Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هوندا از سال ۱۹۶۴ در بازه های زمانی مختلف به عنوان شرکت کننده، سازنده و تأمین کنندهٔ پیشرانه در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است. مشارکت هوندا در فرمول یک از فصل آغاز شد، و در فصل نخستین پیروزی خود را در جایزه بزرگ مکزیک کسب کرد. پس از کسب موفقیت های بیشتر با همراهی جان سورتیس، هوندا به دلیل سختی های فروش خودروهای جاده ای در ایالات متحده و همچنین تصادف مرگبار رانندهٔ هوندا، یو شلسر، در پایان فصل از مسابقات کنار کشید. هوندا در فصل به عنوان تأمین کنندهٔ پیشرانه به فرمول یک برگشت و این بازگشت شروع دورهٔ موفقیت آمیزی برای هوندا بود. پس از پیروزی در مسابقه ها در فصل های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵، موتورهای هوندا بین سال های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ هر سال با تیم های ویلیامز و مک لارن موفق به کسب مقام قهرمانی سازندگان، و بین سال های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ هر سال با نلسون پیکه، آیرتون سنا و آلن پروست توانست مقام قهرمانی رانندگان جهان را کسب کند. هوندا پس از دستیابی به اهداف خود، در پایان فصل ۱۹۹۲ از مسابقات کنار کشید. هوندا در فصل دوباره به مسابقات فرمول یک برگشت و به تأمین موتور برای تیم بریتیش امریکن ریسینگ (BAR) پرداخت. تیم بی ای آر-هوندا در فصل جایگا
ه دوم را در رده بندی قهرمانی سازندگان کسب کرد، و تا پایان فصل هوندا تیم بی ای آر را خریداری کرد و این تیم برای فصل به تیم هوندا تبدیل شد. پس از سپری کردن یک فصل خوب در ۲۰۰۶ که در آن جنسون باتن پیروز جایزه بزرگ مجارستان شد، هوندا در دسامبر ۲۰۰۸ اعلام کرد که این تیم به علت مشکلات ناشی از بحران مالی جهانی، و در پی سپری کردن دو فصل سخت در سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸، فوراً از مسابقات فرمول یک خارج خواهد شد. هوندا در مهٔ ۲۰۱۳ تصمیم خود مبنی بر بازگشت به این ورزش تحت توافقی با مک لارن جهت تأمین واحد قدرت را اعلام کرد. نخستین آزمون های انجام شده با موتورهای هوندا نشان داد که این موتورها رقابتی نیستند و هوندا در حالی که مشغول توسعهٔ پیشرانه های خود بود، سه سال نخست حضور دوبارهٔ خود در فرمول یک را تحت موشکافی سخت انظار عمومی سپری کرد. مک لارن و هوندا پس از سه سال از یکدیگر جدا شدند؛ با این حال تورو روسو موافقت کرد که برای فصل از موتورهای هوندا به عنوان یک پوشش ظاهری کارخانه ای استفاده کند. پس از پشت سر گذاشتن یک فصل موفقیت آمیز با تورو روسو، و با توجه به روند سریع و توانمند هوندا در توسعهٔ موتورهای خود، رد بول ریسینگ نیز مواف
قت کرد که برای فصل موتورهای هوندا را مورد استفاده قرار دهد. نخستین پیروزی موتورهای هوندا در دوران موتورهای هایبرید، در جایزه بزرگ اتریش محقق شد و پس از چندین قدرت نمایی بسیار موفق، واحد قدرت هوندا در حال حاضر یکی از موتورهای پیشتاز در مسابقات فرمول یک محسوب می شود. هوندا در قالب تأمین کنندهٔ پیشرانه، با کسب شش عنوان قهرمانی جهان سازندگان، پنج عنوان قهرمانی جهان رانندگان، و کسب پیروزی در بیش از ۷۰ گراند پری، جایگاه پنجم در تاریخ فرمول یک را از آن خود کرده است. علاوه بر موفقیت هوندا در جایگاه تأمین کنندهٔ موتور، سه پیروزی آن در قالب یک تیم فرمول یک نیز این شرکت را به تنها تیم ژاپنی بدل کرده است که تاکنون موفق به کسب پیروزی در فرمول یک شده است. هوندا به عنوان تیم مسابقه. شرکت تحقیق و توسعه هوندا. هوندا تنها چهار سال پس از تولید نخستین خودروی جاده ای خود، در فصل وارد مسابقات جایزه بزرگ فرمول یک شد. این شرکت توسعهٔ خودروی آرای۲۷۱ را در سال ۱۹۶۲ آغاز کرد و گاراژهای فرمول یک تحت تسلط اروپایی ها را با تیم کارخانه ای کاملاً ژاپنی خود مبهوت کرد. شرکت هوندا، پیشرانه و شاسی خودروهایش را خودش تولید می کرد، این عمل در میان
