Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شرارت در آن باز کرد؛ بررسی این که آیا همانگونه که آزمایش میلگرام می گوید، انسانها از شکنجه ی یکدیگر دچار احساس عذاب وجدان نمی شوند و حتی ممکن است از شکنجه لذت هم ببرند و به آن همانند یک بازی نگاه کنند؛ خصوصاً زمانی که پای یک مسئول و دستور دهنده در میان باشد. فیلم های یک جنایت آمریکایی و دختر همسایه (فیلم ۲۰۰۷) بر اساس این جنایت ساخته شده اند. پیشینه. گرترود بانیسزوسکی. گرترود نادین بانیسزوسکی (۱۹ سپتامبر ۱۹۲۹–۱۶ ژوئن ۱۹۹۰) در ایندیانا از پدر و مادری هلندی-آمریکایی متولد شد. او سومین فرزند از شش فرزند خانواده بود. گرترود در ۵ اکتبر ۱۹۳۹ شاهد مرگ پدر ۵۰ ساله اش در اثر حملهٔ ناگهانی قلبی بود. شش سال بعد، او برای ازدواج با جان استفان بانیشفسکی (۲۰۰۷–۱۹۲۶) هجده ساله، از مدرسه ترک تحصیل کرد. این زوج، صاحب شش فرزند شدند. با آنکه جان بانیشفسکی دارای خلق و خوی عجیب و خاصی بود اما این ازدواج ده سال دوام داشت و سپس به طلاق منجر شد. سپس بانیسزوسکی، در سن ۳۴ سالگی نزد دنیس لی رایت ۲۲ ساله رفت و معشوقهٔ او شد. دنیس لی رایت، همواره او را مورد اذیت و آزار قرار می داد. گرترود، از دنیس صاحب یک فرزند دیگر شد. سیلویا لایکنس. سی
لویا ماری لایکنس، فرزند سوم یک کارگردان کارناوال به نام لستر سیسل لایکنس (۱۹۲۶–۲۰۱۳) و همسرش الیزابت فرانسیس معروف به بتی (۱۹۲۷–۱۹۹۸) بود. سیلویا در فاصلهٔ میان دو دوقلوی خانواده به دنیا آمد. دوقلوهای دنی و دیانا دوسال از او بزرگتر بودند؛ و دوقلوهای جنی و بنی یک سال از او کوچکتر بودند. بنی که درهنگام جنایت همراه سیلویا بود، در اثر بیماری فلج اطفال معلول شده بود. وضعیت خانوادهٔ سیلویا، به علت شغل پدر و مادرش، بسیار ناپایدار بود. خانواده، همواره در سفر بودند و والدین کودکان، معمولاً مشکلات مالی زیادی داشتند. بنا به همین دلایل بود که سیلویا و خواهرش، اغلب مجبور بودند دور از خانواده و با بستگان خود همانند مادربزرگشان، زندگی کنند؛ بنابراین تحصیلات آن ها به علت در سفر و جاده بودن، وضعیت مناسبی نداشت. در ژوئیه سال ۱۹۶۵، سیلویا و جنی لایکنس، با مادرشان بتی زندگی می کردند. در این هنگام بود که پلیس بتی را بابت دزدی از یک فروشگاه دستگیر کرد. لستر لایکنس که اخیراً از مادرشان جدا شده بود، به طور کوتاه مدت، مراقبت دختران را به گرترود بانیسزوسکی سپرد. گرترود بانیسزوسکی، مادر دوستان جدید دختران لایکنز بود و آشنایی لستر لایکن
س با گرترود بانیسزوسکی و اعتمادش به او از اینجا شکل گرفت. سیلویا و جنی، پیش از اقامت در خانهٔ گرترود، با پائولا بانیسزوسکی (۱۷ ساله) دوست بودند و با او و شش خواهر و برادرش، استفانی ۱۵ ساله، جان ۱۲ ساله، ماری سیزده ده ساله، شرلی ۱۰ ساله، جان جونیور ۸ ساله و کودک چندماهه، دنیس لی رایت، همبازی بودند. دختران لایکنس پیش از این، با دختر گرترود بانیسزوسکی، استفانی در مدرسه و کلیسا آواز می خواندند. با آن که خانواده بانیسزوسکی بسیار فقیر بود، اما لستر لایکنس به شرایط خانهٔ آن ها (آنطوری که بعدها خودش در دادگاه عنوان کرد) اعتنا نکرد و او را تشویق کرده بود که نسبت به تربیت و اصلاح دخترانش اقدام کند. شکنجه و قتل. لستر لایکنس موافقت کرد که به گرترود بانیسزوسکی بابت مراقبت از دخترانش، ۲۰ دلار در هفته بپردازد. گرترود بانیسزوسکی در این هنگام از افسردگی و اضطراب ناشی از چندین ازدواج ناکام رنج می برد. هنگامی که پرداخت های هفتگی لستر لایکنس به تأخیر افتاد، گرترود بانیسزوسکی دختران را از قسمت باسن مورد ضربه قرار داد و شلاق زد. طولی نکشید که گرترود بانیسزوسکی تنها بر روی شکنجه سیلویا متمرکز شد. او را ابتدا متهم به سرقت آب نبات ها
