Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قربانیان این تیراندازی، این حادثه را محکوم کرده و با وابستگان قربانیان حادثه ابراز همدردی کرد. در تاریخ ۱۶ اوت، قره خانی اعلام کرد که نمایندگان مجلس برای رسیدگی به وضعیت بالا رفتن هزینه برق به یک جلسه اضطراری فراخوانده خواهند شد. وی بالا رفتن هزینه برق را یک مشکل جدی نامید و ابراز امیدواری کرد که با همکاری دولت در چارچوب دموکراسی، یک راه حل مناسب به زودی معرفی خواهد شد. بعداً تاریخ رسمی این جلسه ۱۹ سپتامبر اعلام شد. در تاریخ ۲۰ اوت، قره خانی در واکنش به حمله با چاقو به سلمان رشدی اعلام کرد که وی اظهارات مقامات ایران در مورد دست نداشتن کشورشان در سوء قصد به جان رشدی را باور ندارد. همچنین وی مسلمانان را به صبر و تحمل بیشتر نظرات مخالف دعوت و تشویق کرد. پس از بازگشایی مجلس در ماه اکتبر و ماجرای تعویض اشتباه صندلی ملکه و ولیعهد نروژ، قره خانی قول داد که چنین اشتباهی در آینده تکرار نشود. در تاریخ ۲۴ اکتبر، قره خانی طی نشستی در زاگرب، در رابطه با جلسه رهبران مجالس در سراسر جهان، با نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده، دیدار کرد. همچنین در این جلسه نشان به وی تقدیم شد. پس از انتشار خبر تعطیل احتمالی گشت ار
شاد در ایران، مسعود قره خانی در کفایت این اقدام ابراز تردید کرد. وی اضافه کرد که تعطیل گشت ارشاد به معنی پایان خشونت دولتی علیه زنان ایران نیست. سال ۲۰۲۳. در ژوئن ۲۰۲۳م، مسعود قره خانی اعلام کرد که اکثریت نمایندگان مجلس موافق تغییر قانون و الغای امتیازات خاص نمایندگان مجلس هستند. بر این اساس ۲ امتیاز حاضر، یکی برخورداری از کمک هزینه کرایه مسکن در نزدیکی مجلس و دیگری پرداخت دستمزد مرخصی به نمایندگانی که دوران نمایندگی آنها به زودی منقضی می شود، حذف خواهند شد. وی اضافه کرد که مجلس در نظر دارد که دیگر امتیازات خاص نمایندگان نیز بررسی و در صورت نیاز تعدیل شوند. این در حالی است که حزب سرخ مدعی است که حتی بعد از اعمال این تعدیلات، نمایندگان مجلس نروژ داری چنان حقوق و مزایای فوق العاده ای هستند که افراد عادی تنها در خواب می توانند ببینند. به دنبال تحریم محصولات شرکت نروژی تولید شکلات فریا در اوکراین، مسعود قره خانی در تاریخ ۱۲ ژوئن اعلام کرد که مجلس در مورد تحریم محصولات این شرکت و نیز این مسئله که آیا فروش محصولات این شرکت در کافه تریای مجلس مجاز است، تشکیل جلسه خواهد داد. روز بعد قره خانی اطلاع داد که چنین تحریمی
صورت نخواهد گرفت. وی اضافه کرد که در این مورد، مجلس تابع تصمیمات دولت نروژ و اتحادیه اروپاست و خرید یا نخریدن محصولات این شرکت در نروژ، یک تصمیم شخصی باقی خواهد ماند و نمایندگان مجلس نیز پیرو همین مقررات خواهند بود. درتار یخ ۶ اکتبر برابر با جمعه، ۱۴ مهر ۱۴۰۲خ، مسعود قره خانی در توییتر به نرگس محمدی به مناسبت بردن جایزه صلح نوبل تبریک گفت. وی در این پست نوشت: من می خواهم به نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل و همه شیر زنانی که در راه آزادی، دموکراسی و حقوق بشر علیه رژیمهای ددمنش مبارزه می کنند، این پیروزی را تبریک بگویم. وی با به کار بردن کلمه فارسی «آزادی» نوشت: مبارزه تا آزادی ادامه خواهد داشت. در تاریخ ۱۱ اکتبر، ۲ سال پس از بروز اختلاف اهالی محلی و تصمیم دولت مبنی بر ساخت تأسیسات انرژی بادی در فوسن، حزب سرخ از معترضان سامی برای برگزاری تظاهرات به داخل سالن مجلس دعوت کرد. مسعود قره خانی ضمن ناشایسته خواندن این اقدام، توضیح داد که صحن مجلس محل مناسبی برای اجرای این گونه تظاهرات نیست و او قصد دارد این مسئله را با دیگر نمایندگان مجلس به بحث بگذارد. در ماه نوامبر، مسعود قره خانی به همراه یک هیئت از نمایندگان مجلس
نروژ، به ایالات متحده سفر کرد و از کنگره ایالات متحده آمریکا بازید کرد. در این بازدید وی در مورد حمایت از اوکراین در جنگ با روسیه و همکاری در صنایع معدن و یک توافق احتمالی سخن گفت. در ماه دسامبر، قره خانی از پاسخ به دعوت امیر اوهانا سخنگوی کنست برای دیدار از مناطق آسیب دیده اسرائیل در جنگ با حماس خودداری کرد، اما دفتر اداری مجلس ملی نروژ، تأیید کرد که وی این دعوت را نپذیرفته است. گفت و گو به زبان فارسی. مسعود قره خانی در گفت و گویی با خبرنگار ایران اینترنشنال در حاشیه نشست انجمن آزادی اسلو و در ارتباط با ناآرامی های ایران در سال ۲۰۲۳م، به زبان فارسی گفت: برای من مهم است که صدایی برای جوانان ایران باشم. وی در پیامی به جوانان ایران گفت: بدانید که جامعه بین المللی با شماست. و من خود با صدایم تا روز آزادی به شما نیرو خواهم داد. قره خانی در مورد آینده ایران گفت: جوانان ایرانی خوب می دانند که خواستار چگونه آینده ای برای ایران هستند.
