Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تاریخچهٔ پاپیه ماشه سِیر به کارگیری این پیشه یا هنر دستی را در مناطق مختلف جهان پی می گیرد. ریشه ها و گسترش پاپیه ماشه. گمان بر این است که چینی ها کاغذ را در آغاز قرن دوم میلادی اختراع کردند و از آن خمیرِ پاپیه ماشه و تخته گچ (~برای سازه | Plasterboard) را پیشرفت دادند. سربازان غالباً کلاه ایمنیِ پاپیه ماشه ای بر سر داشتند، که برای استحکام بیشتر لاک و الکل خورده بودند. یافته های باستان شناسی می گوید آنها ظروف نیز می ساختند. مردم عرب در سمرقند تکنیک پاپیه ماشه را در طول جنگِ چینیان و پارسیان در قرن هشتم میلادی از صنعتگران چینی آموختند؛ کسانی که به آنها نحوهٔ استفاده از خرده ریزها و کاغذ باطله را برای ساخت خمیر آموزش دادند. سرانجام، این تکنیک در قرن دهم به مراکش، و بعد به اسپانیا، فرانسه و آلمان می رسد. ایتالیایی ها مهارت ساخت پاپیه ماشه را از طریق مبادلات ونیز با شرق کسب کردند. این مهارت از ایتالیا به هند و پارس رفت. «صنعتگران پارسی، در طول قرن هجدهم و نوزدهم، بشقاب ها، جعبه های آینه، جامدادی و اسباب بازی پاپیه ماشه ای تولید می کردند. هندی ها نیز این کالاها را تولید کرده و با طرح هایی از گل های کوچک و شاخ و بر
گ به روش فلورانسی آنها را تزیین می کردند. این طراحی ها احتمالاً در زمان ساخت تاج محل در قرن هفدهم به آنها معرفی شده بودند.» فرانسه. فرانسوی ها اولین مردمانی بودند که در حدود میانهٔ قرن هفدهم از پاپیه ماشه به عنوان واسطه ای تجاری استفاده کردند. آنها تحت تأثیر واردات محصولات چینی و ژاپنی به این کار روی آوردند. «اوج رونق پاپیه ماشه در اروپای غربی در سال های ۱۷۷۰ تا ۱۸۷۰ بود. اختراعات از فرانسه وارد می شدند. در اواسط همان قرن در فرانسه کاربرد پاپیه ماشه برای شبیه سازی گچ اندودکاری (سفیدکاری) و تزیینات گچی آغاز شد و تا پنج سال بعد از آن یا بیشتر، در انگلستان پذیرفته شد.» در فرانسه در سال های ۱۸۴۰ تا ۱۸۸۰ مبلمان پاپیه ماشه محبوبیت داشت ولی انگلستان بزرگ ترین تولیدکننده بود و احتمالاً شامل تولیدات ظریف ترین یا عالی ترین مبلمان پاپیه ماشه می شد. همچنین فرانسوی ها به زودهنگامیِ قرن شانزدهم کله های عروسک می ساختند. این ایده در طول اروپا تا آلمان و انگلستان در قرن نوزدهم پرواز کرد. انواع پُرکننده برای ساخت کله های عروسک به خمیر اضافه شدند مانند: بلغور چاودار (Rye Meal) در آلمان، سیب زمینی در انگلستان شمالی، شن، ژلاتین،
صمغ عربی و غیره. اغلب برای برق انداختن سطح کلهٔ عروسک از رزین (نوعی صمغ یا لاک) استفاده می شد. پُتاس (پودری سفید، کربنات دو سودِ گرفته از خاکستر چوب) نیز برای جلوگیری از خوردن پاپیه ماشه توسط حشرات به خمیر اضافه می شد. آلمان. آلمان در اوایل قرن هجدهم (به جمع) ملحق شد؛ وقتی فردریکِ کبیر که علاقهٔ شدیدی به انفیه دانهای پاپیه ماشه داشت، کارخانه ای در سال ۱۷۶۵ در برلین تأسیس کرد. صنعتگر آلمانی، جورج سیگموند اِس، کارخانه ای به پا کرد و به خاطر انفیه دان ها و جعبه های تنباکوی پاپیه ماشه ای گِرد و مسطحش مشهور شد. آلمانی ها در ساخت مقادیر زیادی عروسک پاپیه ماشه تنوع به خرج دادند. «نمونهٔ گوناگونی فوق العاده در پاپیه ماشه، ساعتی مُچی بود که در آلمان در ۱۸۸۳ ساخته شد؛ ساخته ای که تماماً از پاپیه ماشه و کاغذ بود. شاهکاری از یک ساعت ساز اهل درِسدِن که ادعا می کرد آن ساعت بادوام بود و به خوبی هر ساعت فلزی کار می کرد.» روسیه. روس ها با به کار گرفتن پاپیه ماشه در ۱۸۳۰ از انگلیسی ها تقلید کردند. «مصالح پایه شامل کاغذ لایه لایه بود که با حرارت نرم شده بود و روی قالب های چوبی شکل گرفته بود و از روغن تخم کتان سه مرتبه اشباع شده
