Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ند می برد و در آنجا آزادشان می کرد. روحیه ای رئوف و آرام داشت و از هرگونه درگیری بیزار بود. تعهد به کارش تا آنجا بود که افتخارش این بود که: «هیچ وقت تار بد برای کسی نساختم». کار سخت تیشه زدن و تار ساختن را از دهه ششم زندگی یعنی از ۱۳۴۰ کنار گذاشت ولی تا سال های آخر عمر کار تعمیر ساز را در مغازه خود واقع در چهارراه حسن آباد ادامه داد و هر روز از خانه اش در ضلع جنوبی پارک شهر تا مغازه را با دوچرخه می پیمود تا در مغازه را باز نگه دارد. هنری که اگرچه قبل از او هم وجود داشت ولی نوآوری های وی در ارائه کیفیت بهتر و ماندگارتر همراه با زیبایی متفاوت و آشکارا که خودش به وجود آورده بود چیزی بود که او می خواست به بهترین وجهی ادامه یابد، اما سبک تارسازی او پس از او ادامه نیافت. ساخت تار توسط شاهرخ. شاهرخ درخت توت را از توتستان های کن، اوین و ونک انتخاب و خریداری می کرد. ساخت تار به نقل از شاهرخ در مقاله ای تحت عنوان «هیچ وقت تار بد برای کسی نساختم» –به قلم هوشنگ گلمکانی –روزنامه آیندگان مورخ چهارشنبه ۷ مهر ۱۳۵۵: بیش از چهار سال طول می کشد تا یک تار بسازم. می رفتم به باغ های توت کوهستانی در اوین و کن که فقط با چوب این درخت
ها می شود تار ساخت. درخت را انتخاب می کردم و می خریدم. از کنده یک درخت توت به قطر دو متر و طول نیم متر، کاسه یک تار درمی آید کاسه تار را که از دو قسمت تشکیل می شود از قسمت های مناسب می تراشیدم و از یک کنده ۱۲۰ کیلویی ۶ کیلو باقی می ماند که می بایست مدت سه ماه در آب بماند تا شیره اش کشیده شود. پس از سه ماه آن را از آب خارج می کردم و تراش می دادم و یک سال در سایه نگه می داشتم که بعد نپیچد یا نترکد. سپس باید دو سال در آفتاب می ماند تا خشک شود و پس از دو سال آن را یک شب در فرهای شیرینی پزها که کارشان تمام شده و فر را خاموش کرده بودند، می گذاشتم تا به رنگ قهوه ای درآید. در آن هنگام دو تکه کاسه تار آماده بود و به وسیله چسب مخصوصی آن ها را به هم می چسباندم … دسته، پنجه (جایی که گوشی می خورد و گوشی آن است که به آن سیم بسته می شود) و گوشی های تار می بایست از چوب راست گردوی سیاه رنگ تهیه شوند و برای این کار از ارسی های قدیمی ساخته شده از این چوب که حداقل بیست سال قدمت داشتند ونشان می دادند که پس از آن پیچ وتاب نمی خورند، استفاده می کردم زیرا هر قسمت تار حتی اگر یک میلی متر بپیچد قابل استفاده نیست. (دسته را هم از چوب گ
ردوی درب های قدیمی می ساختم). پوستی که قسمت بیرونی کاسه تار را تشکیل می دهد (پوست تار) از پوست بره تودلی تهیه می شد که بسیار نازک و درعین حال محکم است. شیطانک های بالا و پایین و خرک تار را هم از شاخ قوچ شکاری تراش می دادم اما این کار به همین جا ختم نمی شد، قسمت بالای دسته تار که زیر سیم ها قرار داشت می بایست از اشیاء دیگری تهیه شود. قسمت وسط از چوب مخصوص به نام فوفل یا آبنوس که فقط در هندوستان وجود دارد تراشیده می شد و دو طرف آن به وسیله استخوان شتری که در گرمسیر زندگی کرده باشد پوشیده می شد. زیرا استخوان شترهای سردسیری چربی پس می دهد. (با تیزاب سلطانی منفذهای چوب را باز می کردم و سپس آن ها را با روغن بزرک پر می کردم. کاسه تار تا ابتدای دسته دوتکه بود و دسته تار وسط دو کاسه قرار می گرفت ). به این ترتیب با سوار کردن قطعات تار بر روی یکدیگر رنگ آمیزی آن توسط لاک الکل و نصب سیمها، تار آماده نواختن می شد. کلنل علینقی وزیری از دوستان شاهرخ بود. به سفارش کلنل وزیری شاهرخ تارهایی مخصوص ایشان با کاسه بزرگتر می ساختند. تارهای مخصوص کلنل وزیری که برای استفاده در کنسرتها سفارش داده می شد، دارای سیم زهی (روده ای) بود و ن
