Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آرادو آر ۱۹۹ یک هواگرد از نوع هواپیمای آموزشی و پیش نمونه ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو آر ۱۹۹ نخستین پروازش را در میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آرادو آر ۸۱ یک هواگرد دوباله از نوع بمب افکن شیرجه ای ساخت شرکت آرادو در آلمان بود که نخستین پروازش را بهار سال ۱۹۳۶ انجام داد. آر ۸۱ در رقابت با یو ۸۷، مورد پذیرش وزارت هوانوردی رایش قرار نگرفت و از مرحله پیش نمونه فرا تر نرفت. طراحی و توسعه. وزارت هوانوردی رایش سال ۱۹۳۴ دو برنامه موازی برای ساخت بمب افکن های شیرجه ای جدید به عنوان جانشین هاینکل هائی ۵۰ برای "لوفت وافه" ارائه کرد. نخستین مورد برنامه به اصطلاح فوری ساخت یک بمب افکن شیرجه ای موقت بود که به ساخت هنشل هااس ۱۲۳ منجر شد. دومین برنامه برای ساخت محصول نهایی مقرر گردید. درخواست رسمی ساخت این موارد ماه ژانویه ۱۹۳۵ برای شرکت های آلمانی ارسال شد. پیش از آن نخستین پیش نمونه یونکرس یو ۸۷ از پیش در حال ساخت بود و "لوفت وافه" نیز سفارش ۱۱۸ فروند را داده بود. با این وجود دو کارخانه موظف شدند سه پیش نمونه برای رقابت بر سر پروژه ارائه کنند. هائی ۱۱۸ و آر ۸۱ بدین منظور به وزارت هوانوردی معرفی شدند. هامبورگر ها-۱۳۷ نیز از طرف یک سرمایه گذار شخصی پا به عرصه گذاشت. آر ۸۱ تنها رقابت کننده دو باله این پروژه بود. این مسئله بنابر توصیه ارنست اودت، یکی از ژنرال های "لو
فت وافه" صورت گرفت. به جهت اختلاف نظر در استفاده از این طراحی قدیمی بود که پیشنهادهای دیگری نیز به صورت تک بال با بال های مقعر ارائه گشت اما نهایتا آر ۸۱ به صورت دو بال و تمام فلزی ساخته شد. این شکل طراحی قابل قبول تر و ساده تری نسبت به یو ۸۷ به نظر می رسید که مقداری کوچک تر و سبک تر از آن نیز بود. در مدل آر ۸۱ سی موتور یونکرس یومو ۲۱۰ به همراه یک رادیاتور بزرگ در زیر آن بر روی بدنه باریک سوار بود. طول بال های آن نسبتاً کوتاه و به وسیله ستون هایی اِن شکل به یکدیگر متصل بود. اتاقک بزرگ دو سرنشین (پشت به پشت) عقب تر از بال ها و به صورت نیمه سر باز طراحی شد. انتهای اتاقک خلبان برای آزاد بودن تیربارچی دم جهت هدف قرار دادن دشمنان با تسلیحات دفاعی باز بود. ارابه فرود نیز به صورت ثابت و با پوششی ساده کار گذاشته شد. بخش دم آر ۸۱ بسیار باریک بود. پایدارکننده افقی پیش نمونه نخست (فاو ۱) به شکلی ساخته شد که میدان آتش دفاعی تیربارچی دم را فراخ تر کند اما آزمایش ها نشان داد که این موضوع باعث مشکلات پایداری هواگرد می شود. پایدارکننده افقی پیش نمونه دوم (فاو ۲) با تغییراتی همراه بود اما نتوانست مسئله پایداری را حل کند. در پ
یش نمونه سوم (فاو ۳) بخش دم به صورت بنیادین از نو طراحی و ملخ دو تیغه با زاویهٔ قابل تنظیم جایگزین ملخ سه تیغه با زاویه ثابت شد. یک مسلسل ام گه ۱۷ جلوی موتور و یک مسلسل دیگر ام گه ۱۵ در پشت اتاقک به عنوان تسلیحات دفاعی برای تیربارچی دم و یک محفظه برای حمل ۲۵۰ کیلوگرم بمب دقیقاً پشت ملخ برای بمباران شیرجه ای بود. آر ۸۱ نخستین بار بهار سال ۱۹۳۶ به پرواز درآمد. پیش نمونه سوم از چندین لحاظ از جمله سرعت در سطح، تحرک پذیری، برد و مخصوصاً سرعت اوج گیری بر یو ۸۷ برتری داشت. آر ۸۱ می توانست تنها در ۱۱ دقیقه به ارتفاع ۴ هزار متری برسد؛ درحالی که یو ۸۷ به ۲۳ دقیقه برای این کار نیاز داشت. به هر صورت یو ۸۷ طراحی جدیدتری داشت و می توانست با موتورهای قدرتمندتر عملکرد خود را ارتقا دهد؛ درحالیک ه آر ۸۱ ظرفیت کمتری برای ارتقا داشت. طراحی مجدد بخش دم در پیش نمونه سوم آر ۸۱ تا پاییز سال ۱۹۳۶ به طول انجامید. در اثر این تأخیر وزارت هوانوردی از پیش یو ۸۷ را برای استفاده برگزید که نهایتاً بیش ۶۵۰۰ فروند از آن تولید شد. کار بر روی طراحی آر ۸۱ پس از تولید سه پیش نمونه متوقف شد.
آرادو اس دی۱ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو اس دی۱ نخستین پروازش را در ۲۷ اکتبر ۱۹۲۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، والتر رتل مهندس آلمانی بود.
آرادو آر ۱۹۵ یک هواگرد دوباله تک موتوره دوسرنشین از نوع اژدرافکن ناوپایه ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان بود که نخستین پروازش را در ۱۹۳۷ میلادی انجام داد. طراحی و توسعه. این هواگرد که برگرفته از آر ۹۵ بود، با ارابه فرود ثابت، اتافک سربسته خلبان و افزوده شدن تجهیزات لازم جهت استفاده به عنوان هواگرد اژدرافکن در عرشه ناو هواپیمابر در حال ساخت گراف زپلین طراحی گردید. سرنشینان این هواپیما شامل یک خلبان و یک تیربارچی جهت مقابله با هواگردهای دشمن بودند که پشت سر هم قرار داشتند. با وجود توانایی حمل بالا، مقاومت بیش از حد بال ها در مقابل هوا و شرایط بد آیرودینامیکی موجب شد پس از تولید تنها ۳ پیش نمونه کار بر روی آر ۱۹۵ به نفع هواگرد با عملکرد بهتر اف آی ۱۶۷ متوقف شود. در هر حال با توجه به عدم اتمام مراحل ساخت ناو هواپیمابر مذکور هیچ یک از این هواگردها به مرحله عملیاتی نرسیدند.
آرادو ال۲ یک هواگرد از نوع هواگرد تفریحی ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو ال۲ نخستین پروازش را در ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، والتر رتل مهندس آلمانی بود.
آرادو اس اس دی ۱ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده و هواپیمای آب نشین ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو اس اس دی ۱ نخستین پروازش را در ۱۹۳۰ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، والتر رتل مهندس آلمانی بود.
آرادو آر ۷۷ یک هواگرد از نوع هواپیمای آموزشی ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو آر ۷۷ نخستین پروازش را در ۱۹۳۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد 2 فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آرادو ئی. ۵۶۰ یک هواگرد از نوع بمباران تاکتیکی ساخت شرکت در آلمان است. در مجموع، تعداد صفر فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، آرادو فلوکتسایک ورک مهندس آلمانی بود.
آرادو اس دی ۲ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو اس دی ۲ نخستین پروازش را در ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، والتر رتل مهندس آلمانی بود.
آرادو اس دی ۳ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو اس دی ۳ نخستین پروازش را در ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، والتر رتل مهندس آلمانی بود.
