Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وحشت از یک سیاره تهی نهمین آلبوم استودیویی گروه پراگرسیو راک انگلیسی پورکیوپاین تری است که بالاترین نرخ فروش این باند را تا قبل از آلبوم واقعه در سال ۲۰۰۹، به خود اختصاص داد. در ۱۶ آوریل ۲۰۰۷، این آلبوم توسط رودرانر رکوردز در انگلستان و سایر کشورهای اروپایی منتشر گردید. این آلبوم در ۲۴ آوریل ۲۰۰۷ در آمریکا، و در ۲۵ آوریل در ژاپن، و در ۱ می ۲۰۰۷ در کانادا توسط گروه موسیقی وارنر منتشر گردید. استیون ویلسون خاطر نشان می سازد که نام آلبوم (وحشت از یک سیاره تهی) یک بازگشت مستقیم به «ترس از یک سیاره تاریک» در آلبوم "دشمن عمومی" در سال ۱۹۹۰ است. در حالی که آلبوم ۱۹۹۰، دربارهٔ مسائل نژادی بود، این آلبوم دربارهٔ ترس از دست دادن نسل جوانان کنونی به دلیل تهدیدات مختلف بر سلامت ذهنی و اجتماعی آن ها، از جمله از هم پاشیدن خانواده، گذراندن زمان طولانی پای صفحات اسکرین، استفاده بیش از حد از مواد مخدر (چه تجویز شده و چه غیر از آن) است که منجر به تهی شدن روح و ذهن می گردد. این آلبوم در سال ۲۰۰۷ جایزه آلبوم سال را از مجله "راک کلاسیک" دریافت نمود. این دومین بار بود که گروه پورکیوپاین تری چنین جایزه ای دریافت می کرد. این گروه اول
ین بار این جایزه را با آلبوم "بن بست" در سال ۲۰۰۵ دریافت نمود. همچنین آلبوم "وحشت از یک سیاره تهی" رتبه ۱۴ را در بین ۲۰ آلبوم برتر سال ۲۰۰۷ در شبکه وب متال استورم اخذ نمود. در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۷، این آلبوم نامزد جایزه گرمی در دسته بهترین آلبوم صدای فراگیر شد. ایده انتزاعی. مفهوم انتزاعی آلبوم به طور شدید تحت تأثیر داستان "Lunar Park (پارک مهتابی)" اثر برت ایستون الیس است. داستان از منظر یک پدر گفته می شود که هم نام نویسنده داستان است. در حالی که آلبوم عمدتاً از منظر پسرش است، یک بچه ۱۱ ساله به نام رابی. بسیاری از متون ترانه «ترس از سیاره تهی» مستقیماً از داستان برداشت شده است. خصوصاً «خاکسترهای من» که ادای احترام به فصل آخر است، که خاکسترهای پدر برت، پراکنده می شوند و خاطرات زندگی اش را می پوشانند. متن ترانه مربوط به دو نوع اختلال عصبی است که در قرن ۲۱ بر نوجوانان اثر گذار است: اختلال دو قطبی و اختلال بیش فعالی و همچنین سایر تمایلات رفتاری رواج یافته میان نوجوانان مانند فرار از واقعیات از طریق تجویز دارو، از خود بیگانگی ایجاد شده به واسطه تکنولوژی و احساس خلأ که محصول سر ریز شدن داده ها از طریق رسانه های گروهی اس
ت. در یک مصاحبه که با مجله ریوالور انجام شده بود، ویلسون، شخصیت اصلی داستان را اینگونه توصیف کرد: «این نوع کودکان که در حد نهایت بی حوصلگی در سنین بین ۱۰ تا ۱۵ سال هستند، تمام روز خود را در اتاق خوابی با پرده های کشیده شده، در حال بازی با پلی استیشن، گوش کردن به آیپاد، ارسال پیام به دوستان از طریق تلفن همراه، نگاه کردن به تصاویر مستهجن در اینترنت، دانلود موسیقی، فیلم، اخبار و