Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نوویتاز (به اسپانیایی: Nuevitas) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان کاماگوئی واقع شده است. نوویتاز ۴۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴٬۸۸۲ نفر جمعیت دارد و ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای بنالمادنا و میلواکی، ویسکانسین خواهرخوانده های نوویتاز هستند.
گیبارا (به اسپانیایی: Gibara) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان اولگین واقع شده است. گیبارا ۶۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲٬۸۱۰ نفر جمعیت دارد و ۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر ال پرات د یبرگات خواهرخواندهٔ گیبارا هست.
جالاپا (به اسپانیایی: Jalapa) یک منطقهٔ مسکونی در گواتمالا است که در Jalapa Department واقع شده است. جالاپا ۱۲۲٬۴۸۳ نفر جمعیت دارد.
جاروکو (به اسپانیایی: Jaruco) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان مایابکه واقع شده است. جاروکو ۲۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۶۵۸ نفر جمعیت دارد و ۱۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر تارکوینیا خواهرخواندهٔ جاروکو هست.
تولوم (به اسپانیایی: "Tulum"، به مایایی یوکاتک: "Tulu’um") محل یک شهر دیواردار مایایی پیشاکلمبی است که به عنوان یک بندر مهم برای کوبا در ایالت کینتانا رو در مکزیک عمل می کرد. ویرانه های این شهر بر روی صخره هایی به ارتفاع ۱۲ متر (۳۹ فوت) در ساحل شرقی شبه جزیره یوکاتان و در کنار دریای کارائیب قرار دارند. تولوم یکی از آخرین شهرهای ساخته شده و مسکونی مایاها بود که در قرون سیزدهم تا پانزدهم به اوج شکوفایی خود رسید. مایاها حدود ۷۰ سال پس از آغاز اشغال مکزیک توسط اسپانیایی ها در تولوم باقی ماندند، اما این شهر تا پایان قرن شانزدهم متروکه شد. تاریخچه. این منطقه ممکن است زاما (Zama) نامیده شده باشد که به معنای “شهر سپیده دم” است، زیرا رو به طلوع خورشید قرار دارد. تولوم بر روی یک صخره مرتفع رو به شرق و دریای کارائیب واقع شده است. واژه "Tulúm" در زبان مایایی یوکاتان به معنای حصار، دیوار یا سنگر است. دیوارهای اطراف تولوم این قلعه را در برابر حملات محافظت می کردند. تولوم به مسیرهای تجاری دریایی و زمینی دسترسی داشت و به ویژه در تجارت سنگ ابسیدین نقش مهمی ایفا می کرد. نقاشی های دیواری و دیگر آثار باستانی در این منطقه نشان می
دهند که تولوم یک مرکز مهم برای پرستش خدای نزولی یا غوطه ور بود. اولین اشاره به تولوم توسط خوان دیاز، یکی از اعضای هیئت اعزامی اسپانیایی خوان دی گریخالبا در سال ۱۵۱۸ انجام شد. این هیئت اولین اروپایی هایی بودند که تولوم را مشاهده کردند. توصیف جزئیات ویرانه های تولوم برای اولین بار در سال ۱۸۴۳ توسط جان لوید استیفنس و فردریک کاتروود در کتاب "Incidents of Travel in Yucatan" منتشر شد. هنگامی که آن ها از دریا به این منطقه رسیدند، اولین چیزی که توجهشان را جلب کرد یک ساختمان بلند و باشکوه بود که احتمالاً ال کاستیلو (El Castillo) بوده است. آن ها نقشه های دقیقی از دیوارهای منطقه تهیه کردند و کاتروود طرح هایی از کاستیلو و سایر ساختمان ها کشید. استیفنس و کاتروود همچنین یک استلای کلاسیک اولیه در سایت گزارش کردند که تاریخ حکاکی شده ۵۶۴ میلادی را نشان می داد (امروزه در موزه بریتانیا نگهداری می شود). این کشف نشان می دهد که این استلا احتمالاً در جای دیگری ساخته شده و بعداً به تولوم آورده شده است. کاوش های باستان شناسی در تولوم از سال ۱۹۱۳ توسط سیلوانوس مورلی و جورج پی. هاو آغاز شد. آن ها سواحل عمومی این منطقه را برای بازدیدکن
