Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در الکترونیک، نشت به معنای تخلیه تدریجی انرژی و شارژ یک خازن است؛ که این باعث می شود که قطعات الکترونیکی مانند ترانزیستور و دیودها که به خازن متصل هستند در همه زمان ها، حتی وقتی خاموش هستند مقدار کمی جریان از خود عبور دهد. جریانی که بدین طریق بین قطعات رد و بدل و از بین می رود بسیار کمتر از جریانی است که در زمان روشن و فعال بودن قطعات رد و بدل می شود. یکی دیگر از عوامل که باعث نشتی در یک خازن است ناشی از ایراد در عایقی است که در خازن مورد استفاده است و به نشتی دی الکتریک شناخته می شود. این یک نتیجه از این است که مواد دی الکتریک به صورت کامل عایق نبوده و مقدار اندکی رسانایی داشته و باعث ایجاد جریان نشتی و تخلیه تدریجی شارژ خازن می شود. در خازن. نوعی دیگر از نشت زمانی اتفاق می افتد که جریان از مدار اصلی خارج شده و از طریق مسیرهای جایگزین عبور کند. این نوع از نشت نامطلوب است چرا که جریان را از طریق مسیر جایگزین می تواند باعث آتش سوزی، نویز RF یا برق گرفتگی شود. نشت از این نوع را می توان با مشاهده اینکه جریان در برخی نقاط از مدار با برخی نقاط دیگر مطابقت ندارد اندازه گیری کرد. نشت در یک سیستم ولتاژ قوی می تواند ب
اعث مرگ انسان شود، زمانی که فرد به طور تصادفی در تماس با زمین و خط ولتاژ قوی باشد. نشت نیز ممکن است به معنی انتقال ناخواسته انرژی از یک مدار به دیگر باشد. برای مثال خطوط مغناطیسی شار به طور کامل محدود در هسته ترانسفورماتور قدرت نمی شوند؛ ممکن است مداری دیگر با ترانسفورماتور کوپل شده و مقداری از انرژی را در فرکانس الکتریکی وسایل الکتریکی دریافت کند که نتیجه ان صدای هوم مغناطیسی قابل شنیدن در ابزار صوتی است. جریان نشتی نیز شامل هر جریانی می شود که در حالت ایده آل باید صفر باشد. چنین است که در مورد ابزار الکترونیکی زمانی که آن ها در حالت آماده به کار و غیرفعال یا در حالت اسلیپ "sleep" هستند. این دستگاه ها در وضعت خاموش در حد یک دو میکرو آمپر جریان می کشند در مقایسه با وضعیتی که در عملکرد کامل هستند و صدها یا هزاران میلی آمپر جریان مصرف می کنند. این نشت جریان در حال تبدیل شدن به یک عامل مهم برای تولیدکنندگان دستگاه های قابل حمل است زیرا اثر نامطلوبی بر باتری دستگاه گذاشته و در زمان مورد استفاده برای مصرف کننده ایجاد اشکال می کند. در نیمه هادی ها. در نیمه هادی ها نشت یک پدیده کوانتومی است که در آن ذرات حامل بار ال
کتریکی (الکترون یا حفره) از تونل بین یک ناحیه عایق عبور می کنند. نشت با تغییر عرض ناحیه تونل افزایش تصاعدی خواهد داشت این نوع نشت در سراسر نیمه هادی و اتصالات بین نیمه هادی های نوع "N" و نوع "P" وجود خواهد داشت. نوع دیگری از تونل در یک ترانزیستور اکسید فلزی (MOS) است که به کمک ترمینال گیت نشت و جریان حامل های بار الکتریکی بین ترمینال های سورس و درین برقرار می شود؛ که بنام رسانایی زیر آستانه شناخته می شود. منبع اصلی نشت در داخل ترانزیستور رخ می دهد. اما الکترون ها نیز می توانند بین اتصالات نشت کنند. نشت باعث افزایش مصرف برق می شود که اگر به اندازه کافی بزرگ باشد می تواند مدار را به طور کامل خراب کند. نشت در حال حاضر یکی از عوامل اصلی محدودکننده عملکرد پردازنده کامپیوتر است. تلاش برای به حداقل رساندن نشتی عبارتند از: استفاده از strained silicon, high-k dielectrics و/یا افزایش ناخالصی در سطح نیمه هادی است. نشت با قانون مور کاهش یافته؛ که نه تنها راه حل نیاز به مواد جدید نیست بلکه سیستم مناسب طراحی شده است. انواع خاصی از نیمه هادی ها ایراد در خودشان را با افزایش نشتی نشان می دهند. در نتیجه اندازه گیری نشتی یا تست
های Iddq روشی سریع و ارزان برای پیدا کردن نقص در تراشه است. افزایش نشت یک حالت رایج ناشی از افزایش استرس در یک قطعه نیمه هادی در ترمینال گیت دچار آسیب دائمی کافی به علت خرابی فاجعه بار است. ایجاد استرس ترمینال گیت می تواند منجر به استرس ناشی از جریان نشتی شود. در bipolar junction transistors جریان امیتر برابر مجموع جریان کلکتور و جریان پایه است. e = Ic + Ibا. جریان کلکتور دو جزء است: حامل های اقلیت و حامل های اکثریت. جریان اقلیت که به نام جریان نشتی شناخته می شود. جریان نشتی به طور معمول با میکرو آمپر اندازه گیری می شود. برای معکوس یک دیود به درجه حرارت حساسیت دارد. جریان نشتی باید در محدوده گسترده تری از دما مورد بررسی قرار گیرد.
