Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
راست است؛ چنین صدایی که مستقیماً از جلو می آید به راحتی توسط یک سیستم فعال کاهش می یابد، امااگر از کنار بیاید، تمایل دارد در یک گوش قطع شود در حالی که در گوش دیگر تقویت می شود، و صدا را بلندتر می کند، نه ملایم تر. صداهای با فرکانس بالا، بیشتر از ۱۰۰۰ هرتز، تمایل دارند به طور غیرقابل پیش بینی از جهات مختلف لغو و تقویت شوند. در مجموع، موثرترین کاهش نویز در فضای سه بعدی شامل صداهای فرکانس پایین است. کاربردهای تجاری کاهش نویز سه بعدی شامل حفاظت از کابین های هواپیما و فضای داخلی خودرو می شود، اما در این شرایط، حفاظت عمدتاً به حذف نویزهای تکراری (یا دوره ای) مانند نویزهای ناشی از موتور، پروانه یا روتور محدود می شود. این به دلیل آن است که ماهیت چرخه ای موتور باعث می شود تا تحلیل و فرایند حذف نویز راحت تر انجام شود. تلفن های همراه پیشرفته از طراحی چند میکروفونی برای حذف صدای محیط از سیگنال گفتار استفاده می کنند. صدا از میکروفون (های) دورتر از دهان [سیگنال(های) نویز] و از نزدیکترین میکروفون به دهان [سیگنال مورد نظر] گرفته می شود. سیگنال ها برای حذف نویز سیگنال مورد نظر پردازش می شوند و کیفیت صدای صوتی بهبود یافته را ت
ولید می کنند. در برخی موارد، نویز را می توان با استفاده از کنترل ارتعاش فعال کنترل نمود. این رویکرد زمانی مناسب است که ارتعاش سازه با جفت کردن ارتعاش در هوا یا آب اطراف، نویز ناخواسته ایجاد کند. کنترل نویز فعال در مقابل کنترل نویز غیرفعال. "کنترل صدا" یک روش فعال یا غیرفعال برای کاهش انتشار صدا است که اغلب برای راحتی شخص، ملاحظات زیست محیطی یا رعایت قانونی می باشد. کنترل نویز "فعال" به معنای کاهش صدا با استفاده از منبع تغذیه است. کنترل "غیرفعال" نویز عبارت است از کاهش صدا توسط مواد بازدارنده صدا مانند عایق، کاشی های جاذب صدا یا صدا خفه کن به جای منبع تغذیه. حذف نویز فعال بهترین گزینه برای فرکانس های پایین است. برای فرکانس های بالاتر، الزامات فاصله گذاری برای تکنیک های فضای آزاد و منطقه سکوت بسیار زیاد است. در سیستم های مبتنی بر حفره صوتی و کانال، تعداد گره ها به سرعت با افزایش فرکانس افزایش می یابد که به سرعت تکنیک های کنترل نویز فعال را غیرقابل مدیریت می کند. روش های غیرفعال در فرکانس های بالاتر مؤثرتر می شوند و اغلب راه حل مناسبی را بدون نیاز به کنترل فعال ارائه می دهند. تاریخچه. اولین حق ثبت اختراع برای سی
ستم کنترل نویز در سال ۱۹۳۶ به مخترع Paul Lueg اعطا شد. ثبت اختراع ایالات متحده ۲٬۰۴۳٬۴۱۶ این حق اختراع توضیح می دهد که چگونه صداهای سینوسی در کانال ها را با پیشبرد فاز موج و لغو صداهای دلخواه در منطقه اطراف بلندگو با معکوس کردن قطبیت لغو کنیم. در دهه ۱۹۵۰ لارنس جی فوگل سیستم هایی را برای حذف نویز در کابین خلبان های هلیکوپتر و هواپیما به ثبت رساند. در سال ۱۹۵۷ ویلارد میکر یک مدل کاربردی از کنترل نویز فعال را توسعه داد که بر روی یک گوش بند محیطی اعمال می شود. این هدست دارای پهنای باند تضعیف فعال تقریباً ۵۰–۵۰۰ هرتز، با حداکثر تضعیف تقریباً ۲۰ دسی بل بود. در اواخر دهه ۱۹۸۰ اولین هدست کاهش نویز فعال تجاری موجود شد. آنها می توانند با باتری های NiCad یا مستقیماً از سیستم برق هواپیما تغذیه شوند.
