Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دو کاج سروده ای است معروف از شاعر ایرانی محمدجواد محبت که یکی از درسهای کتاب فارسی چهارم دبستان بود. این شعر از سال ۱۳۶۳ هجری شمسی وارد کتاب درسی مقطع ابتدایی شد. موضوع. در کنار خطوط سیم پیام دو کاج همزمان با یکدیگر سر از خاک بیرون می آورند. تا سالها مردمان رهگذر از آن دو کاج به عنوان دو دوست یاد می کنند. تا اینکه در یک روز طوفانی یکی از کاجها به خود می لرزد و روی دیگر کاج می افتد و از او می خواهد تا چند روزی تحملش کند تا ریشه هایش التیام یابند. اما کاجی که از طوفان آسیب ندیده درختیست بی رحم، عافیت طلب و بی ملاحظه و حاضر نیست این دوست دیرینه خود را برای چند روز تحمل کند. پس برای خلاصی از او به خود تکانی می دهد و کاج آسیب دیده بعد از برخورد با سیمهای مخابرات که منجر به گسست آنها می شود نقش بر زمین می شود. مأموران مخابرات برای پیگیری موضوع به محل قطع ارتباط خطوط مراجعه کرده و پس از بررسی علت، سیمها را تعمیر می کنند. سپس برای پیشگیری از حادثه ای مشابه، کاج نا رفیق را هم با تبر قطع می کنند. تغییر داستان دو کاج به کاجستان و اضافه کردن آن به کتاب فارسی پنجم دبستان. دو کاج مدتی از کتاب درسی پنجم دبستان حذف و سپس با
محتوایی دیگر با عنوان کاجستان به کتاب فارسی پنجم دبستان اضافه شد. این بار هم یکی از کاج ها در یک روز طوفانی به خود می لرزد و روی دیگری می افتد و از او می خواهد چند روزی تحملش کند تا ریشه هایش ترمیم شوند و کاج همسایه با نرمی و با آغوش باز دوست آسیب دیده خود را تحمل می کند و به او می گوید که دوستی خود را با او از یاد نمی برد چرا که ای بسا این حادثه روزی برای او هم پیش بیاید. کاج آسیب دیده به یاری دوستش پس از چند روز بهبود می یابد و ریشه هایش التیام می یابند. هر دو با هم میوه می دهند، میوه ها خشک می شوند و به زمین می ریزند و از ریزش تخم میوه ها، کاج های دیگری سر از خاک بلند می کنند و در گذر زمان، کنار خطوط سیم پیام کاجستان می شود.
افسرالدوله (۱۲۷۵–۱۳۱۹ قمری) شاهزاده قاجار، دختر ناصرالدین شاه و گلین خانم بود. او در سال ۱۲۷۵ قمری متولد شد و در سال ۱۲۸۶ قمری در سن یازده سالگی با ابوالفتح میرزا مؤیدالدوله پسر مراد میرزا حسام السلطنه (پسر عباس میرزا) ازدواج کرد. به گفته منصور اوجی، باغ فرمانیه در گذشته به افسرالدوله متعلق بوده است و پیش از انتقال به خاندان فرمانفرما، «باغ افسریه» نام داشته است. این باغ اکنون متعلق به سفارت ایتالیا است. او در سال ۱۳۱۹ قمری درگذشت و در حرم معصومه در قم به خاک سپرده شد.
دانشگاه داندی () دانشگاه دولتی و دانشگاه تحقیقاتی است که در شهرک سلطنتی داندی در ساحل شرقی پست مرکزی اسکاتلند واقع شده است. تاریخچه. این مؤسسه در سال ۱۸۸۱ بنا نهاده شد. برای بسیاری از دوره های اولیه آن، دانشگاه کالجی از دانشگاه سنت اندروز همراه با کالج یونان و کالج سنت مری در شهر سنت اندروز تشکیل شد. پس از گسترش قابل توجه، این دانشگاه به عنوان یک نهاد مستقل در سال ۱۹۶۷ دائر شد.