خشونت می گذرانند». قطعه های آلبوم و تأثیرگذاری. آلبوم "ترس از یک سیاره خالی" شامل ۶ قطعه است: «ترس از یک سیاره خالی» (۷:۲۸ دقیقه)، «خاکسترهای من» (۵:۰۷ دقیقه)، «بیهوش کردن» (۱۷:۴۲ دقیقه)، «احساسی» (۵:۲۶ دقیقه)، «راهی به بیرون از اینجا» (۷:۳۷ دقیقه)، «خوابیدن با یکدیگر» (۷:۲۸ دقیقه). به نظر می رسد صداها در این آلبوم نه تنها به متن ترانه متصل گردیده اند، بلکه با موسیقی هماهنگ هستند. هر قطعه در قطعهٔ بعدی جریان می یابد و یک قطعه موسیقی ۵۰ دقیقه ای را در بر می گیرد. ویلسون می گوید: «ایده این بود که بر خلاف تمایل بعضی گروه ها برای ساختن رکوردهای خیلی طولانی که نمی تواند توجه شنونده را به خود جلب نماید، آلبومی بسازیم که شنونده بتواند یکباره به
آن گوش فرا دهد». اکثر ترانه های این آلبوم به قلم استیون ویلسون نوشته شده اند It was also the No. 1 album for 2007 on Metal Storm.&lt;ref&gt;.
تئاتر آف-برادوی (بیرون برادوی) به هر سالن تئاتر حرفه ای در شهر نیویورک گفته می شود که ظرفیت صندلی آن بین ۱۰۰ تا ۴۹۹ نفر باشد. این تئاترها از تئاترهای برادوی کوچک تر و از تئاترهای آف-آف-برادوی (که کمتر از ۱۰۰ صندلی دارند) بزرگ تر هستند. یک «تولید آف-برادوی» به نمایشی (اعم از نمایشنامه، موزیکال یا تئاتر مفرح) گفته می شود که در چنین سالنی اجرا می شود و به قراردادهای مربوط به اتحادیه صنفی و سایر قراردادها پایبند است. برخی از نمایش هایی که اولین بار در آف-برادوی اجرا می شوند، بعداً در برادوی نیز به روی صحنه می روند. در حالی که جوایز تونی تنها به نمایش های برادوی اختصاص می یابند، جوایز دیگری مثل جایزه دراما دسک و جایزه اوبی برای نمایش های آف برادوی در نظر گرفته شده است. تاریخچه. اصطلاح آف-برادوی در اصل به هر سالن و تولیدات آن در خیابانی که خیابان برادوی را در میدتاون منهتن و منطقه تئاتر (مرکز صنعت تئاتر آمریکا) قطع می کرد، اشاره داشت. بعدها، اتحادیه تئاترها و تهیه کنندگان آف-برادوی آن را به عنوان یک سالن حرفه ای در منهتن با ظرفیت صندلی حداقل ۱۰۰ و حداکثر ۴۹۹ نفر تعریف کرد، یا به هر نمایشی که در چنین سالنی اجرا می ش
ود و به قراردادهای مربوط به سندیکاها و سایر قراردادها پایبند است. پیش از این، صرف نظر از اندازه محل برگزاری، یک تئاتر برادوی (به جای آف برادوی) در نظر گرفته می شد، اگر در محدوده «جعبه برادوی» قرار می گرفت. این محدوده از خیابان چهلم تا خیابان پنجاه و چهارم و از خیابان ششم تا خیابان هشتم، شامل میدان تایمز و خیابان چهل و دوم غربی می شود. این تغییر در تعریف قراردادی «آف برادوی» به نفع تئاترهایی بود که معیار ۴۹۹ صندلی را داشتند، زیرا حداقل دستمزد مورد نیاز برای بازیگران انجمن برابری بازیگران در تئاترهای آف برادوی در مقایسه با الزامات حقوق این انجمن برای تئاترهای برادوی کمتر بود. پذیرش معیار ۴۹۹ صندلی پس از یک اعتصاب یک روزه در ژانویه ۱۹۷۴ اتفاق افتاد. نمونه هایی از تئاترهای آف برادوی در محدوده جعبه برادوی، «تئاتر لورا پلس» و «مرکز تئاتر» هستند. جنبش آف برادوی در دهه ۱۹۵۰ به عنوان واکنشی به تجاری گرایی برادوی آغاز شد و مکان های ارزان تری را برای نمایش هایی که بسیاری از هنرمندان آینده برادوی را استخدام کرده بودند فراهم کرد. موفقیت اولیه آن، اجرای نمایش "تابستان و دود" نوشته تنسی ویلیامز در سال ۱۹۵۲ در تئاتر «دایره د
