Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای نظامی آمریکا است. او یک پژوهشگر روتاری در دانشگاه آزاد در آفریقای جنوبی بوده و به زبان آفریکانس روان صحبت می کند. دولت جورج دبلیو بوش. اوبراین در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۰۵ توسط رئیس جمهور جورج دبلیو بوش مطرح شد و توسط مجلس سنا به عنوان نماینده جایگزین ایالات متحده در شصتمین جلسه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ تأیید شد. وی علاوه بر وظایف دیگر خود به عنوان نماینده ایالات متحده، به مجمع عمومی در مورد مسئله فلسطین پرداخت و نماینده ایالات متحده در کمیته ششم مجمع عمومی بود که کنوانسیون جامع تروریسم بین المللی را در نظر گرفت. اوبراین به عنوان همکار وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا برای همیاری عمومی و خصوصی برای اصلاح عدالت در افغانستان، که در دسامبر ۲۰۰۷ توسط وزیر امور خارجه کاندولیزا رایس آغاز شد خدمت کرد. رابرت اوبرایان معتقد است شکست طالبان بدون اصلاحات در نظام قضایی افغانستان غیرممکن است. اوبراین همچنان در کمیته اجرایی همیاری عمومی خصوصی فعالیت می کند. در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۸ جورج دبلیو بوش اعلام کرد قصد دارد اوبراین را برای خدمت در دولت خود به عنوان عضو کمیته مشاوره فرهنگی و به نمایندگی از منافع
عموم مردم، برای باقی مانده یک دوره سه ساله (که در ۲۵ آوریل ۲۰۱۱ منقضی شد) انتصاب کند. دولت ترامپ. در سال ۲۰۱۷، اوبراین توسط دولت رئیس جمهور دونالد ترامپ مورد بررسی قرار گرفت تا به عنوان وزیر نیروی دریایی فعالیت کند. هیئت تحریریه "ایالت اورنج کانتی" ثبت نام اوبراین را برای خدمت در این مقام تأیید کرد و اظهار داشت: «او کاندیدای مناسب برای اطمینان از ادامه سلطه جهانی آمریکا است - به شکلی که هم به روحیه ملی کنونی و هم با ارزش های ملی پایدار ما همخوانی داشته باشد.» در تاریخ ۱۰ مه ۲۰۱۸، رئیس جمهور ترامپ، اوبراین را به عنوان نماینده ویژه ریاست جمهوری در امور گروگان گیری منصوب کرد. یک سال بعد به وی، مقام سفیر اعطا شد. در تاریخ ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۱۹، رئیس جمهور ترامپ در توییتی اعلام کرد او را به عنوان جانشین جان بولتون، مشاور امنیت ملی آمریکا برگزیده است. شغل رسمی. اوبراین به همراه استیفن لارسون قاضی پیشین فدرال، شریک و بنیانگذار شرکت حقوقی لس آنجلس لارسون اوبراین است که در ژانویه ۲۰۱۶ تأسیس شد. اوبراین شریک مسئول دفاتر کالیفرنیا Arent Fox LLP یک شرکت حقوقی ملی بود که تحت رهبری اوبراین سریعتر از هر بنگاه حقوقی دیگر مطابق
