Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قانون اقدام متناسب و متقابل دولت جمهوری اسلامی ایران در اجرای برجام یک قانون مصوب مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۹۴ است. به موجب این قانون، برنامه جامع اقدام مشترک مورد تصویب نمایندگان مجلس قرار گرفته و در مقابل، انجام اقداماتی توسط دولت جمهوری اسلامی ایران الزام آور شد. رأی گیری. طرح اقدام متناسب و متقابل دولت در اجرای برجام در ۱۲ مهر ۱۳۹۴ به صحن علنی مجلس آمد. پس از دفاعیات رئیس مجلس علی لاریجانی از لزوم بررسی فوری این طرح و همچنین بندهای طرح، رأی گیری انجام شد که در نتیجهٔ آن، نمایندگان با طرح مخالفت کردند. تصویب نیازمند رأی موافق دوسوم نمایندگان حاضر در مجلس بود. در ادامه برای یک فوریت این طرح رأی گیری شد که نمایندگان با بررسی طرح فوق موافقت کردند بنابراین این طرح به کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی ارجاع شد تا پس از بررسی، هرچه سریع تر به صحن علنی مجلس ارائه شود. براساس آئین نامه داخلی مجلس، طرح های فوریتی، بدون نوبت در کمیسیون مربوطه بررسی شده و پس از ارائه به صحن نیز بدون نوبت در دستور کار مجلس قرار خواهند گرفت. این طرح پس از یک هفته به صحن علنی ارائه شد. در ابتدای جلسه علنی روز ۱۹ مهر، بیش از ۵۰ نفر از نما
یندگان مجلس، تغییر دستور کار صحن علنی مجلس را درخواست کردند تا این طرح با اولویت در صحن علنی بررسی شود که این پیشنهاد به تصویب رسید. سرانجام پس از بحث های طولانی و پرحاشیه، کلیات طرح به تصویب رسید. برخی نمایندگان پیشنهاد رأی گیری با ورقه را داشتند که با این پیشنهاد مخالفت شده بود. هرگاه طبق آیین نامه حداقل ۱۰ نفر از نمایندگان تقاضا داشته باشند به جای استفاده از دستگاه، رأی گیری علنی و با ورقه باشد، این تقاضا به رأی گذاشته خواهد شد. فرق این نوع رأی گیری، با رأی گیری توسط دستگاه در این است که اسم و نام افراد در روزنامه ها درج می شود. دو روز بعد جزئیات طرح اجرای برجام مورد بررسی قرار گرفت و چهار پیشنهاد نیز در جزئیات طرح اعمال شده و سپس به تصویب نهایی رسید. عدم مشارکت برخی نمایندگان در رأی گیری های مجلس، مورد انتقاد جدی رسانه ها قرار دارد.
حنیف شاه حسینی (زاده: ۱۳۲۸ ولسوالی تنی، ولایت خوست) سیاستمدار افغانستانی و نماینده مردم خوست در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. حنیف شاه حسینی متولد ۱۳۲۸ از روستای پیران لغوری ولسوالی تنی ولایت خوست در افغانستان است. وی دارای تحصیلات دینی است.
محمدعلی ستیغ (زاده: ۱۳۴۸ ولسوالی شهرستان، ولایت دایکندی) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم دایکندی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. محمدعلی ستیغ متولد ۱۳۴۸ از روستای قوچانِ ولسوالی شهرستانِ ولایت دایکندیِ افغانستان است. وی مدرک لیسانس خود را در رشته طب از دانشگاه بلخ و مدرک ماستر/کارشناسی ارشد خود را در رشته روابط بین الملل از دانشگاه ابن سینا کسب کرده است.
محمد نور اکبری (زاده: ۱۳۴۲ ولسوالی خدیر، ولایت دایکندی) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم دایکندی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. محمد نور اکبری متولد ۱۳۴۲ از ولسوالی خدیر ولایت دایکندی افغانستان است. وی دارای مدرک ماستر از جامعه عالیه اسلامیه دهلی نو هندوستان است.
تورپیکی سلیمان خیل (زاده: ۱۳۴۴ ولسوالی قلات، ولایت زابل) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم زابل در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. تورپیکی سلیمان خیل متولد ۱۳۴۴ از ولسوالی قلات ولایت زابل افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی بکلوریا/دیپلم است.
عبدالسلام راکتی (زاده: ۱۳۳۶ ولسوالی نوبهار، ولایت زابل) سیاستمدار افغانستانی و نماینده مردم زابل در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. عبدالسلام راکتی متولد ۱۳۳۶ از ولسوالی نوبهار ولایت زابل افغانستان است. وی تحصیلات دینی دارد.