ارتجاع نگاری یا الاستوگرافی (Elastography) یک مودالیتهٔ تصویربرداری پزشکی است که قابلیت ارتجاع و سختی (به انگلیسی:stiffness) بافت نرم را تعیین می کند.دلیل سنجش نرمی و سختی بافت این است که با استفاده از این کار می توان وجود یا وضعیت پیشرفت برخی بیماری ها را تشخیص داد. برای مثال تومورهای سرطانی معمولاً سخت تر از بافت اطراف هستند، مثال دیگر کبدهای بیمار است که نسبت به کبدهای سالم سخت تر هستند. معمول ترین روش برای این کار، استفاده از سونوگرافی یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (به انگلیسی:MRI) است، که در هر دو حالت، تصویر درجه بندی سختی و همچنین تصویر آناتومی برای مقایسه ثبت می شود. کاربردها. ارتجاع نگاری برای بررسی موقعیت های مختلف، در بسیاری از بیماری های مربوط به اندام های مختلف استفاده می شود. این روش می تواند به عنوان روش کمکی و به همراه تصویر آناتومی محض استفاده شود، علاوه بر این، این روش می تواند به عنوان راهنمای بافت برداری یا حتی به عنوان جایگزین آن استفاده شود. بافت برداری یک روش تهاجمی است که موجب درد برای بیمار می شود و خطر خون ریزی و عفونت در آن وجود دارد، در حالی که الاستوگرافی کاملاً غیرتهاجمی است. الا
ستوگرافی برا بررسی بیماری های کبد استفاده می شود. سختی کبد معمولاً نشان دهندهٔ فیبروز یا تغییر چرب (استئاتوز) می باشد، که این دو نشانه های بروز بیماری های زیادی مانند سیروز و هپاتیت هستند. در این موارد، الاستوگرافی از لحاظ کارآمد بودن برای تشخیص در صدر جدول قرار دارد، زیرا در مواقعی که فیبروز به صورت پراکنده است، اگر از بافت برداری استفاده شود قسمت فیبروز بافت بیمار به راحتی ممکن است دست نخورده باقی بماند و در نتیجه تشخیص اشتباه شود و نتیجهٔ منفی کاذب دریافت شود. به طور طبیعی از ارتجاع نگاری در اندام ها و بیماری هایی استفاده می شود که در ابتدا معاینهٔ لمسی پالپیشن (به انگلیسی:) توسط پزشک صورت گرفته باشد ارتجاع نگاری برای سرطان های سینه، تیروئید و پروستات استفاده می شود. انواع خاصی از ارتجاع نگاری برای تصویربرداری از دستگاه ماهیچه ای اسکلتی نیز مناسب هستند و در نتیجه می توانند خواص مکانیکی حالات ماهیچهها و تاندونها را تعیین کنند. چون ارتجاع نگاری محدودیت های معاینهٔ لمسی را ندارد و می تواند اندام های داخلی را نیز بررسی کند، در نواحی دیگری از بدن که سابقهٔ معاینهٔ لمسی در آن ها وجود ندارد، از الاستوگرافی استفاد
ه می شود. برای مثال الاستوگرافی تشدید مغناطیسی(MRI) برای ارزیابی سختی مغز استفاده می شود و در این راستا تعداد مقالات علمی در مورد الاستوگرافی در مغز سالم و بیمار رو به رشد است. گزارش هایی که قبلاً دربارهٔ استفاده از الاستوگرافی بر روی پیوند کلیه برای بررسی فیبروز کورتیکال ارائه شده بودن،نتایج قابل قبولی در این زمینه دارند. پیشینهٔ تاریخی. معاینهٔ لمسی پالپیشن به تخمین سختی بافت بیمار با استفاده از دستان متخصص گفته می شود. معاینهٔ لمسی حداقل به ۱۵۰۰سال قبل از میلاد برمی گردد، هنگامی که در متون پزشکی مصری پاپیروس ابرز (به انگلیسی:)و پاپیروس ادوین اسمیت (به انگلیسی: )دستورالعمل هایی برای معاینه با پالپیشن ارائه شده بود. در یونان باستان، بقراط دستورالعمل هایی برای انواع مختلفی از تشخیص با پالپیشن از جمله معاینهٔ لمسی پوست، زخم، روده، سینه، تومور، زخم معده و رحم ارائه داد. در دنیای غرب امروزی، در دههٔ ۱۹۳۰ این روش به عنوان یک روش پذیرفته شده در نظر گرفته شد، از آن زمان تا کنون معاینهٔ پالپیشن مورد استفادهٔ گسترده قرار گرفته است و به عنوان یک روش اثربخش برای شناسایی تومورها یا بقیهٔ پاتولوژیها شناخته شده است. با هم
