Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن و برخورد متقابل مسلمانان با آنان بود که موجب درگیری های مذهبی میان پیروان این دو دین گشت و حتی چاره جویی های بزرگان دو طرف، در جهت حل این بحران، تا حدود زیادی بی تاثیر ماند. بنابر روایت، مسلمانان پس از ورود به اندلس و فتح نقاط متعدد آن، در مواجهه با جامعهٔ مسیحی آن دوران، همزیستی مسالمت آمیز را انتخاب نمودند و در کنار آنان با صلح و آرامش، به زندگی پرداختند. حاکمان مسلمان نیز از خدمات و تجربیات مسیحیان در دستگاه حکومت خود بهره بردند و آنان را به خدمت گرفتند. مسیحیان، در مناصب متعدد حکومتی مسلمانان نفوذ کردند و توانستند به مشاغل مختلفی دست یابند و حتی در امور نظامی نیز راه پیدا نموده و به عنوان سرباز یا افسر، در لشکر مسلمانان به خدمت پرداختند. عده ای دیگر از مسیحیان نیز در سایهٔ حکومت اسلامی به تجارت و بازرگانی مشغول بودند و گذران زندگی می کردند. اما در مقابل این عده، گروه دیگری از مسیحیان بودند که نسبت به مالکان جدید سرزمین خود، احساس کینه و بیزاری داشتند و با آنان به مخالفت های آشکار و نهان می پرداختند و از هرگونه همکاری با مسلمانان خودداری نموده و حتی به ایجاد شورش های دینی و اجتماعی نیز کمک می نمودند. این
عده، از مسیحیانی که به مسلمانان یاری می رساندند و در خدمت آنان بودند، تبری می جستند و نسبت به آنان نیز بغض داشتند. البته عده ای از مسیحیان که به اسلام گرویده و به اصطلاح، مرتد شده بودند، مورد تنفر اکثر مسیحیان بودند. بنابر سخنان یکی از مورخان اروپایی، مسلمانان در ابتدا به علت نیازی که به توانایی ها و ظرفیت های مسیحیان برای ادارهٰ امور احساس می نمودند به جذب آنان و به کارگیریشان در دستگاه حکومت پرداختند و با جامعهٔ مسیحی با تسامح برخورد کردند اما پس از کسب قدرت و استواری پایه های حکومتشان، به ظلم و سخت گیری در حق مسیحیان پرداختند و با دریافت مالیاتها و وجوهات با عناوین مختلف، آنان را تحت فشار قرار می دادند و آنان را از حقوق اجتماعیشان محروم می نمودند. ، اشراف عرب در مواجهه با مسیحیان، رفتار معتدل و ملایمی در پیش گرفتند و آنان را به کارهای مختلف گماشتند اما عامهٔ مردم مسلمان که از پیروزی های خود سرمست بودند به توهین به مسیحیان و بزرگان آنان می پرداختند و اشراف نیز در جلوگیری از این حرکت ناتوان بودند که در نتیجه، آتش کینه در سینهٔ مسیحیان شعله ور می گشت که یکی از دلایل بروز اختلافات جدی میان مسلمانان و مسیحیان
بود. یکی دیگر از دلایلی که بحران موجود را تشدید می کرد، نفوذ مسلمانان و فرهنگشان در جامعهٔ مسیحی و علاقه مندی جوانان به تعلیماتشان بود. قسمتی از جامعهٔ مسیحی، به خصوص طبقهٔ جوان آن، مبهوت شکوه و عظمت حاکمان اسلامی بودند که در مقایسه با بزرگان دینی مسیحیت از اقتدار بیشتری برخوردار بودند. جوانان مسیحی به فراگیری زبان عربی می پرداختند و با علاقه به دنبال مطالعهٔ کتب تألیف شده توسط مسلمانان بودند و فرهنگ آنان را دنبال می کردند که این امر موجب نگرانی و کینهٔ بزرگان و حاکمان مسیحی می گشت. همچنین دخالت حاکمان مسلمان در انتخاب مقامات کلیسا بر دشمنی و کینهٔ مسیحیان می افزود و موجب ملتهب شدن اوضاع می گشت. سرانجام مجموعهٔ این عوامل در دورهٔ عبدالرحمن موجب پیدایش درگیری ها و اختلافات شدیدی گشت. در این دوره، مسیحیان متعصب به چند روش به رویارویی با فرهنگ و جامعهٔ مسلمانان پرداختند. آنان در قدم اول به مسیحیانی که به همکاری با مسلمانان می پرداختند نسبت خائن و مزدور می دادند و از هرگونه ارتباط با آنان خودداری می نمودند. در ادامه به اعمال شدیدتر اقدام می کردند که نوعی اقدام شهادت طلبانه در نزد آنان محسوب می گشت و کشتگان دارای