با مجله تجاری لس آنجلس رشد کرد. از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ اوبراین افسر حقوقی مربوط به شورای امنیت سازمان ملل متحد (کمیسیون جبران خسارت) در ژنو سوئیس بود. جایی که وی یک تیم چند ملیتی وکلا، تعدیل کننده ضرر و غرامت را در بخش مطالبات دولت (F) رهبری کرد. اوبراین مسئول بررسی دبیرخانه سازمان ملل متحد و پرداخت میلیاردها دلار آمریکا مطالبات ناشی از حمله به عراق و اشغال کویت بود. وی همچنین به عنوان سرلشکر نیروهای دادستان کل ارتش آمریکا خدمت کرد. مبارزات ریاست جمهوری. در هر ۲ انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ آمریکا و انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲ آمریکا مشاور سیاست خارجی میت رامنی، کاندیدای مورمون ها برای نامزدی حزب جمهوری خواه (ایالات متحده آمریکا) بود. در اکتبر ۲۰۱۱ رابرت به عنوان همکار گروه کاری سازمان های بین المللی (Foreign Policy and National Security Advisory Team) به عنوان تیم مشاوره سیاست خارجی و امنیت ملی میت رامنی معرفی شد. در ۱۱ مه ۲۰۱۵، فرماندار اسکات واکر از ویسکانسین اعلام کرد که در صورت پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا از اوبراین برای دوره ریاست جمهوری خود به عنوان مشاور در امور سیاست خارجی و امنیت ملی فعال
یت خواهد کرد. پس از کنار رفتن اسکات واکر، رابرت اوبراین مشاور سیاست خارجی تیم تد کروز برای همان انتخابات شد. هیئت های ناظر. اوبراین، در جلسات پیش از محاکمه خالد شیخ محمد برای اتهام شرکت در حملات ۱۱ سپتامبر در خلیج گوانتاناموی کوبا در ژوئن ۲۰۱۴ و ناظر غیرنظامی شورای سیاستگذاری بین المللی اقیانوس آرام (Pacific Council on International Policy) بود. او با حضور در انتخابات پارلمانی اکتبر ۲۰۱۵ در نمایندگی مؤسسه بین المللی جمهوری خواه خدمت کرد. ابتلا به کرونا. روز دوشنبه ۶ مرداد ۱۳۹۹، جنیفر جیکوبز، از خبرنگاران خبرگزاری بلومبرگ، از قول منابعی که نام آنها را فاش نکرده خبر داد که تست کرونای رابرت اوبراین مثبت بوده است؛ بنابراین گزارش، براین در یکی از گردهمایی های خانوادگی به این ویروس مبتلا شده است و از هفته پیش در قرنطینه خانگی به سر می برد و کار خود را از خانه انجام می دهد. او بالاترین مقام دولتی ایالات متحده و از نزدیک ترین مقام ها به رئیس جمهوری آمریکاست که به بیماری ناشی از ویروس کرونا مبتلا می شود. تأیید خبر. روز ۷ مرداد ۱۳۹۹، روابط عمومی کاخ سفید آمریکا ضمن تأیید خبر ابتلای رابرت اوبراین به کووید-۱۹ گفت خطری مت
وجه دونالد ترامپ، رئیس جمهوری، و معاون او مایک پنس نیست. کاخ سفید افزود که علائم بیماری در مشاور امنیت ملی خفیف بود، او خود را در قرنطینه قرار داده بود و فعالیت های کاری اش را از مکان دیگری انجام می داد. بنا بر این بیانیه فعالیت های نهاد شورای امنیت ملی بدون وقفه ادامه پیدا خواهد کرد. دونالد ترامپ به خبرنگاران گفته اخیراً رابرت اوبراین را ندیده و نمی داند تست مثبت کرونای او چه زمانی تأیید شده است. یک مقام دولتی گفته مشاور امنیت ملی چند روز است که رابطه مستقیمی با رئیس جمهوری نداشته، یک مقام دیگر نیز گفته او واپسین بار، هفته پیش در کاخ سفید حضور داشته است. لری کودلو، مشاور اقتصادی رئیس جمهوری آمریکا، به خبرنگاران گفته احتمالاً دختر اوبراین اول دچار بیماری شده و بیماری مشاور امنیت ملی ظاهراً مورد خفیفی ست. کتاب ها. اوبراین نویسنده کتاب "هنگامی که آمریکا خفته است: اعاده رهبری آمریکا به جهانی غرق در بحران" ("While America Slept: Restoring American Leadership to a World in Crisis") در سال ۲۰۱۶ "است". دانیل روند (Daniel Runde) در مجله سیاسی فارن پالیسی نوشت: "این کتاب، معادل کتاب "جنگ واقعی…" ریچارد نیکسون در سال ۲