«سرای سپید و سیاه» () قسمت دوم از فصل پنجمِ مجموعهٔ تلویزیونیِ خیال پردازانهٔ "بازی تاج وتخت" و قسمت ۴۲ از کلِ این سریال است. فیلم نامه نویس های این قسمت دیوید بنیاف و دی. بی. وایس و کارگردان آن مایکل اسلوویس است. این قسمت در ۱۹ آوریل ۲۰۱۵ منتشر شد و پیش از پخش تلویزیونی آن، ۴ قسمت اول سریال به طور غیرقانونی به اینترنت راه یافته بود.
ریس نوی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. نوی در فصل چهارم، قسمت پنجم سریال "بی شرم" از شبکه ۴، در نقش لوک نیومن، دوست پسر مسیحی دِبی، ظاهر شد. او همچنین نقش های مهمان کارل در سریال "پارادوکس" از شبکه بی بی سی و تایلر سیمونز در سریال "بیل" از شبکه آی تی وی در سال ۲۰۰۹ را ایفا کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وقتی آن ها ما را می بینند"، "بی شرم" و "سرای سپید و سیاه" اشاره نمود.
دِرِک لُرد (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سرای سپید و سیاه" اشاره نمود.
چین در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۳۲ مدال طلا، ۴۶ مدال نقره و ۲۷ مدال برنز (در مجموع ۱۷۲ مدال) در جایگاه سوم قرار گرفت. این مسابقات اولین حضور چین در بازی های آسیایی بود؛ با تصمیم فدراسیون بازی های آسیایی در جلسه ۱۶ نوامبر ۱۹۷۳، جمهوری چین (تایوان) از بازی ها کنار گذاشته شد تا راه برای حضور جمهوری خلق چین فراهم شود.
دیوان عالی جمهوری آذربایجان () بالاترین مرجع قضایی و دادگاه نهایی تجدید نظر در سیستم قضایی سه مرحله ای جمهوری آذربایجان است. دیوان عالی آذربایجان مسئولیت اجرای عدالت در پرونده های مدنی (از جمله اختلافات اداری و اقتصادی)، پرونده های کیفری و سایر موارد مربوط به مورد رسیدگی دادگاه های عمومی یا تخصصی را دارد. با وجود اینکه مقر دیوان در باکو مستقر است، ولی حیطه اختیاراتش تمام کشور را پوشش می دهد. تاریخچه. تاریخ دایر شدن دیوان عالی در جمهوری آذربایجان به ۲۸ ماه مه سال ۱۹۱۸، یعنی زمان تأسیس جمهوری خلق آذربایجان بازمی گردد. از اوایل دهه ۱۹۹۰، اصلاحات بنیادین حقوقی و قضایی در جمهوری آذربایجان تحت رهبری حیدر علی اف انجام شد، که از آن ها می توان به ایجاد قضائیه سه مرحله ای جدید، تصویب چندین قانون همچون «قانون اراضی شهری»، قانون مدنی، قانون آیین دادرسی کیفری، قانون تخلفات اداری، قانون مسکن و غیره… اشاره نمود. سپس شورای حقوقی و قضایی متشکل از نمایندگان سه قوه - مقننه، قضائیه و مجریه - ساماندهی شد و نقش مهمی در انتخاب قضات به مراجع قضایی مختلف از جمله دیوان عالی از طریق آزمون یا امتحان و مصاحبه کاری ایفا نمود.
جی. جی. مورفی (؛ ۷ مه ۱۹۲۸ – ۸ اوت ۲۰۱۴) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۴۸ تا ۲۰۱۴ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سرای سپید و سیاه"، "خاکسترهای آنجلا"، "کال" و "ناگفته های دراکولا" اشاره کرد.
بریل ایسلندی یک الفبای بریل برای زبان ایسلندی است. الفبا. همه حروف مانند بریل بقیه زبانهای نوردیک است. یعنی ö در ایسلندی همان ö به زبان سوئدی یا ø به دانمارکی است. ð در ایسلندی همان ð در فاروئی است. تفاوت ها در صورت وجود، فقط در حروف مربوط به نقطه گذاری است. الفبای پایه همان است که در بریل فرانسه وجود دارد.