تقدس و احترام در میان آنان می شدند. این اقدام نیز شامل اهانت به دین اسلام و تمسخر پیامبر آن بود که این افراد در معابر و مجالس عمومی و خصوصی به انجام آن مبادرت می ورزیدند و حتی با وجود مجازات مرگ که برای این کار در نزد مسلمانان تعیین گشته بود از انجام این عمل ابایی نداشتند و به نوعی فداکاری و ازخودگذشتگی به زعم خود در راه دین اقدام می کردند. ، پرچمداران این حرکت های اعتراضی و اقدامات شدید نیز کشیشان و روحانیان مذهب مسیح بودند که با ورود مذهب جدید به به سرزمین اندلس و برقراری حکومت اسلامی، از نفوذ و قدرتشان کاسته شده بود در نتیجه به تحریک مردم و جامعه بر ضد مسلمانان می پرداختند و خود پیشگام حرکت های اعتراضی بودند و حتی دست به اقدامات شهادت طلبانه می زدند و با توهین به پیامبر اسلام در مکان های عمومی، با اطمینان و اصرار به استقبال چوبهٔ دار می رفتند. در برابر این گروه از مسیحیان، عده ای دیگر که به میانه روی و رفتاری معتدل مشهور بودند به اقدامات متقابل مبادرت ورزیدند. عده ای از همین مسیحیان برای سرکوب شورش های دینی یا مشکلاتی که در ایالات گریبانگیر حاکمان اسلامی می گشت به عنوان نیروی نظامی به یاری آنان می شتافتند
و به نکوهش همکیشان متعصب خود می پرداختند و حتی در برابر آنان موضع می گرفتند. عبدالرحمن برای حل این مشکل بزرگ، شورایی از بزرگان مسیحی تشکیل داد و در آن پیامدهای اقدامات شدید و خشن عناصر تندرو را یادآوری نمود و برخورد مسلمانان را گوشزد کرد. در پایان این جلسه، بزرگان مسیحی، در طی بیانیه ای اینگونه اقدامات از سمت مسیحیان متعصب را محکوم کردند و جامعهٔ مسیحیت را از آن بازداشتند و بر اساس آن، کسانی که از این امر نافرمانی می نمودند، بازداشت می شدند اما عناصر و گروه های خاص به همراه رهبران همفکر خود توجهی به این احکام ننمودند و به اقدامات خود ادامه دادند و در این راه افراد زیادی از آنان محکوم به مرگ گردیدند که اولوخیو که از روحانیان مذهبی بود تنها یک نمونه از سرنوشت این افراد می باشد. اقدام عبدالرحمن در این زمینه نتوانست تأثیر چندانی داشته باشد و به مشکلات موجود خاتمه دهد اما مقداری از شدت آن کاست و تا حدودی آرامش را به جامعه بازگرداند. مرگ عبدالرحمن. عبدالرحمن دوم سرانجام پس از ۳۱ سال حکومت بر قرطبه و سرزمین های اطراف در سن ۶۲ سالگی و در تاریخ سوم ربیع الثانی ۲۳۸ هجری/ ۲۳ سپتامبر ۸۵۲ میلادی درگذشت و پس از او، فرزندش،
محمد بن عبدالرحمن به حکومت رسید. نقش انگشتر عبدالرحمن بدین صورت بوده است: عبدالرحمن بقضی الله راض. منش و شخصیت عبدالرحمن. عبدالرحمن دوم، مردی با چهره ای تیره و قدی بلند بود. دارای چهره ای جذاب و باوقار بوده است. در میان بینی اش برآمدگی وجود داشته است و چشمانش سیاه و درشت بوده است. او از چهره ای زیبا و ریشی دراز برخوردار بوده است. وی همچنین علاقهٔ زیادی به مطالعه و جمع آوری کتب نشان می داد و در راه کسب دانش و فراگیری علوم مختلف، دارای شوق و استعداد فراوانی بود و در بسیاری از علوم دستی داشت. عبدالرحمن مردی ادیب و علم دوست بود و در عین حال کاتبی توانا به شمار