Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ماریون استیشن (به انگلیسی: Marion Station) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سامرست، مریلند واقع شده است. ماریون استیشن ۲٫۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ماریون جانکشن (به انگلیسی: Marion Junction) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دالاس، آلاباما واقع شده است. ماریون جانکشن ۱٬۹۰۴ نفر جمعیت دارد و ۶۳٫۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مارنگو (به انگلیسی: Marengo) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مرنگو، آلاباما واقع شده است. مارنگو ۵۴٫۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
میلون (به انگلیسی: Malone) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فوند دو لک، ویسکانسین واقع شده است. میلون ۲۹۶٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مالبیس (به انگلیسی: Malbis) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بالدوین، آلاباما واقع شده است. مالبیس ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ماگنولیا (به انگلیسی: Magnolia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مرنگو، آلاباما واقع شده است. ماگنولیا ۸۳٫۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لور بیچ تری (به انگلیسی: Lower Peach Tree) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویلکاکس، آلاباما واقع شده است. لور بیچ تری ۵۷٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لاولس (به انگلیسی: Loveless) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دیکلب، آلاباما واقع شده است. لاولس ۳۹۹٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لندن (به انگلیسی: London) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویسکانسین واقع شده است. لندن ۲۶۶٫۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لوما (به انگلیسی: Loma) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان باتلر، نبراسکا واقع شده است. لوما ۵۴ نفر جمعیت دارد.
لوگانزویل (به انگلیسی: Logansville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لوگان، اوهایو واقع شده است.
لیتل راک (به انگلیسی: Little Rock) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دیلون، کارولینای جنوبی واقع شده است. لیتل راک ۶۲۷ نفر جمعیت دارد و ۳۹٫۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لودی (به انگلیسی: Lodi) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وین، میزوری واقع شده است. لودی ۱۳۰٫۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لیبرتی (به انگلیسی: Liberty) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مریکوپا، آریزونا واقع شده است. لیبرتی ۲۶۷٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لاسکا (به انگلیسی: Lasca) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مرنگو، آلاباما واقع شده است. لاسکا ۶۷٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لامیسون (به انگلیسی: Lamison) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویلکاکس، آلاباما واقع شده است. لامیسون ۳۵٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لیک ساید (به انگلیسی: Lakeside) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شریدن، نبراسکا واقع شده است. لیک ساید ۱٬۱۸۲٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لاگاردو (به انگلیسی: LaGuardo) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویلسون، تنسی واقع شده است. لاگاردو ۱۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لیک هوارد (به انگلیسی: Lake Howard) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دیکلب، آلاباما واقع شده است. لیک هوارد ۴۴۸٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوپرل (به انگلیسی: Kopperl) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان باسک، تگزاس واقع شده است. کوپرل ۲۲۵ نفر جمعیت دارد و ۱۷۵٫۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
