Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
این حسی است که وقتی دختر می دیدم بهم دست می داد فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی شلی چوپرا دار است. در این فیلم بازیگرانی همچون سونام کاپور، آنیل کاپور، جوهی چاولا، راجکومار رائو، آکشی اوبری، رجینا کاساندرا، سارا آرجون ایفای نقش کرده اند. داستان. سوئیتی چانداری(سونام کاپور) یک زن جوان پنجابی است که خانواده سنتی پرخاشگر دارد که می خواهند او زودتر ازدواج کند، اما او مبارزه می کند. با این حال، او همجنسگرا است و عاشق زن دیگری به نام کوهو(رجینا کاساندرا) است، و این عشق ممکن است در خانواده و جامعه اش پذیرفتنی نباشد و نتوانند رابطه درست و معقولی با عشق واقعی او داشته باشند. در نهایت با کمک نمایشنامه نویسی به نام ساحیل میرزا، پدر و خانواده اش متوجه می شوند که او همجنسگرا است.
تصویربرداری دیجیتال یک نوع تصویربرداری با اشعه ایکس است که در آن، به جای فیلم های سنتی عکاسی، از سنسورهای دیجیتال اشعه ایکس استفاده می شود. مزایای این روش شامل بهبود راندمان زمانی از طریق دور زدن لزوم وقوع رخدادهای شیمیایی، توانایی انتقال دیجیتالی و بهبود تصاویر است. همچنین برای ایجاد یک تصویر با کنتراست مشابه با رادیوگرافی معمولی، می توان از تابش اشعه ایکس کمتر استفاده کرد. رادیوگرافی دیجیتال به جای استفاده از فیلم اشعه ایکس، از دستگاه ضبط عکس دیجیتال استفاده می کند. این مورد مزایایی شامل پیش نمایش و در دسترس بودن سریع تصویر را باعث می شود و علاوه بر این موجب حذف مراحل هزینه بر پردازش فیلم شده و محدوده دینامیکی گسترده تری را ارائه می دهد؛ همچنین امکان استفاده از تکنیک های پردازش تصویر خاص که کیفیت کلی تصویر را افزایش می دهند، وجود دارد. آشکارسازها. آشکارسازهای صفحه تخت. آشکارسازهای صفحه تخت (FPDs) شایع ترین نوع آشکارسازهای دیجیتال مستقیم هستند. آنها در دو دسته اصلی طبقه بندی می شوند: سایر آشکارسازهای دیجیتال مستقیم. آشکارسازهای مبتنی بر CMOS و دستگاه های بار جفت شده (CCD) نیز توسعه یافته اند، اما با وجود قیم
ت پایین تر نسبت به FPDها، طراحی های بزرگ و کیفیت تصویر بدتر مانع از پذیرش گسترده آن ها شده است. یک آشکارساز حالت جامد با چگالی اسکن خط بالا از باریم فلئوروبرومید دوپ شده با یوروپیم (BaFBr: Eu) یا سزیم برومید (CsBr) فسفر تشکیل شده است. آشکارساز فسفری در هنگام قرارگیری در معرض تابش انرژی اشعه ایکس را ثبت می کند و توسط یک دیود لیزری اسکن می شود تا انرژی ذخیره شده را تحریک کند که آزاد شده و توسط آرایه ضبط تصویر دیجیتال دستگاه بار جفت شده (CCD) خوانده می شود. رادیوگرافی صفحه فسفر. رادیوگرافی صفحه فسفر شبیه به سیستم آنالوگ قدیمی فیلم های حساس به نور است که بین دو صفحه نمایش حساس به اشعه ایکس قرار دارد و تفاوت آن این است که فیلم آنالوگ با یک صفحه تصویربرداری با فسفر حساس به نور (PSP) جایگزین شده است، که تصاویر را ذخیره می کند تا با استفاده از یک دستگاه خواندن تصویر، که معمولاً تصویر را به یک سامانه بایگانی و تبادل تصویر معروف به سیستم (PACS) انتقال می دهد، خوانده شود. این همچنین رادیوگرافی مبتنی بر صفحه PSP یا رادیوگرافی محاسبه شده ("computed radiography") (با توموگرافی کامپیوتری که با استفاده از پردازش کامپیوتری چن
