Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ائیل کشت می شوند شامل آووکادو، موز، سیب، گیلاس، آلو، لیچی، نکتارین، انگور، خرما، توت فرنگی، [گلابی خاردار () گلابی خاردار (tzabbar)]، خرمالو، شکوفه () و انار هستند و به طور منظم مصرف می شوند. اسرائیلی ها به طور متوسط نزدیک به میوه در سال به ازای هر نفر مصرف می کنند. بسیاری از انواع خاص انبه در این کشور بومی هستند، که بیشتر آن ها در نیمه دوم قرن بیستم توسعه یافته اند. انواع جدید و بهبود یافتهٔ انبه هنوز هر چند سال یک بار به بازارها معرفی می شوند. به طور قابل توجهی، محبوب ترین نوع انبه، نوع مایا است که اندازه ای کوچک تا متوسط، معطر، رنگارنگ (با ۳–۴ رنگ) و معمولاً بدون الیاف است. فصل انبه اسرائیل در ماه مه آغاز می شود و آخرین میوه ها در نزدیکی ماه اکتبر رسیده می شوند. انواع مختلف در بازارها در ماه های مختلف موجود هستند، و نوع مایا بین ماه های ژوئیه و سپتامبر دیده می شود. انبه ها به طور مکرر در غذاهای ترکیبی و برای تهیه سوربه استفاده می شوند. بسیاری از اسرائیلی ها در حیاط های خود درختان میوه نگهداری می کنند، که مرکبات (به ویژه پرتقال و لیمو) رایج ترین آن ها هستند. انبه ها نیز اکنون به عنوان درختان خانگی محبوب شده
اند. درختان توت به طور مکرر در باغ های عمومی دیده می شوند و میوه های آن ها به طور محبوبی در کنار دسرهای مختلف و به عنوان آبمیوه سرو می شوند. میوه ها به عنوان میان وعده یا دسر در کنار سایر اقلام یا به تنهایی سرو می شوند. آبمیوه های تازه فشرده در کیوسک های خیابانی تهیه می شوند و در سوپرمارکت ها به صورت بطری فروخته می شوند. میوه های مختلف به غذاهای مرغ یا گوشت اضافه می شوند و سالاد میوه تازه و کمپوت اغلب در پایان وعده غذایی سرو می شوند. غذاهای پخته شده، کلوچه، شیرینی، روگلاخ. در اسرائیل سنت دیرینهٔ پخت نان خانگی وجود دارد که ناشی از سال هایی است که تعداد نانوایی ها برای تأمین تقاضا بسیار کم بود. بسیاری از نانوایان حرفه ای از اروپای مرکزی به اسرائیل آمدند و فروشگاه ها و نانوایی های محلی، که اغلب "کوندیتوریا" نامیده می شوند، تأسیس کردند و بدین ترتیب سلیقه ها و ترجیحات محلی را شکل دادند. اکنون یک سبک محلی با انتخاب وسیعی از کیک ها و شیرینی ها وجود دارد که شامل تأثیراتی از دیگر آشپزی ها است و مواد اولیه سنتی اروپایی را با مواد مدیترانه ای و خاورمیانه ای، مانند "حلوا"، خمیر فیلو، خرما و گلاب ترکیب می کند. نمونه هایی
شامل کیک های سمولینا با طعم مرکبات هستند که با شربت مرطوب شده و در نانوایی های سفاردی به نام "بسبوسه"، "تیشپیشتی" یا "روانی" شناخته می شوند. بابکای "آشکنازی" به گونه ای تغییر یافته که شامل "حلوا" یا کرم شکلاتی، علاوه بر دارچین قدیمی، می شود. همچنین انواع مختلفی از کیک سیب وجود دارد. کوکی هایی که با خرماهای خرد شده ("معمول") تهیه می شوند، در کنار قهوه یا چای سرو می شوند، همان طور که در سرتاسر خاورمیانه رایج است. "کوگل" ("کوگل یروشالمی") یک نسخه اسرائیلی از پودینگ نودل سنتی، "کوگل" است که با شکر کاراملی و ادویه دار با فلفل سیاه تهیه می شود. این غذا در اصل یک تخصص از یهودیان آشکنازی یشو قدیم بود. معمولاً در یک فر بسیار کم دما به مدت یک شب پخته می شود و بعد از مراسم کنیسه در صبح شبات خورده می شود. "بورک ها" شیرینی های خوشمزه ای هستند که توسط یهودیان از ترکیه، بالکان و سالونیکا به اسرائیل آورده شده اند. این شیرینی ها از خمیری ترد در اشکال مختلف تهیه می شوند و معمولاً با دانه های کنجد روی آن ها تزئین می شود و با گوشت، نخود، پنیر، اسفناج، سیب زمینی یا قارچ پر می شوند. "بورک"ها در کیوسک ها، سوپرمارکت ها و کافه ها فر
