Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تلویزیون عصر یکی از شبکه های تلویزیونی خصوصی در شهر هرات، افغانستان است. تلویزیون عصر از سال ۱۳۹۰ با پخش برنامه های علمی، فرهنگی، هنری، اجتماعی، ورزشی (فوتبال) و موسیقی در شهر هرات افغانستان شروع به فعالیت کرد، کلیه فعالیت های این شبکه از تاریخ ۲۰مرداد ۱۴۰۰ شمسی، به دلیل بروز جنگ داخلی و ورود دوباره گروه طالبان، که از سال ۲۰۰۳ در پی ورود نیروهای ناتو به آن کشور، از افغانستان خارج شده بودند و پس از بیست سال در پی خروج نیروهای ناتو از افغانستان، در حرکت هایی قارچ گونه به اکثر ولایت های افغانستان تسلط پیدا کردن، شبکه تلویزیونی عصر به حالت تعلیق در آمده است. منابع. https://www.avapress.com/fa/news/157053/تلویزیون-عصر-هرات-جهانی http://doorbin.af/?p=2226
یمن یکی از استان های شاهنشاهی ایران در اواخر دوران باستان در جنوب غربی شبه جزیره عربستان بود. مرزهای یمن ساسانی تقریباً با یمن امروز مطابقت داشت. یمن در سال ۵۷۰ میلادی توسط گروه کوچکی از اسواران ارسالی خسرو انوشیروان به سرکردگی وهریز فتح شد. وهریز مأموریت داشت تا شاهزاده حِمَیری یعنی سیف بن ذی یزن را که پس از حمله حبشه ای ها تاج و تخت خود را دست داده بود، به عنوان دست نشانده ایران بر تخت فرمانروایی یمن بنشاند. وهریز با موفقیت مأموریت خود را به انجام رساند و به تیسفون بازگشت. احتمالاً این حمله ساسانیان مجازاتی برای همکاری حبشه ای ها با رومیان در جریان تجارت ابریشم بوده است. به هر ترتیب، ساسانیان با فتح یمن بر تمامی راه های آبی که شرق را به غرب متصل می کرد، چیره شدند. با این حال، در سال ۵۷۵ یا ۵۷۸، سیف در حمله مجدد حبشه ای ها کشته شد و وهریز مجبور گردید تا برای فتح یمن به عربستان بازگرد، این بار با نیرویی متشکل از چهار هزار سرباز. وی باز هم موفق بود و بار دیگر نیروهای حبشه را از یمن بیرون راند و خود نیز به عنوان فرماندار یمن در آنجا ماند. مدتی پس از سرنگونی و مرگ خسرو پرویز در سال ۶۲۸، یمن توسط محمد فتح شد. فتح
یمن ساسانی توسط مسلمانان. علی ابن ابی طالب به دستور محمد و با سیصد اسب سوار حرکت کرد و این سواران نخستین سوارانی بودند که به سرزمین یمن ساسانی وارد شده بودند. چون به نزدیکترین ناحیه که سرزمین مذحج بود، رسیدند، یاران علی پراکنده شدند و مقداری غنایم و اسیر به دست آوردند که شتر و میش و غیره بود. علی، «بریدة بن حصیب» را به سرپرستی غنایم منصوب کرد و پیش از آنکه به سپاهی از آنان برخورد کند، همه غنایم را در اختیار بریده گذاشت. سپس به گروهی از آنان برخورد کرد و آنها را به اسلام دعوت کرد و تحریض و ترغیب کرد که نپذیرفتند و شروع به کشتن سپاه علی کردند. علی پرچم را به «مسعود بن سنان سلمی» داد و او پیش رفت. مردی از قبیله مذحج شروع به هماورد خواستن کرد. «اسود بن خزاعی سلمی» به نبرد او رفت و هر دو اسب سوار بودند. ساعتی در میدان جولان کردند تا آنکه اسود او را کشت و جامه و سلاح او را برداشت. آنگاه علی با سپاه خود به آنها حمله کرد که بیست نفر از آنان کشته و بقیه متفرق شده، گریختند و پرچم خود را همچنان نصب شده باقی گذاشتند.
دختر شیطان فیلمی به کارگردانی، تهیه کنندگی و نویسندگی قربان محمدپور محصول سال ۱۳۹۶ است. این فیلم محصول مشترک سینمای ایران و بالیوود است، سونو نیگام و آرجیت سینگ خواننده ۲ ترانه از ۶ ترانه این فیلم هستند بخش هایی از این فیلم که شامل چهل و پنج جلسه فیلمبرداری بوده، در کشور هند و در شهر بمبئی انجام شده است. خلاصه داستان. یکی از دختران شیطان (جکی شروف) که نامش لبینی (ایشا گوپتا) است، تصمیم به ادامه راه پدرش و مقابله با خدا و دشمنی با انسان را ندارد و توبه می کند. خدا برای پذیرش توبه اش شرطی می گذارد، شرط او این است که به یکی از انسان های بسیار پاک دنیا سجده کند. او برای انجام این کار به کمک احتیاج دارد، بنابرین به سراغ فردی به نام فرهاد (حمید فرخ نژاد) می رود و درخواست کمک از او را می کند تا دنبال انسانی پاک بگردند.
