Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اده نشده بود، بنابراین حتی اگر بدون اجازه ساخته می شد، هیچ کس نمی توانست بین پرچم واقعی و جعلی تمایز قائل شود؛ بنابراین ایواکورا تومومی با اوکوبو توشیمیچی و دیگران توطئه کرد و به تاماماتسو میسائو دستور داد تا مخفیانه پرچمی بسازد. با برافراشتن آن در بحبوحه یک نبرد شدید، موفق شد کاری کند که دشمن اراده خود را برای جنگیدن از دست بدهد. اتفاقاً، این پرچم زمانی ساخته شد که او در انزوا زندگی می کرد. این نشان می دهد که همه چیز طبق محاسبات ایواکورا تومومی پیش رفته است، از برکناری شوگون ها گرفته تا تأسیس دولت جدید و استفاده از زور. به عنوان رهبر اصلاحات میجی. ایواکورا تومومی، که سهم بزرگی در تأسیس دولت جدید داشت، همچنین یکی از رهبران دولت میجی بود و به طور متوالی به عنوان مشاور، عضو شورا، وزیر ارشد، وزیر حقوق و غیره خدمت کرد. در سال ۱۸۷۱ (میجی ۴)، او به عنوان سفیر فوق العاده و تام الاختیار از اروپا و ایالات متحده بازدید کرد و در تأسیس راه آهن داخلی نقش داشت. او همچنین سیاست تدوین قانون اساسی را تثبیت کرد و برای محافظت از خانواده امپراتوری و اشراف سخت کوشید. او تا زمان مرگش بر اثر بیماری در سال ۱۸۸۳ (۱۶ میجی) به مشارکت د
ر نوسازی ژاپن ادامه داد. او در زمان مرگ ۵۹ سال داشت. ایتو هیروبومی، که به عنوان اولین نخست وزیر خدمت کرد، در مورد ایواکورا تومومی گفت: «او مردی با هوش، عزم، شجاعت و سخنوری واقعاً صریح بود. او مردی بود که می توانست به وضوح مزایا و معایب چیزها را ببیند.»
محمد حلبوسی (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل سنت عراقی و نماینده مجلس و استاندار سابق استان انبار عراق است. او ریاست کنونی مجلس عراق را برعهده دارد و با ۳۶ سال سن جوانترین رئیس مجلس عراق در تاریخ این کشور است. الحلبوسی از سال ۲۰۱۴ به عنوان معاون رئیس پارلمان عراق فعالیت کرد او در همان سال به مجلس عراق راه یافته بود، اما بعد از انتخاب به عنوان استاندار الانبار، پارلمان را ترک کرد. او در دانشگاه بغداد مهندس عمران با گرایش جاده ها و بزرگ راه ها خوانده است و سوابق بازرگانی دارد. او پس از عضویت در مجلس عراق در کمیسیون حقوق بشر این مجلس حضور یافت. ریاست مجلس عراق. حلبوسی در سپتامبر ۲۰۱۸ به عنوان رئیس مجلس عراق انتخاب شد. او یازدهمین نفر در این سمت و ششمین رئیس مجلس عراق پس از حمله آمریکا به عراق است. در ۹ ژانویه ۲۰۲۲، حلبوسی با شکست دادن محمود المشهدانی، رئیس سابق مجلس عراق در سال ۲۰۰۶، برای دومین دوره به عنوان رئیس مجلس عراق انتخاب شد. در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، دیوان عالی فدرال عراق حکم لغو عضویت حلبوسی در مجلس را صادر کرد. موضوعی که توسط خود او رد شد.
استنلی بلایستون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "لوله کش سابق"، "سه تفنگدار"، "آژیر کاذب"، "یک بامداد یکشنبه" و "جزیره اسرارآمیز" اشاره کرد. او همچنین در فیلم "عصر جدید" نقش پدر پولت گادرد را بازی کرد.
ریچارد الکساندر (؛ – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۲۱ تا ۱۹۷۰ میلادی فعالیت می کرد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به آثار زیر اشاره کرد:
ادوارد لسنت (; – ) هنرپیشه و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "راه بازگشت"، "عصر جدید"، "خانمی برای یک روز"، "رمانتیک در منهتن"، "آقای دیدز به شهر می رود"، "سوپ اردک"، "راگلزهای رد گپ"، "بوکانیر"، "مادام دو باری"، "ممنوع"، "ماجراهای تام سایر"، "هاکلبری فین"، "مسیر اورگن"، "کارناوال"، "گلادیاتور، و "یلواستون" اشاره کرد.
فرد ملتستا (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۵ تا ۱۹۴۱ میلادی فعالیت داشت و بیش از ۱۱۸ فیلم بازی کرد. او در ناپل ایتالیا متولد شد و در بربنک، کالیفرنیا درگذشت. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نامه های عاشقانهٔ ایو"، "ماشین قراضه پادشاه به سلامت" و "زن جوان بگیر" اشاره نمود.