ه سیم فلزی. این تارها باهم فکری کلنل وزیری و شاهرخ طراحی می شد. تار شاهرخ در سه سایز کوچک، متوسط و بزرگ ساخته می شد. شاهرخ تار را بر مشتری پرو می کردند تا تاری مناسب جثه و وضعیت فیزیکی وی برای او انتخاب نمایند. بر پاکتهایی که وسایل تار را در آن می فروخت نوشته شده بود تار باید ۸ سیم داشته باشد تا با سازهای خارجی هم کوک شود و دو سیم اضافه باید نمره ۱۶ و نازکتر باشد. تارهای وی درجه بندی کیفی داشت: مرغوبترین تار وی سه مهر در قسمت ابتدای پُشت دسته تار داشت. اوایل بر مهرش نوشته شده بود «دسترنج شاهرخ». مهر «شاهرخ» و مهر «رمضان شاهرخ» را بعدها استفاده کرد. در سال های بعد به جای مهر، عکس خود را بر زیر سیم گیر به عنوان نشانه بهترین تارهای خود می چسباند. تارهای دو مهر و یک مهر و بدون مهر به ترتیب درجات پایین تری داشتند. فعالیت های حرفه ای در خارج از مغازه. شاهرخ از اولین روزهای تأسیس مدرسه موسیقی در سال ۱۳۰۲ با کلنل وزیری در مدرسه موسیقی همکاری می کرد و این همکاری دوستانه تا سال ۱۳۱۴ ادامه داشت و پس از کلنل وزیری، شاهرخ تمایلی به ادامه کار با مدیریت جدید مدرسه موسیقی نشان نداد. پس از آن برای آموزش صنعت خود، در دانشکده ه
نرهای زیبا مشغول به کار شد و به این کار ادامه داد تا سال ۱۳۴۰ که از دانشکده هنرهای زیبا بازنشسته شد. بعد از بازنشستگی نیز در پی دعوت دکتر برکشلی، رئیس دانشکده هنرهای زیبا، مدتی به خاطر علاقه به کارش درس می داد. بیماری و مرگ. از ابتدای سال ۱۳۵۶ به علت بیماری کبدی بارها در بیمارستان بستری شد. سرانجام در سن هفتاد ونه سالگی در بیمارستان جاوید تهران تاریخ ۱۰/۱۱/۱۳۵۶ از دنیا رفت. و در قطعه ۱۴ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. سرانجام تارهای شاهرخ. در زمان فوت شاهرخ یک اتاق منزل پر از تار وجود داشت. پس از فوت وی دادگاه انحصار وراثت در حکم مربوط به ۲۸/۷/۱۳۵۸ کلیه تارهای وی را به تنها فرزند بخشید و نیز این توافق بین دختر و نامادری بود که سایر اموال به نامادری تعلق گیرد ولی تارها متعلق به مهین شاهرخ باشد. اوضاع نابسامان در زمان شروع انقلاب، غم و اندوه از دست دادن پدر، مسئولیت نگهداری ۴ فرزند همه و همه سبب شد تنها فرزندش مهین در مراجعه و تحویل گرفتن تارها از نامادری قصور ورزد و وقتی که برای تحویل تارها به منزل پدری مراجعه کرد متوجه شد نامادری اش کلیه تارها و وسایل شاهرخ را در قبال رسید مورخ ۱۰/۸/۱۳۵۹ به اداره مبارزه با
منکرات تحویل داده است. طبق رسید موجود ادوات موسیقی به شرح زیر به اداره منکرات وقت تحویل داده شده بود: هنگامی که دختر با حکم دادگاه مبنی به مالکیت وی بر اجناس مذکور به اداره منکرات مراجعه می نماید وسایل را مصادره شده اعلام می نمایند و تارها هرگز به دست او نمی رسد! اوضاع و شرایط آن زمان به گونه ای بود که از پیگیری جریان منصرف می شود. پانویس. فصلنامه موسیقی ماهور ۵۱و52
طارق عزیز بن عیسی (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل الجزایر است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ شرکت کرده است.
سمیر بن شناف (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل الجزایر است. وی در وزن ۵۵ کیلوگرم کشتی فرنگی بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شرکت کرده است.
