Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رمزنگاری و پنهان نگاری، رمزنگاری قابل انکار، یک نوع تکنیک رمزنگاری می باشد که در آن مطالب درون یک فایل یا پیام رمزگذاری شده، به این شکل که مهاجم نمی تواند مشخص کند که داده های متن آشکار هستند یا رمزنگاری شده اند یا حتی در صورت رمزگشایی با کلید جنبی مطالب اصلی افشا نمی شود و مطالب دیگری نشان داده می شود. کاربر ممکن است به صورت قانع کننده ای پنهان کرده باشد که داده ها رمزگذاری شده اند یا رمزگشایی، یک قسمت یا تمام دادهٔ رمزگذاری شده است. یا اینکه اصولاً داده رمزنگاری شده ای وجود دارد! چنین انکارهایی ممکن است درست باشد یا نباشد. به عنوان مثال، ممکن نیست ثابت شود که داده ها توسط کاربر رمزگذاری شده اند، یا واقعاً کاربر توانایی رمزگشایی از داده را ندارد. "رمزگذاری قابل انکار" تلاش می کند تا پنهان کند که داده مورد نظر رمزگذاری شده است یا اینکه فرد صاحب داده می تواند آن را رمزگشایی کند و متن آشکار مرتبط را ارائه دهد. عملکرد. در رمزگذاری قابل انکار غیرممکن است بتوان صحت متن پیام متنی را بدون داشتن کلید رمزنگاری مناسب مشخص کنیم. در حقیقت پیام توسط کلیدهای استفاده شده به متن سادهٔ متفاوتی تبدیل می شود. این به فرستنده اجا
زه می دهد تا در صورتی که مجبور شد کلید را افشا کند انکار قانع کننده ای داشته باشد. مفهوم «رمزنگاری قابل انکار» توسط جولیان آسانژ و رالف وینمن در سیستم فایلهای Rubberhose مورد استفاده قرار گرفت و در سال ۱۹۹۶ در مقاله ای از ران کانتی، سینتیا دودر، مونی نائور و رافیل استروسکی انتشار یافت. سناریو. رمزگذاری قابل انکار به فرستنده اجازه می دهد تا ارسال پیام رمزنگاری شده را انکار کند. این عمل به شخص ثالث مورد اعتماد نیاز دارد. یک سناریوی ممکن مانند زیر است: فرم های رمزگذاری قابل انکار. معمولاً، متون رمزنگاری شده تنها به یک متن ساده رمزگشایی می شود که قرار است مخفی نگه داشته شود. اما، یک نوع از رمزگذاری قابل انکار به کاربران اجازه می دهد که متن رمز را رمزگشایی کنند تا یک متن سادهٔ متفاوت (بی ضرر اما قابل قبول) را تولید کند و کاربر ادعا کند که این مطلب اصلی است که آنها رمزگذاری کرده اند. دارنده متن رمزنگاری قادر نخواهد بود بین متن ساده واقعی و متنی ساده جعلی ارتباطی پیدا کند. به طور کلی، رمزگشایی یک متن رمزنگاری به چندین متن ساده امکان پذیر نیست، مگر اینکه اندازه کلید به اندازه متن ساده باشد بنابراین این روش برای بیشتر
اهداف عملی نیست. با این وجود، برخی از روش ها اجازه می دهند تا رمزگشایی را به متن ساده ای که در بعضی از متریک ها نزدیک به متن اصلی است (از قبیل فاصله ویرایش) استفاده کنند. تکنیک های رمزنگاری قابل انکار مدرن از روشی استفاده می کنند که بدون داشتن کلید، تشخیص بین متن رمزنگاری از رمزگذاری قطعه ای و داده های تولید شده توسط یک مولد اعداد شبه تصادفی تأیید شده (خواص جایگزینی شبه تصادفی رمزنگاری) غیر قابل تفکیک است. این در ترکیب با بعضی از داده های طعمه ای استفاده می شود که کاربر به صورت قابل قبولی محرمانه نپه می دارد تا زمانی که به مهاجم نشان داده می شود، ادعا کند که این تمام داده است. این یک شکل از پنهان نگاری است. اگر کاربر کلیدی صحیح برای داده های واقعاً مخفی را ارائه نکند، رمزگشایی آن به داده های ظاهراً تصادفی منجر خواهد شد که قابل شناسایی نیستند و به ظاهر نشان می دهد که هیچ داده خاصی در آن ذخیره نشده است. یک مثال از رمزنگاری قابل انکار یک فایل سیستم رمزنگاری است که مفهوم «لایه های انتزاعی» را به کار می گیرد، که هر لایه می تواند با یک کلید رمزگذاری متفاوت رمزگشایی شود. علاوه بر این، "لایه های فشرده " ویژه با اطلا