پاینده محمد عرب (زاده: ۱۳۴۱ ولسوالی سرپل، ولایت سرپل) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم سرپل در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. پاینده محمد عرب متولد ۱۳۴۱ از قریه سیدآباد ولسوالی سرپل ولایت سرپل افغانستان است.
حمیرا گلشنی (زاده: ۱۳۴۸ شهر نو، ولایت سرپل) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم سرپل در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. حمیرا گلشنی متولد ۱۳۴۸ از شهر نوِ ولایت سرپلِ افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی بکلوریا/دیپلم است.
عبدالخبیر اچقون (زاده: ۱۳۴۴، ولایت سرپل) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم سرپل در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. عبدالخبیر اچقون متولد ۱۳۴۴ از ولایت سرپل افغانستان است. وی تحصیلات دینی دارد.
سلطان علی سلطانی (زاده: ۱۳۳۹ ولسوالی دره صوف، ولایت سمنگان) سیاستمدار افغانستانی و نماینده مردم سمنگان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. سلطان علی سلطانی متولد ۱۳۳۹ از ولسوالی دره صوف ولایت سمنگان افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی بکلوریا/دیپلم است.
محمد اسلام محمدی (زاده: ۱۳۱۶ ولسوالی روی دوآب، ولایت سمنگان) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم سمنگان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. زندگی نامه. محمد اسلام محمدی متولد ۱۳۱۶ از ولسوالی روی دوآب ولایت سمنگان افغانستان بود. وی دارای تحصیلات دینی بود. ترور. وی در یک حمله تروریستی در سال ۱۳۸۵ در کابل کشته شد.
آیفون اِکس اِس و آیفون اِکس اِس مَکس (که بر پایه عددنویسی رومی، نماد "X" نشانگر عدد "۱۰" است و از همین روی آن را آیفون ۱۰اس و ۱۰اس مکس هم می خوانند)، تلفن های هوشمند ساخت شرکت اپل هستند که پرچم دار سری تلفن های هوشمند آیفون پس از آیفون اکس است. این دو محصول به تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۸ در کنار مدل کم قیمت تر یعنی آیفون اکس آر در سالن استیو جابز اپل پارک واقع در کوپرتینو کالیفورنیا توسط تیم کوک، مدیر عامل شرکت به بازار معرفی و در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸ پیش فروش و در ۲۱ سپتامبر همان سال نیز وارد بازار شدند. مدل اکس اس مکس نخستین مدل بدون لبه در سایز بزرگ آیفون است زیرا که آیفون ۱۰ که در سال ۲۰۱۷ معرفی شد نیز بدون لبه بود اما نه در سایز بزرگ یا پلاس. آیفون ۱۰ به محض ورود آیفون ۱۰اس از رده تولید خارج شد و آن را اولین آیفونی در طول تاریخ این محصول کرد که تنها ۱۰ ماه در بازار فروخته شده است. قیمت پایه آیفون اکس اس و اکس اس مکس به ترتیب ۹۹۹ و ۱۰۹۹ دلار آمریکا است.
نایت استار با نام اصلی ماری گریسون، یک شخصیت خیالی در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده مارک وید و طراح الکس راس خلق شده است که برای نخستین بار در شمارهٔ ۱ از مجموعه محدود "کینگدم کام" (مه ۱۹۹۶) حضور پیدا کرد. نایت استار دختر شخصیت های استارفایر و دیک گریسون/نایت وینگ در دنیای جایگزین (زمین-۲۲) است. او یکی از اعضای تیم آوت سایدرز به رهبری بتمن، و همچنین تایتان های نوجوان به شمار می رود. توانایی ها و قدرت ها. نایت استار همانند مادرش و برخورداری از فیزیولوژی سیارهٔ تاماران، قادر به پرواز، جذب و شلیک انرژی، قدرت ابرانسانی و شلیک استاربولت از دست های خود می باشد. او دارای چشمانی سبز رنگ و فاقد مردمک است.
ویلیام نوردهاوس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه اقتصاد محیط زیست اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون پروفسور استرلینگ و جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی شده است.
پال رومر (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه علم اقتصاد اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی شده است.
