Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرایند اکسایش است که در آن ماده، الکترون جذب می کند). ماده اولیه شارژ شده در مخزن معمولاً با بالاترین سرعت ممکن ذوب می شود، سپس به یک مخزن پالایش ثانویه مانند مخزن AOD منتقل می شود. سپس در این مخزن با تزریق نسبت های کنترل شده ای از گازهای اکسیژن و آرگون یا نیتروژن، از درون لوله دم آهنگری () غوطه ور در مذاب، پالایش و اصلاح انجام می شود. در این فرایند کنترل عالی ترکیب شیمیایی، شامل درصد کربن، گوگرد، فسفر، گاز اکسیژن (O2) و گاز هیدروژن (H2) امکان پذیر است. همچنین می توان بسته به نوع آلیاژ در حال ساخت، نیتروژن را تا حدودی حذف کرده یا با تزریق آن به مذاب آن را عمداً افزایش داد. از آنجایی که در فرایند AOD منبع گرمای اضافی وجود ندارد، کنترل دما از طریق کنترل نرخ دمش گاز انجام می شود. برای تأمین گرمای اضافی می توان از افزودن آلومینیوم یا سیلیسیم به عنوان سوخت و ایجاد فرایند اکسایش گرمازا استفاده کرد. زمانی که ترکیب شیمیایی مورد نظر ایجاد شد و دمای مورد نیاز ایجاد شد، مذاب به داخل یک پاتیل ریخته شده و به ایستگاه ریخته گری منتقل می شود (برای تفکیک این فرایند با سایر فرایندهای ریختن به آن teeming می گویند).
اِما بیلاراسائو (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل اسپانیا است. از فیلم های او می توان به "آرمان شهر" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کرئو د سن ژردی شده است.
استر آرویو (؛ زادهٔ ) بازیگر، مجری تلویزیون و مانکن اهل اسپانیا است. او ملکهٔ زیبایی اسپانیا در سال ۱۹۹۰ میلادی بود. در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸، او همراه با خواننده آنا توروخا در یک سانحه رانندگی آسیب دید؛ زمانی که خودروی دیگری با آن ها برخورد کرد همسرش راننده بود و او در صندلی کمک راننده نشسته بود. یکی از دوستانش در این حادثه جان باخت و او هنوز به دلیل این حادثه دچار لنگی است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "روزنامه نگاران"، "یک گام به پیش" و "زندگی جنون آمیز" اشاره کرد. سایر افتخارات. برندهٔ دوشیزه جهان برندهٔ دوشیزه اروپا
ژما کوئربو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دردسر قریب الوقوع" اشاره نمود.
فرناندو گی ین کوئربو (؛ زادهٔ ۱۱ مارس ۱۹۶۳) کارگردان فیلم، نویسنده و بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دهان به دهان"، "ایزابل"، "تاج شکسته"، "ذره ای آرامش"، ""، "همه چیز درباره مادرم"، "قانون میل"، "با او حرف بزن"، "کیسه هوا"، "کاروسل حوالی ۱۹۵۰"، "پرس وجو" و "مارپیچ یونانی" اشاره کرد.
لائوریتا بالنسوئلا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) هنرپیشه، مجری تلویزیون و مانکن اهل اسپانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "لاله سیاه" اشاره کرد. مرگ. بالنسوئلا در ۱۷ مارس ۲۰۲۳ء بر اثر عوارض بیماری آلزایمر در بیمارستان پرینسسا در مادرید درگذشت. او ۹۲ سال داشت.
