Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ject) برای تولید ساختارهای کم هزینه با هدف فراهم کردن استقلال برای افراد با اختلال حرکتی را آغاز کرده است. همایون کازرونی پیش از فعالیت روی ساختارهای تقویت کننده اندام های تحتانی، گروه خود را با موفقیت در تولید سیستمهای رباتیک تقویت کننده اندامهای فوقانی هدایت کرده بود. نتایج این فعالیتها به تولید نسل جدیدی از ابزارهای هوشمند کمکی منجر شد که اکنون توسط کارگران مراکز توزیع و کارخانجات برای جابجایی اشیاء سنگین مورد استفاده قرار می گیرند. کازرونی دارای دکترای مهندسی مکانیک از دانشگاه ام آی تی و دارای بیش از سی سال سابقه در این رشته است. او بیش از ۲۰۰ مقاله منتشر کرده، در آمریکا و دیگر نقاط دنیا بیش از هفتاد مقاله ارائه کرده و دارای هفده اختراع ثبت شده است. رسانه ها دائماً از او به عنوان یکی از پیشروان علم رباتیک یاد می کنند.
آموزش پزشکی در ایران با دیگر کشورهای جهان متفاوت است و در ایران به جز رشته دامپزشکی که در زیرمجموعه وزارت علوم کشور قرار دارد؛ باقی رشته های پزشکی زیر نظر وزارت بهداشت و درمان قرار دارند. آموزش پزشکی در ایران به صورت یک دوره تحصیلی ۷ ساله می باشد که دو سال و نیم اول آن به آموزش علوم پایه اختصاص دارد و سال های باقی مانده به آموزش بالینی اختصاص یافته است . دانشجویان پزشکی در ایران از دوره بالینی در بیمارستان حاضر می شوند و در دوره اکسترنی (استاژری) به طور کامل در فضای بیمارستان آموزش میبینند . دوره آموزش بالینی در ایران به ترتیب شامل مقطع فیزیوپاتولوژی ، استاژری (اکسترنی) و اینترنی میباشد که پس از اتمام این دوره و فارغ التحصیلی به دانشجویان پزشکی مدرک پزشکی عمومی اعطا می شود . تاریخچه. سابقهٔ آموزش پزشکی در ایران به زمان تأسیس دارالفنون در سال ۱۲۳۰ خورشیدی بازمی گردد. رشتهٔ پزشکی یکی از رشته های اولیه این مؤسسه بود. تشکیلات مدرسه طب در سال ۱۲۹۷ از دارالفنون جدا شد. در همین دوره، بخصوص از سال ۱۳۰۷، آموزش پزشکی نظم و قوام بیشتری پیدا کرد و به دوره های آموزش علوم پایه و بالینی تقسیم شد. این مدرسه در نهایت در سال ۱
۳۱۳ با تأسیس دانشکده پزشکی دانشگاه تهران در آن ادغام شد. دانشکده های پزشکی شیراز، اصفهان و تبریز در سال ۱۳۲۵ و سه سال بعد؛ در سال ۱۳۲۸ نیز دانشکده پزشکی مشهد شروع به کار کرد. دانشکده های علوم پزشکی ملی (شهید بهشتی فعلی)، اهواز، ارتش، شاهنشاهی (ایران فعلی)، کرمانشاه، ساری، همدان، ارومیه، کرمان، جهرم و فسا تا پیش از وقوع انقلاب اسلامی تأسیس شدند. بعد از انقلاب. پیرو انقلاب اسلامی ایران و تغییر در بافت وزارتخانه ها، در سال ۱۳۶۵ تشکیلات آموزش رشته های علوم پزشکی از وزارت علوم و آموزش عالی منفک شد و با وزارت بهداری تواماً تحت عنوان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به کار خود ادامه داد و دانشگاه های جامع کشور نیز نیز به تبع آن به تدریج به دو مؤسسه مستقل انشقاق یافتند که هر یک با مدیریت جداگانه اداره می گردد. فرایند تاسیس دانشکده های علوم پزشکی نیز که با وقوع انقلاب اسلامی متوقف شده بود، در سال ۱۳۶۱ با تأسیس دانشکده های علوم پزشکی در شاهرود و رفسنجان از سر گرفته شد و عمدهٔ دانشکده های علوم پزشکی کشور از همان سال تا پایان دههٔ ۱۳۶۰ تأسیس شدند. دانشگاه آزاد. دانشگاه آزاد اسلامی نیز در برخی واحدهای خود به آموزش دانشجو
یان رشته های علوم پزشکی می پردازد ولی برخلاف دانشگاه ها و دانشکده های علوم پزشکی نقش چندانی در ارائه خدمات بهداشتی درمانی ندارد. حدود ۴۰٪ دانشجویان رشته های علوم پزشکی و ۱٪ بیمارستان های کشور تحت نظر این دانشگاه هستند. انتقاد به نظارت وزارت بهداشت. عده ای معتقدند سپردن مسئولیت آموزش دانشجویان رشته های پزشکی به وزارتخانه بهداشت در ایران خطای تاریخی بوده است. چراکه هر کجا که کارفرما، پیمانکار، بهره بردار و ناظر یکی باشد، فساد و رانت در آنجا به وجود می آید. این گروه معتقدند رشته پزشکی و دیگر رشته های مرتبط در این حوزه را، باید همچون تجربه دیگر کشورهای جهان، وزارت علوم آموزش دهد و پس از آنکه دکتر و پرستار و غیره تربیت شد، وزارت بهداشت می تواند آن ها را جذب کند. در حال حاضر، آموزش دهنده، آموزش گیرنده، جذب، به کارگیری، تعیین حقوق و … همگی در دست وزارت بهداشت و درمان ایران است که به عقیدهٔ برخی صاحب نظران این انحصار شبهات زیادی در این زمینه به وجود آورده است.