الکساندر رابرت هیرش (به انگلیسی: Alexander Robert Hirsch ) انیماتور، نویسنده و صداپیشه آمریکایی است. تولد و فارغ التحصیل. هیرش در سال ۱۹۸۵ در پیدمونت کالیفرنیا متولد شد. او پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان پیمونت، در سال ۲۰۰۲ در سالن رقصنده ی پرنده موفق به دریافت جوایز شد و در نمایش ظاهری با دیوید لترمن ظاهر شد. او به مؤسسه هنرهای کالیفرنیا (CalArts) رفت و در آنجا پروژه های متنوع و فیلم های کوتاهی از جمله فیلم بلند خود، "Off the Wall"، که ترکیب انیمیشن و اجرای زنده است را ساخت. او همچنین در تابستان سال ۲۰۰۶ کار خود را در پورتلند، اورگان در یک فیلم متحرک که بعداً برای Laika انجام شد، سپری کرد. او در سال ۲۰۰۷ از کالج فارغ التحصیل شد. حرفه. اولین کار هیرش پس از فارغ التحصیلی از CalArts به عنوان نویسنده و هنرمند نقاشی برای The Misplaced Misadventures از Flapjack در شبکه کارتون بود که در آن در کنار همکار خود JG Quintel, Pendleton Ward (که شریک نویسندگی او در نمایش بود) و Patrick McHale 8 آن را ساخت. در سال ۲۰۱۲، هیرش سری آبشار جاذبه را برای کانال دیزنی ساخت. این انیمیشن که در شهر خیالی آبشار جاذبه، اورگان سپری می ش
ود، در ژوئن ۲۰۱۲ با صداپیشگی جیسون جیسون ریتر در نقش دیپر، کریستین شال در نقش میبل و خود او ساخته شد. در طول انیمیشن، هیرش صدای stanley, Soos, Old Man McGucket, Bill Cipher و بسیاری دیگر از شخصیت های کوچک را ارائه کرد. این انیمیشن در سال ۲۰۱۴ به شبکه Disney XD منتقل شد. این انیمیشن سریالی برنده جایزه کودکان BAFTA و جایزه انی در سال ۲۰۱۵ است و برای چندین جایزه دیگر نیز (از جمله جایزه Peabody در سال ۲۰۱۶) نامزد دریافت جایزه شده است. همچنین این انیمیشن از نمره بسیار بالا و عالی ۸٫۹ در سایت معروف imdb برخوردار است. هیرش در ماه فوریه سال ۲۰۱۶ آبشار جاذبه را به پایان رساند تا پروژه های دیگری را دنبال کند. وی جدیداً خبری راجع به ساخت انیمیشن جدیدی در شبکه نتفلیکس داده که به احتمال زیاد آبشار جاذبه ۳ باشد اما مشخص نیست که نام و شخصیت های انیمیشن همان باشند یا خیر. دو سال پیش، الکس هیرش پس از پخش دو فصل از مجموعهٔ تلویزیونی محبوب و پرطرفدار خود تحت عنوان آبشار جاذبه، به این سریال خاتمه داد. هیرش از آن زمان تاکنون به همکاری در نویسندگی آثاری چون و Detective Pikachu مشغول بوده است. زندگی شخصی. داستان دوقلوهای انیمیشن آب
شار جاذبه از داستان زندگی خود هیرش همراه با خواهر دوقلویش در طول تعطیلات تابستانی الهام گرفته شده است. او بسیاری از تجربه های زندگی خود را در این انیمیشن نشان می دهد، مانند زندگی در پیمونت و نوع معاشرت با خواهرش. دیپر پاینز، یکی از شخصیت های اصلی آبشار جاذبه، از خود او الهام گرفته شده است. او می گوید وقتی تقریباً هم سن دیپر بود (۱۲ سال) صدای خود را ضبط می کرده و چندین بار به عقب برمی گردانده تا سعی کند برعکس حرف زدن را یاد بگیرد. هیرش خود را این گونه توصیف می کند: «آن کودک عصبی هر جایی که می رفت، ۱۶ دوربین عکاسی یکبار مصرف را با خود حمل می کرد» میبل پاینز، یکی دیگر از شخصیت های اصلی آبشار جاذبه، از خواهر دوقلویش، آریل هیرش، الهام گرفته شده است. او واقعاً در زندگی واقعی ژاکت های خل وضع رنگی خاص می پوشید و هر هفته به یک شخص مسخره و عجیب علاقه مند (کراش) می شد. همچنین در این انیمیشن یک خوک به عنوان حیوان خانگی میبل دیده می شود؛ همانگونه که خواهر هیرش در دنیای واقعی آرزوی داشتنش را داشت. شخصیت «عمو استن» نیز از پدربزرگ هیرش الهام گرفته شده است کسی که داستان های بلندی را برای هیرش تعریف می کرد و رابطه خوبی با دوقل
وهای هیرش داشت. در سال ۲۰۱۷، هیرش همراه با جاستین رویلاند و اتیان کلین، از طریق یک جریان مستقیم خیریه توئیتر، کمک هزینه ۲۰۰۰۰۰ دلاری را برای کمک به توفند هاروی پرداختند. در فوریه ۲۰۱۸، هیرش از حساب توییتر خود برای اعلام یک رمان گرافیکی رسمی آبشار جاذبه، از طریق یک سری قطعات پازلی که در طول روز منتشر می کرد، استفاده کرد. با کنار هم قرار دادن قطعات پازل آبشار جاذبه، افسانه های گمشده را به وجود آورد. ۴ ماجراجویی کاملاً جدید! که توسط هیرش نوشته شده بود در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۸ منتشر شد و نیویورک تایمر آن را پرفروش ترین رمان ارزیابی کرد. نویسندگی. کتاب Gravity Falls , Journal 3 کتاب Gravity falls: The book of bill کتاب Gravity Falls: Lost Legends: 4 All-New Adventures منابع. ۲. ۳. ۴.