عربستان (پارسی میانه: "Arwāstān" اَرواستان) یکی از استان های شاهنشاهی ساسانی بود. این استان در شمال میانرودان واقع شده و با توجه به موقعیت تجاری اش، یکی از مناقشه های جنگ های ایران و روم و همچنین یکی از مراکز تجاری آن دوران بود. این استان از شمال به ارمنستان، از شرق به آدیابن و از جنوب به آسورستان راه داشت و در غرب با استان رومی اسروئن هم مرز بود. نصیبین نقش پایتخت این استان را داشت.
آموزش رانندگی یک فیلم کمدی-درام بریتانیایی محصول سال ۲۰۰۶ به نویسندگی و کارگردانی جرمی براک است. خلاصه داستان فیلم در مورد پسر نوجوان خجالتی می باشد که سعی دارد از سخت گیری های مادرش فرار کند و …
بافته های رنج نام کتابی اثر علی محمد افغانی است. داستان دربارهٔ زندگی شخصی به نام رضوان است که در شهر تیران (توابع اصفهان) زندگی می کند؛ و همسرش بافنده فرش است.
بنژامان میلپیه (; ؛ زادهٔ ) رقصنده و طراح رقص فرانسوی است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "قوی سیاه" و "کارمن" اشاره کرد. زندگی شخصی. میلپیه در بوردو به دنیا آمد. او کوچک ترین پسر از سه پسر است. آموزش باله او در هشت سالگی با مادرش، کاترین فلوری، رقصنده سابق باله آغاز شد. پدر او دنیس میلپیه است. میلپیه با بازیگر آمریکایی ناتالی پورتمن ازدواج کرد و از این ازدواج دو فرزند به نام های آلف (زادهٔ ۲۰۱۱) و امیلیا (زادهٔ ۲۰۱۷) دارد. این زوج پس از ملاقات یکدیگر در بخش هایی از "قوی سیاه"، در سال ۲۰۰۹ با یکدیگر رابطه برقرار کردند. در ۴ اوت ۲۰۱۲، آن ها در یک مراسم یهودی که در بیگ سور، کالیفرنیا برگزار می شد، ازدواج کردند. این خانواده مدتی در پاریس زندگی می کرد، پس از آنکه میلپیه مقام کارگردانی رقص با باله اپرای پاریس (Paris Opera Ballet) را پذیرفت و پورتمن ابراز تمایل کرد که شهروند فرانسه شود. آن ها در سال ۲۰۱۳ در لس آنجلس زندگی می کردند. در مارس ۲۰۲۴ گزارش شد که این زوج رسماً طلاق گرفته اند.
فصل ۱۹–۲۰۱۸ باشگاه چلسی ۱۰۵ امین فصل فعالیت چلسی، ۳۰ امین سال حضور باشگاه در سطح بالای فوتبال انگلستان، ۲۷ امین سال حضور باشگاه در لیگ برتر فوتبال انگلستان و ۱۱۳ امین سال تأسیس باشگاه چلسی است.بازی های چلسی در این فصل از ۱ ژولای ۲۰۱۸ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹ می باشد.
آتش و خون () رمانی فانتزی نوشته جرج آر. آر. مارتین، نویسنده آمریکایی است که توسط داگ ویتلی تصویرگری شده است. این کتاب به بیان تاریخچه خاندان تارگارین، دودمانی که بر هفت پادشاهی وستروس در پس زمینه مجموعه اش "ترانه یخ و آتش" حکومت می کردند، می پردازد. اگرچه در ابتدا برای انتشار این کتاب پس از اتمام مجموعه برنامه ریزی شده بود، مارتین قصد خود را برای انتشار آن در دو جلد نشان داد چرا که مطالب بیش از حد حجیم شده بود. جلد اول در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. نیمه دوم جلد اول (نسخه توسعه یافته "پرنسس و ملکه") در سریال "خاندان اژدها اثر" اچ بی او که پیش درآمدی برای "بازی تاج وتخت" است، اقتباس شده است.این کتاب توسط نشر باژ و کنار با ترجمه ی آقای شهرابی به زبان فارسی منتشر شده است. محتوا. "آتش و خون" به جای یک رمان، به شکل یک رساله علمی در مورد دودمان تارگارین است که توسط یک مورخ در دنیای "ترانه یخ و آتش" به نام استاد گیلدین نوشته شده است. گیلدین برای وقایع تاریخی که توصیف می کند، منابع اولیه داستانی مختلفی را ذکر می کند، که گزارش های آن ها گاهی با یکدیگر در تضاد هستند که روش های تاریخ نگاری قرون وسطایی را منعکس می کنند و در
نتیجه گیلداین از دیدگاه خواننده به راوی غیرقابل اعتمادی تبدیل می شود. جلد یکم "آتش و خون" شامل محتواهای زیر است: "آتش و خون" به شکلی شبیه به "شوالیه هفت پادشاهی" نشان داده شده است. این کتاب شامل بیش از هفتاد و پنج تصویر سیاه و سفید اثر داگ ویتلی است. اقتباس. یک سریال از اچ بی او به نام "خاندان اژدها"، پیش درآمد برای "بازی تاج وتخت"، بر اساس موادی از "آتش و خون" ساخته شده است و بیشتر بر روی متن «مرگ اژدهایان» تمرکز دارد، نسخه ای توسعه یافته از "پرنسس و ملکه" که جنگ داخلی رقص اژدهایان را پوشش می دهد. این سریال توسط مارتین، وینس جراردیس، رایان کندال و میگل سپاچنیک تهیه شده است.