ندگان مرمت و بازگشایی کردند. کار آن ها در سال های ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۲ توسط موسسه کارنگی ادامه یافت. در ۱۹۲۴، ساموئل لاثروپ سایت را نقشه برداری کرد. در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، میگل آنخل فرناندز تحقیقات بیشتری انجام داد و در ۱۹۵۶، ویلیام سندرز و سپس در دهه ۱۹۷۰، آرتور جی. میلر پژوهش هایی را روی سایت انجام دادند. بررسی های سندرز و میلر نشان داد که تولوم در دوره پسا کلاسیک (حدود ۱۲۰۰ میلادی) مسکونی بوده است و تا زمان تماس با اسپانیایی ها در اوایل قرن ۱۶ سکونت داشته اما در پایان قرن شانزدهم متروکه شده است. در سال ۲۰۱۶، یک هیئت باستان شناسی زیرآبی به سرپرستی جرونیمو آویلس هنگام کاوش در سیستم غارهای سنوته اسکلت زنی حدود ۳۰ ساله را کشف کرد که ممکن است حداقل ۹۹۰۰ سال قدمت داشته باشد. ویژگی های اسکلت:. ولفگانگ استینسبک، سرپرست مطالعه، اظهار داشت: "“به نظر می رسد که این زن زندگی بسیار سختی داشته و پایان بسیار غم انگیزی را تجربه کرده است. این فقط یک حدس است، اما با توجه به آسیب های جمجمه اش، احتمال دارد که او از گروه خود طرد شده و در غار کشته شده باشد، یا در آنجا رها شده باشد تا بمیرد.”" تفاوت اسکلت جدید با “چان هول ۲”. اسکلت جدید ۱۴۰
متر دورتر از محل کشف اسکلت معروف “چان هول ۲” پیدا شد. در ابتدا، باستان شناسان تصور می کردند که غواصان بقایای اسکلت گمشده “چان هول ۲” را یافته اند، اما پس از بررسی، مشخص شد که این دو اسکلت متعلق به افراد متفاوتی هستند. ساموئل رنی، محقق همکار، پیشنهاد کرده است که این ویژگی های خاص جمجمه ها نشان دهنده وجود حداقل دو گروه متمایز از انسان ها در مکزیک در دوره گذار از پلیستوسن به هولوسن بوده است. معماری. معماری تولوم نمونه ای از سبک معماری مایاها در ساحل شرقی شبه جزیره یوکاتان است. این نوع معماری دارای پایه ای پله ای در اطراف ساختمان است که روی یک زیرساخت کم ارتفاع قرار دارد. درگاه ها معمولاً باریک بوده و اگر ساختمان بزرگ باشد، ستون هایی برای حمایت از سقف به کار می رود. با پهن تر شدن دیوارها، معمولاً دو ردیف قالب بندی نزدیک به بالای ساختمان دیده می شود. داخل اتاق ها یک یا دو پنجره کوچک و یک محراب در دیوار پشتی قرار دارد و سقف ها یا با تیرهای چوبی و سنگریزه ساخته شده یا به صورت گنبدی طراحی شده اند. این سبک معماری شباهت زیادی به چیچن ایتزا دارد، اما در مقیاسی بسیار کوچک تر. هرم ال کاستیلو (قلعه) – ۲۰۲۲ تولوم از سمت در
یا توسط صخره های مرتفع و از سمت خشکی با یک دیوار دفاعی عظیم محافظت می شد. این دیوار حدود ۳ تا ۵ متر (۱۰ تا ۱۶ فوت) ارتفاع داشت و در قسمت های نزدیک به دریا حدود ۸ متر (۲۶ فوت) ضخامت و ۴۰۰ متر (۱۳۰۰ فوت) طول داشت. بخش هایی از دیوار که عرض منطقه را پوشش می داد، کوتاه تر بود و در هر طرف حدود ۱۷۰ متر (۵۶۰ فوت) طول داشت. ساختن چنین دیوار عظیمی نشان دهنده اهمیت دفاعی این منطقه برای مایاها است. در گوشه های جنوب غربی و شمال غربی، برج های دیدبانی قرار داشتند که نشان می دهند این شهر به خوبی از نظر دفاعی تقویت شده بود. در دیوار تولوم پنج دروازه باریک وجود داشت: سمت دریا توسط صخره های شیب دار محافظت می شد، به جز یک خلیج کوچک با ساحلی شنی که قایق های تجاری و ماهیگیری از آنجا تردد می کردند. در نزدیکی سمت شمالی دیوار، یک سنوته (چاه طبیعی آب شیرین) شهر را تأمین می کرد. این دیوار عظیم، تولوم را به یکی از شناخته شده ترین سایت های مایایی مستحکم تبدیل کرده است.
