Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جشنواره بین المللی عکاسی چوبی ملا () یک جشنواره بین المللی عکاسی است که در داکا بنگلادش برگزار می شود. این رویداد بین المللی، با کوشش شهید العلم عکاس سرشناس بنگلادشی راه اندازی شده است، یکی از مشهورترین رویدادهای عکاسی در آسیا است. این جشنواره ی بین المللی در هر دوره حول یک موضوع یا تم خاص برگزار می گردد.
شیمون آداف (، born 1972) شاعر و نویسنده اسرائیلی است که در شهر سدروت به دنیا آمده است. زندگی نامه. اولین کتاب شیمون به نام «مونولوگ ایکاروس» جایزه وزارت آموزش اسرائیل را از آن خود کرد. آداف در سالهای ۱۹۹۶–۲۰۰۰ در دانشگاه تل آویو تحصیل کرد. در این دوران او مقالاتی راجع به ادبیات، فیلم و موسیقی راک برای روزنامه های اسرائیل می نوشت. در سالهای ۲۰۰۰–۲۰۰۵، به عنوان ویراستار در انتشارات کتر کار می کرد. در سال ۲۰۱۳، او توانست جایزه با ارزش اسرائیل به نام سپیر برای رمانش با عنوان "MOX NOX" را ببرد.
مدل آب، در شیمی محاسباتی، برای شبیه سازی و محاسبات ترمودینامیکی خوشه های آب، ویژگی های آب و حلال ها. مدل هایی از مکانیک کوانتومی، دینامیک مولکولی و نتایج تجربی یا از ترکیب این ها استفاده می شود. برای رسیدن به یک مدل واقعی آب، مدل های بسیاری توسعه یافته اند. این مدل های آب می توانند این گونه طبقه بندی شوند:
ملوین بریدن که بهتر با نام مل-من شناخته می شود، تهیه کننده موسیقی اهل نورفک، ویرجینیا است. او رئیس و بنیان گذار لیبل بیگ کت ریکوردز و رادار لایو می باشد. که در سال ۲۰۰۵، توسط "بیلبورد" در رده ۱۳ام برترین لیبل های رپ قرار گرفت. او تا به حال در آلبوم های زیادی به عنوان تهیه کننده و آهنگساز ظاهر شده که از آن ها می توان به "۲۰۰۱" اثر دکتر دره و "مارشال مترز ال پی" اثر امینم اشاره کرد. او در سال ۱۹۹۷ نامرد دریافت جایزه موزیک ویدئوی ام تی وی شد.
آکورد شش () در تئوری موسیقی اصطلاحی است که به دو نوع آکورد گفته می شود. ابتدا تعریف آن در موسیقی کلاسیک، آکوردی است در هارمونی که روی «درجه ششم» گام به صورت «معکوس اول» (به اختصار VI&lt;small&gt;) قرار گرفته و فاصله آن با نت پایه، ششم بزرگ است. دومین تعریف که در موسیقی پاپ هم رایج است، از افزودن یک فاصله «ششم بزرگ» به «آکورد سه صدایی» ماژور (مانند: دو، می، سل و لا، با مخفف C6 یا CM6 یا I6) و آکورد مینور (مانند: دو، می بمل، سل و لا، با مخفف Cm6 یا I6) به وجود می آید. مهم ترین ویژگی «آکورد شش» نوع دوم، آن است که باید به حالت پایگی باشد و در صورت معکوس شدن، به «آکورد کاسته» (در مینورها) و «آکورد هفت» (در ماژورها) تغییر پیدا می کند.
توطئه تروریستی ۲۰۰۸ بارسلون () یک حمله تروریستی بود که توسط جنبش طالبان پاکستان در شهر بارسلون که چند روز قبل از این قصد انجام آن را داشت و برنامه ریزی کرده بود رخ داد. آن ها قصد داشتند یک حمله انتحاری را در متروی بارسلون اجرا کنند. حدود ۱۴ نفر در این عملیات شرکت داشتند که شامل دوازده پاکستانی و دو هندی می شدند. آنها بین ۱۸ تا ۱۹ ژانویه ۲۰۰۸ در محله چند قومیتی راوال در بارسلون دستگیر شدند. ماه ها بعد، سخنگوی جنبش طالبان پاکستان، این حمله را در یک بیانیه ویدیویی که بر روی اینترنت منتشر شد، برعهده گرفت.