نبرد فیلیپی () نبرد بین نیروهای مارک آنتونی و آگوستوس _ اعضاء تریوم ویرات دوم _ و رهبران قتل ژولیوس سزار یعنی مارکوس یونیوس بروتوس و گایوس کاسیوس لونگینوس در ۴۲ سال قبل از میلاد مسیح بوده است. این نبرد شامل بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ مرد در یکی از بزرگترین جنگ های داخلی روم بود که شامل دو درگیری در غرب شهر باستانی فیلیپی بود. در نتیجه این جنگ باقی مانده سپاه جمهوری شکست می خورد. درگیری نخست در هفته اول اکتبر روی داد؛ بروتوس در برابر اکتاویان قرار گرفت و نیروهای آنتونی با نیروهای کاسیوس جنگیدند. سپاهیان روم عملکرد ضعیفی داشتند؛ انضباط پایین، عدم وجود هماهنگی تاکتیکی و فقدان ناشیانه تجربه فرماندهی به وضوح در هر دو طرف مشهود بود، به طوری که هیچ یک قادر به بهره برداری از فرصت های پیش آمده نبودند. در ابتدا، بروتوس، اکتاویان را عقب راند و وارد اردوگاه لژیون های وی شد. با این حال، در جنوب، کاسیوس از آنتونی شکست خورد و پس از شنیدن گزارشی نادرست مبنی بر شکست بروتوس، دست به خودکشی زد. بروتوس نیروهای باقی مانده کاسیوس را دوباره سازماندهی کرد، و هر دو طرف به سپاه خود دستور دادند تا همراه با غنائم به اردوگاه هایشان عقب نشینی کنند. نت
یجه این نبرد اساساً مساوی بود، اما خودکشی کاسیوس این وضعیت را تحت الشعاع قرار داد. درگیری دوم در ۲۳ اکتبر، پس از نبردی سخت، به شکست نهایی نیروهای بروتوس انجامید. او نیز به نوبه خود جانش را گرفت (خودکشی کرد)، و بدین ترتیب کنترل جمهوری روم را به تریومویرات (حکومت سه نفره آنتونی، اکتاویان و لپیدوس) سپرد. و پس از مدتی اندک موجب سقوط جمهوری روم و برپایی امپراتوری آگوستوس و پیدایش امپراتوری روم می شود. پیش زمینه. پس از ترور سزار، دو توطئه گر اصلی، بروتوس و کاسیوس، که به عنوان آزادی خواهان و رهبران جمهوری خواهان نیز شناخته می شوند، ایتالیا را ترک کردند. آنها کنترل تمام استان های شرقی از یونان تا سوریه و پادشاهی های شرقی را به دست گرفتند. در روم، سه رهبر اصلی سزارین (آنتونی، اکتاویان و لپیدوس)، که تقریباً تمام ارتش روم را در غرب کنترل می کردند، مخالفان درون مجلس سنا را درهم شکستند و سه گانه دوم را تأسیس کردند. یکی از اولین وظایف آنها نابودی نیروهای آزادی خواه بود، نه تنها برای کنترل کامل روم، بلکه برای انتقام مرگ سزار.
لورنا برنال (؛ زادهٔ ۱۲ مه ۱۹۸۱) مانکن، مجری تلویزیون و بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چاک"، "ماه سیاه"، "امکانش هست؟" و "" اشاره نمود.
راکل ملر (به ؛ – ) خواننده و بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "کارمن" و "کولی سپید" اشاره نمود.
انریکه گومس کاریو (؛ – ) یک نویسنده، روزنامه نگار، دیپلمات و منتقد ادبی اهل گواتمالا بود. موریس مترلینک او را یک همه چیزدان واقعی توصیف کرد که زندگی اش را در نهایتِ یک کاوشگر، خبرنگار، دوئل کننده و مبتلا به سیفلیس زیست.
سیلویا کارتانیا اورتگا (؛ زادهٔ ) که با نام هنری سیلویا مارسو شناخته می شود، بازیگر اهل اسپانیا است. وی نام هنری اش را به احترام مارسل مارسو انتخاب کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گراند هتل" اشاره نمود.
ایتالیای رومی یک استان رومی در امپراتوری روم بود. ایتالیا (نام لاتین برای شبه جزیره ایتالیایی) سرزمین رومی ها و شهر بزرگ امپراتوری روم در دوران باستان بود. رم شهری از ایالت ایتالیا بود که دولت خود را از پادشاهی به جمهوری تغییر داد و سپس در یک شبه جزیره تحت سلطه سلت ها در شمال، اتروس ها در مرکز و یونانیان در جنوب رشد کرد. ویژگی ها. در زمان کنستانتین یکم(۳۳۷–۳۰۶) مسیحیت به دین غالب تبدیل و باعث افزایش قدرت سایر مراکز سیاسی شرق شد. در سال ۳۳۰ اگر چه قسطنطنیه هنوز پایتخت نبود اما اهمیت بسیاری پیدا کرد. سرانجام هنگامی که در سال ۳۳۹ به لقب شهر پیش کسوت درآمد، رتبه پایتخت شرقی را به دست آورد. در سال ۳۵۹ سناتورها در سنای روم به پایین ترین رتبه نزول کردند. تاریخچه. نام ایتالیا بر منطقه ای قرار می گیرد که مرزهایش در طول زمان جابجا شده است. بنا یر ژئوگرافیکای استرابون قبل از گسترش جمهوری روم این نام را یونانی ها بر منطقه بین تنگه مسینا و خطی که خلیج سالرنو و خلیج یارانتو را بهم وصل می کرد اطلاق کرده بودند. (به طور کلی منطقه فعلی کالابریا). بعدها رومی ها این نام را گسترش دادند که شبه جزیره ایتالیا تا روبیکون، رودخانه ای