لیسا فروزان تونی (؛ زادهٔ ) یک کمدین، هنرپیشه ایرانی تبار اهل نروژ است. پیشینه. لیسا فروزان تونی؛ یا لیسه تونه، یک استندآپ کمدین نروژی است. وی در تهران، به دنیا آمده؛ و از دوران نوزادی، به فرزند خواندگی، در نروژ پذیرفته شده است. لیسه، دوران کودکی را در تروندهایم، گذرانده است. شهرت لیسه تونه، از سال ۱۹۹۹م، به عنوان یک نویسنده و مجری سرزنده و شاد، آغاز شد. به خصوص به واسطه برنامه ای با عنوان خود دیگر، که وی در آن نقش یک پسر پاکستانی، به نام علی رضا، را ایفا می کرد. در سال ۲۰۰۳ م، وی برنده جایزه بهترین برنامه کمدی سال شد. از دیگر موفقیت های وی، از جمله بازی در نسخه های بالیوودی نمایشنامه های ایبسن بر صحنه تئاتر نوین اسلو بوده است.
محمود امیری مقدم (؛ زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۷۱) عصب پژوه، و فعال حقوق بشر ایرانی تبار اهل نروژ است. محمود امیری-مقدم چند سال اول زندگی خود را در شهر کرمان سپری کرد. وی سال ۱۹۸۵ یعنی زمانی که ۱۴ سال داشت، به عنوان پناهنده از طریق کشور پاکستان به کشور نروژ رسید. امیری-مقدم تحصیلات پزشکی خود را در سال ۱۹۹۶ در دانشگاه اسلو به پایان رساند و بعدتر موفق به کسب مدرک دکترا در «مرکز علوم اعصاب و زیست شناسی» همین دانشگاه شد. او در سال ۲۰۰۴ مدال طلای بهترین دکترای پزشکی در دانشگاه اسلو را از سوی پادشاه نروژ دریافت کرد. امیری-مقدم همچنین یکی از همکاران پیتر آگره بود که در سال ۲۰۰۳ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد. امیری-مقدم یک سال را نیز در سال ۲۰۰۶ برای اخذ مدرک فوق دکترا در مدرسه پزشکی هاروارد سپری کرده است. امیری-مقدم جایزه «اندرس جارا» () را که یک جایزه پزشکی برای دانشمندان جوان است در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد. او همچنین عضو «» نروژ است. در سال ۲۰۱۳ امیری-مقدم توسط یک گروه مستقل به عنوان یکی از ۱۰ «درخشان ترین ذهن ها» در نروژ برگزیده شد. این لیست در روزنامه وی جی وردنس گانگ نروژ منتشر شده بود. امیری-مقدم همچنین به عنوان یک مدافع حق
وق بشر شناخته شده است و برای فعالیت های کم نظیر خود در راه مبارزه با نقض حقوق بشر در ایران، در سال ۲۰۰۷ موفق به کسب جایزه حقوق بشر سازمان عفو بین الملل نروژ شد. امروز او به عنوان استاد دانشگاه پزشکی و رئیس آزمایشگاه علوم اعصاب مولکولی در دانشگاه اسلو کار می کند. او همچنین بنیان گذار سازمان حقوق بشر ایران است که مسئله نقض حقوق بشر در ایران را نظارت می کند و یکی از مهم ترین مجموعه های حقوق بشری در راه مبارزه با مجازات اعدام در ایران به شمار می رود. سازمان حقوق بشر ایران پشتیبانی، توانمند سازی جامعه مدنی و لغو مجازات اعدام در ایران را از اهداف اصلی خود قرار داده است.
