Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دید. نظریه میدان های کوانتمی به فرمول بندی پیچیده تر از مکانیک کوانتمی منجر شد که این موارد از جمله آن است: در بخشی دیگر فون نویمان اندازه گیری در مکانیک کوانتومی را مطرح کرد که به مفهوم فروریزش تابع موج باز می گشت و سوالات فلسفی زیادی را آغاز کرد که «مساله اندازه گیری» یک محل فعال پژوهش گردید و فرمول بندی های جدید مکانیک کوانتم را به وجود آورد. در نهایت چندتن از بنیان گذاران نظریه کوانتم (منجمله اینشتین و شرودینگر) با موارد فلسفی مکانیک کوانتم راضی نبودند و به طور خاص اینشتین مکانیک کوانتم را ناکامل می دانست که وی را تشویق کرد که پژوهش هایی در زمینه نظریه های متغیر-پنهان انجام دهد. مساله متغیر پنهان با کمک نورشناخت کوانتومی به یک مشکل تجربی تبدیل شده است. ساختار ریاضی مکانیک کوانتم. یک سامانه فیزیکی معمولاً با سه مشخصه توصیف می شود: حالت کوانتومی; مشاهده پذیرها، و دینامیک (یا قوانین تکامل زمانی) یا به طور عمومی تر گروهی از تقارن های فیزیکی. یک توصیف کلاسیک به طور ساده ای معمولاً از طریق مدل فضای فاز مکانیک آن قابل دریافت است: حالت ها نقاطی در منیفلد فضای فاز هستند، مشاهده پذیرها توابع با مقادیر حقیقی آن هستن
د. تکامل زمانی با یک گروه تبدیلی با یک پارامتر در فضای فاز توصیف می شوند. یک توصیف کوانتمی شامل یک فضای هیلبرت از حالت ها است، مشاهده پذیرها عملگرهای خودالحاقی در فضای حالت ها هستند، تکامل زمانی از طریق یک گروه یک پارامتری تبدیل یکانی در فضای هیلبرت حالت ها هستند. انگاره های مکانیک کوانتم. خلاصه فرمول بندی زیر عملاً به اصول دیراک-فون نویمان باز می گردند. یک شخص می تواند با استفاده از این اصول اصل عدم قطعیت هایزنبرگ را نشان داده و ثابت کند. تصاویر دینامیک. تکامل زمانی یک حالت توسط یک تابع مشتق پذیر نسبت به اعداد حقیقی , بیانگر زمان نسبت به فضای هیلبرت حالت های سیستم داده می شود. این نگاشت به شکل یک معادله دیفرانسیل نمایش داده می شود: اگر بیانگر حالت سیستم در هر زمان باشد، معادله شرودینگر زیر صادق است: که یک عملگر خودالحاقی است و هامیلتونین نامیده می شود, پایه عدد مختلط و ثابت کاهیده پلانک است. به عنوان یک مشاهده پذیر, به مجموع انرژی سامانه مرتبط است. اسپین. علاوه بر دیگر خصوصیات ذره ها، آن ها خصوصیتی ذاتی به نام اسپین, یک "تکانه زاویه ای ذاتی" دارند. برخلاف نام، اسپین به این معنی نیست که ذرات حول محوری می چرخن
د (اسپین در زبان انگلیسی به معنی چرخیدن است). اسپین مکانیک کوانتمی هیچ معادلی در فیزیک کلاسیک ندارد. برای بیان اسپین، یک تابع موج بدون اسپین در موقعیت و زمان به عنوان متغیرهایی پیوسته به شکل روبه رو بیان می شود: , برای بیان حالت اسپین دار آن، متغیر گسسته ای برای اسپین اضافه می شود: , که حاوی مقادیر است; وضعیت یک ذره با اسپین توسط یک اسپینور تابع موج مختلط توصیف می شود. دو نوع از ذرات با تفاوت فاحش رفتاری بوزون ها که اسپین صحیح () دارند و فرمیون ها که اسپین نیمه صحیح () دارند هستند. فهرست ابزارهای ریاضی. بخشی از فولکلور این موضوع در کتاب مهم ریاضی فیزیک با نام «روش های ریاضی فیزیک» نوشته ریچارد کورانت که جمع آوری کلاس های دانشگاهی داوید هیلبرت در دانشگاه گوتینگن است، وجود دارد. این کتاب ابتدا توسط فیزیک دانان به عنوان نامهم تلقی شد تا اینکه معادله شرودینگر مطرح گردید که در آن زمان دیدند ساختار ریاضی آن از قبل وجود دارد. همچنین گفته می شود که هایزنبرگ با هیلبرت در مکانیک ماتریسی اش صحبت کرده بود و هیلبرت از تجربه به وی گفته بود که ماتریس های بی نهایت بعدی از معادلات دیفرانسیل مشتق شده اند که هایزنبرگ آن را نادی
