Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شروع نبرد. در دوم ژوئیه سال ۱۱۵۶ امپراتور توبا درگذشت. یازده روز بعد از آن جناح اینسی به محل اقامت امپراتور سوتوکو در اطراف پایتخت حمله کرد و پس از ۴ ساعت نبرد به پیروزی رسید. امپراتور سوتوکو پس از شکست تبعید شد و قرار بود که فوجیوارا نو یوریناگا نیز تبعید شود که قبل از آن به مرگ طبیعی درگذشت. میناموتو نو تامه یوشی و تایرا نو تاداماسا گردن زده شدند و میناموتو نو تامه تومو نیز تبعید شد. این اولین جنگ بود که در کیوتو رخ داد. پسر فوجیوارا نو تادامیچی، جیئن که راهب بود در کتاب گوکانشو نوشته است. «از شورش هوگن عصر شورش ها آغاز شد و قدرت به دست خاندان های سامورایی افتاد.»
فوجیوارا نو تادامیچی ; – ) نایب السلطنه، خوشنویس اهل ژاپن بود. در شورش هوگن در سال ۱۱۵۶ میلادی وی در جبهه امپراتور گو شیراکاوا بود در صورتیکه برادر وی فوجیوارا نو یوریناگا در طرف امپراتور سوتوکو بود. وی پدر جیئن راهب بودایی و تاریخدان ژاپن بود.
نوآوری تأثیرات گسترده و طولانی­ مدتی روی قابلیت دوام یک شرکت دارد. برای یک شرکت، طراحی و نوآوری مستمر محصولات و همینطور ارائه محصولات موفق جدید انگیزه لازم برای تضمین رشد کسب ­وکار شرکت ارائه می­کند. به ویژه در طول دوره رکود اقتصادی، معرفی سریع محصولات جدید به بازار می­تواند به شرکت­ها در حفظ سودآوری کمک کند و در بسیاری از موارد حتی می­تواند به شرکت در تبدیل شکست خود به موفقیت نیز کمک نماید. شرکت­های برتر در فهرست نوآورترین شرکت­های موجود در جهان دارای ایده­ های خلاق هستند و ارزش­های جدیدی را در محصولاتشان ایجاد می­کنند، روابط کاربر و خدمات کلی را ارائه می­دهند. موردکاوی­های نوآوری شرکت­ها همچنین نشان می­دهد اجرای اثربخش نوآوری محصول یا توسعه خدمات نه تنها شاهراهی برای بقای یک شرکت است بلکه همچنین انگیزه مهمی برای حفظ رقابت­ پذیری می­باشد. استراتژی­های نوآوری را می­توان به سه دسته طبقه­ بندی کرد: 1) یک استراتژی نوآوری در دسته­ ی استراتژی نوآوری تکنولوژی (فنی) قرار می­گیرد اگر نسبت مخارج R&amp;D به کل درآمد بیشتر از سایر شرکت­­های موجود در آن کسب­ وکار باشد. به علاوه، شرکت­هایی که یک استراتژی نوآوری تکنولوژی ر
ا به کار می­برند، به شدت از علائم تجاری، حق امتیاز، و حقوق پتنت خود حفاظت می­کنند. آن­ها اغلب تکنولوژی جدیدی را برای بهبود محصولات یا روش­های ساخت و تولید معرفی می­کنند و به طور مر روش­ها یا رویه­ های کاری تولید و کارآیی خود را به منظور دستیابی به اهداف شرکت بهبود می­دهند. 2) استراتژی نوآوری به عنوان استراتژی نوآوری محصول دسته ­بندی می­گردد که شرکت­ها بتوانند محصولات یا خدمات نوآورانه­­ ای ارائه دهند، محصولات فعلی را طراحی مجدد کرده یا بهبود بخشند، خطوط محصول فعلی را گسترش دهند یا خطوط محصول جدیدی را برای معرفی محصولات منحصربه­ فرد اضافه کنند. مهمتر این که محصولاتی که با استفاده از این استراتژی­ها طراحی می­شوند با الگوهای کاربرد و مصرف مشتری بسیار سازگار هستند. استراتژی­های نوآوری در مدیریت، استراتژی­های مورد استفاده­ی شرکت برای تغییر و انطباق با تغییرات محیطی، ساخت و مدیریت کانال­های بازاریابی، حل اثربخش شکایت­های مشتری می­باشند. آن­ها همچنین به طور فراوان روش­هایی برای ارتقاء عملکرد سازمان اتخاذ می­کنند که از آن جمله می­توان به مواردی مانند تشویق کارکنان به نوآوری کردن از طریق دادن حقوق خوب یا اعطای سود به
آن­ها، یا استفاده از ارزشیابی­ های عملکرد به منظور ارزیابی خروجی­های نوآوری کسب­ شده توسط دپارتمان R&amp;D اشاره کرد (Hsu،2012)..