ر میدان» بود. به گفته مورخان تئاتر، کن بلوم و فرانک ولاستینک، آف برادوی، مجرای جدیدی برای "شاعران، نمایشنامه نویسان، بازیگران، ترانه سرایان و طراحان… بود. اولین نمایش موزیکال آف برادوی در سال ۱۹۵۴ احیای "اپرای سه پولی" بود، که ثابت کرد تولیدات آف برادوی می توانند از نظر مالی موفق باشند. ردیف تئاتر، در خیابان چهل و دوم غربی بین خیابان های نهم و دهم منهتن، شامل تعدادی تئاتر آف برادوی و آف آف برادوی است. این مکان در اواسط دهه ۱۹۷۰ توسعه یافت و در سال ۲۰۰۲ نوسازی شد. بسیاری از نمایش های آف برادوی بعدها در برادوی نیز اجرا شده اند، از جمله نمایش های موزیکالی همچون «مو»، «گاد اسپل»، «فروشگاه کوچک ترسناک»، «یکشنبه در پارک با جورج»، «اجاره»، «باغ های خاکستری»، «اورین تاون»، «خیابان کیو»، «بیست و پنجمین دوره مسابقات سالانه املای شهرستان پاتنام»، «عصر راک»، «در ارتفاعات»، «بهار بیداری»، «نزدیک به نرمال»، «هدویگ و اینچ عصبانی»، «خانهٔ سرگرم کننده»، «همیلتون»، «ایون هنسن عزیز»، «هادز تاون»، و «کیمبرلی اکیمبو». به ویژه دو نمایش موزیکال «گریس» و «ردیف هم سرایان» که در برادوی به موفقیت چشمگیری رسیدند، تهیه کنندگان دیگر را تش
ویق کردند که نمایش های خود را ابتدا در آف برادوی اجرا کنند. نمایش هایی که از آف برادوی به برادوی منتقل شده اند شامل «»، «من همسر خودم هستم»، «پل و تونل»، «قلب نرمال» و «اختلالات ساحلی» هستند. تولیدات دیگری مانند «استامپ»، «بلو من گروپ»، «پسران محراب»، «جنایت کامل»، «برادوی ممنوعه»، «نانسنس»، «پسران برهنه آواز می خوانند»، «پسر خفاشی: موزیکال» و «دوستت دارم، تو کاملی، حالا تغییر کن» سال ها در آف برادوی اجرا شدند، اما هرگز به برادوی نرفتند. «فانتاستیک»، طولانی ترین موزیکال تاریخ تئاتر، ۴۲ سال اجرای اصلی خود را در آف برادوی گذراند و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷ دوباره در آف برادوی اجرا شد. جوایز. نمایش ها، بازیگران و عوامل خلاق آف برادوی واجد شرایط دریافت جوایز زیر هستند: جایزه حلقه منتقدان درام نیویورک، جایزه حلقه منتقدان بیرونی، جایزه دراما دسک، جایزه اوبی (اهدا شده از سال ۱۹۵۶ توسط "ویلج ویس")، جایزه لوسیل لورتل (ایجاد شده در سال ۱۹۸۵ توسط اتحادیه تئاترها و تهیه کنندگان آف برادوی) و جایزه دراما لیگ. اگرچه نمایش های آف برادوی واجد شرایط دریافت جوایز تونی نیستند، اما در سال ۱۹۵۶ (قبل از تغییر قوانین) یک استثنا قائل شدند،
زمانی که لوته لنیا بهترین اجرای یک بازیگر نقش مکمل زن در یک موزیکال را برای تولید آف برادوی "اپرای سه پولی" دریافت کرد.