در بین شمال و مرکز ایتالیا را هم شامل شد. در سال ۴۹ پیش از میلاد قوانین لکس روشیا از طرف ژولیوس سزار به مردم منطقه گل آلپ شهروندی اعطا کرد. در زمان اوت، مردمان واله دائوستای امروز و کوه های آلپ غربی و شمالی مقهور شدند. (بنابراین مرز غربی ایتالیای روم به رودخانه ور منتقل شد)، و مرز شرقی ایتالیا به آرسیا در ایستریا رسید. سرانجام ، در اواخر قرن سوم، ایتالیا شامل جزایر سیسیل، کورسیکا و ساردینیا و همچنین ریشیه و بخشی از پانونیا شد. شهر امونا (لوبلیانای مدرن، اسلوونی) شرقی ترین شهر ایتالیا بود. سازماندهی آگوستوس. در شروع امپراتوری روم، ایتالیا از قلمروهای جداگانه با وضعیت های سیاسی متفاوت تشکیل شده بود. بعضی شهرها از روم استقلال نسبی داشتند درحالی که بعضی دیگر یعنی کولونی ها توسط خود رومی ها ایجاد شده بودند. در هفتمین سال قبل از میلاد آگوستوس طبق خواسته پلینیوس در تاریخ طبیعی (پلینی) ایتالیا را به یازده قسمت تقسیم کرد. ایتالیا توسط آگوستوس و وراثش ممتاز بود با ساخت و ساز، در میان سایر سازه های عمومی، و ایجاد شبکه متراکمی از جاده های رومی، اقتصاد ایتالیا شکوفا شد. کشاورزی، صنایع دستی و صنعت رشد معقولی داشتند، صادرات
کالا به استانهای دیگر نیز افزایش یافت.ممکن است جمعیت ایتالیا نیز رشد کرده باشد: برای ثبت تعداد شهروندان رومی در سراسر امپراتوری. مجموع باقیمانده ۴٬۰۶۳٬۰۰۰ در ۲۸ قبل از میلاد، ۴٬۲۳۳٬۰۰۰ در ۸ قبل از میلاد و ۴٬۹۳۷٬۰۰۰ در ۱۴ میلادی بود، اما هنوز بحث است که آیا اینها همه شهروندان مرد بالغ، یا شهروندان وابسته به کلیسا را حساب کرده اند. تشکیلات مجدد دیوکلسیان و کنستانتین. در طول بحران قرن سوم، تحت فشار حاصل از حملات، آنارشی نظامی و جنگ های داخلی وهمچنین ابر تورم، در سال ۲۸۴ امپراتوری روم تقریباً فروپاشید، امّا امپراتور دیوکلسین ثبات سیاسی را برقرار کرد. وی اصلاحات اداری کاملی را برای حفظ نظم انجام داد. وی حکومت چهارنفره را ایجاد کرد که به موجب آن امپراتوری توسط دو امپراتور (با عنوان «آگوستوس») و دو نایب امپراتور (با عنوان «سزار») اداره می شد. امپراتوری روم غربی. در سال ۳۳۰، کنستانتین یکم قسطنطنیه را برپا کرد. او دادگاه شاهنشاهی، سنا، ادارات مالی و قضایی و همچنین ساختارهای نظامی را تأسیس کرد. با این حال، شهر جدید تا پیش از سال ۳۵۹، به عنوان شهر محسوب نمی شد. اما او آن را و آن را به مقام پایتخت شرقی رساند. پس از مرگ
تئودوسیوس در سال ۳۹۵ و تقسیم افتادن در امپراتوری، ایتالیا بخشی از امپراتوری روم غربی بود. د ر نتیجه حمله آلاریک یکم در سال ۴۰۲، بخش غربی از مدیولانوم جدا و به راونا منتقل شد.آلاریک، پادشاه ویزیگوتس، رم را در سال ۴۱۰ عارت کرد. چیزی که در هشت قرن اتفاق نیفتاده بود، شمال ایتالیا در سال ۴۵۲ مورد حمله هون های آتیلا قرار گرفت. رم در سال ۴۵۵ مجدداً توسط وندالها به فرماندهی گایسریک غارت شد. در سال ۴۷۶، با کناره گیری رومولوس آگوستولوس، امپراتوری روم غربی به طور رسمی سقوط کرد مگر اینکه کسی ژولیوس نپوس، امپراتور قانونی را که قسطنطنیه به عنوان آخرین به رسمیت شناخته است، در نظر بگیرد. او در سال ۴۸۰ ترور شد، ممکن است توسط اودوآکر شناخته شده باشد. ایتالیا تحت حکومت اودواسر و پادشاهی ایتالیا و سپس تحت پادشاهی استروگتیک باقی ماند.