جیمز بریتون ریکتز (۲۱ ژوئن سال ۱۸۱۷ – ۲۲ سپتامبر ۱۸۸۷) یکی از افسران ارتش ایالات متحده بوده که در طول جنگ داخلی آمریکا بعنوان یکی از فرماندهان ارتش اتحادیه خدمت کرده است. وی در نخستین نبرد بول ران زخمی و اسیر شد. اما اندکی بعد در هنگام معاوضه چند افسر اسیرشده آزاد شد. پس از رهایی از اسارت در دومین نبرد بول ران و نبرد آنتی تام شرکت کرد؛ که در آن جنگ بعلت افتاد اسبش بر رویش بشدت آسیب دید. با این وجود پس از بدست آوردن بهبودی در دادگاه رسیدگی به جرایم نظامی به سرپرستی سرلشکر فیتز جان پورتر به خدمت گماشته شد. در آنجا طی رسیدگی به پرونده سیاسی شخصی اش بپاس فداکاری ها و جانفشانی هایش تشویق و ترفیع یافت. پس از آن ریکتز به فرماندهی یک تیپ در عملیات مریلند برگزیده شد و تحت فرماندهی ژنرال فیلیپ شرایدن در عملیات والی شرکت کرد. وی در نبرد سدار کریک به دلیل آسیبی که از ناحیه سینه برداشته بود از ارتش بازنشسته شد..
مسابقات تیراندازی جوانان اروپا یک رقابت ورزشی تیراندازی است که توسط کنفدراسیون تیراندازی اروپا به صورت دو سال یک بار برگزار می شود.
اریک دوئین کالینز زادهٔ رپر آمریکایی اهل لانگ بیچ، کالیفرنیا می باشد. او بیشتر با نام هنری آر بی ایکس شناخته شده است. آر بی ایکس (RBX) سرواژه عبارت (Reality Born Unknown) است که در فارسی «حقیقت، ناشناخته متولد شده» می شود. او همچنین عضو لیبل های معروفی چون دت رو رکوردز، افترمث، اینتراسکوپ رکوردز بوده است و اکنون در داگی استایل رکوردز فعالیت می کند. او در آلبوم های "مزمن"، "داگی استایل" و "مارشال مترز ال پی" نیز حضور داشته.
به جنوب آمدن () یک تابلوی نقاشی رنگ روغن بر روی بوم از نقاش استرالیایی مکتب هایدلبرگ، تام رابرتز می باشد که در سال ۱۸۸۶ طراحی گردید. این نقاشی نمایشگر مهاجرانی است که از اروپا به قصد اقامت در استرالیا سوار بر عرشهٔ یک کشتی بخار شده اند. رابرتز در حدود ۴ سال در اروپا اقامت داشت و در بازگشت به استرالیا با کشتی اس اس لوسیتانیا، طرح هایی را خلق کرد که بعدها پیش زمینهٔ طرح این اثر را فراهم آوردند. مورخ هنری، همفری مک کوئین معتقد است که "به جنوب آمدن"، یکی از ۷ اثر مشهور و برجستهٔ رابرتز می باشد. گالری ملی ویکتوریا در توضیح این اثر می افزاید؛ این نقاشی تصویری قطعی از تجربهٔ مهاجرت و تشریح کنندهٔ تحقیقات رابرتز در رابطه با یکی از تم های بزرگ زندگی استرالیایی است. نقاشی از سال ۱۹۶۷ در اختیار نگارخانه ملی ویکتوریا می باشد.
واقعه تیراندازی مدرسه امزدتن () در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۶ یک تیراندازی در مدرسه امزدتن رخ داد که توسط سباستین باس یک دانشجوی سابق ۱۸ ساله صورت گرفت. در این حادثه پنج نفر به ضرب گلوله کشته و چندین نفر زخمی شدند. این حادثه یکی از بدترین وقایع تاریخ آلمان از زمان کشتار ارفورت به شمار می رود که در آن ۱۷ نفر، از جمله مجرم کشته شده بودند. همچنین این واقعه، مشابه تیراندازی وینندن است که منجر به کشته شدن ۱۶ نفر از جمله مهاجم شده بود.
برج سی ام ای سی جی ام یک آسمان خراش به طول ۱۴۷ متر در ناحیه تجاری مرکزی مارسی، فرانسه است که توسط زها حدید طراحی شده است. این برج اداری با ۲٬۲۰۰ کارمند مقر شرکت کشتیرانی سی ام ای سی جی ام است. زها حدید برای طراحی این ساختمان در نوامبر ۲۰۰۴ انتخاب شد و اولین برج طراحی شده توسط وی می باشد.