تیم هایی که در سال ۱۹۶۲ همچنان در مسابقات شرکت می کردند، پیش از این تنها توسط فراری و بی آرام انجام شده بود. خودروی هوندا آرای۳۰۱ که برای سال ۱۹۶۷ ساخته شد، مشکلات زیادی در زمینه اعتمادپذیری داشت، اما موفق شد دوبار بر روی سکو رفته و یک بار در جایگاه پول پوزیشن قرار گیرد. خودروی جدید تیم، آرای۳۰۲ تنها در یک مسابقه در روئن-لس-اسارتس حاضر شد و تنها چند دور تا پیش از تصادف مرگباری که منجر به مرگ راننده یو شلسر شد، دوام آورد. مرگ این راننده، و تمایل هوندا به تمرکز بر فروش خودرهای جاده ای در ایالات متحده، این شرکت را بر این داشت تا در پایان فصل مسابقات از مسابقات فرمول یک کنار بکشد. لغو پروژه فرمول یک ۱۹۹۹. از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸، هوندا تنها به عنوان تأمین کنندهٔ موتور بواسطهٔ همکاری با موگن موتوراسپورت، که موتورهای تیم های فوت وورک، لوتوس، لیجیه پروست و جردن را تأمین می کرد، در فرمول یک حضور داشت. خودروهای مجهز به موتورهای موگن تا پایان فصل در ۴ گراند پری پیروز شدند. در سال ۱۹۹۸ هوندا به طور جدی در نظر داشت تا به عنوان یک سازنده وارد فرمول یک شود، و به این منظور یک پیشرانه را به تولید رساند و هاروی پوست لت ویت را به
عنوان مدیر فنی و طراح استخدام کرد. علاوه بر این، هوندا مهندس کایل پیتریشن را از مسابقات اچ آرسی فراخواند تا در طراحی، پیاده سازی و مدیریت موتور جدید در شاسی جدید هوندا به این تیم کمک کند. خودرویی که پوست لت ویت طراحی کرده بود، توسط شرکت دالارا ساخته شد و در طول سال ۱۹۹۹ مورد آزمایش قرار گرفت. در زمان یکی از آزمون هایی که بر روی این خودرو در حال انجام بود، پوست لت ویت بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت و در نتیجهٔ این اتفاق پروژهٔ هوندا برای توسعهٔ آرای۰۹۹ تعلیق شد. پس از آن هوندا به عنوان تأمین کنندهٔ موتور تیم بی ای ار فعالیت خود در این زمینه را از سال ۲۰۰۰ از سر گرفت. تیم فرمول یک هوندا ریسینگ. در سپتامبر ۲۰۰۵ هوندا باقی ۵۵٪ سهام تیم بی ای آر را نیز خریداری کرد و به مالک مطلق این تیم بدل شد. نام بی ای تی (British American Tobacco) به عنوان حامی مالی نام تیم در کنار لاکی استرایک در فصل ۲۰۰۶ باقی ماند، اما برای فصل ۲۰۰۷ از فرمول یک خارج شد. تصمیم اتخاذ شده از سوی هوندا این بود که این تیم از سال ۲۰۰۶ تحت نام «تیم فرمول یک هوندا ریسینگ» در مسابقات شرکت کند. فصل ۲۰۰۷. با اجرای ممنوعیت حمایت مالی تولیدکنندگان دخانیات در ف
رمول یک، حمایت مالی بریتیش امریکن توباکو از تیم هوندا نیز پایان یافت. در ۲۶ فوریه ۲۰۰۷ از یک یونیفرم رنگ آمیزی جدید بر روی خودروی آرای۱۰۷ رونمایی شد که سیارهٔ زمین را بر روی یک پس زمینهٔ سیاه تداعی کنندهٔ فضا به تصویر می کشید. بر روی بال عقب خودرو نیز نشانی وبگاه آگاهی رسانی زیست محیطی «رؤیای زمین من» درج شد که در ۲۷ فوریه ۲۰۰۷، و بلافاصله پس از معرفی خودروی فرمول یک سال ۲۰۰۷ هوندا، شروع به کار کرده بود. واکنش ها نسبت به این یونیفرم جدید متفاوت بود، اگرچه هوندا در پایان سال ۲۰۰۷ برای پویش «خودروی زمین» خود برندهٔ یک جایزهٔ محیط زیستی شد. هوندا با شناسایی مشکلات موجود در سیستم های آئرودینامیکی خودروها، از ژوئیه ۲۰۰۷ شروع به جذب یک تیم جدید از میان تمامی اهالی فرمول یک کرد. مهندس آئرودینامیک ارشد لویک بیگوا و دستیار او فرانسوا مارتینت از تیم ویلیامز اف۱ به هوندا پیوستند. فصل ۲۰۰۸. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۷ اعلام شد که باریکلو و باتن برای فصل به رانندگی برای تیم هوندا به عنوان هم تیمی ادامه خواهند داد. در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷ وبگاه "اتواسپورت" تأیید کرد که مدیر فنی سابق فراری، راس براون به عنوان مدیر تیم به هوندا خواهد پیوست.