امیر علی سعدالله (زادهٔ ) ورزشکار حرفه ای ایرانی–آمریکایی هنرهای رزمی ترکیبی است. او در شهر بروکلین ایالت نیویورک و از پدری ایرانی و مادری ایرلندی متولد شده است و در شهر ریچموند ایالت ویرجینیا بزرگ شده است. سعدالله ابتدا هنرهای رزمی ترکیبی را به عنوان راهی برای متناسب ماندن برگزید. او بعدها در پی فعالیت به عنوان تکنسین جراحی در دانشگاه کامن ولث ویرجینیا به شباهت های میان جراحان و رزمی کاران پی برد و هنرهای رزمی را با جدیت بیشتر پی گرفت. امیر علی سعدالله دارای افتخارات ملی و بین المللی متعددی است و دارای کمربند سیاه در «سامبو» و کمربند بنفش در «جوجیتسو برزیلی» است.
فرزاد بنیادی پوکرباز حرفه ای ایرانی–آمریکایی است که در آلیسو ویجو، کالیفرنیای آمریکا زندگی می کند. فرزاد تا کنون سه دستبند قهرمانی (نشان قهرمانی مسابقات پوکر) مسابقات جهانی پوکر را کسب کرده است. بنیادی در سال ۱۹۸۳ از ایران به آمریکا مهاجرت کرد و به عنوان میزبان میهمانان ویژه در کازینو «LA Commerc» و مدیر شیفت ها در کازینو «Hollywood Park» مشغول به کار شد. بنیادی اولین بار و زمانی که بزرگترین جایزه مسابقات جهانی پوکر سال ۱۹۹۸ را با پیروزی در برابر می می ترن و جان سرنوتو از آن خود کرد، مورد توجه پوکر بازان قرار گرفت. مجموع بردهای او در تورنمنت های زنده پوکر تا سال ۲۰۱۱ بیش از ۳۷۰۰۰۰۰ دلار بوده است. بنیادی بازیکن حرفه ای پوکر انحصاری در «Full Tilt Poker» است.
مارک چنگیزی (؛ زادهٔ ) بیولوژیست نظری اعصاب، نویسنده علوم و نویسنده ایرانی-آمریکایی است که در نیوجرسی و از پدری ایرانی و مادری آمریکایی متولد شده است. او لیسانس خود را در ریاضی و فیزیک از دانشگاه ویرجینیا در سال ۱۹۹۱ و دکترای خود را در رشته ریاضی در سال ۱۹۹۷ از دانشگاه مریلند گرفت. چنگیزی در دوره تحصیل خود در مقطع دکترا همچنین به عنوان محقق در آزمایشگاه علوم اعصاب و فلسفه «کریستوفر چِرنیاک» فعالیت کرد. او از زمان پایان دکترا تا کنون در کالج کورک ایرلند، دپارتمان علوم مغز و اعصاب دانشگاه دوک، مؤسسه فناوری کالیفرنیا و دپارتمان علوم شناختی در در مؤسسه پلی تکنیک رنسلیر تحقیق و تدریس کرده است. وی در سال ۲۰۰۲ فلوشیپ معتبر و شناخته شده Sloan-Swartz در زمینه بیولوژی نظری اعصاب در دانشگاه کلتک از آن خود کرد. چنگیزی در سال ۲۰۱۰ آزمایشگاه خود را به همراه همکارش تیم باربر راه اندازی کرد. این آزمایشگاه که 2ai نام دارد با این هدف راه اندازی شد که نتیجه تحقیقات آن منجر به راه اندازی شرکتهای فناوری شود و آن شرکت ها بتوانند هزینه تحقیقات آینده آزمایشگاه را تأمین کنند. اولین شرکتی که از این آزمایشگاه متولد شد، O2Amp بود که شرک
ت فناوری نوری و الهام گرفته از کشف مارک در زمینه اساس تکاملی بینایی رنگی است. تحقیقات او در زمینه های متنوعی است، اما معمولاً این پرسش را مطرح می کنند که چرا بیولوژی، مغز، درک و غیره چنان هستند که ما می بینیم. یکی از تئوریهای مارک چنگیزی، «Perceive the present» یا «درک حاضر» است که تلاش می کند توهم نوری را توضیح دهد. چنگیزی می گوید توهمات بینایی ناشی از تاخیرات عصبی هستند که بسیاری از افراد در زمان بیداری تجربه می کنند. زمانی که نور به شبکیه چشم می تابد، یک دهم ثانیه طول می کشد تا مغز این نور را به درکی تصویری