بود. بعد از آن اجناس با ترکیب رُس سرخ محلی، دودهٔ هلندی و روغن پر می شدند، و سپس خشک شده، لاک و الکل می خوردند و جلا (پُولیش) می گرفتند.» انگلستان. قرن هفدهم و هجدهم در انگلستان افزایش و پیشرفت کالاهای پاپیه ماشهٔ لاک و الکلی را در ساخت مبلمان، تزیینات، و عناصر کوچک مربوط به معماری چون دیوارکوب های مُطلا به خود دید. «هِنری کلِی» در ۱۷۷۲ روشی برای ساخت پَنل های پاپیه ماشهٔ مقاوم در گرما اختراع کرد. بعد تر این پنل ها (طرح های برجسته؟) برای سقف کالسکهٔ اسب دار و صندلی سِدان (نقلیه ای که توسط چند فرد حمل می شود)، اتاق ها، درها و کابین عرشهٔ کشتی، میزها، کابینت ها، قفسه های کتاب و جعبه ها مورد استفاده قرار گرفتند. ژاپنی سازی یا ژاپنی زدن به شکلی از هنر بدل گشت که به عنوان دستاوردی برای بانوان جوان در قرن هجدهم ارزش بالایی پیدا کرده بود. در قرن نوزدهم در انگلستان پاپیه ماشه وسیله ای برای تزیین و آرایش معماری شد. توسط «چالز بیلِفِلد» با قالب گیری به شکل اسکلت های چوبی درآمدند و به عنوان پنل در کشتی های بخار و کالسکه های راه آهن به کار برده می شدند. «به هر حال، جالب ترین تولید بیلِفلد دهکده ای از دَه خانهٔ پیش ساخته
بود … زمانی که این دهکده موقتاً روی زمین های کارخانه بنا شد، باران شدید موجب سیل شد … سرنوشت آن دهکده معلوم نیست ولی حدس زده می شود که بعضی از آنه خانه ها برای مدتی طولانی دوام آوردند. قطعاً کلیسایی پاپیه ماشه ای در نزدیکی بِرگِن در نُروژ در ۱۷۹۳ سر برآورد که ۳۷ سال تا زمان انهدامش پابرجا بود.» عناصر دیگر مربوط به معماری که از پاپیه ماشه تهیه شدند، شامل این موارد است: قاب آینه، قطعات مربوط به لوستر، دیوارکوب، و سقف های قالب گرفته. بسیاری از مردم متوجه نشدند که سقف گنبددارِ سالن مطالعهٔ کتابخانهٔ بریتانیا از پاپیه ماشه ساخته شده. در قرن نوزدهم اشیای دکوری مثل جعبه ها معمولاً رنگ مشکی می خوردند و بعد با برگه یا پودر طلا، لعاب برنزی یا نقره یا منبت کاری با صدف تزیین می شدند. اواخر قرن نوزدهم جلوه های مَرمَرکاری و رگه های چوب معرفی شدند. آمریکا. انگلستان کالاهای پاپیه ماشه اش را در طول قرن نوزدهم به آمریکا صادر کرد و در ۱۸۵۰ اولین کارخانه در کانِکتیکات زده شد. ژاپنی زَن های انگلیسی تکنیک ها را به آمریکایی ها آموزش دادند و آمریکایی ها شروع به ساخت همه جور تزئینات پاپه ماشه کردند اما بر جعبهٔ ساعت تمرکز کردند که س
یاه بود و با طلا رنگ آمیزی و با صدف منبت کاری می شد. کارخانه ای در بُوستون دکمه های پاپیه ماشه می ساخت؛ و کارخانه ای دیگر در کانکتیکات میز، نردهٔ راه پله، جعبهٔ خیاطی و تختهٔ شطرنج می ساخت. «انتهای قرن نوزدهم تصویب قانونی در کنگره امکان این را فراهم ساخت که رسیدهای بانکی باطل شده را بِخیسانند. خمیر حاصل با محلولی از سودا، خاکستر و آهک ترکیب شد که رسیدهای بانکی را نابود می کرد. سپس این ترکیب خمیری با قالب گیری به مجسمه های نیم تنهٔ شخصیت های آمریکایی برجسته و نسخه های المثنای بناهای یادبود ملی تبدیل می شدند … آنها به هیچ وجه تزیین نمی شدند؛ رگه رگه های خاکستری خمیر برای تزیین بسنده بود.» حال حاضر. امروزه، پاپیه ماشه را در سرتاسر دنیا می توان یافت. از آنجا که مصالح ارزانی است، در کارناوال ها و جشن ها برای ساخت ماسک ها، کله ها و لباس های عظیم الجثه و غیره به کار می رود. «صنعت دستی پاپیه ماشه در بسیاری از جوامع روستایی اغلب به همان سبک های سنتی که قرن ها بی تغییر مانده اند، دنبال می شده و می شود. منطقهٔ هندیِ کشمیر، برای مثال، سنت بومی ساخت پاپیه ماشهٔ هنری دارد؛ به همان شکل مکزیک نیز دارد. از این مصالح ژاپنی ها