نیک فرای نیز به عنوان مدیر ارشد اجرایی همراه این تیم باقی ماند. در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۸ اعلام شد که الکساندر وروز به عنوان رانندهٔ آزمایشی در فصل به استخدام تیم هوندا درآمده است. فروش و شکل گیری براون جی پی. هوندا با اعلام عدم تمایل به ادامهٔ سرمایه گذاری با بودجهٔ ۳۰۰ میلیون دلاری در تیم مستقر در براکلی با ۷۰۰ نفر کارمند، در پایان فصل ۲۰۰۸ و در طول بحران اقتصادی جهانی به یکباره از این ورزش خارج شد. همزمان با اقدام هوندا برای فروش تیم، این تیم مسابقه به کار بر روی هوندا آرای۱۰۹ برای فصل ادامه داد. تعدادی از مالکین احتمالی آیندهٔ تیم، با این تیم مرتبط شدند که شامل دیوید ریچاردز، رئیس تیم پرودرایو، کارلوس اسلیم بازرگان مکزیکی، و گروه ویرجین می شدند. این تیم در نهایت به واسطهٔ خریداری توسط راس براون مدیر تیم، و نیک فرای مدیر ارشد اجرایی تیم نجات پیدا کرد، و با عنوان تیم براون جی پی وارد فصل مسابقات سال ۲۰۰۹ شد. جنسون باتن و روبنس باریکلو به عنوان راننده های براون جی پی باقی ماندند و موتور این تیم نیز توسط مرسدس تأمین شد. هوندا به عنوان تأمین کننده موتور. مک لارن (۲۰۱۵–۲۰۱۷). هوندا در سال ۲۰۱۵ به عنوان تأمین کنندهٔ موت
ور به فرمول یک برگشت و همکاری خود با مک لارن، شریکش در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ را احیا کرد. برای مسابقات قهرمانی فصل موتور آرای۶۱۵اچ را برای مک لارن فراهم کرد که یک موتور وی۶ توربو با سیستم تزریق مستقیم و حجم ۱٫۶ لیتر بود. این موتور بر پایه الزامات آئرودینامیکی و طراحی بسیار کم جای مک لارن طراحی شد که از این موضوع با عنوان فلسفهٔ «اندازه صفر» (Size Zero) یاد می شد. این موتور با کسب امتیاز تنها در ۵ مسابقه در طول فصل، اثبات کرد که به طور قابل توجهی از قدرت کم و کارایی پایینی برخوردار است. یوسوهیسو آرای قبول نکرد که بابت عملکرد ضعیف این پیشرانه عذرخواهی کند. در ۱ مارس ۲۰۱۶ یوسوکه هاسگاوا جایگزین آرای به عنوان سرپرست برنامهٔ فرمول یک هوندا شد و آرای نیز به سمت افسر ارشد مدیریت در مقر اصلی هوندا در ساکورا منصوب شد. مک لارن-هوندا با کسب ۲۷ امتیاز فصل ۲۰۱۵ را در جایگاه نهم رده بندی قهرمانی سازندگان به پایان رساند. برای فصل مک لارن از واحد پیشرانهٔ ارتقاء یافتهٔ هوندا آرای۶۱۶اچ استفاده کرد. این فصل جدید در مقایسه با فصل پیشین به طرز مثبت تری آغاز شد و تنها پس از ششمین مسابقهٔ فصل، جایزه بزرگ موناکو، تیم مک لارن موفق شده
بود ۲۴ امتیاز کسب کند که فقط ۳ امتیاز نسبت به کل امتیاز کسب شده در فصل پیشین کمتر بود؛ اگرچه مشکلات اعتمادپذیری و عنلکرد همچنان پابرجا بودند، و زمانی که در ژوئن ۲۰۱۶ از هاسگاوا سؤال شد که آیا دستیابی به سکو در فصل ۲۰۱۶ ممکن خواهد بود، او در پاسخ گفت: «خیر، فقط با شانس. هدف واقع گرایانهٔ ما این است که به طور منظم در رده های امتیازی به پایان برسیم». از میان ۲۱ مسابقهٔ فصل، این تیم موفق