از دنیا تبدیل کند. چنگیزی معتقد است سیستم بینایی انسان با ایجاد تصاویری که در یک دهم ثانیه در آینده به وجود خواهند آمد در طی سال ها تأخیر عصبی فوق را جبران کرده است. این توانایی ایجاد تصاویر در آینده به انسان امکان داده است تا در زمان حال به امور واکنش نشان دهد و بتواند اعمال واکنشی مانند گرفتن توپ پرتاب شده یا حرکت در میان جمعیتی زیاد را انجام دهد. او کتابهای متعددی نوشته است، از آن جمله «Harnessed: How Language and Music Mimicked Nature and Transformed Ape to Man, Benbella» در سال ۲۰۱۱ است. او مقالات
زیادی را نیز در نشریات و وبسایت های معتبر مانند "دیسکاور"، "هافینگتن پست" و فوربز منتشر کرده است. مارک چنگیزی همچنین برای گفتگو در مورد تئوری ها و فرضیاتش میهمان برنامه های رادیو و تلویزیونی بسیاری بوده است.
بسته نگار نام یک گوشه در ردیف موسیقی ایرانی و همچنین نام یکی از مقام های خانوادهٔ سه گاه در موسیقی ترکی و عربی است. اگرچه عنصرالمعالی در قابوس نامه (قرن پنجم هجری) به یک پرده (مقام) با نام «بسته» اشاره کرده است، اما قدیمی ترین اشاره به نام «بسته نگار» در آثار صفی الدین ارموی است (قرن هفتم هجری) که در آن ها از بسته نگار به عنوان یک مقام فرعی نام برده شده است. در آثار موسیقی دان های بعدی (از جمله عبدالقادر مراغه ای)، بسته نگار به عنوان یکی از شعبه های بیست و چهارگانه نام برده شده است ولی چند قرن بعد فرصت الدوله شیرازی بسته نگار را مترادف رهاوی (یکی از مقام های اصلی) دانسته است. در موسیقی معاصر، بسته نگار سرنوشت دوگانه ای پیدا کرده است؛ از یک سو در موسیقی عربی و ترکی به عنوان یک مقام فرعی (از خانوادهٔ مقام های سه گاه) محفوظ مانده است، و از سوی دیگر در موسیقی ایرانی به عنوان یک گوشه در دستگاه های مختلف نام برده می شود و ساختار مُدال مشخصی هم ندارد. در موسیقی ایرانی گوشهٔ بسته نگار به ویژه در آوازهای بیات ترک و افشاری به کار می رود اگر چه در بخش های دیگر ردیف (نظیر دستگاه های سه گاه و چهارگاه) نیز وجود دارد. به عق
یدهٔ داریوش طلایی بسته نگار گوشه ای است که اهمیت مُدال ندارد و بیشتر به خاطر الگوی ملودیک خاصش شناخته می شود، از همین رو در دستگاه های مختلف قابل اجراست. محمدرضا آزاده فر بسته نگار را نمونه ای از یک موتیف در ردیف دانسته که در دستگاه های مختلف قابل اجراست. ژان دورینگ هم این گوشه را فاقد یک مد مشخص می داند. از نمونه قطعه های موسیقی در گوشهٔ بسته نگار می توان به درآمد بسته نگار در آلبوم "نوبانگ کهن" از گروه هم آوایان به سرپرستی حسین علیزاده اشاره کرد. تاریخچه. به عقیدهٔ برونو نتل، معنای نام «بسته نگار»، چهره یا تصویرِ قاب گرفته است، اما موسیقی شناس ترک، اریک ادرر، این نام را متشکل از دو واژهٔ «بسته» به معنای موسیقی و «نگار» به معنای چهره می داند، و کارل سیگنل نیز حدس می زند که «بسته» نامی برای مقام عراق بوده باشد. پیش از آنکه «بسته نگار» در متون مربوط به موسیقی به کار برود، به یک پرده (نامی که پیشتر برای مقام های موسیقی به کار می رفته) به اسم «بسته» اشاره شده که احتمالاً ریشهٔ نام بسته نگار است؛ چنین اشاره ای را در قابوس نامه می توان دید. همچنین در رسالهٔ موسیقی محمد بن محمود بن محمد نیشابوری از یک شعبه به نام «