۰۱۶ است. درحالیکه "America Slept" کتاب مهمی است و خواندن آن باید برای "دانشجویان جدی سیاست خارجی الزامی باشد." خلاصه ای از گفته های اوبراین: «رابرت از سلسله اعتقادات و فرضیاتی می نویسد که من نیز به آن معتقدم: من اعتقادی عمیق به استثناگرایی آمریکایی داشته و معتقدم که صلح از طریق قدرت حاصل می شود. ایالات متحده وقتی قوی تر است که با متحدین خود شریک باشد و آنگاه آمریکا دوست قابل اعتمادی محسوب می شود… و عظمت آمریکا از طرف مردمی ناشی می شود که به سنت و حکومت قانون احترام می گذارند و این (بله) ما آدم های خوبی هستیم و افراد بدی در آنجا هستند.» بارت مارکوئیس، یک افسر بازنشسته خدمات خارجی حرفه ای در روزنامه هیل نوشت: "اگر شما نمی دانید چه روند و وقایعی منجر به سیاست خارجی رئیس جمهور منتخب، دونالد ترامپ خواهد شد باید کتاب "هنگامی که آمریکا خفته است" را بخوانید. مطالعه کتاب، آسان و قابل فهم است و خواننده را به خوبی در متن همه مضامین و موضوعات امورخارجه قرار می دهد که بر دولت ترامپ صادق و حاکم است. هر محصل، معلم، یا کارشناس سیاست به خوبی می تواند آن را خوانده، حاشیه نویسی کرده، و به عنوان مرجع نگهداری کند. اظهارات در خصوص
تحریم های آمریکا علیه ایران و روسیه. وی معتقد است: یکی از مشکلاتی که ما با ایران و روسیه داریم این است که اکنون آنقدر تحریم علیه این کشورها اعمال کرده ایم که فرصت و امکان بسیار کمی برای انجام هر کار دیگر و اعمال تحریم جدید را داریم.
رُزا پونسِل خوانندهٔ سوپرانو اهل ایالات متحده آمریکا بود. او عمدتاً در تالار اپرای متروپولیتن نیویورک آواز می خواند و به عنوان یکی از بهترین خوانندگان سوپرانوی قرن بیستم شناخته می شود. کودکی و نوجوانی. رزا پونسل در ۲۲ ژانویه ۱۸۹۷ در مریدن، کنتیکت متولد شد و کوچک ترین در میان ۳ فرزند خانواده بود. پدر و مادرش مهاجرانی از ایتالیا و اهل کایاتزو و کسرتا بودند. او از کودکی صدایی پخته داشت. خواهربزرگترش کارملا که به واسطهٔ اولین اجرایش در موزیکال «دختری از برایتون» شهرتی در عرصهٔ وودویل پیدا کرده بود در سال ۱۹۱۵ رزا را برای آزمون خوانندگی به مجموعه ای که با آن ها کار می کرد معرفی کرد. بر خلاف کارملا که اندامی مدل گونه داشت، رزا مقدار زیادی اضافه وزن داشت با این حال قدرت او در خوانندگی باعث شد برای اجرای یک برنامهٔ دونفره با خواهرش استخدام شود. خواهران پونزیلو (آن زمان هنوز با نام فامیلی ایتالیایی شان شناخته می شدند) از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ ستارهٔ موزیکال های متعددی در مجموعهٔ تحت مدیریت بنجامین فرانکلین کیت بودند و از این راه درآمد زیادی به دست آوردند. اجراهای آن ها در این دوره شامل تصنیف های سنتی، ترانه های محبوب ایتال