وخته می شوند و در مراسم ها و جشن ها سرو می شوند و همچنین توسط آشپزهای خانگی تهیه می شوند. آن ها معمولاً به عنوان یک وعده غذایی سبک با تخم مرغ های آب پز و سالاد سبزیجات خرد شده سرو می شوند. یهودیان آشکنازی از وین و بوداپست سنت های پیچیده ای از تهیه شیرینی را به اسرائیل آوردند. "تارت ساخر" و "تارت لینزر" در نانوایی های حرفه ای فروخته می شوند، اما چیزکیک و "اشترودل" نیز در خانه پخته می شوند. دونات های ژله ای ("سوفگانیا") که به طور سنتی با مربای قرمز (مربا) پر می شوند، اما همچنین با کاستارد یا "دولچه د لچه" نیز پر می شوند، به عنوان خوراکی های حنوکا خورده می شوند. کوکی های "ارده"، کوکی هایی با منشأ اسرائیلی هستند که از "ارده"، آرد، کره و شکر تهیه می شوند و معمولاً با دانه های کاج تزئین می شوند. "روگلاخ" در اسرائیل بسیار محبوب است و معمولاً در اکثر کافه ها و نانوایی ها یافت می شود. این شیرینی همچنین یک خوراکی محبوب در میان یهودیان آمریکایی است. نان و ساندویچ. در جوامع یهودی یشو قدیم، نان در خانه پخته می شد. نانوایی های کوچک تجاری در اواسط قرن نوزدهم تأسیس شدند. یکی از اولین آن ها، نانوایی برمن بود که در سال ۱۸۷۵ تأ
سیس شد و از یک صنعت خانگی که نان و کیک خانگی برای زائران مسیحی تهیه می کرد، تکامل یافت. نانوایان ماهر که در میان مهاجران از اروپای شرقی و مرکزی در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به اسرائیل آمدند، نان های خمیر ترش دست ساز را معرفی کردند. از دهه ۱۹۵۰، نان های تولید انبوه جایگزین این نان ها شدند و نان های استاندارد و یارانه ای که به نام "لخم آحید" شناخته می شوند، تا دهه ۱۹۸۰ به طور عمده در دسترس بودند، زمانی که نانوایی های تخصصی دوباره شروع به تولید نان های غنی خمیر ترش به سبک اروپایی و نان هایی به سبک مدیترانه ای با عطرهایی مانند زیتون، پنیر، گیاهان یا گوجه فرنگی خشک شده کردند. اکنون انواع مختلفی زیادی از نان ها از نانوایی ها و کافه ها در دسترس است. نان "چلّا" به ویژه برای شبات خریداری یا آماده می شود. "چالا" معمولاً نانی غنی شده با تخم مرغ است که اغلب در سنت اشکنازی بافته شده، یا برای روش هشانا، سال نوی یهودی، گرد می شود. نان بافته شده که در شبات تهیه می شود، جشنواره های یهودیان یمنی در اسرائیل محبوب شده اند و می توان آن ها را به صورت منجمد در سوپرمارکت ها خریداری کرد. "یاخنون" خمیری بسیار نازک است که با روغن یا چربی برس
خورده و در دمای بسیار پایین به مدت یک شب پخته می شود و به طور سنتی با سس گوجه فرنگی خرد شده یا رنده شده، تخم مرغ های آب پز و "ژوگ" سرو می شود. "مالاواخ" دایره ای نازک از خمیر است که در تابه سرخ می شود. "کوبنه" خمیری است که در شب پخته می شود و به طور سنتی در صبح شبات سرو می شود. "لاهو" نانی اسفنجی و شبیه پنکیک است که از آرد و آب تخمیر شده تهیه می شود و در تابه سرخ می شود. یهودیان از اتیوپی نانی مشابه به نام "اینجرا" از آرد ارزن تهیه می کنند. نان "پیتا" نانی دو لایه و نان تخت یا جیبی است که در بسیاری از آشپزی های خاورمیانه و مدیترانه ای سنتی است. این نان به صورت ساده یا با پوششی از کنجد یا سیاه دانه یا "زعتر" پخته می شود. پیتا به روش های مختلفی استفاده می شود، مانند پر کردن با "فلافل"، سالاد یا انواع گوشت به عنوان میان وعده یا وعده غذایی سریع؛ پر کردن با "شنیتسل"، سالاد و سیب زمینی سرخ کرده برای ناهار؛ پر کردن با کرم شکلات به عنوان میان وعده برای دانش آموزان؛ یا خرد کردن به قطعات برای برداشتن "حمص"، بادمجان و سایر دیپ ها. "لافا" نانی بزرگ تر و نرم است که با پر کردن "فلافل" یا "شاورما" رول می شود. گروه های قومی
