Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فوکه-وولف اف و ۱۵۹ یک هواگرد بال چتری تک موتوره تک سرنشین از نوع جنگنده ساخت شرکت فوکه-وولف بود که نخستین پروازش را در سال ۱۹۳۵ انجام داد. این هواگرد هیچگاه وارد خط تولید نشد و در مجموع تنها ۳ فروند از آن تولید گردید. طراحی و توسعه. فوکه-وولف در رقابت با سه شرکت دیگر برای تکمیل درخواست وزارت هوانوردی رایش سوم مبنی بر یک هواگرد جنگنده تمام فلزی بال پایین جهت جایگزینی هاینکل اچ ایی ۵۱ و آرادو آر ۶۸ در سال ۱۹۳۴ (هواگرد مسلح شماره ۴)، اف و ۱۵۹ را ارائه کرد. دلیل تأکید بر بال پایین بودن این هواگرد، منسوخ شدن پیکربندی های دیگر از جمله دوباله و بال چتری پیش از آن زمان بود. وزارت هوانوردی در درخواست خود خواهان سه پیش نمونه پیش از پایان سال ۱۹۳۴ شده بود. اف و ۱۵۹ که همانند سایر رقبا از موتور جدید یونکرس یومو ۲۱۰بی بهره می برد، با شاسی نیمه یکپارچه پیکربندی بال چتری خود را از هواگرد آموزشی موفق شرکت، اف و ۵۶ به ارث برده بود. این بال چتری با میله تقویت شده بود. همان موفقیت اف و ۵۶ باعث شد که با وجود بال چتری بودن اف و ۱۵۹ ورود آن به رقابت جنگنده جدید، توسط وزارت هوانوردی مورد پذیرش واقع شود. بال چتری میدان وسیعی در جانب
پایین هواگرد به خلبان داده بود. اتاقک سرپوشیده دارای بخش پیشین ضدگلوله و ارابه فرود آن با اهرم توسط خلبان جمع شونده رو به عقب داخل بخش زیرین بدنه بود. این درحالی بود که ترکیب بال چتری و ارابه فرود جمع شونده در هواگردها نادر و به کارگیران آن انگشت شمار بوند. با وجود منحصر به فرد بودن ساختار آن فرایند جمع شدن ارابه فرود پیچیده و مشکل آفرین به نظر می آمد. آسمانه کابین روی دو ریل به سمت عقب باز می شد. چرخ های ارابه فرود دارای ترمز و سیستم تعلیق هیدرولیکی بودند. محفظه سوخت ۳۲۰ لیتری زیر کابین خلبان و جلوتر از آن قرار داشت. جهت سهولت فرایند تعمیر و نگهداری بخش جلویی بدنه در قالب چند قسمت دورالومینی برای دسترسی به موتور و تسلیحات به صورت کامل جداشدنی بود. این حالت تنها به خاطر بال چتری بودن آن امکان پذیر بود و هواگردهای بال پایین قادر به استفاده از آن نبودند. بال ها نیز از دورالومین ساخته شده بودند. پیش نمونه اول نخستین بار در فرودگاهی در برمن در ۱۶ دسامبر ۱۹۳۵ به پرواز درآمد. پس از برخاستن هواگرد ارابه فرود به راحتی جمع شد اما پس از انجام بدون مشکل نیم ساعته پرواز آزمایشی، هنگامی که خلبان قصد فرود داشت متوجه باز ن
شدن کامل یکی از چرخ های ارابه فرود شد. او با توجه به جداشونده نبودن محفظه سوخت در این پیش نمونه و برای جلوگیری از انفجار تا اتمام سوخت هواگرد تا یک و نیم ساعت دیگر به پرواز ادامه داد. با توجه به نبود تجهیزات رادیویی در این پیش نمونه، برای رساندن پیام به او از نوشته های گچی بر باند فرود استفاده شد اما هیچ یک از پیشنهادها مؤثر واقع نگردید. حتی خلبان دیگری به کمک یک اف و ۵۶ به هوا بلند شد تا به صورت مستقیم به او کمک کند. بال چتری بودن اف و ۱۵۹ فرود