Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دروغ به والدین خود گفت که دانشگاه روچستر شهریه او را متقبل شده است زیرا یک استاد امتحان نهایی او را از ترم پاییز قبلی اشتباه گرفته است. دو هفته قبل از قتل، پیتر در نامه ای با پسرش دربارهٔ بی حرمتی های خود روبرو شده بود: "آیا امضای من را به عنوان همیار امضاء کردی؟ من امروز صبح با Citibank تماس می گیرم تا آنچه را که شما انجام داده اید دریابم و به آنها می گویم که من به عنوان مشترک امضاء نمی شوم. " روز بعد، به پیتر پورکو اطلاع داده شد که کریستوفر برای تأمین اعتبار جیپ وانگلر نیز از اعتبار Citibank برای بدست آوردن دوباره جیپ وانگلر استفاده کرده است، و مجدداً از نام پدرش به عنوان کیسه استفاده کرد. پیتر یک بار دیگر به پسرش نوشت، که طی چند هفته به تماس های تلفنی والدینش پاسخ نداد: "می خواهم بدانید که اگر دوباره از اعتبار من سوءاستفاده کنید، مجبور می شوم پرونده های جعلی را برای سلب مسئولیت تهیه کنم و این امر صدق می کند. اگر سعی کنید دوباره آن را فعال کنید یا از اعتبار من برای به دست آوردن وام دیگر استفاده کنید، به وام کالج Citibank است. این ایمیل نتیجه گرفت: "ما ممکن است از شما ناامید شویم، اما من و مادر شما هنوز هم ش
ما را دوست داریم و به آینده شما اهمیت می دهیم." جاناتان پورکو. برادر پورکو، جاناتان، در جلسه دادگاه شهادت داد. طبق "اعلام اتحادیه" آلبانی "تایمز"، شهادت جاناتان بر هیئت منصفه تأثیر زیادی گذاشت. رفتار او نسبت به برادرش «سرد» بود و روابط آنها را «بسیار بد» گزارش کردند. شخصیت پورکو. پلیس ادعا کرد که رفتار کریستوفر پورکو با تشخیص روان پریشی یا جامعه شناسی سازگار است، دو اختلال مشابه اما نه یکسان که با فریب های آسیب شناختی، کلاهبرداری و گول زدن دیگران، و عدم وجدان یا پشیمانی شناخته می شوند. به عنوان مثال، پورکو دروغ گفت که هم یک ماشین و هم شهریه پرداخت می کند. او همچنین به دانشجویان دیگر دروغ گفت تا به نظر برسد که وی از خانواده ثروتمندی با خانه های ساحل اقیانوس است. میشل مک کی، یک کارمند حقوقی که با پیتر پورکو همکاری داشت، گفت که وی جوانترین فرزند خود را به عنوان یک جامعه شناس توصیف کرده است. پروفسور فرانک پری اظهار داشته است که مصاحبه های پلیس با کریستوفر پورکو به طور جدی ناقص بوده است زیرا به نظر می رسد روش های سؤال از پلیس به دلیل روانی احتمالی پورکو نتوانسته است حساب کند. اعمال پورکو. کریستوفر پورکو به محققان
گفت که در شب ۱۴ نوامبر، وی برای خوابیدن به خوابگاه و بیدار شدن در یک خوابگاه بازنشسته شد. نظریه پلیس این بود که وی در ساعات ابتدایی ۱۵ نوامبر بیش از سه ساعت رانندگی کرده تا به آلبانی برسد تا به والدین خود حمله کند. یک جمع کننده عوارض ایالت نیویورک Thruway در خارج از روچستر گفت: یک جیپ Wrangler زرد با لاستیک های بزرگ در حدود ساعت ۱۰:۴۵ از ایستگاه عبور کرده است. ساعت ۱۴ بعد از ظهر در ۱۴ نوامبر، و یک مأمور در آلبانی «سرعت بیش از حد» یک جیپ Wrangler زرد رنگ نزدیک به پلاک را کمی قبل از ۲ صبح به یاد آورد. در تاریخ ۱۵ نوامبر چهار دوربین امنیتی در دانشگاه روچستر جیپ Wrangler زرد مانند خروج پورکو از دانشگاه را در ساعت ۱۰:۳۰ بعد از ظهر ضبط کردند. در روز ۱۴ نوامبر و بازگشت در ساعت ۸:۳۰ صبح ۱۵ نوامبر، این دوره زمانی است که دادستان ادعا می کند که به خانواده پورکو حمله شده است. بعضی از همسایگان خانواده پورکو بعداً در محاکمه شهادت دادند که در شامگاه حمله جیپ زرد پورکو را در مسیر خانه دیده اند. همچنین، دانشجویان دانشگاه روچستر شهادت داده اند که پورکو را ندیده اند که در شب حمله در خوابگاه خوابیده باشد. شغل کلینیک دامپزشکی. کا