مختلف همچنان به پخت نان های تخت سنتی ادامه می دهند. یهودیان از جمهوری سابق شوروی گرجستان نان تخت "لاواش" را تهیه می کنند. شیرینی ها، آب نبات ها و تنقلات. "باقلوا" یک شیرینی پر از مغز است که از خمیر فیلو تهیه شده و با شربت شیرین می شود و در جشن ها در جوامع یهودی که از خاورمیانه آمده اند سرو می شود. این شیرینی همچنین معمولاً در رستوران ها به عنوان دسر همراه با فنجان های کوچک قهوه ترک سرو می شود. "کادایف" نوعی شیرینی است که از رشته های بلند و نازک رشته فرنگی پر شده با گردو یا پسته تهیه می شود و با شربت شیرین می شود؛ این شیرینی در کنار "باقلوا" سرو می شود. "کادایف" یک شیرینی است که از رشته های نودل نازک درست شده و با گردو یا پسته پر شده و با شربت شیرین می شود؛ این شیرینی در کنار "باقلوا" سرو می گردد. "معمول" شیرینی های کوچک و کره ای هستند که با خرما، پسته یا گردو (یا گاهی بادام، انجیر یا پرکننده های دیگر) پر می شوند. "اوزنه هامن" یک خمیر شیرینی است که با مغزهای خرد شده، کشمش، زردآلو خشک، خرما، "حلوا" یا مربای توت فرنگی پر شده و سپس در فر پخته می شود، که یک شیرینی مخصوص در پوریم است. شکل مثلثی آن ممکن است تحت تأث
یر تصاویر قدیمی از هامان باشد که کلاهی سه گوش بر سر داشت. تخمه آفتابگردان، که "گارینیم" (به معنای واقعی، دانه ها) نامیده می شوند، در همه جا، در گردش ها، در استادیوم ها و در خانه خورده می شوند و معمولاً به صورت پوست نکنده خریداری شده و با دندان شکسته می شوند. آن ها را می توان از فروشگاه ها و دکه های بازار که به فروش مغزها و دانه ها اختصاص دارند، تازه برشته خریداری کرد و همچنین در سوپرمارکت ها به صورت بسته بندی شده، همراه با دانه های کدو تنبل و هندوانه، پسته و بادام زمینی شکرپوشیده نیز یافت. "بامبا" یک خوراکی نرم و با طعم بادام زمینی است که مورد علاقه کودکان است و "بیسلی" یک خوراکی ترد است که از پاستا خشک سرخ شده تهیه می شود و در طعم های مختلفی از جمله باربیکیو، پیتزا، "فلافل" و پیاز فروخته می شود. "ملابی" یک پودینگ خامه ای است که از ترکیه آمده و با شیر یا شیر بادام (برای نسخه کوشر) و نشاسته ذرت تهیه می شود. این دسر به عنوان غذای خیابانی از دکه ها یا دکان ها، در لیوان یک بار مصرف با شربت غلیظ و تزیینات ترد مختلفی مانند پسته خرد شده یا نارگیل به فروش می رسد. محبوبیت آن باعث شده است که سوپرمارکت ها آن را در بسته
های پلاستیکی بفروشند و رستوران ها نسخه های غنی تر و پیچیده تری را با استفاده از تزیینات و چاشنی های مختلف مانند توت ها و میوه ها سرو کنند. "سهلاب" دسر مشابهی است که از ریشه های پودر شده ارکیده و شیر تهیه می شود. سالاد هندوانه با پنیر فتا یک دسر محبوب است و گاهی نعناع به سالاد اضافه می شود. "کرمبو" یک خوراکی مارشمالو پوشیده شده با شکلات است که فقط در زمستان فروخته می شود و یک جایگزین بسیار محبوب برای بستنی است. این خوراکی در فویل آلومینیومی رنگارنگ بسته بندی شده و شامل یک پایه بیسکویت گرد است که با یک قاشق کرم مارشمالو پوشیده شده و در شکلات پوشانده شده است. "میلکی" یک پودینگ لبنی محبوب است که در طعم های شکلات، وانیل و کافه موکا با لایه ای از خامه زده شده در بالای آن عرضه می شود. سس ها، ادویه ها و چاشنی ها. سس های تند مبتنی بر فلفل چیلی در غذاهای اسرائیلی بسیار رایج هستند و بر اساس فلفل های سبز یا قرمز تهیه می شوند. این سس ها با پیش غذاها، "فلافل"، خورش ها و گوشت های کبابی سرو می شوند و با "حمص" و "ارده" ترکیب می شوند. اگرچه این سس های تند عمدتاً از مهاجران شمال آفریقا و یمنی نشأت گرفته اند، اما اکنون به طور گس