رضا رضایی (؛ زادهٔ ) سیاست مدار ایرانی تبار اهل نروژ بود. او از اعضای حزب مارکسیست چپ قرمز در این کشور بود.
مینا حاجیان (؛ زادهٔ ) مجری رادیو ایرانی تبار اهل نروژ است.
مینا آدم پور (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار و پزشک ایرانی تبار اهل نروژ است.
سارا نیکول اندرسون (؛ زادهٔ ) یک مدل و ملکه زیبایی ایرانی تبار اهل نروژ است. او برنده دوشیزه نروژ ۲۰۱۲ شد و به نمایندگی از کشور نروژ در مراسم دوشیزه جهان ۲۰۱۲ شرکت کرد ولی مقامی کسب نکرد.
گریگور اودیان (؛ – ) سیاست مدار، حقوقدان و نویسنده ارمنی تبار اهل عثمانی بود. وی عموی نمایش نامه نویس و نویسنده برجسته ارمنی، یروانت اودیان بود.. اودیان یک چهره کلیدی در تأسیس قانون اساسی ملی ارمنیان و قانون اساسی ۱۸۷۶ عثمانی بود.
هاروت شیتیلیان (; ؛ زادهٔ ) سیاست مدار ارمنی تبار اهل کانادا است.
دبیرستان استایوسنت ( ; ) که به سْتای یا استایوسنت مشهور است، گزینشی ترین از بین نه دبیرستان تخصصی در نیویورک، آمریکاست. این مدرسه که توسط اداره آموزش نیویورک اداره می شود به ساکنان این شهر آموزش پیشرفته بدون شهریه ارائه می کنند. استایوسنت یک دبیرستان هنرهای آزاد متمرکز بر آماده سازی دانشگاهی علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات است. پذیرش به استایوسنت نیازمند قبولی در آزمون ورودی دبیرستان های تخصصی است. هر نوامبر در حدود ۳۰۰۰۰ کلاس هشتمی و نهمی این آزمون ۳ ساعته را برای پذیرش در دبیرستان های تخصصی می دهند. در حدود ۹۰۰ تا ۹۵۰ متقاضی هر ساله پذیرفته می شوند.
عدنان مارال (به انگلیسی: Adnan Maral) بازیگر شناخته شده آلمانی ترک تبار متولد اول ژوئیه ۱۹۶۸ چیلدر، اردهان، ترکیه است. عدنان مارال که در شهر فرانکفورت زندگی خود را گذرانده زندگی هنری خود را با تئاتر شروع و با سریال طنز ترکی برای مبتدیان که از شبکه تلویزیونی ARD (شبکه یک آلمان) پخش شد به یکی از چهره های تلویزیونی روز تبدیل شد. زندگی. عدنان مارال زندگی هنری خود را با تئاتر شروع کرده و برای بسیاری نمایش در دویچه تئاتر برلین به روی صحنه رفته است. در مارچ ۲۰۰۶، با بازی در نقش متین در سریال ترکی برای مبتدیان به تلویزیون ARD آمد که این نقش درخششی برای او بود. این سریال از مارس ۲۰۰۶ تا فوریه ۲۰۰۹ به نمایش درآمد که متین داستان، یک پدر میانسال ترک تبار دارای دو فرزند است که با یک مادر آلمانی ازدواج می کند و خانواده شش نفره آنها تصمیم می گیرند در یک خانه و با هم در برلین زندگی کنند. مارال برای ایفای این نقش جایزه بین المللی تلویزیون آلمان را از آن خود کرد. او همچنین در سریال معروف تات اورت نیز ایفای نقش کرده است.
پرورش اخلاقی () متمرکز است بر پیدایش و دگرگونی و فهم اخلاق از طفولیت تا بلوغ. اخلاق، در قلمرو پرورش اخلاقی، به منزله اصولی تعریف می شود برای اینکه افراد با توجه به عدالت و رفاه و حقوق دیگران چگونه باید با یکدیگر رفتار کنند. برای پژوهیدن چگونگی درک افراد از اخلاق، لازم است که باورها و عواطف و نگرشها و رفتارهایی از آنان را که به فهم اخلاقی مساعدت می کنند، ارزیابی شوند. قلمرو پرورش اخلاقی، نقش همسالان و والدین را در تسهیل پرورش اخلاقی، نقش وجدان و ارزش ها را، جامعه پذیری و تأثیرات فرهنگی را، همدلی و نوع دوستی را، پرورش مثبت نگر را می پژوهد. علاقه به اخلاق، بسیاری از رشته ها (مثلاً فلسفه، علم اقتصاد، زیست شناسی، علوم سیاسی) و تخصصها در روان شناسی (مثل روان شناسی اجتماعی، روان شناسی شناختی، روان شناسی فرهنگی) را دربرمی گیرد. تمرکز پژوهش روان شناسی پرورش اخلاقی، بر منشأها و دگرگونی در اخلاق در طول حیات است.
