Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در پیش دبستانی می باشد. طبق قانون کودکان برای تحصیلات ابتدایی به مدارس فرستاده می شوند اما هنوز فرستادن کودکان به پیش دبستانی به صورت قانون اجباری وجود ندارد. معمولاً در شهرهای کوچک پیش دبستانی به ندرت قابل دسترسی است مخصوصاً در مزارع و دهکده های کوچک اطراف کشور اما در شهرها و کلان شهرها تعداد زیادی مراکز پیش دبستانی تأسیس شده است و نیاز به مدارس پیش دبستانی در شهرهای کوچک رو به رشد می باشد ولی به طور کلی ۱٪ از جمعیت زیر سن ۶ سال برای آموزش به مدارس پیش دبستانی فرستاده می شوند. مدارس ابتدایی. دولت هند مدارس ابتدایی برای کودکان سنین ۶ تا ۱۴ سال را اجباری کرده است و روی دوره آموزش ابتدایی تأکید دارد.
پرواز ۶۵۳ مالزی ایرلاینز (MH653) پروازی داخلی از پنانگ به مقصد کوالا لامپور در مالزی و متعلق به شرکت هواپیمایی مالزی ایرلاینز بود. در عصر ۴ دسامبر ۱۹۷۷، هواپیمای بوئینگ ۷۳۷–۲۰۰ این خط در حالی که احتمالاً توسط هواپیماربایان به سمت سنگاپور هدایت می شد سقوط کرد. این نخستین سقوط یک پرواز شرکت مالزی ایرلاینز بود و در آن ۹۳ مسافر و ۷ خدمه کشته شدند. هواپیما ظاهراً هنگامی که به ارتفاع مناسب برای هدایت خودکار رسید ربوده شد. شرایطی که هواپیماربایی و سقوط متعاقب آن رخ داد نامعلوم باقی مانده است. رشتهٔ وقایع. پرواز ۶۵۳ در ساعت ۱۹:۲۱ از فرودگاه بین المللی پنانگ به مقصد فرودگاه بین المللی سوبانگ کوالا لامپور (با نام امروزی فرودگاه سلطان عبدالعزیز شاه) از زمین برخاست. خلبان خلبان و کمک خلبان برای فرود آماده می شدند که در ساعت ۱۹:۵۴ در ارتفاع ۴۰۰۰ پا (۱۲۰۰ متر) و هنگام فرود در فرودگاه سوبانگ خدمهٔ پرواز به برج مراقبت سوبانگ اطلاع دادند که یک هواپیماربای ناشناس داخل هواپیماست. سپس چند هواپیماربا وارد اتاقک خلبان شدند و خلبان و کمک خلبان را مجبور به قطع تمامی راه های ارتباطی کردند. از برج مراقبت فوراً موضوع را به مقامات اطلاع
دادند تا اقدامات احتیاطی را در فرودگاه به اجرا درآورند. چند دقیقه بعد خدمه طی ارتباطی رادیویی گفتند: «الان ما به سمت سنگاپور در حرکتیم. شب بخوش». در چند دقیقهٔ پایانی نوار صدای اتاقک خلبان، مکالمهٔ بین خلبان ها و هواپیماربایان شنیده می شود که دربارهٔ تمام شدن سوخت قبل از رسیدن به سنگاپور صحبت می کنند. پس از آن صدای شلیک چند گلوله شنیده می شود که محتملاً نشانگر این است که خلبان و کمک خلبان هر دو به ضرب گلوله کشته شده اند، و عملاً هواپیما را بدون هدایتگر باقی می گذارد.در ساعت ۲۰:۱۵ تمامی راه های ارتباطی هواپیما قطع می شود. در ساعت ۲۰:۳۶ اهالی کامپونگ لندینگ شنیدن صدای انفجار و دیدن سوختن لاشه ای را در باتلاق گزارش می دهند که بعدتر هواپیمای پرواز ۶۵۳ شناسایی شد. هواپیما با زاویهٔ تقریباً عمودی و با سرعت بسیار زیاد با زمین برخورد کرده بود. هیچ کس زنده نماند. تحقیقات و عواقب. جمیع جوانب هواپیماربایی و سقوط آن هرگز آشکار نشد. با این وجود مقامات کوالا لامپور مدعی شدند که هواپیماربایان اطلاع داده اند که اعضای گروه ارتش سرخ ژاپن هواپیما را ربوده اند. در سال ۱۹۹۶ خبرنگار سی.ان. ان نوشت که هواپیماربان بواقع اعضای ارتش
سرخ ژاپن شناسایی شده بودند، ادعایی که هرگز تأیید نشد. همهٔ بقایا برای یافتن اثری از اثر برخورد جنگ افزار یا پرتابه با پرتو ایکس بررسی شد، ولی شاهدی بر آن پیدا نشد. باقیماندهٔ اجساد در گوری دسته جمعی دفن شد.