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۷۸–۱۳۷۷ پنجاه و سومین سال حضور باشگاه استقلال در مسابقات فوتبال در ایران بود. استقلال در این فصل در مسابقات جام آزادگان ۷۸–۱۳۷۷، جام حذفی ۷۸–۱۳۷۷ و جام باشگاه های آسیا ۹۹–۱۹۹۸ شرکت کرد و در پایان در تمامی این مسابقات به مقام دومی رسید. پیش زمینه. استقلال که فصل قبل قهرمان جام آزادگان شده بود به عنوان مدافع عنوان قهرمانی فصل جدید را آغاز کرد. این قهرمانی به استقلال مجوز حضور در جام باشگاه های آسیا را نیز داد تا استقلال بعد از شش فصل غیبت در این مسابقات یک بار دیگر به عنوان نماینده ایران شانسش را برای قهرمانی در آسیا بیازماید. شرح فصل. استقلال همانند فصل گذشته این فصل را نیز با هدایت ناصر حجازی آغاز کرد ولی نتایج پر نوسان تیم باعث شد تا استقلال از میانه های فصل از جام قهرمانی لیگ دور بماند. عدم موفقیت در بازی های آسیایی که با میزبانی خود استقلال برگزار می شد و باخت این تیم در دیدار فینال برابر تیم جوبیلو ایواتا از ژاپن بر میزان شکست های فصل افزود و در نهایت در شرایطی که تنها چهار بازی به پایان لیگ آزادگان مانده بود حجازی بعد از شکست عجیب و پر حرف و حدیث ۴–۳ در برابر سایپا از س
مت خود برکنار شد. در چهار بازی باقیمانده از لیگ سکان هدایت تیم را به جواد زرینچه سپرده شد. با پایان بازی های لیگ و برای بازی های جام حذفی نیز سکوموروخوف مربی پیشین استقلال در سال های ابتدایی دهه ۱۳۷۰ مجدداً به ایران آمد و هدایت تیم را بر عهده گرفت اما استقلال در جام حذفی نیز ناموفق نشان داد و در نهایت بعد از شکست ۱–۲ برابر تیم پرسپولیس به عنوان دومی بسنده کرد تا سومین نایب قهرمانی استقلال در این فصل نیز شکل گیرد. استقلال قبل از شروع بازیهای این فصل یک اردوی آمادگی در کشور آلمان برگزار کرد. کاروان استقلال روز دوشنبه ۱۶ شهریور عازم کشور آلمان شد. استقلال در این اردو سه بازی با تیمهای بایر لورکوزن، سیزبورگ و فورتونا دوسلدورف انجام داد. حاصل این بازیها یک شکست و دو پیروزی بود. بازی ها. جام آزادگان. منبع جام حذفی. منبع نکته : تیم استقلال رشت در بازی برگشت مرحله یک هشتم نهایی جام حذفی حاضر نشد و استقلال ۳–۰ برنده اعلام شد جام باشگاه های آسیا. منبع آمار فصل. عملکرد کلی تیم در فصل. استقلال در این فصل در جام حذفی ۷ بازی برگزار کرد و بازی برگشت مرحله یک هشتم نهایی جام حذفی به دلیل عدم حضور تیم استقلال رشت سه بر صفر به
نفع استقلال تهران اعلام شد گل زنان. استقلال در مجموع فصل ۷۶ گل به ثمر رساند. علی موسوی با پانزده گل در مجموع فصل و ده گل در جام آزادگان بهترین گل زن استقلال هم در لیگ و هم در کل فصل بود. استقلال در این فصل صاحب نه ضربه پنالتی شد که هفت پنالتی گل شد و دو پنالتی توسط سیروس دین محمدی از دست رفت. سیروس دین محمدی چهار پنالتی را گل کرد و یک پنالتی نیز توسط هرکدام از این بازیکنان به گل تبدیل شد: محمد مؤمنی، علی موسوی، هاشم حیدری. عملکرد مربیان. استقلال فصل را با ناصر حجازی به عنوان مربی آغاز کرد اما در شرایطی که چهار بازی به پایان لیگ آزادگان مانده بود ناصر حجازی از سمت سرمربیگری استقلال کنار گذاشته شد و موقتاً جواد زرینچه هدایت استقلال را به عهده گرفت و سپس سکوموروخوف به عنوان سرمربی استقلال انتخاب شد و در چهار بازی پایانی جام حذفی بر روی نیمکت استقلال نشست
شاه حسین مرتضوی یک سیاستمدار در افغانستان است. وی معاون سخنگوی محمداشرف غنی در ریاست جمهوری بود.او پس از سقوط دولت در افغانستان باقی ماندمرتضوی تحصیلات عالی خود را از دانشگاه کابل در زمینه علوم سیاسی (روابط بین الملل) به پایان رسانیده است و یکی از فعالان رسانه ای می باشد.
لبخند ساردینی یا ریسوس ساردونیکوس (به انگلیسی: Risus Sardonicus) یا لبخند کزازی علامت بسیار مشخصی است که نتیجه گرفتگی ماهیچه های صورت است، و ممکن است ناشی از بیماری هایی مثل کزاز، مسمومیت با استریکنین، مسمومیت، یا بیماری ویلسون باشد. صفت ساردینی در نام این معضل، به جزیره ساردینیا اشاره دارد. علل. از این علامت اغلب به عنوان نشانه ای از کزاز یاد می کنند. همچنین می تواند ناشی از مسمومیت با استریکنین یا بیماری ویلسون باشد.