گارگین ساروخانیان ( زاده ۱۹۲۳ - درگذشته ۱۹۹۹) پزشک اهل ارمنستان-ایران بود. زندگی نامه. گارگین ساروخانیان در سال ۱۳۰۲ خورشیدی (۱۹۲۳ میلادی) در شهر تفلیس دیده به جهان گشود و هفت سال بعد همراه والدین به تبریز مهاجرت نمود. وی تحصیلات عالی خود را در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران بپایان رساند و رشته تخصصی بیماری های کودکان را در دانشگاه های کالیفرنیا و هاروارد ایالات متحده آمریکا گذراند. وی از سال ۱۳۳۹ به عنوان استاد دانشگاه تهران دعوت به همکاری گردید. وی نقش فعالی در سازمان های بین المللی پزشکی و بهداشت ایفا نمود و چندین بار نماینده ایران در کنگره ها و سمینارهای جهانی بود. گارگین ساروخانیان غیر از علوم پزشکی در زندگی اجتماعی و فرهنگی جامعه ارمنی ایران نیز نقش فعالانه ای ایفا کرد. وی در سال ۱۳۶۲ به افتخار بازنشستگی نایل آمد و به ویژه در انجمن پزشکان ارمنی ایران فعالیت نمود. ساروخانیان در سال ۱۹۷۰ به عضویت فرهنگستان علوم پزشکی ایران انتخاب شد و فعالیت های علمی خود را ادامه داده تجربیات خود را در اختیار مهم ترین سازمان پزشکی این مرز و بوم قرار داد. وی روز ۱۹۹۹(۶ تیر ۱۳۷۸) در دفتر کار خود در اثر سکته قلبی درگذشت.
لژیون مرگ () فیلمی در ژانر درام و صامت به کارگردانی تاد براونینگ است که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ادیث استوری و فیلو مک کالو اشاره کرد.
کنستانتین سوم، شاه ارمنستان (; ) ; (زاده ۱۷ آوریل ۱۳۱۳ - درگذشتهٔ ۲۱ دسامبر ۱۳۶۲)، به نوشته مورخین غربی ارمنی گستانتین یا کنستانتین شاه ارمنی کیلیکیه بود که از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۶۲ سلطنت کرد. او پسر بالدوین و برادر زاده هتوم یکم، شاه ارمنستان و پسر عموی دوم کنستانتین دوم بود. هنگامی که کنستانتین دوم در قیام سال ۱۳۴۴ میلادی کشته شد، کنستانتین سوم به جای او به سلطنت رسید. او تلاش کرد تا تمامی رقبای مدعی تاج و تخت را از میان بردارد. کنستانتین سوم دستور داد تا بمون و لئو برادرزاده های کنستانتین دوم را بکشند، اما قبل از به قتل رساندن آنها، این دو توانستند از زندان فرار کرده و به قبرس بروند. با اینحال دوران سلطنت، پادشاهی ارمنی کیلیکیه به دلیل حملات و فتوحات مملوک مصری تضعیف شد. آنها در سال ۱۳۴۷ آجازو و در سال ۱۳۵۹ تارسوس و آدانا را فتح کردند. کنستانتین اولین شوهر ماریا، دختر و بود. دو پسرش زودتر از او درگذشتند. پس از اینکه او به مرگ طبیعی درگذشت. پسر عموی اش کنستانتین چهارم به قدرت رسید.
کنستانتین دوم، شاه ارمنستان (؛ زاده ۱۳۰۰ – درگذشته ۱۷ آوریل ۱۳۴۴) که به عنوان اولین پادشاهی ارمنی کیلیکیه در دوره سلطنت پوایتیر-لوسیگنان بود، که ازسال ۱۳۴۲ تا زمان مرگش در سال ۱۳۴۴ ادامه داشت. او پسر ایزابلا، دختر لئوی دوم ارمنستان و آمالریک، پسر هیو سوم قبرس بود، و از سال ۱۳۲۸ تا سال ۱۳۴۱ فرماندار سرس بود. هنگامی که پسر عموی لئو چهارم، آخرین پادشاه ارمنی کیلیکیه از دودمان هتومی، توسط بارون به قتل رسید، تاج پادشاهی قرار شد به برادر کوچکترش جان تحویل داده شود، که او هم پیشنهاد کرده بود تا گای آن را قبول کند و گای هم با این پیشنهاد مخالفت کرد. پس از آن مادر و دو برادر گای توسط نائب السلطنه اوشین کوریکوس کشته شدند؛ که در نهایت گای پادشاهی را پذیرفت و نام کنستانتین را برای خود گذاشت. گای در ۱۷ آوریل ۱۳۴۴ کشته شد یا در قیام آوریل ارمنستان به قتل رسید. پس از وی تاج پادشاهی را پسر عموی دور گای گرفت و نام کنستانتین سوم را برای خود گذاشت. او دو بار ازدواج کرد، در قسطنطنیه در ۱۳۱۸ و بدون هیچ فرزندی در سال ۱۳۳۰ درگذشت.