یک طرفه هواگرد را نیز مشکل می کرد. نهایتاً پس از اتمام سوخت، خلبان با همان ارابه نیمه باز اقدام به فرود کرد. ارابه فرود نیمه باز بلافاصله پس از برخورد به زمین شکسته شد و هواگرد شروع به غلت زدن کرد تا در آخر به صورت واژگون متوقف شد. با وجود این که خلبان تنها چند جراحت جزئی برداشت اما هواگرد به صورت کامل منهدم گردید. در حالی که ارابه فرود در مرحله طراحی بر روی زمین به راحتی باز و بسته می شد، مشخص شد مهندسان طراح فشار هوا را هنگام پرواز در نظر نگرفته بودند. این امر خود به دلیل نبود تجربه مشابه در این شرکت بود زیرا همه هواگردهای قبلی این شرکت (بجز اف و ۵۸ با ساختار بال پا
یین و اف و ۵۶) با ارابه فرود ثابت ساخته شده بودند. این پیش نمونه از یک ملخ دو تیغه چوبی با زاویه ثابت استفاده می کرد. پیش نمونه دوم با ارابه فرود تقویت شده و ابزار هیدرولیک قوی تر طراحی شد. مشکل ارابه فرود همچنان به شدت پابرجا و سرعت صعود و چرخش این پیش نمونه نیز بسیار ضعیف بود. این پیش نمونه نخستین هواگرد فوکه-وولف بود که در رقابت شرکت کرد و به وضوح در رقابت با سایر رقبا بدترین نمونه به حساب می آمد. در پیش نمونه سوم که موتور قدرتمندتر یونکرس یومو ۲۱۰وی و ملخ سه تیغه چوبی با زاویه ثابت استفاده می کرد و دو مسلسل هماهنگ شده ام گه ۱۷ نیز در دماغه آن تعبیه شده بود، با وجود اشاره به جایگیری حداقل ۱۰۰۰ فشنگ در هر مسلسل در درخواست وزارت هوانوردی، هر یک این مسلسل ها با توجه به کمبود فضا تنها ۵۰۰ فشنگ داشتند. طرحی نیز برای قرار دادن یک توپ خودکار ۲۰ میلی متری وجود داشت که با توجه خلق گرمای بسیار زیاد درون موتور عملی نشد. با وجود ویژگی های خوب هنگام پرواز، مشکل ارابه فرود هنوز حل نشده و سرعت صعود و چرخش همچنان راضی کننده نبود و مقاومت آن به هوا نسبت به رقبایش یعنی آرادو آر ۸۰، هاینکل ۱۱۲ و مسرشمیت ب اف ۱۰۹ بیشتر بود. ب
ا تغییر موتور قطعات بدنه روی آن دیگر جداشونده نبودند. در نهایت اف و ۱۵۹ تنها در مرحله پیش نمونه باقی ماند و مورد علاقه وزارت هوانوردی واقع نشد تا دست آخر ب اف ۱۰۹ برنده این رقابت گردد.
اچ دی-۳۷ هاینکل یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت هاینکل، TsKB است. هواگرد اچ دی-۳۷ هاینکل نخستین پروازش را در ۱۹۲۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۳۴+ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
لوییر ۴۶ یک هواگرد از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت Loire Aviation است. هواگرد لوییر ۴۶ نخستین پروازش را در ۱ سپتامبر ۱۹۳۴ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۶ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۶۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
ام سی. ۷۲ یک هواگرد از نوع هواپیمای آب نشین رقابت ورزشی ساخت شرکت Aeronautica Macchi است. هواگرد ام سی. ۷۲ نخستین پروازش را در ژوئیه ۱۹۳۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Mario Castoldi بود.
