Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وسیقی برای احیای موسیقی افغانستان با برنامه ای درسی که ترکیبی از موسیقی افغان و غربی باشد را ارائه داد. او در سال ۲۰۰۸ به افغانستان بازگشت و در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۰ انستیتوت ملی موسیقی افغانستان را به طور رسمی افتتاح کرد. در برنامه اصلی سرمست آموزش موسیقی در این مدرسه به طور انحصاری برای کودکان محروم و یتیمان و کودکان خیابانی در نظر گرفته شده بود. اما وزارت معارف افغانستان از او خواست که این آموزش ها را به شاگردان با استعداد مدارس ارائه دهد. در نهایت موافقت شد که امکانان آموزشی این مدرسه به صورت پنجاه-پنجاه در اختیار هر دو گروه قرار گیرد. کودکان محروم این انستیتوت هر ماه ۳۰ دلار کمک هزینه تحصیلی می گیرند. در سال ۲۰۱۳ ارکستر جوانان افغان انستیتوت موسیقی افغانستان توری در آمریکا داشت. این ارکتسر در این تور در تالار کارنگی و مرکز کندی به اجرای برنامه پرداخت. در سال ۲۰۱۵ ارکستر زهره به عنوان اولین ارکستر موسیقی افغانستان که تمام اعضایش دختران هستند به رهبری نگین خپلواک به اجرای برنامه پرداخت. زخمی شدن در حمله طالبان. احمد سرمست در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۴ در حمله انتحاری طالبان به مرکز d'Enseignement Français en افغانستان مجروح شد
. در بیانیه منتشر شده توسط طالبان پس از این حمله احمد سرمست به اشاعه فساد بین جوانان افغان متهم شد. بلافاصله پس از حمله احمد سرمست هوشیاری خود را از دست داده و به خاطر پارگی پرده هر دو گوشش به طور کامل ناشنوا شد. او را با عجله به بخش اورژانس جراحی یک شفاخانه در کابل انتقال دادند. او سپس به استرالیا بازگشت و در آنجا پزشکان جراح یازده ترکش را از بدن او خارج ساختند و توانستند قسمتی از شنوایی یکی از گوش هایش را بازگردانند. احمد سرمست هنوز هم از PTSD که در نتیجه حمله به او دست داده رنج می برد. اطلاعات بیشتر. در سال ۲۰۱۲ فیلم مستندی با نام مدرسه موسیقی داکتر سرمست، به کارگردانی پولی واتکینز و بث فری ساخته شد.
تغییر زمان (به انگلیسی Changing Times)(عنوان اصلی: Les Temps qui changent) فیلمی درام به کارگردانی آندره تشینه که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. با بازی کاترین دنو و ژرار دوپاردیو. این فیلم دربارهٔ یک مهندس ساخت و ساز است که برای نظارت بر یک پروژه جدید به مراکش می رود، تا زنی را که ۳۰ سال پیش، دوست می داشت پیدا کند. داستان. آنتوان، یک مهندس عمران فرانسوی موفق به سفر به طنجه می شود تا ساختمان را برای یک مرکز رسانه ای بزرگ نظارت کند. با این حال، انگیزه واقعی او این است که اولین عشق خود را از سی سال پیش (سیسیلیا) پیدا کند. پس از کشف این که سیسیلیا در طنجه زندگی می کند، او به طور ناگهانی هر روز در ایستگاه رادیویی که او برنامه فرانسوی-عربی را برگزار می کند، گل های خود را به او می فرستد، اما او به دنبال تحسین و ستایش او نیست. سیسیلیا، که مدت کوتاهی پس از پایان رابطه خود با آنتوان، ازدواج کرد، در حال حاضر تنها به طلاق می رسد، در حال حاضر با یک مرد جوان، ناتان، پزشک یهودی مراکشی ازدواج کرده است. انتشار. اگرچه انتشار اولیه فیلم در دسامبر سال ۲۰۰۴ انجام شد، اما انتشار آن به طور منظم در ایالات متحده تا اواسط ژوئیه ۲۰۰۶، زمانی که
در تئاتر پاریس در منهتن افتتاح شد، نبود. این فیلم در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۰۶ در آمریکا در ایالات متحده منتشر شد. دریافت. متاکریتیک فیلم را به طور متوسط ​​۶۴/۱۰۰ نمره داد، که نشان دهنده «بررسی کلی مطلوب» است.
نانامی شیونو ؛ زادهٔ ۷ ژوئیه ۱۹۳۷ در توکیو، رمان نویس و نویسندهٔ زن ژاپنی است که بیش از همه به واسطهٔ تألیف کتاب تاریخ ایتالیا در دورهٔ امپراتوری روم و رنسانس در دو کشور ژاپن و کره جنوبی شهرت دارد.