آرادو وی ۱ یک هواگرد از نوع هواپیمای مسافربری ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو وی ۱ نخستین پروازش را در ۱۹۲۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آرادو آر ۲۳۳ یک هواگرد از نوع حمل و نقل و هواپیمای آبی خاکی ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. برنامه ساخت این هواگرد در نهایت لغو گردید. در مجموع، تعداد صفر فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آرادو دبلیو ۲ یک هواگرد از نوع هواپیمای ورزشی ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو دبلیو ۲ نخستین پروازش را در ۱۹۲۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آرادو ال ۱ یک هواگرد از نوع هواپیمای ورزشی ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو ال ۱ نخستین پروازش را در ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، هرمان هافمن مهندس آلمانی بود.
آرادو اس سی ۱ یک هواگرد از نوع غیرنظامی هواپیمای آموزشی ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو اس سی ۱ نخستین پروازش را در ۱۹۲۶ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۴ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آرادو اس سی ۲ یک هواگرد از نوع غیرنظامی هواپیمای آموزشی ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو اس سی ۲ نخستین پروازش را در ۱۹۲۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آرادو اس ۱ یک هواگرد از نوع غیرنظامی هواپیمای آموزشی ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو اس ۱ نخستین پروازش را در ۱۹۲۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آرادو آر ۸۰ یک جنگنده تک باله تک موتوره تک سرنشین ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان بود که توسط والتر بلومه، مهندس آلمانی طراحی گردیده بود. طراحی و توسعه. با به قدرت رسیدن حزب نازی به رهبری آدولف هیتلر و در جریان تسلیح مجدد آلمان بر خلاف متن قرارداد ورسای، در سال ۱۹۳۳ وزارت هوانوردی رایش سوم طرحی را برای طراحی مخفیانه و سری جنگنده تک باله تمام فلزی جدید با مشخصاتی ویژه از جمله موتور یونکرس یومو ۲۱۰، حداکثر سرعت ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت در ارتفاع ۶ هزار متری برای بیست دقیقه و حمل سه مسلسل با هزار گلوله یا یک توپ خودکار ۲۰ میلی متری با ۲۰۰ گلوله به چهار شرکت عمده هواپیماسازی آلمانی ارائه کرد و مقرر گردید هر شرکت تا اواخر سال ۱۹۳۴ سه نمونه برای انجام مراحل آزمایش رو در رو تحویل بدهد. با این حال موتور یونکرس یومو ۲۱۰ تا موعد مقرر آماده استفاده نبود بدین جهت آرادو برای پر کردن این خلع از موتور رولز-رویس کسترل ۶ (۵۲۵ اسب بخار) استفاده نمود که با توجه به توان پایین تر آن باعث کاهش عملکرد واقعی هواپیما شد. نمونه های اولیه و آزمایش ها. مدل اولیه هواگرد آرادو آر ۸۰ که بر خلاف نمونه های قبلی آرادو تمام فلزی و با اِرّاده