یایی و آریاها و دوئت های اپرایی بود. در سال ۱۹۱۸ خواهران پونزیلو خواستار افزایش قابل توجه دستمزدشان شدند و در نتیجه بنجامین فرانکلین آن ها را کنار گذاشت. در آن زمان کارملا نزد ویلیام تورنر که یکی از اساتید سرشناش آواز در نیویورک بود، تعلیم می دید. تورنر پس از آزمون خوانندگی رزا، پذیرفت تا به او هم تدریس کند. مدتی بعد تورنر از انریکو کاروسو که در آن سال ها ستارهٔ تالار اپرای متروپولیتن نیویورک بود دعوت کرد تا اجرای خواهران پونزیلو را در استودیو بشنود. کاروسو معمولاً از خوانندگان آماتور حذر می کرد اما با شنیدن صدای رزا بسیار تحت تأثیر قرار گرفت. او برای رزا یک جلسهٔ ملاقات با جولیو گاتی-کاساتزا مدیر اپرای متروپولیتن ترتیب داد که در نتیجه قراردادی برای فصل ۱۹۱۸–۱۹۱۹ میان آن ها امضا شد. شروع به کار در متروپولیتن و اولین فعالیت های اپرایی. به فاصلهٔ چند روز رزا پونسل اولین اجرایش در اپرای متروپولیتن را که نقش لئونورا در نیروی سرنوشت وردی بود مقابل کاروسو انجام داد. این نقش معمولاً به خوانندگان با تجربه ای واگذار می شود که صدای آن ها طی سال ها تمرین و اجرا، قابلیت لازم را پیدا کرده باشد. این اولین حضور او روی صحنهٔ
یک اپرا هم بود و با این که به خاطر اجرا مقابل کاروسو استرس زیادی داشت بازخوردهای مثبتی از تماشاگران و منتقدان دریافت کرد. پونسل برای اجرای این نقش تحت تعلیم رومانو رومانی قرار گرفت که تا پایان فعالیت هنری اش به عنوان مربی صدا در کنار او باقی ماند. افزون بر نقش لئونورا، پونسل در آن سال نقش های سانتوتزا در روستایی سلحشور، رزیا در اوبرون وبر و کارملیتا در افسانهٔ جوزف کارل بلیر را هم اجرا کرد. در سال های بعد نقش های او در متروپولیتن شامل خوانندهٔ اصلی سوپرانوی اپراهای نجیب زاده اثر فرومنتال هالوی، ویلیام تل، ارنانی، تروبادور، آیدا، شادی، دون کارلوس، زن آفریقایی، عشق سه پادشاه، آندره آ شنیه، باکرهٔ پاکدامن و بزرگ ترین دستاوردش در سال ۱۹۲۷ و در نرما اثر وینچنتزو بلینی بود. اجراهای خارج از ایالات متحده. بیرون از ایالات متحده پونسل فقط در تالار اپرای سلطنتی لندن (برای ۳ فصل) و در ایتالیا اجرا داشت. به گفتهٔ خودش این دومی به احترام قولی بود که به مادرش داده بود مبنی بر این که یک روز در ایتالیا اجرایی داشته باشد. در سال ۱۹۲۹ اولین اجرایش در تالار اپرای سلطنتی لندن در کاونت گاردن را انجام داد. پیش از آن فعالیت هنری او
به آمریکا محدود بود. در آن سال او در دو اپرای نرما و جیوکوندا نقش آفرینی کرد که مورد توجه و تحسین مخاطبان لندنی قرار گرفت. در سال ۱۹۳۰ در اپراهای نرما، عشق سه پادشاه و لا تراویاتا ظاهر شد و در فصل پایانی در ۱۹۳۱ نیروی سرنوشت، فدرا (اپرایی که رومانو رومانی نوشته بود) و لا تراویاتا را اجرا کرد. در سال ۱۹۳۳ در جشنوارهٔ می فلورانس تنها اجرایش در ایتالیا که نقش جولیا در لا تراویاتا بود را انجام داد. بازنشستگی. پونسل در سال ۱۹۳۶ با کری جکسون، سوسیالیست اهل بالتیمور ازدواج کرد. آخرین اجرایش در متروپولیتن را در ۱۵ فوریهٔ ۱۹۳۷ در نقش اصلی اپرای کارمن انجام داد و گفته می شود سوگند خورد از آن پس، پایش را در آن سالن نگذارد. طی ۱۹ فصل حضور در متروپولین او ۲۲ نقش مختلف را در ۲۶۶ اجرا روی صحنه برد. پس از ترک متروپالیتن پونسل بیشتر وقتش را به تدریس و ضبط گذراند و مدتی هم مدیر هنری یک کمپانی برگزار کنندهٔ اپرا در مریلند بود. او در آن سال ها خوانندگان جوانی همچون بورلی سیلس و شریل میلنس را تعلیم داد. در سال ۱۹۵۰ میلادی از کری جکسون جدا شد. در سال های پایانی دههٔ ۳۰ میلادی و زمانی که ساخت خانه اش در بالتیمور به پایان رسید نام
Villa Pace را برای آن برگزید. Pace در ایتالیایی معادل Peace در زبان انگلیسی است. دلیل این انتخاب، کلمات آغازین اپرای نیروی سرنوشت با مضمون "Pace, pace mio Dio" بود. در دههٔ ۵۰ میلادی و در همین خانه بود که تعدادی از اجراهای ماندگار او توسط آرسی ای رکوردز ضبط شدند. این عمارت در سال ۱۹۸۰ (یک سال پیش از مرگ پونسل) طعمهٔ حریق شد و آسیب جدی دید. مرگ. رزا پونسل در ۲۵ می ۱۹۸۱ در سن ۸۴ سالگی بر اثر سکته قلبی در منزلش درگذشت. جسد او با حضور حدود ۴۰۰ تن از دوستان و هوادارانش تشییع شد و در گورستان دروید ریج به خاک سپرده شد. میراث. پونسل اولین خوانندهٔ زادهٔ آمریکا و تعلیم دیده در آمریکا بود که با مؤسسهٔ آمریکایی متروپولیتن و بدون تجربهٔ کار با شرکت های اروپایی، به یک ستارهٔ بزرگ تبدیل شد. او به این شکل پیوستن به متروپولیتن را برای سایر آمریکایی ها آسانتر کرد. پس از مرگش دو سازمان به نام او تأسیس شد: «صندوق رزا پونسل» در مریدن، جایی که به دنیا آمد و رشد کرد و «بنیاد رزا پونسل» در بالتیمور، جایی که نیمهٔ دوم عمرش را گذراند. «صندوق رزا پونسل» در سال ۱۹۸۱ فعالیتش را با هدف حفظ، نگهداری و نمایش آثار مربوط به پونسل و دنیای اپر
ا در زمان او آغاز کرد. سپس حمایت مالی و برگزاری یک رقابت سالیانهٔ آواز به نام رزا پونسل را عهده دار شد. در سال ۲۰۰۷ فعالیت این مجموعه متوقف شد و آثار گردآوری شده در موزه به کتابخانهٔ آرتور فریدهایم از زیر مجموعه های دانشگاه جانز هاپکینز اهدا شد. «بنیاد رزا پونسل» در سال ۱۹۸۲ و با هدف برگزاری دو مسابقهٔ آواز طبق آنچه در وصیت نامهٔ پونسل تصریح شده بود، تأسیس شد. برندگان این رقابت ها از جوایز نقدی، برگزاری کنسرت در سالن های معروف و بورس تحصیلی بهره مند می شوند. این بنیاد، خانهٔ پونسل را به موزه تبدیل کرد. در سال ۱۹۸۶ موزهٔ Villa Pace به خاطر تمرکز مجموعه روی رقابت های موسیقی تعطیل شد. در سال ۱۹۹۸ بسیاری از آثار گردآوری شده در آن محل به موزهٔ «صندوق رزا پونسل» فرستاده شد و در حال حاضر بخشی از آن مجموعه در کتابخانهٔ فریدهایم موجود است.
اونا استابز (؛ زادهٔ – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی از سال ۱۹۵۶ میلادی تا هنگام مرگ مشغول فعالیت بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شرلوک"، "فرشته"، "بازی بزرگ"، "بانکدار کور"، "پرونده صورتی"، "نعش کش خالی، "بچه های آب" و "عروس نفرت انگیز" اشاره کرد.
