Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
توان برای پرلیت زایی از مس و قلع استفاده کرد. تأثیر عناصر آلیاژی روی کاربید اهمیت ویژه ای داشته چون اندازه و پخش کاربید روی خواص چدن نشکن تأثیر بسیار زیادی دارد. سیلیسیوم و نیکل تمایل به کاربیدزایی نداشته و گرافیت زا می باشند. منگنز کاربیدزای ضعیفی بوده و بیشتر در کاربید آهن حل می شود. در ساختار میکروسکوپی، کاربید ناشی از منگنز به صورت ورق های سمنتیت در پرلیت ظاهر می شود. کروم، مولیبدن و وانادیوم عناصر کاربیدزای قوی بوده و حلالیت آنها در سمنتیت محدود است. ذرات کاربید کروم نسبتاً درشت و سخت بوده و برای استحکام قطعه مضر هستند و باعث ترد شدن آنها می شوند. در بعضی موارد وجود کروم به میزان ۰٫۱۵٪ تأثیر کاملاً مشخصی روز تردی قطعه می گذارد. ذرات کاربیدهای مولیبدن، مخصوصاً اگر نیکل موجود باشد، کوچکتر هستند. به دلیل اندازه کوچک و پراکندگی ذرات کاربید مولیبدن، اثر آن بر چقرمگی محدود است. وانادیوم نیزی چون عنصر کاربیدزای قوی می باشد در تولید چدن نشکن استفاده کمی دارد. زیرا باعث تشکیل کاربیدهای درشت در مرز دانه ها شده که در نتیجه موجب کاهش چقرمگی و افزایش تردی قطعه می گردد. تاثیر عناصر آلیاژی بر سختی پذیری. گاهی نیاز به
داشتن ساختار کاملاً پرلیتی یا بینایتی در قطعات ضخیم ریختگی بوده که با افزودن عناصر آلیاژی می توان به آنها رسید. عناصر آلیاژی از رشد اجزای استحاله آستنیت جلوگیری کرده و در نتیجه سختی پذیری قطعات افزایش می یابد. عناصری که قابلیت حل شدن در آستنیت را دارند، در قابلیت سختی پذیری تأثیر بسزایی دارند. در ضمن این عناصر نباید گرافیت زای قوی و نیز قادر به تشکیل فازهایی در بین مرزدانه ها هم نباشد؛ بنابراین نحوه پخش عناصر آلیاژی در ساختار اهمیت زیادی دارد. از آنجاییکه خنک کردن در هوا احتمال ترک را کاهش می دهد، چدن نشکن آلیاژی که با خنک کردن در هوا سخت کاری می شود، مصرف زیادی دارد. چون سیلیسیوم گرافیت زای قوی می باشد برای سختی پذیری استفاده ندارد، فسفر نیز باعث تشکیل فاز استدیت شده که برای سختی پذیری مضر است. کروم و وانادیوم از عناصر کاربیدزای قوی بوده که هیچ کاربردی در سختی پذیری ندارند. نیکل، منگنز و مولیبدن به صورت جمعی عناصری هستندکه برای افزایش سختی پذیری به کار می روند که نیکل بشترین استفاده را دارد. کاربرد. آهن معمولی سریعتر از چدن نشکن فرسایش پیدا می کند چرا که مقاومت آن در برابر خورندگی پایین تر است. به همین علت ا
ست که چدن نشکن در کاربردهای تحت فشار استفاده می شود، بخش اعظم تولید سالانه چدن داکتیل به شکل لوله قابل استفاده برای خطوط آب و فاضلاب است. این ماده با مواد پلیمری از قبیل PVC , HDPE , LDPE و پلی پروپیلن، که از فولاد یا چدن داکتیل بسیار سبک تر، نرم تر و ضعیف تر هستند و نیاز به محافظت در برابر آسیب دارند، رقابت می کند. چدن داکتیل به ویژه در بسیاری از قطعات خودرو مفید است، جایی که مقاومت باید از آلومینیوم فراتر رود اما فولاد لزوماً مورد نیاز نیست. سایر کاربردهای مهم صنعتی شامل کامیون های دیزلی برون شهری، کامیون های کلاس ۸، تراکتورهای کشاورزی و پمپ های چاه نفت است. در صنعت انرژی نیز در توربین های باد از چدن گره ای برای توپی ها و قطعات ساختاری مانند قاب توربین استفاده می شود. چدن داکتیل برای اشکال بزرگ و پیچیده و بارهای زیاد (خستگی) مناسب است. چدن داکتیل در بسیاری از نوارهای بزرگ پیانو استفاده می شود (صفحات آهنی که رشته های پیانو با فشار بالا به آن وصل شده اند).