لوون چهارم، شاه ارمنستان (؛ زاده ۱۳۰۹ – درگذشته )، آخرین شاه ارمنی کیلیکیه از خاندان هتومی بود که از سال ۱۳۲۰ تا زمان مرگش، ۱۳۴۱ میلادی، حکم راند. او فرزند اوشین ارمنستان و ایزابل کوریکوس بود که پس از مرگ پدرش به تخت سلطنت نشست. نام او گاهی به عنوان لئو یا لوون نوشته می شود. او حکومت بر اقلیت خود را به نائب السطنه خود اوشین کوریکوس واگذار کرد. زمان زمامداری او به شدت مورد تهاجم و آزار وا ذیت مملوک و مغول قرار گرفت. در سال ۱۳۲۰، سلطان ناصر محمد ابن کلوون، مصری سرزمین لئو را تسخیر کرد و کلیسای مسیحی ارمنی کیلیکیه را ویران نمود. در نامه ای که در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۳۲۲ توسط آوینیون، پاپ یوحنا ۲۲به ابو سعید بهادر خان حاکم مغول فرستاده شد، از اتحاد نیاکان با مسیحیان یاد کرد و از او خواست تا در حفظ کلیسای کلیکیه مداخله کند. در عین حال وی از تسلیم شدن خود به اسلام به نفع مسیحیت حمایت کرد. نیروهای مغول به کلیکیه فرستاده شدند، اما با توافق یک آتش بس ۱۵ ساله بین کنستانتین و ایلخان ارمنستان و مملوک سلطان مصر برقرار شد. اوشین نائب السلطنه، با نامادری اش، جوآن ترانتو، ازدواج کرد و لئو مجبور شد با دختر آلیس اوشین ابه عنوان همسر
اول خود، مارگارت دوبلین، در ۱۰اوت ۱۳۲۱ازدواج کند. اوشین تعدادی از اعضای خانواده سلطنتی را به قتل رساند تا قدرت خود را تثبیت کند، که واکنش لئو پس از اینکه اکثریت را به دست آورد در سال ۱۳۲۹ بسیار خشونت آمیز بود. لئو دستور داد اوشین، برادرش کنستانتین، حافظ ارمنستان و ارباب لامپون و همچنین همسر لئو آلیس، را بکشند، سپس او سر اوشین را برای ایلخان مغول فرستان و سر کنستانتین را برای النصر محمد فرستاده. لئو به شدت طرفدار غرب بود و از اتحادیه کلیساهای ارمنی و رومی حمایت می کرد، او به شدت از بارون های بومی ابراز نارضایتی داشت. دومین ازدواج او در ۲۹ دسامبر سال ۱۳۳۱با کنستانس، دختر فردریک سوم سیسیل و الینور آنجو و بیوه هنری دوم قبرس بود، که این ازدواج باعث تحریک احساسات ضد غرب شد. در سال ۱۳۳۷، النصر محمد دوباره به سرزمین لئو حمله کرد و شهر ایاس را گرفت و لئو مجبور شد این آتش بس تحقیرکننده را بپذیرد، قلمرو را تسلیم کرد و غرامت زیادی پرداخت و قول داد تا هیچ ارتباطی با غرب نداشته باشد. او آخرین سال های حکومت خود را در ارگ در سیس، با امید به دریافت کمک های غربی، سپری کرد. در ۲۸ اوت سال ۱۳۴۱توسط بارون های خود به قتل رسید. تنه
ا پسر او که از آلیس داشت، هتوم قبل از سال ۱۳۳۱درگذشت. در نتیجه بارون ها پسر عموی او کنستانتین دوم را برای سلطنت انتخاب کردند تا فرمانروایی کند.