"کمتر "(به انگلیسی: Less) یک رمان طنز کمدی نوشته شده توسط نویسنده آمریکایی اندرو شان گریر است که برای اولین بار در سال ۲۰۱۷ منتشر شده. موضوع. این کتاب موضوع های مختلفی مانند روابط عاشقانه، روابط همجنسگرایان، سن و سفر را پوشش داده است. جوایز. این رمان در سال ۲۰۱۸ برنده جایزه پولیتزر برای داستان شد. در گزارش این جایزه آسوشیتد پرس به طور تصادفی این رمان با عنوان «"بی پروا"» نام برد. این کتاب علاوه بر قرار گرفتن در لیست فهرست کتاب های پرفروش نیویورک تایمز، برنده جایزه کتاب شمال کالیفرنیا شد و همچنین فینالیست جایزه ادبی لامدا بود.
ارنست هاس (; زاده – درگذشته ) عکاس اتریشی - آمریکایی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد شده است. زندگی نامه. ارنست هاس در سال ۱۹۲۱ میلادی در شهر وین، اتریش به دنیا آمد. او نخست در دانشکده پزشکی وین تحصیل می کرد که به دلیل علاقه شدید هنری، به طرف دوربین عکاسی کشیده شد. در سال ۱۹۴۹ به عضویت آژانس عکس مگنوم درآمد و شروع به نوشتن داستان بازگشت اسرای جنگی کرد. عکس های وی در مجله های لایف، لوک، اشترن به چاپ می رسید. از آثار وی می توان به آفرینش در آمریکا، در آلمان و زیارت هیمالیا اشاره کرد. ارنست هاس در استفاده از دوربین های سی و پنج میلی متری به خصوص لایکا و لایکا فلکس مهارت خاصی دارد، او به ندرت از فیلتر استفاده می کند، بجز در مواردی که برای کاهش انعکاس ها و درخشندگی ها از فیلتر پولاریزه بهره می جوید به نظر او عکاس باید یاد بگیرد که با کمترین وسایل کار کند در این صورت قادر خواهد بود، ابزارش را فراموش کند و دقت بیشتری را صرف موضوع و ترکیب بندی آن نماید. ارنست هاس در یکی از سخنرانی های معروف خود که با استقبال مناسبی مواجه بود با اصرار بر درک مطلب این جمله را چندین بار تکرار کرد که:
بینگ موبایل () یک ابزار جستجو برای دستگاه همراه است که مایکروسافت به عنوان بخشی از موتور جستجوی بینگ معرفی کرده است. این ابزار پیشتر با نام «Live Search Mobile» شناخته می شد.
هیروشی هامایا (; زاده – درگذشته یا ) عکاس اهل ژاپن بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد شده است.
هلن فرانکن تالر (; – ) نقاش اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی هنر شده است.
سطوح کنترل پرواز هواگرد دستگاه های آیرودینامیک هستند که خلبان با کنترل آن ها می تواند بلندی پرواز هواگرد را تنظیم و کنترل کند. توسعه سطوح کنترل پرواز با بازده بالا، جهش مهمی در توسعه هواگردها بود. نخستین تلاش ها در طراحی هواگرد ثابت بال به پدید آمدن نیروی کافی برای بلند کردن هواگرد از زمین انجامید. اما هنگامیکه هواگرد در هوا بود کنترل آن ناممکن می شد و بیشتر مواقع باعث فاجعه بود. توسعه سطوح کنترل پرواز مؤثر، باعث پرواز پایدار شد. سطوح کنترل پرواز به دو بخش اصلی و ثانوی تقسیم می شوند. این نوشتار به توضیح سطوح کنترلی می پردازد که در هواگرد ثابت بال با طراحی متعارف بکار می روند. دیگر پیکربندی های هواگردهای بال ثابت ممکن از سطوح کنترل پرواز دیگری استفاده کنند. اما اصول آنها، یکی هستند. کنترل کننده های (دسته و سکان) هواگرد گردنده بال (هواچرخ یا بالگرد) همان کار کنترل چرخش در امتداد محورهای اصلی هواپیما را انجام می دهند. اما سطوح کنترل چرخنده (پروانه و پروانه دم بالگرد) در آن ها با عملکرد کاملاً متفاوتی کار می کنند. توسعه. برادران رایت نخستین کسانی بودند که سطوح کنترل پرواز قابل استفاده را طراحی کرده و بکار گرفتند.