رفرمای پورکو، دامپزشک جان کرنی، در محاکمه شهادت داد که پورکو در زمینه تمیز کردن محل عمل جراحی حیوانات آموزش دیده است. پس از محاکمه، اعضای هیئت منصفه اظهار داشتند که این شهادت به توضیح این واقعیت کمک کرده است که پلیس پس از حمله در وسیله نقلیه پورکو خون پیدا نکرد. شناسایی شاهد. کریستوفر بادیش، کارآگاه پلیس بیثلهم، اظهار داشت که همان طور که پرسنل پزشکی برای حضور در خانه جوآن پورکو می رفتند، وی لحظه ای از او پرسید که آیا می تواند مهاجم خود را شناسایی کند. بویدش گفت هنگامی که از جوآن پرسید آیا یکی از اعضای خانواده مرتکب جرم شده است، جوآن از سر خود برای نشان دادن «بله» استفاده کرده است. بادیش اظهار داشت که وقتی از او سؤال کرد که آیا این پسر بزرگترش جاناتان، مأمور نیروی دریایی مستقر در کارولینای جنوبی بوده است، او سر خود را تکان داد تا نشان دهد «نه». با این حال، هنگامی که افسر بادیش از وی پرسید که آیا پسرش کریستوفر مسئول است، گفته می شود که سرش را به بالا و پایین کرده است و نشانگر «بله» است. او همچنین به روشهای مشابه به سایر سؤالات جداگانه پاسخ داد. پس از آنکه جو پورکو از حالت کما ناشی از بیماری بیرون آمد، اظهار داش
ت که نمی تواند این حمله را بخاطر بیاورد و ادعا کرد که وی پسرش کریستوفر را بی گناه دانسته است. در طول شهادت فیلمبرداری که در دسامبر ۲۰۰۴ به هیئت منصفه ارسال شده بود، جوآن دربارهٔ خانواده اش شهادت داد، اما پسرش را به عنوان یک مهاجم معرفی نکرد. نه ماه بعد، او نامه ای را برای انتشار در "اتحادیه" آلبانی "تایمز نوشت" که در آن از مقامات خواسته بود کریستوفر را تنها بگذارند و "به جستجوی قاتل یا قاتلان واقعی پیتر بپردازند، تا او بتواند در آرامش باشد و من فرزندانم در امنیت زندگی کنیم. استدلالهای دفاعی. وکیل دفاع، ترنس کیندلون تأکید کرد که اداره پلیس بیت لحم هیچ مدرک جسمی در ارتباط کریستوفر پورکو با حمله به والدینش ندارد. هیچ اثری از اثر انگشت از روی تبر آتش که در صحنه جنایت پیدا شده است، پیدا نشد.. در اظهارات مطبوعاتی و دادرسی کیفری، کیندلون اظهار داشت که اداره پلیس بیت لحم گناه کریستوفر پورکو را به یک نتیجه نهایی تبدیل کرده است. کیندلون در طی سخنان آغاز شده خود به اعضای هیئت منصفه در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۰۶، پلیس بتلفیله را ناآشنایی از تحقیقات جدی در مورد جنایات توصیف کرد و آنها را به عنوان دپارتمانی توصیف کرد «که اسکیت باز
ان را از ۷–۱۱ دور می کند … این FBI نیست». همیار و همسر مشاور کیندلون، لوری شانکس اظهار داشتند که پلیس از این احتمال غافل شده است که مرگ پیتر پورکو نتیجه انتقام گرفتن از عمویش فرانک پورکو، کاپیتان خانواده جنایت بونانو در شهر نیویورک است. فرانک پورکو دو سال خدمت در زندان کرده بود loansharking و اخاذی، اگر چه شانکس نادرست هیئت منصفه گفت که او به خاطر دخالت در قتل تحت تعقیب بوده است. شانکس خاطرنشان کرد که نام مستعار فرانک پورکو با اوباش «مأمور آتش نشان» بوده است که می تواند ارتباطی با نوع اسلحه قتل کشف شده، تبر آتش داشته باشد. او در اداره آتش نشانی