Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلیان میمبلا (؛ زادهٔ )، بازیکن فوتبال اهل پرو است که در پست مهاجم بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به الیانزا لیما، ناسیونال مادیرا و تراکتور اشاره کرد.
یوزف رودولف کوستران (؛ – ) سرتیپ نیروی زمینی لهستان در زمان جمهوری دوم لهستان بود. او به عنوان فرمانده لشکر ۲۱ کوهستانی لهستان در جنگ با آلمان شرکت داشت. پیش از تشکیل لهستان. یوزف کوستران کودکی خود را در نووی سونتس گذراند و در گروه های ملی گرا لهستانی فعال بود. در سال ۱۹۱۰ او تحصیل در حقوق و فلسفه را در دانشگاه یاگیلونیا کراکوف آغاز کرد و دو سال به گروه شبه نظامی موسوم به انجمن تفنگداران پیوست. با آغاز جنگ جهانی اول او جزئی از هنگ های لهستانی شد و در ۲۹ اکتبر ۱۹۱۴ مجروح گشت. پس از بهبودی او دوباره به جنگ بازگشت و در لوبلین و والین علیه روس ها جنگید که در همین هنگام به درجه سروانی رسید. پس از بحران سوگند، اتریشی ها کوستران را تنزل درجه داده و او را به هنگ های ارتش اتریش-مجارستان منتقل نمودند. در سال ۱۹۱۷ او عضو سازمان نظامی لهستان گشت که یک سال بعد در پاییز ۱۹۱۸ نقش مهمی در خلع سلاح نیروهای اتریشی واقع در شهر کراکوف داشتند. جمهوری دوم لهستان. با استقلال لهستان، کوستران به وزارت دفاع پیوست و در طول جنگ لهستان-شوروی او از ژوئیه ۱۹۲۰ وظیفه نظارت بر حمل نقل ریلی ارتش را به عهده داشت و سه سال بعد مدال فضیلت نظامی ر
ا دریافت کرد. پایان جنگ برای کوستران به معنی پایان فعالیت نظامی نبود و او فرماندهی واحدهایی را در بیاویستوک و لشنو به عهده داشت. در جریان کودتای مه کوستران از حامیان یوزف پیلسودسکی بود و نگذاشت واحد تحت امرش برای دفاع از رئیس جمهور قانونی به ورشو بروند. در دهه ۳۰ میلادی کوستران مدتی فرماندهی لشکر ۱۶ پیاده نظام پومرانی را به عهده داشت و سپس در سال ۱۹۳۵ فرماندهی لشکر ۲۱ کوهستانی لهستان را به عهده گرفت. او به همراه این لشکر در سال ۱۹۳۸ جزئی از گروه عملیاتی مستقل سیلزی بود که در اشغال زائولزی نقش داشتند و در ۱۹۳۹ به درجه ژنرالی ارتقا یافت. جنگ جهانی دوم. با آغاز تهاجم آلمان لشکر تحت امر کوستران به عنوان جزئی از سپاه کراکوف وارد درگیری های سنگینی با ارتش آلمان نازی گشت. پس از روزها درگیری این واحد در روز ۱۶ سپتامبر محاصره شد و سعی کرد با شکستن خطوط آلمانی ها خود را به لووف برساند. در این هنگام کوستران در ساعت ۲ بعد از ظهر و هنگامی که شخصاً دوشادوش نیروهایش در حال هجوم به خطوط آلمانی ها بود کشته شد و او را در همان میدان نبرد دفن کردند. سال ها بعد در ۱۹۵۳ بقایای او کشف شد و به نووی سونتس منتقل گشت. کوستران اولین ژنر
ال لهستانی و پس از ویلهلم فریتس فون روتیگ دومین ژنرالی است که در جنگ جهانی دوم کشته شد.