موج سرما (که در بعضی از مناطق به عنوان ضربه محکم و ناگهانی سرما یا طلسم سرما شناخته می شود) یک پدیدهٔ آب وهوایی است که با خنک شدن هوا مشخص می شود. به طور خاص، همانطور که توسط سرویس خدمات هواشناسی ملی ایالات متحده آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد، موج سرما موجب پایین رفتن دما در یک دورهٔ ۲۴ ساعته می شود که نیاز به حفاظت قابل ملاحظه ای برای کشاورزی، صنعت، تجارت و فعالیت های اجتماعی دارد. معیار دقیق برای موج سرما، با نرخی که دمای آن کاهش می یابد، و حداقل آن را کاهش می دهد است. حداقل این درجه حرارت وابسته به منطقه جغرافیایی و زمان سال است. در ایالات متحده، "طلسم سرما" به عنوان درجه حرارت متوسط ملی زیر تعریف شده است. موج سرما هم می تواند به عنوان حجم و مدت کافی یک شیوع هوای سرد (شهس) رده بندی شود.
بیانیه جهانی تنوع فرهنگی بیانیه ای است که توسط کنفرانس عمومی سازمان آموزش علمی وفرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) در سی و یکمین اجلاس ان در ۲ نوامبر ۲۰۰۱ صادر شد. بیانیه از ۱۲ ماده تشکیل شده است: ماده۱ با عنوان «تنوع فرهنگی، میراث مشترک انسانیت» می گوید. «به عنوان یک متبع تبادل، نوآوری و سازندگی، تنوع فرهنگی برای نوع انسان به همان اندازه ضروری است که تنوع زیستی برای طبیعت ضروری است. در این معنا تنوع فرهنگی یک میراث مشترک انسانیت است و می بایست برای منفعت نسلهای حال و آینده به رسمیت شناخته شود». ماده ۴ توضیح می دهد که تنوع فرهنگی نباید از حقوق بشر که با حقوق بین الملل ضمانت شده تخلف کند. ماده ۵ بر طبق لایحه بین المللی حقوق بشر، حقوق زبانی را به عنوان حقوق فرهنگی تأیید می کند. ماده ۶ بر آزادی بیان، پلورالیسم رسانه ای و چندزبانگی تأکید می کند، و ماده ۱۲ نقش یونسکو را تعریف می کند.
زبان هایی که در هند صحبت می شود متعلق به چندین خانواده زبانی هستند. مهم ترین و اصلی ترین آنها زبان های هندوآریایی هستند که توسط ۷۸٫۰۵٪ از مردم هند صحبت می شود. همچنین زبان های دراویدی توسط ۱۹٫۶۴٪ هندی ها استفاده می شود. زبانهای باقیمانده که توسط ۲٫۳۱٪ از جمعیت هند صحبت می شود شامل زبان های آستروآسیایی، چینی-تبتی، کرا-دای و چند زبان مشابه و زبان تک خانواده هستند. هند با ۷۸۰ زبان دومین کشور از لحاظ تعداد زبان در دنیا بعد از پاپوآ گینه نو با ۸۳۹ زبان می باشد. با توجه به سرشماری هند در سال ۲۰۰۱، هند ۱۲۲ زبان اصلی و مهم و ۱۵۹۹ زبان های دیگر دارد، اما منابع دیگر، آمارهای متفاوتی را نشان می دهد که این مسئله مربوط به تفاوت های تعاریف زبان و گویش است. در سرشماری ۲۰۰۱ گزارش شده حدود ۳۰ زبان توسط بیش از یک میلیون بومی استفاده شده و ۱۲۲ زبان دیگر توسط بیش از ۱۰۰۰۰ نفر از مردم صحبت می شود. دو زبان میانجی مهم ترین نقش را در تاریخ زبانی هند بازی می کنند: فارسی و انگلیسی. فارسی زبان رسمی در دادگاه ها در دوران امپراتوری گورکانی هند بوده است. این زبان مدت زیادی به عنوان زبان اداری و رسمی بوده و برای قرن ها نقش مهمی ایفا می کرد
ه تا زمانی که استعمار انگلیس بر هند تسلط می یابد و زبان انگلیسی تبدیل به مهم ترین زبان در هند می شود. این زبان در تحصیلات عالیه در بسیاری نواحی دولتی هند بکار گرفته می شود، البته زبان هندی متداول ترین زبان مورد استفاده در هند امروزی می باشد؛ و نقش زبان میانجی بین شمال و نواحی مرکزی هند را ایفا می کند. تحرکات ضد هندی در جنوب هند به خصوص در ایالت تامیل نادو و کارناتاکا، بنگال غربی، آسام، پنجاب، و سایر نواحی غیر هندی وجود داشته که البته شروع به توجه به زبان هندی در این نواحی نیز آغاز شده است. تاریخچه. زبانهای جنوب هند از زبان های دراویدی سرچشمه گرفته اند. زبان دراویدی بسیار قدیمی است و به چهار گروه تقسیم می شود: شمال، مرکز، جنوب مرکزی و جنوب دراویدی. زبان ها و گویش های دیگر. آمار سال ۲۰۰۱ از زبان ها و گویش های دیگری که بیش از یک میلیون گویشور داشته و بیشتر آنها در زیرمجموعه زبان هندی طبقه بندی می شود:
تولید شیر یک گرایش از کشاورزی (دامداری) برای تولید پایدارمدت شیر است که فرآوری شده، (یا در مزرعه یا در یک کارخانه لبنی یا که ممکن است به نام کارخانه لبنیات باشد) و درنهایت به صورت یک محصول لبنی فروخته می شود. گونه های رایج. اگرچه هر پستاندار می تواند شیر تولید کند، اما گاوداری های شیری تجاری به طور معمول به صورت تک گونه ای هستند. در کشورهای توسعه یافته گاوداری ها به طور معمول دارای گاوهای شیری با بازدهی تولیدی بالا می باشند. دیگر گونه های به کارگرفته شده به صورت تجاری، شامل بز، گوسفند و شتر هستند. در ایتالیا تولید الاغ شیری درحال رشد است که برای تولید یک منبع شیر جایگزین برای نوزادان محبوبیت یافته است.
بوناد (به نروژی: Bunad) اصطلاحی نروژی است، که در گسترده ترین دامنه معنایی خود، هم برای اشاره به پوششی سنتی و روستایی (که بیشتر به سده ۱۹ و ۱۸ میلادی برمی گردد)، و هم برای لباس های مدرن فولک قرن بیستمی به کار می رود. با این حال کلمه بوناد کلمه ای امروزی است و در قرن بیستم اختراع شده و واژه بوناد تنها برای لباس هایی که در اوایل قرن بیستم و بی قیدانه براساس لباس های سنتی دوخته شده اند، به کار می رود. توجه دوباره به بوناد ریشه در ملی گرایی رمانتیکی که در قرن نوزدهم در اروپا ایجاد شد دارد؛ که دوباره علاقه مردم را به لباس های سنتی در نروژ و کشورهای همسایه مثل دانمارک و مخصوصاْ آلمان برانگیخت. اگرچه ایده های ملی گرایی رمانتیک در نروژ دوام بیشتری داشتند. در نروژ. در نروژ در دوران پس از جنگ مخصوصاً در سال های اخیر پوشیدن بوناد در مناسبت های مختلف مانند عروسی، جشن تولد، جشن کریسمس، رقص های فولک، مراسم های مذهبی مانند غسل تعمید و جشن روز قانون اساسی نروژ مرسوم است. در سال های اخیر استفاده از این لباس دیگر محدود به رقص های فولک و جشن های خاص نیست، و از این پوشش به عنوان لباس رسمی نیز استفاده می شود و دیدن مردم با لباس ها
ی بوناد، به خصوص زنان، متداول شده. وزیر سابق امورخارجه نروژ، توروالد استولتنبرگ، هنگام ارائه تاییدیه اش به عنوان سفیر به مارگریت دوم دانمارک، لباس بوناد به تن کرده بود. دربارهٔ اینکه کدام بونادها استاندارد هستند اختلاف نظر وجود دارد. بعضی باور دارند که بونادها باید بر اساس استانداردهای سخت گیرانه و سنتی دوخته شوند؛ اما دیگران طرفدار به کارگیری خلاقیت و ایجاد تغییراتی در بونادها هستند. دقیقاًً نمی توان گفت چند نوع بوناد در نروژ وجود دارد، اما تخمین زده می شود که حدوداً ۲۰۰ نوع مختلف بوناد وجود دارد. بونادها امروزه نشان دهنده موقعیت اجتماعی افراد هستند. محدوده قیمت بونادها، بسته به طرح دلخواه و مواد به کار رفته، چیزی بین ۲ تا ۱۰ هزار دلار است. معمولاً دوخت یک بوناد یک سال زمان می برد. پدر و مادرها معمولاً به فرزندان خود یک بوناد به عنوان هدیه روز تأیید می دهند، که آن را در روز تأیید خود می پوشند. در سال های اخیر شرکت های چینی شروع به فروش بونادهایی ارزان تر، معروف به بوناد چینی، کرده اند. این امر باعث به وجود آمدن این نگرانی شده که برندهای چینی باعث تضعیف اعتبار و مطلوبیت بونادها شوند. ریشه ها. بعضی از بونادهای
امروزی از روی تن پوش های محلی سنتی و بعضی دیگر در قرن بیستم تولید شده اند که تاحدودی براساس تن پوش های سنتی هستند. محبوبیت دوباره بونادها ریشه در ملی گرایی رمانتیک نروژ دارد؛ و همراه با جنبش رقص فولک در اوایل قرن بیستم پرطرفدار شد. اگرچه بونادهای امروزی ریشه در تن پوش های فولک قرن هجدهم و نوزدهمی دارند اما اسنادی نشان می دهد که استفاده از تن پوش های فولک به قرون وسطا برمی گردد. هولدا گاربورگ (۱۸۶۲–۱۹۳۴) و کلارا سمب (۱۸۸۴–۱۹۷۰) اولین پیشگامان وارد کردن بوناد به فرهنگ اصلی کشورهای اروپای شمالی بودند. طرح ها و محبوبیت. بونادها معمولاً با گل دوزی و جواهرات نقره ای و طلایی تزئین می شوند. تن پوش های بوناد هم برای مردان و هم برای زنان تولید می شوند اما بونادهای زنانه گوناگون تر و پرطرفدارتر هستند.