عبد آبست (زادهٔ ۱۳۶۶) نویسنده، کارگردان و بازیگر سینما و تئاتر اهل ایران است. اولین فیلم بلند او "تمارض" تنها فیلم ایرانی حاضر در برلیناله ۲۰۱۷ بود که در بخش فوروم این جشنواره به نمایش درآمد. دومین فیلم بلند او "کشتن خواجه" برنده جایزه بزرگ هیئت داوران در بخش رهایی در بیست و هشتمین دوره از جشنواره بین المللی فیلم اسلم دنس آمریکا در سال ۲۰۲۲ شده است. زندگی و حرفه. عبد آبست در سال ۱۳۶۶ در بندرعباس زاده شد. او دانش آموختهٔ رشته های معماری و تئاتر است. او سال ۱۳۸۹ با بازی در نمایش "۱۱:۱۱" وارد تئاتر حرفه ای شد و با بازی در فیلم سینمایی "ماهی و گربه" به عنوان بازیگر وارد سینما شد. اولین فیلم نیمه بلند او با عنوان گوشه در سی و ششمین جشنواره بین المللی فیلم قاهره حضور داشت. اولین فیلم بلند او تمارض در جشنواره های بین المللی بسیاری از جمله در برلین، تورنتو، شانگهای و ترانسیلوانیا حضور داشت. دومین فیلم بلند او نیز "کشتن خواجه" است که تنها فیلم ایرانی در بخش مسابقه اصلی بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم شب های سیاه تالین ۲۰۲۱ است. این فیلم در سال ۲۰۲۲ برنده جایزه بزرگ هیئت داوران در بخش رهایی در جشنواره بین المللی فیلم ا
سلم دنس آمریکا که در شهر پارک سیتی در ایالت یوتا برگزار می شود، شده است.
آدم بوجملین اهل الجزایر است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۱۶ ریو و المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
سمیر بوقره (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل الجزایر است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
تمارض فیلمی به نویسندگی و کارگردانی عبد آبست و تهیه کنندگی مریم شفیعی محصول سال ۱۳۹۵ است. داستان. سه جوان به منزل یک پیرمرد می روند...
حمزه حلوی (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل الجزایر است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است. او در المپیک ۲۰۱۶ ریو در وزن ۹۸ کیلو حاضر بود که در کشتی اول به الیس گوری کشتی گیر بلغارستانی باخت و با توجه به شکست این کشتی گیر در دورهای بعد از دور رقابت ها کنار رفت.
محمد ریاض الوافی (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل الجزایر است. وی در وزن ۸۴ کیلوگرم کشتی آزاد بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
ادوارد فستوس موکوکا ان کولوسو عضو جنبش مقاومت زامبیا و بنیان گذار آکادمی ملی علوم، تحقیقات فضایی و فلسفه زامبیا است. زندگی. ان کولوسو در سال ۱۹۱۹ در بخش شمالی رودزیا در زامبیا زاده شد. او در طول جنگ جهانی دوم به عنوان یک گروهبان به هنگ نیروهای رودزیای شمالی اعزام شد. وی پس از جنگ مترجم دولت رودزیای شمالی شد. او همچنین آموزگار دبستان بود و یک مدرسه نو نیز تأسیس کرد که ظاهراً توسط مقامات انگلیسی تعطیل شد. ان کولوسو مدتی بعد به عضویت جنبش مقاومت ملی زامبیا درآمد و در سال های ۱۹۵۶ و ۱۹۵۷ دستگیر و زندانی شد. او پس از آزادی به عنوان افسر امنیتی جنبش استقلال سازمان ملل متحد منصوب شد. در سال ۱۹۶۰ آکادمی ملی علوم، تحقیقات فضایی و فلسفه زامبیا را تأسیس کرد. در سال ۱۹۶۴ ان کولوسو به عضویت در کنوانسیون قانون اساسی درآمد. برنامه فضایی. از سال ۱۹۶۰ تا مدتی پس از سال ۱۹۶۹ این برنامه در پی به انجام رساندن آماده سازی یک موشک که می خواست یک دختر ۱۷ ساله به نام ماتا ام وابا و دو گربه را به ماه بفرستد بود. همچنین برنامه ای برای سفر به مریخ نیز وجود داشت. ان کولوسو امیدوار بود تا در رقابت فضایی برنامه های فضایی مربوط به ایالات مت
حده و اتحاد جماهیر شوروی با پیروزی به هردوی آن ها ضربه بزند. گفته شده است که او از یونسکو درخواست اعطای £۷٬۰۰۰٬۰۰۰ پوند زامبیا را برای حمایت از برنامه های فضایی کشورش ارائه کرده بود. همچنین گفته شده که او مبلغ ۱٫۹ میلیارد دلار نیز از «منابع خارجی خصوصی» درخواست کرده بود. اما گزارش وزارت نیرو، حمل و نقل و ارتباطات حاکی از آن است که این درخواست ها از طرف زامبیا نشده بود. واژه "Afronauts" واژه ای نو بود که توسط ان کولوسو برای اشاره به شرکت کنندگان در این برنامه ابداع شده بود. کنت کائوندا رئیس جمهور سابق زامبیا در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۶ گفت:«آن[برنامه فضایی] چیزی واقعی نبود … آن بیشتر برای سرگرمی بود تا چیز دیگر.» پس از شکست. ان کولوسو اظهار داشت:علت شکست این برنامه مسائلی چون کمبود بودجه، بارداری ماتا ام وابای فضانورد و ترک کردن های پیاپی و بازگشت او به سوی خانواده اش و مشکلات روحیه ای به علت توجه رسانه ها بوده است. همچنین ادعا شد که موشک «توسط عناصر خارجی» دستکاری شده است. پس از آن دولت زیمبابوه تلاش خود را برای فاصله گرفتن از ان کولوسو افزون کرد. فرهنگ عامه. در سال ۲۰۱۴ ان کولوسو در فیلمی به نام "Nkoloso the Af
ronaut" به تصویر کشیده شده که نامزد دریافت جایزه جشنواره فیلم اوگاندا در سال ۲۰۱۴ شد.
