Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریف مسئله. مسیریابی عبارت است از پیدا کردن یک مسیر بین دو نقطه از فضا که ممکن است مابین آنها موانعی وجود داشته باشد. مسئلهٔ مسیریابی به دو زیرمسالهٔ زیر قابل تقسیم است: در مرحلهٔ اول سعی بر این است که فضای پیوسته به فضایی گسسته نگاشته شود. به این ترتیب یک گراف formula_1 به وجود می آید که در آن formula_2 (مجموعهٔ رئوس گراف) نمایندهٔ نقاطی از فضای پیوسته و formula_3 (مجموعهٔ یالهای گراف) نمایندهٔ وجود یا عدم وجود ارتباط بدون واسطه بین دو نقطه از فضای پیوسته است. این گراف در مرحلهٔ دوم به عنوان ورودی به یک الگوریتم مسیریابی داده می شود. خروجی این الگوریتم یک آرایه ی مرتب از راس ها است که برای رسیدن به راس هدف باید آن ها را به ترتیب و بدون واسطه طی کرد. الگوریتم های مسیریابی معمولاً علاوه بر این که می خواهند یک مسیر پیدا کنند، در پی مسیری هستند که بر اساس معیار خاصی (مثلا طول مسیر) بهینه باشد. الگوریتم. متد مسیریابی با شروع از یک راس و جستجو در راس های مجاور آن تا زمان رسیدن به راس مقصد، یک گراف را جستجو می کند؛ که معمولاً هدف آن یافتن سریع ترین مسیر است. در حقیقت هدف الگوریتم مسیر یابی عموماً یافتن مسیری با کمتر
ین تعداد راس استفاده شده (در گراف های فاقد وزن)، یا کمترین جمع اوزان مشاهده شده (در گراف های وزن دار) است. به عنوان مثال می توان گفت که الگوریتم مد نظر، همانند شخصی است که قصد دارد از نقطه ای به نقطهٔ دیگری برسد؛ به جای این که این شخص تمام مسیرهای موجود را بررسی کند، در یک مسیر حرکت می کند و فقط زمانی از مسیر خود منحرف می شود که مانعی بر سر راه وی وجود داشته باشد. دو نکته مهم در مسیر یابی که باید به آن توجه شود عبارت اند از: الگوریتم های پایه ای مانند جستجوی اول سطح و جستجوی اول عمق مشکل اول را با بررسی تمام حالت های موجود بررسی می کنند. به این صورت که با گرفتن یک راس تمام مسیرهای موجود را جستجو می کنند تا به راس هدف برسند. از لحاظ مرتبه زمانی چنین الگوریتمی در زمان formula_4 طول می کشد که formula_2 تعداد راس ها و formula_3 تعداد یال ها است. اما مسئلهٔ پیچیده تر یافتن مسیر بهینه است. راه حل کلی در این موارد استفاده از الگوریتم بلمن-فورد است که پیچیدگی زمانی آن formula_7 می باشد. الگوریتم هایی مانند Dijkstra و formula_8 به صورت استراتژیک مسیرها را خرد می کنند. الگوریتم جستجوی اول عمق. "مقالهٔ اصلی: الگوریتم جس
تجوی اول عمق" الگوریتم جستجوی اول عمق یک روش ساده و در عین حال کارا برای مسیریابی است که در سال ۱۸۸۲ توسط ریاضی دان فرانسوی، چارلز پیر ترما به منظور حل هزارتوها پیشنهاد شد. این الگوریتم بر پایهٔ روش پس گرد استوار است. در این روش یکی از همسایه های گره شروع به صورت دلخواه انتخاب می شود. اگر این گره همسایه ای داشته باشد که تا آن لحظه بازدید نشده باشد، الگوریتم به آن همسایه می رود (اگر چند همسایه با این شرایط وجود داشته باشد یکی به دلخواه انتخاب می شود). این روند آنقدر ادامه پیدا می کند تا یکی از دو اتفاق زیر بیفتد: الگوریتم جستجوی اول عمق با وجود سادگی، پایهٔ بسیاری از الگوریتم های مهم در نظریهٔ گراف است. این الگوریتم را می توان به صورت تابع بازگشتی زیر در پایتون پیاده سازی کرد: def depth_first_search(graph, start, visited=None): if visited is None: visited = set() visited.add(start) for next in graph[start] - visited: depth_first_search(graph, next, visited) return visited الگوریتم جستجوی اول سطح. "مقالهٔ اصلی: الگوریتم جستجوی اول سطح"این روش نخستین بار در سال ۱۹۵۹ توسط ادوارد مور برای یافتن کوتاه ترین مسیر در
