Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کرد و در صورت لزوم تنظیمات جهت یابی را برای آزمایش های نجومی فراهم می کند. تا به امروز، فقط یک ماهواره استارلینک (استارلینک ۱۱۳۰ / به نام DarkSat) دارای پوشش آزمایشی برای کاهش سپیدایی است. علیرغم این اقدامات، منجمان دریافتند که ماهواره ها هنوز بیش ازحد روشن هستند، بنابراین ساخت DarkSat اساساً یک «بن بست» است. در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰، اسپیس اکس در پرونده کمیسیون ارتباطات فدرال نوشت که روش های جدید کاهش آلودگی نوری را آزمایش می کند و همچنین دسترسی به داده های ردیابی ماهواره را برای ستاره شناسان فراهم می کند تا «مشاهدات خود را با ماهواره های ما بهتر هماهنگ کنند». در ۲۷ آوریل ۲۰۲۰، ماسک اعلام کرد که این شرکت آفتاب گیر جدیدی را برای کاهش روشنایی ماهواره های استارلینک معرفی خواهد کرد. از ۱۵ اکتبر ۲۰۲۰، بیش از ۲۰۰ ماهواره استارلینک دارای یک آفتاب هستند. در طی آنالیزی در اکتبر ۲۰۲۰ مشخص شد که آن ها نسبتاً کم رنگ تر از DarkSat هستند. شمار زیاد ماهواره های به کاررفته در استارلینک همچنین خطر طولانی مدت زباله های فضایی را به دلیل قرار دادن هزاران ماهواره در مدار و خطر ایجاد برخورد ماهواره ها ایجاد می کند و به طور بالقوه باعث ا
یجاد پدیده ای می شود که به سندروم کسلر معروف است. اسپیس اکس گفته است که ماهواره ها در ارتفاع مداری پایین پرتاب می شوند و انتظار می رود که ماهواره های خراب ظرف مدت ۵ سال بدون پیشرانه از مدار خارج شوند. بااین حال، ماهواره های خراب حتی اگر فقط درصد کمی از کار بیفتند و فقط ۵ سال در مدار باقی بمانند، خطر مهمی تلقی می شوند زیرا می توانند با بقایای ماهواره های دیگر یا ماهواره های کارافتاده برخورد کرده، زباله هایی ایجاد کنند که با انتقال تکانه به مدارهای بالاتر، طولانی تر در مدار باقی می مانند. اولین دسته از فضاپیمای نسل ۲ در فوریه ۲۰۲۳ به فضا پرتاب شد. این ماهواره ها به عنوان «مینی» شناخته می شوند زیرا کوچکتر از فضاپیمای نسل ۲ با اندازه کامل هستند که بعداً خواهند آمد. اسپیس اکس از کاهش روشنایی برای نسل ۲ استفاده می کند که شامل سطحی آینه مانند است که نور خورشید را به فضا منعکس می کند و صفحات خورشیدی را طوری زاویه می دهد که ناظران روی زمین فقط طرف های تاریک را ببینند. مینی ها با وجود چهار برابر بزرگ تر بودنشان بر اساس یک مطالعه رصدی که در ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد، کم نورتر از فضاپیمای نسل ۱ هستند، وقتی در مدار نهایی تحت عنو
ان «روشنایی کاهش یافته» قرار می گیرند، ۱۹ درصد ماهواره های نسل ۱ روشنایی دارند. مینی ها قبل از رسیدن به مدار هدف ۱۲ برابر روشن تر به نظر می رسند. افزایش خطر برخورد ماهواره ها. شمار زیاد ماهواره های استفاده شده توسط استارلینک ممکن است باعث ایجاد خطر طولانی مدت زباله های فضایی ناشی از قرار دادن هزاران ماهواره در مدار و ایجاد برخورد ماهواره ای شود که باعث ایجاد پدیده ای به نام سندرم کسلر می شود. اسپیس ایکس گفته است که بیشتر ماهواره ها در ارتفاع های پایینی پرتاب می شوند و انتظار می رود که ماهواره های ناکارامد ظرف پنج سال بدون پیشرانه از مدار خارج شوند. در اوایل برنامه، زمانی که اسپیس اکس ماهواره ای را که ۱ در ۱۰۰۰ احتمال برخورد با ماهواره اروپایی را داشت حرکت ندادُ این احتمال برخورد ده برابر بیشتر از آستانه آژانس فضایی اروپا برای مانورهای اجتنابی است. اسپیس اکس متعاقباً مشکل سیستم صفحه بندی خود را که باعث اختلال در ایمیل های بین آژانس فضایی اروپا و اسپیس اکس شده بود، برطرف کرد. آژانس فضایی اروپا اعلام کرد که قصد دارد در فناوری هایی برای خودکارسازی مانورهای اجتنابی بین ماهواره ای سرمایه گذاری کند. در سال ۲۰۲۱، مقا