عات تصادفی پر می شوند تا قابل قبول بودن انکار لایه های واقعی و کلیدهای رمزگذاری آنها را داشته باشند. کاربر می تواند فایل های طعمه را در یک یا چند لایه ذخیره کند، در حالی که امکان انکار دیگر فایل ها را می دهد در نتیجه می توان ادعا کرد که بقیه فضا توسط لایه های فشرده پر شده است. این نوع فایل سیستم ها به طور معمول در یک دایرکتوری واحد ذخیره می شوند که شامل سایزهای یکسان با نام های تصادفی هستند (در صورتی که متعلق به لایه های فشرده باشند) یا رشته هشهای رمزنگاری بلوک ها را شناسایی می کنند. برچسب تاریخ و زمان این فایل ها همیشه تصادفی هستند. نمونه هایی از این رویکرد عبارتند از فایل سیستم Rubberhose و PhoneBookFS. یکی دیگر از رویکردهای مورد استفاده برخی از نرم افزارهای رمزگذاری دیسک معمولی، ایجاد یک درایو رمزگذاری شده درون درایو اصلی است. حجم درایو اصلی ابتدا با داده های تصادفی رمزگذاری شده پر می شود، و سپس یک فایل سیستم بر روی آن قالب بندی می شود. سپس کاربر مقداری از فایل سیستم را با داده های فریبنده مشروع، اما قابل قبول به نظر می رسد کاربر انگیزه ای برای پنهان کردن آن دارد پر می کند. در مرحله بعد، یک درایو جدید (درا
یو پنهان) در فضای آزاد فایل سیستم اصلی ساخته می شود که برای داده هایی که کاربر در واقع می خواهد مخفی کند، استفاده خواهد شد. از آنجا که یک مهاجم نمی تواند بین داده های رمزگذاری شده و داده های تصادفی استفاده شده برای پر کردن فایل سیستم اصلی تفاوت قائل شود، این فابل سیستم داخلی اکنون غیر قابل کشف است. LibreCrypt و BestCrypt می توانند حجم های پنهان زیادی در یک درایو مادر داشته باشند. TrueCrypt به یک درایو مخفی محدود شده است. تشخیص. وجود داده های رمزگذاری شده پنهان ممکن است با نقص در اجرای برنامه آشکار شود. همچنین اگر از یک رمزگذاری نامناسب استفاده شود، امکان دارد داده با یک «حمله واترمارکینگ» آشکار شود. ممکن است وجود داده توسط «نشت» در فضای دیسک غیر رمزگذاری شده آشکار شود که در آن می توان با ابزار مخصوص دادهٔ رمزگذاری شده را کشف کرد. شک و تردید در مورد سطح قابل قبول بودن انکار وجود درایو پنهان مطرح شده است – محتویات" بیرونی "فایل سیستم اولیه باید به حالت" منجمد " یا در حالت اولیه خود بماند تا از خراب شدن درایو مخفی توسط کاربر جلوگیری شود، که این امر می تواند سوء ظن ایجاد کند. این مشکل را می توان با راهنمایی کردن
سیستم برای محافظت از حجم پنهان برطرف کرد، اگرچه این امر می تواند باعث از دست رفتن داده ها شود. اشکالات. رمزگذاری قابل انکار انتقاد شده است زیرا باعث نمی شود کاربران از فاش کردن کلیدهای اجباری یا شکنجه محافظت کنند. در اختیار داشتن ابزارهای رمزنگاری قابل انکار می تواند مهاجمان را به ادامه شکنجه کاربر حتی پس از آنکه کاربر تمام کلیدهای خود را فاش کرد، سوق دهد زیرا مهاجمان نمی توانند بدانند که کاربر آخرین کلید خود را فاش کرده است یا نه.
کریستینا اوچوآ (؛ زادهٔ ) بازیگر و نویسنده اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "یک میلیون چیز کوچک" و "خانواده امروزی" اشاره کرد.