یک هزارتو معرفی شد. با استفاده از این الگوریتم می توان کوتاه ترین مسیر بین دو راس از یک گراف غیر وزن دار را پیدا کرد. در این روش که با استفاده از داده ساختار صف پیاده سازی می شود، قسمتی از گراف به عنوان جلودار (frontier) در نظر گرفته می شود. این قسمت از نقطهٔ شروع آغاز به گسترش می نماید و بسته به کاربرد می تواند تا دربرگرفتن تمام گراف یا تا حدی که نقطهٔ پایان مسیر را شامل شود گسترش یابد. در صورت پیمایش تمام گراف، می توان مسیر بهینه را از نقطهٔ شروع تا هر نقطهٔ دلخواه دیگر را پیدا کرد. این الگوریتم از یک حلقهٔ تکرار با دو گام زیر تشکیل می شود و تا خالی شدن جلودار ادامه می یابد: با اجرای این حلقه مولفهٔ همبند گراف که شامل راس شروع است پیمایش می شود. برای ذخیرهٔ مسیر از راس شروع تا هر راس دلخواه، باید حین اضافه کردن همسایه ها به جلودار، در جدولی نام راسی که همسایه ها از آن منشأ گرفته اند را نوشت. به این ترتیب پس از رسیدن به راس دلخواه (پایانی) می توان به صورت بازگشتی مسیری به سمت راس شروع پیدا کرد. شبه کد الگوریتم به قرار زیر است. frontier = Queue() frontier.put(start ) visited[start] = True while not frontier.e
mpty(): current = frontier.get() for next in graph.neighbors(current): if next not in visited: frontier.put(next) visited[next] = True الگوریتم Dijkstra. "مقالهٔ اصلی: الگوریتم دایکسترا" الگوریتم Dijkstra برای یافتن کوتاهترین مسیر بین گره ها در یک گراف مورد استفاده قرار می گیرد. این الگوریتم به عنوان مثال، در شبکه های جاده ای کاربرد زیادی دارد. این الگوریتم توسط ادسخر دایکسترا در سال ۱۹۵۶ پیشنهاد شد. این الگوریتم انواع مختلفی دارد. الگوریتم اصلی دایکسترا کوتاه ترین مسیر را بین دو گره معین پیدا می کرد، اما یک نوع رایج تر این الگوریتم یک گره منفرد را به عنوان گره "مبدأ" مشخص می کند و کوتاه ترین مسیر را از مبدأ مشخص شده تا همهٔ گره های دیگر در گراف پیدا می کند که به آن "درخت کوتاه ترین مسیر (Shortest path tree)" گفته می شود. برای یک مبدأ مشخص شده در گراف، این الگوریتم کوتاه ترین مسیر را بین آن گره و سایر نقاط پیدا می کند. همچنین از این الگوریتم می توان برای یافتن کوتاه ترین مسیر بین دو گره مشخص استفاده کرد، به این صورت که الگوریتم از گره مبدأ آغاز می شود و در زمانی که به گره مقصد رسید متوقف خواهد شد. این الگوریت
م کوتاه ترین مسیر به شکل گسترده در پروتکل های مسیریابی در شبکه ها کامپیوتری، به طور مثال در IS-IS یا در OSPF مورد استفاده است. الگوریتم دایکسترا از برچسب هایی استفاده می کند که اعداد صحیح مثبت یا اعداد حقیقی هستند و کاملاً مرتب شده اند. اما می توان آن را به اعدادی که به صورت جزئی (محلی) مرتب هستند نیز تعمیم داد. به این عمومی سازی، الگوریتم کوتاه ترین مسیر عمومی دایکسترا گفته می شود. الگوریتم دایکسترا برای ذخیره سازی دسترسی به اطلاعات ذخیره شده، از یک داده ساختار استفاده می کند. الگوریتم اصلی از صف اولویت دار استفاده می کند و پیچیدگی آن formula_9 (جایی که formula_10 تعداد گره ها است) می باشد. ایده این الگوریتم در مقالهٔ نیز ارائه شده است. با استفاده از یک صف اولویت دار در هرم فیبوناچی پیچیدگی زمان اجرا را به formula_11 (که formula_12 تعداد لبه ها است) رساندند. این الگوریتم به صورت مجانبی سریعترین الگوریتم یافتن کوتاه ترین مسیر از یک مبدأ برای یک گراف جهت دار با وزنهای غیر منفی بدون محدودیت شناخته شده است. الگوریتم. گرهی که الگوریتم از آن آغاز می شود گره اولیه نامیده می شود. طول مسیر گره Y را فاصلهٔ گره Y تا گر
ه اولیه (مبدأ) قرار می دهیم. الگوریتم دایکسترا مقادیر اولیه ای (معمولا صفر برای گره اولیه و بی نهایت برای سایر گره ها) را به گره ها نسبت می دهد و در هر مرحله آن را بهبود می بخشد.