می رفت و علاوه بر آن در فقه و شریعت نیز دارای معلوماتی بود و در کنار آن شعر نیز می گفت. او به نجوم و ستاره شناسی علاقه داشت و اینگونه آثار را دنبال می کرد. از استادان وی در این راه، به عباس بن فرناس، عبیدالله بن شمر و عبدالواحد بن اسحاق ضبی اشاره نموده اند. فرهنگ و هنر در دوره عبدالرحمن. در دورهٔ او، شعرا و دانشمندان در سرزمین های اسلامی با آرامش خیال به فعالیت می پرداختند و تعدادی از مشاهیر نیز در دربار وی به خدمت مشغول بودند. او همچنین به شعر و موسیقی عل
اقه وافری داشت و اینگونه افراد در قصر او حضور داشتند و لازم است ذکر شود که علاقهٔ او به این امر و هزینه هایی که در این راه صرف نمود به اعتلای موسیقی و غنا در سرزمین اندلس در آن زمان، کمک شایانی نمود و دورهٔ عبدالرحمن را از دوره های درخشان در این حوزه قرار داد. در عهد او از شاعران، ادیبان و دانشمندان برای حضور در این سرزمین دعوت به عمل می آمد و رنج عزیمتشان با مبلغی هنگفت جبران می شد چنان که حتی بغداد نیز ریاضیدانان، علمای هیئت، هنرمندان و رقصندگان خویش را به قرطبه گسیل می داشت و در کنار این موارد سیل کتاب هایی که حاوی جریان فکری هنری بودند نیز وارد قرطبه شده و بر روی مردمان مغرب زمین تأثیر می گذاشتند. از جمله کسانی که به عنوان شاعر و موسیقیدان در دربار وی حضور داشتند می توان به این افراد اشاره نمود: ابوالحسن علی بن نافع زریاب، عباس بن ناصح الجزیری، عبدالله بن شمر بن نمیر و عبیدالله بن قرلمان بن بدر. از دیگر نکاتی که دربارهٔ او ذکر می کنند این است که کنیزانی را با دقت و سلیقه از اقوام مختلف، به دور خود جمع کرده بود و به آنان علاقه داشت. کنیزان، غلامان و خواجگان در حکومت وی دارای نفوذ فراوانی بودند به خصوص یکی
از آنان که طروب نام داشت و سوگلی عبدالرحمن بود که به همراه ناصر در اواخر عمر عبدالرحمن از قدرت و نفوذ فوق العاده ای برخوردار گشت. او از کنیزان متعدد خود دارای فرزندان دختر و پسر زیادی بود که اسامی آنان در بعضی از کتب به صورت کامل بیان گشته است. همچنین عبدالرحمن به نزدیکان خود به شدت علاقه داشته و محبت می ورزید و کسانی که از خاندان او به حکومتش پناهنده می گشتند را با آغوش باز پذیرا می شد و به آنان بخشش های فراوان می نمود که می توان به مراجعهٔ عده ای از خاندان بنی مروان بدو اشاره کرد. عبدالرحمن دوم را به ظن قوی اولین حاکم واقعاً مسلمان شبه جزیره می دانند که زیر فشار و نفوذ مالکیان و فقیهانشان به حکومت پرداخت، اما به طور کامل از اقداماتش در تأیید و تشویق ادبیات و علوم دست نشست، چرا که در عصر او مدنیت عربی اسلامی همچون نماد پیشرفت و غنای معنوی بود. او بنیان گذار نهضت عربی مآبی و در نتیجه گرویدن بسیاری از مردم حاضر در جو فرهنگ آریانسیم به دین اسلام بود چرا که در آن دوران آریانیسم در آن سرزمین رونق و نفوذ زیادی داشت. شیوهٔ حکمرانی. برقراری تشریفات. عبدالرحمن به علت دارا بودن پدری مانند حکم بن هشام، که به دلاوری و ا