عروسک، و فیلیپینی ها حیوانات بزرگ می سازند. صنعتگران در اسپانیا و ایتالیا پاپِت های پاپیه ماشه تولید می کنند.» در ژاپن اسباب بازی و عروسک حیوانات می سازند تا ارواح را دور کرده و از کودکان محافظت کنند. در هند در منطقهٔ کشمیر جعبه و کوزه یا گلدان می سازند که با الگوهایی نقاشی می شوند. در مکزیک اسباب بازی و عروسک می سازند که اهمیت و معنای مذهبی دارد. مشهورترین آنها "پیناتا (Piñata)" است؛ شیئی پاپیه ماشه که در کریسمس درست می شود و با شیرینی، میوه، آجیل و اسباب بازی های کوچک پر شده و از درخت یا سقف خانه آویزان می شود و با چوبه ای توسط بچه های چشم بسته ضربه می خورد تا بشکند و محتوایش بیرون بریزد. در اروپا، معروف ترین شکل هنری پاپیه ماشه «کمدی دلارته» ی ایتالیاییست که از پاپت استفاده می کند. در اروپای جنوبی پیکره ها و کله های غول آسا که با نام "کابِزودُوس (Cabezudos)" شناخته می شوند، در طول مراسم "روز پیکر عیسی (عید پیکر مسیح)" پوشیده شده و در شهرهای کوچک رژه می روند. این غول آساها عناصر محوری این رژه ها محسوب می شوند و همیشه به صورت جفت هستند و توسط پیکره های کاریکاتوری که گِرد آنها می رقصند، همراهی می شوند. امروزه
، مدارس بسیاری از پاپیه ماشه به عنوان مِدیومی برای هنر و طراحی استفاده می کنند.
شرکت راکام به عنوای یکی از معروف ترین سازندگان تجهیزات اسکادا و انتقال داده تله متری برای صنایع مختلف می باشد. این شرکت در حال حاضر همچنان به صورت کاملاً خصوصی توسط مؤسسان خویش اداره می شود و مقر اصلی آن در جمهوری چک در شرق اروپا می باشد. Racom به عنوان یکی از معدود شرکتهایی که خود دارای خط تولید منحصر به فرد با مالکیت ۱۰۰٪ و نه به صورت اشتراکی می باشد و شامل دستگاه SMT و اسمبل هیبریدی می باشد. علاوه بر این تکنولوژی تولید کلیه محصولات از قبیل مودم های صنعتی GPRS, UMTS , EDGE و همچنین لینک های مایکروویو در اختیار این مجموعه می باشد و از نظر علمی و تکنولوژیکی به صورت مستقل فعالیت می کند. شرکت راکام اسلوواکی هم به عنوان بازوی صادراتی مجموعه شرکت های راکام در اروپای شرقی به فعالیت می پردازد. پیوند به بیرون. RACOM homepage
اِلوی دِ لا ایگلسیا (؛ – ) فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود. وی بین سال های ۱۹۶۶ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فانتزی ۳"، "گروگان هایی در باریو"، "بیش مصرفی"، "رفقا" و "چاقوکش ها" اشاره نمود.
آلبرت اسپینوسا ئی پوچ (؛ ؛ زادهٔ ) نویسنده، فیلم نامه نویس، مهندس، طنزنویس و کارگردان فیلم اهل اسپانیا است. او از سن ۱۴ سالگی به مدت ۱۰ سال درگیر نوعی سرطان بود که منجر شد تا یک پا و بخشی از کبدش را از دست بدهد اما زنده ماند و کتاب خاطراتی در زمینه مبارزه اش با این بیماری نوشت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"طبقه ۴الف"» (۲۰۰۳) اشاره نمود.
موریس بوشور شاعر و نمایشنامه نویس قرن نوزدهم و بیستم میلادی اهل فرانسه بود. وی در سال ۱۸۹۲ (میلادی) نمایشنامه ای را با نام «رؤیای خیام» روی صحنه برد و در آن گفته بود که «من یکی از پیروان خیام هستم».