فیورلا فالتویانو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "کندو" و "کارلوس، پادشاه امپراتور" اشاره نمود. زندگی شخصی. فیورلا فالتویانو اصالتی گالیسیایی و کاستیایی دارد. او فرزند بیولوژیکی یک زوج ازدواج نکرده بود — رامون پاردو آریاس (۱۹۰۹–۱۹۹۸)، اهل و بعدها شهردار فرریرا د پانتون در لوگو و ماریا د لا آسونسیون خیل پارادلا (۱۹۲۱–۲۰۰۷)، اهل مادرید. او با نام ماریا بلانکا خیل پارادلا به دنیا آمد، اما بعدها نام خانوادگی ناپدری ایتالیایی اش (رنزی) را گرفت. تابستان ها را به همراه خانواده اش در نزدیکی فرریرا د پانتون می گذراند. او دو برادر ناتنی به نام های مائوریسیو و کنستانتینو دارد، که حاصل ازدواج مادرش با تاجر اسپانیایی کنستانتینو فالتویانو هستند.
مَـلنا گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده، مجری تلویزیون اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "منو ببند!" اشاره کرد.
یولا بروکال (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، خواننده و هنرمند رقص اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "کیسه هوا" اشاره نمود.
بلانکا استرادا (؛ زادهٔ ۱۹۵۰ میلادی) بازیگر و مجری اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "«مدرسه رابینسون ها»" اشاره کرد.
درفت هاوس فیلمز یک شرکت توزیع فیلم مستقر در آستین، تگزاس است که سال ۲۰۱۰ توسط تیم لیگو ، که پیش از این سینما آلامو درفت هاوس را تأسیس کرده بود، تأسیس شد. درفت هاوس فیلمز از زمان آغاز به کار سی و شش فیلم منتشر کرده است.
نوریا اسپرت (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان نمایش اهل اسپانیا است. مدرسه مرکزی سلطنتی گفتار و نمایش در سال ۲۰۲۴ دکترای افتخاری ادبیات به او اهدا کرد. در سال ۲۰۱۸، جایزه ویژه هفدهمین دوره جایزه تئاتر اروپا در سنت پترزبورگ به او اهدا شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زنده باد مرگ" و "شهر سوخته" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی تئاتر، جایزه انداس، و جایزه کرئو د سان جردی شده است.
مرسه پونس (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر و سینما اهل اسپانیا است. وی سال ها با جوزب ماریا فلوتاتس کار کرد و به گفته خودش، تکنیک و دقت در صحنه را از او آموخت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "والنتین" اشاره نمود.
مونتسرات کارولا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه سینما و بازیگر تئاتر کاتالان اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "یتیم خانه" و "گاوآهن" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان زرین دولت کاتالونیا و جایزه کرئو د سن ژردی شده است.
تیم لیگو یک کارآفرین و تهیه کننده آمریکایی در آستین، تگزاس است. او بنیانگذار سینما آلامو درفت هاوس و بنیانگذار شرکت توزیع فیلم درفت هاوس فیلمز و شرکت نئون است.
مردی که می خواست خود را بکشد () یک فیلم کمدی اسپانیایی به کارگردانی رافائل خیل است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به تونی لوبلان، رافائل آلونسو، اما کوهن، ماری بگونیا و خوزه ساکریستان اشاره کرد.
یاران حلقه نام گروهی نه نفره در مجموعه کتاب های ارباب حلقه ها ￼￼￼￼￼￼￼نوشته جی. آر. آر. تالکین، برای نابودی حلقه یگانه عازم کوه نابودی می شوند. از جمله اعضای گروه فرودو بگینز، پرگرین توک، مری، سام، آراگورن، گیملی، لگولاس، گندالف و برومیر می باشند.
صبح بخیر، کنتس کوچک () فیلمی اسپانیایی در ژانر کمدی و موزیکال به کارگردانی لویس سزار آمادوری است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به روسیو دورکال، گراسیتا مورالس، رافائل باردم، آئورورا ردوندو، کارلوس کاساراویا و پیلار باردم اشاره کرد.
آئورورا ردوندو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل اسپانیا بود. وی بین سال های ۱۹۰۷ تا ۱۹۹۳ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "صبح بخیر، کنتس کوچک" و "مردی که می خواست خود را بکشد" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی تئاتر شده است.