بی۲ام یک هواگرد از نوع هواگرد اژدرافکن ساخت شرکت Mitsubishi است. هواگرد بی۲ام نخستین پروازش را در ۲۸ دسامبر ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۲ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲۰۶ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
ناکاجیما مدل ۹۱ نیروی زمینی یک هواگرد جنگنده تک باله بال چتری تک موتوره تک سرنشین ساخت شرکت ناکاجیما در امپراتوری ژاپن در دهه ۱۹۳۰ میلادی بود. این هواگرد در سال ۱۹۳۱ رسماً معرفی و ۴۲۰ فروند از آن بین سال های ۱۹۳۱ و ۱۹۳۴ تولید شد. طراحی و توسعه. این هواگرد بنا به درخواست سال ۱۹۲۷ نیروی زمینی امپراتوری ژاپن در نخستین رقابت آزاد جهت انتخاب یک جنگنده ساخت ژاپن، به صورت دم چرخ و با ارابه فرود ثابت و شاسی یک پارچه در رقابت با شرکت های دیگر همچون میتسوبیشی و کاوازاکی با همیاری مهندسان فرانسوی طراحی شد. این مدل نسبت به نمونه های پیشین دارای بال های کوچک تر، مخزن سوخت تغییر مکان یافته، ستون هایی برای نگهداری بال چتری، محافظ حلقه ای شکل موتور و طراحی جدیدی در بخش دم و ارابه فرود بود. تاریخچه عملیاتی. نیروی زمینی امپراتوری ژاپن پس از موفقیت هواگرد جدید در آزمایش ها آن را تحت عنوان "ناکاجیما مدل ۹۱ نیروی زمینی" (به جهت سال ۲۵۹۱ در تقویم ژاپنی) سفارش داد که نخستین فروند از آن سال ۱۹۳۱ تحویل داده شد. البته با توجه به بروز مشکلاتی در هدایت پذیری و نقطه سقل هواگرد، ورود آن به خدمت در نیروی زمینی با مقداری تأخیر مواجه گشت. از
این هواگرد پس از سال ۱۹۳۲ به عنوان جنگنده اصلی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن استفاده شد. با پدیداری مدل جدیدتر کاوازاکی مدل ۹۵ نیروی زمینی در محدوده سال های ۱۹۳۶ و ۱۹۳۷ مدل ۹۱ کنار نهاده شد. این هواگرد در سال ۱۹۳۲ در قالب ۴ اسکادران نخستین نبرد خود در نخستین جنگ ژاپن و چین تجربه کرد. ۱۲ فروند از مدل ۹۱ به جمهوری چین فروخته شد که با آغاز جنگ بین دو کشور علیه خود ژاپنی ها به کار گرفته شد.
سی جی-۶ یک هواگرد از نوع پایه آموزشی ساخت شرکت China Nanchang Aircraft Manufacturing Corporation است. هواگرد سی جی-۶ نخستین پروازش را در ۲۷ اوت ۱۹۵۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۶۰ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲٬۰۰۰+ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پِ زد ال-۱۳۰ اورلیک (به معنی عقاب) یک هواپیمای آموزشی با دو صندلی پشت سرهم ساخت لهستان، با یک موتور توربوپراپ می باشد. طراحی و توسعه. اورلیک توسط "پ.زد.ال وارشاوا اوکِچه" به عنوان یک هواپیمای آموزشی برای نیروی هوایی لهستان طراحی شد و به عنوان جایگزینی برای پ.زد. ال-۱۱۰ کولیبِرس در نظر گرفته شد. این هواپیما همچنین برای تطابق با استاندارد اف.ای. ار ۲۳ ایالات متحده طراحی شده است. نظارت بر این پروژه توسط "آندری فریدریحویچ" ، مهندس ارشد "پ. زد. ال وارشاوا اوکِچه" به انجام رسید. برای شبیه سازی بهتر ویژگی های هندلینگ در جنگنده های جت، دراین هواپیما از یک بال با نسبت اندازه بال پائین استفاده شد.در زمان طراحی این هواپیما پیشرانه آن یک موتور پیستونی شعاعی از نوع وِدِنیف ام ۱۴پی ام که در اتحادجماهیر شوروی طراحی و تولید شده بود، لیکن هدف این بود که در زمان تولید، موتور پیشرانه این هواپیما با یک دستگاه موتور ایوچنکو ای آی-۱۴ ساخت لهستان، جایگزین شود.اولین نمونه اولیه اورلیک در ۱۲ اکتبر ۱۹۸۴ پرواز کرد، نمونه اولیه دوم در دسامبرهمان سال و سومین نمونه در ژانویه ۱۹۸۵به پرواز درآمدند. در حالی که نیروی هوایی لهستان برنامه ریزی