جولیا صوالحه (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و صداپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم "در چله سرد زمستان" بازی کرده است
انجار ("'Anjar" ; )، شهری در لبنان است که در دره بقاع واقع شده است. جمعیت آن ۲۴۰۰ نفر است، که تقریباً بیشتر ساکنین ان را ارمنی های لبنان تشکیل می دهند. مساحت کل حدود بیست کیلومتر مربع (۷٫۷ مایل مربع) است. در تابستان، تعداد جمعیت به ۳۵۰۰ نفر افزایش می یابد، زیرا اعضای دیار ارمنی برای بازگشت به آنجا بازمی گردند. در دنیای باستان به Chalkis معروف بود. تاریخ. استقرار این شهر معمولاً در آغاز قرن هشتم به عنوان یک کاخ-شهر به خلیفه امویان ولید بن عبدالملک نسبت داده می شود. با این حال، مورخ جری باکاراک ادعا می کند که پسر آل ولید، العباس، که مسئولیت تأسیس آنجار را در سال ۷۱۴ قمری بر عهده داشت، با استناد به تئوفانس، که ثبت کرده است که العباس این شهر را ساخته است. پس از رها شدن در سالهای بعد، آنجار در سال ۱۹۳۹ با چند هزار پناهجوی ارمنی از منطقه موسی داغ اسکان داده شد. محله های آن پس از شش روستای موسی داغ نامگذاری شده است: حاجی حبیبلی، کبوسیه، واکیف، خضر بیک، یغونولوک و بیتیاس. ارتش سوریه آنجار را به عنوان یکی از پایگاه های اصلی نظامی خود در دره بقاع و مقر سرویسهای اطلاعاتی این کشور انتخاب کرد.
نادیا صوالحه (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و مجری تلویزیون اهل بریتانیا است. وی بازیگر فیلم هایی همچون مسترشف بوده است.
دیزی و وایولت هیلتون (; – ۴ ژانویهٔ ۱۹۶۹) دوقلوی به هم چسبیده انگلیسی بودند به بازیگری می پرداختند. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که آنها در آن نقش داشته است می توان به "عجیب الخلقه ها" اشاره کرد.
جما مک کنزی-براون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "" اشاره کرد.
گریسی فیلدز (; – ) هنرپیشه، خوانندگی اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۲۴ تا ۱۹۷۹ میلادی فعالیت می کرد.
سارا لانکاشایر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دیروز"، "متصدی لباس" و "ارتش بابا" اشاره کرد. وی در سال ۲۰۱۷ برنده جایزهٔ بفتا تلویزیونی بهترین بازیگر نقش اول زن شده است.
جام اتحادیه باشگاه های فرانسه یک رقابت حذفی در فوتبال فرانسه است که توسط لیگ فوتبال حرفه ای فرانسه برگزار می شود. این مسابقات در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و برخلاف جام حذفی فوتبال فرانسه، فقط برای باشگاه های حرفه ای در فرانسه که در سه بخش برتر فوتبال کشور بازی می کنند، باز است. تیم پاریس سن ژرمن با ۹ قهرمانی ، پرافتخارترین باشگاه در این تورنمنت است. این مسابقات از سال ۲۰۲۰ با ورورد کووید۱۹ ویروس کرونا دیگر برگزار نمی شود.
سیاست در نروژ در چارچوب نظام پارلمانی، دموکراسی نیابتی و پادشاهی مشروطه می باشد. قوه مجریه توسط شورای ایالتی کابینه به رهبری نخست وزیر نروژ اعمال می شود. قوه مقننه از طریق نظام چند حزبی، هم به دولت و هم به استورتینگه محول شده است. قوه قضاییه مستقل از شاخه مجریه و مقننه می باشد. واحد اطلاعات اکونومیست، نروژ را به عنوان یک «دموکراسی کامل» در ۲۰۱۶ میلادی رتبه بندی کرد.
ایمی کلی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از جمله نقش آفرینی های او می توان به فیلم دوک و مجموعه تلویزیونی خون گرگ اشاره کرد.
جوزفین تیوسن (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "در انتهای دوران میانسالی" اشاره نمود.
لیسا وندرپامپ (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارآفرین و فعال اجتماعی اهل بریتانیا است. او در فیلم زندگی های جدا بازی کرده است.