رئیس جمهور زیمبابوه رئیس کشور زیمبابوه است که توسط رای اکثریت مردم انتخاب می شود. پست ریاست جمهوری این کشور پس از استقلال را در سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۷، کنعان بانانا، و سپس رابرت موگابه؛ رئیس جمهور کنونی آن کشور، در اختیار داشته اند. رئیس جمهور رئیس دولت نیز هست، زیرا پست نخست وزیری در سال ۱۹۸۵ لغو شد. این دفتر در نتیجهٔ مذاکرات سیاسی سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ بازسازی شد، اما پس از همه پرسی قانون اساسی سال ۲۰۱۳ دوباره لغو گردید. طبق قوانین تصویب شده در همان رفراندوم، رئیس جمهور این سمت را حداکثر دو دورهٔ پنج ساله به عهده می گیرد. این مصوبه شامل گذشته (عطف به ماسبق) نمی شود. تاریخچه سمت. دفتر رئیس جمهور زیمبابوه در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد، زمانی که این کشور به استقلال خود از انگلستان دست یافت. وزیر متدیست کنعان بانانا، نخستین رئیس جمهور شد و تا سال ۱۹۸۷ در این سمت که بیشتر تشریفاتی بود ادامه یافت. قدرت واقعی به نخست وزیر، رابرت موگابه اختصاص داده شد. در سال ۱۹۸۷، موگابه پس از تصویب قانون اساسی به عنوان رئیس جمهور اجرایی جانشین رئیس جمهور بانانا شد.
اداره آموزش نیویورک () از ادارات حکومت نیویورک است که سامانه مدارس دولتی این شهر را مدیریت می کند. بخش مدرسه ای شهر نیویورک بزرگترین سامانه مدارس در ایالات متحده آمریکا، با بیش از ۱٫۱ میلیون دانش آموز است که در بیش از ۱٬۸۰۰ مدرسه تحصیل می کنند. این اداره همه پنج بخش نیویورک را پوشش می دهد و بودجهٔ سالانهٔ آن ۲۵ میلیارد دلار است.
موزه هنرهای زیبای مونترال ( ; ) یک موزه هنر در مونترآل بزرگترین شهر استان کبک در کانادا است. این موزه بزرگترین موزه شهر مونترآل و یکی از برجسته ترین موزه های کانادا است. این موزه در سایت تاریخی میدان طلایی مایل در امتداد خیابان شربروک واقع است. این موزه با پنج نگارخانه در مجموع را اشغال کرده که دارای فضای نمایشگاهی است. با گشایش نگارخانه های جدید در سال ۲۰۱۶ این موزه به هجدهمین بزرگترین موزه هنر در آمریکای شمالی تبدیل شده است. مجموعه دائمی موزه شامل حدود ۴۴٬۰۰۰ اثر در سال ۲۰۱۳ بوده است. «اتاق مطالعه» اصلی انجمن هنر در مونترال پیشرو کتابخانه های موزه های امروزین و قدیمی ترین کتابخانه هنر در کانادا بشمار می رود. بنای موزه هنرهای زیبای مونترال ترکیبی از ساختمان های مرمت شده تاریخی و بنای ساخته شده در دهه نود است. موشه سفدی معمار این موزه یکی از نام هایی است که در شهر مونترال آثار قابل تأملی به جا گذاشته است. در کنار نمایشگاه های موقت، در نمایشگاه های دائمی موزه سیر هنرهای تجسمی را از قرن شانزدهم تا قرن بیستم معرفی می شود. بازدید از این موزه غیر از بخش نمایشگاه های موقت، رایگان است.
دکتر آلمانی یا واکولدا () فیلمی آرژانتینی در ژانر تاریخی و درام است که محصول سال ۲۰۱۳ میلادی می باشد. کارگردان، تهیه کننده و فیلمنامه نویس این فیلم لوسیا پوئنزو بود. فیلمنامه بر اساس رمان "Wakolda" ساخته شده که پوئنزو سال ۲۰۱۱ منتشر کرده بود. مطرح ترین ستارهٔ سینمایی این فیلم آلکس برندمول در نقش افسر نازی و دکتر یوزف منگله بدنام برای انجام آزمایش های انسانی نازیها در اردوگاه کار اجباری آشویتس بوده است. همچنین بازیگران دیگری که در فیلم نقشی ایفا کردند، فلورنسیا بادو، ناتالیا اوریرو، دیگو پرتتی، النا راجر و گوئیرمو پفنینگ بوده اند. طرح. یوزف منگله در تبعیدش در آرژانتین در سال ۱۹۶۰ به زندگی تحت یک هویت جدید پرداخته است و فیلم داستان زندگی او در تبعید را دنبال می کند.