ده گرفت و همین باعث از دست رفتن فرصت وحدت نظریه هایزنبرگ با نظریه ویل و دیراک در سال های بعد شد. ریشه این بحث ها هرچه باشد، ریاضیات این نظریه پخته بود در صورتی که فیزیک آن کاملاً جدید بود. ابزارهای اصلی شامل:
حسین تکبعلی زاده متهم ردیف اول آتش سوزی سینما رکس آبادان بود. او در شب ۲۸ مرداد ۱۳۵۷ و در حین نمایش فیلم گوزنها به همراه سه نفر دیگر (سیدیداالله محمدپور حسینی ملقب به زاغی، فلاح محمدی و فرج الله برزه کار) در سینما رکس حاضر شده و با پاشیدن تینر به قسمت هایی از دیوار راهروی خروجی سینما، آنجا را به آتش کشیدند که چند صد نفر به همین دلیل کشته شدند. از این چهار نفر، فقط حسین زنده ماند و بقیه، در آتشی که خود آنها آن را ایجاد کرده بودند کشته شدند. (جسد فلاح هیچگاه پیدا نشد). تکبعلی زاده قبل از پیروزی انقلاب به همین اتهام دستگیر شد، اما در سال ۱۳۵۹ محاکمه گردید. تکبعلی زاده در بازجویی های خود در دادگاهی که به ریاست سید حسین موسوی تبریزی در ۵۰ ساعت محاکمه در ۲۰ جلسه، و طی مدت ۳ روز، برگزار شده بود، اقرار کرد که عامل جنایت او و دوتن از دوستانش به نام های سیدیداالله وحمدپور حسینی (ملقب به زاغی) و فلاح محمدی و شخصی به نام فرج الله برزه کار بوده اند که پس از آتش سوزی فلاح مفقود شد و جسد او هیچگاه پیدا نشد. او در نامه ای خطاب به سید روح الله خمینی، درخواست کرده بود که این اتهام از او رفع شود. سرانجام در دادگاه، محکوم و در ت
اریخ پنج شنبه ۱۳ شهریور ماه ۱۳۵۹ ساعت دو بامداد تیرباران شد .جسد تکبعلی زاده در همان آرامستانی که کشته شدگان سینما رکس دفن شده اند به خاک سپرده شده است! (بر اساس تصاویر و فیلمهای مستندی به نام سینما رکس به نویسندگی و کارگردانی میترا مهتریان و صادق دهقان - تولید ۱۳۹۹) در آتش سوزی سینما رکس آبادان انقلابیون، ساواک را متهم کردند و سید روح الله خمینی واقعه سینما رکس را «شاهکار بزرگ شاه برای بدنام کردن انقلاب» خواند. پس از پیروزی انقلاب، شواهدی از سوی تکبعلی زاده، متهم ردیف اول واقعه ارائه شد که نشان می داد، آتش سوزی سینما رکس کار دولتِ وقت و ساواک نبوده است و بنا به فتوای رهبران انقلابیون و به طور مشخص پسر خمینی اتفاق افتاده است. در شهریور ۱۳۵۹ دادگاه ویژه سینما رکس زیر نظر قاضی «سید حسین موسوی تبریزی» در حالی برگزار شد که متهمان این پرونده از حق وکیل برخوردار نبودند. دادگاه ویژه پس از ۱۴ روز بکار خود پایان داد. در جریان محاکمات مشخص شد که تکبعلی زاده که فردی معتاد و بیکار بود، هیچ وابستگی به رژیم شاه نداشته و بنا به تحریکات رهبران انقلابیون مخالف دست به چنین عملی زده است. تکبعلی زاده به صراحت در جریان دادگاه اقر
ار به انقلابی بودن و انتحاری بودن این اتفاق نمود تا جایی که گفت همه عوامل پیش از اقدام شهادتین خوانده و از یکدیگر حلالیت طلبیده بودند. به همراه تکبعلی زاده افراد زیر نیز اعدام شدند: سروان منوچهر بهمنی (سروان شهربانی آبادان)، علی نادری (صاحب سینما رکس)، اسفندیار رمضانی دهاقانی (مدیر داخلی سینما رکس)، سرهنگ سیاووش امینی آل آقا (رئیس سابق اطلاعات شهربانی آبادان) و فرج الله مجتهدی (کارمند ساواک). در ادبیات. حسین تکبعلی زاده الهام بخش شخصیت هایی با نماد افراط گرایی مذهبی در تئاتر و ادبیات داستانی ایران بوده است. پرویز صیاد در نمایش «"محاکمه سینما رکس"» شخصیت او را محور ماجرا قرار داده است. نقش تکبعلی زاده در این نمایش را علی پورتاش بازی کرده است. این شخصیت در رمان «"شریک جرم"» نوشته جعفر مدرس صادقی هم حضوری پررنگ دارد. در این رمان دو شخصیت اصلی با نام های حسین و کسرا حضور دارند که به ماجرای سینما رکس مرتبطند و در ادامه داستان رابطه عجیب میان این دو شخصیت برملا می شود.
