Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شماره گذاری ارزش یک تکنیک برای تعیین زمان محاسبه دو محاسبه در یک برنامه و حذف یکی از آنها با معنی شناسی حفظ بهینه سازی است. شماره گذاری جهانی ارزش. شماره گذاری ارزش جهانی (GVN) یک است که بر اساس است. بعضی اوقات به از بین بردن که کمک نمی کند ، کمک می کند. با این حال ، در همان زمان ، CSE ممکن است کدی را حذف کند که GVN آن را ندارد ، بنابراین هر دو اغلب در کامپایلرهای مدرن یافت می شوند. با شماره گذاری محلی ارزش متمایز است به این دلیل که نقشه های شماره ارزش در مرزهای بلوک اصلی نیز نگهداری می شوند و از الگوریتم های مختلفی برای محاسبه نگاشت ها استفاده می شود. شماره گذاری ارزش جهانی با اختصاص یک مقدار به متغیرها و عبارات کار می کند. همان مقدار ارزش به آن متغیرها و عبارات اختصاص داده شده معادل اختصاص داده می شود. به عنوان مثال ، در کد زیر: w := 3 x := 3 y := x + 4 z := w + 4 یک روال خوب GVN عدد یکسانی را به w و x و همان عدد مقدار را به y و z اختصاص می دهد. به عنوان مثال ، نقشه پایین یک نقشه برداری با ارزش بهینه برای این بلوک تشکیل می دهد. با استفاده از این اطلاعات ، قطعه کد قبلی ممکن است با خیال راحت به کد زیر تبدیل ش
ود: w := 3 x := w y := w + 4 z := y بسته به کد زیر این قطعه ، ممکن است تکالیف x و z را حذف کند. دلیل این که GVN گاهی اوقات قوی تر از CSE است از این واقعیت ناشی می شود که CSE با اصطلاحات واژگان یکسان منطبق است در حالی که GVN سعی در تعیین یک هم ارزی اساسی دارد. به عنوان مثال ، در کد: a := c × d e := c f := e × d بدون انتشار نسخه ، CSE اعتبار مورد نظر به f را از بین نمی برد ، اما حتی یک الگوریتم GVN ضعیف نیز باید این افزونگی را کشف و از بین ببرد. فرم SSA برای انجام GVN لازم است به طوری که نگاشت اشتباه {نام ارزش → نام متغیر} ایجاد نمی شوند. شماره گذاری محلی. شماره گذاری محلی (LVN) یک است که هدف آن پیدا کردن چندین نمونه از عبارات معادل (یعنی عباراتی که همان نتیجه را دارند) را پیدا کرده و آنها را با اولین بار جایگزین می کند. LVN یک بهینه سازی محلی است ، به این معنی که برخلاف ، در یک زمان واحد در یک عمل می کند. شماره گذاری با ارزش محلی با اختصاص یک شماره منحصر به فرد به هر عملیات و به یاد آوردن این انجمن ها کار می کند. دستورالعمل های بعدی مورد بررسی قرار گرفته و در صورتی که دستورالعمل یکسان قبلاً ثبت شده باشد جایگزی
ن نتیجه دستورالعمل قبلی می شود. مثلاً: a ← 4 a is tagged as #1 b ← 5 b is tagged as #2 c ← a + b c (#1 + #2) is tagged as #3 d ← 5 d is tagged as #2, the same as b e ← a + d e, being '#1 + #2' is tagged as #3 با اختصاص شماره به دستورالعمل های مقایسه نسخه های تکراری به مقایسه عدد صحیحی ساده تبدیل می شود. در این مثال خاص "c" و "e" به همان تعداد (شماره 3) اختصاص داده می شوند ، بنابراین به کامپایلر سیگنال می دهند که هر گونه ارجاع به e ممکن است به سادگی با c جایگزین شود. مشکلات و الحاقات. یک اجرای ساده ممکن است سعی کند با استفاده مستقیم از نامهای متغیر به جای اعداد ، بهینه سازی را انجام دهد. با این حال ، این رویکرد زمانی کار نمی کند که مقادیر متغیرها تغییر کنند. را در نظر بگیرید: a ← 1 a is tagged as #1 b ← 2 b is tagged as #2 c ← a + b c is tagged as #3 b ← 3 d ← a + b d is incorrectly tagged as #3 در این سناریو "d" نادرست عدد 3 را اختصاص می دهد زیرا آرگومان ها با "c" مطابقت دارند. با این حال ، این نادرست است زیرا "b" مقدار را از 2 به 3 تغییر داده و نتیجه واقعی را متفاوت می کند. یک پیاده سازی ساده همچنین ممکن است