«خانه» () قسمت دوم از فصل ششمِ مجموعهٔ تلویزیونیِ خیال پردازانهٔ "بازی تاج وتخت" و قسمت ۵۲ از کلِ این سریال است. فیلم نامه نویس این قسمت دیو هیل و کارگردان آن جرمی پودسوا است. تولید. نگارش. «خانه» توسط دیو هیل نوشته شده است. برخی عناصر این قسمت بر اساس رمان ششم از مجموعه "ترانه یخ و آتش"، با عنوان "بادهای زمستان"، ساخته شده اند که نویسنده، "جرج آر. آر. مارتین"، امیدوار بود پیش از شروع پخش فصل ششم آن را به پایان رسانده باشد. همچنین این قسمت شامل عناصری از فصل های «دختر نابینا»، «اژدها رام کن» و «بران سوم» از کتاب "رقصی با اژدهایان" است، و همچنین به مرگ بالون گریجوی اشاره دارد، رویدادی که در فصل «کیتلین پنجم» از کتاب "طوفان شمشیرها" به آن اشاره شده اما هرگز توسط خواننده دیده نشده است. در بخش «درون قسمت» که توسط شبکه HBO کمی پس از پخش قسمت منتشر شد، سازندگان سریال و شورانرها دیوید بنیاف و دی. بی. وایس درباره صحنه وینترفل که شامل بران بود صحبت کردند و گفتند از ابتدای سریال از انجام هرگونه فلش بک اجتناب داشتند. بنابراین تصمیم گرفتند آن را به حداقل برسانند و تنها یک فلش بک در قسمت آغازین فصل پنجم به نام جنگ های پیش
رو در کل سریال پیش از فصل ششم وجود داشته باشد. با این حال، بنیوف و وایس تصمیم گرفتند معرفی مجدد بران و کلاغ سه چشم این امکان را فراهم کند که فلش بک نشان داده شود و به این ترتیب درک بهتری برای شخصیت ها و تماشاگران ایجاد شود. انتخاب بازیگر. آیزاک همپستد-رایت (بران استارک)، الی کندریک (میرا رید)، کریستین نارن (هودور)، جما ویلَن (یارا گریجوی) و پاتریک مالاهاید (بالون گریجوی) پس از چند سال غیبت بازگشتند.. این قسمت ماکس فون سیدو را به عنوان کلاغ سه چشم معرفی کرد که جایگزین استران راجر شد، کسی که نقش این شخصیت را به طور کوتاه در فصل چهارم بازی کرده بود. همچنین پیلوی آسبک در نقش اورون گریجوی معرفی شد. چندین بازیگر کودک نیز برای بازی در نقش های جوانی شخصیت های شناخته شده در دید بران از وینترفل در گذشته انتخاب شدند. از جمله سباستین کرافت در نقش ند استارک جوان، کوردلیا هیل در نقش لیانا استارک جوان، ماتئو الزی در نقش بنجن استارک جوان و سم کولمن در نقش هودور جوان، یا ویلیس همانطور که در صحنه نامیده می شود. جان اسنو در پایان فصل پنجم، قسمت آمرزگاری مادر، کشته شد و در آستانه فصل ششم، کیت هارینگتون، بازیگر این نقش، اعلام کر
د که به جز ایفای نقش جسد، به سریال باز نخواهد گشت و برخلاف گمانه زنی های فراوان، احیا نخواهد شد. پس از پخش «خانه»، هارینگتون عذرخواهی عمومی از طرفداران سریال کرد و گفت که «می خواهم بابت دروغ گفتن به همه عذرخواهی کنم. خوشحالم که مردم بابت مرگ او ناراحت شدند. بزرگ ترین ترس من این بود که مردم اهمیتی ندهند یا بگویند ‘خوب، جان اسنو مرد.’ اما به نظر می رسد مردم، مشابه قسمت «عروسی سرخ»، نوعی غم و اندوه داشتند که یعنی چیزی که من یا سریال انجام می دهیم درست است.» در تمامی فیلمنامه ها، لیست های بازیگران، وسایل صحنه و لباس، هارینگتون فقط با نام «LC» به معنای فرمانده ارشد اشاره شده بود تا راز احیای او در قسمت حفظ شود. همچنین مشخص شد که در طول تولید فصل، حتی گفتگوی کلامی درباره نام «جان اسنو» ممنوع بوده است، مگر در دیالوگ های روی دوربین.
ژیله (به فرانسوی: gilet؛ ، : ) گونه ای پوشاک بدون آستین و جلوبسته ویژهٔ برای بالاتنه است. ژیله ها در دنیای مُد و پوشاک به پوشش های بافته شده از نخ یا پشم به صورت دستی یا ماشینی گفته می شود که در فصول سرد سال روی پیراهن و زیر کت یا کاپشن پوشیده می شود. ژیله نیز، همانند جلیقه، بدون آستین است. ژیله ها از الیاف مختلفی بافته می شوند. این الیاف ممکن است الیاف طبیعی مثل پشم و پنبه یا الیاف مصنوعی باشند.