کئو اون این ، (زمان تولد و مرگ نامشخص) یک زن از اهالی ژاپن در دوره آزوچی–مومویاما بود. وی در ابتدا به عنوان دایهٔ پسر بزرگ نوبوناگا، اودا نوبوتادا به خدمت گرفته شد اما بعد از آن نظر نوبوناگا به او جلب شد. کئو اون این یکی از زنان سوکوشیتسو (همسر غیراصلی) اودا نوبوناگا و مادر دختری از وی به نام سان نو مارو دونو بود. سان نو مارو دونو زن غیراصلی تویوتومی هیده یوشی شد.
شیموزوما رایرن، شیموزوما ناکایوکی ( معروف به شیموتسوما رایرن (下間頼廉) کشیش شین بودایی در معبد هونگان و اهل ژاپن بود. او بین سال های 1570 و 1580 از محاصره ایشیاما هنگان جی دفاع کرد. در آن زمان معبد با اودا نوبوناگا درگیری داشت. رایرن در پیمان صلح با نوبوناگا نقشی ایفا کرد و بعداً به منطقه تنمانگو نقل مکان کرد تا به هونگانجی کننیو و تویوتومی هیده یوشی خدمت کند.
سایکا شو یکی از گروه های مسلح بودایی بود که در قرون وسطی در ژاپن که منطقهٔ فعالیت آن در شمال غربی ولایت کی (امروزه واکایاما و قسمتی از کاینان، واکایاما) بود. این گروه مذهبی از آغاز ورود تفنگ به ژاپن چندین هزار تفنگ را خریداری کرده و سربازان آن بسیار از نظر نظامی ماهر بودند. نام شورش این فرقه سایکا ایکی نامیده می شود. سایکا ایکی، یکی از شورش های بسیاری بود که با نام عمومی ایکو-ایکی شناخته می شوند. این شورش توسط مبارزان متعصب بودایی به رهبری سوزوکی ماگوایچی برپا شد.
سبزی خردکن وسیله ای برای خردکردن سبزی است. به وسیله دستگاه سبزی خردکن می توان هر نوع سبزی، سیر، فلفل دلمه، کلم، بادمجان، لوبیا سبز، مغز گردو، مغز بادام و غیره را در آشپزخانه های صنعتی یا خانگی خرد کرد. در زندگی روزمره کنونی دستگاه سبزی خرد کن یکی از مهمترین و پر کاربردترین لوازم مورد نیاز در اکثر آشپزخانه های صنعتی یا خانگی می باشد. انواع دستگاه سبزی خرد کنی. از این دستگاه برای خرد کردن سبزی برای مصارف خانگی استفاده می گردد. از این دستگاه جهت خرد کردن انواع سبزیجات به منظور استفاده در هتل، رستوران، دانشگاه، بیمارستان، آشپزخانه تجاری، کارخانجات تولید بسته بندیهای سبزی خرد شده و بسیاری موارد دیگر استفاده می شود.
مقیمان ناکجا فیلمی محصول سال ۱۳۹۶ ایران به نویسندگی و کارگردانی شهاب حسینی بر اساس نمایشنامهٔ "مهمان سرای دو دنیا" اثر اریک امانوئل اشمیت است. خلاصه فیلم. جوانی به ناگاه وارد یک مهمانسرا میشود؛ مهمانسرایی غریب که معلوم نیست کجاست و پس از مدتی با افرادی آشنا میشود و میفهمد در مکانی است که انتظار آنجا را ندارد.