داگور براگولاخ که به زبان سینداری یعنی نبرد شعله های ناگهان، چهارمین نبرد از نبردهای بلریاند بود که در سرزمین میانی جی. آر. آر. تالکین روی داد. نتیجهٔ داستان داستان برن و لوثین از نکات برجستهٔ پایان نبرد شعله های ناگهان بود. بازپسگیری سیلماریل و پیروزی های الف ها از ۴۵۸ تا ۴۶۶ دوباره امید را به سرزمین الف ها و انسان ها نسبت به چیرگی مورگوت بازگرداند. پس از این نبرد ۴۰۰ سال صلح برقرار بود و انگباند محاصره بود. در بخشی از کتاب چنین آمده است: منابع. ویکی پدیای انگلیسی
گلائورونگ شخصیتی خیالی در داستان های جی. آر. آر. تالکین در سرزمین میانی است در سیلماریلیون از او به عنوان نخستین اژدها یاد شده است. او در کنار مورگوت یکی از دشمنان اصلی در "فرزندان هورین" است. گلائورونگ به نام های دیگر: طلایی، کِرم طلایی، کِرم طمع و شیطان نیز شناخته می شد. ویژگی ها. اگر نگوییم گلائورونگ جادویی ترین اژدها است، می توان گفت بسیار توانمند بود. او برای دیگر اژدهایان هم گونه اش یا دست کم نژاد اورولوکی، اژدهایان بدون بال با تنفس آتشین، اربابی می کرد. مورگوت او را از منبعی ناشناخته تولید کرده بود و پرورش داده بود. او نخستین اژدهایی بود که می توانست بیرون انگباند حضور داشته باشد. در ۴۵۵ دوره نخست در جریان نبرد شعله های ناغافل یورش با آتش را رهبری می کرد و توانست الف های نولدور و همپیمانان شان را شکست دهد و محاصرهٔ انگباند را بشکند. در ۴۷۲ در نبرد اشک های بیشمار، گلائورونگ، اورک های باقی مانده در انگباند را رهبری می کرد و مانع از به هم پیوستن نیروهای الف ها شد و در نتیجه شکست کامل نیروها بدست آمد. در این نبرد یکی از شاهان دورف ها به شکم گلائورونگ شمشیری وارد کرد و او به انگباند فرار کرد. جستارهای وابست
ه. فهرست الف های سرزمین میانی
آلوییس الیاس (؛ – ) سیاستمدار اهل چکسلواکی بود. فعالیت ها. او به عنوان نخست وزیر دولت دست نشانده در مناطق اشغالی بوهم و موراویا از ۲۷ آوریل ۱۹۳۹ تا ۲۷ سپتامبر ۱۹۴۱ خدمت کرد، اما با دولت در تبعید ارتباط برقرار کرد. او تنها رئیس دولت بود که به خاطر مشارکت او در مقاومت ضد نازی ها در طول جنگ توسط نازی ها اعدام شد.