دین پروجکشن رادیوگرافی را به یک تصویر سه بعدی تبدیل می کند، اشتباه گرفته نشود) نامیده می شود. پس از قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس، صفحه (ورق) در یک اسکنر ویژه قرار می گیرد که در آن تصویر پنهان شده با استفاده از اسکن نور لیزر، نقطه نقطه بازیابی شده و دیجیتالی می شود. تصاویر دیجیتال شده، ذخیره شده و روی صفحه کامپیوتر نمایش داده می شوند. رادیوگرافی صفحه فسفر به این دلیل که این صفحه تنها جایگزین فیلم موجود می شود، مزیت امکان اتصال در تجهیزات موجود بدون نیاز به انجام اصلاحات را دارد. با این حال، شامل هزینه های اضافی برای اسکنر و جایگزینی صفحات خراشیده است. در ابتدا صفحات فسفر رادیوگرافی یک سیستم انتخابی بود؛ سیستم های اولیه رادیوگرافی دیجیتال به طور قابل ملاحظه ای گران بودند (هر کاست در حدود £ ۵۰- £ ۵۰ قیمت داشت) از آنجا که هیچ چاپ فیزیکی وجود ندارد و پس از پروسه خواندن، یک تصویر دیجیتالی به دست می آید، رادیوگرافی محاسبه شده به عنوان یک تکنولوژی دیجیتال غیر مستقیم شناخته می شود، که بین فیلم های اشعه ایکس و آشکارسازهای کاملاً دیجیتال ارتباط ایجاد می کند. استفاده صنعتی. امنیت. رادیوگرافی دیجیتال در اشکال مختلف آن (به
عنوان مثال، CCD و سیلیکون آمورف) برای بیش از ۲۰ سال مورد بررسی از لحاظ ایمنی اشعه ایکس بوده است و توانسته در زمینه امنیت و تست های غیرمخرب بودن (NDT) به صورت گسترده جایگزین استفاده از فیلم برای آشکارسازی اشعه ایکس شود. رادیوگرافی دیجیتال به دلیل چندین مزیت اصلی خود از جمله کیفیت عالی تصویر، احتمال تشخیص بالا، قابل حمل، سازگاری با محیط زیست و تصویربرداری فوری یک پنجره فرصت برای صنعت امنیتی NDT باز کرده است. مواد. آزمایش غیرمخرب مواد در زمینه هایی مانند هوا فضا و الکترونیک که در آن یکپارچگی مواد برای اهداف ایمنی و هزینه ضروری است، بسیار مهم است. از جمله مزایای فناوری های دیجیتال می توان به توانایی ارائه نتایج در زمان واقعی اشاره داشت.
یکی از اهداف مدیریت فناوری حصول اطمینان از بکارگیری مناسب تکنولوژی هایی است که سود شرکت را بهینه کنند. د راین راستا مدیران فناوری به ابزارهایی نیاز دارند که اطمینان حاصل کنند که: فناوری های موجود و بالقوه سازمان در راستای نیازها و اهداف سازمان در حال و آینده است یا به عبارتی اطمینان از اینکه فناوری های سازمان با اهداف استراتژیک سازمان همراستا است. همچنین باید تأثیر تغییرات فناوری و بازار روی فرصتها و تهدیدهای پیش روی شرکت مورد ارزیابی قرار گیرد. در این راستا یکی از مهمترین و منعطف ترین ابزارهای برنامه ریزی نقشه راه است. یکی از روشهای رایج برنامه ریزی بلندمدت، استفاده از تکنیک تهیه نقشه راه برای حوزه موردنظر می باشد. در یک تعریف ساده، می توان گفت نقشه راه، روش کشف و توصیف آینده مطلوب و تبیین راه رسیدن به آن به زبانی ساده و قابل فهم برای سازمان است. حوزه ها و زمینه هایی که امکان تهیه نقشه راه برای آن ها وجود دارد، بسیار متنوع است. از این میان می توان، به عنوان مثال، به حوزه های فناوری، علم و دانش، و بازار اشاره نمود. یکی از پرکاربردترین این نقشه های راه، نقشه راه فناوری می باشد که به طور گستردهای در صنایع مختلف