کیلیسنو (به انگلیسی: Killisnoo) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در منطقه سرشماری ناحیه هونا- آنگون واقع شده است. کیلیسنو ۴٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
روئلتو گارماجو (به انگلیسی:Revuelto Gramajo) یک غذای مخلوط آرژانتینی است که از ترکیب تخم مرغ هم زده شده، سبزیجات، پنیر و سیب زمینی تهیه می شود. این غذا یکی از معروف ترین غذاهای پایتخت آرژانتین، بوئنوس آیرس است. سیب زمینی سرخ کرده گاهی به عنوان یک جز تشکیل دهنده در این غذا به کار می رود. تاریخچه. این غذا توسط یک سرآشپز ساخته شده که قصد داشت به سربازان در میدان جنگ خدمت کند، که در آن زمان شامل سیب زمینی سرخ کرده، ژامبون، تخم مرغ و نخود فرنگی می شد. اطلاعات تغذیه. ارزش غذایی این غذا متشکل از مقادیر زیادی پروتئین و مواد مغذی به همراه مقدار متعادلی از کربوهیدرات ها می باشد.
کالج ماریست () کالج هنرهای آزاد در شهرک پوکیپسی واقع در نیویورک است. این کالج در ۱۹۰۵ و به دست برادران ماریست که مؤسسه ای مذهبی و کاتولیک است و هدفش آماده سازی برادران کاتولیک برای حرفه آموزگاری است، افتتاح شد. در ۱۹۲۹ این کالج از سوی ایالت اجازه یافت تا طیف وسیع تری از مدرک ها را در فعالیت های هنری و علوم اعطا کند. امروزه ماریست در هنرهای آزاد، جامع است و ۵۶ مدرک برای دانشجویان و فارغ التحصیلان دارد و ۲۱ برنامه گواهی برگزار می کند. فضای وسیع پردیس اصلی ماریست نمایی از رود هادسون دارد. ماریس شعبه ای نیز در فلورانس ایتالیا دارد و در ۲۶ کشور فضای تحصیلی ایجاد کرده است. ماریس به عنوان عضوی از بخش یکم اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی از ۲۳ رشته ورزشی کالجی حمایت می کند.
عبدالرحیم بیگ حقوردی اف () نمایشنامه نویس، مدیر نمایش و سیاستمدار اهل جمهوری آذربایجان بود. زندگی نامه. وی در ۱۷ مه سال ۱۸۷۰ در روستا «آق بولاق» شهرستان شوشی به دنیا آمد. دوره راهنمایی خود را در سال ۱۸۸۰ در مدرسه تابستانی موقت «یوسف بیگ» در شوشی پشت سر گذاشت. بین سال های ۱۸۸۱ تا ۱۸۹۰، در مردسه «رئالنی» شوشی تحصیل کرد. بین سال ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۹، در دانشگاه «مهندسان راه سن پترزبورگ» به تحصیل پرداخت. در دوران دانشجویی به عنوان دانشجوی مهمان در دانشکده شرق شناسی نیز در دروس حاضر شد. این نیز تأثیرات زیادی در بروز علاقه وی به ادبیات گذاشت. در همان سال ها وی آثار «می خوری گوشت گاز را، می بینی لذتش را» (۱۸۹۲) و «اتحاد از هم پاشیده» (۱۸۹۶) به تحریر درآورد. آثر «اتحاد از هم پاشیده» در سال ۱۸۹۹ در سن پترزبورگ به انتشار رسید. بعد از فراغت از تحصیل به شوشی برگشته و آنجا نمایش هایی برپا نمود. بین سال های ۱۹۰۲–۰۳، در باکو به ریاست وی کنسرت های شرقی تشکیل شد. در باکو اولین داستان های خود را به نام های «پدر و پسر» و «شهادت ماه» نوشت و تحت عنوان «دو داستان» منتشر کرد. پس از انقلاب سال ۱۹۰۵، به عنوان نمایندهٔ استان گنجه به دومای روس