این سطوح، اصلی ترین بخش برساخته آن ها برای پرواز بود. برخلاف سطوح کنترل پرواز امروزی آن ها از روش خمش بال استفاده کردند. در تلاش برای دور زدن اختراع برادران رایت، گلن کورتیس، سطوح کنترل لولادار را ساخت و استفاده کرد. چنین روشی، چهار دهه پیشتر در بریتانیا معرفی شده بود. برتری سطوح کنترل لولادار، در پرهیز از ایجاد تنش در آن ها بود؛ بنابراین مشکل خمش بال ها، حل و ساخت قطعات، ساده تر می شد. محورهای حرکت. یک هواگرد، می تواند آزادانه در جهت سه محور عمود برهم که در مرکز گرانش هواگرد، یکدیگر را قطع می کنند بچرخد. برای کنترل موقعیت و جهت هواگرد، خلبان باید بتواند حرکت در سوی هر یک از سه امتداد را کنترل کند. محور عرضی. محور عرضی یا محور جانبی از دوسر بال های هواگرد می گذرد. چرخش به دور این محور «گشتاور» نامیده می شود. گشتاور، جهت حرکت عمودی هواگرد را که دماغه به سوی آن است تغییر می دهد. بالابرنده، اصلی ترین سطح کنترل کننده گشتاور است. محور طولی. محور طولی از میان دماغه و دم هواگرد می گذرد. چرخش به دور این محور را «غلت زدن» می نامند. خلبان، «زاویه چرخش» را با بالابردن یک بال و پایین بردن بال دیگر تغییر می دهد. این تغیی
ر در زاویه، باعث چرخش به دور محور طولی می شود. شهپر، اصلی ترین کنترل کننده های زاویه چرخش است. سکان، دومین کنترل کننده زاویه چرخش است. محور عمودی. محور عمودی از بالا به پایین هواگرد می گذرد. چرخش به دور این محور را «گردش» می نامند. «گردش» جهت نوک دماغه هواگرد را به چپ و راست تغییر می دهد. سکان، اصلی ترین کنترل کننده گردش است. شهپر دومین کنترل کننده گردش است. توجه به این نکته، مهم است که راستای این محورها نسبت به زمین با چرخش هواگرد تغییر می کند. برای نمونه، برای هواگردی که مستقیماً در حال حرکت به سوی زمین است، محور عمودی آن موازی با زمین است. درحالیکه محور عرضی آن عمود بر زمین است. سطوح کنترل اصلی. سطوح کنترل اصلی یک هواگرد بال ثابت، با لولا یا پیچ اتصال به بدنه اصلی هواگرد وصل می شوند؛ بنابراین می توانند حرکت کرده و جریان هوایی را که از کنار آن می گذرد منحرف کنند. این تغییر مسیر جریان هوا باعث پیدایش نیروی نامتوازن و چرخش هواگرد به دور محور مورد نظر می شود. شهپر. شهپرها بر لبه فرار هر یک از بال ها و نزدیک دو سر بال قرار گرفته و در جهت مخالف یکدیگر حرکت می کنند. هنگامیکه خلبان دسته را به سمت چپ می برد یا چرخ
ها را پادساعتگرد می چرخاند شهپر سمت چپ بالا می رود و شهپر سمت راست پایین می رود. شهپر بالا رفته، نیروی برآر روی آن بال را کاهش می دهد و شپهر دیگر نیروی برآر را افزایش می دهد؛ بنابراین حرکت دسته به سمت چپ، بال چپ را پایین و بال راست را بالا می برد. این کار باعث غلتیدن هواگرد به سمت چپ می شود. برگرداندن دسته به وسط، شهپرها را به وضعیت خنثی و حفظ زاویه چرخش برمی گرداند. تا پیش از آنکه که شهپر طرف دیگر حرکت کند هواگرد به غلتیدن خود ادامه می دهد. با حرکت شهپر راست، زاویه چرخش به صفر برگشته و هواگرد به حال افقی در می آید. بالابرنده. بالابرنده بخش قابل حرکت پایدارکننده افقی (دم هواگرد) است که با لولا به پشت بخش ثابت دم افقی وصل می شود. بالابرها با یکدیگر به بالا و پایین حرکت می کنند. هنگامی که خلبان دسته را به عقب می کشد بالابر به سمت بالا می رود. به جلو بردن دسته باعث پایین رفتن بالابرنده می شود. بالابرنده های رو به بالا، دم هوا را پایین و گشتاور دماغه را بالا می برند. این کار زاویه حمله بال ها و به دنبال آن نیروی برآر و نیروی پسار را افزایش می دهد. برگرداندن دسته به حالت خنثی، بالابرنده را به وضعیت نخستین برگرداند