شد در ۱۳ مسابقه امتیاز کسب کند. هاسگاوا در سپتامبر ۲۰۱۶ اعلام کرد که هوندا یک تیم را پیشاپیش برای کار بر روی موتور اختصاصی سال بعد به کار گرفته است. مک لارن-هوندا در رده بندی نهایی سازندگان با ۷۶ امتیاز در ردهٔ ششم قرار گرفت که نتیجه ای بهتر از سال پیش بود. در آغاز فصل هوندا واحد پیشرانه را از نو طراحی کرد؛ عمده ترین تغییر در این پیشرانهٔ جدید تغییر محل قرارگیری توربوشارژر، کمپرسور و ام جی یو-کی بود. در این طراحی توربو از کمپرسور جدا شده بود و هریک از این بخش ها در یک طرف پیشرانه قرار گرفته بودند؛ همچنین بخش ام جی یو-اچ نیز در وسط شکل V موتور قرار گرفت و این سه بخش از طریق یک شفت به یک دیگر متصل شدند. هوندا مدعی بود که طراحی جدی
د ریسک زیادی داشت و برای رسیدن به پتانسیل مطلوب نیاز به زمان داشت، اما طراحی دوباره تنها راه پشت سر گذاشتن رقبا بود. در آزمون های پیش از آغاز فصل، فرناندو آلونسو، راننده و برندهٔ دو عنوان قهرمانی جهان این موتور هوندا را یک موتور «غیرقابل اعتماد و دارای کمبود قدرت» دانست. با وجود اینکه مک لارن در کنار موتورهای رایگان، سالانه در قالب بودجهٔ سرمایه گذاری مبلغ ۱۰۰ میلیون دلار را از هوندا دریافت می کرد، اما از عملکرد موتور هوندا ناامید شده بود. ارتقاء جزئی که برای گراند پری آدرباسجان بر روی خودروی آلونسو اعمال شد، نمایانگر عملکرد بهبودیافته نسبت به پیشرانهٔ قبلی بود، اما با هدف افزایش برد آن، از این موتور در مسابقهٔ آذربایجان استفاده نشد. با این وجود، این تیم نخستین پایان امتیازی خود در فصل را در آذربایجان تجربه کرد. در مسابقهٔ یکشنبه جایزه بزرگ مجارستان، فرناندو آلونسو سریع ترین دور پیست را ثبت کرد و مسابقه را در جایگاه ششم به پایان رساند، در حالی که اشتوفل واندورن مقام دهم را کسب کرد و این تنها پایان امتیازی با هر دو راننده در طول فصل برای تیم مک لارن بود. پس از مجارستان، تیم مک لارن در پنج مسابقهٔ دیگر موفق به
کسب امتیاز شد و فصل را با ۳۰ امتیاز در جایگاه نهم رده بندی قهرمانی سازندگان به پایان رساند. همکاری مک لارن با هوندا پس از فصل ۲۰۱۷ منحل شد. تورو روسو (۲۰۱۸–اکنون). در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ اعلام شد که هوندا تأمین کنندهٔ پیشرانهٔ تیم تورو روسو برای فصل خواهد بود. به عنوان بخشی از قرارداد، مک لارن تأمین موتور خود را به شرکت رنو سپرد. هوندا ذکر کرد که هدف از این توافق تبدیل شدن به سه تولیدکنندهٔ برتر پیشرانه با همراهی تورو روسو در فصل ۲۰۱۸ فرمول یک بوده است. رد بول (۲۰۱۹–اکنون). در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۸ رد بول ریسینگ و هوندا بر روی یک قرارداد دو ساله جهت تأمین موتور برای فصل های و به توافق رسیدند؛ این موضوع پایانی بود برای همکاری ۱۲ سالهٔ رد بول با رنو در زمینهٔ تأمین واحد پیشرانه. نتایج موتورهای خریداری شده در فرمول یک. نتایج گراند پری. پررنگ نشانگر قرارداد کنونی پیشرانه است.