بسته» اسم برده شده است. نام مقام «بسته نگار» اولین بار در آثار صفی الدین ارموی (موسیقی دان قرن هفتم هجری) دیده می شود؛ در آنجا ارموی بسته نگار را یکی از مقام های فرعی برمی شمرد که با نام اصفهانک و گوَشت هم شناخته می شود. اما پس از او در آثار عبدالقادر مراغه ای (نظیر "جامع الالحان") و دیگران، از بسته نگار به عنوان یکی از شعبه های بیست و چهارگانه یاد شده است که از متعلقات مقام عراق است. در رسالهٔ "بهجت الروح" نیز بسته نگار چنین توضیح داده شده است: شروع از درجهٔ نخستِ مایه، سپس حرکت به سه گاه و نهفت، و در انتها بازگشت به درجهٔ نخست مایه. در رسالهٔ "اشجار و اثمار" از علاء منجم (اخترشناس قرن هفتم هجری) نیز هر یک از پرده ها به یکی از اجرام آسمانی نسبت داده شده است و آمده است که «... و پردهٔ رهاوی منسوب است به قمر و پردهٔ بسته نگارین زاییدهٔ اوست.» حدود پنج قرن بعد، فرصت الدوله شیرازی در "بحورالالحان" روایتی را نقل می کند که مطابق آن، مقام های اصلی در واقع ابداع فیثاغورث بوده و تنها هشت عدد بوده اند (عشاق، بوسلیک، راست، عراق، اصفهان، رهاوی، حسینی و حجاز)، و چهار مقام باقی مانده بعداً توسط دو نفر به نام «استاد صفدی»
و «خواجه شمس الدین محقق» استخراج شده اند (نوا از عشاق، زنگوله از راست، بزرگ از عراق، و کوچک از اصفهان). وی همچنین ذکر می کند که برای کوچک نام «زیرافکن»، برای رهاوی نام «بسته نگار»، برای حسینی نام «زیرکش» و برای زنگوله نام «نهاوند» به کار می رفته است. در آثار ادبی. نخستین کسی که به طور صریح از پرده ها سخن گفته، عنصرالمعالی است که فصل سی و ششم کتاب قابوس نامه (مورخ ۴۷۵ قمری) از ده پرده نام می برد و یکی از این پرده ها «بسته» نام دارد: طغرای مشهدی، شاعر سدهٔ یازدهم هجری نیز در "ارغوان زار شفق" به نام بسته نگار در قالب یک ایهام تناسب اشاره کرده است: موسیقی عربی و ترکی. در موسیقی ترکی و عربی، بسته نگار نامی است که برای یک مقام فرعی به کار می رود. این مقام، جزئی از خانوادهٔ مقام سه گاه دانسته می شود. این مقام در موسیقی عربی متشکل است از جنس سه گاه، که مقام صبا به دنبال آن آمده باشد. به این ترتیب، درجات اول تا سوم این مقام با جنس سه گاه مطابقت دارد، درجه های سوم تا هفتمش با جنس صبا، و درجه های پنجم تا هشتم آن به جنس حجاز. در اکتاوِ بالاتر، معمولاً به جای تکرار جنس سه گاه، جنس نیریز (نکریز) اجرا می شود. در یک رسالهٔ م
وسیقی ترکی به نام "علم اسرار کتاب ادوار" علاوه بر بسته نگار، به چند مقام ترکیبی هم اشاره شده از جمله «نگار و نگارنیک»، «گردانیده نگار» و «بستهٔ اصفهان» که احتمالاً از مشتقات بسته نگار بوده اند. موسیقی ردیفی ایران. پس از تحول مقام به دستگاه و شکل گیری ردیف، بسته نگار تنها به صورت یک گوشهٔ گوشه ای سازی (بدون آواز) در ردیف باقی مانده است که در ردیف های آوازی وجود ندارد. داریوش طلایی از بسته نگار (در کنار گوشه های دیگری همچون کرشمه، حاجی حسنی، زنگوله و حزین) به عنوان گوشه ای نام می برد که اهمیت مُدال ندارد و از همین رو در دستگاه های مختلف قابل اجراست. به عقیدهٔ او بسته نگار در موسیقی ردیفی ایران بیشتر به خاطر الگوی ملودیک خاصش شناخته می شود. محمدرضا آزاده فر نیز در پایان نامه ای که در دانشگاه شفیلد دربارهٔ ساختارهای ریتمیک موسیقی ایرانی نوشت، از بسته نگار به عنوان نمونه ای از یک موتیف در ردیف یاد می کند؛ از دید او موتیف ها گوشه هایی هستند که حاوی یک انگارهٔ ملودیک یا ریتمیک (یا هر دو) هستند که در دستگاه های مختلف قابل اجراست. وی برای اثبات این موضوع، نمونه هایی از گوشهٔ بسته نگار را که در ردیف میرزاعبدالله در آوا