زهرا جواهری (زادهٔ ۱۳۵۶) بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر و تلویزیون اهل ایران است. زندگی نامه. زهرا جواهری در سال ۱۳۵۶ در تهران متولد شد. در سال ۱۳۷۸ در رشتهٔ کارگردانی نمایش از دانشگاه علم و فرهنگ (جهاد دانشگاهی سابق) فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۳۷۵ عروسک گردانی و صداپیشگی را در یک نمایش از کانون پرورشی فکری کودکان و نوجوانان تجربه کرد. وی در سال ۱۳۷۹ لوح تقدیر کارگردانی را از چهارمین جشنواره دانشجویی نمایش عروسکی تهران دریافت کرد. او در سال ۱۳۷۶ با ایفای نقش «"شیرین"» در سریال تلویزیونی "دنیای شیرین" به کارگردانی بهروز بقایی به عرصه بازیگری پیوست و به شهرت رسید.
جلسه کوگوشو ، یک جلسه در مورد امور ملی ژاپن بود که در عصر روز نهم از ماه دوازدهم از سال سوم کیئو (دوره)، مطابق با ۳ ژانویه ۱۸۶۸ در دوره باکوماتسو (پایان دوره ادو) در کاخ امپراتوری کیوتو در کیوتو برگزار شد. این جلسه در ارتباط با احیای حکومت امپراتوری بود که فرمان و اعلام رسمی آن در همان روز صادر شد. در این جلسه توکوگاوا یوشینوبو که سال قبل واگذاری قدرت شوگون به امپراتور را انجام داده بود از مناصب دیگر خود (نای دایجین وزیر امور داخلی) خلع شد و بیشتر زمین های متعلق به وی نیز مصادره شد. صدور این فرمان بر طبق نقشه جنبش براندازی شوگون انجام شد و کودتای احیای سلطنت نیز خوانده شده است. در این کودتا جناح ضد شوگون سالاری تلاش کرد تا دوباره به قدرت بازگردد و اشرافی مانند سانجو سانه تومی و ناکایاما تادایاسو را به سمت خود جذب کرد و در ۳ ژانویه ۱۸۶۸، پنج قلمرو (قلمرو ساتسوما، قلمرو توسا، قلمرو هیروشیما (قلمرو آکی)، قلمرو اوواری و قلمرو فوکویی (نام دیگر قلمرو اچیزن) کودتایی را در دربار امپراتوری ترتیب دادند و امپراتور میجی را مجبور به صدور فرمانی برای احیای حکومت امپراتوری کردند. با این اتفاق، شوگون سالاری رسماً منحل شد و د
ولت جدیدی در دربار امپراتوری تأسیس شد. همان شب، اعضای بانفوذ پنج قلمرو، جلسه کوگوشو را در حضور امپراتور میجی برگزار کردند، اما جناح ضد شوگون سالاری در مورد برکناری عنوان نای دایجین (وزیر کشور) و بازگرداندن برخی از سرزمین های یوشینوبو بحث کردند. آنها قصد داشتند با تحریک توکوگاوا، آنها را با زور سرنگون کنند. اگرچه این جلسه به دلیل مخالفت جناح دولتی مشورت عمومی (قلمرو توسا، قلمرو فوکویی، قلمرو اوواری) به رهبری یامائوچی یودو (نام دیگر یامائوچی تویوشیگه) به هرج و مرج کشیده شد، اما جناح ضد شوگون سالاری در نهایت پیروز شد و تصمیم گرفت که توکوگاوا یوشینوبو استعفا دهد و زمین هایش را واگذار کند. زمینه. ورود کشتی های سیاه. ورود دریاسالار پری در ۸ ژوئیه سال ۱۸۵۳، (سال ۶ کائی)، ژاپن مجبور شد بین گشودن درهای خود به روی کشورهای خارجی یا منزوی ماندن و اخراج قدرت های خارجی یکی را انتخاب کند. سپس شوگون سالاری ادو بدون اخذ مجوز امپراتوری (اجازه امپراتور) عهدنامه دوستی و تجارت بین ایالات متحده آمریکا و ژاپن (پیمان هریس) را با آمریکا منعقد کرد و بدین ترتیب کشور را از حالت انزواطلبی خود خارج کرد. با این حال، افرادی نیز بودند که از