تصویربرداری عصبی یا تصویربرداری مغز استفاده از تکنیک های مختلف به منظور عکس برداری به طور مستقیم یا غیرمستقیم از ساختار، عملکرد یا فارماکولوژی دستگاه عصبی است. این رشته، رشته ای نسبتاً جدید بین رشته های پزشکی، علوم اعصاب و روان شناسی است. پرتوشناسی عصبی (Neuroradiology) با تصویربرداری عصبی (Neuroimaging) متفاوت است. تصویربرداری عصبی به دو دستهٔ گسترده تقسیم می شود: برای مثال، تصویربرداری کارکردی، امکان پردازش اطلاعات توسط کانون هایی از مغز به منظور تجسم مستقیم را فراهم می سازد. چنین پردازشی باعث افزایش سوخت و ساز منطقهٔ درگیر در مغز و متمایز شدن آن ها حین اسکن می شود. یکی از کاربردهای بحث برانگیزتر تصویربرداری عصبی، مطالعه پیرامون "شناسایی فکر" یا ذهن خوانی است. تاریخچه. نخستین فصل تاریخچهٔ تصویربرداری عصبی به آنجلو موسو، عصب شناس ایتالیایی برمی گردد که با طرح ایدهٔ "تعادل گردشی انسانی" می تواند به صورتی غیرتهاجمی به سنجش توزیع مجدد خون طی فعالیت های عاطفی و فکری بپردازد. با این حال، با وجود این که تنها به طور خلاصه توسط ویلیام جیمز در سال ۱۸۹۰ ذکر شد، اما جزئیات و نکات ریز این تعادل و آزمایش های موسو، نوشتهٔ
استفانو ساندرونه و همکارانش تا حد زیادی ناشناخته باقی ماند. در سال ۱۹۱۸ والتر دندی، جراح مغز و اعصاب آمریکایی، تکنیک بطنی را معرفی کرد. تصاویر پرتو ایکس دستگاه بطنی درون مغز از طریق تزریق مستقیم هوای فیلتر شده به یک یا هر دو بطن جانبی مغز به دست می آید. دندی همچنین مشاهده کرد که هوای وارد شده به فضای زیرعنکبوتیه از طریق شکاف فقراتی کمری می تواند وارد بطن مغزی شده و همچنین فضاهای سیال مغزی-نخاعی در اطراف مرکز مغز و سطح آن را نشان داد. این روش پنوموآنسفالوگرافی نامیده می شد. در سال ۱۹۲۷، آنتونیو اگاس مونیس به معرفی آنژیوگرافی مغزی پرداخت، که طی آن هر دو عروق خونی طبیعی و غیرطبیعی مغز و اطراف آن را با دقت بسیار بالا دید. در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ آلن کورماک و گادفری هانسفیلد به ارائهٔ توموگرافی محوری کامپیوتری شده (CAT یا CT scanning) پرداخته و تصاویر آناتومیک مغزی دقیق تری با اهداف تشخیصی و تحقیقاتی در دسترس قرار گرفت. کورمک و هونسفیلد جایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را برای کار خود به دست آوردند. بلافاصله پس از معرفی CAT در اوایل دههٔ ۱۹۸۰، توسعهٔ پرتولیگاندها امکان انجام مقطع نگاری رایانه ای تک فوتونی (SPECT) و برش
نگاری با گسیل پوزیترون (PET) مغز را فراهم کرد. همزمان، کمی زودتر یا بعدتر، تصویربرداری پرتو مغناطیسی (MRI یا اسکن MR) توسط محققان از جمله پیتر منسفیلد و پال لاتربور ابداع شد که جایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را در سال ۲۰۰۳ را دریافت کردند. در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ ام آرآی به صورت بالینی معرفی شد و در دههٔ ۱۹۸۰ یک انفجار حقیقی از برنامه های تدوین فنی و برنامه های تشخیصی ام آرآی صورت گرفت. دانشمندان به زودی متوجه شدند که تغییرات وسیع جریان خون که قابل اندازه گیری با PET بودند می توانستند توسط نوع صحیحی از ام آرآی نیز تصویربرداری شوند. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی کارکردی (fMRI) متولد شده و از دههٔ ۱۹۹۰، fMRI به دلیل آسیب های کم آن، عدم تابش پرتو و دسترسی نسبتاً گسترده، در حوزهٔ تصویربرداری مغزی غالب شد. در اوایل دههٔ ۲۰۰۰، موضوع تصویربرداری عصبی به مرحله ای رسید که در آن کاربرد عملی کاربردی تصویربرداری عصبی عملکردی امکان پذیر بود. زمینهٔ کاربردی اصلی، فرم های خام واسط مغز و رایانه است. علائم. تصویربرداری عصبی به دنبال یک معاینهٔ عصبی ایجاب می گردد که طی آن، پزشک دلیلی برای مطالعهٔ دقیق تر فرد بیماری که اختلال عصبی دا
