Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شناسهٔ بین المللی تجهیزات سیار با کوته نوشت: آی اِم ای آی نشان داده می شود یک شماره معمولاً منحصر به فرد است که برای شناسایی تجهیزات سیار تولید شده بر پایهٔ استانداردهای پروژهٔ مشارکتی نسل سوم شبکهٔ دستگاه همراه (3GPP) و شبکهٔ بهبودیافتهٔ یکپارچهٔ دیجیتالی (iDEN) و نیز برخی تلفن های ماهواره ای به کار می رود. این شماره عموماً داخل جای باتری تلفن همراه درج می شود و نیز می توان آن را با شماره گیری *#06# یا در قسمت تنظیمات دستگاه روی صفحهٔ نمایش دستگاه همراه مشاهده کرد. IMEI در شبکهٔ جی اس ام (سامانهٔ جهانی ارتباطات سیار) و به منظور شناسایی اصل بودن گوشی همراه به کار برده می شود؛ در نتیجه می توان با داشتن این شماره، چنانچه گوشی به سرقت رفت، آن را قفل نمود تا دیگر آن دستگاه روی هیچ شبکه ای قابل کار نباشد. برای این کار، دارندهٔ دستگاه همراه دزدیده شده می بایست با شرکت خدمات بی سیم خود تماس گرفته و تقاضا کند شمارهٔ IMEI دستگاهش در فهرست سیاه قرار گیرد. با این کار، حتی اگر دزد، سیم کارت دستگاه را عوض کند نیز قادر نخواهد بود از دستگاه روی هیچ شبکه ای بهره گیرد. این شماره تنها برای شناسایی دستگاه، مورد بهره وری قرار می
گیرد و متعلق به مشترک دستگاه همراه نیست. برای شناسایی مشترک دستگاه همراه از شناسهٔ جهانی مشترکان دستگاه همراه (IMSI) که روی سیم کارت حک می شود، استفاده می شود. با این حال لازم است ذکر شود که برخی ویژگی های امنیتی و دیگر کارکردهای دستگاه، زمانی که اپراتور شبکهٔ بی سیم، دستگاه همراه شمارهٔ IMEI دستگاه مشترک را بداند، کارا می شوند. برای پیدا کردن شناسهٔ اپل یا آی پد فقط وارد تنظیمات شده در بخش General گزینهٔ About Phone را پیدا کنید. قوانین. بر پایهٔ گزارش ها در بیشتر کشورها پس از به کارگیری IMEI از میزان دزدی تلفن های همراه بسیار کاسته شده است. برای نمونه در بریتانیا، بر پایهٔ قانون دستگاه همراه، تغییر IMEI دستگاه یا داشتن ابزاری که این کار را میسر کند، در برخی مواقع جرم انگاشته می شود. قفل کردن IMEI تنها مورد برای مقابله با دزدی گوشی ها نیست. برای نمونه در سنگاپور اپراتورها هیچ الزامی برای به کارگیری IMEI برای قفل کردن یک گوشی همراه ندارند. قانون گذاران این کشور، تردید خود را در رابطه با سودمند بودن این کار بیان کرده اند. راه حل پیشنهادی این بوده که به محض دزدیده شدن گوشی، سرویس شبکه ای آن قطع شود و یک سیم کا
رت دیگر برای مشتری صادر شود. وجود IMEI به خودی خود نشانگر قابل قبول بودن استفاده از دستگاه همراه در برخی قوانین نیست. با ارائهٔ دستورالعمل R&amp;TTE در اروپا پس از تولید یک شمارهٔ IMEI، دیگر استفاده از دستگاه حاوی آن، الزاماً قانونی نیست. از آن هنگام تاکنون ادارهٔ تأیید مخابرات بریتانیا (یا هر سازمان دیگری که از سوی انجمن سامانهٔ جهانی ارتباطات سیار مجوز داشته باشد) بدون نیاز به ارائهٔ مدرک تأیید یا هرگونه مجوزی، اقدام به تولید IMEI برای سازندگاه تجهیزات سیار می کند. دخالت قانونی. برای دخالت قانونی در ارتباط میان دو دستگاه یا شنود نیز می توان از IMEI بهره برد. همچنین برای این کار می توان از شناسهٔ بین المللی مشترکان سیار و MSISDN نیز بهره برد. فهرست سیاه. چنانچه دستگاه همراه دزدیده شد، دارندهٔ آن می بایست با شرکت خدمات بی سیم خود تماس گرفته و تقاضا کند شماره IMEI دستگاهش در فهرست سیاه قرار گیرد. با این کار، حتی اگر دزد، سیم کارت دستگاه را عوض کند نیز قادر نخواهد بود از دستگاه روی هیچ شبکه ای بهره گیرد. چنانچه این کار در قوانین کشوری که اپراتور اقدام به قفل کردن IMEI می کند، امری قانونی باشد، اپراتور می تواند