شهر نیویورک خدمت کرده بود. محاکمه، محکومیت و مجازات. محاکمه پورکو در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۰۶ آغاز شد. دادگاه به دلیل پوشش رسانه ای شدید در منطقه آلبانی، در اورنج کانتی برگزار شد. در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۶، دادستان پرونده خود را علیه پورکو تکمیل کرد، و پرونده دفاعیات که بسیار کوتاه تر بود، آغاز شد. صبح روز ۱۰ اوت ۲۰۰۶، هیئت منصفه شروع به بحث و بررسی کرد. بعداً در همان روز، پورکو مقصر در قتل درجه دوم و اقدام به قتل شد. در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۶، قاضی جفری بری پورکو را به ۵۰ سال زندان به از
ای هرسال زندگی او محکوم کرد، در مجموع حداقل به ۵۰ سال زندان محکوم شد. به نقل از قاضی بری، «خیلی می ترسم آنچه که در ساعات اولیه صبح ۱۵ نوامبر اتفاق افتاد، اتفاقی باشد که دوباره می تواند رخ دهد.» پورکو در دسامبر ۲۰۵۲ واجد شرایط برای آزادی موقت است. عواقب بعدی. پورکو در مرکز اصلاحات کلینتون زندانی است. پورکو محکومیت خود را به بخش استیناف، بخش سوم و دادگاه تجدید نظر نیویورک تجدید نظر ارجا، اما هر دو دادگاه تجدید نظر وی را قبول نکردند. این پرونده در یک قسمت از برنامه " پرونده های پزشکی قانونی " پخش شده است. در سال ۲۰۰۶، پرونده پورکو موضوع قسمت یک ساعته ۴۸ ساعت CBS بود. در سال ۲۰۱۳، Lifetime فیلمی با عنوان "رومئو قاتل: داستان کریس پورکو را پخش کرد". پورکو در تلاش برای جلوگیری از اکران فیلم شکایت کرد.
پردیس سینمایی لاله پارک یک پردیس سینمایی در شهر تبریز، ایران است. این سینما که متعلق به بخش خصوصی می باشد در سال ۱۳۹۸ با چهار سالن افتتاح شده است.
کانبان یک واژه برگرفته از زبان ژاپنی می باشد.به معنای تخته اعلان یا بیلبورد می باشدروشی ناب برای مدیریت و بهبود کار در سیستم های انسانی است. این رویکرد با هدف مدیریت کردن کارها از طریق متعادل کردن تقاضا با ظرفیت های موجود، و همچنین بهبود عملکرد تنگناهای سطح سیستم انجام می شود. آیتم ها یا نمونه های کار به صورت تصویری ارائه می شوند تا به شرکت کنندگان نمایی از پیشرفت و روند کار از ابتدا تا پایان ارایه دهند، معمولاً این نما از طریق تابلوی کانبان نمایش داده می شود. کار بجای اینکه سمت فرایندهایی که در لحظه درخواست شده کشیده شود به سمت ظرفیت های مجوز داده شده کشیده می شود. در کار دانش و در توسعه نرم افزار، هدف ارایه یک سیستم مدیریت فرایند دیداری می باشد که به تصمیم گیری در مورد اینکه چه چیزی را در چه زمانی و به چه مقداری تولید کنیم کمک می کند. روش اساسی Kanban از ساخت یا تولید ناب منشأ گرفته است که از سیستم تولید تویوتا الهام گرفته شده است. همچنین Kanban معمولاً در ساخت نرم افزارها در ترکیب با سایر روش ها و چارچوب هایی مانند Scrum استفاده می شود. تکامل و مستندسازی راهکار. کتاب ۲۰۱۰ دیوید آندرسون، "Kanban" , تکامل رو