راده مشهور بود، احساس بزرگی می نمود و خود را از عامهٔ مردم جدا می نمود و همچنین علاقهٔ فراوانی به تجملات و تشریفات نشان می داد که در نتیجهٔ آن سلسله آداب و رسومات خاصی بر دربار او حاکم گردید و دارای شکوه و منزلتی در اندلس گشت که نظر عوام و خواص را به خود جلب نمود. اقدامات عبدالرحمن در زمینهٔ توسعهٔ تشریفات و حاکم نمودن آن بر تمام حکومتش، موجب پیدایش نظمی خاص بر روابط میان او و دیگران و همچنین مناسبات میان کارگزاران وی شد به طوری که هر گروه از کارکنان حکومت و وزرا دارای سلسله تشریفات و روابط معین و مکان هایی خاص برای برقراری جلسات و انجام امور خود بودند. لازم است ذکر شود که این تصمیمات و تشریفات بر روابط میان دربار و کسبه و مشاغل نیز تأثیر گذاشت و به نوعی تعامل و پاسخگویی میان آنان منجر گشت. انتصابات. عبدالرحمن در انتخاب وزیران و کارگزاران خود، دقت خاصی به خرج می داد و به انتخاب افراد کاردان و لایق می پرداخت و بنابر ذکر منابع، خدمتگزاران و صاحب منصبان دربار او، از مردان بزرگ و لایق آن دوره بودند که در قصر عبدالرحمن گرد آمده بودند و او از وجود آنان بهره مند می گشت. لازم است ذکر شود که بعضی از آنان، از خدمتگزارا
ن پدر او بودند که به واسطهٔ وصیت حکم یا لیاقت و شایستگی ذاتی خویش، توانستند به دربار عبدالرحمن راه یابند و به خدمت بپردازند. وزیران. برخی از بزرگترین و مشهورترین مردان آن روزگار که به عنوان وزیر، در خدمت عبدالرحمن بودند بدین شرح می باشند: حاجب عبدالکریم، سردار عیسی بن شهید، یوسف بن بخت، هاشم بن عبدالعزیز، عبدالرحمن بن رستم، حسن بن عبدالغافر بن ابی عبده، محمد بن سیلم، محمد بن عبدالسلام بن بسیل و عبدالواحد بن یزید اسکندرانی، عبدالله بن امیه بن یزید و عبدالله بن رستم. ، این چند تن، از بزرگان عصر بودند که در دربار عبدالرحمن گرد آمده بودند اما از میان ایشان، دو تن، دارای مقامی عالیتر و شخصیت والاتری بودند و در دولت عبدالرحمن دارای بیشترین نفوذ و تأثیر بودند. یکی از آنان حاجب عبدالکریم بن عبدالواحد بن مغیث بود که در دورهٔ حکم نیز منصب وزارت را در اختیار داشت. او، علاوه بر قدرتی که در ادارهٔ امور دارا بود، از بزرگترین سرداران جنگی عبدالرحمن نیز بوده است. او در زمان تصدی وزارت، چندین بار به نبرد با دشمنان شتافت و هربار با پیروزی بازگشت. پس از مرگ او در سال ۲۰۹ هجری/ ۸۲۴ میلادی، سفیان بن عبد ربه که از بربرها بود، متصد
ی مقام او شد. دیگر شخصیت بزرگ دربار عبدالرحمن نیز عیسی بن شهید بود که او نیز از خدمتگزاران حکم بن هشام، پدر عبدالرحمن بود و حکم وصیت کرده بود که عبدالرحمن وزارت خود را به عیسی دهد. عبدالرحمن پس از رسیدن به منصب حکومت، وزارت خویش را به عیسی بخشید و نظارت بر مظالم را نیز بر عهدهٔ او قرار داد و همچنین اجازه صدور احکام بر رعیت را نیز بدو بخشید و پس از سفیان، مقام حاجبی را نیز در اختیارش قرار داد. از عیسی نیز به نیکی یاد می نمایند و صفاتی مانند بردباری و معرفت را در وصف وی به کار می برند. نصرالخصی که مسئولیت امور قصر را بر عهده داشت و از خواجگان و خدمتگزاران دربار عبدالرحمن بود، تلاشی وافری را در جهت تضعیف و عزل عیسی از مقامش مبذول می داشت. دبیران. همچنین در روایات از چند تن از دبیران عبدالرحمن یاد شده و بر توانایی آنان و قابلیتشان تأکید شده است که اسامی آنان بدین شرح می باشد: حاجب عبدالکریم، عبدالله بن محمد بن امیه بن ابی حوثره و محمد بن ابی سلیمان زجالی که آخرین شخص یعنی محمد، در این کار توانا بود و او را به سبب حافظهٔ نیرومندش اصمعی می خواندند و فرزندانش پس از او، از دبیران نام آور عصر خود گشتند. یکی دیگر از دب