اوشین، شاه ارمنستان (؛ زاده ۱۲۸۲ – درگذشته )، شاه ارمنی کیلیکیه از سال ۱۳۰۷ تا ۱۳۲۰ میلادی از خاندان هتومی بود. او پسر لئو دوم، شاه ارمنستان و ملکه کارن بود. اوشین پس از مرگ برادرزاده اش لئو سوم و برادرش هتوم با حمایت ژنرال مغول بیلارقو به سلطنت رسید. اوشین توسط ایلخان مغول محمد خدابنده الجایتو حمایت شد، و فرمان صادر شده اعدام بیلارقو توسط الجایتو را در پاسخ به ترورهای وی اجرا کرد. اوشین به اتحادیه کلیساهای ارمنی و رومی علاقه مند شد، که انگیزه اش ناشی از نارضایتی های مردمی نبود. در سال ۱۳۰۹، اوشین عموی همسرش، مارشال ارمنستان را به خاطر قتل برادرش توروس سوم اعدام کرد. خواهرش ایزابلا ارمنستان با آمالریک تایر ازدواج کرد و هنگامیکه آمالریک دولت قبرس را از برادرش هنری دوم قبرس غصب کرد، اوشین هنری را در ارمنستان نگه داشت. با این حال، هنری دوم آزاد شد و بدنبال ترور آمالریک در سال ۱۳۱۰به قبرس بازگشت. اوشین سه بار ازدواج کرد: جوان تارانتو در ۲۰ ژوئیه ۱۳۲۰ درگذشت. اوشین توسط پسر کوچک او لئو چهارم (که گاهی به عنوان لئو پنجم نامیده می شود). براساس شایعات مردمی گفته می شود اوشین کوریکوس توسط پسر عمو یا برادر زاده اش مسموم
لئو سوم، شاه ارمنستان (؛ زاده ۱۲۸۹ – درگذشته ۱۳۰۷)، شاه ارمنی کیلیکیه از سال ۱۳۰۳ یا ۱۳۰۵ تا ۱۳۰۷ همراه با عمویش، هتوم دوم بود. یکی از اعضای دودمان هتوم، او پسر توروس سوم ارمنستان و مارگارت لوسیگنان بود، که دختر شاه هیو سوم قبرس بود. سلطنت لئو. در سال ۱۳۰۳، در حالی که هنوز به جایی بند نبود، او مالک پادشاهی ارمنستان پس از کناره گیری عمویش هتوم دوم، نایب السلطنه بود. پادشاهی ارمنی کیلیکیه در آن زمان در یک وضعیت ناپایدار بود، و یک رابطه شکننده را با امپراتوری مغول حفظ می کرد، این درحالی بود که در برابر حملات مسلمانان مملوک از جنوب دفاع می کرد. تخت پادشاهی ارمنستان چندین بار در طول عمر کوتاه لئو جابجا شد، که عمدتاً توسط عموی او هتوم دوم در سال ۱۲۹۵ و همچنین در سال ۱۲۹۶ میلادی توسط پدرش توروس سوم، به آرامش رسید، سپس توسط سمبات عموی دیگرش غصب شد، و البته پیش از آن توسط برادرش کنستانتین سوم ارمنستان غصب شده بود؛ و توسط برادرش هتوم دوم در سال ۱۲۹۹سرنگون شد. توروس سوم در سال ۱۲۹۸ کشته شد و پس از هتوم در سال ۱۳۳۰ تاج پادشاهی توروس به پسرش لئو رسید. در سال ۱۳۰۵هتوم و لئو رهبری ارتش ارمنستان را برای شکست نیروهای مملوک در
باگراس به عهده گرفتند. در تاریخ ۱۷ نوامبر ۱۳۰۷، لئو و هتوم با خدم حشم خود در حالی که به بارگاه سردار مغول بیلارگو در آنازاروا رفتند، به قتل رسیدند. خانواده. او با دخترعموی خود آگنس ماری د لوسیگنان (درگذشت ۱۳۰۹)، دختر شاهزاده ایزابلا ارمنستان و آمالریک د لوسیگنان، ازدواج کرد ولی صاحب فرزندی نشد.
کنستانتین یکم، شاه ارمنستان (؛ زاده – درگذشته 1310)، شاه ارمنی کیلیکیه از سال ۱۲۹۸ تا ۱۲۹۹ میلادی بود که پس از وی، لئو سوم، به تاج و تخت ارمنستان رسید. او پسر لئو دوم ارمنستان و کیرانا د لامپرون بود و بخشی از دودمان هتومی بود. او به برادرش سمبات کمک کرد تا تاج و تخت را در سال ۱۲۹۶به دست آورد، اما دو سال بعد در سال ۱۲۹۸ به برادر بزرگترش هتوم دوم سلطنت را اعاده کرد. او فرضاً طی مدت یکسالی که هتوم در زندان افتاده بود تا زمان رهایی اش جدا از حاکمیت بود. مدت کوتاهی پس از اینکه هتوم در سال ۱۲۹۹دوباره به تخت سلطنت نشست، کنستانتین توطئه کرد تا سمبات به قدرت بازگردد و به این ترتیب هر دو تا آخر عمر به زندان افتادند.
سمبات، شاه ارمنستان (؛ زاده ۱۲۷۷ میلادی – درگذشته ۱۳۱۰ میلادی)، شاه ارمنی کیلیکیه از سال ۱۲۹۶ تا ۱۲۹۸ میلادی بود. پس از وی، کنستانتین یکم، به تاج و تخت ارمنستان رسید. او پسر لئو دوم ارمنستان و کیرانا د لامپرون و بخشی از دودمان هتومی بود. سلطنت سمبات. سمبات به کمک برادرش کنستانتین در سال ۱۲۹۷ تاج و تخت را در حالی که برادران هتوم دوم و توروس در کنستانتینپول بودند، به دست آوردند. سمبات برای مشروعیت دادن به غصب حاکمیت در مراجعه داوطلبانه به دادگاه غزن، توانست موقعیت خود را به عنوان پادشاه نزد حاکم مغول در ایران به رسمیت بشناسد. او همچنین با برقراری پیوند خانوادگی با خان مغول بدنبال نزدیک کردن احتمالی خود با خان را داشت. در بازگشت برادران هتوم سمبات به وسیلهٔ داغ آتش هتوم را کور کرد و هر دو برادر را در پارزرپرت زندانی کرد. توروس در سال ۱۲۹۸ به دستور سمبات به قتل رسید، اما کنستانتین به سمبات خیانت کرد و به هتوم کمک نمود تا سمبات را سرنگون کنند، با فرض اینکه بعد از برگرداندن تاج و تخت به هتوم نابینا آزاد شود، سمبات به کنستانتین تسلیم شد و بعد از استقرار مجدد تاج و تخت به هتوم. هر دو یعنی سمبات و کنستانتین مابقی عمرش
ان به زندان افتادند.