کشورگشایی خوشحال نبودند. این فرقه «سوننو جوئی» (به معنی اعتقاد به حرمت گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی) نام داشت. نماینده ترین آنها نیروهای افراطی قلمرو چوشو بودند. آنها حمایت از شوگون سالاری ضعیف ادو را رها کرده و برای ایجاد یک دولت قوی با محوریت دربار امپراتوری و اخراج نیروهای خارجی از کشور نقشه کشیده بودند. اعمال خشونت آمیز ضد خارجیان. در بونکیو، امور سیاسی به سرعت تغییر کرد، حوادث بزرگ زیادی رخ داد و اقدامات تروریستی به عنوان «مجازات الهی» شناخته می شدند. در روز ۱۴ ماه هشتم قمری ۱۸۶۲ (سال ۲ بونکیو)، قلمرو چوشو از دربار امپراتوری درخواست کرد تا نظرات دربار را در مورد این موضوع جمع آوری کند، زیرا آنها می خواستند بربرها (خارجی ها) را اخراج کنند. دربار امپراتوری به خواسته های امپراتور صد و بیست و یکم، امپراتور کومی، که از بیگانگان بیزار بود، احترام گذاشت و اعلام کرد که برای اخراج بربرها تلاش خواهد کرد. در ۱۲ اکتبر قمری، سانجو سانه تومی، اشراف زاده دربار و دیگران به عنوان فرستادگان امپراتوری (پیام آور امپراتور) به شوگون سالاری ادو سفر کردند و از چهاردهمین شوگون سالاری ادو، توکوگاوا ایه موچی، خواستند که اخراج بی
گانگان را انجام دهد. برای دولت غیرممکن بود که پس از تصمیم گیری در مورد سیاست گشودن کشور، آن را لغو کند، اما توکوگاوا ایه موچی که در آن زمان تنها ۱۷ سال داشت، قول داد که بربرها (خارجی ها) را بیرون کند. تاکاسوگی شینساکو از خاندان چوشو و افرادش از این موضوع استفاده کردند و مرتکب اعمال خشونت آمیزی مانند حادثه آتش زدن سفارت انگلستان (امروزه واقع در بخش شیناگاوا در توکیو) در نیمه شب ۱۲ اکتبر شدند. دیدار شوگون چهاردهم با امپراتور کومی در کیوتو. سال بعد در روز ۴ ماه سوم قمری ۱۸۶۳ (بسال ۳ بونکیو)، توکوگاوا ایه موچی رای اولین بار پس از ۲۳۰ سال به عنوان یک شوگون وارد کیوتو شد و با امپراتور کومی دیدار کرد تا در مورد اجرای اخراج بیگانگان با دربار امپراتوری گفتگو کند. پیش از رفتن به کیوتو، توکوگاوا ایه موچی با سانجو سانه تومی، اشراف زاده دربار، ملاقات کرد که با اصرار از او خواست تا ضرب الاجل اخراج بربرها را تعیین کند، که توکوگاوا در پاسخ گفت که این ضرب الاجل روز ۲۳ از ماه چهارم خواهد بود. البته، این فقط یک ترفند موقت بود. در فوریه ۱۸۶۳، سرهای مجسمه های چوبی سه شوگون از شوگون سالاری موروماچی، که در تالار معبد توجی-این در کی
وتو قرار داده شده بودند، قطع و برداشته شده و در سانجو-گاوارا (محل اعدام ها) به نمایش گذاشته شدند. در زمانی که ترورها شایع بودند، این می توانست به عنوان یک شوخی ساده که کسی را نکشت یا زخمی نکرد، تلقی شود، اما این یک اقدام تکان دهنده بود که قصد برچیدن سرهای شوگون های سلسله شوگون سالاری = سرنگونی شوگون سالاری را آشکار کرد. در روز ۴ ماه سوم قمری ۱۸۶۳ (سال ۳ بونکیو) برابر با ۲۲ آوریل، توکوگاوا ایه موچی وارد کیوتو شد و با امپراتور کومی دیدار کرد. پیش از آن، توکوگاوا ایه موچی با سانجو سانه تومی، اشراف زاده دربار، ملاقات کرد که با اصرار از او خواست تا ضرب الاجل اخراج بربرها را تعیین کند. البته، این فقط یک ترفند موقت بود. ایه موچی آنقدر در کیوتو توسط دربار نگه داشته شد که به نظر می رسید اسیر شده است. او دیگر نمی توانست در مقابل امپراتور کومی بایستد. دربار امپراتوری از ایه موچی انتقاد می کرد و مکرر می پرسید که او در مورد اخراج خارجی ها چه خواهد کرد و چه زمانی این کار را انجام خواهد داد. امپراتور کومی در ۲۸ مه سال ۱۸۶۳ از معبد [ایواشیمیزو هاچیمانگو بازدید کرد تا برای رفع تهدیدات خارجی دعا کند. تهدیدات خارجی به فشار از خ
