Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قایق پرنده، یک هواگرد ثابت بال و آب نشین است که دارای بدنه ای مخصوص فرود روی سطح آب است و ارابه فرود برای نشستن روی زمین در آن تعبیه نشده است. این نوع هواگرد از هواپیمای آب نشین دارای ارابه فرود متفاوت است، زیرا دارای شکل بدنه ای است که برای فراهم آوردن امکان شناور شدن هواگرد طراحی شده است.
عرق به ماده معطری گویند که رایحه، اسانس یا عطر گیاه را از آن جدا کرده و آن را به آب اضافه کنند که در لابه لای مولکول های آب جای گرفته و آب را معطر می کنند. عرق یکی از شکل های استفاده از گیاهان هستند و اغلب به صورت خوراکی یا دارویی (مصرف دارویی ضعیف است) به مصرف می رسند که از پرمصرف ترین های آنها می توان به عرق نعناع و گلاب اشاره کرد. در کل، عرق نوع ضعیف شده اسانس ها بوده و دارای همان خواص دارویی هستند که به اسانس ها نسبت داده می شود، با این تفاوت که باید در حجم بیشتری مصرف شوند. فرایند تولید. از هر گیاهی مانند برگ نعنا، بیدمشک، ریحان، گل محمدی یا زیره که دارای رایحه و اسانس باشد، می توان عرق گیاهی تولید کرد. برای تولید عرق گیاهی، ابتدا آب و ماده معطر که همان گیاه باشد، می جوشانند. پس از تبخیر آب، عملیات سرد کردن بخار و تقطیر به صورت سنتی یا صنعتی انجام می شود و طی فرایند تبخیر و تقطیر، اسانس و رایحه گیاه داخل مولکول های آب نفوذ می کند، مایعی که با تقطیر به دست آمده، همان آب معطری است که در ایران به آنها عرق گیاهی می گویند. فقط در ایران معمولاً به مایعی که از گلبرگهای گل محمدی تهیه می شود، «گلاب» می گویند و سا
یر آب های معطر مقطر را عرق «گیاهی» یا «طبی» می نامند. دو آتیشه. اگر میزان گیاه نسبت به حجم آب بیشتر باشد و رایحه و اسانس بیشتری در مولکول های تقطیرشده آب جمع شوند، اصطلاح «دو آتشه» را برای عرق گیاهی به کار می برند. عرق دو آتشه، همان عرق اشباع شده یا با عطر بسیار غلیظ است. مثلاً میزان برگ نعناعی که برای تولید یک شیشه عرق نعناع دو آتشه استفاده می شود، بسیار بیشتر از برگ نعناعی است که برای تولید یک ظرف عرق نعناع معمولی به کار می رود. حال اگر این عرق را دوباره تقطیر کنند از مقدار آب آن کاسته شده و فرآورده دوآتشه به دست می آید که نوع مرغوب تری از عرق بوده و مزه و بوی تندتری نسبت به عرقیات معمولی دارد.
دورنیه دو ۲۴ یک قایق پرنده سه موتوره ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود که ابتدا برای نیروی دریایی هلند طراحی شد و سپس در جریان جنگ جهانی دوم در نقش های مختلفی از جمله شناسایی و عملیات نجات در "لوفت وافه" به کار رفت. طراحی و تاریخچه عملیاتی. قایق پرنده دورنیه دو ۲۴ سال ۱۹۳۵ بنابر درخواست سرویس هوایی نیروی دریایی هلند، عموماً جهت به کارگیری در هند شرقی هلند، طراحی شد. پیکربندی و سازه آن مشابه دو هواگرد پیشین دو ۱۵ و دو ۱۸ بود. دو ۲۴ سه موتور در حالت کشنده کنار هم داشت. تعداد خدمه شش نفر و تسلیحات شامل دو مسلسل ۷٫۹ میلی متری اف ان براونینگ در برجک های سر بسته دماغه و دُم بود. یک توپ خودکار ۲۰ میلی متری سولوتورن هم در جایگاه میانه سقف قرار داشت. هواگرد در میانه بدنه خود اقامتگاه و خوابگاه داشت تا طول مدت پرواز آن به دور از پایگاه افزایش یابد. به جهت انطباق با بمب افکن خشکی پایه مارتین ۱۳۹، مقرر گشت هواگرد از به شکل مشابه از موتور شعاعی رایت سایکلون استفاده کند. بدین شکل، ساخت دو پیش نمونه نخست با موتور دیزل یومو ۲۰۵سی به تأخیر افتاد تا دو فروند نخست با موتور رایت سایکلون آماده شود. از این رو پیش نمونه سوم نخستین پروا