داراتومومَب () یک داروی ضد سرطان است. این دارو به CD38 متصل می شود که تعدادشان، در سلول های سرطانی مولتیپل میلوما افزایش یافته است. داراتومومب ابتدا توسط شرکت دارویی دانمارکی جنماب ساخته شد و امروزه شرکت جانسن بیوتک امتیاز بازاریابی و فروش آن را در دست دارد. در سال ۲۰۱۳ میلادی، این دارو، یک درمانِ چشمگیر برای مولتیپل میلوما اعلام شد و برای درمان برخی دیگر از انواع لنفوم غیرهوچکین نظیر «لنفوم منتشر سلول B بزرگ»، «لنفوم فولیکولار» و «لنفوم سلول منتل» هم بکار گرفته می شود. موارد استفاده. سازمان غذا و داروی آمریکا در نوامبر ۲۰۱۵ میلادی این دارو را جهت درمانِ بیماران مبتلا به مولتیپل میلومایی که دست کم ۳ بار پیش از آن درمان شده اند، مورد پذیرش قرار داد. در ماه مه ۲۰۱۶ آژانش دارویی اروپا نیز آن را به طور مشروط برای درمان مولتیپل میلوما پذیرفت. در نوامبر ۲۰۱۶، سازمان غذا و داروی آمریکا داراتومومَب را در ترکیب به بورتزومیب و دگزامتازون جهت درمان بیماران مبتلا به مولتیپل میلومایی که یک بار پیش از آن درمان شده اند، تأیید کرد. کمیسیون اروپا اجازهٔ بازاریابی آنرا در ۲۰ مه ۲۰۱۶ صادر کرد. در اتحادیه اروپا، بورتزومیب به تنه
ایی یا در ترکیب با داروهای دیگر، جهت درمان مبتلایان به مولتیپل میلومای عودکننده یا مقاوم به درمان که قبلاً با بازدارندهٔ پروتئازوم و یک داروی تعدیل کنندهٔ سیستم ایمنی درمان شده و نشانه هایی از پیشرفت بیماری از خود نشان داده اند، بکار می رود. تداخلات مهم. تداخل در آزمایش های سازگاری خون. داراتومومب به CD38 متصل می شود که بر روی سطح گلبول های قرمز انسان موجود است. این موضوع موجب اختلال در آزمایش های آنتی بادی مهم سطحی در تعیین گروه خونی می شود. در نتیجه شایسته است که تمامی بیماران قبل از دریافت این دارو، تحت یک بررسی و آزمایش آنتی ژن های سطحی گلبول قرمز و آنتی بادی های خونی قرار گیرند تا در صورت نیاز به تزریق خون در آینده، دچار مشکلِ تعیین نوع خون نشوند. تداخل در آزمایش های فلو سایتومتری. این دارو همچنین در ارزیابی های فلو سایتومتری برای مولتیپل میلوما تداخل ایجاد می کند به نحوی که به نظر می رسد پلاسماسل موجود نیست.
تافامیدیس () دارویی است که برای تسکین علائم بیماری «پلی نوروپاتی خانوادگی آمیلوئید» (FAP) بکار می رود. این بیماری که با نامِ «آمیلوئیدوز خانوادگی ترانس تیرتین» هم شناخته می شود، نوعی بیماری نادر و تخریبی اعصاب است که بالقوه کشنده است. تافامیدیس در نوامبر ۲۰۱۱ توسط آژانس دارویی اروپا و در سپتامبر ۲۰۱۳ توسط آژانس داروها و تجهیزات پزشکی ژاپن مورد تأیید قرار گرفت. این دارو که یک ملحِ مگلومین است در یک کارآزمایی بالینی ۱۸ ماهٔ فاز ۲ و ۳ و یک پژوهش تکمیلی ۱۲ ماهه ثابت کرد که پیشرفت این بیماری را کُند می کند. تافامیدیس با دوز ۲۰ میلی گرم در روز، در بیماران بالغ مبتلا به مراحل اولیهٔ بیماری (مرحله ۱) بکار می رود. مکانیسم عمل تافامیدیس، ایجاد ثبات کینتیک در فُرم تترامری پروتئین ترانس تیرتین است.