برای برنامه ریزی راهبردی و درازمدت به کار می رود. نقشه راه عبارتست از روش کشف و توصیف آینده مطلوب و تبیین راه رسیدن به آن به زبانی ساده و قابل فهم برای سازمان. نقشه راه ساختاری مبتنی بر زمان دارد و معمولاً به شکلی گرافیکی تدوین شده و به منظور تدوین، نمایش و ایجاد ارتباط میان برنامه های مختلف در سطوح متفاوت سازمان بکار می رود. ا تدوین نقشه راه فناوری نوعی از برنامه ریزی فناوری مبتنبی بر نیاز است که به شناسایی، انتخاب و توسعه فناوری های جایگزین برای پاسخگویی به مجموعه ای از نیازها کمک می کند. خروجی این فرایند تدوین را نقشه راه فناوری می نامییم. در این فرایند تیمی از خبرگان گرد هم می آیند تا چارچوبی برای سازماندهی و معرفی اطلاعات برنامه ریزی فناوری حیاتی به منظور اتخاذ تصمیمات مناسب سرمایه گذاری فناوری و اهرم قراردادن این سرمایه گذاری ها ارائه نمایند. با مجموعه ای از نیازهای معین، فرایند تهیه نقشه راه فناوری، راه کاری را جهت تهیه، سازماندهی، و نمایش اطلاعات پیرامون نیازمندی های حیاتی سیستم و اهداف عملکردی که می بایست در چارچوب زمانی مشخصی برآورده شود، فراهم می آورد. همچنین فناوریهایی را که نیاز است جهت دستیابی
به آن اهداف توسعه یابند، شناسایی می نماید. در نهایت، اطلاعاتی را که برای ارزیابی گزینه های مختلف فناوری موردنیاز است، فراهم می آورد. فرایند ترسیم نقشه راه، عموماً به اندازه خروجی آن اهمیت دارد. این اهمیت به دلیل دانش تولید شده در حین بحث های مربوط به تدوین نقشه راه و همچنین به دلیل دستیابی کارکنان به درک مشترک و شبیه به هم از مفاهیم مطرح شده است. از این رو طراحی فرایند ترسیم نقشه راه باید دوشادوش طراحی معماری و ساختار نقشه راه صورت گیرد تا بتوان اطلاعات موردنیاز را به بهترین وجه بدست آورد، ساختار داد و به اشتراک گذاشت (فال، 2011). نقشه های راه را می توان از منظر سطح تصمیم گیری در سه سطح بنگاه، صنعت، و ملی طبقه بندی نمود. گاهی اوقات ممکن است یک سازمان یا بنگاه به صورت داخلی اقدام به تهیه نقشه راه کند (نقشه راه بنگاه). در سطح صنعت تهیه نقشه راه فناوری دربرگیرنده چندین سازمان خواه به صورت کنسرسیوم یا کل صنعت می باشد. نقشه های راهی که در ابعاد ملی ترسیم می شوند، عموماً با هدف آینده نگری و نیز تسهیل در امر تصمیم گیری می باشند. در سطح ملی با حوزهای از دانش سر و کار داریم که به تعیین و اجرای سیاست های مربوط به توسعه
و بکارگیری فناوری و نیز سیاستهای مربوط به تأثیرات فناوری بر جامعه، سازمان ها، افراد و محیط طبیعی می پردازد. تاریخچه نقشهٔ راه فناوری. تاریخچه نقشه راه به سال ۱۹۵۰ میلادی بازمی گردد، زمانیکه رشد اقتصادی ژاپن به دلیل خسارتهای شدید در جنگ جهانی دوم منفی بود. در همین ایام دولت آمریکا این کشور را اشغال کرده بود و فرماندهان نظامی آمریکا کشور ژاپن را تحت نظر داشتند. این فرماندهان از کارشناسان آمریکایی از جمله ادوارد دمینگ برای بهبود نظام ارتباطی و بویژه مخابرات دعوت می کردند. دولت مردان ژاپنی که در دوره های آموزشی دمینگ شرکت کرده بودند به زودی دریافتند که تنها راه نجات در تولید و فروش به قیمت ارزان همراه با ضایعات فراوان نیست. نظر دمینگ در این دوره کاهش ضایعات از طریق افزایش کیفیت بود ئو در نتیجه کاهش قیمت تمام شده بود. مدیران ژاپنی نیز به صورت کامل ایده های دمینگ را بکار بردند. این تلاشها خیلی زود نتیجه دادند و چهره ژاپن متحول شد؛ و در طی دو دهه ژاپن به کشوری صنعتی تبدیل شد. پیشرفتهای صنعتی ژاپن در سالهای ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ مورد توجه جهان قرار گرفت و بسیاری از مدیران آمریکایی و نظریه پردازانشان به بررسی راز موفقیت ژاپن