آپاچی فیلمی کمدی و اجتماعی به کارگردانی آرش معیریان و نویسندگی اصغر نعیمی و تهیه کنندگی حسین زندباف محصول سال ۱۳۹۷ است.
کالج آیونا یک کالج کاتولیک خصوصی، جامع و چهار ساله در نیو راشل نیویورک است که در سال ١٩٤٠ توسط انجمن برادران مسیحی در محوطه ای به وسعت 45 هکتار (0.18 کیلومتر مربع) تأسیس شد. کالج آیونا بیش از ۶۰ برنامه کارشناسی و ۴۵ دوره کارشناسی ارشد و دکترا را در دانشکده هنر و علوم و مدرسه کسب و کار لاپنتا (به انگلیسی LaPenta) ارائه می دهد. دانش آموزان برتر می توانند مدرک افتخاری دریافت کرده و از دوره های ویژه، سمینارها، مشاوره، و فرصت های خارج از دانشگاه، بهره ببرند. کالج همچنین دوره های تحصیلات بالاتر از کارشناسی را در منهتن ارائه می دهد و دارای ۱۴ برنامه تحصیلی در خارج از کشور است. طبق آمار سال ۲۰۱۷، این مؤسسه تقریباً ۴۰۰۰ دانشجوی را با پیش زمینه های مختلف و از ۳۵ ایالت و ۴۷ کشور ثبت نام می کند. تاریخچه. کالج آیونا در سال ۱۹۴۰ توسط کنگره برادران مسیحی تأسیس شد. این کالج یک مؤسسه آموزشی خصوصی و مختلط منطبق با رسوم آموزش عالی کاتولیک آمریکایی است. در سال ۱۹۱۹، مدیران و اعضای هیئت مدیره مدرسه ایونا -دبیرستانی که سه سال پیش توسط برادران مسیحی ایرلندی تأسیس شده بود - مذاکرات خرید زمین ۱۸ هکتار زمین را در محله بیچ مونت نیو راش
ل در ازای ۸۵٬۰۰۰ دلار با توماس هال، مالک زمین و کشیش بازنشسته پرسبیترینیسم، انجام دادند. در سال ۱۹۴۰، هدف اصلی مؤسسان کالج، پایه گذاری یک کالج کوچک و مقرون به صرفه برای پسران طبقه کارگر نیویورک بود. در آن زمان، "برادران مسیحی" در ۷ دبیرستان در Archdiocese نیویورک، از جمله Iona Prep , All Hallows، دبیرستان Rice و Memorial Power تدریس می کردند. آنها متوجه شدند که بسیاری از فارغ التحصیلان آنها نمی توانند هزینه های دانشگاه های محلی را تأمین کنند و بنابراین کالج آیونا را تشکیل دادند. در ماه ژوئن ۱۹۴۰ اعضای انجمن مدرسه ایونا، همراه با اعضای باشگاه مادران مدرسه، برای ایجاد یک ساختمان علمی جدید در محوطه مدرسه، ساختمانی که باشگاه مادران ۱۰۰٬۰۰۰ دلار برای ساخت آن اختصاص داده بود، گرد هم آمد. آنجا بود که آنها مطلع شدند که فقط یک روز پیش، نه تنها مجوز برای تشکیل کالج ایونا در همان محوطه مدرسه ایونا اعطا شد، بلکه کالج مالکیت ساختمان علمی جدید را برای خود را داشت. این ساختمان، به یاد اولین رئیس دانشکده خود، ساختمان کورنلیا هال نامگذاری شد. در ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۰، کالج آیونا با نه برادران مسیحی و شش استاد غیر روحانی افتتاح شد.