ز این گونه را روز ۳ ژوئیه سال ۱۹۳۷ به انجام رساند. نیروی دریایی هلند یازده فروند با عنوان دو ۲۴کا-۱ تولید شده در آلمان و ۲۵ فروند دیگر تولید شده تحت لیسانس با عنوان دو ۲۴کا-۲ در هلند دریافت کرد. کار بر روی دو پیش نمونه نخست با موتور یومو ۲۰۵ ادامه پیدا کرد. نخستین هواگرد روز ۱۰ ژانویه سال ۱۹۳۸ به پرواز درآمد. "لوفت وافه" در ابتدا علاقه چندانی به این هواگرد نشان نداد؛ چرا که ب فاو ۱۳۸ نیاز آن برای قایق پرنده را تأمین می کرد. بدین ترتیب، دو پیش نمونه تا سال ۱۹۴۰ زمین گیر بودند تا این که جهت استفاده به تسلیحات دفاعی شامل یک توپ ۲۰ میلی متری ام گه ۱۵۱ در میانه بدنه و دو مسلسل ۷٫۹۲ میلی متری ام گه ۱۵ در جایگاه های روباز دماغه و پشت، تجهیز و به جناح ۱۰۸ دریایی با ماموریت های ویژه تحویل شدند. در جریان جنگ جهانی دوم، از این هواگردها در پشتیبانی از تهاجم به دانمارک و نروژ استفاده شد. هواگرد دوم هنگام مامورت تدارکات رسانی در نارویک ساقط شد و از بین رفت. با وجود عملکرد نسبت خوب دو ۲۴، هیچ قصدی برای آغاز تولید آن نبود؛ تا این که پس از نبرد هلند تأسیسات تولید تحت لیسانس آن به دست آلمانی ها افتاد. سه هواگرد برای نقش نجات ه
وایی مورد ارزیابی قرار گرفت که با سرعت پایاسیر بالا، قابلیت دریانوردی خوب و ظرفیت داخلی زیاد مناسب آن برآورد گشت. بدین شکل، تولیدات در هلند زیر نظر شرکت هواگردسازی "ویزر"، برای آلمان از سرگرفته شد. "آویولاندا" بدنه و "دِسخلده" بال ها را تولید می کردند و فوکر قطعات را سر هم می نمود و پرواز آزمایشی را انجام می داد. بر هواگردها تجهیزات و بی سیم های آلمانی نصب می شد. ام گه ۱۵ جایگزین اف ان براونینگ در برجک های دماغه و دُم آن ها گردید و توپ خودکار ۲۰ میلی متری فرانسوی ایسپانو سوئیزا ۴۰۴ در برجک میانه سقف بدنه قرار گرفت. یازده هواگرد با این شرایط با عنوان دو ۲۴اِن-۱ پاییز سال ۱۹۴۱ تحویل گردید تا این که ذخایر موتور رایت سایکلون به پایان رسید. با جایگزینی موتور شعاعی ۹ سیلندر ب ام و برامو ۳۲۳اِر-۲، خط تولید در هلند ۱۷۰ فروند از مدل دو ۲۴تی-۱ تا پایان سال ۱۹۴۴ تحویل داد. این مدل از نوع هواگرد ترابری و شناسایی بود. برای پاسخ به نیاز "لوفت وافه" شرکت فرانسوی "شانتیه آئرو-ماریتیم دو لا سن" ("کَمْس") هم ۴۸ فروند از هواگرد دو ۲۴تی را در کارخانه خود در سارتروویل تولید کرد تا این که فرایند سال ۱۹۴۴ متوقف شد. تمامی هواگردهایی
که هنوز تکمیل یا به "لوفت وافه" تحویل نشده بودند، به اضافه ۲۲ فروند تولیدی بعدی "کَمْس"، در نیروی دریایی فرانسه تا سال ۱۹۵۳ استفاده شدند. گروه نجات هوایی اسپانیا هم تا سال ها از هواگردهای آلمانی استفاده کرد. هلندی ها از هواگردهای خود سال ۱۹۴۱ در آسیای جنوب شرقی استفاده کردند. در این موقعیت ۲۵ هواگرد دو ۲۴کا-۲ در برابر مهاجمان ژاپنی قرار گرفتند. هواگردهای باقی مانده، از جمله پنج فروند دو ۲۴کا-۱، در اختیار متفقین، مخصوصاً در نیروی هوایی استرالیا، به خدمت ادامه دادند. مشخصات فنی. "دو ۲۴":
هواگردهای از نوع بمب افکن سنگین ()، هواگرد ثابت بال از نوع بمب افکن هستند که می توانند بیشترین بار مفید تسلیحات هوا به زمین را حمل کنند و بیشترین مسافت ممکن را برای این منظور بپیمایند. این نوع هواگردها در نیمهٔ دوم قرن بیستم تا حد زیادی با بمب افکن راهبردی که کوچکتر است اما توان حمل سلاح هسته ای را داراست جایگزین شدند.