پرداختند. دولت آمریکا برای آشناسازی مدیرانشان با نحوه کار ژاپنی ها، مدیران را به بازدید از صنایع ژاپن می فرستادند. یکی از شرکتهایی که از رقابت شرذکتهای ژاپنی رنج می برد شرکت آمریکایی موتورولا بود که به شدت پیگیر رازهای موفقیت رقیب تازه به میدان آمده خود بود (درداری، ۱۳۸۹). در همین راستا، گالوین مدیر شرکت موتورولا به همراه برخی مدیران صنایع آمریکا در سال ۱۹۸۰ به ژاپن سفر کرد. گالوین پس از بازگشت از ژاپن دست به اقدامات بسیاری زد که می توان آن را به دو بخش تقسیم کرد. اولاً در سطح ملی دست به اقدامی زد و در صدد برآمد تا برنامه حمایت ژاپن از صنایع داخلی را تعدیل کند. ثانیاً دگرگونی سطح شرکت خودش بود. او نظام های مذدیریت کیفیت جامع را در موسسات خود پیاده کرد و آن را با ابتکار جالب درآمیخت و نظامی جدید خلق کرد (گالوین، ۱۹۹۸). نظام نقشه راه فناوری موتورولا در سال ۱۹۸۷ توسط چارلی ویلیارد مدیر تحقیق توسعه موتورولا برای اولین بار در جهان منتشر شدو مورد توجه و بررسی صنایع آمریکا قرار گرفت. این نظام چندی بعد در سایر صنایع آمریکا منتشر شد (ویلیاردس و مک کلیس، ۱۹۸۷). در آن سال ها در حالی که پیچیدگی محصولات روز به روز افزایش
می یافت، موتورولا نیاز داشت بازهٔ زمانی فرایند توسعه محصول را کاهش داده تا بتواند پاسخگوی تقاضای مشتریان باشد (پروبرت و رندر، ۲۰۰۳). مجموعه ای از افراد در شرکت گرد هم آمدند تا چشم اندازی مشترک را برای آیندهٔ حوزه های فناورانه ای که کسب وکار آن ها را تحت تأثیر قرار می داد، توسعه دهند. موتورولا کشف کرد که ایجاد این فرهنگ فراگیرِ نگاشت نقشهٔ راه فناوری، شرکت را قادر می سازد، نقشهٔ راهی را توسعه دهد که «... میان چشم اندازهای مختلف شرکت ارتباط برقرار نماید، منابعی را از دنیای کسب وکار و دولت جذب کند، فعالیت های پژوهشی را ترغیب نماید و پیشرفت ها را پایش کند. نقشه های راه، مجموعه ای از احتمالات را در یک حوزه/ حیطهٔ فناورانهٔ خاص گرد آورده و بنابراین محرک پژوهش هایی هدفمند و پیشگام خواهند بود» (گالوین، ۱۹۹۸). در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، نقشهٔ راه فناوری، به رویکردی بسیار فراگیر و محبوب تبدیل شد. یک تحول تاریخی کلیدی در تکامل رویکرد نقشهٔ راه، توسعهٔ نقشهٔ راه سطح-صنعت نیمه رساناها ابتدا در ایالات متحده و سپس در سطح بین المللی بود، سندی ۲۰۰ صفحه ای که هنوز به روزرسانی می گردد (Galvin, 2004; Allan et al. , 2002; Edendel
d, Kahng, Rodgers &amp; Zorian, 2004). رقبای صنعت در این نقشهٔ راه همکاری نمودند تا تضمین نمایند کل صنعت از استانداردها و زیرساخت مهیا شده، بهره ببرد و حمایت و پشتیبانی و منابع مالی نیز توسط دولت فراهم گردد. در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ میلادی و همچنین اوایل قرن بیست ویکم، نهادهایی مانند آژانس ملی علوم هوا-فضا و انجمن ملی تولید محصولات الکترونیکی ایالات متحده و چندین شرکت اروپایی و آمریکایی به تأسی از موتورولا از رویکرد نگاشت نقشهٔ راه فناوری استفاده نموده و انجمن مدیریت پژوهش های صنعتی اروپا تجارب به دست آمده از فرایند نگاشت نقشهٔ راه فناوری ۲۵ شرکت را مستندسازی کرد. طولی نکشید این رویکرد که در صنعت توسعه یافته بود، به دانشگاه ها نیز راه یافت. مرکز نگاشت نقشهٔ راه فناوری دانشگاه پوردو، با حمایت و پشتیبانی شرکت های موتورولا و لرنینگ تراست، تأسیس گردید. چندی بعد مرکز مدیریت فناوری دانشگاه کمبریج، رویکرد «T-Plan» را برای سرعت بخشیدن به فرایند نگاشت نقشهٔ راه فناوری توسعه داد (Phall et al. , 2004). تاکنون تلاش های زیادی برای افزایش کاربرد نگاشت نقشهٔ راه صورت گرفته است. برنامه ریزی فناوری، زیرگروهی از گروه جهانی مدیریت فن