پی یر دو فوآ، ارشد (متولد ۱۳۸۶ میلادی - درگذشتهٔ ۱۳ دسامبر ۱۴۶۴) کاردینال فرانسوی بود که در سال ۱۴۰۹ میلادی به این مقام دست یافت. او از سال ۱۴۳۳ تا ۱۴۶۴ نمایندهٔ پاپ در آوینیون و از سال ۱۴۵۰ تا ۱۴۶۳ اسقف اعظم کلیسای کاتولیک بود. وی دانشگاه اوینیون و هم چنین کلژ دو فوآ را در تولوز تأسیس نمود.
خوزه لوئیس توره گراسو (؛ – ) خواننده، تهیه کننده موسیقی، موسیقی دان و آهنگساز اهل اسپانیا بود. او با هنرمندان زیادی از جمله خولیو ایگلسیاس، سالواتور آدامو، نینو براوو و ماسیل همکاری داشت. فعالیت حرفه ای او در سال ۱۹۹۶ پس از ابتلا به سرطان حنجره پایان یافت؛ او بعدها بر اثر سرطان ریه درگذشت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "صبح بخیر، کنتس کوچک" اشاره نمود.
آلخاندرو اویوآ (؛ – ) بازیگر، صداپیشه و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود. او صاحب یک گروه تئاتر بود و در سال ۱۹۴۳، هنگام فعالیت به عنوان دوبلور، مدیر شرکت مترو گلدوین مایر در بارسلون نیز بود. اولین نقش آفرینی اش در نمایش تنوریو اثر خوزه سوریلا در تئاتر رومئا بود. او تا زمان جنگ داخلی اسپانیا در بارسلون زندگی می کرد، اما در جریان جنگ، همراه با گروهش و پاکیتا فراندیس به آمریکا رفت. پس از بازگشت به اسپانیا، در فیلم وسترن اسپاگتی "گور خود را بگشا، رفیق... ساباتا می آید" (۱۹۷۱) به کارگردانی ایگناسیو ایکینو بازی کرد. او همچنین در فیلم "خطرناک است که از پنجره بیرون را نگاه کنید" حضور داشت و فیلم بردار آثاری چون دختران "صلیب سرخ"، "روز عشاق" و "دختران کائن" بود. اویوآ در ۲۷ آوریل ۲۰۰۴، پس از هفت ماه خانه نشینی به دلیل یک سقوط، در بیمارستان بارسلون درگذشت. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آنجا که خورشید نمی تابد"، "سرقت در ساعت ۳"، "صبح بخیر، کنتس کوچک"، "هفت تپانچه برای خانواده مک گرگور"، "دکتر زد شیطان صفت"، "شنبه، یکشنبه و جمعه" و "بیست گام تا مرگ" اشاره نمود.
صلیب بورگونی یا صلیب سنت اندرو شکل دندانه دار صلیب سنت اندرو می باشد که نخستین بار در قرن ۱۵ میلادی توسط دوک های والوآ-بورگونی که بر بخش بزرگی از شرق فرانسه و کشورهای سفلی حکومت می کرد، به کار گرفته شد.
ونسسلائو فرناندس فلورس (؛ – ) روزنامه نگار، فیلم نامه نویس، و نویسنده اهل اسپانیا بود که در ۱۴ مه ۱۹۴۵ به کرسی «S» آکادمی سلطنتی زبان اسپانیایی دست یافت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مردی که می خواست خود را بکشد" اشاره نمود.
رافائل خ. سالویا (؛ ۱۹۱۵ – ) فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود. وی دو مرتبه در سال های ۱۹۵۲ و ۱۹۷۳ میلادی برندهٔ جوایز حلقه نویسندگان سینمایی شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سرقت در ساعت ۳"، "مردی که می خواست خود را بکشد" و "ابله تمام عیار" اشاره نمود.
رافائل ارناندس (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. او پیش از ورود به سینما، موتور سوار پلیس شهرداری بود. حضور اتفاقی اش در فیلم مانولو، پلیس شهری که در سال ۱۹۵۶ ساخته شد، آغازگر کار هنری اش بود. این فیلم به کارگردانی رافائل جی. سالویا و با بازی مانولو موران و خولیا کبا آلبا، به همکاری پلیس نیاز داشت، و در یکی از صحنه ها، رافائل جوان که آن زمان ۲۸ سال داشت، در نقش خود به عنوان پلیس موتورسوار حضوری کوتاه داشت. آخرین فیلم سینمایی اش چند سال پیش از آن، در سال ۱۹۹۱ در کمدی "کرم ها شال گردن نمی پوشند" ساخته خاویر الورریتا بود، که در آن همان نقشی را ایفا کرد که آغازگر کارش بود: پلیس موتورسوار شهرداری. در سال ۱۹۹۳، به نیروی پلیس شهرداری بازگشت و به منطقه کازا د کامپو منتقل شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "لورنس عربستان"، "غول رودس"، "کندو"، "جلاد"، "قتل های خیابان مورگ"، "و در سال سوم، او دوباره برخاست" و "مردی که می خواست خود را بکشد" اشاره کرد.