یی کرد که خریداری کرده بود و سپس او را تحت فشار روانی قرار داد تا اعتراف کند و بپذیرد دوست پسر دارد. پس از مغلوب شدن سیلویا و اعتراف دروغین تحت فشارش مبنی برداشتن دوست پسر، تحقیرها و شکنجه های مرگبار او آغاز شد. در این هنگام دختر بزرگ گرترود، پائولا که ۱۷ سال داشت و بابت دوستی او بود که دختران لایکنس در آن خانه اقامت کرده بودند، توسط دوست پسر متأهلش باردار شده بود و هم خودش و هم سیلویا از این جریان مطلع بودند. اما به شکل عجیبی، پائولا بر مهبل و اندام جنسی سیلویا لگد زد و او را به دروغ متهم به بارداری کرد. در محاکمه پزشکی قانونی مشخص کرد که سیلویا لایکنز باردار نیست و در آن زمان هم نمی توانست باردار باشد. روانشناسان این اقدام پائولا را ناشی از عذاب وجدان ناشی از بارداری نامشروع و احساس گناه او ناشی از فشار فرهنگ مذهبی خانواده او دانستند. گرترود بانیسزوسکی شروع می کند به تشویق و مجوز دادن به دیگر فرزندانش که بزرگترند تا سیلویا را برای تفریح مورد ضرب و شتم قرار دهند و بارها و بارها او را از بالای پلکان خانه، به پایین هل دهند. در طول شام، گرترود بانیسزوسکی و پائولا و پسر همسایه شان، به زور یک هات داگ را که با ادو
یه تند بسیار زیادی آغشته شده بود، در دهان سیلویا فرومی کنند. سیلویا استفراغ می کند و بدنش ضعیف می شود. همچنین گرترود، سیلویا را به فحشا متهم می کند و بابت این تهمت دروغینش، آیات و خطبههای مذهبی ای را دربارهٔ ناپاک بودن روسپیها و به طور کلی ناپاک بودن زنان برایشان می خواند. پس از آن، سیلویا لایکنز متهم به شایعه سازی در دبیرستان می شود. او متهم می شود که این شایعه را ساخته که پائولا و استفانی، فاحشه هستند. این اتهام، ظاهراً ناشی از تحریک دوست پسر استفانی، کوی هابارد بود تا بتواند مجوز حملهٔ فیزیکی به سیلویا را از گرترود اخذ کند. زیرا گرترود زنی مذهبی بود. کوی هوبارد و همکلاسی هایش، بلافاصله توانستند مجوز حضور گاه وبیگاه شان را در محل اسارت سیلویا لایکنز (زیر زمین خانهٔ گرترود) دریافت کنند تا با همکاری فرزندان گرترود بانیسزوسکی و خود گرترود، او را شکنجه دهند. به تشویق گرترود، او را ضرب و شتم می کردند. او را مجبور به خوردن مدفوع و نوشیدن ادرار می کردند. در جلسات خشونت آمیز جودو از او به عنوان هدف و کیسه بوکس استفاده می کردند و او را بی هدف زخمی می کردند. او را بیش از ۱۰۰ بار با سیگار سوزاندند که آثار زخم و سوزش ح
تی در مهبل و دیگر بخش های آلت تناسلی او مشهود بود. همچنین گرترود و همدستان نوجوانش برای سرگرم شدن، سیلویا را مجبور کردند تا در اتاق نشیمن، برهنه شود و یک بطری خالی کوکا کولا را در واژن (مهبل یا اندام جنسی زنانه) خود وارد کند. یکبار پائولا با چنان نیرویی به صورت سیلویا ضربه زد که مچ دستش شکست؛ و مجبور شد آن را گچ بگیرد؛ و این مسئله موجب شد با استفاده از گچ دور دستش، با خشونت بیشتری به سیلویا ضربه بزند. گرترود سپس جنی (خواهر کوچکتر و معلول سیلویا) را تحت فشار گذاشت که اگر به خواهرش صدمه نزند، خودش شخصاً او را شکنجه می کند. در همین هنگام، یک زوج میانسال به نامهای ریموند و فیلیس ورملیون به خانهٔ مجاور خانهٔ گرترود بانیسزوسکی نقل مکان کردند؛ و تصور می کردند که گرترود یک سرپرست ایده آل برای فرزندانش است. آنها دوبار به محل اقامت گرترود رفتند و با او دیدار کردند؛ که هنگام دیدار در آن مکان، آنها پائولا را می دیدند که با اجازهٔ گرترود، سیلویا را شکنجه می کند و مقابل این زوج، با افتخار از این مسئله یاد می کند. آنها به علت ترس، هیچ یک از دو مورد را به مقامات مسئول گزارش نکردند. پس از آن بود که موضوع شکنجه و عنوان آن توسط