قادر به گرفتن همه عبارات معادل آن نباشد ، حتی در مواردی که فقط با ترتیب عملگرهای خود متفاوت باشند. در مثال زیر "a" و "b" می توانند به همین تعداد اختصاص داده شوند: a ← 1 + 2 b ← 2 + 1 این مسئله به راحتی یا با اختصاص یک عدد به هر دو مورد قابل حل است (یعنی "a + b" و "b + a" هر دو با یک شماره ثبت می شوند) یا با مرتب کردن عملوندها قبل از بررسی معادل ها. بهینه سازهای شماره گذاری محلی نیز ممکن است از هویت ریاضی آگاه باشند. با فرض "a" یک عدد صحیح است که به همه عبارات زیر می توان مقدار یکسان داد: b ← a + 0 c ← a * 1 d ← min(a, MAX_INT) e ← max(a, a) f ← a &amp; 0xFF..FF (assuming '&amp;' denotes the bitwise operation)
سَریر اسقف () به معنی مقر استقرار یک اسقف و حوزه حکمرانی دینی کلیسای اوست. سریر اسقف می تواند در کاربردهای خود با اصطلاح اسقف نشین مترادف باشد یا از آن معنایی اندکی متفاوت دریافت شود، ازجمله خود کلیسا و نشستنگاه اسقف. سریر اصلی اسقف اعظم کلیسای کاتولیک در شهر رم است که اسقف اعظم آن به پاپ شهرت دارد. این سریر اصلی را اصطلاحاً سریر مقدس می نامند که عالی ترین اسقف نشین کلیسای کاتولیک و حکومت مرکزی کلیساهای کاتولیک دنیا به شمار می رود.
در مسیحیت به اسقف تابع اسقف ارشدتر، اسقف یار () می گویند. سراسقف معمولاً در حوزه ولایت کلیسایی خود بر چند اسقف نظارت و حکمرانی دارد؛ این اسقف ها که زیر نظر سراسقف عمل می کنند اصطلاحاً اسقف یار نیز نامیده می شوند. اسقف یارها به طور معمول صلاحیت صدور احکام دینی را ندارند و به مناطقی منصوب می شوند که کلیسای جامع ویژه خود را ندارد. حق و حقوق و نوع تعامل سراسقف با اسقف یار در قانون نامه کلیسایی (Codex Iuris Canonici) نگاشته شده است.
سینمای اسلواکی (انگلیسی: cinema of Slovakia) به صنعت فیلم سازی در کشور اسلواکی اشاره دارد. فرهنگ سنتی در کشور اسلواکی در طی قرن های اخیر یکی از غنی ترین و قوی ترین فرهنگ ها در میان مردم اروپا بوده است. از این رو با ظهور و بروز سینما در اروپا، اسلواکی نیز از سینما برای اشاعهٔ فرهنگ خود استفاده کرد. پیشینه. پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۱۹ اولین فیلم بومی این کشور ساخته شد. تا قبل از سال ۱۹۲۰ بین ۸ تا ۱۰ سالن کوچک نمایش فیلم در براتیسلاوا وجود داشت. در ۱۹۲۱ یاروسلاو جری سیاکل با کارگردانی فیلم "یانوسیک" (انگلیسی: Jánošík) اولین فیلم داستانی در اسلواکی را ساخت. این فیلم در کشورهای همجوار نیز به نمایش درآمد. در ۱۹۳۸ با هدایت و مدیریت پلیکا و یان کادار اولین مدرسه فیلمسازی با نام مؤسسه هنرهای نمایشی در براتیسلاوا تأسیس شد. یان کادار علاوه بر تدریس سینما در مدرسه سینمایی هنرهای نمایشی براتیسلاوا، چندین فیلم مهم نیز ساخته است. بهترین اثر ماندگار وی به احتمال زیاد "فروشگاه در خیابان اصلی" محصول ۱۹۶۵ هست که برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم خارجی زبان نیز شد. سینمای اسلواکی در دهه ۶۰ و ۷۰. رویداد بهار پراگ، براتیسل