ه و از تغییر گشتاور جلوگیری می کند. برخی هواگردها مانند مک دانل داگلاس ام دی-۸۰ از باریکه فرمان یار در سطح بالابرنده استفاده می کنند تا به صورت آیرودینامیکی، سطح اصلی را در موقعیت دلخواه قرار دهند؛ بنابراین جهت پرواز باریکه کنترل، در خلاف جهت سطح کنترل اصلی است. به همین دلیل است که بالابرنده دم ام دی-۸۰ به نظر، شکل «جدا شده» دارد. در کانارد، بالابرنده ها با لولا به پشت کانارد وصل شده و در جهت مخالف آن حرکت می کنند. برای نمونه، هنگامیکه خلبان دسته را به عقب می کشد بالابرنده ها پایین می روند تا نیروی برآر در جلوی هواگرد افزایش یافته و دماغه به سمت بالا حرکت کند. سکان. سکان بخشی از پشت هواگرد است و معمولاً در لبه فرار پایدار کننده عمودی قرار می گیرد. هنگامی خلبان، پدال سمت چپ را فشار می دهد سکان به سمت چپ می چرخد. فشار دادن پدال راست، هواگرد به سمت راست گردش می کند. فشار دادن پدال میانی، از گردش هواگرد به چپ و راست جلوگیری می کند و آن را به وضعیت خنثی برمی گرداند. سطوح کنترل ثانویه. شهپر. شهپر، اصلی ترین کنترل کننده گردش هواگرد است. با افزایش نیروی برآر، نیروی پسار القایی نیز افزایش می یابد. هنگامی که دسته به سم
ت چپ می چرخد تا هواگرد به سمت چپ بغلتد شهپر سمت راست پایین می رود و نیروی برآر در بال راست را افزایش می دهد؛ بنابراین نیروی پسار القایی افزایش می یابد. استفاده از شهپرها باعث انحراف ناخواسته هواپیما می شود؛ یعنی دماغه هواگرد در جهت خلاف گردش شهپر حرکت می کند. انحراف برعکس در دور زدن بیشتر در هواگردهای کوچک با بال های بلند مانند بادپر دیده می شود و با حرکت سکان پدید می آید. شهپرهای نامساوی شهپرهایی هستند که در آن ها انحراف شپهر پایین برنده کمتر از شهپر بالابرنده است تا انحراف برعکس در دور زدن را کم کنند. سکان. سکان اصلی ترین سطح کنترل کننده هواگرد است. سکان بیشتر با پدال کنترل می شود تا دسته. کاربرد اصلی آن کنترل گردش هواگرد و چرخش آن به دور محور عمودی آن است. ممکن است به عکس العمل انحراف برعکس در دور زدن که با سطح کنترل گردش ایجاد می شود نیز «سکان» گفته شود اگر از سکان به دفعات برای تراز کردن پرواز استفاده شود در آغاز، هواگرد در جهت تنظیم شده سکان گردش می کند. پس از چند ثانیه، هواگرد در جهت خلاف سکان گردش می کند. این هم جهتیِ نخستین به خاطر افزایش سرعت بال، در خلاف جهت گردش و کاهش سرعت در بال دیگر است. بال سر
یعتر، نیروی برآر بیشتری پدیدمی آورد و بنابراین به سوی بالا می رود. درحالیکه در بال دیگر، نیروی برآر کمتری پدید می آید و بنابراین پایین می رود. با ثابت ماندن سکان در یک جهت خاص، میل به غلتش ادامه می یابد؛ زیرا قرار گرفتن هواگرد در یک زاویه مشخص نسبت به جریان هوا، باعث لغزیدن آن در سمت بالِ پایین رفته می شود. هنگام استفاده از سکان سمت راست در هواگرد با شکل بال هشتی ۸، زاویه حمله بال سمت چپ افزایش می یابد و به دنبال چرخش به راست، زاویه حمله بال راست کاهش می یابد. واکنش هواگرد ۷ مانند برعکس است. این اثر سکان، بیشتر در هواپیمای مدل به کار می رود؛ زیرا اگر در طراحی بال هوا گرد، به اندازه کافی از هشتی یا چند شکلی استفاده شود ممکن است سطوح کنترل غلتش مانند شهپرها کاملاً حذف شوند. چرخاندن هواگرد. بر خلاف چرخیدن قایق، معمولاً تغییر در جهت هواگرد بیشتر پیرو کارکرد شهپرها است تا سکان. چرخش سکان (گردش) جهت هواگرد را تغییر می دهد. اما در مسیر پرواز، تغییر کمی ایجاد می کند. در هواگرد، تغییر در جهت به خاطر تأثیر بخش افقی نیروی برآر بر روی بال ها پیش می آید. خلبان، نیروی برآر را که عمود بر بال ها است با ایجاد غلتش در بال ها و