دنیس برین (؛ – ) یک موسیقی دان، آهنگ ساز و نوازندهٔ برجستهٔ هورن اهل انگلستان بود. او در خانواده ای بدنیا آمد که بابت ساختِ سازهای باکیفیت و عالی هورن شهرت داشتند و همگی اهل موسیقی بودند. دنیس برین دانش آموختهٔ آکادمی سلطنتی موسیقی بود و شهرت خودش به واسطهٔ محبوب ساختن و جا انداختن هورن جهت تک نوازی در موسیقی کلاسیک در میان مردم در کشور انگلستان بود. وی با همکاری هربرت فون کارایان و ارکستر فیلارمونیک، آثاری از کنسرتوی هورن ولفگانگ آمادئوس موتسارت ضبط و منتشر کرد که که هنوز به اعتقاد بسیاری، معتبرترین و کامل ترین اجرای این اثر هنری موتسارت است. زندگی نامهٔ مختصر. دنیس برین در ۱۷ مه ۱۹۲۱ در همرسمیت لندن و در خانواده ای اهل موسیقی به دنیا آمد. مادرش، ماریون بیلی (۱۸۸۷–۱۹۵۴)، خواننده ای در سالن اپرای کاونت گاردن بود و پدرش، آبری هارولد برین، نوازنده اول هورن در ارکستر سمفونیک لندن و به عنوان «برجسته ترین نوازنده این ساز در بریتانیا در آن زمان» شناخته می شد. پدربزرگ پدری اش، آلفرد ادوین برین سینیور، و عمویش، آلفرد ادوین برین جونیور، هر دو از نوازندگان برجسته هورن در بریتانیا و در مورد عمویش، در ایالات متحده بودند.
برادر بزرگ تر دنیس، لئونارد برین (۱۹۱۵–۱۹۷۵)، به یکی از نوازندگان برجسته ساز ابوا و کر آنگله تبدیل شد و نوازنده اصلی ارکستر رویال فیلارمونیک شد. دنیس برین تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه آمادگی ریچموند هیل و سپس در مدرسه سنت پل لندن گذراند. با اینکه تصور می شد او نیز نوازنده هورن شود، پدرش در کودکی او را عمدتاً از این ساز دور نگه داشت، زیرا باور داشت نواختن هورن پیش از رشد دندان های دائمی برای کودک مناسب نیست. با این حال، هر شنبه صبح اجازه داشت چند نت روی هورن پدرش بنوازد تا علاقه اش حفظ شود. نخستین آموزش های موسیقایی او با پیانو و ارگ آغاز شد.. در سال ۱۹۳۶، برین وارد آکادمی سلطنتی موسیقی لندن شد و آموزش هورن را نزد پدرش که استاد این ساز بود آغاز کرد. او همچنین پیانو را نزد مکس پیرانی، ارگ را با جی. دی. کانینگهام و هارمونی را نزد مونتاگو فیلیپس آموخت. نخستین اجرای حرفه ای اش در ۶ اکتبر ۱۹۳۸ انجام شد، زمانی که به عنوان نوازنده دوم هورن، در کنار پدرش، در کنسرتوی شماره ۱ براندنبورگِ یوهان سباستیان باخ در سالن کوئینز هال لندن و زیر نظر رهبر ارکستر آدولف بوش نواخت. این اثر شامل دو بخش سنفونیا کنسرتانت برای هورن ا
ژان، دوک بری (به فرانسوی: Jean de Berry، لاتین: Johannes de Bituria؛ ۳۰ نوامبر ۱۳۴۰–۱۵ ژوئن ۱۴۱۶)، دوک بری و اوورن و کنت پواتیه و مونپنسیه و سومین پسر ژان دوم، پادشاه فرانسه و بونه لوکزامبورگ بود. برادران او شارل پنجم، پادشاه فرانسه، لوئی یکم، دوک آنژو و فیلیپ دوم، دوک بورگونی (فیلیپ جسور) بودند. وی از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۸ در زمان کودکی برادرزاده اش شارل ششم، نایب السلطنه فرانسه بود. او از پادشاه درخواست کرد تا در نبرد آزینکورت شرکت ننماید.