یک بمب افکن متوسط () یک هواگرد بال ثابت از نوع بمب افکن است که می تواند بارهای تسلیحات متوسط را در فواصل محدوده ی عملیاتی متوسط جهت عملیات نظامی حمل کند. این بمب افکن ها متفاوت از بمب افکن سنگین و بمب افکن سبک هستند. این واژه پیش از و در دوران جنگ جهانی دوم بر اساس پارامترهای موتورهای هواگرد موجود استفاده شد. پس از آن دوران، این بمب افکن ها با هواگردهای توانمندتر و پیشرفته تر جایگزین گردیدند.
دورنیه پی ۲۵۶ یک هواگرد از نوع جنگنده شبانه ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. در مجموع، تعداد صفر فروند از این هواگرد ساخته شد.
زپلین-لیندائو آر اس ۲ یک هواگرد از نوع هواگرد گشت دریایی و قایق پرنده ساخت شرکت لوفت شیفباو زپلین در آلمان است. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، کلاود دورنیر مهندس آلمانی بود.
دورنیه دو جی یک هواگرد از نوع قایق پرنده ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو جی نخستین پروازش را در ۶ نوامبر ۱۹۲۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۲۳ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد بیش از ۲۵۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دورنیه دو ۱۸ یک هواگرد از نوع قایق پرنده ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود که به صورت غیرنظامی برای "لوفت هانزا" و نظامی برای "لوفت وافه" خدمت کرد. طراحی و تولید. شرکت هواپیماسازی دورنیه هواگرد دو ۱۸ را به عنوان جایگزینی برای قایق پرنده دو ۱۵ "وال" برای مقاصد نظامی و غیرنظامی طراحی کرد. کار بر روی چهار پیش نمونه اولیه اوایل سال ۱۹۳۴ آغاز شد. دو ۱۸ همان پیکربندی پایه دو ۱۵ با بدنه دو پله ای معمول دورنیه، را داشت. پله پشتی به سکان آب منتهی می شد. بدنه از هفت قسمت ضدآب تشکیل می گشت که اگر هر دو قسمتی از آن ها نیز پرآب می گردید هواگرد نه غرق می شد و نه ثبات خود را از دست می داد. باله های بخش بندی شده ثبات هواگرد روی آب را تأمین می کرد و در هوا بر نیروی برآر می افزود. هواگرد دارای سکان آب دوگانه و برآافزای رادیاتور قابل تنظیم تولید بود. دو ۱۸ یک اتاقک سر پوشیده داشت که خلبان و کمک خلبان را در کنار یک دیگر در جلو و بیسیم چی و ناوبر را در پشت آن ها در خود جای می داد. یک قسمت در پله پشتی فضایی برای تیربارچی دم بود. یک جایگاه سر باز نیز برای یک مسلسل دیگر در جلوی دماغه وجود داشت. دو محفظه بمب نوع ایی تی سی ۵۰ برای حمل یک
جفت بمب ۵۰ کیلوگرمی زیر بال راست قرار داشت. در نمونه اولیه دو موتور دوزمانه ۶ سیلندر اشتعال تراکمی یومو ۲۰۵ هر یک با توان ۶۰۰ اسب بخار (۴۴۷ کیلووات) هنگام برخاستن، به صورت پشت سر هم بر فراز پیکربندی بال بالای هواگرد قرار داشتند. پیش نمونه نخست تحت عنوان دو ۱۸آ روز ۱۵ مارس سال ۱۹۳۵ به پرواز درآمد. پیش نمونه دوم با عنوان دو ۱۸ب یک پیش نمونه خط تولید مدل دو ۱۸دی بود. پیش نمونه دو ۱۸دی دومین هواگرد به پرواز درآمده و نخستین هواگرد نظامی این نوع بود. تولید هواگردهای نظامی ابتدا در کارخانه فریدریشسهافن خود شرکت دورنیه و سپس، با افزایش تولید هواگردهای دو ۱۷، در کارخانه های آینسواردن و نوردنهام شرکت وزر تولید گردیدند. نیاز به بهبود عملکرد هواگرد منجر به تولید مدل های دو ۱۸دی-۲ و دو ۱۸دی-۳ با اندکی تغییرات در تجهیزات شد. در مدل دو۱۸گه-۱ از موتور ارتقا یافته یومو ۲۰۵دی با ۸۸۰ اسب (۶۵۶ کیلووات) بخار توان استفاده شد. با بهبودهای آیرودینامیکی از جمله دماغه تیزتر، هواگرد عملکرد هر چه بهتری یافت. با به کارگیری تقویت کننده های راکتی "اِر-گِرِت" برخاست هواگرد یاری می شد. تسلیحات دفاعی هم بهبود یافت که در آن یک مسلسل ۱۳ میلی مت