برادران مسیحی نام کالج را از ایونا، نام جزیره صومعه گون سنت کولومبا [در ایرلندی: سنت کلمکیل] واقع در ساحل غربی اسکاتلند بر گرفتند. کلومبا صومعه را در ۵۶۳ میلادی تأسیس کرده بود. کنگره برادران مسیحی در سال ۱۸۰۲ توسط ادموند ایگناتیس رایس در واترفورد ایرلند تأسیس شد. پیش از افتتاحیه کالج آیونا در نیویورک، برادران مسیحی در کالج سن مری در هالیفاکس، نوا اسکوشیا تدریس می کردند. آنها از کالج Bonaventure در سینت جانز، نیوفاندلند و لابرادور منتقل شده بودند. آنها تا سال ۱۹۴۰ مؤسسه هالیفاکس را کار می کردند تا اینکه به دلیل اختلاف با اسقف اعظم جدید، جان تی مک نالی، طی یک خداحافظی اشکبار، راهی آیونا شدند. در پاییز سال ۱۹۴۱، کالج آیونا سال تحصیلی خود را با ۱۲۱ دانشجوی سال اول و دوم آغاز کرد، اما ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم باعث شد تا ثبت نام آیونا تا پایان سال کاهش یابد. تنها سه نفر از ورودیان در اوت ۱۹۴۴ برای دریافت مدرک BA خود را دریافت کردند. با وجود این، حیات کالج ادامه پیدا کرد. هنگامی که جنگ جهانی دوم به این پایان رسیدند، کهنه سربازان بازگشته از جنگ، به مدد قانون GI Bill و جذابیت رشته های عملی آیونا، باعث افزایش
ظرفیت دانشکده شدند. در سال ۱۹۴۸، ۷۱ مرد فارغ التحصیل شدند؛ تا سال ۱۹۵۰، تعداد فارغ التحصیلان ۳۰۰ نفر بود. در ژوئن سال ۱۹۶۶، کالج آیونا دیپلم خود را به اولین دانشجویان تحصیلات تکمیلی خود اعطا کرد که شامل دو روحانی بود که کارشناسی ارشد خود را در مشاوره معنوی به دست آوردند. تا سال ۱۹۶۸، کالج اولین دوره MBA خود را اعطا کرد. در سال ۱۹۶۹، دانشکده یونا، که به طور سنتی مردانه بود، به نخستین ورودیان سال اول خود که شامل زنان نیز بود، خوش آمدگویی کرد و به طور رسمی تبدیل به یک کالج کاملاً مختلط شد. تقریباً ۲۰۰ زن، یک چهارم از کلاس تازه واردان، در آن ترم ثبت کرده اند. پیش از این، دانشجویان دختر به دلیل توافق با موسسات زنانه سنتی، طی برنامه های فارغ التحصیل، کلاس های تابستانی و قراردادهای تعویض دانشجو، در پردیس دانشگاهی حضور داشتند. در سال ۱۹۸۹، کالج الیزابت ستون از یونکرز، نیویورک که یک کالج دو ساله بود، با دانشکده آیونا ادغام و تبدیل به دانشکده الیزابت ستون در رشته کالج شد. [4] این برنامه تا سال ۱۹۹۵ ادامه داشت ولی پس از آن خاتمه یافت زیرا کالج آیونا دوباره هدف خود را ارزیابی و مجدداً تأیید کرد که هدف آن فعالیت به عنوان
یک مؤسسه چهار ساله است. در سال ۲۰۱۱، کالج آیونا اشتباهات موجود در داده های عملکرد دانشجویی را، که از سال های ۲۰۰۲–۲۰۱۱ به سازمان های خارجی گزارش شده بودند، اعلام کرد. پس از آگاهی از این اشتباهات، به منظور ایجاد اطمینان از صحت و دقت داده های گزارش شده توسط کالج، رئیس دانشگاه دکتر جوزف ای. نایر (Joseph E. Nyre)، کارگروهی موسوم به کارگره یکپارچگی در گزارشگری ایجاد کرد که سیاست ها و دستورالعمل های سازمانی را برای جمع آوری، گزارش دهی و استفاده از داده ها توسعه داد. کالج همچنین دفتر رسمی اثربخشی و برنامه ریزی نهادی و همچنین اداره ممیزی داخلی را تأسیس کرد تا اطمینان حاصل شود که صحت داده ها تداوم خواهد یافت. در ۱۹ سپتامبر سال ۲۰۱۵، کالج هفتاد و پنجمین سالگرد تأسیس خود را جشن گرفت. از شروع بهار ۲۰۱۵، به افتخار سالگرد تأسیس، کالج آیونا یک جشن یکساله برگزار کرد. به منظور یادبود اولین سال تحصیلی کالج، ۱۹۴۰–۱۹۴۱، این مراسم به سال ۲۰۱۶ تعمیم داده شد. دانشگاهیان. کالج به دو واحد دانشگاهی اصلی تقسیم می شود: مدرسه هنر و علوم و مدرسه کسب و کار. با داشتن ۲۲ گروه، دانشکده هنر و علوم بیش از ۴۰ مدرک BA, BS و BPS، بیش از ۲۵ مدرک ک