روت نونیس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "دختر بوسنیایی"، "من بئا هستم" (نسخه اسپانیایی "بتی بی ریخته")، "دردسر قریب الوقوع" و "بیمارستان مرکزی" اشاره نمود.
پادشاهی استروگت ها () یا به طور رسمی پادشاهی ایتالیا، توسط اوستروگوت ها و از سال ۴۹۳ تا ۵۵۳ میلادی در ایتالیا و مناطق همجوار تأسیس شد. در ایتالیا، استروگوت ها به رهبری تئودوریک بزرگ، اودوآکر سردار آلمانی و رهبر پیشین فدراتی ها در شمال ایتالیا و فرمانروای واقعی ایتالیا که واپسین امپراتور روم باختری، رومولوس آگوستولوس را در ۴۷۶ برکنار کرده بود، کشتند و جانشینش گشتند. در زمان تئودوریک بزرگ که نخستین پادشاه استروگوت ها بود، پادشاهی استروگوت ها به اوج خود رسید و از جنوبِ فرانسهٔ امروزی در باختر تا صربستان باختریِ امروزی در جنوب خاوری کشیده شده بود. بیشتر نهادهای اجتماعیِ سال های پایانی امپراتوری روم باختری در دوران پادشاهی او نگهداری شدند. تئودوریک خود را Gothorum Romanorumque rex «پادشاه گوت ها و رومیان» نامید و گرایش خود را برای رهبری هر دو تبار نشان داد. از سال ۵۳۵، امپراتوری بیزانس تحت رهبری ژوستینین یکم به ایتالیا تاخت. پادشاه استروگوتها در آن زمان، ویتیگیز، نتوانست با کامیابی ایستادگی کند و سرانجام با سرنگونی پایتخت، راونا را بیزانسی ها گرفتند. استروگوت ها پیرامون یک رهبر تازه به نام توتیلا گرد هم آمدند و تا
اندازه فراوانی توانستند گشایش را وارونه کنند و سرزمین های از دست رفته را پس بگیرند، ولی سرنجام شکست خوردند. واپسین پادشاه پادشاهی استروگوت ها تیا بود.
مرجع شبکه پاسخ دهنده نخست ()نهاد مستقلی در اداره ملی اطلاعات و مخابرات ایلات متحده آمریکا است که پیرو قانون اشتغال زایی و تخفیف مالیاتی طبقه متوسط سال ۲۰۱۲ تشکیل شده است. هدف شبکه پاسخ دهنده نخست تأسیس، اداره و نگهداری یک شبکه پهن باند امنیت عمومی تعامل پذیر است. برای تحقق این اهداف کنگره هفت میلیارد دلار و ۲۰ مگاهرتز از طیف بسامدی پر ارزش باند هفتصد را برای ساختن شبکه تخصیص داد. تا با مشارکت بخش خصوصی زیرساخت ارتباطات نیروهای متولی فوریت های امدادی و انتظامی تقویت شود و از جان این نیروها و افراد نیازمند کمک در مواقع بحران محافظت شود.
استیون بریل (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است که مجله ماهانه امریکن لویر و تلویزیون کابلی کورت تی وی را تأسیس کرده است. او مؤلف کتاب پرفروش «سقوط: افراد و نیروهای پشت سقوط پنجاه ساله آمریکا و کسانی که برای معکوس کردن آن درحال جنگ هستند» است.