اوا را نیز بی نصیبب نگذاشت. در واقع در دهه ۵۰ و ۶۰ اشغال چکسلواکی توسط شوروی بر این کشور چنان خفقانی ایجاد کرد که جز معدود چهره های تثبیت شده؛ خبری از نسل جوان در بدنه سینمای اسلواکی دیده نمی شد. با این حال تک چهره هایی مانند اشتفان اوهر با فیلم "رد خورشید" محصول ۱۹۶۳و "پنلوپه" محصول ۱۹۷۸، یورای یاکوبیسکو با فیلم "پرندگان"، "یتیم ها و احمق ها" محصول ۱۹۶۹ و آلیان راب گریلت با فیلم "بهشت" "و بعد از آن" محصول ۱۹۷۰ حضوری موفق در این سالها داشتند. پس از استقلال. سینمای اسلواکی بعد از استقلال این کشور در ۱۹۹۳ روند رو به رشدی طی کرده است. سینماگرانی مانند پاول باراباس، یوراگ وتا، مارتین شولیک و دوسان ترانسیک در این دوران در سینمای اسلواکی مطرح بودند. سینمای اسلواکی در سطح بازیگری نیز هنرپیشه های قابل اعتنایی مانند یورا اینووتا، توماش هاناک، لادیسلاو خودیک، میخال دوچولومانسکی، مارتین هوبا، یوزف کرونر، ماریان لابودا، پانا پاهوفونا، امیلیا واشاریووا و مگدالنا واشاریووا را به سینمای جهان عرضه کرده است. جشنواره بین المللی فیلم براتیسلاوا. جشنواره بین المللی فیلم براتیسلاوا در سال ۱۹۹۹ پایه گذاری شد. این جشنواره اگرچه یک
رویداد رقابتی است اما در بخش های مختلف به نمایش فیلم های بزرگان سینمای اروپا و همچنین فیلم های مستقل می پردازد. جوایز این جشنواره در ۵ بخش اعطا می شود: آمار و ارقام. در حال حاضر در کشور جمهوری اسلواکی ۲۱۱ سالن سینمای فعال وجود دارد و میزان تولید سالیانه فیلم حدود ۱۲ فیلم بلند، ۳ فیلم انیمیشن و ۱۱ فیلم مستند است. تعداد سینماروهای این کشور نیز در سال حدود ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار نفر گزارش شده است.
کارگروه تعیین فناوری کاربرد ابرمتن وب یک اجتماع انسانی است که هدف آن تکامل HTML و تکنولوژی های مرتبط با آن است. مؤسسان این کارگروه، افرادی از شرکت های اپل، موزیلا، و اپرا می باشند. این کارگروه از سال ۲۰۰۴ هدایت کننده فروشندگان مرورگرهای وب است. امروزه این شرکت ها عضوهای اصلی و کنترل کننده های اصلی (گروه راهبر) برای WHATWG می باشند: اپل، موزیلا، گوگل، و مایکروسافت. کارگروه تعیین فناوری کاربرد ابرمتن دارای کمیته کوچک نظارتی به نام «اعضا » می باشد که توانایی زیر سؤال بردن ویرایشگر خصوصیات را دارند. اما هر فرد می تواند توسط لیست ایمیل WHATWG به عنوان یک «مشارکت کننده» عضو آن شود.
جشنواره بین المللی فیلم براتیسلاوا (انگلیسی: Bratislava International Film Festival) به عنوان مهم ترین رویداد سینمای اسلواکی، از سال ۱۹۹۹ در براتیسلاوا، مرکز اسلواکی پایه گذاری شد. این جشنواره اگرچه یک رویداد رقابتی است اما در بخش های مختلف به نمایش فیلم های بزرگان سینمای اروپا و همچنین فیلم های مستقل می پردازد. جوایز این جشنواره در ۵ بخش اصلی اعطا می شود:
با خشم به گذشته بنگر (به انگلیسی: Look Back in Anger) یک فیلم سینمایی بریتانیایی در ژانر درام محصول سال ۱۹۵۹ میلادی با بازی ریچارد برتون، مایکل بالفور، کلر بلوم و مری اوره به کارگردانی تونی ریچاردسون می باشد. این فیلم براساس نمایشنامه جان آزبورن در مورد یک مثلث عشقی است که شامل یک جوان کارگر باهوش اما سرخورده (جیمی پورتر)، همسر طبقه متوسط او و دوست صمیمی آن جوان.
میگوئل د مولینوس (۲۹ ژوئن ۱۶۲۸–۲۹ دسامبر ۱۶۹۶) یک عارف اسپانیایی، نماینده اصلی احیای مذهبی موسوم به «آرام» بود. میگوئل د مولینوس. عارف اسپانیایی در سال ۱۶۲۸ در نزدیکی مانیسا به دنیا آمد نفس مطمئنه و آرامش. مذهب مولینوس Molinos مذهب طمأنینه و اطمینان، است نفس مطمئنه نفسی است که راضی و خشنود و خالی از هم و غم باشد. محتوای این مذهب این است که عشق پاک، انسان را با راحتی به خدا می رساند و در نفس انسان سلامت مطلقی ایجاد می کند که او را از عبادات بی نیاز می کند. هر مذهبی که کمال روحی را نتیجه تفکر ناب مستقل از عمل بداند، مذهب اطمینان است و هر چیزی که نفس انسان را به اعتماد و رضا و راحت و استقرار برساند، چیز مطمئنی است.