جابابو (به اسپانیایی: Jobabo) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان لاس توناس واقع شده است. جابابو ۸۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹٬۴۰۳ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تونژولیتو (به اسپانیایی: Tunjuelito) یک منطقهٔ مسکونی در کلمبیا است که در بوگوتا واقع شده است. تونژولیتو ۹٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۲٬۵۳۲ نفر جمعیت دارد و ۲٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تیهواچان (به اسپانیایی: Tehuacán) یک منطقهٔ مسکونی در مکزیک است که در تهواکان واقع شده است. تیهواچان ۵۵۳٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۴٬۹۰۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
توکوآ (به اسپانیایی: Tocoa) یک منطقهٔ مسکونی در هندوراس است که در استان کولون واقع شده است. توکوآ ۸۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۴٬۱۲۰ نفر جمعیت دارد و ۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تپزالی (به اسپانیایی: Tepezalá) یک منطقهٔ مسکونی در مکزیک است که در آگوئاسکالینتس واقع شده است. تپزالی ۲۰٬۹۲۶ نفر جمعیت دارد.
تلاپانالویا (به اسپانیایی: Tlapanaloya) یک منطقهٔ مسکونی در مکزیک است که در تکیسکیاک واقع شده است. تلاپانالویا ۱۰٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲٬۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تالانگا (به اسپانیایی: Talanga) یک منطقهٔ مسکونی در هندوراس است که در استان ال پارائیسو واقع شده است. تالانگا ۴۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵٬۸۴۳ نفر جمعیت دارد.
تاگواسکو (به اسپانیایی: Taguasco) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان سانکتی اسپیریتوس واقع شده است. تاگواسکو ۵۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶٬۳۶۵ نفر جمعیت دارد و ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پیلون (به اسپانیایی: Pilón) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان گرانما واقع شده است. پیلون ۴۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۷۵۱ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر چروو خواهرخواندهٔ پیلون (کوبا) هست.
ال پروگرسو (به اسپانیایی: El Progreso) یک منطقهٔ مسکونی در هندوراس است که در استان یورو واقع شده است. ال پروگرسو ۵۴۷٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
پوکیو (به اسپانیایی: Puquio) یک منطقهٔ مسکونی در پرو است که در منطقه آیاکوچو واقع شده است. پوکیو ۱۵٬۸۷۰ نفر جمعیت دارد و ۳٬۲۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
" خانه خورشید خیزان " یک ترانه سنتی موسیقی فولکلور است که گاه با نام " بلوز خورشید خیزان" هم خوانده می شود. این ترانه از زندگی به خطا رفته در نیواورلئان می گوید؛ در بسیاری از نسخه ها خواننده همچنین خواهر و برادر یا والدین و فرزندان را ترغیب می کند که از سرنوشت مشابه خودداری کنند. موفق ترین نسخه تجاری، در سال ۱۹۶۴ توسط گروه راک انگلیس انیمالز ضبط شد، یک شماره یک در جدول تک آهنگ های بریتانیا و همچنین در ایالات متحده و فرانسه بود. به عنوان یک آهنگ عامیانه سنتی که توسط یک گروه راک الکتریکی ضبط شده است، از آن به عنوان "اولین هیت راک فولک یاد شده است.
جولیا لوکتف (به ؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس روس تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است. زندگی نامه. جولیا با خانواده اش در سن ۹ سالگی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. لوکتف دورهٔ کارشناسی اش را در دانشگاه مک گیل در مونترآل گذراند و کارشناسی ارشد هنرهای زیبای فیلم را از دانشگاه نیویورک گرفت.
پورتو کورتس (به اسپانیایی: Puerto Cortés) یک منطقهٔ مسکونی در هندوراس است که در استان کورتس واقع شده است. پورتو کورتس ۳۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۶٬۰۰۹ نفر جمعیت دارد.