زهای ابوعطا، بیات ترک و بیات کرد آمده اند شاهد می گیرد. مجید کیانی نیز از بسته نگار در کنار گوشه های کرشمه، نغمه، حزین، مثنوی و ساقی نامه به عنوان گوشه هایی یاد می کند که ماهیت مدال ندارند، در دستگاه های مختلف قابل اجرا هستند، و بیشتر به صورت انگاره هایی ملودیک هستند. ژان دورینگ هم وجه مشخصهٔ گوشهٔ بسته نگار را الگوی ملودیک آن می داند (که بالا و پایین می رود) و این گوشه را فاقد یک مد مشخص می داند. به گفتهٔ او گوشهٔ بسته نگار به دو شکل اجرا می شود: یک شکل آهسته تر که گاهی به آن «نغمه» هم گفته می شود، و یک شکل سریع تر با ضرب آهنگ سه شانزدهم (). به گفتهٔ او شکل اول در آوازهای افشاری و بیات ترک کاربرد دارد و شکل دوم در گوشه های زابل و مخالف (که در هر دو دستگاهِ سه گاه و چهارگاه وجود دارند) و نیز در بیات کرد، افشاری، حجاز، و عراق. از گوشهٔ بسته نگار در دستگاه ماهور نیز نام برده شده است. به گفتهٔ ساسان سپنتا، گوشهٔ بسته نگار در شور بعد از گوشهٔ حجاز، در افشاری بعد از گوشهٔ جامه دران، در سه گاه و چهارگاه بعد از گوشهٔ زابل و گوشهٔ حاجی حسنی، و در ماهور و نوا پس از گوشهٔ آشورآوند اجرا می شود. از نمونه قطعه های موسیقی
در گوشهٔ بسته نگار می توان به درآمد بسته نگار در آلبوم "نوبانگ کهن" از گروه هم آوایان به سرپرستی حسین علیزاده اشاره کرد. علیزاده همچنین در آلبوم "هم نوایی" یک قطعه در گوشهٔ بسته نگار در آواز افشاری اجرا کرده است.
جمال یعقوبی (زاده ) دانشمند و مخترع اهل ایران-ایالات متحده آمریکا است. زندگی نامه. یعقوبی مدرک کارشناسی اش را در مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعتی شریف تهران دریافت کرد و پس از مهاجرت به ایالات متحده موفق به کسب مدرک فوق لیسانس و دکترا در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه ایلینوی گردید. او سپس به عنوان مهندس تحقیقات با شرکت Westvaco مشغول به کار شد و در سال ۱۹۸۷ به دانشگاه ای اند ام تگزاس پیوست. او در این دانشگاه یک مرکز تحقیقاتی بنا نمود و آزمایشگاهی منحصر بفرد در زمینه الکتروهیدرودینامیکس ایجاد کرد. وی در سال ۲۰۰۲ به عنوان سرپرست بخش مهندسی هوافضا، مهندسی مواد و مهندسی مکانیک در دانشکده فناوری دانشگاه ایلینوی مشغول به کار شد. موضوع تخصصی تحقیقات یعقوبی افزایش انتقال گرما و جرم در جریانات یک مرحله ای و دو مرحله ای در مقیاس های خرد و کلان در حضور یا غیاب قوه جاذبه است. او جوایز متعددی برای آموزش و تحقیق دریافت نموده و حق ثبت اختراعات متعددی را نیز از آن خود کرده است. یعقوبی نویسنده بیش از ۹۰ مقاله تحقیقی و ۱۵۰ مطلب ارائه شده در کنفرانس ها است. او بیش از ۷۰ سخنرانی در کنفرانس های علمی دانشگاه ها، دولت ها، و صنایع سرا
سر دنیا ارائه داده است و بیش از ۹ میلیون دلار جایزه برای تحقیقاتی از بنیاد ملی علوم، ناسا، دفتر علوم و تحقیقات نیروی هوایی، آژانس های دولتی، شرکت ها و گروه های صنعتی دریافت کرده است.