هٔ این ها معاینهٔ پالپیشن یک سری محدودیت دارد:فقط برای بافت هایی قابل استفاده است که قابل دسترس متخصص باشند، توسط یک بافت حائل ممکن است نتیجه منحرف شود و در نهایت این که فقط کیفیت را نشان می دهد نه کمیت، برای مثال تومور را شناسایی می کند اما نمی تواند چیزی دربارهٔ درجه سختی بافت تومور یا شدت پیشرفت آن بگوید. در نتیجه اندازه گیری سختی بافت که به آن الاستوگرافی می گویند، می تواند پاسخ گوی این محدودیت ها باشد. نحوهٔ کارکرد. از زمان تحقیقات ابتدایی در این خصوص تا کاربردهای کلینیکی گستردهٔ امروزی، روش های زیادی برای استفاده از الاستوگرافی به وجود آمده اند. هر یک از این روش ها نحوهٔ عملکرد متفاوتی دارد. مفهومی که بین همهٔ روش ها مشترک است این است که همهٔ آن ها یک اعوجاج در بافت ایجاد می کنند و واکنش بافت را برای استخراج خواص مکانیکی آن مشاهده و پردازش می کنند و سپس نتیجه را نمایش می دهند که معمولاً به صورت تصویر است. بر حسب اینکه هر یک از این مراحل چگونه انجام شود این روش های مختلف به وجود آمده اند. اعمال اعوجاج. برای به تصویر کشیدن خواص مکانیکی بافت، لازم است ببینیم وقتی فشار به آن وارد شود و تغییر شکل دهد چطور وا
کنش می دهد. برای اعمال اعوجاج سه راه عمده وجود دارد که به شرح زیر هستند: مشاهدهٔ واکنش. راه اولیهٔ تقسیم بندی روش های الاستوگرافی توجه به این است که از کدام روش تصویربرداری برای مشاهدهٔ واکنش بافت استفاده می شود. برای الاستوگرافی از روش های سونوگرافی، تصویربرداری تشدید مغناطیسی(MRI)و سنسورهای فشار/استرس در تصویربرداری لمسی (به انگلیسی: tactile imaging:TI) استفاده می شود. متدهای دیگر نیز برای الاستوگرافی وجود دارد. مشاهدهٔ واکنش بافت می تواند شکل های مختلفی داشته باشد. اگر بر حسب نتیجهٔ نهایی نگاه کنیم این نتایج می توانند یک بعدی (یک خط)، دو بعدی (یک صفحه)، سه بعدی (یک حجم)، یا صرفاً یک عدد یا به صورت یک تصویر رایج قراردادی از بافت نمایش داده می شود که نشان می دهد در کجای بافت درجه سختی های متفاوت وجود دارد. پردازش و نمایش. هنگامی که واکنش بافت به اعوجاج مشاهده شود، سختی می تواند از طریق آن محاسبه شود. اکثر روش های الاستوگرافی سختی بافت را بر اساس یکی از دو قاعدهٔ کلی زیر محاسبه می کنند: برخی روش ها به تنهایی اعوجاج و واکنش به آن را نمایش می دهند یا سرعت موج را نشان می دهند، در حالی که برخی از آن ها سختی را مح
اسبه می کنند. (مشخصاً با استفاده از مدول یانگ یا مدول برشی) برخی از روش ها نتایج کمی (عددی) را نشان می دهند در حالی که بقیه،نتایج کیفی، یعنی سنجش نقاط مختلف بافت نسبت به یکدیگر را نمایش می دهند. ارتجاع نگاری با استفاده از فراصوت. روش های زیادی برای الاستوگرافی فراصوت وجود دارد. برجسته ترین آن ها به شرح زیر است: الاستوگرافی شبه استاتیک/تصویربرداری کششی. الاستوگرافی شبه استاتیک به دلایل تاریخی گاهی به صورت الاستوگرافی (به تنهایی) نامیده می شود، این روش از قدیمی ترین روش های الاستوگرافی است. در این روش فشار خارجی به بافت اعمال می شود و با دستگاه سونوگرافی قبل و بعد از اعمال فشار از بافت تصویربرداری می شود و این دو مقایسه می شوند. آن نواحی از بافت که کمتر تغییر شکل داده اند نواحی سخت تر هستند و طبیعتاً آن نواحی که بیشتر تغییر شکل داده اند نرم تر هستند. در حالت کلی آنچه به متخصص نمایش داده می شود یک تصویر از اعوجاج(کشش) نواحی مختلف بافت نسبت به یکدیگر است، که معمولاً برای کاربرد کلینیکی استفاده می شود.