ترده ای مصرف می شوند. "ژوگ" یک سس فلفل تند است که توسط یهودیان یمنی به اسرائیل آورده شده و به یکی از محبوب ترین چاشنی های اسرائیل تبدیل شده است. این سس به "فلافل" و "حمص" اضافه می شود و همچنین بر روی ماهی، پنیر سفید، تخم مرغ، سالامی یا ساندویچ های آووکادو برای افزایشتندی و طعم بیشتر پخش می شود. سایر سس های تند تهیه شده از فلفل های چیلی و سیر شامل "هریسا" از آشپزی تونسی و "فلفل چما" از جامعه یهودی لیبی در اسرائیل هستند. "آمبا" یک سس انبه ترشی شده است که توسط یهودیان عراقی معرفی شده و به طور معمول به عنوان چاشنی با "شاورما"، "کباب"، "میوراو یروشالمی" و "فلافل" و سالادهای سبزیجات استفاده می شود. آبمیوه های غلیظ تهیه شده از انگور، خرنوب، انار و خرما در مناطق مختلف رایج هستند و در خورش ها، سوپ ها یا به عنوان تزیین برای دسرهایی مانند "ملابی" و پودینگ برنج استفاده می شوند. شربت بادام طعم دار شده با گلاب یا عرق بهار نارنج یک طعم رایج برای دسرها است و گاهی به کوکتل هایی مانند "آراک" اضافه می شود. سماق، یک ادویه قرمز تیره است که با آسیاب کردن توت های خشک بوتهخ سماق، که بومی خاورمیانه است، به صورت پودر درشت تهیه می شود.
نوشیدنی ها. در اسرائیل، فرهنگ قهوه نوشی بسیار قوی است. قهوه به صورت فوری ("نس")، آیس کافی، لاته ("حفوخ")، اسپرسو به سبک ایتالیایی یا قهوه ترک تهیه می شود که گاهی با هل طعم دار می شود ("هل"). نویسندگان، هنرمندان و موسیقی دانان یهودی از آلمان و اتریش که قبل از جنگ جهانی دوم به اسرائیل مهاجرت کردند، مدل کافه وین با دکوراسیون سنتی، جو آرام، قهوه و شیرینی های آن را معرفی کردند. کافه ها در همه جا در مناطق شهری وجود دارند و به عنوان مکان هایی برای ملاقات و اجتماعی شدن و انجام کسب و کار عمل می کنند. تقریباً همه آن ها خوراکی های پخته شده و ساندویچ ها را سرو می کنند و بسیاری نیز وعده های غذایی سبک را ارائه می دهند. کافه های زنجیره ای و هم کافه های محلی در محله ها وجود دارند. بیشتر آن ها دارای فضای بیرونی هستند تا از آب و هوای مدیترانه ای اسرائیل بهره برداری کنند. تل آویو به ویژه به خاطر فرهنگ کافه نشینی خود شناخته شده است. چای نیز نوشیدنی ای است که به طور گسترده ای مصرف می شود و در کافه ها سرو گشته و در خانه نوشیده می شود. چای به روش های مختلفی تهیه می شود، از چای سیاه روسی و ترکی ساده با شکر، تا چای با لیمو یا شیر و
چای به سبک خاورمیانه با نعناع ("نانا") که به عنوان یک گزینه رایج در اکثر رستوران ها موجود است. چای با گلاب نیز رایج است. "لیمونانا"، نوعی لیموناد است که از لیموهای تازه فشرده و نعناع تهیه می شود و در اوایل دهه ۱۹۹۰ در اسرائیل ابداع شده و به یک خوراکی تابستانی در سراسر خاورمیانه تبدیل شده است. "ریمونانا" شبیه "لیمونانا" است و از آب انار و نعناع تهیه می شود. "سهلاب" یک پودینگ نوشیدنی است که زمانی از پیاز پودر شده ارکیده تهیه می شد اما امروزه معمولاً با نشاسته ذرت درست می شود. این نوشیدنی