Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می کنند زبان طبری برخلاف برخی از زبان ها که صرفاً جنبهٔ گفتاری داشته اند، ارزش نوشتاری نیز داشته است. لیکن این نوشته ها به طبری غالباً ناقص و معیوب هستند و خط ناخوانایی دارند، که برای مازندرانی زبانان امروزی درک آن ها دشوار است. با این حال، نزدیکی متن "تفسیر کتاب الله" با زبان امروزی طبری و آثار تاریخی و ادبی موجود از آن، موجب شده است که این اثر را به زبان طبری بدانند. روش ترجمهٔ این آثار غالباً به صورت ترجمه کلمه به کلمه بوده است، که ایرادهایی بر آن وارد است. این روش استخراج دستور زبان مقصد را دشوار می کند و مشخص نیست در یک ترکیب اضافی، کدام کلمه مضاف و کدام یک مضاف الیه است یا مثلاً کدام حروف اضافی پیشایندی و کدام حروف پسایندی هستند. همچنین رسم الخط این نسخ ناخوانا است و در امر نقطه گذاری قصور دارد. صرف و نحو در آن غالباً تحت تأثیر زبان مبدأ است و فاقد واژگان اصیل زبان طبری است و برخی کلمات به نظر برساخته هستند و بعید است در آن روزگار رایج بوده باشند. رسم الخط در ترجمه ها به گونه ای است که گویا خواندن زبان طبری چندان دشوار نبوده است. کلمات چسبیده به هم نوشته شده اند، مد الف و سرکش گاف وجود ندارند، نقاط سه گ
انه برای پ، ژ و چ به یک نقطه تقلیل یافته و برای شین تنها دو نقطهٔ عمودی روی دندانه ها آمده در حالی که برای حرف سین دو نقطهٔ عمودی زیر دندانه ها جای دارند. حرف دال مانند حرف واو است و پیچ قلم به گونه ای در انتهای کلمه می چرخد، که مشخص نیست کدام حرف را نشان می دهد. الول ساتن پس از بررسی نسخه لژ اسکاتلند، زمان نگارش این نسخه را در حدود قرن دوازدهم هجری (هجدهم میلادی) تخمین زده است. او زبان این نسخه را از زبان های کاسپین معرفی می کند، ولی می گوید برخی ویژگی های گویشی آن در هیچ یک از دو زبان گیلکی و مازندرانی وجود ندارد. حبیب برجیان با اشاره به این پژوهش، می گوید متون ترجمه شده از عربی، با هیچ یک از گونه های زندهٔ زبان های کاسپین مطابقت ندارد و با توجه به نزدیکی لهجهٔ نسخه های موجود، یحتمل در مکان و زمان محدود و به خصوصی نوشته شده اند، که شاید در حوالی رود چالوس باشد. الول ساتن از ۱۷۰۰ کلمه این نسخه، تنها ۶۰۰ فقره را واژگان محلی می داند؛ و نیز تطور تاریخی صامت ها، صرف و نحو و همچنین اسامی و افعال را بررسی کرده است. عباسعلی ابراهیمی نیز با بررسی حدود ۲۵۰۰ واژهٔ مازندرانی این اثر و توجه به ویژگی های زبانی آن، معتقدس
ت تفسیر کتاب الله گرچه در قرون نهم و دهم نوشته شده، ولی برخی خصوصیات زبان های ایرانی دوره میانه را در خود حفظ نموده و از آثار شاخص و غنی برای مطالعات زبان شناختی به شمار می آید. عباسعلی ابراهیمی در مقاله ای تحولات آوایی زبان طبری را با توجه به این اثر مورد بررسی قرار داده است و موارد ذیل را برشمرده: تبدیل «ج» به «ز»، وجود «و» به جای «گ»، وجود «و» به جای «ب»، وجود «و» به جای «پ»، وجود «د» به جای «ت»، وجود «م» به جای «ن»، وجود «ی» به جای «د»، وجود «ئ» (همزه) به جای «ی» و «گ» و «و»، وجود «ی» به جای «الف»، وجود «ون» و «وم» به جای «آن» و «آم»، جابه جایی صداها، فرایند حذف برخی صداها، وجود «ل» به جای «ر»، وجود «س» به جای «ز» و غیره. چند نمونه به عنوان مثال در اینجا مطرح می شوند:
کامش درمانی یا سکس درمانی یا سکس تراپی درمانی است برای بهبود عملکرد جنسی و درمان اختلالات جنسی شامل انزال زودرس یا تاخیر در انزال و اختلال نعوظ، عدم علاقه جنسی یا تحریک دردناک (واژینیسموس و dyspareunia). سکس تراپی برای درمان انحرافات جنسی و میل بالای جنسی (hypersexuality) و عدم اعتماد به نفس جنسی، دوره نقاهت بعد از تجاوز جنسی و کاهش میل جنسی در پیری و بیماری یا ناتوانی نیز استفاده می شود. سکس درمانی یک علم توصیفی است و نه یک علم تجویزی بدین معنی که سکسولوژی بیش از آنکه در پی تایید و یا