فرود جمع شونده ساخته شده بود، با وجود مشکل در بخش اِرّاده فرود نخستین پروازش را در بهار سال ۱۹۳۵ انجام داد. هنگام ساخت مدل دوم، موتور از پیش اعلام شده همچنان آماده بهره برداری نبود به همین جهت وزارت هوانوردی یرای ترسیم مدلی واقعی تر، یک هواپیمای غیرنظامی تازه تولید شده هاینکل ۷۰ را با چهار موتور رولز-رویس کسترل ۵ (۶۹۵ اسب بخار) معاوضه کرد. با این وجود که اساس این موتور با مدل ۶ آن مشابه بود اما با توان بیشتر، قدرتمندترین موتور خطی روز دنیا به حساب می آمد. شرکت های مختلف برای به دست آوردن این موتور جهت به کار بردن در نمونه های خود رقابت سنگینی را آغاز کردند. شاید علت پیروزی مدل نهایی را بتوان در این مسئله یافت که دو موتور به شرکت مسرشمیت و یک موتور به هر یک از شرکت های آرادو و هاینکل رسید و شرکت فوکه-وولف بی نصیب ماند. تولید مدل دوم به کمک موتور جدید در پاییز سال ۱۹۳۵ به اتمام رسید و مراحل آزمایش آن آغاز گردید. این بار نیز اِرّاده فرود مجدداً مشکل آفرین شد. آرادو برای حل این مشکل، با اتکا به کاهش وزن و صرف نظر از عملکرد بهتر اِرّاده جمع شونده، اقدام به استفاده از اِرّاده های معمول خود در هواپیماهای پیشین یعنی
اراده ثابت کرد که طراحی آن چندین ماه را به خود اختصاص داد. استفاده از اراده فرود ثابت طبق انتظار وزن را کاهش نداد و هواپیما در حالت خالی همچنان ۱۶ درصد سنگین تر از مدل خواسته شده بود. هنگام بارگذاری کامل، وزن هواپیما حتی بدون تسلیحات به ۲۱۰۰ کیلوگرم می رسید که با وجود موتور قدرتمند کسترل هم توان آن به شدت کاهش می یافت. از طرفی با حداکثر سرعت تنها ۴۱۰ کیلومتر بر ساعت عملکرد ناامید کننده هواپیما به اثبات رسید. پس از تکمیل مدل وعده داده شده مشخص شد که ۲۱۰ قدرت کمتری نسبت به کسترل هنگام برخاستن ارائه می کند اما در ارتفاع زیاد عملکرد مشابهی نشان می دهد. در ارتفاع زیاد این موتور سرعت بیشتر را موجب می شد اما در ارتفاع های پایین به همان خوبی نبود و اوج گرفتن آن نیز با سرعت کمتریی انجام می شد. آرادو مدعی شد می تواند با راهکاری این مشکل را حل کند اما پیش از اجرای آن از دور رقابت کنار گذاشته شد. با این حال که آرادو آر ۸۰ جزو نخستین هواپیماهای ساخته شده بود اما با وجود مشکل مستمر در اراده فرود و تأمین موتور، به عنوان یکی از آخرین نمونه ها وارد آزمایش رو در رو شد. آرادو نمونه خود را در فوریه ۱۹۳۶ به درخواست کنندگان تحویل
و از ماه بعد تقابل های عملی آغاز شد اما کاملاً مشخص بود که این نمونه هیچ شانسی در مقابل نمونه های هاینکل و مسر-اشمیت ندارد و این موضوع تنها یک ماه بعد به اطلاع آرادو رسید. در همین هنگام بود که مدل سوم آرادو آماده شده بود. در این نمونه برای کاهش هر چه بیشتر وزن، بال های فرورفته با بال های مسطح جایگزین شد که موجب افزایش طول اراده فرود گردید. در مدل جدید از نسخه c موتور یونکرس ۲۱۰ استفاده به عمل آمد که سرعت هواپیما را مقداری افزایش داد. اما وزارت هوانوردی دیگر این نمونه را نپذیرفت آن را به طور کامل کنار گذاشت. گفته می شود ثابت بودن اراده فرود در این تصمیم وزارت خانه بسیار مؤثر بوده است. البته گفته می شود پیش از آن نمونه ۱۵۹ شرکت فوکه-وولف به دلیل داشتن طراحی قدیمی بال چتری نیز از چرخه خارج شده بود. گفتنی است در این رقابت نهایتاً جنگنده بسیار معروف و افسانه ای ب اف ۱۰۹ شرکت مسرشمیت موفق به پیروزی شد که منجر به ورود آن به خط تولید انبوه گردید. (نزدیک به ۳۴ هزار فروند) در سال ۱۹۳۷ مدل سوم دوباره اما این بار جهت برخی آزمایش ها فراخوانده شد. بدین منظور صندلی دومی پشت صندلی خلبان برای مشاهده گر تعبیه گردید و اتاقک خل