شته یا احتمال می رود داشته باشد، یافته است. یکی از شایع ترین مشکلات عصبی که فرد ممکن است تجربه کند، سنکوپ ساده است. در موارد سنکوپ ساده که در آن، پیشینهٔ بیمار فاقد هر گونه علائم عصبی دیگری است، یک معاینهٔ عصبی برای تشخیص کفایت می نماید، اما تصویربرداری عصبی تجویز نمی شود، زیرا احتمال یافتن علتی در دستگاه عصبی مرکزی بسیار پایین بوده و بعید است این روش برای بیمار مفید باشد. تصویربرداری عصبی، برای بیماران مبتلا به سردرد پایدار، که به عنوان میگرن تشخیص داده می شوند، تجویز نمی گردد. مطالعات نشان می دهد که حضور میگرن خطر ابتلا به بیماری داخل جمجمه را افزایش نمی دهد. تشخیص میگرن که فقدان مشکلات دیگری مانند papilledema را نشان می دهد، نیازی به تصویر برداری عصبی ندارد. در حین انجام یک تشخیص دقیق، پزشک باید در نظر بگیرد که آیا سردرد مزبور، علتی غیر از میگرن داشته و ممکن است نیاز به تصویربرداری عصبی باشد یا خیر. یکی دیگر از نشانه های لزوم تصویربرداری عصبی، جراحی استریوتاکتیک CT یا MRI یا PET جراحی رادیولوژیک برای درمان تومورهای داخل جمجمه ای، ناهنجاری های عروق کرونری و سایر شرایط قابل درمان توسط جراحی است. تکنیک های تص
ویربرداری مغز. توموگرافی محوری محاسبه شده. اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) یا "توموگرافی محوری محاسبه شده" (CAT) از یک سری پرتو ایکس حول سر بیمار از جهات مختلف استفاده می کند. سی تی اسکن، که به طور معمول برای مشاهدهٔ سریع آسیب های مغزی مورد استفاده قرار می گیرد، از یک برنامهٔ کامپیوتری بهره می گیرد که محاسبات یکپارچهٔ عددی (تبدیل رادیون معکوس) را بر روی یک سری اندازه گیری پرتو ایکس انجام می دهد، تا مشخص شود چه مقدار پرتو ایکس در حجم کوچکی از مغز، جذب شده است. به طور معمول این اطلاعات به صورت قطعی از مغز ارائه می شوند. تصویربرداری نوری پراکنده. تصویربرداری نوری پراکنده (DOI) یا توموگرافی نوری پراکنده (DOT) یک روش تصویربرداری پزشکی است که از نور نزدیک به فروسرخ برای تولید تصاویری از بدن استفاده می کند. این روش میزان جذب نوری هموگلوبین را اندازه گیری کرده و بر طیف جذبی هموگلوبین که بسته به میزان اکسید شدن آن متفاوت است، تکیه دارد. با استفاده از بررسی واکنش به تحریک بصری در افراد مورد مطالعه با هر دو تکنیک، با نتایج کاملاً مشابه، توموگرافی نوری پراکنده (HD-DOT) مستقیماً با fMRI مقایسه شد. همچین HD-DOT از لحاظ وظایف
زبانی و اتصال کارکردی حالت استراحت، با fMRI مقایسه شد. سیگنال نوری رویداد-محور. سیگنال نوری مربوط به رویداد (EROS) که با بهره گیری از نور فروسرخ از طریق فیبرهای نوری، برای اندازه گیری تغییرات خواص اپتیکی مناطق فعال قشر مغزی، عمل می کند. درحالی که تکنیک هایی مانند تصویربرداری نوری توزیع شده (DOT) و اسپکتروسکوپی نزدیک به فروسرخ (NIRS) به اندازه گیری میزان جذب نوری هموگلوبین پرداخته، و بنابراین بر اساس جریان خون هستند. EROS از خواص پراکندگی نورون ها بهره گرفته و در نتیجه، اندازه گیری دقیق تری از فعالیت سلولی صورت می دهد. EROS می تواند به بررسی فعالیت مغز در چند میلی متر (از نظر فضایی)، و در عرض چند میلی ثانیه (از نظر زمانی)، اقدام نماید. بزرگ ترین ناکامی آن، عدم توانایی تشخیص فعالیت در عمقی بیش از چند سانتی متر است. EROS یک روش جدید و نسبتاً ارزان است که به موضوع بررسی، آسیبی وارد نمی آورد. این فناوری در دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین ساخته شده است که در حال حاضر در آزمایشگاه شناختی عکس برداری عصبی گابریل گراتون و مونیکا فابیاتی استفاده می شود. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI
) از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای تولید تصاویر دوبعدی یا سه بعدی با کیفیت بالا از ساختار مغز بدون استفاده از پرتوهای یونیزان (پرتو ایکس) یا ردیاب های رادیواکتیو بهره می گیرد. در واقع ام آرآی روشی است که از خاصیت مغناطیسی بافت ها استفاده کرده و تولید تصویر می کند. اصول پایهٔ MRI بر این اساس است که هسته های بعضی از عناصر، وقتی در میدان مغناطیسی قوی قرار می گیرند، با نیروی مغناطیسی در یک راستا قرار می گیرند. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی (fMRI) و برچسب گذاری فقراتی شریانی (ASL) بر خواص پارامغناطیسی هموگلوبین اکسید شده و دگزا اکسید شده، جهت مشاهدهٔ تصاویری از تغییر جریان خون در مغز، در ارتباط با فعالیت عصبی، متکی هستند. این امر، امکان تولید تصاویری در حین انجام وظایف مختلف یا حالت استراحت را می دهد، که منعکس کنندهٔ ساختارهای فعال مغزی (و چگونگی عملکرد آن ها)، است. طبق فرضیهٔ اکسیژناسیون، تغییرات مصرف اکسیژن در جریان خون هر منطقه از مغز در طول فعالیت شناختی یا رفتاری را می توان با نورون های منطقه ای که در ارتباط مستقیم با وظایف شناختی و رفتاری مورد بررسی هستند، م
رتبط دانست. بیشتر اسکنرهای FMRI این امکان را می دهند که در قالب تصاویر مختلف بصری، صداها و محرک های لمسی و از طریق اقدامات مختلف، مانند فشار یک دکمه یا حرکت دادن یک جوی استیک ارائه شوند. در نتیجه، fMRI می تواند برای نشان دادن ساختارها و فرایندهای مغز مرتبط با ادراک، تفکر و عمل استفاده شود. وضوح fMRI در حال حاضر حدود ۲–۳ میلی متر است که محدود به گسترش مکانی واکنش همودینامیک به فعالیت عصبی است. این فناوری به جهت مطالعهٔ الگوهای فعال سازی مغز تا حد زیادی جایگزین PET شده است. با این حال PET،از مزیت قابل توجه توانایی تصویرسازی لیگاندهای گیرنده رادیویی برخوردار است. (لیگاندهای گیرنده به هر مادهٔ شیمیایی گفته می شود که به گیرنده ها می چسبد). fMRI علاوه بر زمینهٔ تحقیقات روی افراد سالم به طور فزاینده ای برای تشخیص پزشکی بیماری ها نیز استفاده می شود. از آنجا که fMRI به شدت به مصرف اکسیژن در جریان خون حساس است، به تغییرات اولیه ناشی از ایسکمی (جریان خون غیرطبیعی پایین) در مغز، مانند تغییرات ناشی از سکتهٔ مغزی، بسیار حساس است. تشخیص زودهنگام انواع خاصی از سکتهٔ مغزی در علم اعصاب به طور فزاینده ای مهم است، زیرا ممکن است
در چند ساعت نخستِ پس از انواع خاصی از سکتهٔ مغزی، داروهای خاصی را استفاده نمود که قادر به باز کردن لخته های خون شود، اما استفاده از همان دارو، چند ساعت پس از آن خطرناک باشد. تغییرات مغزی دیده شده در fMRI می تواند به تصمیم گیری پزشک در درمان کمک کند. با توجه به دقت بین ۷۲٪ تا ۹۰٪ تکنیک های fMRI با احتمال خطای تنها ۰٫۸٪، این تکنیک ها می توانند تصمیم بگیرند که کدام یک از مجموعه تصاویر شناخته شده مورد نظر است. مغناطیس فلوگرافی. Magnetoencephalography) MEG) یک روش تصویربرداری است که برای اندازه گیری میدان مغناطیسی تولید شده توسط فعالیت الکتریکی در مغز از طریق دستگاه های بسیار حساس مانند دستگاه های تداخل کوانتمی ابررسانا (SQUIDs) و مغناطیس سنج های آزاد کننده اسپین تبادلگر اسپین (SERF) استفاده می شود. MEG (به عنوان مثال در مقایسه با fMRI) اندازه گیری بسیار مستقیم فعالیت الکتریکی عصبی را با رزولوشن زمانی بسیار بالا اما نسبتاً کم وضوح فضایی اندک، ارائه می دهد. مزیت اندازه گیری میدان های مغناطیسی تولید شده توسط فعالیت عصبی این است که احتمال تخریب آن ها توسط بافت های اطراف (به ویژه جمجمه و پوست سر) نسبت به میدان های الک