در دوران جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹–۱۹۴۵)، هند توسط امپراتوری بریتانیا اداره می شد. با تسلط کامل بریتانیا در زمین های هند که شامل پانصد سال خودمختاری ایالت پرینسلی توسط راج بریتانیا نیز بود، همزمان با اعلام جنگ علیه آلمان نازی در سپتامبر ۱۹۳۹ شد. راج بریتانیا به عنوان بخشی از متفقین جنگ جهانی دوم بیش از دو و نیم میلیون سرباز زیر نظر انگلیس برای جنگ علیه نیروهای محور فرستاد. دولت انگلیس میلیاردها پوند قرض گرفت تا بتوانند اقتصاد و بخش مالی جنگ را پشتیبانی کند. هند همچنین نقش اساسی در عملیات امریکایی ها در پشتیبانی چین در جبهه چین برمه و هند ایفا نمود. هندی ها در نقاط مختلف جهان جنگیده اند از جمله جنگ دوم اروپا علیه آلمان، شمال آفریقا علیه آلمان و ایتالیا که به نبرد شمال آفریقا معروف است، در حوالی آسیای جنوبی در دفاع هند علیه ژاپنی ها و جنگ ژاپنی ها در برمه. هندی ها همچنین به انگلیس در استعمار سنگاپور و هنگ کنگ بعد از محاصره در اگوست ۱۹۴۵ نیز کمک کرده اند. بیش از ۸۷۰۰۰ سرباز هندی (شامل کسانی در پاکستان، نپال و بنگلادش امروزی که قبلاً جزو هند بوده اند) در جنگ جهانی دوم کشته شدند. کلود آوچینلک فرمانده کل قوای ارتش هند گف
ته انگلیسی ها اگر ارتش هند را نداشتند نمی توانستند از دو جنگ جهانی اول و دوم عبور کنند. کنگره ملی هند به رهبری ماهاتما گاندی، والابای پاتل و ابوالکلام آزاد آلمان نازی را محکوم نموده ولی اعلام کردند تا وقتی که هند مستقل اعلام گردد با آن کشور و هیچ کشور دیگری نخواهند جنگید. کنگره اعلام استقلال هند را در اگوست ۱۹۴۲ اعلام کرد و تا به رسمیت شناختن استقلال کشور، هرگونه همکاری با دولت را رد کرد. البته دولت هنوز برای این کار آماده نبود. فوراً بیش از ۶۰۰۰۰ نفر از شخصیت های ملی و محلی و رهبران کنگره دستگیر شدند؛ و رهبران کلیدی در زندان نگاه داشته شدند. گاندی در می ۱۹۴۴ به دلیل به خطر افتادن سلامتی اش آزاد شد اما این وضعیت تا ژوئن ۱۹۴۵ ادامه داشت.