موزهٔ دولتی روسیه (به زبان روسی: Государственный Русский музей) که در گذشته به نام «موزهٔ اعلاحضرت الکساندر سوم روسیه» (به زبان روسی: Русский Музей Императора Александра III) بود بزرگترین مرکز نگهداری هنرهای زیبا در سن پترزبورگ است. همچنین این موزه، بزرگترین موزه در کل کشور روسیه است. می توان از موزه دولتی روسیه به عنوان گنجینه ای در قلب تاریخی سن پترزبورگ نام برد، موزه ای که از بزرگترین مجموعه هنری روسیه در مجموعه ای شگرف با معماری منحصربه فرد محافظت می کند. این موزه در ۱۳ آوریل ۱۸۹۵ در پی فرمانروایی نیکلای دوم برای یادبود پدرش، الکساندر سوم تأسیس شد. آثار هنری موجود در موزه از کارهای هنری موجود در موزه ارمیتاژ، کاخ الکساندر و آکادمی سلطنتی هنر بود. پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه بسیاری از مجموعه های شخصی، ملی اعلام شد و به موزهٔ دولتی روسیه منتقل شد که از آن جمله می توان به مربع سیاه کازیمیر ماله ویچ اشاره کرد. تاریخچه. موزه دولتی روسیه به عنوان اولین موزه هنری روسیه به دستور امپراتور الکساندر سوم تأسیس شد، اما بعد از آن در سال سال ۱۸۹۵ امپراتور نیکلای دوم دستور استقرار بنایی منحصربه فرد به نام موزه روسی الکساندر
سوم را امضا نمود و تمام وظایف کاخ مایخولوفسکی با تمام ساختمان های اطرافش، خدمات و باغ به صورت انحصاری توسط خزانه دولت به آن محول شد. در ماه مه همان سال بازسازی فضای داخلی کاخ برای نگهداری از مجوعه های هنری به معماری به نام سویین (Svinyin) محول شد. افتتاح رسمی موزه ملی روسیه در نوزدهم مارس سال ۱۸۹۸ انجام گرفت و مجموعه ای از موضوعات و کارهای هنری که از کاخ زمستان، گاتچینا و الکساندر، آکادمی هنر و موزه ارمیتاژ به این موزه آورده شدند. همچنین مجموعه های هنری اختصاصی به این موزه اهدا شد. مجموعه موزه. ساختمان موزه، کاخی است که در ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۵ ساخته شد. معماری این کاخ به دلیل داشتن سالن های رقص (باله) فراوان مشهور است. در معماری این موزه به معماری ایتالیایی هم توجه شده است. امروزه این موزه مجموعه ای متشکل از بیش از ۴۰۰ هزار اثر هنری از هنرمندان روسی را در دل خود جای داده و محلی دوست داشتنی و محبوب در بین علاقه مندان به هنر به شمار می رود. مجموعه ای با قدمت بیش از ۱۰۰۰ سال. این موزه در مجتمعی به مساحت ۳۰ هکتار قرار گرفته، مجتمعی که میزبان دیگر بناهای جاودانه مربوط به قرن هجدهم و نوزدهم نظیر میخائیلوفسکی (Mikhailovsky)
، اِستراگانوف (Stroganov)، کاخ های مرمر (Marble Palaces) و قلعه میخائیلوفسکی (Mikhailovsky Castle) است. همچنین باغ میخائیلوفسکی (Mikhailovsky Garden)، باغ تابستانی (Summer Garden)، باغ تابستانی پتر اول و کلبه پتر کبیر (Cabin of Peter the Grea) نیز جزوی از مجموعه این موزه به شمار می روند. موزه دولتی روسیه امروزه به عنوان یکی از پیشرفته ترین مجموعه های هنری، یک مرکز تحقیق، حفاظت و مطالعه نقش مهمی را در نظارت بر کار همه موزه های هنری جهان ایفا می کند. مجموعه اصلی در کاخ میخائیلوفسکی. می توان از موزه دولتی روسیه به عنوان گنجینه ای قابل توجه از هنرهای ملی نام برد که پیشرفت هنرهای تجسمی روسیه را از منشأ آن در پرتره از چهره یک شخصیت دینی مقدس وابسته به روم شرقی تا تجربه های متفاوت پیشرو یا آوانگارد (avant-garde) در اوایل قرن بیستم همزمان با انفجار ناگهانی هنرهای روسی در صحنه های بین المللی را به نمایش می گذارد. مجموعه های قصر مرمر. این موزه میزبان یکی از جالب ترین نمایشگاه های دائمی موزه دولتی روسیه و دو مجموعه موقتی است. یکی از مجموعه ها مربوط به آثار اهدا شده به موزه در دهه ۱۹۹۰ توسط برادران ارژفسکی (Rzhevskiy)، ی