جان دولاند (زاده ۱۰ یا ۲۱ ژوئن ۱۷۰۶ –درگذشته ۳۰ نوامبر ۱۷۶۱)،عینک ساز انگلیسی بود،وی به دلیل کسب و کار موفق در اپتیک شناخته شده است
محمد معصوم استانکزی (زاده ۱۳۳۷ خورشیدی ولسوالی محمد آغه ولایت لوگر) سیاستمدار اهل افغانستان است. وی سابقه فعالیت در سمت های ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان و وزیر و سرپرست سابق وزارت خانه های دفاع و مخابرات افغانستان را در کارنامه دارد. وی در دوره دولت وحدت ملی به عنوان وزیر دفاع افغانستان معرفی شد اما نتوانست رای اعتماد پارلمان را کسب کند و مدتی در سمت سرپرست این وزارتخانه فعالیت داشت و در ۱۶ ثور ۱۳۹۵ به عنوان سرپرست ریاست عمومی امنیت ملی منصوب شد. وی در ۱۴ سنبله (شهریور) ۱۳۹۸ از سمت ریاست عمومی امنیت ملی استعفا داد. زندگی نامه. محمد معصوم استانکزی زاده ۱۳۳۷ خورشیدی از روستای مغل خیل ولسوالی محمد آغه ولایت لوگر افغانستان است. تعلیمات ابتدایی خود را در مکتب متوسطه ده نو ولسوالی محمد آغه لوگر تکمیل نموده و سپس در موسسه تربیتی مخابرات کابل شامل و در رشته مایکروویو تحصیلات خویش را تا صنف ۱۴ به پایان رسانید. وی تحصیلات خود را تا دوره دکترا در رشته مهندسی ساختمانی ادامه داده است و گفته می شود که و در انستیتوی مخابرات نیز تحصیل کرده و آموزش های نظامی دیده است. فعالیت سیاسی. معصوم استانکزی علاوه بر سمت ریاست عمومی ا
منیت ملی افغانستان، در پست های وزارت مخابرات و مشاور رئیس جمهور در دوره حامد کرزی، رئیس دبیرخانه شورای عالی صلح و وزارت دفاع نیز فعالیت سیاسی کرده است. ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان. وی در دولت وحدت ملی در ابتدا به عنوان وزیر دفاع معرفی شد اما نتوانست رأی اعتماد پارلمان را کسب کند و پس از مدتی فعالیت در سمت سرپرست وزارت دفاع افغانستان در ۱۶ ثور (اردیبهشت) ۱۳۹۵ به عنوان سرپرست ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان منصوب شد. معصوم استانکزی پس از عملیات ۱۳ سنبله (شهریور) ۱۳۹۸ که توسط «قطعه ۰۲ّ» امنیت ملی در حوزه چهارم امنیتی شهر جلال آباد، مرکز ولایت ننگرهار که منجر به کشته شدن ۴ تن از اعضای یک خانواده شد، استعفا داد. استعفای وی مورد تأیید محمد اشرف غنی، رئیس جمهور افغانستان قرار گرفت.
عبدالستار مراد امیرقلی (زاده ۱۹۵۷ از ولایت پروان) سیاستمدار و وزیر سابق اقتصاد افغانستان در دولت وحدت ملی بوده است. وی که قبلاً یکی از اعضای گروه جمعیت اسلامی افغانستان بوده، به عنوان معاون اول وزیر امور خارجه دولت افغانستان در زمان حاکمیت مجاهدین کار کرده است. مراد تا سال ۲۰۰۲ به عنوان سفیر افغانستان در کشور مالزی بوده است. وی همچنین از سال ۲۰۰۴ الی ۲۰۰۷ والی ولایت کاپیسا در شمال کابل بوده است.
شهزادگل آریوبی (زاده ۱۳۵۹ - ولایت پکتیا) سیاستمدار افغانستانی و وزیر اسبق وزارت مخابرات و تکنولوژی معلوماتی افغانستان و سفیر افغانستان در کشور چک است. وی در ۱۵ اسد/مرداد ۱۳۹۶ به عنوان سرپرست وزارت مخابرات تعیین شد و در ۱۳ قوس/آذر ۱۳۹۶ توانست رای اعتماد پارلمان را کسب کند. وی تا ۴ جوزا/خرداد ۱۳۹۸ در این سمت فعالیت داشت. وی در جوزا (خرداد) ۱۳۹۸ به عنوان سفیر افغانستان در جمهوری چک تعیین شد. زندگی نامه. شهزادگل آریوبی زاده ۱۳۵۹ از ولایت پکتیا افغانستان است. وی تحصیلات عالی خود را لیسانس در رشته اداره و تجارت و ماستری در رشته هنر (فلسفه، سیاست و اقتصاد) (Master of Art (PPE در جمهوری چک به اتمام رسانده. سابقه کاری در بستهای مختلف با نهادهای ملی و بین المللی انجام وظیفه نموده.