مات چینی شکایتی را به سازمان ملل تسلیم کرده و اعلام کردند که ایستگاه فضایی آن ها در آن سال مانورهایی برای جلوگیری از برخورد با ماهواره های استارلینک انجام داده است. در این سند، نمایندگان چینی گفتند که ماهواره های استارلینک که به طور مداوم مانور می دهند، باعث به وجو آمدن خطر برخورد می شوند و ماهواره های استارلینک در ماه های ژوئیه و اکتبر خطراتی را برای زندگی یا سلامت فضانوردان ایستگاه فضایی تیانگونگ چین ایجاد کرده اند. ماهواره های اسپیس اکس در صورتی مانور می دهند که احتمال برخورد بیشتر از ۵-۱۰ باشد (۱ در ۱۰۰٫۰۰۰ احتمال برخورد)، برخلاف استاندارد صنعتی ۴-۱۰ (۱ در ۱۰٫۰۰۰ احتمال برخورد). اسپیس اکس سوخت کافی برای انجام تقریباً ۵٫۰۰۰ مانور پیشرانه در طول عمر یک ماهواره نسل ۲ ا در نظر گرفته است که از آن تعداد تقریباً ۳۵۰ مانور برای اجتناب از برخورد خواهد بود. از ماه مه ۲۰۲۲، به طور میانگین هر ماهواره استارلینک کمتر از سه مانور جلوگیری از برخورد در ۶ ماه قبل انجام داده است. از تعداد ۶٫۸۷۳ مانور بیش از ۱٫۷۰۰ مانور برای جلوگیری از برخورد با زباله های کاسموس ۱۴۰۸ انجام شده است. سامانه های مشابه و سامانه های رقیب. گلوبال
استار - منظومه ماهواره ای در مدار نزدیک زمین برای ارتباطات داده ای برای تلفن های ماهواره ای و ارتباطاتی با نیاز به سرعت پایین منظومه ماهواره ای ایریدیوم - منظومه ماهواره ای در مدار نزدیک زمین برای خدمات تلفن ماهواره ای جهانی کایپر سیستمز - یک صورت فلکی اینترنت ماهواره ای در مدار نزدیک زمین که توسط یکی از شرکت های تابعه آمازون ساخته می شود O3b - منظومه ماهواره ای در مدار میانی زمین که مناطق استوایی زمین را پوشش می دهد هیوز نتورک سیستمز - ارائه دهنده ماهواره ای پهنای باند که در حال حاضر آنتن های بک هال ثابت، سلولی و هوابرد را ارائه می کند صورت فلکی ماهواره ای وان وب - رقیبی با یک صورت فلکی اینترنتی در مدار نزدیک زمین وایاست - ارائه دهنده ماهواره ای پهنای باند که در حال حاضر آنتن های بک هال ثابت، سیال زمینی و هوابرد را ارائه می کند پروژه لون - ایده قبلاً پیاده سازی شده توسط آلفابت برای دسترسی به اینترنت از طریق فرستادن بالن به استراتوسفر پروژه اینترنت ماهواره ای ملی چین - برنامه ریزی شده برای ارائه اینترنت ماهواره ای برای بازار چین
حکومت چهارنفره یا تترارکی () هر گونه ای از حکومت را توصیف می کند که در آن قدرت میان چهار نفر تقسیم شده باشد؛ ولی کاربرد فعلی آن معمولاً دربارهٔ نظامی است که دیوکلسین امپراتور روم در سال ۲۹۳ به اجرا گذاشت و افزون بر خاتمه دادن به بحران قرن سوم، امپراتوری روم را احیا کرد. این حکومت چهارنفره تا سال ۳۱۳ باقی ماند تا این که جنگ های داخلی بیشتر مدعیان قدرت را حذف کرد و نیمهٔ غربی و شرقی امپراتوری به دست کنستانتین بزرگ و لیسینیوس افتاد. ایجاد. در مرحلهٔ نخست، با انتصاب ماکسیمیان به امپراتوری مشترک در سال ۲۸۵، حکومت دونفره تشکیل شد. امور نواحی شرقی در دست دیوکلسین و امور مناطق غربی در اختیار ماکسیمیان بود. در سال ۲۹۳ دیوکلسین چنین اندیشید که تمرکز بیشتری بر مشکلات مدنی و نظامی نیاز است؛ بنابراین با موافقت ماکسیمیان، دو نفر دیگر یعنی گالریوس و کنستانتیوس کلوروس را نیز به عنوان سزار منصوب کرد. در سال ۳۰۵ دو امپراتور ارشد به اتفاق استعفا کردند و کنستانتیوس و گالریوس به مقام آگوستوس ارتقاء یافتند. آنها نیز فلاویوس سوروس و ماکسیمینوس را در مقام سزار گماشتند. سوروس در غرب زیر نظر کنستانتیوس و ماکسیمینوس در شرق زیر نیز گالر