بیشتر سکه های کوشانی یافت شده از جنس طلا هستند و وزن آن ها چیزی حدود ۷٫۹ گرم است. با این حال سکه های برنزی و نقره ای نیز پیدا شده که وزن آنان بین ۱٫۵ گرم تا ۱۲ گرم متغیر است. طرح سکه های نسبتاً به سکه های دولت یونانی بلخ شبیه است. تصویر شاه در یک سوی سکه قرار دارد و در سوی دیگر یکی از ایزدان دیده می شود. تصویر شاهان هم به صورت ایستاده و هم به صورت تصویر چهره بر روی سکه ها ضرب شده است. بر روی برخی سکه ها تصویر یک آتشکده زرتشتی هم دیده می شود. شاهان کوشانی بر روی سکه ها خودشان را به رسم هخامنشیان شاهنشاه نامیده اند. بر روی سکه های پیش از کانیشکا، این عنوان با زبان یونانی و به صورت ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ (VASILEUS VASILEON ) ضرب شده است، حال آنکه از دوران او و پس از او سکه ها به زبان بلخی ضبط شده اند. شکل بلخی واژه شاهنشاه ϷAONANOϷAO است. خدایان کوشانی. ایزدانی که بر روی سکه های کوشانی پدیدار می شوند، بسیار متنوع هستند. از ابتدای دوران این شاهنشاهی تا آخرین سکه های به دست آمده، مجموعاً سی خدای مختلف بر روی سکه ها دیده می شوند. بیشتر این خدایان ایرانی و یونانی هستند، با این حال چند ایزد هندی نیز دیده می شود. از دوران
کانیشکا به بعد، تعداد ایزدان یونانی بسیار کاهش می یابد و جای خود را به ایزدان ایرانی و هندی می دهند. بر روی سکه های هویشکا و جانشینانش تنها دو ایزد دیده می شود: ائشو (ایزد باد در دین زرتشت) و اردوخشو (این نام ها به زبان بلخی هستند).
بازخرید سهام یا بیع متقابل سهام فرایندی است که طی آن یک شرکت سهام خود را دوباره خریداری یا اکتساب می کند. نسبت به سود سهام این شیوه دارای انعطاف پذیری بالاتری برای بازگشت پول به سهامداران است. هدف. شرکت ها معمولاً دو استفاده برای سود خود دارند. اولاً، بخشی از سود را می توان به سهامداران به صورت سود سهام یا بازخرید سهام توزیع کرد. باقی ماندهٔ سود، که «درآمد حفظ شده» نامیده می شود، در درون شرکت نگهداری می شود، در صورتی که سودآوری این سرمایه گذاری ها از محل «درآمد حفظ شده» قابل شناسایی باشند، برای سرمایه گذاری در آیندهٔ شرکت استفاده می شوند، با این حال، گاهی شرکت ها ممکن است متوجه شوند که سرمایه گذاری تمام یا بخشی از درآمد خود را نمی تواند منجر به بازده قابل قبول شود و در این صورت از سرمایه گذاری خودداری می کنند.