توروس سوم، شاه ارمنستان (; زاده حدود ۱۲۷۱ میلادی – درگذشته )، شاه ارمنی کیلیکیه از سال ۱۲۹۳ تا ۱۲۹۸ میلادی بود. پس از وی، هتوم دوم به تاج و تخت ارمنستان رسید. در ۱۲۹۳برادرش هتوم دوم به نفع توروس کناره گیری کرد. با این حال در سال ۱۲۹۵، توروس هتوم را به تاج و تخت فراخواند. هردوی آنها خواهرشان ریتا ارمنستان را به قسطنطنیه آوردند تا در سال ۱۲۹۶میلادی با مایکل نهم پالایولوگوس ازدواج کند. اما بدنبال بازگشت شان به باردزربرد توسط برادرشان سمبات که در غیبت آن دو حکومت را غصب کرده بود زندانی شدند. توروس در ۲۳ ژوئیه ۱۲۹۸ در بارتسرابرد توسط اوشین ارتشبد سمبات و با فرمان او به قتل رسید. خانواده. توروس دو بار ازدواج کرد نخستین ازدواج او با مارگارت لوزینیان (ح. ۱۲۷۶–۱۲۹۶، ارمنستان) (دختر پادشاه هیو سوم از قبرس) بود که در تاریخ ۹ ژانویه ۱۲۸۸ صورت گرفت. حاصل اولین ازدواج او، پسرش لئو سوم ارمنستان بود؛ که وارث عمویش هتوم دوم شد. لئو از ۱۳۰۳ به ۱۳۰۷ سلطنت کرد، اما همراه با عمویش توسط مغول ها به قتل رسید.
کنستانتین چهارم، شاه ارمنستان (؛ زاده – درگذشته )، شاه ارمنی کیلیکیه از سال ۱۳۶۲ تا زمان مرگش، ۱۳۷۳ میلادی بود. پس از وی، لئو پنجم به تاج و تخت ارمنستان رسید. کنستانتین چهارم هنگام مرگ پسر عمویش کنستانتین سوم به تاج و تخت رسید و بیوه شاه قبلی را به همسری خود گرفت. کنستانتین با پیتر یکم از قبرس یک اتحاد تشکیل داد و بندر و قلعه کوریکوس را به او داد. در زمان مرگ پیتر در سال ۱۳۶۹، کنستانتین با مملوک سلطان مصر به دنبال عقد معاهده بود. بارون ها از این سیاست وی ناراضی بودند، و از سلطه سلطان مصر بر کشور می ترسیدند و به همین دلیل کنستانتین در سال ۱۳۷۳ به قتل رسید. پس از مرگ او، پسر عموی دورش لئو پنجم، از سلسله پویتیرز- لوسینگان، که آخرین پادشاهی ارمنستان کیلیکیه بود، به جای او پادشاه شد.