گرترود تغییر یافت. او عنوان شکنجه ها را حضور شیطان در همخوابگی پیش از ازدواج نامید؛ و به صورت وحشیانه به آلت تناسلی سیلویا لگد زد. او همچنین تمامی انگشتان او را با کبریت سوزانید و او را شلاق زد. سیلویا در نهایت به علت شکنجه و آسیب دیدگی آلت تناسلی، در دفع ادرار و مدفوع بی اختیار گردید. از این پس او دیگر اختیار ادرار و مدفوع خود را نداشت. گرترود برای مجازات دفع بی اختیار ادرار و مدفوع، او را در زیرزمین خانه حبس کرد. در طول این مدت گرترود اغلب وان حمام را از آب داغ پر کرده و او را مجبور به ورود به آن می کرد و سپس روی سوختگی های او نمک می پاشید. سیلویا در این زمان اغلب برهنه بوده کمتر به او غذا می دادند. در این زمان گرترود و پسر ۱۲ ساله اش جان، مدفوع و ادرار خود و همچنین کودک کمتر از یکسال خانواده را به او می خوراندند. همچنین جان ۱۲ ساله، با دریافت ۵ سنت از کودکان همسن خود در محله، بدن برهنهٔ سیلویا و شکنجهٔ او را به نمایش می گذاشت سیلویا در این زمان سعی می کرد با فریاد زدن و ضربه زدن به دیوار زیرزمین به وسیلهٔ یک بیل، همسایه ها را متوجه کند و کمک بگیرد اما بی فایده بود. دو خواهر لایکنز، هیچ راهی برای ارتباط با
دیگر اعضای خانواده خود، برای مطلع کردن آنها نسبت به آزار و اذیت خانواده بانیسزوسکی نداشتند. خصوصاً جنی به علت معلولیت و تهدیدهای گرترود مبنی بر شکنجهٔ بیشتر خواهرش و تهدید به شکنجهٔ خودش نتوانست اقدام مفیدی انجام دهد. همچنین خود جنی توسط دختران محله مورد اذیت و آزار قرار می گرفت و هربار که از وضعیت سیلویا می پرسید، ضرب و شتم می شد. با تمام این موارد، یکبار او خواهر بزرگترش دیانا که متأهل شده بود را در یک پارک محلی به طور اتفاقی دید. دیانا به علت ترک خانواده از طرف والدین، نسبت به برقراری ارتباط با خواهران کوچکترش منع شده بود. تا آن زمان هیچ یک نمی دانستند که محل زندگیشان کمتر از ۱٫۵ مایل با هم فاصله دارد. دایانا در این دیدار متوجه شد که سیلویا و جنی در خانهٔ یک فرد غریبه سکونت دارند؛ و برای دیدار از آنها اقدام کرد. در هنگام بازدید، گرترود به دایانا گفت که برایش اهمیتی ندارد که دربارهٔ او چه فکر می کند، تنها می داند که دختران لایکنز حق ندارند با خواهر بزرگترشان دیدار کنند و سپس به او هشدار داد که از ملک او خارج شود. دایانا توانست در یک لحظه و به طور مخفیانه به سیلویا ساندویچ دهد. سیلویا دربارهٔ آنچه برایش رخ
داده، سکوت کرد اما ماری بانیسزوسکی متوجه ارتباط او با دیانا شد و گرترود را باخبر کرد و او برای ساکت کردن سیلویا و برای آنکه چنین رخدادی تکرار نشود، او را به همان وان آب داغ وحشتناک برد. در همان زمان با تماس یک فرد ناشناس، یک مأمور بهداشت عمومی به خانهٔ گرترود مراجعه کرد. مأمور وارد شد و پرسشهایی را مطرح کرد اما هیچ نتیجه ای نداشت و مجبور به ترک آن محل شد. مأمور بهداشت به گرترود بانیسزوسکی گفت که تماس دربارهٔ خواهران لایکنز بود. گرترود هم گفت که سیلویا را از خانه بیرون انداخته و از محل اقامت او مطلع