یکرد یک پروژه ۲۰۰۴ در مایکروسافت با استفاده از یک تئوری رویکرد محدودیت ها و ترکیب یک طناب طبل-بافر (که قابل مقایسه با سیستم کشش کانالبان است) توصیف می کند. به یک پروژه ۲۰۰۶–۲۰۰۷ در Corbis که در آن روش kanban مشخص شد. در سال ۲۰۰۹، دون رینرتسن کتابی را در مورد توسعه محصول ناب نسل دوم که توصیف اتخاذ سیستم کانبان و استفاده از جمع آوری داده ها و یک الگوی اقتصادی برای تصمیم گیری مدیریت است. کمک های اولیه یکی دیگر از کوری Ladas، که ۲۰۰۸ کتاب "Scrumban" آمد پیشنهاد کرد که Kanban و می تواند باعث بهبود نوعی بازی فوتبال راگبی برای توسعه نرم افزار. لاداس اسکرامبان را انتقال از اسکرام به کانبان دانست. جیم بنسون و Tonianne DeMaria بری منتشر شده "Kanban و شخصی،" استفاده از Kanban و به افراد و تیم های کوچک، در سال ۲۰۱۱. در "Kanban و از داخل" (۲۰۱۴)، مایک باروز اصول Kanban و در، شیوه ها و ارزشها توضیح داد و آن را به تئوری ها و مدل های قبلی در "مدیریت پروژه Agile با Kanban" (2015)، اریک برچنر ارائه اجمالی از Kanban در عمل در مایکروسافت و Xbox ارائه می دهد. "Kanban Change Leadership" (2015)، توسط Klaus Leopold و Siggfried Kalte
necker , این روش را از منظر مدیریت تغییر توضیح داده و راهنمایی هایی را برای تغییر ابتکارات ارائه داده است. یک راهنمای متراکم برای این روش در سال ۲۰۱۶ منتشر شد، که شامل پیشرفت ها و برنامه های افزودنی از پروژه های اولیه kanban است. تابلوهای کانبان برای توسعه نرم افزار. در اینجا نمودار پیشرفت کار توسعه نرم افزار را در تابلو کانبان نشان می دهد. تابلوهای کانبان، بر اساس محتوایی که در آن استفاده می شود به صورت اختصاصی طراحی می شوند بنابراین، به طور قابل توجهی با یکدیگر تمایز دارند و ممکن است انواع کالای کاری را نشان دهند (در اینجا منظور «ویژگی ها» و «داستانهای کاربر» است)، ستون هایی داشته باشند که فعالیت های پیشرفت کار را مشخص می کنند، همچنین خط مشی های صریح و خطوط جریان(Swimlane) (ردیف هایی هستند که از چندین ستون عبور می کنند و نشان دهنده و متمایز کننده بر اساس داستان کاربر هستند در اینجا بر اساس ویژگی ها) نشان دهند. هدف این است که پیشرفت عمومی کار و پیشرفت موارد خاص برای شرکا و ذینفعان روشن شود. همانطوری که در کتاب های Kanban برای توسعه نرم افزار توضیح داده شده است، دو شیوه اصلی Kanban عبارتند از: تابلو کانبان در
نمودار فوق، بر سه شیوه کلی اولیه کانبان تأکید دارد که دارای ویژگی های زیر است: مدیریت پیشرفت کار. کانبان پیشرفت کار را مستقیماً روی تابلو کانبان مدیریت می کند. محدودیت های WIP در مراحل توسعه، از مشکلات رایج در پیشرفت کار بازخورد فوری به تیم توسعه ارائه می دهد. به عنوان مثال در تابلو کانبان که در بالا نشان داده شده است، مرحله «استقرار» دارای محدودیت WIP پنج (۵) است و در حال حاضر ۵ قسمت در آن مرحله نشان داده شده است. تا زمانی که یک یا چند کار در آن مرحله را انجام ندهند، موارد کار دیگری نمی توانند مستقر شوند. این محدودیت از افراط در مرحله «استقرار» جلوگیری می کند. اعضای تیم که در زمینه «پذیرش ویژگی» کار می کنند (مرحله قبل) ممکن است منفعل باشند زیرا نمی توانند کارهای جدید را مستقر کنند. البته آنها می توانند دلیل این را به راحتی روی تابلو ببینند و به استقرار کار فعلی کمک کنند. پس از تحویل پنج قسمت از مرحله «استقرار»، دو قسمت از زیر مجموعه «آماده» زیر ستون «پذیرش ویژگی» (مرحله قبلی) را می توان به ستون «استقرار» منتقل کرد. هنگامی که آن دو حماسه تحویل داده می شود، هیچ حماسه دیگری قابل اجرا نیست (با فرض اینکه هیچ حما