نور روشن اسم رمز شبکه ای از سایت های سیاه - مراکز بازجویی پنهانی آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده آمریکا است. وجود یکی از این سایت ها در بخارست رومانی، در گزارش ویژه آسوشیتد پرس در ۸ دسامبر ۲۰۱۱ آشکار شد. برخی از مهمترین دستگیرشدگان برنامه بازداشت مظنونین مهم، مانند خالد شیخ محمد در آنجا نگهداری می شدند. دیگر سایت های سیاه شبکه نور روشن آژانس اطلاعات مرکزی، از یکدیگر جدا بودند. سایت بخارست، در پردیس دفتر ثبت ملی اطلاعات طبقه بندی شده رومانی بود که نیاز به امنیت بالای آنرا توضیح می دهد. سلول زندان این زندانیان، روی فنر قرار داشت تا تعادل زندانیان را بر هم بزند. بر پایه ای بی سی نیوز، زندانیان در بخارست، تحت بازجویی با "روش های بازجویی ارتقاء یافته" قرار داشتند. اما تحت روش جنجال برانگیز القای حس غرق شدن قرار نگرفتند. اجازه مقام های حکومت رومانی. رئیس جمهور رومانی، ایون ایلیسکو، در گفتگویی با اشپیگل گفت که او اجازه استفاده از آن مکان را داده است. اما درباره وجود زندان پنهانی، چیزی نمی دانسته است. در پایان سال ۲۰۰۲ (میلادی) یا آغاز سال ۲۰۰۳ (میلادی) حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا از ایلیسکو خواست که ساختمانی، ب
رای آژانس اطلاعات مرکزی بسازد و او هم پذیرفت و مشاور رئیس جمهور، ایوان تالپش را مسئول جزئیات آن کرد. ایوان تالپش گفت که فهمیده بود که این وضعیت، می تواند "خطرناک شود" بنابراین به آژانس اطلاعات مرکزی گفت که حکومت رومانی نمی خواهد هیچ چیزی درباره کاربری آن ساختمان بداند. این گفته ها با نتیجه بررسی سال ۲۰۰۸ (میلادی) مجلس رومانی، در تناقض است که گفته بود آژانس اطلاعات مرکزی، هیچ زندانی در رومانی ندارد.
گروه عملیاتی مستقل سیلزی () یک گروه عملیاتی نیروی زمینی لهستان بود که در سال ۱۹۳۸ برای اشغال زائولزی که جزئی از چکسلواکی بود تشکیل گشت. تشکیل. فرماندهی این گروه که از ادغام چندین واحد نیروی زمینی و نیروی هوایی لهستان تشکیل شده بود را ژنرال وادیسواو بورتنوفسکی به عهده داشت. در مجموع ۳۵٬۹۶۶ سرباز و افسر لهستانی در اشغال زائولزی نقش داشتند. عمده نفرات این گروه را سربازان لشکر ۴ پیاده نظام لهستان تشکیل می دادند اما نفراتی از لشکرهای ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۲۳ و ۲۵ پیاده نظام، لشکر ۲۱ کوهستانی لهستان و دو هنگ سواره نظام به نام های تیپ سواره نظام ویلکوپولسکا و تیپ سواره نظام پومرانی نیز در آن حضور داشتند. اشغال زائولزی. گروه عملیاتی مستقل سیلزی پس از تشکیل در مرز میان لهستان و چکسلواکی مستقر گشت. با شروع بحران ناشی از معاهده مونیخ در چکسلواکی دولت لهستان تهدید کرد که اگر چکسلواکی ناحیه زائولزی را به لهستان ندهد دست به اقدام نظامی خواهد زد. در اثر این فشار دولت چکسلواکی تسلیم گشت و گروه عملیاتی مستقل سیلزی فرایند اشغال را از ۲ تا ۱۱ اکتبر ساماندهی کرد. انحلال. با پایان عملیات در ۹ دسامبر ۱۹۳۸ به گروه عملیاتی مستقل سیلزی دستور د
اده شد تا ناحیه را ترک کنند و پس از آن این گروه منحل گشت.
در رایانش و به طور خاص در اشتراک گذاری فایل همتابه همتا، سیدینگ به معنی بارگذاری محتوای قبلاً بارگیری شده برای بارگیری دیگران است. یک همتا، یک رایانهٔ متصل به شبکه، هنگامی که به تمام مجموعهٔ داده هایی که قصد بارگیری اش را داشت دست پیدا می کند، به یک سیدر تبدیل می شود. این داده ها از قسمت های کوچکی تشکیل شده اند به گونه ای که سیدرها می توانند محتوای خود را با سایر همتایان به اشتراک بگذارند و بخش های ناقص همتایان دیگر را کامل کنند. یک همتا با هدف سیدر شدن، پس از اتمام بارگیری کامل فایل، روند بارگذاری را متوقف نمی کند تا فایل برای دیگر همتایان نیز بارگیری شود. نقطهٔ مقابل یک سیدر، زالو است که کم تر از مقداری که بارگیری کرده را بارگذاری می کند. زمینه. سیدینگ یک عمل در اشتراک گذاری فایل به صورت همتابه همتا است، یک مدل توزیع محتوا که کامپیوترها را به منظور به اشتراک گذاشتن محتوای مورد نظر بااستفاده از یک نرم افزار اشتراک فایل همتابه همتا (P2P) متصل می کند. بیت تورنت نمونه ای از یک نرم افزار اشتراک فایل همتابه همتا است. اشتراک فایل همتابه همتا با مدل کلاینت-سرور که در آن محتوا مستقیماً از طریق یک سرور واحد بین کلاین