پیروزی تلخ (به انگلیسی: Bitter Victory) یک فیلم سینمایی فرانسوی سیاه و سفید محصول سال ۱۹۵۷ میلادی و به کارگردانی نیکلاس ری ساخته شده است. داستان در جنگ جهانی دوم، ریچارد برتون و کورد یورگنس به عنوان دو افسر ارتش انگلیس که در یک حمله کماندویی در شمال آفریقا اعزام شده اند، بازی می کنند. اولین نسخه عمومی این اثر سینمایی در تاریخ ۲۰ نوامبر ۱۹۵۷ در فرانسه بود.
همسر دریایی (به انگلیسی: Sea Wife) یک فیلم سینمایی بریتانیایی محصول سال ۱۹۵۷ میلادی که در کلر دلوکس فیلمبرداری شده است و بر اساس رمان جیمز موریس اسکات به همین نام در سال ۱۹۵۵ "ساخته شده است" . داستان در جامائیکا ، گروهی از بازماندگان یک کشتی اژدرخوردهٔ انگلیسی را دنبال می کند. داستان. مایکل کنن پس از جنگ جهانی دوم به لندن بازمی گردد و در ستون آگهی های شخصی روزنامه ها آگهی می دهد تا «همسر دریایی»، آشنای گمشده اش، را دوباره بیابد. کنن با نام مستعار «بیسکویت» آگهی را منتشر می کند. پس از مدتی، نامه ای دریافت می کند که او را به آسایشگاه و تیمارستان اِلی فرامی خواند. او در آنجا با مردی بیمار ملقب به «بولداگ» ملاقات می کند که سعی دارد بیسکویت را از جستجو منصرف کند. یک بازگشت به گذشته، پیش داستان را آشکار می کند. در سال ۱۹۴۲، مردم برای فرار از سنگاپور پیش از سقوط آن به دست ارتش ژاپن، به یک کشتی هجوم می آورند. بیسکویت با «بولداگ» روبرو می شود که اصرار دارد مهماندار ارشد سیاه پوست کشتی، که بعداً «شماره چهار» لقب می گیرد، مردمی را که در کابین رزروشده او هستند، بیرون کند. اما وقتی می بیند که کابین توسط کودکان گرسنه و راه
به ها اشغال شده، با اکراه نظرش را تغییر می دهد. راهبه ای که پشتش به اوست، خواهر ترز است که بعداً «همسر دریا» لقب می گیرد. مدتی بعد، کشتی توسط یک زیردریایی اژدر می خورد. بیسکویت، همسر دریا، بولداگ و شماره چهار یک قایق نجات کوچک را در اختیار می گیرند. تنها شماره چهار می داند که همسر دریا یک راهبه است؛ او از شماره چهار می خواهد که این راز را حفظ کند. به زودی آشکار می شود که بولداگ یک نژادپرست است و به شماره چهار اعتماد ندارد. بعدها، آن ها با یک زیردریایی ژاپنی مواجه می شوند که کاپیتانش پس از مذاکره شماره چهار با او به زبان ژاپنی، با بی میلی به آن ها آب و غذا می دهد. سرانجام، این گروه چهارنفره در جزیره ای متروک فرود می آیند. شماره چهار یک قداره پیدا می کند و با آن کلک محکم تری از الوار گرمسیری می سازد. پس از اتمام کار، شماره چهار اصرار می کند که قداره را برای خود نگه دارد، که این امر بی اعتمادی بولداگ را تشدید می کند. در همین حین، بیسکویت عاشق همسر دریایی می شود؛ او وسوسه می شود، اما بدون گفتن دلیل، ابراز علاقه عاشقانه او را رد می کند. در نهایت، چهار نفر آماده حرکت می شوند. بولداگ، شماره چهار را فریب می دهد تا به
جستجوی قداره گمشده اش برود، سپس بدون او حرکت می کند. وقتی بیسکویت سعی می کند جلوی او را بگیرد، بولداگ با یک پارو او را بیهوش می کند. شماره چهار سعی می کند شناکنان خود را به کلک برساند، اما توسط یک کوسه کشته می شود. روزها بعد، سه بازمانده توسط یک کشتی نجات پیدا می کنند و بیسکویت برای بهبودی طولانی به بیمارستان منتقل می شود. زمانی که او از بیمارستان مرخص می شود، همسر دریا رفته است. اینجا، بازگشت به گذشته به پایان می رسد و روایت به اتاق بیمارستان «بولداگ» در لندن بازمی گردد، جایی که او به بیسکویت اطلاع می دهد که همسر دریایی در کشتی نجات درگذشته است. بیسکویتِ دلشکسته محوطه را ترک می کند و از کنار دو راهبه می گذرد بدون آنکه متوجه شود یکی از آن ها همسر دریا است. او در سکوت رفتن بیسکویت را تماشا می کند.