کیم سوک وو (؛ زادهٔ ۷ اوت ۱۹۹۶) که بیشتر با نام هنری رو وون (؛ ) شناخته می شود، خواننده، بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او عضو سابق گروه پسرانه کره جنوبی اس اف ناین (SF9) است. رو وون به عنوان بازیگر به خاطر ایفای نقش در مجموعه های تلویزیونی "تو فوق العاده ای" (۲۰۱۹)، "او هرگز نخواهد فهمید" (۲۰۲۱)، "احساس پادشاه" (۲۰۲۱)، "فردا" (۲۰۲۲) و "مقدر شده با تو" (۲۰۲۳) شناخته می شود.
خوزه اف. آگوآیو (؛ ۱۹۱۱ – ) یک عکاس و فیلم بردار اهل اسپانیا بود. او با برخی از کارگردانان بزرگ اسپانیا همچون لوئیس بونوئل و فرناندو فرنان گومز همکاری داشت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "مردی که می خواست خود را بکشد"، "و در سال سوم، او دوباره برخاست" و "دو مسیر" اشاره نمود.
بایرون آلن فولکس معروف به بایرون آلن، یک تاجر آمریکایی، کمدین سابق، تهیه کننده تلویزیون، انسان دوست و بنیانگذار، مالک، رئیس و مدیر اجرایی شرکت تولید تلویزیون آمریکایی استودیو انترتینمنت است. پیوند به بیرون. استودیو انترتینمنت
پرینسیپه () یک محله کارگری در جنوب شهر سئوتا در ساحل شمالی قارهٔ آفریقا است که تنها با کشور مراکش مرز خاکی دارد و به همین جهت، یک بُرون بوم اسپانیا به شمار می رود. بیشتر ساکنان این شهر مسلمان هستند. این محله از طریق بزرگراه ان-۳۲۵ به مرکز شهر سئوتا متصل می شود که تا مرز مراکش هم ادامه می یابد. بیمارستان دانشگاهی شهر سئوتا در این محله قرار دارد. طبق آمار سال ۲۰۱۵ میلادی، این محله در حدود ۱۲٬۰۰۰ سکنه دارد که بیشترشان مسلمان هستند. از حوالی دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، این محله مرکزی برای معامله و تبادل مواد مخدر شده است. مطابق گزارش دولت محلی سئوتا، ۸۰٪ ساکنان این محله فاقد شغل و کار هستند.
هبه عبوک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل تونس و اسپانیا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پرینسیپه" و "مادران، عشق و زندگی" اشاره نمود.
پرینسیپه () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام اسپانیایی است که توسط مدیاست اسپانیا تهیه شده و مخاطب آن گروه سنی جوان است. بیشتر قسمت های این سریال در محلهٔ پرینسیپه در شهر سبته در نزدیکی مرز مراکش ساخته شد است. داستان این سریال دربارهٔ عشق میان یک پلیس مسیحی اسپانیایی و خواهر مسلمان یک قاچاقچی مواد مخدر است. این مجموعه نخستین بار در ۴ فوریه ۲۰۱۴ میلادی، از چندین شبکهٔ تلویزیونی مختلف به روی آنتن رفت و نمره بالایی کسب کرد.
تانیا ساریاس (؛ زادهٔ ) مجری، بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پرینسیپه" اشاره نمود.
تله سینکو () یک شبکهٔ تلویزیونی اسپانیایی است که زیر نظر مدیاست اسپانیا اداره می شود. نام پیشین این شبکه «تله ۵» بود، چرا که پنجمین شبکهٔ تلویزیونی زمینی اسپانیا (و دومین شبکهٔ خصوصی اسپانیا) بود.