ارشناسی ارشد و همچنین چند دوره آموزشی منتهی به گواهینامه های آموزشی (بدون ارایه مدرک تحصیلی) ارائه می دهد. مدرسه کسب و کار آیونا در رشته های کارشناسی مدیریت امور مالی در حسابداری، مدیریت کسب و کار، امور مالی، سیستم های اطلاعاتی، کسب و کار بین المللی، مدیریت و بازاریابی دوره های منجر به مدرک ارایه می دهد. این مدرسه همچنین یکدوره فشرده مدیریت ارشد کسب وکار دارد که افرادی را که می خواهند در این رشته موفق شوند، هدف قرار داده است. این دوره فشرده، با ارائه دورس به ترتیبی که فارغ التحصیلی سریع را تضمین می کند، ۱۰ ماه از طول دوره سنتی را کم می کند. در وب سایت مدرسه، مأموریت خود را به این گونه تعریف کرده است: «تعهد مدرسه به آموزش عالی کاتولیک در سنت برادران مسیحی به همراه تاییدیه انجمن پیشبرد دانشکده های کسب و کار (AACSB) بین المللی تضمین می کند که دانشجو در مرکز همه کارهایی است که ما انجام می دهیم». در نوامبر ۲۰۱۵، رابرت لاپنتا، فارغ التحصیل آیونا، مبلغ ۱۵ میلیون دلار را برای گسترش و بازسازی تسهیلات مدرسه کسب و کار، هگان هال، به کالج هدیه داد. آقای لاپنتا مدتی بعد، به عنوان بخشی از یک هدیه چالشی ، ۲٫۵ میلیون دلار به
هدیه خود اضافه کرد. به لطف کمک ۱۵ میلیون دلاری جمعی از فارغ التحصیلان و رئیس هیئت امناء جیمز هینز و همسرش آن ماری، مؤسسه کارآفرینی و نوآوری هاینز (Hynes) در سال ۲۰۱۷ تأسیس شد. برنامه تحصیل در خارج از کشور آیونا ۱۴ فرصت تنوع فرهنگی مختلف را ارائه می دهد: پردیس دانشگاه. سالن های سخنرانی در کالج آیونا عبارتند از مرکز مورفی، سالن مک اسپیدون (McSpedon)، سالن امند (Amend Hall)، سالن کورنلیا (Cornelia Hall)، سالن دورلی (Doorley Hall)، مرکز آریگونی (Arrigoni)، کتابخانه رایان (Ryan) و سالن هگان (Hagan). اتحادیه دانشجوی رابرت لاپنتا، مرکز ورزشی توسعه یافته هاینز (Hynes)، مؤسسه کارآفرینی و نوآوری هینس، سالن ایست (East)، که یک خوابگاه دانشجویی در قلب دانشگاه است، و خوابگاه دانشجویی نورث اونیو (North Avenue) اخیراً به محوطه دانشگاه افزوده شده است. مرکز ورزشی هاینز میزبان سالن تمرین تیم های کالج در دسته ۱ است و علاوه بر این دارای یک سالن چند منظوره با ۲۶۱۱ صندلی است که میزبان فعالیت های مختلف در طول سال است. کتابخانه های کالج آیونا دارای بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ جلد و منابع چندرسانه ای و همچنین ۵۰۰ مجلات دوره ای به روز است. علاوه بر
این، کتابخانه ها دسترسی به هزاران منبع الکترونیکی و مجلات را برای کاربران داخل و خارج از محوطه فراهم می کنند. در سپتامبر ۲۰۰۱ آیونا اولین کالج نیویورک بود که پردیس آن کاملاً تحت پوشش اینترنت بی سیم قرار گرفت. سالن های اقامت. سالن لوفتوس (Loftus). سالن لوفتوس، که برای اسکان دانشجویان سال اول طراحی شده، یک ساختمان ۱۰ طبقه است. هر طبقه دارای شش سوئیت دو خوابه (دو و سه نفره)، یک اتاق معلول، که دو نفر را اسکان می دهد، و اتاق ارشد خوابگاه است. سالن لوفتوس، دارای یک آزمایشگاه کامپیوتری کوچک، یک آشپزخانه، یک اتاق شستشو، یک اتاق مراقبه آرام، یک سالن مطالعه و یک سالن / اتاق بازی تلویزیون است. سالن کانیس (Conese) و سالن هیلز (Hales Halls). سالن کانیس (قبلاً سالن شمالی) و سالن هیلز (قبلاً سالن جنوبی) در سال ۲۰۰۵ ساخته شدند. هر سالن دارای شش طبقه با چهار اتاق در هر طبقه هستند: یک سویت هفت نفره و سه سوئیت ده نفره. هر مجموعه دارای دو حمام، یک آشپزخانه کوچک و اتاق مشترک / اتاق نشیمن است. سالن شمالی در ۴ اکتبر ۲۰۰۸، به منظور تجلیل هدیه ۵ میلیون دلاری آنا می و یوجین پی کانیس (Anna May and Eugene P. Conese)، به سالن کانیس تغیی