خائیمه چاباری (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، کارگردان تئاتر، و فیلم نامه نویس اهل اسپانیا است. وی دانش آموخته رشته حقوق بود و بعدها به دانشکده فیلم‎سازی رفت. مادر و خاله اش هر دو از فعالان سیاسی-مدنی بودند. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رودخانه طلا" (۱۹۸۵) اشاره نمود.
لیگ برتر جام آسیا ۲۰۱۷ هشتمین دوره لیگ برتر جام آسیا است که در آسیا برگزار شد. این مسابقات پیش از شروع لیگ برتر انگلستان با حضور تیم هایی چون لستر سیتی، وست برومویچ آلبیون، لیورپول و کریستال پالاس برگزار شد. نتایج. نیمه نهایی. "همه زمان ها به وقت محلی نوشته شده اند" (UTC+08:00).
پابلو لونا (; – ) موسیقی دان و آهنگساز اهل اسپانیا بود. یکی از دلایل مهم شهرت او، آریای «"من اهل اسپانیا هستم"» است.
آنتونیو چاواریاس (؛ زادهٔ ۱۹۵۶ میلادی) تهیه کننده، نویسنده، فیلم نامه نویس، و کارگردان فیلم اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "پترا"، "پائو و برادرش" و «"بازی های بچگانه"» (۲۰۱۲) اشاره نمود که در جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد. فیلم «"تو بازخواهی گشت"» (۲۰۰۲) برای او نامزدی جایزه گویا برای «بهترین فیلم نامهٔ اقتباسی» را به ارمغان آورد و فیلم «"جان های سلیا"» (۲۰۰۶) در جشنواره بین المللی فیلم سن سباستین اکران شد.
بنتورا پونس (؛ — ۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، و کارگردان نمایش کاتالان اهل اسپانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کرئو د سن ژردی شده است.
لئون کلیمووسکی (؛ ۱۶ اکتبر ۱۹۰۶ – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و بازیگر اهل آرژانتین بود. او عمدتاً به خاطر آثارش در سینمای اسپانیا در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ شناخته می شود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رتلر کید"، "کنت مونت کریستو" اشاره نمود.
کنت مونت کریستو () یک فیلم به کارگردانی لئون کلیمووسکی است که در سال ۱۹۵۳ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به خورخه میسترال اشاره کرد.
سعید مهناویان (زادهٔ ۱۴ مهر ۱۳۱۹، تهران) ترانه سرا، خواننده، آهنگساز و نوازنده ایرانی در خیابان سلیمانخانی معروف به سبزیکار امین الدوله جنب مسجد مشیر السلطنه دیده به جهان گشود. او از شاعران و آهنگ سازان موسیقی فولکولور مردمی و تهرانی است. از جمله کارهای مهناویان ساخت ۳۶ آهنگ و سرودن اشعار آن ها برای داوود مقامی است. از دیگر خوانندگانی که با او همکاری تنگاتنگی داشتند، می توان به علی نظری، عباس قادری، احمد معینی، جواد یساری، امیر شاملو، حسین بدیعی، نعمت الله آغاسی، محمد باغبان و روح پرور اشاره کرد.
الکساندر گاردنر (; – ) عکاس اسکاتلندی بود که سال ۱۸۵۶ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و به عنوان عکاس جنگ مشهور شد. عکس هایش از جنگ داخلی آمریکا و اعدام توطئه چینان ترور آبراهام لینکلن شهرت دارد.
لویس پاوِل (; – ) سرباز ارتش ایالات مؤتلفه اهل ایالات متحده آمریکا بود که اقدام به ترور ویلیام اچ. سورد، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا کرد و از همدستان جان ویلکس بوث در ترور آبراهام لینکلن به شمار می آمد. پاول و سه نفر دیگر، از جمله ماری سارات، توسط یک دادگاه نظامی محکوم به اعدام شدند و در واشینگتن آرسنال اعدام شدند.