تریکی اندازه گیری شده توسط الکتروانسفالوگرافی (EEG) کمتر است. به ویژه، می توان نشان داد که میدان مغناطیسی ایجاد شده ناشی از فعالیت الکتریکی تحت تأثیر بافت اطراف سر قرار نمی گیرند، آن هم زمانی که سر به عنوان مجموعه ای از پوسته های کروی متحرک مدل سازی می شود، که هر یک از آن ها یک هادی همجنسگرای ایزوتروپیک است. سرهای سالم غیر کروی هستند و عمدتاً دارای رسانایی ناهمسانگرد هستند (خصوصاً ماده سفید و جمجمه). در حالی که ناهمسانگردی جمجمه اثرات ناچیزی بر MEG دارد (بر خلاف EEG)، ناهمسانگردی ماده سفید به شدت روی سنجش صورت گرفته توسط MEG برای منابع شعاعی و عمیق تأثیر می گذارد. با این حال توجه داشته باشید که در این مطالعه جمجمه به صورت یکنواخت ناهمسانگرد در نظر گرفته شده است، که برای یک سر واقعی اینطور نیست. ضخامت مطلق و نسبی لایه های diploe و لایه های جدولی در بین استخوان های جمجمه و درون آن ها متفاوت است. این باعث می شود که MEG نیز تحت تأثیر ناهمسانگردی جمجمه قرار گیرد، اگرچه احتمال تأثیرگذاری آن به اندازه EEG نیست. کاربردهای زیادی برای MEG وجود دارد، از جمله کمک به جراحان در تعیین محل آسیب، کمک به محققان در تعیین عملکرد
بخش های مختلف مغز، نوروفیدبک و غیره. توموگرافی گسیل پوزیترون. توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) و توموگرافی انتشارات پوزیترون مغز، به سنجش میزان انتشار مواد شیمیایی دارای متابولیسم فعال رادیواکتیوی که در جریان خون تزریق شده است، می پردازد. داده های انتشار یافته برای تولید تصاویر دو -یا سه- بُعدی از توزیع مواد شیمیایی در مغز، به صورت کامپیوتری پردازش می شوند. رادیوایزوتوپ های انتشار پوزیترون با استفاده از یک سیکلوترون تولید می شوند و مواد شیمیایی با این اتم های رادیواکتیو برچسب گذاری می شوند. ترکیب برچسب گذاری شده، به نام "رادیوتراپی"، به داخل جریان خون تزریق می شود و سرانجام راه خود را به مغز می رساند. سنسورهای اسکنر PET فعالیت رادیواکتیویته را به عنوان انباشته هایی ترکیبی در مناطق مختلف مغز تشخیص می دهند.کامپیوتر از داده های جمع آوری شده توسط حسگرها برای ایجاد تصاویر رنگی ۲- و ۳ بعدی استفاده می کند که نشان دهنده محل عمل این ترکیب در مغز است. . به خصوص مجموعه ای گسترده از لیگاندهای برای نشان دادن جنبه های مختلف فعالیت انتقال دهنده عصبی، ضمن استفاده از ردیاب PET که فرم نشاندار شده از گلوکز است، مفید است. (نگاه
کنید به فلودئوکسی گلوکوز (18F) (FDG)). بزرگ ترین مزیت اسکن PET این است که ترکیبات مختلف می توانند جریان خون و اکسیژن و متابولیسم گلوکز را حین کار در بافت های مغز نشان دهند. این اندازه گیری ها نشان دهنده فعالیت مغز در مناطق مختلف آن بوده، و امکان آشنایی بیشتر با نحوه عملکرد مغز را فرآهم می آورد. اسکن های PET، هنگامی که برای اولین بار ارائه شدند، از لحاظ رزولوشن و سرعت تکمیل (بازهٔ به کوچکی تنها ۳۰ ثانیه)، بسیار برتر از سایر روش های تصویربرداری متابولیک بودند. وضوح بهبود یافته، امکان مطالعه بهتر منطقه مغزی فعال شده توسط یک کار خاص را فراهم می ساخت. بزرگ ترین نقص اسکن PET این است که به علت از بین رفتن سریع ماده رادیواکتیویته، تنها امکان نظارت بر فعالیت های کوتاه مدت وجود دارد. قبل از اینکه تکنولوژی fMRI به صورت آنلاین وارد شود، اسکن PET، روش ترجیحی تصویربرداری مغزی کارکردی (به جای ساختاری) بوده، همچنان نیز در علوم اعصاب نقش بزرگی دارد. از اسکن PET در تشخیص بیماری های مغزی نیز استفاده می شود، بیشتر به این خاطر که تومورهای مغزی، سکته مغزی و بیماری های آسیب زننده به نورون، که سبب زوال عقل می شوند (مانند بیماری آلزا