ت ها توزیع می شود متفاوت است. برای بهینه سازی کارکرد به اشتراک گذاری فایل به صورت همتابه همتا، محتوا به بخش های ۲۵۶ کیلوبایتی (KB) تقسیم می شود. این بارگیری قطعه ای باعث می شود قسمت هایی از فایل که همتایان کم دارند توسط سیدرها به آن ها اختصاص داده شود. همچنین باعث می شود بارگیری ها سریع تر انجام شود، زیرا محتوا بین همتایان قابل تبادل است. به همهٔ همتایان (از جمله سیدرها) که یک محتوای مشترک را به اشتراک گذاشته اند، دسته گفته می شود. داده های به اشتراک گذاشته شده از طریق اشتراک فایل همتابه همتا، شامل محتوای به اشتراک گذاشته شدهٔ فایل، چرخهٔ رایانش و دیسک حافظه و دیگر منابع است. انگیزه ها. در اشتراک گذاری فایل های همتابه همتا، قدرت دسته به رفتار کاربران بستگی دارد، زیرا همتایان در حالت ایدئال بیشتر از آنچه بارگیری می کنند، بارگذاری می کنند. این کار با سیدینگ انجام می شود و انگیزه های مختلفی برای این کار وجود دارد. دو انگیزهٔ محبوب برای سیدینگ وجود دارد که یکی از آنها مکانیسم تشویقی مبتنی بر شهرت و خوش نامی و دیگری مکانیسم تیت فور تت است. همان طور که از نامشان پیداست، اولی مکانیسم مبتنی بر کسب اعتبار و خوش نامی ی
ک همتا است، به این معنی که آن دسته از همتایان که اعتبار خوبی دارند، مورد احترام سایرین قرار می گیرند. مکانیزم دوم اما جلوی بارگیری کردن همتایانی که محتوای بارگیری شده را برای همتایان دیگر بارگذاری نمی کنند می گیرد. حالت دوم همتایان را مجبور به بارگذاری می کند. اگرچه سیدینگ فقط یک هنجار اجتماعی است، اما برخی محققان عمل بارگذاری داده ها برای دیگران را وظیفه می دانند و ادعا می کنند که «بارگیری کنندگان برای جبران مصرف منابع بارگذاری کنندگان، باید منابع خود را در اختیار دیگران قرار دهند و این رفتار انسان دوستانه را تشویق کنند.» سایر محققان ملایم تر هستند و معتقدند که گروهی از سیدران بسیار باانگیزه می توانند با برنامه ریزی زمان درست سیدینگ، بارگذاری موثرتری را ارائه دهند.
رایزن علمی یکی از اعضای سفارت است. یک رایزن علمی به طور سنتی دارای سه کارکرد اصلی می باشد: مشاوره به سفیر در مورد موضوعات علمی و فناوری، گزارش رویدادهای علمی و فناوری، و نماینده کشور خود در امور علمی و فناوری به انجمن های علمی و فناوری خارجی، سازمان های دولتی بین المللی و سازمان های مردم نهاد بین المللی. یک رایزن علمی همچنین به ایجاد روابط رسمی بین دانشمندان و محققان داخلی و خارجی کمک کرده و به عنوان یک فروگشا برای ابتکارات تبادل علمی عمل می کند.
لارس رودولف (زاده ۱۸ اوت ۱۹۶۶) بازیگر و موسیقی دان آلمانی است. وی از سال ۱۹۸۴ در بیش از نود فیلم ظاهر شد. او در سال ۱۹۹۷ برنده Max-Ophüls-Preis شد.
هند کامل (زادهٔ ) کارگردان فیلم، و هنرپیشه اهل عراق و اکنون ساکن اردن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ویران شده" اشاره کرد.
مارشال لهستان () بالاترین درجه نظامی نیروی زمینی لهستان است که تا کنون تنها به ۶ نفر اعطا گشته است. این درجه را می توان با فیلد مارشال یا ارتشبد یکسان دانست. تاریخچه. از آنجا که این درجه تنها به فرماندهانی اعطا می گردد که در جنگ پیروز شده باشند امروز دیگر هیچ مارشال لهستانی وجود ندارد و تمامی دارندگان این نشان فوت شده اند. اخیراً نشان ژنرال چهار ستاره به سیستم درجه دهی ارتش لهستان افزوده شده و در سال ۲۰۰۲ به رئیس ستاد سابق ارتش لهستان، چسواو پیاتاس اعطا گشت. دارندگان نشان مارشال لهستان به این شرح است.
