع مختص به خودشان را دارند، استفاده می شود. این سیستم از بیضوی بین المللی ۱۹۲۴ استفاده می کند (بیضوی هایفورد ۱۹۰۹)(شعاع استوای زمین ۶۳۷۸/۳۸۸ کیلومتر، تخت شدگی ۱/۲۹۷، هر دو دقیق). این بیضوی دو محوری اولین تلاش برای مدل کردن زمین، تا دهه ۱۹۸۰ زمانی که سیستم مرجع ژئودتیک ۱۹۸۰ (GRS ۸۰) و سامانه ژئودتیک جهانی ۱۹۸۴ (WGS ۸۴) ایجاد شدند، به طور گسترده در سراسرجهان مورد استفاده قرار گرفت. بسیاری از سیستم های مختصات ملی گاوس-کروگر توسط ED۵۰ تعریف می شوند و توسط نجوم ژئودزی توجیه می شوند. تا کنون از این سیستم مرجع در پایگاه های داده میدان ثقل، کاداست
ر، شبکه های کوچک نقشه برداری در اروپا و آمریکا و برخی کشورهای در حال توسعه بدون هیچ خط مرزی مدرنی استفاده شده است. ED۵۰ همچنین بخشی از اصول مختصات ناتو (Kruger و UTM) تا دهه ۱۹۸۰ بود. نقطه شروع سیستم مختصات ژئودزتیک ED۵۰ در هلمرتورم در تلگرافنبرگ در پوتسدام (و سپس شرق) آلمان قرار داشت؛ هدف از این کار تشویق همکاری با کشورهای سوسیالیست در طول جنگ سرد بود که شکست خورد. تنظیمات و سرشکنی نسخه های بعدی سیستم مختصات (ED77, ED۷۹) از کلیسای فرانکریچ مونیخ به عنوان نقطه شروع استفاده کرد. اختلاف بین سیستم های مرجع ED۵۰ و WGS ۸۴. خطوط طول و عرض جغرافیایی در دو سیستم مختصات، در منطقه ای در شمال غرب روسیه به نام Archangel یکسان هستند. با حرکت به سمت غرب در طول اروپا، خطوط طول جغرافیایی در ED۵۰ به تدریج به غربی تر از معادل WGS ۸۴ شان می رسند و در حدود ۱۰۰ متر غرب در اسپانیا و پرتغال هستند. با حرکت به سمت جنوب، خطوط عرض جغرافیایی به تدریج به جنوبی تز از خطوط WGS ۸۴ می رسند و حدود ۱۰۰ متر در جنوب دریای مدیترانه قرار می گیرد. این بدان معناست که اگر خطوط به سمت غرب باشند، مقدار طول جغرافیایی هر نقطه داده شده شرقی تر می شود. به
طور مشابه، اگر خطوط به سمت جنوب باشند، مقادیر به شمال تبدیل می شوند. این به خاطر این واقعیت است که بیضوی بین المللی، بزرگتر از بیضوی های GRS ۸۰ و WGS ۸۴ است، بنابراین فاصله شمال - جنوب عرض بیشتری را بر روی بیضوی جدید پوشش داده، همچنین یک فاصله شرق - غرب، طول جغرافیایی بیشتری را پوشش خواهد داد. منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیا. «». در "دانشنامهٔ ویکی پدیای انگلیسی"، بازبینی شده در ۰۳ ژانویه ۲۰۱۸.
اتحاد بین المللی داده سیاره ای در سال ۲۰۰۶ (میلادی) پایه گذاری شد. این اتحاد، با نزدیک کردن همکاری سازمان ها در استفاده از ابزارهای آنها در فضای بیرونی، از کیفیت و عملکرد داده (شامل نوع داده) سیاره شناسی نگهداری می کند. کارهای ویژه، شامل پیشبرد تبادل بین المللی داده علمی با کیفیت بالا و سازمان یافته به وسیله گروهی از استاندارها می شوند تا امکان مدیریت آنها فراهم شود. سامانه داده سیاره ای اداره کل ملی هوانوردی و فضا (ناسا) استاندارد دفاکتو برای دریافت داده سیاره ای است. سازمان های عضو، هم در هیئت و هم در پروژه های علمی مرتبط با ساخت استانداردها و سامانه های متقابل شرکت می کنند. در سال ۲۰۰۸ (میلادی) قطع نامه کمیته پژوهش فضایی، اتحاد بین المللی داده سیاره ای را به عنوان مرجع رسمی برای تعیین استانداردهای جهانی برای بایگانی داده سیاره ای تعیین کرد.