لئو پنجم، شاه ارمنستان (؛ زاده حدود ۱۳۴۲ – درگذشته )، شاه ارمنی کیلیکیه از خاندان لوزینیان از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۵ میلادی بود. پس از وی، جیمز یکم قبرس به قدرت رسید. خانواده و کودکی. لئو پسر جان نایب السلطنه و رئیس کاخ ارمنستان بود. طبق گفته جین داردل، مورخ معاصر، مادر لئو، سولدانه، دختر یک پادشاه گرجی بود. سولدانه به این ترتیب در منابع مربوط به قرون وسطا ناشناخته است، البته محققانی نظیر رات کالنبرگ نسبت به نقل تاریخی داردل شک دارند. شواهد مستند باقی مانده نشان می دهد که جان ارمنستان هرگز با مادر لئو ازدواج نکرده و اینکه او تنها معشوقه اش بوده. کنستانتین پنجم برای از بین بردن همه مدعیان تاج و تخت، دستور کشتن لئو و برادرش بوهماند را صادر کرد، اما آن ها قبل از اجرای دستور به قبرس فرار کردند. لئو در سال ۱۳۶۰ یک شوالیه شد. پادشاه ارمنستان. لئو هنگام مرگ فامیل دورش کنستانتین ششم ارمنستان در سال ۱۳۷۳ به عنوان پادشاه بر تخت سلطنت نشست . پس از یک دوره کوتاه که بیوه کنستانتین ششم نایب السلطنه بود، لئو به سختی به سیس رسید که از قبل توسط امیر مسلمان حلب مورد حمله قرار گرفته بود. لئو و همسرش که با او در می ۱۳۶۹ در قبرس ازدواج
کرده بود در سیس در ژوئیه یا ۱۴ سپتامبر ۱۳۷۴ تاج گذاری کردند طبق سنت های لاتین و ارمنی. حق او برای پادشاهی توسط اشوت به چالش کشیده شد و طی دوران پادشاهی کوتاه لئو مجادلات زیادی در بین جناح های مختلف به وجود آمد. پس از چندین نبرد در برابر نیروهای مملوک، لئو برای حفظ خود به قلعه گیبن پناه برد و در نهایت در سال ۱۳۷۵ تسلیم شد و این نقطه پایانی بود بر تشکیل یک کشور ارمنی تا اینکه بعدها جمهوری دموکراتیک ارمنستان (۱۹۲۰–۱۹۱۸) و جمهوری ارمنستان در سال ۱۹۹۱ بنا شد. لئو پنجم در ۲۹ نوامبر ۱۳۹۳ در پاریس درگذشت.
لئو یکم یا لوون یا لون دوم (؛ زاده ۱۱۵۰ – درگذشته )، دهمین شاه ارمنی کیلیکیه یا "ارباب کوهستان ها" (از سال ۱۱۸۷ تا ۱۱۹۹) و اولین شاه ارمنی کیلیکیه (مشهور به لئو عالی یا لوون یکم) از سال ۱۱۹۹ تا ۱۲۱۹ میلادی بود. در دوران وی بود که کیلیکیه ارمنی به عنوان یک حکومت قدرتمند مسیحی شکل گرفت. لئو حکومت خود در طول جنگ صلیبی سوم در کنار شاهان صلیبی هدایت کرد و مواجب و تدارکات نیروهای صلیبی را تیز فراهم نمود. همچنین طی حکومت، قدرت کیلیکیه ارمنستان از ایساوریا تا کوه رشته کوه نور امتداد یافت. وی در سال ۱۱۹۴–۱۱۹۵، زمانی که قصد داشت عنوان شاه را دریافت کند، اتحادی با کلیسای رم تشکیل داد تا قدرت وی در منطقه گسترش یابد و سرانجام در سال ۶ ژانویه ۱۱۹۸ یا ۱۱۹۹ در کلیسای جامع مقدس در طرسوس به عنوان شاه ارمنستان تاج گذاری کرد. قدرت وی در برقراری روابط دیپلماتیک با غرب و دول صلیبی و گسترش همکاری خود با آن ها سبب شد تا حمایت و دوستی آن ها جلب نماید. این چنین بسط قدرت لئو یکم سبب شد تا شاهزاده نشین انطاکیه به حکومت بپیوندند و دامنه نفوذ و قدرت وی در خطوط شمالی مدیترانه تقویت شود. همزمان با بسط قدرت سیاسی ارمنستان در طی دوران زمامدار
ی لئو یکم، تجارت و اقتصاد ارمنستان به شدت توسعه یافت؛ لئو با اعطای امتیازات تجاری به تجار ونیزی، جنوایی و پیزایی و معافیت مالیاتی خاص آن ها سبب شد تا منابع مالی فراوانی به ارمنستان وارد شود که این به نوبه خود سبب رشد درآمد حکومت و توسعه قدرت سیاسی ارمنستان شد. دوران کودکی. لئو دوم پسر کوچکتر استفان، سومین پسر لئو اول، لرد ارمنی کیلیکیه بود. مادر او ریتا، دختر سمبات، لرد باربارون بود. پدر لئو، در مسیری که برای شرکت در یک مهمانی توسط فرماندار بیزانسی از کیلیکیه برگزار شده بود، در روز ۷ فوریه سال ۱۱۶۵ به قتل رسید. پس از مرگ پدرش، لئو و برادر بزرگترش، روپن با دایی خود پاگوران، لرد قلعه باربارون زندگی کردند. عموی آنها مله اول، لرد ارمنی کیلیکیه به دلیل بی رحمی هایی که در کشور خود مرتکب شده بود دشمنان بسیاری داشت و این منجر به قتل او توسط سربازانش در شهر سیس در سال ۱۱۷۵ شد. پیروان سلطنتی ارمنی کیلیکیه برادر لئو، روپن سوم را برای تسلط بر ولایت سلطنتی انتخاب کردند. در سال ۱۱۸۳، هتوم سوم از لامپرون، در اتحاد با شاهزاده بوهموند سوم از آنتیوخ، دشمنی های مشترکی را علیه روپن سوم آغاز کردند که منجر به این شد که لئو جایگاه
هتوم در کوهستان را محاصره کند. اما بوهموند سوم، به کمک هتوم شتافته، و خیانتکارانه روپن را به اسارت گرفت. عدم حضور برادرش به لئو فرصت داد تا مهارت های سیاسی اش را به کار گیرد و خود را به عنوان حافظ موقت ولایت روپنی معرفی کند. آزادی روپن نیاز به پرداخت پول بسیار زیادی بود و همچنین تسلیم آدانا و مامیترا به عنوان دست نشانده به انطاکیه رفت. هنگامی که روپن از اسارت بازگشت، او قدرت را به برادرش، لئو (۱۱۸۷) اعطا کرد و خود در صومعه ترافر بازنشسته شد.