کولیت خوری، (زاده ۱۹۳۱) شاعر و رمان نویس اهل سوریه است. وی نوهٔ وزیر سابق سوری فارس الخوری می باشد. زندگی نامه. کولیت در سال ۱۹۳۱ در یک خانوادهٔ متشخص چشم به جهان گشود. پدربزرگ کولیت، فارس الخوری، بخاطر مقاومتش در برابر فرانسه به عنوان یک قهرمان شناخته می شود. پدر کولیت وزیر امور روستایی و شهری بوده است. خوری بسیار فردی میهن پرست بوده است و آثاری را نیز در رابطه با داستان های مربوط به جنگ اکتبر ۱۹۷۳ که به عنوان جنگ یوم کیپور شناخته می شود را به عنوان "روزهای درخشان (۱۹۴۸)" نوشته است. کولیت خوری از دانشگاه دمشق مدرک لیسانس ادبیات فرانسه را دریافت کرد و موفق به اخذ دیپلم از مدرسهٔ ادبیات بیروت نیز شد. خوری به دلیل کارهای قابل توجهش در زمینة ادبیات و سیاست مورد توجه قرار گرفته است. پیشهٔ او به عنوان نویسندگی تمرکز بر روی عشق دارد که قبلاً به عنوان تابو در فرهنگ سوریه شناخته می شد. پیشهٔ نویسندگی. خوری به عنوان یکی از پیشگامان فمینیست عرب شناخته می شود و در دههٔ ۱۹۵۰ داستان هایی با رویکرد تند و تیز راجع به مردان و خودخواهی آنان نوشت. پیشهٔ خوری در سال ۱۹۵۷ آغاز شد و به مدت بیش از شش دهه به طول انجامید. حرفهٔ ادبی
او با انتشار مجموعه اشعاری به زبان فرانسه و تحت عنوان Vingt Ans (بیست سال) شروع شد که در سال ۱۹۵۸ در بیروت به چاپ رسید. در این مجموعه شعر خوری نارضایتی های خود را نسبت به محدودیت های اجتماعی و پوچی و بی هدفی زندگی اش ابراز نموده است. وی همچنین تلاش های خود را برای نجات یافتن از عشق توصیف نموده است. بیشتر کارهای خوری ناشی از علاقه و تمایل او برای جلوگیری از انتقام سخت بوده است. نوشتن تنها راهی بوده که او می توانسته احساسات خودش را بیان کند. خوری کار خود را به تمرکز بر روی ذهن زنانه اختصاص داد و از حقوق زنان برای عشق دفاع کرده است. وی یکبار بیان کرده است که: «از وقتی که احساس کردم که باید آنچه را که در درونم می گذرد ابراز کنم، نیاز دارم که اعتراض کنم، فریاد بکشم و از آنجایی که نمی خواهم با چاقو فریاد خودم را ابراز کنم، با انگشتانم فریاد کشیدم و تبدیل به یک نویسنده شدم.» خوری بیش از بیست رمان و مقاله های سیاسی و ادبی نوشته است. در سال ۱۹۷۹ خوری دنیای عرب را با رمانی که بی پرده در مورد عشق نوشت در شوک فرو برد. رمان "«روزهایی که با او گذشت»" اولین رمانی بود که در آن یک زن به صورت بی پرده در مورد موضوعی که از نظر
جامعه محافظ کار سوریه ممنوع بود، می نوشت. این رمان الهام گرفته از رابطه عاشقانه با شاعر افسانه ای سوری به نام نزار قبانی است. کولیت در داستان خود تصویر زنی قوی را نشان داده که عشقش قدرتش را از وی نگرفته و او را ضعیف نکرده است. یک رهبر قوی، یک کاراکتر مثبت قوی و راوی «ریم» می باشد که در تضاد با جامعه و خانواده اش، سعی در بهبود هویت شخصی اش دارد. در حالی که والدین «ریم» در کودکی او درگذشته اند و او هرگز نمی تواند بر زندگی بزرگسالی خود تسلط یابد، احساس حضور پدرش حتی بعد از مرگ او، به دنبال اوست. ریم همچنین منزجر از ازدواج و شکل سنتی آن است. در داستان، او به گونه ای که مجبور است می گوید: «نه! من برای یادگیری پخت وپز و ازدواج و بچه داری و سپس مردن، متولد نشده ام. اگر این قانون کشور من است، من استثنا خواهم بود. نمی خواهم ازدواج کنم! حرفهٔ سیاسی. در سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ خوری به عنوان یک عضو مستقل پارلمان سوریه فعال بوده است. وی در حال حاضر برای روزنامهٔ دولتی سوریه «الباعث» در زمینه های مختلف سیاسی و ادبی می نویسد. زندگی شخصی. خوری دو بار ازدواج کرد و طلاق گرفت. یک بار با موسیقیدان اسپانیایی رودربگو دو زایس که نوه دیپلم
ات آمریکایی به نام فرانسیس بورتن هریسون بود و یکبار هم با پسر موسیقیدان مکزیکی ماریوس دو زایس ازدواج کرد. خوری و زایس یک فرزند دختر به نام مرسدس نارا دو زایس خوری دارند. رابطهٔ دوران جوانی خوری با شاعر سوری، نزار قبانی الهام بخش او در کتاب "روزهایی که با او گذشت ۱۹۶۱"می باشد.
کارل اس دوئِک (زادهٔ ۱۹۴۶) استاد روانشناسی در دانشگاه استنفورد است. خانم دوک به خاطر کتاب ذهنیت (یا طرز فکر) و فعالیت هایش در زمینه ۲گونه طرز فکر که آن ها را طرز فکر رشد و طرز فکر ثبات نام نهاده، شهرت دارد. او پیش از پیوستن به دانشگاه استنفورد در سال ۲۰۰۴ در دانشگاه کلمبیا و دانشگاه هاروارد تدریس کرده بود. همچنین وی یکی از اعضای است. پروفسور دوئک همچنین یکی از چهره های شاخص روانشناسی مثبت است.