سه جدید آماده نیست). اکنون اعضای تیم که روی استقرار کار می کنند به بن بست می خورند. آنها می توانند دلیل را سریعاً ببینند و در پذیرش ویژگی ها کمک کنند. این کنترل پیشرفت کار به طور مشابه برای هر مرحله کارایی دارد. مشکلات واضح و آشکار هستند و برنامه ریزی مجدد می تواند به طور مداوم انجام شود. مدیریت کار با محدود کردن کار در حال انجام امکان پذیر است به گونه ای که اعضای تیم بتوانند در هر زمان مشاهده و پیگیری کنند. مثالهای دیگر استفاده. اگرچه معمولاً برای تیم های توسعه نرم افزار و تیم های نرم افزاری استفاده می شود، اما روش کانبان در سایر جنبه های کار دانش نیز به کار رفته است. عملکردهای تجاری که از کانبان استفاده کرده اند شامل موارد زیر است:
جنک پور (به نپالی: ، ) شهر (در سطح «نیمه کلان شهر»)، مرکز استان مادیش، و مرکز ناحیه دنوشا در جنوب نپال است. جنک پور ۹۱٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۴٬۵۵۶ نفر جمعیت دارد و ۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. این شهر که در ۲۲۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر کاتماندو و ۱۲ کیلومتری شمال مرز با هند قرار دارد هفتمین شهر پرجمعیت کشور نپال است. فرودگاه جنک پور که یک فرودگاه داخلی محسوب می شود تنها مقصد پروازی آن شهر کاتماندو است، همچنین ایستگاه راه آهن جنک پور که به راه آهن نپال متصل است این شهر را از یک سو به شهر بنگاها و از سوی دیگر به ایستگاه جئی نگر در طرف هندیِ مرز نپال-هند متصل می کند (که در آنجا امکان استفاده از راه آهن سراسری هندوستان و سفر به سمت شهر دربنگا وجود دارد). فرهنگ. جنک پور که با توجه به وجود معابدی همچون معبد جانکی یکی از شهرهای مهم فرهنگی و گردشگری نپال محسوب می شود. معبد جانکی که یکی از بزرگترین معابد نپال است در سال ۱۸۹۸ میلادی توسط ملکه بریسابانو کونواری تیکامگار ساخته شده است. معبد سری رام قدیمی ترین معبد این شهر است که توسط عمار سینگ تاپا ژنرال نپالی ساخته شده. جشن های و جشنواره های بزرگ هندوها همچ
ون ویواها پانچامی، دیپاوالی و ویجایاداشمی در شهر جانکاپور برگزار میشود. همچنین هولی نیز از دیگر جشن هایی است که در این شهر انجام میشود. کتابخانه عمومی گانگاساگر در سال ۱۹۵۵ تاسیس شده بود که در سال ۲۰۱۲ توسط کارگران جوان محلی دوباره بازگشایی شد، این کتابخانه در روز به مدت سه ساعت برای استفاده عموم باز است اما استقبال کمی از آن میشود. اقتصاد. جنک پور یکی از شهرهای در حال توسعه سریع نپال است. این شهر از خدمات درمانی مناسبی برخوردار است. دانشکده های پزشکی و مهندسی ساخته شده در این شهر وابسته به دانشگاه تریبووان هستند. اقتصاد شهر بیشتر مبتنی بر جهانگردی، کشاورزی و صنایع محلی است. جغرافیا و آب و هوا. جنک پور که در اقلیم نیمه گرمسیری مرطوب قرار دارد در ماه های آوریل تا ژوئن دارای هوای گرم، خشک و باد می باشد، فصل های بارانی از ماه ژوئیه تا سپتامبر است، پس از آن یک فصل خشک و خنک از اکتبر تا ژانویه و یک بهار کوتاه از فوریه تا مارس وجود دارد.
" خواهش می کنم، لطفاً، لطفاً " یک آهنگ ریتم و بلوز است که توسط جیمز براون و The Famous Flames اجرا شده است. در سال ۱۹۵۶ توسط براون و جانی تری نوشته و به صورت تک آهنگ در Record Records منتشر شد، در چارت R&amp;B به شماره ششم رسید. ضبط اولین گروه و اولین بار در چارت، این آهنگ به عنوان آهنگ امضای آنها شناخته شده است. زمینه. در سال ۱۹۵۲، جیمز براون پس از حمایت از بابی برد و خانواده اش از یک بازداشتگاه جوانان در توکووا، جورجیا آزاد شد. سرپرست براون به شرط عدم بازگشت براون به آگوستا با آزادی موافقت کرد. پس از آزادی، براون قبل