بر زدن فیشر یتس الگوریتمی برای ایجاد جایگشت تصادفی از یک دنباله است. فرض کنید به ما آرایه ای داده شده است و می خواهیم جایگشتی تصادفی از اعضای آن آرایه به دست آوریم. این کار مانند بر زدن دسته ای ورق است و بر زدن آرایه به این معناست که هر کدام از جایگشت های ممکن، با احتمال مساوی بیایند و جایگشتی نااریب ایجاد شود. نسخهٔ اولیه پیچیدگی زمانی formula_1 دارد اما نسخهٔ جدید این الگوریتم بهینه است و زمان اجرای آن ضریبی از تعداد عناصر و خطی می باشد. همچنین درجا اجرا می شود و نیاز به حافظهٔ اضافی ندارد. روش اصلی بر زدن فیشر یتس. نسخهٔ اولیه بر زدن فیشر-یتس در سال ۱۹۳۸ توسط رونالد فیشر و فرنک یتس در کتاب جداول آماری برای تحقیقات زیستی، زراعتی، پزشکی منتشر شد. این الگوریتم بسیار ساده است و برای استفادهٔ مستقیم انسان ها مناسب می باشد زیرا تنها به کاغذ و خودکار نیازمند است! اما به دلیل پیچیدگی زمانی بالا توسط کامپیوترها که با دنباله های بزرگ سر و کار دارند به کار گرفته نمی شود. در این نسخه خاصیت تصادفی توسط جدولی از اعداد تصادفی ایجاد می شود. روش ایجاد جایگشت تصادفی اعداد ۱ تا n به شرح زیر است: ۱- اعداد یک تا n را بنویسید.
۲- عدد تصادفی k را بین یک و تعداد اعداد خط نخورده انتخاب کنید. (k می تواند یک و تعداد اعداد باقی مانده نیز باشد) ۳- k امین عدد خط نخورده را پیدا کنید و انتهای لیستی دیگر بنویسید. سپس آن را خط بزنید. ۴- مراحل ۲ و ۳ را تکرار کنید تا تمامی اعداد خط بخورند. ۵- دنبالهٔ اعداد ایجاد شده در لیست، جایگشتی از دنبالهٔ اولیه است. با فرض اینکه عدد تصادفی انتخاب شده در مرحلهٔ ۲ واقعاً تصادفی و نااریب باشد جایگشت ایجاد شده نیز دارای این خواص است. همچنین فیشر و یتس دربارهٔ چگونگی تولید عدد تصادفی در هر بازه ای توسط جداول از پیش مهیا شده توضیح دادند. این روش نااریب است. مثال. فرض کنید می خواهیم جایگشتی از اعداد ۱ تا ۵ را به دست آوریم. آن ها را روی تکه کاغذی می نویسیم: فرض کنید عدد تصادفی به دست آمده در مرحلهٔ دو ۳ باشد. با خط زدن ۳ و افزودن به لیست نهایی به نتیجهٔ زیر می رسیم: به همین ترتیب ادامه می دهیم تا تمامی اعداد خط بخورند. نسخهٔ جدید الگوریتم فیشر یتس. نسخهٔ جدید بر زدن فیشر یتس برای استفادهٔ کامپیوترها طراحی شده. این نسخه در سال ۱۹۶۴ توسط ریچارد داستنفلد معرفی شد و توسط دونالد کنوت در کتاب هنر برنامه نویسی رایانه با ع
نوان «الگوریتم پی» به شهرت رسید. به نظر می رسد آن ها از الگوریتم فیشر و یتس مطلع نبوده اند. ایدهٔ نسخهٔ جدید مشابه نسخهٔ اصلی است و بر مبنای انتخاب تصادفی می باشد. اما تفاوت جزئی آن موجب کاهش چشم گیر زمان اجرا می شود. این الگوریتم با وجود سادگی نااریب است و از حافظهٔ اضافه استفاده نمی کند. الگوریتم فشر یتس زمان غیرضروری ای را صرف پیدا کردن k امین عدد خط نخورده می کند (خط ۳). داستنفلد برای آن راه حلی ارائه کرد. در هر بار اجرای حلقهٔ دستورات عدد خط خورده را با جابه جا کردن آن با آخرین عدد خط نخورده به انتهای آرایه منتقل کنیم. این راه حل پیچیدگی زمانی بر زدن را از formula_1 به formula_3 کاهش داد. ۱- دنباله ایی به طول n از اعداد مورد نظر را در نظر بگیرید. ۲- عددی تصادفی مانند formula_4 در بازهٔ formula_5 انتخاب کنید. k تعداد اعدادی است که روی آن ها عملیات انجام شده؛ به عبارت دیگر تعداد حلقه های اجرا شده می باشد. ۳- عنصر formula_4ام را با عنصر formula_7ام جابه جا کنید. ۴- مراحل ۲ و ۳ را formula_8 دفعه تکرار کنید. ۵- دنبالهٔ شما به جایگشتی تصادفی از دنبالهٔ اولیه تبدیل شده است. مثال. فرض کنید دنبالهٔ مورد نظر ۵عضوی