پورتو پناسکو (به اسپانیایی: Puerto Peñasco) یک منطقهٔ مسکونی در مکزیک است که در Puerto Peñasco Municipality واقع شده است. پورتو پناسکو ۹٬۷۷۴٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲٬۱۷۷ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پلاکتاز (به اسپانیایی: Placetas) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان ویا کلارا واقع شده است. پلاکتاز ۶۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۱٬۲۰۸ نفر جمعیت دارد و ۲۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پالمیرا (به اسپانیایی: Palmira) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان سیینفوئگوس واقع شده است. پالمیرا ۳۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۱۵۳ نفر جمعیت دارد و ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پالما سوریانو (به اسپانیایی: Palma Soriano) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان سانتیاگو د کوبا واقع شده است. پالما سوریانو ۸۴۵٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۴٬۵۸۵ نفر جمعیت دارد و ۱۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تیلا (به اسپانیایی: Tela) یک منطقهٔ مسکونی در هندوراس است که در استان آتلانتیدا واقع شده است. تیلا ۱٬۱۶۳٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۹۹٬۲۹۴ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بانس (به اسپانیایی: Banes) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان اولگین واقع شده است. بانس ۷۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸۱٬۲۷۴ نفر جمعیت دارد و ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر سان بیسنس دلس اورتس خواهرخواندهٔ بانس (کوبا) هست.
بولیویا (به اسپانیایی: Bolivia) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان سیه گو ده آویلا واقع شده است. بولیویا ۹۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۶۱۲ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بژوکال (به اسپانیایی: Bejucal) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در Havana Province واقع شده است. بژوکال ۱۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۴۲۵ نفر جمعیت دارد و ۱۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پیریکو (به اسپانیایی: Perico) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان ماتانزاس واقع شده است. پیریکو ۲۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۱۴۷ نفر جمعیت دارد و ۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بواتا (به اسپانیایی: Bauta) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان آرتمیسا واقع شده است. بواتا ۱۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵٬۵۰۹ نفر جمعیت دارد و ۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باگوانوس (به اسپانیایی: Báguanos) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان اولگین واقع شده است. باگوانوس ۸۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴٬۸۵۴ نفر جمعیت دارد و ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بروس لاگونا (به اسپانیایی: Brus Laguna) یک منطقهٔ مسکونی در هندوراس است که در استان گراسیاس آدیوس واقع شده است. بروس لاگونا ۳٬۲۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۲۲۴ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پورتو پادری (به اسپانیایی: Puerto Padre) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان لاس توناس واقع شده است. پورتو پادری ۱٬۱۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳٬۷۰۵ نفر جمعیت دارد و ۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر وایانو کرماسکو خواهرخواندهٔ پورتو پادری هست.
دبی فلینتاف-کینگ (؛ زادهٔ ) دونده اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۵ مدال نقره شده است.
پرچم بارسلون () ترکیبی از صلیب سنت جورج (کاتالونیایی: سن جوردی) و پرچم سنتی قرمز و زرد کاتالونیاست. طراحی پرچم فعلی به سال ۱۷۷۶ بازمی گردد؛ هرچند استفاده از آن در قرن نوزدهم فراگیر شد و در سال ۱۹۰۶ حالت رسمی به خود گرفت.
صلیب سنت جورج () صلیب سرخی بر روی پس زمینه ای سفید رنگ است. در قرون وسطی، این صلیب را به سنت جورج (یا جرجیس) منسوب می دانستند. طراحی صلیب سرخ و سفید که آن را یکی از نمادهای صلیبیون به شمار می آورند، به قرن دهم میلادی بازمی گردد. از این صلیب در پرچم جمهوری جنوا در این قرن استفاده شد و بعدها توسط اتحادیه سوابی در امپراتوری مقدس روم نیز مورد استفاده قرار گرفت. پس از اصلاحاتی که در دوران معاصر اولیه در پادشاهی انگلستان روی داد، این دولت جرجیس را به عنوان «قدیس پشتیبان» خود در نظر گرفت و صلیب منسوب به وی راهش را به پرچم انگلیس باز کرد. کاتالونیا و گرجستان نیز جرجیس را قدیس پشتیبان خود به حساب می آورند؛ همچنین این صلیب در پرچم گرجستان در کنار صلیب اورشلیم دیده می شود.