می نمود تا از اورلیک های با موتورهای شعاعی ساخت لهستان، بهره برداری نماید، پ.زد. ال یک نسخه جدید به نام پ. زد. ال-۱۳۰ تی توربو اورلیک را برای اهداف صادراتی را برنامه ریزی می نمود. بنابراین نمونه سوم اورلیک مجدداً با یک موتورتوربوپراپ پرت اند ویتنی پی تی۶ای-۲۵ پی به قدرت ۴۱۰ کیلووات (۵۵۰ اسب بخار) تجهیز شده و در ۱۳ ژوئیه ۱۹۸۶ به پرواز درآمد. این نمونه زمانی که برای پیشنهاد به نیروی هوایی کلمبیا عرضه می شد، در اثر یک حادثه در ژانویه ۱۹۸۷ از میان رفت. دو نمونه اولیه دیگر با موتورهای توربوپراپ در سال های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰، با موتورهای والتر ام-۶۰۱ ایی ساخت جمهوری چک به قدرت ۵۶۰ کیلووات (۷۵۰ اسب بخار) و موتور پی تی۶ای-۲۵ تولید شده است. این مدل ها به ترتیب پ. زد. ال-۱۳۰تی بی و پ. زد. ال-۱۳۰تی پی، نام گرفتند. در سال ۱۹۹۰، توسعه اورلیک با موتور پیستونی با توجه به ناکافی بودن قدرت موتورهای شعاعی و همچنین علاقه لهستانی ها به مدل پ. زد. ال-۱۳۰ تی بی یا موتور ام-۶۰۱ به کنار گذاشته شد. سابقه عملیاتی. تحویل پ. زد. ال-۱۳۰ تی بی به نیروهای مسلح لهستان در سال ۱۹۹۴ آغاز شد، آکادمی آموزش خلبانی نظامی در دنبلین و هنگ هوایی ۶۰ ام آموزش
ی در رادوم به این هواپیما مجهز شدند. همه هواپیماهای پ. زد. ال-۱۳۰ تی بی لهستانی به استاندارد تی سی-۱ ارتقا یافته و با صندلی پَران و ایونیک بهتر تجهیز شدند. گونه ها. گونه اولیه مجهز به موتورپپیستونی ودنیف ام ۱۴ پی ام
پی ال زد پی-۱ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت PZL است. هواگرد پی ال زد پی-۱ نخستین پروازش را در اوت ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آی-۱۸۰ پلیکارپوف یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت پولیکارپوف است. هواگرد آی-۱۸۰ پلیکارپوف نخستین پروازش را در ۱۵ دسامبر ۱۹۳۸ میلادی انجام داد. برنامه ساخت این هواگرد در نهایت لغو گردید. در مجموع، تعداد ۱۳ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، نیکولای نیکولائوچ پولیکارپف بود.
پلیکارپو آر-زد یک هواگرد از نوع شناسایی/بمب افکن سبک ساخت شرکت پولیکارپوف است. هواگرد پلیکارپو آر-زد نخستین پروازش را در ژانویه ۱۹۳۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۵ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱٬۰۳۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
تاندراسکریچ ایکس اف-۸۴اچ یک هواگرد از نوع جنگنده آزمایشی ساخت شرکت هوانوردی ریپابلیک است. هواگرد تاندراسکریچ ایکس اف-۸۴اچ نخستین پروازش را در ۲۲ ژوئیه ۱۹۵۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
اسکوتیش بولداگ یک هواگرد از نوع آموزشی ساخت شرکت Beagle Aircraft/Scottish Aviation است. هواگرد اسکوتیش بولداگ نخستین پروازش را در ۱۹ مه ۱۹۶۹ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۷۱ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۶۹–۱۹۷۶ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۳۲۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
زیمنس شوخرت دی. آی وی یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Siemens-Schuckert است. هواگرد زیمنس شوخرت دی. آی وی نخستین پروازش را در ۱۹۱۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۸ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۲۳ فروند تا پایان جنگ از این هواگرد ساخته شده است.
سوکوتا تی بی-۳۰ اپسیلون یک هواپیمای آموزشی ساخت شرکت سوکوتا (آئروسپاسیال) است. هواگرد تی بی-۳۰ اپسیلون نخستین پروازش را در ۲۲ دسامبر ۱۹۷۹ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۸۳ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۷۹–۱۹۸۹ تولید شده است.