چرخش اشتباه به تاهو یک فیلم اکشن و جنایی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ میلادی به کارگردانی فرانک خلفون با بازی کوبا گودینگ جونیور، میگوئل فرر و هاروی کایتل است. داستان. فردی که وظیفه مدیریت یک باند کوچک و جنایتکار را در شهر کوچکی دارد که قاچاقچی مواد مخدر نیز هست حال وی می خواهد از بزرگ ترین فروشنده مواد مخدر در کشور که زیر دستش نیز کار می کند انتقام بگیرد. تولید. این فیلم در اسپوکن (واشینگتن) فیلمبرداری شده است.
یوگنی روداکوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک، و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال شوروی و زیر ۲۱ سال شوروی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یوری ایستومین (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
مورتاز خورتسیلاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال گرجی تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یوگنی لووچف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، باشگاه فوتبال دینامو مسکو، و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
وولودیمیر کاپلیچنی (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
ویکتور کولوتوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال روبین کازان و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال شوروی و اوکراین بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
وولودیمیر اونیشچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک و باشگاه فوتبال دینامو کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
ویاچسلاف سمیونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اوکراینی تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال دینامو کی یف، و باشگاه فوتبال آرسنال کی یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
آندری یاکوبیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پاختاکور تاشکند و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
آناتولی کوکسوف (؛ ۲۱ نوامبر ۱۹۴۹ – ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل اتحاد شوروی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده بود.
گنادی یوریوژیخین (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لکوموتیو سنت پترزبورگ و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
رِواز میخِیْلیس دْزه دْزُدْزوآشْویلی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال گرجی تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
سرگی اولشانسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال زسکا خاباروفسک، باشگاه فوتبال نیکا مسکو، و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
ارگونش ( ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
ولادیمیر پیلگوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال کوبان کراسنودار، و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
یوری یلیسیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو، باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
یوژف سابو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال دینامو کی یف، و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
وهم ها و دروغ ها (انگلیسی: "Lies &amp; Illusions") یک فیلم سینمایی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ در ژانر اکشن و معمایی به کارگردانی تیبور تاکاچ با بازی کریستین اسلیتر و کوبا گودینگ جونیور است. داستان. داستان فیلم در مورد دروغگویی یک زن به نامزدش و سوء استفاده از موقعیت همسرش برای رسیدن به یک گنج است … تولید. فیلمبرداری اصلی از مارس ۲۰۰۸در واشینگتن آغاز شد.
الکساندر پونومارف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، و باشگاه فوتبال روتور ولگوگراد اشاره کرد.
باشگاه فوتبال سجستا () باشگاه فوتبالی است که در سیساک، کرواسی قرار دارد و در سال ۱۹۰۶ تأسیس شده است. این نام پس از سکونت ایلیری ها سجستا نامگذاری شده است که از آن شهر مدرن سیساک توسعه یافته است. سجستا قدیمی ترین باشگاه فوتبال کرواسی است که با همین نام و بدون وقفه تا به امروز فعالیت می کند.
سترومایسین ، با نام تجاری Restanza (در ابتدا با نام ABT-773 شناخته می شد) یک آنتی بیوتیک کتولیدی است که در مراحل تحقیقاتی برای درمان community acquired pneumonia (CAP) قرار دارد. در ابتدا توسط آزمایشگاه ابوت کشف و توسعه یافت و سپس به Advanced Life Science Inc. برای توسعه بیشتر سپرده شد.