تکذیب رفتار جنسی باشددرپی ریشه یابی علل رفتار و عوامل موثر بر این رفتار می باشد. اختلالات جنسی. اختلال جنسی به اختلال در توانایی پاسخ دهی جنسی یا اختلال در تجربه کردن لذت جنسی اطلاق می شود که ممکن است در هر مرحله از چرخهی جنسی فرد (تمایل جنسی، تهییج یا برانگیختگی جنسی و ارضای جنسی) تجربه شود. اختلالات جنسی ممکن است دائمی باشد، یعنی از اولین تجربیات جنسی فرد اتفاق افتاده باشد؛ یا اینکه موقعیتی باشد، یعنی فقط در انواع خاصی از موقعیت ها یا در شرایط بخصوصی روی دهد. جلسات سکس تراپی روی علائم فردی متمرکز هستند. اختلالات جنسی که ممکن
است مورد توجه قرار گیرد عبارتند از: انزال زودرس، اختلال نعوظ، اعتیاد جنسی، سکس دردناک، یا عدم اعتماد جنسی، کمک به افرادی که از تجاوز جنسی رنج می برند، مشکلاتی که عموماً ناشی از استرس، خستگی، و عوامل محیطی و رابطه هستند. نحوه درمان. سکس تراپی شاخه ای از خدمات روان شناختی است که به افراد و زوج ها کمک می کند عواملی را که بر رابطه و رضایت جنسی آنها تأثیر گذاشته شناسایی و درمان کنند. هدف سکس تراپی کمک به مراجعین در راستای رفع چالش های جسمی و عاطفی ناشی از مشکلات جنسی، و داشتن روابط رضایت بخش زناشویی و جنسی است. در سکس تراپی مدرن، از ادغام روش های روان درمانی و داروهایی مانند ویاگرا (سیلدنافیل) و Paxil (پاروکستین) استفاده می شود. درمانگران جنسی به کسانی که دچار مشکلات جنسی کمک می کنند تا به یک زندگی جنسی فعال دست یابند. سکس تراپی نیازمند به ارزیابی دقیق است که شامل معاینه جسمی و روانی کامل است. دلیل آن این است که اختلال عملکرد جنسی ممکن است به دلیل جسمانی پایه یا یک استرس روانی باشد. یک مثال روشن اختلال در نعوظ است که علت آن ممکن است مشکلات گردش خون یا اضطراب باشد.نکته حائز اهمیت در مورد اختلال های جنسی آن است که د
ر زوج ها، مشکل زن یا مرد یک مشکل دوجانبه بوده و در واقع «مشکل مشترک زوج» محسوب می شود؛ بنابراین اصل مهم و اثربخش در درمان، همکاری زوج و حذف فشار بر یکدیگر است که کمک می کند با استفاده از تمرین های مدون، عملکرد رضایت بخش جنسی برای زوج حاصل شود. اگر روند درمان، همراه با علاقه و صمیمیت میان زوج و بدون شماتت و سرزنش کردن یکدیگر طی شود، نتیجه درمان رضایت بخش خواهد بود. پیری و تمایلات جنسی. هر دو تغییر فیزیکی و عاطفی در مراحل مختلف زندگی می توانند بر بدن و تمایلات جنسی تأثیر بگذارند. کاهش متعاقب در سطح هورمون و تغییرات در عملکرد عصبی و گردش خون ممکن است منجر به مشکلات جنسی نظیر اختلال اختلال erectile یا دردهای واژینال شود. این تغییرات فیزیکی اغلب بر شدت سکس در جوانی تأثیر می گذارند و ممکن است منجر به پاسخ های کاهش یابنده در طول زندگی میانی و بعد شوند. مسایل مربوط به عملکرد جنسی کم و کاهش عملکرد جنسی معمولاً محصول جانبی پیری محسوب می شوند. این مسایل، با افزایش اعتماد به نفس، مهارت های ارتباطی بهتر، و کاهش inhibitions، می تواند به ایجاد یک تجربه غنی تر، و در نهایت ارضا تجربه جنسی کمک کند. در طی آخرین بررسی های انجام
شده در سال ۱۹۹۹، ۲۰۰۴، و ۲۰۰۹ آمار مشکلات جنسی موجود در میان بزرگسالان مسن تر افزایش یافته است و رضایت کلی جنسی کاهش یافته است. با این وجود، بزرگسالان مسن تر معتقد بودند که زندگی جنسی فعال لذت زیادی را ارایه می کند و به سلامت کلی و جسمی کمک می کند. در طول سال ها، توجه کمی به بزرگسالان و تمایلات جنسی افراد مسن تر معطوف شده است. نقش های فرهنگی و جنسیتی همواره در سراسر جهان تغییر می کنند. اغلب افراد مسن، به عنوان افرادی دیده می شوند که قادر به داشتن تمایلات جنسی نیستند. حضور اختلالات جنسی در سنین پیری می تواند متأثر از مشکلات سلامتی باشد. غدد درون ریز، و اختلالات عصبی بسیاری وجود دارند که ممکن است در عملکرد جنسی همراه با برخی داروها و جراحی ها تداخل داشته باشند. مردان مسن تر تغییراتی را تجربه می کنند که در فیزیولوژی جنسی رخ می دهند و بر عملکرد نعوظ و ارضا تأثیر می گذارند. در حالی که زنان مسن تر، تأثیرات فیزیولوژیکی خود را بعد از یائسگی تجربه می کنند و منجر به کاهش تولید استروژن شده اند. این امر منجر به افزایش خشکی واژینال، atrophy عمومی بافت واژن، و تغییرات دستگاه تناسلی می شود. تغییرات شناختی و کاهش عامل دیگری