جلد مار یک فیلم کوتاه ۳۵ میلیمتری است محصول سال ۱۳۴۱، به کارگردانی هژیر داریوش. یک فیلم تجربی که به تجزیه و تحلیل روحیهٔ بیمارگونه و فرصت طلب یک زن می پردازد.
سیمرغ موسیقی باله که توسط لوریس چکناواریان آهنگساز سرشناس ارمنی ساخته شده است.
کوروش کبیر یک پوئم سمفونیک می باشد که توسط لوریس چکناواریان خلق شده است. در این اثر از آثار تاریخ نویسانی چون گزنفون و هرودوت بهره گرفته شده است و کل داستان کوروش در ۱۶ قطعه و سه قسمت بیان می شود. محتوا. این اثر از خواب پدر بزرگ کوروش آغاز و با صدور منشور حقوق بشر پایان می یابد. اول بار در روز ۱۰ اوت همزمان با آمدن منشور حقوق بشر به ایالات متحده آمریکا در سانفرانسیسکو اجرا شد. در این پوئم سمفونیک از آثار تاریخ نویسانی چون گزنفون و هرودوت بهره گرفته شده و کل داستان کوروش بزرگ در ۱۶ قطعه و سه قسمت بیان می شود. این اثر از خواب پدر بزرگ کوروش آغاز و با صدور منشور حقوق بشر پایان می یابد. این سمفونی شامل قطعاتی چون «سیل و تاک»، «نخستین رؤیای آستیاگ، پادشاه ماد، باران»، «دومین رؤیای آستیاگ، سیل»، «زایش و ربوده شدن کوروش، اندوه ماندانا»، «کودکی کوروش در میان شبانان دشت، داستان شبانی»، «خشم استیاگ و مجازات کردن هارپاگ، سردار مادی»، «نبرد پاسارگاد، کوروش، استیاگ را شکست داده و امپراتوری پارسی را بنا می نهد»، «کوروش، شاه شاهان»، «نوروز، روز سال نو، اجتماع شهریاران»، «عشق کوروش و کاساندرا، دختر فرناسپ»، «ازدواج شاهانه»،
«نبرد تیمبرا، کوروش، کرزوس پادشاه لیدیه را شکست می دهد»، «داینو، نیایش اسیران یهودی بابل، سرود عید فصح»، «ورود پیروزمندانه کوروش به بابل» و «منشور حقوق بشر کوروش، تدهین شده توسط خداوند» است. «پوئم سمفونیک کوروش کبیر» در سال ۲۰۱۷ با ناظر ضبطی «آتش ارگا»، صدابرداری «مایک هچ» و «فلوتینگ ارت»، ادیت، میکس و مسترینگ «دیوید روول»، ضبط شده است. این اثر در قالب یک آلبوم به رهبری لوریس چکناوریان با اجرای ارکستر سمفونیک لندن و «ارکستر ویسز»، ششم خرداد ۱۳۹۷ توزیع شد.
احمد التلیلی ()؛ (زاده: ۱۶ اکتبر ۱۹۱۶ – درگذشته: ۲۵ ژوئن ۱۹۶۷) از رهبران ملی و یکی از سندیکالیست های معروف و از پایه گذاران دولت ملی جدید تونس در خانواده ای کشاورز به دنیا آمد. او از همان دوران نوجوانی در فعالیت های دانش آموزی شرکت داشت و بعدها به یکی از فعالین سندیکایی در سطح ملی تبدیل شد. دوران کودکی و رشد. خانواده احمد التلیلی کشاورز و مذهبی بودند که فرزندانشان را از سنین کودکی برای حفظ قرآن و آموزش اصول نویسندگی و ادبیات عربی به مکتب می فرستادند. احمد دوران ابتدایی را در یک مدرسه فرانسوی (در زادگاهش) و دبیرستان را در مدرسه صادقیه به همراه تعدادی از دوستانش که بعدها از مقامات تونس شدند گذراند. او بعدها به الجزایر رفت و ابتدا به تجارت و سپس به نویسندگی پرداخت و همزمان به حزب مردم الجزایر پیوست. بعد از چند سال مجدداً به تونس برگشت و چند سال به شغل معلمی در مدارس پرداخت و سپس به عنوان کارمند در اداره پست مشغول به کار شد. فعالیت سندیکایی. احمد التلیلی از پایه گذاران اتحاد سراسری اشتغال در ژانویه ۱۹۴۶ بود، او در آن زمان در هیئت رهبری متمرکز کردن سندیکاها انتخاب شد و در ژوئیه ۱۹۵۴ به عنوان دبیرکل اتحادیه سراسری