یوس بودند. به این ترتیب، حکومت چهارنفرهٔ دوم ایجاد شد. مناطق و پایتخت ها. چهار امپراتور پایگاه های خود را به جای رم در شهرهایی نزدیک تر به مرزها قرار دادند تا مقرهایی برای دفاع از امپراتوری در برابر رقیبان مرزی (به ویژه ساسانیان) و بربرها (در اصل ژرمن ها و نیز روند بی پایان ورود قبایل از استپ های شرقی) در راین و دانوب باشد. این مراکز به عنوان پایتخت حکمت چهارنفره شناخته می شوند. رم دیگر پایتخت اجرایی نبود، ولی همچنان نقش پایتخت نمادین را داشت. چهار پایتخت شامل شهرهای زیر بودند: بندر آکویلیا در ساحل آدریاتیک و ابوراکوم (یورک کنونی در شمال انگلستان) نیز مراکز مهم ماکسیمیان و کنستانتیوس بودند. در این دوران دولت روم واقعاً به چهار زیر-امپراتوری مجزا تقسیم نشده بود. هر امپراتوری محدودهٔ تأثیر خود را در حکومت داشت و در صحنهٔ جنگ، فرمانده عالی بود. خود در میدان حضور می یافت و بیشتر اختیارات را به سلسله مراتب اداری می سپرد. در غرب، ماکسیمیان استان های غرب دریای آدریاتیک را تحت سلطه داشت و گل و بریتانیا در دست کنستانتیوس بود. در شرق، انعطاف بیشتری میان شرح وظایف دیوکلسین و گالریوس وجود داشت. موفقیت های نظامی. یکی از ب
زرگ ترین مشکلات پیش روی امپراتوران در بحران قرن سوم، این بود که در زمان واحد می توانستند نیروها را تنها در یک جبهه فرماندهی کنند. همچنین سپردن قدرت به جانشین در نبود امپراتور همراه با احتمال خطر بود؛ زیرا ممکن بود جانشین با پیروزی در یک نبرد به رقیبی برای امپراتور تبدیل شود. از سوی دیگر، هر چهار امپراتور حکومت چهارنفره دارای درجهٔ یکسان بودند و اختیارات یکسانی داشتند. چند پیروزی نظامی مهم در دوران حکومت چهارنفره به دست آمد. در هر دو نظام دونفره و چهارنفره این اطمینان وجود داشت که یک امپراتور در نزدیکی هر منطقهٔ بحران قرار دارد و می تواند مستقیماً نیروها را هدایت کند و نیز می توان همزمان در بیش از یک جبهه لشکرکشی کرد. پس از شکستی که در سال ۲۹۶ از ایرانیان خوردند، گالریوس در سال ۲۹۸ نرسه را شکست داد و به پیمان صلحی دست یافت که صلح میان دو امپراتوری را به مدت یک نسل حفظ کرد. کنستانتیوس غاصب بریتانیایی را شکست داد؛ ماکسیمیان گل را ساکت کرد و دیوکلسین شورش های مصر را سرکوب کرد. سقوط. در سال ۳۰۵ دورهٔ بیست سالهٔ دیوکلسین و ماکسیمیان پایان یافت و هر دو استعفا کردند. گالریوس و کنستانتیوس کلوروس به مقام آگوستوس رسیدند
و ماکسیمینوس و فلاویوس والریوس سوروس را به عنوان سزار انتخاب کردند. ولی این نظام به سرعت فروپاشید. کنستانتیوس در سال ۳۰۶ درگذشت و گالریوس به مقام آگوستوس ارتقا یافت. نیروهای کنستانتیوس ادعای مقام آگوستوس برای پسرش کنستانتین کردند. در همین زمان، ماکسنتیوس پسر ماکسیمیان نیز که از رسیدن به قدرت بازمانده بود، سوروس را شکست داد، او را وادار به استعفا کرد و در سال ۳۰۷ به قتل رساند. سپس ماکسنتیوس و ماکسیمیان خود را آگوستوس خواندند. در سال ۳۰۸ چهار نفر مدعی مقام آگوستوس بودند. در سال ۳۰۸ گالریوس، دیوکلسین و ماکسیمیان درخواست برگزاری شورای امپراتوری در کارنونتوم کردند. شورا توافق کرد که لیسینیوس آگوستوس غرب و کنستانتین سزار او شود. در شرق، گالریوس آگوستوس بماند و ماکسیمینوس سزار او بماند. ماکسنتیوس غاصب خوانده شد. او در سال ۳۰۸ حتی بدون درجهٔ سلطنتی حاکم اصلی ایتالیا و آفریقا بود. کنستانتین و ماکسیمینوس ارتقای لیسینیوس به مقامی بالاتر از خود را تحمل نکردند. در سال ۳۰۹ کنستانتین و ماکسیمینوس نیز آگوستوس نامیده شدند. بیشتر مدعیان امپراتوری بین سال های ۳۰۹ و ۳۱۳ مردند یا در جنگ های داخلی کشته شدند. کنستانتین در سال ۳۱۰
ماکسیمیان را وادار به خودکشی کرد. گالریوس در سال ۳۱۱ به صورت طبیعی درگذشت. در سال ۳۱۲ ماکسنتیوس در نبرد پل میلویو از کنستانتین شکست خورد و کشته شد. ماکسیمیوس پس از شکست از لیسینیوس در سال ۳۱۳ در طرسوس خودکشی کرد. به این ترتیب در سال ۳۱۳ تنها دو امپراتور باقی ماندند: کنستانتین در غرب و لیسینیوس در شرق. نظام چهار نفره به پایان راه رسید. کنستانتین در سال ۳۲۴ لیسینیوس را شکست داد، دو نیمهٔ امپراتوری را متحد کرد و خود را تنها آگوستوس اعلام کرد.