کائه الکساندر () بازیگر اهل ژاپن و انگلستان است. او در توکیو از پدری ژاپنی و مادری چینی زاده شد و از سن ۱۰ سالگی به همراه آنان به انگلستان مهاجرت نمود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چرخ زمان"، "خانه" و "پیمان شکن" اشاره نمود.
احمد خضرویه، ابوحامد احمدبن خضرویهٔ بلخی، از مشایخ متصوفهٔ خراسان. درباره. احمد خضرویه از بزرگان تصوف در قرن سوم هجری، وی در (۲۴۰ ه .ق) در زمان متوکّل در سنّ نود و پنج سالگی در زادگاه خود بلخ وفات یافته است. تمام منابع قدیم و جدید به اتفّاق نام او را احمد و کنیه اش را ابوحامد ضبط کرده اند. او معاصر بایزید بسطامی و یحیی بن معاذ رازی بود و با هردوصحبت داشته و شوی فاطمه دختر امیر بلخ بوده است. در حکایت، حلوا خریدن احمد خضرویه جهت غریمان مبنی بر تأثیر دل شکسته و اجابت دعا، در مثنوی معنوی سخن به میان آمده است. در تذکرة الأولیاء نظیر این داستان درباره احمد خضرویه آمده است. قصّه جهاد رفتن شیخ احمد خضرویه نیز مذکور است.
کره جنوبی در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱۶ مدال طلا، ۲۶ مدال نقره و ۱۵ مدال برنز (در مجموع ۵۷ مدال) در جایگاه سوم قرار گرفت.
کره شمالی در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۴ مدال برنز (در مجموع ۱۱ مدال) در جایگاه نهم قرار گرفت.
لی زی لی زی نام اصلی لیه دزو (Lieh-Tzu)، لی یوکو Lieh Yukou است. (لیئه ـ تزو Lieh-tzŭ)، (Tzu)، (دزو) به معنی استاد یا فرزانه (sage) است. انسانی با فضیلت اعلا که به او الهام می رسد. لیه دزو (Lieh-Tzu). بعضی لیه دزو (Lieh-Tzu) را متعلق به قرن ۴ یا ۵ قبل از میلاد می دانند. کتاب لیه دزو، دومین کتاب مهم در خصوص دائوئیسم هست که در آن آموزه های استادان خود یعنی "هو دزو Hu Tzu " و "پو هان Po hun" را به شاگردانش تعلیم می دهد. برخی از مهم ترین این آموزه ها عبارت اند: ۱- آشتی با مرگ یا درک مرگ هم چون همزاد زندگی. ۲- توجه به شگفتی های طبیعت و قدرت تخیل انسان. واسطهٔ میان جهان غیب و عالم شهادت فقط می تواند خیال باشد. ۳- تقابل رؤیا و واقعیت و جابجایی آسان آن دو. آثار مربوطه. The Book of Lieh-tzǔ: A Classic of Tao. New York: Columbia University Press. 1960, revised 1990. ISBN 0-231-07237-6 Liang Xiaopeng, tr. Liezi. Beijing: Zhonghua Book Company. 2005 (Library of Chinese Classics) ISBN 7-101-04273-2/K-1816 دزو، لیه "(مجموعه آثار)" برگردان مریم کمالی، مسعود شیر بچه، تهران: نشر میترا ۱۳۸۶ شابک ۴-۱۶-۸۴۱۷-۹۶۴ جستارهای وابسته.
در دائو، نور به خودشناسی تعریف شده است. چوانگ ـ تزو (Zhuang Zhou) , (Chuang –Tzu)، با توجه به (وابستگی dependence) و (آزادگی independence) انسان، مردم را به چهار گروه تقسیم می کند. حکیم تائوئی شهیر لیه تزو (Lieh-tzŭ)، در گروه سوم انسانی با (حکمت بزرگ great wisdom)، جای دارد.
اسرائیل در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۷ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۸ مدال برنز (در مجموع ۱۹ مدال) در جایگاه ششم قرار گرفت.
هند در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۴ مدال طلا، ۱۲ مدال نقره و ۱۲ مدال برنز (در مجموع ۳۲ مدال) در جایگاه هفتم قرار گرفت.
مغولستان در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره و ۸ مدال برنز (در مجموع ۱۵ مدال) در جایگاه دهم قرار گرفت.