پارک ملی کوه لوسر یک پارک ملی است که مساحتی بیش ۷٬۹۲۷ کیلومترمربع وسعت دارد. در شمال سوماترا، اندونزی، حاشیه مرز استانهای سوماترا و آچه، قرار دارد. این پارک ملی، که در دامنه کوه باریسان مستقر شده است، به نام کوه لوزر (به ارتفاع ۳٬۱۱۹ متر) نامگذاری شده است، و از طیف گسترده ای از اکوسیستم محافظت می کند. این پارک پناهگاه اورانگوتان است. این پارک به همراه دو پارک دیگر در فهرست میراث جهانی یونسکو در کشور اندونزی ثبت شده است. جغرافیا. این پارک ملی ۱۵۰ کیلومتر درازا دارد و عرض آن بیش از ۱۰۰ کیلومتر است و بیشتر نواحی کوهستانی را شامل می شود. حدود ۴۰ درصد پارک، عمدتاً در شمال غربی است و بیش از ۱۵۰۰ متر ارتفاع دارد. این منطقه به عنوان بزرگترین منطقه بیابانی در جنوب شرقی آسیا به شمار می آید. حدود ۱۲٪ پارک، در نیمه جنوبی پایین تر قرار گرفته و زیر ۶۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد. یازده قله با بیش از ۲۷۰۰ متر ارتفاع در این پارک است. کوه لوسر (۳٬۱۱۹ متر) سومین قله مرتفع این کوهستان است. بلندترین قله کوه تانپا ناما (۳٬۴۶۶ متر)، دومین قله مرتفع در سوماترا بعد از کوه کرینشی (۳۸۵۰ متر) است. اکولوژی. پارک ملی لوسر یکی از دو زیستگا
ه باقی مانده برای اورانگوتان سوماترایی ("Pongo abelii") است. در سال ۱۹۷۱، هرمان رایکسن ایستگاه تحقیقاتی Ketambe، یک منطقه تحقیقاتی ویژه برای اورانگوتان را تأسیس کرد. سایر پستانداران یافت شده در پارک عبارتند از: فیل سوماترایی، ببر سوماترایی کرگدن سوماترایی، سیامانگ، گوزن سمبر و گربه پلنگی. آبرسانی. مخازن آبهای زیرزمینی به سرعت در حال فرسودگی هستند و چندین رودخانه در بخشی از سال کاملاً خشک می شوند. این عواقب جدی برای جامعه محلی دارد. هم خانواده و هم صنایع نیاز به پیش بینی کمبود آب و هزینه های بالاتر برای آب دارند. شیلات. شیلات ساحلی و آبزی پروری در لوسر و اطراف آن بسیار مهم است. آنها بخش بزرگی از پروتئین حیوانی را در رژیمهای غذایی محلی افراد تأمین می کنند و ارز خارجی زیادی را ایجاد می کنند. ارزش سالانه آنها در حال حاضر از ۱۷۱ میلیون دلار آمریکا فراتر رفته است. اگر اکوسیستم لوسر تخریب شود، کاهش آب شیرین ممکن است تأثیر مضر بر عملکرد بخش شیلات داشته باشد. کشاورزی و مزارع. کشاورزی منبع اصلی درآمد برای جوامع محلی اطراف لوسر است. مزارع بزرگ کائوچو و روغن نخل در شمال سوماترا نقش عمده ای در اقتصاد ملی دارند. تقریباً تم
ام جنگلهای مرتفع باقیمانده به طور رسمی برای مزارع نخل های روغنی واگذار شده اند. این کاهش را می توان عمدتاً به وخامت مواد مغذی موجود در خاک، همراه با فرسایش خاک، خشکسالی و سیل، و افزایش علفهای هرز دانست. واضح است که این علل کاهش با جنگل زدایی در ارتباط است. جابجایی ها. در دسامبر ۲۰۱۰، ۲۶ خانواده متشکل از ۸۴ نفر از منطقه پارک ملی به موسی بنیواسین، سوماترای جنوبی منتقل شدند. هزاران نفر از مردم به طور غیرقانونی در این پارک سکونت می کنند و دولت اندونزی قصد دارد آنها را جابجا کند. بسیاری از ساکنان پناهندگان از خشونت ها و فجایع در آچه هستند.
شرکت خدماتی- مخابراتی آلمانی تنوویس برای اولین بار در سال ۱۸۹۹ توسط شرکت ارائه دهنده سیستم های ارتباطاتی و تجهیزات شبکه Avaya در اوت سال ۲۰۰۴ بنیان گذاری شد. این شرکت دارای خدماتی بیش از ۵۴۰۰ کارمند است و در اتریش، بلژیک، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، سوئیس و هلند حضور دارد. دفتر مرکزی تنوویس در فرانکفورت / Main واقع شده است و عمده ترین نمونه کارها آن شامل راه حل های ارتباطی است که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد: تبادل شعبه خصوصی، مرکز تماس، مرکز بازیابی (مراکز رایانه پشتیبان)، مدیریت ارتباط با مشتری، پیام رسانی صوتی، متقابل. ارتباط و خدمات برای شرکتها و مقامات ملی. پای پشتیبانی شرکت، یک سیستم تلفنی خوب و توسعه یافته از شرکتهای کوچک و متوسط است.