باراگوئه (به اسپانیایی: Baraguá) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان سیه گو ده آویلا واقع شده است. باراگوئه ۷۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۴۰۸ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باتابانو (به اسپانیایی: Batabanó) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان مایابکه واقع شده است. باتابانو ۱۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۶۶۴ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آنتیلا (به اسپانیایی: Antilla) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان اولگین واقع شده است. این شهر در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد و به عنوان یکی از بندرهای مهم در شمال شرقی کوبا شناخته می شود. آنتیلا ۱۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. تاریخچه. آنتیلا در سال ۱۹۰۷ به عنوان یک شهر بندری تأسیس شد و به سرعت به یکی از مراکز مهم تجاری و حمل ونقل در منطقه تبدیل گردید. این شهر به دلیل موقعیت استراتژیک خود در نزدیکی خلیج نایپه، نقش مهمی در تجارت دریایی کوبا ایفا کرده است. جغرافیا. آنتیلا در شمال شرقی کوبا و در ساحل خلیج نایپه واقع شده است. این شهر دارای آب وهوای گرمسیری است و میانگین دمای سالانه آن حدود ۲۵ درجه سانتی گراد است. اقتصاد. اقتصاد آنتیلا عمدتاً بر پایه کشاورزی، ماهیگیری، و تجارت دریایی استوار است. این شهر به عنوان یکی از بندرهای مهم کوبا، نقش کلیدی در صادرات محصولات کشاورزی و واردات کالاهای اساسی دارد. فرهنگ و گردشگری. آنتیلا به دلیل جاذبه های طبیعی و تاریخی خود، از جمله سواحل زیبا و معماری استعماری، مورد توجه گردشگران قرار دارد.
آلاموس (به اسپانیایی: Álamos) یک منطقهٔ مسکونی در مکزیک است که در Álamos Municipality واقع شده است. آلاموس ۲۴٬۴۹۳ نفر جمعیت دارد.
جانداراِنگاری، زنده اِنگاری، جان باوری یا اَنیمیسم آیینی است که گرایندگان به آن اعتقاد دارند که تمامی عناصر طبیعت دارای روح و جان و زنده اند. غالباً این ارواح و جان ها به گیاهان و جانوران نسبت داده می شود. طبق همین پندار، جنبش طبیعت را ارواح و شیاطین سبب می شوند. این ارواح برخی موجب بدی و برخی دیگر موجب نیکی هستند. گرایندگان این آیین امروزه در مناطق بدوی نشین همچون غرب آفریقا زندگی می کنند. سر ادوارد بارنت تایلور مردم شناس مطرح بریتانیایی در قرن نوزدهم این مفهوم را بیش از پیش گسترش داد. او در کتاب فرهنگ ابتدایی تعریفی این چنین از آنیمیسم ارائه می دهد: نظریه ای عمومی در خصوص روح و اشکال مختلف موجودات روح دار. تیلور معتقد بود زنده انگاری اولین شکل دین در تاریخ بشر است و چون این باور مبتنی بر تخیلات و اوهام بشر اولیه است، پایه و اساس دین به غلط گذاشته شده است. او عقلانیت علمی را جایگزین امروزین آن تلقی می کرد. مردم شناسان دیگری همچون گراهام هاروی زنده انگاری را این گونه تعریف می کنند: جهان سرشار از شخصیت است که انسان ها تنها بخش کوچکی از این شخصیت های جان دار را تشکیل می دهند. در میان سامی ها. مردم کنعان بعل های
محلی را پرستش می کردند، در صورتی که عبرانیان چادرنشین، ایزدبانوهای دسته های متفاوت را عبادت می کردند و مراسم به خصوصی انجام می دادند. برخی از اسباط دوازده گانه که به حال شبانی مانده و جنبهٔ کوچ نشینی و بیابانگردی را از دست نداده بودند کمک و عنایت یهوه (خدای موسی) را برای خویش کافی دانستند، زیرا او را مالک کوه ها و الههٔ طوفان می شمردند که در بیابان به آنان یاری می کند و در جنگ و صلح آنان را رهبری می نماید. اما اسباط دیگر که جنبهٔ کشاورزی را پیش گرفتند به ناچار حالتی دیگر داشتند و لازم بود که حرف و مشاغل شهرنشینی بیاموزند. پس از شهرنشینان تقلید کردند و از خدایان و الهه های فعال در بلاد و قصبات یاری و استعانت جستند. عبرانیان هنگام ورود در محل مقدسی چون سینا کفش های خود را درآورده با رخسارهٔ مستور پیش می روند تا با دیدن یکی از الهه های مرگ، آن ها را از میان نبرد. با چنین دینی عبرانیان به کشور کنعان وارد شدند. این عقاید از بسیاری جهات با افکار مردم فلسطین شباهت داشت. قوم اسرائیل به تدریج عقاید ساکنان را پذیرفت و با نشان دادن نوعی واحدپرستی متغیر با رفتار و ادراکات قدیم مبارزه آغاز کرد. در این راه ابتدا از مرحلهٔ
آنیمیزم، به اعتقاد الهه های مجرد و کلی رسیدند و به نیروهای کلی و نامشخص معتقد شدند؛ یعنی به همهٔ ارواح فوق طبیعت، عنوان کلی با تلفظ های مختلف مانند إل، الیم و الوهیم دادند.