جید آملیا ثیروال (؛ زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۹۲) خواننده، ترانه سرا، فعال انگلستانی و عضو گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس است. این گروه در سری هشتم "ایکس فاکتور" اون نخست در سال ۲۰۰۸ در مسابقه اکس فکتور شرکت کرد اما در مرحله دو حذف شد. او در سال ۲۰۱۱به صورت انفرادی در مسابقه اکس فکتور شرکت کرد و داوران او را با (جسی نلسون، لی آن پینوک، پری ادواردز) همگروهی کردند. او دارای صدایی با نت بالا است و به عنوان وکال و رقصنده در گروه شناخته می شود. اوایل زندگی. جید آمیلا ثیروال، در منطقه لایگیت از ساوث شیلدز واقع در انگلستان بزرگ شده است. او دختر نرما بادوی و جیمز ثیروال است و یک برادر بزرگتر به نام کارل ثیروال دارد. وی از طرف مادر مصری یمنی و از طرف پدر انگلیسی است. او در سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ برای ایکس فاکتور تست داد اما در مرحله بوت کمپ حذف شد. زندگی شخصی. جید در کودکی بخاطر مشکلات خانوادگی و مرگ پدربزرگش و اذیت و آزار در مدرسه بی اشتهایی عصبی گرفت. او در سوث شیلدز به دنیا آمده است. وی اصل و نسب و تبار مصری-یمنی دارد. او از سال ۲۰۱۶ با جِد الیوت در رابطه بود تا در تابستان ۲۰۱۹ آنها اعلام کردند از یکدیگر به علت نداشتن وقت ک
افی برای با هم بودن، جدا شده اند. جید از حامیان حقوق دگرباشان جنسی است. جید در سال ۲۰۱۹ به طور رسمی به عنوان ترانه سرا در Sony ATV به همراه لی آن پیننوک مشغول به کار شد
روش جنگ (انگلیسی: "The Way of War") یک فیلم آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی جان کارتر و با بازی کوبا گودینگ جونیور ، جان تری ، لنس ردیک ، جی. کی. سیمونز ، کلارنس ویلیامز سوم و ژاکلین دسانتیس است . فیلمنامه توسط جان کارتر و اسکات شافه نوشته شده است. فیلمبرداری عمدتاً در بتن روژ، لوئیزیانا ، لوئیزیانا انجام شده است. داستان. یک فرد شبه نظامی بعد از اینکه یک توطئه را کشف می کند دست به کار میشود تا افشا سازی کند. او درمیابد که گروهی قصد ایجاد توطئه برای به راه انداختن یک جنگ را در سر دارند ...
باشگاه فوتبال پاشینگ () باشگاه فوتبالی بود که در شهر پاشینگ، ایالت اوبراسترایش، اتریش قرار داشت و از سال ۱۹۴۶ تا ۲۰۰۷ فعالیت می کرد.
خلیل لی (به لاتین: Xəlilli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است. خلیل لی ۴۳۳ نفر جمعیت دارد.