یه راه یافت و راهی سن پترزبورگ شد. در آنجا در کتابخانه دولتی مطالبی برای نوشتن کتاب جدید (آقا محمد شاه قاجار) جمع آوری و به استان مازندران مسافرت نمود. در ۱۲ ژانویه سال ۱۹۰۸ که اپرای «لیلی و مجنون» به نمایش درآمد، وی به عنوان اولین رهبر ارکستر هدایت گروه کر و ارکستر را بر عهده داشت. زمانی که در سازمان «نجات» و اداره کشتیرانی «کور خزر» کار می کرد، به قفقاز جنوبی، داغستان، آسیای مرکزی و کشورهای حوزه رود ولگا مسافرت نموده و داستان هایی با لقب هایی همچون «جیران علی»، «هیولا»، «سخره»، «موزالان» و غیره… در مجلهٔ ملانصرالدین منتشر کرده است. در سال ۱۹۱۰، هنگامی که در هشترخان زندگی می کرد، در کارهای اجتماعی شهر فعال بود. بعد به شهر آق دام منتقل شده و بین سال های ۱۹۱۱–۱۹۱۵ در آنجا به سر برد. در میان سال های ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۷، تصدی یک نشریه ماهانه به نام «خبرهای بخش قفقاز اتحاد شهرها» به عهده داشت. پس از تشکیل شوروی در آذربایجان به چند وظیفه دیگر نیز گماشته شد. وی در ۱۷ دسامبر سال ۱۹۳۳ درگذشت و در پارک مفاخر باکو دفن شد. یکی از خیابان های حومه «یاسامال» باکو وامدار اسم عبدالرحیم بیگ حقوردی اف است. آفرینش. عبدالرحیم بیگ حقورد
ی اف وفتی که در مدرسهٔ «رئالنی» شوشی مشغول درس خواندن بود، شروع به نویسندگی نمود. در سال ۱۸۸۴، با الهام از میرزا فتحعلی آخوندزاده نمایش نامه ای کوچک به اسم «حاج داشدمیر» نوشت. همگام دوران دانشجویی در سن پترزبورگ به نویسندگی راغب تر شد. در همان دوره، درام «می خوری گوشت گاز را، می بینی لذتش را» (۱۸۹۲) و تراژدی «اتحاد از هم پاشیده» (۱۸۹۶) را به تحریر درآورد. در سال ۱۸۹۹، به آذربایجان بازگشته و برای مدتی در باکو زندگی کرد. اینجا هم مدرس بود، هم در نمایش هایی در تئاترها کارگردانی می کرد. همزمان به نویسندگی خود نیز ادامه می داد. با نوشتن تراژدی های «جوان بدشانس» (۱۹۰۰) و «پر جادی» (۱۹۰۱) آثار جدیدی را به نمایشنامه نویسی آذربایجانی به ارمغان آورد. در سال ۱۹۰۶، داستان هایی در مجلهٔ «حیات» و پاورقی ها و مضحکه هایی با نام های استعاری در مجلهٔ ملانصرالدین منتشر می کرد. علاوه بر اینها، تعداد زیادی از داستان ها و نمایشنامه ها نیز نوشته است.
کلمبیا جورنالیزم ریویو () مجله ای برای روزنامه نگاران حرفه ای است که از سال ۱۹۶۱ توسط دانش آموختگان مدرسه روزنامه نگاری دانشگاه کلمبیا منتشر می شود. مطالب این مجله شامل اخبار و تازه های صنعت رسانه، تحلیل، اخلاق حرفه ای و داستان هایی است که پشت پرده اخبار وجود دارند. در اکتبر ۲۰۱۵ اعلام شد که بسامد انتشار مجله چاپی از شش شماره در سال به دو شماره در سال کاهش یافته است و در مقابل روی فضای دیجیتال تمرکز می شود.
پیست () ماهنامه ای است دیجیتال در حوزه موسیقی و سرگرمی که دفتر مرکزی اش در دیکاتر، جورجیا قرار دارد و استودیوهایی در منهتن و دونپورت، آیووا نیز دارد و به ولفگانگز والت تعلق دارد. این مجله کارش را به عنوان پایگاه اینترنتی در ۱۹۹۸ آغاز کرد. بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۰ و پیش از انتشار برخط، به صورت چاپی منتشر می شد.
انتشارات دانشگاه استنفورد () بخش نشر و انتشار دانشگاه استنفورد است. در ۱۸۹۲ به عنوان یک شرکت انتشاراتی مستقل در دانشگاه افتتاح شد. اولین استفاده از نام «انتشارات دانشگاه استنفورد» در کتابی منتشرشده در ۱۸۹۵ بود. در ۱۹۱۷ دانشگاه انتشارات مزبور را خرید و آن را بخشی از استنفورد کرد. در ۱۹۹۹ انتشارات بخشی از کتابخانه های دانشگاه استنفورد شد. این انتشارات در جاده پیج میل پارک پژوهش استنفورد در جنوب شرقی پردیس استنفورد پیش از انتقالش به مکان فعلی، در ردوود سیتی، کالیفرنیا در سال ۲۰۱۲-۲۰۱۳ قرار داشت. این انتشارات حدود ۱۳۰ عنوان کتاب در سال منتشر می کند.