کاخ ولدن () قلعه ای است در استراحتگاه توریستی اتریش ولدن ام وورتهر سی، کارنینتیا. این هتل به عنوان یک هتل در تمام طول سال واقع در ساحل غربی دریاچه ورثیر سی اداره می شود. تاریخچه. قلعه اصلی رنسانس تقریباً از ۱۵۹۰ به بعد محل اقامت کنت بارتولماوس خاونولر (۱۶۱۳–۱۵۳۹) بود، این قلعه توسط بارون لندسکرون ساخته شد، که به عنوان وزیر داخلی اتریش آرشیدوک چارلز دوم خدمت کرده بود.
جان آنتونی راندل بلکینگ (۱۹۲۸–۱۹۹۰؛ به انگلیسی: John Anthony Randoll Blacking) یکی از چهره های تاریخ موسیقی شناسی و انسان شناسی اجتماعی است. او در طی دوران آموزش خود با پژوهشگران مطرحی مانند می یر فورت، هوگ تریسی و آندره شفنر کار کرد. بلکینگ پژوهش های میدانی بسیاری را در زمینه موسیقی شناسی قومی در میان قوم گوئمبه در تونگو و قوم انسنگا آ در زامبیا و بخش های از اوگاندا در جنوب آفریقا و نیز مطالعاتی در زمینه انسان شناسی را در ژوهانسبورگ و مناطق اطراف آن به انجام رساند. او نوشته های بسیاری از آیین های تشرف در قوم وندا و موسیقی و نیز ارتباط بین الگوهای موسیقی و فرهنگ دارد. زندگی نامه. او در ۲۲ اکتبر ۱۹۲۸ در کشور انگلستان به دنیا آمد و در کلیسای سالزبوری در مدرسه شربون تحصیل کرد و در همان جا نخستین آموزش های موسیقی خود را نیز فرا گرفت. در یک دوره اجبار نظامی، مأموریت خدمت در گارد کلد استریم (به انگلیسی: Cold Stream Guards) به او داده شد و از ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ در مالایا بود. بلکینگ در طی یک عملیات نظامی جنگلی و در بازدید از محل سکونت قبیله نشینان ساکی و سنویی در مالایا، زبان مالایایی را یادگرفت. این تجربیات علاوه بر برخو
ردهای دیگری که با مالایایی ها، چینی ها و هندی ها و فرهنگ آنها داشت، مسیر شخصیت اجتماعی و حرفه ای او را دگرگون کرد و او را به ارزیابی دوباره ای از فرهنگ خود و ارزش های آن واداشت. در تابستان ۱۹۵۲ او در موزه انسان شناسی پاریس و زیر نظر آندره شفنر، موسیقی شناسی قومی را مطالعه کرد و در سال ۱۹۵۳با مدرک کارشناسی انسان شناسی اجتماعی فارغ التحصیل شد. او در نوامبر ۱۹۵۳ به سمت مشاور دولت در میان بومی های مالایا برگزیده شد که پس از یک اختلاف نظر با ژنرال سر جرالد تمپلر از این مقام انصراف داد. از آن پس به برخی پژوهش های انسان شناسانه پرداخت، در مدرسه های متوسطه سنگاپور تدریس کرد و برای رادیوی مالایا برنامه های رادیویی اجرا کرد. در ژوئن ۱۹۵۴ برای آموزش پیانو به پاریس برگشت و پس از آن به عنوان موسیقی شناس قومی کتابخانه ملی موسیقی آفریقایی به جنوب آفریقا رفت. در آفریقا با هوگ تریسی در سفرهایی برای ضبط موسیقی در زولولند و موزامبیک کار کرد و در کلکسیون کتابخانه ملی موسیقی آفریقایی به آوانگاری و تحلیل موسیقی پرداخت. در سال های ۱۹۵۶ و ۱۹۵۸ در میان قوم وندا در شمال ترانسوال پژوهش میدانی انجام داد و در سال ۱۹۵۹ در دانشگاه ویتواترز