تی. ۱ کوکو یک هواگرد از نوع هواگرد اژدرافکن ساخت شرکت Sopwith Aviation Company است. هواگرد تی. ۱ کوکو نخستین پروازش را در ژوئن ۱۹۱۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۸ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲۳۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
تی بی-۱۳ والیانت یک هواگرد از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت Vultee Aircraft است. هواگرد تی بی-۱۳ والیانت نخستین پروازش را در مارس ۱۹۳۹ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ژوئن ۱۹۴۰ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۹٬۵۲۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پی-۶۶ وولتی یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Vultee Aircraft است. هواگرد پی-۶۶ وولتی نخستین پروازش را در ۸ سپتامبر ۱۹۳۹ (Model 61) میلادی انجام داد. این هواگرد در سال 1941 (date shipment completed) میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۴۰–۱۹۴۲ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۱۴۶ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Richard W. Palmer بود.
آئرو ای. ۱۰ یک هواگرد از نوع مسافربری ساخت شرکت آئرو ودوخودی است. هواگرد آئرو ای. ۱۰ نخستین پروازش را در ۳ ژانویه ۱۹۲۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آویا بی اچ-۳ یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت آویا است. هواگرد آویا بی اچ-۳ نخستین پروازش را در ۱۹۲۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۲۳ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۴ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Pavel Beneš and Miroslav Hajn بود.
آویاتیک ب-۱ یک هواگرد دوباله تک موتوره دو سرنشین شناسایی ساخت شرکت آویاتیک در امپراتوری آلمان بود. این هواگرد در جریان جنگ جهانی اول در "لوفت اشترایت کرفته" خدمت کرد. مشخصات فنی. "آویاتیک ب-۱"
بیچ کرفت مدل ۱۷ استاگروینگ یک هواگرد از نوع هواگرد چندمنظوره ساخت شرکت بیچ کرفت است. هواگرد مدل ۱۷ استاگروینگ نخستین پروازش را در ۴ نوامبر ۱۹۳۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۳ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۳۳–۱۹۴۹ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۷۸۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، T. A. Wells بود.
بلریو اس. ۵۱۰ یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت Blériot-SPAD است. هواگرد بلریو اس. ۵۱۰ نخستین پروازش را در ۶ ژانویه ۱۹۳۳ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۶ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۶۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، André Herbemont بود.
بوکانرس اس بی۲ای یک هواگرد از نوع بمب افکن ساخت شرکت Brewster Aeronautical Corporation است. هواگرد بوکانرس اس بی۲ای نخستین پروازش را در ۱۷ ژوئن ۱۹۴۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۷۷۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
ویراوی سی ای سی یک هواگرد از نوع هواپیمای آموزشی/چندمنظوره ساخت شرکت Commonwealth Aircraft Corporation است. هواگرد ویراوی سی ای سی نخستین پروازش را در 1937 میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۹ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۳۹–۱۹۴۶ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۷۵۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
سی ای. ۱۰۰ کاپرونی یک هواگرد از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت Caproni است. هواگرد سی ای. ۱۰۰ کاپرونی نخستین پروازش را در ۱۹۲۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد c.700 فروند از این هواگرد ساخته شده است.
تی بی وای سیولف یک هواگرد از نوع هواگرد اژدرافکن ساخت شرکت Consolidated Aircraft است. هواگرد تی بی وای سیولف نخستین پروازش را در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۴ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۸۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
ایکس پی۴۶ مورتیس یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت Curtiss-Wright Corporation است. هواگرد ایکس پی۴۶ مورتیس نخستین پروازش را در ۱۵ فوریه ۱۹۴۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Don R. Berlin بود.
دی ای آز ۱۰ یک هواگرد از نوع بمب افکن سبک و عملیات شناسایی ساخت شرکت Darzhavna Aeroplanna Rabotilnitsa است. هواگرد دی ای آز ۱۰ نخستین پروازش را در ژوئیه ۱۹۴۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
دی ای۴۰ دیاموند یک هواگرد از نوع هواگرد سبک ساخت شرکت Diamond Aircraft Industries است. هواگرد دی ای۴۰ دیاموند نخستین پروازش را در ۵ نوامبر ۱۹۹۷ میلادی انجام داد.