اشتغال تونس انتخاب گردید و بعد از این که احمد بن صالح فعالیت هایش در رأس اتحادیه سندیکاها را در اواخر ۱۹۵۶ متوقف کرد، احمد التلیلی به جای او انتخاب شد و تا سال ۱۹۶۳ در این منصب باقی ماند. او همچنین از سال ۱۹۵۱، با حضور در دومین کنفرانس سندیکاهای آزاد در میلان (سیزل) در صحنه بین المللی نیز نقش خودش در زمینه امور سندیکایی را ایفا کرد و در سال ۱۹۵۶ به عنوان معاون سیزل انتخاب شد که تا سال ۱۹۶۴ ادامه داشت. فعالیت های ملی. احمد التلیلی از کودکی در برخی جمعیت ها و از جمله جمعیت دانش آموزان در مدرسه صادقیه فعالیت داشت و سپس وارد حزب جدید مشروطه آزاد شد. او در جریان جنگ جهانی دوم به همراه تعدادی از دوستانش جمعیت هلال احمر تونس برای کمک به مردم را تأسیس کرد که کار آن توزیع غذا و دارو و پوشاک بین مردم بود. او در ابتدای دهه پنجاه نقش فعالی در انقلاب داشت و به همین خاطر در سال ۱۹۵۲ دستگیر و به زندان افتاد و در سال ۱۹۵۴ آزاد گردید. در کنفرانس حزب جدید مشروطه آزاد که در نیمه نوامبر ۱۹۵۵ در صفاقس تشکیل شد به عنوان عضو هیئت سیاسی انتخاب و مسئولیت دبیرخانه مالی حزب را عهده دار شد که تا هنگام فرارش از تونس در ژوئن ۱۹۶۵ ادامه دا
شت تا این که به دلیل نوشتن نامه ای به بورقیقه مخالفتش با او را اعلام کرد و فراخوان به دمکراسی داد از حزب کنار گذاشته شد. در سطح ملی احمد التلیلی اقدام به اعزام داوطلبان تونسی به جنگ فلسطین کرد و در عین حال نیز به طور گسترده ای به انقلاب الجزایر تا زمان استقلال آن در سال ۱۹۶۲ کمک می کرد. درگذشت. احمد التلیلی در ۲۵ مارس ۱۹۶۷ به تونس بازگشت سلامت او به سرعت و سه ماه بعد کاهش یافت او در ژوئن سال ۱۹۶۷ در پاریس جان داد. بدن او در تونس در گورستان جلاز دفن شد.
جیمز آلن "جیم" جانستون (متولد ۱۹۵۹) آهنگساز و نوازنده آمریکایی است که بیشتر بخاطر آثارش در کمپانی دبلیودبلیوئی شهرت دارد. او آهنگساز بسیاری از موسیقی های ورودی بی نظیر و به یادماندنی سوپراستاران دبلیودبلیوئی از جمله موسیقی ورودی آندرتیکر، د راک، استُن کُلد استیو آستین و خود مِستر مک ماهون و صدها سوپراستار دیگر بوده است، تا سال ۲۰۱۴ که گروه $CFO کم کم بیشتر این مسئولیت را برعهده گرفتند و نقش جانستون کمتر شد. او در دسامبر ۲۰۱۷ پس از سه دهه فعالیت در دبلیودبلیوئی، به دلایل نامعلوم از این کمپانی اخراج شد. این درحالیست که گفته می شود خود او مایل به ادامه کار در دبلیودبلیوئی بود.