علی رخساز (۱۲۸۰–۲۶ آذر ۱۳۶۸) فرزند میرزا غلامرضا میناساز از شاگردان کمال الملک بود. زندگی نامه. در سال ۱۲۸۰ در محله یوسف آباد تهران چشم به جهان گشود. در دوازده سالگی راهی مدرسه صنایع مستظرفه شد. در آنجا سال ها در محضر کمال الملک به فراگیری هنر نقاشی (رنگ و روغن) مشغول بود و پس از آن نیز به انتقال آموخته های خود به علاقه مندان پرداخت. او صاحب آثاری در زمینه رنگ و روغن و سنگ است که برخی از آنها آذین موزه های داخل و خارج کشور است. رخساز هیچ گاه به قصد تجارت و فروش، قلم بر بوم ننهاد و عاقبت در یک سانحه تصادف در سن هشتاد و هشت سالگی چشم از جهان فروبست. پدرش از سرآمدان هنر میناکاری در اصفهان بود. وی هنگام کودکی نخستین جلوه های هنر را در دستان پدر دید و شیفته آن شد. با توجه به سماجت او در یادگیری هنر و از آنجایی که پدرش دوستیِ دیرینه ای با کمال الملک داشت، به مدرسه صنایع مستظرفه راه پیدا کرد. او خیلی سریع راه و رسم نقاشی را به طور استادانه ای آموخت و در طراحی، سیاه قلم، آبرنگ و نقاشی با موزائیک به پیشرفت های قابل توجهی رسید. بعد از چهار سال حضور در کلاس کمال الملک، نمایشگاهی از آثار شاگردان وی در مدرسه برگزار شد و ک
مال الملک تابلویی از رخساز با عنوان شکارچی ها را به عنوان اثر نخست برگزید. همان روز صادق خان مستشارالدوله (از دولت مردان قاجار و پهلوی) تابلو را به مبلغ خوبی از او خرید. پس از آن نمایشگاه، رخساز موفق به کسب دیپلم مدرسه شد. تابلوهای کاروانسرا (سال ۱۳۰۵)، باغ سعدی (۱۳۰۹)، رمالِ طالعبین (۱۳۱۴)، گاو بالدار تخت جمشید (۱۳۱۸)، چوپان و همسرش (۱۳۵۴)، دخترک گل به دست (۱۳۵۰) و دخترک در آستانه خانه (۱۳۵۷) از شاخص ترین آثار رخساز محسوب می شوند. همچنین دوازده تابلوی رنگ روغن نیز با الهام از صحنه ها و قهرمان های شاهنامه آفریده است که شهرت زیادی دارند. از کارهای شاخص رنگ روغن این هنرمند مدرنیست نیز می توان به آثاری چون حکیم ابوالقاسم فردوسی (۱۳۱۰)، دروازه همه ملت ها (۱۳۱۸)، کودکی دخترم فاطمه (۱۳۱۸)، شیران اسیر قفس (۱۳۲۶)، زاغی (۱۳۲۷)، آسیاب در پاییز (۱۳۲۸)، کوچه پس قلعه (۱۳۳۵)، سگ خفته (۱۳۳۸)، آسیاب در بهار (۱۳۵۰)، استاد کمال الملک (کپی، ۱۳۵۷) و مانی نقاش (۱۳۵۹) اشاره کرد.
مریم جمیله (زادنام مارگرت مارکوس زاده ۲۳ می ۱۹۳۴ نیویورک- درگذشته ۳۱ اکتبر ۲۰۱۲، لاهور، پاکستان) وی مولف بیش از سی کتاب در حوزه فرهنگ و تاریخ اسلام است. زندگی. وی در ۲۳ می ۱۹۳۴ در نیویورک از پدر و مادری آلمانی تبار و یهودی به دنیا آمد. وی تحصیلات عالی خود را در دانشگاه نیویورک ادامه داد. وی در سال ۱۹۶۲ میلادی با محمد یوسف خان، رهبر حزب سیاسی جماعت اسلامی، ازدواج کرد، از او صاحب ۲ پسر و ۳ دختر شد و در شهر لاهور اقامت داشت. اسلام آوردن. وی پس از بررسی های طولانی مدت دربارهٔ اسلام و قرآن در ۲۴ می ۱۹۶۱ اسلام آورد و پس از آن نام خود را از مارگارت مارکوس به مریم جمیله تغییر داد. آثار. وی بالغ بر ۳۰ جلد کتاب در مورد تاریخ و فرهنگ اسلامی به رشته تحریر درآورده است. کتاب های وی به زبان های ترکی، اردو و فارسی ترجمه شده است. این نویسنده در کتاب هایش از آموزه ها و ارزش های اسلامی تمجید کرده و به شدت از سکولاریسم و مدرنیزه در جوامع غرب و اهانت ها به اسلام انتقاد می کند. مرگ. وی در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۲، لاهور، پاکستان درگذشت.