استیون کراشن (متولد ۱۹۴۱) استاد بازنشسته دانشگاه در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است، که از بخش زبان شناسی به دانشکده آموزش و پرورش در سال ۱۹۹۴ نقل مکان کرد. او زبان شناس، محقق آموزشی و فعال سیاسی است. آثار. استیون کراشن مدرک دکترا در زبان شناسی از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس در سال ۱۹۷۲ دریافت کرد. آثار وی در میان مقالات و کتابها، بیش از ۴۸۶ نشریه، کمک به زمینه های فراگیری زبان دوم، آموزش دو زبانه و خواندن است. او شناخته شده است برای معرفی فرضیه های مختلف مربوط به یادگیری زبان دوم، از جمله فرضیه یادگیری، فرضیه ورودی، فرضیه مانیتور، فیلتر عاطفی و فرضیه نظم طبیعی. اخیراً، کراشن از استفاده از "خواندن داوطلبانه آزاد" () در هنگام فراگیری زبان دوم ترویج می دهد و می گوید: «قدرتمندترین ابزار برای آموزش زبان اول و دوم است».
اندرو موندشاین (؛ زادهٔ ) تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا است. او تا کنون تدوینگر بیش از ۲۵ فیلم سینمایی بوده است. او برای تدوین فیلم سینمایی حس ششم نامزد جایزه اسکار بهترین تدوین، نامزد جایزه بفتای بهترین تدوین، نامزد جایزه انجمن تدوینگران سینمای آمریکا و برنده جایزه ستلایت بهترین تدوین شد. همچنین او برای عضویت در انجمن تدوینگران سینمای آمریکا انتخاب شده است. او فعالیت هنری خود را از سال ۱۹۸۲ و به عنوان دستیار تدوین در دو فیلم تله مرگ و حکم به کارگردانی سیدنی لومت آغاز کرد. او ۱۱ بار با لاسه هالستروم کارگردان سوئدی و ۸ بار با سیدنی لومت همکاری کرده است.
جنگ استقلال ایرلند () یا جنگ انگلستان و ایرلند جنگی چریکی در ایرلند از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱ (میلادی) بود میان ارتش جمهوری خواه ایرلند و بریتانیا، همراه با شبه نظامیان ژاندارمری سلطنتی ایرلند (RIC) و نیروهای کمکی و پلیس ویژه اولستر (USC). این تنش ها ورود دوره انقلابی ایرلند به جنگ بود. در آوریل سال ۱۹۱۶، جمهوری خواهان ایرلند قیام عید پاک را علیه حکومت بریتانیا شروع کردند و جمهوری ایرلند را اعلام کردند. در انتخابات دسامبر ۱۹۱۸، حزب جمهوری خواه شین فین در ایرلند پیروز شد. در ۲۱ ژانویه ۱۹۱۹ آنان دولتی جدا شده تشکیل دادند و استقلال ایرلند را اعلام کردند. در ماه سپتامبر، دولت بریتانیا شین فین را مجازات کرد و این درگیری شدیدتر شد. ارتش جمهوری خواه ایرلند شروع به کمین کردن ارتش بریتانیا کرد و به سربازخانه های آنان حمله کرد. زمینه ها. بحران قوانین محلی. از دههٔ ۱۸۷۰ میلادی، ملی گرایان ایرلند در حزب پارلمانی ایرلند (IPP) خواستار حاکمیت محلی یا حکومتی خودمختار از بریتانیا بودند. گرچه برخی افراد همچون آرتور گریفیث از حزب شین فین از همان دوره خواهان استقلال کامل ایرلند بودند، اما این طرز فکر در اقلیت بود. دولت بریتانیا سرانجام در
سال ۱۹۱۲ با ایجاد قوانین محلی در ایرلند موافقت نمود، ولی این اقدام بلافاصله با مخالفت و مقاومت گروهی از مردم ایرلند مواجه شد که خواهان پیروی کامل از پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بودند و با نام وحدت گرایان اولستر شناخته می شدند. این گروه از ایرلندی ها سازمانی مسلح به نام وفاداران اولستر (UVF) تشکیل دادند تا در برابر قدرت سپاری بریتانیا مقاومت کنند. در واکنش به این اقدامات، طرفداران خودمختاری هم سازمان داوطلبان ایرلندی را تأسیس کردند. در سپتامبر ۱۹۱۴ قوانینی توسط بریتانیایی ها تصویب شد که با موافقت