اسدالله حنیف بلخی (زادهٔ: ۱۳۳۶ خورشیدی مزار شریف، بلخ - درگذشتهٔ: ۲۱ عقرب (آبان) ۱۳۹۸) سیاستمدار اهل افغانستان، وزیر سابق معارف و سفیر افغانستان در کشور کویت بود. زندگی نامه. اسدالله بلخی متولد سال ۱۳۳۶ خورشیدی در ولایت بلخ بود. او تحصیلات دوران مدرسه را در ولایت بلخ و کابل خواند و در سال ۱۳۵۹ توانست لیسانس خود را از دانشکده شرعیات دانشگاه کابل کسب کند. وی تحصیلات خود را تا مقطع دکترا در دانشگاه ام القری مکه ادامه داد و در سال ۱۳۷۴ مدرک ماستری (کارشناسی ارشد) خود در رشته شریعت و قانون و مدرک دکترای خود را در همین دانشگاه و در رشته شریعت و قانون در سال ۱۳۷۴ کسب کند. بلخی در سال ۱۳۸۲ شامل وزارت خارجه افغانستان شده است و در سال ۱۳۹۱ به عنوان سفیر افغانستان در کویت منصوب شد. وی در دولت وحدت ملی از ۸ دلو (بهمن) ۱۳۹۳ تا ۲۳ عقرب (آبان) ۱۳۹۶ به عنوان وزیر/سرپرست وزارت معارف افغانستان فعالیت داشت. نمایندگان پارلمان افغانستان پس استیضاح او، در ۲۳ عقرب (آبان) ۱۳۹۵ رأی عدم اعتماد به وی دادند، اما او به مدت ۱ سال به عنوان سرپرست وزارت معارف افغانستان به فعالیت خود ادامه داد و در ۲۳ عقرب (آبان) ۱۳۹۶ با دستور رئیس جمهور از
سمت خود برکنار شد. درگذشت. اسدالله حنیف بلخی در ۲۱ عقرب (آبان) ۱۳۹۸ به دلیل بیماری درگذشت.
اوگموندور کریشتینشون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فرم، راندرس و هامارابی اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایسلند بازی کرده است.
اینکوار یانسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایسلند بازی کرده است.
محمد سریر (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل الجزایر است. وی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
گلاب منگل () (متولد ۱۹۵۸ - ولایت پکتیا) سیاستمدار افغانستانی، وزیر سابق وزارت امور سرحدات، اقوام و قبایل افغانستان و والی سابق ولایت های هلمند، لغمان، پکتیکا و ولایت ننگرهار است. وی ریاست کمیته تهیه پیش نویس قانون اساسی افغانستان را نیز در کارنامه خود دارد. زندگی. او در لجامنگل در ولایت پکتیا به دنیا آمد و به قومیت منگل از که از زیر مجموعه های قبیله پشتون است تعلق دارد. او دارای مدرک لیسانس ادبیات از دانشگاه کابل است.
سنفورد مایزنر ( – ) هنرپیشه و آموزگار هنرپیشگی اهل ایالات متحده آمریکا بود که روش بازیگری تکنیک مایزنر را ایجاد کرد و گسترش داد. وی بین سال های ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۷ میلادی فعالیت می کرد.مایزنر هنگامی که با بازیگری متد روبه رو شد، حافظه عاطفی که از اصول بنیادی آن است را حذف کرد. در همین راستا او بر «حقیقت انجام دادن» تأکید داشت و روش خود را بر پایهٔ آن بنا نهاد. سنفورد مایزنر فرزند یک خانواده ی مهاجر یهودی از مجارستان بود که در زمان ورود سیستم به آمریکا زندگی می کرد. مایزنر به عنوان عضوی از یک گروه تئاتری آمریکایی که سودای تقلید از سیستم های بازیگری روسی را داشت، تبدیل به یک بازیگر برجسته شد؛ اما ندای درونی اش، او را به سوی تعلیم دادن به بازیگران می کشاند.