IMEI را وارد فهرست سیاه کند. چنانچه اپراتور دارای دستگاه ثبت تجهیزات (Equipment Identity Register) باشد می تواند شناسهٔ دستگاه را وارد فهرست سیاه خود کرده و نیز آن را با دیگر دارندگان دستگاه ثبت تجهیزات همچون ثبت مرکزی شناسهٔ تجهیزات (CEIR) در میان بگذارد تا دیگر اپراتورهایی که با ثبت مرکزی شناسهٔ تجهیزات همکاری دارند نیز IMEI مربوط به آن را وارد فهرست سیاهشان کنند. در این صورت دزد تنها می تواند از قطعات دستگاه استفاده کند. تغییر شناسهٔ جهانی تجهیزات سیار، کار آسانی نیست. با این حال اگر ابزار مورد نیاز در اختیار فرد باشد گاهی این کار ممکن است. IMEI یک شناسهٔ اصالت سنجی نشده است و از این نظر با شناسهٔ جهانی مشترکان دستگاه همراه که همواره توسط اپراتور محلی و دیگر شبکه ها اصالت سنجی می شود تفاوت دارد. IMEIهای دست کاری شده حتی ممکن است ارتباط تلفنی یک مشترک بی گناه را مورد دخالت قانونی و قطع قرار دهند. استرالیا با قفل کردن IMEI در شبکهٔ جی اس ام خود در سال ۲۰۰۳ نخستین کشوری بود که از این شیوه برای کاهش دزدی سیار بهره برد. در این کشور ادارهٔ تبادل اطلاعات الکترونیک (EIE) برای مشترکان این امکان را فراهم آورده که بت
وانند شناسهٔ IMEI را روی وب سایت آن چک کنند. در بریتانیا سازمانی که اپراتورهای شبکهٔ بی سیم از آن حمایت می کنند به صورت داوطلبانه فهرست سیاه اپراتورها را با ثبت مرکزی شناسهٔ تجهیزات، هم سان سازی می کند. این باعث شده تا تلفن دزدیده شده ظرف ۴۸ غیرقابل بهره گیری شود. همهٔ نیروهای پلیس بریتانیا از جمله پلیس شهری در IMEI دستگاه های مشارکت داشته در جرائم را با سازمان ملی ثبت تجهیزات سیار (NMPR) چک می کنند. این سازمان پایگاه دادهٔ خود را از راه های گوناگون گسترش می دهد. یکی از این پایگاه های داده Immobilise است که به مردم عادی نیز اجازه می دهد IMEI دستگاهشان را به شکل رایگان ثبت کنند. این سبب می شود که دستگاه های سیاری که توسط پلیس یافت می شوند به راحتی به دست دارنده اصلیشان برسند. در نیوزیلند، انجمن مخابرات نیوزیلند سامانه ای برای یافتن دستگاه هایی که IMEI آن ها در فهرست سیاه قرار دارد تهیه کرده است. این سامانه تا روزی سه جست وجو را به صورت رایگان انجام می دهد. پایگاه دادهٔ این سامانه به صورت روزانه توسط سه اپراتور اصلی شبکهٔ بی سیم این کشور به روز می شود. در برخی کشورها قرار دادن IMEI در فهرست سیاه امر رایجی نیست.
برای نمونه در ایالات متحدهٔ آمریکا، اپراتورهای بزرگ در سال ۲۰۱۲ با انجام این کار موافقت کردند اما این که آیا فهرست هایشان با ثبت مرکزی شناسهٔ تجهیزات همسان سازی می شوند یا نه، معلوم نیست. نخستین اپراتورهایی که در ایالات متحده اقدام به قرار دادن IMEI در فهرست سیاه کردند، ای تی اندتی و تی-موبایل بودند. گوشی هایی که پیش از نوامبر ۲۰۱۲ دزدی شده بودند، در فهرست سیاه قرار نگرفتند. چنانچه قفل کردن شناسهٔ جهانی تجهیزات سیار به صورت محلی اعمال شود این امکان برای دزدان هست که دستگاه را در بازارهای جهانی بفروشند. محدودیت ها. گاهی این امکان هست که شمارهٔ شناسهٔ جهانی تجهیزات سیار را از فهرست سیاه خارج کرد. فرد برای این کار لازم است گذرواژه ای را که هنگام فهرست کردن شناسهٔ مربوط به آن در فهرست سیاه استفاده شده را داشته باشد. ساختار IMEI. IMEI شامل ۱۵ رقم است که یکی از آن ها را به اصطلاح شمارهٔ چک می نامند و چنانچه شمار شماره ها ۱۶ باشد IMEISV نامیده می شود که در بردارندهٔ اصل بودن، مدل و شماره سریال دستگاه است. سازهٔ IMEI یا IMEISV در 3GPP TS 23.003 مشخص شده است. مدل و اصل بودن، در ۸ شمارهٔ نخست مشخص می شود که آن بخش را