گاوری لانکش ()؛ (زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۶۲ - درگذشته ۵ سپتامبر ۲۰۱۷) روزنامه نگار، و ویراستار اهل هند بود. او به عنوان یک ویراستار در مجله لانکش پاتریک در کرناتکه که به زبان کانارا چاپ شده و توسط پدرش اداره می شد کار می کرد. پ. پاتریک پدر گاوری به اتفاق دخترش یک مجله هفتگی باعنوان گاوری لانکش پاتریک را چاپ و توزیع می کردند. لانکش در ۵ سپتامبر ۲۰۱۷ توسط مهاجمان ناشناس در بیرون خانه اش در راجراج شواری در نگر، بنگلور به ضرب گلوله کشته شد. در زمان مرگش، گاوری به عنوان یکی از منتقدان جناح راست گرای هندو شناخته می شد. او با آنا پولیتکوفسکایا برای سخن گفتن در مقابل افراط گرایی هندو و مبارزه برای حقوق زنان به فعالیت پرداخت و در مخالفت با تبعیض نژادی مورد تقدیر قرار گرفت. زندگی نامه. گاوری لانکش در ۲۹ ژانویه ۱۹۶۲ در بنگلور، ایالت میسور، هند در خانواده ای متولد شد که پدرش یک روزنامه نگار و شاعر بود. لانکش، هفته نامه گاوری لانکش پاتریک را که به زبان کانارا بود تأسیس کرد. او دو برادر داشت، کاویتا لانکش و ایندیراجیت لانکش. گاوری حرفه روزنامه نگاری را با روزنامه تایمز هند در بنگلور آغاز کرد. بعداً، او با همسرش چیداناد راجگاتا به
دهلی نقل مکان کردند. کمی بعد، او به بنگلور بازگشت و در آنجا به عنوان خبرنگار مجله یکشنبه به مدت نه سال خدمت کرد. گاوری در زمان مرگ پدرش در سال ۲۰۰۰ برای کانال تلویزیونی دهلی که به زبان تلوگو پخش می شد کار می کرد. تا این زمان، لانکش ۱۶ سال از عمرش را به عنوان یک روزنامه نگار گذرانده بود. لانکش پاتریک. هنگامی که پدر گاوری فوت کرد، گاوری و برادرش ایندیراجیت با مانی ناشر لانکش پاتریک ملاقات کردند و به او گفتند می خواهند انتشارات را ببندند. مانی آنها را متقاعد کرد که انتشارات را نبندند. پس از آن گاوری سردبیر لانکش پاتریک شد و برادرش ایندیراجیت مدیریت امور تجاری انتشارات را برعهده گرفت. دیدگاه سیاسی و ایدئولوژی. گاوری یک منتقد جناح راست جنبش هندوها بود، در سال ۲۰۰۳، او مخالفت خود را با ادعای سانگ پاریوار که یک جنبش ناسیونالیست در شبهه قاره هند است، اعلام کرد و آن هنگامی بود که در سال ۲۰۱۲، هندوهای ناسیونالیست می خواستند در منگالور به معبد صوفی ها حمله کنند، وی اظهار داشت که هندوئیسم مذهب نیست، و در دیدگاه آنان زن به عنوان یک موجود دسته دوم است. او معتقد به یک ایدئولوژی اقلیت در اجتماع لیگایات به رهبری کمو سوهاردا
ودیک بود و پلتفرم وی هماهنگی اجتماعی برای جوامع تحت ستم بود. او همچنین بر این باور بود که حامیان فلسفی بسوانان هندو نیستند. زندگی شخصی. گاوری و چیداناد راجقاتا پس از پنج سال ازدواج از هم جدا شدند؛ او بعد از جدایی ازدواج نکرد. گرچه او تنها زندگی می کرد (در ۲۳ سالگی) هیچ فرزندی نداشت، گورانی با سایر فعالان جنبش سرپرستی کودکان را برعهده می گرفتند. ترور. در ۵ سپتامبر ۲۰۱۷، سه مرد ناشناس برای کشتن وی به جلوی خانه گاوری در راجراج شواری نگار در بنگلور مراجعه کردند. این مردان مسلح در ساعت ۸ صبح هنگامیکه گاوری در مسیر بازگشت از دفترش به خانه بود جلوی در اصلی حداقل با شلیک هشت گلوله او را به قتل رساندند.