زابلون سیمینتوف (به عبری:זבולון סימן-טוב، به فارسی دَری: زَبلون سِمِنتوف) زاده ۱۹۵۹ میلادی، یک تاجر فرش و رستوران دار افغانستانی است. او تا قبل از خروجش از افغانستان در شهریور ۱۴۰۰ آخرین یهودی ساکن افغانستان بود و از تنها کنیسه شهر کابل نگهداری می کرد. زندگی نامه. سیمینتوف در شهر هرات زاده شد و در جوانی به کابل کوچ کرد. مدتی در ترکمنستان زندگی کرد و سال ۱۹۹۸ به کابل بازگشت و تنها کنیسه کابل را اداره می کرد. در طول حکومت طالبان چهار بار بازداشت شد و مورد ضرب و شتم و بازجویی قرار گرفت و بارها فرش هایش دزدیده شد ولی با این حال افغانستان را ترک نکرد. پس از اینکه خانه اش در جنگ داخلی افغانستان آسیب زیادی دید به همراه دیگر یهودی ساکن افغانستان «اسحاق لِوی» در آخرین کنیسای کابل زندگی می کرد. اسحاق لِوی سال ۲۰۰۵ در هشتاد سالگی درگذشت و از آن زمان زابلون آخرین بازمانده یهودیان افغانستان است. برپایه زندگی او و لِوی یک نمایش در بریتانیا اجرا شده است. دن الکس، مستندساز رومانیایی، از زندگی این دو فیلم مستند «دسیسه در کابل» را ساخت که برنده جایزه بهترین مستند سال ۲۰۰۷ جشنواره ایدفا شد. رستوران او سال ۲۰۱۴ به علت شرایط بد ا
قتصادی تعطیل شد. او به تنهایی زندگی می کند و مناسک دینی خود را نیز انجام می دهد، همسر و فرزندان زابلون به اسرائیل مهاجرت کرده اند و هر از چندگاهی توریست هایی برای دیدن آخرین یهودی افغانستان به دیدارش می روند. در سال ۲۰۲۱ او اعلام کرد به دلیل ترس از بازگشت طالبان افغانستان را ترک می کند. او در ۷ سپتامبر و از بیم طالبان افغانستان را ترک کرد. جستارهای وابسته. یهودیان افغانستان
لئون مالهوم (۴ ژانویهٔ ۱۸۸۱-درگذشتهٔ ۱۹۴۰) سیاستمدار و دیپلمات لهستانی در دوره جمهوری دوم لهستان بود. او به عنوان سرکنسول لهستان در آلمان و چکسلواکی خدمت کرد. مالهوم در دوران خدمت خود در چکسلواکی اقلیت لهستانی ساکن در این کشور را به مخالفت با دولتشان تهییج می نمود. با فشار دولت چکسلواکی مالهوم از خدمت فراخوانده شد و در لهستان معاون استاندار استان سیلزی بود. با سقوط لهستان، مالهوم در ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۹ توسط کمیساریای خلق در امور داخلی شوروی دستگیر و به شوروی انتقال داده شد که در آنجا اعدام گشت.
هدیه دیپلماتیک یک هدیه است که توسط دیپلمات، سیاستمدار یا رهبر در زمان بازدید از یک کشور خارجی به آن کشور داده می شود. اغلب این هدیه توسط میزبان تلافی می شود. استفاده از هدایای دیپلماتیک به دنیای باستان بازمی گردد و افراد در تقدیم هدایای خود با یکدیگر رقابت می کردند. برای نمونه می توان به ابریشم هایی که امپراتوری بیزانس به غربی ها در دوران قرون وسطای آغازین داده اشاره نمود.
تلویزیون عراق () که همچنین با نام قدیمی القناة الأولی شناخته می شود، ایستگاه تلویزیونی رسمی و حکومتی متعلق به دولت عراق است. تلویزیون بغداد اولین تلویزیون منطقه بود که برنامه های خود را به زبان عربی پخش کرد. تلویزیون عراق در سال 1954 میلادی تاسیس شد که مقر این ایستگاه تلویزیونی در بغداد پایتخت عراق بود. پخش در ابتدا محدود به بغداد بود و پس از آن شهرهای بصره ، موصل و کرکوک را نیز شامل می شد. تاریخچه. اولین پخش برنامه های تلویزیونی سیاه و سفید در جهان عرب و منطقه خاورمیانه متعلق به کشور عراق است.پیش از سال 1954 تلویزیون در کشور های عربی و منطقه خاورمیانه شناخته شده نبود تا اینکه در سال 1954 میلادی در زمان حکومت پادشاهی ملک فیصل دوم اولین برنامه تلویزیونی به زبان عربی در کشور عراق بر روی آنتن رفت. پس از عراق کشورهای ایران، الجزایر و مصر نیز پخش برنامه های تلویزیونی را آغاز کردند. در ابتدای حضور تلویزیون در عراق تنها شهر بغداد تحت پوشش بود، اما از دهه 60 استان های بصره، نینوا و کرکوک نیز پوشش داده شدند. اولین مدیر تلویزیونی عراق شخصی به نام «عدنان احمد راسم النعیمی» بود که تحصیلات خود را در دانشگاه ایندیانا آمریک