مارتا بالتبو-کُل (؛ زادهٔ ۱۹۶۰) یک هنرپیشه، کارگردان، تهیه کننده فیلم، فیلم نامه نویس و فیلم بردار اهل اسپانیا است. او دانش آموختهٔ رشتهٔ شیمی تحلیلی در دانشگاه بارسلونا و فیلم برداری در دانشگاه کلمبیا است و در سال ۲۰۰۵ میلادی برندهٔ جایزهٔ بوتاکا شد. در سال ۲۰۰۶، او موفق به دریافت جایزه ملی سینمای کاتالونیا شد؛ این جایزه از سوی دولت خودگردان کاتالونیا برای تهیه کنندگی فیلم "سِوین" به او اعطا شد.
لیک شور انترتینمنت یک شرکت تولید فیلم مستقل آمریکایی است که در سال ۱۹۹۴ توسط تام روزنبرگ و تد تنبام (۱۹۳۳-۲۰۰۲) تاسیس شده است. دفتر مرکزی این شرکت در بورلی هیلز، کالیفرنیا است.
پوند گرنزی (به زبان بومی: Livre de Guernesey) یکای پول رایج در قلمرو پیشکاری گرنزی است. مسئولیت کنترل این یکای پول برعهده وزارت خزانه داری و منابع ایالت های گرنزی است.
لیدیا سیمرمان (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، هنرمند و سیاستمدار اهل اسپانیا است. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه آریل شده است.
تام روزنبرگ، تهیه کننده فیلم آمریکایی و همچنین بنیانگذار و رئیس لیک شور انترتینمنت است. او جایزه اسکار بهترین فیلم سال ۲۰۰۴ برای بهترین تصویر برای "دختر میلیون دلاری" است.
جونیور براندائو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. وی سابقه بازی در تیم هایی همچون لودوگورتس رازگراد، پرسپولیس و ریو آوه را دارد.
هلنا کورتسینا النا مانوئلا دولورس کورتس آلتاباس (Elena Manuela Dolores Cortés Altabas)، معروف به **هلنا کورتسینا** (Helena Cortesina)، یکی از پیشگامان سینمای اسپانیا بود که به عنوان بازیگر، کارگردان، تهیه کننده و کارآفرین تئاتر فعالیت داشت. او به ویژه به دلیل کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم **Flor de España o la Leyenda de un Torero** (گل اسپانیا یا افسانه یک گاوباز، ۱۹۲۱)، اولین فیلم بلند ساخته شده توسط یک زن در اسپانیا، شهرت دارد. وی به همراه خواهرانش «اوفلیا» و «آنخلیکا» در تعدادی فیلم اسپانیایی بازی کردند و این سه، به «خواهران کورتسینا» مشهور بودند. اطلاعات شخصی - **نام کامل**: النا مانوئلا دولورس کورتس آلتاباس - **نام حرفه ای**: هلنا کورتسینا (گاهی به صورت النا کورتسینا در منابع ذکر شده است) - **تاریخ تولد**: ۱۷ ژوئیه ۱۹۰۳، والنسیا، اسپانیا (بر اساس سند تولد) - **محل تولد**: والنسیا، احتمالاً منطقه ال کابانال (El Cabanyal) - **تاریخ وفات**: ۷ مارس ۱۹۸۴، بوئنوس آیرس، آرژانتین - **لقب**: «ونوس والنسیا» به دلیل زیبایی و مهارتش در رقص زندگی حرفه ای آغاز کار: رقص و تئاتر هلنا کورتسینا در خانواده ای هنرمند متولد
شد و همراه با دو خواهرش، اوفلیا و آنجلیکا، که به صورت گروهی به نام **Hermanas Cortesina** شناخته می شدند، فعالیت هنری خود را از نوجوانی آغاز کرد. او ابتدا به عنوان رقصنده واریته در اروپا و آمریکا فعالیت داشت و با الهام از موسیقی آهنگسازان اسپانیایی مانند ایزاک آلبنیز، مانوئل د فایا، و انریکه گرانادوس، اجراهایی با حال وهوای کلاسیک یونانی ارائه می داد. در سال ۱۹۱۷، او به عنوان مدل برای نقاشی «رقصندگان یونانی» (Danzarinas Griegas) اثر خواکین سورویا، نقاش امپرسیونیست اسپانیایی، انتخاب شد که نشان دهنده شهرت اولیه او در محافل فرهنگی بود. ارتباط خانوادگی کورتسینا با سورویا از طریق نامه های مادر هلنا به این نقاش، که در موزه سورویا در مادرید نگهداری می شود، تأیید شده است. ورود به سینما کورتسینا در سال ۱۹۲۰ با بازی در نقش کوچکی در فیلم **La Venganza del Marino** (انتقام ملوان) به کارگردانی خوزه بوچس وارد سینما شد. در همان سال، نقش اصلی فیلم **La Inaccesible** (دست نیافتنی) از همین کارگردان را ایفا کرد که موفقیت قابل توجهی برای او به همراه داشت. النا کورتسینا یکی از مدل های نقاشی خواکین سورولا هم بود. کارش را با اجرای ر