ر نام داده شد. در آوریل ۲۰۱۷، سالن جنوبی به افتخار آلیس ماری و توماس ایل هیلز، برای تعهد خود به کمپین "Iona Forever" و یک عمر حمایت سخاوتمندانه از کالج، تغییر نام داده شد. سالن رایس. سالن رایس که در گوشه ای آرام دانشگاه آیونا قرار دارد، عمدتاً یک خوابگاه یک نفره است، هر چند اتاق هایی برای دو، سه یا چهار نفر وجود دارد. این قدیمی ترین سالن اقامت در آیونا است و در اصل برای اسکان برادران مسیحی و همچنین برادران دانشجو استفاده می شود. این ساختمان چهار طبقه است و خدمات خشکشویی در زیرزمین ارائه می شود. امکانات شامل اتاق بازی، سالن تلویزیون، آشپزخانه، آزمایشگاه کامپیوتر و سالن بدنسازی است. در تابستان سال ۲۰۱۷، تهویه مطبوع به رایس اضافه شد، و تمام خوابگاه های اقامت کالج مجهز به کنترل آب و هوا شد. سالن شرقی. سالن شرقی، واقع در مرکز محوطه دانشگاه در محل سابق سالن والش (ساختمانی که گروه روانشناسی آیونا در آن قرار داشت)، سه طبقه دارد و حدود ۱۱۲ نفر را اسکان می دهد. آسانسور در مرکز لابی و استراحتگاه در طبقه دوم و سوم وجود دارد. در این خوابگاه، در هر بال، حمام مشترک و اتاق برای گروه های سه و چهار نفره وجود دارد. هر طبقه توسط
جنسیت جدا می شود. طبقه اول و سوم برای دانش آموزان دختر و دوم برای مردان تعیین می شود. از امکانات آن اینترنت بی سیم، تلویزیون کابلی و خط تلفن در هر اتاق می باشد. طبقه اصلی دارای یک منطقه آشپزخانه، یک اتاق پست و امکانات خشکشویی است. خوابگاه خیابان شمالی. آیونا ششمین سالن اقامتگاه خود، خوابگاه خیابان شمالی، را در ماه اوت ۲۰۱۶ افتتاح کرد. در طبقه شش فوقانی بیش از ۳۰۰ دانشجوی سال بالا اقامت دارند. هر مجموعه شامل دو اتاق دو نفره یا چهار اتاق تک نفره، دو حمام، یک هال مشترک و یک آشپزخانه می باشد. گوشه ای از ساختمان که در مقابل ورودی اصلی کالج قرار دارد، فضاهای باز با پنجره های شیشه ای دارد که به پردیس و مرکز شهر نی روشل (New Rochelle) اشراف دارد. طبقه همکف ساختمان به عنوان یک فضای تجاری تعیین شده است. آپارتمان در Eastchester. آیونا همچنین آپارتمان های متعددی در مجتمع آپارتمانی ایست چستر دارد که در محوطه دانشگاه قرار دارد. باشگاه ها و سازمان ها. در حال حاضر بیش از ۸۰ باشگاه، انجمن های برادری و خواهری یونانی و سازمان های رسانه ای فعال در محوطه دانشگاه وجود دارد. زندگی یونانی. زندگی یونانی (Greek Life) در آیونا شامل چه
ار انجمن محلی، یک انجمن ملی، یک برادری بین المللی، یک برادری ملی و یک برادری محلی است. ورزش. تیم ورزشی گیل دانشکده آیونا بخشی از کنفرانس اتلتیک مترو آتلانتیک (MAAC) است و در برنامه های دسته یک NCAA شرکت می کند. سایر اعضای MAAC شامل کالج کانسیویوس، دانشگاه فیرفیلد، کالج منهتن، کالج ماریست، دانشگاه مونموث، دانشگاه نایگارا، دانشگاه کوینجیپ، دانشگاه رایدر، کالج سنت پیتر و کالج سینا هستند. فارغ التحصیلان قابل توجه. آیونا در حدود ۴۰٬۰۰۰ فارغ التحصیل در سراسر جهان دارد. فارغ التحصیلان کالج آیونا در حوزه هنر و سرگرمی عبارتند از: بورد کورت، بازیگر «هارولد و مول» و «مش»؛ تری فین، بازیگر برادوی و هالیوود؛ دان مک لین؛ خواننده / ترانه سرا آهنگ های مشهور «آمریکایی پای» و «وینسنت» نیز در Iona Prep حضور داشتند؛ ترانس وینچ، شاعر و نوازنده ایرلندی آمریکایی؛ آنتونیو بروکلی پورتو، هنرمند ایتالیایی-پورتوریکو، هنرمند و مجسمه ساز. جوزف جی. پونتروتو، روان شناس و نویسنده کتاب "بابی فیشر: درک نبوغ، رمز و راز و زوال روانی یک قهرمان شطرنج جهان" و دونالد اسپوتو، زندگی نامه نویس مشاهیر. در زمینه کسب و کار، فارغ التحصیلان کالج آیونا شامل:
لیندا برونو، کمیسیونر کنفرانس اسکای لاین؛ توماس ای. هالز، مدیر عامل شرکت سابق و رئیس شرکت USB Holding Inc. وینسنت A. جیرر جونیور، رئیس سابق و مدیر عامل شرکت UST Inc. ؛ اندی Dolce، مؤسس، رئیس و مدیر عامل هتل و استراحتگاه دولچه؛ لورنس بوشکتو، رئیس و مدیر عامل شرکت Draftfcb؛ رونالد دفئو (DeFeo)، رئیس و مدیر عامل بازنشسته شرکت Terex، که در حال حاضر رئیس و مدیرعامل، Kennametal است؛ رندی فالکو، رئیس و مدیرعامل Univision Communications Inc؛ رابرت گریفد، رئیس و مدیر اجرایی سابق NASDAQ؛ جیمز هاینز، بنیانگذار COLT Telecom Group؛ آلفرد کلی، رئیس سابق American Express و رئیس و مدیر عامل شرکت کمیسیون میزبان سوپر بال NY / NJ و رئیس فعلی ویزا، کاترین کینینری، رئیس سابق بورس اوراق بهادار نیویورک؛ بریان مارکیسون (Brian A. Markison)، رئیس هیئت مدیره، رئیس و مدیر عامل شرکت دارویی کینگ؛ و پیتر اسکانلون (Peter R. Scanlon)، رئیس سابق و مدیر عامل Coopers &amp; Lybrand. فارغ التحصیلان کالج آیونا در حوزه های حقوق و سیاست عبارتند از: رابرت جک کرکان، قاضی دادستانی عالی سابق آریزونا؛ تیموتی آیدونی، سرهنگ Westchester County، شهردار سابق
نیو راشل، نیویورک ؛ آنتونی ت. کین، قاضی دیوان عالی سابق نیویورک؛ رابرت جک مک گوری، کمیسر پلیس شهر نیویورک و مدیر عامل آژانس خبری ملی پینکرتون؛ کوین سالیوان، مدیر ارتباطات سابق کاخ سفید؛ و جان سوینی (رهبر کارگران)، دریافت کننده مدال آزادی ریاست جمهوری. در زمینه ورزش نیز کالج آیونا فارغ التحصیلان برجسته ای دارد. در حوزه رسانه، مفسر سیاسی کایل کولینسکی، کانال یوتیوب "Talking Secular" را با بیش از نیم میلیون مشترک اداره می کند.
پاستاریونی فیلمی به کارگردانی سهیل موفق و نویسندگی حمزه صالحی و تهیه کنندگی بیتا منصوری محصول سال ۱۳۹۷ است. نام این فیلم (پاستاریونی) برگرفته از دو کلمهٔ پاستا و بریونی است. این فیلم دومین فیلم سینمایی "سهیل موفق" بوده و همچون شکلاتی یک کمدی خانوادگی است که کودکان همراه والدین خود به راحتی می توانند به تماشای آن بنشینند. خلاصه فیلم. پاستاریونی داستان غذاهاست. فیلم با بریانی اصفهانی ها شروع می شود و کوشان وقتی رستوران پدرش در تهران را ورشکسته می بیند، تصمیم می گیرد که یک بریانی به جای رستوران فست فود پدرش در تهران باز کند. رستورانی که به دلیل یک رقیب بسیار قدرتمند و مجلل در آن گوشه خیابان به نام پاستاداپیتزا رونق خود را از دست داده است و …
عشق دیرین آلبومی با خوانندگی سالار عقیلی و آهنگسازی مهرداد دلنوازی است. این آلبوم در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۸۹ در ایران توسط شرکت صوتی و تصویری سروش شده است. در این آلبوم از اشعار عارف قزوینی، رهی معیری، علی اکبر شیدا، رحیم زریان، محمدسعید میرزایی و اسماعیل امینی استفاده شده است. این آلبوم در اسپاتیفای جزو آثار پربازدید بخش موسیقی فولکلور بوده است.
اولیویه مارشال (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و مأمور پلیس اهل فرانسه است. وی سه مرتبه نامزد جایزه سزار بهترین فیلم شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کژدم"، "به هیچ کس نگو" و "پلیس خفته را بیدار نکن" اشاره کرد.
نصیر مزراوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است که در پست مدافع راست برای باشگاه منچستر یونایتد در لیگ برتر انگلستان و تیم ملی فوتبال مراکش بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آژاکس و بایرن مونیخ اشاره کرد.
موریس دو بـِـوِر (؛ ؛ – ) یک کارتونیست، تصویرگر، فیلم نامه نویس، و کارگردان فیلم اهل بلژیک بود. شهرت او به واسطهٔ خلق شخصیت لوک خوش شانس است.