محمد عارف () نویسنده، شاعر، منتقد ادبی، مترجم و مدرس اهل جمهوری آذربایجان بود. وی در ۱۰ ژوئن سال ۱۹۰۴ در باکو، امپراتوری روسیه به دنیا آمد. محمد عارف عضو اتحادیه نویسندگان جمهوری آذربایجان (سال ۱۹۳۶)، دکتر علوم فقه الغه (۱۹۵۴)، پروفسور (۱۹۵۵)، عضو غیرحضوری آکادمی ملی علوم آذربایجان شوروی (۱۹۵۵)، عضو حضوری آکادمی ملی علوم آذربایجان شوروی (۱۹۵۸) و دریافت کنندهٔ جایزه دولتی آذربایجان شوروی (۱۹۷۴) بود. زندگی نامه. محمد عارف داداش زاده فرزند محرم در ۱۰ ژوئن سال ۱۹۰۴ در باکو چشم به دنیا گشود. اصالتاً از شهر خیزی جمهوری آذربایجان بود. پس از فارغ التحصیل شدن از مدرسه روس- تاتار باکو، در دهه ۱۹۲۰ در یک مدرسه آموزگاری کرد. در سال ۱۹۲۵ از دانشکدهٔ ملی معارف دانش آموخته شد. بین سال های ۱۹۲۵ الی ۱۹۳۰ در رشته شرق شناسی دانشگاه دولتی آذربایجان تحصیل کرده و در میان سال های ۱۹۳۰–۱۹۳۱ در «دانشگاه علمی پژوهشی مردمان شرقی مسکو» در مطقع تحصیلات تکمیلی به درس خواندن ادامه داد. بین سال های ۱۹۳۱–۱۹۴۱، به عنوان معلم و دانشیار کرسی زبان و ادبیات روسی فعالیت داشت. برای مدت مدیدی در دانشگاه دولتی آذربایجان کار کرده و بین سال های ۱۹۴۱ تا
۱۹۵۰ تصدی کرسی زبان و ادبیات روسی را عهده دار بوده و در سال ۱۹۵۵ درجه علمی پروفسور را اخذ نمود. افزون بر این، مابین سال های ۱۹۴۱ الی ۱۹۴۷ سکاندار معاونت وزیر آموزش و پرورش آذربایجان شوروی را بر عهده داشت. در سال ۱۹۴۱ به زمامداری سردبیری روزنامه «به خاطر وطن» رسیده و تا سال ۱۹۴۷ این سمت را عهده دار بود. وی با دفاع از پایان نامه خود در موضوع «مسیر نویسندگی جعفر جبارلی» دکترای خود را دریافت نمود. وی در ۲۷ دسامبر سال ۱۹۷۵ درگذشت. شروع فعالیت های ادبی. محمد عارف با نوشتن اشعار، داستان ها و مقالات در سال های ۲۰ قرن ۲۰ اولین قدم های خود در ادبیات را برداشت. در همان بازه زمانی اشعار وی همچون «بچه های خانه به دوش»، «ترانه های آخرین بهار»، «رنگ های برودسکی»، «هواپیما و من»، «یکی از دو نشاط»، «علاقه» و داستان هایش به نام های «ازدواج آخر»، «میان بر»، «دام پزشک» و «تار به صدا درمی آید» در جریده ها و مجلات متنوعی به انتشار رسید. اولین مقاله خود را با لقب «محمد باقر اهل خیزی» در سال ۱۹۲۳ در روزنامه «کمونیست» منتشر کرد. علاوه بر این، مقاله های طنزآمیز وی نظیر «ناامیدم»، «شاید درست بشود»، «آگهی»، «حوصله» و «اخبار مرثیه» تحت
عنوان «مغمون اهل خیزی» در نشریه ملا نصرالدین به انتشار می رسید. از سال ۱۹۲۵ به بعد آثار خود را با لقب محمد عارف منتشر نمود. فعالیت های سیاسی. محمد عارف در کنار نویسندگی، به عنوان سیاستمدار نیز شهرت بسزایی دارد. وی برای مدت طولانی تصدی دستیاری رئیس کمیسیون شوروی- ایران را عهده دار بود. دو بار به نمایندگی شورای باکو (مجلس ملی) انتخاب شده بود. بین سال های ۱۹۶۳ الی ۱۹۶۷ نماینده شورای عالی باکو و رئیس همان شورا بود. نشان ها و جوایز. نشان لنین (۱۹۷۱)، نشان انقلاب اکتبر (۱۹۷۴) و «خادم ممتاز معارف» (۱۹۶۴) و دو بار نیز نشان «پرچم سرخ کار» (۱۹۳۹، ۱۹۶۴) به وی اعطا شد.
انتشارات دانشگاه شیکاگو () یکی از قدیمی ترین نشرهای دانشگاهی ایالات متحده آمریکاست. این انتشارات توسط دانشگاه شیکاگو اداره می شود و طیف وسیعی از عناوین دانشگاهی از جمله شیوه نامه شیکاگو، چندین مجله دانشگاهی و رساله های پیشرفته در زمینه های دانشگاهی منتشر می کند.
انتشارات دانشگاهی میسیسیپی () انتشاراتی است که از سوی هشت دانشگاه در ایالت میسیسیپی حمایت می شود و انتشار آثار آنان را به عهده دارد. از جمله این دانشگاه ها می توان به الکورن استیت یونیورسیتی، دانشگاه ایالتی جکسون، دانشگاه ایالتی میسیسیپی، میسسیپی ولی استیت یونیورسیتی و دانشگاه میسیسیپی اشاره کرد.