یک سالن رقص، یک اتاق بزرگ داخل یک ساختمان است که هدف اصلی آن برگزاری مهمانی های بزرگ رسمی به نام مجالس رقص (balls) می باشد. در قدیم، بیشتر مراسم رقص در خانه های خصوصی برگزار می شد؛ بسیاری از عمارت ها یک یا چند سالن رقص دارند. در سایر خانه های بزرگ، یک اتاق بزرگ مانند اتاق نشیمن اصلی، کریدور یا سالن ممکن بود به عنوان سالن رقص نیز استفاده شود، اما یک سالن رقص خوب باید نوع مناسب از کف سازی، مانند کف چوبی یا کف سنگی (معمولاً سنگ مرمر) داشته باشد. بعدها، اصطلاح سالن رقص برای توصیف کلوب های شبانه ای استفاده می شد که در آن افراد می رقصیدند؛ به عنوان مثال، Top Rank Suites در انگلیس که اغلب از آن به عنوان سالن رقص یاد می شد. سالن های رقص عموماً بزرگ هستند، و بسیاری از آن ها سقف بلندتر از سایر اتاق های همان ساختمان دارند. فضای زیاد برای رقص، و همچنین فضای بسیار رسمی رویدادها، منجر به پیدایش رقص های کلاسیک شده است. در حال حاضر، بزرگ ترین مراسم رقص تقریباً همیشه در ساختمان های عمومی برگزار می شوند و بسیاری از هتل ها سالن رقص دارند. این سالن ها همچنین به این دلیل بزرگ طراحی شده اند تا کمک کنند صدای ارکستر به خوبی در سراسر
اتاق پخش شود. یک نمونه خاص، مراسم سالیانه رقص اپرای وین است، جایی که فقط برای یک شب، ادیتوریوم اپرای دولتی وین تبدیل به یک سالن رقص بزرگ می شود. شب قبل از این رویداد، ردیف صندلی ها از سالن تئاتر حذف می شوند و یک کف جدید، هم سطح با صحنه (تئاتر) ساخته می شود. گاهی سالن های رقص، یک استیج یا صحنه در روبروی اتاق دارند که در آن میزبان یا یک مهمان ویژه می تواند صحبت کند. از این استیج می توان برای نوازندگان یا مجریان موسیقی نیز استفاده کرد.
آداوان فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی کی. اس. راویکومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوریا، نایانتارا، وادیولو، مورالی، بی. ساروجا دوی، راهول دو ایفای نقش کرده اند.
آینه فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی دیپاک سارین است. در این فیلم بازیگرانی همچون جوهی چاولا، جکی شروف، آمریتا سینگ، دیپاک تیجوری، سعید جعفری ایفای نقش کرده اند.
اِخشید (از سغدیِ: xšyδ, xšēδ) به معنی حاکم، از لقب های شاهزادگان ایرانی سغد و درهٔ فرغانه در منطقهٔ فرارود در دوران پیش از اسلام و دورهٔ اولیهٔ اسلامی بود. برخی زبان شناسان آن را از ریشهٔ ایرانی باستان خشائتا (khshaeta) به معنی «تابان و درخشان» دانسته و برخی دیگر نیز آن را از ایرانی باستان خشایثیا (khshāyathiya) به معنی شاه دانسته اند. واژهٔ شاه نیز از خشایثیا ریشه گرفته است. همچنین، طبق متن مانوی فارسی میانه «مهرنامگ» (مولر، سطرهای ۷۵-۷۶)، فرمانروای کاش (کاشغر) در اواخر قرن هشتم، خشیذ (به معنی «حاکم» در سغدی) نامیده می شد، با عنوان «رئیس حسابرسان» و نام lyfwtwšy که احتمالاً چینی است. در اوایل قرن سوم، کاشغر به یک مرکز قدرت اصلی در «مناطق غربی» تبدیل شد. با این حال، تا اواسط قرن سوم، طبق سنگ نوشته ای از شاپور یکم، کاشغر احتمالاً شرقی ترین نقطه شاهنشاهی ساسانی ایران بود. وجودِ اخشیدهای سغد با پایتختیِ سمرقند در طول و پس از فتح فرارود (ماوراءالنهر) به دست مسلمانان، مُسَلًَم است. این روند تا زمان عباسیان باقی ماند اگرچه در آن زمان، پایگاه اصلی اخشیدیان در اشتیخان بود. یکی از برجسته ترین و پرتکاپوترین پادشاهان سغ
دی، غورک بود که در سال ۷۱۰، نواده ی خود طرخون را سرنگون کرد و برای تقریباً ۳۰ سال، از طریق تغییر اتحادها، توانست خودمختاری شکننده ای را بین خلافتِ در حال گسترشِ اموی و خاقان تورگش حفظ کند. نویسندگان عرب گزارش می دهند که این عنوان توسط حاکمانِ فرغانه هم در همان دوره استفاده می شده است. ابن الاثیر گزارش می دهد که این اخشیدِ فرغانه بود که چینی ها را برای جنگ با اعراب به کمک فراخواند که نتیجه اش هم شد نبرد طراز. اعتبارِ این عنوان در آسیای میانه تا سدهٔ دهم ماند تا جایی که محمد ابن طوقج، حاکمِ تُرکِ مسلمانِ مصر، از آنجایی که پدربزرگش فرغانه ای بود، از همین لقب استفاده کرد و بنابراین آل اخشید در میان سال های ۳۲۳-۳۵۸ قمری/۹۳۵-۹۶۹ میلادی به تفاریق بر مصر و شام فرمان راندند.