معمولاً در بازارها یا توسط فروشندگان خیابانی، به ویژه در زمستان فروخته می شود و با دارچین و پسته خرد شده تزئین می شود. آبجو مالت، که به عنوان آبجوی سیاه (בִירָה שְחוֹרָה، "بیره شخورا") شناخته می شود، یک نوشیدنی غیر الکلی است که از زمان های پیش از تأسیس اسرائیل در این کشور تولید می شود. گلدستار و مکابی از آبجوهای اسرائیلی هستند. اخیراً برخی از کارخانه های آبجوسازی کوچک شروع به تولید برندهای جدید آبجو، مانند Dancing Camel, Negev, و Can'an کرده اند. "آراک" یک نوشیدنی الکلی لبنانی (~40–63% Alc. Vol. /~80–126 proof) از خانواده نوشید
نی های انیس است که در اسرائیل و در سراسر خاورمیانه رایج است. این نوشیدنی شفاف، بی رنگ و بدون شکر است که طعم انیسون دارد و به عنوان یک "آپرکتیف" نیز شناخته می شود. این نوشیدنی معمولاً به صورت خالص یا مخلوط با یخ و آب سرو می شود که باعث می شود رنگ آن به رنگ شیری تبدیل شود. گاهی نیز با آب میوه گریپ فروت مخلوط می شود تا کوکتلی به نام "آراک اشکولیت" ایجاد کند. سایر مشروبات الکلی، برندی و مشروبات الکلی را می توان در سراسر کشور و در بسیاری از روستاها و شهرها یافت. شراب. اکثریت قریب به اتفاق اسرائیلی ها شراب را در حد اعتدال می نوشند و تقریباً همیشه در وعده های غذایی یا مناسبت های اجتماعی از آن استفاده می کنند.. اسرائیلی ها به طور متوسط حدود ۶٫۵ لیتر شراب در سال به ازای هر نفر می نوشند که نسبت به سایر کشورهای مدیترانه ای که شراب می نوشند، کم است، اما میزان مصرف سرانه از دهه ۱۹۸۰ به دلیل افزایش تولید شراب با کیفیت بالا در اسرائیل به منظور تأمین تقاضا، به ویژه برای شراب های نیمه خشک و خشک، در حال افزایش است. علاوه بر شراب های اسرائیلی، تعداد فزاینده ای از شراب ها از فرانسه، ایتالیا، استرالیا، ایالات متحده، شیلی و آرژانت
ین وارد می شوند. بیشتر شراب های تولید شده و مصرف شده از دهه ۱۸۸۰، شراب های شیرین و شراب کوشر بودند که با تأسیس شرکت شراب کارمل آغاز شد، تا دهه ۱۹۸۰، زمانی که پس از معرفی اولین شراب کارخانه شراب سازی ارتفاعات جولان، شراب های خشک یا نیمه خشک بیشتری تولید و مصرف شدند. این کارخانه شراب سازی اولین شراب هایی را که بر روی کشت و تولید شراب از کابِرنه ساوینیون، مرلو، ساوینیون بلان، شاردونه، پینوت نوآر، ریسلینگ سفید و گوورزترامینر تمرکز داشت، تولید کرد. این شراب ها کوشر هستند و در مسابقات بین المللی مدال های نقره و طلا کسب کرده اند. شراب اسرائیلی اکنون توسط صدها کارخانه شراب سازی تولید می شود که از کارخانه های کوچک بوتیک در روستاها تا شرکت های بزرگ که بیش از ۱۰ میلیون بطری در سال تولید می کنند و به سراسر جهان صادر می شوند، متغیر است. شراب های تهیه شده از میوه های غیر از انگور مانند انجیر، گیلاس، انار، کارا و خرما نیز در این کشور رایج هستند. غذاهای غیر کوشر. در اسرائیل کثرت گرا، غذاهایی که در قوانین غذایی یهودی ("کاشروت") و قوانین غذایی مسلمانان ("حلال") به طور مختلف ممنوع شده اند، ممکن است در آشپزی متنوع این کشور گنجان