ری ام گه ۱۳۱ در جایگاه رو باز دماغه و یک توپ خودکار ۲۰ میلی متری ام گه ۱۵۱ در یک برجک الکتریکی در پله پشتی بدنه استفاده شد. مدل دو ۱۸ها-۱ یک هواگرد آموزشی غیر مسلح بود. از این دو مدل مجموعا ۷۱ هواگرد تحویل "لوفت وافه" شد تا این که تولید اوایل تابستان سال ۱۹۴۰ متوقف گشت. مدل دو ۱۸اِن مخصوص عملیات نجات هوایی بود. بسیاری از هواگردهای مدل دو ۱۸گه به مدل دو ۱۸ان تبدیل شدند. تاریخچه عملیاتی. پیش نمونه نخست و سوم و دو هواگرد اولیه دیگر از سال ۱۹۳۵ در خطوط هوایی لوفت هانزا خدمت کردند. این چهار هواگرد تحت عنوان دو ۱۸ایی چندین رکورد پرواز برد بلند را شکستند. از این هواگردها در مسیر اقیانوس اطلس جنوبی استفاده شد. بیشتر هواگردهای دو ۱۸ تولید شده به خدمت نظامی تعلق گرفتند. این هواگردها غالبا از مدل دو ۱۸دی بودند. تحویل هواگردهای نظامی دو ۱۸ به "لوفت وافه" از سال ۱۹۳۶ آغاز شد. تا سال ۱۹۳۹ پنج اسکادران از این هواگردها تشکیل گردید. به هر صورت در این زمان دیگر با توجه به عملکرد نسبتاً ضعیف و تسلیحات دفاعی محدود آن، دو ۱۸ منسوخ به حساب می آمد. از مدل دو۱۸گه-۱ در کنار مدل دو ۱۸دی استفاده شد. مدل دو ۱۸دی بعدا در وظایف نجات هوایی
به کارگرفته شد. آخرین هواگردهای مدل دو ۱۸گه-۱ ماه اوت سال ۱۹۴۱ از کاربرد عملیاتی در گروه های ۴۰۶ و ۹۰۶ ساحلی در نروژ عقب کشیده شد. بسیاری از آن ها با تغییر به مدل دو ۱۸ان-۱ در نقش نجات هوایی به خدمت ادامه دادند. مشخصات فنی. "دو ۱۸گه-۱":
دورنیه دو ۲۷ یک هواگرد از نوع نشست و برخاست کوتاه و هواگرد چندمنظوره ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۲۷ نخستین پروازش را در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۶۲۸ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دورنیه دو ۱۹ یک هواگرد از نوع بمب افکن سنگین ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۱۹ نخستین پروازش را در ۲۸ اکتبر ۱۹۳۶ میلادی انجام داد. برنامه ساخت این هواگرد در نهایت لغو گردید. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دورنیه دو ۲۶ یک قایق پرنده باری و شناسایی ساخت شرکت دورنیه فلوکتسویک ورکه در آلمان بود. این هواگرد نخستین پرواز خود را روز ۲۱ مه سال ۱۹۳۸ انجام داد. در مجموع تنها ۶ فروند از دو ۲۶ تولید شد. طراحی و توسعه. هواگرد تمام فلزی دورنیه دو ۲۶ با چهار سرنشین و قابلیت حمل ۵۰۰ کیلوگرم محموله جهت امور پستی از لیسبون تا نیویورک با گذر از اقیانوس اطلس طراحی گردید. دو جفت عقبی موتورهای یونکرس یومو ۲۰۵ در حالتی غیر معمول هنگام برخاستن ۱۰ درجه به بالا کج می شدند تا ملخ های آن ها به زمبن برخورد نکند. دویچه لوفت هانزا سال ۱۹۳۷ سه فروند دو ۲۶ با پوسته مقاوم جهت پرتاب از منجیق از روی کشتی های پشتیبانی سفارش داد. نخستین فروند روز ۲۱ مه سال ۱۹۳۸ به پرواز درآمد. دو فروند دیگر (فا۱ و فا۲) پیش از آغاز جنگ جهانی دوم تکمیل شدند و تحت عنوان دو ۲۶آ به این خط هوایی تحویل گردیدند . هدف از فا۳ استفاده به عنوان پیش نمونه دو ۲۶ب با یک اتاقک برای ۴ مسافر و هدف از فا۴، فا۵ و فا۶ استفاده به عنوان پیش نمونه دو ۲۶سی با یک اتاقک برای ۶ مسافر بود. با این وجود، با آغاز جنگ هر چهار هواگرد با عنوان دو ۲۶دی-۰ پس از تکمیل به لوفت وافه سپرده شدند. این هواگ