ا به پایان رسانده بود. با ورود تلویزیون به عراق و استقبال مردم از این تکنولوژی، یکی از شرکت های سازنده تلویزیون به نام «بای» برای اولین بار تلویزیون سیاه و سفید را در نمایشگاه بین المللی بغداد عرضه کرد. پس از پایان نمایشگاه، این شرکت تعدادی دستگاه تلویزیون را به همراه تمام تجهیزات آن به حکومت وقت عراق هدیه داد. چند روز بعد، به مناسبت سالروز تولد ملک فیصل دوم جشن بزرگی در یکی از میدان های شهر بغداد برپا شد و در همان مکان گیرنده های تلویزیونی نصب شد. در اوایل حضور تلویزیون در عراق برنامه های تلویزیونی به مدت 4 ساعت در شبانه روز پخش می شدند. برنامه هایی که در ابتدا پخش می شدند شامل اخبار، موسیقی، سریال های خارجی (مانند سریال رابین هود و مونت کریستو) و ترانه هایی از خوانندگان مطرح عراقی از جمله ناظم الغزالی، عفیفه اسکندر و یوسف عمر بود. روال پخش برنامه های تلویزیون تا سال 1976 با همین روند ادامه داشت تا اینکه در همین سال به طور بسیار محدود اولین پخش رنگی در دو شبکه عراق به روی آنتن رفت. تلویزیون عراق از زمان تأسیس خود در سال 1956 تا زمان اشغال عراق توسط آمریکا در سال 2003 تحت تاثیر رخدادهای سیاسی-اجتماعی بسیاری ب
وده و تا کنون نقش بسیار مهمی در بازتاب وقایع این کشور داشته است. کارکنان تلویزیون عراق همچنان در تلاش اند که با پخش برنامه های جذاب و به روز جایگاه های مناسبی درخور عراق در جهان به دست آورند. تلویزیون عراق پس از سال 2003 ظهور شبکه های جدید در گذشته عراق تنها دارای سه شبکه تلویزیونی شامل یک شبکه محلی، یک شبکه ماهواره ای و یک شبکه داخلی ماهواره ای بود. پس از سال 2003 تعداد شبکه های تلویزیونی در این کشور به طور چشمگیری افزایش یافت. با استقبال مردم از شبکه های برون مرزی، تعدادی شبکه جدید تأسیس شد که برخی از این شبکه ها به زبان عربی و برخی به زبان کردی بودند. از جمله آن ها می توان به شبکه های الفجر، الانوار، الفرات، الدیار، الهدی و المشرق اشاره کرد.
علی جابر (زادهٔ ۱۹۶۴، دیوانیه، عراق) مجری تلویزیونی، کمدین و هنرپیشه اهل عراق است. او در حال حاضر مجری دو برنامه طنز در تلویزیون عراق است. او در سال ۱۹۷۶، فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد.
شماره سریال الکترونیک از سوی کمیسیون ارتباطات فدرال ایالات متحده آمریکا برای شناسایی یگانگی دستگاه همراه، پدید آمد. این شماره، از هنگام بکارگیری سامانه دستگاه همراه پیشرفته در ایالات متحده آمریکا در اوایل دهه ۱۹۸۰ (میلادی) آغاز به کار کرد. مدیریت این شماره، از سال ۱۹۹۷ (میلادی) به انجمن صنعت مخابرات سپرده شد. امروزه، شماره سریال الکترونیک، بیشتر در تلفن های همراه دسترسی چندگانه تقسیم کدی استفاده می شود (که در گذشته، توسط تلفن های سامانه دستگاه همراه پیشرفته و سامانه دستگاه همراه پیشرفته دیجیتال استفاده می شد). در مقابل آن شناسه جهانی تجهیزات موبایل قرار دارد که شماره های آن در همه تلفن های همراه جی اس ام استفاده می شود. چگونگی. نخستین ۸ بیت شماره سریال الکترونیک، در آغاز، کدهای شرکت سازنده بودند و ۲۴ بیت دیگر، برای واگذاری به ۱۶،۷۷۷،۲۱۵ دستگاه همراه ساخت آن شرکت، یاقی می ماند. برای امکان شناسی بیش از ۲۵۶ سازنده، کد سازنده، به ۱۴ بیت افزایش یافت و ۱۸ بیت باقی مانده، به سازنده، اجازه داد تا ۲۶۲،۱۴۴ کد به تلفن های همراه واگذار کند. کد سازنده 0x80 قابل واگذاری نیست و در عوض، به جای پیشوند ۸ بیتی، برای شِبهِ شماره