اعضای حزب اتحادگرای اولستر به مردم ایرلند اختیار قانون گذاری می داد ولی با آغاز جنگ جهانی اول اجرای آن به حالت تعلیق درآمد. اکثر رهبران ایرلندی های ملی گرا از ارتش بریتانیا و متفقین حمایت کرده و مردم ایرلند را تشویق به حضور در جبهه ها و هنگ ایرلندی های ارتش کردند. با این حال اقلیت قابل توجهی از ایرلندی ها با دخالت سرزمین شان در جنگ جهانی مخالف بودند و عده ای از آنان با تأسیس اخوان جمهوری خواه ایرلند شورش علیه سلطهٔ بریتانیا را تدارک می دیدند. قیام عید پاک. قیام عید پاک در سال ۱۹۱۶ محقق شد؛ در این شورش علیه ح
اکمیت بریتانیا بر جزیره ایرلند، اعلامیهٔ استقلال جمهوری ایرلند منتشر شد. بیش از چهارصد تن در این شورش جان خود را از دست دادند و قیام منحصراً در شهر دوبلین روی داد و ظرف یک هفته سرکوب شد، اما برخورد نیروهای نظامی بریتانیایی با رهبران و حامیان این قیام و اعدام ها و دستگیری های گسترده مخالفان، واکنش مردم و جذبشان به سوی حزب تجزیه طلب شین فین را در پی داشت. اولین دایل. در آوریل سال ۱۹۱۸ دولت وقت بریتانیا سعی کرد در مواجهه با تنگنای جنگ جهانی و حملهٔ بهار آلمانی ها، سیاستی دوگانه اتخاذ کند و با پیوند مسئلهٔ خدمت وظیفه عمومی به قوانین محلی، سربازگیری را افزایش دهد. این سیاست باعث خشم ایرلندی ها شده و به روی آوردن آنان به ملی گرایی و بحران سربازگیری در این منطقه، منجر شد.مردم ایرلند در انتخابات عمومی سال ۱۹۱۸ به این مسئله با دادن رأی به حزب شین فین واکنش داده و ۷۰٪ (۷۳ کرسی از ۱۰۵) آراء ایرلند به این حزب رسید. شین فین ۹۱٪ کرسی های ایرلندی خارج از اولستر را به دست آورد ولی در این منطقه از جزیره ایرلند در اقلیت بود. این حزب پس از موفقیت در انتخابات وعده داد در مجلس بریتانیا در وست مینستر حاضر نشود و در عوض مجلسی ملی ب
رای ایرلند تشکیل دهد. مجلسی با نام اولین دایل در تاریخ ۲۱ ژانویه ۱۹۱۹ تشکیل شد که اعلامیه استقلال جمهوری ایرلند را مشروع دانست و به آن تأکید کرد.این مجلس پیامی را به ملل آزاد جهان صادر کرد و در آن به وضعیت جنگی میان ایرلند و انگلستان اشاره نمود و داوطلبان را در قالب ارتش جمهوری خواه ایرلند (IRA) سازمان دهی نمود. پیمان. سرانجام برای پایان جنگ، مذاکرات میان انگلیس و ایرلند (۶ دسامبر ۱۹۲۱) منجر به انعقاد پیمان شد، که پس از آن در سه مرحله به تصویب رسید: ابتدا توسط دایل در ۷ ژانویه ۱۹۲۲؛ سپس توسط مجلس عوام ایرلند جنوبی در ژانویه ۱۹۲۲؛ و سپس توسط هر دو مجلس پارلمانی بریتانیا. این پیمان به ایرلند شمالی، که توسط قانون دولت ایرلند ۱۹۲۰ ایجاد شده بود، اجازه می داد در صورت تمایل از کشور بریتانیا خارج شود و این بند طبق مقررات ۸ دسامبر ۱۹۲۲ گنجانده شد. همچنین طبق توافق، برای تصمیم گیری در مورد موقعیت دقیق مرزهای ایالت آزاد و ایرلند شمالی، کمیسیون مرزی ایرلند ایجاد شد. در اولین سال استقلال ایرلند از بریتانیا، دو دولت موازی وجود داشت که یکی توسط مجلس دایل و دیگری توسط پارلمان ایرلند جنوبی به وجود آمده بودند. با انعقاد پیمان
میان دولت ایرلند و انگلستان، در میان جمهوری خواهان ایرلندی اختلاف نظر به وجود آمد و تعدادی از آن ها دولت را متهم به خیانت به آرمان های جمهوری ایرلند کرده و خواهان ادامه جنگ و الحاق ایرلند شمالی بودند. این اختلاف نظر به درگیری میان حامیان و مخالفان پیمان منجر شد و مخالفان سعی در انحلال جمهوری ایرلند داشتند.جنگ داخلی ایرلند تا اواسط سال ۱۹۲۳ ادامه داشت و با شکست مخالفان پیمان، پایان پذیرفت.