هوندا سیویک یک سری خودرو است که توسط شرکت خودروسازی هوندا تولید می شود. این خودرو که نخست در دستهٔ خودروهای کامپکت کوچک قرار می گرفت، در طی تغییراتی که با عرضهٔ نسل های مختلف تجربه کرده است و از نظر اندازه بزرگ تر شده است، اکنون در دسته خودروهای کامپکت قرار می گیرد. رهنمودهای سازمان ئی پی ای برای کلاس اندازه وسایل نقلیه مبنی بر این است که خودروهایی که دارای مجموع گنجایش فضای داخلی کابین و محفظهٔ بار معادل باشند، در دستهٔ خودروهای اندازه متوسط قرار می گیرند. با توجه به این رهنمودها نوع سدان سیویک از بعد فنی یک خودروی اندازه متوسط است. اگرچه همچنان در مقابل رقیبانی از گروه خودروهای کامپکت نیز قرار می گیرد. با این حال مدل کوپهٔ سیویک همچنان به عنوان یک خودروی کامپکت شناخته می شود. در فهرست محصولات شرکت هوندا، سیویک در میان مدل های فیت و آکورد قرار دارد. نخستین نسل سیویک ابتدا در سال ۱۹۷۲ و در قالب یک خودروی ۲ در معرفی شد و پس از آن مدل ۳ در هاچ بک آن نیز در ماه سپتامبر همان سال عرضه شد. همانند خودروی بریتانیایی مینی، این خودرو به یک موتور ۱٬۱۶۹ سی سی نصب شده به صورت عرضی مجهز بود که نیروی آن به چرخ های جلو منتقل
می شد. این نوع آرایش موتور و انتقال قدرت، با وجود ابعاد کلی کوچک، سیویک را به خودرویی با فضای داخلی بزرگ تبدیل کرده بود. هرچند که سیویک در ابتدا به دلیل دارا بودن خصوصیاتی نظیر مصرف سوخت به صرفه، قابل اعتماد بودن و سازگاری با محیط زیست محبوبیت زیادی کسب کرده بود، اما در نسل های بعدی، به ویژه در مدل های سیویک تیپ آر، سیویک وی تی آی، سیویک جی تی آی و سیویک اس آی آر/اس آی، به عنوان یک خودرو با عملکرد بالا و خصوصیات اسپورت شناخته می شد. هوندا سیویک، جهت عرضه در بازارهای مختلف، در طی سال های تولید بارها بازنشانی شد. خودروهای که بر پایه این مدل ساخته شدند عبارتند از: هوندا سی آر-ایکس، هوندا سی آر-ایکس دل سول، هوندا کنسرتو، نسل اول هوندا پرلود، هوندا سیویک شاتل (که بعدها نام آن به اورثیا تغییر یافت)، و هوندا سی آر-وی. از آنجا که در کشور ژاپن مشتریان به سوی بازار خودروهای مینی ون و خودروهای کامپکتی همچون هوندا فیت گرایش پیدا کرده بودند، و با توجه به عدم تطابق با محدودیت های اندازه وضع شده از سوی دولت ژاپن در ردهٔ عرض خودرو، تولید مدل غیر هیبرید سیویک در ژاپن در ۱۰ اوت ۲۰۱۰ متوقف شد. با این حال، مدل سیویک در سال ۲۰۱۷
، و با معرفی نسل دهم این خودرو، دوباره وارد بازار ژاپن شد. پیشینه. پس از یک دوره تولید خودروهای منحصر بفردی همچون خودروی داخلی هوندا ۱۳۰۰ در ژاپن، در اوایل دهه ۱۹۷۰ شرکت هوندا تصمیم گرفت که به طور کلی از عرصهٔ تولید خودرو خارج شود. با این حال در سال ۱۹۷۲، با عرضهٔ مدل سیویک، که از خصوصیات مرسوم در آن زمان برخوردار بود، و همچنین به صرفه، قابل اعتماد و در زمان رشد قیمت سوخت، دارای مصرف سوخت کمی بود، همه چیز تغییر کرد. تکنولوژی سی وی سی سی هوندا، خودروی سیویک را قادر ساخته بود تا بدون صرف هزینه های زیاد و استفاده از مبدل های کاتالیتیک گران قیمت، با استانداردهای مربوط به آلاینده ها در دههٔ ۱۹۷۰ و اوایل ۱۹۸۰ تطبیق پیدا کند. نسل نخست (۱۹۷۲–۱۹۷۹). نخستین نسل هوندا سیویک در ژوئیه۱۹۷۲ معرفی شد و فروش آن با عنوان مدل سال ۱۹۷۳ در ژاپن آغاز شد. این خودرو به یک موتور ۱٬۱۶۹ سی سی چهار سیلندر آب-خنک، و امکاناتی نظیر ترمزهای دیسکی در جلو، صندلی های وینیل تک نفره و تزئینات چوب مصنوعی روی داشبورد مجهز بود. امکاناتی نظیر تهویهٔ مطبوع و رادیو ای ام/اف ام نیز به طور انتخابی بر روی این خودرو قابل نصب بودند. این خودرو در انواع ۲ در