نیست. مأمور هم راهی برای دانستن آنکه موضوع گزارش زیر پای اوست و در زیرزمین خانه جنایتی در حال رخ دادن است، نداشت. سیلویا لایکنز اغلب از نوشیدن آب محروم بود. در دادگاه جنی گفت که فکر می کند سیلویا بدین علت بخاطر شکنجه ها گریه نمی کرد که بدنش بخاطر کمبود آب، قادر به تولید اشک نبود. گرترود در نهایت اجازه داد که سیلویا به طبقهٔ بالا برود. سیلویا از جنی خواست که پیش از خواب، به او یک لیوان آب بدهد. از آنجایی که آلت جنسی و مجاری ادراری او دچار آسیب جدی شده بود، او نمی توانست ادرار خود را کنترل کند. گرترود متوجه شد که او
بی اخیار روی خودش ادرار کرده است؛ بنابراین به عنوان مجازات یک بطری خالی کوکاکولا را وارد واژن او کرد و مجبورش کرد برهنه جلوی همه ادرار کند. سپس با یک سوزن گداخته روی شکم او نوشت: من یک فاحشه هستم و به فاحشه بودن خود افتخار می کنم. به این علت که این نوشته بسیار بزرگ و طولانی بود، خودش موفق به نوشتن کامل آن نشد و از ریچارد هابس خواست که آن را کامل کند. هابز این کار را به پایان رساند. گرترود همزمان با نوشتن این کلمات روی بدن سیلویا، به او می گفت که با این جمله روی بدن، هیچ مردی حاضر نمی شود با او ازدواج کند. در روزهای بعد شرلی بانیسزوسکی ۱۰ ساله به کمک ریچار هابس سعی کردند روی سینهٔ سیلویا حرف S را داغ کنند. اما این داغ بیشتر مشابه عدد ۳ شد. سپس او را که برهنه بود، مجبور کردند برای آنها شش تا هفت دور بچرخد. صبح روز بعد گرترود سیلویا را بیدار کرد و مجبورش کرد نامه ای بنویسد خطاب به والدینش و اظهار کند که با پسران زیادی رابطه داشته و از خانهٔ گرترود فرار کرده است. پس از اتمام نامه، گرترود برنامه ای را تنظیم کرد که سیلویا را به کمک جنی و جان به جنگل نزدیک خانه شان ببرند و رها سازند تا بمیرد. در ۲۵ اکتبر وقتی سیلویا
متوجه برنامهٔ رها کردنش در جنگل و قتل خود شد، مجدداً سعی کرد فرار کند. او به در ورودی خانه رسید اما به علت آسیب های فراوان، نتوانست موفق باشد و توسط آنها مجدداً اسیر شد. سیلویا یک نان تست برداشت اما به علت کمبود آب بدن قادر به خوردن آن نبود. گرترود آن را داخل دهان سیلویا گذاشت و با میله به داخل دهانش فشار داد. او بار دیگر سعی کرد فرار کند اما از پله ها به پایین سقوط کرد. گرترود سرش را زیر پاهایش گرفت و با لگد بر جمجمه اش ضربه زد که منجر به شکستگی جمجمه شد. روز بعد، در ۲۶ اکتبر، پس از بارها ضرب و شتم، سوزانده شدن با جسم داغ، حمام های سوزان، سیلویا لایکنز در اثر خونریزی مغزی و شوک و سو تغذیه در گذشت. شکنجهٔ او سه ماه به طول کشید. هنگام مرگ او ۱۶ سال داشت. دستگیری. هنگامی که استفان بانیسزوسکی و ریچار هابس متوجه شدند که سیلویا نفس نمی کشد، استفانی سعی کرد به او تنفس دهان به دهان بدهد. در طول این مدت گرترود فریاد می زد: او دروغ می گوید و نقش بازی می کند. وقتی که در نهایت گرترود متوجه شد که سیلویا مرده است، او هابز را فرستاد تا با یک تلفن عمومی با پلیس تماس بگیرد. هنگامی که پلیس وارد شد، گرترود نامه ای را که سیلوی