کاخ ریاست جمهوری اغوزخان () اقامتگاه و محل کار اصلی رئیس جمهور ترکمنستان در میدان استقلال در عشق آباد پایتخت ترکمنستان است. برای سال ها این محل دفتر مرکزی و خانه ریاست جمهور ترکمنستان بوده است. رئیس جمهور صفرمراد نیازف که خودش را ترکمن باشی نامید و اینجا هم نام او را گرفته است از ۱۹۹۷ تا درگذشتش در ۲۰۰۶ در این کاخ زندگی می کرد. ساختمان جدید در سال ۲۰۱۱ ساخته شد. به جای ساختمان قدیمی یک کاخ ترکمن باشی کوچک در نزدیکی آن بنا شد. موقعیت. کاخ قسمتی از یک مجموعه بزرگتر است، کاخ ریاست جمهوری در سمت غربی مجموعه در حاشیه میدان استقلال قرار گرفته است. این مجموعه در شمال به خیابان کارل مارکس و از جنوب به خیابان گالکینیش محدود می شود. این خیابان تا انتهای جنوب شرقی مجموعه ادامه می یابد و به میدان گالکینیش می رسد. از سمت شرق به خیابان بویوک صفرمراد ترکمن باشی می رسد. کاخ ترکمن باشی. شرکت ساختمانی فرانسوی بویگس در سال ۱۹۹۷ کاخ ریاست جمهوری را برای رئیس جمهور ترکمنستان صفرمراد نیازف ساخت. کاخ اصلی ریاست جمهوری با ظاهر پر زرق و برقش جلب توجه می کرد، اما پس از گذشت زمان پایین تر از ساختمان های بزرگ در قزاقستان غنی به نفت یا ح
تی تاجیکستان فقیر قرار گرفت. تاریخچه. این کاخ توسط شرکت ساختمانی فرانسوی بوویگ ساخته شد. ساختمان آن در سال ۲۰۰۸ آغاز و در ۱۸ مه ۲۰۱۱ به اتمام رسید. اولین رئیس جمهوری که در این کاخ مستقر شد، قربان قلی بردی محمدف، دومین رئیس جمهور ترکمنستان بود. ٰرئیس جمهور ترکمنستان در مراسم افتتاحیه شرکت کرد. ساختمان کاخ جدید ۲۵۰ میلیون دلار هزینه برداشت. تالارها. در سالن مرکزی کاخ مراسم خوش آمدگویی انجام می شود. «سالن طلایی» در بالاترین سطح در یک محدوده باریک برای گفتگوهای دوجانبه طراحی شده است. سالن «گرکوت آتا» برای مذاکرات طراحی شد. سالن «سجوک خان» محل امضای قراردادهای دوجانبه و قراردادهای بین دولت ها است. در سالن «بایرام خان» بعد از مذاکرات در بالاترین سطوح برای مطبوعات معروف و خبرگزاری بین المللی نشست های رسانه ای گذاشته می شود. تالار «مخدوم قلی» برای ملاقات های مختلف و رویدادهای فرهنگی طراحی شده است.
کشاورزی طبیعی گونه ای کشاورزی اکولوژیک است که توسط ماسانوبو فوکوئوکا (۱۹۱۳–۲۰۰۸) کشاورز و فیلسوف ژاپنی در سال ۱۹۷۵ در کتاب خودش معرفی کرده است. فوکوئوکا توصیف خود را از راه کشاورزی تحت عنوان ("shizen nōhō") به زبان ژاپنی بیان کرده است. همچنین به عنوان «روش فوکوئوکا»، «شیوه های طبیعی در کشاورزی» یا «کشاورزی بی عمل» خوانده می شود. این عنوان اشاره به عدم تلاش نداشته بلکه به معنی جلوگیری از استفاده از نهاده ها و تجهیزات می باشد.
رودریگو پریتو اوبرت (متولد ۸ فوریه ۱۹۸۳) ، فوتبالیست اهل مکزیک است. او در شهر گوادالاخارا به دنیا آمد. او برای تیم خوارز (FC Juárez) به عنوان مهاجم بازی می کند. فعالت شغلی. او به تازگی برای تیم های مونارکاس مورلیا و کروز آزول در دسته برتر فوتبال مکزیک بازی کرد. او همچنین در دسته دوم برای تیم های پوبلا و ونادوس بازی کرد.
انقلاب کشاورزی بریتانیا یا انقلاب کشاورزی دوم افزایش بی سابقه در تولید محصولات کشاورزی در بریتانیا بخاطر افزایش در نیروی کار و بهره وری زمین ها بین اواسط قرن ۱۷ تا اواخر قرن ۱۹ بود. تولید کشاورزی سریع تر از جمعیت به مدت بیش از یک قرن بعد از ۱۷۷۰ و پس از آن رشدکرد. این افزایش در تأمین مواد غذایی کمک به رشد سریع جمعیت در انگلستان و ولز از ۵٫۵ میلیون در سال ۱۷۰۰ به بیش از ۹ میلیون در سال ۱۸۰۱ انجامید. افزایش بهره وری شتاب کاهش سهم کشاورزی در نیروی کار، اضافه کردن به نیروی کار شهری که در آن صنایعی وابسته وجود داشت: بنابراین انقلاب کشاورزی به عنوان یک علت انقلاب صنعتی ذکر شده است.
