Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ما چگونه شکایت کرده اند با نوشتن نامه ای سر تا پا غلط از نظر حقوقی و حتی املایی. در این شماره گفتگویی مفصل با امیر حاج رضایی شد و گفت: «امروز فرصت طلبان فوتبال را اداره می کنند». از دیگر مطالب این شماره می توان به گفتگوی اختصاصی با برانکو ایوانکوویچ، سیدجواد میری و دکتر علی صاحبی اشاره کرد. شماره منتشرنشده. به دلیل مشکلات عدیده، شماره هجدهم به رغم صفحه آرایی و خروجی جهت چاپ هیچ گاه منتشر نشد. این شماره با عکسی از عادل فردوسی پور قرار بود روی کیوسک های مطبوعاتی قرار گیرد که هرگز به آن مرحله نرسید. شناسنامه مجله. صاحب امتیاز: مجتبی صدوقی/ سردبیر: علی عالی/ مشاور عالی تحریریه: جواد دلیری/ دبیر تحریریه: احسان محمدی/ دبیران: ابراهیم افشار (نوستالژی)، حمیدرضا صدر (تاریخ فوتبال)، محمدحسین مهرزاد (راهبرد)، وحید جعفری (ورزش ایران)، حسین قهار (باشگاه گزارشگران)، مسعود مرعشی (طنز)، منوچهر دین پرست (اتاق فکر)، سعید الهویی (آنالیز)، رسول مجیدی (ورزش جهان)، شکوفه موسوی (ورزش زنان)، سامان موحدی راد (آرشیو)، علی ورامینی (نقد)، امیر کلهر (نظرسنجی)، هانی انصاری (طرح)، سعید زارعیان (عکس) / یادداشت، گزارش و مصاحبه: رامتین جباری،
جاوید جعفری فراهانی، حسین ردکا، سپهر خرمی، نگار خسروی، رضا منصور خانکی، مرجان حسینی، سالار علیخواه/ مترجمان: رومینا تیموری، علی میرزایی، نوید صراف، علی بابازاده، شهراد باغستانی، نسیم فرزین/ مدیر هنری: حسام سحامی/ مدیر اجرایی: سعید پیرمحمویی/ ویراستار و روابط عمومی: مریم باقرزادگان/ رئیس سازمان آگهی ها: مصطفی مسجدی حکم دادگاه. سخنگوی هیئت منصفه دادگاه مطبوعات استان تهران خبر داد: مجرمیت مدیر مسئول نشریه دنیای فوتبال مؤمنی راد گفت: مدیر مسئول نشریه دنیای فوتبال به اتهام انتشار مطالب خلاف واقع، نقل مطالب گروه های منحرف، انتشار تصاویر خلاف عفت عمومی، مجرم شناخته شد. به گزارش گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، احمد مؤمنی راد سخنگوی هیئت منصفه دادگاه مطبوعات استان تهران در تشریح جلسه امروز دادگاه مطبوعات اظهار کرد: پرونده مدیر مسئول نشریه دنیای فوتبال به اتهام انتشار مطالب خلاف واقع، نقل مطالب گروه های منحرف، انتشار تصاویر خلاف عفت عمومی، استفاده ابزاری از تصویر زنان و تخلف از مصوبات شورای عالی امنیت ملی در شعبه سوم دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست قاضی کاشانکی مورد رسیدگی قرار گرفت. وی ادامه داد: هیئت منصفه
مطبوعات استان تهران؛ مدیر مسئول نشریه دنیای فوتبال را در موارد اتهامی با عناوین انتشار مطالب خلاف واقع، نقل مطالب گروه های منحرف، تخلف از مصوبات شورای عالی امنیت ملی با اکثریت آرا مجرم دانست و مدیر مسئول این نشریه در همه این موارد مستحق تخفیف دانسته نشد. مؤمنی راد افزود: مدیر مسئول این نشریه در مورد اتهام استفاده ابزاری از تصاویر زنان و انتشار تصاویر خلاف عفت عمومی با اکثریت آرا مجرم شناخته نشد. سخنگوی هیئت منصفه دادگاه مطبوعات استان تهران در مورد اتهام نویسنده مطلب در نشریه دنیای فوتبال مبنی بر انتشار مطالب خلاف واقع گفت: با اعلام رضایت شاکی پرونده مختومه اعلام شد.