ده شوند. اگرچه بخشی از آن ها به طور قانونی محدود شده اند، گوشت خوک و صدف ها در بسیاری از رستوران های غیرکوشر موجود است (تنها حدود یک سوم رستوران های اسرائیل مجوز کوشر دارند) و برخی فروشگاه ها در سراسر کشور، از جمله زنجیره های سوپرمارکت Maadaney Mizra, Tiv Ta'am و Maadanei Mania که به طور گسترده ای پخش شده اند. یک اصطلاح مدرن عبری برای گوشت خوک، «گوشت سفید» است. با وجود محدودیت های مذهبی یهودی و مسلمان در مصرف گوشت خوک، مصرف گوشت خوک به ازای هر نفر در سال 2009 بود. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۸ گزارش داد که حدود نیمی از یهودیان اسرائیلی همیشه "کاشروت" را رعایت نمی کنند. تساهل غیرمعمول اسرائیل نسبت به محدودیت های مذهبی غذایی خود ممکن است از این واقعیت ناشی شود که برخی از کتاب های آشپزی عبری یسرائیل آهرونی در دو نسخه منتشر می شوند: نسخه های کوشر و غیرکوشر. بیرون غذا خوردن. غذاهای خیابانی. در اسرائیل، مانند بسیاری از کشورهای دیگر خاورمیانه، «غذای خیابانی» نوعی فست فود است که گاهی به معنای واقعی کلمه در حالی که در خیابان ایستاده اید، خورده می شود، در حالی که در برخی موارد مکان هایی برای نشستن وجود دارد. در زیر برخی از غذ
اهایی که معمولاً به این روش خورده می شوند، آورده شده است: "فلافل" توپک ها یا کباب های سرخ شده ای از نخود یا باقالی ادویه دار و له شده هستند و یکی از غذاهای خیابانی رایج در خاورمیانه به شمار می روند که با آشپزی اسرائیلی شناخته شده اند. "فلافل" معمولاً در نان پیتا سرو می شود و با ترشی، "ارده"، "حمص"، سالاد سبزیجات خرد شده و اغلب "حریرف"، یک سس تند، همراه است که نوع آن بسته به منبع تهیه کننده "فلافل" متفاوت است. تنوع گوناگونی از "فلافل" وجود دارد که شامل "فلافل" سبز است که شامل جعفری و گشنیز می باشد، "فلافل" قرمز که با "فلفل چومه" تهیه می شود، "فلافل" زرد که با زردچوبه تهیه می گردد و "فلافل" پوشیده شده با دانه کنجد است. "شاورما" (از "çevirme" به معنای «چرخش» در ترکی) معمولاً در اسرائیل با بوقلمون تهیه می شود و چربی بره به آن اضافه می گردد. گوشت "شاورما" برش داده شده و مزه دار می شود و سپس بر روی یک سیخ بزرگ چرخان کباب می شود. گوشت پخته شده از روی سیخ تراشیده می شود و در نان پیتا با "حمص" و "ارده" یا با تزیینات اضافی مانند حلقه های پیاز تازه یا سرخ شده، سیب زمینی سرخ کرده، سالاد و ترشی ها قرار می گیرد. نسخه های ر
ستوران های باکیفیت تر بر روی نان تخت باز، "لافا"، با نوارهای استیک، بادمجان کبابی و سالادها سرو می شوند. "شکشوکا"، که در اصل صبحانه ای برای کارگران است که توسط یهودیان شمال آفریقا در اسرائیل محبوب شده، به سادگی از تخم مرغ های سرخ شده در سس گوجه فرنگی تند تهیه می شود و می توان از سایر مواد گیاهی یا سوسیس به دلخواه در آن استفاده کرد. "شکشوکا" معمولاً در همان تابه ای که پخته می شود سرو می گردد و با برش های ضخیم نان سفید برای جذب سس و در کنار آن با سالاد همراه است. انواع مدرن شامل دستوری ملایم تر است که با اسفناج و فتا بدون سس گوجه فرنگی تهیه می شود و "شکشوکای" تند که شامل فلفل های شیرین و تند و گشنیز است. "شکشوکا" در پیتا "شکشوکا بی پیتا" نامیده می شود. "کباب مخلوط اورشلیم"، یا "می اوراو یروشلمی"، شامل کباب مخلوطی از جگر مرغ و گوشت بره با پیاز، سیر و ادویه جات است. این غذا یکی از محبوب ترین و سودآورترین غذاهای خیابانی در اورشلیم به شمار می رود. اگرچه منشأ این غذا در اورشلیم است، اما امروزه در تمام شهرها و روستاهای اسرائیل رایج است. "بگِل اورشلیم"، برخلاف بگِل های گرد و آب پز و پخته شده که توسط یهودیان آشکنازی مح