آناهید کاراپتی توپچیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، مترجم، هنرپیشه تئاتر و سینما و نویسنده اهل ارمنستان بود. وی در ۲۱ اوت ۱۹۴۷ در آرتیک به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۱ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون (۱۹۸۷) شده است. از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۹۱ در تئاتر نمایشی هراچیا غاپلانیان فعالیت می کرد. وی از سال ۱۹۹۸ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان است. زندگی نامه. آناهیت توپچیان در۲۱ اوت ۱۹۴۷ در شهر آرتیک دیده به جهان گشود. تحصیلات آکادمیک وی در رشته زبان شناسی روسی در دانشگاه دولتی ایروان و به سال ۱۹۶۵ آغاز شد. دو سال بعد، یعنی در ۱۹۶۷م و هم زمان با رشته زبان شناسی روسی دانشگاه ایروان، آناهیت توپچیان در کنسرواتوار هنرهای دراماتیک ایروان ثبت نام کرد و در ۱۹۷۱م هر دو رشته را هم زمان به پایان رساند و فوق لیسانس زبان شناسی روسی دانشگاه ایروان و دیپلم عالی هنرهای دراماتیک کنسرواتوار ایروان را دریافت کرد. آناهیت از همان نخستین سال های هنرجویی کنسرواتوار، استعداد درخشان خود را با بازی در نمایشنامه های شکسپیر و ایفای نقش های سنگین و دشوار نشان داد و بدین سان تولد هنرمندی توانا را نوید داد. نقش دشوار ملکه گرترو
د، مادر هملت در نمایشنامه شکسپیر از نخستین نقش هایی بود که به آناهیت توپچیان سپرده شد و او این نقش را بسیار ماهرانه بازی کرد و توجه صاحب نظران ارمنی و روسی تئاتر را جلب کرد. پس از آن بود که آناهیت در نقش ملکه الیزابت در نمایشنامه هانری ششم اثر شکسپیر ظاهر شد. بازی استادانه هنرمند جوانی همچون آناهیت توپچیان در این نقش، که به زبان روسی نیز تسلط کافی داشت، به ویژه مورد توجه استادان روسی تئاتر در اتحاد شوروی قرار گرفت و ماهنامه تئاتر در اتحاد شوروی، که به زبان های روسی، فرانسه، انگیسی، آلمانی و حتی چینی منتشر می شد، به معرفی او پرداخت. آناهیت توپچیان در فاصله سال های ۱۹۶۷–۱۹۹۱م، یعنی استقلال ارمنستان در بیش از شصت نمایشنامه از آثار مؤلفان ارمنی، روسی، اروپایی و آمریکایی بازی کرد. در ۱۹۸۸م به پاس خدمات صادقانه و هنرمندانه وی، جایزه روبن سواگ به او اهدا شد و به عنوان هنرمند مردمی ارمنستان از او تجلیل به عمل آمد. مهم ترین نقش هایی که آناهیت توپچیان در این سال ها بازی کرد، نقش پولینا در نمایشنامه قمارباز، بر اساس رمان فیودور میخاییلوویچ داستایفسکی؛ نقش النا آندریونا در نمایشنامه دایی وانیا، اثر آنتون چخوف؛ نقش واریا
در نمایشنامه باغ آلبالو، اثر آنتون چخوف؛ نقش واسیلیسا در نمایشنامه در اعماق، اثر ماکسیم گورکی؛ اجرای نمایشنامه راه انسانی، اثر ژان کوکتو به زبان روسی در۱۹۷۷م و در اتحاد شوروی؛ نقش وَلانتین در نمایشنامه مسافر بی توشه، اثر ژان آنوی؛ نقش دوشیزه خانم در نمایشنامه والس گاوبازها، اثر ژان آنوی؛ نقش سوزی کورتوا در نمایشنامه زبرجد، اثر مارسل پانیول؛ نقش هلن در نمایشنامه جنگ تروا، اثر ژان ژیرودو؛ نقش مارت در نمایشنامه نان خانگی، اثر ژول رنار؛ نقش ژی ژی در نمایشنامه هتل ماژستیک، اثر ژرژ سیمنون؛ نقش الئونور در نمایشنامه آقای آمیلکار، اثر ایو ژامیاک؛ نقش آنا در نمایشنامه کارل و آنا، اثر لئونهارد فرانک؛ نقش مارت در نمایشنامه چرخش ناگهانی، اثر لئونهارد فرانک؛ نقش مادام باگراتیان در نمایشنامه چهل روز موسی داغ، بر اساس رمان فرانتس ورفل؛ اجرای نمایشنامه تک گفتاری بازی برای سطح بالای جامعه؛ بازی در نمایشنامه شاهد اتهام، اثر آگاتا کریستی؛ نقش دوشیزه مون در نمایشنامه فاجعه، اثر ج.ب. پریستلی؛ و نقش لیز در نمایشنامه جنایت های کوچولوی زناشویی، اثر اِ.اِ. اشمیت. چنانچه در آغاز این نوشتار بدان اشاره شد، آناهیت توپچیان فعالیت های سینما