معمولاً از این تصویر که اعوجاج نسبی را نمایش می دهد، استخراج یک تصویر به صورت نقشهٔ سختی نواحی مختلف به صورت کمی ش
ده، مطلوب است. برای رسیدن به این نقشهٔ کمی شده نیاز داریم فرض هایی در مورد طبیعت بافت نرم داخل تصویر و بافت خارج از تصویر، در نظر بگیریم. به علاوه، وقتی بافت را زیر فشار قرار می دهیم، اشیاء ممکن است به سمت داخل یا خارج از تصویر حرکت کنند، این مسئله تفسیر تصویر را دچار مشکل می کند. محدودیت دیگری که این روش دارد این است که مانند معاینهٔ لمسی پالپیشن، در مورد اندام ها یا بافت هایی که نزدیک به سطح پوست نیستند یا به هر دلیلی نمی توان به آن ها فشار وارد کرد، دچار مشکل می شویم. تصویربرداری با اشعهٔ آکوستیک ضربه ای(Acoustic radiation force impulse imaging: ARFI). این نوع از تصویربرداری از سونوگرافی برای ایجاد یک تصویر دو بعدی که به صورت کیفی سختی قسمت های مختلف بافت را نشان می دهد استفاده می کند.این امر با استفاده از ایجاد فشار در داخل بافت با استفاده از یک تابش آکوستیک که از طریق یک پرتوی متمرکز شدهٔ فراصوت ایجاد می شود، حاصل می شود. اینکه بافتی که در معرض اشعه قرار گرفته چه میزان فشرده می شود، نشان دهندهٔ میزان سختی بافت است. بافت نرم تر نسبت به بافت سخت راحت تر فشرده می شود. ARFI درجه سختی نسبی نقاط مختلف بافت در
طول جهتی که اشعه تابانده شده را نشان می دهد. اگر فشار را در نقاط زیادی از بافت ایجاد کنیم، نقشهٔ کلی سختی بافت به دست می آید. تصویربرداری الاستیسیته با امواج برشی (SWEI). در تصویربرداری الاستیسیته با امواج برشی، مانند ARFI، نحوهٔ اعمال فشار به بافت از طریق تابش آکوستیک است. آشوب و اختلال ایجادشده توسط این فشار به صورت یک طرفه به عنوان یک موج برشی انتقال می یابد. با استفاده از روش های تصویربرداری مانند سونوگرافی یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی(MRI) سرعت موج در نقاط جانبی مختلف ارزیابی می شود و از این طریق سختی بافت در نقاط مختلف استخراج می شود. به دلیل اینکه تصویربرداری الاستیسیته با الاستوگرافی مترادف است، معمولاً عبارت مخفف SWEI که منظور آن الاستوگرافی با استفاده از امواج برشی است به صورت SWE استفاده می شود. تفاوت عمده بین SWEIوARFI این است که SWEI بر اساس استفاده از انتشار افقی امواج برشی از سمت پرتو و ساخت نقشهٔ الاستیسیته با استفاده از اندازه گیری پارامترهای انتشار موج برشی صورت می گیرد، در حالی که ARFI این کار را از همان جهت پرتوی فشار به دست می آورد و پرتوهای فشار مختلفی برای به دست آوردن نقشهٔ الاستیسیته