ا را چند روز قبل مجبور به نوشتن آن کرده بود، نشان داد. پیش از آنکه پلیس خانه را ترک کند، جنی لایکنز خود را به آنها رساند و گفت: مرا از اینجا بیرون ببرید و من همه چیز را برایتان می گویم. گفته های او به همراه کشف جسد سیلویا در آن مکان، موجب شد بلافاصله افسران گرترود و استفانی و جان بانیسزوسکی را به همراه ریچارد هابس و کوی هابارد به جرم قتل بازداشت کنند. ضمناً آنها کودکان ساکنان آن محله و همسایه های بانیسزوسکی را که شامل مایک مونرو، رندی لوپر، دارلین مک گوری، جودی دوک و آنا سیسکو می شد، به جرم صدمه زدن به اشخاص، بازداشت کردند. محاکمه. معاینه و کالبد شکافی بدن سیلویا لایکنز سوختگی های متعدد، کبودی و آسیب عضلات و عصبها را نشان می داد. تمام ناخن های او نیز به عقب متلاشی شده بود و بیشتر سطح و لایه بیرونی پوست او از بین رفته بود. در همان ابتدا تحقیقات، بدن به شدت مجروح شدهٔ او، مقامات را متقاعد می کرد بر این باور باشند که این کار توسط یک «دیوانه ناشناس» انجام شده است. حفرهٔ واژن او بسیار متورم بود هرچند که بررسی کانال واژن مشخص کرد که پرده بکارت او همچنان دست نخورده است؛ که این بدان معناست که او به احتمال بسیار زیاد،
باکره بوده است؛ و این برخلاف ادعاهای گرترود بانیسزوسکی مبنی بر فاحشه بودن او و باردار بودن اوست. علت اصلی مرگ، تورم مغزی، خونریزی داخلی مغز و شوک ناشی از آسیب دیدگی شدید و طولانی مدت پوست بود. در طول محاکمه بسیار پر سر و صدای گرترود بانیسزوسکی، او مسئولیت مرگ سیلویا لایکنز را انکار می کرد. او ادعا می کرد که به سبب دیوانگی گناهکار نیست. او ادعا کرد که به علت بیماری و افسردگی شدیدش، نسبت به کنترل و سرپرستی کودکانش مستاصل شده بود چهار کودکی که در زیر زمین در شکنجهٔ سیلویا لایکنز مشارکت داشتند نیز محاکمه شدند. اسامی آنها این بود: وکلا برای کودکان زیر سن قانونی ادعا کردن که توسط گرترود تحت فشار قرار گرفته اند؛ و اکثریت این کودکان حتی محاکمه نشدند. هنگامی که دختر ۱۱ ساله گرترود، ماری بانیسزوسکی به عنوان شاهد احضار شد، اعتراف کرد که در تمامی مراحل گرترود حضور داشته است و او را مجبور کرده بود که سوزن را داغ کند تا ریچارد هابز پوست او را بسوزاند و رویش بنویسد. همچنین شهادت داد که مادرش را هنگام ضرب و شتم سیلویا لایکنز دیده است. در ۱۹ می ۱۹۶۶ گرترود بانیسزوسکی به قتل درجهٔ اول محکوم شد. او به مجازات اعدام محکوم شد و س
پس به حبس ابد تقلیل یافت. پائولا بانیسزوسکی که در طول محاکمه، یک دختر به دنیا آورد، نام دخترش را گرترود گذاشت. او به قتل درجهٔ دوم و حبس ابد محکوم شد. ریچارد هابس، کوی هوبر، و جان بانیسزوسکی جونیور به جرم قتل به ۲ تا ۲۱ سال زندان محکوم شدند. پس از محاکمه. ریچارد هابس در ۲ ژانویه سال ۱۹۷۲، در سن ۲۱ سالگی، چهار سال بعد از آزادی از کانون اصلاح و تربیت، از سرطان ریه درگذشت. او احتمالاً به علت مصرف افراطی از سیگار در سن کم، دچار سرطان ریه شد. گرترود بانیسزوسکی با انجام رفتار خوب در زندان، درخواست عفو نمود. با تمام تلاشی که خانوادهٔ لایکنز خصوصاً جینی انجام دادند، او در ۴ دسامبر ۱۹۸۵ آزاد شد. گرترود در ۱۶ ژوئن ۱۹۹۰ در سن ۶۰ سالگی درگذشت پائولا بانیسزوسکی که به قتل درجه دوم و حبس ابد محکوم شده بود، در سال ۱۹۷۱ دو بار سعی کرد از زندان فرار کند. پس از چند سال طی دوران محکومیت، سرپرستی فرزندش گرترود (نام مادرش را بر او نهاد) به او سپرده شد. در سال ۱۹۷۲ آزادی او پذیرفته شد و آزاد شد؛ و تغییر هویت داد. او سپس به شهر آیووا رفت و ازدواج کرد و صاحب دو فرزند دیگر شد. در سال ۲۰۱۲ یک مدرسه در ایالت آیووا هویت او را شناسایی کرد