از شروع حرفه ای موسیقی خود به عنوان خواننده انجیلی با گروه خوانندگان انجیل Ever-Ready Gospel، مدت کوتاهی در ورزش فعالیت کرد. وقتی یکی از اعضای گروه آوازی بابی بردد، ایوانز، در سال ۱۹۵۴ درگذشت، برد از براون خواست که به گروه بپیوندد. یک سال بعد، پس از بازی به عنوان پنج رویال، آنها به flames تبدیل شدند و در تمام جورجیا و کارولینای جنوبی بازی کردند. به گفته اتتا جیمز، براون و گروهش برای اولین ترانه خود این ایده را به دست آوردند، زیرا براون "قبلاً دستمال پارچه ای قدیمی را با خود حمل می کرد، زیرا ریچ
ارد کوچک کلمات " لطفاً، لطفاً، لطفاً "را نوشته بود، و جیمز مصمم بود آهنگی از آن بسازد ". پذیرایی. «خواهش می کنم، لطفاً، لطفاً» در ۴ مارس ۱۹۵۶ منتشر شد. اگرچه در ابتدا به آرامی فروخته شد، این رکورد تا اواخر تابستان به صدر جدول دهتایی چارتهای تحقیق و توسعه رسید و درنهایت در شماره ششم به اوج خود رسید و بین یک تا سه میلیون نسخه فروخت. در سال ۲۰۱۱، «لطفاً، لطفاً، لطفاً» در لیست «۵۰۰ عالیترین آهنگ های همه زمان» در فهرست مجله "Rolling Stone" در رتبه ۱۴۳ قرار گرفت. اجراهای زنده. اجرای اولیه این ترانه فرعی بود، اما خود گروه نیز با استقبال خوبی روبرو شد. چندین سال طول کشید تا اینکه Flames یک روال معمول برای اجرای برنامه ایجاد کرد. با شروع از سال ۱۹۵۹، براون آهنگ را با خستگی شدید اجرا می کند، هنگامی که به زانو می افتد و به پایین صحنه سقوط می کند. در همین حال، یک flames همکار (گاهی اوقات بابی بیرد و در بعضی اوقات بابی بنت) یک پتو یا حوله بزرگ را دور کمر براون می اندازد و به او کمک می کرد تا از آن خاموش شود. براون قبل از خارج شدن کامل، حوله را از هم جدا کرده و به میکروفون خود برمی گشت و بر هیجان مخاطبان خود افزود. تحت تأث
یر ریچارد کوچک و کشتی گیر حرفه ای Gorgeous George، که هر دو لباس شنای خود را می پوشیدند، براون شروع به پوشیدن کیپ کرد. پرسنل. "با شعله های آتش:" "به علاوه:" سایر نسخه ها و ضبط ها. در سال ۱۹۶۴، در یک نزاع قرارداد بین براون و شاه سوابق سر سید ناتان، برچسب صدور مجدد اصلی ۱۹۵۶ عملکرد «لطفاً، لطفاً، لطفاً» با overdubbed سر و صدای جمعیت در تلاش برای آن را به عنوان یک ضبط زندگی می کنند. مجدداً به شماره ۹۵ در "Billboard" Hot 100 رسید. براون همچنین این آهنگ را چند بار بعد در حرفه خود دوباره ضبط کرد. او در آلبوم ۱۹۷۲ خود "در فیلم Get on the Good Foot"، نسخه ای عالی و جذاب را اجرا کرد که بیش از دوازده دقیقه به طول انجامید. سال 1974's "Hell" شامل یک نسخه سالسا از این ترانه بود که در آن صحبت کردن براون به زبان اسپانیایی بود. برای آلبوم "Hot" در سال ۱۹۷۶ براون، او یک نمایش عالی تصنیف، ضبط کرد، که خوانندگان پس زمینه مرد را به سبک طوفان آرام موسیقی باری وایت به نمایش گذاشت. ایکه و تینا ترنر نسخه زنده ای از «لطفاً، لطفاً، لطفاً» را به صورت تک آهنگ از آلبوم 1968 "Revue Live منتشر کردند." آنها همچنین ترانه را در نمایشگاه بزرگ ت
ی.ان. تی در سال ۱۹۶۵ اجرا کردند. این آهنگ تحت پوشش بسیاری از نوازندگان دیگر، از جمله ساکنان و چه کسی در "نسل من" (۱۹۶۵).
پولیکراتس( ; ، در انگلیسی معمولاً Polycrates خوانده می شود اما گاهی نیز Polykrates)، فرزند ایسیس، در ۵۴۰ قبل از میلاد تا ۵۲۲ قبل از میلاد حاکم ساموس بود. او به عنوان یک مبارز سرسخت و مستبدی روشنفکر شهرت داشت.