بازی های جهانی سوارکاری اف ئی آی مسابقات اصلی قهرمانی بین المللی در ورزش سوارکاری است که تحت نظارت فدراسیون جهانی سوارکاری (مخفف:اف ئی آی) انجام می پذیرد. این بازی ها هر چهار سال یکبار برگزار می شود؛ که از سال ۱۹۹۰ در نیمهٔ بین هر المپیک تابستانی انجام می گیرد. پیش از آن هر یک از رشته های انفرادی سوارکاری به صورت مجزا و در کشورهای گوناگون برگزار می شد. بازیهای جهانی سوارکاری جدید به مدت دو هفته به طول می انجامد و به مانند المپیک در بین کشورهای مختلف جهان میزبانی تغییر می کند. روند رقابتهای انتخابی سوارکارها و اسبهایشان بسیار سخت و دقیق است. هر یک از کشورهای مشارکت کننده بهترین های خود را در قالب تیم هایی جهت نمایندگی کشورشان به این رقابتها و متناسب با هر یک از رشته های سوارکاری می فرستند. در بازیهای سال ۲۰۱۰ میلادی ۵۷ کشور توسط ۸۰۰ سوارکار به همراه اسبهایشان نمایندگی می شدند. تعداد رشته های موجود در بازیهای جهانی سوارکاری به هشت رشته از ده رشتهٔ فدراسیون سوارکاری گسترش یافته است. این رشته ها شامل ارابه رانی، درساژ، سوارکاری استقامت و سوارکاری رویداد، سوارکاری معلولین، رینینگ ،پرش با اسب و سوارکاری والتینگ می
شوند. دو رشتهٔ باقی ماندههورسبال و تنت پگینگهستند؛ که همچنان به طور مستقل از این بازیها برگزار می شوند. تعداد مدال های هر کشور در بازیهای جهانی سوارکاری. تاریخچهٔ تعداد مدال های هر کشور در بازیهای جهانی سوارکاری (تا سال ۲۰۱۴) به شرح زیر است:
شیخ بدرالدین محمود بن اسرائیل بن عبدالعزیز (۱۳۵۹–۱۴۲۰)، (به ترکی استانبولی: Şeyh Bedreddin، به ترکی عثمانی: شیخ بدرالدین) یک صوفی، عارف، دانشمند و انقلابی اهل عثمانی بود. او به واسطهٔ نقش پررنگ اش در شورش ۱۴۱۶ علیه دولت علیهٔ عثمانی شهرت دارد که در طی آن او و مریدانش علیه اقتدار سلطان محمد یکم و دولت عثمانی شورش سختی به راه انداختند. اوایل زندگی. از آنجا که زندگی بدرالدین دستمایهٔ افسانه ها و فولکلور بوده است، در رابطه با سالیان آغازین زندگی او اختلاف نظر وجود دارد. او در سال ۱۳۵۹ در شهر سیماونا (کیپرینوس) در نزدیکی ادرنه به دنیا آمد. پدرش قاضی شهر و مادرش دختر یک فرماندهٔ قلعهٔ بیزانسی اهل یونان بود. در واقع بدرالدین یک دورگه از پدری مسلمان و مادری مسیحی بود و همین مسئله هم بعدها در عقاید و باورهای تلفیقی او نقش زیادی ایفا کرد. جمال کافادار پژوهشگر اهل ترکیه استدلال می کند که قاضی بودن پدری او هم می تواند در تعهد او به همزیستی مذهبی تأثیرگذار بوده باشد. او در سنین جوانی در جنگ های عثمانی به عنوان قاضی فعالیت می کرد که به او تجربهٔ کافی در رابطه با فقاهت را داد که او می بایست با آن به اندازهٔ کافی آشنا می شد.