رامین (ران) نجفی (زادهٔ ۱۹۵۸) شیمیدان ایرانی-آمریکایی است. او که در سال ۱۹۷۸ برای ادامه تحصیل به آمریکا رفته بود، با انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ برنامه هایش را برای آینده دگرگون دید. او تحت راهنمایی های جان سودیکیست در دانشگاه سان فرانسیسکو لیسانس و فوق لیسانس خود را در شیمی و سپس دکترای خود را در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس گرفت. نجفی پیش از بنیانگذاری کلپَک لبز (Calpac Labs)، که اکنون به سی پی لب سِیفتی (C P Lab Safety) شناخته می شود، و نوا کل فارمسوتیکالز (NovaCal Pharmecuticals)، که اکنون به نوابی فارمسوتیکالز (NovaBay Pharmaceuticals)، شناخته می شود، در موسسات شیمیایی مشهور و چند ملیتی نظیر پرکین المر (PerkinElmer) کار کرد. فارماوویس ۱۰۰ (PharmaVoice 100) رامین نجفی را به عنوان یکی از صد رهبر مؤثر سال ۲۰۰۸ معرفی کرد. از رامین نجفی به عنوان مخترع در ۵۰ گواهی ثبت اختراع نام برده شده است.
آتوسا روبنستاین (زاده شده با نام آتوسا بهنگار؛ زادهٔ ) روزنامه نگار و کارآفرین ایرانی-آمریکایی است. او سردبیر مجله «"سِوِنتین"» (Seventeen) و همچنین بنیانگذار مجله «"کازموگرل"» (CosmoGIRL) بود. او در حال حاضر بنیانگذار Big Momma Productions و Atoosa.com است. اوایل زندگی و تحصیلات. روبنستاین تنها سه سال داشت وقتی به همراه خانواده اش به منطقه «کویینز» نیویورک مهاجرت کرد و پس از آن به منطقه «مالورن» در «لانگ آیلند» نیویورک نقل مکان کردند. وی به عنوان دانشجوی کارشناسی در کالج بارنارد (Barnard College) در مؤسسه «Lang Communications» کارآموزی کرد. روبنستاین برای شرکت در دومین کارآموزی خود در دفتر ویرایش مجله «American Health» مجبور شد در کلاس های شبانه دانشگاه شرکت کند. حرفه. او در سال ۱۹۹۳ دستیار مد مجله Cosmopolitan شد و پنج سال پس از آن به ویراستار ارشد مد ارتقا یافت. پس از آن بود که «کتلین بلک» مدیر مجله «هرست» (Hearst Magazines) از آتوسا خواست ایده ای را برای مجله ای تازه ارائه کند. او تنها دو روز بعد ایده اولیه مجله «کازمو گرل» (CosmoGIRL) را ارائه داد و فوراً سمت سردبیری آن را به عهده گرفت. به این ترتیب آتوس
ا به جوان ترین سردبیر مجموعه مجلات هرست در طول تاریخ صد ساله آن تبدیل شد. روبنستاین مجله کازمو گرل را با تیراژی بالغ بر یک میلیون و دویست و پنجاه هزار به یک موفقیت بدل کرد. روبنستاین در ۷ نوامبر ۲۰۰۶ اعلام کرد کازمو گرل را ترک می کند تا یک تارنمای تجاری با تمرکز بر نوجوانان را راه اندازی کند، کتابی بنویسد و مؤسسه ای مشاوره ای را با تخصص بازاریابی جوانان راه اندازی کند. آتوسا روبنستاین در دسامبر ۲۰۰۶ (تنها یک ماه بعد) آغاز به کار مؤسسه «بیگ ماما پروداکشن» (Big Momma Productions) را اعلام کرد. آتوسا عضو هیئت مدیره مؤسسه «بنیاد کَندی» (Candie’s Foundation) است که به جوانان در مورد عواقب بارداری در دوران نوجوانی آموزش می دهد. جوایز و افتخارات. دانشگاه کلمبیا در سال ۲۰۰۴ با معرفی آتوسا به عنوان یکی از ۲۵۰ فارغ التحصیل برتر این دانشگاه در طول تاریخ دانشگاه از وی تقدیر کرد. دختران پیشاهنگ ایالت نیویورک نیز از او به عنوان بانوی فرهیخته تقدیر کرده است. مجله «کرین نیویورک بیزنس» (Crain’s New York Business) او را در فهرست «چهل زیر چهل ساله» معرفی کرده است.