منزل و موزه جلیل محمدقلی - منزل و موزه جلیل محمدقلی زاده - منزل و موزه نویسنده و ناشر بزرگ آذربایجانی جلیل محمدقلی زاده است که در سالهای ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۲ در آن زیسته و به فعالیت ادبی پرداخته است. تاریخ. این موزه به تصمیم حکومت جمهوری آذربایجان در سال ۱۹۷۸ در خانه ای به آدرس باکو، خیابان سلیمان تقی زاده پلاک ۵۶ (خیابان قدیمی پست) تأسیس و به تاریخ ۲۸ دسامبر سال ۱۹۹۴ در آستانه ۱۲۵-مین سالگرد تولد جلیل محمدقلی زاده افتتاح گردید. حیدر علی اف، سومین رئیس جمهوری آذربایجان در مراسم افتتاحیه شرکت و سخنرانی کرد. نمایشگاه. در این موزه حدود ۳ هزار اثر در مورد زندگی و فعالیت جلیل محمدقلی زاده و سایر ادبای پیرو مکتب ملا نصرالدین جمع آوری گردید؛ و حدود ۵۰۰ تن از مجموع این آثار در نمایشگاه موزه معرفی و نمایش می گردد. این نمایشگاه در پنج اتاق (به مساحت عمومی ۱۸۵ مترمربع) واقع می باشد. در این موزه آثار مربوط به سالهای کودکی، جوانی و تحصیلی، فعالیت های تدریس، اقدامات و محیط خلاقانه، و نیز نخستین فعالیت های روزنامه نگاری و ادبی به نمایش درمی آید. در اتاق کاری نویسنده و تحریریه مجله «ملا نصرالدین» - اتاق یادبود نیز آثاری حاوی دوران س
الهای ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۲ زندگی و فعالیت جلیل محمدقلی زاده و همچنین آثار مرتبط با فعالیت های ادبی ایشان جمع آوری گردید. در اینجا همچنین نقشه مربوط به جغرافیای گسترش آثار نویسنده در جهان تهیه گردید. این موزه در زمینه جمع آوری، مطالعه و تبلیغ میراث جلیل محمدقلی زاده و سایر ادبای پیرو مکتب ملانصرالدین فعالیت دارد. در سال ۲۰۰۰ حدود هشت هزار تماشاگر از نمایشگاه موزه بازدید کرده و بیش از ۵۰۰ تور تشکیل گردید. فعالیت های علمی. این موزه در زمینه جمع آوری، مطالعه و تبلیغ میراث جلیل محمدقلی زاده و سایر ادبای پیرو مکتب ملانصرالدین فعالیت می نماید. این موزه به برگزاری شب های ادبی، نشست ها، روزهای یادبود، گفتگوها، مسابقات و سایر برنامه ها در ادارات و موسسات مبادرت می ورزد. دیگر منابع. خانه و موزه جلیل محمدقلی زاده (نخجوان)وب سایت اولدوز گشت شرق منابع. مقاله خانه و موزه جلیل محمدقلی زاده در باکو، دائرةالمعارف نخجوان، آکادمی علوم ملی آذربایجان، باکو، ۲۰۰۲، صفحهٔ ۳۱۰. خانه و موزه جلیل محمدقلی زاده وبسایت رسمی موزه.
لودویگ یورانسون (؛ ) متولد ۱ سپتامبر ۱۹۸۴ یک آهنگساز، کارگردان و سازنده سوئدی است. او برای کار خود در فیلم پلنگ سیاه در ژانر ابرقهرمان، جایزه گرمی را برای بهترین موسیقی متن فیلم نمایی برای رسانه های ویژوال و جایزه اسکار برای بهترین امتیاز اصلی و همچنین نامزدی برای جایزه گلدن گلوب برای بهترین جایزه به دست آورد. یورانسون برای کارهای خود را در سریال های تلویزیون آمریکا نظیر "مطب دام پزشکی"، "جامعه"، "هپی اندینگ"، "پایان خوش،" "دختر جدید" و مندلورین شناخته شده است. یورانسون در لینشوپینگ، سوئد متولد شده و بزرگ شده است. او یک خواهر به نام جسیکا دارد. او در سن نوجوانی درس موسیقی را شروع کرد و از کالج سلطنتی موسیقی در استکهلم فارغ التحصیل شد. در سال ۲۰۰۷ او به لس آنجلس نقل مکان کرد تا در دانشگاه کالج جنوبی کالیفرنیا برای برنامه فیلمسازی و تلویزیونی تحصیل کند. او در ایالات متحده آمریکا بود که لودویگ با رایان کوگلر ملاقات کرد. او موسیقی فیلم "انگاشته به کارگردانی کریستوفر نولان را هم می نوازد." موسیقی فیلم های TENET و اوپنهایمر به کارگردانی کریستوفر نولان اثر اوست.
نائومی باتریک (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "خون"، "رسوایی ای بس انگلیسی" اشاره کرد.