طراحی بالا به پایین و پایین به بالا () هر دو استراتژی هایی در پردازش اطلاعات و مرتب سازی کارها و اطلاعات هستند که در زمینه های مختلفی چون نرم افزار، رفتارشناسی انسانی و تئوری های علمی و مدیریت و سازماندهی کاربرد دارند. قابلیت استفاده در تکنیک ریختن و فکر کردن و مدیریت در هر پروژه ای را دارا می باشند. یک روش بالا به پایین (که گاهی به عنوان طراحی گام به گام از آن نامبرده می شود یا در مواردی هم ارز با تجزیه به کار می رود)، اساساً یک سیستم را به اجزای کوچکتر خود می شکند تا بتواند از وضعیت زیرسیستمهای آن با استفاده از یک روش مهندسی بازگشتی اطلاع کسب کند. در روش بالا به پایین یک دید شمای کلی از سیستم در دسترس است ولی نه به معنای اینکه این طرح کلی با جزئیات کامل باشد؛ لذا هر زیر سیستمی به ما اطلاعات جامع تر و کاملتری را می دهد و گاهی برای درک ساختار یک سیستم باید تعداد وارد جزئیات و ساختار تعدادی زیادی از زیرسیستم های آن بشویم تا بتوانیم به شناخت خوبی از جزئیات سیستم اصلی برسیم. یک روش بالا به پایین معمولاً به وسیله یک black box مشخص می شود. این عمل باعث می شود مدیریت و اداره کردن آن آسان تر شود. به هر حال ممکن است
بلک باکس ممکن است در روشن کردن مکانیزم مولفه ها یا در نشان دادن بیشتر از حد جزئیات شکست بخورد. روش بالا به پایین با یک تصویر بزرگ شروع می شود و در هر مرحله با رفتن به سطح پایینتر به تصویرهای کوچکی خرد می شود. روش پایین به بالا بر اساس بنا کردن و ساختن اجزای کوچک سیستم و سپس ادغام آنها برای ساختن سیستمی پیچیده تر است. پردازش پایین به بالا یک مدل از پردازش اطلاعات است که بر اساس داده های ورودی از محیط برای شکل دادن یک ادراک است. از دید روان شناسی ادراکی (cognitive psychology perspective)، اطلاعات از طریق چشم (ورودی سنسور یا دکمه مربوط) به ما می رسد و سپس تبدیل به تصویری برای مغز می شود که قابلیت تفسیر و درک کردن به عنوان یک ادراک را دارد. در روش پایین به بالا برای درک کلی سیستم ابتدا به بررسی جزئیات تک تک ساده ترین و پایه ترین مولفه های سیستم می پردازیم و سپس به وسیله آنها به سیستم بالاتر از آن می رسیم. این مولفه های کوچکتر به همدیگر به منظور تشکیل یک زیرسیستم بزرگتر متصل می شوند. ممکن است برای همین زیرسیستم های بزرگتر این مرحله یک یا چند بار تکرار شود تا زمانی که بالاترین سطح سیستم شکل خود را بگیرد. این استرات
ژی را می توان مشابه مدل «بذر» در نظر گرفت. به این منظور که در شروع همه چیز کوچک است و اما به مرور همواره پیچیده تر و کامل تر می شود. طراحی و پیاده سازی محصول. در حین پیاده سازی و طراحی محصولات جدید، طراحان و مهندسان از روش های بالا به پایین و پایین به بالا بهره می برند. روش پایین به بالا زمانی به کار می رود که اجزا و مولفه هایی که برای ساخت محصول به کار می روند در ابتدا به طور کامل مشخص باشند. در روش بالا به پایین ما یک درک بالا و شمای کلی از محصول را در اختیار داریم (مثلاً در ساخت برنامه های کاربردی گاهی که کارفرما پروژه ای را به تیم کدنویسی می دهد و تیم در ابتدا به طور کامل از جزئیات بخش های آن اطلاعی ندارد) زمانی که اولویت کاهش هزینه یا افزایش دردسترس بودن محصول (availability) معمولاً روش پایین به بالا مناسب تر است؛ مثلاً در طراحی اتومبیل با این روش می توان هزینه هر بخش مانند بدنه و چرخ و چراغ و… را کمترین کرد. علوم کامپیوتر. پیاده سازی نرم افزار. در پروسه توسعه و پیاده سازی نرم افزار روشهای بالا به پایین و پایین به بالا نقش اساسی دارند. روش بالا به پایین تأکید بر روی برنامه ریزی و درک کامل برنامه برنامه د