یران توانمند عبدالرحمن نیز اسقف گومز بن انطونیا، عامل اهل ذمه بود که در این کار دارای قدرت بود و عهده دار وظایف بزرگ از سمت عبدالرحمن گشته بود و پس از او نیز به خدمت فرزندش، محمد بن عبدالرحمن درآمد. فقیهان. در روزگار عبدالرحمن عده ای از فقها نیز در اندلس گردآمده بودند و به منظور کسب علم به مشرق سفر کردند که اسامی آنان بدین شرح می باشد: محمد بن یوسف بن مطروح، محمد بن حارث، عبدالاعلی بن وهب، بقی بن مخلد، محمد بن وضاح، یحیی بن ابراهیم بن مدین، عیسی بن دینار و یحیی بن یحیی. بعضی از این افراد در دورهٔ حکم بن هشام نیز به خدمت پرداخته بودند. از میان اینان، چند تن دارای قدرت و نفوذ ویژه ای بودند که عبدالاعلی بن وهب، یحیی بن یحیی و عبدالملک بن حبیب از آن جمله اند. یحیی بن یحیی شیخ قرطبه و ار بربرها بود و به قبیلهٔ مصامده تعلق داشت. در مشرق، نزد چندین تن به کسب علم پرداخت و پس از عیسی بن دینار مسئول امور فتواها گشت و تا زمان وفاتش در سال ۲۳۲ هجری، در این مقام باقی بماند. او شخصیت مورد علاقهٔ عبدالرحمن بود و عبدالرحمن با دریافت مشاوره از او به انجام امور و حل مسائل می پرداخت. شخصیتی که پس از او، همپایه اش در علم و مقام
محسوب می گشت عبدالملک بن حبیب بود. این شخص نیز از مشاوران برجستهٔ عبدالرحمن بود و در علوم مختلف دارای مهارت بود و در زمینه های متعدد به تألیف کتب، پرداخته بود. همکاری و مشروعیتی که توسط این طبقه فراهم شد، در جهت حفظ قدرت در پایتخت ضروری بود. قاضیان. در زمان عبدالرحمن، عده ای نیز در مقام قضا، به خدمت مشغول بودند که نام آنان بدین شکل است: سعید بن محمد بن بشیر، محمد بن شراحیل معافری، ابوعمر بن بشیر، فرج بن کنانه شذونی، یحیی بن معمرلاهانی اشبیلی، اسوار بن عقبه جیانی، احمد بن زیاد، یخامر بن عثمان جیانی، معاذ بن عثمان و سعید بن سلیمان غاففی بلوطی. عده ای از این افراد در دورهٔ حکم بن هاشم نیز در همین مناصب حضور داشتند و در دوران حکومت عبدالرحمن به کار خود ادامه دادند. تعدادی از اشخاص این فهرست به علت اقدامات عمرانی خویش در تاریخ مشهورند و بعضی از آنان نیز به دلایلی استعفا کرده یا از قدرت برکنار شده اند. خزانه داران. علاوه بر مناصب و اشخاصی که ذکر گردیدند، در روایات نام هایی را ذکر نموده اند که منصب خزانه داری عبدالرحمن را بر عهده داشتند و در نگهداری بیت المال بسیار دقیق بوده اند و با دقت و حساسیت به وظایف خود عمل می
نموده اند و حتی بعضی مواقع از اجابت درخواست ها و دستورها عبدالرحمن در جهت بخشش هدایایی که برای بعضی از اشخاص در نظر می گرفت و به نظر آنان معقول و صحیح نبود، خودداری می کردند که البته موجب خوشحالی عبدالرحمن از امانت داری و عملکرد صحیح آنان می گشت. فهرست این نام ها بدین صورت می باشد: موسی بن جدیر، ابن بسیل، طاهر بن ابی هارون، مهران بن عبدربه و سفیان بن عبدربه. پرده داران. همچنین در روایات از اشخاصی نام برده شده که سمت پرده داری را که در آن دوران از مناصب مهم بوده را بر عهده داشتند و اکثر آنان از افراد مورد علاقه و وثوق عبدالرحمن بوده اند و معمولاً تا زمان وفاتشان به عنوان عهده دار این سمت باقی می ماندند. لازم است ذکر شود که در بین اشخاصی که عهده دار این منصب بوده اند با نام هایی روبرو می شویم که به عنوان وزیر یا خزانه دار نیز در خدمت عبدالرحمن بوده اند. اسامی این اشخاص بدین صورت می باشد: عبدالکریم بن عبدالواحد بن مغیث، مهران بن عبدربه، عبدالرحمن بن غانم، عبدالرحمن بن رستم و عیسی بن شهید. اقدامات عمرانی. عبدالرحمن به سبب علاقه ای که به امور عمرانی و برپایی بناها و امارات داشت به ساخت آنان همت گماشت و کارهای عمر