اسلام در اسرائیل دومین دین بزرگی است که مورد استقبال قرار گرفته است، براساس داده های دفتر مرکزی آمار اسرائیل در پایان سال ۲۰۱۸، تعداد مسلمانان اسرائیل به حدود ۱٫۵ میلیون نفر یا ۱۷٫۶٪ از کل جمعیت رسیده بود. افزایش سالانه جمعیت مسلمانان ۲٫۳٪ بود که بیشترین میزان آن در بین شهروندان اسرائیل بوده است. مسلمانان بین ۸۲ تا ۸۵ درصد کل شهروندان عرب در اسرائیل را تشکیل می دهند. از نظر قومی، اکثر مسلمانان این کشور عرب هستند. درمورد فرقه گرایی، اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان اسرائیل اهل تسنن می باشند. طبق گفته ها اکثر آنها پیروی مکتب شافعی و به دنبال آن حنفی همراه با اقلیت کوچکی از شیعیان به ویژه افراد آواره از اعضای شبه نظامی سابق ارتش لبنان جنوبی و خانواده های آنها و اجتماع احمدیه که بیشتر آنها در محله کبیر شهر حیفا مستقر هستند. آنها تا دهه ۱۹۲۰ در کشور بودند و تخمین زده می شود تعداد آنها ۲۲۰۰ نفر باشد. طبق برخی داده ها تعداد آنها در سال ۲۰۱۸ حدود ۲٬۶۰۷ نفر تخمین زده شده است. پراکندگی جمعیت. در سال ۲۰۱۷، ۳۵٫۸٪ از مسلمانان در اسرائیل در منطقه شمالی زندگی می کردند، در منطقه اورشلیم حدود ۲۱٫۸٪، در منطقه جنوبی حدود ۱۶٫۴٪، در
منطقه حیفا حدود ۱۳٫۸٪، در منطقه مرکزی حدود ۱۱٪ و در منطقه تل آویو حدود 1.1%. در سال ۲۰۱۸، اورشلیم بزرگترین گروه بندی اسلامی در اسرائیل را شامل شد، و پس از آن ام الفام، ناصره و التبیبه. منطقه مثلث که یک منطقه جغرافیایی است و در مرزهای شرقی منطقه مرکزی و منطقه حیفا واقع شده است، منطقه ای با اکثریت مسلمان سنی در نظر گرفته شده است. مسلمانان در اسرائیل به طور جداگانه یا درآمیخته با مسیحیان دروزی و وحدت، به ویژه در منطقه شمالی و حیفا، با گروه های قابل توجه اسلامی در شهرهای رسمی آمیخته با جمعیت عمدتاً یهودی زندگی می کنند. اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان اسرائیل با میراث فرهنگی و زبانی عرب و هویت فلسطینی شناخته می شوند. براساس تعدادی از مطالعات، در حالی که مسلمانانی که در اسرائیل زندگی می کنند، عموماً مذهبی تر از یهودیان اسرائیلی هستند، نسبت به مسلمانانی که در بسیاری از کشورهای دیگر در خاورمیانه زندگی می کنند، کمتر مذهبی هستند.
فخرآباد یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. فخرآباد ۱۴۵ نفر جمعیت دارد.
فخرآباد یک روستا در ایران است که در دهستان قلعه زری شهرستان خوسف واقع شده است. فخرآباد ۲۲ نفر جمعیت دارد.
دوکوهه روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
دیم یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. دیم ۳۴ نفر جمعیت دارد.
دستگرد یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. دستگرد ۳۴ نفر جمعیت دارد.
دهن رود روستایی در دهستان خور بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۲ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
سوسک تیرهای سمی نام یک سرده از خانواده سوسک برگ است. لاروها و شفیره های این نوع سوسک سمی تولید می کنند که بوشمن ها از آن برای زهرآگین کردن نوک پیکان های خود استفاده می کردند. کاوشگر فنلاندی هندریک یاکوب ویکار، که در سال های ۱۷۷۳ تا ۱۷۱۷ در آفریقای جنوبی سفر کرده بود، لاروهای آن را «کرم های مسموم» توصیف می کند. هانس شینتز نخستین دانشمندی بود که روشی را بوشمن ها با آن از این سوسک سم استخراج و استفاده می شود، کشف و توصیف کرد.
بیناباد روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۹ نفر (۴۸خانوار) بوده است.
برمنج یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. برمنج ۴۴ نفر جمعیت دارد.
باغان یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. باغان ۱۱۱ نفر جمعیت دارد.