رند (به انگلیسی: Witwatersrand University) در ژوهانسبورگ به سمت استاد یاری انسان شناسی اجتماعی منصوب شد. در سال ۱۹۶۵ بلکینگ مدرک دکتری دریافت کرد و در پایان همان سال به عنوان استاد و سرپرست گروه انسان شناسی اجتماعی دانشگاه ویتواترزرند برگزیده شد و استاد مهمان موسیقی آفریقایی در دانشگاه ماکِرِر در کامپالا آ نیز شد. او در سال ۱۹۶۶ به سمت ریاست برنامه مطالعات آفریقایی در دانشگاه ویتواترزرند منصوب شد و در پایان سال ۱۹۶۹ جنوب آفریقا را ترک کرد. بلکینگ در سال ۱۹۷۰ به سمت استادی دانشگاه میشیگان غربی منصوب شد. او نخست در آنجا در سال ۱۹۷۱ انسان شناسی و موسیقی شناسی قومی تدریس می کرد. در دو دهه آخر زندگی، بلکینگ در ایرلند شمالی ساکن بود و در دانشگاه کوئینز تدریس می کرد. او در سال ۱۹۹۰ در اثر ابتلا به بیماری سرطان از دنیا رفت. تمام یادداشت ها و ضبط های میدانی او در آرشیو دانشگاه وسترن استرالیا نگه داری می شود. نظریات بلکینگ. نظریات بلکینگ در موسیقی شناسی قومی در چند زمینه مختلف قابل بررسی هستند: به کارگیری رویکردهای انسان شناختی در مطالعه موسیقی (پیرو اندیشمندانی چون دیوید مک آلستر و آلن مریام)، طرح رویکردهای مختلف در پ
یوند یا بازتاب موسیقی در جامعه و بازتاب جامعه در موسیقی و همچنین بیان نظریات بنیادین در مورد مسئله تغییرات. روش مطالعاتی او مستقیماً بر با تفسیرهای ممکن از موسیقی در بطن و قالب یک فرهنگ بنا می شود. برخی از ایده های او در زمینه مطالعات اجتماعی در موسیقی در کتاب "انسان چگونه موسیقایی است" "(به انگلیسی :? How musial is man)" مطرح شده اند. او در این کتاب سعی دارد نشان دهد که رفتارهای اجتماعی وابسته به موسیقی و شناخت ساختارهای وابسته به آنها، نسبت به عناصر صوتی جذابیت و شاید اهمیت بیشتری داشته باشند. این کتاب دومین اثر اوست و پس از آن در سال ۱۹۷۷ "انسان شناسی بدن" و در سال ۱۹۸۹ کتاب دیگری را با عنوان "دیدگاه مشترک عقلانی در تمام موسیقی ها" را منتشر می کند. اثر دیگر بلکینگ به نام "آوازهای کودکان وِندا" (۱۹۶۷) از نخستین نوشته های او در زمینه شناخت موسیقی است. هرچند بعدها و به ویژه در زمان نگارش کتاب "انسان چگونه موسیقایی است؟" در سال ۱۹۷۴ برخی نظرات خود در این کتاب را مورد انتقاد قرار می دهد. او مقالات متعددی در زمینه های مختلف مربوط به موسیقی آفریقایی، سازها و فرهنگ مردمانی که در مورد آنها مطالعه می کرده و همچنین م
سئله تغییرات نوشته است.
کاکُلی نخلان نام یک زیرخانواده از خانواده نخل است.
کاکُلی نخل تباران نام یک تبار از زیرخانواده کاکلی نخلان است.
پالمیرانخل تباران نام یک تبار از زیرخانواده کاکلی نخلان است.
تاجی ارکیده تباران نام یک تبار از زیرخانواده رودرخت واران است.
ارکیده های تاجی نام یک سرده از تبار تاجی ارکیده تباران است.
ارکیده های دارچینی نام یک سرده از خانواده ثعلبیان است.
خون واش تباران نام یک تبار از خانواده گندمیان است.