مسعود گنجی (متولد ۱۳۴۲ در اردبیل)، دارای درجه استاد تمام (پروفسور) رشته آمار و عضو هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی است. زندگی نامه. در سال ۱۳۴۲ در اردبیل متولد شده و تا پایان دوره دبیرستان در این شهر مشغول به تحصیل می شود. پس از اخذ مدرک دیپلم در همان سال در رشته مورد علاقه خود در دانشگاه شهید بهشتی تهران قبول شده و در طی ۴ سال مدرک کارشناسی خود را اخذ می کند. در سال 1367 در آزمون بورسیه اعزام دانشجویان به خارج در رشته آمار به عنوان تنها فرد قبولی، پذیرفته شده و برای ادامه تحصیل عازم کشور هندوستان می شود. با توجه به اخذ مدرک کارشناسی ارشد با نمرات ممتاز، بورسیه او برای دوره دکترا تمدید می شود. همچون گذشته دوره دکترا را نیز با درجه عالی به اتمام رسانده و به دلیل علاقه به خدمت به مردم شهر مادری خود به اردبیل بازگشته و به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیل مشغول به کار می شود. نتیجه حضور ایشان در دانشگاه محقق اردبیل در بدو ورود، اخذ مجوز پذیرش دانشجو در رشته آمار جهت تحصیل در دانشگاه محقق اردبیلی می شود. طی دولت اصلاحات در دوره ای سمت معاون دانشجویی و فرهنگی و در دوره دیگری سمت معاون آموزشی و فرهنگی را در هم
ان دانشگاه عهده دار می شوند. براساس شناخت مسئولین وقت از ایشان در سال ۱۳۷۸ مسئولیت برگزاری سی امین کنفرانس بین المللی ریاضی ایران را تحت عنوان دبیر کنفرانس به ایشان واگذار نمودند که این امر در دوره ای که اینترنت و فضای مجازی در کشور بصورت بسیار محدود توسعه یافته بود باعث شد دانشگاه محقق اردبیلی و شهر اردبیل در سطح جهانی شناخته شود که تعداد شرکت کنندگان خارجی، این موضوع را تأیید می کنند. در سال ۱۳۷۹ با نظر مسئولین ارشد اجرایی استان عهده دار مسئولیت ریاست مرکز مدیریت دولتی استان می شود. با برنامه ریزی ها و تلاش های همکاران آن مرکز، مرکز آموزش مدیریت دولتی استان به عنوان دستگاه اجرایی نمونه استان انتخاب می گردد. در سال ۱۳۸۵ و پس از تغییر ساختار دانشگاه پیام نور در سطح کشور، ایشان برای پیشبرد اهداف توسعه ای این دانشگاه در سطح استان به عنوان رئیس دانشگاه پیام نور استان اردبیل منصوب می شوند. در طی مدیریت ایشان، دانشگاه پیام نور استان اردبیل می توان از نظر کیفی به افزایش رشته های تحصیلی از کمتر از ۱۰۰ رشته-محل به بیش از ۲۰۰ رشته-محل و از نظر کمی به تأسیس و راه اندازی ۶ واحد دانشگاهی جدید و ساخت و خرید ۱۶ ساختمان دان
شگاه در شهرهای مختلف استان در طی ۴ سال اشاره کرد. توسعه فراگیر این دانشگاه در شهرهای مختلف استان موجب گردید بسیاری از جوانان استان که امکان تحصیل در مرکز استان را نداشتند بتوانند در شهر خود یا نزدیکترین شهر به محل سکونتشان تحصیل نمایند. در پایان سال ۱۳۸۸ مسئولیت ریاست دانشگاه محقق اردبیلی به عنوان دانشگاه مادر استان به ایشان سپرده شد. ساخت و تکمیل ۸ ساختمان دانشگاهی، افزایش تعداد دانشکده های دانشگاه، افزایش تعداد رشته های تحصیلی در دوره های کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترا و نیز تجهیز و بروزرسانی آزمایشگاه ها، کارگاه ها از اهم فعالیت ها در دوره مدیریت ایشان می باشد. سوابق تحصیلی. فارغ التحصیل کارشناسی آمار از دانشگاه شهید بهشتی تهران، کارشناسی ارشد آمار از دانشگاه دهلی هند، دکترای آمار از دانشگاه دهلی هند می باشد.