ارک یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. ارک ۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
اریش روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۹ خانوار بوده است.
پارک ملی کرینچی سلبات بزرگترین پارک ملی در جزیره سوماترا، اندونزی است. مساحت آن ۱۳٬۷۹۱ کیلومترمربع است و چهار استان سوماترای غربی، جامبی، بنگکولو و سوماترای جنوبی را شامل می شود. جغرافیا. منطقه پارک شامل بخش بزرگی از رشته کوه باریسان است که بخش بزرگ غربی جزیره سوماترا را تشکیل می دهد و بلندترین قله سوماترا را شامل می شود، کوه کرینچی (۳٬۸۰۵ متر) که یکی از پنج آتشفشان فعال در پارک ملی است. این پارک عمدتاً شامل چشمه های آب گرم، رودخانه هایی با جریان تند، غارها، آبشارهای دیدنی و مرتفع ترین دریاچه کالدرا در جنوب شرقی آسیا - می شود. این منطقه مورد توجه زمین شناسان قرار گرفته است. این پارک دره پرجمعیت کرینچی را به طور کامل محاصره کرده است. گیاهان و جانوران. این پارک دارای گیاهان و جانوران متنوع است. تاکنون بیش از ۴۰۰۰ گونه گیاهی، از جمله بزرگترین گل جهان، "زنبق بدبو"، و بزرگترین گل آذین بدون شکاف، گل بدبو در منطقه پارک شناسایی شده است. جانوران شامل ببرهای سوماترایی است و به عنوان یکی از ۱۲ منطقه مهم محافظت شده در جهان برای حفاظت از ببرها شناخته شده است. یک مطالعه جدید نشان می دهد که پارک ملی کرینچی سبلات در مرکز سوم
اترا دارای بیشترین جمعیت ببرها در این جزیره است که تخمین زده می شود ۱۶۵–۱۹۰ راس باشد. ببرهای بیشتری در پارک ملی کرینچی سبلات نسبت به نپال وجود دارند. این پارک انواع گربه های بزرگ، متوسط و کوچک، مانند پلنگ ابری، گربه مرمری، گربه پلنگی و گربه طلایی آسیایی را در خود جایی داده است. گربه های طلای آسیا را می توان در همه جای پارک ملی یافت، زیرا به خوبی با انواع مختلف زیستگاه، چه در فضاهای جنگلی و چه با فضای باز، سازگار می شوند. سایر گونه های در معرض خطر در پارک عبارتند از: سگ جنگلی سوماترایی، فیل سوماترایی، پلنگ ابری سوندا، تاپیر مالایی و خرس آفتاب. در سال ۲۰۰۸، اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت گونه دیگری از گوزن مونتیاک را به فهرست جانوران سوماترایی با کشف مجدد گوزن فریادکش سوماترایی اضافه کرد، گوزنی که از اواخر دهه ۱۹۲۰ بعد ردی از آن ثبت نشده و اکنون به عنوان گونه جدید و نه زیرگونه منعقد شده است. این پارک همچنین بیش از ۳۷۰ گونه پرنده محافظت می کند، از جمله فاخته زیرزمینی سوماترایی که در سال ۲۰۰۲ کشف شد. منطقه کرینچی دارای بیش از ۳۰۰ گونه پرنده است، از جمله ۱۷ مورد از ۲۰ پرندگان بومی سوماترا، که این امر از نظر باغ
شناسان و علاقه مندان به پرندگان، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. جمعیت کرگدن سوماترای در این پارک در دهه ۱۹۸۰ حدود ۵۰۰ راس تخمین زده می شد، اما به دلیل شکارچ شدن، جمعیت آنان در این پارک اکنون منقرض شده است. حفاظت و تهدید. این پارک در سال ۱۹۸۲ ملی اعلام شد، که از جنگلهای بی شماری برای حفاظت از آبخیزداری یا "Hutan lindung" و ذخایر طبیعت کوچک تشکیل شده است، اگرچه مرزهای آن فقط در اواخر دهه ۱۹۹۰ فقط از نظر قانونی تأیید شد. این پارک به همراه پارک ملی کوه لوسر و بوکیت باریسان سلاتان، میراث جهانی یونسکو، میراث جنگلهای بارانی گرمسیری سوماترا را تشکیل می دهد. یونسکو از سال ۲۰۱۱ نیز این میراث جهانی را به عنوان میراث جهانی در معرض خطر قرار داده است. پارک ملی کرینچی سلبات همچنین به عنوان یک میراث آسه آن یا انجمن ملل آسیای جنوب شرقی نیز شناخته می شود.
علی آباد روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۰ نفر (۶خانوار) بوده است.