بیابان نوبیه () در منطقه شرقی صحرای بزرگ آفریقا قرار دارد و تقریباً ۴۰۰ کیلومتر مربع از شمال شرق سودان و شمال اریتره را، میان نیل و دریای سرخ دربر می گیرد. ساکنان بومی منطقه نوبی ها هستند. این منطقهٔ خشک، ناهموار و صخره ای و دارای تپه های شنی است. همچنین مسیل های زیادی در بیابان نوبیه دیده می شود که پیش از رسیدن به رود نیل از بین می روند. میانگین بارندگی سالانه در کویر نوبیه کمتر از ۱۳۰ میلی متر است. رود نیل، درست پیش از انحنای بزرگ خود، با بیشترین آبشارهای خود در گذر از بیابان نوبیه روبه رو می شود. میانگین ارتفاع بیابان نوبیه از سطح دریا ۵۰۰ متر است. بلندترین نقطهٔ این بیابان کوه اودا با ارتفاع ۲٬۲۵۹ متر است. این بیابان به صورت فلات است که ارتفاع آن به تدریج از شرق به غرب از ۱٬۰۰۰ به ۳۵۰ متر کاهش می یابد. در قسمت غربی بیابان کوه های تک افتاده ای تا ارتفاع ۱٬۲۴۰ متر وجود دارد. در شرق، صخره های باستانی سپر نوبی-عربی و ماسه سنگ های دیده می شوند که در غرب بیابان زیر ماسه ها پنهان شده اند. بیابان نوبیه از بسیاری جهات بر تمدن مصر باستان تأثیر گذاشت. بازرگانان مصر باستان برای خرید طلا، پارچه، سنگ، مواد غذایی و چیزه
ای دیگر از تمدن باستانی نوبیه از بیابان نوبیه می گذشتند. بزرگ ترین شهر بیابان نوبیه بور سودان است که در انتهای شرقی کویر، در کنار دریای سرخ واقع شده است. دیگر شهرهای مهم بیابان نوبیه عَطبره در کنار رودخانه ای به همین نام و همچنین مَصَوَع در ساحل دریای سرخ هستند. شهر ابیدیا در کنار رودخانهٔ نیل واقع شده است. این بیابان تنها رویشگاه نخل نوبی است که گیاهی است در معرض خطر انقراض. نخل نوبی تنها در برخی از واحه های این بیابان به ندرت دیده می شود. در ۷ اکتبر ۲۰۰۸، شهاب سنگ ۲۰۰۸ تی سی۳ بر فراز بیابان نوبیه منفجر شد و آسمان این بیابان بسیار روشن شد و مردم صدها کیلومتر دورتر از دیدن این نور خبر دادند.
رود زامبار توی یکی از رودهای استان خوست (سابقاً استان پکتیا نامیده می شد) در جنوب شرقی افغانستان است. این رود از روستای زامبار عبور می کند.
عضو B از خانوادهٔ ۱ دومِـین لکتین نوع سی () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"CLEC1B"» کُدگذاری می شود. این مولکول یکی از گیرنده های شبه لکتین نوع سی است که بر روی سلول های کشنده طبیعی و سلول های میلوئیدی بیان می شود.
محمود آستانه (زادهٔ ۱۳۳۷ آستانه) سیاست مدار و مدیر اجرایی ایرانی است، که از سال ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۱ به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت پتروایران مشغول به فعالیت بوده است. وی پیش تر در ادوار سوم، چهارم و پنجم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ سربند و شازند بود.
ولی الله احمدی زادسرای (زادهٔ ۱۳۳۶ در تبریز) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ اهر و هریس در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است. وی پیش تر در دورهٔ چهارم نیز عضو این مجلس بود.
غلامرضا اشرافی (زادهٔ ۱۳۳۲ در زابل) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ زابل در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
فریبرز انصاری (زادهٔ ۱۳۳۸ در ممسنی - درگذشته ۲۶ آبان ۱۳۹۸) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ ممسنی در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
صالح اکبری (زادهٔ ۱۳۳۵ در میاندوآب) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ نقده در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
جواد باقرزاده (زادهٔ ۱۳۳۹ در زنجان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ زنجان در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
عبدالحمید باقری بنابی (زادهٔ ۱۳۱۶ در بناب) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ تبریز در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
طاهر برزگر تکمه داش (زادهٔ ۱۳۳۴ در تبریز) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ بستان آباد در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
ابراهیم پیرنعمتی (زادهٔ ۱۳۳۸ در اردبیل) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ اردبیل در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
حشمت الله ترابی زاده (زادهٔ ۱۳۳۹ در سیاهبوم) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ لنجان در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
عنایت الله تورنگ (زادهٔ ۱۳۳۵ در آمل) نماینده حوزه انتخابیه آمل در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است. وی همچنین از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰ ریاست سازمان جهاد کشاورزی مازندران را بر عهده داشت.
سید محمدرضا جعفری (زادهٔ ۱۳۳۶ در کرمان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ زرند در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
غلامحسین جلیل خانی (زادهٔ ۱۳۳۶ در زنجان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ زنجان در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
عباس جندقی (زادهٔ ۱۳۴۰ در گرمسار) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ گرمسار در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
ایرج جمشیدنژاد زاده ۱۳۲۹ اسلام آباد غرب نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ کرمانشاه در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی شهرستان اسلام آباد غرب بوده است.
سید محمد حسینی (زادهٔ ۱۳۳۱ در تربت جام) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ تربت جام و تایباد در دورهٔ چهارم و دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
سید اکبر حسینی نژاد (زادهٔ ۱۳۲۸ در اردکان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ اردکان و میبد در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
غلامرضا حیدری دارانی (زادهٔ ۱۳۲۸ در فریدن) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ فریدن و فریدون شهر در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است.