ردها دارای سه مسلسل ام گه ۱۵ دو مورد در اطراف بدنه و سومی در جایگاهی ضد آب در دم بودند. یک توپ خودکار ام گه ۱۵۱ب نیز در دماغه هواگرد تعبیه شده بود. تاریخچه عملیاتی. دورنیه دو ۲۶ هیچگاه در مقصود اولیه خود در پرواز بر فراز اقیانوس اطلس شمالی به کار برده نشد و تنها ۱۸ بار از اقیانوس اطلس جنوبی گذر کرد. فا۲ و هواگردهای دو ۲۶دی در وظایف ترابری و شناسایی دریایی در لوفت وافه مورد استفاده قرار گرفتند. یگان به کاربرنده این هواگردها در نبرد نروژ حضور یافت و اقدام به ترابری نیرو و تدارکات نمود. دو فروند از آن ها ۲۸ مه سال ۱۹۴۰ توسط جنگنده های نیروی هوایی بریتانیا ساقط گشتند. یکی این دو هواگرد موفق به فرود اضطراری شد اما به غنیمت نیروهای نروژی درآمد. سه فروند دیگر تا پایان نبرد به فعالیت ترابری ادامه دادند. این هواگردها از خط مقدم عقب کشیده شده و در ماموریت های ارتباطی به کار گرفته شدند. در نهایت دشواری در تأمین قطعات یدکی موجب کنار نهاده شدن آن ها گشت.
دورنیه دو ۱۱ یک هواگرد از نوع بمب افکن متوسط ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۱۱ نخستین پروازش را در ۷ مه ۱۹۳۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال 1932 میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۳۷۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دورنیه دو ۲۲ یک هواگرد آب نشین تک باله تک موتوره ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود. این هواگرد برای صادرات خارجی طراحی و به کشورهای چون فنلاند، یونان و یوگسلاوی فروخته شد. طراحی. شرکت تابعه دورنیه در سوئیس مستقر در آلتنهایم دو ۲۲ را سال ۱۹۳۴ به عنوان هواگرد آب نشین اژدرافکن و شناسایی طراحی و دو پیش نمونه از آن تولید کرد. این هواگرد مورد خواست "لوفت وافه" قرار نگرفت و تولیدات تنها برای صادرات بودند. لاتویا، یونان و یوگسلاوی آن را خریداری کردند. در جریان تهاجم آلمان به یوگسلاوی در ماه آوریل سال ۱۹۴۱، چهار فروند از این هواگردها به مصر گریختند و در دست متفقین به عملیات در مدیترانه پرداختند. گونه خشکی پایه دو ۲۲ نیز طراحی شد. مشخصات فنی. "دو ۲۲":
فیرچایلد دورنیه ۳۲۸جت یک هواگرد از نوع هواپیمای مسافربری ساخت شرکت فیرچایلد ایرکرفت در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۳۲۸ جت نخستین پروازش را در ۲۰ ژانویه ۱۹۹۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۱۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است. مشخصات. دورنیه ۳۲۸جت دارای دو موتور توربوفن در زیر دو بال است.
دورنیه دو ۲۱۵ یکبمب افکن سبک و جنگنده شبانه ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان بود. دو ۲۱۵ نخستین پروازش را در ۱۹۳۸ انجام داد. طراح این هواگرد کلاود دورنیر، مهندس آلمانی بود. طراحی و تولید. دورنیه دو ۲۱۵ مدل صادراتی دورنیه دو ۱۷ به حساب می آمد. در این مدل از دو موتور خطی دایملر-بنتس دی ب ۶۰۱ با توان ۱۱۰۰ اسب بخار استفاده گردید. یوگسلاوی قصد خرید این هواگرد را داشت اما تنها یک قرارداد با سوئد برای ۱۸ فروند دو ۲۱۵آ-۱ در پاییز سال ۱۹۳۹ بسته شد. به هر صورت پیش از تحویل جنگ جهانی دوم آغاز گشت و هواگردهای از پیش از تولید شده با نصب دوربین های اِر. ب. ۲۰/۳۰ و اِر. ب. ۵۰/۳۰ به مدل شناسایی دو ۲۱۵ب تغییر یافتند تا توسط "لوفت وافه" مورد استفاده قرار گیرند. طبق توافق دو فروند از این هواگردها اوایل سال ۱۹۴۰ به شوروی فرستاده شد. آخرین مدل دو ۲۱۵ب-۵ نام گرفت که با رادار "لیختن اشتاین" و یک توپ خودکار در دماغه نوعی جنگنده شبانه بود. مجموعاً ۱۰۱ فروند از مدل دو ۲۱۵ب-۵ تولید شد. تاریخچه عملیاتی. با وجود امکان به کارگیری در نقش بمب افکن، از دو ۲۱۵ برای ماموریت های برد بلند عکس برداری شناسایی استفاده شد.