بدرالدین در خلال تحصیلاتش به مناطقی بسیار دورتر از زادگاهش تراکیه مسافرت کرد و با فرهنگ های مختلفی آشنا شد. او در قونیه و سپس در قاهره که پایتخت سلطنت مملوک مصر بود به تحصیل الهیات پرداخت. پس از آن به اردبیل در آذربایجان ایران قرار دارد مسافرت کرد. اردبیل در آن زمان تحت حاکمیت تیموریان بود و زادگاه سلسلهٔ صوفی مسلک صفویان نیز به شمار می رفت. بدرالدین که از هنجارهای مذهبی عثمانی دور شده بود و گرداگرد او را تصوف فراگرفته بود، در بهترین مکان ممکن قرار گرفته بود تا ایدئولوژی مذهبی غیرمتعارف خود را به عمل بیاورد. او در آنجا محیطی مساعد با عقاید مذهبی همه خدایی و به طور مشخص آموزهٔ وحدت وجود خود دید. این آموزه تضادهایی از قبیل طبقهٔاجتماعی و مذهب را به عنوان دخالت در یگانگی خدا و فرد محکوم می کرد. چنین آموزه ای بر خلاف تلاش حکومت عثمانی در تبدیل اسلام سنی به مذهب دولتی بود. بدرالدین که از این امر آگاه بود بعدها خود را یک توطئه گر علیه حکومت دانست. در خلال سال های موسوم به عصر فترت عثمانی و پس از شکست بایزید یکم به وسیلهٔ تیمور لنگ در سال ۱۴۰۲، بدرالدین به عنوان قاضی عسکر یا قاضی ارشد نظامی برای شاهزاده موسی فعالیت
می کرد که برای دستیابی به سلطنت عثمانی با برادرانش در حال جنگ بود. او در سرحدات بیگ محال اوغلو حامی اصلی حکومت انقلابی موسی بود. او به عنوان قاضی عسکر حمایت بسیاری از جنگندگان سرحدات را از طریق توزیع زمین هایی در میان آن ها که تیمار نامیده می شدند به دست آورد. او از این طریق بدون پرداخت هزینه از این جنگندگان علیه مرکزیت استفاده کرد که نشانه ای آشکار از همان جنبهٔ فعالیت های ضد حکومتی او بود. شورش ۱۴۱۶. پس از آنکه سلطان محمد یکم در سال ۱۴۱۳ موسی را شکست داد، بدرالدین هم به ایزنیک تبعید شد و «تیمار» های پیروانش نیز از آن ها پس گرفته شد. با این حال او اندکی بعد و به دنبال بی نظمی های هنوز تازهٔ عصر فترت، تصمیم به حساب بازکردن بروی منطقه گرفت. بدرالدین در سال ۱۴۱۵ از تبعیدگاه خود در ایزنیک خارج شده و به سینوپ رفت و سپس از راه دریای سیاه خود را به افلاق (والاشیا در رومانی امروزی) رساند. او در ۱۴۱۶ پرچم شورش را علیه حکومت عثمانی برافراشت. بیشتر شورش های بعدی در مناطق ازمیر، دوبروجا و ساروخان رخ داد. اکثریت پیروان بدرالدین ترکمن ها بودند. بقیهٔ آن ها را هم جنگندگان سرحدات، سپاهی های سلب مالکیت شده، طلاب مدرسه و دهق
انان مسیحی تشکیل می دادند. نخستین شورش در قره بورون در نزدیکی ازمیر درگرفت. در آنجا بورکلوجه مصطفی که یکی از مریدان پیشروی بدرالدین بود با موعظه کردن دربارهٔ مالکیت اشتراکی دارایی و برابری مسلمانان و مسیحیان یک شورش مردمی ایدئالیستی را برانگیخت. بیشتر شورشیان عشایر ترک بودند، اما در میان پیروان بورکلوجه مسیحیان زیادی هم وجود داشتند. در مجموع تقریباً ۶ هزار نفر در شورش علیه دولت عثمانی در قره بورون شرکت کردند. تورلاک کمال که یکی دیگر از پیروان شیخ بدرالدین بود، شورش دیگری را در مانیسا رهبری کرد و خود بدرالدین هم رهبری شورش دوبروجا در شمال شرقی بلغارستان امروزی را در دست گرفت. قلب شورش دوبروجا در منطقهٔ «جنگل وحشی» در جنوب دلتای دانوب قرار داشت. بدرالدین در میان کسانی که از سلطان محمد ناراضی بودند مریدانی به دست آورد و برای کسانی که احساس می کردند توسط سلطان از حقوق خود محروم شده اند به یک رهبر تبدیل شد. در میان آن ها اربابان مهاجم ناراضی و نیز بسیاری از کسانی که «تیمار» های اعطا شده از طرف بدرالدین به آن ها از سوی سلطان محمد پس گرفته شده بود، وجود داشتند. این خیزش ها برای اقتدار سلطان محمد یکم به یک بحران جدی