«گنپی توما دن» () یک بازی ویدئویی در سبک بازی اکشن است که توسط نامکو و در سال ۱۹۸۶ و در پلت فرم های بازی آرکید، توربوگراف اکس-۱۶، و سیستم سرگرمی نینتندو منتشر شده است.
لویی باتلی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، خواننده و رقصنده اهل بریتانیا است. او در چورلی واقع در لانکاشر به دنیا آمده است. باتلی در مجموعه های چون هالیوکس و مجتمع مسکونی به ایفای نقش پرداخته است.
اسپری بدن، همچون بوزُدای هواپخش، از دستهٔ عطرها است، که برخلاف بوزُداهای هواپخش که برای زیر بغل طراحی شده اند، برای استفاده در سایر نقاط بدن در نظر گرفته شده اند. اسپری های بدن عمدتاً ارزان تر و کم قدرت تر از ادکلن ها هستند اما قدرت بوزداییشان دوبرابر است. مواد تشکیل دهندهٔ رایج. برخی از مواد رایج موجود در اسپری بدن عبارتند از: بوتان، ایزوبوتان، پروپان، الکل و پاراف.
هلن لدرر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، و کمدین اهل بریتانیا است. او در مجموعه های پخش زنده شنبه شب و هالیوکس حضور داشته است.
بچه () یک فیلم در سبک درام و زندگی نامه ای به کارگردانی نیک موران است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد.
لوسیندا درایزک (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ""، "شهر اخگر"، "شاهد خاموش"، "دکتر هو"، "آدمکشان میدسامر" و "شهر هالبی" اشاره کرد.
زیه دیاباته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو بخارست، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه فوتبال دیژون، باشگاه فوتبال خنت و باشگاه فوتبال آژاکسیو اشاره کرد.
مارتین ایمیس (؛ زادهٔ ۲۵ اوت ۱۹۴۹ – درگذشتهٔ ۱۹ مهٔ ۲۰۲۳) رمان نویس، نویسنده داستان کوتاه، استاد دانشگاه، نویسنده، و فیلم نامه نویس اهل بریتانیا بود. در سال ۲۰۰۸، روزنامه تایمز او را یکی از پنجاه نویسنده بزرگ بریتانیایی از سال ۱۹۴۵ به بعد معرفی کرد. او یک بار برنده جایزه یادبود جیمز تیت بلاک شد و دو بار در فهرست نامزدهای دریافت جایزه ادبی من بوکر قرار گرفت. ایمیس ضمن تأثیر پذیرفتن از سبک و آثار سال بلو و ولادیمیر ناباکوف و همچنین پدرش کینگزلی ایمیس، بر بسیاری از رمان نویسان بریتانیایی اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم، از جمله ویل سلف و زادی اسمیت، تأثیر گذاشت. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "باد سخت در جامائیکا" اشاره کرد.
لی یونین آگوتین (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل روسیه است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
امام علیم سلطانف (؛ ۱۹۵۷ – ۱۰ نوامبر ۱۹۹۶) موسیقی دان اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. او یکی از طرفداران جمهوری چچن ایچکریا بود و برای مبارزان این گروه آهنگ های اسلامگرایانه با نام (الله اکبر) و (لا اله الا الله)و(غزوات) و سایر آهنگ ها با این نام برای تقویت روحیه مبارزان چچنی ساخت . ایشام به صورت مشکوک در اودسا ترور شد . بسیاری معتقدند ترور او با حمایت های او از گروه های تجزیه طلب چچنی مرتبط است
آلگ اندرویچ (؛ – ) کارگردان فیلم، هنرپیشه، خواننده، آهنگ ساز، و شاعر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال های ۱۹۵۵ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی روسیه شده است.
لیف براشکف (؛ – ) موسیقی دان اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
الکساندر باریکین (؛ ۱۸ فوریه ۱۹۵۲ – ۲۶ مارس ۲۰۱۱)) خواننده، ترانه سرا اهل روسیه بود. وی بین سال های ۱۹۷۳ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می کرد.
الکساندر باشلاچف (; – ) موسیقی دان اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می کرد.
امین ثابت اوغلو (؛ با نام کامل امین ثابت اغلو محمودُف ; – ) موسیقی دان اهل جمهوری آذربایجان بود. پدر او ثابت رحمان از نویسندگان آذربایجان شوروی بود.
نصرالدین یک دهانه برخوردی در بزرگترین ماه پلوتون، کارون است. این دهانه اولین بار توسط کاوشگر فضایی نیوهورایزنزِ ناسا در سال ۲۰۱۵ مشاهده شد. این نام به واسطه ملانصرالدین، قهرمان داستان های طنز در سراسر خاورمیانه، جنوب اروپا و بخش های آسیایی، بر روی این دهانه گذاشته شده است. محل دهانهٔ نصرالدین در نیمکرهٔ شمالی پلوتون در کارون است.