بان به طور کامل سرپوشیده شد. از این هواپیما برای نخستین در آزمایش توپ خودکار ۲۰ میلی متری استفاده به عمل آمد که آن را به اولین هواپیمای مسلح به این جنگ افزار تبدیل نمود. از این توپ خودکار به عنوان سلاح استاندارد جنگنده های آلمانی با موتور خطی در طول جنگ جهانی دوم استفاده شد. در سال ۱۹۳۸ نیز از این هواپیما برای آزمایش برآافزا استفاده گردید. با همه این اوصاف در مجموع ۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
آرادو آر ۲۳۱ یک هواگرد از نوع هواپیمای آب نشین ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک ورک در آلمان است. هواگرد آرادو آر ۲۳۱ نخستین پروازش را در ۱۹۴۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۶ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
اگنس مکفیل (؛ – ) یک سیاست مدار اهل کانادا بود که از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۴۰ در مجلس عوام کانادا خدمت کرد. او اولین زنی بود که به پارلمان راه یافت. از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ و مجدداً از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱ عضو مجلس قانونگذاری انتاریو بود و از بخش یورک ایست در تورنتو نمایندگی می کرد. مک فیل در طول زندگی خود در سیاست های پیشرو کانادایی فعالیت می کرد و برای دو حزب مختلف کار می کرد. او ایده های خود را از طریق مقاله نویسی، سازماندهی فعالان و قانونگذاری تبلیغ می کرد. پیشینه. آگنس مکفیل در ۲۴ مارس ۱۸۹۰ به دنیا آمد. نام پدرش داگلند مکفیل و مادرش هنریتا کمبل بود. او برای یک سال در دانشگاه اویون سواند و مؤسسه حرفه ای (Owen Sound Collegiate and Vocational Institute) تحصیل کرد. اگرچه در آن دانشگاه موفق بود ولی به مدرسه «عادی استراتفورد» منتقل شد تا بتواند در خانه یکی از اقوام خود بماند. او در سال ۱۹۱۰ با گواهینامه معلم کلاس دوم فارغ التحصیل شد. آگنس در چندین مدرسه روستایی در مناطقی مانند پورت الگین، هانیوود و نیومارکت تحصیل کرد. مکفیل در حالی که در شارون کار می کرد، به طور سیاسی فعال شد و به سازمان کشاورزان متحد انتاریو (UFO) و بخش زنان
آن، «زنان کشاورز متحد انتاریو» پیوست. او همچنین برای روزنامه فارمرز سان (آفتاب کشاورزان) مقاله نویسی می کرد. فعالیت سیاسی فدرالی. پس از اصلاح قانون انتخابات توسط دولت حزب محافظه کار در سال ۱۹۱۹، مکفیل به عنوان عضو حزب پیشرو کانادا در انتخابات فدرال ۱۹۲۱ در مجلس عوام انتخاب شد. او اولین عضو زن پارلمان در کانادا بود. مکفیل در انتخابات فدرال ۱۹۲۵، ۱۹۲۶ و ۱۹۳۰ مجدداً انتخاب شد. اهدافی که مکفیل دنبال می کرد از جمله حقوق بازنشستگان و حقوق کارگران بود. او همچنین اولین فرستاده زن کانادایی در لیگ ملل در ژنو بود. او در کمیته خلع سلاح جهانی در آنجا فعالیت می کرد. اگرچه یک صلح طلب بود، او برای ورود کانادا به جنگ جهانی دوم رأی داد. اگنس در انتخابات ۱۹۴۰ شکست خورد. این آخرین کمپین فدرال او به عنوان کاندید انتخاباتی بود. روزنامه نگاری. مکفیل پس از اینکه از مقام رسمی کنار کشید، مقاله های کشاورزی برای روزنامه «گلوب اند میل» در تورنتو نوشت. پس از یک فاجعه خانوادگی در شهر خود، مکفیل به حومه تورنتو ایست یورک در انتاریو بازگشت و در آنجا دوباره به سازمان CCF در سال ۱۹۴۲ پیوست و در سازمان دادن کشاورزان نقش ایفا کرد.