دِرِک جان د سولا پِرَیس ؛ (۲۲ ژانویه ۱۹۲۲ تا ۳ سپتامبر ۱۹۸۳)، فیزیک دان دانشمند در زمینهٔ تاریخ دانش و دانش اطلاعات اهل بریتانیا بود که پدر علم سنجی لقب گرفته است. زندگی نامه. "پرایس" در لیتون، انگلستان زاده شد و فرزند فیلیپس پرایس، خیاط و فِنی د سولا، خواننده بود. او پیش از آغاز فراگیری فیزیک و ریاضیات در دانشگاه لندن و اخذ مدرک کارشناسی در ۱۹۴۲، در سال ۱۹۳۸ به عنوان دستیار در آزمایشگاه فیزیک در کالج فنی جنوب غربی اسکس (کالج والتام فورست) شروع به کار کرده بود. "پرایس" در سال ۱۹۴۶ موفق به دریافت پی اچ دی خود در فیزیک آزمایشگاهی از دانشگاه لندن شد. در سال ۱۹۴۸ "پرایس" به تدریس ریاضیات کاربردی در کالج رافلز در سنگاپور؛ که در حال پیوستن به دانشگاه ملی سنگاپور کنونی بود، پرداخت. در آن جا بود که او تئوری خود را در مورد رشد چشمگیر علم (the exponential growth of science)؛ ایدهٔ رسیده به ذهن او، هنگامی که متوجه منحنی لگاریتمی مشخصی از تبادلات فلسفی در جامعه سلطنتی بین سال های ۱۶۶۵ و ۱۸۵۰ شد، و او آن را در زمانی که کالج رافلز سرگرم بنای کتابخانهٔ خود بود، بر دیوار، در خانهٔ خود قرار داده بود. پس از سه سال، "پرایس" به
انگلستان بازگشت تا به کار روی دومین پی اچ دی خود؛ و این بار در دانشگاه کمبریج، در زمینهٔ تاریخ دانش بپردازد. در طی بررسی هایش برای این دکترای خود، او در کتابخانه دانشگاه کمبریج، به طور تصادفی نوشتهٔ «"Equatorie of the Planetis"»؛ استواری سیارات؛ یک نسخهٔ خطی پیترهاوس، نوشته شده به انگلیسی میانه را، که او آن را به جفری چاوسر نسبت داد پیدا کرد. در حال حاضر این دست خط به راهب سنت آلبانی جان وستویک نسبت داده می شود. در طی سال ۱۹۵۰، "پرایس" نام خانوادگی سفاردی مادرش، دِ سولا "De Solla" را به عنوان میان نام به نامش افزود. او یک "آتئیست بریتانیایی" بود؛ از یک خانوادهٔ یهودی معروف به سفاردی "، و هرچند که همسر دانمارکی او، اِلِن، به عنوان یک لوتر محسوب می شد، اما به گفتهٔ پسرش" مارک "، ازدواج آن هاً مخلوط " محسوب نمی شود، زیرا آن ها هر دو خداناباور بودند. پس از اخذ مدرک دکترای خود، "پرایس" به ایالات متحده آمریکا؛ جایی که او به عنوان یک مشاور در مؤسسه اسمیتسونین، و به عنوان یک همکار در مؤسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون، نیوجرسی خدمت کرده است نقل مکان کرد. پست بعدی "پرایس" در دانشگاه ییل بود، جایی که او تا زمان مرگ در آ
ن جا کار می کرد و به عنوان «پروفسور آوالون» از تاریخ علوم، و به عنوان رئیس بخش جدیدی که شامل تاریخچه علوم، فناوری و پزشکی بود، خدمت می کرد. پس از درگذشت "پرایس"، جایزهٔ پژوهشی انجمن علمی و فناوری آمریکا (ASIS) برای مشارکت برجسته در زمینهٔ علوم اطلاعاتی در سال ۱۹۸۴ به او تعلق گرفت. مدال یادبود درک د سولا پرایس. به افتخار فعالیت های درک جی د سللا پرایس در علم اطلاعات و به دلیل نقش مهم وی در توسعه حوزه علم سنجی، مدال یادبود درک د سولا پرایس توسط تیبور براون، بنیانگذار مجله بین المللی ساینتومتریکس به طور دوره ای به دانشمندان با مشارکت برجسته در زمینه های مطالعات کمی علم اعطا می شود.