تی-۳۵ پیلان یک هواگرد از نوع هواپیمای آموزشی ساخت شرکت ENAER است. هواگرد تی-۳۵ پیلان نخستین پروازش را در ۶ مارس ۱۹۸۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۵۴ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
جی ۲۲ یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت Kungliga Flygförvaltningens Flygverkstad i Stockholm (FFVS) است. هواگرد جی ۲۲ نخستین پروازش را در سپتامبر ۱۹۴۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال اکتبر ۱۹۴۳ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۴۲–۱۹۴۶ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۱۹۸ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Bo Lundberg بود.
فلای کچر یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Fairey است. هواگرد فلای کچر نخستین پروازش را در نوامبر ۱۹۲۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۲۳ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۲۳–۱۹۲۶ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۱۹۶ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
فیات سی آر. ۲۰ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Fiat است. هواگرد فیات سی آر. ۲۰ نخستین پروازش را در ۱۹ ژوئن ۱۹۲۶ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲۷۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Celestino Rosatelli بود.
فیزِلر فی ۹۸ یک هواگرد دوباله تک موتوره تک سرنشین از گونه بمب افکن شیرجه ای و هواگرد تهاجمی ساخت شرکت فیزلر در آلمان بود که نخستین پروازش را سال ۱۹۳۵ انجام داد. ها-۱۳۷ در رقابت با هنشل هااس ۱۲۳، مورد پذیرش قرار نگرفت و از مرحله پیش نمونه فرا تر نرفت. طراحی و توسعه. شرکت فیزلر هواگرد فی ۹۸ را در پاسخ به درخواست ماه فوریه سال ۱۹۳۴ وزارت هوانوردی رایش برای یک هواگرد دوباله با کاربرد بمب افکن شیرجه ای و هواگرد تهاجمی که در قالب گام نخست "لوفت وافه" در توسعه بمب افکن های شیرجه ای انجام می گرفت، طراحی کرد. فی ۹۸ دارای شاسی نیمه یک پارچه و ارابه فرود پوشیده ثابت بود. در طراحی این هواگرد بال زیر و رو هم اندازه نبودند و بال بالا اندکی بزرگ تر و جلوتر از بال زیرین بود. این دو بال با میله های متعددی به یکدیگر متصل بودند. غیرعادی ترین ویژگی فی ۹۸ تعبیه دو بخش هدایت افقی در قسمت دم بود. بدنه این هواگرد تماماً از فلز ساخته شد درحالی که بال ها و دم تنها دارای شبکه فلزی بود و با پارچه پوشانده شد. نیرومجرکه هواگرد توسط یک موتور شعاعی ب ام و ۱۳۲آ با توان ۶۵۰ اسب بخار تامین می شد. هواگرد مسلح به دو مسلسل ام گه ۱۷ بود و می توانس
ت چهار بمب ۵۰ کیلوگرمی حمل کند. دو پیش نمونه سفارش داده شد که تنها نخستین فروند از آن تکمیل گردید. پس از انجام چندین پرواز آزمایشی در پایگاه هوایی رشلین در نهایت عملکرد فی ۹۸ مورد رضایت واقع نشد و به نفع هنشل هااس ۱۲۳ کنار گذاشته شد و به مرحله تولید نرسید. شرکت فیزلر قصد داشت فی ۹۸ را برای استفاده در نیروی دریایی امپراتوری ژاپن به این کشور بفروشد که در آن نیز به نتیجه ای نرسید. با وجود توقف کار بر روی این طراحی، تنها پیش نمونه تولید شده از فی ۹۸ توسط "لوفت وافه" تا سال ۱۹۴۵ مورد استفاده قرار گرفت.
هالبرشتات دی. ۲ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Halberstädter Flugzeugwerke است. هواگرد هالبرشتات دی. ۲ نخستین پروازش را در Late 1915 میلادی انجام داد. این هواگرد در سال Early 1916 میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۱۶ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۶۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Karl Theis بود.
هانزا دبلیو-۱۲ یک هواگرد از نوع جنگنده آب نشین ساخت شرکت هنسا-برندنبرگ است. هواگرد هانزا دبلیو-۱۲ نخستین پروازش را در Early 1917 میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۸۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، ارنست هاینکل بود.