تبدیل شد و او کوشید تا امپراتوری عثمانی را از نو یکپارچه ساخته و استان های بالکان را تحت حاکمیت خود درآورد. اگرچه همهٔ این شورش ها در نهایت سرکوب شدند، اما زجیره شورش های هماهنگی که توسط بدرالدین و مریدانش برانگیخته شده بود تنها پس از مشکلات بسیار بزرگ بود که خاموش شد. شورش تولاک کمال در مانیسا در هم شکسته شد و او به همراه هزاران نفر از پیروانش اعدام شد. شورش بورکلوجه از بقیه مبارزهٔ بشتری کرد و در آغاز ارتش حاکم ساروخان و سپس ارتش حاکم عثمانی یعنی علی بیگ را شکست داد، اما در نهایت توسط صدراعظم بایزید پاشا در هم شکسته شد. آنگونه که دوکاس تاریخ نگار یونانی نوشته است، بایزید برای اطمینان از شکست شورشیان بدون قید و شرط سلاخی شد و بورکلوجه به همراه هزاران نفر از پیروانش اعدام گردید. شورش خود بدرالآدین در دیوبروجا نیز مدت کوتاهی داشت و با دستگیری او توسط نیروهای سلطان محمد و فرستادنش به سرس در یونان امروزی به پایان رسید. بدرالدین در نهایت به اتهام برهم زدن نظم عمومی از طریق موعظه های مذهبی التقاطی و مالکیت اشتراکی دارایی در محل بازار اعدام شد. اندیشه ها و نوشته ها. شیخ بدرالدین نویسنده ای پربار، دانشمندی مذهبی و ع
ضو برجستهٔ سلسله مراتب مذهبی اسلامی بود. او اغلب و به ویژه به سبب اندیشه هایش دربارهٔ حقوق اسلامی به عنوان شخصیتی بااستعداد در علوم مذهبی معرفی می شود. او به واسطهٔ اثری که در رابطه با فقه دارد در میان دانشمندان بزرگ اندیشهٔ اسلامی طبقه بندی می شود. عده ای نیز از سوی دیگر او را به سبب ایده های رادیکال اش دربارهٔالتقاط گری مذهبی مرتد می دانند. بدرالدین از چشم پوشی از تفاوت های مذهبی حمایت می کرد و علیه تبلیغات متعصبانه و در حمایت از سنتز اتوپیایی عقاید به استدلال می پرداخت. این تفسیر گشوده نظرانه از دین بخش عظیمی از آن چیزی بود که به او و مریدانش اجازه می داد شورش های مردمی گستردهٔ سال ۱۴۱۶ را با متحد ساختن پایگاه ناهمگونی از هواداران برانگیزد. ریشه های دینی بدرالدین همچنین صوفیانه نیز بودند. شکل تصوف او به صورت گسترده تحت تأثیر کار ابن عربی بود و مشخص شده که او شرحی بر کتاب فصوص الحکم ابن عربی نوشته بود. او در نوشته هایش به توسعهٔ تصوف خود می پردازد. مهم ترین کتاب بدرالدین "واردات" (به معنای الهامات معنوی) مجموعه ای از گفتارهای اوست که عقاید او دربارهٔدین و عرفان را نشان می دهد. بدرالدین یک مونیست بود و باور
داشت که واقعیت نمود جوهر خدا است و جهان مادی و معنوی جدایی ناپذیر بوده و نسبت به یکدیگر ضرورت دارند. آنگونه که او در "واردات" نوشته، بر این باور بوده که «این جهان و جهان بعدی در تمامیت شان اوهامی خیالی هستند و بهشت و جهنم چیزی بیش از نمودهایی معنوی برای افعال نیک یا پلید، یا تلخ و شیرین نیستند.» باورهای پان تئیستی بدرالدین تأثیر عظیمی بر بسیاری از ایده های سیاسی و اجتماعی او و به طور مشخص بر آموزهٔ «وحدت وجود» او گذاشته است. این آموزه مخالفت هایی مانند ممانعت از یگانگی فرد و خدا، مخالفت های میان ادیان و نیز میان فرودستان و خواص را محکوم می کند. این نظام اعتقادی در باورهای شیخ بدرالدین و مریدان او انعکاس دارد و آن ها به موعظهٔ این مسائل می پرداختند که گوهر همهٔ ادیان یکی است، همچنان که مالکیت اموال می باید اشتراکی باشد. چنین ایده هایی فراخوانی برای کسانی بود که در جامعهٔ عثمانی احساس حاشیه ای بودن داشتند و این ایدئولوژی مساوات طلبانه الهام بخش مردمی بود که در شورش های ۱۴۱۶ شرکت داشتند. شیخ بدرالدین هنگامی که شورش خود را آغاز کرد، آرزوهای آشکارا بلندپروازانه ای را در سر می پروراند. ادریس بتلیسی تاریخ نگار اهل ت
سنن سدهٔ ۱۵ میلادی نوشته است که بدرالدین خود را مهدی موعود دانسته که با توزیع زمین هایش در میان پیروانش وحدت خدا را در این جهان به آنان ارزانی داشته است. اگرچه این اظهارنظر ادریس بتلیسی مغرضانه است، اما بلندپروازی های بدرالدین به عنوان رهبری مذهبی و سیاسی آشکار است. او همچنین تا آنجا پیش رفته که گفته بدرالدین از امپراتوری سلجوقی آمده بود تا مشروعیت خود را به عنوان یک حاکم بالقوه تقویت کند. این احتمال وجود دارد که او شوق تبدیل شدن به سلطان را در سر داشته است. تأثیرات. شورش ۱۴۱۶ در مدارای غیرمسلمانان با دولت عثمانی یک نقطهٔ عطف محسوب می شود. دولت عثمانی با در هم شکستن خشونت آمیز شورش ها و از بین بردن شورشیان، نارضایتی مردم را به عنوان امری نامشروع محکوم کرد و بعدها موضع خود را به صورت مخالفت با دگراندیشان مذهبی تعریف کرد. پس از ین شورش ها بود که حضور هویت ترکی-اسلامی با حضور عثمانی مترادف شد. شورش بدرالدین برای دولتمردان عثمانی آشکار ساخت که اختلاف مذهبی می تواند برای ساختار اداری آن ها تهدیدی جدی محسوب شود، و در سال های بعد سلطان مراد دوم (جانشین سلطان محمد یکم) برای اطمینان از اینکه اسلام در آینده به دین رسمی