و او را به علت فریب مدرسه در زمان استخدام و تقاضای کار و مخفی کردن هویت اصلی اخراج کرد. در زمان اخراج، او ۱۴ سال در این مدرسه کار کرده بود. جینی لایکنز ازدواج کرد و در ۲۳ ژوئن ۲۰۰۴ در سن ۵۴ سالگی براثر سکتهٔ قلبی درگذشت. در ۱۰ ماه مه ۲۰۱۵، دایانا لایکنز (خواهر بزرگتر سیلویا) و شوهرش سیسیل ناتسون مفقود شدند. گزارش مفقودی را پسرشان به پلیس داد. آنها در راه خانهٔ پسرشان بودند که مفقود شدند. تصاویر دوربین مدار بسته آنها را ساعت ۲ صبح نشان می دهد که در حال خروج از کازینو هستند. پلیس در یک فراخوان عمومی با حضور پسر آنها در تلویزیون، از مردم جهت یافتن آنها کمک خواسته است. خانه ۳۸۵۰ خیابان نیویورک شرقی که سیلویا لایکنز در آن شکنجه و به قتل رسید، تا چندین سال پس از قتل، خالی و متروکه ماند. با آنکه چندین بار بحث خرید آن برای نوسازی و استفاده از آن به عنوان پناهگاه زنان مطرح شد، اما بودجه مورد نیاز برای آن اختصاص داده نشد. این خانه نهایتاً در تاریخ ۲۳ آوریل ۲۰۰۹ تخریب شد. زمین آن ملک، در حال حاضر پارکینگ یک کلیسا است. یک ستون به بلندی ۱٫۸ متر از جنس گرانیت در ژوئن ۲۰۰۱ به عنوان یادبود سیلویا لایکنز در ورودی پارک ویلارد
در خیابان واشینگتن نصب شد. چند صد نفر با جمع آوری امضا و یک طومار درخواست ساخت و نصب آن را مطرح کرده بودند. اثرات قتل سیلویا لایکنز. این جنایت و پوشش خبری آن توسط مجله تایم موجب شهرت و فروش فراوان این نشریه و چاپ آن در نقاط مختلف جهان به زبانهای مختلف شد. بسیاری این جنایت را عامل تولد مجله تایم می دانند. از این جنایت، کتابهاو فیلمها و نمایشهای بسیاری ساخته و نوشته شد. فیلم یک جنایت آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ فیلمی بر اساس مستندات و شواهد و اعترافات در این جنایت است و بازیگرانی همچون الن پیج و کاترین کینر و هیلی مک فارلند آری گرینر و اسکاوت تیلر-کامپتن در آن نقش آفرینی می کنند. فیلم کاملاً به مستندات و شواهد دادگاه وفادار است فیلم دختر همسایه (فیلم ۲۰۰۷) نیز فیلمی اقتباسی از این جنایت است. در این فیلم بدون اشاره به جنایت اصلی، تمامی شکنجه ها و خشونت های این جنایت، بر اساس گفته های جنی لایکنز و شواهدی که اثبات نشدند، به تصویر کشیده می شود. روانشناسی جنایت. آنچه که این جنایت را تبدیل به جنایتی خاص کرد، بی رحمی گستردهٔ کودکانی است که معصوم خوانده می شوند. تعداد بسیار بالای کودکان این محله، که بدون ترحم به سیلویا لا
یکنز صدمه می رساندند و از آن احساس شرم و عذاب وجدان نمی کردند، نظر روانشناسان را به خود جلب کرد. آیا آنطور که آزمایش میلگرم نشان می دهد، ما انسانها نسبت به دستورهایی که می گیریم، احساس مسئولیت می کنیم بدون آنکه وجدان را دخالت دهیم؟ چگونه ممکن است این تعداد کودک عادی، به دوست و همبازی خود اینچنین صدمه وارد سازند؟ چگونه ممکن است ما انسانها اینگونه بی تفاوت باشیم؟ همچنین این سؤال مطرح می شود که آیا این تعداد کودک (بیش از ۳۰ کودک) واقعاً هیچ اراده ای از خود نداشتند و تحت فشار گرترود بانیسزوسکی بودند؟ آیا این کودکان، شکنجه را نوعی بازی می دیدند؟ که نسبت به شکنجه شونده احساس ترحم نمی کردند؟ آیا حس شرارت در ذات ما انسانها از کودکی وجود دارد؟ به علاوه، بحث حقوقی ای نسبت به کودکان جنایتکار باز شد و نیاز دیده شد که این قوانین بازنگری شوند. زیرا مغفول ماندن از کودکان جنایتکار می تواند به حقوق دیگر کودکان صدمه وارد سازد. وقتی در دادگاه دادستان از هریک از این کودکان می پرسد که چرا به سیلویا صدمه زدید، هر یک از آنها می گفتند: نمی دانم آقا! بنابراین هیچگاه انگیزه ای برای این جنایت کشف نشد
ارکیده های عنکبوتی نام یک سرده از تبار درازگوشان است.