انی متعددی را به پایان برد. علاوه بر علاقهٔ وی به اینگونه امور، حملهٔ نورمانها و خرابی ها و خسارات ناشی از آن، بازسازی استحکامات دفاعی و بناهای مخروبه را طلب می کرد. عبدالرحمن، مسجد جامع اشبیلیه را بنا نمود و همچنین در مسجد جامع قرطبه، دو رواق جدید با معاونت غلام خود نصر، احداث نمود. همچنین، عبدالرحمن به برپایی چندین مسجد در قرطبه همت گماشت. علاوه بر آن پس از مشورت با وزیران خود، به بازسازی دیوارهای اشبیلیه پرداخت و عبدالله بن سنان را مأمور انجام این کار نمود که او پس از سفر حج بدان مشغول گشت و آن را به پایان برد. عبدالرحمن همچنین برای تقویت نیروی نظامی خود و افزایش توان دفاعی در برابر نورمانها، به ساخت کارگاه کشتی سازی در اشبیلیه مشغول گشت که محصول آن کشتی های عظیم برای لشکر او بود که توانست به افزایش قدرت وی در دریاها بینجامد. در کنار آن، پس از سال ۸۴۴ م، تعدادی پایگاه نگهبانی در جهت محافظت در برابر راهزنان دریایی شمال اروپا تأسیس گردید که نمایانگر اقتدار و کارایی حکومت بود. او همچنین برای قصر خود امارت، ایوان ها و بالکن هایی احداث نمود و جادهٔ سنگفرش شده ای را نیز ساخت و حتی از کوه های اطراف برای قصر خود ک
انال آب شیرین کشید. علاوه بر آن به ساخت بستانسرا و باغ هایی در سراسر قرطبه همت گماشت. سایر اقدامات. او همچنین در دورهٔ حکومت خود، عده ای از موالی و صقالبه را به خدمت گرفت و از آنان در امر محافظت از قصر و مکان های حکومتی بهره جست که اکثر این افراد عجم بودند و با زبان عربی آشنایی نداشتند اما در امور نظامی و دفاعی مورد استفاده قرار می گرفتند. همچنین در دورهٔ او نظام مستقل و جدیدی برای ضرب سکه تشکیل گردید. علاوه بر آن، در دورهٔ حکومت عبدالرحمن به علت آسایش و آرامشی که در نتیجهٔ تلاش های او در سرزمین های تحت سلطه اش برقرار گشته بود، کشاورزی و صنعت و تجارت رونق گرفت و کالاهای فاخر و زینتی به اندلس وارد گشت و ثروت انبوه حاصل از جمع آوری مالیات ها که در سایهٔ آرامش حاکم، افزون نیز گشته بود، به خزانه سرازیر گشت که به واسطهٔ آن، عبدالرحمن قادر به ساخت بناها و امارات زیادی گشت و لشکرهای متعدد برای جنگ های خارجی و سرکوب شورش ها، تشکیل داده و روانه نمود. مشهور است که سوارکاری اندلسی در دورهٔ او به اوج خود رسید و بعدها فنون آن، مورد تقلید مسیحیان قرون وسطی قرار گرفت. روابط خارجی. در زمان حکومت عبدالرحمن دوم، بر اقتدار اموی
ان اندلس افزوده شد و آوازه شان از اندلس نیز فراتر رفت به طوری که امپراتور روم برای مقابله با عباسیان که دشمن مشترک میان روم و اندلس محسوب می گشتند به رایزنی با عبدالرحمن پرداخت و میان آنان، سفرا به آمد و شد می پرداختند تا به اتحاد محکمی بر ضد عباسیان نائل آیند. همچنین پس از شکست نورمانها، میان عبدالرحمن و آنان سفرایی به آمد و شد پرداختند تا بتوانند به توافقی به منظور صلحی پایدار دست پیدا کنند که هدایت اکثر هیئت های سیاسی عبدالرحمن برای ارتباط با حکومت های دیگر بر عهدهٔ یحیی الغزال بود. در عصر عبدالرحمن دوم، آندلس از ثروت هنگفتی برخوردار شد که حاصل تجارت با سرزمین های دوردست تا سند و حتی چین بود. علاوه بر آن، با خاور نزدیک مناسبات تجاری پر رونقی برقرار شده بود و امیر نیز به تشویق آن می پرداخت زیرا او با این منطقه روابط فکری و معنوی گسترده ای برقرار کرده بود.