هانزا دبلیو. ۲۹ یک هواگرد از نوع جنگنده آب نشین ساخت شرکت Hansa und Brandenburgische Flugzeug-Werke است. هواگرد هانزا دبلیو. ۲۹ نخستین پروازش را در ۲۷ مارس ۱۹۱۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۸ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۷۸ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، ارنست هاینکل بود.
ایکاروس اس-۴۹ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Ikarus Aircraft Factory است. هواگرد ایکاروس اس-۴۹ نخستین پروازش را در ژوئن ۱۹۴۹ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۵۰ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۵۸ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Kosta Sivčev, Svetozar Popović, Slobodan Zrnić بود.
اف. کی ۵۸ کول هوون یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Koolhoven است. هواگرد اف. کی ۵۸ کول هوون نخستین پروازش را در ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۰ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۳۹–۱۹۴۰ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۲۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Erich Schatzki بود.
ال ای جی جی۱ لاووشکین یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت OKB - 301, Khimki, Moscow region است. هواگرد ال ای جی جی۱ لاووشکین نخستین پروازش را در ۳۰ مارس ۱۹۴۰ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۰۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، V. P. Gorbunov بود.
لوبین آر-۱۳ یک هواپیمای تجسسی و رابط ساخت شرکت Plage i Laśkiewicz, LWS است. هواگرد لوبین آر-۱۳ نخستین پرواز خود را در ۱۹۳۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۲ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۳۲–۱۹۳۸ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۲۷۳ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
ام اف آی-۹ جونیور یک هواگرد از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت Malmö Flygindustri, Bölkow (تحت لیسانس) است. هواگرد ام اف آی-۹ جونیور نخستین پروازش را در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۹ اوت ۱۹۶۲ میلادی رسماً معرفی گردید. طراح این هواگرد، Björn Andreasson بود.
خانواده ام ۲۰ یک هواگرد از نوع شخصی ساخت شرکت Mooney International Corporation است. هواگرد خانواده ام ۲۰ نخستین پروازش را در ۱۹۵۳ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۵۵ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های 1955–1971, 1974–2008, 2014–present تولید شده است. در مجموع، تعداد&gt;۱۱٬۰۰۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Al Mooney بود.
ام-۱۸ دورمادر یک هواگرد از نوع ترابری ساخت شرکت PZL-Mielec است. هواگرد ام-۱۸ دورمادر نخستین پروازش را در ۲۷ اوت ۱۹۷۶ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۷۵۹+ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پرسیوال پروکتر یک هواگرد از نوع ارتباطی و آموزشی ساخت شرکت Percival Aircraft Limited است. هواگرد پرسیوال پروکتر نخستین پروازش را در ۸ اکتبر ۱۹۳۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱٬۱۴۳ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Edgar Percival بود.
فونیکس دی.۱ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Phönix Flugzeug-Werke است. هواگرد فونیکس دی.۱ نخستین پروازش را در ۱۹۱۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال دسامبر ۱۹۱۷ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۵۸ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پیلاتوس پی-۲ یک هواگرد از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت Pilatus Aircraft است. هواگرد پیلاتوس پی-۲ نخستین پروازش را در ۲۷ آوریل ۱۹۴۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۵۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
نیووه تاینن (به هلندی: Nieuwe Tuinen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وستلاند واقع شده است. نیووه تاینن ۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
آبراهام هِدْی روستایی در مجارستان است که در ناحیه تاپولتسا واقع شده است. آبراهام هدی ۱۴٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۶ نفر جمعیت دارد.
رقابت هوایی () نوعی از ورزش های موتوری است که از هواپیما یا سایر انواع هواگرد استفاده می کند. این هواگردها در مسیری با فاصله مشخص با هم رقابت می کنند و هواگردی که زودتر مسابقه را تمام کند یا بیشترین امتیاز را کسب کند پیروز است.