سریال الکترونیک استفاده می شود. ۲۴ بیت باقی مانده، کم اهمیت ترین بیت های آمیخته ای از تابع اس اچ ای-۱ برای شناسه تجهیزات سیار هستند. تضمینی نیست که کدهای شِبهِ شماره سریال الکترونیک، یگانه باشند و اگر دستگاه همراه، شِبهِ شماره سریال الکترونیک داشته باشد شناسه تجهیزات دستگاه همراه، شناسه یگانه آن است. بیشتر شماره سریال های الکترونیک، به صورت شماره ۱۱ رقمی مبنای دستگاه اعداد ده دهی یا ۸ رقم مبنای شانزده شانزدهی نوشته می شوند. برای دستگاه ده دهی، نخستین سه رقم، نشانگر نخستین ۸ بیت (بین ۰ تا ۲۵۵) هستند و ۸ رقم دیگر، از ۲۴ بیت باقی مانده بدست می آیند و بین ۰،۰۰۰،۰۰۰ و ۱۶،۷۷۷،۲۱۵ تغییر می کنند. بنابراین، دستگاه ده دهی شِبهِ شماره سریال الکترونیک، با ۱۲۸ آغاز می شود. دستگاه ده دهی، ۸ بیت کد سازنده را در ۳ رقم نخست خود نشان می دهد. اما کدهای ۱۴ بیتی، به صورت رقم های جداگانه، نشان داده نمی شوند. دستگاه شانزده شانزدهی، شماره سریال الکترونیک را با ۸ رقم نشان می دهد و ۱۴ بیت شرکت سازنده را (که ۳/۵ رقم شانزده شانزدهی، جا می گیرد) به شکل جداگانه نشان نمی دهد. واگذاری و استفاده. با پایان یافتن رقم های شماره سریال الکترونیک
، یک قالب تازه، به نام شناسه تجهیزات دستگاه همراه، بر پایه پروژه دوم مشارکت نسل سوم ساخته شد و نخستین بار، ورایزن کامیونیکیشنز آنرا در سال ۲۰۰۶ (میلادی) بکار گرفت. شناسه تجهیزات دستگاه همراه، مانند شناسه جهانی تجهیزات موبایل، ۵۶ بیت دارد. در حقیقت، شناسه تجهیزات دستگاه همراه، ساخته شده، تا جایگزین شناسه جهانی تجهیزات موبایل باشد. تفاوت اصلی بین این دو این است که شناسه تجهیزات دستگاه همراه، اجازه استفاده از دستگاه شانزده شانزدهی را می دهد. درحالیکه شناسه جهانی تجهیزات موبایل، تنها از رقم های ده دهی (۰ تا ۹) استفاده می کند. واپسین کدهای استفاده نشده شمار سریال الکترونیک، در نوامبر ۲۰۰۸ واگذار شدند. درخواست برای واگذاری دوباره کدهای بازیابی شده تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ پذیرفته می شد. این کدها در گذشته به سامانه دستگاه همراه پیشرفته یا سامانه دستگاه همراه پیشرفته دیجیتال واگذار شده بودند و بنابراین در دسترسی چندگانه تقسیم کدی ۲۰۰۰ بکار نرفته بودند. کدهای بازیابی شده همچنین در واگذاری های یویمید استفاده شدند. این کدها به پیروی از راهنماهای صنعتی، واگذار شدند. اگرچه، ممکن است واگذاری شماره سریال الکترونیک، در آینده هم بر پا
یه درخواست های داده شده تا پیش از ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ اتفاق بیفتد اما پس از ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰ چنین چیزی رخ نداده است.
داور شیخاوندی. عضو هیئت علمی دانشگاه تهران ودانشگاه علامه طباطبایی تولد و تحصیلات. داور شیخاوندی در سال ۱۳۱۲ در اردبیل متولد گردید. تحصیلات خود را در این شهرستان آغاز و پس از آن در تهران دیپلم ادبی خود را اخذ کرد. در سال ۱۳۳۸ در دانشسرای عالی، در رشته زبان فرانسه و علوم تربیتی فارغ التحصیل گردید. سپس از اداره آموزش و پرورش وقت بورسیه فرانسه را اخذ نمود. پس از حضور در فرانسه مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه سوربن اخذ نمود. در سال ۱۳۵۳ درجه دکترای خود را در رشته برنامه ریزی اجتماعی و نیروی انسانی از دانشگاه سوربن دریافت کرد. فعالیتهای کاری و علمی. از سال ۱۳۵۰ به عنوان عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات و برنامه ریزی علمی و آموزشی وزارت علوم به این مؤسسه منتقل شد و تا سال ۱۳۵۷ به عنوان عضو هیئت علمی در آن فعالیت کرد. همزمان با فعالیت در این مؤسسه به عنوان عضو هیئت علمی مدعو به دانشگاه کلمبیا در نیویورک دعوت شد. او را می توان اولین کسی دانست که در زمینه آموزش و پرورش تطبیقی گام های مهمی را در ایران برداشته است. در هفتم دی ماه ۱۳۹۱ توسط انجمن جامعه شناسی ایران از خدمات پرویز پیران، جعفر سخاوت، داور شیخاوندی، رحمت الل
ه صدیق سروستانی و سعید معیدفر با اهدای نشان علمی دکتر غلامحسین صدیقی تقدیر به عمل آمد. تالیفات و ترجمه. تالیفات وی بالغ بر ۲۲ عنوان کتاب دانشگاهی و ۵۰ عنوان مقاله دانشگاهی نام برد.