جنبش زنده ماندن ، جنبشی تشکیل شده از افراد و گروه ها است که به طور فعال برای شرایط اضطراری، مانند اختلالات ممکن در نظم اجتماعی یا سیاسی، در مقیاس محلی تا بین المللی آماده می شوند. زنده ماندن همچنین شامل آماده سازی برای اضطرارهای شخصی همچون از دست دادن کار یا رهاماندن در حیات وحش یا شرایط نامساعد جوی، با تأکید بر اتکای به خود، ذخیره سازی نیازها، و فراگیری دانش و مهارت های زنده ماندن است. زنده ماندن بیشتر مهارت های دفاع شخصی را فرا می گیرند، خوراک و آب انبار می کنند، برای خودکفا شدن آماده می شوند، و ساختارهایی نظیر خلوتگاه های زنده ماندن یا سرپناه های زیرزمینی می سازند که به آنها کمک می کند از فاجعه جان سالم به در ببرند. پیشینه. پیشینه جنبش زنده ماندن به دوران جنگ سرد بازمی گردد که بر یافتن راه هایی عملی برای برخورد با فجایع فرهنگی و زیست محیطی احتمالی متمرکز بود. در آن هنگام یکی از نگرانی های اصلی در جهان، استفاده از جنگ افزار هسته ای بود. به نظر می آید کرت ساکسون واژه زنده ماندن را در دهه ۱۹۶۰ (میلادی) ابداع کرده باشد. او خواهان انقلاب مسلحانه بود و کتابچه های آموزشی برای ساخت اسلحه و مهمات منتشر می کرد. پیرو
ان او بخش تندرو جنبش زنده ماندن را تشکیل می دهند. در دو دهه پایانی سده ۲۰ (میلادی) دولت آمریکا تصمیم به سرکوب این جنبش گرفت. اما برخوردهای خشنی مانند واقعه ویکو به افزایش احساسات ضددولتی دامن زدند. امروزه بیشتر پیروان جنبش زنده ماندن، آشکارا موضعی تدافعی دارند و تلاش می کنند از سیاست ورزی سال های نخست خود فاصله بگیرند. برای همین، آنان، تنها، برای کارهای عملی و نه مباحث عقیدتی کنش می کنند.
فریدون خاوند اقتصاددان و تحلیلگر اقتصادی اهل ایران و استاد اقتصاد در دانشگاه پاریس است. تحلیل های وی از اقتصاد ایران و خاورمیانه، مورد توجه رسانه های فارسی و انگلیسی زبان بود. او همچنین در رادیو بین المللی فرانسه به تحلیل اقتصادی و برنامه سازی مشغول بود. خاوند در رسانه های فارسی زبان، از جمله بی بی سی فارسی رادیو زمانه رادیو فردا و ایران اینترنشنال به عنوان کارشناس حضور داشت.
قهرمانی کشتی جهان ۱۹۵۸ هجدهمین دوره از رقابت های قهرمانی جهان می باشد که از ۲۱ تا ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۸ در بوداپست، مجارستان برگزار گردید.
مرزبان (انگلیسی: Linewatch) فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر مهیج محصول سال ۲۰۰۸ میلادی با بازی با کوبا گودینگ جونیور و به کارگردانی کوین بری است. این فیلم در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۸ به صورت فیلم ویدئویی در ایالات متحده منتشر شد. داستان. مایکل دیکسون نگهبان مرزی می باشد که در مرز آمریکا - مکزیک خدمت می کند. او زندگی روان و خوبی دارد و همچنین دارای یک همسر و فرزندی ۵ ساله می باشد. اما بزودی مشخص می شود که او گذشته ای فجیع داشته و حالا رازهای گذشته اش تبدیل به خطری بزرگ برای او شده اند …
گونتر وینهولد (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. وی به همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده بود.
هاینر بالتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
ایگون اشمیت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کیکرز اوفنباخ اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
فریدهلم هیبرمن (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آینتراخت براونشوایگ اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
هارتویگ بلایدیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بروسیا مونشن گلادباخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آلمان و آلمان بازی کرده است.
هرمن بیتز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال کیکرز اوفنباخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان و زیر ۲۳ سال آلمان بازی کرده است.
رودولف زلیگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف و باشگاه فوتبال دویسبورگ اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
کلاوس ووندر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال دویسبورگ، باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، و باشگاه ورزشی وردر برمن اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آلمان، زیر ۲۱ سال آلمان، آلمان غربی بی، و آلمان بازی کرده است.
دیتر میتز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
برند نیکل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت و باشگاه ورزشی یانگ بویز برن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده است.