آلن هریس گلدمن (زادهٔ ۱۹۴۵) فیلسوف آمریکایی و استاد فلسفه در کالج ویلیام و مری است. او برای آثار خود در زمینهٔ فلسفه و فرهنگ عامه، ادبیات، اخلاق، عشق و زیبایی شناسی شناخته شده است.
جزتایمز () مجله ای آمریکایی است که به موسیقی جَز اختصاص دارد. از این مجله ۱۰ شماره در سال منتشر می شود و در سال ۱۹۷۰ در واشینگتن، دی.سی. توسط داویدسون سابین (۱۹۲۸–۲۰۱۸) به عنوان خبرنامه "رادیو آزاد جز" بنیان گذاری شده است. سابین این رادیو را به عنوان بخشی از فروشگاه موسیقی خود که در ۱۹۶۲ افتتاح شده بود، ایجاد کرد. این خبرنامه مشتریان را از آخرین رخدادهای دنیای جز و موسیقی های عرضه شده باخبر می کردند و برنامه هایی با اخبار و داستان های گفته نشده فهرست موسیقی شان می ساختند.
لطفعلی عبدالله اف () یک هنرپیشه تئاتر و فیلم آذربایجانی بود، که در ۳۳ مارس سال ۱۹۱۴ در شهر «نوخای» امپراتوری روسیه متولد شد. کارنامه. لطفعلی عبدالله اف در خانواده یک بازرگان در شهر نوخای امپراتوری روسیه زاده شد. وی پس از تماشا به نمایش بازیگران دوره گرد در صحنه تماشاخانه محلی علاقه خاصی در او نسبت به بازیگری بروز کرد. «احمد آناتولّو» بازیگر آذربایجانی از آنجا که به علاقهٔ وی به بازیگری پی برده بود، پیشنهاد داد که لطفعلی به باکو فرستاده شده و آنجا جزیات این پیشه را از هنرپیشگان پیشتاز یاد بگیرد. در سن ۱۴ سالگی وی شروع به حضور در کلاس های خوانندگی و یادگیری نواختن کر در آکادمی موسیقی باکو کرد. در سال ۱۹۳۹، او عضو دسته نمایش دهندگان در تئاتر دولتی کمدی موزون آذربایجان شد، جایی که تا آخر عمرش در آنجا کار کرد. کمدی تبدیل به سبک اصلی بازیگری وی شد. نقش های اصلی لطفعلی عبدالله اف در فیلم های کلاسیک آذربایجان چون «ولی» در فیلم «آرشین مال آلان»، «بال اوغلان» در گزینه فیلمی کمدی موزون عزیر حاجی بیگف- «او اولماسین بو اولسون»، «ظلمف» در «احمد هارادادیر؟» آوازهٔ بسزایی به وی به ارمغان آورد. او از سوی منتقدان روسیه ای، با
ایگور ایلینسکی مقایسه می شد. با وجود اینکه پیشنهادهای زیادی به لطفعالی در رابطه با ایفای نقش در تئاترهای روسیه ارائه شد، وی به دلیل عدم توانایی بخوبی حرف زدن به زبان روسی از تمام آنها صرف نظر کرد. حریم شخصی. در سال ۱۹۴۲، لطفعلی عبدالله اف با یک دختر ۱۷ ساله به اسم «سودا پپین اوا» آشنا شد و چهار سال بعد، آنها تصمیم بر ازدواج گرفتند، در حالی که خانوادهٔ «سودا» به شدت با ازدواج او با لطفعلی مخالفت کردند. لطفعلی پسر یک تاجر و «سودا» دختر بک خانوادهٔ نجیب زاده بود؛ ولی دارایی ها و املاک خانواده آنها پس از برقراری حکومت شوروی در آذربایجان از سوی دولت مصادره شده بود. پدرش «احمدبیگ پپینف» وزیر کار جمهوری دمکراتیک آذربایجان بود، که پس از تأسیس شوروی در نتیجهٔ سیاست های سرکوبگرایانه استالین اعدام گردید. مادر سودا دختر «حسن بیگ آقایف» دستیار رئیس مجلس ملی جمهوری دمکراتیک آذربایجان بود. در سال ۱۹۵۶، مادر سودا در حالی که در بستر مرگ بود، با ازدواج وی با لطفعلی عبدالله اف موافقت کرد. پس از این لطفعلی تا ۱۷ سال دیگر، یعنی تا آخر عمرش با سودا زندگی کرد. حاصل این ازدواج دو دختر به نام های «گلناره» و «خورشید» شد. لطفعلی عبدالل
ه ف در ۹ دسامبر سال ۱۹۷۳ چشم به دنیا فروبست.