استفاده می کند، در نتیجه در ARFI امواج برشی وجود ندارد و ارزیابی الاستیسیته به صورت محوری(axial) نیز در SWEI وجود ندارد.SWEI در دستگاه تصویربرداری برشی فراصوت(SSI:supersonic shear imaging) قابل پیاده سازی است، که یکی از پیشرفته ترین مودالیته ها برای الاستوگرافی با استفاده از فراصوت است. تصویربرداری برشی فراصوت (SSI). تصویربرداری برشی فراصوت(SSI), یک نقشهٔ کمی شده از سختی بافت را درلحظه(real_time) حاصل می کند.SSI بر مبنای SWEI پایه ریزی شده است:این روش از یک تابش آکوستیک برای القای فشار به داخل بافت موردنظر استفاده می کند و در نتیجه این بافت امواج برشی تولید می کند و سختی بافت به وسیلهٔ سرعت انتشار این امواج در بافت به دست می آید. نقشه های سرعت محلی در بافت، به وسیلهٔ یک روش قراردادی دنبال کردن نقاط به دست می آید و یک فیلم کامل از انتشار موج برشی در بافت نمایش می دهد. دو نوآوری عمده در SSI پیاده سازی شده است. اول با استفاده از فشارهای پشت سر هم و تقریباً هم زمان،SSI مجموعه ای از امواج برشی که با یک سرعت در محدوده فراصوت از بافت مورد نظر عبور می کند، تولید می کند. نوآوری دوم، این است که این امواج برشی تولید شد
ه با استفاده از روش های تصویربرداری با سرعت بسیار بالا به تصویر کشیده می شوند. با استفاده از الگوریتم های معکوس، الاستیسیتهٔ برشی بافت با استفاده از فیلم انتشار موج به صورت کمی نقشه برداری می شود.SSI اولین تکنولوژی تصویربرداری فراصوت است که می تواند بیش از ۱۰٬۰۰۰ فریم در ثانیه، از اندام های دور از سطح پوست به دست بیاورد. SSI مجموعه ای از خواص مکانیکی بافت شامل مدول یانگ، ناهمسانگردی و گران روی را به صورت کمی شده و با مطالعات درون بافتی (به انگلیسی:) نمایش می دهد. این روش مزایای زیادی در کاربردهای کلینیکی در تصویربرداری از سینه، تیروئید، کبد، پروستات و دستگاه ماهیچه ای اسکلتی نشان داده است.SSI برای معاینهٔ بافت سینه از چند ترنسدیوسر خطی با رزولوشن بالا استفاده می کند.مطالعات انجام شده در چندین مرکز مطالعاتی تصویربرداری از بافت سینه، ثابت کرده است هنگامی که تصاویر امواج برشی به همراه تصاویر B-mode و تصاویر رنگی سونوگرافی استفاده می شوند، تکرارپذیری و پیشرفت قابل توجه در طبقه بندی ضایعات مربوط به بافت سینه حاصل می شود. ارتجاع نگاری گذرا. الاستوگرافی گذرا تصویری یک بعدی به صورت کمی (عددی)، از سختی بافت حاصل می کن
د. نحوهٔ استخراج این تصویر به وسیلهٔ ایجاد لرزش در پوست با استفاده از یک موتور است که یک موج برشی در بافت ایجاد کند، و حرکت این موج که در طول بافت صورت می گیرد را با استفاده از یک پرتوی یک بعدی فراصوت به تصویر بکشد. در نهایت یک خط از سختی بافت به صورت کمی نشان می دهد. (مدول یانگ) این روش، به طور عمده از یک سیستم اسکن بافت فیبری(Fibroscan system) استفاده می کند که برای ارزیابی کبداستفاده می شود، برای مثال برای تشخیص سیروز کبدی.به دلیل برجستگی نام تجاری Fibroscan، بسیاری از متخصصان بالینی الاستوگرافی گذرا را Fibroscan می نامند. ارتجاع نگاری تشدید مغناطیسی(MRE: Magnetic resonance elastography). MRE در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ میلادی معرفی شد و از آن زمان در چندین کاربرد مختلف از آن ها استفاده شد. در MRE یک دستگاه مکانیکی ویبره در سطح بدن بیمار استفاده می شود، این کار امواج برشی ایجاد می کند که به سمت بافت های داخلی تر بیمار انتقال می یابند. گرفتن دنباله ای از تصاویر که سرعت امواج را اندازه می گیرد، برای نتیجه گیری سختی بافت(مدول برشی) استفاده می شود.نتیجهٔ اسکن MRE، مانند تصاویر رایج سه بعدی MRI، یک نقشهٔ ۳بعدی کمی شده ا