اندونزی در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱۵ مدال طلا، ۱۴ مدال نقره و ۱۷ مدال برنز (در مجموع ۴۶ مدال) در جایگاه پنجم قرار گرفت.
تایلند در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۸ مدال برنز (در مجموع ۱۴ مدال) در جایگاه هشتم قرار گرفت.
برمه در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱ مدال نقره و ۲ مدال برنز (در مجموع ۳ مدال) در جایگاه هفدهم قرار گرفت.
سنگاپور در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۷ مدال برنز (در مجموع ۱۱ مدال) در جایگاه سیزدهم قرار گرفت.
پاکستان در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۲ مدال طلا و ۷ مدال برنز (در مجموع ۹ مدال) در جایگاه یازدهم قرار گرفت.
عراق در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱ مدال طلا و ۳ مدال برنز (در مجموع ۴ مدال) در جایگاه چهاردهم قرار گرفت.
فیلیپین در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۲ مدال نقره و ۱۱ مدال برنز (در مجموع ۱۳ مدال) در جایگاه پانزدهم قرار گرفت.
مالزی در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱ مدال نقره و ۵ مدال برنز (در مجموع ۶ مدال) در جایگاه شانزدهم قرار گرفت.
کویت در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱ مدال نقره، در جایگاه هجدهم قرار گرفت.
شیمدو پایا یا خدای بزرگ طلایی، (برمه ای: ရွှေမောဓော ဘုရား [ʃwè mɔ̀dɔ́ pʰəjá]) نام معبدی است مربوط به بودائیان که در شهر باگو، کشور میانمار قرار گرفته است. ارتفاع این بنا ۱۱۴ متر بوده که بلندترین معبد در کشور میانمار محسوب می شود. تاریخچه. این معبد در حدود قرن دهم میلادی ساخته شده است، این مکان بارها به دلیل زمین لرزه آسیب جدی دیده و بخش هایی از آن از بین رفته است. آخرین آسیب هایی که این بنا دیده است، مربوط به سالهای ۱۹۱۷ و ۱۹۳۰ است که با زمین لرزه هایی شدید، بخش هایی از این آثار زیبای تاریخی از بین رفت. ارتفاع معبد اصلی، ۲۱ متر بوده است که پس از مرمت آن در سال ۱۹۵۴ این ارتفاع تغییر کرده و گنبد کنونی ساخته شده است. احتمال داده می شود این معبد برای نگهداری از تعدادی از تار موهای بودا ساخته شده است. در سال ۹۸۲ نیز یادبودی از دندان های بودا به این معبد اضافه شد. همچنین تاج سومین پادشاه میانمار به نام باینانگ (به انگلیسی: Bayinnaung)، سایه بان سلطنتی بوداوپایا (به انگلیسی: Bodawpaya) ششمین پادشاه میانمار و ناقوسی که توسط شانزدهمین پادشاه برمه به این مکان اهدا شده است نیز در این معبد نگهداری می شود. ارتفاع گنبد کنو
نی ۱۱۴ متر است که بلندترین گنبد میانمار محسوب می شود. جشنواره سالانه پاگودا یک رویداد ۱۰ روزه است که در این مکان برگزار می شود. ویژگی های معبد. این معبد، با تعداد زیادی مجسمه تزئین شده و در بالای آن، الماسی بزرگ کار گذاشته شده است. دو مجسمه بزرگ از شیر که در ورودی این معبد قرار گرفته اند، نمادی از نگهبانان این معبد می باشند. علاوه بر معبد، اماکن تزئینی بسیاری در فضای اطراف این زیارتگاه وجود دارند. همچنین یک موزه کوچک در فضای خارجی این معبد تهیه شده و در آن آثار باستانی کشف شده از این منطقه به نمایش گذاشته شده است. این معبد، در جاده پاگودا در نزدیکی کاخ طلایی (به انگلیسی: Kanbawzathadi) در شرق بزرگراه ملی NH1 قرار دارد. تقدس. از آنجا که این بنا، آثاری و یادگاری های بسیاری از بودا را در خود جای داده است، همواره مورد تقدس بودائیان بوده است. همین تقدس سبب می شود تا این مکان مورد بازدید گردشگران قرار نگیرد و بازدیدکنندگان تنها می توان از بیرون معبد دیدن کنند. همچنین در اطراف معبد، زیارتگاه های هشتگانه ای وجود دارند که محل زیارت بودائیان می باشند.