لوکا میلیوویویچ () یک بازیکن فوتبال اهل صربستان است که در پست هافبک در تیم شباب الاهلی بازی می کند.
باکاری ساکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است که هم اکنون در کریستال پالاس بازی می کند.
پروتئین کیناز آ در زیست شناسی سلولی گروهی از آنزیم ها هستند که فعالیت آنها وابسته به سطوح سلولی آدنوزین مونوفسفات حلقه ای می باشد . پروتئین کیناز آ (PKA) همچنین با عنوان پروتئین کیناز وابسته به آدنوزین مونوفسفات حلقه ای نیز مشهور است. پروتئین کیناز آ در سلول وظایفی مانند تنظیم مقادیر گلیکوژن، قند و لیپید را دارد. پروتئین کیناز آ همچنین نباید با پروتئین کیناز فعال شده توسط AMP اشتباه گرفته شود؛ چرا که ممکن است عملکردها و تأثیرات متفاوتی داشته باشند. همینطور با CDKs ها(Cyclin-dependent kinase) نیز متفاوت هستند.
اریک واینمایر (متولد ۲۳ سپتامبر ۱۹۶۸) ورزشکار ماجراجوی آمریکایی، نویسنده، فعال و سخنران انگیزشی و اولین فرد نابینایی است که موفق به صعود به قله کوه اورست در ۲۵ آوریل ۲۰۰۱ شد. وی مفتخر است که روی جلد "مجله تایم" قرار گرفته؛ و همچنین در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۲ که صعود به هفت قله را تکمیل نمود، به جمع ۱۵۰ نفر از کوهنوردانی که تا آن زمان موفق به انجام این امر شده بودند پیوسته، که تنها کوهنورد نابینا در این جمع بشمار می رود. او همچنین در سال ۲۰۰۸ قله پونچاک جایا واقع در غرب پاپوآ گینه نو، بلندترین قله استرالیا را فتح نمود که موجب تحسین بیشتری پس از فتح هفت قله شد. او نویسنده کتاب هایی است با عناوین: "لمس بام دنیا:صعود مردی نابینا به مکانی فراتر از آنچه چشم قادر به دیدن آن است"، و "مزیت مشکلات: هر روز به کمک مشکلات خود، یک قدم به پیروزی نزدیک تر شوید.
تقطیر ناگهانی چندمرحله ای () یا MSF فرایندی برای نمک زدایی از آب دریا است که با تقطیر ناگهانی بخشی از آب در چند مرحله که اساسشان تبادل متقابل گرمایی است، انجام می شود. ۶۰ درصد از آب نمک زدایی شده در دنیا با استفاده از این گونه واحد های تقطیر تولید می شود. اصول. این کارخانه دارای فضاهایی است که هرکدام یک "مرحله" خوانده می شوند و محتوی یک مبدل گرمایی و جمع آوری کننده میعانات است. توالی این مراحل، دارای یک انتهای سرد و یک انتهای گرم است و در میان آن ها، مراحلی با دمای متوسط وجود دارد. این مراحل دارای فشارهای مختلفی هستند که به نقطه جوش آب در دمای آن مرحله وابسته است. پس از انتهای گرم، محفظه ای وجود دارد که گرم کننده آبِ شور خوانده می شود. این واحد هنگامی به صورت پایدار وارد عمل می شود که آب تغذیه در ورودی سرد جریان یابد یا به مبدل های حرارتی در هر مرحله پمپ شده و گرم شود. هنگامی که این آب به گرم کننده آب شور می رسد، دمایش نزدیک بالاترین حد است و در گرم کننده، کمی دیگر نیز گرم می شود. پس از گرم کننده، آب از شیرها به مرحله ای که دما و فشار کمتری دارد، برگشت داده می شود. این آبی که به مراحل قبلی برگشت داده می شود،
برای متمایز شدن از آب ورودی، آب نمک یا آب شور خوانده می شود. در هر مرحله، همچنان که آب شور وارد می شود، دمایش کمی بالاتر از نقطه جوش در فشار آن مرحله است. به همین دلیل، بخشی از آن (به صورت «ناگهانی») بخار می شود. بنابراین دمایش را از دست می دهد تا به تعادل برسد. بخار حاصل شده کمی از آب تغذیه موجود در مبدل حرارتی گرم تر است. پس سرد می شود و در مجاورت مبدل های حرارتی، به مایع تغییر فاز داده و همان طور که پیشتر گفته شد، آب ورودی را گرم می کند.