است که بر فعالیت جنسی تأثیر می گذارد. دمانس، الزایمر و دیگر اختلالات سلامتی ذهنی ممکن است تأثیری بر رفتار جنسی داشته باشند و باعث ایجاد اختلال در روابط جنسی یا مشکلات پس از آن در روابط جنسی زوجین شوند. دلایل کاهش میل جنسی. استرس و اضطراب استفاده از پورنوگرافی در بلندمدت اعتماد به نفس پایین خواب کم تغذیه نامناسب با طبع و مزاج مصرف الکل و مواد مخدر تاریخچه. روابط جنسی در فرهنگ های مختلف از جمله هند باستان، چین، یونان و رم وجود داشته است. بیشتر درمان جنسی و اختلالات جنسی در فرهنگ های غربی به صورت علمی و مدرن، به قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم محدود بود. سکس شناس هایی مانند (هنری Havelock الیس) و (آلفرد کینزی) در نیمه اول قرن بیستم تحقیقاتی در زمینه روابط جنسی انسان انجام دادند. این اثر در عرصه علمی بسیار بدیع و بحث برانگیز بود. در دهه ۱۹۵۰، درمان جنسی به " کنترل بیان جنسی " و سرکوب آن چیزی که بعد از آن رفتارهای انحرافی در نظر گرفته شده بود، مانند همجنس گرایی یا داشتن رابطه جنسی بسیار زیاد بود. Masters و جانسون در اواسط قرن به چند روش درمانی و رفتاری واقف بودند که بر روی حضور در حال حاضر مانند تمرینات تمرکز زدایی ت
مرکز داشتند. در اواسط دهه ۱۹۸۰ می توان تأثیر درمان جنسی را با تمرکز اولیه بر اختلال عملکرد جنسی مردان مشاهده کرد. در دهه ۱۹۹۰ داروهایی مانند ویاگرا و هورمون درمانی برای درمان زنان و مردان جهت اختلال عملکرد جنسی استفاده شد.
اسماعیل آذری نژاد طلبه ایرانی است که به دلیل قصه خوانی برای کودکان در روستاها شهرت دارد. 1)زندگی­نامه. 1.1) کودکی. اسماعیل آذری­نژاد، در سال 1358در بهبهان[1] استان خوزستان[2] به دنیا آمد. در استان کهگیلویه و بویراحمد [3] درس خواند و در همان­جا بزرگ شد. او در سال 1380 ازدواج کرد. او در حال حاضر همراه با همسر و دو فرزند هفت و دوازده ­ساله­ اش ارغوان و حسین در دهدشت[4] زندگی می­کند. امّا چه شد که او وارد فعالیت­های قصه­ خوانی برای کودکان شد؟ از کودکی تا نوجوانی، همیشه افرادی سر راهش قرار گرفته ­اند که او را به کتابخوانی تشویق ­کرده­اند. او هم در بزرگسالی تصمیم می­گیرد که با قصه­ خوانی امید را در دل کودکان روستا زنده نگه دارد و مسیر آن­ها را به سوی دانایی و توانایی هموار سازد. حدوداً در ده دوازده سالگی به کانون فرهنگی آموزش و پرورش[5] در شهر دهدشت می­رفت. آن­جا دانش آموزان بعدازظهرها فعالیت­های مختلفی انجام می دادند. کانون، کتابخانه کوچکی داشت. کتابخانه ­ای بهم ریخته که بیشتر کتاب­هایش روی زمین ریخته بود. یک روز نزد مدیر آن­جا_آقای اجتهادی_ رفت و از او خواست که به او یک کتاب امانت بدهد. کتابی که شاید چندان مناسب
سن و سالش نبود_ بررسی سیاست های نفتی ایران در خلیج فارس_ کتاب را نخواند و آن را به کتابخانه برگرداند اما احتمالاً همین کتاب و رفت و آمد به آن کتابخانه کوچک شوق خواندن را در او زنده کرد و سرآغاز دوستی و پیوند او با کتاب­ها شد. از آن زمان به بعد آقای اجتهادی او را «کُر شیخ کتابخوان» صدا می­زد یعنی «پسر کتابخوان». (کر در زبان لری یعنی پسر و شیخ هم اسم طایفه ای در استان کهگیلویه و بویراحمد است) از مدیر آن­جا اجازه گرفت تا کتابخانه را مرتب کند و به بچه­ ها کتاب امانت بده 1.2) روشنگران چراغ دانایی. در خانه و خانواده همیشه کسانی بودند که شوق به کتابخوانی را در او زنده کنند: «پدرم پارچه­ فروش بود. در خانواده چهار برادر و چهار خواهر بودیم. از میان خواهران و برادرانم، یکی از خواهرانم بسیار کتاب خوان بود و زیاد رمان می­خواند. هر زمان که می­خواست کتاب سفارش بدهد اگر کتابی مناسب من بود، برای من هم کتاب می­گرفت. » همین­طور داماد خانواده، آقای محمد پرما، که معلّم هنرستان بود و همیشه وقتی به خانه آن­ها می­­رفت کتاب همراهش بود. کتاب به او می­داد و با او درباره کتاب­ها گفت و گو می­کرد. شاید اولین کتاب چندصدصفحه ای زندگی­ اش را