چرخش هواگرد در جهت مورد نظر تغییر می دهد. با افزایش زاویه چرخش، نیروی برآر می تواند به دو بخش افقی و عمودی تقسیم می شود. اگر نیروی برآر کلی، ثابت نگه داشته شود بخش عمودی نیروی برآر کاهش می یابد. چون وزن هواگرد تغییر نمی کند اگر تداخلی نباشد این تغییر نیروی عمودی باعث کاهش بلندی پرواز هواگرد می شود. برای حفظ بلندی پرواز نیاز به بالابرنده مثبت (رو به بالا) است تا زاویه حمله و نیروی برآر کلی ایجاد شده افزایش یابد و بخش عمودی نیروی برآر با وزن هواگرد برابر بماند. اما این وضعیت، پایدار نیست. ضریب بار کلی لازم برای حفظ بلندی پرواز، وابستگی مستقیمی به زاویه چرخش دارد. این یعنی در یک سرعت مشخص، بلندی پرواز تنها در یک زاویه چرخش معلوم، ثابت می ماند. فراتر از این زاویه چرخش، اگر خلبان تلاش کند که نیروی برآر کافی برای نگه داشتن بلندی پرواز ایجاد کند هواگرد دچار مشکل شتاب واماندگی می شود. سطوح کنترل اصلی متناوب. برخی هواگرها در پیکربندی خود سطوح کنترل اصلی غیر استانداردی دارند. برای نمونه، ممکن است به جای بالابرنده در پشت پایدار کننده، زاویه همه بخش دم هواگرد تغییر کند. یا ممکن است هواگرد با دم ۷ مانند باشد و بخش های مت
حرک، دوکاره باشند؛ یعنی هم کار بالابرنده و هم سکان را انجام دهند. ممکن است هواگردهای بال سه گوش در پشت خود الون داشته باشند که ترکیب کارکرد بالابرنده و شهپر است. سطوح کنترل پرواز ثانویه. برآکش. در هواگردهای با نیروی پسار پایین مانند بادپر، از برآکش برای جلوگیری از جریان یافتن هوا به دور بال و افت شدید نیروی برآر استفاده می شود. این کار به خلبان بادپر اجازه می دهد تا بدون افزایش سرعت زیاد، بلندی پرواز خود را کاهش دهد. به برآکش «از بین برنده نیروی برآر» نیز گفته می شود. به برآکش هایی که می توانند به صورت نامتقارن استفاده شوند «برآکش-شهپر» (ترکیب برآکش و شهپر) گفته می شود. این برآکش-شهپر بر غلتش هواگرد تأثیر می گذارند. برآافزا. برآافزا بر روی بخش درونی فراز بال و نزدیک به محل اتصال بال به بدنه هواگرد قرار دارد. برآافزا با خمیدگی رو به پایین، خمیدگی مؤثر را افزایش می دهد و ضریب نیروی برآر هواگرد را افزایش داده و پیرو آن سرعت واماندگی را کاهش می دهد. از برآافزا در سرعت های پایین و زاویه حمله بالا برای برخاست و فرود استفاده می شود. برخی هواگردها «برآافزا-شهپر» (برآافزا و شهپر) دارند که «شهپر درونی» نیز نامیده می شو
د. کارکرد اصلی این دستگاه ها به عنوان شهپر است. اما هنگامیکه برآافزای برخی هواگردها باز می شود شهپر، خمیده می شود؛ بنابراین دستگاه، هم به عنوان برآافزا و هم به عنوان شهپر درونی کنترل چرخش بکار می رود. پیش بال. پیش بال با نام دیگر «دستگاه لبه جلویی»، بسط هایی در جلوی بال برای افزایش نیروی برآر هستند. همچنین پیش بال با تغییر جریان هوا به دور بال، سرعت واماندگی را کاهش می دهد. پیش بال ممکن است ثابت یا متحرک باشد. پیش بال ثابت (مانند فیزلر فی ۱۵۶) نمونه بسیار خوبی از توانایی پرواز کم سرعت و نشست و برخاست کوتاه و امکان کارکرد در سرعت بالا است. پیش بال متحرک همانگونه که در بسیاری از هواگردها دیده می شود سرعت واماندگی کمتری در هنگام نشست و برخاست تولید می کند. اما در هنگام پرواز عادی، کاری انجام نمی دهد. ترمز هوایی. ترمز هوایی برای افزایش نیروی پسار به کار می رود. ممکن است از برآکش به عنوان ترمز هوایی استفاده شود. اما برآکش، ترمز هوایی واقعی نیست؛ زیرا گاهی از آن به عنوان از بین برنده نیروی برآر و گاهی به عنوان سطح کنترل غلتش کار می کند. ترمز هوایی معمولاً سطحی است که به سمت بیرون بدنه هواگرد به سمت جریان هوا انحراف