انتخابات مجلس اتریش () که بیست و هفتمین انتخابات شورای ملی اتریش است، قرار بود در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹ برگزار می شود. اما بدنبال رسوایی ایبیزا در ۱۸ مه ۲۰۱۹ و استعفای هاینتس-کریستیان اشتراخه، معاون صدراعظم اتریش که به فروپاشی دولت ائتلافی شامل دو حزب خلق اتریش و حزب آزادی اتریش منجر شد، به طور زودرسی در ماه سپتامبر برگزار شد. پیامدهای رسوایی ایبیزا. در ۲۷ مه ۲۰۱۹ پارلمان اتریش به دولت سباستین کورتس، صدراعظم این کشور، رای عدم اعتماد داد و او را که درگیر پرونده جنجالی فساد رسوایی ایبیزا در دولت ائتلافی اتریش شده بود از کار برکنار کرد. برکناری رسمی کابینه کوتس توسط رئیس جمهور الکساندر فن در بلن اجرا شد. پیشینه انتخابات. دو سال پیش در انتخابات سراسری اتریش (۲۰۱۷) یک ائتلاف بین حزب سوسیال دموکرات اتریش و حزب خلق اتریش صورت گرفت، در این انتخابات زباستیان کورتس، رهبر تازه انتخاب شده حزب خلق اتریش انتخاب شد. اگر چه حزب سوسیال دموکرات اتریش ۵۲ کرسی را به دست آورد، همان طور که در انتخابات سال ۲۰۱۳ نیز در ائتلاف صورت گرفت، حزب سوسیال دموکرات اتریش و حزب خلق اتریش با افزایش ۱۵ کرسی به ۶۲ و ۱۱ کرسی به ۵۱ کرسی به برابری دست یاف
تند که این بزرگترین ائتلاف حزبی در سطح فدرال به شمار می رفت. حزب NEOS یک کرسی به دست آورد، فهرست کاندیداهای پیتر پیلز با هشت کرسی وارد شورای ملی شد و سبزها از آستانه ۴ درصد کمتر آورده و تمام ۲۴ کرسی خود را از دست دادند. پس از انتخابات، رئیس جمهور الکساندر فن در بلن از کورتس خواست تا دولت بعدی را تشکیل دهد و حزب خلق اتریش مذاکرات ائتلافی را با احزاب دیگر در شورای ملی آغاز کرد. حزب خلق اتریش رسماً در ۲۵ اکتبر طی مذاکراتی با حزب آزادی اتریش با همدیگر روی پنج نقطه در نقشه مسیر ائتلاف کردند، در اواخر ماه نوامبر مذاکرات به پایان رسید و طرفین در ۱۵ دسامبر دولت ائتلافی تحت رهبری کورتس را اعلام کردند و در تاریخ ۱۸ دسامبر دولت ائتلافی به رهبری صدراعظم کورتس سوگند یاد کرد. رسوایی ایبیزا و اعلانات انتخاباتی. در ۱۸ ماه مه سال ۲۰۱۹، هاینتس-کریستیان اشتراخه، رهبر حزب آزادی اتریش و معاون صدراعظم در جریان رسوایی ایبیزا استعفا داد و نوربرت هوفر را پیشنهاد داد که جایگزین او شود. در انتخابات جدید ممکن است در صورتی که زباستیان کورتس تمایل به ادامه این ائتلاف در کنار هوفر داشته یا نداشته باشد را هنوز اعلام نکرده. در برگزاری انتخاب
ات زودرس، به طور قطع، حزب آزادی اتریش نمی پذیرد وزارت کشور را از دست بدهد. حال آنکه حزب خلق اتریش خواستار ورود هربرت کیکل به کابینه است. انتخابات تا اواسط ماه ژوئیه برگزار نخواهد شد، اما بعید است که در تابستان برگزار شود و احتمالاً همزمان با انتخابات دولتی در فورآرلبرگ در ۲۲ سپتامبر باشد. در روز ۱۹ مه، کورتس قصد خود از برگزاری انتخابات در ماه سپتامبر اعلام کرد. همچنین رئیس جمهور الکساندر فن در بلن، اعلام کرد انتخابات اوایل ماه سپتامبر برگزار خواهد شد.