بوب شده اند، شکل بلند و بیضی دارند و از خمیر نان تهیه می شوند. این بگِل ها با "زعتر" یا دانه کنجد پوشانده شده و نرم، چسبناک و شیرین هستند. آن ها به عنوان یک تنقلات محبوب برای تماشاگران مسابقات فوتبال تبدیل شده اند و همچنین در هتل ها و در خانه سرو می شوند. "ملابی" یک پودینگ خامه ای است که از ترکیه نشأت گرفته و با شیر یا خامه و نشاسته ذرت تهیه می شود. این دسر به عنوان غذای خیابانی از دکه ها یا غرفه ها فروخته می شود و در فنجان های یک بار مصرف با شربت شیرین غلیظ و تزیینات ترد مختلفی مانند پسته خرد شده یا نارگیل سرو می شود. محبوبیت آن باعث شده است که سوپرمارکت ها آن را در بسته های پلاستیکی بفروشند و رستوران ها نسخه های غنی تر و پیچیده تری با استفاده از تزیینات و garnishes مختلف مانند توت ها و میوه ها ارائه دهند. "سحلب" دسر مشابهی است که از ریشه های پودری ارکیده ها و شیر تهیه می شود. "سابیخ" یک ساندویچ سنتی است که توسط یهویان مزراحی به اسرائیل معرفی شده و در کیوسک های سراسر کشور، به ویژه در رمت گان، جایی که برای اولین بار معرفی شد، فروخته می شود. "سابیخ" یک پیتا است که با بادمجان سرخ شده، تخم مرغ آب پز، سالاد، "ارد
ه" و ترشی پر شده است. ساندویچ تونسی معمولاً از یک باگت با پرکننده های مختلفی تهیه می شود که ممکن است شامل تن ماهی، تخم مرغ، لیمو ترشی، سالاد و فلفل سبز تند سرخ شده باشد. مکان هایی برای غذا خوردن. در اسرائیل هزاران رستوران، غذاخوری های غیررسمی، کافه ها و بارها وجود دارد که انتخاب های گسترده ای در زمینه غذا و سبک های آشپزی ارائه می دهند. مکان های غذاخوری که به طور خاص اسرائیلی هستند شامل موارد زیر می شوند: ایستگاه های "فلافل" یا کیوسک ها در هر محله ای رایج هستند. فروشندگان "فلافل" برای متمایز شدن از رقبای خود با هم رقابت می کنند و این منجر به ارائه ویژه اضافی مانند چیپس، بادمجان سرخ شده، سالاد و ترشی ها با قیمت یک وعده "فلافل" می شود. "حمصیه (Hummusia)" رستورانی است که عمدتاً "حمص" را با انتخاب محدودی از مخلفات مانند "ارده"، تخم مرغ آب پز، "فلافل"، پیاز، ترشی، سس لیمو و سیر و نان پیتا یا "نان تابون" ارائه می دهد. "می ساده می زراهیت" (به معنای واقعی "رستوران شرقی") به رستوران های یهودیان مزراحی، خاورمیانه ای یا عربی اشاره دارد. این رستوران ها محبوب و نسبتاً ارزان معمولاً مجموعه ای از سالادهای "مزه" را ارائه می د
هند که با گوشت کبابی و سیب زمینی سرخ کرده و دسر ساده ای مانند موس شکلاتی همراه است. "استیک یات" کباب فروشی هایی هستند که مرغ، بوقلمون یا گوشت بره را به صورت استیک، "شیشلیک"، "کباب" و حتی "کباب مخلوط اورشلیم" در نان پیتا یا "نان تابون" به فروش می رسانند. آشپزی تعطیلات. روز سبت. شام های شب جمعه (شب شبات) معمولاً وعده های غذایی خانوادگی و اجتماعی هستند. به همراه غذاهای محبوب خانوادگی و با توجه به زمینه قومی، غذاهای سنتی مانند نان "چالاه"، سوپ مرغ، سالادها، خوراک های مرغ یا گوشت و کیک ها یا میوه ها برای دسر سرو می شود. ناهار شبات نیز یک وعده اجتماعی مهم است. از زمان های باستان، جوامع یهودی در سرتاسر جهان خورش های گوشتی را ابداع کرده اند که قبل از روشن کردن شمع ها که نشان دهنده آغاز شبات در شب جمعه است، شروع به پخت می کنند تا با مقررات مذهبی برای رعایت شبات مطابقت داشته باشند. در اسرائیل مدرن، این وعده غذایی مملو از تنوع های مختلف، هنوز در روز شبات خورده می شود، نه تنها در خانه های مذهبی، بلکه در برخی رستوران ها نیز در طول هفته سرو می شود. مواد اولیهٔ این غذا گوشت و لوبیا یا برنج است که از شب قبل روی اجاق گاز یا "