یمر)، باعث تغییرات زیادی در متابولیسم مغز می شوند که به نوبهٔ خود باعث ایجاد تغییرات قابل تشخیص در PET می شوند. احتمالاً PET بیشتر در موارد ابتدایی برخی عارضه های مغزی (که از موارد قدیمی و شایع آن می توان به بیماری آلزایمر و بیماری Pick نام برد) مفید است، که آسیب اولیه آن ها بسیار پراکنده بوده و باعث کاهش بسیار زیادی در حجم مغز و ساختار ناخالص آن می شود، بگونه ای که باعث ایجاد تغییر قابل توجه در تصاویر CT و MRI استاندارد گشته، بگونه ای که به طور طبیعی قابل تفکیک نسبت به حالت "طبیعی و نرمال" آتروفی قشر مغز باشد، که با پیری (در بسیاری، اما نه همه) افراد صورت پذیرفته، و الزاماً به ضایعه مغزی بالینی نمی انجامد. توموگرافی کامپیوتری با انتشار تک فوتون. توموگرافی کامپیوتری با انتشار تک فوتون (SPECT) شبیه به PET است و از رادیو ایزوتوپ های گاما اشعه گاما و یک دوربین گاما برای ضبط داده هایی استفاده می کند که کامپیوتر برای ساخت تصاویر دو یا سه بعدی از مناطق فعال مغز استفاده می کند. SPECT مبتنی بر تزریق تستر رادیواکتیو یا "عامل SPECT" است که به سرعت توسط مغز به جذب می شود اما مجدداً توزیع نمی شود. جذب عامل SPECT تقریباً
به طور ۱۰۰٪ کامل در عرض ۳۰ تا ۶۰ ثانیه عمل کرده، که منعکس کننده جریان خون مغزی (CBF) در زمان تزریق می باشد. این خواص SPECT آن را به خصوص برای تصویربرداری صرع مناسب می کند، که معمولاً با مشکلاتی که در حرکت بیمار و تنوع انواع تشنج کار را مشکل می سازد. SPECT یک تصویر "فوری" از جریان خون مغزی فراهم می آورد، زیرا اسکن می تواند پس از فیکس شدن تشنج به دست آید (تا زمانی که تکرار رادیواکتیو در هنگام تشنج تزریق شود). محدودیت قابل توجهی از SPECT را می توان رزولوشن پایین آن (حدود 1 cm) در مقایسه با MRIدانست. امروزه ماشین های SPECT با سرهای تشخیصی دوگانه مورد استفاده قرار می گیرند، هرچند دستگاه های Triple Detector Head نیز در بازار موجود است. بازسازی تاموگرافی (عمدتاً برای گرفتن «عکسهای فوری» از مغز استفاده می شود)، مستلزم عکسبرداری های متعدد توسط سرهای دستگاه است که اطراف جمجمه انسان در چرخشند؛ بنابراین، برخی محققان، از دستگاه هایی با ۶ و ۱۱ سَری، به منظور کاهش زمان تصویربرداری و ارائه رزولوشن بالاتر، بهره می گیرند. مانند PET، دستگاه SPECT نیز می تواند برای ایجاد تمایز میان انواع فرایندهای بیماری که منجر به ایجاد زوال عق
ل می شود، مورد استفاده قرار می گیرد. Neuro-PET متأسفانه مجبور به استفاده از ردیاب های با نیمه عمر حداکثر ۱۱۰ دقیقه، مانند FDG می باشد. این ها باید در یک سیکلوترون ساخته شوند و گران قیمت باشند یا حتی در دسترس نباشد، در صورتی که زمان حمل و نقل بیش از چند نیم عمر باشد، گران تمام شده، یا حتی مقدور نیستند. با این حال، SPECT، قادر به استفاده از ردیاب های با نیمه عمر طولانی تر، مانند تکنسیوم 99m است، و در نتیجه، به طور گسترده ای در دسترس است. مزایا و نگرانی های تکنیک های تصویربرداری عصبی. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی کاربردی (fMRI). fMRI در مقایسه با سایر روش های تصویربرداری، به طور معمول در گروه دستگاه های دارای خطر اندک تا متوسط جای می گیرد. fMRI از کنتراست وابسته به سطح اکسیژن خون (BOLD)به منظور تولید شکل خود از تصویربرداری بهره می گیرد. کنتراست BOLD یک فرایند طبیعی در بدن است، به طوری که fMRI نسبت به اغلب روش های تصویربرداری که برای نشان دادن تصویربرداری های مشابه نیازمند نشانگرهای رادیواکتیو می باشند، برتری دارد. یک نگرانی در استفاده از fMRI، استفاده از آن در افراد دارای ایمپلنت های پزشکی یا دستگاه ها و اقلام ف