اوری شرکت جنرال موتورز، پایگاه داده ای را توسعه داده است که در آن نیازها و ایده های مرتبط با توسعه محصول و آن هایی که بیشتر در ایجاد نقشهٔ راه کاربرد داشته اند، جمع آوری می گردد (Grossman, 2004). بیش از ۱۳۰۰ نقشهٔ راه در وب سایت دانشگاه کمبریج فهرست شده است (Institute for Manufacturing, 2009)؛ این امر حاکی از محبوبیت این رویکرد است. رویکرد نگاشت نقشهٔ راه فناوری در حوزه های مختلف مدیریت فناوری از جمله فناوری های در حال ظهور، فناوری های در حال تقویت، محصول-فناوری، محصول-بازار و فناوری های Disruptive به منظور تبیین چشم انداز فناوری، به کار رفته است. نسل های نقشه راه فناوری. از یک دیدگاه می توان کاربرد نقشه راه فناوری را در دو گروه زیر طبقه بندی کرد: بوچر (Bucher, 2003) معتقد است نقشهٔ راه فناوری با دو نسل توسعه یافته و نسل سوم آن اکنون در حال ظهور است: مک میلان تصریح می کند که رویکردهای نسل دوم نگاشت نقشهٔ راه فناوری قادر نیستند به مجموعه اطلاعات مورد نیاز برای دستیابی به راهبردهای بهینهٔ سرمایه گذاری در فناوری دست یابند (McMillan, 2003). اهداف اصلی از ترسیم نقشه راه فناوری. سه کاربرد اصلی نقشه راه عبارتند از:
به طور کلی، مزیت عمده نقشه راه، گردآوری اطلاعات برای ارتقای تصمیمات سرمایه گذاری در حوزه علوم و فناوری می باشد (منزوی، ۱۳۸۸). محدودیت های نقشه راه فناوری. ایجاد توانمندی یکپارچه سازی محیط های درونی و بیرونی تدوین نقشهٔ راه فناوری همانند سایر رویکردها در کنار مزایای زیادی که دارد با محدودیت هایی نیز مواجه است که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره نمود:
در حال حاضر در دنیا دو نوع شبکهٔ رادیویی در حال استفاده است: شبکهٔ پخش همگانی یک به چند که معمولاً برای اطلاعات عمومی و رسانهٔ جمعی سرگرمی مورد استفاده قرار می گیرد؛ و مدل رادیویی دوطرفه که معمولاً برای ایمنی و سرویس های عمومی مثل پلیس، آتش، تاکسی و اراِیهٔ خدمات استفاده می شود. تلفن های همراه قادر به ارسال و دریافت دو فرکانس متفاوت به صورت هم زمان می باشند. بسیاری از اجزای یکسان و تکنولوژی های پایه ای در هر سه مورد به کار گرفته می شوند. نوع دو طرفه شبکه رادیویی، بسیاری از تکنولوژی ها و قطعات را به عنوان شبکه رادیویی همگانی به اشتراک می گذارد اما به طور کلی با نقاط پخش ثابت (فرستنده ها) و گیرنده های هم محل و فرستنده-گیرنده (ترنسیور)های تلفن همراه نصب می شود. به این ترتیب هر دو واحد رادیویی ثابت و همراه می توانند با یکدیگر در سراسر مناطق جغرافیایی وسیع از شهرهای کوچک تا ایالت ها / استان ها یا کشورها ارتباط برقرار کنند. راه های بسیاری وجود دارد که در آن چندین سایت فرستنده / گیرنده ثابت می توانند به هم متصل باشند تا محدوده پوشش مورد نیاز قوه قضاییه یا مقامات مسئول که سامانه را اجرا می کنند را به دست آورند: ارتبا