ماری کودریکوا اهل جمهوری چک یک دانشجوی فعال در مقاومت در چکسلواکی در برابر آلمان بود که در سال ۱۹۴۱ توسط گشتاپو دستگیر شد و در یک محاکمه توسط نازی ها به اعدام محکوم شد. او در سال ۱۹۴۳ اعدام شد. او در زندان ۳۲ نامه نوشت و بعداً تحت عنوان "Zlomky života: listy z vězení" (قسمتهای زندگی: نامه هایی از زندان) منتشر شد. ماری کودریکوا از حامیان عقاید کمونیستی بود و حزب کمونیست چکسلواکی بعدها از میراث وی برای تبلیغات استفاده کرد. داستان زندگی او در فیلم به نمایش درآمد و "عشق من به پرستوها" توسط کارگردان چک یارومیل ییرش ساخته شد. زندگی نامه. کودریکوا در یک خانواده کاتولیک در ونورووی، اسلواکی زاده شد. پدرش، جوزف کودریکوا، عضو لژیونهای چکسلواکی در روسیه بود و در طول دوره دشوار اشغال چکسلواکی او به طور فعال در فعالیت های ضد آلمانی در جنوب شرقی موراوی شرکت کرد. در آن زمان، دختر بزرگش ماری در سالن ورزش ژیمناستیک دبیرستان شرکت می کرد و در آنجا او با ژولیوس کرامریچ، یکی از حامیان جوان حزب کمونیست که از دانشگاه اسلواکی (۱۹۳۹–۱۹۴۵) به سالن ورزش آمد، دوست شد. تحت نفوذ او، علاقه ای به ایده های مارکسیستی پیدا کرد که باعث اختلاف در
خانواده مذهبی او شد. او بعدها گفت: «ژولیوس مبانی تئوریک فعالیت های آینده من را پی ریزی کرد.» هر دوی آن ها در سال ۱۹۴۰ در زمانی که آلمانی ها در بوهم و موراویا تصمیم به بستن دانشگاه های چک کردند، دانشگاه را ترک کردند. کودریکوا برای تحصیل در مدرسه زبان در برنو رفت و ژولیوس را ترک کرد که وی بعداً با درد در نامه های خود به این جدایی اشاره کرد. در آن زمان کودریکوا به اتحادیه جوانان پیوست، سازمانی که ارتباط نزدیکی با سازمان ممنوعه کمیته مرکزی حزب کمونیست داشت. او به سازماندهی تولید نشریات ممنوعه و پوسترها کمک کرد. او حتی یک بار هم سعی کرد یک انبار کارخانه را آتش بزند. بعدها او فعالیت های خود را بر انجام خرابکاری با گروهی از جوانان از شهرها و روستاهای اطراف متمرکز کرد. طی موجی از دستگیری ها در اواسط سال ۱۹۴۱، او یک پناه گاه در روستای برنو پیدا کرد. در پاییز همان سال به برنو رفت و در آنجا به فعالیت های خود در اتحادیه جوانان ادامه داد. دستگیری و اعدام. کودریکوا در ۵ دسامبر۱۹۴۱ در روستای برنو دستگیر شد. بازجویی های وی در برنو و پراگ انجام شدند و محاکمه در ۱۶ نوامبر ۱۹۴۲ در وروتسواف (بعدها برسلاو) برگزار شد. هر دو والدی
ن او در دادگاه شرکت کردند. او به اعدام به وسیله سر بریدن محکوم شد. پس از آن او بیش از ۱۰۰ روز را در زندان به انتظار اعدام گذراند. او در دوران حبس خود نقاشی می کرد و خاطرات زندگی خود را در قالب نامه ها می نوشت. او با کمک یک دوست و یک نگهبان زندان، مخفیانه نامه های خود را از زندان بیرون فرستاد. کودریکوا در ۲۶ مارس ۱۹۴۳ و دو روز پس از ۲۲ سالگی اش اعدام شد. وی در آخرین نامه خود در همان روز نوشت: روش وحشیانه اعدام او (سر بریدن با تبر) جامعه چک را شوکه کرد، هر چند که صحبت در مورد پرونده او غیرقانونی بود.