دالی (به لاتین: Dali City) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ولایت خودمختار دالی بای واقع شده است. دالی ۱٬۴۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۲٬۰۴۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
عاطفه ریاضی شهروند آمریکایی متولد ایران است و در ماه مه ۲۰۱۳ توسط بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، به عنوان رئیس فناوری اطلاعات سازمان ملل متحد منصوب شد. ریاضی فعالیت حرفه ای خود را در سازمان حمل و نقل شهر نیویورک آغاز کرده و در طی ۱۶ سال گذشته دارای پست های مهمی از جمله رئیس دفتر اطلاعات و مسئول اجرای «کارت مترو» در شهر نیویورک بوده است. او از سال ۲۰۰۹ به عنوان مسئول ارشد سازمان مسکن شهر نیویورک مسئولیت طراحی و اجرای فناوری ساختمان های هوشمند و شیوه هایی که موجب کاهش دادن هزینه ها می شوند را بر عهده داشته است. او همچنین به عنوان جانشین مدیرعامل مسئول اجرای کلیه طرح ها بوده است. ریاضی پیش از همکاری با سازمان مسکن رئیس جهانی بخش اطلاعات و شریک ارشد در دفتر وکالت «اوگیلوی و ماتر» بود و در آنجا مسئول اجرای امور فناوری، شبکه ها و مراکز اطلاعات بوده است.
یکی از اولین خاندان هایی که به نیشابور آمدند و سپس در بیهق سکونت اختیار کردند، آل زباره اند که نسبشان به علی بن حسین می رسد. بزرگ این خاندان محمد زباره، فرد بانفوذی در مدینه بود. همچنین پسرش احمد نیز امیر مُطاعی در آنجا بود. اولین فرد از این خاندان که به این ناحیه آمد، احمد زبارة بن محمد اکبر بن عبدالله زاهد بن حسن مکفوف بن حسن افطس بن علی اطهر بن علی بن حسین است که به نیشابور آمد و در آنجا اقامت گزید.☃☃ احمد زباره که در زادگاهش مدینه اقامت داشتُ به سبب نامه هایی که زیدیه طبرستان بدو می نوشتند و او را برای امامت، لایق می دانستند، به طبرستان آمد و پس از آن به نیشابور آمد. این خاندان با طاهریان مناسبات حسنه ای برقرار کردند. آل زباره از ناحیه مادری نیز با طاهریان پیوند داشتند. بزرگ خاندان زباره با خواهر عبدالله بن طاهر ازدواج کرد و میان نوادگان آنها نیز ازدواج هایی صورت گرفت. این خاندان در اثر موقعیتی که برای خود کسب کردند در نیشابور از پایگاه ویژه ای برخوردار شدند. ضمن آنکه نقابت سادات نیز در اختیار ایشان بود. نقابت و ریاست سادات از مناصبی بود که معمولاً یکی از بزرگان سادات آن را برعهده می گرفت.↵حضور علویان در
نیشابور به اندازه ای بود که به آنان، امکان احداث مقبرهٔ خصوصی داده شد و ابوعلی محمد بن احمد زباره که وفاتش به سال ۳۶۰ قمری، بوده است (ولادت او سال ۲۶۰ قمری، ثبت شده است) در مقبره علویان نیشابور مدفون گشت. نقیبان آل زباره. نقابت، که منصب و تشکیلاتی نیمه اداری بود، وظیفه رسیدگی به امور سادات را در اختیار داشت. نقیب، رئیس علویان شهر و در ردیف بزرگ ترین شخصیتهای شهر بود و نقش واسطه میان مردم و حکومت را ایفا می کرد. در این منطقه نیز هرگاه حاکمان نیازمند استفاده از نیروی مردمی بودند، از نقبا کمک می گرفتند. ریاست این تشکیلات در منطقه خراسان بیشتر به بزرگان آل زباره واگذار می شد. عده ای از بزرگان این خاندان که منصب نقابت را عهده دار شده اند، عبارت اند از: ابومحمد یحیی بن محمد بن احمد زباره، که نقابت سادات نیشابور را بر عهده داشت و بزرگان به محضرش حضور می یافتند. سید اجل بهاء الدین که در سال ۵۳۰ق به بعد، ریاست نقابت سادات را در منطقه عهده دار بوده است. ابومحمد یحیی بن سید اجل (م ۵۳۲ق) که از او با عنوان سیّدالنقباء یاد شده است. آل زباره در بیهق. خاندان زباره که ابتدا در نیشابور رحل اقامت افکندند، به مرور در مناطق و نوا