Type Allocation Code یا (TAC) نیز می نامند. بخش دوم IMEI را شرکت سازنده با بهره گیری از الگوریتم لان می سازد. برای IMEIهای ساخته شده پیش از سال ۲۰۰۳ برپایهٔ انجمن جی اس ام اِی، می بایست شمارهٔ چک حتماً ۰ می بود که پس از سال ۲۰۰۳ دیگر چنین نیست. از سال ۲۰۰۴ نحوهٔ IMEI به این صورت است "آآ-ب ب ب ب ب ب-پ پ پ پ پ پ-ت" که البته همیشه آن را به این صورت نمایش نمی دهند. در IMEISV، شمارهٔ چک، حذف شده و به جای آن دو شماره برای نمایش شماره سریال دستگاه قرار دارد که نحوهٔ آن به این صورت است: "آآ-ب ب ب ب ب ب-پ پ پ پ پ پ-ث ث" پیش از سال ۲۰۰۲، بخش Type Allocation Code شامل ۶ شماره می شد که به دنبال ۲ شماره Final Assembly Code یا (FAC) که شرکت سازنده، آن را برای نمایش محل ساخت دستگاه استفاده می کرد. از ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۳ تا ۱ آوریل ۲۰۰۴، Final Assembly Code برای همهٔ گوشی ها شماره ۰۰ بود. پس از ۱ آوریل ۲۰۰۴، شمارهٔ Final Assembly Code حذف شده و به جای آن Type Allocation Code که ۸ شماره داشت، جایگزین شد. در هر حالت، ۲ شمارهٔ نخست بخش Type Allocation Code همان Reporting Body Identifier هستند که نشانگر تأیید شده بودن شرکت سازنده توس
ط جی اس ام اِی است. شماره های RBI توسط Global Decimal Administrator ساخته می شوند. با ارقام ۰۵ شبکهٔ تلفن ماهواره ای. شبکه جهانی پهن باند، ایریدیوم کامیونیکیشنز و الثریا در شبکهٔ تلفن ماهواره ای از IMEI و سیم کارت درست مانند تلفن های همراه جی اس ام برای شناسایی فرستنده و گیرنده هایشان بهره می برند. ایریدیوم ۹۶۰۱ تنها از IMEI و نه سیم کارت برای شناسایی تجهیزاتش بهره می برد و این باعث می شود دستگاه هایش روی جی اس ام کار نکنند.
در جستجوی سانی () یک فیلم در نئو نوآر و کمدی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به جیسون دوهرینگ ، مینکا کلی و ماسای اوکا اشاره کرد.
ایران و تهدیدات جهانی یکی از موضوعات گزارش جامعه اطلاعاتی آمریکا است که در آوریل ۲۰۱۷ منتشر شده است. در این گزارش نکاتی در رابطه با تهدیدات جهانی به طور عام آورده شده و ۴ کشور از جمله ایران را به طور خاص به عنوان ۴ کشور اصلی حامی تروریسم معرفی کرده است. گزارش جامعه اطلاعاتی آمریکا. دنیل کوتس (Dan Coats) رئیس اطلاعات ملی آمریکا مسئول هماهنگ کننده ۱۶ نهاد اطلاعاتی و امنیتی آمریکا، در گزارشی به کمیته اطلاعاتی سنا چشم اندازی از تهدیدهای پیش روی منافع و امنیت ملی آمریکا ترسیم کرد. در بخش «تهدیدهای عمده» این گزارش، از ۴ کشور ایران، روسیه، چین و کره شمالی در کنار «تهدیدهای غیردولتی» نام برده شدهو در بخش مربوط به ایران این گزارش آمده است: «جمهوری اسلامی ایران از گروه های نظامی و تروریستی ضدآمریکایی و نیز رژیم اسد و شورشیان حوثی حمایت می کند و در عین حال تجهیزات پیشرفته نظامی را توسعه می دهد، این کشور همچنان تهدیدی پابرجا علیه منافع امنیت ملی آمریکا به شمار می آید.» تهدیدات ایران. در این گزارش در جلوی نام ایران تهدیدات زیر برجسته شده است: تهدیدات سایبری. در بخش تهدیدات سایبری گزارش جامعه اطلاعاتی آمریکا آمده است: «ایر