یی درخشانی نیز داشت و در بیش از چهل فیلم، که در استودیوهای سینمایی و تلویزیونی شهرهای ایروان، مسکو، کیف، دوشنبه و لنینگراد (سن پترزبورگ)… فیلمبرداری شد، شرکت داشت. پس از ۱۹۹۱م، آناهیت توپچیان در پاریس اقامت گزید. البته، هر سال دو تا سه ماه را در ایروان می گذراند. از ۱۹۹۱م به بعد اجراهای تئاتری متعددی در شهرهای مسکو، تفلیس، باکو، روستوف، سن پترزبورگ، ریگا، کیف و نیز در کشورهای لهستان، بلغارستان، قبرس، سوئیس، انگلستان، سوریه، لبنان، آلمان، ایالات متحده و فرانسه داشت. در۱۹۹۱م در درام تک پرده ای ملکه پاراندزِم اثر آلکساندر توپچیان ظاهر شد، نمایشنامه ای که بیش از پنجاه اجرا در کشورهای فرانسه، ایالات متحده، قبرس، آلمان، سوریه، سوئیس و شهرهای پاریس، آوینیون، کان، گرنوبل، لیون، مارسی، نیس، ولانس، وین، کولونی، لس آنجلس، حلب، نیکوزیا و ژنو داشت و با استقبال قابل توجهی روبه رو شد. در۲۰۰۰م درام تک پرده ای بانویی بدون خانه ثابت اثر آناهیت توپچیان در لس آنجلس (ایالات متحده) به روی صحنه رفت و در فاصله ۲۰۰۱–۲۰۰۶م در فرانسه، سوریه، لبنان، آلمان، ارمنستان، کانادا و قبرس اجراهای متعددی داشت. در ۲۰۰۴م درام تک پرده ای دارالمجانین
، اثر آناهیت توپچیان در آلمان و ارمنستان و در اکتبر و نوامبر ۲۰۰۶م نمایشنامه جنایت های کوچولوی زناشویی، اثر اریک امانوئل اشمیت در تئاتر آکادمی سوندوکیان شهر ایروان و با عنوان فصلی از تئاتر فرانسه در ارمنستان به روی صحنه رفت. در همین سال آناهیت توپچیان، شب های شعری را در شهرهای مختلف فرانسه اجرا کرد. آناهیت توپچیان از۱۹۹۲م به کار روزنامه نگاری پرداخته و با اندیشه روسی، هفته نامه مهاجران روس و مجله اخباری از ارمنستان همکاری می کند. از آن زمان تا کنون، مقاله ها، خبرها و داستان هایی از او در هفته نامه های ادبی فرانسه، بلژیک، کانادا، ایالات متحده، لبنان، روسیه و ارمنستان به چاپ رسیده است. آناهیت توپچیان در ۱۹۹۲م به دریافت جایزه تِکِیان مفتخر شد اما بیشتر کارهای ادبی او در پاریس شکل گرفته، گویا از نقطه ای دور بهتر توانسته سرزمین اجدادی خود را بنگرد و بدان بیندیشد. نخستین کارهای ادبی آناهیت توپچیان مجموعه ای از داستان های کوتاهی است که تا سال ۱۹۹۸م در روزنامه ها یا هفته نامه های ادبی نوشته و در همین سال در مجموعه داستانی با عنوان بانویی بدون خانه ثابت در ۱۹۲ صفحه و به زبان ارمنی در ایروان به چاپ می رساند. یک سال بعد