مسعود زغدان (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل الجزایر است. وی در وزن ۷۴ کیلوگرم کشتی فرنگی بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
طرح-باز (به انگلیسی: ) توسعهٔ محصولات فیزیکی، ماشین آلات و سیستم ها با به کارگیری اطلاعات طراحی به اشتراک گذاشته شده توسط عموم است. طراحی باز شامل تهیهٔ نرم افزار متن-باز و آزاد و نیز سخت افزار متن-باز می شود. فرایند عمومن به وسیلهٔ اینترنت تسهیل و اغلب بدون پرداخت پول اجرا می شود. فلسفه و اهداف طرح باز عینن همان فلسفهٔ جنبش متن-باز است، لیکن به جای نرم افزار برای توسعهٔ محصولات فیزیکی به کار بسته می شود. طرح-باز، نوعی هم آفرینی است؛ آنجا که محصول نهایی توسط کاربران طراحی شود و نه ذینفعان خارجی مانند یک شرکت خصوصی. تاریخچه. منابع جنبش طرح-باز. رد پای به اشتراک گذاری اطلاعات تولید را می توان در قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی مشاهده کرد. اعطای حق امتیاز به صورت تهاجمی نقطهٔ پایانی بر آن دورهٔ به اشتراک گذاری فراگیر دانش بود. اخیرن اصول طرح-باز با نرم افزار آزاد و جنبش های متن-باز مرتبط شده اند. در سال ۱۹۹۷ اریک اس. ریموند، تیم اورایلی و لری آگوستین متن باز را به عنوان عبارت جایگزین نرم افزار آزاد مطرح کردند و در همان سال بروس پرنز کتاب تعریف متن باز را به چاپ رسانید. اواخر سال ۱۹۹۸، دکتر سپهر کیانی دریافت که طراحان می توا
نند از خطوط مشی متن-باز منتفع شوند؛ او در اوایل سال ۱۹۹۹ دکتر رایان ولنس و دکتر سمیر نیفه را در مورد مزایای بالقوهٔ متن-باز در برنامه های کاربردی طراحی شده توسط ماشین با خود هم رای کرد. آن ها با یکدیگر موسسهٔ متن-باز را به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی تأسیس کردند و به منظور توسعهٔ یک تعریف متن باز شروع به کار کردند. ایده طرح-باز به طور همزمان یا متعاقبن توسط افراد یا گروه های دیگر بازگرفته شد. اصول طرح-باز شباهت نزدیکی با اصول طراحی سخت افزار متن-بازدارند، که در ماه مارس سال ۱۹۹۸ ظهور یافتند؛ درست هنگامی که رینود لمبرتس از دانشگاه صنعتی دلفت در وب سایت مدارهای طراحی باز خود، ایجاد یک انجمن طراحی سخت افزار با نیت نرم افزار آزاد را پیشنهاد کرد. رونن کادوشن عنوان طرح-باز را در پایان نامهٔ مقطع کارشناسی ارشد خود در سال ۲۰۰۴ ابداع کرد؛ و این اصطلاح بعدها در مانیفست طراحی باز سال ۲۰۱۰ به رسمیت شناخته شد. مسیر کنونی جنبش طراحی-باز. جنبش طراحی-باز در حال حاضر دو روند را دنبال می کند. از یک سو افراد مهارت ها و زمان خود را در پروژه ها به خاطر صلاح همگانی و احتمالاً در جاییکه بهره تجاری یا تأمین سرمایه با کمبود مواجه است؛
نیز برای کشورهای در حال توسعه یا به منظور کمک به اشاعهٔ فناوریهای ارزان یا بومی به کار می بندند. از دیگر سو ممکن است طرح-باز چارچوبی به منظور توسعهٔ پروژه ها و فناوریهای پیشرفته تأمین کند؛ چارچوبی که می تواند فراتر از منابع هر شرکت یا کشور واحدی باشد و در برگیرندهٔ افرادی باشد که بدون سازوکار کپی لفت، احتمالاً به طریق دیگری حاضر به همکاری نخواهند شد. در حال حاضر روند سومی نیز وجود دارد؛ آنجا که این دو روش گرد هم می آیند تا از متن باز همراه با فناوری پیشرفته استفاده کنند (مانند: چاپ سه بعدی) ماشین طرح-باز در قیاس با نرم افزار متن-باز. جنبش طرح-باز در حال حاضر نسبتن نوظهور است لیکن دارای پتاسیل بالایی برای آینده است. به عبارتی طراحی و مهندسی بیش از پروژه های نرم افزاری متن-باز که به طور فزاینده ای رایج هستند، با توسعهٔ مشارکتی جور در می آیند؛ زیرا با وجود مدلهای سه بعدی و عکس ها، مفهوم اغلب می تواند به صورت دیداری دریافت شود. به منظور مشارکت سودمند حتی صحبت کردن اعضای پروژه به یک زبان واحد ضروری نیست. با این وجود در مقایسه با توسعهٔ نرم افزار، موانعی چند پیش روی طرح-باز وجود دارد؛ زیرا در توسعهٔ نرم افزار، ابز