در همان روزها از آقای پرما امانت گرفت و خواند. کتابی هفتصد صفحه ­ای درباره لطفعلی ­خان زند[1]. و شاید همین احترام ویژه ­ای­ که آقای پرما برای یک کودک و نظرات او قائل بود در زندگی و نوع نگاه او به کودکان اثر گذاشت. دوران کودکی او همزمان با دوره جنگ بود. در همین زمان یکی دیگر از کسانی که شور و شوق خواندن را در او ایجاد ­کرد یکی از فامیل­ هایشان بود. آقای محمدرضا محبی، جوانی خوش اخلاق که در همسایگی آن ها زندگی می­کرد. آقای محبی همیشه مجله دستش بود. مجلاتی مثل دانستنی­ها[2] و اطلاعات هفتگی[3]. و همیشه به بچه­ ها احترام می­گذاشت. می­ آمد توی کوچه، سر سکویی که آن­جا بود می­ نشست و مجله می خواند و این مجله ­ها را به اسماعیل هم می­داد. 1.3)روزنه­ های کوچک امید. در دورانی که در مقطع راهنمایی و دبیرستان درس می­خواند به مسجد جامع شهرشان می­رفت و در هیئتی[1] که در مسجد برپا بود شرکت می­کرد. مسئول هیئت، آقای اندرزیان، کتابخانه خیلی خوبی را در مسجد برپا کرده بود. او گاهی به مسجد می­رفت، کتاب­های مسجد را مرتب می­کرد و کتاب می­خواند. این دوران و رفت و آمد به کتابخانه مسجد در تقویت شوق او به کتابخوانی بسیار اثرگذار بود. اسما
عیل آذری­ نژاد از دوران کودکی و نوجوانی خود، تصویر جوان کارگری را به یاد می­ آورد که تا کلاس دوازدهم بیشتر درس نخوانده بود و درس را در همان مقطع رها کرده بود امّا بسیار کتاب­خوان بود و کتاب های بسیار زیادی داشت. همیشه بچه ­های مسجد را به کتاب­ خواندن تشویق می­کرد. شاید یکی از ویژگی­ های بارز اسماعیل آذری­ نژاد پیداکردن روزنه­ های کوچک امید­بخش در محیط اطرافش باشد. آدم­ها و اتفاق­های به ظاهر معمولی که شعله خواندن و تلاش برای کتابخوانی را در او روشن کرده ­اند و اثر عمیقی بر ذهن و جان او گذاشته­ اند. او افرادی را که سر راهش قرار گرفته­ اند و مسیر او را به سمت کتابخوانی هموار کرده ­اند تلنگرهایی انگیزه ­بخش می­داند: «اگر ما بتوانیم یک بار، دو بار به یک فردی کتاب پیشنهاد کنیم، به فردی احترام بگذاریم و به او شخصیت بدهیم، این­ها در ذهن و ناخودآگاه او می­ماند و ممکن است او را در مسیر دیگری قرار بدهد که سال­ها بعد مسیر زندگی­ اش را تغییر بدهد. من وقتی به روند زندگی خودم نگاه می­کنم همه این­ها در مسیرم قرار گرفته­ اند که من اسماعیل آذری شدم. همه این­ها باعث شدند که من اهل کتاب ­خواندن شوم.» 1.4)از مسجد تا کتابفروشی. در
سال 1373 به مدت دو سال در شهر خود، دهدشت (استان کهگیلویه و بویراحمد) به تحصیلات حوزه مشغول شد و در سال 1375به حوزه[1] امیرالمومنین (ع) تهران[2] رفت و چهار سال در آنجا مقدمات را به پایان برد.در همان دوران، هر زمان که به دهدشت می­ آمد همیشه کتاب همراهش بود. شاید این میل و علاقه عجیب او به کتاب کمی متفاوت از دیگر روحانیون به نظر می­رسید. اغلب روحانیون و طلبه­ها همراهشان سی­دی مداحی[1] بود. او کمتر مداحی گوش می­داد و بیشتر کتاب و سخنرانی همراهش بود. بعد از ظهرها توی مسجد با بچه­ ها در جلساتی که داشت، گفت وگو می­کرد و با آن­ها کتاب می­خواند. در سال 1379به قم[2] رفت تا تحصیلاتش را در حوزه تکمیل کند. این دوران در واقع پربارترین دوران علمی او در قم بود. در سال 1382 وارد دانشگاه قم شد و در رشته جامعه شناسی تحصیل کرد و پس از آن در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه ادیان قم در رشته عرفان و تصوف به تحصیلات خود ادامه داد. بعد از مدتی تصمیم گرفت در دهدشت یک کتابفروشی راه ­اندازی کند. تا آن زمان دهدشت کتابفروشی نداشت و مردم به کتاب دسترسی نداشتند. پدرش وضع مالی خوبی داشت. توانست یک مغازه برای این کار از پدرش بگیرد و کتابفروشی را