دولت تبدیل خواهد شد گام هایی برداشت. به عنوان مثال سلطان مراد دوم به دنبال شورش بدرالدین سپاهیان ینی چری را به منظور افزایش قدرت نظامی عثمانی گسترش داد و همزمان از این کار هدف تبدیل تغییر دین مسیحیان به اسلام به یک جریان مداوم را نیز دنبال می کرد. این مسئله تغییری آشکار در راهبرد عثمانی از مدارا با غیرمسلمان ها به گونه ای ادغام و آسیمیلاسیون آن ها را نشان می دهد که روندی بود که در سده های آینده نیز ادامه پیدا کرد. فرقه های پیروان بدرالدین پس از مرگ او نیز به حیات خود ادامه دادند. تعالیم آن ها تأثیرگذار باقی ماند و اعضای این فرقه تا اواخر سدهٔ ۱۶ نیز به صورت یک تهدید در نظر گرفته می شدند. فرقه یا سلسلهٔ سیماونیه یا بدرالدینیه به گروهی از پیروان او گفته می شد که در دوبورجا و دلیورمان (لودوگوری در بلغارستان امروزی) چندصد سال پس از اعدام او نیز به حیات خود ادامه داد. حکومت عثمانی همواره به این گروه با سوءظن بسیاری می نگریست. بدرالدینی ها در سدهٔ ۱۶ به عنوان گروهی با هویت قزلباش در نظر گرفته شده و به مراه آن ها مورد آزار و اذیت قرار می گرفتند. برخی از آموزه های بدرالدین نیز به صورت مشترک در میان دیگر فرقه های عرف
انی مورد پذیرش قرار گرفت و خیلی جالب است که یکی از این فرقه ها، سلسلهٔ درویشی بکتاشیه بود که با سپاهیان ینی چری متحد بودند. شیخ بدرالدین در دوران مدرن نیز به ویژه از سوی سوسیالیست ها، کمونیست ها و دیگر گروه های سیاسی چپگرا مورد توجه قرار گرفت. در سدهٔ بیستم ناظم حکمت شاعر و نویسندهٔ کمونیست اهل ترکیه با نگارش "حماسهٔ شیخ بدرالدین"با هدف مخالفت با عروج فاشیسم در دههٔ ۱۹۳۰ سبب توجه به او شد. این اثر حکمت، بدرالدین را به عنوان یک قهرمان تاریخی سوسیالیسم و مخالف خودکامگی فاشیستی در میان مردم محبوب کرد و نام او برای کسانی که در طیف سیاسی چپ قرار داشتند نامی آشنا باقی ماند. در سال ۱۹۲۴ مزار وی نبش قبر شد، اما پیروان او از واکنش حکومت ترکیه به دلیل اهمیت سیاسی جدید او می ترسیدند و به همین دلیل بقایای جسد او تا سال ۱۹۶۱ به خاک سپرده نشد. او در نهایت در نزدیکی مقبرهٔ سلطان محمود دوم در استانبول به خاک سپرده شد. آثاری دربارهٔ شیخ بدرالدین. در رابطه با شیخ بدرالدین آثار زیادی به ویژه به زبان ترکی نوشته شده است. در ایران آثار زیر دربارهٔ او به زبان فارسی نوشته یا ترجمه شده اند: ترجمهٔ اثر ناظم حکمت دربارهٔ بدرالدین در کت
اب زیر به چاپ رسیده است:
لورنزو دی کرِدی (؛ زادهٔ حدود ۱۴۵۹، درگذشتهٔ ۱۲ ژانویه ۱۵۳۷)، نقاش و مجسمه ساز دورهٔ رنسانس ایتالیا بود که برای نقاشی های با موضوعات مذهبی شهره است. کارهای او نخست بر لئوناردو دا وینچی اثر گذاشت اما بعدها خود او به شدت از داوینچی تأثیر پذیرفت. زندگی. لورنزو دی کردی در فلورانس به دنیا آمد، او فرزند یک زرگر به نام آندره آ دی اُدریجو باردوچی بود. او نخستین بار در سال ۱۴۸۰ در کارگاه آندرئا دل وروکو مشغول شد. پس از مرگ استادش مدیریتی کارگاه به او سپرده شد. برخی از کارهای دی کردی امروزه در موزه لوور و اوفیتزی نگهداری می شود. یکی از کارهای معروف او به نام "مادر ما و قدیسان" ("Madonna and Saints") از پیستویا، تأثیر پذیرفته از فرا بارتولومئو، پیترو پروجینو و رافائل جوان است. گفته می شود شباهت هایی میان اثر Caterina Sforza او با اثر مونالیزای دا وینچی وجود دارد. جورجو وازاری در کتاب مشهور خود، یعنی زندگی هنرمندان، بخشی را به زندگی او اختصاص داده است. وازاری در این کتاب از هنر لورنزو به خاطر دقت نظر بسیارش تکریم میکند همچنین او را به خاطر کمال گرایی بیش از حدش مورد نقد قرار می دهد که زمان بیش از حدی را صرف آماده سازی رن