حنا مینه (؛ – ) روزنامه نگار و رمان نویس برجسته اهل سوریه و یکی از نویسندگان تأثیرگذار عرب بود که «پدر رمان مدرن» سوریه یا «بنیانگذار رمان سیاسی» در این کشور خوانده می شد. در کتاب ادبیات «محور شرات» او به عنوان «برجسته ترین» نویسنده کشور توصیف شده است. شجاعت حنا مینه هم در ایجاد تشکیلات ادبی در کشورهای استبداد زده عربی و هم در تشویق نویسندگان به پرداختن به موضوعات سیاسی ستودنی بود. زندگی نامه. حنا مینه سال در ۱۹۲۴ زمان قیمومیت فرانسه بر سوریه در لاذقیه در خانواده ای فقیر و مسیحی به دنیا آمد و دوران کودکی خود را در یکی از روستاهای منطقه اسکندرون گذراند. پس از ورود نیروهای ترک به منطقه در ۱۹۳۹ همراه با خانواده اش به لاذقیه مهاجرت کرد. پس از آموزش ابتدایی، نتوانست تحصیلات خود را ادامه دهد و از همان کودکی به کارهای مختلف موقتی، از ماهیگیری تا فروشندگی و آرایشگری روی آورد. مینه از همان نوجوانی به فعالیت های سیاسی گرایش یافت و در مبارزات ملی گرایانه علیه اشغال سوریه از سوی فرانسه شرکت داشت. او بارها زندانی شد و سالهایی را نیز به مجارستان، چین و لبنان رفت و در تبعید به سربرد. در سال ۱۹۴۷ در روزنامه «الانشا» چاپ دمشق
کار روزنامه نگاری را آغاز کرد و پس از چندی سردبیری این روزنامه را برعهده گرفت. حنا مینه در ۱۹۵۱ در تأسیس انجمن نویسندگان سوریه نقش مهمی داشت و سپس زمینه را برای برگزاری اولین کنگره نویسندگان عرب در دمشق در ۱۹۵۴ فراهم کرد. در سال ۱۹۹۵ در حمایت از آدونیس که از اتحادیه نویسندگان عرب اخراج شده بود از این اتحادیه بیرون آمد. آثارش برای ایجاد "هشیاری تازه" در ملت عرب، به نفع فقرا و علیه اغنیا و فساد موضع گیری می کرد، به "رسالت سیاسی و اجتماعی" ادبیات معتقد بود. با وجود پیشینه حنا مینه در مبارزه سیاسی، رابطه این نویسنده با حکومت بشار اسد خوب بود و وزارت فرهنگ سوریه هر سال یک جایزه ادبی به نام او اهدا می کند. درگذشت. روز سه شنبه ۲۱ اوت در خانه اش در دمشق پس از یک دوره بیماری در ۹۴ سالگی درگذشت. وزارت فرهنگ سوریه در پیامی، او را «یکی از بزرگترین رمان نویسان عرب و یکی از نمادهای رمان در جهان» دانست. آثار. زندگی در لاذقیه الهام بخش بسیاری از داستان هایش شد. در شیوه نوشتن، تحت تأثیر نویسندگان روس نظیر ماکسیم گورکی بود و از سبک رئالیسم سوسیالیستی برای روایت داستان هایش بهره می برد. دریای مدیترانه یکی از بسترهای جغرافیایی
اصلی او مثل «لنگر» و «داستان ملوان» شد. مینه در رمان های خود به وقایعی چون جنگ جهانی دوم و استقلال سوریه، کودتای نظامیان، اتحاد موقت مصر و سوریه و جنگ های سوریه با اسرائیل پرداخت. مینه در چهل رمانی که در نیم قرن فعالیت ادبی از خود برجای گذاشت، فقر مادی و معنوی مردم و همچنین انزوای قهرمان های انقلابی در مقابل هجوم خارجی و استبداد داخلی را نشان می داد. اولین متن ادبی که از سوی وی منتشر شد، داستان کوتاهی بود با عنوان «دختر کوچکی برای فروش» که در سال ۱۹۴۵ در مجله «الطریق» در بیروت به چاپ رسید اولین رمان حنا مینه، «چراغ های آبی» (۱۹۵۴)، پیش از انتشار به شکل کتاب، به مدت سه سال به صورت پی درپی در یک روزنامه منتشر می شد. موضوع اصلی این رمان زندگی مردم سوریه در دوران جنگ جهانی دوم است که با خلق شخصیت «فارِس» قهرمان داستان در نوجوانی با نیروهای فرانسوی در سوریه درگیر و به قهرمان ملی تبدیل می شود، روایت می شود. دومین رمانش با نام «بادبان و طوفان» (۱۹۶۶) به شهرت رسید و از سوی منتقدان نیز در فهرست صد رمان برتر زبان عربی قرار گرفت. بر اساس این رمان، فیلمی به کارگردانی «غسان شمیط» در سال ۲۰۱۲ ساخته شد. در «برف از روزنه می
ریزد» (۱۹۶۹) حنا مینه بحران ناشی از خروج فرانسه از سوریه و قدرت گرفتن ژنرال های سوریه را دستمایه خلق داستان کرده است. فیاض، شخصیت اصلی رمان که یک استاد دانشگاه است، از جانب رژیم حسنی الزعیم، تحت تعقیب است. این رمان که در بیروت منتشر شد. به عقیده برخی از منتقدان در «کابوس کوچ» نویسنده فقط خواسته با شرح دردمندانه خاطرات کودکی راوی، «ترحم و شفقت خواننده را برانگیزد.» کَرَم، قهرمان رمان «بهار و پائیز» به چین و مجارستان تبعید می شود. جوایز. مینه برنده جوایز مختلف در ادبیات عرب شد از جمله:
لنا رافائلی نازاریان (؛ زادهٔ ) سیاست مدار و روزنامه نگار اهل ارمنستان است. وی نماینده دوره های ششم و هفتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده است و هم اکنون معاون رئیس مجلس ملی جمهوری ارمنستان نیز می باشد. زندگی نامه. وی در ۹ مارس ۱۹۸۳ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ الحصیل گشت.