سینوپتیک () یا هَمدید، ممکن است اشاره به موارد زیر باشد:
رویال رامبل (۲۰۱۸) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه ای می باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای هردو برَند راو و اسمک دَون تهیه می شود و این دوره اش هم در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۸ در مجموعه ورزشی ولز فارگو سنتر شهر فیلادلفیا ایالت پنسیلوانیا برگزار شد. این رویداد سی ویکمین رویال رامبل سالانه بود. همچنین برای اولین بار شاهد مسابقه رویال رامبل برای بدست آوردن مسابقه قهرمانی کمربند زنان راو یا اسمک داون در رسلمانیا ۳۴ بود. نه مسابقه در این رویداد برگزار شد که سه تای آن ها در پیش نمایش قرار داشت. در مسابقه نهایی و اصلی(Main event) این رویداد که اولین مسابقه "رویال رامبل" زنان در تاریخ و دومین بار بود که مسابقه زنان به عنوان مسابقه اصلی یک "PPV" برگزار می شد و همچنین اولین بار که مسابقه زنان به عنوان مسابقه اصلی یکی از "چهار رویداد بزرگ دبلیودبلیوئی" بود، آسکا موفق به بیرون انداختن همه کشتی گیران و کسب پیروزی این رویال رامبل شد. مسابقه رویال رامبل مردان هم با پیروزی شینسکه ناکامورا به پایان رسید تا دو ژاپنی برنده مسابقه رویال رامبل زنان و مردان این سال شوند. همچنین براک لزنر موفق به پیروزی مقابل کین و براون
استرومن طی یک مسابقه "تریپل ترت" و حفظ کمربند یونیورسال دبلیودبلیوئی خود شد و ای جی استایلز هم با پیروزی مقابل کوین اوونز و سمی زین طی یک مسابقه باآوانس ۲ به تک، کمربند دبلیودبلیوئی خود را حفظ کرد. نکته قابل ذکر دیگر در این رویداد، ورود ناگهانی ستاره سابق یواف سی یعنی راندا رَوزی پس از پایان مسابقه "رامبل" زنان بود که به نوعی رسماً حضور خود در دبلیودبلیوئی را تأیید کرد. زمینه سازی. "رویال رامبل" شامل مسابقاتی بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حد اکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند. طبق رسم هرساله در رویال رامبل، رقابت "بَتِل رویال" بین کشتی گیران برگزار می شود به این صورت که هر ۹۰ ثانیه یک نفر وارد رینگ می شود. برنده این مسابقه، فرصت رقابت بر سر کمربند دبلیودبلیوئی یا کمربند یونیورسال دبلیودبلیوئی در رسلمانیا ۳۴ را پیدا خواهد کرد. در "راو" ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷، الایِس اولین نفری بود که حضور خود را در مسابقه "رامبل" اعلام کرد. در "راو" ۱۸
دسامبر ۲۰۱۷، یک مسابقه تگ تیم شش نفره بین ساشا بنکس، بِیلی و میکی جیمز در مقابل اَبسلوشن (پِیج، مندی رز، و سونیا دِویل) برگزار شد که با سلب صلاحیت به پایان رسید، و سپس سایر کشتی گیران زن (آلیشا فاکس، آسکا، نایا جکس، دینا بروک، و قهرمان زنان راو الکسا بلیس) هم وارد شدند تا به "اَبسلوشن" حمله کنند؛ تا اینکه استفنی مک ماهون مدیر "راو" وارد میدان شد و درگیری متوقف شد. استفنی سپس تلاشهای زیادی که کشتی گیران زن برای اعتلای این بخش از کمپانی کرده اند را یادآور شد: از انقلاب بخش زنان تا تحول چند سال اخیر در بخش زنان کمپانی، مانند برگزار شدن اولین مسابقه تاریخ در بخش زنان از نوع هِل این اِ سِل، اولین مسابقه تاریخ بخش زنان از نوع مسابقه نردبان مانی این دِ بَنک، و اینکه زنان در رویداد اصلی("Main Event") برنامه های "راو" و "اسمک داون" مسابقه دادند. او سپس اعلام کرد که در این رویال رامبل، برای اولین بار مسابقه "رامبل" برای بدست آوردن مسابقه قهرمانی کمربند زنان راو یا اسمک داون در رسلمانیا ۳۴ برگزار خواهد شد. او گفت به غیر از بلیس (قهرمان)، ده ورزشکاری که درون رینگ بودند در آن مسابقه حضور خواهند داشت. روز بعد در "اسمک داون