عقوب (Yakov) و یوسف (Iosef) است. اهدا کنندگانی که موفق به ساخت یکی از ماندگارترین مجموعه ها از آثار نقاشانی پرآوازه در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده اند. این مجموعه بیش از ۵۰۳ قطعه هنری نظیر نقاشی، طراحی و آثار با ارزش هنری مانند ساعت های چینی و عتیقه را در دل خود جای داده است. مجموعه های قصر اِستراگانوف. قصر استراگانف (Stroganov Palace Collections) در سال ۱۹۸۹ به موزه روسیه اضافه شد، ساختمانی تاریخی که به دستور امپراتریس الیزابت و با هنر معمار به نام فرانچسکو بارتولومئو راسترلی (Bartholomeo Rastrelli) طراحی و بنا گردید. می توان از خانواده استراگانوف به عنوان یکی از خانواده های برجسته روسیه نام برد، خاندانی که نه تنها نقش بسیار مهمی در تاریخ روسیه ایفا کردند بلکه در شکل گیری طبقه اشرافی و فرهنگی نقشی اساسی داشتند. این کاخ با هدف حفظ معماری اولیه و پرافتخارش در اواخر قرن هجدهم و اویل قرن نوزدهم مرتب تحت فرایندها نوسازی و مراقبت تدریجی توسط موزه روسیه قرار گرفت. مجموعه های قلعه میخائیلوفسکی. از سال ۱۹۵۴ که قلعه میخائیلوفسکی (Mikhailovsky Castle) به عضوی از خانواده موزه روسیه تبدیل شد، افتخار میزبانی تع
داد بی شماری از مجموعه های هنری دوران مختلف به ویژه سده های هجدهم و نوزدهم را در کارنامه اش ثبت نمود. با توجه به اتمام پروژه نوسازی قلعه انتظار می رود که فضای کافی برای استفاده خانه مجسمه در ساختمان وجود داشته باشد. کلکسیون اصلی مجسمه های این مجموعه بیش از ۱۰۰ آثار هنرمندانه از مجسمه سازان روسی سده های هجدهم تا بیستم میلادی را در دل خود جای داده. سیستم راهنمای کامپیوتری این نمایشگاه بسیار دقیق و با سطح کیفی عالی سازماندهی شده است. نزدیک ترین ایستگاه مترو به این موزه ایستگاه مترو گوستینی دور (Gostiny Dvor) و خیابان نوسکی (Nevsky pr) است.
ناتالی آلین لیند (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی در مجموعه تلویزیونی گاتهام نقش آفرینی کرده است. او بیشتر بخاطر بازی نقش لورن استراکر در سریال با استعداد به شهرت رسید.
دوران کودکی () فیلم سینمایی محصول سال ۲۰۱۱ کشور آرژانتین است که در ژانر تاریخی-درام ساخته شد. این فیلم با کارگردانی بنجامین آویلا و با ایفای نقش بازیگرانی چون ناتالیا اوریرو، ارنستو آلتریو و سزار ترونسوسو موفق به کسب جوایز بسیاری در رقابت های مختلف گشت. دوران کودکی تحسین منتقدان را در پی داشت و این فیلم برنده ده جایزه از آکادمی هنر و علوم سینمایی آرژانتین و پنج جایزه از انجمن منتقدان فیلم آرژانتین شد که شامل جوایز بخش های کندر نقره ای، جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامهٔ اصلی، بهترین بازیگر زن و بهترین بازیگر نقش مکمل زن بودند. آرژانتین این فیلم را به نمایندگی از خود در سال ۲۰۱۳ برای شرکت یافتن در جایزه اسکار بهترین فیلم زبان خارجی در فوریه ۲۰۱۳ ارائه داد اما این فیلم به نامزدی ۸۵اُمین جوایز اسکار راه نیافت. خلاصه داستان. این داستان در عصر جنگ های کثیف در برهه ای از تاریخ آرژانتین در زمان آخرین دیکتاتوری نظامی (۱۹۷۶–۱۹۸۳) این کشور بیان می شود. یک زن و شوهر که سرباز چریکی بودند، فرار کرده و در حال زندگی در کوبا با دو فرزند خود هستند. با کمک «عمو بتو» آن ها جعل هویت کرده و با هویت جدید خود در
سال ۱۹۷۹ میلادی با هدف شرکت در اعتراضات چپ گرایانه در برابر کودتای نظامی به کشور بازمی گردند. حوادث این برهه از تاریخ از دیدگاه این خانواده در فیلم روایت می شود.