حمید آخوندی(متولد ۱۳۴۰ در تهران) تهیه کننده سینما و تلویزیون از جمله کارهای تلویزیونی او می توان به کارگردانی برنامه تلویزیونی صندلی داغ اشاره کرد. او همچنین تهیه کننده فیلم های روز سوم، چاقی، ماهورا و … می باشد. وی در ۳ خرداد ۹۶ بر اثر سکته قلبی فوت شد. در پی حوادث بعد از انتخابات ۸۸ وزارت اطلاعات با حمله به دفتر کار حمید آخوندی او را متهم ساخت فیلم علیه رئیس جمهور وقت محمود احمدی نژاد دانست که پس از رفع سوءتفاهم از وی عذرخواهی به عمل آمد سال ۱۳۴۰ به دنیا آمد. آخرین فعالیت او تهیه فیلم سینمایی «ماهور» به کارگردانی حمیدزرگرنژاد در سال گذشته بود. دو فیلم «چاقی» و «پایان خدمت» هم از دیگر آثار او هستند. وی همچنین در فیلم های «سفر به چزابه» و «باشگاه سری» سابقه دستیاری کارگردان را نیز داشته است. این فیلمساز که جانباز نیز بود، مدتی قبل از درگذشت اش، عمل قلب انجام داده بود و حالش بهبود یافته بود اما صبح جمعه پنجم خردادماه در منزل بر اثر سکته قلبی درگذشت.
دعای دریا یک داستان کوتاه مصور است که توسط خالد حسینی، نویسنده افغان-آمریکایی با الهام از بحران پناهندگان سوری و آلان کردی نگاشته است. این اثر برای اولین بار به صورت یک تجربه واقعیت مجازی در سال ۲۰۱۷ ساخته شد، و به عنوان یک کتاب در سال ۲۰۱۸ توسط انتشارات ریورهید کتاب با نقاشی های آبرنگ دن ویلیامز منتشر شد. داستان. این کتاب به شکل نامه ای از سوی یک پدر به پسرش نوشته شده است که هر دو به دلیل جنگ داخلی سوریه، از خانه خود در حمص فرار کرده اند و با خطرات عبور از مدیترانه دست و پنجه نرم می کنند. ترجمه فارسی. ترجمه رسمی فارسی این کتاب توسط فؤاد مسیحا همزمان با نسخه مصور انگلیسی به همراه ترجمه پشتو و ازبکی توسط نشر نبشت عرضه شد. در ایران نیز این کتاب بدون کسب مجوز رسمی از نویسنده توسط توسط مترجمان و انتشارات های مختلف چاپ شده است.
وزارت دفاع ارمنستان ( (ՀՀ ՊՆ)) یک وزارتخانه ارمنستان می باشد که مسئولیت نظارت بر توسعه نیروهای مسلح ارمنستان را بر عهده دارد. این وزارتخانه در شماره ۵ خیابان باگرواند ایروان واقع شده است. این وزارتخانه رسماً در تاریخ ۲۸ ژانویه ۱۹۹۲ به فرمان رئیس جمهور ارمنستان تأسیس شد.
گذرنامهٔ ارمنستانی یک مدرک سفر بین المللی است که توسط کشور ارمنستان صادر می شود و بنا بر داده های سال ۲۰۲۳، دارندگان آن می توانستند به ۶۵ کشور دیگر بدون دریافت ویزا سفر کنند یا ویزا را در بدو ورود دریافت نمایند. این گذرنامه بر اساس رتبه بندی شاخص گذرنامهٔ هنلی در سال ۲۰۲۳ در رتبهٔ ۸۰ قرار داشت.
تلور روستایی در دهستان لیوان بخش نوکنده شهرستان بندرگز استان گلستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۰۶۷ نفر (۳۷۰خانوار) بوده است.
از روز ۵ فروردین سال ۱۳۹۸ همزمان با اعلام سازمان هواشناسی مبنی ورود سامانهٔ بارشی متراکم در شمال و غرب ایران، بر اثر بارندگی های شدید در شهرهای استان لرستان از جمله خرم آباد، معمولان، کوهدشت، پلدختر، نورآباد، ویسیان و دورود سیل ایجاد شد. این سامانهٔ بارشی در دو موج در تاریخ های ۵ تا ۹ فروردین و نیز موج دوم از ۱۱ تا ۱۳ فروردین موجب ایجاد سیلاب و خسارت در شهرستان های استان لرستان شد. در این استان شهر پلدختر بیشتر بارش را با ۱۰۸ میلی متر در تاریخ ۵ فروردین داشت. در موج دوم بارش ها نیز، خساراتی همچون رانش زمین و به زیر آب رفتن بخش هایی از دورود، خرم آباد، معمولان و پلدختر گزارش شد. در پی وقوع سیل در این مناطق، ارتش جمهوری اسلامی ایران امکانات لجستیکی خود را از استان کرمانشاه به لرستان اعزام کرد. گستره. در موج دوم بارش ها در ۱۲ فروردین بارش ها موجب ایجاد سیلاب و بعضی خسارت ها در برخی شهرستان های استان لرستان مانند کوهدشت، معمولان، خرم آباد، پلدختر، نورآباد و ویسیان شد. شبکه خبر جمهوری اسلامی ایران به نقل از استاندار لرستان اعلام کرد سیل به طور کامل در پلدختر فروکش کرده و خسارت مادی فروانی به این شهر وارد شده است ا