سِر رابرت فیلمر (زاده ۱۵۸۸ – درگذشته ۲۶ مه ۱۶۵۳) نظریه پرداز سیاسی اهل انگلستان بود که در آثار خود به دفاع از حقوق الهی پادشاهان پرداخت. شناخته شده ترین اثر او «پدرسالار» نام دارد که جان لاک در دو رساله در باب حکومت به نقد تفصیلی این اثر می پردازد. فیلمر خود از منتقدان توماس هابز و جان میلتون بود. او پدرسالاری را تنها رابطهٔ قدرت مشروع در جهان می دانست که هم در سطح خانواده و هم در سطح حکومت به آن قائل بود و بر این باور بود که این سلسله مراتب قدرت خواسته خداوند است. او برای توجیه موضع خود بر داستان آدم و حوا که در کتاب مقدس آمده، تکیه می کند. کتاب پدرسالار توسط علی اردستانی در سال ۱۳۹۶ به فارسی برگردانده شده که توسط انتشارات نگاه معاصر به چاپ رسیده است. دیدگاه ها. رابرت فیلمر معتقد بود که ادارهٔ خانواده توسط پدر، منشأ و الگوی واقعی همهٔ حکومت هاست. او می گفت که در ابتدا، خدا به آدم اقتدار بخشید؛ کسی که بر فرزندان خود و حتی بر زندگی و مرگ کنترل کامل داشت. این مقام و منزلت از آدم به نوح به ارث رسید. فیلمر این فرض را مطرح کرد که پدران خانواده، قدرت مطلقی را که بر خانواده های خود و خدمتکارانشان اعمال می کردند، از
سام، حام و یافث به ارث بردند و از این پدران خانواده است که همهٔ پادشاهان و حاکمان (چه یک پادشاه واحد باشد و چه یک مجلس حاکم) اقتدار خود را که مطلق است و بر حق الهی مبتنی است، به دست می آورند. فیلمر معتقد بود پادشاه کاملاً از هرگونه کنترل انسانی آزاد است. او نمی تواند به اعمال گذشتگان خود که مسئول آن ها نیست، ملزم باشد. او حتی ملزم به اعمال خودش نیز نیست؛ چرا که غیرممکن است کسی برای خودش قانونی وضع کند. (قانون باید توسط دیگری بر شخصی که ملزم به رعایت آن است، وضع شود.) در مورد قانون اساسی انگلیس، فیلمر اظهار می داشت که لردها فقط به پادشاه مشاوره می دهند و مجلس عوام فقط باید احکام پارلمان را اجرا و تصویب کند و این تنها پادشاه است که واضع قوانین است و دیگران قدرت خود را صرفاً از ارادهٔ او می گیرند. فیلمر قضاوت یا عزل پادشاه توسط مردم را امری وحشتناک و نامعقول می دانست؛ زیرا معتقد بود در این صورت، خود مردم قاضی دعوای خود خواهند شد. فیلمر منتقد سرسخت دموکراسی بود. به نظر او، دموکراسی آتن باستان در واقع یک «نظام داد و ستد عادلانه» بود. او ادعا می کرد که آتنی های باستان هرگز عدالت واقعی را نمی شناختند، بلکه فقط به خو
است توده مردم اهمیت می دادند. به گفتهٔ فیلمر، روم باستان تنها پس از تأسیس امپراتوری به طور عادلانه اداره می شد. پیوند به بیرون. استدلال علیه جمهوری، نگاهی به کتاب «پدرسالار یا قدرت طبیعی پادشاهان» اثر رابرت فیلمر نگاهی به رسالهٔ «پدرسالار» اثر سر رابرت فیلمر
اشتاتبان (, ) یا قطار شهری گونه ای ترابری ریلی است که شامل تراموا یا قطار سبک شهری می شود که در کشور آلمان استفاده می شود.
احمد توفیق المدنی ()؛ (زاده ۱ نوامبر ۱۸۹۹ – درگذشته ۱۸ اکتبر ۱۹۸۳) دانشمند، مورخ و وزیر الجزایری در خانواده ای اهل علم در تونس به دنیا آمد. او درس خواندن را در حالی که بیش از ۵ سال نداشت در مکتبی در تونس آغاز کرد. سپس در سال ۱۹۰۹ به مدرسه القرانیه و سپس در سال ۱۹۱۳ جهت ادامه تحصیل به دانشگاه زیتونه رفت. او به مطالعه به خصوص در زمینه تاریخ بسیار علاقه مند بود و این مطالعات در شکل گیری افکار و اندیشه های عصیانگرانه او تأثیر زیادی داشت. خانواده احمد توفیق بعد از شکست انقلاب علیه اشغال فرانسه در سال ۱۸۷۱، (سال ها قبل از به دنیا آمدن او) از ترس سرکوب اشغالگران به تونس فرار کرده بودند و به همین خاطر احمد دوران جوانی و تحصیلاتش را در تونس سپری کرد. ورود او به دانشگاه زیتونه همزمان بود با شروع زندگی فکری و سیاسی او و همین باعث شد که مقامات فرانسه که تونس را نیز اشغال کرده بودند او را از آنجا به الجزایر تبعید کنند. مبارزات سیاسی در تونس، زندان و تبعید. او مبارزاتش را در تونس آغاز کرد و با استفاده از حوادث جنگ جهانی اول در فاصله سال های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ به همراه یارانش هسته ای از دانشجویان مبارز را برای تحریک به انقلاب علی