" ۱۹ دسامبر ۲۰۱۷، نِیومی به عنوان اولین نفر از این برَند، حضور خود در مسابقه "رامبل" را اعلام کرد. در "راو" ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷، براون استرومن و کین مسابقه ای برگزار کردند برای تعیین حریف قهرمان کمربند یونیورسال دبلیودبلیوئی یعنی براک لزنر در رویال رامبل، که البته این مسابقه بخاطر حضور هردو رقیب خارج از رینگ با شمارش معکوس، مساوی اعلام شد. آن دو با این حال به زد و خورد ادامه دادند تا اینکه استرومن با حرکت تمام کننده خود یعنی "رانینگ پاوِراسلَم"(Running Powerslam) کین را به درون میز گزارشگران کوبید. بعد ار آن اعلام شد که لزنر هفته بعد به "راو" می آید تا در مورد آن دو و این قضیه صحبت کند. در "راو" ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷، جنرال منیجر "راو" یعنی کرت انگل قصد داشت تا تصمیم خود برای این مسابقه را اعلام کند که براون استرومن، کین و لزنر به همراه پل هیمن، یک به یک وارد شدند؛ سرانجام انگِل اعلام کرد که این سه نفر در رویال رامبل، طی یک مسابقه تریپل ترت مقابل هم قرار خواهند گرفت. سپس یک درگیری بین آن سه نفر رخ داد که درآخر لزنر استرومن را از رینگ بیرون انداخت و به کین یک "F5" زد؛ درحالیکه لزنر و هیمن از محوطه خارج می شدند، ناگهان کین
با حالت معروف خود و آندرتیکر، از حالت درازکش برخاست و لزنر را مرعوب کرد. در راو ۲۵ به تاریخ ۲۲ ژانویه، هر سه رقیب در رینگ حاضر شدند. لزنر به کین یک "F5" زد، ولی استرومن بر او چیره شد و او را با حرکت "رانینگ پاوِراسلَم" به درون میز گزارشگران کوبید. در اسمک داون ۹ ژانویه ۲۰۱۸ نیز شلتون بنجامین و چاد گیبل که مدتی بود در حال تلاش برای بدست آوردن کمربندهای قهرمانی تگ تیم اسمکداون لایو از د اوسوس بودند وارد رینگ شدند و اعتراض کردند، لحظاتی بعد دنیل براین وارد شد و مسابقه آن ها در برابر د اوسوس را در رویال رامبل ثبت کرد. نتایج. ترتیب واردشوندگان و شکست خوردگان در مسابقه رویال رامبل مردان. (*) - تای دیلینجر به عنوان ورودی دهم اعلام شد ولی کوین اونز و سمی زین به او در پشت صحنه حمله کردند و باعث شدند که زین جای او را بگیرد. (**) - هیث اسلیتر زمان بسیاری را در بیرون رینگ بود پیش از اینکه رسماً وارد رینگ شود، چرا که بارون کوربین به او حمله کرده بود. (***) - اگرچه زمان رسمی اعلام شده بیست ثانیه ثبت شده، ولی زمان واقعی اش دقیقاً مشخص نیست.
آلفاگو زیرو برنامه رایانه ای مبتنی بر هوش مصنوعی و توسعه داده شده توسط گوگل دیپ مایند است که توانست در کمتر از یک روز قدرتمندترین انجین شطرنج استوکفیش را شکست دهد روش کار این برنامه بدین صورت است که فقط حرکات مهره ها به وی آموزش داده شده و این برنامه پس از هر بار اشتباه آن را در بازی بعدی اصلاح و به اصطلاح به خود آموزش می دهد این نوع شیوه آنالیز که بسیار شبیه شیوه آنالیز انسان است در کنار توانایی پردازش میلیونها بیت دیتا به این برنامه قدرتی مخوف داده است.
معماری آفریقا، مانند سایر جنبه های فرهنگ آفریقا، بسیار متنوع است. در طول تاریخ آفریقا، آفریقایی ها سنت های معماری خود را داشته اند. در برخی موارد، سبک های گسترده تر می توانند شناسایی شوند، مانند معماری سودان منطقه ای از غرب آفریقا. یک تم مشترک در معماری سنتی آفریقایی استفاده از مقیاس هندسی است: بخش کوچکی از ساختار به نظر می رسد مانند قطعات بزرگتر مانند روستای دایره ای ساخته شده از خانه های دایره ای. معماری آفریقایی همانند سنت های معماری دیگر جاهای دیگر، از ابتدای دوره هایی که شواهدی در دسترس است، به نفوذهای بی شماری اعمال می شود. معماری غربی از اواخر قرن بیستم تاکنون مناطق ساحلی را تحت تأثیر قرار داده و در حال حاضر یکی از مهمترین منابع بسیاری از ساختمان های بزرگ، به ویژه در شهرهای بزرگ است. معماری آفریقایی از طیف گسترده ای از مواد استفاده می کند. یکی از ساختارهای موجود در ساحل، چوب، گلدان، زمین، و سنگ مورد استفاده قرار می گیرد، با توجه به مواد متفاوت در منطقه: شمال آفریقا برای سنگ و تراشیده زمین، شاخ آفریقا برای سنگ قبر و ملات، آفریقای غربی برای گل / آفریقای مرکزی برای لچ / چوب و مواد فاسد بیشتر، جنوب شرقی و
جنوب آفریقا برای سنگ و ساحل / چوب. ۱ دامنه (کندو) ۲ مخروط در سیلندر ۳ مخروط بر روی قطب و سیلندر گلوله ۴ سقف کاذب ۵ مخروط سیلندر ۶ مستطیل با سقف گرد و شیب دار در انتهای ۷ مربع ۸ گنبد یا سقف تخت در جعبه خاک رس ۹ چهار ضلعی، اطراف یک حیاط باز است