اسب مغولی نژاد اسب بومی مغولستان است. گفته می شود که این نژاد از زمان چنگیز خان تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده است. عشایر مغول که به سبک سنتی زندگی می کنند، هنوز هم از بیش از ۳ میلیون حیوان نگهداری می کنند، که از تعداد انسان های این کشور بیشتر است.
ساپنا پابی (زاده ۱۹۸۵) بازیگر انگلیسی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم رانندگی اشاره کرد.
جواب من فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی ان. اس راج بارات است. در این فیلم بازیگرانی همچون جکی شروف، میناکشی سشادری، شاکتی کاپور، گلشن گروور، قادرخان ایفای نقش کرده اند.
دشرت منجی (; 1929 – ) معروف به مرد کوه کارگر اهل روستای گهلور در نزدیکی گایا در بیهار هند بود که شکافی را به طول ۱۱۰ متر، عرض ۹٫۱ متر، و عمق ۷٫۶ متر در دل تپه ای با تنها یک چکش و یک اسکنه کند. پس از ۲۲ سال کار، دشرت مسیر رفت وآمد بین گایا و آتری را از ۵۵ کیلومتر به ۱۵ کیلومتر کاهش داد. زندگی نامه. دشرت در خانواده ای موساهار (از گروه های دالیت به معنای غیرقابل لمس یا نجس، که حتی پایین تر از طبقه کارگران سودراها Sūdras در سیستم کاست هندی هستند) متولد شد. در جوانی از خانه گریخت و در معادن زغال سنگ دانباد مشغول به کار شد. سپس به گهلور بازگشت و با زنی به نام فلگونی دوی ازدواج کرد. در سال ۱۹۵۹ یا ۱۹۶۰ میلادی فلگونی مجروح شد و روستایشان با نزدیک ترین پزشک ۵۵ کیلومتر فاصله داشت. او همسرش را از دست داد و در پی این تجربه، دشرت تصمیم گرفت دسترسی روستایش را به خدماتی مثل امکانات پزشکی افزایش دهد و دست به کار کندن مسیری در دل صخره شد. این کار ۲۲ سال طول کشید و در سالهای (۱۹۶۰–۱۹۸۲) تکمیل شد. مسیری که دشرت کند تا سال ۲۰۰۷ میلادی مسیر اصلی مسافرت بین بخش های آتری و وزیرگنج بود. دشرت منجی در ۱۷ اوت ۲۰۰۷ در اثر سرطان مثانه در
گذشت. دولت محلی بیهار مراسمی برای گرامیداشت یاد او برگزار کرد. در فرهنگ عامه. در سال ۲۰۱۱ دولت هند مستندی را بر پایهٔ زندگی دشرت منجی با عنوان "مردی که کوه را جابجا کرد" ساخت. در مارس ۲۰۱۴ قسمت نخست از فصل دوم برنامهٔ "ستیامیو جیاتی" با اجرای عامر خان به دشرت منجی و همسرش اختصاص یافت. عامر خان همچنین با بستانی دوی و بگیرات منجی، پسر و عروس دشرت منجی دیدار کرد و تلاش کرد تا هزینهٔ درمانی بستانی را بر عهده بگیرد. بااین حال بستانی دوی در یکم آوریل ۲۰۱۴ به علت بیماری و ناتوانی در پرداخت هزینهٔ درمان درگذشت. در سال ۲۰۱۵ فیلم منجی، مرد کوه با بازی نوازالدین صدیقی در نقش دشرت و رادیکا آپته در نقش فلگونی اکران شد و در گیشه موفق بود.