علی آباد یک روستا در ایران است که در دهستان قلعه زری شهرستان خوسف واقع شده است. علی آباد ۴۶ نفر جمعیت دارد.
علی آباد یک روستا در ایران است که در دهستان جلگه ماژان شهرستان خوسف واقع شده است. علی آباد ۵۰ نفر جمعیت دارد.
علی آباد یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. علی آباد ۳۲ نفر جمعیت دارد.
هانس شینتز (; زاده – درگذشته ) گردشگر، گیاه شناس، و استاد دانشگاه اهل زوریخ سوئیس بود. وی در سال ۱۸۸۴ در یک سفر اکتشافی به آفریقای جنوب باختری آلمان شرکت کرد که توسط بازرگان آلمانی آدولف لودریتز (۱۸۳۴–۱۸۳۴) ترتیب داده شده بود. طی چند سال بعد، شینتز مطالعات علمی گسترده ای را در مورد مناطق شمالی این مستعمرات انجام داد. در نتیجه این سفر، او کتابی در این مورد منتشر کرد. این اثر یک پژوهش مهم علمی، جغرافیایی و مردم شناختی از این مستعمره و از نخستین آثار جامع در مورد منطقه اووامبولند بود.
ابدله یک روستا در ایران است که در دهستان خوسف شهرستان خوسف واقع شده است.
چاه رکاتیها یک روستا در ایران است که در دهستان خوسف شهرستان خوسف واقع شده است. چاه رکاتیها ۹۲ نفر جمعیت دارد.
چاه زینی ها یک روستا در ایران است که در دهستان خوسف شهرستان خوسف واقع شده است. چاه زینی ها ۸۳ نفر جمعیت دارد.
چاه حریف روستایی در دهستان خور بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
چاه کلک پایین یک روستا در ایران است که در دهستان خوسف شهرستان خوسف واقع شده است.
اسلام در آجارستان حدود ۳۰٪ از کل جمعیت آجارستان -یکی از جمهوری های خودمختار گرجستان به مرکزیت باتومی- را تشکیل می دهند، جمعیت مسلمانان در این کشور براساس برآوردهای صورت گرفته در سال ۲۰۰۲، به تعداد ۱۱۵۲۶۱ نفر گزارش شده است. تاریخ. اسلام پس از آنکه در قرن ۱۷ میلادی تحت کنترل امپراتوری عثمانی قرار گرفت، گسترش یافت و تعداد مسلمانان به ویژه پس از دهه ۱۹۲۰ رو به افزایش گذاشت. وقتی عثمانی ها در سال ۱۸۷۸ مجبور به مهاجرت شدند، حدود ۶۰۰۰ مسلمان آجارستان در جستجوی محلی مناسب در کشورهای همسایه بودند. در سال ۱۹۲۱، در بحبوحه درگیری بین ترکیه و اتحاد جماهیر شوروی، جمهوری خودمختاری آدکارا برای حمایت از مسلمانان در منطقه تأسیس شد. با این حال، از آن زمان به بعد، نسبت اسلام شروع به کاهش آهسته کرد، تا اینکه اکثریت مذهبی در آندارا به کلیسای ارتدکس گرجستان وابسته شدند. اماکن اسلامی. از جمله اماکن اسلامی کشور آجارستان، مسجد باتومی است که در شهر باتومی در کنار دریای سیاه قرار گرفته است؛ این مسجد توسط خانواده اصلان بیگ (معادل دوک) خیمشیاشویلی در سال ۱۸۸۶ بنا شده است. دیوارهای آن توسط برادران لاز نقاشی شده است. این مسجد به عنوان مسجد
جامع شناخته می شود و در میان دو مسجد دیگر که نابود شده اند، باقی مانده است. آثار. پیرامون پدیده اسلام در گرجستان و آجارستان، مجله مطالعات اسلام هراسی تحقیقی را با موضوع مسلمانان گرجستان ارائه کرد؛ اهداف انتشار این تحقیق چنین بیان شده است: «هدف این مقاله بررسی مشکلات اقلیت های مسلمان در گرجستان با اکثریت جمعیت مسیحی ارتدوکس و بررسی بحث در مورد عاری شدن جامعه گرجستان از اسلام و مسلمانان که از جانب برخی پیگیری می شود است.» در این اثر پس از بررسی مختصر تاریخی ، سؤالاتی تحلیل می شود از جمله اینکه چگونه دین اسلام بر هویت ملی تأثیر می گذارد و میزان ادغام ادیان در جامعه گرجستان چه مقدار است و چه تاثیری بر ارتباطات بین المللی آنها خواهد گذاشت؟