طات بی سیم سنتی در باندهای فرکانس متعدد، ارتباطات فیبر نوری یا ارتباطات مایکروویو. در همه این موارد، سیگنال ها به یک سوئیچ مرکزی از نوعی که پیام رادیویی پردازش می شود بک هال می شوند و دوباره به همهٔ فرستنده ها در جایی که باید شنیده شوند ارسال می شوند. معمولاً در سامانه های معاصر رادیویی دو طرفه، ترانک برای بدست آوردن کارایی بهتری از طیف رادیویی استفاده می شود و برای کاربر رادیو پوشش گسترده ای را هنگامی که در سراسر پوشش سامانه در حرکت است، بدون عوض کردن کانالها، فراهم می آورد. ترانک رادیو دو طرفه همانند مفهوم مورد استفاده برای سیستمهای تلفنهای همراه است به طوری که رادیو متحرک و ثابت به طور خاص توسط پایشگر سامانه شناسایی می شوند و عملیات توسط پایشگر سوییچ می شود. برای مشاهده جزئیات اینکه چگونه رادیوهای مختلف و سیستمهای رادیویی مختلف کار می کنند، رادیو دو طرفه و رادیو ترانک را مشاهده نمایید. شبکه های پخش همگانی. نوع همگانی شبکه رادیویی یک سیستم شبکه است که همزمان یا با کمی تأخیر برنامه ریزی را به چندین ایستگاه به منظور گسترش پوشش محدودهٔ یک سیگنال همگانی توزیع می کند. گسترش مخاطبان برنامه نویسی رادیو یا اطلاعات
اساساً از مزایای تولید انبوه سازمانهای همگانی است. یک شبکه رادیویی دارای دو بخش فروش است، یکی برای بسته بندی و فروش برنامه ها به ایستگاه های رادیویی، و دیگری برای فروش مخاطبان این برنامه ها به تبلیغ کنندگان. بیشتر شبکه های رادیویی نیز برنامه های خود را تولید می کنند. در اصل، شبکه های رادیویی صاحب همه یا برخی از ایستگاه ها بوده اند که برنامه رادیویی فرمت را پخش همگانی می کردند. البته در حال حاضر شبکه های زیادی وجود دارند که هیچ ایستگاه ای ندارند و فقط برنامه را تولید و/یا توزیع می کنند. به طور مشابه مالکیت ایستگاه همواره وابستگی شبکه را نشان نمی دهد. هر شرکتی ممکن است ایستگاه هایی را در چندین بازار مختلف داشته باشد و برنامه ها را از شبکه های متفاوتی خریداری نماید. شبکه های رادیویی با افزایش پخش رادیو به شنوندگان خانگی در دهه ۱۹۲۰ به سرعت رشد کرد. این سیر رشد در مکان های مختلف، متفاوت بود. در بریتانیا بی بی سی با بودجه عمومی، به عنوان جواز گیرنده پخش و پخش کننده انحصاری در دهه های اولیه آن، توسعه یافت. در مقابل، در ایالات متحده، شبکه های مختلف پخش بازرگانی به صورت رقابتی به وجود آمدند که با درآمد حاصل از تبلیغا
ت تأمین مالی می شدند. در این مثال، شرکتی که شبکه را در اختیار دارد، رادیوی شنونده را تولید می کند و آن را به بازار عرضه می کند. چالش های فنی عمده ای که باید در هنگام پخش برنامه ها بر روی مسافت های طولانی برطرف شوند، عبارتند از حفظ کیفیت سیگنال و مدیریت تعداد نقاط سوییچ و رله در زنجیره سیگنال. در گذشته، توسط روش های مختلف برنامه ها به ایستگاه های دور فرستاده می شدند. (هم ایستگاه های متعلق هم ایستگاه های وابسته) از جمله خطوط تلفن اجاره شده، صفحات گرامافون ضبط شده و نوارهای صوتی. ادعا می شود که نخستین شبکه رادیویی جهانی بی سیم، یک شبکه رادیویی روستایی بوده است، که بخشی از شش ایستگاه FM در نیویورک بود و در ماه ژوئن ۱۹۴۸ آغاز به کار کرد. رله مایکروویو زمینی که مدت ها بعد برای ارتباطات ایستگاه ها معرفی شد، عمدتاً توسط کابل کواکسیال، فیبر و ماهواره ای جایگزین شده است، که معمولاً نسبت هزینه-سود بهتری را ارائه می دهند بسیاری از شبکه های رادیویی اولیه به شبکه های تلویزیونی تبدیل شدند.