ارج از کشور اشاره دارد. در شب ۱۰ آوریل همان سال، حضور ایه موچی در زیارت امپراتور کومی از معبد ایواشیمیزو هاچیمانگو برای دعا جهت اخراج خارجی ها که برای روز بعد برنامه ریزی شده بود، ناگهان لغو شد و دلیل آن «تب» (احتمالاً بیماری ساختگی) شوگون عنوان شد. نظریه ای وجود دارد که لغو حضور ایه موچی در معبد برای جلوگیری از دریافت فرمان امپراتوری برای خروج بیگانگان انجام شد. این زمانی بود که گفته می شد امپراتور هرگز پا روی زمین نمی گذاشت. به عنوان یک «شیء مقدس زنده» که به ندرت از ساختمان ها خارج می شد، بسیار نادر بود که امپراتور از کاخ امپراتوری خارج شود. ایه موچی در کیوتو توسط دربار به مدت زیادی نگه داشته شد. او دیگر نمی توانست در مقابل امپراتور کومی بایستد. دربار امپراتوری از ایه موچی انتقاد کرد و پرسید که او در مورد اخراج خارجی ها چه خواهد کرد و چه زمانی این کار را انجام خواهد داد و در ۲۰ آوریل ۱۸۶۳ سرانجام او پاسخ داد: «ما اخراج خارجی ها را در روز ۱۰ از ماه پنجم تقویم قدیم (برابر با ۲۵ ژوئن ۱۸۶۳ میلادی) انجام خواهیم داد.» بعداً، در روز ۱۸ ماه چهارم ۱۸۶۳، توکوگاوا ایه موچی سعی کرد به اوساکا (شهر اوساکای امروزی، استان
اوساکا) برود، زیرا شایعاتی مبنی بر اینکه نیروهای بریتانیایی به تلافی حادثه ناماموگی (در تاریخ ۱۴ سپتامبر، سال ۱۸۶۲، حادثه ای که در آن یک مرد بریتانیایی که رژه یک ارباب فئودال را مختل کرده بود، درجا کشته شد) که سال قبل در سال ۱۸۶۲ رخ داده بود (بونکیو ۲) شنیده بودند، وجود داشت. با این حال، وقتی امپراتور کومی این را شنید، خشمگین شد. امپراتور کومی نیز پس از چندین سده که امپراتوران از عرضه سیاست برکنار بودند، به عنوان یک امپراتور این رسم را شکست و درگیر مسائل دولت شد و در ۱۱ مارس ۱۸۶۳ فرمان اخراج اجنبی ها را صادر کرد و مهلت اجرا را دو ماه بعد در دهم ماه پنجم قمری برابر با اول ماه ژوئیه سال ۱۸۶۳ میلادی قرار داد. جنگ شیمونوسکی. در پاسخ به خشم امپراتور کومی، مقام های ارشد شوگون سالاری ادو چنان ترسیده بودند که جلسه ای برگزار کردند و به دربار امپراتوری قول دادند که قطعاً اخراج خارجی ها را از دهم ماه پنجم قمری برابر با اول ماه ژوئیه سال ۱۸۶۳ میلادی آغاز خواهند کرد. قلمرو چوشو این موضوع را اجازه ای از سوی شوگون سالاری ادو برای بیرون راندن بربرها تلقی می کردند، در اول ماه ژوئیه سال ۱۸۶۳، حملات بی هدفی را به کشتی های خارجی
که از تنگه شیمونوسکی عبور می کردند، آغاز کردند. آنها ابتدا به سوی یک کشتی بخار آمریکایی حمله کردند، سپس در روز ۲۳ یک کشتی فرانسوی و در روز ۲۶ یک کشتی هلندی را بمباران کردند. هیچ یک از این حملات قصد درگیری نداشتند و کشتی های مقابل به سادگی فرار کردند، اما خاندان اربابی چوشو بسیار راضی بود. اما این پایان قدرت عظیم آنها بود. در اول ماه ششم قمری برابر با ۱۶ ژوئیه، ۱۸۶۳، کشتی جنگی آمریکایی یواس اس وایومینگ (۱۸۵۹) در تنگه شیمونوسکی (یا تنگه کانمون، تنگه جداکننده هونشو و کیوشو) ظاهر شد و به سرعت سه کشتی قلمرو چوشو را غرق کرد و توپخانه های زمینی را نابود کرد. در روز ۵ ماه ششم، کشتی های جنگی فرانسوی «تانکرد» و «سمیرامیس» توپخانه مائدا (قلعه ای با توپخانه) را در ورودی تنگه کانمون بمباران کردند و همچنین روستای مائدا (مائدای امروزی، شهر شیمونوسکی، استان یاماگوچی) اطراف آن را به آتش کشیدند (جنگ شیمونوسکی یا جنگ باکان). جنگ انگلیس و ساتسوما. در همین حال، در تلافی حادثه ناماموگی، بریتانیا در ۲۲ ژوئن ۱۸۶۴، هفت کشتی جنگی را به کاگوشیما اعزام کرد و در ۲ ژوئیه، زمانی که مذاکره صلح با قلمرو ساتسوما (شهر کاگوشیما امروزی، استان ک