محمود جمالی (زادهٔ ۱۳۲۵ در کاشان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ کاشان در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده است. وی پیش تر در دورهٔ چهارم نیز عضو این مجلس بود.
بیابان تِنگِر (به چینی: 騰格里沙漠) یک منطقه خشک است که حدود ۳۶٬۷۰۰ کیلومتر مربع را دربر می گیرد و بیشتر آن در مغولستان داخلی در چین است. مساحت این بیابان در حال گسترش است. بیابان تنگر ۱٬۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. بیابان تنگر به معنی «بیابان آسمان» است. بیابان تنگر ۳۶٬۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. نام تنگر از زبان مغولی گرفته شده و به معنی «آسمان» است. دریاچه های اصلی. دریاچه قو معروف ترین دریاچه در بین دریاچه های داخلی بیابان تنگر است. در امتداد ساحل دریاچه درختان عناب شنی زیادی وجود دارد. بسیاری از قوها در اواخر مارس و اوایل آوریل در اینجا می خوابند و حضور دارند. در مسیر شمال به جنوب برای گذراندن زمستان در اینجا استراحت می کنند. دریاچه ماه است که در حدود ۳۵ کیلومتری (۲۲ مایل) از دریاچه قو قرار دارد. نیمی از دریاچه را آب شیرین و بخشی دیگر را آب شور تشکیل می دهد. شکل دریاچه ماه شبیه نقشه چین است. بیابان زایی و بیابان زدایی. گسترش مساحت بیایان تنگر و همسایه آن، یعنی بیابان باداین جاران، از دهه ۱۹۵۰ آشکار شد. در آن زمان حجم زیادی از آب رودخانه های منطقه برای توسعه کشاورزی منحرف شد و بخش های عظیمی از جنگ
ل های ناحیه نیز بریده شد. از سال ۱۹۵۸، دولت های محلی ساکنان را برای جنگل کاری بسیج کرده اند تا از گسترش بیابان جلوگیری کنند. تا سال ۲۰۰۴، گسترش بیابان در برخی مناطق ۱۰ متر در سال برآورد شد. در سال ۲۰۰۷، یک سازمان غیرانتفاعی که توسط ساکنان شهرستان مینچین تأسیس شد، خندق های مربع شکلی را با یونجه و علف ایجاد کرد که بعداً برای تثبیت تپه های شنی با کاشت درخت تاغ استفاده شد. در سال ۲۰۱۰، دولت های مرکزی و منطقه ای یک برنامه پنج ساله احیای جنگل را برای ایجاد کمربند سبز ۲۰۲ کیلومتری بین بیابان های تنگر و باداین جاران اعلام کردند. تخمین زده شد که این پروژه ۲۸۰ میلیون یوآن بودجه دریافت کند و شامل جابه جایی هزار نفر از ساکنان باشد.
توماس گوتشالک (؛ زادهٔ ) یک مجری تلویزیون، رادیو، بازیگر و سرگرمی ساز اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "نگهبان باغ وحش" و "" اشاره کرد.
آبولیتس (مرگ پیرامون ۳۲۴ پیش از میلاد) ساتراپ شوش در زمان داریوش سوم بود. پس از نبرد گوگمل در ۳۳۱ پیش از میلاد، اسکندر مقدونی به سرعت بر میان رودان چیره شد. پس از این رویداد آبولیتس تصمیم گرفت که به اسکندر تسلیم شود، پس پسرش را به نمایندگی از خود به نزد اسکندر فرستاد. سقوط شوش -که یکی از پایتخت های هخامنشی بود- گنج عظیمی بالغ بر ۵۰ هزار تالان شمش نقره را به دست مقدونیان انداخت. همچنین پاره ای از غنائمی را که خشایارشا از یونانیان گرفته بود- از جمله پاره ای آثار هنری- به دست اسکندر افتاد. به پاس این خدمات آبولیتس در مقام ساتراپی خود ابقا شد. آبولیتس تا ۳۲۴ پیش از میلاد که اسکندر از لشکرکشی به هند بازمی گشت در همین مقام بود. در این زمان ظاهراً به دلیل کوشش برای رسیدن به استقلال یا سوءاستفاده از قدرت، اسکندر او و پسرش را بازداشت کرده و اعدام نمود. با اینکه نام پسر آبولیتس -هوخشثره- مشخصاً ایرانی و زرتشتی است، ولی پاره ای تبار او را ایلامی انگاشته اند. منابع. دانشنامهٔ ایرانیکا