ز سختی بافت است. یکی از مزیت های MRE همین نقشهٔ سه بعدی است که کل اندام مورد نظر را پوشش می دهد.چون MRI مانند سونوگرافی نیست که استخوان ها یا هوا برای آن محدودیت ایجاد کنند، پس می توانند علیرغم سونوگرافی به برخی بافت های خاص مانند مغز دسترسی پیدا کند. یک مزیت دیگر این روش این است که برخلاف الاستوگرافی به وسیلهٔ سونوگرافی، به توانایی و مهارت های متخصصی که تصویربرداری را انجام می دهد بستگی ندارد. MRE پیشرفت های قابل توجهی در طی مدت کوتاهی به دست آورده است، در این خصوص می توان به مدت زمان کوتاه اخذ داده در حد دقیقه یا کمتر اشاره کرد که باعث شده در کاربردهای پزشکی مختلفی شامل تحقیقات مربوط به قلب و عروق از آن استفاده کرد. این خاصیت، MRE را با دیگر روش های الاستوگرافی قابل قیاس کرده است. روش های دیگر. این دیگر روش ها شامل توموگرافی انسجام نوری (به انگلیسی: :OCT) می شود.تصویربرداری لمسی به این معنی است که یک لمس دیجیتال به تصویر تبدیل می شود. بسیاری از پارامترهای فیزیکی با استفاده از حسگرهای لمسی قابل دستیابی هستند:اجزای مقاومتی، القایی، خازنی، الکترونوری، مغناطیسی، پیزوالکتریک و الکتروآکوستیک در اشکال مختلف این پا
رامترها را شامل می شوند. یادداشت ها. در حالتی که تصویر حرکتی درونی (از بافت های داخلی) مد نظر باشد، به جای وارد کردن یک فشار یا اعوجاج، اعوجاج به وسیلهٔ فرآیندهای طبیعی بدن مانند ضربان قلب اتفاق می افتد.
پیِر زاهد یا پطروس زاهد (ح. ۱۰۵۰ میلادی – ۸ ژوئیه ۱۱۱۵)، راهب آمین و یکی از افراد کلیدی طی جنگ صلیبی عوام الناس و نخستین جنگ صلیبی بود.
ممدو دیا ( زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۱۰ – درگذشتهٔ ۲۵ ژانویه ۲۰۰۹) یک سیاست مدار اهل سنگال که از ۱۸ مه ۱۹۵۷ تا ۱۸ دسامبر ۱۹۶۲ نخست وزیر این کشور بود.
توپولوژی الگوریتمی یا توپولوژی محاسباتی یک زیر مجموعه از توپولوژی است که بخش هایی از علم کامپیوتر را نیز تحت پوشش قرار می دهد به ویژه هندسه محاسباتی و نظریه پیچیدگی محاسباتی. هدف اصلی از توپولوژی الگوریتمی، همان طور که از نام ان معلوم است، توسعه الگوریتم های کارآمد برای حل مسائلی در زمینه هایی مانند هندسه محاسباتی، گرافیک، روباتیک، زیست شناسی ساختاری و شیمی، به وسیلهٔ روش های توپولوژی محاسباتی است. الگوریتم های مهم براساس موضوع. تئوری الگوریتم ۳-فیلد. یک خانواده بزرگ از الگوریتم های مربوط به ۳-فیلدی در اطراف تئوری سطح عادی چرخش می شود، که شامل چندین تکنیک برای تبدیل مشکلات در نظریهٔ ۳-فیلدی به مشکلات برنامه نویسی خطی عددی می شود. الگوریتم شناسایی ۳ حلقه رابینستن و تامپسون. این یک الگوریتم است که به عنوان ورودی یک ۳-فیلدی مثلثی را می گیرد و تعیین می کند که آیا این فیلد به کره ۳ خانه متوسل است یا نه. این دوره زمان سنجی در تعداد سمپل های چهارگانه در ابتدای ۳-فیلدی و همچنین یک پروفایل حافظه نمایشی است. علاوه بر این، آن در بسته نرم افزاری Regina اجرا می شود. ساول شلیمر در ادامه نشان داد که مشکل در کلاس پیچیدگی NP