بِست سِلر ای/اس یک شرکت پوشاک خصوصی متعلق به خانواده ای است که در دانمارک مستقر است. این شرکت در سال ۱۹۷۵ تأسیس شده و ۱۷ مارک دارد. تاریخچه. این شرکت در سال ۱۹۷۵ توسط Troels Holch Povlsen در Brande، دانمارک تأسیس شد. در ابتدا تمرکز آن روی مد زنانه بود. لباس کودکان را در سال ۱۹۸۶ و لباسهای مردانه در ۱۹۸۸ معرفی کرد. بست سلر خانوادگی است و این شرکت حدود ۱۵۰۰۰ نفر را استخدام کرده است. مارک ها. بست سلر چندین برند مختلف دارد که در زیر مجموعه آنها لباس خود را به فروش می رساند. مارک های ذکر شده هم در فروشگاه های خود شرکت و هم از طریق خرده فروشان مستقل به فروش می رسند. فروشگاه های خرده فروشی. پرفروش ترین فروشگاه ها در اکثر کشورهای اروپایی، خاورمیانه، هند، چین، اروگوئه و کانادا (در کل بیش از ۴۵ کشور) است. بست سلر یکی از بزرگ ترین شرکتهای مد اروپایی در چین است که بیش از ۱۲۰۰ فروشگاه دارد و گفته می شود «یکی از تنها شرکت های پوشاک خارجی است که در نفوذ در محدوده قیمت متوسط بازار مصرف چین موفق عمل کرده است». فروشگاه ها یا لباس های یک مارک منفرد یا همه مارک های شرکت را می فروشند. بیش از ۸۰۰ مغازه که Vero Moda را در سراسر جها
ن می فروشند وجود دارد. برند جک و جونز تقریباً در ۲٬۰۰۰ فروشگاه خرده فروشی فروخته می شود که ۲۷۰ مورد از آنها حق رای دادن جک و جونز است. سهام در خرده فروشان دیگر. پرفروش ترین شرکت از طریق شرکت هلدینگ والدین خود، Heartland، بزرگ ترین سهامدار ۲۹٫۵٪ از شرکت تجارت الکترونیکی انگلیس ASOS.com است و صاحب ۱۰٪ از خرده فروشان آلمانی Zalando است. در ژوئیه سال ۲۰۱۸، Heartland 300 میلیون دلار در استارتاپ مد آلمانی سرمایه گذاری کرد. در نوامبر ۲۰۱۲، بست سلر ۱۰٪ از گروه SmartGuy را خریداری کرد، هنگامی که آنها در بورس سهام دانمارک گروه نزدک اوام اکس نقل قول شدند. برج کمپانی بست سلر. برج کمپانی بست سلر، یک ساختمان بلندمرتبه برنامه ریزی شده در برانده، یک شهر روستایی در دانمارک بود. این آسمان خراش با ارتفاع ۳۲۰ متر (۱,۰۵۰ فوت) قرار بود به عنوان مقر اصلی شرکت مد بست سلر ساخته شود و در سال ۲۰۱۷ با طراحی دورته ماندروپ معرفی شد. این برج قرار بود در سال ۲۰۲۳ به پایان برسد و بلندترین ساختمان در غرب اروپا باشد. اما در سال ۲۰۲۰، پروژه توسط شرکت متوقف شد.
حالت پایگی وضعیت یک سه صدایی، آکورد هفت یا آکورد نهم است که پایه آکورد بدون تغییر در نت باس است. در یک آکورد ماژور دو، نُتِ دو در پایه آکورد است و فواصل سوم و پنجم در بالای آن قرار می گیرد. override Score.TimeSignature override Score.SpacingSpanner.strict-note-spacing = ##t set Score.proportionalNotationDuration = #(ly:make-moment 1/4) ime 4/4 relative c' { &lt;/score&gt; حالت پایگی در یک آکورد هفت نمایان که ریشهٔ آکورد (نت سل) در باس است. override Score.TimeSignature override Score.SpacingSpanner.strict-note-spacing = ##t set Score.proportionalNotationDuration = #(ly:make-moment 1/4) ime 4/4 relative c' { &lt;/score&gt; هر گونه صدایی در بخش های بالاتر از باس مجاز است به شرطی که پایه آکورد از اجزا آکورد در بخش باس باشد. اما ممکن است هر نوع آرایشی از نت های آکورد در بخش بالایی قرار گیرند. از جمله دوبله در اکتاو، فواصل ترکیبی یا حذف یکی از نت های آکورد. (به عنوان مثال: «دو - می - سل - دو»، «دو - می - سل - دو - سل»، «دو - می - دو - سل» و غیره).