باشد؛ مثلاً formula_9 نمونه کد. کد زیر به زبان پایتون نوشته شده: # Python Program to shuffle a given array import random # A function to generate a random permutation of arr[] def randomize (arr, n): # Start from the last element and swap one by one. We don't # need to run for the first element that's why i &gt; 0 for i in range(n-1,0,-1): # Pick a random index from 0 to i j = random.randint(0,i+1) # Swap arr[i] with the element at random index arr[i],arr[j] = arr[j],arr[i] return arr # Driver program to test above function. arr = [1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8] n = len(arr) print(randomize(arr, n)) # This code is contributed by Pratik Chhajer خروجی کد: 7 8 4 6 3 1 2 5 برخی کاربردها. مولدهای اعداد تصادفی سخت افزاری. معمولاً بین بیت های اعداد تولیدشده توسط مولدهای اعداد تصادفی که به طور سخت افزاری پیاده سازی شده اند، همبستگی وجود دارد. مهاجم ها با یافتن این بیت ها می توانند به ما آسیب بزنند. برزدن بیت های عدد تولید شده می تواند این مشکل را بر طرف کند زیرا هربار بیت های همبسته به مکان های متفاوتی می روند و مهاجم نمی
تواند آن ها را شناسایی کند. البته بر زدن یکی از مشکلات عمدهٔ که اریب بودن آنهاست را حل نمی کند. این مولدها بیت صفر را به احتمال ۰٫۵ تولید نمی کنند و با برزدن تعداد صفر و یک ها تغییر نمی کند و مولد همچنان اریب باقی می ماند. مرتب سازی ساختگی. کلیت الگوریتم به هم ریختن تصادفی آرایه و تولید جایگشت های تصادفی تا رسیدن به آرایهٔ مرتب شده است. این الگوریتم بهینه نیست و در بدترین حالت می تواند به اتمام نرسد و زمان بی نهایت داشته باشد. تولید عدد تصادفی در بازهٔ دلخواه. علاوه بر توجه به الگوریتم فیشر یتس باید به الگوریتم به کارگرفته شده برای تولید عدد تصادفی در مرحلهٔ دو نیز توجه کنیم. اریب بودن الگوریتم مذکور موجب اریب شدن جایگشت نهایی می شود. معمولاً مولدهای اعداد تصادفی، اعدادی در بازهٔ formula_10 ۰] تولید می کنند. یکی از روش های معمول برای پیدا کردن عدد تصادفی در بازهٔ formula_11 ۱] استفاده از روش باقی مانده می باشد. ( formula_11 می تواند تعداد اعداد خط نخورده در روش اصلی فیشر یتس یا تعداد حلقه های باقی مانده در نسخه جدید باشد) این روش در حالت کلی مناسب نمی باشد و نتیجهٔ نهایی ما را اریب می کند. فرض کنید مولد، عدد
تصادفی صحیح r را در بازهٔ formula_10 ۰] تولید کند. روش باقی مانده formula_14 را به عنوان عدد تصادفی در بازهٔ formula_11 ۱] خروجی می دهد. ( formula_16 باقی ماندهٔ تقسیم formula_17 بر formula_11 می باشد) به طور مثال فرض کنید مولد، عددی در بازهٔ [۹۹ ۰] تولید کند و ما عددی در بازهٔ [۱۵ ۱] بخواهیم. اگر اعداد صحیح بازهٔ [۹۹ ۰] را بر ۱۵ تقسیم و باقی مانده را با یک جمع کنیم، اعداد یک تا ده، ۷ مرتبه و سایر اعداد ۶ مرتبه ظاهر می شوند؛ زیرا ۱۰۰ بر ۱۵ بخش پذیر نیست. پس توزیع اعداد تصادفی تولید شده در بازهٔ [۱۵ ۱] یکنواخت نیست و اریب می باشد.
کیانگ وا چانگ (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان و نوازندهٔ مشهور ویولن اهل کره جنوبی است. وی نواختن پیانو را از ۴ سالگی و نواختن ویولن را از ۷ سالگی شروع کرد و در سن ۹ سالگی به عنوان یک کودک نابغه در نوازندگی شهرت یافت و کنسرتو ویولن (مندلسون) را «ارکستر فیلارمونیک سئول» اجرا نمود. او در سن ۱۳ سالگی به ایالات متحده آمریکا رفت و همچون خواهر فلوت نواز خود جهت ادامهٔ تحصیل به مدرسه جولیارد وارد شد و زیر نظر استادش ایوان گالامیان به فراگیری حرفه ای تر ویولن ادامه داد. او با ارکستر سمفونیک شیکاگو، فیلارمونیک نیویورک، ارکستر فیلادلفیا و ارکستر سمفونیک لندن همکاری داشته است.