ان کماکان از جاسوسی سایبری، تبلیغات و حملات ۲۰۱۵ برای پشتیبانی از اولویت های امنیتی خود، تأثیرگذاری در رویدادهای (دیگر نقاط دنیا) و مقابله با تهدیدات استفاده کرد؛ برخی متحدان منطقه ای آمریکا، هدف این اقدامات بوده اند. ایران حتی مستقیماً از توان سایبری خود برای هدف قرار دادن ایالات متحده استفاده کرده است. مثلاً در سال ۲۰۱۳ یک هکر ایرانی به سامانه کنترل یک سد در آمریکا نفوذ کرد و در سال ۲۰۱۴ عوامل ایران با حمله به یک کازینوی آمریکایی، اطلاعات آن را پاک کردند.» اشاعه هسته ای و تسلیحات کشتار جمعی. در بخش «اشاعه هسته ای و تسلیحات کشتار جمعی» آمده است: «تهران در مقابل انظار عمومی می گوید که خواهان حفظ برنامه جامع اقدام مشترک است زیرا برجام را ابزاری برای رفع تحریم ها و حفظ برخی توانایی های هسته ای خود می داند. ایران مشخصاً می داند دولت جدید آمریکا، نگرانی هایی نسبت به توافق (هسته ای) دارد ولی انتظار دارد که اعضای ۱+۵ به تعهداتشان (ذیل برجام) پایبند بمانند؛ ولی برای ما مشخص نیست که آیا ایران قصد دستیابی به بمب اتمی دارد یا خیر؟» تروریسم. در بخش تروریسم از ایران به عنوان اصلی ترین کشور حامی تروریسم نام برده شده و آمد
ه که «ایران و اصلی ترین شریکش در تروریسم یعنی حزب الله لبنان، کماکان تهدیدی برای منافع آمریکا و شرکایش در سراسر جهان هستند». عادل الجبیر وزیر مشاور در امور خارجه پادشاهی عربی سعودی در سخنرانی در پارلمان اروپا گفت که جمهوری اسلامی ایران بزرگترین کشور حامی تروریسم در جهان است. تهدیدات منطقه ای. در بخش تهدیدات منطقه ای یک بخش کامل به ایران اختصاص یافته و در آن آمده است: «جمهوری اسلامی ایران کماکان تهدیدی برای منافع ملی آمریکاست؛ دلیل این مطلب، حمایت ایرانیان از تروریست ها و شبه نظامیان مخالف آمریکا، رژیم اسد، شورشی های حوثی یمن و همچنین بسط قابلیت های نظامی پیشرفته توسط این کشور است. به رغم حمایت مشروط رهبر عالی ایران خامنه ای از برجام، وی به شدت نسبت به مقاصد ایالات متحده بی اعتماد است.» در ادامه ارزیابی این گزارش از استراتژی خامنه ای نوشته شده است: «رهبر ایران بر خنثی کردن نفوذ آمریکا و اسرائیل متمرکز است؛ حوزه دیگر تمرکز وی، مقابله با آن چیزی است که ایرانی ها با عنوان تلاش سعودی ها برای تقویت افراطی گرایی در میان سنی مذهب ها در مقابله با ایران و جوامع شیعه منطقه از آن یاد می کنند.» مقابله اطلاعاتی. در بخش مقا
بله اطلاعاتی گزارش عمده تهدید اطلاعاتی آمریکا از جانب روسیه و چین ارزیابی شده است ولی از ایران نیز به عنوان «کشورهایی که آمریکا را تهدید اصلی می بینند» نام برده شده است. جلسه کمیته اطلاعاتی مجلس سنا. روز پنجشنبه ۱۱ مه ۲۰۱۷ جلسه سالانه کمیته اطلاعاتی سنای آمریکا دربارهٔ تهدیدهای جهانی با ریاست رئیس کمیته ریچارد بار برگزار شد. در این نشست مقام های مهم جامعه اطلاعاتی آمریکا منجمله دانیل کوتس مدیر اطلاعات ملی، مایکل پامپئو رئیس سیا، مایکل راجرز مدیر آژانس امنیت ملی، اندرو مک کیب رئیس موقت اف بی آی و وینست استوارت مدیر آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا شرکت داشتند. در این نشست دن کوتس دربارهٔ ایران گفت: «بیانیه هایی که از رژیم تهران ما می شنویم حاکی از آن است که رژیم تهران قصد دارد که توافق برجام را حفظ کند چرا که در اینصورت هم می تواند برخی از توانایی های اتمی اش را حفظ کند و هم تحت توافق تحریم ها لغو شود». کوتس در ادامه گفت: «با این حال فعالیت های بدخواهانه تهران ادامه دارد و ایران تسلیحات، پول و آموزش برای سوریه فراهم می کند و حدود ۱۰هزار شبه نظامی شیعه عراقی، پاکستانی برای حمایت از بشار اسد در سوریه تحت کنترل حمایت د