ارد. به طبع هیچ کد زنی نمی تواند شروع شود تا زمانیکه به سطح کافی جزئیات در طراحی حداقل چندین بخش سیستم برسیم. روش بالا به پایین با متصل کردن و جایگزین کردن زیرسیستم ها با ریشه عمل می کند. به هر حال تست نهایی عملکردها را تا زمان طراحی لازم صورت بگیرد، به تأخیر می اندازد. در حالی که روش پایین به بالا به کد زنی و تست زود هنگام تمرکز دارد؛ که این امر به محض مشخص شدن اولین بخش های برنامه قابل شروع است. به هر حال این روش نیز ضرر خود را دارد. به این صورت که ما این ریسک را می پذیریم که کد زنی را در حالتی شروع کنیم که دید کافی از سیستم و اجزایی که باید به هم مرتبط شوند نداریم در حالی که ممکن است این اجزا و نحوه ارتباطشان با هم آنگونه که در اول به نظر می رسد ساده نباشد. پیشرفت تدریجی کدها از مشخصات اصلی این روش می باشد. طراحی بالا به پاپین در دهه ۱۹۷۰ به وسیله محققان IBM به نام های و ایجاد شد. میلز جنبه های برنامه ریزی ساخت یافته را به منظور استفاده و تست از آنها در یک پروژه در سال ۱۹۶۹ مربوط به بایگانی روزنامه نیویورک تایمز توسعه داد. مهندسی و مدیریت موفق این پروژه منجر به توسعه روش بالا به پایین در IBM و سراسر صنعت ک
امپیوتر شد. همچنین niklaus wirth به سمت توسعه زبانهایی چون و (که در آنها ما امکان تعریف یک ماژول را قبل از اینکه از تمام خصوصیات برنامه اطلاعی داشته باشیم را دارد) البته بهتر است این مورد را نیز اشاره کنیم که برنامه نویسی بالا به پایین دقیقاً آن چیزی که او ایجاد کرد نبود. روش بالا به پایین در مهندسی نرم افزار در اواخر دهه ۱۹۸۰ مورد توجه قرار گرفت؛[۳] و برنامه نویسی شی گرایی کمکی در اثبات این ایده داشت که هر دو جنبه از روش های بالا به پایین و پایین به بالا قابلیت به کار بردن را به نحو سودمندی دارند. روش های مدرن طراحی نرم افزار معمولاً از ترکیبی از روش های بالا به پایین و پایین به بالا می باشند. این همواره ضروری است که یک شناخت کامل نسبت به سیستم برای طراحی آن داشته باشیم، که این اساس و پایه روش بالا به پایین است. بیشتر پروژه های نرم افزاری کد نویسی را در چند مرحله در حین پیشرفت پروژه (و نه به طور پیوسته در حین پیشرفت پروژه) بر اساس طراحی خود دارند و در چند مرحله سعی می کنند که کدنویسی را پیش ببرند که این کد زنی در حین انجام پروژه ایده و پایه برنامه نویسی پایین به بالا است. این روش به مرور کدها تکمیل و در صورت
نیاز نیز اصلاح می شوند؛ بنابراین بیشتر پروژه های نرم افزاری ترکیبی از این دو روش می باشند. برنامه نویسی. روش بالا به پایین یک روش برنامه نویسی است که وابستگی زیادی به روش ها و رسم های زبان های برنامه نویسی دارد. به این صورت که وقتی طراحی آغاز می شود اجزای سیستم پیچیده به قسمت های کوچکتر شکسته می شوند. تکنیکی که در برنامه نویسی با روش بالا به پایین مورد استفاده قرار می گیرد به این صورت است که یک روال اصلی که در آن اسامی بیشتر تابع هایی که بعداً مورد نیاز است را بنویسیم. سپس تیم برنامه نویسی در هر مرحله تلاش می کند که هر یک توابع را پیاده سازی و کد مربوط به آن را بنویسد. این چند تکه کردن باعث می شود که نوشتن کدهای داخل هر بخش و تابع اسانتر و سریعتر صورت بگیرد. زمانی که کد تمام توابع و زیرروالها نوشته شد، در آن موقع می توان برنامه را تست کرد. پس در این روش نوشتن هر تابع به این صورت است که ابتدا نام و فضا تمامی زیر تابع های مورد نظر آن را مشخص و سپس وارد تک تک تابع ها شده و سعی در نوشتن کد آن داریم. این روال بالا به پایین را برای تک تک تابع ها و روال ها و قسمت های برنامه تکرار می کنیم. در روش پایین به بالا نیازم