فریدریش ویلهلم، دوک شولسویگ هولشتاین سوندربورگ گلوکسبورگ (آلمانی: "Friedrich Wilhelm Paul Leopold)" (۴ ژانویه ۱۷۸۵ تا ۱۷ فوریه ۱۸۳۱) به مدت نه سال دوک شولسویگ هولشتاین سوندربورگ بک از ۲۵ مارس ۱۸۱۶ تا ۶ ژوئیه ۱۸۲۵ بود و سپس لقب خود را به دوک شولسویگ هولشتاین سوندربورگ گلوکسبورگ تغییر داد و از ۶ ژوئیه ۱۸۲۵ تا ۱۷ فوریه ۱۸۳۱ دوک شولسویگ هولشتاین سوندربورگ گلوکسبورگ بود. او همچنین یک دودمان سلطنتی تشکیل داد که یک قلمروی مشترک المنافع در نروژ، دانمارک و یونان بود.
پیتر آگوست (۷ دسامبر ۱۶۹۷ تا ۲۲ مارس ۱۷۷۵) یکی از دوک های شولسویگ هولشتاین سوندربورگ بک بود. او جوانترین پسر فردریک لوئیس، دوک شولسویگ هولشتاین سوندربورگ بک و همسرش دوشس لوئیسه شارلوت شولسویگ هولشتاین سوندربورگ آگوستنبورگ بود. او در کونیگسبرگ، براندنبورگ-پروس زاده و در شهر تالین درگذشت. او همچنین پدر شاهزاده کارل آنتون آگوست شولسویگ هولشتاین سوندربورگ بک و پدربزرگ فریدریش کارل لودویگ، دوک شولسویگ هولشتاین سوندربورگ بک بود.
زئوس یک شخصیت خیالی و خدا در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است. شخصیت زئوس توسط نویسنده استن لی و طراح جک کربی بر اساس ایزدی به همین نام، در اساطیر یونانی خلق شده است، که برای اولین بار در شمارهٔ ۵ از مجموعه کمیک "ونوس" (ژوئن ۱۹۴۹) حضور پیدا کرد. زئوس کوچکترین پسر تیتان کرونوس و رئا، فرزندان ایزد آسمان اورانوس و ایزدبانوی کهن زمین گایا به شمار می رود. او قوی ترین عضو و فرمانروای المپ نشینان، نژادی از ابعاد ماوراء و ابرانسانی محسوب می شود. او پدرش را زندانی کرد و جایگاه او را به عنوان پدر آسمان در قلمرو المپ گرفت. زئوس ایزد آذرخش المپ نشینان و پدر هرکول است. راسل کرو نقش این شخصیت را در دنیای سینمایی مارول و فیلم "" (۲۰۲۲) ایفا کرده است.
بارکا سنگوپتا (زاده ۲۸ دسامبر ۱۹۷۹) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به و سوبهاس صحبت می کند اشاره کرد.