ارد. جلسه کمیته نیروهای مسلح سنا. روز ۲۳ مه ۲۰۱۷ جلسه استماع کمیته نیروهای مسلح سنای آمریکا دربارهٔ تهدیدهای جهانی به ریاست رئیس کمیته سناتور جان مک کین برگزار شد. در این استماع دنیل کوتس مدیر اطلاعات ملی، سپهبد ونسانت آر. استوارت مدیر آژانس اطلاعات دفاعی شرکت داشتند. برخی از اظهارات استماع حول تهدیدات ایران عبارتند از:
عبدالحق شفق (زادهٔ ۱۹۶۱ در ولسوالی سرپل، ولایت سرپل) سیاستمدار اهل افغانستان است. او از سال ۲۰۰۴ تا کنون والی/استاندار ولایت های فاریاب، دایکندی، سمنگان، سرپل (دو بار) و تخار بوده است. اکنون والی ولایت سرپل می باشد. زندگی نامه. عبدالحق شفق فرزند مُحب علی، متولد سال ۱۹۶۱(میلادی) در خانواده ای هزاره در قریهٔ چهارباغ مرکز ولایت سرپُل، افغانستان است. او در زمان جهاد (دههٔ ۱۳۶۰) یکی از مؤسسین حزب وحدت اسلامی افغانستان بوده، به عنوان سخنگو، بخش کمیته نظامی و بخش های فرهنگی و سیاسی این حزب وظیفه اجرا نموده است. عبدالحق شفق در زمان طالبان، در مزارشریف مرکز ولایت بلخ، در کنار جبههٔ مقاومت قرار داشت و در حال رفت وآمد به پاکستان و ایران بود. پس از سقوط حکومت طالبان، در اجلاس بُن اول در آلمان و لویه جرگه اضطراری در کابل شرکت کرده و در کمیسیون تصویب قانون اساسی، به عنوان منشی کمیته، وظیفه داشت. عبدالحق شفق از سال ۱۳۸۳ خورشیدی برای سه و نیم سال به عنوان والی ولایت سمنگان، بعداً تا سال ۱۳۹۱(خورشیدی) والی ولایت فاریاب و از ماه ثور سال ۱۳۹۲(خورشیدی) وی بعد از قربان علی اروزگانی به حیث والی ولایت دایکندی ایفای وظیفه می کرد.
متالو ، با نام اصلی جان کوربن، یک شخصیت خیالی شرور بزرگ در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است که عموماً به عنوان دشمن شخصیت ابرقهرمان سوپرمن محسوب می شود. این شخصیت توسط نویسنده رابرت برنستاین و طراح آلفرد پلاستینو خلق شده است و برای اولین بار در شمارهٔ ۲۵۲ مجموعه "اکشن کامیکس" (مه ۱۹۵۹) حضور پیدا کرد. "متالو" به شکل یک سایبورگ دارای منبع انرژی کریپتونی به تصویر کشیده می شود که از این انرژی به عنوان سلاحی علیه سوپرمن استفاده می کند.
کوآن جین-آه (زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۷) خواننده، ترانه سرا، گیتارنواز کره ای است.
کوان آه-یون که بیشتر با نام کوان نارا (؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۹۱) یا نارا شناخته می شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. او قبل از اینکه وارد حرفه بازیگری شود، به عنوان یکی از اعضای گروه دخترانهٔ کره ای هلو وینِس شناخته شد.
جاش میر (زاده ) بازیگر، کمدین آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در شاگرد اول اشاره کرد.
لیز میکل (زاده ) بازیگر، خواننده آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در شاگرد اول اشاره کرد.
عروسی ۷۷ یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۶ به کارگردانی مهرداد پوراحمد، می باشد که از در نوروز ۷۷ شبکه یک پخش شد.
قائم مقام فراهانی یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۵ به کارگردانی محمدرضا ورزی، می باشد که از شبکه ۱ در پنج قسمت پخش شد.