خزان () رمانی با فرم جریان سیال ذهن، اثر نویسندهٔ اسکاتلندی، آلی اسمیت است که نخستین بار انتشارات در سال ۲۰۱۶ آن را در انگلستان منتشر کرد. این اثر اولین کتاب از سری چهارگانهٔ فصل هاست و به موضوعات مختلفی هم چون هنر، ادبیات، طبیعت، عشق، سیاست و اجتماع می پردازد. کتاب "خزان" کمی پس از «همه پرسی ِ عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا» به چاپ رسید و به عنوان اولین «رمانِ پس از Brexit» بسیار مورد توجه قرار گرفت، زیرا به همان مسایلی می پرداخت که پس از تصمیم رأی دهندگان در جامعه مطرح شده بود. در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۷، "خزان" در لیست بلند جایزه ادبی من بوکر ۲۰۱۷ قرار گرفت و در سپتامبر ۲۰۱۷ به عنوان یکی از شش کتاب فینالیست معرفی شد. کتاب خزان در همان سال به لیست کاندیداهای نیز راه پیدا کرد. این کتاب از سوی "نیویورک تایمز"، گاردین،فایننشال تایمز،واشینگتن پست، اِن پی آر، ، ، شیکاگو تریبون، ، اسلِیت و به عنوان یکی از کتاب های برگزیدهٔ سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ انتخاب شد. نشریهٔ گاردین در سال ۲۰۱۹، کتاب خزان را هشتمین کتاب برتر قرن ۲۱ معرفی کرد. در ایران، این کتاب را انتشارات روزبهان با ترجمه ی آرمین کاظمیان، در پاییز ۱۳۹۹ روانه ی بازا
ر کرده است. طرح داستان. دنیل گلاک، ترانه سرای قدیمی ۱۰۱ ساله، در مرکز نگهداری و مراقبت خوابیده است و رویا می بیند. الیزابت دیمند ۳۲ ساله، که پیش ترها دختربچه ای در همسایگی دنیل بوده، مرتب به ملاقات او می رود. مادر الیزابت مخالف این دوستی ِ زودهنگام بود، بااین حال الیزابت رابطه ای صمیمی با دنیل برقرار کرده بود و از توضیحات او در مورد آثار هنری، الهام می گرفت. در نتیجه ی تأثیراتی که دنیل روی او داشت، الیزابت درحال حاضر استاد تازه کار هنر در دانشگاه لندن است. یکی از شخصیت های اصلی رمان، ، هنرمندِ هنر مردمی در دهه ی شصت میلادی ست که سال ها پیش تر فوت کرده و موضوع ِ پایان نامه ی الیزابت است. روایت کتاب، اغلب بین رویاهای طولانی دنیل، که به آستانه ی مرگ نزدیک می شود، و بازیابی ِ دوباره ی ریشه های این دوستی و پیامدهایش، از سوی الیزابت، جابه جا می شود. نقدها. در "گاردین" نوشت: «فکر می کنم اسمیت از فناپذیری می گوید و نیز از زودگذر، شگفت آور و دور از انتظار بودنِ زندگی؛ بااین حال قوانین دنیای بیرونی، انسان های فانیِ بی همتایی را به بند می کشند و ناچارشان می کنند وقت خود را صرف به دست آوردنِ حداقل دستمزد، و اندازه گیریِ
عکس های گذرنامه با خط کش کنند. اسمیت در خاطراتِ جسته گریخته و عوالم خیالش، آرزوهای پنهانِ شخصیت هایش را آشکار می کند؛ رنج شان را، شوق امیدوارانه شان و ترس شان از مرگ را». در "روزنامه فایننشال تایمز"، نوشت: «خزان، رمان ایده هاست و چیزی که موجب می شود به ورق زدنِ کتاب ادامه بدهیم، روایت داستان نیست. آنچه خواننده را درگیرِ خود می کند، شیوه ای ست که اسمیت ما را به اعماق دنیای الیزابت می کشانَد و راهی ست که دنیلِ دوست داشتنی و مهربان، به شکل غیرمستقیم، زندگی ها را نشان مان می دهد». پرستون، این گونه به حرف هایش پایان داد که: «نویسندگان معدودی به ذهنم می رسند ـ یکی شان ویرجینیا وولف، دیگری هم جیمز سالتر ـ که می توانند تنها با گفته های شخص، روایتی را پیش ببرند. استفادهٔ اسمیت از گفتمانِ غیرمستقیم آزاد، یعنی سبکِ سوم شخص ِنزدیکی که خواننده را در آن واحد، هم همراه و هم جدای از شخصیت های او قرار می دهد، بدین معنی ست که خزان باوجود همهٔ تأمل برانگیز بودن اش، به هیچ وجه کتاب دشواری نیست». لوسی اسکولز در ایندیپندنت به این نتیجه رسید که: «آلی اسمیت که پیش از این به عنوان یکی از خلاق ترین نویسندگان در بریتانیای امروز مورد پذ
یرش قرار گرفته بود، در تازه ترین رمانش، خزان، خود را در جایگاه یکی از نخبه ترین رویدادنگاران کشور، که انگشتانش نبض ِ رخدادهای اجتماعی سیاسی را کاملاً در دست دارند، به اثبات می رسانَد».
عزیزم یا جان من فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی جیندرا جین است. در این فیلم بازیگرانی همچون جکی شروف، خوشبو ساندار، راتی آگنیهوتری، سعید جعفری، انوپم کهیر، افتخار ایفای نقش کرده اند.