ه اشغال فرانسه تشکیل داد و به همین خاطر در ۱۴ فوریه ۱۹۱۵ دستگیر و تا نوامبر ۱۹۱۸ در زندان به سر بود. او در جریان مبارزاتش در سال ۱۹۱۹ با رهبر جنبش ملی تونس یعنی عبد العزیز الثعالبی از بنیان گذاران حزب قانون اساسی تونس آشنا شد و به عنوان معاون دبیرکل این حزب تعیین شد؛ ولی این حزب در مقابل ضربات استعمارگر فرانسوی متلاشی شد و احمد توفیق در روز ۵ ژوئیه ۱۹۲۵ از تونس به کشور خودش یعنی الجزایر تبعید گردید. مبارزه در جنبش ملی الجزایر. در سال ۱۹۲۶ جمعی از روشنفکران الجزایر از جمله حاج مماد المنصالی، محمود بن ونیش و عمر الموهوب و احمد مدنی با کمک برخی دیگر یک باشگاه فرهنگی و سیاسی در پایتخت الجزایر تأسیس و نام آن را باشگاه ترقی گذاشتند. این باشگاه میعادگاه نخبگان روشنفکر بود و جلسات بحث و گفتگو و برنامه های مختلفی در آن برگزار می شد. در عین حال روشنفکران و متفکرین دیگر از سایر نقاط کشور نظیر شیخ عبدالحمید ابن بادیس و حتی افرادی از خارج الجزایر از قبیل شیخ احمد اسکریج مغربی نیز به این باشگاه دعوت می شدند. تأسیس هیئت علمای مسلمین الجزایر. در باشگاه ترقی بود که کمیته آماده سازی تأسیس هیئت علمای مسلمین الجزایر شکل گرفت که
منشی آن احمد توفیق و رئیس آن عمر اسماعیل بود. هیئت علمای مسلمین سرانجام در ۵ می ۱۹۳۱ تأسیس شد که احمد توفیق به عنوان دبیرکل هیئت در شکل گیری و سازمان دادن آن نقش مهمی داشت. او در عین حال تا پایان سال ۱۹۵۶ ریاست هیئت تحریریه روزنامه البصائر که روزنامه رسمی هیئت بود را نیز عهده دار بود. شرکت در انقلاب الجزایر. در سال ۱۹۵۶ به یکی از دوستانش بنام شیخ عباس الحسین به قاهره مسافرت و در آنجا به همراه برخی دیگر از جمله شیخ محمد بشیر الابراهیمی پیوستن هیئت علمای مسلمین الجزایر به جبهه آزادیبخش ملی و پیوستن کامل به انقلاب الجزایر را به صورت رسمی اعلام کردند. احمد توفیق به عنوان عضو هیئت خارجی جبهه آزادیبخش و عضو شورای ملی انقلاب الجزایر تعیین شد و سپس به عنوان عضوی در دولت موقت انتخاب شد و در همین زمان بود که وزارت فرهنگ را در دولت موقت الجزایر ایجاد نمود. مسئولیت های بعد از انقلاب. با استقلال الجزایر در سال ۱۹۶۲ به عنوان وزیر اوقاف و امور دینی تعیین گردید و به دولت در تشکیل شورای انقلاب بریاست هواری بومدین در سال ۱۹۶۵ کمک نمود و پس از آن نیز مدتی به عنوان سفیر در تعدادی از کشورهای اسلامی خدمت کرد. از احمد توفیق چند کتا
ب پیرامون تاریخ الجزایر بجا مانده است. درگذشت. احمد توفیق المدنی در ۱۸ اکتبر ۱۹۸۳ در پایتخت الجزایر درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد.
منطقه خودمختار موقت () کتابی است از نویسنده آنارشیست و شاعر حکیم بیگ (پیتر لامبورن ویلسون) که در سال ۱۹۹۱ توسط اتونومیدیا و در سال ۲۰۱۱ توسط انتشارات استودیو پاسیفیک با شماره شابک () منتشر شده است. این مجموعه شامل سه بخش است: «هرج و مرج: بروشورهای آنارشیسم هستی شناسی»، «اطلاعیه های انجمن هرج و مرج هستی شناسی» و «منطقه خودمختار موقت». موضوع. این کتاب تاکتیک اجتماعی و سیاسی ایجاد فضای موقت که از ساختارهای رسمی کنترل اجتناب می کند را توضیح می دهد. این نوشتار از مثالهای مختلفی از تاریخ و فلسفه استفاده می کند که هر کدام نشان می دهد که بهترین راه برای ایجاد یک سیستم غیر سلسله مراتبی روابط اجتماعی، تمرکز بر روی حال حاضر و آزاد کردن ذهن خود از مکانیزم های کنترلی که بر روی آن تحمیل شده است، می باشد. بیگ استدلال می کند که در شکل گیری یک منطقه خودمختار موقت، اطلاعات به ابزار مهمی تبدیل می شود که خود را در شکاف رویه های رسمی پنهان می کند. قلمرو جدیدی در حد فاصل بین مناطق از قبل تأسیس شده، ایجاد می گردد. هر تلاش برای پایداری که فراتر از لحظات پیش برود، به یک سیستم ساختاری که به طور ناگهانی خلاقیت فردی را خنثی می کند، رو ب