کوپه، ۳ در هاچ بک، ۵ در هاچ بک و ۵ در واگن عرضه شد. با وقوع بحران نفتی سال ۱۹۷۳ و افزایش تقاضا برای خودروهای کم مصرف، خودروی سیویک با استفاده از موتوری که توانایی استفاده از هر دو نوع بنزین سرب دار یا بدون سرب را دارا بود، اجازهٔ انتخاب نوع سوخت را برای رانندگان فراهم می کرد. با معرفی فناوری سی وی سی سی با طراحی جهت احتراق به صرفه تر موتور در سال ۱۹۷۵، و تجهیز سیویک به این فناوری، این خودرو برای انطباق با استانداردهای آلایندگی سازمان حفاظت از محیط زیست آمریکا در سال ۱۹۷۵ مبنی بر کاهش گازهای هیدروکربن و مونوکسید کربن خروجی موتور، از مواردی همچون مبدل کاتالیتیک و سوخت بدون سرب بی نیاز بود. با گسترش پلت فرم مدل ۳ در هاچ بک سیویک، خودروی جدیدی در سال ۱۹۷۶ متولد شد که شرکت هوندا نام آکورد را برای آن برگزید. نسل دوم (۱۹۷۹–۱۹۸۳). نسل دوم سیویک در ژوئن ۱۹۷۹ برای مدل سال ۱۹۸۰ معرفی شد. خودروی سیویک در این نسل از اندازه بزرگ تر و زوایای تیزتری نسبت به نسل پیشین بهره مند بود و نیروی خروجی موتور آن نیز افزایش یافته بود. تمام پیشرانه های بکار رفته در سیویک اکنون از فناوری سی وی سی سی بهره مند بودند و برای هر سیلندر آن ها
۳ سوپاپ در نظر گرفته شده بود؛ این موضوع منجر به پیدایش فناوری رقیق سوزی در پیشرانهٔ خودروها شد. موتور پایهٔ سیویک با حجم توانایی تولید نیرو را دارا بود. همچنین یک موتور دیگر با حجم نیز با توان خروجی به عنوان گزینهٔ انتخابی در دسترس خریداران بود. در کنار این دو نوع پیشرانه، سه جعبه دندهٔ مختلف در ارائه شده بود که عبارتند از: ۴ دندهٔ دستی (در مدل های پایه)، ۵ دندهٔ دستی، و یک نمونهٔ ۲ دندهٔ نیمه-خودکار که شرکت هوندا آن را "هونداماتیک" نامیده بود. نسل دوم هوندا سیویک در انواع هاچ بک ۳ در و ۵ در، ۴ در سدان و ۵ در استیشن واگن عرضه شد. نسل سوم (۱۹۸۳–۱۹۸۷). نسل سوم سیویک در سپتامبر ۱۹۸۳ برای مدل سال ۱۹۸۴ معرفی شد. ترکیب مدل های مجزای پنج در هاچ بک و استیشن واگن در این نسل به پیدایش یک مدل «شاتل واگن» یا «واگووَن» انجامید. این مدل، که در بعضی مواقع با توجه به ظاهرش به طور محاوره ای با نام «صندوق پستی» نیز شناخته می شد. هوندا سیویک شاتل نام گرفت. مدل دیگری با نام سی آر-ایکس نیز در قالب یک خودروی دونفرهٔ کوپه معرفی شد که ابعاد کوچک و وزن کم آن مورد توجه قرار گرفته بود. نسل سوم سیویک همچنین شاهد معرفی موتورهای سری دی ب
ود که موتور جدید ۱٫۵ لیتری سی وی سی سی با توان را نیز شامل می شد. در سال ۱۹۸۴ نوع دیگری از سیویک با عملکرد بالا با نام سیویک اس آی به بازار ژاپن معرفی شد که دربرگیرندهٔ سیستم تعلیق بهبود یافته و موتور ۱٫۶ لیتری دی اواچ سی زدسی با نیروی خروجی بود. مدل های اس آی در بازار ایالات متحده در دو نوع سیویک اس آی سه در هاچ بک و سی آرایکس اس آی با موتور انژکتوری اس اواچ سی ۱۲ سوپاپ با توان عرضه شدند. در سال ۱۹۸۴ برای اولین بار یک مدل چهارچرخ محرک با جعبه دندهٔ نصب شده به طور متفاوت نیز معرفی شد و پس از آن در سال ۱۹۸۷ مورد بروزرسانی قرار گرفت. این مدل دارای مصرف سوخت در بزرگراه بود. سیستم چهار چرخ محرک این خودرو در ابتدا با فشردن یک دکمه فعال می شد. با این حال پس از بهبود یافتن این سیستم در سال ۱۹۸۷، محور عقب به طور خودکار و در صورت از دست رفتن چسبندگی چرخ های جلو فعال می شد. از این سیستم جدید با نام «بی درنگ» یاد می شد و از یک «ارتعاش دندهٔ چسبنده» برای اتصال دو میل لنگ میان چرخ های جلو و چرخ های عقب تشکیل شده بود. جعبه دندهٔ دستی این خودرو نیز به یک دندهٔ ششم موازی با نام اس ال یا «بسیار پایین» (Super-Low) جهت تأمین گش
تاور زیاد در سرعت های بسیار کم مجهز شد. ایدهٔ «بی درنگ» امروزه نیز همچنان مورد استفاده قرار می گیرد. با این تفاوت که نسبت به سیستم اولیه از نظر فناوری بهبود یافته است. نسل چهارم (۱۹۸۷–۱۹۹۱). در سپتامبر ۱۹۸۷، یک مدل بازطراحی شده از سیویک با ابعاد بزرگتر و ارتفاع کمتر دماغه معرفی شد. برای بازارهای مختلف سراسر جهان تیپ ها و مدل های بسیار متنوعی عرضه شد. مهم ترین مدل قابل اشاره از میان این مدل ها، سیویک اس آی آر مخصوص بازار ژاپن بود که از موتور "B16A" دی اواچ سی وی تک بهره مند بود. تمام مدل های اختصاصی بازار ایالات متحده به سیستم تزریق سوخت الکترونیکی مجهز شدند. با این حال مدل های کاربراتوری همچنان در بازارهای دیگر در دسترس بودند. هوندا سیویک در نسل چهارم شاهد معرفی یک سیستم تعلیق عقب کاملاً مستقل بود که در تمامی مدل های این خودرو به کار گرفته شد. علاوه بر این، هوندا سی آرایکس نیز به عنوان عضوی از خانوادهٔ سیویک با تیپ های اچ اف، دی ایکس و اس آی در ایالات متحده باقی ماند و در پی توافقی با شرکت مرسدس-بنز آفریقای جنوبی، یک مدل چهاردر سدان با نام بالاد در مدل های ۱۵۰۰ ۱۶-سوپاپ، ۱۶۰۰آی ۱۶-سوپاپ و ۱۶۰۰آی ۱۶-سوپاپ دی ا