ایزابلا فرانسوی (۱ اکتبر ۱۳۴۸–۱۱ سپتامبر ۱۳۷۲) شاهدخت فرانسوی و عضو دودمان والوآ و همچنین همسر جیان گالئاتزو ویسکونتی اشراف زاده ایتالیایی بود که پس از مرگ ایزابلا، دوک میلان شد. زندگی نامه. ایزابلا که در شاتو پارک ونسن به دنیا آمد، کوچک ترین دختر ژان دوم، پادشاه فرانسه از همسر اولش، بونه بوهم بود. او خواهر شارل پنجم، پادشاه فرانسه بود. عموی مادری اش آمادئوس ششم، کنت ساوی ازدواج او را با جیان گالیاتزو ویسکونتی دوک میلان ترتیب داد. ایزابلا به عنوان جهیزیه خود، کنت نشین Sommières را دریافت کرد که بعداً با کنت نشین Vertus مبادله شد. در ۸ اکتبر ۱۳۶۰، ایزابلا و جیان گالیاتزو ویسکونتی در میلان با هم ازدواج کردند و شش ماه بعد، در آوریل ۱۳۶۱، او را کنتس مستقل ورتوس اعلام کردند. پس از ازدواج، ایزابلا مجموعه کتاب های فرانسوی خود را به میلان آورد. هنگامی که دخترش، والنتینا، برای ازدواجش به فرانسه سفر کرد، دوازده کتاب با اصل ایتالیایی آورد. این زوج چهار فرزند داشتند: فقط والنتینا تا بزرگسالی زندگی کرد. ایزابلا در هنگام به دنیا آوردن کارلو در پاویا در سال ۱۳۷۲، درگذشت و در کلیسای سن فرانچسکو پاویا به خاک سپرده شد.
مرتب سازی داخلی به خانواده ای از مرتب سازی ها گفته می شود که تمام عملیات های الگوریتم و ذخیره داده ها در حافظه اصلی برنامه نگهداری می شود. در مقابل آن، خانواده مرتب سازی خارجی هستند که به علت زیاد بودن حجم داده ها، آنها در فضایی خارج حافظه برنامه نگهداری می شوند و هنگام اجرای برنامه در هر لحظه مقدار کمی از آنها مورد تحلیل قرار می گیرد. از مرتب سازی های داخلی می توان مرتب سازی های درجا را نام برد. ویژگی ها. در این نوع مرتب سازی ها چون تمام عملیات ها داخل حافظه است معمولاً اندازه داده ها کوچک و محدود است. اما چون دسترسی به تمام داده ها سریع است، سرعت آن نسبتاً بالاست. چه الگوریتم هایی برای این دسته مناسبند؟. در این دسته چون حافظه محدود است الگوریتم هایی کارایی بیشتری دارند که مقدار حافظه ای که مصرف می کنند حداکثر به اندازه ضریبی ثابت از اندازه داده ها بزرگتر باشد یا به طور دقیق تر از O(اندازه داده ها) باشد. از الگوریتم هایی که این شرایط را دارند موارد زیر را می توان نام برد: یک مثال. مرتب سازی حبابی: آرایه A: برای i=۰ تا ۱-(اندازهA) انجام بده: برای j برابر ۱-(اندازهA) تا j=i انجام بده: اگر [A[j&gt; A[j+1 : جای
[A[j و [A[j+1 را عوض کن. این الگوریتم از نوع مرتب سازی داخلی است چون داده ها همیشه داخل همان حافظه اولیه هستند و تنها جایشان عوض می شود. مقایسه با مرتب سازی خارجی. در مقایسه با مرتب سازی خارجی حجم کمتری از داده ها را می تواند تحلیل کند چون تنها از حافظه داخلی برنامه استفاده می شود و حافظه خارجی موجود نیست. اما از طرف دیگر در مقیاس یکسانی از داده، سرعت بیشتری دارد زیرا داده ها همیشه در دسترسند و در مرتب سازی خارجی برای دسترسی به داده ها باید از حافظه ای خارجی با سرعتی کمتر نسبت به رم خوانده شوند.