مدل هسته ای وحدت یافته () در فیزیک هسته ای مدلی از هسته اتم است که طبق معادله شرودینگر برای وحدت تمام اجزای تشکیل دهنده نوکلئون و نیروهای بین آنها مطرح شده است. مدل هسته ای تا به امروز وحدت یافته قادر به توصیف عناصری با جرم اتمی نزدیک به ۳۰ همچون نیکل می باشد. در حال حاضر در مقایسه با مدل پوسته ای هسته جامع تر است. جستارهای وابسته. معادله شرودینگر
ولگرد یک فیلم سینمایی هندی در ژانر اکشن و دلهره آور محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی علی عباس ظفر با بازی رانویر سینگ، آرجون کاپور، پریانکا چوپرا، عرفان خان، سراب شوکلا و ویکتور بنرجی است. در این فیلم ارجون کاپور و رانویر سینگ نقش دو دوست صمیمی و قانون شکن را بازی می کنند که یک رقاص کاباره باعث سوءتفاهم و رقابت میان آن ها می شود. خلاصه داستان. این داستان با روایت استقلال بنگلادش پس از جنگ ۱۹۷۱ آغاز می شود. دو نفر از یتیمانی که تحت تأثیر این تغییر قرار می گیرند، ویکرام (رانویر سینگ) و باله (آرجون کاپور) هستند. ویکرام و باله فرار می کنند و مشغول به کار در رستورانی در کلکته می شوند. صاحب رستوران به آن ها توهین می کند و بد رفتاری های او باعث می شود که آن ها کار در رستوران را رها کنند و متوجه می شوند فروش زغال سنگ سود زیادی به دنبال دارد. سالها می گذرد و آن ها دیگر کودک نیستند. آنها هم اکنون مشغول به دزدیدن زغال سنگ از قطار و فروش آن می باشند، رقیب اصلی آن ها دیباکر است، افراد دیباکر آن ها را تهدید می کنند که از این کار کنار بروند. اما ویکرام و باله به خود هراسی راه نمی دهند و این بار سعی در غارت قطار دیباکر را دارند
! هنگام دزدی، دیاکر آن ها را پناهنده می خواند و این موجب عصبانیت آن ها می شود، ویکرام و باله به او تذکر می دهند که آن ها پناهنده نیستند بلکه هندو به حساب می آیند و سپس دیباکر را می کشند. تجارت آن ها از راه پول شویی گسترش یافته و ثروتمند شده اند، آن ها اقدام به ساختن بیمارستان و موسسات خیریه می کنند و به سبب همین امر در میان مردم به قهرمانان محلی تبدیل می شوند. معاون پلیس، سرکار ساتیاجیت (عرفان خان)سعی در یافتن مدرک علیه آن ها و بازداشتشان دارد. در کلوب جدیدی در کلکته آن دو با ناندیتا (پریانکا چوپرا)، رقاص ان کلوب، آشنا می شوند. هردو عاشق ناندیتا می شوند اما رقابت ناسازگاری میان آن ها وجود ندارد و تصمیم می گیرند که هر کسی که ناندیتا او را انتخاب کند می تواند با او ازدواج کند. ناندیتا آن ها را به نمایشی دعوت می کند تا بگوید چه کسی را انتخاب کرده است. شخصی در میان نمایش به ناندیتا توهین می کند و باله پس از درگیری با ان شخص، او را می کشد! ویکرام به باله می گوید که باید خود را پنهان کند اگرنه توسط سرکار بازداشت خواهد شد اما به باله قول می دهد که تا زمانی که بازنگشته سراغ نادیتا نرود. اما ناندینا به سراغ ویکرام می
رود و می گوید ویکرام مرد انتخابی اوست، شخصی آن دورا باهم می بیند و به باله خبر می دهد در این هنگام دشمنی میان این دو دوست آغاز می شود. باله ناندیتا را می دزد و بعد از اینکه می فهمد ناندیتا واقعاً عاشق ویکرام است او را رها می کند و ویکرام هنگام رفتن به اداه پلیس، شخضی که مثلاً باله او را کشته بود را ملاقات می کند! و متوجه می شود که ناندیتا یک افسر پلیس و از افراد سرکار است، پس از آشکار شدن این موضوعات ویکرام و باله دوباره به دو دوست واقعی تبدیل می شوند. آن ها در معدن زغال سنگ توسط پلیس محاصره می شوند ولی بازهم تسلیم نمی شوند و هنگام دویدن به سمت قطار توسط گلوله سرکار و ناندیتا کشته می شوند و فیلم به اتمام می رسد.