راه بیندازد. خودش توی مغازه کار نمی­کرد، یک نفر را آن­جا گذاشته بود تا به مردم کتاب بفروشد. از تقریباً تمام موضوعات و برای تمام سلیقه­ ها کتاب در کتابفروشی در دسترس مردم بود.اگر کسی دنبال کتاب خاصی می­گشت به تهران می ­آمد، آن کتاب را سفارش می­داد و برای او به دهدشت پست می­کرد. اما بعد از مدتی ضرر کتابفروشی خیلی زیاد شد و مجبور شد آن را تعطیل کند. تا اینکه خودش راهی دهدشت شد. 1.5) قصه­ خوانی برای کودکان روستا؛ دریچه ­ای رو به دانایی و توانایی. امّا چه شد که اسماعیل آذری­ نژاد، روحانی ساکن در شهر قم، تصمیم گرفت از یک شهر بزرگ به شهر زادگاهش بازگردد و برای بچه ­های روستا قصه ­خوانی کند؟ او که خود لذّت و شیرینی طعم کتابخوانی را در کودکی چشیده بود، فعالیت­هایی که تا آن زمان انجام می­داد برای کنجکاوی و روحیه پرسشگر او رضایت­ بخش نبود. آن بی­قراری و تشنگی باید به طریقی دیگر و از سرچشمه ای دیگر سیراب می­شد. و آن مسیر، همراه­ شدن با کودکان بود. در همان زمان که در قم درس می خواند، در یک مرکز پژوهشی هم کار می­کرد اما احساس می­کرد فعالیتش تأثیر و فایده­ای که باید داشته باشد را ندارد. او هیچ­وقت سودمندی کار پژوهشی را رد ن
کرده است امّا حس می­کرد این کار روح بی­قرار او را آرام نمی­کند. این دوران همزمان می­شود با بیماری پدرش. تمام خواهران و برادران او ازدواج کرده و از خانه رفته بودند و پدر و مادرش در خانه تنها زندگی می­کردند. پدر دوست داشت که دور و برش شلوغ باشد و یکی از فرزندانش در خانه کنار او زندگی کند. به خاطر این احساس نیاز پدر، با خانواده ­اش صحبت می­کند و آن­ها راضی می­شوند که از قم به دهدشت مهاجرت کنند. زندگی در دهدشت آن­قدرها هم آسان نبود. سکونت در اتاقی بیست متری، همراه با دو بچه کوچک و مناسب نبودن وضعیت درآمد او، همه این­ها باعث شده بود که سال اول زندگی در دهدشت بر آن­ها به سختی بگذرد. در مدارس غیرانتفاعی درس می­داد اما حقوق کمی می­گرفت. در دانشگاه هم به صورت حق­ التدریسی درس می­داد اما آن هم پول خیلی کمی داشت. یک سال اول زندگی در دهدشت با همین سختی ­ها گذشت. ورودش به دهدشت همزمان بود با برتن­کردن لباس روحانیت[14]. از همان روزهای نخست آمدن به دهدشت به دنبال یک مسجد می­گشت تا به عنوان امام جماعت[15] در آن نماز بخواند. حاشیه شهر دهدشت معروف است به محله گلزاری که محله ­ای که شرایط و ویژگی­های خاصی دارد. محله ای فقیرنشین
که محل فروش مواد مخدر هم هست و درگیر آسیب ­های اجتماعی مختلف است. اسماعیل آذری ­نژاد می­شود امام جماعت آن­جا. طولی نمی­کشد که متوجه شود این کار آن چیزی نیست که او می­خواسته است. از سال 1392 شروع می­کند به برنامه ­ریزی برای بچه ­ها. در این زمینه تجربه قصه­ خوانی­های او برای کودکان آپارتمان­شان در شهر قم یا بچه­ های فامیل یا بچه­ های خودش به او کمک زیادی می­کند. او برای پسرش حسین مرتب قصه می­خواند و کتاب می خرید. عشقی که او به کودکان و کتابخوانی برای آنان دارد مربوط به امروز و دیروز نیست. چیزی نیست که یک­شبه اتفاق افتاده باشد. او اثر عمیق و جادوی قصه­ خوانی بر ذهن و روان کودکان را از نزدیک لمس کرده بود. حالا وقتش رسیده بود که کودکان روستا را با رمز و راز این جادوی ناب آشنا کند. استان کهگیلویه و بویراحمد استان محرومی است. از خود می­پرسد برای برون­رفت از این محرومیت چه باید کرد؟ «دیدم که راه برون­ رفت از این محرومیت دانایی و توانایی است. گفتم با چی شروع کنم؟ دیدم با کتاب می شود شروع کرد. کتاب راهی و ابزاری برای دانایی و توانایی است. با چه کسانی شروع کنم؟ دیدم کودکی بهترین سن است. این شد که کودکان را انتخاب کردم.