ناتالیا ماریسا اوریرو ایگلسیاس (به اسپانیایی: "Natalia Marisa Oreiro Iglesias"; ; زادهٔ ۱۹ مه ۱۹۷۷) بازیگر برندهٔ جایزه گرمی لاتین و هنرمند اروگوئه ای-آرژانتینی در زمینه های خوانندگی، بازیگری و طراح مد است. اوریرو زندگی حرفه ای خود را با تله نوولا آغاز کرد. از سال ۲۰۰۸ او در فیلم های درجه اول منطقه نقش داشت. ناتالیا اوریرو در کارهای خیریه و آگاهی رسانی اجتماعی فعالیت دارد و با سازمان هایی مانند صلح سبز و یونیسف همکاری می کند. یونیسف او را به عنوان یکی از سفیران خود در آرژانتین و اروگوئه در سپتامبر ۲۰۱۱ معرفی نمود. فعالیت انساندوستانه. ناتالیا اوریرو، پیامی ویدیویی ضبط کرد که در آن از طرفداران آرژانتینی خود خواست تا در جمع آوری کمک های مالی که در چارچوب تله تون سالانه بنیاد ارامنه سراسری ارمنستان برگزار می شود، شرکت کنند. اوریرو گفت: «شعبه آرژانتین “یونیسف» نیز از طریق صندوق ارامنه «هایاستان» کمک مالی خواهد کرد. بودجه جمع آوری شده برای بازسازی مهدکودک در روستای وریشن در سیونیک استفاده خواهد شد.
فراموش شدگان استرالیایی () یک عبارت جدال برانگیز است که توسط عده ای به حدود ۵۰۰۰۰۰ کودک و کودکان مهاجر اطلاق می گردد. تاریخچه. این کودکان در قرن بیستم به کمپ ها یا مؤسسات خارج از خانواده در استرالیا سپرده شدند تا مورد مراقبت قرار گیرند و بزرگ شوند. سنای استرالیا این عبارت را مخصوصاً هنگامیکه با گزارش «تحقیقات در مورد کودکان در کمپ های مراقبتی» در سال های ۲۰۰۳–۲۰۰۴ مواجه شد، بکار برد. کودکانی که خارج از خانواده مراقبت و بزرگ می شدند دلایل مختلفی داشت از جمله فقر یا فروپاشی خانواده. این در زمانی بود که حمایت کمی برای خانواده های بحران زده وجود داشت. کمپ های مسکونی که در نیمه نخست قرن بیستم توسط دولت یا سازمان های غیردولتی اداره می شدند از استانداردهای مراقبتی بیرون از خانواده برخوردار بودند. گاهی کودکانی که در این گونه کمپ ها نگهداری می شدند را برای مدت کوتاهی به پرورشگاه می آوردند. از سال های ۱۹۵۰ یک گرایش به سوی گروه های کوچکتر و از سال های ۱۹۷۰ حرکتی به سمت خارج از کمپ های مراقبتی نظیر مراقبت های خویشاوندی و پرورشگاهی شروع شد. آزار و اذیت کودکان. بسیاری از این کودکان از سهل انگاری هایی که در کمپ ها در دوران
مراقبت در حق آن ها شده یا سوء استفاده های جنسی یا فیزیکی که از آن ها شده بود رنج می برند. بازماندگان این نسل هنوز از آثار کودک آزاری این دوران در عذاب هستند. آسیب های دوران مراقبت تأثیرات منفی خود را حتی در دوران بلوغ روی افراد خارج شده از این گونه مؤسسات برجای گذاشته است. والدین و فرزندان این افراد این تأثیرات را نیز حس می کنند، که می تواند در نسل های بعد هم جاری شود. در سال ۲۰۰۹ یک مقام دولتی استرالیایی از مردمی که در چنین مؤسساتی پرورش یافته اند عذرخواهی کرد، که شامل فرزندان مهاجران بعدی هم می شد. بعداً عذرخواهی توسط کوین رود نخست وزیر نیز انجام شد. برخی مؤسسات دولتی طرح هایی جهت جبران خسارات برای بزرگسالانی که در دوران مراقبت مورد سوء استفاده قرار گرفته بودند پیشنهاد کردند و بودجه ای هم در نظر گرفتند.