واچ سی ساخته شد. ۸۰۰ دستگاه اولیهٔ تولیدشده از نسل چهارم سیویک در کارخانهٔ جدید هوندا در الیستون، انتاریو کشور کانادا، در تیپ اس ئی تولید شدند. این خودروهای نسخهٔ ویژه، دارای زه های جانبی سفید رنگ هماهنگ با رنگ سفید بدنه، و آینه های جانبی همرنگ بدنه بودند. در زه های جانبی این مدل ها یک خط آبی نیز به چشم می خورد. نسل پنجم (۱۹۹۲–۱۹۹۵). نسل پنجم هوندا سیویک، که در در سپتامبر ۱۹۹۱ برای مدل سال ۱۹۹۲ معرفی شد، دارای ابعاد بزرگ تر و طراحی آئرودینامیکی بود. از زمان معرفی نسل پنجم و تا سال ۱۹۹۵، مدل استیشن واگن نسل پیشین (چهارم) سیویک تنها در بازار ژاپن عرضه شد. مدل اچ اف پیشین، که پربازده ترین مدل سیویک از نظر مصرف سوخت بود، جای خود را به مدل جدیدی با نام وی ایکس هاچ بک داد که با مصرف سوخت اقتصادی ترین خودروی ساخت هوندا در آن زمان بود. در آمریکای شمالی، مدل اس آی به سیستم سوپاپ اس اواچ سی وی تک مجهز شد؛ در حالی که مدل وی ایکس از سیستم وی تک-ئی بهره مند بود. مدل اس آی در بازار ژاپن به یک موتور "دی۱۶ای۹" با سیستم سوپاپ دی اواچ سی غیر وی تک مجهز بود. پیرو سنت اسپورت بودن مدل سیویک اس آی آر ابتدایی، هوندا مدل هایی از نسل
پنجم را با تجهیزات مشابه این مدل به فروش می رساند که در ژاپن، آسیا و اروپا همچنان با همان نام سیویک اس آی آر شناخته می شد. در آفریقای جنوبی، شرکت ام بی اس ای (مرسدس بنز آفریقای جنوبی) هوندا سیویک را با نام بالاد و تنها در نوع چهار در تولید می کرد. نوع دیگری از سیویک با نام سیویک کوپه در این نسل معرفی شد که بر اساس مدل سدان سیویک فریو ساخته شده بود و در اروپا، ژاپن و آمریکای شمالی به فروش رسید. نسل پنجم سیویک همچنان در میان تیونرها و افراد علاقه مند به خودروهای تقویت شده دارای محبوبیت است. نسل ششم (۱۹۹۶–۲۰۰۰). نسل ششم هوندا سیویک در سپتامبر ۱۹۹۵ به عنوان مدل سال ۱۹۹۶ معرفی شد. این مدل از طراحی بروز شده ای برخوردار بود که در مقایسه با بازطراحی های پیشین محافظه کارانه تر بود. در کنار انواع سیستم های تعلیق و موتورهایی که برای این نسل عرضه شدند، مدل جدیدی از سیویک، که اولین سیویک با پیشرانه ای با سوخت گاز طبیعی بود، با نام سیویک جی ایکس معرفی شد. این نسل از سیویک از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ در ایالات متحدهٔ آمریکا در تیپ های سی ایکس، دی ایکس، ئی ایکس، ئی ایکس آر، اچ ایکس و ال ایکس، و در کانادا در تیپ های اس ئی و اس آی عر
ضه شد. تمامی مدل های پایه به موتور ۱٫۶ لیتری مجهز بوده و موتورهای نصب شده بر روی تیپ های ئی ایکس و سی ایکس از سیستم سوپاپ اس اواچ سی برخوردار بودند. موتور بکار رفته در تیپ ئی ایکس از نوع دی۱۶وای۵ وی تک، تیپ اچ ایکس از نوع دی۱۶وای۵ وی تک-ئی، و تیپ های سی ایکس، دی ایکس و ال ایکس از نوع دی۱۶وای۷ غیر وی تک بود؛ موتور مدل اس آی در ایالات متحده، و اس آی آر در کانادا نیز از سیستم سوپاپ دی اواچ سی (بی۱۶ای۲ وی تک) بهره مند بود. نخستین مدل سیویک اس آی کوپه ئی ام۱ در سال های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ عرضه شد. در اروپا دو نمونه از مدل های سدان و هاچ بک با موتور ۱٫۶ لیتری وی تی آی دی اواچ اس ارائه شدند، و برای مدل های لیفت بک و استیت (استیشن واگن) ساخته شده بر اساس مدل دومانی، یک موتور ۱٫۸ لیتری دی اواچ سی نیز در دسترس بود. نسل هفتم (۲۰۰۱–۲۰۰۵). نسل هفتم هوندا سیویک در سپتامبر سال ۲۰۰۰ برای مدل سال ۲۰۰۱ معرفی شد. با وجود برابری ابعاد بیرونی این نسل با نسل پیشین، فضای داخلی این خودرو با توجه به کف مسطح در عقب بهبود یافته بود و این نسل را وارد کلاس خودروهای کامپکت کرد. سیستم تعلیق این مدل در جلو از نوع دوجناقی به نوع مک فرسون تغییر یافت.