استیون ایسرلیس (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان، نوازندهٔ برجستهٔ ویولنسل و نویسنده اهل بریتانیا از تبار یهودیان روسیه است. او به عنوان تکنواز برجسته، نوازنده موسیقی مجلسی، مدرس، نویسنده و گوینده، یکی از برجسته ترین موسیقی دانان نسل خود به شمار می رود. ایسرلیس همچنین به خاطر رپرتوار متنوع و صدای منحصربه فردش — که بخشی از آن حاصل استفاده او از آرشه های زهی روده ای (ساخته شده با رودهٔ حیوانات) است — شناخته می شود. او جوایز متعددی را از آن خود کرده است، از جمله جایزه موسیقی انجمن فیلارمونیک سلطنتی در سال ۱۹۹۳، جایزه روبرت شومان از شهر تسویکاو در سال ۲۰۰۰، و هر دو جایزه مدال سالن ویگمور و جایزه فستیوال موسیقی گلاشوته اوریجینال در سال ۲۰۱۷. ضبط های ایسرلیس نیز مورد تحسین قرار گرفته اند و برای او دو جایزه گرامافون، یک جایزه کلسیکال بریت، یک جایزه مجله موسیقی بی بی سی و دو نامزدی جایزه گرمی به همراه داشته اند. او یکی از تنها دو ویولنسل نواز زنده ای است که به تالار مشاهیر مجله "گرامافون" راه یافته اند. او در حال حاضر بر روی ویولنسل «مارکی دو کوربرون» ساخته آنتونیو استرادیواری در سال ۱۷۲۶ می نوازد؛ این ساز از سوی آکادمی سلطنت
ی موسیقی به صورت امانت در اختیار او قرار گرفته است. او همچنین نویسندهٔ دو کتاب برای کودکان است که در آن به زندگی آهنگ سازان بزرگ دنیا پرداخته است. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شده است.
آلبرشت مایر (؛ زادهٔ ) رهبر ارکستر، موسیقی دان و نوازندهٔ برجستهٔ ابوا اهل آلمان است. او نوارندهٔ اصلی ابوا در فیلارمونیک برلین است و در زمینهٔ تک نوازی این ساز، شهرت بین المللی دارد.
هاینریش فرایهر فن اشتاکلبرگ (۳۱ اکتبر ۱۹۰۵ – ۱۲ اکتبر ۱۹۴۶) اقتصاددان آلمانی بود که مشارکت هایی در نظریه بازی و سازمان صنعتی داشت و به خاطر مدل رهبری اشتاکلبرگ شناخته شده است. اشتاکلبرگ در مسکو در خانواده از اشراف آلمانی بالتیکی اهل استونی امروزی متولد شد. مادرش آرژانتینی اسپانیولی تبار بود. خانواده او پس از انقلاب اکتبر به آلمان گریختند و ابتدا در راتیبور و سپس در کلن سکنی گزیدند. او در دانشگاه کلن به تحصیل علم اقتصاد و ریاضی پرداخت. او پی اچ دی خود در اقتصاد را با پایان نامه ای با موضوع نظریه هزینه انجام داد. در سال ۱۹۳۴ هابیلیتاتیون را در خصوص ساختار بازار و تعادل انجام داد. او استاد دانشگاه برلین و سپس دانشگاه بن شد. او در اثر لنفوما در ۱۹۴۶ درگذشت. اشتاکلبرگ عضو حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان و از افسران اس اس بود. به هر روی ارتباطات او با بسیاری از آریستوکرات های ضد حکومت نازی آلمان (که بسیاری شان از اقوام نزدیکش بودند) بر سرحوردگی او از جنبش افزود تا حدی که در انتهای عمر دیگر از آن حمایت نمی کرد.
مالا اِسترانا محلهٔ تاریخی در مرکز شهر پراگ پایتخت جمهوری چک است. این محله از یک سو به رودخانهٔ ولتاوا و از دیکر سو به قلعه پراگ منتهی می شود. مالا استرانا در سال ۱۲۵۷ میلادی توسط پرمیسل اوتاکار دوم، پنجمین شاه مقتدر بوهمیا، بنیان نهاده شد.
پینخاس زوکرمن (؛ زادهٔ ) یک موسیقی دان، رهبر ارکستر و نوازندهٔ ویولن و ویولا اهل اسرائیل است. وی از سال ۱۹۶۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او تئوری موسیقی را در سن ۴ سالگی و نواختن کلارینت را در سن ۸ سالگی از پدرش فرا گرفت. آیزاک استرن و پابلو کاسالس در سفرشان به اسرائیل از استعداد او در زمینهٔ موسیقی با خبر شدند و این موضوع سبب شد تا او به ایالات متحده آمریکا و در مدرسه جولیارد زیر نظر ایوان گالامیان به فراگیری ویولن بپردازد. وی نخستین اجرای حرفه ای اش را در سن ۱۵ سالگی در نیویورک انجام داد و در سال ۱۹۶۹ میلادی، به طور مشترک با کیانگ وا چانگ برندهٔ جایزهٔ نخست رقابت های لِـوِنتریت شد. از آن پس او با ارکسترهای مشهور دنیا همچون فیلارمونیک نیویورک و ارکستر سمفونیک لندن به اجرای برنامه پرداخته است.