سر دیوید جیمز والاس، انجمن سلطنتی ادینبورگ، آکادمی سلطنتی مهندسی (متولد ۷ اکتبر ۱۹۴۵) یک فیزیکدان و دانشگاهی انگلیسی است. وی از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۵ معاون علمی و رئیس دانشگاه لفبور و و رئیس کالج چرچیل، کمبریج از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ بود. سنین جوانی و تحصیل. والاس در ۷ اکتبر ۱۹۴۵ به دنیا آمد. وی در دبیرستان هاوک در هاویک، مرزها، اسکاتلند تحصیل کرد و به دانشگاه ادینبورگ رفت و در آنجا موفق به کسب مدرک فیزیک و دکترای نظریه ذرات ابتدایی، زیر نظر پیتر هیگز شد. حرفه. پس از کار تحقیقاتی پسادکترا به عنوان یک بورس تحصیلی هاکس در دانشگاه پرینستون، والاس در سال ۱۹۷۲ مدرس فیزیک در دانشگاه ساوت همپتون شد. در سال ۱۹۷۹ او استاد تیت فیزیک در دانشگاه ادینبورگ شد. وی در سال ۱۹۸۰ موفق به کسب مدال و جایزه جیمز کلرک ماکسول شد. او مدیر مرکز محاسبات موازی ادینبورگ (EPCC) شد و در سال ۱۹۹۶ برای کار محاسباتی خود نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. شخصی. همسر او، الیزابت است و یک دختر به نام سارا دارد.
پادار (به لاتین: Padar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است.
جایزه فیلم آلمان برای بهترین فیلم () جایزه اصلی این جشنواره است که از سال ۱۹۵۱ تاکنون هر ساله به بهترین فیلم سینمای آلمان داده می شود.
چیراخ (به لاتین: Çirax) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است.
محمد اوبا (به لاتین: Mamedoba) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است.
آنتی بیوتیک های گلیکوپپتید گروهی از آنتی بیوتیک های مؤثر بر سنتز دیواره باکتری هستند. آنتی بیوتیک های گلیکوپپتیدی پرکاربرد عبارت اند از وانکومایسین، تئی کوپلانین، تلاوانسین،راموپلانین، دالباوانسین و اوریتاوانسین. وانکومایسین در صورت وجود عفونت مشکوک به استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین استفاده می شود. سازوکار. برخی از اعضای این دسته آنتی بیوتیک ها با مهار سنتز پپتیدوگلیکان، سنتز دیواره های سلولی در باکتری را مهار می کنند. آنها به اسیدهای آمینه درون دیواره سلولی متصل می شوند و از افزودن واحدهای جدید به پپتیدوگلیکان جلوگیری می کنند. به طور خاص ، آنها در پپتیدوگلیکان به آکریل-دی-الانیل-دی-الانین متصل می شوند. بسیاری از گلیکوپپتیدها عملکرد گلیکوزیل ترانسفرازها را مهار می کنند، که وظیفه پلیمر کردن بلوک های اسید آمینه/قند به پپتیدوگلیکان را بر عهده دارند. کاربردها. با توجه به سمیت آن ها، استفاده از آنتی بیوتیک های گلیکوپپتید محدود به بیمارانی است که مبتلا به بیماری حاد هستند، مانند کسانی که دارای حساسیت شدید به بتا-لاکتام ها هستند، یا به گونه های مقاوم به بتا-لاکتام آلوده هستند. این آنتی بیوتیک ها عمدتاً در برا
بر کوکسی های گرم مثبت مؤثر هستند. آنها طیف محدودی از عملکرد را نشان می دهند و فقط در برابر انتروکوک ها خاصیت ضد باکتری دارند. برخی از بافت ها توسط گلیکوپپتیدها به خوبی قابل نفوذ نیست و به مایع مغزی-نخاعی نفوذ نمی کنند.
یوتارَپتر سرده ای از دایناسورهای تروپود گوشت خوار است که در اوایل دوره کرتاسه و بین ۱۳۹ تا ۱۳۴٫۶ میلیون سال پیش در آمریکای شمالی زندگی می کرد. گونه خاص این سرده با نام یوتارپتر اوستروم مایسی شناخته می شود. یوتارپتر از خانواده دونده خزندگان و خویشاوند نزدیک دایناسورهایی مثل دینونیکوس و ولاسیرپتر بود که میلیون ها سال پس از یوتارپتر فرگشت یافتند. با این وجود یوتارپتر از جثه ای به مراتب بزرگ تر از این دو خویشاوند نزدیک خود برخوردار بود و تخمین زده می شود که این گونه دایناسور بین ۵ تا ۷ متر طول، ۱٫۸ تا ۲ متر ارتفاع تا کپل و حدود ۲۵۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم وزن داشته است. یوتارپتور از دایناسورهایی شامل: ایگنیودونتین و تریزینوسوروئید تغذیه می کرد.
کیونچال (به لاتین: Kyünçal) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است.
نصیرلی (به لاتین: Nasirli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است.