الچین افندی اف () نویسنده، فیلم نامه نویس، ادبیات شناس آذربایجانی و عضو اتحادیه نویسندگان جمهوری آذربایجان، دکتر فقه الغه، خادم هنر افتخاری آذربایجان، «نویسندهٔ خلق»، برنده نشان «استقلال» و دستیار سابق نخست وزیر آذربایجان بود. زندگی نامه. الچین افندی اف در ۱۳ مه سال ۱۹۴۳ در باکو در خانوادهٔ «الیاس افندی اف» یکی از برجسته ترین چهره های قرن بیستم ادبیات آذربایجانی زاییده شد. از آنجا که پدرش نویسنده بود، از دوران کودکی با ادبیات محلی و جهان از نزدیک آشنا شد. وی در کارنامهٔ آتی خود به عنوان نویسندهٔ موفق از این آشنایی تأثیرات زیادی گرفت. در سن ۱۶ سالگی اولین داستان خود را نوشت که، در سال ۱۹۵۹، در مجلهٔ «جوانان آذربایجان» به چاپ رسید. الچین افندی اف دورهٔ راهنمایی خود را در سال ۱۹۶۰ به پایان رسانیده و وارد دانشگاه دولتی باکو گردید. در سال ۱۹۶۵، از دانشکدهٔ فقه الغه فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۶۹، با نوشتن پایان نامه ای ۵۰۰ صفحه ای، دکترای خود را از دانشکده نظامی گنجوی آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان دریافت نمود. در سال ۱۹۶۵، مجموعه ای را از داستان های خود موسوم به «یکی از هزار شب» انتشار داد. در سال های بعد، قریب ب
ه ۱۰۰ کتاب وی به زبان های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، اسپانیایی، ترکی استانبولی، مجاری، بلغاری، عربی، فارسی، ماندارین، چکی، اسلواکی، لهستانی، کرواتی، گرجی، لیتوانیایی، مولداویایی، ترکمنی، ازبکی، قزاقی، فارسی تاجیکی، صربی و غیره… ترجمه و منتشر شد. بیش از ۵ میلیون نسخه از کتاب هایش در سرتاسر جهان به فروش رسیده است. کارنامه سیاسی در دوران شوروی، الچین افندی اف سکاندار دستیاری ریاست شورای عالی آذربایجان شوروی را بر عهده داشت. از سال ۱۹۹۳، به وظیفهٔ معاون نخست وزیر جمهوری آذربایجان گماشته شد. او به عنوان معاون نخست وزیر، بر بخش های مختلف فعالیت های مختلف دولتی مانند روابط فرهنگی و ورزشی نظارت می نماید. وی همچنین متصدی سازمان فرهنگی موسوم به «وطن» می باشد، که بر تنظیم روابط فرهنگی با سایر کشور متمرکز گردیده است. علاوه بر این، الچین افندی اف عضو کمیته های گونه گون دولتی و عضو کمیته آموزش و پرورش تحت ریاست جمهوری آذربایجان است. جوایز ۲۹ مه سال ۲۰۰۳، بنابه فرمان رئیس جمهوری آذربایجان، نشان «استقلال» به الچین افندی اف به خاطر مشارکت های سازندهٔ وی در پیشرفت ادبیات آذربایجانی اعطاء گردید.