لزی در بدن، می باشد. رزونانس مغناطیسی (MR) انتشار یافته از دستگاه می تواند سبب ایجاد اختلال در دستگاه های پزشکی، و جذب اشیاء فلزی موجود در بدن گردد. در حال حاضر FDA ایمپلنت های پزشکی و دستگاه را طبق سازگاری MR طبقه بندی می کند: MR-safe: امن در تمام محیط های (MR) MR-unsafe: نا امن در هر محیط (MR) MR-conditional: سازگار با MR در محیط های خاص، نیاز به اطلاعات بیشتر). +++*. توموگرافی کامپیوتری (CT Scan). سی تی اسکن در دهه ۱۹۷۰ ارائه شده، و به سرعت به یکی از روش های پرکاربرد تصویربرداری تبدیل شد. یک CT اسکن می تواند ظرف یک ثانیه انجام شده و نتایج آن سریعاً به پزشکان ارائه شود. سهولت استفاده، منجر به افزایش استفاده از سی تی اسکن در ایالات متحده -از ۳ میلیون در سال ۱۹۸۰ به ۶۲ میلیون در سال ۲۰۰۷- شده است. پزشکان اغلب اسکن های چندگانه ای می گیرند، به طوری که حدود ۳۰٪ از افراد تحت مطالعه، هر یک حداقل ۳ اسکن CT اسکن داشته اند. . سی تی اسکن ها می توانند بیماران را در معرض تابش اشعه ای ۱۰۰ تا ۵۰۰ برابر بیشتر از اشعه های X-ray سنتی قرار دهند. این در حالیست که دوزهای بالای تابش، تصاویری با رزولوشن بالاتر به نمایش می گذارند.
در حالی که استفاده آسان از آن، منجر به افزایش استفاده از سی تی اسکن، به ویژه در بیماران بدون علائم می گردد، اما قرار گرفتن بیماران در معرض سطح قابل توجهی از تابش، را می توان دغدغه بزرگی دانست. ++* توموگرافی انتشار پوزیترون (PET). در اسکن PET، تصویربرداری به فرایندهای بیولوژیکی درونی متکی نیست، بلکه به یک ماده خارجی تزریق شده به جریان خون، که به مغز منتقل می شود، وابسته است. رادیوایزوتوپهایی به بیماران تزریق می شوند که در مغز متابولیزه شده، و پوزیترون ها را برای تولید تصویر از فعالیت مغز، منتشر می سازد.. رادیوایزوتوپهایی به بیماران تزریق می شوند که در مغز متابولیزه شده، و پوزیترون ها را برای تولید تصویر از فعالیت مغز، منتشر می سازد. در مقایسه با حجم تابش محیطی فرد در یک یک سال، مقدار تابشی که بیمار در یک اسکن PET دریافت می کند، نسبتاً اندک است. رادیو ایزوتوپ های PET مدت زمان در معرض قرارگیری محدودی در بدن دارند، زیرا عموماً نیمه عمرشان کوتاه (~ ۲ ساعت) بوده، و به سرعت از بین می روند. در حال حاضر، fMRI یکی از روش های مرجّح تصویربرداری از فعالیت مغز -در مقایسه با PET- است، زیرا فاقد تابش بوده، رزولوشن زمانی بال
اتری نسبت به PET داشته، و در اکثر زمینه های پزشکی، قابل دسترس تر است. مگنتوآنسفالوگرافی (MEG) و الکتروانسفالوگرافی (EEG). رزولوشن زمانی بالای MEG و EEG، به این روش ها امکان اندازه گیری فعالیت مغز تا سطح میلی ثانیه را می دهد. هر دو MEG و EEG برای عملکرد خود، نیازی به قرار گرفتن بیمار در معرض تابش ندارند. الکترودهای EEG، سیگنال های الکتریکی تولید شده توسط نورون ها را برای اندازه گیری فعالیت مغز تشخیص داده، و MEG نیز با استفاده از نوسانات میدان مغناطیسی تولید شده توسط این جریان الکتریکی، به اندازه گیری فعالیت می پردازد. مهم ترین مانع موجود در استفاده گسترده از MEG، قیمت آن است، چراکه سیستم های MEG می توانند میلیون ها دلار هزینه داشته باشند. EEG روش متداول تری برای دستیابی به چنین رزولوشن زمانی است، زیرا سیستم های EEG هزینه بسیار کمتری نسبت به سیستم های MEG برمی دارند. ناکارآمدی EEG و MEG در این است که هر دو روش، از رزولوشن فضایی ضعیفی نسبت به fMRI برخوردارند. انتقاد و هشدارها. برخی از دانشمندان از ادعاهای صورت گرفته در نشریات، مجلات علمی و مطبوعات مردمی، در ارتباط با تصویربرداری از مغز مانند کشف "بخشی از مغز مسئ