جیل (به ترکی آذربایجانی: Cil) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لنکران واقع شده است. جیل در سال ۲۰۰۷، ۲۲۷۹ نفر جمعیت داشته است. ریشه واژه. "جیل" در زبان تالشی به معنای "مکان مردابی" است. این روستا نام خود را از دریاچه خشک شده به همین نام گرفته است. بر اساس برخی منابع تاریخی، نام این روستا از نام مردم گیل که از استان گیلان به این ناحیه کوچ کرده اند گرفته شده است.
خاندان شونی خانواده ای از اشراف ژاپنی بودند که از تبار خاندان فوجیوارا بودند، بسیاری از آنها در دفاتر دولتی در کیوشو مناصب بالا داشتند. قبل از دوره کاماکورا (۱۱۸۵–۱۳۳۳)، «شونی» در اصل یک عنوان و پست در کیوشو (دازایفو، فوکوئوکا) بود. تقریباً ترجمه «شونی» به معنای «مشاور صغیر» است و «شونی» در زیر دست داینی (大 弐) مشغول بکار بوده است. با تسلط اعضای خاندان شعبه موتی فوجیوارا، این عنوان به مرور زمان به عنوان یک نام خانوادگی مورد استفاده قرار گرفت. هنگامی که میناموتو نو یوریتومو، شوگون سالاری کاماکورا را در سال ۱۱۸۵ تأسیس کرد، او فرمانداری کیوشو را دوباره سازماندهی کرد. پست شینزی بوگیو جایگزین داینی شد، و خاندان شونی نیز به همین ترتیب از موقعیت وراثت سنتی خود بیرون رانده شدند. با این حال، به اعضای این خاندان هنوز پست های مهم دیگری در منطقه اعطا شده بودند. اعضای خاندان شونی به همراه خاندان اوتومو نقش مهمی در فرماندهی دفاع در برابر تهاجم مغول به ژاپن در سالهای ۱۲۷۴ و ۱۲۸۱ داشتند. آنها بعداً با آشیکاگا تاکااوجی و دربار شمالی در جنگ های دوره نانبوکوچو قرن ۱۴ متحد شدند. مکرراً در قرن ۱۴ و ۱۵ در طی دوره سنگوکو (جنگ های دا
خلی ژاپن) توسط خاندان اوئوچی شکست خوردند، خاندان شونی به تدریج قلمرو خود را از دست دادند و در اواسط قرن شانزدهم در سال ۱۵۵۹ میلادی توسط چیبا تانه تسورا از بین رفتند.
قبیله منومینه (؛ همچنین املای Menomini، مشتق شده از کلمه انگلیسی کلمه «مردم برنج وحشی» است؛ یک دولت فدرال ملت شناخته شده بومیان آمریکایی، با وسعت در ایالت ویسکانسین است. قلمرو تاریخی آنها در ابتدا شامل ۴۰ هزار کیلومتر مربع بود که در ایالت ویسکانسین امروزی و بخش فوقانی شبه جزیره میشیگان قرارداشت. این قبیله در حال حاضر حدود ۸٬۷۰۰ عضو دارد. در سال ۱۹۶۸ دیوان عالی کشور حکم کرد که این قبیله سرخپوست، حقوق شکار و ماهیگیری خود را طبق معاهدات مربوط حفظ می کند زیرا کنگره در قانونگذاری خود آن حقوق را به روشنی حذف نکرده است؛ و این حکم یک مورد برجسته در خصوص حفظ حقوق بومیان سرپوست آمریکایی برای حفظ حقوق شکار و ماهیگیری می باشد.
مدل اقلیمی () از روش های پژوهش کمی و مدل سازی است، که به منظور شبیه سازی تغییرات آب وهوایی در اتمسفر زمین، اقیانوس ها، ناهمواری های سطح زمین و سطوح یخی استفاده می شود. مدل های اقلیمی با اهداف مختلف؛ از مطالعه پویایی سیستم های اقلیمی تا پیش بینی وضعیت آب وهوایی در آینده، مورد استفاده قرار می گیرند. مدل های اقلیمی سیستم هایی بر پایه معادلات دیفرانسیل می باشند، که از قوانین بنیادی فیزیک، دینامیک شاره ها و شیمی پیروی می کنند. برای اجرای یک مدل اقلیمی، دانشمندان، سیاره زمین را به یک شبکه ۳ بعدی تقسیم می کنند و با اعمال معادلات پایه در آن، اقدام به ارزیابی نتایج حاصل از مدل، می نمایند.