بلچ (blech)" یا در فر با حرارت ملایم پخته شده اند. "چولنت" اشکنازی معمولاً شامل گوشت، سیب زمینی، جو و لوبیا و گاهی "کیشکه" و چاشنی هایی مانند فلفل و پاپریکا است. "هامین" یهودیان سفاردی شامل مرغ یا گوشت، برنج، لوبیا، سیر، سیب زمینی های شیرین یا معمولی، ادویه هایی مانند زردچوبه و دارچین و تخم مرغ های کامل در پوست معروف به "هامینادوس" است. یهودیان مراکشی انواع مختلفی از این غذا به نام "دافینا" یا "سخینه" (یا "س′خینه") با گوشت، پیاز، مغز استخوان، سیب زمینی، نخود، دانه های گندم، تخم مرغ و ادویه هایی مانند زردچوبه، زیره، پاپریکا و فلفل تهیه می کنند. یهودیان عراقی "تبیط" را با استفاده از مرغ و برنج آماده می کنند. برای دسرها یا گردهمایی های غیررسمی در شبات، نان پزهای خانگی هنوز در روزهای جمعه انواع مختلفی از کیک ها را می پزند تا در شبات از آنها لذت ببرند، یا از نانوایی ها یا فروشگاه ها خریداری می کنند، کیک هایی مانند کیک اسفنجی، کیک سمولینا با طعم مرکبات، "بابکا" دارچینی یا شکلاتی و کیک های میوه و آجیلی. روش هشانا. روش هشانا، سال نو یهودی، با وعده های غذایی جشنواره ای خانوادگی و غذاهای نمادین به طور گسترده ای جشن گرف
ته می شود. شیرینی تم اصلی است و شام های روش هشانا معمولاً با سیب های غوطه ور در عسل آغاز می شود و با کیک عسل به پایان می رسد. "چالاه" معمولاً گرد است، اغلب با کشمش تزئین شده و روی آن عسل ریخته می شود و با سایر میوه ها و سبزیجات نمادین، مانند انار، هویج، تره و چغندر به عنوان پیش غذا خورده می شوند. غذاهای ماهی که نماد فراوانی هستند، در این جشن سرو می شوند؛ به عنوان مثال، ماهی گفیلت برای اشکنازی ها سنتی است، در حالی که یهودیان مراکشی غذاهای ماهی تند به نام "خرایم" را تهیه می کنند. کیک عسل ("لکاچ") معمولاً به عنوان دسر سرو می شود و با چای یا قهوه همراه است. غذاهایی که با آب انار پخته می شوند در این دوره رایج هستند. حنوکا. جشن حنوکا با مصرف غذاهای سنتی غذاهای حنوکا که در روغن سرخ می شوند، جشن گرفته می شود تا معجزه ای را که در آن مقدار کمی روغن کافی برای یک روز به مدت هشت روز دوام آورد، گرامی بدارند. دو غذای محبوب حنوکا، پنکیک های سیب زمینی "لویوت"، که به نام ییدیش "لاتکه" نیز شناخته می شوند، و دونات های ژله ای هستند که در زبان عبری به عنوان "سوفگانیوت"، در زبان ییدیش به "عنوان پونتشکِس" یا در زبان لادینو به عنوان
"بیموئلو" شناخته می شوند، زیرا این دونات ها در روغن سرخ می شوند. پنکیک های حنوکا از مواد مختلفی تهیه می شوند، از سیب زمینی یا پنیر سنتی گرفته تا نوآوری های مدرن تر، از جمله ذرت، اسفناج، کدو و سیب زمینی شیرین. نانوایی های اسرائیل علاوه بر ژله توت فرنگی، انواع جدیدی از مواد پرکننده برای "سفگانیوت" را رواج داده اند، که شامل کرم شکلاتی، وانیلی یا کاپوچینو و غیره می شود. در سال های اخیر، "سفگانیوت های" کوچک تر نیز به دلیل نگرانی های مربوط به کالری ظاهر شده اند. تو بیشوات. تو بی شوات یک تعطیلات یهودی کوچک است که معمولاً در اواخر ژانویه یا اوایل فوریه برگزار می شود و «سال نو درختان» را نشان می دهد. آداب و رسوم آن شامل کاشت درختان و خوردن میوه های خشک و آجیل، به ویژه انجیر، خرما، کشمش، خسک و بادام است. بسیاری از اسرائیلی ها، چه مذهبی و چه سکولار، این روز را با یک سِدِر تو بیشواتِ الهام گرفته از کابالیست ها جشن می گیرند که شامل ضیافتی از میوه ها و چهار جام شراب است، طبق مراسمی که در "هاگادوت" ویژه ای که به همین منظور از هاگادای فصح الگوبرداری شده است، ارائه می شود. پوریم. جشن پوریم نجات یهودیان از توطئه هامان برای ناب