امروزه، تغییر بخش طبیعی یک کسب و کار شده است، اما مهمتر از آن سرعت روبه افزایش تغییرات است. چرخه عمر محصولات، فرایندها و تکنولوژی به سرعت در حال کوتاه شدن است و موضوع اساسی در این وضعیت، مدیریت زمان است. تقاضاها به همراه فشار زمانی، شرکت ها را مجبور به رقابت کردن، نوآوری و یافتن راه و روش های خلاقانه در حین انجام آنها می کند. در نتیجه این تغییرات، شرکت باید به لحاظ استراتژیک از نوآوری برای رقابت اثربخش در بازارهای داخلی و جهانی به منظور کسب مزیت رقابتی برای تطبیق دادن و سازگاری استراتژی های خود با بازار و تقاضاهای در حال تغییر مشتریان، خلق ارزش و دستیابی به عملکرد بالاتر، استفاده کند. یک استراتژی صحیح نوآوری قادر خواهد بود با توجه به شرایط داخلی و تغییرات در محیط کسب و کار، رقابت پذیری و پایداری را افزایش دهد. استراتژی نوآوری به طور قابل توجهی بر رقابت پذیری و عملکرد مثبت و بقای کسب و کارها اثر می گذارد. تقریباً به تعداد تمامی نویسندگان موجود در حوزه استراتژی تعاریف متفاوتی از آن نیز وجود دارد. دو دلیل اصلی برای فقدان اجماع راجع به تعریف استراتژی وجود دارد: اول این که استراتژی یک مفهوم چندرشته ای است، ثانیاً
استراتژی وابسته به موقعیت ها و شرایط خاص بوده و بر همین اساس به موازات تنوع صنایع، تفاوت می کند. همانند تعریف نوآوری، مفاهیم متفاوتی از استراتژی در ادبیات وجود دارد که در تعاریف مستند شدهی استراتژی وجود دارند. تعاریفی وجود دارد که استراتژی را اقدام مدیریتی برای اجرای کسب و کار می دانند. سایر تعاریف در بردارنده مفهوم رقابت هستند که هدف استراتژی را کسب مزیت رقابتی در بازار می دانند. در تعاریف متعدد، مفهوم تعیین اهداف کلی و جزئی بلندمدت وجود دارد. تخصیص منابع در سطوح بالا مفهوم دیگری است که در تعریف استراتژی به کار می رود. تعریف ارائه شده توسط ای دی چندلر در بردارنده اکثریت این مفاهیم است: «استراتژی را می توان تعیین اهداف کلی و جزئی بلندمدت یک شرکت، و پذیرش راه کارها و مجموعه ای اقدامات و همچنین تخصیص منابع لازم برای اجرایی کردن این اهداف تعریف نمود» مینتزبرگ پنج تعریف برای استراتژی ارائه داده و روابط متقابل بین این تعاریف را مطرح می کند. جدول ۱ این پنج تعریف را به طور خلاصه نشان می دهد. بهترین تعریفی که برای استراتژی می توان ارائه داد آن است که بتواند مفاهیمی را برجسته سازد که در ادبیات استراتژی غالب هستند و تض
مین دهد این مفاهیم در تعاریف استراتژی نوآوری هم ارائه می شوند؛ بنابراین استراتژی عبارت است از: این مفاهیم به موازات تعاریف جامع نوآوری برای توسعه یک تعریف برای استراتژی نوآوری به کار می روند. استراتژی نوآوری. استراتژی نوآوری ابزار اساسی و مهمی است که مسیر نوآوری یک کسب و کار را تعیین می کند. استراتژی نوآوری مبتنی بر استراتژی کسب و کار و اهداف استراتژیک می باشد. استراتژی نوآوری مفهومی مدیریتی متشکل از فعالیت های داخلی و خارجی بسیار است که توان بالقوه نوآوری کسب و کار را ارتقا می دهد. لازم است که بر اهمیت و نقش بازیگران اثرگذار بر شکل دهی یک استراتژی نوآوری تأکید شود. اینها کارمندان، مدیران و همچنین مشتریان یک کسب و کار هستند. جدول ۲ تعاریف متعددی از استراتژی نوآوری را نشان می دهد جدول۲. تعاریفی از استراتژی نوآوری از دید محققان مختلف. استراتژی نوآوری، راهنمایی برای تصمیمات راجع به چگونگی به کارگیری منابع به منظور تحقق اهداف کلی نوآوری شرکت و به موجب آن ارائه ارزش و ایجاد مزیت رقابتی می باشد. شکل دهی آن توسط تعدادی قابلیت نوآورانه که پیکره بندی و پیکره بندی مجدد منابع یک شرکت را هدایت می کنند، پشتیبانی می شود. ا