سام کلانتری (زاده ۵ فروردین ۱۳۵۵) مستندساز ایرانی است. او عکاسی حرفه ای را هم زمان با ورود به دانشگاه آغاز کرد. کلانتری که در دوران تحصیل در رشتهٔ مهندسی عمران، در کلاس های آزاد کارگردانی نیز شرکت می کرد، در سال ۱۳۷۹، با پایان دانشگاه و ساخت اولین فیلم کوتاهش، «تمنای مجهول»، وارد عرصهٔ سینمای حرفه ای ایران شد. کارنامه و جوایز. «تمنای مجهول»، در سال ۱۳۸۰، در اولین حضور بین المللی اش توانست دیپلمِ افتخارِ بهترین فیلمِ کوتاه داستانی را از دهمین جشنوارهٔ بین المللی فیلم کودک اروگوئه نصیب خود کند. پس از این فیلم، سام کلانتری با تأسیس «مؤسسهٔ گسترش سینمای اندیشه» تمرکزش را روی ساخت و تولید آثار مستند گذاشت، از دستاوردهای مهم این مؤسسه می توان به دو فیلمِ «جمعه روز بدی بود» (تولید مشترک با کشور فرانسه) و مستندِ بلند «از خانه شماره ۳۷» اشاره کرد. از جمله فعالیت های وی در این برهه زمانی، طراحی نور تئاتر «می بوسمت و اشک» به کارگردانی محمد عاقبتی است. این تئاتر روایتگر برشی از زندگی نخستین رئیس جمهورِ جمهوری چک، واسلاو هاول، بود که هم زمان با سالگرد تولد این شخصیت «فرهنگی- سیاسی» در شهر برلین در خانهٔ فرهنگِ کشور چک روی
صحنه رفت. سام کلانتری پس از تحصیل سینما در ایرلند و بازگشت به ایران و عضویت در دو «انجمن مستندسازان ایران» و «انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند ایران»، پروژهٔ «از خانه شماره ۳۷» را به اتمام رساند، پروژه ای که چندین سال تحقیق، نگارش و ساخت آن طول کشید. این فیلم، اولین مستندِ بلند دربارهٔ صادق هدایت، نویسندهٔ شهیر ایرانی، است. از سال ۱۳۸۹، کلانتری در کنار تولید و ساخت فیلم، به فعالیت های صنفی اش در خانه سینما بیش تر پرداخت. او ابتدا بازرس اصلی صنف «انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند ایران» و سپس یکی از اعضای هیئت مدیرهٔ این صنف شد. سام کلانتری، علاوه بر فعالیت مستمر در جامعهٔ اصناف سینمای ایران، به تحقیق و پژوهش آثار مستند نیز پرداخت و نامزدی سیمرغ بلورینِ بهترین تحقیق و نگارش برای فیلم «خاطراتی برای تمام فصول» از سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر و کاندید تندیس بهترین پژوهش از هفتمین جشنواره بین المللی سینما حقیقت حاصل تلاش های او در این بخش است. از دیگر آثار این مستندساز، فیلم «مانکن های قلعه حسن خان» است که علاوه بر شرکت در فستیوال های معتبر بین المللی توانست در سال ۱۳۹۵ جایزه بهترین کارگردانی مستند را از ج
شن سینمای ایران برای این کارگردان به ارمغان بیاورد. فیلم فوق توانست علاوه بر جایزه مذکور، جوایز بهترین فیلمبرداری، تدوین و صداگذاری را نیز به خود اختصاص دهد. کلانتری در ادامه مجموعهٔ «گاراژ ۸۸۸» را به تهیه کنندگی سامان مقدم کارگردانی کرد. داوری بخش مستندِ جشن سینمای ایران، عضو هیئت انتخاب جشنواره بین المللی سینما حقیقت و همچنین داوری بخش انتخابِ ۳۵ جشنواره بین المللی فیلم فجر (مستند) از دیگر فعالیت های این فیلمساز است. کلانتری هم چنین، از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶، چندین نمایشگاه عکس و ویدئو آرت در ایران و دوبی نیز برگزار کرده است. از نمایشگاه های او در این دوران می توان به «تن ها»، «کاتالپسی»، «پیله» (گروهی)، «یک تکه زندگی» (گروهی) و «خاک می خندد» در تهران و «ایمپرس گالری دبی» اشاره کرد. او به عنوان رئیس اولین جشن مستقل سینمای مستند از سوی انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند ایران برگزیده شد.