است. علاوه بر این، رافائل زنتنر نشان داد که مشکل در کلاس پیچیدگی coNP، با فرض فرضیه عمومی ریمان، وجود دارد. او از تئوری هندسه سازی ۳-فیلدی ها و کار گرگ کاپربرگ در پیچیدگی تشخیص گره استفاده می کند. تجزیه حاصل از اتصال۳-فیلدی ها نیز در Regina اجرا می شود که دارای زمان اجرا نمایی است و براساس یک الگوریتم مشابه الگوریتم شناسایی سه بعدی است. تعیین اینکه ۳ فیلدی ها دارای هیچ سطح تراکم ناپذیر نیست توسط برتون، رابین اشتین و و براساس تئوری سطح نرمال پیاده سازی شده است. الگوریتم مانینگ الگوریتمی است برای پیدا کردن ساختارهای هذلولی در ۳-فیلدی ها است که گروه اصلی آن ها راه حل مشکل کلمه را دارد. در حال حاضر تجزیه JSJ الگوریتمی در نرم افزار رایانه انجام نشده است. همچنین تجزیه فشرده ساز بدن. برخی از اکتشافات بسیار محبوب و موفقیت آمیز مانند SnapPea وجود دارد که ساختار تقریبی هذلولی را در محورهای سه بعدی منحصر به فرد دارد. شناخته شده است که طبقه بندی کامل ۳-فیلدی ها می تواند به صورت الگوریتمی انجام شود. الگوریتم تبدیل. SnapPea یک الگوریتم را برای تبدیل یک گره فلانار یا پیوند به یک مثلث کلاسیک پیاده سازی می کند. این الگوریتم د
ارای زمان اجرا تقریباً خطی در تعداد عبور در نمودار و مشخصات حافظه پایین است. الگوریتم شباهت به الگوریتم Wirthinger برای ساخت سخنرانی های گروه پایه مکمل های پیوند داده شده توسط نمودارهای مسطح است. به همین ترتیب، SnapPea می تواند ارائه های جراحی ۳ مینی فولد را به سه دسته ای از مینی فولد ارائه شده تبدیل کند. D.Thurston و F.Costantino یک روش برای ساخت یک چهارم منیفولد مثلثی از یک مینی فولد مثلثی سه بعدی دارند. به همین ترتیب می توان آن را برای ساخت ارائه های جراحی از سه مونوفولد مثلثی استفاده کرد، اگرچه روش به طور الگوریتم به طور الگوریتم به طور اصولی نوشته نشده است، اما باید زمان چندجمله ای را در تعداد تتراهدهای سه بعدی مثلثی سه بعدی ایجاد کرد.] S. Schleimer دارای یک الگوریتم است که یک منحنی triangulated 3-manifold را تولید می کند، با توجه به ورودی کلمه (در ژنراتور پیچ و تاب دنی) برای گروه طبقه بندی سطح. ۳-مانیفولد آن است که کلمه را به عنوان نقشه اتصال برای تقسیم Heegaard از مینی فوله ۳ استفاده می کند. الگوریتم بر اساس مفهوم triangulation لایه ای است. نظریهٔ گرهٔ الگوریتمی. شناختن اینکه آیا گره بی اهمیت است یا نه
، شناخته شده است در کلاس پیچیدگی NP مشکل تعیین جنس گره شناخته شده است که کلاس پیچیدگی PSPACE دارد. الگوریتم های چندجمله ای زمان برای محاسبه چندجمله ای الکساندر گره وجود دارد. هماتوتیپی محاسباتی. روش های محاسباتی برای گروه های homotopy از کره. روش های محاسباتی برای حل سیستم های معادلات چند جمله ای. براون یک الگوریتم را برای محاسبه گروه های هماتوپیپی از فضاهایی که مجتمع های Postnicovov محدود است، گرچه به طور گسترده قابل اجرا نیست. هماهنگی محاسباتی. محاسبه گروه های همولوگ از مجتمع های سلولی به آوردن ماتریس مرز به فرم طبیعی اسمیت کاهش می یابد. اگرچه این الگوریتم به طور کامل حل شده است، اما محاسبات کارآمد برای مجتمع های بزرگ، موانع فنی متعددی وجود دارد. دو موانع مرکزی وجود دارد. اولاً، الگوریتم فرم اسمیت اساسی پیچیدگی مکعبی در اندازه ماتریس است، زیرا از عملیات ردیف و ستون استفاده می کند که برای مجموعه های بزرگ سلولی نامناسب است. در مرحله دوم، ماتریس های متوسط که نتیجه استفاده از الگوریتم فرم اسمیت را پر می کنند، حتی اگر یک شروع و پایان با ماتریس های نزولی باشد. الگوریتم شکل طبیعی فرم اسمیت کارآمد و احتمالی است، هم
ان طور که در کتابخانه LinBox یافت می شود. کاهش هماتوپونیک ساده برای محاسبات هماهنگی قبل از پردازش، همان طور که در بسته نرم افزاری Perseus است. الگوریتم برای محاسبه همگرایی پایدار از مجموعه های فیلتر شده. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Computational_topology