کجا شروع کنم؟ دیدم روستاها محروم­ ترین جاها هستند.» داستان اسماعیل آذری­ نژاد، روحانی قصه ­گوی روستاهای کهگیلویه و بویراحمد از همین جا شروع می­شود. در این دوران در کنار اینکه امام جماعت مسجد است، در دبیرستان و دانشگاه هم تدریس می­کند، ماهی یک بار با یکی از دوستانش که چشم ­پزشک بود، با همراهی پنج شش نفر دیگر به روستاها می­روند، او قصه خوانی می­کند و دیگران باتوجه به توانمندی­هایشان فعالیت­های دیگری انجام می­دهند. بعد از مدتی احساس می­کند که علاقه­ مندکردن دانشجویان دانشگاه به کتابخوانی کار دشواری است. فضای دانشگاه آزاد [16] بیشتر فضای مدرک­ گرایی بود و بیشتر افراد صرفاً برای مدرک ­گرفتن آمده بودند. اغلب آن­ها کارمند جایی بودند و می­خواستند با گرفتن مدرک ارتقای شغلی پیدا کنند. مدرسه هم بیشتر درگیر فضای کنکور[17] بود و مجالی برای پرداختن به بحث کتابخوانی باقی نمی­ گذاشت. برای همین دانشگاه و دبیرستان، هردو را رها می­کند. می­رود سراغ مقطع ابتدایی. از مدیر مدرسه پسرش اجازه می­ گیرد تا در زنگ انشا به بچه­ ها تدریس کند. 1.6) معلّم زنگ انشاء؛ راوی قصه­های شیرین صبحگاهی مدرسه. سال 1392 مدتی به صورت جدی روی بحث انشا کار
و مطالعه می­کند و بعد برای پرداختن به انشا و قصه خوانی وارد مدرسه می­­شود. و تمام این فعالیت­ها کاملاً داوطلبانه و از سر شوق بود. در مراسم صبحگاه مدرسه برای بچه­ ها انشا و قصه می­گفت و شب­ها در مسجد محله با بچه ­ها جمع می­شدند و فعالیت­های مختلفی را با بچه­ ها انجام می­دادند. از قصه­ خوانی و راه­ اندازی باشگاه قصه­ نویسی گرفته تا تئاتر و خیلی کارهای دیگر. پارک روبروی مسجد، محل قصه­ خوانی بچه­ ها بود. بعدازظهرها به آن­جا می­رفتند و فعالیت های قصه­ خوانی انجام می­دادند. 1.7) دوراهی مسجد و روستا. مدّتی می­گذرد و او احساس می­کند که ماهی یک بار برای قصه­ خوانی در روستاها خیلی کم است و نیاز است که بیشتر به روستاها و بچه ­ها سر بزند. بنابراین ابتدا ماهی دو بار و بعد هر هفته به روستاها می­رود و برای بچه­ ها قصه­ خوانی می­کند. همزمان با این فعالیت­ها و رفت و آمد به روستاها، در مسجد با برخی نمازگزاران سالخورده به مشکل برمی­خورد. آن­ها به او اعتراض می­کنند که کار قصه­ خوانی او و حضور بچه ها در مسجد، مسجد را شلوغ کرده است و مسجد جای بچه ­ها نیست. بعضی وقت­ها بعد از نماز از بچه­ ها می­خواست که برای پیرمردهای مسجد قصه ­ای
را که خوانده­ اند نمایش دهند یا قصه ­ای تعریف کنند. امّا این کارها در نگاه آدم­هایی که نسبت به حضور بچه­ ها در مسجد معترض بودند تأثیر زیادی نداشت. آن­ها فکر می­کردند که مسجد تبدیل به محل نمایش و تماشاخانه تئاتر شده است. مدتی که گذشت تعداد بچه هایی که برای قصه ­خوانی به مسجد می ­آمدند از تعداد نمازگزاران بیشتر شد. صدای برخی اهالی مسجد به اعتراض بلند شده بود و کم ­کم داشتند با روحانی قصه­ خوان مسجد درگیر می­ شدند. حالا باید اسماعیل آذری­ نژاد فکری می­کرد. این طور نمی­توانست ادامه دهد. یا باید بچه­ ها را رها می­کرد یا مسجد را. باید میان این دوراهی یکی را انتخاب می­کرد؛ حفظ سکوت و خلوت نیایش سالخوردگان یا قیل و قال قصه ­خوانی و فعالیت با کودکان. پس مسجد را رها می­کند. هرچه می­ آیند به او اصرار می­کنند که برگرد، نمی ­رود. او تصمیمش را گرفته است و عزمش را جزم کرده است که در مسیری دیگر قدم بگذارد. مسیر رشد و آگاهی کودکان. احساس می­کند اگر در جای دیگری، کار دیگری انجام بدهد مفیدتر خواهد بود این ترک­ کردن مسجد در سال 1393 و شروع روستاگردی سرآغاز بزرگی برای راهی می­شود که او از شش سال پیش تا امروز در آن قدم گذاشته است