أوس کامل حمدی الشرقی (زادهٔ ۱۹۷۳، بغداد) کارگردان و هنرپیشه اهل عراق است. حرفه. او توانست یک سری برنامه های کمدی-سیاسی هدفمند بسازد که تأثیر عمده ای در جامعه عراق داشته باشد. او سریالی را در سال ۲۰۰۶ کارگردانی کرد، که اولین سریال کمدی-سیاسی در تاریخ تلویزیون عراق است که در آن از اشغال آمریکا و بسیاری از احزاب سیاسی انتقاد کرده است.
در جاسوسی، مأمور میدانی، مأموری است که در جای مشخصی حضور دارد و در برابر کسی است که در دفتر یا ستاد کار می کند. مأمور میدانی می تواند تنها یا گروهی کار کند. اما معمولاً یک افسر پرونده، مسئول آن است. مأمور میدانی می تواند سری کار کند و با گذرنامه جعلی سفر کند یا به اسم سازمان صوری یا شرکت کاغذی کار کند. بیشتر وظایف و کارهای مأموران میدانی که در ادبیات داستانی به تصویر کشیده می شود، کاملاً با واقعیت فرق دارند.
جعفر السعدی (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۲۱؛ درگذشت ۱۳ آوریل ۲۰۰۵، کاظمین، بغداد) کارگردان و هنرپیشه اهل عراق بود. حرفه. او فعالیت هنری خود را به عنوان بازیگر تئاتر در سال ۱۹۳۶ در تئاتر دبیرستان، در شهر کاظمیه آغاز کرد. وی به مؤسسه هنرهای زیبا در بغداد پیوست و در سال ۱۹۴۵ از آنجا فارغ التحصیل شد، پس از آن در سال ۱۹۴۷ یک گروه بازیگری تشکیل داد. اولین حضور او در فیلم در سال ۱۹۴۷، در سریال در سال ۱۹۸۰ و در تئاتر در سال ۱۹۴۸ اتفاق افتاده است.
سیروس زارع مرمتگر آثار تاریخی و بازنشسته میراث جهانی تخت جمشید است. او چند دهه در تخت جمشید و سایر بناهای تاریخی ایران به مرمت آثار تاریخی مشغول بوده است. سیروس زارع در سال ۱۳۹۳ به عنوان مرمت گر برتر ایران برگزیده شداو در مرمت بسیاری از آثار تاریخی ایران دخیل بوده است؛ آثار ی چون پاسارگاد، تخت جمشید، مجموعه حافظیه، مجموعه ساسانی بیشاپور، میراث جهانی شوش، میراث جهانی بیستون کرمانشاه، میراث جهانی بم، بندر بوشهر، ایذه خوزستان (ایاپیر) و بسیاری دیگر در این باره را می توان نام برد. سیروس زارع علاوه بر اجرای مرمت به نگارش و تحقیق در زمینه تاریخ هم مشغول است. علاوه بر این سیروس زارع در تهیه مستندهای بسیاری جهت معرفی و آشنا ساختن شهروندان ایرانی با مواریث خود گام برداشته است و همواره به گروه های مختلف در این راستا مشاوره داده است. سیروس زارع همچنین با همکاری محمدعلی اینانلو چهار قسمت از مجموعه مستند گردش را به تخت جمشید اختصاص دادند که با استقبال گسترده شهروندان ایرانی مواجه شد، این مجموعه از شبکه چهار سیما پخش شد. سیروس زارع بابت چندین دهه تلاش برای میراث فرهنگی ایران و با توجه به قابلیتهایی که دارا بود در سال ۱۳۹۴
درجه هنری دو را از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. وی همچنین با توجه به سوابقی که داشت، برای رفع بحران مرمت آرامگاه سعدی که به سعدیه معروف است توسط اداره کل میراث فرهنگی فارس مأمور شد، و این کار را در اواخر سال ۱۴۰۳ تا اوایل سال ۱۴۰۳ انجام داد. از جمله کارهای برجسته سیروس زارع که در سال ۱۴۰۳ انجام شد مرمت نقش ب"رجسته کورنگان" است. سیروس زارع همواره دغدغهٔ میراث فرهنگی داشته است و به همین دلیل مدام در رسانه ها حضور فعال داشته است. اکنون او مشغول تدوین و نگارش خاطرات سی سالهٔ خود در تخت جمشید است.