محمود حکمت نیا (متولد سال ۱۳۴۲ خورشیدی / ۱۳۸۲ قمری)، حقوقدان برجسته و محقق اسلامی و از صاحب نظران مهم و مشهور مالکیت فکری و برگزیده کشوری علوم انسانی در رشته حقوق خصوصی در سالهای ۱۳۸۵و ۱۴۰۲ و دریافت کننده جایزه جهانی علوم انسانی اسلامی در ایران است. وی با رتبه استادی عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و عضو وابسته حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران و سردبیر مجله حقوق اسلامی و سردبیر مجله دین و قانون است. زندگیِ علمی. محمود حکمت نیا در دهم آبان سال ۱۳۴۲ خورشیدی در ابرکوه دیده به جهان گشود. وی در سال ۱۳۶۱ خورشیدی وارد حوزه علمیه قم شد و در مدت هفت سال دوره مقدمات و سطح حوزوی را سپری نمود. سال ۱۳۶۹ همزمان با شروع درس خارج حوزوی رشته حقوق را در مجتمع آموزش عالی قم (دانشگاه تهران) آغاز کرد و با اتمام دوره کارشناسی در سال ۱۳۷۳ به مقطع کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه تربیت مدرس وارد شد. پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۳۷۸ در دوره دکتری همان دانشگاه مشغول به تحصیل گردید و نهایتاً در سال ۱۳۸۳ از رساله خود با عنوان «مبانی نظری مالکیت فکری با تأکید بر فقه اسلامی» دفاع کرد. وی تدریس دروس مالکیت فکری، مسوولیت مدنی و ف
لسفه حقوق را در کارنامه خود دارد. وی در سال ۱۳۸۵ و در سال ۱۴۰۱ از طرف وزارت علوم فناوری و تحقیقات به عنوان محقق برگزیده علوم انسانی انتخاب شد. همچنین در همین سال کتاب نظام مالکیت فکری برگزیده کتاب سال حوزه گردید. وی بیش از ۱۰ کتاب و ۶۰ مقاله نوشته است و آثار او تا کنون ۲۰ جایزهٔ جشنواره های علمی را به خود اختصاص داده است وی از اول تیرماه ۱۳۹۷ تا ۳۱ خرداد ۱۴۰۱ معاونت مالکیت فکری وزارت دادگستری را به عهده داشت. او همچنین دبیر کنوانسیون بین المللی مبارزه با فساد (کنوانسیون مریدا) را تا ۳۱ خرداد ۱۴۰۱ به عهده داشت. تازه ترین آثار وی «آزاداندیشی و آزادی بیان» و کتاب «نظام مالکیت فکری» است که هر دو توسط سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی به چاپ رسیده است. ایده ها و نظریه ها. وی در کتب و مقالات خود مالکیت فکری را به عنوان یک ساختار خردمندانه برای حل مسایل در حوزه فناوری، شهرت و آفرینش های ادبی و هنری مطرح کرده است. به نظر وی نظام مالکیت فکری مجموعه ای از نهادهای حقوقی است که درصدد است روابط تولیدکننده علم و فناوری و صنعت و بازار مصرف را به گونه ای تنظیم کند تا هزینه تولید علم و فناوری را نه ازطریق دولت یا
تولیدکننده علم و فناوری و یا تولیدکننده صنعت به طور مستقیم تأمین کند، بلکه این نظام می خواهد با تحلیل روابط صنعتی جدید، هزینه تولید را ازطریق بازار مصرف تأمین نماید؛ بدین منظور نظام مالکیت فکری براساس مبانی، اصول و تحلیل مجدد نهاد مالکیت و حق طراحی شده است. وی در کتاب نظام مالکیت فکری کوشیده است با زیرساخت های نظری مالکیت فکری را بررسی و باتوجه به رویکردهای حل مسئله به تحلیل ارکان حق و جایگاه آن در نظام حقوقی بپردازد.https://www.iranketab.ir/book/63880-internal-property-system
خواجه شمس الدین ابن فضل الله؛ از حاکمان سربداران بود که بعد از کلو اسفندیار به حکومت رسید. وی برادر امیر عبدالرزاق و امیر وجیه الدین مسعود بود و به نیابت از برادرزاده اش، خواجه لطف الله باشتینی که سنی نداشت زمام را بر دست گرفت و تنها هفت ماه بر سر کار بود. در اواخر سال ۷۴۸ هـ. ق طوغای تیمورخان که امیدوار بود سربداران بر اثر نفاق و مبارزات داخلی ناتوان شده باشند، قصد حمله به سبزوار کرد، در همین هنگام خواجه شمس الدین که خود را شایسته سلطنت نمی دانست از نیابت سلطنت کناره گرفت.سربداران چهارخروار ابریشم برای اداره امور زندگانیش به او دادند.
تیموتی سیمونز (زاده ۱۲ ژوئن ۱۹۷۸) بازیگر، کمدین آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در "هیچ کس این را نمی خواهد"، "مصاحبه"، "حفاری برای آتش"، "گروه رفقا"، "خیابان کندی کین" و "در جستجوی آلاسکا" اشاره کرد.
کوان سو-هیون (زاده ۳۰ اوت ۱۹۹۴) خواننده، بازیگر کره ای است.
قلعه جعبر () یک قلعه باستانی واقع در استان رقه، سوریه است. این مجموعه که قبلاً در بالای دره فرات واقع شده بود اکنون در جزیره ای در سمت چپ دریاچه اسد است که تنها توسط یک جاده مصنوعی قابل دسترسی است. اگرچه تپه ای که قلعه در آن قرار دارد احتمالاً در قرن هفتم نیز تقویت شده بود، سازه های فعلی عمدتاً کار نورالدین زنگی است که قلعه را از ۱۱۶۸ به بعد بازسازی کرد. از سال ۱۹۶۵ چندین کاوش در قلعه و اطراف آن انجام شده و همچنین آثار بازسازی دیوارها و برج ها مشهود است. این قلعه بین سالهای ۱۹۲۱ و ۱۹۷۳ در مالکیت و محاصره دولت ترکیه بود و در سال ۱۹۷۳ (که در آن زمان قلعه به جزئی از سرزمین سوریه تبدیل شد) با انتقال آرامگاه سلیمان شاه به مکان جدید، به حاکمیت سوریه واگذار شد. در برخی فرهنگ لغات فارسی آمده است که این قلعه در کنار رود فرات و نزدیک محل صفین است که جنگ بین علی بن ابیطالب و معاویه در آنجا رخ داد و ابتدا این قلعه به «دوسار» شهرت داشت و چون شخصی به نام "جعبربن مالک" بر آن تسلط یافت به نام او موسوم شد.