سوزانا لی (; – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۵۶ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بوئینگ بوئینگ"، "تام انگشتی" اشاره کرد.
سوزی کندال (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "استودیوی صدای باربری،" "گلوله آتشین"، "پرنده ای با بال های بلورین"، "تنه و "تعرض" اشاره کرد.
الکس رید (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "طبیعت وحش"، "عنکبوتیان"، "نزول"، "نزول قسمت ۲"، "شاهدخت" و "نیروی نهایی" اشاره کرد.
آنابل شولی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
بونی لانگفورد (؛ زادهٔ ) رقصنده و هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دکتر هو" اشاره کرد.
چریتی ویکفیلد (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "غراب"، "سرنا"، "نابغه"، "رؤیای شب نیمه تابستان" و "کلید کشتار" اشاره کرد.
چاینا چاو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سل گود"، "ضربه بزرگ" اشاره کرد.
دِیزی دونووِن (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما و مجری تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کودک وحشی"، "مرگ در تشییع جنازه"، "مرگ بر روی نیل، و "میلیون ها" اشاره کرد.
جودی بوکر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برادر خورشید، خواهر ماه"، "برخورد تایتان ها، و "کنت دراکولا" اشاره کرد.
کتی جارویس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تنگ ماهی" اشاره کرد.
کتی مانینگ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دکتر هو" اشاره کرد.
لیلی السی (; – ) هنرپیشه و خواننده اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۸۹۵ تا ۱۹۲۹ میلادی فعالیت می کرد.
ماکسین پیک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ویکتوریا وود با تمام مخلفات"، "آینه سیاه"، "همه یا هیچ"، "نظریه همه چیز"، "سقوط کردن"، "پیترلو، "راه و رسم زندگی ما"، "معشوقه شیطان" و "کله آهنی" اشاره کرد.
پاتریشیا لافان (؛ ۱۹ مارس ۱۹۱۹ – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۶۶ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کجا می روی" اشاره کرد.
فیلیس کالورت (; – ) بازیگر تلویزیون، بازیگر تئاتر و بازیگر سینما اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مستر بین"، "اسکار وایلد"، "بی احتیاط"، "اوه! چه جنگ دلپذیری"، "ملاقات با خطر"، "مندی"، "آقای پیت جوان، و "خانم دالووی" اشاره کرد.
سارا پترسون (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سفیدبرفی" اشاره کرد.
سوفیا هاک (; – ) هنرپیشه، خواننده و مجری تلویزیون اهل بریتانیا بود. وی بین سال های ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تحت تعقیب" اشاره کرد.
ویویان کوبریک (؛ زادهٔ ) فیلمساز و آهنگساز آمریکایی-بریتانیایی است. وی دختر استنلی کوبریک است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به '، "درخشش"، "غلاف تمام فلزی"، "بری لیندون" و ' اشاره کرد.
پائولین کوئرک (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مرد فیل نما" اشاره کرد.
معجزه اقتصادی ایتالیا یا انفجار اقتصادی ایتالیا اصطلاحی است که مورخان، اقتصاددانان و رسانه های جمعی برای معرفی دوره رشد مداوم اقتصادی در ایتالیا پس از جنگ جهانی دوم از آن استفاده می کنند. این دوره در پایان جنگ و از دهه ۱۹۵۰ تا اواخر دهه ۱۹۶۰ و به ویژه سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۳ را در بر میگرفت. این مرحله از تاریخ ایتالیا نه تنها سنگ بنای توسعه اقتصادی و اجتماعی این کشور بود "چرا که ایتالیا را از یک کشور فقیر عمدتاً روستایی، به یک قدرت صنعتی جهانی بدل کرد" بلکه دوره ای از تحولات مهم در جامعه و فرهنگ ایتالیا را نیز شامل می شد. تا اواخر دهه ۱۹۷۰ پوشش تأمین اجتماعی فراگیر و نسبتاً سخاوتمندانه ای ایجاد گردیده بود. سطح زندگی مادی برای طیف وسیعی از مردم بهبود اساسی پیدا کرده بود.