. پس راه می­ افتد و هر شب به روستاهایی می­رود که طلبه ­ای[18] در آن نباشد یا مسجدهایش خلوت یا بسته باشد تا پیرمرد یا پیرزنی در آن­جا مزاحم کار آن­ها نشود. در روستاها شروع به قصه­ خوانی می­کند. و این درحالی است که باید روزی شش هفت ساعت در حوزه درس بدهد. او صبح­ ها در زمان­ های بیکاری­ اش در مدارس حاشیه شهر قصه می­خواند و بعدازظهرها در روستاها برای بچه­ ها برنامه دارد. در این شش سال در روزهای تعطیل، پنج­شنبه­ ها و جمعه ­ها، تعطیلات عید و تابستان؛ به روستاهای دورتر می­رود و در مدّت زمان طولانی­ تری که در روستاها اقامت می­کند برنامه­ های بیشتری را برای بچه­ ها اجرا می­کند. روستاهایی که اغلب صعب­ العبورند و راه دسترسی به آن­ها بسیار سخت است. 1.8)قصه، توپ، رنگ. امّا داستان انتخاب این نام برای فعالیت­ های قصه ­خوانی در روستا چیست؟ او بر این باور است که کتابخوانی و قصه­ گویی وسیله­ ای برای رشد و پرورش فکری کودکان است. او تلاش می­کند با رشد و پرورش مهارت­ های کودکان دنیای آن­ها را زیباتر کند. شعار او در فعالیت­هایی که برای کودکان انجام می­دهد "قصه، توپ، رنگ" است:«قصه فکر کودکان را و دنیای آن­ها را زیبا می­کند. توپ برا
ی ورزش و سلامتی است و رنگ برای زیبا کردن دیوار مدرسه­ ها و کتابخانه­ ها.» او تلاش می­کند تا فضا و بستری مناسب را برای بروز خلاقّیت بچه­ ها فراهم کند. از آموزش مستقیم پرهیز می­کند و با قصه­ خوانی و درگیرکردن کودکان در فعالیت­های مختلف به پرورش مهارت­ها و توانمندهای مختلف آن­ها کمک می­کند. 1.9) طراحی فعالیت برای کودکان. یکی از ویژگی­های شاخص اسماعیل آذری­ نژاد دوری از هرگونه تعصب در انتخاب کتاب برای کودکان است. او بدون پیش­فرض­ های مذهبی یا توجه به اینکه نویسنده کتاب خارجی یا ایرانی است، مذهبی یا غیرمذهبی است، کتاب­ها را انتخاب می­کند. معیار اصلی او در انتخاب کتاب برای کودکان «باکیفیت بودن کتاب» است. اینکه کتاب بتواند به رشد فکری و تقویت مهارت­های مختلف کودکان کمک کند. امّا فعالیت­های او برای کودکان محدود به کتابخوانی نیست. او هر فعالیتی را که بتواند به رشد کودکان در زمینه­ های مختلف کمک کند، با استفاده از امکانات موجود و دردسترس­ اش به اجرا درمی ­آورد. مثلاً در یکی از سفرهایش به روستاها، فیلم «دو راه حل برای یک مسئله» ساخته عباس کیارستمی، کارگردان ایرانی برنده جایزه نخل طلایی را برای ۱۵ دانش آموز نمایش داد. او