هتوم یکم، شاه ارمنستان (؛ زاده ۱۲۱۵ – درگذشته )، شاه ارمنی کیلیکیه از سال ۱۲۲۶ تا ۱۲۷۰ میلادی بود. پس از وی لوون سوم به تاج و تخت ارمنستان رسید. وی فرزند کنستانتین، ارباب بیبرون و شاهزاده آلیکس از مؤسسین خاندان هتومی بود. با توجه به روابط دیپلماتیکی با امپراتوری مغول، هتوم خود عازم دربار مغولان در قراقورم مغولستان شدکه شرح سفر وی در کتاب "سفر هتوم، شاه ارمنستان کوچک به مغولستان" توسط یکی از همراهانش، کیراکوس گاندزاگتسی نوشته شده است. خانواده. کنستانتین، پدر هتوم، نایب السلطنه ملکه جوان زابل، ملکه ارمنستان. ایزابلا در ابتدا با فیلیپ (۱۲۲۲–۱۲۲۵)، پسر بوهموند چهارم انطاکیه ازدواج کرد. با این حال، کنستانتین فیلیپ را کنار گذاشت و به جای آن، ایزابلا را مجبور کرد تا با پسرش، هتوم در تاریخ ۱۴ ژوئن ۱۲۲۶ ازدواج کند تا ایزابلا و هتوم با هم حکومت کنند. این زوج شش کودک داشتند: روابط ارمنستان و مغول ها. هتوم یکی از بازیکنان اصلی در مبارزات سیاسی و تغییرات در اتحادهای گذشته در سرتاسر جنگ های صلیبی بود، به دلیل اینکه ارمنی ها باهمه طرفها رابطه داشتند. آنها در درجه اول با اروپایی ها همسویی داشتند، اما در زمان سلطنت هتوم، امپر
اتوری مغول ها که به سرعت در حال گسترش بودند، تبدیل به یک نگرانی شد. در حالیکه که مغول ها به مرزهای کاپادوکیا و کیلیکیه نزدیک شدند، پادشاه هتوم تصمیم استراتژیک خود مبنی بر تن دادن به اینکه مغول ها روابط خارجی اش را کنترل کنند گرفت و برادرش سمپات را به دربار مغول در قراقورم فرستاد. در آنجا، سمپات با خان بزرگ گویوک آشنا و در سال ۱۲۴۷ یک توافق رسمی را به تصویب رساند که در آن پادشاهی ارمنی کیلیکیه به عنوان یکی از کشورهای تحت کنترل امپراتوری مغول در نظر گرفته می شد. در سال ۱۲۵۴، هتوم خود از طریق آسیای میانه به مغولستان سفر کرد تا توافقنامه اش را تجدید نماید. او در این سفر از کشورهای ترکی از شرق آسیای صغیر، اردوگاه مغولها در کارس در ارمنستان بزرگ، دروازه آهنین دربند در ساحل غربی دریای خزر، و از آنجا، از شرق آسیا به قراقورم رفت. شرح سفر وی در کتاب سفر هتوم، شاه ارمنستان کوچک به مغولستان توسط یکی از همراهانش، کیراکوس گاندزاگتسی نوشته شده است. این کتاب به زبان های روسی، فرانسوی، انگلیسی و چینی ترجمه شده است. دلیل اهمیت، نگارش مشاهداتش در خصوص فرهنگ، جغرافیای و همچنین حیات وحش چین، و همچنین مشاهداتش در مورد مغولها، بودا
ییها بود. در راه برگشت از قراقورم او از سمرقند در شمال ایران نیز گذر کرد. هتوم دیگر حاکمان را به شدت تشویق به الگو برداری از تصمیمات خود می کرد و اینکه تن به مغول ها بدهند اما تنها نفری که اینکار را انجام داد دامادش، بوهماند ششم بود. در سال ۱۲۷۰ هتوم به نفع پسرش لئو کنار کشید و بقیه عمر خود را در یک صومعه بعنوان یک راهب گذراند.