موزه تمدن های اروپا و مدیترانه (به )؛ ؛ (به فرانسوی: Musée des Civilisations de l'Europe et de la Méditerranée) یک موزه ملی واقع در مارسی، فرانسه است. این موزه در ۷ ژوئن ۲۰۱۳ به عنوان بخشی از اقدامات مربوط به یک سالی که مارسی به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا تعیین شد افتتاح گردید. بررسی اجمالی. این موزه به تمدن اروپا و مدیترانه اختصاص داده شده و مجموعه دائمی آن نمایشگر تاریخ و فرهنگ تأثیرات متقابل در حوزه مدیترانه با رویکردی میان رشته ای به جامعه طی اعصار مختلف تا به دوران مدرن است. مکان موزه تمدن های اروپا و مدیترانه یک بنای تاریخی مشرف به بندر قدیمی شهر است و رودی ریسیوتی با طراح هایش این بنا را به شیوه کنونی بازسازی کرده است. این موزه با چهل هزار متر مربع فضا به معرفی تمدن های اروپایی و مدیترانه و سوژه های مختلفی در حوزه های مردم شناسی، جامعه شناسی، تاریخ و هنر اختصاص یافته است. برونو سوزارلی رئیس موزه به یورونیوز گفته: به عنوان مثال ما در این موزه ابزاری داریم که در مصر باستان سکیه نامیده می شده است و ابزاری بوده که برای برداشتن آب از چاه در اطراف رودخانه نیل از آن استفاده می کردند. این چیز بسیار جالبی است و
مسائل مربوط به تنظیمات آب را در منطقه مدیترانه نشان می دهد. زیو گوراریه، مدیر کل سفارش گالری مدیترانه گفته: در این موزه، ما نمادهایی از ضیافت افلاطون را نیز داریم. ضیافت هایی که یونانی ها با شرکت در آن می توانستند دربارهٔ روابط شهروندی صحبت کنند و شرکت در آن فقط برای مردان مجاز بود و زنان و بردگان از ورود در این مجامع محروم بودند. در کنار این نمادها، می توانید تصویر زنانی را نیز ببینید که در دنیای امروز دربارهٔ تمام موضوعات شهروندی سخن می گویند.
تراموا کرفلد () سیستم تراموا در شهر کرفلد، آلمان است. این تراموا که در سال ۱۸۸۳ تأسیس شده دارای ۴ خط، ۸۸ ایستگاه و ۳۶٫۷ کیلومتر طول می باشد.
تراموا دوسلدورف () سیستم تراموا در شهر دوسلدورف، آلمان است. این تراموا که در سال ۱۸۷۶ تأسیس شده دارای ۷ خط، ۱۷۸ ایستگاه و ۷۸ کیلومتر طول می باشد.
تراموا بن () سیستم تراموا در شهر بن، آلمان است. این تراموا که در سال ۱۸۹۱ تأسیس شده دارای ۳ خط و ۲۹٫۵۲ کیلومتر طول می باشد.
تراموا ماینتس () سیستم تراموا در شهر ماینتس، آلمان است. این تراموا که در سال ۱۸۸۳ تأسیس شده دارای ۳ خط، ۴۲ ایستگاه و ۲۹٬۷ کیلومتر طول می باشد.
کیرنیتچ رودی در کشورهای آلمان و جمهوری چک است. این رود که از شهرستان دیه چین جمهوری چک سرچشمه میگیرد پس از طی ۴۵ کیلومتر به رود البه می ریزد.
۸۰ میلیون () فیلمی درام است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. داستان. «۸۰ میلیون» ساخته والدمار کژیستک محصول سال ۲۰۱۱ است. در این داستان پرماجرا اتحادیه همبستگی که اتحادیه سراسری و دربرگیرنده همه اتحادیه های صنفی و کارگری لهستان است، تلاش می کند طی یک دزدی نمایشی ۸۰ میلیون از حساب بانکی اتحادیه بیرون بکشد. این اتفاقات پیش از آن رخ می دهد که آن ها توسط مقامات کمونیستی سرکوب شوند.
فیلیپ بوبک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "یک راست به دل"، "۲ ایکس ال"، "در خوشی و سختی"، "اولا بی ریخته"، "هتل ۵۲"، "مجرد"، "۸۰ میلیون"، "در خیابان سپولنی"، "دوستان" و "اتاق خودکشی" اشاره کرد.
کیرنیتچتال یک شهرداری سابق در آلمان است که در زاکسن واقع شده است. کیرنیتچتال ۲٬۰۸۳ نفر جمعیت دارد. از سال ۲۰۱۲ این شهرداری بخشی از شهرک زبنیتس شده است. خانه
۷۲ قهرمان () فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به لیو کای-چی اشاره کرد.
تراموا کیرنیتچتال () سیستم تراموا در زاکسن، آلمان است. این تراموا که در سال ۱۸۹۸ تأسیس شده دارای ۱ خط، ۹ ایستگاه و ۷٫۹ کیلومتر طول می باشد.