اگوشیما) شکست خورد، بمباران کاگوشیما (جنگ انگلیس و ساتسوما) را آغاز کرد. این امر خسارات سنگینی به نیروهای بریتانیا وارد کرد و دو طرف در نهایت به تساوی رسیدند. واکنش امپراتور کومی و فرمان های دروغین از طرف امپراتور. امپراتور کومی چنان بیگانه ستیز بود که می توان گفت عمیقاً از بیگانگان بیزار و متنفر بود. در ۶ ژوئن فرستاده ای به قلمرو چوشو فرستاد تا اطلاع دهد که امپراتور کومی از شنیدن خبر این دو نبرد بسیار خوشحال است و مردم را تشویق کند. همچنین در ۱۲ ژوئیه، فرستاده ای از طرف دربار به شیمازو هیسامیتسو، ارباب سابق قلمرو ساتسوما، خبر داد که امپراتور کومی از اخراج بیگانگان راضی است. با این حال، سه روز قبل، در ۹ ژوئیه، نامه ای که از سوی نایب السلطنه سابق، کونوئه تاداهیرو و پسرش کونوئه تادافوسا، به شیمازو هیسامیتسو تحویل داده شد، داستان کاملاً متفاوتی را روایت می کند. آن ها گفتند که این داستان که امپراتور کومی از موفقیت جناح ضد خارجی خوشحال است، فرمانی دروغی「偽勅」 ساخته و پرداخته ماکی یاسواومی، سامورایی اهل قلمرو کورومه (شهر کورومه امروزی، استان فوکوئوکا)، از چهره های برجسته جناح سوننو جوئی و سامورایی قلمرو چوشو، است. ما
کی یاسواومی مرد قدرتمندی بود که به عنوان تجسم کوسونوکی ماساشیگه، فرمانده نظامی ای که شوگون سالاری کاماکورا را سرنگون کرد و برای دربار امپراتوری جنگید، مورد ستایش قرار می گرفت. در واقع، امپراتور کومی از اخراج خارجی ها حمایت می کرد، اما وقتی فهمید که ماکی یاسواومی و قلمرو چوشو مخفیانه نه تنها برای اخراج خارجی ها، بلکه برای سرنگونی شوگون سالاری نیز نقشه می کشند، سوءظن عمیقی نسبت به ماکی یاسواومی و خاندان اربابی چوشو پیدا کرد. شیمازو هیسامیتسو (پدر ارباب ساتسوما) با مشاهده قدرت نظامی بریتانیا، متوجه شد که بیرون راندن بربرها کار آسانی نخواهد بود و به این باور رسید که قبل از بیرون راندن بربرها، دستیابی به «اتحاد دربار امپراتوری و شوگون سالاری» که در آن شوگون سالاری ادو و دربار امپراتوری برای ایجاد یک ملت قوی با هم همکاری کنند، کاملاً ضروری است؛ بنابراین در ۱۳ اوت، او به ماتسودایرا کاتاموری، ارباب قلمرو آیزو (شهر آیزو واکاماتسو امروزی، استان فوکوشیما)، که ایده های مشابهی داشت، نزدیک شد و پیشنهاد داد که آنها با هم برای از بین بردن وزرای شیطانی (رعایای نقشه های شیطانی) همکاری کنند، زیرا توسط آنها سخنان اخیر امپراتور ب
ه شکل فرمان های دروغنی جعل شده بود. ماتسودایرا کاتاموری بلافاصله موافقت کرد و به این ترتیب اتحاد ساتسوما-کای شکل گرفت. وقتی شاهزاده ناکاگاوا، که از حامیان اتحاد شوگون و شوگون سالاری و دربار امپراتوری بود، این موضوع را به امپراتور کومئی اطلاع داد، امپراتور کومئی در شامگاه هفدهم اوت نامه ای را خطاب به شاهزاده ناکاگاوا صادر کرد و در آن تصریح کرد که «آسیب ملت باید با نیروی نظامی از بین برود». کودتای بونکیو ۱۸۶۳. صبح زود روز بعد، روز ۱۸ ماه هشتم تقویم قدیم، شاهزاده ناکاگاوا آساهیکو اشراف را جمع کرد و گفت: «امپراتور معتقد است که اخراج بربرها زود است، اما اخیراً افرادی توسط قلمرو چوشو متقاعد شده اند که طوری رفتار کنند که گویی این سخنان دروغین از طرف امپراتور، سخنان واقعی خود امپراتور است، در حالی که اینطور نیست. به طور خاص، کسانی (اعضای رادیکال ضد بربرها) مانند سانجو سانه تومی به زودی مورد بازجویی قرار خواهند گرفت، بنابراین برای شروع، آنها از بیرون رفتن یا ملاقات با دیگران منع خواهند شد.» سپس، تمام دروازه های کاخ امپراتوری کیوتو بسته شد و سربازانی از قلمروهای ساتسوما و آیزو وارد شدند. این کودتایی توسط خاندان های سات