کریستووام دو کامارگو شاعر و مترجم قرن بیستم میلادی اهل برزیل است. وی افکار خیام را در قالب شعر نو ریخت و متن اسپانیایی آن ها را در سراسرآمریکای لاتین و متن فرانسوی را در اروپا رواج داد.
شارل گرولو شاعر و مترجم قرن نوزدهم و بیستم میلادی اهل فرانسه است. وی در سال ۱۹۰۲ میلادی ترجمه جدیدی از رباعیات خیام را از روی نسخه خطی مورخ ۸۶۵ ق. کتابخانه بادلیان آکسفورد ارائه داد.
گروه دهرم مجموعه ای از سازندهای زمین شناسی زاگرس شامل سازندهای دالان و کنگان است. به علت عدم تفکیک آسان سازند کنگان با سازند دالان در روی زمین و از آنجا که هر دو سازند یک مخزن نفتی مشترک را تشکیل می دهند، این دو سازند را گروه دهرم می گویند. گروه دهرم به طور کلی دارای خواص مخزنی است و در پاره ای از میدان های گازی ایران مانند مخزن پارس جنوبی حاوی گازی پر فشار است.
لیگ برتر جام آسیا مسابقاتی است که یک سال در میان در آسیا برگزار می شود. در این مسابقات ۴ تیم حضور دارند. پر افتخارترین تیم در این مسابقات چلسی با ۲ قهرمانی است.
پرونده صورتی اولین قسمت از مجموعه تلویزیونی شرلوک است که نخستین بار در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۰ توسط شبکه بی بی سی وان به نمایش درآمد. این قسمت از مجموعه بر پایه اقتباسی از اثر آرتور کانن دویل به نام اتود در قرمز لاکی می باشد. پیش از پخش این قسمت، یک قسمت آزمایشی ۵۵ دقیقه ای به کارگردانی کوکی گیدرویچ انجام شده بود ولی بی بی سی تصمیم گرفت که قسمت آزمایشی (پایلوت) را منتشر نکند و در عوض یک فصل شامل سه قسمت ۹۰ دقیقه ای در دستور کار قرار گرفت. بدلیل اینکه میبایست تغییرات گسترده در آن صورت گیرد این مجموعه مجدداً فیلم برداری شد و پل مک گوگان کارگردانی آن را بر عهده گرفت. با این حال نسخه ی پخش نشده اولیه با محدودیت سنی بالای ۱۲ سال توسط هیئت رده بندی سنی فیلم های بریتانیا بر روی دی وی دی منتشر و به عنوان یک قسمت اضافی بر روی فصل اول قرار گرفت. داستان. جان واتسون، یک پزشک ارتش که در افغانستان مجروح شده است، با شرلوک هولمز آشنا می شود. شرلوک به دنبال کسی می گردد تا آپارتمان شماره ۲۲۱بی خیابان بیکر را که متعلق به صاحبخانه اش، خانم هادسون است، با او شریک شود. پلیس، به رهبری کارآگاه بازرس لسترید، از حل مجموعه ای از مرگ ها که به عنو
ان «خودکشی های سریالی» توصیف شده اند، عاجز مانده است. شرلوک برای بررسی صحنه آخرین جنایت دعوت می شود؛ صحنه مرگ زنی که کاملاً لباس صورتی به تن داشته و پیش از مرگش توانسته حروف «R-a-c-h-e» را روی زمین خراش دهد. شرلوک نتیجه می گیرد که کلمه «Rachel» (ریچل) بوده و زن اهل این شهر نبوده است. او با مشاهده این که چمدان زن در صحنه جنایت نیست، محله را جست وجو می کند تا اینکه آن را پیدا می کند؛ چمدانی که توسط قاتل دور انداخته شده بود. برچسب چمدان نشان می دهد که نام او جنیفر ویلسون بوده و شماره تلفنش را نیز آشکار می کند. با این اطلاعات، شرلوک می فهمد که ریچل نام دختر فوت شده ویلسون بوده است. در همین حال، جان مجبور می شود با مردی ملاقات کند که خود را «دشمن اصلی» شرلوک می نامد. آن مرد به جان پیشنهاد می دهد در ازای پول، شرلوک را زیر نظر بگیرد، اما جان این پیشنهاد را رد می کند. مرد همچنین به جان می گوید که برخلاف تصور درمانگرش، او از اختلال اضطراب پس از سانحه رنج نمی برد، بلکه در واقع دلتنگ حضور در میدان نبرد است. وقتی جان به خیابان بیکر بازمی گردد، شرلوک از او می خواهد که به تلفن همراه گمشده ویلسون پیامک بفرستد، به امید اینکه