دارد تا نیروی پسار را افزایش دهد. در بسیاری از موارد این ترمزها به صورت قرینه در جهت عکس یکدیگر قرار دارند. هدف از ترمز هوایی، کند کردن هواگرد است. چون در هواگردهای بسیاری، ترمزهای هوایی در جای دیگری از بال هواگرد قرار دارند، مستقیماً بر نیروی بالابر ایجاد شده توسط بال ها تأثیر نمی گذارند. ترمز هوایی، به ویژه هنگامی که به نرخ کاهش سرعت بالایی نیاز است مناسب است. استفاده از ترمز هوایی، در هواگرهای نظامی با کارایی بالا و هواپیماهای مسافربری، معمول است. به ویژه هواگرهایی که توانایی رانش معکوس ندارند. سطوح تنظیم کنترل. بالچه تنظیم به خلبان اجازه متعادل سازی نیروی برآر و پسار ایجاد شده توسط بال ها و سطوح کنترل در گستره بزرگی از بار و سرعت های هوایی را می دهد. این کار، تلاش لازم برای تنظیم یا حفظ بلندی پرواز مورد نظر را کاهش می دهد. تنظیم بالابرنده. تنظیم بالابرنده، نیروی کنترل لازم برای حفظ نیروهای آیرودینامیکی مناسب روی دم هواگرد را متوازن می کند تا هواگرد متعادل شود. ممکن است برای حفظ زاویه حمله دلخواه در هنگام تمرین های پروازی ویژه، نیاز باشد که بالابرنده به دفعات، تنظیم شود. تنظیم بالابرنده، بیشتر برای پرواز
کم سرعت استفاده می شود؛ زیرا در پرواز کم سرعت، سر دماغه باید رو به بالا باشد که این به نوبه خود نیاز به تنظیم های بسیار دم هواگرد برای ایجاد نیروی رو به پایین زیاد دارد. تنظیم بالابرنده، با سرعت جریان هوا عبوری از دم همبستگی دارد؛ بنابراین تغییر سرعت هوا در اطراف هواگرد، نیاز به تنظیم دوباره دارد. پارامتر مهم در طراحی هواگرد، پایداری آن در هنگام تنظیم برای بلندی پرواز است. هرگونه مزاحمت مانند تندباد یا آشفتگی، در مدت کوتاهی از بین می روند و هواگرد به بلندی پرواز تنظیم شده با سرعت پرواز دلخواه بر می گردد. تنظیم دم هواگرد. به جز هواگردهای بسیار سبک، بالچه تنظیم نمی تواند نیرو و دامنه جابجایی دلخواه را فراهم کند. برای فراهم آوری نیروی تنظیم مناسب، همه صفحه افقی دم، در هنگام گشتاور، با قابلیت جابجایی ساخته شده است. این به خلبان اجازه می دهد تا بتواند در هنگام کم کردن نیروی پسار در بالابرنده ها اندازه دقیق نیروی برآر مثبت یا منفی صفحه دم را تنظیم کنند. شاخ کنترل. شاخ کنترل بخشی از سطح کنترل است که زودتر از نقطه چرخش عمل می کند. شاخ کنترل نیرویی ایجاد می کند که میل به افزودن انحراف سطح دارد؛ بنابراین فشار کنترلی را
که خلبان حس می کند کم می کند. ممکن است شاخ کنترل، یک وزنه تعادل نیز داشته باشد. این وزنه به متعادل کردنِ کنترل، کمک کرده و از لرزیدن هواگرد بر اثر جریان هوا جلوگیری می کند. در برخی اجزای طراحی ها، وزنه های ضد لرزش، جدا از شاخ کنترل هستند. در هواگردهای با کنترل راه دور، واژه «شاخ کنترل» معنی دیگری دارد. فنر تنظیم. در ساده ترین حالت، تنظیم با یک فنر مکانیکی یا کِش انجام می شود که نیروی مناسبی برای تقویت کنترل وارد شده از سوی خلبان ایجاد می کند. معمولاً فنر به اهرم تنظیم بالابرنده وصل می شود تا خلبان بتواند نیروی فنر بکار گرفته را تنظیم کند. تنظیم سکان و بالچه. بالابرنده، معمولاً قابل تنظیم نیست. اما در هواگردهای بزرگ، سکان و بالچه، قابل تنظیم هستند. تنظیم سکان و بالچه برای مقابله با جریان لغزش یا تأثیرات مرکز گرانش در یک سوی بالگرد انجام می شود. این پدیده می تواند بر اثر سنگینی در یک سوی هواگرد در مقایسه با سوی دیگر آن پیش بیابد. نمونه آن، هنگامی است که مخزن سوخت یک سوی هواگرد، بسیار پُر تَر از مخرن سوخت در سوی دیگر آن است.