سوما و آیزو بود که از اتحاد دربار امپراتوری و شوگون سالاری حمایت می کردند تا فعالیت های اشراف دربار طرفدار امپراتوری و ضد خارجی را که حول قلمرو چوشو متمرکز بودند، سرکوب کنند. بر اساس تاریخ وقوع آن، این کودتا «کودتای روز ۱۸ ماه ۸ سال ۱۸۶۳» یا «کودتای بونکیو» نامیده می شود. در روز ۱۸ اوت ۱۸۶۳، خاندان های ارباب آیزو و قلمرو ساتسوما رهبری کودتایی را در دربار امپراتوری به دست گرفتند و هفت نفر از اشراف رادیکال دربار، از جمله سانجو سانه تومی، و قلمرو چوشو را از کیوتو اخراج کردند. این کودتا به کودتای بونکیو معروف است. وقتی شوگون سالاری کشور را گشود و تجارت با قدرت های غربی را آغاز کرد، قیمت ها به شدت افزایش یافت و احساسات ضدغربی افزایش یافتند. از سوی دیگر، امپراتور کومی، که از اعطای مجوز امپراتوری برای یک معاهده تجاری خودداری کرد، محبوبیت پیدا کرد و جنبش سوننو جوئی، که با حمایت از امپراتور به دنبال بیرون راندن قدرت های غربی بود، شتاب گرفت. علاوه بر این، هنگامی که مشاور ارشد شوگون، ایی نائوسوکه، که جنبش را سرکوب کرده بود، در بیرون دروازه ساکورادامون ترور شد، اعتبار شوگون سالاری از بین رفت. در همین زمان، سامورایی های چ
وشو و دیگر جناح های سوننو جوئی به دربار امپراتوری نفوذ کردند، با اشراف رادیکال متحد شدند و قدرت واقعی را به دست گرفتند، شوگون سالاری را به اخراج بربرها ترغیب کردند و از شوگون خواستند که به کیوتو بیاید. وقتی شوگون چهاردهم ایه موچی در مارس ۱۸۶۳ به کیوتو آمد، دربار امپراتوری دستور اخراج خارجی ها را صادر کرد و شوگون سالاری چاره ای نداشت جز اینکه به قلمروهای مختلف اطلاع دهد که باید تا روز ۱۰ از ماه پنجم ۱۸۶۳ اخراج را انجام دهند. با این حال، ایده شوگون سالاری برای اخراج خارجی ها به معنای مذاکره با قدرت های غربی برای اخراج آنها از ژاپن بود. با این حال، قلمرو چوشو بارها و بارها به سمت کشتی های خارجی که از تنگه کانمون عبور می کردند، توپ شلیک کردند. علاوه بر این، در ۱۳ اوت، به دلیل دسیسه های جناح سوننو-جوئی، دربار امپراتوری اعلام کرد که امپراتور کومی به یاماتو سفر خواهد کرد. آنها قصد داشتند امپراتور را به بهانه دعا برای اخراج بیگانگان به آنجا بفرستند و سپس یک ارتش ضد بیگانه برای بیرون راندن غربی ها سازماندهی کنند. امپراتور کومی چنین اقدامات خشونت آمیزی را نمی پسندید و با شیمازو هیسامیتسو (پدر ارباب ساتسوما) و دیگران که
از ائتلاف دربار امپراتوری و شوگون سالاری حمایت می کردند، مشورت کرد؛ گروهی که معتقد بودند دربار امپراتوری و شوگون سالاری باید در انجام امور دولتی همکاری کنند. در آن زمان، امپراتور کومی یک ضدبیگانه افراطی تصور می شد، اما وقتی قلمرو ساتسوما از نیات واقعی او مطلع شدند، از خاندان آیزو، محافظ کیوتو، دعوت کردند تا در روز ۱۸ ماه هشتم کودتایی را در دربار امپراتوری انجام دهند. انحلال شورای سانیو و قدرت گرفتن دولت ایچی-کای-سو. پس از کودتا، دربار امپراتوری، اربابان فئودالی که از اتحاد دربار امپراتوری و شوگون سالاری حمایت می کردند، مانند هیتوتسوباشی یوشینوبو (کیکی)، ماتسودایرا یوشیناگا، یامائوچی یودو، داته مونه ناری، ماتسودایرا کاتاموری و شیمازو هیسامیتسو، را به عنوان مشاور منصوب کرد و تصمیم گرفت آنها را در شورای سانیو (شورای امپراتوری یا شورای مشاوران) شرکت دهد. اقتدار دربار امپراتوری از شوگون سالاری فراتر رفت و به نظر می رسید که نتیجه شورا، سیاست را تعیین خواهد کرد. با این حال، شورای سانیو (شورای امپراتوری یا شورای مشاوران) ظرف سه ماه از هم پاشید زیرا یوشینوبو اصرار بر بستن بندر یوکوهاما داشت. از آنجایی که بستن بندر یو