ه وخامت می گذارد. این همان فرصت در خلاقیت است که توانمندسازی واقعی است. بیگ، سپس این مفهوم را به فراتر از «موقت» گسترش داد و گفت: «ما مجبور بودیم این واقعیت را در نظر بگیریم که تمام مناطق خودمختار موجود، موقتی نیستند. بعضی مناطق کمابیش دائمی هستند؛ لذا، این به مفهوم منطقه خودمختار دائم است.» عناوین. بخش عناوین به زیر بخش هایی که در پایین می آید تقسیم می شود:
مرکز ملی مبارزه با تروریسم () یا) یک سازمان دولتی ایالات متحده است که مسئول تلاش های مبارزه با تروریسم داخلی و ضدتروریسم بین المللی است. این مرکز در یک مجتمع مدرن در مک لین، ویرجینیا در تقاطع آزادی نزدیک تایسونز کرنر، ویرجینیا واقع شده است. این مرکز در زمینه تروریسم به ایالات متحده مشاوره می دهد. بخشی از دفتر اداره کننده اطلاعات ملی، گروهی از متخصصین دیگر آژانس های فدرال شامل سازمان سیا، اف بی آی و وزرات دفاع را گردهم می آورد. اریک هولدر، دادستان کل ایالات متحده آمریکا، در سال ۲۰۱۲، این سازمان را مجاز نمود تا به جمع آوری، ذخیره و تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده از شهروندان آمریکایی، از طریق منابع دولتی و غیردولتی برای رفتارهای مشکوک ناشی از بازشناخت الگو تجزیه و تحلیل نموده و این داده ها را با کشورهای خارجی به اشتراک بگذارد. این اقدام، بخاطر تلاش پیش از وقوع جرم که بیشتر مشابه عملکرد اداره هوشیاری اطلاعات و پائیدن مردم می گردید جنجال برانگیز شد. تاریخچه. سازمان پیشرو مرکز ملی مبارزه با تروریسم(NCTC)، مرکز ائتلاف تهدید تروریستی (TTIC) در تاریخ ۱ مه ۲۰۰۳ توسط رئیس جمهور جرج دابلیو بوش با فرمان اجرایی ۱۳۳۵۴ ت
أسیس شد. پرزیدنت بوش ایجاد TTIC را در سخنرانی وضعیت کشور آمریکا در سال ۲۰۰۳ اعلام کرد. TTIC در پاسخ به توصیه های کمیسیون ملی حملات تروریستی علیه ایالات متحده (کمیسیون ۱۱ سپتامبر) که حول حمله تروریستی ۱۱ سپتامبر تحقیق می کرد تأسیس گردید. در بین سایر موضوعات، کمیسیون ۱۱ سپتامبر نتیجه گیری کرده است که «قبل از ۱۱ سپتامبر، هیچ اقدامی توسط دولت آمریکا، پیشروی توطئه های القاعده را مختل یا حتی به تعویق نینداخته است». قانون رفرم اطلاعات و پیشگیری از تروریسم سال ۲۰۰۴ نام TTIC به NCTC تغییر داد و این ارگان را تحت مسئولیت اداره کننده اطلاعات ملی قرار داد. این ارگان به پایگاه داده های مختلفی شامل داده هایی از آژانس امنیت ملی و سیا دسترسی پیدا کرد و مسئول بانک داده های هویت تروریستی (TIDE)می باشد. همچنین پایگاه اطلاعاتی سیستم ردیابی حوادث جهانی را در دسترس عموم قرار می دهد. فعالیت ها. این مرکز به تجزیه و تحلیل اطلاعات تروریسم از جمله اطلاعات بالقوه تهدید داخلی می پردازد؛ بر ارتباطات بین المللی و داخلی برای تهدیدات بالقوه نظارت دارد؛ اطلاعات عملیاتی قابل پیگرد در دادگاه را ایجاد می کند تا به طور بالقوه مانع فعالیت های جنایی
در داخل کشور شود؛ اطلاعات تروریستی را بایگانی می کند؛ فعالیت های مبارزه با تروریسم ایالات متحده را با فناوری اطلاعات(IT) پشتیبانی می کند؛ و فعالیت های ضدتروریسم را که توسط رئیس جمهور ایالات متحده، شورای امنیت ملی و شورای امنیت داخلی دستور داده می شود را طراحی می کند. اهداف. اهداف آن شامل ارائه اطلاعات تروریسم به جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا؛ تهیه فهرست تفصیلی لیست تروریست ها و گروه های تروریستی، تهیه حوادث تروریستی در سراسر جهان؛ حمایت از واکنش به حوادث تروریستی در ایالات متحده و سراسر جهان؛ و نوشتن ارزیابی ها و بریفینگ ها توجیهی برای سیاست گذاران است. بعد از سوء قصد تروریستی علیه پرواز ۲۵۳ نورث وست ایرلاینز، NCTC موظف شد با به وجود آوردن یک پروسه «تمام عیار و جامع» از اولویت تهدیدات تروریستی اقدامات تحت تعقیب قرار دادن را به وسیلهٔ «بانک داده های هویت های تروریستی» شناسایی کرده و به لیست تحت مراقبت ها اضافه کند. بانک داده های هویت های تروریستی. بانک داده های هویت های تروریستی (TIDE) پایگاه داده ای است که توسط NCTC تهیه شده است که حاوی بیش از ۱۲۰۰۰۰ هویت افراد مظنون به ارتباطات تروریستی و افراد داخلی ا
ست که از جمله نام های شامل تروریست شناخته شده یا مظنون و همچنین وابستگان آن ها است.