ین مستلزم قضاوت راجع به اینکه چه نوع فرایند نوآوری برای شرایط و بلندپروازی های یک شرکت مناسبترین است، می باشد. یک استراتژی نوآوری تکنولوژ ی ها و بازارهایی که شرکت باید به بهترین شکل آنها را توسعه داده، مورد بهره برداری قرار دهد و از آنها کسب ارزش کند را شناسایی نماید. از این رو با محدودیت های منابع موجود شرکت به منظور حمایت از اقدامات فعلی و آینده نوآوری و استراتژی در حال توسعه و تغییر تدریجی شرکت، سازمان، و فرهنگ روبه رو می شود. استراتژی نوآوری با مسیر اصلی و غالب استراتژی کس بو کار متفاوت است زیرا می بایست به طور جامعی مطابق با عدم اطمینان باشد. بر همین اساس، رویکردهای عمومی استراتژی کسب و کار برای کسب و کارهای نوآور مناسب نیستند. برخی از این عدم اطمینان ها (آینده های غیرقابل شناسایی) همیشه در مدیریت استراتژیک نوآوری های تدریجی حضور دارند اما عامل استراتژیک اصلی و عمدهی نوآوری های انقلابی هستند. منابع موجود برای نوآوری. منابع یک شرکت که برای استراتژی نوآوری به کار می روند شامل موارد ذیل می باشند:
اَدوایس کوته نوشت واژه های Analysis: واکاوای، Dissemination: پراکندگی، Visualization: نمایانگری، Insight: بینش، و Semantic Enhancement: بالابردن معنا است. ادوایس نمونه کار برنامه پژوهش و توسعه است که برای برآورد و آزمایش آسیب پذیری و تهدید وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا توسعه داده شده است. گزارش شده که ادوایس در حال توسعه یک سامانه داده کاوی گسترده است که داده همه مردم ایالات متحده آمریکا را گردآوری و واکاوای می کند تا "تهدید احتمالی" بودن آنان را بررسی کند. داده می تواند هر چیزی از پیشینه مالی، تماس تلفنی، ایمیل، وبلاگ نویسی، جستجوی اینترنتی، و هر گونه اطلاعات الکترونیکی دیگر باشد که به سامانه رایانه ای وارد می شود. سپس این اطلاعات، واکاوی شده و برای نظارت بر تهدیدهای اجتماعی مانند برپایی تجمع، تروریسم، سازمان دهی سیاسی، یا بزه استفاده شوند. ادوایس توانایی نگهداری یک کوآدریلیون (۱۰۱۵) داده موجود را خواهد داشت. آرمانی اصلی و بیشینه تکمیل برنامه، شناخته شده نیست. در بودجه ۲۰۰۴-۲۰۰۶ برنامه برآورد و آزمایش آسیب پذیری و تهدید وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا ۴۷ میلیون دلار آمریکا به ادوایس داده شده بود.
در سپتامبر ۲۰۰۷ این برنامه رسماً از کار افتاد. زیرا بازرس ارشد داخلی وزارت امنیت، دریافت که نمونه اولیه آن بدون حفظ حریم شخصی، بر روی داده مردم واقعی کار می کرده است.
چراغ خاموش متر(کنتور)روشن فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی شری ناریان سینگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاهد کاپور، دیوندو شارما، شرادها کاپور، یامی گوتام، فریده جلال، سوشمیتا موکرجی، سمیر سونی، سوپریا پیلگانکار ایفای نقش کرده اند.
ژان ویلیس (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار و سیاستمدار اهل برزیل است که پس از بردن فصل پنجم "برادر بزرگ برزیل" به شهرت رسید. او به عنوان دومین نماینده آشکارا همجنسگرا در پارلمان برزیل و نخستین نماینده کنگره که یک فعال حقوق همجنسگرایان بود، شناخته می شود.
ضد کمونیسم جنبشی است که برای مقابله با کمونیسم به وجود آمد. اولین بار ضد کمونیسم سازمان یافته پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ میلادی در روسیه ایجاد شد و در زمان جنگ سرد، هنگامی که ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی درگیر رقابتی شدید بودند (رقابتی که از آن به عنوان جنگ سرد یاد می شود)، به ابعاد جهانی رسید. ضد کمونیسم، جنبشی است که بسیاری از موضع گیری های سیاسی مختلف را شامل می شود، از جمله دیدگاه های ملی گرایانه، سوسیال دموکرات، لیبرال، آزادی خواه، محافظه کار، فاشیست، سرمایه داری، آنارشیست و حتی دیدگاه های سوسیالیستی. اولین سازمانی که به طور ویژه برای مقابله با کمونیسم به وجود آمد، ارتش سفید روسیه بود که در جنگ داخلی روسیه از سال ۱۹۱۸ علیه دولت کمونیستی که به تازگی تأسیس شده بود، جنگید. ارتش سفید توسط اتحادی از کشورها که برای مقابله با دولت کمونیستی کنار هم گرد آمده بودند پشتیبانی می شد که اولین نمونه ضد کمونیسم به عنوان یک سیاست دولتی بود. با این وجود، ارتش سرخ، نیروهای ارتش سفید را شکست داد و اتحاد شوروی در سال ۱۹۲۲ ایجاد شد. در دوره حیات اتحاد جماهیر شوروی، ضد کمونیسم به ویژگی مهم بسیاری از جنبش های مختلف سیاسی و دو