پیداکردن فانی فیلمی است محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی هانی آدجانیا است. در این فیلم بازیگرانی همچون نصیرالدین شاه، دیمپل کاپادیا، پانکاج کاپور، دیپیکا پادوکونه، آرجون کاپور، رانویر سینگ ایفای نقش کرده اند.
پالم (به انگلیسی: Palam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در دهلی واقع شده است. پالم ۲۰۰٬۰۰۰-با احتساب روستایی- نفر جمعیت دارد.
دل رو بکش فیلمی است محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی شاد علی است. در این فیلم بازیگرانی همچون گوویندا، رانویر سینگ، علی ظفر، پرینیتی چوپرا، جس باتیا، آلوک نات ایفای نقش کرده اند.
روشن آرا بیگم، (۳ سپتامبر ۱۶۱۷ – ۱۱ سپتامبر ۱۶۷۱) دخترِ دوم شاه جهان از ملکه ممتازمحل بود. او همانند خواهرش به ادبیات و شعر علاقه مند بود. روشن آرا زنی باهوش، سَیّاس و زیرک بود. او همچنین شاعری درخشان و بااستعداد به شمار می رفت. وی به عنوان مغزِمتفکرِ صعود اورنگ زیب شناخته می شود. او در تمام مدت زندگی خود از طرفداران سرسخت و اصلی برادر کوچک ترش اورنگ زیب بود و از او در نزاع جانشینی ای که پس از بیماری شاه جهان در سال ۱۶۵۸ م. رخ داد، حمایت کرد و در پیروزی او نقش حیاتی و ویژه ای داشت. پس از جلوس اورنگ زیب به تخت سلطنت در سال ۱۶۵۸ م. روشن آرا عنوان برجسته و شریف و والای پادشاه بیگم را از سوی برادرش به دست آورد و به عنوان بانوی اول امپراتوری گورکانی و چهرهٔ سیاسی ای اصلی و قدرتمند در نخستین سال های سلطنت اورنگ زیب بدل شد. زندگی اولیه. روشن آرا در زمان سلطنت پدربزرگش جهانگیرشاه، در ۳ سپتامبر ۱۶۱۷ به دنیا آمد، پدرش شاهزاده خرم (آینده شاهنشاه شاه جهان) و مادرش ارجمند بانو (آینده ملکه ممتاز محل) بود، اطلاعات زندگی اولیه روشن آرا بسیار اندک هست، اما آنچه مشخص است، اوایل روابط خانوادگی سراشیبی بود، که با شورش پدرش شاهزا
ده خرم بر علیه نامادری اش ملکه نورجهان، که نفوذ و قدرتی بی سابقه در دربار داشت شروع شد، هر چند پدرش در این شورش چندین شکست سخت متوالی خورد و در آخر از پدر و نامادری اش طلب بخشش کرد. بعد از برقرای صلح موقت در دربار در سال ۱۶۲۵، روشن آرا و خانواده اش به دکن فرستاده شدند، اما در آواخر اکتبر ۱۶۲۷ پدربزرگش درگذشت و جنگ جانشینی بین پدر او شاهزاده خرم که با موفقیت شاه جهان شده و تخت را تصاحب کرد با شاهزاده شهریار میرزا آغاز شد، بعد از اتمام جنگ و پیروزی پدرش، او و خانواده اش با پیروزی و خیال راحت در کاخ سلطنتی ساکن شدند. در سال ۱۶۳۱ با مرگ نابهنگام ممتاز محل خوشبختی خانواده به طور ناگهانی خاتمه یافت و یک سری اختلافات همراه با حسادت میان خواهران و برادران شکل گرفت. از چهار برادر روشن آرا، بزرگتر، دارا شکوه، پسر مورد علاقه شاه جهان و وارث تاج و تخت طاووس بود. شاه شجاع، پسر دوم، فرماندار عصیانگر بنگال بود، با طرح های باز بر تخت پدرش شناخته شد. اورنگ زیب، پسر سوم، فرماندار دکن مناطق همیشه جنگ زده بود، که البته (موردحمایت و علاقه روشن آرا) بود. به مراد بخش، پسر کوچک، فرمانداری گجرات اعطا شد، در این سمت او چنان ضعیف و بی