سیره نبوی (۳ جلد) کتابی است به زبان فارسی نوشته مصطفی دلشاد تهرانی که در سال ۱۳۸۵ به عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در بخش پیامبر پژوهی برگزیده شد. این کتاب توسط دفتر نشر دریا چاپ شده است. موضوع. کتاب در سه جلد (سیره فردی، سیره اجتماعی و سیره مدیریتی) نگارش شده است. در جلد اول ابعاد فردی زندگی محمد بن عبدالله مورد بررسی قرار گرفته است. جلد اول دو بخش مهم دارد: در بخش ابتدایی به اهمیت و جایگاه الگوگیری و شناخت سیره و روش پرداخته شده است. نویسنده در بخش دوم وارد زندگی فردی محمد بن عبدالله شده و آن را از منظر روایات بررسی می کند. در جلد دوم به سیره اجتماعی زندگی محمد بن عبدالله پرداخته شده است. در جلد سوم سیره مدیریتی محمد بن عبدالله بررسی شده است. دستاوردهای کتاب. این کتاب در بیست و چهارمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۵ در بخش پیامبر پژوهی برگزیده شد. این مجموعه سه جلدی متن درسی دانشکده علوم حدیث است و در این دانشگاه تدریس می شود.
انتخابات محلی مونته نگرو () در ۴ فوریه ۲۰۱۸ برای انتخاب شهرداریهای برانه و اولتسینی برگزار شد.
حسین آباد یک روستا در ایران است که در استان اصفهان واقع شده است.
حسین آباد یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان نائین استان اصفهان واقع شده است.
حسین آباد یک روستا در ایران است که در استان سیستان و بلوچستان واقع شده است. حسین آباد ۵۸ نفر جمعیت دارد.
حجت آباد روستایی در دهستان سخوید بخش نیر شهرستان تفت استان یزد ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا بدون جمعیت بوده است.
علی آباد یک روستا در ایران است که در استان یزد واقع شده است.
علی آباد یک روستا در ایران است که در استان کردستان واقع شده است. علی آباد ۶۹۷ نفر جمعیت دارد.
ناصرآباد روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان ایرانشهر استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان این روستا بدون جمعیت بوده است.
نصرآباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان نائین(لای سیاه) در استان اصفهان واقع شده است. نصرآباد ۱۸ نفر جمعیت دارد.
فاجعه - یک نسل کشی () یک فیلم مستند دربارهٔ نسل کشی ارمنی ها توسط حکومت ترکان جوان در دوران امپراتوری عثمانی در جریان جنگ جهانی اول است. این فیلم محصول ۲۰۱۰ به کارگردانی اریک فریدلر است. از بازیگران آن می توان به مارتینا گدک اشار ه کرد.
نصرآباد روستایی در دهستان کهدوئیه بخش گاریزات شهرستان تفت استان یزد ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸ نفر (۴خانوار) بوده است.
بخش زیرآب یکی از بخش های شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش زیرآب ۲۱۳۷۶ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش زیرآب از دو دهستان تشکیل شده است:
بخش تالارپی یکی از بخش های شهرستان سیمرغ در استان مازندران ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش تالارپی ۶۵۷۸ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش تالارپی از دو دهستان تشکیل شده است:
بخش مرکزی شهرستان سوادکوه شمالی یکی از بخش های شهرستان سوادکوه شمالی در استان مازندران ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان سوادکوه شمالی ۱۷۸۱۸ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش مرکزی شهرستان سوادکوه شمالی از دو دهستان تشکیل شده است:
بخش نارنجستان یکی از بخش های شهرستان سوادکوه شمالی در استان مازندران ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش نارنجستان ۷۰۱۶ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش نارنجستان از دو دهستان تشکیل شده است:
بخش مرکزی شهرستان کلاردشت یکی از بخش های شهرستان کلاردشت در استان مازندران ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان کلاردشت ۲۳۶۴۸ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش مرکزی شهرستان کلاردشت از دو دهستان و یک شهر تشکیل شده است:
بخش قهدریجان یکی از بخش های شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. تقسیمات کشوری. در 1361/4/9 هیئت وزیران دولت وقت به تصویب رساندند که منطقه قهدریجان از شهرستان فلاورجان منتزع و تابع بخش مرکزی نجف آباد گردد. اما در تاریخ 1361/12/22 منطقه ی قهدریجان از بخش مرکزی نجف آباد منتزع و به شهرستان فلاورجان الحاق گردید. شهرها : قهدریجان ، زازران جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش قهدریجان برابر با ۴۸،۱۱۳ نفر بوده است.