باشگاه ورزشی آوس () یک باشگاه ورزشی در شهر سانتو تیرسو در پرتغال می باشد. این باشگاه در سطح سوم لیگ های فوتبال پرتغال بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۳۰ تأسیس شده و مهرداد محمدی وینگر راست ایرانی در آن باشگاه بازی می کرد.
استیون "استف بس" (زادهٔ ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۶۱) خوانندهٔ هلندی است که در کیپ تاون آفریقای جنوبی زندگی می کند. او به زبان هلندی (و گاهی آفریکانس) آواز می خواند و پس از موفقیت چشمگیر تک آهنگ "پاپا" ("بابا") در سال ۱۹۹۰، در بلژیک، هلند و آفریقای جنوبی کارنامهٔ موفقی داشته است. او آهنگ "Door De Wind" که باعث ورود بلژیک به مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۸۹ شد را نوشته است.
سر ویلیام پاتریک دین (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار و قاضی اهل استرالیا است. وی از ۱۶ فوریه ۱۹۹۶ تا ۲۹ ژوئن ۲۰۰۱ فرماندار کل استرالیا بود.
دوره ریوا نام عصر ژاپنی است که از اول مه سال ۲۰۱۹ در روز بر تخت نشستن امپراتور ژاپن، پسر ارشد آکی هیتو، ناروهیتو به عنوان ۱۲۶ امپراتور ژاپن آغاز شده است. این عصر پس از دوره هیسه ای است که در روز ۳۰ آوریل سال ۲۰۱۹ با استعفای امپراتور قبلی به پایان رسید.
آدام ماویش (؛ زادهٔ ) اسکی باز پرش و راننده رالی اهل لهستان است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال سه مدال نقره و یک مدال برنز در بازی های المپیک زمستانی اشاره کرد.
دولت کورتس () سی اُمین و سی وسومین دولت اتریش است. این دولت در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷ تا مه ۲۰۱۹ صدراعظمی اتریش را برعهده گرفت و جایگزین دولت کرن شد. به دنبال انتخابات سراسری اتریش (۲۰۱۷) زباستیان کورتس پس از ائتلافی که با جناح دست راستی حزب آزادی اتریش تشکیل داد، صدر اعظم اتریش شد. کابینه کورتس توسط الکساندر فن در بلن رئیس جمهور اتریش مورد تأیید قرار گرفت. بدنبال انتشار خبر رسوایی سیاسی ایبیزا، کورتس پایان دولت خود را اعلام کرد و برای برگزاری یک انتخابات زودرس که انتظار می رود در سپتامبر ۲۰۱۹ برگزار شود فراخوان داد. در ۲۷ مه ۲۰۱۹ پارلمان اتریش به دولت سباستین کورتس، صدراعظم این کشور، رای عدم اعتماد داد و او را که درگیر پرونده جنجالی فساد رسوایی ایبیزا در دولت ائتلافی اتریش شده بود از کار برکنار کرد. برکناری رسمی کابینه کورتس توسط رئیس جمهور الکساندر فن در بلن اجرا شد. کورتس در تاریخ ۲۲ مه ۲۰۱۹ هاینتس-کریستیان اشتراخه را برکنار و هارتویگ لوگر را جایگزین معاون صدراعظم کرد بعد از کناره گیری کورتس از صدراعظمی، الکساندر فان در بلن در تاریخ ۲۸ مه ۲۰۱۹ معاون کورتس، هارتویگ لوگر را به عنوان صدراعظم موقت کشور منصوب کرد و شش
روز بعد در ۳ ژوئن ۲۰۱۹ وی را برکنار کرد و در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۱۹ تا برگزاری انتخابات بریگیته بیرلاین را به عنوان صدراعظم اتریش انتخاب کرد. در ۷ ژانویه ۲۰۲۰ کورتس پس از بریگیته بیرلاین بار دیگر صدراعظم اتریش شد، کورتس در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۲۱ به اتهام فساد مالی از صدراعظمی استعفا داد و الکساندر شالنبرگ را به جانشینی خود برگزید و در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۱ دولت شالنبرگ توسط رئیس جمهور اتریش به رسمیت شناخته شد.
ژان آلسی (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۱ در مسابقات فرمول یک و از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۰ در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شرکت میکرده است.
ناراین کارتیکیان (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای و فرمول یک اهل هند است. وی در سال ۲۰۰۵، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۱ در مسابقات فرمول یک و در سال ۲۰۰۹ در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شرکت کرده است.