واتسون-گاپتیل () ناشری آمریکایی است که کتاب های آموزشی در حوزه هنر منتشر می کند. این شرکت در سال ۱۹۳۷ به دست ارنست واتسون، رالف رینهولد و آرتور ال. گاپتیل تأسیس شد. این شرکت همین طور مجله "آمریکن آرتیست" را منتشر می کند. دفتر مرکزی آنها در نیویورک در برج رندوم هاوس قرار دارد.
دانگ فنگ الکتریک شرکت مهندسی برق چینی است، که در زمینه ساخت تجهیزات نیروگاه و ژنراتورهای قدرت فعالیت می کند. بنابه اظهار S&amp;P Global Platts شرکت دانگ فنگ الکتریک به همراه هاربین الکتریک در سال ۲۰۰۹-۲۰۱۰ دومین شرکت بزرگ سازنده توربین های بخار پس از شانگهای الکتریک در جهان می باشد.
سی انگیج () شرکت محتوای آموزشی، فناوری و خدمات آموزش عالی تخصصی و بازار جهانی کتابخانه است. این شرکت در بیش از ۲۰ کشور در سراسر جهان فعال است.
رادیوی عمومی ورمانت () (وی پی آر) یک شبکه رادیویی عمومی است که ایالت ورمانت را پوشش می دهد.
هاربین الکتریک شرکت مهندسی و ساخت نیروگاه و تجهیزات نیروگاهی چینی است، که به همراه شرکت های شانگهای الکتریک و دانگ فنگ الکتریک سه شرکت بزرگ سازنده تجهیزات نیروگاه در چین می باشند. بنابر اظهار S&amp;P Global Platts شرکت هاربین الکتریک به همراه دانگ فنگ الکتریک در سال ۲۰۰۹-۲۰۱۰ دومین شرکت بزرگ سازنده توربین های بخار پس از شانگهای الکتریک در جهان می باشد.
فرار، اشتراوس و ژیرو () (اف اس جی) شرکت انتشاراتی آمریکایی است که در ۱۹۴۶ توسط راجر دبلیو. اشتراوس و جان سی. فرار تأسیس شد. اف اس جی برای کتاب های ادبی و نویسندگانش که برنده جوایز بسیاری از جمله جایزه پولیتزر، جایزه صلح نوبل و جایزه صلح نوبل شده اند، مشهور است. این انتشارات امروزه بخشی از مکمیلن است.
سی. ای. پارسونز اند کمپانی یک شرکت بریتانیایی مهندسی در تاینساید، انگلستان بود که بعنوان اولین شرکت تولید کننده توربین بخار معروف بود. این شرکت در سال ۱۸۸۹ توسط چارلز الگرنون پارسونز تاسیس شد، در سال ۱۹۶۸ با شرکت بریتانیایی Clarke Chapman و در سال ۱۹۷۷ با شرکت Northern Engineering Industries ادغام گشت در سال ۱۹۸۹ قسمتی از شرکت رولز-رویس پی ال سی گردید و نهایتاً توسط شرکت زیمنس خریداری گردید.
گیرندهٔ شمارهٔ ۵۶ جفت شونده با پروتئین جی () که با نام TM7XN1 هم شناخته می شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRG1"» کُدگذاری می شود. این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی، ویژهٔ چسبندگی» است. این پروتئین در کبد، ماهیچه اسکلتی، سلول های عصبی و لنفوسیت های تی کشنده انسان و همچنین پیش سازهای خونی، ماهیچه و سلول های عصبی موش ها بیان می شود. این گیرندهٔ پروتئینی در چندین نقش مهم سلولی از جمله چسبندگی و راهبری مؤثرند و ثابت شده که در مهار تومورها و در تکامل دستگاه عصبی نیز نقش دارند. اخیراً مشاهده گردید که این پروتئین می تواند یک نشانگر زیستی برای لنفوسیت های تی کشنده و زیرگروهی از سلول های کشنده طبیعی باشد. اهمیت بالینی. جهش های کارکردزُدا (Loss-of-function) در ژن ایجادکنندهٔ این پروتئین، موجب نوعی ناهنجاری شدید قشر مغز موسوم به «پلی مایکروجایریای دوطرفهٔ فرونتوپاریتال» (BFPP) می گردد. در خارج از دستگاه عصبی مرکزی، این پروتئین را با عملکرد عضلات و توانایی تولید مثل در مردان مرتبط دانسته اند.