«افسوس، من نمی توانم شنا کنم» () نخستین آلبوم از هنرمند اهل بریتانیا لارا مارلینگ است. این آلبوم نامزد جایزه مرکوری شد.
رودولف کراوزه (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل آلمان بود که به عنوان مدیر تیم آلمان شرقی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ برندهٔ مدال نقره شد. کراوزه در اوبرلیگا در پست مهاجم بازی کرده است و موفق به ثبت ۱۱۱ گل به نام خود شده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زاکسن لایپزیگ و باشگاه فوتبال اف سی فرانکفورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بازی کرده است.
تیم ملی والیبال مردان هنگ کنگ تیم ملی والیبال مردان کشور هنگ کنگ، نماینده و زیر نظر منطقه ویژه اداری چین (که تا سال ۱۹۹۷ سابقاً مستعمره انگلیس بود) در مسابقات بین المللی و دوستانه می باشد.
«من می گویم زیرا من می توانم» () دومین آلبوم از هنرمند اهل بریتانیا لارا مارلینگ است. مارلینگ با پشتوانه این آلبوم برنده جایزه بریت شد.
«موجودی که من نمی شناسم» () سومین آلبوم از هنرمند اهل بریتانیا لارا مارلینگ است.
«زمانی من عقابی بودم» () آلبومی از هنرمند اهل بریتانیا لارا مارلینگ است. این آلبوم در چارت های، بریتانیا جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
«فیلم کوتاه» () پنجمین آلبوم از هنرمند اهل بریتانیا لارا مارلینگ است. این آلبوم در چارت های، بریتانیا جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
حیدر الشیبانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیم المپیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کانادا بازی کرده است.
حمدی صالحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال تیرانا، باشگاه فوتبال دی سی یونایتد، باشگاه فوتبال اسکندربو کورچه، باشگاه فوتبال پانیونیوس و باشگاه فوتبال جیانگسو سونینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال آلبانی، زیر ۲۱ سال آلبانی، و آلبانی بازی کرده است.
جمیل آیت بن ایدر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوسر، باشگاه فوتبال سدان، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
بکر ایرتگون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال غازی عینتاب اسپور، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال استانبول باشاک شهر اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده است.
بریان برگوگنو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال اومانیا، باشگاه فوتبال تولوز و باشگاه فوتبال المپیک لیون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده است.
چشم انداز فیلمی است در ژانر علمی-تخیلی محصول ۲۰۱۸ آمریکا. پدرو پاسکال، سوفی تاچر و جی دپلاس در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. نویسندگی و کارگردانی این فیلم را زیک ارل و کریس کالدول مشترکاً به عهده داشته اند. داستان. مردی به همراه دختر جوانش برای استخراج گوهرهایی با منشأ گیاهی با یک کپسول فضایی به یک قمر خیالی فرود می آیند. پس از مقادیری اکتشاف پدر و دختر متوجهٔ حضور دو معدن کاو رقیب می شوند و آن دو پدر را که دیمن نام دارد اسیر می کنند. دختر پنهان می شود و در فرصتی برای نجات پدر دو معدن کاو رقیب را غافل گیر می کند. سرانجام در پی تیراندازی میان دو گروه دمن و یکی از رقیبان کشته می شوند. دختر به کپسول فضایی می گریزد ولی کپسول خراب شده، کمی پس از آن معدن کاو رقیب که نامش اِزرا است به داخل کپسول می آید. دختر (که نامش سی است) به بازوی ازرا شلیک می کند، ولی سرانجام هر دو نفر به توافق می رسند تا برای زنده خارج شدن از آن قمر باید با هم همکاری کنند. منابع. Wikipedia contributors, "Prospect (film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Prospect_(film)&amp;oldid=915851743 (acces
sed September 18, 2019).
بدر المیمنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی السیلیه، باشگاه ورزشی الاهلی قطر و باشگاه فوتبال الاتفاق عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده است.
پل آلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است که در پست مهاجم بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آنژه، باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال التعاون عربستان سعودی و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده است.