آکشاردام یک معبد هندو و پردیس فرهنگی-روحانی در دهلی هند است. این مجموعه در حاشیهٔ رود جمنا و مجاورت دهکدهٔ مسابقات کشورهای مشترک المنافع سال ۲۰۱۰ واقع شده است و هزاران سال از سنت های مردم هند، فرهنگ هندوئیسم، روحانیت و معماری هندی را به نمایش می گذارد. این بنا را، که طرح و نقشهٔ آن را از سال ۱۹۶۸ در نظر داشته، جانشین او عملی کرده است و ساخت وساز آن را نیز سازمان بر عهده داشته. مجموعهٔ آکشاردام را، که مقصد ۷۰ درصد گردشگران به دهلی است، رئیس جمهوری هند ابوبکر زین العابدین عبدالکلام به شکل رسمی در ۶ نوامبر سال ۲۰۰۵ افتتاح کرد. اولین سنگ بنای این معبد در دوم ژوئیه ۲۰۰۱ نهاده شده بود. ۷۰۰۰ هزار کارگر ماهر به همراه ۳۰۰۰ داوطلب بر روی بنای معبد آکشاردام کار کردند و بیش از ۶۰۰۰ تن سنگ رس از راجستان به این معبد فرستاده شد. ۸ راهب مأمور نظارت بر پروژهٔ معبد بودند که اکثر آن ها در طی کار بر روی آکشاردام گجرات تجربهٔ ساخت وساز را کسب کرده بودند. معبدی که در قلب مجموعه قرار دارد بر اساس شیوه های سنتی معماری هندی، از جمله و طراحی شده است و تماماً از جنس سنگ است. نمای بنا هم کاملاً از ماسه سنگ صورتی راجستانی و مرمر کاررا ای
تالیایی تشکیل شده است. در آکشاردام دهلی، همانند آکشاردام دیگری که قبل تر در گجرات ساخته شده بود، حرم اصلی کانون مجموعه است و تالارهایی، شامل اطلاعاتی در مورد زندگی و آثار ، در اطراف آن قرار دارند. طراحان مجموعه در این تالارها از فناوری های مدرن اطلاعات و ارتباطات عمومی بهره برده اند. در این مجموعه یک ، یک ، باغ های وسیع موضوعی، و سه نگارخانه (تالار ارزش ها، تالار نمایش دربارهٔ زندگی سوامینارایان، و تونل قایق رو فرهنگی) قرار دارد. در زیر گنبد اصلی معبد نیز یک پیکره ۳٫۵ متری از سوآمیناران قرار دارد. تمام پیکره ها از ۵ فلز و مطابق سنن هندوها ساخته شده اند. بنابر هندوئیسم سوامینارایان، واژهٔ آکشاردام به معنای کاخ یا محل زندگی رب النوه سوامینارایان است و به باور پیروانش خانهٔ زمینی خدا است.
سینگام ۲ فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی هاری است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوریا، آنوشکا شتی، هانیسکا موتوانی، دنی ساپانی، ویویک، سانتانام، موکش ریشی، نثار ایفای نقش کرده اند.
مار قَرداغ ()، یک شاهزادهٔ افسانه ای ساسانی است که بر پایه داستانی که درباره اش ساخته شده به دلیل تغییر دین از دین زردشتی به دین مسیحیت، در دورهٔ پادشاهی شاپور دوم کشته شد و یکی از شهدای مسیحی محسوب می شود. وی در کلیسای کاتولیک کلدانی، کلیسای آشوری شرق، و کلیسای سیرو-مالابار محترم شمرده می شود. بر اساس آنچه در داستانِ سریانی آمده آرامگاه او در اربیل، آدیابن بوده و کلیسایی در آن جا به یاد او ساخته شده بود. زندگی. قرداغ در یک خانوادهٔ بلندپایهٔ زردشتی در شاهنشاهی ساسانی در سدهٔ چهارم میلادی زاده شد. هنگامی که او ۲۵ ساله بود، شاپور دوم شاهنشاه ساسانی، از املاک خانوادهٔ او بازدید کرد و تحت تأثیر چهرهٔ زیبا و اندام ورزیدهٔ قرداغ قرار گرفت. وی قرداغ را به عنوان مرزبان غرب و بیدخش آدیابنه (نوداردشیرگان) به مرکزیت اربیل در میانرودان منصوب کرد و او به آن جا رفت. قرداغ در آن جا با عبدیشو () که شماس بود آشنا گردید و دین زردشتی را ترک گفت و به مسیحیت تغییر دین داد. قرداغ به محض بازگشت به خانه آتشکده زرتشتی که خودش ساخته بود را به کلیسا تغییر کاربری داد ولی از سوی خانواده اش طرد شد و تحت فشار قرار گرفت تا دوباره به دین زر