فرهنگ دادی وان () یک فرهنگ باستان شناختی مربوط به دوران نوسنگی بود که حدوداً بین سالهای و در در شرق گانسو و شاآنشی در چین رشد کرد. نام این فرهنگ از روی محوطه شاخصش یعنی روستای دادی وان گرفته شده است. قدیمی ترین شواهد کشاورزی در خاور دور در دادی وان پیدا شده است. بقایای ساختمانی معروف به F901 در دادی وان یافت شده است که به باور باستان شناسان یک مکان عمومی بوده است. . این ساختمان نقشه ای مستطیلی به اضلاع ۱۶ متر در ۸ متر (نسبت ۲:۱) و سه در به عرض ۱٫۲ متر داشته. نسبت ۲:۱ نقشه این احتمال را به وجود می آورد که سقف ساختمان شیروانی بوده باشد. یک رواق کوچک با ۱۸ ستون جلوی در ورودی اصلی جای گرفته بود. فضای داخلی ساختمان به شکلی متقارن تقسیم شده است. پنج اتاق کوچک در عقب ساختمان در نظر گرفته شده بود که می تواند اتاق شخصی سران قبیله یا انبار باشد.
سد کمال خان یکی از پروژه های مهم سدسازی در افغانستان است که بر روی رود هیرمند قرار دارد. این سد در ۹۵ کیلومتری شهر زرنج از توابع ولایت نیمروز در جنوب غربی افغانستان قرار دارد. کار ساخت بند کمال خان در سال ۱۳۴۵ خورشیدی و پس از انقلاب ثور و با مشارکت آژانس توسعه جهانی ایالات متحده آغاز شد اما با خروج اتباع امریکایی از افغانستان، کار ساخت سد به پایان نرسید و پروژه به طور نیمه کاره رها شد. کار ساخت سد در سال ۱۳۹۰ خورشیدی دوباره آغاز شد و در چند مرحله به پایان رسید. سومین مرحلهٔ ساخت سد، در ماه آوریل سال ۲۰۱۷ و آخرین مرحله آن در ۲۴ مارچ ۲۰۲۱ توسط محمداشرف غنی رئیس جمهور افغانستان افتتاح شد. این بند با بودجهٔ ۷۸ میلیون دلار از بودجهٔ انکشافی دولت افغانستان ساخته شد. به گفتهٔ وزیر انرژی و آب سابق افغانستان، این بند می تواند بیش از ۱۷۵٬۰۰۰ هکتار، زمین کشاورزی را آبیاری و بیش از ۹ گیگاوات توان الکتریکی تولید کند و از این طریق، زمینهٔ ایجاد کار را برای شمار زیادی فراهم کند. بند کمال خان بیشتر در ساحهٔ دشت قرار دارد، به این لحاظ شیب کمی دارد. ارتفاع این بند ۱۶ متر و گنجایش ذخیرهٔ آب آن ۵۲ میلیون مترمکعب خوانده شده است.
این بند یکی از عوامل اصلی خشک شدن دریاچه هامون است. دولت ایران از مسؤولین افغانستان درخواست کرده است که حق آبه را برای ورود به ایران، رهاسازی کنند.
دریاچه اسد () یک مخزن سد در فرات واقع در استان رقه، سوریه و هم مرز با ترکیه است. این دریاچه مصنوعی در سال ۱۹۷۴ هنگامی که سد طبقه بسته شد، ایجاد شد. دریاچه اسد بزرگ ترین دریاچه سوریه است که حداکثر ظرفیت آن ۱۱٫۷ کیلومتر مکعب (۲٫۸ کیلومتر مربع) و حداکثر سطح مساحت ۶۱۰ کیلومتر مربع (۲۴۰ کیلومتر مربع) است. شبکه وسیعی از کانال ها از آب دریاچه اسد برای آبیاری زمین ها در هر دو طرف فرات استفاده می کند. علاوه بر این دریاچه آب آشامیدنی را برای شهر حلب فراهم می کند و از صنعت ماهیگیری پشتیبانی می کند. سواحل دریاچه اسد به مناطق زیست محیطی مهم تبدیل شده است. چشم اندازها. قلعه قدیمی جعبر در میان آب های این دریاچه قرار دارد.