حی دیگر پراکنده شدند. از اواخر قرن چهارم، سادات زباره به صورت گسترده به بیهق روی آوردند و آل ظفر که خاندانی از آل زباره بود، در بیهق مسکن گزیدند. اولین سیّدی که از خاندان به ناحیه بیهق آمد، محمد بن ظفر بن محمد بن احمد زباره بود. یکی از دلایلی که موجب مهاجرت خاندان زباره از نیشابور به بیهق شد، اختلاف آنان بر سر نقابت با تیره دیگری از سادات بود که با حمایت شافعیان از آن تیره، آل زباره از نیشابور پراکنده شدند، ابتدا به مشهد رفته، سپس به بیهق روی آوردند. از بزرگان زباره که در سال ۳۹۵ قمری، به ناحیه بیهق آمد، ابوجعفر محمد است. همچنین فرزندان مطهر بن محمد نیز که از جمله ساداتی بودند که نسبشان به علی بن حسین بن علی می رسید، در اواخر قرن چهارم از نیشابور به بیهق آمدند. آل زباره در بیهق. خاندان زباره که در بیهق نفوذ داشتند با برقراری پیوند خویشاوندی با خاندان فولادوند - که ریاست بیهق به دست آنان بود - بر موقعیت اجتماعی و سیاسی خود افزودند. همچنین ابوعلی طبرسی صاحب مجمع البیان نیز در سال ۵۲۳ قمری به بیهق آمد و در آنجا ساکن شد. او از نزدیکان نقبای آل زباره بود. وفات او در بیهق در سال ۵۴۸ قمری، روی داد و جنازه اش به مشهد
منتقل و در آنجا دفن شد. از دلایل مهاجرت او به این سامان، علاوه بر شهرت داشتن بیهق به تشیع، نسبتی بوده که طبرسی با آل زباره داشته است، چرا که میان آل زباره و طبرسیان، پیوند مصاهرت بود. طبرسی همچنین کتاب های مجمع البیان و جواهر الجمل خود را به ابومنصور محمد بن یحیی بن هبة الله حسینی - که نقیبی از سادات پرنفوذ آل زباره بوده - اهدا کرده است.
یک روتر بی سیم پیازی، روتری است که از نرم افزار گمنامی تور برای اتصال امن به شبکه استفاده می کند. روتر پیا زی اجازه می دهد تا کاربر به صورت ناشناس از طریق ساخت یک اتصال گمنام (مدار گمنامی تور) به اینترنت متصل شود. فعالیت تور به این صورت است که از یک شبکه پوشش داده شده که در سراسر جهان رایگان است، استفاده می کند؛ شبکهٔ پوششی ای که از نقاط رلههای مشخص که به صورت داوطلبانه عضو مدار گمنامی شده اند تا کاربران بتوانند به وسیله آنها اطلاعات شخصی خود را پشت لایه های رمز شدهٔ اطلاعات، مخفی نگه دارند (مانند لایه های پیاز). روترها با استفاده از رزبری پای ایجاد می شوند و ماژول های بی سیم را اضافه می کنند یا از ماژول بی سیم داخلی خود در نسخه های نهایی استفاده می کنند. این روتر، رمزگذاری را در لایه هفتم (لایه کاربردی) مدل OSI فراهم می کند، که رمزگذاری شفاف را ایجاد می کند، که با این حال کاربر مجبور نیست که در مورد نحوه ارسال یا دریافت داده ها نگران باشد. داده های رمزگذاری شده شامل آدرس آی پی مقصد و مبدأ بستهٔ داده می باشد و گرهٔ رلهٔ جاری فقط اطلاعات رلهٔ قبلی و بعدی خود که حاوی بسته های رمزگذاری شده هستند را دارد. این رله
ها به صورت تصادفی انتخاب می شوند و می توانند تنها یک لایه را قبل از فرستادن آن به رله ی بعدی رمزگشایی کنند مگر اینکه رلهٔ کنونی همان رلهٔ مقصد باشد. برنامه های کاربردی. یک روتر بی سیم که می تواند از شبکه روتر پیازی جهت محافظت از کاربر در برابر هکرها یا خرابکاران شبکه استفاده کند. داده های به دست آمده توسط آنها هیچ معنایی نخواهد داشت؛ زیرا فقط به نظر می رسد که متن خراب شده است. این برنامه ها کوچک و مفید هستند به همین دلیل به کاربر اجازه می دهد تا این ابزار را حمل کند و از هر کجا به شبکه متصل شود. این تنظیم نیاز به نصب مرورگر تور در ایستگاه کاری ندارد. افشاگرها و کارگران سازمان های غیردولتی از این شبکه برای انتقال اطلاعات یا صحبت کردن با خانواده خود بدون افشای اطلاعات استفاده می کنند. برنامه های کاربردی روتر بی سیم پیازی، برای یک روتر معمولی هم قابل استفاده است، و این دسترسی را فراهم می کند که اجازه دهد تا آن را در یک سایت قرار داده و کاربران بتوانند به آن متصل شوند. تور را می توان در سیستم عامل های متمرکز امنیتی، پیامرسان ها و مرورگرها استفاده کرد. اینها می توانند با استفاده از شبکه تور به صورت گمنام شوند. نق