دشتی بازگردد، با پافشاری او بر مسیحیت، شاپور علیرغم میل باطنی و تحت فشار نخبگان مذهبی، ناگزیر شد که او را محکوم به بازگشت به دین زردشتی و آتشکده کردن کلیسای مذبور کند تا در صورت تمرد اعدام شود. قرداغ پس از آگاهی از فرمان شاپور، به همراه تعداد اندکی افراد نظامی، به قلعه ای گریخت و توانست برای چند ماه، نیروهایی که به دنبال او بودند را دور کند. یک شب سنت استفان بر وی ظاهر شد و به او گفت که باید جان خویش را برای ایمانش نثار کند و دست از مبارزه بردارد. در نتیجه، قرداغ از قلعه بیرون آمد و خود را تسلیم کرد و توسط مردم محلی با ترغیبِ مسئولان دولتی سنگسار شد. بر پایه این داستان پدر قرداغ نهایتا با سنگی که پدرش به سوی او پرتاب کرد کشته شد. بعدها در همان محل جشنواره و بازاری سالیانه به نام او برپا گشت که همه ساله در سالگرد شهادت او هزاران نفر از مسیحیان منطقه را به سوی خود جلب میکرد. مدرسهٔ مار قرداغ. از سال ۲۰۱۱ میلادی، مدرسه ای به یاد و نام مار قرداغ در عنکاوا تأسیس شد.
کیر بولیچف (به روسی: Кир Булычёв) نام مستعار ایگور سِولودوویچ موژئیکو (به روسی: И́горь Все́володович Може́йко)، تاریخ شناس و نویسندهٔ داستان های علمی-تخیلی اهل روسیه بود. بهترین اثر او مجموعه ای علمی-تخیلی برای کودکان به نام آلیسا سلزنیوا است. اگرچه بیشتر آثار او برای بزرگسالان هستند. بیش از ۲۰ فیلم، سریال و انیمیشن بر اساس کتاب های او ساخته شد و او نمایشنامه بعضی از آن ها را خودش نوشت. زندگی نامه. موژئیکو مدرک کارشناسی ارشد را در سال ۱۹۶۵ و دکترای خود را در سال ۱۹۸۱ میلادی دریافت کرد. در سال ۱۹۶۳ در مؤسسه شرق شناسی آکادمی علوم روسیه شروع به کار کرد. او متخصص تاریخ برمه در دوران قرون وسطا بود و زندگی نامه انگ سن را نوشت. او برای اولین بار نام مستعار کیر بولیچف را در سال ۱۹۶۵ برای نخستین داستان علمی-تخیلی خود استفاده کرد. شناخته شده ترین داستان او، آلیسا سلزنیوا، شامل بیش از ۵۰ رمان و داستان کوتاه بود. این مجموعه علمی-تخیلی کودکانه دربارهٔ دختر ابرقهرمان نوجوانی است که در فضا و زمان سفر می کند و اسرار و چیزهای جدیدی را کشف می کند و افرادی را که در معرض خطر قرار دارند را نجات می دهد. آخرین کتاب از این مجموعه در
سال ۲۰۰۳، چند ماه قبل از مرگ کیر، منتشر شد. فیلم، انیمیشن و بازی های ویدئویی مختلفی با اقتباس از این داستان ساخته شده است. یکی دیگر از بهترین و شناخته شده ترین کارهای وی، یک سری از داستان های کوتاه دربارهٔ شهری در روسیه به نام ولیکی گاسلار است که بیگانگان و موجودات فراطبیعی مختلف را به خود جذب می کند. این شهر افسانه ای الهامی از شهری واقعی در روسیه به نام ولیکی اوستیوگ است. او همچنین رمان های علمی-تخیلی مستقل زیادی نوشت ازجمله: نبرد نهایی (۱۹۷۰)، سیزده سال سفر، آنان که زنده می مانند()، (فیلم)، رودخانه خرونوس و (فیلم). بولیچف نمایشنامه بیش از ۲۰ فیلم را نوشت. او علاوه بر نوشته های خود، چندین داستان علمی-تخیلی آمریکایی را نیز به زبان روسی ترجمه کرد.
حمله قاضی فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی سانکالاپ ردی است. در این فیلم بازیگرانی همچون رانا داگوباتی، آتول کولکارانی، کی کی منون، تاپسی پانو، راهول سینگ، ساتیاداو کانچارانا ایفای نقش کرده اند.