ادوارد بوبا (; زاده – درگذشته ) عکاس اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد شده است.
ویلی رونیس (; – ) عکاس اهل فرانسه بود. او عکاس انسان گرایی بود که طی یک قرن تغییرات جامعهٔ اطرافش را ذره به ذره ثبت کرده است. به همین دلیل منتقدان او را ثبت کنندهٔ قرن بیستم فرانسه می نامند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) شده است. زندگی نامه. ویلی رونیس در سال ۱۹۱۰در یک خانوادهٔ یهودی در پاریس متولد شد. مادرش نوازنده پیانو بود و پدرش یک استودیوی عکاسی در محلهٔ مونت مَرت داشت. او در نوجوانی به موسیقی روی آورد، اما با آمیختن بیشتر به کار پدرش، تصمیم گرفت عکاسی را به عنوان حرفهٔ آینده انتخاب کند. ویلی رونیس، هرگز به طور رسمی عضو حزب یا گروهی نبود. درگیری ها و جنبه های سیاه جهان به مذاقش خوش نمی آمد و همان طور که "ناتالی برژه"، منتقد، مینویسد:
بروس دیویدسون (؛ زادهٔ ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است. یکی از شناخته شده ترین مجموعه های او، عکس هایی است که در دهه ی ۶۰ میلادی از جامعه ی در حال گذار بریتانیا گرفت. پاییز آن سال، بروس دیویدسون در تمام بریتانیا سفر کرد، به لندن، اسکاتلند و سواحل جنوبی انگلیس رفت تا تصویری از بریتانیا که تازه آسیب های جنگ و چند دهه ریاضت اقتصادی را پشت سر گذاشته بود ارائه کند. این مجموعه اولین بار در ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ در کتابی به نام «بریتانیا از نگاه یک امریکایی: مقاله ای تصویری در باب بریتانیا» به چاپ رسید.
دُوات (؛ تلفظ مصری: «دو-آهت»، به ، "Tuat", "Tuaut" یا "Akert", "Amenthes", "Amenti" یا "Neter-khertet") قلمرو مردگان در میان اساطیر مصر باستان بود. در خط هیروگلیف آن را به شکل یک ستاره-در-دایره (𓇽) نشان می دهند. انسان ها پس از مرگ به این قلمرو وارد می شوند و مورد قضاوت قرار می گیرند. خدای خورشید، رع، در طول جنگ هایش با آپوفیس، هر شب همراه ارواح مردگان به دوات می رود و در سپیده دم از آنجا بازمی گردد.
لئونارد فرید (; – ) عکاس، و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی نامه. لئونارد فرید در بروکلین، در خانواده ای یهودی و از طبقه کارگر در سال ۱۹۲۹ چشم به جهان گشود. در سنین جوانی در زمینه نقاشی و طراحی گرافیک تحصیل کرد. در ابتدا قصد داشت نقاش شود و در لابراتوار طراحی الکسی برادویچ تحصیل کرد. بعد از تحصیل تحت تأثیر الکسی برادویچ به عکاسی علاقه مند شد و اینکه چطور عکاسی می تواند داستان ها را تعریف کند و زندگی را کشف کند و شیفتهٔ این هنر گردید. ادوارد استایکن، مدیر عکاسی در موزه هنرهای مدرن متوجه آثار فرید شد و به او گفت: او یکی از بهترین عکاسان جوان است که تا به حال دیده است. استایکن به فرید توصیه کرد به هنر عشق بورزد و سه عکس از آثار فرید را برای موزه خرید. در اوایل دهه ۶۰ فرید در هلند زندگی می کرد تا اینکه عکس هایش دربارهٔ نهضت حقوق اجتماعی در روزنامه های اروپا، او را مجبور کرد به ایالات متحده بازگردد. دیدن تصاویری از سیاه های آمریکا که اغلب به شکل کاریکاتور بودند او را تحت تأثیر قرار داد. در صدد برآمد با ارائه آثاری حقانیت تصاویر را زیر سؤال ببرد. فرید با شرکتش در نهضت حقوق اجتماعی مشهور شد. لئونارد
فرید سال ۱۹۵۶ به اروپا مهاجرت کرد و کارش را با مأموریت های مطبوعاتی مثل Paris-Match, مجله های London Sunday Times، و Der Stern آغاز کرد. فرید درباره عکاسی می گوید: