Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یجه. تنها طرحی که با نتایج آزمایش هماهنگ است (تأیید می شود) طرح نیمه حفاظتی است. اولترا سانتریفیوژ. دستگاه سانتریفوژ مورد استفاده در این آزمایش، اولترا سانتریفیوژ نام دارد؛ این دستگاه مواد هم چگال (موادی که چگالی نزدیک به هم دارند) یک محلول را با سرعت بسیار بالا (نیروی گریز از مرکز قوی تر) از هم جدا می کند. ابتدا محلولی مثل سزیم کلرید را در لوله آزمایش قرار داده و با افزودن مواد مورد بررسی در این محلول، می توان آن ها را از هم تشخیص داد. همچنین این دستگاه در جداسازی پروتئین ها و ویروس ها از هم و کنفورماسیون هم کاربرد دارد.
صحنه هایی از یک جدایی یک فیلم مستند به کارگردانی و تهیه کنندگی وحید صداقت محصول سال ۱۳۹۸ است که در آن مایک لی ژان-کلود کریر و ابراهیم گلستان حضور دارند.در این فیلم مستند اصغر فرهادی خود روایتگر می باشد. موضوع. فیلم مستند صحنه هایی از یک جدایی پشت صحنه فیلم سینمایی جدایی نادر از سیمین و روایت اصغر فرهادی از پنجمین اثرش می باشد. این مستند به زوایای پنهان این فیلم می پردازد و روایتی است از شکل گیری ایده و فیلمنامه و انتخاب بازیگران تا پایان فیلمبرداری و بازتاب های جهانی این فیلم، همراه با تصاویری از فیلم و پشت صحنه با روایت اصغر فرهادی و گفتگو با چندین هنرمند مشهور سینما.
فهرست مربیان برنده جام اینترتوتو شامل سرمربیانی است که در رقابت های جام اینترتوتو موفق به کسب عنوان قهرمانی با تیم هایشان شده اند. جام اینترتوتو یک رقابت فوتبالی اروپایی بود که در تابستان برای باشگاه های پیشرو اروپایی برگزار می شد که نتوانسته اند به لیگ قهرمانان اروپا یا جام یوفا صعود کنند. این رقابت ها «مسیر انتخابی صعود به جام یوفا» را فراهم می کرد. این رقابت ها تا سال ۱۹۹۵ تحت تأیید رسمی یوفا قرار نگرفت و در نهایت در سال ۲۰۰۹ لغو شد (از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۸ رسمی بود). اولین دورهٔ مسابقات، دو برنده داشت که به همین دلیل هر دو تیم به جام یوفا در فصل ۹۶–۱۹۹۵ صعود کردند. جکی دوگوئهپرو فرانسوی و اسلاولیوب موسلین یوگسلاو، نخستین مربیان فاتح این جام بودند. از فصل بعد تا سال ۲۰۰۵ به سه تیم جام قهرمانی تعلق می گرفت و در این دوره سرمربیان فرانسوی موفق ترین بودند. در سال ۲۰۰۶، شکل بازی ها اصلاح شد و به ۱۱ تیم اجازهٔ حضور در دور دوم انتخابی جام یوفا داده شد و در پایان جام اینترتوتو به تیمی تعلق می گرفت که به بالاترین مرحله صعود کرده باشد. گلن روئدر انگلیسی که با نیوکاسل یونایتد موفق به صعود به جمع ۱۶ تیم پایانی جام یوفا ۷–
۲۰۰۶ شد، مربی قهرمان نام گرفت. یوپ هاینکس آلمانی، تنها مربی است که دو بار فاتح این رقابت ها شده است (در دو دوره متوالی در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴) و هر دو بار با باشگاه آلمانی شالکه ۰۴. بر پایهٔ ملیت. این جدول فهرستی از تعداد کل عنوان های کسب شده توسط مربیان هر کشور است.
تاریخ سینمای هائیتی بسیار محدود است. اگرچه سینما تقریباً همزمان با گسترش در سایر کشورها در هائیتی نیز بروز و ظهور یافت، اما اتفاقات سیاسی و حوادث و بلایای طبیعی در این سرزمین تقریباً تا زمان حال فرصتی برای تثبیت فرهنگ و هنر باقی نگذاشته است. پیشینه. در ۱۴ دسامبر سال ۱۸۹۹، جوزف فیلیپی نماینده کمپانی برادران لومیر اولین نمایش فیلم را در پورتو پرنس برگزار کرد. در ۱۶ دسامبر یک آتش سوزی بزرگ در همین بندر رخ داد که فیلیپی از این رویداد یک فیلم خبری تهیه کرد. بین سال های ۱۹۱۵ تا ۱۹۳۴ تفنگداران نیروی دریایی آمریکا در این سرزمین حضور داشتند و فیلم های خبری و مستند کوتاه از این حضور وجود دارد. در سال ۱۹۰۷ اولین سالن سینما در هتل پشن ویل گراند تأسیس شد. در ۱۹۱۵ اما اولین سالن رسمی سینما و تئاتر با ظرفیت ۵۰۰ صندلی در پورتو پرنس افتتاح شد. از سال های ۱۹۳۵ تا ۱۹۵۵ چندین فیلم خبری و تبلیغاتی در جغرافیای هائیتی ساخته شدند اما عملاً خبری از تولیدات ملی نبود. دیکتاتوری ۲۸ ساله و اثرات آن بر فرهنگ هائیتی. فرانسوا دووالیه («پاپادوک»؛ رئیس جمهور از ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۱) و پسرش ژان کلود («بِیبی داک»؛ رئیس جمهور از ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۶) با کمک نیر
وی شبه نظامی بدنام و خصوصی خود، موسوم به «تون تون ماکوت» ملت را مرعوب و فرمانبردار ساختند. اولین فیلم کوتاه تاریخ سینمای هائیتی در سال ۱۹۷۶ توسط رافائل استینز ساخته شد. در واقع در دوران ۲۸ ساله دیکتاتوری ۴ فیلم در هائیتی ساخته شد. از ۱۹۸۷ به دنبال شورش خشونت آمیز مردم، نظامیان قدرت را در دست گرفتند؛ و همچنان ناآرامی ها در این سرزمین وجود دارد. این روند باعث شده عملاً فرهنگ و هنر در هائیتی به بدترین وضع ممکن برسد. سال های اخیر. زبان رسمی در هائیتی فرانسوی است. سینمای فرانسه یا هنرمندان فرانسوی که اصالتاً اهل هائیتی هستند با کمک نهادهای خصوصی هنوز نتوانستند سروسامانی به سینمای هائیتی بدهند. با گذشت سال ها پس از زمین لرزه در هائیتی، وضعیت بهداشتی در پورتوپرنس همچنان فاجعه بار است. احتمال ابتلا به بیماری های واگیر دار در این شهر از همه شهرهای دیگر دنیا بالاتر است؛ و این یکی از دلایل عمده ای است که باعث شد پورتو پرنس در سال ۲۰۱۲ در میان بدترین شهرهای جهان برای زندگی قرار بگیرد و رتبه ۲۱۸ را در فهرست شهرهای قابل زندگی داشته باشد. این زمین لرزه گذشته از تلفات گسترده جانی شمار زیادی از آثار باستانی و زیرساخت های فرهن
گی هائیتی را ویران کرد. در این زمین لرزه تقریباً همه ساختمان های قدیمی و مهم پورتو پرنس، پایتخت هائیتی، از جمله کلیسای بزرگ، کاخ ملی، کاخ دادگستری، پادگان دسالین، مدرسه الکساندر پسیون، کلیساهای ترینیته، سنت آن و سن ژوزف، ساختمان های وزارت دادگستری و وزارت فرهنگ و همچنین مدرسه سن لوئی گونزاگ آسیب دید. شهرهای ژکمل و لئوگان از جمله شهرهای هائیتی است که قرار بود در فهرست میراث فرهنگی یونسکو گنجانده شوند تخریب شدند. همچنین تعداد زیادی هنرکدهٔ شخصی و دولتی، موزه، کتابخانه و بایگانی در این زمین لرزه تخریب شدند. اولین فیلم بین المللی. سینمای هائیتی در سال ۲۰۱۶ توانست یک فیلم فرانسوی زبان با کیفیت خوب تولید کند. "هائیتی عشق من" Ayiti Mon Amour فیلمی در ژانر درام به مدت زمان ۸۸ دقیقه که از طرف سینمای هائیتی به نودمین دوره مراسم جوایز اسکار ارائه شد اگرچه به مرحله نهایی نرسید. اولین نمایش عمومی "هائیتی عشق من" در جشنواره فیلم تورنتو سال ۲۰۱۶ بود.
همتاسازی نیمه حفاظتی یا همانندسازی نیمه حفاظتی یکی از مدل های پیشنهادی برای همانندسازی DNA بود، که طی آزمایش مزلسون-استال درستی آن ثابت شد و امروزه مورد قبول دانشمندان است. هر مولکول DNA از دو رشته پلی نوکلئوتیدی تشکیل شده است، که در فرایند همانندسازی از یک دیگر جدا می شوند و دو رشته پلی نوکلئوتیدی جدید از روی آن ها ساخته می شود. در مدلِ نیمه حفاظتی این دو رشته بدون هیچ تغییری فرایند همانندسازی را طی می کنند (دو رشته دست نخورده باقی می مانند) و پس از تشکیل دو رشته جدید، یک رشته جدید به همراه یک رشته قدیمی مولکول دی ان ای را می سازند (هر یک از دو مولکول حاصل همانندسازی، حاوی یک نیمه از رشتهٔ قدیمی و یک نیمه از رشتهٔ جدید به صورت برابر هستند؛ یعنی دو مولکول حاصل، هر یک دارای یک رشتهٔ قدیمی و یک رشتهٔ جدید که از روی آن ساخته شده؛ می باشد). مزلسون و استال درستی این طرح را (از میان سه طرح پیشنهادی) اثبات کردند. جستارهای وابسته. آزمایش مزلسون-استال همانندسازی
جان هنری کامستاک (؛ – ) حشره شناس و عنکبوت شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. جان هنری کامستاک فارغ التحصیل دانشگاه کرنل در سال ۱۸۷۴ بود و در دانشگاه ییل و دانشگاه لایپزیگ هم تحصیل کرده بود. او از سال ۱۸۷۷ تا ۱۸۷۹ میلادی، حشره شناس ارشد وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا در واشینگتن، دی.سی. بود. فعالیت ها و آثار علمی او سبب شد تا زمینهٔ اولیه برای طبقه بندی پروانه ها، بیدها و حشرات و شپشک های مُرکبات فراهم آید. وی عضو انجمن فیلسوفان آمریکا بود. او در سال 1914 بازنشسته شد، اما به پژوهش های خود ادامه داد.
آلسیا بارلا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "کمیسر رکس"، "دروازه سرخ" و "درمان فوری" اشاره نمود.
تیم ملی بسکتبال گرجستان،نماینده کشور گرجستان در مسابقات بین المللی بسکتبال است و تحت کنترل فدراسیون بسکتبال گرجستان است. گرجستان پس از استقلال از اتحاد جماهیر شوروی ، در سال ۱۹۹۲به عضویت فیبا درآمد. آنها اولین بازی رسمی خود را در سال ۱۹۹۵ مقابل لهستان انجام دادند. تاریخچه. دوران شوروی تا سال ۱۹۹۱گرجستان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود و بازیکنانی که در گرجستان به دنیا آمدند برای تیم ملی اتحاد جماهیر شوروی بازی می کردند.
آندرئینا پانیانی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آخرین داوری"، "بینوایان" و "کمک بهیار" اشاره کرد.
مارتین کومان (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۹۳۸ – درگذشته ۱۸ دسامبر ۲۰۱۳) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بود که در پست مدافع بازی می کرد.
آنیتا کراووس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زیبایی بزرگ" اشاره کرد.
آنیتا تساگاریا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زیر آفتاب توسکانی"، "مسابقه ناعادلانه"، "افسانه ۱۹۰۰"، "گریز کودک بی گناه"، "یک پزشک در خانواده" و "" اشاره کرد.
مدل پولی هدرال -که به آن روش پولی توپ نیز گفته می شود- یک چهارچوب ریاضی برای اجرای تعداد بالای عملیات است. این تعداد باید به اندازه ای زیاد باشد که نتوان آن را صراحتاً عددگذاری کرد و در نتیجه یک نمایش فشرده لازم داشته باشد. برنامه های شامل حلقه های تو در تو تنها یکی از مثال های معمول این روش هستند. هم چنین متداول ترین کاربرد این مدل برای بهینه سازی حلقه های تو در تو، در برنامه ی بهینه سازی است. روش پولی هدرال با هر تکرار حلقه، در حلقه های تو در تو به عنوان نقاط مشبک داخل اشیای ریاضی به نام پولی هدرا، تبدیلات آفینی یا به صورت عمومی تر تبدیلات غیرآفینی مانند کاشی کاری را روی پولی هدرا اعمال می کند. سپس این پولی توپ های تبدیل شده را از طریق پویش پولی هدرا به شکل حلقه های تو در توی معادل، اما بهینه (وابسته به هدف بهینه سازی تعیین شده ) در می آورد. نمونه ی ساده. مثال زیر که با زبان C برنامه نویسی شده است را ملاجظه کنید. const int n = 100; int i, j, a[n][n]; for (i = 1; i &lt; n; i++) { for (j = 1; j &lt; (i + 2) &amp;&amp; j &lt; n; j++) { a[i][j] = a[i - 1][j] + a[i][j - 1]; مسأله ی اصلی این کد در این است که در ه
ر تکرار حلقه ی داخلی، محاسبه ی codice_1 به نتیجه ی codice_2 در تکرار قبلی حلقه وابسته است. نتیجتاً این کد به همان صورتی که هست قابل موازی سازی یا پایپ لاین شدن نیست. یکی از کاربردهای مدل پولی توپ با استفاده از تبدیل آفینی formula_1 و ایجاد تغییرات مناسب در مرزها این است که حلقه های تو در توی کد بالا را به: a[i - j][j] = a[i - j - 1][j] + a[i - j][j - 1]; تبدیل می کند. در این حالت، هیچ یک از تکرارهای حلقه ی داخلی وابسته به نتیجه ی تکرار قیبس نیست. در نتیجه کل حلقه ی داخلی می تواند به صورت موازی اجرا شود. (با این وجود، هر تکرار حلقه ی خارجی وابسته به تکرار قبلی است.) نمونه ی دقیق. کد C ذیل، نوعی از تفکیک توزیع خطا مشابه با تفکیک فلوید-اشتاینبرگ است که به دلایل آموزشی تغییر داده شده است. آرایه ی دو بعدی codice_3 شامل codice_4 ردیف است که هر یک codice_5 پیکسل دارند. هر کدام از این پیکسل ها شامل یک مقدار بین صفر تا ۲۵۵ در مقیاس خاکستری است. بعد از پایان روتین آرایه ی خروجی codice_6 شامل پیکسل هایی است که یا مقدار صفر دارند و یا ۲۵۵. در حین اجرای محاسبات، تفکیک خطای هر پیکسل با دوباره اضافه شدن به آرایه ی codice_3
جمع آوری شده است. (به این نکته دقت کنید که در طی محاسبات، هر دو آرایه ی codice_3 و codice_6 هم زمان نوشته و خوانده می شوند. codice_3 فقط قابل خواندن نیست و codice_6 هم فقط قابل نوشتن نیست.) در هر تکرار حلقه ی داخلی مقدار codice_12، بر اساس مقادیر codice_13 و codice_14 و codice_15 تغییر می کند. (وابستگی های مشابه بر codice_16 اعمال می شود. می توان برای اهداف انحراف حلقه، به codice_12 و codice_16 به چشم یک عنصر نگاه کرد. ) وابستگی های codice_12 در نمودار سمت راست قابل مشاهده است. نتیجه ی اجرای تبدیل آفینی formula_2 بر نمودار وابستگی های آغازین، یک نمودار جدید است که در شکل بعدی نمایان است. با بازنویسی حلقه بر codice_20 و codice_21 به جای codice_22 و codice_23، روتین منحرف شده زیر به دست می آید.
آنا آمندولا (؛ زادهٔ ) بازیگر، مجری و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کن کن فرانسوی"، "ما، زنان" و "ناپلئون" اشاره کرد.
کارلو سیلیوتو (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و آهنگساز اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او فعالیت موسیقی خود را به عنوان عضوی از گروه راک پراگرسیو «کانسونیره دِ لاتسیو» آغاز کرد و از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۸ در این گروه نواخت، طی این دوران پنج آلبوم ضبط کرد که از جمله آن ها "مخلوق مرا به حال خود رها کن" و صفحه ی ۴۵ دور «تارانتیلا دی باراکاتی/سو بالو» هستند. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مینو"، "دختر سروان"، "فلوک"، "گریز کودک بی گناه"، "مجازاتگر"، "خانه به دوش" و "معجزه هایی از بهشت" اشاره نمود.
ویلیام «بیل» اَستون (؛ زادهٔ در هاپتون، استافوردشر، درگذشتهٔ در لینگفیلد، ساری) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که در فصل در مجموع در سه گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. استون در ۴ مارس ۱۹۷۴ در لینگفیلد، ساری درگذشت.
آلن استیسی (؛ زادهٔ در برومفیلد، اسکس، درگذشتهٔ در پیست اسپا-فرانکورشان، لیژ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که از فصل تا در مجموع در هفت گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. استیسی در ۱۹ ژوئن ۱۹۶۰ بر اثر تصادف رانندگی پس از برخورد یک پرنده با صورتش در پیست اسپا-فرانکورشان، لیژ درگذشت.
ویلیام «ویل» استیونز (؛ زادهٔ در روچفورد، اسکس) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل بریتانیا است که از فصل تا در مجموع در بیست گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
چارلز «چاک» استیونسون (؛ زادهٔ در سیدنی، مونتانا، درگذشتهٔ در بنسون، آریزونا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا ، و دوباره در فصل در مجموع در پنج گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. استیونسون در ۲۱ اوت ۱۹۹۵ در بنسون، آریزونا درگذشت.
باب اسکات (؛ زادهٔ در واتسون ویل، کالیفرنیا، درگذشتهٔ در دارلینگتون، کارولینای جنوبی) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در سه گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. اسکات در ۵ ژوئیه ۱۹۵۴ بر اثر تصادف رانندگی به هنگام مسابقه در دارلینگتون، کارولینای جنوبی درگذشت.
ویلیام آرچیبالد اسکات براون (؛ زادهٔ در پیزلی، رنفروشر، درگذشتهٔ در هیوزی، لیژ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. اسکات براون در ۱۹ مهٔ ۱۹۵۸ بر اثر تصادف رانندگی در پیست اسپا-فرانکورشان در هیوزی، لیژ درگذشت.
پیرو اسکاتی (؛ زادهٔ در فلورانس، درگذشتهٔ ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. اسکاتی در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۷۶ درگذشت.
کارل اسکاربرو (؛ زادهٔ در بنتون، ایلینوی، درگذشتهٔ ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که در فصل ، و دوباره در فصل در مجموع در دو گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. اسکاربرو در ۳۰ مهٔ ۱۹۵۳ بر اثر گرمای شدید داخل خودرو و افزایش بیش از حد دمای بدن به هنگام مسابقه درگذشت.
جورجیو اِسکارلاتی (؛ زادهٔ در رم، درگذشتهٔ در رم) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که از فصل تا در مجموع در پانزده گراند پری شرکت کرد.اسکارلاتی در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک تنها ۱ امتیاز را به نام خود به ثبت رساند. اسکارلاتی در ۲۶ ژوئیه ۱۹۹۰ در رم درگذشت.
راب «اسلوت» اسلوتمیکر (؛ زادهٔ در باتاویا، درگذشتهٔ در زاندفورت) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل هلند بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. اسلوتمیکر در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۹ بر اثر تصادف رانندگی در پیست پارک زاندفورت در زاندفورت درگذشت.
اتو اشتوپاخر (؛ زادهٔ در وین، درگذشتهٔ در وین) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل اتریش بود که در فصل در مجموع در سه گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. اشتوپاخر در ۱۳ اوت ۲۰۰۱ در وین درگذشت.
زیگفرید اشتور (؛ زادهٔ در ریمینی، امیلیا-رومانیا) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل رانی اهل ایتالیا است که در فصل در مجموع در سیزده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
نیسه دا سیلویرا (پرتغالی: Nise da Silveira؛ ۱۵ فوریه ۱۹۰۵–۳۰ اکتبر ۱۹۹۹) یک زن روان پزشک اهل برزیل و شاگرد کارل یونگ بود. وی یکی از معدود زنان بود که در آن زمان به پزشکی می پرداختند و با جسارت شیوه های روان پزشکی مستقر را به چالش کشید و پیشگام یک رویکرد انسانی تر در مراقبت از بیماران بود. در دهه ۱۹۴۰ او توانست اصلاحاتی در سیستم پزشکی برزیل ایجاد کند. زندگی. نیسه در ۱۵ فوریه سال ۱۹۰۵ در شهر شمال شرقی ماسیو در برزیل متولد شد، در سال ۱۹۲۶ در سن ۲۱ سالگی به عنوان تنها زن در دورهٔ خود در بین ۱۵۷ مرد تحصیلات پزشکی خود را به اتمام رساند. هنگامی که وی در سال ۱۹۳۳ در یک مرکز ملی روان پزشکی کار خود را آغاز کرد، از اقدامات سخت پزشکی که پزشکان برای معالجه بیماری های روانی مانند اسکیزوفرنی به کار می بردند، ناامید شد. از این رو نیسه دا سیلویرا شجاعانه وضع موجود را به چالش کشید. او شروع به مطالعه و دفاع از درمان های توانبخشی دلسوزانه تر کرد. نیسه کارگاه های آموزشی هنری را برای بیماران ایجاد کرد تا عملکردهای درونی ذهن خود را از طریق نقاشی و مجسمه سازی بیان کنند. او بعدها یکی از اولین کسانی شد که حیوانات را به عنوان «همکار خو
د» در تمریناتش گنجاند. رویکرد جدید او در توانبخشی بیماران بسیار موفق بود و زمینه را برای یک روش کاملاً جدید در زمینهٔ مراقبت های روان پزشکی هموار کرد. نیسه دا سیلویرا در ۳۰ اکتبر ۱۹۹۹ در ریودوژانیرو درگذشت. کار او الهام بخش تعداد بی شماری از دیگران بوده و منجر به ایجاد موسسات درمانی در برزیل و در سراسر جهان شده است. بزرگداشت. موزه تصاویر ناخودآگاه (پرتغالی: Museu de Imagens do Inconsciente) که نیسه دا سیلویرا در ۱۹۵۲ بنیان گذار آن بود و تا به امروز باز است، مجموعه ای از بیش از ۳۵۰٬۰۰۰ قطعه از آثار هنری ایجاد شده توسط بیماران را حفظ می کند. زندگی و کار او در یک فیلم برزیلی محصول ۲۰۱۵ با نام «""» "(" "Nise: The Heart of Madness)" به کارگردانی روبرتو برلینر به تصویر کشیده شده است. در ۱۵ فوریه ۲۰۲۰ گوگل دودل با تغییر نشان خود به بزرگداشت تولد ۱۱۵ سالگی این روان شناس برزیلی پرداخت.
هانس اشتوک (؛ زادهٔ در ورشو، درگذشتهٔ در گرایناو، بایرن) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل آلمان بود که از فصل تا در مجموع در پنج گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. اشتوک در ۹ فوریهٔ ۱۹۷۸ در گرایناو، بایرن درگذشت.
گریز کودک بی گناه () که در خارجِ ایتالیا با نام پرواز کودک بی گناه منتشر شد، یک فیلم درام دلهره آور ایتالیایی به کارگردانی کارلو کارلئی است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. این فیلم در پنجاه و یکمین دوره جوایز گلدن گلوب نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم خارجی زبان شد.
سفارت اسرائیل در مسکو نمایندگی دیپلماتیک اسرائیل در مسکو، پایتخت فدراسیون روسیه است که در شماره ۵۶ خیابان بولشایااوردینکا در بخش مرکزی مسکو واقع شده است. هم اکنون گری کورن، مقام سفیر اسرائیل در ایالات متحده را عهده دار است. تاریخچه. گلدا مئیر نخستین سفیر اسرائیل در اتحاد جماهیر شوروی بود.
رافائله مرتس (؛ زادهٔ ۱۹۵۹ میلادی) فیلم بردار، کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا است. از فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی ای که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "یوسف نجار"، "اِستر"، "فلوک"، "موسی" و "گریز کودک بی گناه" اشاره کرد.
یوسف نجار () یک تله فیلم ایتالیایی به کارگردانی رافائله مرتس است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و درباره زندگی یوسف نجار است.
ژان-لویی اشلسر (؛ زادهٔ در نانسی، مرت-ا-موزل) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل رانی اهل فرانسه است که در فصل ، و دوباره در فصل در مجموع در دو گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
مدال ستاره طلایی () به نشان ویژه ای گفته می شود که از ۷ فوریه سال ۱۹۹۸ به قهرمانان ملی جمهوری آذربایجان اهدا می شود. اطلاعات کلی. عنوان قهرمان ملی جمهوری آذربایجان رفیع ترین و بالاترین افتخار در جمهوری آذربایجان به حساب می آید، که به افرادی به خاطر اقدامات قهرمانانه به میهن و جامعهٔ این کشور اهدا می گردد. این نشان در بدو از سوی ابوالفضل ایلچی بیگ، رئیس جمهور وقت آذربایجان، در ۲۵ مارس ۱۹۹۲ تأسیس شد. مدال ابتدا به شکل هلال دارای روکش طلا و رو به راست بود، که در وسطش یک ستاره هشت ضلعی با درخشش هموار دوسطحی در قسمت جلو قرار داشت. مدال کنونی به شکل ستاره هشت ضلعی با پرتوهای مسطح دو جداره به بعد ۳۱٫۵ میلی متر طراحی شده است، که به وسیله دو حلقه به لوحی بند شده است، که در وسطش پرچم جمهوری آذربایجان وجود دارد. نوشته «قهرمان ملی جمهوری آذربایجان» به زبان ترکی آذربایجانی در مرکز بخش عقب مدال نقش بسته است. روی پرتوی بالای مدال نیز شماره سریال حک شده است. این نشان در سمت چپ سینه، بالای دیگر تزیینات و مدال ها قلاب می شود.
ژوزف اشلسر (؛ زادهٔ در لیوویل، موز، درگذشتهٔ در رون لس اسارت، سن-ماریتیم) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل فرانسه بود که از فصل تا در مجموع در سه گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. اشلسر در ۷ ژوئیه ۱۹۶۸ بر اثر تصادف رانندگی در دور دوم مسابقه در رون لس اسارت، سن-ماریتیم درگذشت.
۱۵ دقیقه شهرت ، اصطلاحی است که برای توصیف شهرت کوتاه مدت افراد یا پدیده ها به کار می رود. این اصطلاح از جملهٔ معروف اندی وارهول، هنرمند معاصر گرفته شده است. وارهول در طی برنامه ای از آثار به نمایش درآمده اش در موزهٔ هنر مدرن در استکهلم، سوئد گفته بود: «در آینده همه برای ۱۵ دقیقه شهرت جهانی خواهند داشت».
مریم محبی (زادهٔ ۶ بهمن ۱۳۷۸) یک دوندهٔ دو سرعت اهل ایران است. مریم نخستین تجربهٔ بین المللی خود را در رقابت های دوومیدانی قهرمانی نوجوانان آسیا در سال ۲۰۱۷ به دست آورد که در رشتهٔ دو ۴۰۰ متر با زمان ۵۵٫۹۴ به مدال برنز دست یافت. سپس در مسابقات قهرمانی دو و میدانی نوجوانان جهان در نایروبی شرکت کرد و در دو ۴۰۰ متر به مرحلهٔ نیمه نهایی رسید. او در مسابقات قهرمانی داخل سالن آسیا، با زمان ۵۷٫۷۱ در دو ۴۰۰ متر به مقام ششم رسید، اما به همراه تیم ملی ایران در رشتهٔ ۴ در ۴۰۰ امدادی مدال نقره کسب کرد. مریم محبی در سال ۲۰۱۸ و ۲۰۲۱، قهرمان دو ۴۰۰ متر ایران شد.
شاهین جعفری (متولد ۱۳۷۲ تهران) کاراته کا تیم ملی ایران و قهرمان جهان است. وی فارغ التحصیل از رشته تربیت تربیت و علوم ورزشی در مقطع کارشناسی از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد از دانشگاه آکسفورد بروکس در رشته مدیریت و روابط بین الملل می باشد. زندگی نامه. شاهین جعفری کاراته را در سن ۴ سالگی در باشگاه کاپ انقلاب واقع در خیابان ملاصدرا آغاز کرد . او در ۶ سالگی زیر نظر استاد احمد صافی به طور تخصصی به فعالیت در رشته ی کاتا پرداخت و چندین مقام کشوری و بین المللی در این رشته کسب کرد. با توجه به علاقه اش به مبارزه، سرانجام فعالیت خود را در کومیته زیر نظر استاد اکبر عبدلی شروع کرد و در سن ۱۵ سالگی به عضویت تیم ملی در آمد . از سال ۲۰۰۹ به مدت ۷ سال متوالی در تمامی رده های سنی اردوی تیم ملی حضور داشت و موفق به کسب عناوین مختلفی در سطح جهان و آسیا شد. از دیگر افتخارات وی می توان به عنوان کاپیتانی تیم ملی نوجوانان و جوانان اشاره کردبه دلیل مصدومیت شدیدی که از ناحیه شانه برای او به وجود آمد، نهایتاً شانه خود را به تیغ جراحی سپرد و متأسفانه همین امر باعث شد تا از دنیای قهرمانی فاصله بگیرد .