بازبینی جمعی یا بازبینی خوانی سیستمی است که بازبینی ها دربارهٔ محصولات و سرویس های مختلف (مثل فیلم ها، کتاب ها، بازی های رایانه ای، نرم افزار، سخت افزار و ماشین ها) می پردازد. سیستم بازبینی ها را ذخیره می کند و از آن ها برای هدف هایی مثل پشتیبانی از وبگاه استفاده می کند به صورتی که کاربران می توانند با مشاهده بازبینی ها اقدام به خرید کنند یا شرکت ها برای بررسی تمایلات مشتری اطلاعات را به شرکت دیگری بدهد تا یک پایگاه داده ایجاد کند. کاربران به کمک این سیستم می توانند بازبینی های مختلف را با هم مقایسه کنند. بسیاری از این سیستم ها یک ارزیابی متوسط تخمین می زنند و یک مقدار عددی برای رتبه دهی به کار می دهند.
سیستم تشخیص چهره () یک تکنولوژی توانا در شناسایی و تأیید یک فرد از یک عکس دیجیتالی یا ویدئو می باشد. سیستم تشخیص چهره، سیستمی است که بر اساس تکنولوژی هوش مصنوعی و الگوریتم های یادگیری عمیق (Deep Learning) قادر به شناسایی چهره افراد با دقت بالا می باشد. در بازشناخت تصویر یک چهره، تصویر ورودی با توجه به اطلاعات موجود در بانک اطلاعات، مورد شناسایی قرار می گیرد. این بانک شامل مشخصاتی از تصویر چهره افراد شناسایی شده است. در حالی که در ابتدا با داشتن یک فرم کاربردی کامپیوتری، در زمان های اخیر با سایر انواع تکنولوژی مانند روباتیک، بسیاری از کاربردهای آن مشاهده شده است. به طور معمول به عنوان کنترل دسترسی در سیستم های امنیتی استفاده می شود و می تواند با سایر بیومتریک ها مانند سیستم های تشخیص اثر انگشت یا سیستم های تشخیص چشم، مقایسه شود. اگر چه دقت تشخیص چهره خوب است زیرا تشخیص عنبیه و تشخیص اثر انگشت است، به طور گسترده ای به دلیل فرایند بدون تماس و غیر تهاجمی آن به کار می رود. اخیراً، آن را تبدیل به یک شناسایی تجاری و ابزار بازاریابی برنامه های دیگر شامل تعامل پیشرفته انسان و کامپیوتر، نظارت تصویری، نمایه سازی خودکار
تصاویر و پایگاه داده های ویدئویی می باشد. تاریخچه. تشخیص خودکار چهره در دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. وودی بلدسو، هلن چان ولف و چارلز بیسون روی رایانه کار کردند تا چهره انسان را تشخیص دهند. پروژه تشخیص چهره اولیه آنها «انسان-ماشین» لقب گرفت زیرا مختصات ویژگیهای صورت در یک عکس قبل از استفاده توسط رایانه برای شناسایی توسط یک انسان باید تعیین می شد. بر روی یک تبلت گرافیکی یک انسان باید مختصات ویژگی های صورت مانند مراکز مردمک چشم، گوشه داخلی و خارجی چشم ها و خط موها مشخص کند. از مختصات برای محاسبه ۲۰ فاصله از جمله عرض دهان و چشم استفاده شد. یک انسان می تواند در هر ساعت حدود ۴۰ تصویر را به این روش پردازش کند و بنابراین یک پایگاه داده از فواصل محاسبه شده ایجاد کند. سپس یک رایانه به طور خودکار فواصل مربوط به هر عکس را مقایسه می کند، اختلاف فواصل را محاسبه می کند و سوابق بسته را به عنوان یک تطابق احتمالی بازمی گرداند. در سال ۱۹۷۰ تاکئو کاناده به طور علنی یک سیستم تطبیق چهره را نشان داد که ویژگی های آناتومیکی مانند چانه را در آن قرار داشت و نسبت فاصله بین ویژگی های صورت را بدون دخالت انسان محاسبه کرد. آزمایش های بعدی نشان داد که