در ۱۹۹۹م همان مجموعه بانویی بدون خانه ثابت به زبان روسی، در ۱۵۸ صفحه و در شهر ایروان به چاپ می رسد. به دلیل تسلط آناهیت توپچیان به زبان روسی، او این نسخه از اثر را مستقیماً به زبان روسی نوشته است. در ۲۰۰۸م مجموعه داستان های آینه به زبان ارمنی و در شهر ایروان منتشر می شود. در ۲۰۱۰م رمان گمگشته به زبان ارمنی و در شهر ایروان انتشار می یابد. انجمن نویسندگان ارمنستان جایزه بهترین رمان سال را به این کتاب اهدا می کند. در۲۰۱۲م بار دیگر رمان گمگشته به زبان های ارمنی و روسی در شماره های ۴ و ۵ مجله نشنال آیدیا ایروان به چاپ می رسد. در ۲۰۱۲م رمان دلهره به زبان ارمنی و در شهر ایروان به چاپ می رسد. نسخه روسی رمان های گمگشته و دلهره در۲۰۱۴م در شهر ایروان به چاپ می رسند. در ۲۰۱۹م نسخه فرانسوی مجموعه داستان های بانویی بدون خانه ثابت در ۲۴۰ صفحه در پاریس منتشر می شود. ضمناً در ۲۰۱۴م بر اساس داستان کوتاه «ماراتون» از مجموعه بانویی بدون خانه ثابت نمایشنامه ای در تئاتر داریوس میلهوی شهر پاریس به مدت چهار ماه از سپتامبر تا دسامبر به صحنه می رود. آثار. کارنامه آناهیت توپچیان در زمینه ترجمه نیز بوده و به شرح زیر است. این آثار از زب
ان فرانسه یا زبان روسی به زبان ارمنی یا از زبان ارمنی به زبان روسی برگردانده شده اند:
وارتگس هاروتیونی تئوکلیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده ارمنی بود. زندگی نامه. وی در ۴ ژانویهٔ ۱۹۰۲ در شبین قره حصار به دنیا آمد. تئوکلیان از نجات یافتگان نسل کشی ارمنی ها ۱۹۱۵ توسط ترکان عثمانی می باشد؛ و در سال ۱۹۳۲ از مؤسسه مردمان شرقی مسکو فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار در سال ۱۹۶۲ و ۱۹۶۷ شده است. وی در ۸ ژوئن ۱۹۶۹ در سن ۶۷ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شد. آثار. وی آثار خویش را به زبان روسی می نگاشت.
کالیمیتا (به اسپانیایی: Calimete) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان ماتانزاس واقع شده است. کالیمیتا ۹۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۷۳۶ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. این شهر توسط جوزه آنتونیو کاستاندا در سال 1867 تاسیس شد. جمعیت شناسی. در سال 2004، شهرداری کالیمیتا اعلام کرد جمعیت منطقه شهری این شهر 29،736 نفر است. مساحت کلی این شهر 958 کیلومترمربع است. چگالی جمعیتی این شهر می باشد.
آتلاکومالکو (به اسپانیایی: Atlacomulco) یک منطقهٔ مسکونی در مکزیک است که در ایالت مخیکو واقع شده است. آتلاکومالکو ۲۵۸٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷٬۸۳۱ نفر جمعیت دارد و ۲٬۵۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جان وودراف (؛ ۵ ژوئیه ۱۹۱۵ – ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷) دونده دو نیمه استقامت اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
آگوا پریتا (به اسپانیایی: Agua Prieta) یک منطقهٔ مسکونی در مکزیک است که در Agua Prieta Municipality واقع شده است. آگوا پریتا ۳٬۶۳۱٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۹٬۱۳۸ نفر جمعیت دارد.
ایمیاز (به اسپانیایی: Imías) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان گوانتانامو واقع شده است. ایمیاز ۵۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۹۵۹ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اولانشیتو (به اسپانیایی: Olanchito) یک منطقهٔ مسکونی در هندوراس است که در استان یورو واقع شده است. اولانشیتو ۲٬۰۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۸٬۴۲۲ نفر جمعیت دارد.