الکتروانسفالوگرافی کمی (QEEG) یک روش در رابطه با تجزیه و تحلیل عددی داده های نوار مغزی (الکتروانسفالوگرافی) می باشد. جزئیات. تکنیک های مورد استفاده در تجزیه و تحلیل سیگنال های دیجیتال در تجزیه و تحلیل نوار مغزی (الکتروانسفالوگرافی) مورد استفاده قرار می گیرند. این ها شامل آنالیز موجک (wavelet) و تبدیل فوریه، با تمرکز دوباره بر فعالیت مشترک بین آهنگ سیگنال ها از جمله همگامی فاز (انسجام، تأخیر فاز) و همگامی دامنه سیگنال می گردد (انسجام/همبستگی و عدم تقارن). سیگنال آنالوگ شامل سری زمانی میکروولتاژی از EEG که به صورت دیجیتالی نمونه برداری شده است و نرخ نمونه برداری برای جلوگیری از در هم رفتگی فرکانسی به حد کافی بزرگ در نظر گرفته شده است (با استفاده از اصل نایکوئیست بیش از دو برابر بالاترین فرکانسی که در سیگنال شناسایی گردید) می شود. تقویت کننده های الکتروانسفالوگرافی مدرن از نمونه برداری مناسب جهت حصول سیگنال الکتروانسفالوگرافی از فرکانس صفر (دی سی) به ۷۰ یا 100 هرتز با استفاده از نرخ نمونه برداری ۲۵۰/۲۵۶، ۵۰۰/۵۱۲، تا بیش از ۱۰۰۰ نمونه در هر ثانیه بسته به کاربرد مورد نظر استفاده می نمایند. تحلیل الکتروانسفالوگرافی
کمی را می توان توسط ابزارهای با دسترسی آزادی همچون EEGLAB یا ابزار Neurophysiological Biomarker Toolbox انجام داد. اگرچه الکتروانسفالوگرافی کمی برای برخی بیماران مبتلا به صرع برای استفاده مجوزهای پزشکی را کسب کرده است، اما توسط آکادمی نورولوژی آمریکا یا جامعه نوروفیزیولوژی بالینی آمریکا تأیید نشده است. تحلیل فوریه نوار مغزی (الکتروانسفالوگرافی). تحلیل فوریه سیگنال زمانی الکتروانسفالوگرافی را طیفی از ولتاژ بر حسب فرکانس که معمولاً به نام «طیف قدرت» شناخته می شود تبدیل می کند، که قدرت مربع دامنه سیگنال الکتروانسفالوگرافی، و دامنه میانگین اندازه سیگنال از پیک مثبت تا پیک منفی سیگنال در سراسر زمان نمونه برداری می باشد. طول دوره، رزولوشن فرکانسی تبدیل فوریه را تعیین می نماید، که در آن هر یک ثانیه طول دوره، فرکانس یک هرتز و طول دوره برابر با چهار ثانیه فرکانس ۰٫۱۲۵ هرتز را نتیجه می دهد. که در آن "ξ "برابر با فرکانس می باشد. تجزیه و تحلیل موجک (wavelet) در سیگنال الکتروانسفالوگرافی. تبدیل موجک (wavelet) یک تبدیل زمان-فرکانس است که امکان تجزیه و تحلیل سیگنال های الکتروانسفالوگرافی که با تبدیل فوریه تجزیه و تحلیل قاب
ل انجام نیست را مهیا می سازد. که در آن "a = "ضریب مقیاس گذاری و "b =" زمان می باشد. موارد استفاده. الکتروانسفالوگرافی کمی برای برخی استفاده های کلینیکی نظیر صرع پذیرفته شده است، اگرچه همچنان برای استفاده در سایر موارد نظیر ضربه مغزی تأیید شده نمی باشد. در حال حاضر مطالعات پیرامون استفاده از تکنیک الکتروانسفالوگرافی کمی در تحقیقات بالینی در حال اجرا می باشد. الکتروانسفالوگرافی کمی همچنین در نوروفیدبک که نوعی از بیوفیدبک می باشد و در آن فعالیت الکتریکی مغز تحت نظر قرار می گیرد نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در نوروفیدبک فعالیت الکتریکی مغز توسط برنامه های کامپیوتری هنگامی که به فرد محرک های دیداری یا شنوایی ارائه می گردد رصد می گردد و هدف آموزش فرد برای کنترل برخی فاکتورهای ذهنی توسط فیدبکی که از کامپیوتر دریافت می کند می باشد.