قص برای آهنگسازان اسپانیایی شروع کرد و هنرش به شدت متأثر از هنر یونانی بود. او در سال ۱۹۲۱ میلادی، یک شرکت تولید فیلم به نام «کورتسینا فیلمز» در مادرید تأسیس کرد. وی یکی از مدل های نقاشی خواکین سورولا هم بود. کارگردانی و تهیه کنندگی در سال ۱۹۲۱، هلنا شرکت تولیدی **Cortesina Films** را تأسیس کرد و فیلم **Flor de España o la Leyenda de un Torero** را کارگردانی و تهیه کرد. این فیلم صامت که در مادرید و آرانخوئز فیلم برداری شد، داستان یک گاوباز را روایت می کرد و خود هلنا به همراه خواهرانش، اوفلیا و آنجلیکا، در آن بازی کردند. این فیلم به دلیل مشکلات مالی و دشواری های توزیع، موفقیت تجاری چندانی نداشت و پس از اکران در کوبا (۱۹۲۲)، بارسلونا، و مادرید (۱۹۲۳)، شرکت کورتسینا منحل شد. گرچه برخی منابع به اشتباه کارگردانی این فیلم را به خوزه ماریا گرانادا (نویسنده فیلمنامه) نسبت داده اند، تحقیقات اخیر، از جمله کار ایرنه د لوکاس رامون، تأیید می کند که هلنا کارگردان اصلی بوده است. تنها چند فریم از این فیلم در فیلم تک اسپانیا (Filmoteca Española) حفظ شده و نسخه کامل آن گم شده است. فعالیت های تئاتری و مهاجرت پس از ناکامی تجاری
فیلم *Flor de España*، کورتسینا تمرکز خود را بر تئاتر گذاشت. او در سال ۱۹۲۹ با شرکت تئاتر مارتینز سیه را همکاری کرد و در نمایش هایی مانند **Triángulo** نوشته ماریا د لا او له خاراگا بازی کرد. در سال ۱۹۳۱، به شرکت لولا ممبریوس پیوست و در اجراهای آثار فدریکو گارسیا لورکا، از جمله **La Zapatera Prodigiosa** و **Bodas de Sangre**، در آرژانتین شرکت داشت. با آغاز جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۶، کورتسینا به **اتحادیه روشنفکران ضدفاشیست برای دفاع از فرهنگ** پیوست. در سال ۱۹۳۷، به همراه پسرش، خوان مانوئل فونتانالس، برای فرار از فاشیسم به بوئنوس آیرس، آرژانتین مهاجرت کرد. فعالیت در آرژانتین در آرژانتین، کورتسینا به فعالیت های تئاتری و سینمایی ادامه داد. او در سال ۱۹۳۸ در فیلم **Bodas de Sangre** به کارگردانی ادموندو گویبورگ بازی کرد و با بازیگرانی مانند مارگاریتا خیرگو همکاری داشت. در سال ۱۹۴۰، با همکاری آندرس مخوتو، شرکت تئاتر **Cortesina-Mejuto** را تأسیس کرد که نمایش هایی مانند **La Mano del Mono** و **El Secreto del Castillo** را اجرا کرد. او همچنین در فیلم هایی مانند **La Dama Duende** (۱۹۴۵)، **Los Tres Mosquetero