باربارا ، زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۳۰ در پاریس و درگذشته ۱۳ مارس ۲۰۱۰ در نویی-سور-سن، خواننده-ترانه پرداز زن فرانسوی بود. زندگی نامه. باربارا با نام اصلی مونیک آندره سرف در نویی-سور-سن (منطقهٔ هفدهم پاریس) به دنیا آمد. پدرش از «یهودیان آلزاس» فروشندهٔ خز و مادرش خانه دار بود. مادربزرگ مادری او روس تبار و زادهٔ شهر نووومیرهورود بود. نوجوانی مونیک به ویژه در دورهٔ اشغال فرانسه توسط ارتش آلمان نازی به دلیل نقل مکان های مکرر برای فرار از خطر به سختی گذشت. مونیک پس از پایان جنگ، با معرفی یکی معلمانش در کنسرواتوار ملی موسیقی و رقص (CNSMD) پاریس ثبت نام می کند. در ۱۹۵۰ عازم بروکسل می شود و در چند کاباره با نام مستعار «باربارا برودی» (Barbara Brodi) شروع به خواندن ترانه های خوانندگان سرشناس نظیر ادیت پیاف و ژاک برل می کند. در ۱۹۵۳ با مردی بلژیکی ازدواج می کند، اما این ازدواج دوامی ندارد و دو سال بعد از شوهرش جدا می شود و به پاریس بازمی گردد و در چند کابارهٔ کوچک به آواز خواندن مشغول می شود. در ۱۲ ژوئیه ۱۹۵۸ برای اولین بار به دعوت تلویزیون فرانسه در برنامهٔ «کابارهٔ شب» ظاهر می شود و از آن پس نام هنری «باربارا» را برای خود برمی
گزیند. در همین دوران اولین آلبوم خود را نیز با عنوان "خوانندهٔ نیمه شب" ("La Chanteuse de minuit") منتشر می کند. روزبه روز بر شهرت باربارا افزوده می شود و بارها در بوبینو (بزرگترین سالن موسیقی پاریس در آن دوره) آواز می خواند و صفحه هایی زیادی از او در فرانسه و دیگر کشورها به فروش می رسد. از دههٔ شصت میلادی با خوانندگان مشهوری مانند ژرژ موستاکی، ژاک برل و جانی هالیدی مراوده و همکاری می کند. در دهه های بعد در کشورهای مختلف جهان از جمله ایتالیا، ژاپن، کانادا، اسرائیل، هلند و سویس به اجرای برنامه می پردازد. باربارا از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۷ موفق به کسب هشت جایزه بزرگ هنری شد. او در ۱۹۸۸ نشان لژیون دونور را مستقیماً از دستان فرانسوا میتران رئیس جمهور وقت دریافت می کند. در سال های آخر عمر برای جبران فرسودگی ناشی از کار زیاد، به استفاده از مواد محرک (دارو) رو می آورد و وقتش را کم وبیش به نوشتن خاطراتش اختصاص می دهد. اما موفق به اتمام آن نمی شود و در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۷ در سن ۶۷ سالگی چشم از جهان فرو می بندد. خاطرات ناتمام او یک سال پس از درگذشتش با عنوان "پیانوی سیاهی بود که…" ("Il était un piano noir") منتشر می شود. امروزه خ
یان هایی در شهرهای فرانسه از جمله پاریس و نانت به نام او نامگذاری شده است.
اوقاه (به لاتین: Uqah) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است.
میرزا حسن خان مرآت السلطنه (۲۲ آذر ۱۲۶۳ کرمان - ۲۴ آبان ۱۳۲۶ تهران) که نام خانوادگی مرآت اسفندیاری برگزید، از خوانین اسفندیاری کرمان و نماینده مجلس شورای ملی بود. پدرش حسین خان سردارنصرت و خاندان پدری او حاکمان محلی و نظامی کرمان بودند. خودش نیز وارد پیشه خانوادگی شد، به سرتیپی فوج قدیمی کرمان رسید و حکومت شهرستانهای مختلف آن ولایت را عهده دار بود تا در سال ۱۳۰۷ به نمایندگی سیرجان در دوره هفتم مجلس شورای ملی انتخاب شد. در دوره هشتم نتوانست به مجلس راه یابد اما از دوره نهم تا پانزدهم بر کرسی سیرجان در مجلس نشست. خانواده. نجم السلطنه خواهر عبدالحسین میرزا فرمانفرما مادربزرگ پدری مرآت السلطنه بود و پس از جدایی از پدربزرگش با میرزا هدایت الله خان وزیر دفتر، پدر دکتر مصدق ازدواج کرد. از این رو، دکتر مصدق عموی ناتنی اوست. عموی تنی اش رستم خان رفعت الدوله نخستین نماینده جیرفت در مجلس شورای ملی بود (دوره چهارم). پدرش در دوره پنجم جای او را گرفت و در دوره بعد، نماینده رفسنجان شد. برادرش عبدالله عدل اسفندیاری نیز به نمایندگی مجلس رسید. پسرش محسن مرآت اسفندیاری نماینده مجلس و سفیر ایران در کانادا، اسپانیا و لهستان شد و
برادرزاده اش منصور عدل اسفندیاری به سفارت ایران در آلمان رسید. حسن مرآت اسفندیاری در یکشنبه شب ۲۴ آبان ۱۳۲۶ بر اثر سکته قلبی درگذشت و در آرامگاه خانوادگی در نجف به خاک سپرده شد.