بخش شباب، یکی از بخش های شهرستان چرداول در استان ایلام ایران است. مرکز این بخش، شهر شباب است. تقسیمات کشوری. شهر: شباب جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش شباب برابر با ۹٬۴۶۶ نفر بوده است.
بخش مرکزی، یکی از بخش های شهرستان بدره در استان ایلام ایران است. مرکز این بخش، شهر بدره است. تقسیمات کشوری. شهر: بدره جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان بدره برابر با ۱۰٬۴۷۵ نفر بوده است.
بخش ابوالفارس، یکی از بخش های شهرستان رامهرمز در استان خوزستان ایران است. مرکز این بخش، شهر باوج است. تقسیمات کشوری. شهر: باوج مردم شناسی. مردم این بخش لرتبار و از ایل بهمئی از طایفه علاءالدینی، تیره احمدی و سادات می باشند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش ابوالفارس برابر با ۵٬۶۱۰ نفر بوده است.
بخش دارخوین یکی از بخش های شهرستان شادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش دارخوین ۱۴۷۵۴ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش دارخوین از دو دهستان تشکیل شده است:
بخش رودزرد، یکی از بخش های شهرستان رامهرمز در استان خوزستان ایران است. مرکز این بخش، شهر رودزرد ماشین است. تقسیمات کشوری. شهر: رودزرد ماشین مردم شناسی. مردم این بخش از جانکی گرمسیر هستند که به زبان لری بختیاری تکلم می کنند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش رودزرد برابر با ۴٬۴۹۵ نفر بوده است.
بخش سلطان آباد یکی از بخش های شهرستان رامهرمز در استان خوزستان ایران است. مرکز این بخش، شهر سلطان آباد است. مردم. مردم این پخش بیشتر لر هستند از ایل بهمئی و بختیاری. تقسیم بندی کشوری. شهر: سلطان آباد جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش سلطان آباد برابر با ۸٬۰۱۴ نفر بوده است.
بخش عنبر یکی از بخش های شهرستان مسجدسلیمان در استان خوزستان ایران است. مردم. مردم این بخش بختیاری هستند و به زبان لری بختیاری سخن می گویند. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش عنبر ۲۰۷۶۸۴۵ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش عنبر از دو دهستان تشکیل شده است: مرکز بخش شهر: عنبر
بخش غیزانیه، یکی از بخش های شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است. مرکز این بخش، روستای غیزانیه بزرگ است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش غیزانیه برابر با ۲۴٬۶۱۳ نفر بوده است.
بخش گمبوعه، یکی از بخش های شهرستان حمیدیه در استان خوزستان ایران است. مرکز این بخش، روستای گمبوعه بزرگ است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش گمبوعه برابر با ۱۳٬۸۶۵ نفر بوده است.
بخش میان آب (میناو) یکی از بخش های شهرستان شوشتر در استان خوزستان ایران است. مرکز این بخش شهر عرب حسن است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش میان آب ۳۲۱۷۷ نفر بوده است.
جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش کهن آباد ۲۸۲۴ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش کهن آباد از دو دهستان تشکیل شده است:
بخش ریگ ملک، یکی از بخش های شهرستان میرجاوه در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این بخش، شهر ریگ ملک است. تقسیمات کشوری. شهر: ریگ ملک جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش ریگ ملک برابر با ۹٬۲۰۲ نفر بوده است.
بخش کتیج یکی از بخش های شهرستان فنوج در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این بخش، شهر کتیج است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این بخش ۱۳،۱۸۴ نفر (۳،۴۲۹ خانوار)بوده است. تقسیمات کشوری. شهر: کتیج
بخش لادیز، یکی از بخش های شهرستان میرجاوه در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این بخش، شهر لادیز است. تقسیمات کشوری. شهر: لادیز جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش لادیز برابر با ۲۲٬۹۶۰ نفر بوده است.
بخش امام یکی از بخش های شهرستان سقز در استان کردستان ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش امام ۱۲۹۴۶ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش امام از سه دهستان تشکیل شده است:
بخش حسین آباد یکی از بخش های شهرستان سنندج در استان کردستان ایران است . جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش حسین آباد ۹۷۴۳ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش حسین آباد از دو دهستان تشکیل شده است:
بخش دلبران یکی از بخش های شهرستان قروه در استان کردستان ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش دلبران ۱۶٬۳۴۵ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. بخش دلبران از دو دهستان تشکیل شده است:
بخش سوق یکی از بخش های شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. مردم. مردم بخش سوق لرتبار هستند و به زبان لری صحبت میکنند. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش سوق ۱۱۶۵۵ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. شهر : سوق
بخش خاوه یکی از بخش های شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است. تقسیمات کشوری. شهر : برخوردار جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش خاوه ۲۰۳۱۳ نفر بوده است. طبق سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ خاوه پرجمعیت بخش بعد از بخش مرکزی در شهرستان دلفان است.
تکرار زندگی یا شروع دوباره فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی ویپول آمروتلال شاه است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، آیشواریا رای، نیها دوپیا، آدیتیا روی کاپور، اوم پوری، کیرون کهیر، راجپال یاداو، راندهیر کاپور ایفای نقش کرده اند.
بذله گو یا جوکر یک فیلم سینمایی هندی در ژانر کمدی و علمی تخیلی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی و نویسندگی شیریش کوندر با بازی آکشی کومار، سوناکشی سینها، منیشا لامبا، شریاس تالپاده، آسرانی، چیترانگادا سینگ، آریا بابار، فرح خان و گورپریت گوگی است.
اوه خدای من! فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی اومش شاکلا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، پارش راوال، میتون چاکرابورتی، اوم پوری، تیسکا چوپرا، پونام جهاور، آپوروا آرورا ایفای نقش کرده اند. دنباله معنوی این فیلم اوه خدای من ۲ است. او خدای من 2نمره بهتری نسبت به او خدای من 1از نظر منتقدان گرفته است داستان. کانجی لالجی مهتا(پارش راوال) صاحب یک مغازه است، با اینکه او از فروش مجسمه های مذهبی کسب درآمد می کند اما اعتقادی به آن ندارد.یک روز ناخواسته در یک مراسم مذهبی کاری می کند که مراسم به هم بخورد و راهب ها به او می گویند مورد عذاب قرار خواهد گرفت.روز بعد مغازه اش در اثر زلزله خراب می شود اما او خیالش راحت است چون مغازه بیمه است، اما پس از مراجعه به شرکت بیمه متوجه می شود بلایای طبیعی مورد پوشش بیمه قرار نمی گیرد و بیمه به او خسارتی نمی دهد.کارکنان بیمه به او می گویند شاید نفرین الهه ها باعث این مسئله شده است. کانجی تصمیم می گیرد تا به دادگاه برود و از همه الهه ها، معابد و در نتیجه راهب ها شکایت کند.هیچ وکیلی حاضر به وکالت او نمی شود پس او خودش وکالتش را برعهده می گیرد.در ابتدا کسی او را جدی نمی گیر