پروژه همیسفیر که به گونه ساده همیسفیر هم خوانده می شود یک برنامه نظارت گسترده است که شرکت ای تی اند تی اجرا می کند و پشتیبانان مالی آن، دفتر سیاست کنترل ملی مواد مخدر و اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا هستند. درونمایه. کارمندان ای تی اند تی، همگام با اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا و سازمان های محلی اجرای قانون در مناطق پر قاچاق مواد مخدر لس آنجلس، آتلانتا، دالاس، و هیوستون همکاری می کنند. ای تی اند تی، فراداده پایگاه داده تماس های تلفنی خود از سال ۱۹۸۷ (میلادی) را در اختیار مقام ها می گذارد. این اطلاعات، به جای پاسخ به حکم های جستجوی دادگاهی، بیشتر در پاسخ به احضاریه ها ارائه می شوند. اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا قدرت صدور «احضاریه های اداری» بدون دخالت دادگاه را دارد. ای تی اند تی، جزئیات همه تماس های تلفنی را که از طریق سوئیچ های مخابراتی آن شرکت، برقرار می شوند (نه، تنها، جزئیات تماس تلفنی کاربران خود را) گردآوری می کند. این جزئیات، شامل موقعیت مکانی و شماره تلفن نزدیک به چهار میلیارد تماس تلفنی در روز می شود. ممکن است یک تماس تلفنی، بیش از یک نمایه، در پایگاه داده، ثبت کند. رسوایی. این برنامه، در سا
ل ۲۰۰۷ (میلادی) یا زودتر از آن آغاز شد. اما وجود آن در سال ۲۰۱۳ (میلادی) از سوی درو هندریکس آشکار شد. او از میان پرونده هایی که در پاسخ به درخواستی که بر پایه لایحه آزادی اطلاعات ۱۹۶۷، فرستاده داده شده بودند یک پرونده مایکروسافت پاورپوینت دربارهٔ این برنامه یافت. این پرونده، با نشانه گذاری به عنوان «حساس برای اجرای قانون» به مظنونانی اشاره می کند که با داده پروژه همیسفیر، پیدا شده اند. برای نمونه، چندین نفر از مظنونان، برای بزه هایی غیر مرتبط با مواد مخدر (مانند تهدید بمب گذاری، خود را به جای افسر نظامی جا زدن، و دزدی از جواهرفروشی)، تحت تعقیب بودند. کاخ سفید گفته که این داده، نگرانی ای دربارهٔ حریم شخصی ایجاد نمی کند. اما جمیل جعفر از اتحادیه آزادی های شهروندی آمریکا با این گفته مخالفت کرده و گفته: «حدس بزنید که یکی از دلایل پنهان کاری برنامه این است که توجیه وجود آن برای جامعه و دادگاه، سخت خواهد بود.» این برنامه، به پیشنهادهایی که قانون گذاران پس از رسوایی برنامه پریزم، پشنهاد داده بودند ربط داشت. به ویژه، یکی از نمایندگان مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا به نام آدام شیف که درخواست کرده بود «برنامه فرادا
ده تلفنی به گونه ای تغییر کند که شرکت های تلفنی، به جای حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا، داده را خودشان نگهداری کنند.» سخنگویان اسپرینت، ورایزن کامیونیکیشنز، و تی-موبایل در پاسخ به اینکه آیا شرکت های آنها چنین برنامه ای دارند چیزی نگفتند.
عبدالخالق المختار (زادهٔ ۱۹۶۰، بغداد؛ درگذشت ۱۳ آوریل ۲۰۰۹ دمشق) هنرپیشه تئاتر و تلویزیون اهل عراق بود. او در عرصه بازیگری جوایز زیادی دریافت کرده است. زندگی نامه. عبدالخالق المختار در سال ۱۹۶۰ در یک خانواده متوسط و در منطقه حوریه در نزدیکی کاظمین به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در دانشکده هنرهای زیبا گذراند و مدرک لیسانس هنرهای نمایشی را با بازیگری و کارگردانی در سال ۱۹۸۲ به دست آورد. او در جنگ ایران و عراق شرکت کرد و از ناحیه پا مصدوم شد. وی بعداً در سال ۱۹۸۹ مدرک کارشناسی ارشد هنرهای نمایشی را از همان آکادمی دریافت کرد. او برنده جوایز متعددی از قبیل «بهترین بازیگر» و «بهترین کارگردان» در عراق و جهان عرب شده بود. مرگ. او پس از تحمل طولانی بیماری در ۱۳ آوریل ۲۰۰۹ به علت نارسایی کلیوی در دمشق درگذشت.