کلان شهر تهران یا تهران بزرگ بزرگ ترین کلان شهر ایران، دومین کلانشهر بزرگ خاورمیانه پس از قاهره و یکی از پر جمعیت ترین کلان شهرهای جهان است. این منطقه بخش قابل توجهی از استان تهران را در بر می گیرد. شهرهای تهران، تجریش، ری، اسلامشهر، شهریار و شماری شهرک های کوچک دیگر در این منطقه قرار دارند. بر مبنای آخرین داده های جغرافیایی، کلان شهر تهران بزرگ در بیشترین حالت ۱۵۰ کیلومتر درازا دارد که از لحاظ شهرهای آسیای جنوبی، شمالی و مرکزی بسیار بزرگ محسوب می شود. کلان شهر تهران دارای رشد سریع جمعیت بوده و این موضوع به همراه خود مشکلاتی داشته است؛ آلودگی هوا، ترافیک، کمبود فضای آموزشی، کمبود برخی نیروهای متخصص و کمبود تخت بیمارستانی از این دسته مشکلات هستند. این کلان شهر همچنین با مشکلات حاشیه نشینی روبرو است و مهم ترین دلایل گسترش آن در کلان شهر تهران، به ترتیب اهمیت، ضعف ساختار اقتصادی، ضعف نظام برنامه ریزی و مدیریت شهری، نبود هدایت و حمایت دولتی، رخدادهای سیاسی، بلایای طبیعی و رخدادهای اجتماعی هستند. ترابری. هواپیمایی. کلان شهر تهران دارای سه فرودگاه بین المللی است. فرودگاه بین المللی مهرآباد که در سال ۱۳۱۷ تأسیس شد،
در بخش غربی تهران قرار دارد و نام آن از روستای مهرآباد که پیشتر در آن منطقه وجود داشت، گرفته شده است.بر اساس آمار اردیبهشت ۱۳۹۷، فرودگاه مهرآباد بیشترین عملکرد را میان فرودگاه های ایران داشت؛ همچنین تا همین زمان، این فرودگاه بیش از ۳۰ درصد از پروازهای ایران را به خود اختصاص داده بود.فرودگاه بین المللی امام خمینی نیز در ۳۰ کیلومتری جنوب غربی تهران و در زمینی به وسعت ۱۴ هزار هکتار ساخته شده است. پیشنهاد ساخت این فرودگاه در سال ۱۳۴۶ از سوی ایکائو داده شد و گشایش اولیهٔ آن نیز در سال ۱۳۸۳ انجام شد. این فرودگاه بر اساس آمار آبان ۱۳۹۶، بیشترین سهم را از پروازهای خارجی در میان فرودگاه های ایران داشته است. راه آهن و مترو. در سال ۱۲۶۱، یک خط آهن با تقریباً ۸ کیلومتر طول و عرض ۱۰۰۰ میلی متر، از تهران به شهر ری کشیده شد و مدتی بعد، امتیاز آن به یک شرکت بلژیکی واگذار شد. نخستین کلنگ ساختمان ایستگاه راه آهن تهران در ۲۳ مهر ۱۳۰۶، با اختصاص زمینی به مساحت ۱۷۴ هکتار، به زمین زده شد. بنای این ایستگاه را یک مهندس اوکراینی طراحی کرد و در سال ۱۳۷۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. متروی تهران و کرج، به ویژه خط ۵ متروی تهران د
ارای نقش مهمی در ترابری کلان شهر تهران هستند. بر اساس آمار سال ۱۳۹۵، متروی تهران روزانه ۳ میلیون و ۸۰۰ هزار مسافر را جابه جا می کند.همچنین در پایان همین سال، شمار سفرهای انجام شده با متروی تهران از مرز هفت میلیارد گذشت. خط ۳ متروی تهران نیز طولانی ترین خط متروی این شهر است. مشکلات. حاشیه نشینی. در دهه های گذشته حاشیه نشینی در ایران شدت یافته است. حاشیه نشینان پیرامون کلان شهرهای ایران در حال افزایش اند و معمولاً از کمترین امکانات مورد نیاز برای زندگی محروم هستند. به باور آسیب شناسان اجتماعی، در مناطق حاشیه نشین، ناهنجاری های اجتماعی بیشتر بروز می کنند. کلان شهر تهران نیز به عنوان بزرگ ترین کلان شهر ایران، درگیر مشکلات حاشیه نشینی شده است. پژوهشی که در این زمینه انجام شده است، گویای این است که مهم ترین دلایل گسترش حاشیه نشینی در کلان شهر تهران به ترتیب اهمیت، ضعف ساختار اقتصادی، ضعف نظام برنامه ریزی و مدیریت شهری، نبود هدایت و حمایت دولتی، رخدادهای سیاسی، بلایای طبیعی و رخدادهای اجتماعی است. حاشیه نشینی در پایتخت ایران نیز در حال افزایش است و با اعلام مسئولان شورای اسلامی شهر تهران، بیش از ۲۰ درصد از جمعیت تهر
ان به گونه ای حاشیه نشین هستند و در استان تهران نیز پاکدشت، احمدآباد و قیامدشت، دارای بیشترین جمعیت حاشیه نشین بوده اند.