s** (۱۹۴۵)، **María Rosa** (۱۹۴۶)، **Camino del Infierno** (۱۹۴۶)، **A Sangre Fría** (۱۹۴۷)، **La Niña de Fuego** (۱۹۵۲)، و **El Ojo de la Cerradura** (۱۹۶۶) بازی کرد. کورتسینا در دهه ۱۹۵۰ به صورت مقطعی به اسپانیا بازگشت و در نقش های فرعی در چند فیلم ظاهر شد، اما در نهایت در دهه ۱۹۶۰ از بازیگری بازنشسته شد. زندگی شخصی هلنا کورتسینا با **مانوئل فونتانالس ماتئو**، طراح صحنه کاتالونیایی، رابطه ای ۱۵ساله داشت که حاصل آن دو فرزند بود: **ماریا روزا فونتانالس** (۱۹۲۳–۱۹۳۶) و **خوان مانوئل فونتانالس**. ماریا روزا در کودکی در نمایش های فدریکو گارسیا لورکا بازی کرد، اما در سال ۱۹۳۶ درگذشت. خوان مانوئل توسط فونتانالس به رسمیت شناخته نشد. کورتسینا همچنین با فدریکو گارسیا لورکا دوستی نزدیکی داشت و در آثار او مشارکت کرد. میراث و تجلیل هلنا کورتسینا به دلیل پیشگامی در سینمای اسپانیا و به ویژه کارگردانی اولین فیلم بلند توسط یک زن، در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. با وجود گم شدن فیلم *Flor de España*، تحقیقات اخیر، از جمله کار پژوهشگرانی مانند **باربارا زچی**، **النا کوردرو-هویو**، و **ایرنه د لوکاس رامون**، نقش او ر
ا در تاریخ سینما برجسته کرده است. - در سال ۲۰۲۲، **انجمن زنان برای برابری** در آلیکانته اولین جشنواره فیلم کوتاه هلنا کورتسینا را برگزار کرد که به نقش زنان در سینما اختصاص داشت. - در سال ۲۰۲۳، **موسترا د والنسیا** نمایشگاهی با عنوان «هلنا کورتسینا: یک فیلم ساز پیشگام در اسپانیا» برگزار کرد و کتابی به همین نام توسط ایرنه د لوکاس رامون منتشر شد. - در سال ۲۰۲۴، سریال اسپانیایی **La Moderna** شخصیت هلنا کورتسینا را به عنوان یک کارگردان و بازیگر موفق در دهه ۱۹۳۰ به تصویر کشید. - **تاریخ تولد**: برخی منابع (مانند IMDb) به اشتباه سال تولد او را ۱۹۰۴ یا ۱۹۱۰ ذکر کرده اند، اما سند تولد او (ثبت شده در والنسیا) تاریخ ۱۷ ژوئیه ۱۹۰۳ را تأیید می کند. - **املای نام**: تفاوت در املای «هلنا» و «النا» در منابع باعث شده برخی پایگاه ها به اشتباه دو نفر را فرض کنند، اما امضای او در تبلیغی در روزنامه ABC (۱۹۱۷) تأیید می کند که نام حرفه ای او «هلنا» بوده است. - **کارگردانی Flor de España**: گرچه برخی منابع قدیمی کارگردانی این فیلم را به خوزه ماریا گرانادا نسبت داده اند، بررسی های آرشیوی و تبلیغات مطبوعاتی دهه ۱۹۲۰ نشان می دهد که هل
نا کارگردان اصلی بوده است. فرار به بوئنوس آیرس. النا کورتسینا طی جنگ داخلی اسپانیا برای حفاظت از ارزش های فرهنگی به نیروهای روشنفکر ضدفاشیسم پیوست و به منظور گزیر از تهدیدهای نیروهای فاشیست، در سال ۱۹۳۷ میلادی با یکی از پسرانش،خوان مانوئل فونتانالز، یکی از دو فرزندی که با مانوئل فونتانالز طراح صحنه داشت، به بوئنوس آیرس در آرژانتین مهاجرت کرد و یک مرکز نمایشی با آندرس مژوتو را بنیان نهاد و تعدادی نمایشنامهٔ اسپانیایی را هم به روی صحنه برد. وی نخستین فیلمِ کارگردانی شده توسط یک یک کارگردانِ زن را در کشور اسپانیا ساخته است که «"گل اسپانیا یا افسانهٔ یک گاوباز"» نام دارد و اینک یک فیلم گمشده محسوب می شود. از فیلم های دیگری که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "شبح بانو" اشاره نمود که بر اساس نمایش نامه ای قرن هفدهمی به همان نام، اثر پدرو کالدرون ساخته شد.
شبح بانو () یک فیلم درام آرژانتینی است که در سال ۱۹۴۵ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ نمایشنامهٔ «شبح بانو» اثر پدرو کالدرون ساخته شد. در یک نظرسنجی که در سال ۱۹۷۷ توسط «موزه سینمای پابلو دوکرُس هیکن» برگزار شد، این فیلم به عنوان هشتمین بهترین فیلم تاریخ سینمای آرژانتین انتخاب شد.
لوئیس ساسلافسکی (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل آرژانتین بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شبح بانو" اشاره نمود.