آنتونی دیویدسون (؛ زادهٔ ) اتومبیل ران فرمول ۱ اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ در مسابقات فرمول یک و در سال ۲۰۰۳ و ۲۰۰۹ در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شرکت کرده است.
کریستین آلبرس (؛ زادهٔ ) اتومبیل ران فرمول ۱ اهل هلند است. وی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ در مسابقات فرمول یک شرکت می کرده است.
نلسون پیکی جونیور (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل برزیل است، وی در سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
پل دی رستا (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل بریتانیا است. وی در سال های ۲۰۱۱تا ۲۰۱۳ و ۲۰۱۷ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
ساکون یاماموتو (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل ژاپن است، وی در سال های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
کارون چاندوک (؛ زادهٔ ) اتومبیل ران فرمول ۱ اهل هند است، وی در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
برونو سنا (؛ زادهٔ ) اتومبیل ران فرمول ۱ اهل برزیل است، وی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
ویتالی پتروف (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل روسیه است، وی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
اصطلاح عصر طلایی پورن به فاصلهٔ زمانی تقریباً پانزده ساله (بین ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۴ میلادی) گفته می شود که اوج شکوفایی سینمای پورن در آمریکا بود. در این دوره فیلم های شهوانی (اروتیک) با استقبال فراوانی از سینماها و عموم مردم مواجه شدند.
خیدو فن در خارده (؛ زادهٔ ) اتومبیل ران فرمول ۱ اهل هلند است، وی در سال ۲۰۱۳ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
مارکوس اریکسون (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل سوئد است، وی از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
سباستین بوئمی (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل سوئیس است، وی از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است. همچنین وی در سال ۲۰۱۹ برای هشتمین فصل پیاپی راننده تست ردبول بود. همچنین در سال ۲۰۱۹، برای هشتمین فصل پیاپی راننده تست تیم ردبول بود.
شارل پیک (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل فرانسه است، وی در سال ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
استبان گوتیرز (؛ زادهٔ ) اتومبیل ران فرمول ۱ اهل مکزیک است، وی در سال های ۲۰۱۳، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
ژان-اِریک وِرْنْی (زادهٔ ) رانندهٔ خودروی مسابقه ای اهل فرانسه است، او از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ در مسابقات فرمول یک و در سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شرکت کرده است. نام خانوادگی او گاهی به صورت «وِرْن» هم تلفظ می شود.
دانیل کویات (؛ زاده ) راننده خودروی مسابقه ای اهل روسیه است، وی از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
کوین مگنوسن (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل دانمارک است، وی از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
کارلوس ساینز جونیور (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل اسپانیا است، وی از سال ۲۰۱۵ در مسابقات فرمول یک شرکت می کند. وی درسال ۲۰۲۱ جایگزین سباستین فتل در فراری شد. او راننده تیم هایی به نام رنو، مک لارن، ردبول و حال راننده تیم ولیامز است.
اشتوفل واندورن (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل بلژیک است، وی از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است.
استابان اوکون (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه ای اهل فرانسه است که در مسابقات فرمول یک برای تیم آلپاین رانندگی می کند. او اولین مسابقه خود در فرمول یک را برای تیم مانور ریسینگ در جایزه بزرگ بلژیک ۲۰۱۶ انجام داد و جایگزین ریو هاریانتو شد. اوکون تا قبل از پیوستن به رنو، بخشی از برنامه توسعه رانندگان مرسدس بود. در سال ، وی با کسب مقام دوم در جایزه بزرگ صخیر ۲۰۲۰ به اولین سکو خود در فرمول یک رسید. او اولین برد خود در فرمول یک را در جایزه بزرگ مجارستان ۲۰۲۱ کسب کرد.او قردادش را تا سال ۲۰۲۴ با تیم آلپاین تمدید کرد.
پیر گاسلی (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل فرانسه است. او رانندهٔ سابق تیم های ردبول و اسکودریا تورو روسو و حال حاضر آلپاین است.
لانس استرول (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل کانادا است، وی از سال ۲۰۱۷ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است و هم اکنون راننده تیم استون مارتین است. زندگی شخصی. استرول پسر تاجر میلیاردر کانادایی لارنس استرول (صاحب-عضو تیم فرمول یک استون مارتین) و کلر آن کالنس طراح لباس بلژیکی است. استرول یک خواهر بزرگتر به نام کلوئه نیز دارد. او متولد مونترآلِ کانادا و دارای تابعیت کانادایی و بلژیکی است. استرول از طرف پدرش تبار یهودی-روسی و از طرف مادر تبار بلژیکی-انگلیسی دارد.