این تغییر در سیستم تعلیق به منظور کاهش هزینه ها و همچنین فراهم کردن فضای بیشتر برای موتور تازه معرفی شدهٔ سری کی هوندا اعمال شد. در برخی تیپ ها قدرت موتور نیز افزایش یافت. چهار سطح امکانات از این نسل به بازار عرضه شد که عبارت بودند از: دی ایکس، ال ایکس، ئی ایکس و اچ ایکس. همچنین با آغاز عرضهٔ این نسل، فروش سیویک کوپه در ژاپن متوقف شد. در آمریکای شمالی، سیویک در دو نوع کوپه و سدان در دسترس بود، به استثناء مدل اس آی (اس آی آر در کانادا) که تنها در نوع سه در هاچ بک عرضه شد. با این حال در بازارهای سایر مناطق جهان، نوع هاچ بک در دو مدل سه در و پنج در به فروش می رسید. سیویک تیپ آر نیز با طراحی جدید و این بار با یک موتور قدرتمندتر آی-وی تک و در نوع سه در هاچ بک وارد بازار شد. این نسل اولین نسل از سیویک بود که شاهد معرفی مدل سیویک هیبرید با موتور ۱٫۳ لیتری بود. نسل هشتم (۲۰۰۶–۲۰۱۱). نسل هشتم سیویک در سپتامبر ۲۰۰۵ به عنوان مدل سال ۲۰۰۶ به بازار معرفی شد. برای نسل هشتم، شرکت هوندا مدل سیویک را بر اساس دو پلت فرم متفاوت تولید نمود؛ یکی برای مدل های سدان و کوپه، و دیگری برای مدل هاچ بک که در درجهٔ اول برای بازار اروپا ط
راحی شده بود. این مدل هاچ بک که از سیستم تعلیق عقب ساده و مشترک با هوندا فیت بهره مند بود، با چهره ای خشن تر طراحی شده بود. تا سال ۲۰۰۶ در مجموع ۱۶٫۵ میلیون دستگاه از نسل های مختلف مدل سیویک به فروش رسیده بود که ۷٫۳ میلیون از آن ها تنها در ایالات متحده فروخته شده بودند. مدل های موجود در بازار آمریکای شمالی با خودروهای عرضه شده در بازار ژاپن از نظر طراحی خارجی متفاوت بودند. با این حال خصوصیات فنی آن ها یکسان بود. نوع هاچ بک سیویک در دو نوع سه در و پنج در در دسترس بود. تولید هر دو تیپ اس آی و تیپ آر در این نسل نیز ادامه یافت و با وجود اینکه مدل های تیپ آر در ژاپن و اروپا از حجم موتور یکسان برخوردار بودند، از نظر فنی با یکدیگر متفاوت بودند. در ایالات متحده یک نمونهٔ بهبودیافته و اسپورت تر از سیویک اس آی چهار در، توسط شرکت تیونینگ موگن عرضه شد که دگرگونی هایی را در بخش های تعلیق، چرخ ها، طراحی بیرونی سیستم اگزوز تجربه کرده بود. یک مدل ویژهٔ بازار کانادا، که با برند آکیورا عرضه می شد، از آکیورا ئی ال به آکیورا سی اس ایکس تغییر نام پیدا کرد. در پایان عرضهٔ این نسل از هوندا سیویک، ارائهٔ مدل سیویک تیپ آر در بازار ژا
پن تا زمان معرفی نسل دهم در میانهٔ سال ۲۰۱۷ متوقف شد. نسل نهم (۲۰۱۲–۲۰۱۵). در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۰ شرکت هوندا یک "پیش طرح دستی از نسل نهم هوندا سیویک را با توضیح «پرتکاپو، شفاف و آئرودینامیک» منتشر کرد. مدل های مفهومی کوپه و سدان سیویک در ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۱ در نمایشگاه بین المللی خودروی دیترویت به نمایش درآمدند. نسخهٔ تولیدی نسل نهم سیویک (پیش نمایش شده در قالب مدل مفهومی) در ۲۰ آوریل ۲۰۱۱ وارد بازار ایالات متحدهٔ آمریکا شد. در اواخر سال ۲۰۱۲، هوندا مدل سیویک را با طراحی بیرونی و امکانات و نمای