سفر تیم فوتبال ایرانی به افغانستان در سال ۱۳۲۰، از وقایع مهم در آغاز تاریخ فوتبال و ورزش ایران است. در سال ۱۹۴۱ (شهریور ۱۳۲۰) تیم فوتبالی از ایران برای شرکت در جشن استقلال افغانستان به این کشور سفر کرد و چند بازی با تیم هایی هندی و افغانستانی در کابل برگزار کرد. مسابقه بین تیم فوتبال ایرانی و تیم فوتبال افغانستانی در این سفر، توسط فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا و بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال به عنوان اولین بازی ملی تیم ملی ایران و تیم ملی افغانستان شناخته شده است که با نتیجه ۱ بر ۰ به سود افغانستان به پایان رسیده است. نخستین بازی تیم ملی فوتبال ایران. در بسیاری از منابع، سفر یک تیم ایرانی به کابل، پایتخت افغانستان و بازی اش با تیم ملی فوتبال افغانستان به عنوان نخستین بازی تیم ملی فوتبال ایران شناخته شده است. گفته می شود این بازی که در در تاریخ ۲۸ اوت ۱۹۴۱ برابر ۳ شهریور ۱۳۲۰ انجام شده، بدون گل پایان یافته است. صحت این ادعا از چند جهت مورد تشکیک قرار گرفته است. در برخی منابع، تاریخ این بازی یک روز پیش تر (۲ شهریور) و نتیجه پایانی ۱–۰ به سود افغانستان است که تک گل بازی در دقیقه ۹۰ و با ضربه پنالتی به ثمر رسیده اس
ت. همچنین گفته می شود این تیم، تیم ملی ایران نبوده و «منتخب مشهد» بوده است. با این وجود تنها ۲ بازیکن از مشهد در این تیم بوده اند و بقیه بازیکنان از اصفهان و تهران بوده اند. نکته دیگری که مخالفان این نظر اشاره می کنند این است که پیش از این بازی، تیم ایرانی در تاریخ ۱ شهریور به دیدار تیم ملی فوتبال هندوستان رفته است که با نتیجه ۱–۰ به پیروزی رسیده است. در حالیکه بعید به نظر می رسد که تیم منتخب هندوستانی که با ایران مسابقه داده، تیم ملی این کشور بوده باشد. بسیار محتمل است که ایران در مقابل همان تیم یونیون کلاب پیشاور که در مسابقات حضور داشته بازی کرده باشد. بررسی اسناد. طبق اسناد موجود شصت هزار ریال برای آماده سازی تیم و هزینه رفت و برگشت ۱۶ بازیکن و ۳ سرپرست تیم شصت هزار ریال نیاز بوده است که هیات وزیران در جلسه ۱۱ مرداد ۱۳۲۰ با این هزینه موافقت کرده است. بر اساس اسناد مرآت تیمی که به افغانستان رفته تیم مشهد بوده نه تیم منتخب ایران، در حالی که در آن تیم تنها دو بازیکن مشهدی بودند و دیگر بازیکنان از شهرهای تهران، اصفهان و ... در تیم حضور داشتند. همچنین برخلاف دیگر نظرهای مکتوب تیم ایرانی در این مسابقات با تیم ه
ای قندهار، کابل و تیمی از هندوستان مسابقه داده است نه تیم ملی افغانستان. تیم اعزامی. تیم اعزامی ایران شامل ۱۶ بازیکن و سه همراه بودند. حسین صدقیانی سرمربی تیم، فریدون شریف زاده کمک صدقیانی و شعاع معتمدشیرازی، سرپرست تیم بودند. در هیچ سندی بازیکنان تیم ایران در این مسابقه درستی ثبت نشده اند. اما به طور قطع آرتوش آساطوریان، عباس قریب، اکبر حیدری، ابراهیم رحیمیان، محمد انشاء، احمد گلبو، عباس تنیده گر، احمد خطیبی و محمد بلورفروشان ۹ نفری بودند که به مربیگری حسین صدقیانی در تیم ملی اولیه بازی کردند و بازیکنان نظامی چون فتح الله مین باشیان و عزیز فرزانگان به دلیل درگیری های جنگ جهانی دوم اجازه خروج از کشور را نیافتند. بازی ها. گزارش بازی ها در ادامه بر اساس گزارش بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال است. بازی دوستانه در قندهار. هنگامی که تیم فوتبال ایرانی به سمت کابل در حرکت بود و پیش از رسیدن به غزنین در قندهار توقف داشت، مسابقه دوستانه ای با تیم منتخب قندهار برگزار کرد. بازی های جشن استقلال افغانستان. این بازی ۰-۰ نیز گزارش شده است. بعضی از منابع ایرانی گزارش داده اند که در این بازی افغانستان صاحب یک پنالتی شده که بازیک
نان ایرانی به آن اعتراض کرده اند. ممکن است به دلایل دیپلوماسی این بازی بدون گل گزارش شده باشد. کالج استقلال کابل، Lycée Esteqlal/Lesa-e-Isteqlaal بود. یک تیم دبیرستانی فرانسوی-افغان. تیم میزبان همچنین با نام Harbia Club (Kabul) گزارش نیز شده است. Harbia College/Maktab-e-Harbia نام کالجی نظامی است. این بازی تنها توسط یک منبع گزارش شده است. بازگشت به ایران. در طی این مسابقات ایران تحت حمله نیروهای متفقین درآمد و بازیکنان تیم ایران حاضر در جشن استقلال افغانستان با شنیدن این خبر به سمت ایران برمیگردند. در راه رسیدن به مشهد با لشکر سربازان روس نیز برخورد داشتند که موضوع حل و فصل شده است.