دالباوانسین (INN، با نام های تجاری Dalvance در ایالات متحده و Xydalba در اروپا) نوعی آنتی بیوتیک لیپوگلیکوپپتید نسل دوم است. متعلق به دسته ای است که ونکومایسین در آن قرار دارد که بیشترین استفاده در این گروه را دارد و یکی از معدود روش های درمانی در دسترس بیماران آلوده به استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) است. دالباوانسین یک لیپوگلیکوپپتید نیمه سنتزی است که به منظور بهبود گلیکوپپتیدهای طبیعی موجود حال حاضر مانند وانکومایسین و تئی کوپلانین طراحی شده است. سازوکار اثر آن مانند وانکومایسین مهار سنتز دیواره سلولی است. به دلیل بالا بودن نیمه عمر این دارو(بیش از ۱۰ روز)، امکان استفاده روزی یک بار از این دارو به صورت وریدی را امکان پذیر می سازد. دالباوانسین در درمان عفونت های پوست و بافت نرم مؤثر است.
گومور دهنه (به ترکی آذربایجانی: Gömürdəhnə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. گومور دهنه ۲۲۷ نفر جمعیت دارد.
گومور (به لاتین: Gömür) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است.
راموپلانین (INN) یک آنتی بیوتیک گلیکولیپودپسی پپتید است. سازوکار. این دارو با مهار بیوسنتز دیواره سلولی، اثرات ضد باکتریایی خود را اعمال می کند و با مهار مرحله ترانس گلیکوزیلاسیون سنتز پپتیدوگلیکان عمل می کند.
پوچوق (به لاتین: Puçuq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. پوچوق ۴۸ نفر جمعیت دارد.
کوانتش، در پردازش دیجیتالی سیگنال و نیز در ریاضیات؛ ()، فرایند نگاشت مقدارهای ورودی از یک مجموعهٔ بزرگ (و اغلب یک مجموعهٔ پیوسته) به مقدارهای خروجی در یک مجموعهٔ (شمارا) کوچکتر، اغلب با تعداد اعضای متناهی است. گردکردن و برش نمونه های بارز فرایندهای کوانتش هستند. کوانتش تقریباً در همهٔ پردازش سیگنال های دیجیتال دخیل است، زیرا فرایند نمایش سیگنال به شکل دیجیتالی معمولاً شامل گردکردن است. "کوانتش" همچنین هستهٔ اصلی همهٔ الگوریتم های فشرده سازی بااتلاف را تشکیل می دهد. تفاوت بین یک مقدار ورودی و مقدار "کوانتیده" آن (مانند خطای گردکردن)، خطای کوانتش گفته می شود. یک دستگاه یا تابع الگوریتمی که کوانتش را انجام می دهد، یک کوانتومنده نامیده می شود. مبدل آنالوگ به دیجیتال نمونه ای از کوانتومنده است.