با نمایش این فیلم چهاردقیقه­ ای برای کودکان سعی داشت تا کودکان را با مفاهیم مهم و ارزشمندی چون حل مسأله و دوستی آشنا سازد. یکی دیگر از ویژگی­های فعالیت­های قصه­ خوانی او با کودکان طراحی کاربرگ­ های فعالیت برای کودکان است. او این کاربرگ­ ها را براساس مفاهیم کتاب­هایی که برای بچه­ها می­خواند طراحی می­کند و در اختیار بچه­ ها می­گذارد. انجام فعالیت­های مرتبط با کتاب و کامل­ کردن کاربرگ­ها­ به تقویت مهارت­های خواندن، درک متن و مهارت­های دیگر کودکان کمک بسیار زیادی می­کند. هدف او از طراحی این کاربرگ­ها عمق ­بخشیدن به درک کودکان از مفاهیم کتاب و فراهم­ کردن زمینه گفت و گو درباره داستان است. فعالیت­هایی که در کنار قصه­ خوانی با کودکان انجام می­دهد مهارت­های آن­ها را در زمینه­ های مختلف پرورش می­دهد. فعالیت­هایی همچون نقاشی، کاردستی، ساخت عروسک، نمایش، بازی­ و غیره... 1.10)فعالیت در قالب یک پویش مردمی. آذری­ نژاد فعالیت­های قصه ­خوانی­ اش را به صورت داوطلبانه انجام می­دهد. بخشی از هزینه­ های اجرای فعالیت­های قصه­ خوانی برای کودکان را با درآمد شخصی خودش می­پردازد و بخشی از آن را با کمک­های مردمی پیش می­برد و تا به حال
از کمک­های دولتی برای پیش­برد فعالیت­هایش استفاده نکرده است. او در تمام این مسیر هیچ­گاه امیدش را از دست نداده است و کمبودها و سطح پایین امکانات او را از راهی که در پیش گرفته باز نداشته است: «تمام امید من به کودکان این مرزو بوم است. تا وقتی که بتوانم آن­ها را تشویق به کتابخوانی کنم، امیدواری­ ام زیاد است. تا وقتی می­بینم که بچه­ ها کتاب دستشان دارند و کتاب می خوانند، امیدواری­ام پابرجاست. 1.11)رویش کودکان قصه ­خوان. فعالیت­های قصه­ خوانی آذری­ نژاد در شش سال گذشته تأثیر زیادی بر کودکان داشته است. او باور دارد که قطعاً میان کسی که یک کتاب خوانده با کسی که همان کتاب را نخوانده فرق زیادی وجود دارد: «اینکه بچه ها هر بار که من به روستا می­روم، با اینکه می­دانند من برای همان فعالیت قبلی، یعنی کتابخوانی آمده ­ام؛ باز هم می­آیند و جمع می­شوند، پس این یعنی استقبال از این حرکت. در بحث تربیت نباید عجله داشت. بعضی وقت­ها تأثیر کتابخوانی را سال­ها بعد می­بینیم. درست مثل تأثیری که آدم­های مختلف در زندگی من داشتند.» بنابراین ارزیابی دقیق ­تر میزان و کیفیت اثربخشی فعالیت­های قصه­ خوانی او را باید به سال­های آینده موکول کرد.
زمانی که این کودکان به بزرگسالی خواهند رسید و بذری که در ذهن و وجودشان از دانایی و توانایی کاشته شده است شروع به روییدن می­کند:«درختان بلوط، تخته سنگ­های زاگرس[19] را می­شکافند، جوانه می­زنند، قرن­ها مایه رحمت و برکت مردم دیارم هستند، چرا ناامید از رویش کودکان قصه­ خوانم باشم؟» "به روستایی رفتم و برای بچه­ ها قصه ­ای خواندم. سال بعد که به آن­جا رفتم یک بچه کاملاً یادش بود که قبلاً چه کتابی خواندیم. گفت: آقای آذری، یادت هست پارسال کتاب «رز به دیدن آقای وینترگارتن می رود[20]» را برایمان خواندی؟ او در زمینه مهارت­های قصه ­خوانی و کار با کودک بسیار توانمند و از قریحه و استعداد ویژه­ای برخوردار است. او معتقد است که لطف خدا و تأثیر خانواده بر میزان علاقه­مندی و پشتکار او در این زمینه بسیار اثرگذار بوده است. بخش زیادی از مهارت­های قصه ­خوانی او با مطالعه زیاد به دست آمده است، بخشی را از کارشناسان حوزه کتاب کودک آموخته­، همواره از راهنمایی و مشاوره کارشناسان این حوزه بهره گرفته و با حضور در چندین کارگاه آموزشی مهارت­های خود در این زمینه را تقویت کرده است. 1.12) آموزش به معلّمان، توانمندسازی خانواده­ ها. دهدشت حاشیه