ار جا افتاده و بسیار کاربردی موجود هستند و تکثیر و توزیع کد هزینه ای نزدیک به صفر دارد. ساخت، آزمایش و اصلاح طراحی های فیزیکی آنقدرها هم آسان نیست، زیرا برای ساختن مصنوع فیزیکی تلاش، زمان و هزینه لازم است؛ اگر چه با وجود دسترسی به فناوریهای تولید موجود که به طور انعطاف پذیری توسط کامپیوتر کنترل می شوند، پیچیدگی و تلاش برای ساخت به طور قابل توجهی کاهش می یابد. سازمان های طراحی-باز. طرح-باز هم اکنون یک جنبش نوپای متشکل از چندین سازمان پیشگام نامرتبط یا بدون ربط پایه ای است. بسیاری ازین سازمان ها تنها پروژه های تأمین سرمایه شده هستند، در حالیکه تعداد کمی از آن ها روی یک حوزهٔ نیازمند توسعه متمرکز می شوند. در برخی موارد سازمان ها برای ساختن یک مخزن طرح متن-باز متمرکز تلاش می کنند، زیرا چنین کاری نوآوری را ممکن می سازد. سازمانهای درخور توجه عبارتند از:
محمد حنیف اتمر (زاده ۱۳۴۷ ولایت لغمان) سیاست مدار افغان، وزیر اسبق وزارت خانه های داخله، معارف، احیا و انکشاف دهات و مشاور اسبق امنیت ملی افغانستان است. وی در دولت وحدت ملی افغانستان به ریاست جمهوری محمد اشرف غنی به عنوان مشاور امنیت ملی انتخاب شد و در ۳ شهریور/سنبله ۱۳۹۷ از سمت مشاور امنیت ملی استعفا داد. زندگی نامه. محمد حنیف اتمر زاده ۱۳۴۷ از ولایت لغمان است. وی مدرک لیسانس و فوق لیسانس/ماستری خود را در رشته توسعه مطالعات توسعه روستایی و روابط بین الملل از بریتانیا به دست آورد. وی سابقه فعالیت در وزارت امنیت دولتی (خاد) را در در دولت ببرک کارمل و محمد نجیب الله را کارنامه دارد. گفته می شود یک پای وی در جنگ های داخلی آسیب دیده و با عصا حرکت می نماید. با سقوط دولت نجیب وی به پاکستان و بعدها به انگلیس مهاجرت کرد و در آنجا بین سال های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۳ موسسات خیریه افغانی در پاکستان و افغانستان همکاری داشت. تا سال ۱۳۷۹ در کمیته نروژ برای افغانستان در سمت مدیر عمومی برنامه ها در این کمیته کار کرد. پس از آن وی به مدت ۲ سال مدیر عمومی کمیته بین المللی نجات برای افغانستان بود. با سقوط حکومت طالبان اتمر به افغانستان باز
گشت و در سال ۱۳۸۱ به عنوان وزیر احیاء و انکشاف دهات وارد کابینه دولت موقت و انتقالی افغانستان شد. در دور اول حکومت حامد کرزی وی به عنوان وزیر معارف افغانستان تعیین شد. در سال ۱۳۸۷ وی به عنوان وزیر داخله افغانستان منصوب شد و پس از ماجرای ترور حامد کرزی در سال ۱۳۸۹ وی به همراه امرالله صالح از سمتش استعفا داد. دولت وحدت ملی. وی در دولت وحدت ملی افغانستان به ریاست محمد اشرف غنی در سمت مشاور امنیت ملی افغانستان فعالیت می کرد و توافق نامه امنیتی میان افغانستان و آمریکا را از طرف دولت افغانستان امضا کرد. در مدت حضور وی در سمت مشاور امنیت ملی وی با اعتراض بسیاری از اشخاص و گروه ها روبرو شد. احمد بهزاد نماینده پارلمان و عضو شورای عالی جنبش روشنایی امنیت ملی افغانستان را متهم به دست داشتن در بمب گذاری دوم اسد/مرداد ۱۳۹۵ متهم می کرد. جنبش رستاخیز تغییر نیز که در اعتراض به افزایش ناامنی در افغانستان تشکیل شده بود، خواستار برکناری وی بود.ظاهر قدیر نماینده مردم ننگرهار و عبدالکریم متین والی اسبق پکتیکا و غزنی حنیف اتمر را متهم به داعش سازی و حمایت از داعش در افغانستان کرد. عبدالرشید دوستم معاون اول ریاست جمهوری افغانستان ح
نیف اتمر را متهم به تلاش و تبانی برای ترور وی در حمله طالبان به نیروهای وی در ولسوالی غورماچ ولایت فاریاب افغانستان کرد. وی در ۳ شهریور/سنبله ۱۳۹۷ از سمت مشاور امنیت ملی استعفا داد. حزب حق و عدالت. وی پس از استعفا از سمت وزارت داخله به همراه برخی از چهره های سیاسی کشور حزب حق و عدالت را در ۱۲ عقرب/آبان ۱۳۹۰ تأسیس کرد. انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۸. محمد حنیف اتمر در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۸ به همراه محمد محقق به عنوان معاون دوم و یونس قانونی به عنوان معاون اول تیم «اصلاح و اعتدال» را تشکیل داد و برای حضور در انتخابات خود را نامزد کرد. وی همچنین عالم ساعی والی پیشین جوزجان و از مردم ترک تباران افغانستان را به عنوان نماینده خاص خود تعیین کرد. تیم صلح و اعتدال در همایشی که قبل از ثبت نام برگزار کرده بودند، توافقنامه «صلح و اعتدال» را به امضا رساندند که در آن توافقنامه قول تعدیل قانون اساسی، اصلاح نظام ریاستی، ایجاد سمت های صدراعظم و معاون سوم داده شده بود. آثار. حنیف اتمر چندین کتاب و مقاله به چاپ رسانده است.