دورنیه دو ۲۳ یک بمب افکن متوسط ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود. این هواگرد نخستین پروازش را در سال ۱۹۳۴ انجام داد. در مجموع ۲۸۲ فروند از این هواگرد تولید شد. طراحی و ساخت. دورنیه دو ۲۳ نسخه ای بهبود یافته از دورنیه دو ۱۱ که در سال ۱۹۳۱ طراحی شده بود، به حساب می آمد. دو موتور خنک شونده با مایع ب ام و ۶ با توان ۷۵۰ اسب بخار پایاسیر متوسط ۲۵۹ کیلومتر بر ساعت را به دو ۲۳ می بخشید. برد هواگرد با حمل ۱۰۰۰ کیلوگرم بمب، به ۱۳۵۰ کیلومتر می رسید. سه جایگاه سر باز مسلسل ۷٫۹ میلی متری ام گه ۱۵ در دماغه، کف و سقف آن تعبیه شده بود. تاریخچه عملیاتی. نخستین آرایش های بمب افکن "لوفت وافه" از سال ۱۹۳۴ به دو ۲۳ تجهیز شدند. عمر عملیاتی این هواگرد کوتاه بود و بین سال های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ با یو ۸۶ و هائی ۱۱۱ جایگزین گشت.
دورنیه دو ۲۸ یک هواگرد از نوع نشست و برخاست کوتاه و هواگرد چندمنظوره ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۲۸ نخستین پروازش را در ۲۹ آوریل ۱۹۵۹ میلادی انجام داد.
دورنیه دو ۳۱ یک هواگرد از نوع عمودپرواز هواپیمای باری ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۳۱ نخستین پروازش را در ۱۰ فوریه ۱۹۶۷ میلادی انجام داد. برنامه ساخت این هواگرد در نهایت لغو گردید. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دورنیه دو ۳۱۷ یک هواگرد از نوع بمب افکن سنگین ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۳۱۷ نخستین پروازش را در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۶ فروند از این هواگرد ساخته شده است. مشخصات دو ۳۱۷. مشخصات عمومی مشخصات فنی تسلیحات مسلسل MG ۱۳۱ ۳ × ۱۳ میلی متر (۰٫۵۱۲ اینچ) در موقعیت های برجک بالایی، پشتی و شکمی عقب مسلسل ۲ × ۷٫۹۲ میلی متر (۰٫۳۱۲ اینچ) MG 81 در دماغه ۱ × ۱۵ میلی متر (۰٫۵۹۱ اینچ) توپ MG 151 در دماغه
دورنیه کومت خانواده ای از هواگردهای بال چتری تک موتوره از گونه مسافربری ساخت شرکت دورنیه در آلمان بودند که اوایل دهه ۱۹۲۰ طراحی شدند.
دورنیه دو آر یک هواگرد از نوع قایق پرنده هواپیمای مسافربری ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو آر نخستین پروازش را در سپتامبر ۱۹۲۶ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۹ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دورنیه دو ۱۰ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۱۰ نخستین پروازش را در ۲۴ جولای ۱۹۳۱ میلادی انجام داد.
دورنیه دو ۲۱۴ یک هواگرد از نوع قایق پرنده و حمل و نقل دوربرد ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. در مجموع، تعداد ۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دورنیه دو اوپسیلون یک هواگرد از نوع بمب افکن ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود. هواگرد دورنیه دو وای نخستین پروازش را در مارس ۱۹۳۰ انجام داد. در مجموع ۴ فروند از این هواگرد تولید شده است.