کلیسای جامع کازان، سن پترزبورگ، همچنین به عنوان کلیسای جامع بانوی ما از کازان معروف است، کلیسای جامع کلیسای ارتدکس روسیه در روانسوی نوسکی در سن پترزبورگ است. این اختصاص داده شده به " بانوی کازان"، یکی از آیین های ارجمند در روسیه است. زمینه. ساخت کلیسای جامع در سال ۱۸۰۱ آغاز شد و به مدت ده سال تحت نظارت الکساندر سرگئیویچ استروگانوف ادامه یافت. پس از اتمام آن در سال ۱۸۱۱، معبد جدید جایگزین کلیسای Theotokos شد، که هنگام تقدیم کلیسای جامع کازان از هم جدا شد. معمار آندری ورونیخین این ساختمان را در کلیسای سنت پیتر در رم الگوبرداری کرد. برخی از مورخان هنر ادعا می کنند که امپراتور پاول (پادشاهی ۱۸۰۱–۱۷۹۶) سلطنتی قصد داشت کلیسای مشابهی را در طرف دیگر چشم انداز نوسکی بسازد که آینه ای از کلیسای جامع کازان باشد، اما چنین نقشه هایی عملی نشدند. اگرچه کلیسای ارتدکس روسیه از برنامه های ایجاد ماکت از یک ریحان بزرگ کاتولیک در پایتخت آن زمان روسیه به شدت مخالفت کرد، اما بسیاری از درباریان از طراحی سبک امپراتوری ورونیخین حمایت کردند. پس از حمله ناپلئون به روسیه (۱۸۱۲) و فرمانده کل ارتش میخائیل کوتوزوف از "بانوی کازان" برای کمک خ
واست، هدف کلیسا را تغییر داد. پس از جنگ میهنی، روسها کلیسای جامع را عمدتاً به عنوان یادبود پیروزی خود در برابر ناپلئون می دیدند. خود کوتوتوف در سال ۱۸۱۳در کلیسای جامع تحت مداخله قرار گرفت؛ و الکساندر پوشکین خطوط مشهور را با تعمق در مورد آرامگاه خود نوشت. در سال ۱۸۱۵کلید به هفده نفر از شهرستانها و هشت قلعه توسط ارتش پیروزمند روسیه از اروپا آورده و در کلیسای جامع قرار داده شد. در سال ۱۸۳۷، بوریس اورلوفسکی دو مجسمه برنز Kutuzov و Barclay de Tolly را طراحی کرد که در مقابل کلیسای جامع قرار دارند. در سال ۱۸۷۶ تظاهرات کازان، اولین تظاهرات سیاسی در روسیه، در مقابل کلیسا برگزار شد. پس از انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷، مقامات کلیسای جامع را بستند (ژانویه ۱۹۳۲). در نوامبر سال ۱۹۳۲ به عنوان «موزه تاریخ دین و الحاد» طرفدار مارکسیستی بازگشایی شد. یا به قول یکی از نویسندگان معاصر، طنزآمیزتر، «بزرگ ترین موزه ضد مذهبی لنینگراد»، با مومهای اسپانیایی تفتیش عقاید اسپانیایی کامل شده است. خدمات در سال ۱۹۹۲ از سر گرفته شد و چهار سال بعد کلیسای جامع به کلیسای ارتدکس روسیه بازگردانده شد. آن را به عنوان کلیسای جامع مادرید کلان شهر St. پترز
بورگ داخلی کلیسای جامع، با ستون های متعدد آن، پژواک بیرونی ردیف ستون و یادآور یک سالن مجلل است، که ۶۹ طول و ۶۲ متر متر ارتفاع فضای داخلی مجسمه ها و نمادهای بی شماری ایجاد شده توسط بهترین هنرمندان روسی روز است. یک مشبک آهن فرفورژه که کلیسای جامع را از یک مربع کوچک در پشت آن جدا می کند، گاه به عنوان یکی از بهترین های ساخته شده تا کنون ذکر می شود. درهای برنز بزرگ کلیسای جامع یکی از چهار نسخه از درهای اصلی باپتیستری در فلورانس، ایتالیا (سه مورد دیگر در کلیسای جامع گریس در سان فرانسیسکو، ایالات متحده، در موزه هنر نلسون-اتکینز در کانزاس سیتی، ایالات متحده قرار دارند).، و در خود باکتری فلورانس). کلیسای جامع کازان الگویی برای سبک نئوکلاسیک کلیسای جامع هلسینکی، یکی از نمادهای دیدنی هلسینکی فنلاند به حساب می آید.
استیون هان (؛ زادهٔ ) سیاست مدار و پزشک اهل ایالات متحده آمریکا است که از دسامبر ۲۰۱۹ در سمت کمیسر سازمان غذا و دارو ایالات متحده آمریکا انجام وظیفه می کند. قبل از این سمت او مدیر ارشد سرطان شناسی پرتونگاری در مرکز سرطان ام.دی. اندرسون دانشگاه تگزاس بود.
تالابی (به لاتین: Talabı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. تالابی ۴۰۹ نفر جمعیت دارد.