قاچاق انسان در فرانسه () به عنوان کشور مقصد برای مردان، زنان و کودکان از اروپای شرقی، غرب آفریقا و آسیا و همچنین کارائیب و برزیل است که در معرض قاچاق انسان قرار دارند، به ویژه جهت فحشاء و کار اجباری است. وضعیت قربانیان. بسیاری از زنان و کودکان آفریقائی، به خدمتکاری اجباری در این کشور واداشته شده اند. اغلب «استخدام کنندگان» دست اندرکار، دیپلماتهایی هستند که در مقابل پیگرد قانونی مصونیت دارند.. گزارش شده که مردان از کشورهای شمال آفریقا در بخش کشاورزی و ساختمان سازی در جنوب فرانسه تحت فشار کار اجباری قرار دارند. دولت فرانسه تخمین می زند که اکثریت ۱۸٬۰۰۰ زنی که در فرانسه به تجارت جنسی مشغول هستند، به اجبار باین کار کشانده شده اند. همچنین برآورد می کند تعداد قابل توجهی از کودکانی که در فرانسه قربانی فحشاء اجباری هستند، عمدتاً از رومانی، غرب و شمال آفریقا می باشند. رومانیایی ها و دیگر کودکان بی سرپرست در فرانسه همچنان برای وادار شدن به گدایی اجباری آسیب پذیر هستند. گزارش شده است که شش زن فرانسوی در سال ۲۰۰۹ در لوکزامبورگ مجبور به فحشا شدند. تعدادی از زنان و کودکان برزیلی به کار و فحشاء اجباری بکار گرفته شدند. تعداد
ی از زنان جوان از هائیتی، سورینام و جمهوری دومینیکن در گویان فرانسه وجود دارند که درگیر فحشاء هستند و برخی از آنها ممکن است به این نقاط قاچاق شده باشند. دولت فرانسه در سال ۲۰۰۹ در مورد وجود کار و فحشاء اجباری در سایت های معدن طلا در گویان فرانسه، ۱۷ مورد را تحقیق کرد و دستگیری دو مجرم قاچاق در گویان فرانسه در طول دوره گزارش را گزارش کرد. اقدامات دولت. دولت فرانسه به طور کامل با حداقل استانداردهای حذف قاچاق انسان موافق است. دولت همچنان آموزش دادستان ها و قضات را برای استفاده بهتر از قوانین ضد قاچاق فرانسه، ادامه داد؛ و همچنان به پیگیری موضوع فحشاء و مجرمانی که در شغل استثمار اجباری دست دارند، و افزایش مشارکت دولتی و خصوصی برای جلوگیری از قاچاق انسان را ادامه داد. دولت گزارش داد که در سال ۲۰۰۹ تعداد زیادی از قربانیان قاچاق انسان را شناسایی کرده است. موضع گیری ها. دفتر نظارت و مبارزه با قاچاق انسان در وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا این کشور را را در سال ۲۰۱۷ در سطح اول "Tier 1" کشورهای (مبارزه با قاچاق انسان) قرار داد.
فیلیپس تاون (به انگلیسی: Philipstown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پاتنم واقع شده است. فیلیپس تاون ۱۳۳٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۹٬۸۳۱ نفر جمعیت دارد و ۶۰٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کُلد اسپرینگ (به انگلیسی: Cold Spring) یک روستا در نزدیکی شهر کوچک فیلیپس تاون در شهرستان پوتنام، نیویورک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پوتنام واقع شده است. کُلد اسپرینگ ۱٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۱٬۹۸۶ نفر جمعیت دارد و ۳۲٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
رقابت لِـوِنتریت () یک رقابت بین المللی معتبر و مشهور برای نوازندگان کلاسیک پیانو و ویولن است. این مسابقات در سال ۱۹۳۹ میلادی توسط «بنیاد ادگار ام. لِـوِنتریت» در کلد اسپرینگ، نیویورک و به یاد روزنامه نگار آمریکایی «ادگار ام. لِـوِنتریت» پایه گذاری شد. معیارهای اعطای این جایزه بسیار سختگیرانه است و اگر داوران به این نتیجه برسند که استاندارهای بالای نوازندگی در رقابت کنندگان وجود ندارد، اصلاً جایزه ای در آن سال اهدا نمی کنند. برندگان. برخی از برندگان این جایزه عبارتند از:
خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده () یکی از سازمان های حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا و تحت نظارت وزارت کشور ایالات متحده آمریکا است که مدیریت زیستگاههای طبیعی، حیات وحش و ماهیها را بر عهده دارد. مأموریت این سازمان «کار با دیگران برای حفظ، مراقبت و افزایش ماهی ها، حیات وحش، گیاهان و زیستگاه هایشان برای ادامه یافتن منافع ملت آمریکا» است. آرلیا اسکیپویت، نامزد فعلی قرارگرفتن در مقام ریاست این سازمان است که از سوی دونالد ترامپ معرفی شده است.