درونی جدید، برای مدل سال ۲۰۱۳ بروزرسانی کرد. فناوری "اکو اسیست" هوندا به بیشتر مدل های سیویک افزوده شد و سیویک را به اولین خودروی هوندا با موتور بنزینی بدل کرد که در آمریکای شمالی به چنین سامانه ای مجهز می شد. این سامانه یک سامانهٔ اطلاعاتی است که امکان فراگیری رانندگی اقتصادی را در اختیار راننده قرار می دهد. و بهینه سازی مصرف سوخت خودروهای هایبرید هوندا در ژاپن به میزان ۱۰٪ توسط این سامانه تأیید شده است. تمام مدل های سیویک در این نسل به طور استاندارد به سیستم ترمز ضد قفل (ABS)، دستیار پایداری خودرو (VSA) و توزیع نیروی ترمز الک
ترونیکی (EBD) مجهز شدند. طی بهینه سازی هایی که بعداً بر روی این نسل اعمال شدند، برای کاهش میزان انتقال ناهمواری های سطح مسیر به داخل کابین، یک سیستم تعلیق چند اتصالی در عقب خودرو نصب شد. نسل دهم (۲۰۱۶–۲۰۲۱). نسل دهم هوندا سیویک بر پایهٔ پلت فرم جهانی کامپکت هوندا ساخته شده است. مدل سدان این نسل اولین بار در سپتامبر ۲۰۱۵ و برای مدل سال ۲۰۱۶ رونمایی شد. با توجه به ادامه یافتن ستون سی (ستون سوم) تا انتهای صندوق در هوندا سیویک در نسل دهم، این خودرو از طراحی "فست بک برخوردار است. در بخش جلوی این خودرو نیز یک بازوی بزرگ از جنس کروم با نشان هوندا در وسط آن نصب شده است که تا بالای چراغ های جلو ادامه می یابد. در این نسل از هوندا سیویک همانند فضای خارجی، تغییرات بسیاری در طراحی داخلی نیز اعمال شده است. برخلاف استفاده از دو نمایشگر سرعت و دورسنج موتور در نسل قبلی، تیپ های ئی ایکس به بالا از دهمین نسل سیویک به یک نمایشگر دیجیتال از نوع ال سی دی ۷ اینچی برای نمایش اطلاعات مجهز هستند؛ این نمایشگر، که قابلیت های سفارشی سازی زیادی دارد، در پشت فرمان و در مقابل دید راننده قرار گرفته است. شرکت هوندا مدعی است که تیپ اس آی نسل د
هم سیویک (که در واقع هشتمین نسلی است که شامل تیپ اس آی نیز می شود)، قادر است شتاب را در مدت ۷ ثانیه بپیماید. با این حال، مجلهٔ "کار اند درایور" توانسته است شتاب ۰–۶۰ مایل بر ساعت ۶٫۳ ثانیه را با خودروی سیویک اس آی کوپه به ثبت برساند. نسل یازدهم (۲۰۲۱-اکنون). نسل یازدهم سدان سیویک به عنوان نمونه اولیه در نوامبر ۲۰۲۰ رونمایی شد. نسخه تولیدی در ژوئن ۲۰۲۱، در هر دو مدل سدان و لیفت بک (که با نام سیویک هاچ بک به بازار عرضه می شود) رونمایی شد. فروش در آمریکای شمالی در همان ماه آغاز شد و پس از آن در ماه اوت در آسیای جنوب شرقی، در ماه سپتامبر در ژاپن و چین و در ماه دسامبر در استرالیا و نیوزیلند. فروش در پاکستان در مارس ۲۰۲۲ آغاز شد، درحالی که فروش در اروپا در پایان سال ۲۰۲۲ آغاز شد. در مدل لیفت بک، نسل یازدهم هوندا سیویک از تایلند وارد برزیل شد. مدل هاچ بک (که با نام "سیویک هاچ بک" به بازار عرضه می شود) در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۱ رونمایی شد. این نسل همچنین نخستین سیویک از زمان نسل دوم است که به دلیل کاهش فروش، نسخه کوپه ارائه نمی دهد. این سدان به دلیل فروش کم مدل پیشین خود، در ژاپن، اروپا یا استرالیا عرضه نمی شود. ایمنی. سازمان