ند این هستیم که تک تک المان های پایه ای برنامه را با جزئیات زیادی داشته باشیم؛ زیرا بر خلاف قسمت قبل در این قسمت برای نوشتن یک تابع اطلاع و کاری با توابع بالادستی نداریم و هر تابع اولیه (کوچک) را ابتدا نوشته و سپس به فکر ایجاد و نوشتن توابع والد (در صورت وجود) می افتیم. در این روش ما اطلاعات کافی برای المان های اولیه باید داشته باشیم و سپس این المان های (اکثراً کوچک) با هم مرتبط شده تا زیر سیستم بزرگتری را شکل دهند که این روال می تواند برای همان زیر سیستم بزرگتر نیز با زیر سیستم های بزرگتر تکرار شود که گاهی این مراحل تعداد بسیار زیادی می شوند. این استراتژی مشابه مدل «بذر» می باشد که با قسمت کوچکی شروع شده و به مرور و با پیشرفت در برنامه به طور دائم بزرگ و بزرگتر می شود. برنامه نویسی شیء گرا یک نمونه از استفاده از اشیا به منظور طراحی اپلیکیشن ها و برنامه های کامپیوتری است. در مهندسی ماشینی (مکانیکی) با برنامه های نرم افزاری مانند Pro/ENGINEER , Solidworks, Autodesk کاربران امکان طراحی محصولات به صورت جزء به جزء و نه به صورت کامل و کلی را دارند تا در ادامه با این قسمت ها را با هم ادغام کرده تا ساختمانی مانند LE
GO را ایجاد کنند. مهندسان این عمل را طراحی تکه تکه (جزء به جزء) می نامند. در روش پایین به بالا ما نیازمند یک شهود خوب هستیم تا بتوانیم توابعی که به وسیله ماژول ایجاد می شوند را مشخص کنیم. اگر یک سیستم قرار است از یک سیستم موجود ساخته شود، این روش بسیار مناسب است زیرا ما می توانیم کار را از ماژول های موجود شروع کنیم. تجزیه. پروسه آنالیز یک ورودی (به ترتیب)، (به عنوان مثال خواندن از فایل یا از صفحه کلید) به منظور مشخص کردن ساختار گرامری آن می باشد. این روش هم در بررسی زبان طبیعی و هم زبان ماشین کاربرد دارد. در مورد زبان ماشین این کار با کامپایل کردن گویند که توسط کامپایلر صورت می گیرد. تجزیه پایین به بالا یک استراتژی برای آنالیز روابط داده های ناشناخته است که در ابتدا تلاش می کند تا بیشترین واحد اصلی و بنیادی را مشخص کند و بشناسد تا در مرحله بعدی بتواند ساختار سطح بالاتری از آن را استنتاج کند. از سوی دیگر تجزیه بالا به پایین، ساختار اصلی را فرض می کند و سپس بر اساس ساختارهای بنیادی و اصلی که در اختیار دارد، سعی می کند تجزیه را ادامه داده و به سطح پایین تر درخت برسد. در صورتی که علاقه مندید در مورد تجزیه پایین ب
ه بالا و تجزیه بالا به پایین مطالب بیشتری را بخوانید از دو لینک زیر استفاده کنید: 1- تحلیلگر بالا به پایین 2- تجزیه از پایین به بالا منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Top-down_and_bottom-up_design
اوالی فرمانروای ماننا درقرن هفتم پ. م بود که پس از پدرش اخسری به این مهم دست یافت. شورش. پس از شکست سنگین اخسری ازاشوریان اغتشاشی عظیم سازمان اداری مانناهارا دچار مشکل ساخت به طوری که فرمانروا به دست شورشیان کشته و جسدش در کوچه یافت شد. پس از این واقعه اوالی همچون نیای خویش ولیعهدش اریسی نی و دخترش را به دربار آشوربانیپال فرستاد واز وی درخواست کمک نمود آنچه که هویداست مانناها به توصیه فرمانروای اسکیت ها (داماد آشوربانیپال) خراجگزار دربار آشور شدند امامتون یافت شده چیزی از اعزام قوای کمکی برای وی ذکر ننموده اند اما از اتحاد مستحکم مانناها و آشوریان می توان حدس زد که این قوم مورد عنایت خاص امپراتوری رو به زوال آشور بودند. وقایع پس از شورش و پیامدهای آن. بعداز این که دولت ماد در زمان سیاکسارسکاها را از سرزمین خو بیرون راندند. این همسایه جنوبی مانناها تأثیرات چشم گیری بر اوضاع متحدان آشور گذاشت. به طوری که عملیات های متعددی من جمله فرائورت متوجه ماننا گردید و ایجادگر نقصانی عمیق در ساختارشان شد تاجایی که در حدود ۶۱۶پ. م به وسیلهٔ مادها (پیش از فتح نینوا) تسخیر شد.