سیدنی جرج رایلی معروف به تک خال جاسوسان، به عنوان یک عامل مخفی در سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا خدمت می کرد. یکی از مأموریتهای مهم او نقش آفرینی در طرح بریتانیا برای سرنگونی دولت بولشویک ها در سال ۱۹۱۸ بود. سیدنی رایلی برای نقش خود در این طرح به طور غیابی به اعدام محکوم شد. این حکم در سال ۱۹۲۵ میلادی پس از بازگشت او به شوروی به اجرا درآمد. گفته می شود سیدنی رایلی الهام بخش ایان فلمینگ، نویسنده بریتانیایی برای خلق شخصیت جیمز باند بوده است.امروزه برخی از مورخان، از رایلی به عنوان نخستین «جاسوسی فوق العاده» قرن بیستم یاد می کنند. اوایل زندگی. هنوز جزئیات دقیقی دربارهٔ واقعیت زندگی سیدنی رایلی دردسترس نیست. ادعاهای متعددی از خود رایلی نقل شده که پدرش را به عنوان یک روحانی ایرلندی، یک دریانورد تجاری ایرلندی و زمین دار به دیگران معرفی نموده است. به گفته دانشنامه بریتانیکا، سیدنی رایلی، با نام اصلی زیگموند رزنبلوم ، در ۲۴ مارس ۱۸۷۴، در شهر اودسا، امپراتوری روسیه متولد شد. او فرزند نامشروع یک دکتر یهودی در اودسا بود. در طول ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۳ او به وین رفت و شیمی را مطالعه کرد. او برای فرار از دست پلیس مخفی پادشاهی روسیه، ب
ه برزیل رفت. در آنجا او با افسران ارتش انگلیس در آمازون دوست شد و به اطلاعات انگلیس در لندن معرفی شد. در سال ۱۸۹۹، او نام خود را به سیدنی جورج ریلی تغییر داد. جنگ روسیه و ژاپن. رایلی با استفاده از پاسپورت جعلی انگلیس در ماه ژوئن ۱۸۹۹ به روسیه تزاری سفر کرد. او به قفقاز رفت تا ذخایر نفتی را بررسی کند و پس از آن گزارش خود را برای دولت بریتانیا ارسال کرد. سپس او پیش از جنگ روسیه و ژاپن به پورت آرتور و منچوری سفر کرد. در آنجا او هم برای بریتانیا و هم برای ژاپن به عنوان عامل دوگانه خدمت کرد. در حالی که پورت آرتور تحت تهدید حمله ژاپنی ها قرار گرفت، او به همراه شریک تجاریش مقادیر زیادی مواد غذایی، مواد اولیه، دارو و زغال سنگ را ذخیره کردند و با فروش آن ها با نرخ بسیار بالا، درآمد خود را از شرایط جنگ به دست آوردند. او همچنین برنامه های دفاع ساحلی روسیه را به سرقت برد و آن ها را به ژاپنی ها تحویل داد. قرارداد دارسی. در سال ۱۹۰۴،نیروی دریایی بریتانیا در نظر داشت تا با تغییر سوخت از زغال سنگ به نفت، ناوگان خود را بهینه سازی کند. به این منظور، رایلی را به خاورمیانه فرستاده شد تا گزارش های مربوط به منابع بزرگ نفتی کشف شده
در ایران را بررسی کند. او گزارش داد که اطلاعات واقعی هستند، اما یک استرالیایی به نام ویلیام ناکس دارسی، امتیاز اکتشاف نفت را از شاه ایران گرفته است. دارسی برای توسعه میدان های نفتی نیاز به تأمین مالی قابل توجهی داشت. هنگامی که او در کن برای سرمایه گذاری با فرانسه و روتشیلد در حال مذاکره بود، رایلی خود را به عنوان یک کشیش برای جمع آوری کمک های مالی خیریه، مخفیانه به قایق بادبانی روتشیلدها که در آن مذاکرات با دولت فرانسه در حال انجام بود، رساند. رایلی توانست مخفیانه دارسی را متقاعد کند تا مذاکرات با روتشیلدها را متوقف کند و برای سرمایه گذاری با بریتانیا، به لندن برود. دارسی موافقت کرد و در ماه مه ۱۹۰۵ این توافقنامه امضا شد و در نتیجه بریتانیا سهام عمده ای را در بریتیش پترولیوم بدست آورد.
اچ یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کوماروم واقع شده است. اچ ۱۰۳٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۲۶۰ نفر جمعیت دارد.
آچا یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه واتس واقع شده است. اچا ۲۶٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۲۸ نفر جمعیت دارد.