خوان خراردو گوایدو مارکز (, ؛ زادهٔ ) مهندس و سیاست مدار ونزوئلایی است که از ۵ ژانویه ۲۰۱۹ تا ۵ ژانویه ۲۰۲۳ ریاست مجمع ملی ونزوئلا را بر عهده داشت. او عضو حزب اراده عمومی و نمایندهٔ ایالت وارگاس در مجمع ملی ونزوئلا بود. در ۲۳ ژانویه سال ۲۰۱۹ گوایدو در جریان بحران ریاست جمهوری که با شروع مجدد دولت نیکولاس مادورو آغاز شد خود را به عنوان رئیس جمهور موقت ونزوئلا معرفی کرد. گوایدو پیش از این گفته بود تمایل دارد به عنوان رئیس جمهور موقت و تا زمان برگزاری انتخابات جدید اداره کشور را بر عهده بگیرد. اما مادورو از او سلب قدرت کرد. به دنبال اعلان گوایدو سازمان کشورهای آمریکایی و چندین دولت از جمله کشورهای آرژانتین، برزیل، کانادا، کلمبیا، اکوادور، پرو، و ایالات متحده از وی حمایت کردند. اما دادگاه عالی ونزوئلا که منصوب رئیس جمهور مادورو بود، حکم به برکناری او از ریاست مجمع ملی ونزوئلا داده است. در فوریه ۲۰۱۹، گوایدو برای نیروهای پلیس، ارتش و مقامات مورد تأیید مجمع ملی عفو عمومی صادر کرد که به بازگرداندن حکومت قانون کمک می کند. او اعلام کرد برای احیای کشور و با در نظر گرفتن بحران ونزوئلا و فقر در این کشور نفت خیز طرح احیا
کشور را با گرفتن تعهدات و کمک های بشردوستانه از ایالات متحده و چندین کشور دیگر تضمین می کند، برنامه های مربوط به حمل و نقل بین المللی را نیز ارائه کرد. گوایدو گفت «وظیفه من این است که خواستار انتخابات آزاد شوم چون سوءاستفاده از قدرت جریان دارد و ما در یک نظام استبدادی زندگی می کنیم. ما در ونزوئلا یا باید سلطه کامل، سرکوب و شکنجه رژیم مادورو را بپذیریم یا آزادی، دمکراسی و رفاه را برای مردم خود انتخاب کنیم.». در سطح داخلی، اقدامات گوایدو عبارت بودند از طرح یک نقشه کشوری، یک قانون عفو برای پرسنل نظامی و مقاماتی که علیه حکومت مادورو درآیند، اقداماتی برای تحویل امداد بشردوستانه به کشور، و جوایز اجتماعی برای کارگران بخش سلامت در جریان دنیاگیری کووید-19. در سطح بین المللی، گوایدو کنترل بعضی از دارایی ها و املاک ونزوئلا در آمریکا را به دست گرفت، و در نبرد حقوقی بر سر کنترل £۱٫۳ میلیارد ذخیره طلای ونزوئلا پیروز شد. در دسامبر ۲۰۲۲، در حالی که نمایندگان اپوزیسیون که خواستار استراتژی واحدی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ ونزوئلا بودند، سه تا از چهار حزب اصلی اپوزیسیون (عدالت اول-, کنش دموکراتیک، و یک دوره جدید) از ا
صلاحاتی برای انحلال حکومت و ایجاد کمیسیونی پنج عضوی برای مدیریت دارایی های خارجی تشکیل حمایت کردند، و اظهار داشتند که حکومت موقت در دستیابی به اهدافی که تعیین کرده بود ناکام مانده. "نیویورک تایمز" گزارش کرد که اقدامات اپوزیسیون برای برکناری گوایدو به عنوان رهبرشان نشانگر از دست رفتن اعتماد به «قابلیت گوایدو برای خلع رئیس جمهور نیکولاس مادورو» بود. در آوریل ۲۰۲۳ او از ترس بازداشت، به آمریکا گریخت و در میامی، فلوریدا زندگی می کند. در ۶ اکتبر ۲۰۲۳, دولت مادورو اتهامات پول شویی، خیانت، و غصب را به گوایدو وارد کرد، حکم جلب برای او صادر کرد و از جامعه بین المللی درخواست کرد برای بازداشت گوایدو همکاری کنند، و از پلیس بین الملل خواست هشدار قرمز صادر کند. گوایدو اتهامات طرح شده علیه خود در حکم جلب را انکار کرده است. زندگی نامه و تحصیلات. گوایدو در یک خانواده بزرگ و طبقه متوسط متولد شد و پدر و مادرش ویلمر و نورکا هستند. پدرش خلبان یک شرکت هواپیمایی و مادرش، معلم بود. یک پدر برزگش سرباز گارد ملی ونزوئلا بود، و پدر بزرگ دیگرش کاپیتان نیروی دریایی ونزوئلا بود. والدینش وقتی خیلی جوان بود از هم طلاق گرفتند، همراه با پدرش به