دورنیه دو ان یا بمب افکن سنگین گونه ۸۷ یک هواگرد تک باله دو موتوره نظامی بود که میانه دهه ۱۹۲۰ در شرکت دورنیه در آلمان طراحی و ۲۸ فروند از آن با مجوز توسط شرکت کاواساکی در امپراتوری ژاپن تولید شد. طراحی و خدمت. شرکت کاواساکی اوایل سال ۱۹۲۴ سفارشی از نیروی زمینی امپراتوری ژاپن برای یک بمب افکن شبانه تک باله تمام فلزی جدید برای جایگزینی بمب افکن های پیشین گونه ۱ و ۲ دریافت کرد. کاواساکی از شرکت آلمانی دورنیه برای طراحی و ساخت این گونه درخواست کمک کرد. تاکِزاکی توموکیچی، مدیر کل دپارتمان هواگردسازی کاواساکی به همراه پنج مهندس ژاپنی ماه مارس سال ۱۹۲۴ به آلمان رفت و دیداری از شرکت های دورنیه و ب ام و داشت. قراردادهای همکاری امضا شد و شرکت دورنیه هفت مهندس خود را به سرپرستی ریشارت فوگت به ژاپن فرستاد. کلاود دورنیه هم شخصاً برای هماهنگی های لازم بین دو شرکت به ژاپن رفت. به دستور نیروی زمینی امپراتوری ژاپن پروژه هواگرد که در ابتدا «دورنیه دو اِن» نام گرفت، فوق سری بود. کار طراحی هواگرد در کارخانه دورنیه در سوئیس انجام شد. کاواساکی دو پیش نمونه تولید کرد که نخستین مورد ماه ژانویه سال ۱۹۲۶ و دومی تابستان همان سال تکمیل
شد. در اثر تأخیر تولید موتور ب ام و ۶ در شرکت کاواساکی، پیش نمونه ها نیرومحرکه خود را از موتور نِیپیِر لایِن وارد شده از بریتانیا، می گرفتند. هواگرد پیکربندی دو موتوره تک باله بال چتری داشت. سازه آن تمام فلزی سراسر با پوسته تنش دار بود. شش خدمه شامل خلبان، کمک خلبان، بمب انداز/تیربارچی دماغه، ناوبر، بیسیم چی و مهندس/تیربارچی دم در آن قرار می گرفتند. نسخه تولید از دو موتور ب ام و ۶ با توان ۶۰۰ اسب بخار استفاده می کرد که پشت سرهم نصب می شدند و ملخ های دو تیغه چوبی را به چرخش درمی آوردند. تسلیحات دفاعی شامل سه مسلسل ۷٫۷ میلی متری در جایگاه های دماغه، سقف و پشت کف می شد. هواگرد همانند نسخه خشکی پایه قایق پرنده دورنیه وال بود که شرکت آلمانی به تازگی پدیدآورده بود. آزمایش ها نزدیک به یک سال ادامه داشت تا این که در نهایت هواگرد بهار سال ۱۹۲۷ رسماً با عنوان «بمب افکن سنگین گونه ۸۷» به خدمت نیروی زمینی امپراتوری ژاپن درآمد. تولید از سال ۱۹۲۸ تا سال ۱۹۳۲ ادامه داشت و در مجموع ۲۸ فروند (شامل دو پیش نمونه) تحویل نیروی زمینی امپراتوری ژاپن شد. شش تا نه فروند در زرادخانه توپخانه نیروی زمینی در آتسوتا در ناگویا تولید شد. ا
ین نخستین بمب افکن ژاپنی بود که می توانست یک تن بمب حمل کند. اوایل دوره خدمت مشکلاتی در زمینه توان، استحکام ساختاری و پایداری هواگرد بروز کرد. با وجود این کاستی ها، بمب افکن سنگین گونه ۸۷ هواگرد اصلی نیروی بمب افکن سنگین به حساب می آمد و بدون صورت گرفتن تغییر چشم گیری در آن خدمت کرد. این گونه نخستین بمب افکنی بود که از سال ۱۹۲۷ در هاماماتسو، پایگاه اصلی بمب افکن های ژاپنی مستقر شد. تعدادی از این بمب افکن ها هم در کاگامیگاهارا و تاچیکاوا بودند. در جریان حوادث منچوری یک اسکادران از بمب افکن های سنگین گونه ۸۷ به شکل آزمایشی برای مدت کوتاهی در این کارزار به کار گرفته شد. این گونه با وجود این که در زمان خود پیشرفت بزرگی برای نیروی زمینی به حساب می آمد اما بیش از حد کند بود و مورد علاقه خدمه نبود.
دورنیه دو ۳۲ یک هواگرد از نوع بالگرد فوق سبک ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۳۲ نخستین پروازش را در ۲۹ ژوئن ۱۹۶۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دورنیه لیبل یک هواگرد از نوع قایق پرنده ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه لیبل نخستین پروازش را در ۱۶ اوت ۱۹۲۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، کلاود دورنیر مهندس آلمانی بود.
دورنیه دو ۱۲ یک هواگرد از نوع قایق پرنده ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۱۲ نخستین پروازش را در ۲۳ ژوئن ۱۹۳۲ میلادی انجام داد.
دورنیه دو ۱۳ یک هواگرد از نوع بمب افکن ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است.
دورنیه دو اچ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو اچ نخستین پروازش را در ۱۹۲۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد پنج فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، کلاود دورنیر مهندس آلمانی بود.