SMN1 که برگرفته از عبارت «بقای سلول عصبی حرکتی ۱» () است و با نام، «GEMIN1» هم شناخته می شود، نام یک ژن است که در انسان، پروتئین SMN را کد می کند. SMN1 نسخهٔ تلومری ژن است که پروتئین SMN را کد می کند. نسخهٔ سانترومری آن، SMN2 نام دارد. هر دوی این نسخه ها، بخشی از دوپلیکاسیون وارونهٔ ۵۰۰ کیلو جفت بازی بر روی بازوی بلند کروموزوم ۵ هستند که تقریباً نسخه هایی یکسان از ژن بوده و هر دو، یک نوع پروتئین را کد می کنند. جهش در SMN1 با بروز بیماری آتروفی عضلانی نخاعی در ارتباط است؛ حال آنکه جهش در SMN2 به تنهایی، منجر به این بیماری نمی شود. اگر جهش به طور همزمان در هر دو رخ دهد، جنین قبل از تولد می میرد.
سامانه نگهدارنده سرعت یا کروز کنترل () سامانه ای خودکار برای مهار سرعت در وسایل نقلیهٔ موتوری است. این سامانه یک خودمهار کاری است که با کنترل جریان سوخت مایهٔ پایداری سرعتی می شود که راننده تنظیم می کند. کروز کنترل شامل سه دکمه ی set و cancel و resume است که قابلیت کروز را کنترل می کند. با فشردن پدال ترمز کروز خاموش می شود. مزایا و معایب. استفاده از کروز کنترل دارای مزایا و معایبی است که از این میان می توان به موارد زیر اشاره نمود: استفاده نادرست و نابجا از کروز کنترل می تواند قدرت کنترل راننده در حین رانندگی را کاهش داده و سبب ایجاد تصادف شود. این عوامل عبارتند از:
گردان ۷۱ ویژه ()) یا گردان ۷۱ ضدتروریسم، یک گردان نیروهای ویژه اردن است که متخصص در مبارزه با تروریسم است. این گردان در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد و امروزه یکی از بهترین واحدهای نیروهای ویژه آموزش دیده در خاورمیانه شناخته شده است. عملیات. این گردان در چندین عملیات شرکت کرده است. پیوند به بیرون. 71st Special Battalion exercise video
SMN2 که برگرفته از عبارت «بقای سلول عصبی حرکتی ۲» () است، نام یک ژن است که در انسان، پروتئین SMN را کد می کند. با آنکه جهش در نسخهٔ تلومری ژن (یعنی SMN1) با بروز بیماری آتروفی عضلانی نخاعی در ارتباط است؛ اما جهش در SMN2 (نسخهٔ سانترومری آن) موجب بروز این بیماری نمی شود.
قانون ضدتروریسم ۲۰۰۹ ()، یک قانون بنگلادشی است که برای هدف قرار دادن تروریسم بطور ویژه طراحی شده است. تاریخچه. این قانون توسط دولت اتحاد بزرگ به رهبری مجمع عوام بنگلادش در سال ۲۰۰۹ تدوین شد. این قانون از ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ شامل تأثیر عطف به ماسبق شد. این قانون برای هدف قرار دادن تروریست ها و موسسات مالی مورد استفاده آنها طراحی شده بود. در اصلاحیه سال ۲۰۱۲ این قانون، بالاترین مجازات در این قانون به مجازات اعدام تغییر داده شد. در سال ۲۰۱۳ اصلاحیه دیگری استفاده از محتوای رسانه های اجتماعی به عنوان مدرک را مجاز شمرد. انتقاد. گروه حقوق بشر، اودیکار، خواستار لغو این قانون شده است چرا که این قانون را به عنوان یک توطئه برای سرکوب مخالفان دولت توصیف می کند. مواردی که تحت این قانون قرار می گیرند نیاز به تصویب دولت برای برای شروع محاکمه دارند که گاهی اوقات به تأخیر می افتد؛ بنابراین، این قانون به طور مؤثری پرونده ها را در وضعیت فراموشی قانونی قرار می دهد.