یورگن کالب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کارلسروهه اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
ایوالد هامس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. وی به همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
هانس-یورگن برادلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوخوم اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
خلیل اوبا ( ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
قهرمان تحت تعقیب یک فیلم اکشن، جنایی و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۰۸ به کارگردانی برایان سمارز در اولین کارگردانی خود با بازی کوبا گودینگ جونیور، ری لیوتا، کیم کوتس و نورمن ریدس است. این فیلم در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۰۸ به صورت فیلم ویدئویی در ایالات متحده منتشر شد. داستان. لیام کیس (کوبا گودینگ جونیور) یک مرد زباله گرد است که زندگی او آنطور که او انتظار داشت پیش نرفت. لیام برای تحت تاثیر قرار دادن دختر رویاهایش، یک سرقت دقیق از بانک را برنامه ریزی می کند که با پریدن او برای نجات دختر در آخرین لحظه به اوج محبدبیت خود می رسد. با این حال، زمانی که روز سرقت فرا می رسد، نقشه به شکل غیرمنتظره ای شکل می گیرد و هر دو دختر و لیام توسط یکی از سارقان مورد اصابت گلوله قرار می گیرند. لیام پس از بهبودی از مجروحیت، دزدی را که به او و دختر شلیک کرده بود، را می کشد. او سپس متوجه می شود که یاران سارق مرده تا زمانی که انتقام آن مرگ را نگیرند متوقف نمی شوند و ... تولید. فیلمبرداری در صوفیه، بلغارستان در طی ۳۲ روز در تاریخ ۳ آوریل تا ۵ مه ۲۰۰۷ انجام شد. بازخوردها. دیوید جانسون از DVD Verdict نوشت، "این فیلم بیش از حد خشونت آمیز ا
ست، اما قهرمان تحت تعقیب در نهایت یک ماجرای نرم و توخالی دارد."
فردریک الیوت هارت (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۴۳ – درگذشتهٔ ۱۳ اوت ۱۹۹۹) مجسمه ساز آمریکایی بود. "اکس نیهیلو" که پیکره هایی در مورد اسطوره آفرینش است و در کلیسای ملی واشینگتن قرار گرفته و پیکره "سه سرباز" که در یادبود کهنه سربازان ویتنام در شهر واشینگن نصب شده معروفترین آثار او هستند.
قهرمانی کشتی جهان ۱۹۵۵ شانزدهمین دوره از رقابت های قهرمانی جهان می باشد که از ۲۱ تا ۲۵ آوریل ۱۹۵۵ در کارلسروهه، آلمان غربی برگزار گردید.
تدوینگر وحید چگینی راز آرماگدون عنوان مجموعه تلویزیونی، که توسط سعید مستغاثی در گروه اقتصادی-سیاسی شبکه خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، و به تهیه کنندگی رضا جعفریان ساخت شد. به گزارش خبرگزاری فارس، این مجموعه مستند در ۴ فصل با نام های «راز آرماگدون»، «راز آرماگدون ۲: ارتش سایه ها» و «راز آرماگدون ۳: معبد تاریکی» و «راز آرماگدون ۴: پروژه اشباح» طی سال های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ از شبکه های خبر، یک و سه تلویزیون جمهوری اسلامی پخش شد. قسمت چهار این مجموعه با عنوان پروژه اشباح باعث شد این برنامه در دانشگاه عبری تلاویو واقع در اسرائیل مورد نقد قرار گیرد. راز آرماگدون ۴ (پروژه اشباح). بنابه گفتهٔ تهیه کنندگان این برنامه، مجموعه مستند «راز آرماگدون ۴: پروژه اشباح» براساس اسناد و مدارک داخلی و خارجی، نقش کانون های پنهان صهیونیستی در به خدمت گرفتن رسانه ها (اعم از مطبوعات، رادیو تلویزیون، اینترنت، سینما و بازی های کامپیوتری) در جهت جنگ نرم علیه اسلام و ایران و انقلاب اسلامی است. همچنین پدیدآوردن «فرقه های نوپدید شبه عرفانی و شرک آمیز» برای تخریب اذهان نسل جوان و دور ساختن آنها از ادیان توحیدی و ابراهیمی به تصویر کشیده می ش