گ های می کرده است. لورنزو شاگران بسیاری داشته است که مشهورترینشان جیوانی آنتونیو سوگلینی است که در بسیاری از کارهای اخیر لورنزو در کنار او بوده است. لورنزو در سال 1537 در فلورانس از دنیا رفت.
لورنزو موناکو به ایتالیایی: Lorenzo Monaco (به دنیا آمده با نام پیه رو دی جیوانی ۱۳۷۰–۱۴۲۵) یک نقاش ایتالیایی متعلق به اواخر دورهٔ گوتیک - اوایل رنسانس است. لورنزو در سیه نا به دنیا آمد؛ اطلاعات کمی از جوانی او در دسترس است اما او از جوتو دی بوندونه و پیروانش، اسپینلو آرتینو و آنیولو گادی تأثیر پذیرفته است. تابلوی "تاجگذاری باکره" که اکنون در اوفیتزی است، جزو آثار ستایش شدهٔ لورنزو است. لورنزو موناکو از یک عفونت با دلیل نامعلوم از دنیا رفت بیماری او احتمالاً قانقاریا یا یک تومور بوده است. جورجو وازاری دربارهٔ زندگی نامهٔ لورنزو نوشته است.
رولو (به انگلیسی: Rouleau) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. رولو ۱٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴۰ نفر جمعیت دارد و ۵۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. تاریخ. از اوایل اول آوریل ۱۸۹۵، یک دفتر پست در رولو در منطقه موقت آسینیبویا، سرزمین های شمال غربی تأسیس شد. رولو به نام شارل بورمه رولو نامگذاری شد. رولو از سال ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۷ که قاضی منطقه شمال آلبرتا شد، در شورای سرزمین های شمال غربی در بتلفورد دادرس بود.
پایلوت بیوت (به انگلیسی: Pilot Butte) یک شهر در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. پایلوت بیوت ۵٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۸۳ نفر جمعیت دارد و ۶۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مایل استون (به انگلیسی: Milestone) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. مایل استون ۲٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱۸ نفر جمعیت دارد.
مارشال (به انگلیسی: Marshall) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. مارشال ۱٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳۳ نفر جمعیت دارد.
مید استون (به انگلیسی: Maidstone) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. مید استون ۴٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۵۶ نفر جمعیت دارد.
مکلین (به انگلیسی: Macklin) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. مکلین ۳٫۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۱۵ نفر جمعیت دارد.
لمبرگ (به انگلیسی: Lemberg) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در Abernethy No. 186, Saskatchewan واقع شده است. لمبرگ ۲۷۴ نفر جمعیت دارد و ۶۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نوکومیس (به انگلیسی: Nokomis) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. نوکومیس ۲٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۶ نفر جمعیت دارد.
کات نایف (به انگلیسی: Cut Knife) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. کات نایف ۱٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۷ نفر جمعیت دارد.
داک لیک (به انگلیسی: Duck Lake) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در Duck Lake No. 463, Saskatchewan واقع شده است. داک لیک ۶۱۰ نفر جمعیت دارد.
هیوستون (به انگلیسی: Houston) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در Regional District of Bulkley-Nechako واقع شده است. هیوستون ۷۲٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۹۹۳ نفر جمعیت دارد و ۶۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کروت ریور (به انگلیسی: Carrot River) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. کروت ریور ۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۵۸٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سنترال بیوت (به انگلیسی: Central Butte) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. سنترال بیوت ۲٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۵ نفر جمعیت دارد.