جبار قاریاغدی اوغلو (; – ) خواننده موسیقی فولکلور آذربایجانی بود. او بیشتر بودن اولین خواننده موسیقی مقامی آذربایجانی به زبان ترکی آذربایجانی شهرت دارد. او به عنوان یک خواننده و همچنین به عنوان آهنگسازی مشهور بود، که هم آهنگهای بومی و هم آهنگ های ساخته خود را آواز می خواند. یکی از آهنگ هایش به نام «باکو» در دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ معروفیت بسزایی یافت. جبار قاریاغدی اوغلو در جغرافیایی خارج از قفقاز نیز آوازه یافته بود. مهارت و هنر آوازخوانی وی مورد تحسین عزیر حاجی بیگف، فیودور شالیاپین، سرگئی یسنین، بولبول، راینهولد گلیر و سایر هنرمندان هم روزگار خود قرار می گرفته است. بین سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۲ تعدیدی از آهنگ های او در اجرای خودش توسط چند شرکت سهامی ضبط صدا در کی اف، مسکو و ورشو ضبط شد. در دانشنامه بزرگ شوروی از جبار قاریاغدی اوغلو به عنوان بزرگ ترین خواننده و کارشناس موسیقی محلی آذربایجانی یاد می شود. زندگی نامه. جبار قاریاغدی اوغلو ۳۱ مارس ۱۸۶۱، در خانواده رنگرز در روستای «سیدلر» شوشی در امپراتوری روسیه چشم به دنیا گشود. پدرش، «مشهدی اسماعیل»، سعی می کرد پیشه رنگرزی را به جبار یاد دهد و پسرش شغل او را ادامه دهد؛ ولی
جبار قاریاغدی اوغلو که از دوران کودکی آرزو داشت یک خواننده بشود به حرفه پدرش متوسل نشد. در نیمه دوم قرن ۱۹ میلادی، اغلب سکنه شهر شوشی به تجارت و صنایع دستی مشغول بودند؛ ولی در شهر تعداد روحانیون نیز بالا بود. پدر جبار، «مشهدی اسماعیل» نیز مردی بسیار متدین بود و به طور پیوسته با پسران خود در مراسم های مذهبی شرکت داشت. بر خلاف تمام آرزوهای پدرش که می خواست پسرش یا شغر او را پیشه کند، یا یک روحانی بشود، جبار تصمیم گرفت خواننده باشد. برادر بزرگ ترش که، یک آوازخوان داوطلب موسیقی بومی بود، نقش مهمی در بروز علاقه شدیدی جبار به موسیقی ایفا کرد. جبار قاریاغدی اوغلو در میان سالهای ۱۸۷۱ الی ۱۸۷۶، در مدرسهای که در آنجا آموزش آوازخوانی دید و نظریه موسیقی و زبان فارسی را فراگرفت، درس خواند. در عنفوان نوجوانی خود، به گروه موسیقی صادق جان، سازنده ساز تار نامدار آن روزگار، پذیرفته شد. او که تا ۲۰ سالگی اش، عمدتاً در زادگاه خود- قره باغ کوهستانی- روی صحنه می رفت و آواز می خواند، بعدها در دیگر جاهای قفقاز جنوبی نیز شهرت یافت و در سفرهایی به ایران و آسیای مرکزی اجرای کنسر کرد. سال های بعدی. جبار قاریاغدی اوغلو که تا سن ۲۰ سالگی
فقط در قره باغ مشهور بود، در سال های بعدی در جاهایی دیگر معروفیت یافت. سپس با دعوت مقامات ذی ربط، در شهرهای باکو، گنجه، شاماخی و آغ داش کنسرتهایی اجرا کرد. یک شب در مجلسی که در کاروان سرایی در شهرستان آغ داش حضور داشت، صادق جان شروع به زدن «قره باغ شسکتسی»، آهنگ معروف آذربایجانی، کرد و جبار نیز با آوازخوانی خودش او را همراهی کرد. این امر باعث شد، تا مردم هم جوار از خواب بیدار بشوند و در مقابل کاروان سرا دور هم گرد آمده و به نوازندگی و آوازخانی این هنرمندان اهل شوشی گوش بدهند. به تبع این قضیه، نام او در کشورهای آسیای مرکزی، گرجستان، ایران و ترکیه نیز ورد زبان ها شد. جبار قاریاغدی اوغلو اولین خواننده ای بود، که موسیقی مقامی را در صحنه های تئاتر و کنسرت می خواند. بدین ترتیب، در نمایشی به سرپرستی عبدالرحیم بیگ حقوردی اف، نمایشنامه نویس و مدیر نمایش برجسته آذربایجانی، در سال ۱۸۹۷ در شوشی، جبار قاریاغدی اوغلو در صحنه ای تحت عنوان «مجنون در مقابل گور لیلی» که بر اساس مجموعه شعری لیلی و مجنون از نظامی گنجوی تنظیم شده بود، ضمن ایفای نقش، آواز نیز خواند. این اجرا مخاطبان را قویا متأثر ساخت. او در صحنه موسوم به «شیرین و