ول" برای عملکردهایی مانند استعدادها، خاطرات خاص یا ایجاد احساسات مانند عشق، انتقاد کرده اند. بسیاری از تکنیک های نقشه برداری دارای رزولوشن نسبتاً کم هستند، از جمله صدها هزار نورون در واکسل واحد. بسیاری از کارکردها نیز مستلزم استفاده از بخش های مختلفی از مغز هستند، به این معنی که این نوع ادعا احتمالاً با تجهیزات مورد استفاده قابل تبیین نبوده، و عموماً بر اساس یک تصور اشتباه در مورد نحوه تقسیم کارکرد مغز است.ممکن است چه بسا که بیشتر کارکردهای مغز، تنها پس از اندازه گیری های بسیار ریز و دقیق تری اندازه گیری شوند، که نه به مناطق بزرگی از مغز، بلکه به تعداد بسیار زیادی از مدارهای مغزی کوچک انسان، محدود می شوند. بسیاری از این مطالعات همچنین دارای مشکلاتی فنی، همچون اندازه کوچک نمونه، یا کالیبراسیون ضعیف تجهیزات هستند؛ به این جهت، قابل تعمیم نمی باشند -ملاحظاتی که گاهی نادیده گرفته می شوند تا بتوان مقاله یا سرفصل اخباری جنجالی تولید نمود. در برخی موارد، تکنیک های نقشه برداری مغز، با اهداف تجاری، گاه جهت تشخیص دروغ، یا گاه به منظور تشخیص پزشکی به روش هایی که از لحاظ علمی مورد تأیید قرار نیستند، مورد استفاده قرار می گ
یرند.
میناموتو نو تامه یوشی ؛ ۱۰۹۶ – ۱۷ اوت ۱۱۵۶) رهبر خاندان میناموتو، سامورایی و نوه میناموتو نو یوشی ایه اهل ژاپن بود. وی خاندان میناموتو را در شورش هوگن رهبری می کرد. وی پدربزرگ بنیانگذار شوگون سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوریتومو بود. وی پس از شورش هوگن گردن زده شد.
در رویکرد فرگشت، بازیگران نظام ملی نوآوری با یکدیگر هم زیستی و هم فرگشتی دارند. مفهوم زیست بوم ملی نوآوری از مباحثی است که در ژاپن مطرح شده و از اوایل دهه ۱۹۷۰ این کشور تلاش کرده تا در سیاست گذاری نوآوری خود اصول آن را به کار گیرد. دیدگاه زیست بوم در فضای زیست شناسی رشد و نمو یافت و بعدها در تحلیل های نظام نوآوری مورد استفاده قرار گرفت. نظریه های زیست بوم در زیست شناسی به بررسی همبستگی اجزای طبیعت و آثار فعالیت های صنعتی، شهری و کشاورزی بر زیست بوم می پردازند. ویژگی زیست بوم در سه عامل همزیستی، هم فرگشتی و هم سازگاری تعریف می شود. «هم فرگشتی» نقشی ضروری در پایداری زیست بوم دارد. مور یکی از نخستین پژوهشگرانی بود که از مفهوم زیست بوم در حوزه کسب وکار بهره برد. میان نقش رقابت در نظام های اجتماعی و زیست شناسی مقایسه ای انجام داده و بنگاه را به عنوان جانداری زنده در زیست بوم کسب وکار بررسی کرده است. مطالعات نشان داده که بنگاه ها در زیست بوم کسب وکار حول نوآوری جدید، به منظور پشتیبانی از محصولات جدید و برآورده ساختن نیاز مشتریان، در همکاری و رقابت با یکدیگر، هم فرگشتی دارند. رویکرد اکوسیستم صنعتی، نگاهی نظام مند بر
ای فهم تعاملات میان نظام های بوم شناسانه و صنعتی است. واتانابه با به کارگیری این رویکرد مطالعاتی در خصوص نظام ملی نوآوری ژاپن انجام داده و تحقیقات مشابهی در آمریکا صورت گرفته است. مطابق با این مطالعات، نظام نوآوری ژاپن و نظام ملی نوآوری آمریکا هم زیستی، هم فرگشتی و هم سازگاری دارند. واتانابه از این نتیجه گیری در سیاست گذاری نوآوری ژاپن استفاده کرده است.