میترا کلهر (زادهٔ ۲۳ شهریور ۱۳۶۴) یک ورزشکار اسکی آلپاین و همچنین ورزشکار اسبق اسکی روی چمن اهل ایران است. او در سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹ در مسابقات جهانی اسکی روی چمن و در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ در مسابقات جهانی اسکی آلپاین حضور داشت. در مسابقات جهانی اسکی روی چمن او توانسته تمامی مسیر مسابقه را طی کند، اما در مسابقات جهانی اسکی آلپاین هیچگاه مسیر مسابقه را به اتمام نرسانده است. اسکی روی چمن. میترا کلهر حرفهٔ ورزشی خود را با اسکی روی چمن آغاز کرد و در نخستین مسابقه اش در براننا به مقام ۱۳ام مارپیچ بزرگ و سوپر-جی رسید. یک ماه بعد در جام جهانی اسکی روی چمن که در پیست دیزین برگزار شد شرکت کرد و در سوپر-جی ۱۴ام و در رقابت های مارپیچ بزرگ آخر شد. میترا در سال ۲۰۰۶ در هیچ مسابقه ای حضور نداشت و مجدداً از سال ۲۰۰۷ در جام جهانی اسکی روی چمن در پیست دیزین شرکت کرد و در هر حالی که هیچ یک از قهرمانان این رشته حضور نداشتند، به مقام دوم دست یافت و در رده بندی کلی به مقام ۱۳ام رسید. در سال ۲۰۰۸ و در جام جهانی اسکی روی چمن در پیست دیزین، او در مارپیچ بزرگ ششم و در سوپر-جی پنجم شد و در نهایت به رتبه ۱۴ام دست یافت. در سال ۲۰۰۹ نیز د
ر سوپر-جی، نهم شد اما در مارپیچ بزرگ از مرحله رقابت ها حذف شد و رتبهٔ کلی اش در این سال ۱۹ام بود. او از سال ۲۰۰۹ به بعد در هیچ مسابقهٔ اسکی روی چمن شرکت نداشته است. اسکی آلپاین. میترا طی زمستان ۲۰۰۵/۲۰۰۶ در رقابت های رسمی فدراسیون جهانی اسکی اسکی آلپاین در ایران و ترکیه شرکت کرد و اغلب جزء ده نفر اول بود. در زمستان بعد، او جزء سه اسکی باز سریع رقابت های فدراسیون جهانی اسکی در ایران بود و در رقابت های قهرمانی داخل ایران نیز در شاخهٔ مارپیچ کوچک و مارپیچ بزرگ به رتبهٔ دوم دست یافت. اولین قهرمانی او در سال ۲۰۰۸ به دست آمد که در رشتهٔ مارپیچ کوچک در پیست دیزین و دو هفته بعد در شمشک به مقام نخست دست یافت. او در فوریهٔ ۲۰۰۹ یکی از سه ورزشکار ایرانی حاضر در مسابقات جهانی اسکی آلپاین در وال-دیزر بود که در مارپیچ کوچک ۴۹ام و در مارپیچ بزرگ ۵۸ام شد. در مسابقات جهانی اسکی آلپاین در گارمیش-پارتنکیرشن در سال ۲۰۱۱ نیز، در مارپیچ بزرگ، او جزء سه نفر آخر بود و در مارپیچ کوچک نیز از دور رقابت ها حذف شد. میترا کلهر در پایان مسابقه های ده مرحله ای لیگ اسکی ایران در رشته های مارپیچ کوچک، مارپیچ بزرگ، سوپرجی و ترکیبی در پیست های
اسکی دربندسر و دیزین به مقام نخست دست یافت. او در سال ۱۳۹۵ در رقابتهای بین المللی اسکی آلپاین در دربندسر، در رشته مارپیچ کوچک به مقام سوم رسید. سپس در رقابت های لیگ اسکی آلپاین ایران در پیست اسکی دربندسر در سال ۱۳۹۶ در جایگاه اول ایستاد. او همچنین در سال ۱۳۹۷ در لیگ بین المللی اسکی آلپاین در رشته مارپیچ بزرگ در پیست اسکی بین المللی دیزین سوم شد.
بوستان نوبهار بوستانی در چهارراه نوبهار در بلوار نوبهار کرمانشاه است. این بوستان در محلهٔ بیست و دو بهمن و در محدودهٔ شهرداری منطقه ۱ کرمانشاه قرار دارد. مساحت پارک نوبهار ۵۸۰۰ مترمربع است. تغییرات. در آذر ۱۳۸۹ رضا قاسمی فر شهردار وقت منطقه یک کرمانشاه از تبدیل بوستان نوبهار به یکی از بهترین بوستان های سطح شهر کرمانشاه از طریق استفاده از وسایل بازی استاندارد برای کودکان خبر داد. او ادعا کرد که تغییرات در این پارک «با نمونه برداری از پارک های زیبای کشور فنلاند» صورت می گیرد. بااین وجود تغییر قابل ملاحظه ای در پارک صورت نگرفت. امکانات. بوستان نوبهار به سه بخش تقسیم شده و دو بخش آن با نام بوستان خانواده و بوستان کودک نامگذاری شده است. در بوستان کودک، وسایل بازی کودکان نصب شده است. برنامه های فرهنگی. در سال های اخیر بوستان نوبهار محل برگزاری برنامه های فرهنگی و طرح های اجتماعی بوده و شهرداری کرمانشاه و سازمان های دولتی در این بوستان برنامه هایی از قبیل انجام طرح پاتوق محله در سال ۱۳۹۱ برپایی مراسم نوروزی بازار روز صنایع دستی در سال ۱۳۹۴ نمایشگاه های عکس، تصویرسازی و گرافیک و ... برگزار کرده اند.