فرهاد» در نمایشی که بر پایه داستان هم نام علی شیر نوایی و در سال ۱۹۰۰ در شوشی برپا شده بود، در نقش فرهاد اجرای خوانندگی نمود. این خواننده باقریحه در سال ۱۹۰۱ به شهر نفت خیز باکو که در آن روزگار در حال تبدیل شدن به یک کانون فرهنگی و اجتماعی در منطقه بود، نقل مکان داد. در این شهر به همراه عزیر حاجی بیگف، دیگر موسیقی دان پرآوازه آذربایجانی، یک باشگاه فرهنگی در حمه شهر بالاخانی باکو راه اندازی کرد، که در سال های متعاقب اقدام به اجرای کنسرت های خیریه در آن برای کمک به فقیران نمود. این هنرمند آذربایجانی، همراه با بعضی از خوانندگان در سفرهایی به کی اف، مسکو و ورشو اجرای کنسرت کرد؛ جاهایی که ضبط وینیل از آوازخوانی های او انجام شد. در طی ۲۰ سال کارنامه اش، نوازندگانی همچون قربان پریموف در تار و «ساشا اوهانزاناشویلی» در کمانچه او را در اجراهایش همراهی کردند. جبار قاریاغدی اوغلو در سال ۱۹۱۶ در فیلم «Neft və milyonlar sətlənətində» (به فارسی: در قلمرو نفت و میلیونها) ایفای نقش کرد. بعد از استقرار نظام شوری بر آذربایجان، او به امور آموزش و پرورش در آکادمی موسیقی باکو روی آورد و در تالار فیلارمونیک دولتی آذربایجان به عنوا
ن تک خوان فعالیت داشت. او در طی کارنامه خود، حدو ۵۰۰ آهنگ و نوای موسیقی محلی آذربایجانی را جمع آوزی کرد، که بعدها جزو کتابخانه ضبط صدای آکادمی موسیقی باکو شد. معروفیت. از بدوی دهه۱۹۲۰، جبار قاریاغدی اوغلو شروع به ایفای نقش فعالی در جامعه کشورش کرد. این خواننده در زمره افراد سرشناسی بود، که نقش مهمی در ایجاد و شکل گیری مدارس ملی موسیقی و آموزش و پرورش موسیقی دانان جدید از خود نشان دادند. او در کنار اینکه تدریس می کرد، به عنوان مشاور در اتاق پژوهش موسیقی آذربایجانی در مدرسه موسیقی نیز فعالیت داشت. جبار قاریاغدی اوغلو که از ایده هایی مبنی بر تبدیل موسیقی های مقامی به نت حمایت می کرد، در این راستا با فکرت امیروف همکاری به عمل آورد. این خواننده برای مدت طولانی به منزله تک خوان در تالار فیلارمونیک دولتی آذربایجان شوروی به نام مسلم ماقمایف به فعالیت های هنری خود ادامه داد. او کمک های فراوانی به راینهولد گلیر در مطالعه اش مرتبط با موسیقی بومی آذربایجانی کرد. در سال ۱۹۳۴، به همت و ابتکار جبار قاریاغدی اوغلو، اتاق تحقیق موسیقی آذربایجانی تحت ریاست بولبول، حدود ۳۰۰ موسیقی فولکلور و تصنیف را ضبط کرد. این آهنگ ها را جبار
خواند و بولبول صبط کرد. در ۳۰ مه سال ۱۹۳۵، با حضور ۱۹۰۰ نماینده ۱۷ مردم، المپیاد هنر مردمان قفقاز جنوبی در تفلیس برگزار شد، که جبار قاریاغدی اوغلو ۴۷ ساله حائز رتبه اول شد. مرگ. جبار قاریاغدی اوغلو ۲۰ آوریل سال ۱۹۴۴ در ۸۳ سالگی در باکو درگذشت. او تا آخرین روزهای عمرش یک لحظه هم خوانندگی را ترک نکرد.
تالابی قشلاق (به لاتین: Talabıqışlaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. تالابی قشلاق ۱۷۹۷ نفر جمعیت دارد.
دونگلی (به لاتین: Donguli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خیزی واقع شده است.