جزایر قناری مهاجرت کرد و آنجا به عنوان راننده تاکسی کار می کرد. در فاجعه وارگاس (ایالت) واقعه طبیعی ۱۴ تا ۱۶ دسامبر ۱۹۹۹ که هزاران ونزوئلایی بی خانمان شدند؛ او همراه با خانواده اش آواره شد و دوستان و مدرسه اش را از دست داد این تراژدی، به گفته همکارانش، پس از آنکه دولت جدید هوگو چاوز ادعا کرد که به ناگواری فاجعه پیش آمده پاسخ خواهد داد، بر دیدگاه های سیاسی او تأثیر گذاشت. او گفت: «من دیدم اگر می خواهم آینده ای بهتر برای کشورم داشته باشم، مجبورم آستین هایم را بالا بزنم و زندگی خود را وقف خدمات عمومی کنم.» او دیپلم دبیرستان را در سال ۲۰۰۰ گرفت. گوایدو دوره کارشناسی خود را گذراند و در سال ۲۰۰۷ مدرک کارشناسی ارشد خود را در مهندسی صنایع از دانشگاه کاتولیک آندرس بلو اخذ کرد. او همچنین دو برنامه کارشناسی ارشد در ادارات دولتی در دانشگاه جورج واشینگتن در ایالات متحده و مؤسسه آموزش عالی کاراکاس را تکمیل کرد. او در همین زمان با فابیانا روزالس، یک روزنامه نگار، ازدواج کرده و آن ها صاحب یک دختر شدند. دستگیری و آزادی. در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۹ گوایدو در حال رفتن برای شرکت دریک کابیلدو آزاد، توسط سرویس اطلاعات ونزوئلا (SEBIN) دستگی
ر شد. و ۴۵ دقیقه بعد آزاد گردید. گروه لیما همراه با لوئیس آلماگرو دبیرکل سازمان کشورهای آمریکایی (OAS) این اقدام را محکوم کردند. در همان روز، او خود را به عنوان رئیس جمهور اعلام کرد. دولت به این واقعیت اشاره کرد که این اقدام یک طرفه توسط سرویس اطلاعات (SEBIN) صورت گرفته و حکم دستگیری توسط رئیس اطلاعات و موک ورا صادر شده است. در این راستا، گوایدو اعلام کرد که در این وقایع نشان داده شد که شکافی در زنجیره فرماندهی نیروهای مسلح وجود داشته است. دوازده مقام سرویس اطلاعات ونزوئلا (SEBIN) پس از این رویداد دستگیر و زندانی شدند و در انتظار محاکمه بودند. آن ها به «بازداشت غیرقانونی» و «سوء استفاده از توابع» متهم شدند. فعالیت ها. گوایدو پس از آنکه دریافت که چاوز کشور را به سمت توتالیتاریسم می برد، دست به ایجاد یک جنبش سیاسی زد تا از این طریق اعتراضات دانشجویی مخالف دولت ونزوئلا را برای بازکردن شبکه تلویزیونی RCTV هدایت کند. او با دیگر رهبران برجسته دانشجویی هنگامی که ۲۳ساله بود همکاری می کرد و از دانشگاه آندرئاس بلو فارغ التحصیل شد. آن ها همچنین دست به اقدامات گسترده تری در زمینه اصلاحات دولتی که توسط چاوز صورت گرفت زدند
، از جمله اعتراض به رفراندوم قانون اساسی ۲۰۰۷ که چاوز در آن شکست خورد. در سال ۲۰۱۴ گوایدو هماهنگ کننده ملی حزب بود. لوپز (یکی از سیاستمداران اپوزیسیون شناخته شده ونزوئلا است، که تا ژانویه ۲۰۱۹تحت بازداشت خانگی قرار داشت) «به گفته سی.ان. ان، سالها گوایدو و او اپوزیسیون را هدایت می کنند» این دو طی روز چند بار در مشورت با هم هستند. گوایدو و لوپز به عنوان دو همکار در حزب ونه در سطح بین المللی به خوبی شناخته شده هستند، لوپز، گوایدو را در سال ۲۰۱۹ به عنوان رئیس حزب اراده عمومی معرفی کرد. رئیس جمهور موقت ونزوئلا. رویدادهای مهم. خوان گوایدو در پیامی خطاب به مردم ونزوئلا و جامعه جهانی اعلام کرد رئیس دفتر او و یکی از نمایندگان پارلمان از سوی نیروهای امنیتی نزدیک به مادورو، دستگیر شده اند. خوان گوایدو همچنین نوشت: نیروهای امنیتی به خانه های سرجیو ورگارا نماینده پارلمان و رئیس حزب اراده عمومی وی پی و رئیس دفتر خود روبرتو ماررو، یورش برده اند. در حال حاضر همه در همان محل به گروگان گرفته شده اند.
سوفی الکساندرا اسکلتون (زادهٔ ۷ مارس ۱۹۹۴)، یک هنرپیشه بریتانیایی است. او بیشتر برای ایفای نقش شخصیت بریانا رندال فِریزر در مجموعه تلویزیونی شبکهٔ استارز با نام "غریبه" شناخته شده است. از دیگر فیلم های او می توان به "" اشاره کرد.