فیرچایلد دورنیه خانواده ۷۲۸ یک هواگرد از نوع هواپیمای مسافربری ساخت شرکت فیرچایلد ایرکرفت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. برنامه ساخت این هواگرد در نهایت لغو گردید. در مجموع، تعداد 3 پیش نمونه فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دورنیه دو ۲۹ یک هواگرد از نوع هواگرد آزمایشی ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۲۹ نخستین پروازش را در ۱۲ دسامبر ۱۹۵۸ میلادی انجام داد.
دورنیه دو ۶۳۵ یک هواگرد از نوع شناسایی دوربرد ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. این هواگرد در سال ۱۹۴۴ میلادی رسماً معرفی گردید. برنامه ساخت این هواگرد در نهایت لغو گردید. در مجموع، تعداد ۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، هاینریش هرتل مهندس آلمانی بود.
دورنیه دو کی یک هواگرد از نوع هواپیمای مسافربری ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو کی نخستین پروازش را در ۷ مه ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، کلاود دورنیر مهندس آلمانی بود.
دورنیه اس-ری ۰۰۷ یک هواگرد از نوع هواگرد آبی خاکی دوسرنشیته ساخت شرکت دورنیه در آلمان است. هواگرد دورنیه اس-ری ۰۰۷ نخستین پروازش را در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۷ میلادی انجام داد. طراح این هواگرد، ارن دورنیه مهندس آلمانی بود.
دورنیه سی استار یک هواگرد از نوع هواپیمای آبی خاکی ساخت شرکت دورنیه در آلمان است. هواگرد دورنیه سی استار نخستین پروازش را در ۱۷ اوت ۱۹۸۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، کلاودیوس دورنیه مهندس آلمانی بود.
دورنیه دو ۱۳۲ یک هواگرد از نوع هواگرد چندمنظوره و بالگرد ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. برنامه اصلی ساخت این هواگرد در نهایت لغو گردید. مهندسان و کارشناسان اعتقاد داشتند که آلمان از لحاظ فناوری هوایی و هلیکوپتر بی نیاز است، یکی از دلایل اصلی لغو نسبتاً سریع ادامه ساخت و تولید آن همین بود. بالگرد دورنیه دو ۱۳۲ از نوع معمولی و رایج بالگردها محسوب می شد. چندین گونه از معایب بسیار بارز آن سرعت کم، عدم توانایی و کارکرد مناسب در مناطق کوهستانی و بارانی، ظرفیت کم، شناسایی شدن سریع، سیستم های هواپیمایی قدیمی و طول زیاد بال های گردش آن بود! این هوانورد فقط در یک طرح ساخته شده بود که عمدتاً سفید رنگ با حاشیه، پایه های فرود و بال های قرمز است. جلوی آن از شیشه دوجداره مقاوم با نسبت بالا بود. • تعاریف کلی. Dornier Do 132 یا دورنیه دو ۱۳۲ یک دستگاه هلیکوپتر در حال توسعه در آلمان در اواخر دهه ۱۹۶۰ بود. در حالی که این طرح یک طرح معمولی غلاف و بوم بود، سیستم پیشرانه غیرعادی بود، زیرا از یک موتور توربین استفاده می کرد، نه برای به حرکت درآوردن مستقیم روتور، بلکه برای ارائه منبعی از گاز داغ که از طریق شفت روتور تغذ
یه می شد. تیغه ها، از طریق نوک جت ها خارج می شوند. هدف کاهش حداکثری وزن و پیچیدگی مکانیکی یک گیربکس و یک سیستم ضد گشتاور برای دم بود. این سیستم موتور تحت آزمایش های استاتیکی گسترده قرار گرفت در حالی که یک ماکت با اندازه کامل برای اثبات آیرودینامیک در یک تونل باد ساخته شد. با این حال، در نهایت، این برنامه در سال ۱۹۷۱ قبل از اینکه یک نمونه اولیه ساخته شود لغو شد. مشخصات (طبق طراحی). •خصوصیات عمومی
دورنیه دو ۲۱۲ یک هواگرد از نوع قایق پرنده ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۲۱۲ نخستین پروازش را در اوت ۱۹۴۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دورنیه دو پی یک هواگرد از نوع بمب افکن سنگین ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو پی نخستین پروازش را در ۳۱ مارس ۱۹۳۰ میلادی انجام داد.
دورنیه دلفین یک هواگرد از نوع قایق پرنده تجاری ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دلفین نخستین پروازش را در ۱۹۲۰ میلادی انجام داد.
دورنیه دو ۱۴ یک هواگرد از نوع هواپیمای دریایی آزمایشی ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک ورک در آلمان است.