مرکز اطلاعات و اخبار تروریسم () که همچنین به عنوان مرکز اطلاعات و اخبار تروریسم مایر آمیت شناخته می شود و به افتخار مایر آمیتی تأسیس شده است، یک گروه تحقیقاتی اسرائیلی است که با ارتش اسرائیل و کنگره یهودی های آمریکا روابط نزدیکی دارد. این سازمان بخشی از مرکز اطلاعاتی هوشمند اسرائیل (IICC) است. تأسیس و سازماندهی. مرکز اطلاعات و اخبار تروریسم مایر آمیت (ITIC) در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد. این مرکز توسط سرهنگ (بازنشسته) رئوبن ارلیک، یک افسر اطلاعاتی سابق ارتش اسرائیل مدیریت می شود. براساس وب سایت این مرکز، آی تی آی سی بخشی از مرکز میراث اطلاعات اسرائیل (IICC)است که یک سازمان غیردولتی بوده و خود را وقف خاطرات کسانی که از جامعه اطلاعاتی اسرائیل از بین رفته اند، کرده است. این سازمان ارتباط نزدیکی با فرماندهی نظامی اسرائیل دارد و در وزارت دفاع اسرائیل دفتر دارد. این مرکز به عنوان «چهره عام اطلاعات اسراییل» توصیف شده است و به عنوان "یک «مجرا» برای انتشار اطلاعاتی که اطلاعات نظامی اسرائیل نمی خواهد به طور مستقیم با آن ارتباط برقرار کند ،" می باشد. انتقاد. چندین عضو سابق جامعه اطلاعاتی اسرائیل (موساد، اطلاعات نظامی، شاباک و نا
تیو) از رابطه «همزیستی» میان این مرکز و اطلاعات نظامی اسرائیل و تأسیس این مرکز انتقاد کرده اند و استدلال آنها این است که ارتباط اطلاعات نظامی با ارگان تبلیغاتی برای تجزیه و تحلیل «هدف» و «ایدئولوژیک بی طرفانه» مضر خواهد بود. استیون ارلانگر در نیویورک تایمز نوشت که سخنگوی این مرکز اذعان کرد که مرکز یادشده از دولت اسرائیل پول دریافت می کنند. فعالیت ها. کارکنان پژوهشی مرکز که عمدتاً افسران سابق اطلاعات نظامی هستند، گزارش های هفتگی را جمع آوری و تألیف می کنند که در وب سایت خود به صورت آنلاین منتشر می شود. موضوعات اصلی این مرکز عبارتند از: حکومت خودگردان فلسطین، حزب الله لبنان، تروریسم مالی و بازاریابی، که توسط دولت های تروریستی (به ویژه ایران و سوریه) حمایت می شوند، یهودستیزی، اسلام رادیکال، جهاد جهانی و القاعده و جنگ اسرائیل- فلسطین. در سال ۲۰۱۰، این مرکز یک گزارش تحقیقاتی منتشر کرد که در آن به این نتیجه رسید که در &lt;bdi&gt;جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)&lt;/bdi&gt; براساس گزارش هیئت حقیقت یاب سازمان ملل درباره مناقشه غزه، حماس از زیرساخت های غیرنظامی و مردم (از جمله کودکان) به عنوان &lt;bdi&gt;سپر انسانی&lt;/bdi&gt; است
فاده کرد.
SMN که مخفف عبارت انگلیسی «بقای سلول عصبی حرکتی» () است، نام پروتئینی است که در انسان توسط ژن های SMN1 و SMN2 کد می شود. این پروتئین در سیتوپلاسم سلول های جانوری و همچنین هستهٔ آنها یافت می شود و کارش تنظیمِ رونویسی ژنتیکی، بازسازی تلومراز و انتقال فعال سلولی است. کمبودِ این پروتئین که اغلب ثانویه به جهش SMN1 است، منجر به نقضِ شدیدِ پیرایش آران ای، به ویژه در نورون های حرکتی نخاع می شود و یکی از عوامل بروز آتروفی عضلانی نخاعی است. پژوهش های بعدی نشان داد که این پروتئین در حرکتِ سلول های عصبی جنینی و تمایز آنها نیز نقش دارد.
زکریا لبیض (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است، باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به پی اس وی، اسپورتینگ، ویتس، فولام، اوترخت و آژاکس اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
اشرف لزعر (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به پالرمو، نیوکاسل یونایتد، بنونتو و شفیلد ونزدی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.