میرزا عبدالحسین شیخ الملک (۵ خرداد ۱۲۶۷ تهران – ۱۳۴۵ تهران) که تخلُّص خود اورنگ را برای نام خانوادگی اش برگزید، سیاستمدار، شاعر، نویسنده و سخنور ایرانی بود. پدر. پدر اورنگ، ملاعبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی بود که ازشاگردان میرزا محمدحسن آشتیانی، میرزا ابوالحسن جلوه و ملا حسن خویی به شمار می رفت و در حوزه تهران هم هجره آخوند خراسانی بوده است. وفات او در سال ۱۳۲۲ق سه سال قبل ازمشروطه به بیماری وبا بود. تحصیلات اورنگ. اورنگ در تهران و کربلا و نجف تحصیلات دینی کرد و همچون پدر به کسوت روحانیت درآمد. سپس به خدمت عدلیه درآمد و قاضی شد. او شاگرد ادیب پیشاوری بود و با سخنوری و شاعری، شهرت یافت و به دربار راه پیدا کرد و لقب شیخ الملک گرفت. بعد ازمشروطه. شیخ الملک پس از مشروطیت با سرداراسعد بختیاری رابطه نزدیکی یافت و همه جا با او همراه بود. در جریان جنگ جهانی اول که ایران میدان جنگ شد، شیخ الملک به «دولت موقت ملی» پیوست که در کرمانشاه با حمایت آلمان و عثمانی تشکیل شد. با شکست این دولت به استانبول کوچید و در آنجا با محمدعلی شاه نشست و برخاست کرد که از سلطنت برکنار شده بود و در تبعید به سر می برد. در عدلیه و مجلس. شیخ ال
ملک پس از بازگشت به ایران به مشاغل قضائی بازگشت و تا دادیاری دیوان تمییز و ریاست عدلیه خراسان پیش رفت. در این دوره او به رضاخان سردارسپه نزدیک شد و در دوران پادشاهی او در سال ۱۳۰۷ به نمایندگی فومن در مجلس شورای ملی انتخاب شد (دوره هفتم). در دوره های بعد از همدان نماینده شد و کرسی نمایندگی اش را تا دوره سیزدهم در مجلس حفظ کرد. از جمله نطق های اورنگ در مجلس در روز هشتم آذر ۱۳۱۷ بود که لایحه دولت برای اعطای صفت ایرانی الاصل به فوزیه همسر ولیعهد به تصویب رسید. اورنگ ضمن نطقی در ستایش ازدواج ولیعهد با خواهر پادشاه مصر این ابیات را که سروده بود در مجلس خواند و با تشویق و کف زدن ممتد نمایندگان روبرو شد: اورنگ در دوره چهاردهم (سال ۱۳۲۲) از دماوند نامزد نمایندگی شد. انتخابات این حوزه به علت تخلفات گسترده ای که در آن شد، جنجال آفرید. بنا بر شکایاتی که از دماوند شده بود، در این حوزه انتخابیه، رأی از پنج تا چهل تومان خریداری می شده، عده ای را از لواسانات برای رأی دادن و عده ای چاقوکش از تهران برده بودند و با اینکه همه این موارد گزارش شده و مسئولان از آن با خبر بودند، انتخابات ادامه یافته بود. رقیبان اورنگ، جواد مسعودی سر
دبیر روزنامه فرانسوی زبان "ژورنال دو تهران" (وابسته به مؤسسه اطلاعات) و عبدالحسین نیک پور سرمایه دار و نماینده چند دوره مجلس بودند که سرانجام مسعودی برنده شد. دکتر عبدالله معظمی نماینده خوانسار و گلپایگان که در اعتراض به اعتبارنامه مسعودی در مجلس سخن گفت، انتخابات دماوند را ناهنجار و مخدوش و مفتضح توصیف کرد و گفت که هم مسعودی و هم رقیبان او (اورنگ و نیک پور) «فقط و فقط روی تطمیع و خرید و فروش رأی» انتخابات را پیش بردند و این سه «تا آنجا که توانسته اند در تطمیع مردم به حد اعلی کوشیده اند، به حدی که انتخابات دماوند را در حقیقت به صورت حراج یک کالای بازرگانی درآورده اند». در چهار دوره بعد، اورنگ نماینده گروس (بیجار) بود و در دوره هجدهم، به عنوان سالخورده ترین نماینده، رئیس سنی شد و مجلس را افتتاح کرد. وصی مستوفی الممالک. اورنگ سرپرست قانونی (قیم) شماری از فرزندان مستوفی الممالک بود که هنگام مرگ او به سن قانونی نرسیده بودند (مستوفی الممالک هنگام مرگ ۲۱ فرزند داشت). در زمان رضا شاه، نیمی از اراضی ونک را که به ورثه مستوفی الممالک تعلق داشت، دولت گرفت و کارخانه ماسک سازی به نام «کارخانه شماره ۵» در آن ساخت. پس از شه
ریور ۱۳۲۰ و کناره گیری رضا شاه از سلطنت که فضای سیاسی باز شد، اورنگ در مجلس به این اقدام دولت اعتراض کرد و از وزیر پیشه و هنر (صنایع و معادن) توضیح خواست. وزیر توضیح داد که این اراضی وقفی بوده و قرار شده بهای زمین به متولی موقوفه پرداخت شود اما اورنگ همچنان اعتراض کرد که این اراضی وقف نیست. درگذشت. اورنگ درسال ۱۳۴۵ در ۷۸ سالگی درگذشت.
امبیزلر (به لاتین: Əmbizlər) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خیزی واقع شده است.
بیلیاسان (به لاتین: Bilyasan) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خیزی واقع شده است.
پروپیسیلین یک پنی سیلین است. خواصی مشابه بنزیل پنی سیلین دارد که به طور ویژه در عفونت های استرپتوکوکی مورد استفاده قرار می گیرد. در مقابل پنی سیلیناز مقاوم نیست اما از نظر پایداری در برابر اسید مقاوم است و به همین دلیل به صورت خوراکی به عنوان نمک پتاسیم قابل استفاده است.