تأثیر بود که شاه جهان وی را از عناوین خود محروم کرد و به جای آن به دارا شکوه ارائه داد. این یک اختلاف عمده خانوادگی بین شاه جهان و پسران جوانتر او برپا کرد و به طور تلخ تسریع شد، آنها در آینده با بیشتر شدن مشکلاتشان تصمیم گرفتند که امپراتور پیر را از قدرت برکنار کنند و تاج و تخت را برای خود تصاحب کنند. در طی این جنگ قدرت، دارا شکوه از خواهر بزرگتر خود، جهان آرا بیگم حمایت شد، در حالی که روشن آرا بیگم در کنار اورنگ زیب قرار گرفت، همچنین رابطه روشن آرا و خواهرش بخاطر قدرتی که جهان آرا داشت از روی حسادت تیره و تار شده بود. افراد زیادی هستند چه با انتقاد چه با تعریف از روشن آرا گفتند؛ مثلاً: حصول به قدرت. ظهور قدرت روشن آرا از زمانی آغاز شد که او باموفقیت نقشه ای را که پدرش و دارا شکوه برای اورنگ زیب کشیده بودند، خنثی کرد. برپایهٔ داده های تاریخی، شاه جهان برای حل صلح آمیز بحران خانواده، دعوت نامه ای جهت بازدید از دهلی برای اورنگ زیب فرستاد. اما درحقیقت شاه جهان قصد داشت که اورنگ زیب را زندانی کرده و به قتل برساند، زیرا وی فرزند سوم خود را تهدیدی جدی برای تاج و تختِ خود می دانست. هنگامی که روشن آرا از توطئهٔ پدرش
باخبر شد، پیامی را توسط یک پیام رسان به اورنگ زیب فرستاد که اهداف واقعی پدرشان را بر ملا کرده و به اورنگ زیب هشدار می داد که از دهلی هرچه سریع تر دور شود و بدین سان جانش را نجات داده و به او کمک کرد تا تخت سلطنت را تصاحب کند. اورنگ زیب از روشن آرا به دلیل رساندن اخبار مهم از دربار به او و کمک های مالی اش و متقاعد کردن نقش بندان برای همراهی با او و به طور ویژه از هشدار بموقعش فوق العاده سپاسگزار بود و در طول جنگ جانشینی مورد علاقه و اعتماد وی واقع شد. هنگامی که نزاع جانشینی به نفع اورنگ زیب خاتمه یافت، روشن آرا به سرعت به زن اصلی و برجسته و شخصیتی بسیار مُهیب، قدرتمند و مؤثر در دربار تبدیل شد و نقش سازمان دهنده ای در بسیاری از تصمیمات اورنگ زیب یافت. روشن آرا از ترس اینکه روزی دارا شکوه به قدرت بازگشته و او را به خاطر نقش حیاتی اش در نزاع جانشینی بکشد، اصرار داشت که اورنگ زیب دستور اعدام دارا را صادر کند. طبق گفته ها تحت فشارهای روشن آرا، اورنگ زیب دستور قتل دارا را صادر و دارا که بعد از اسارت به زنجیر بسته شده بود، بر روی یک فیل کثیف در اطراف میدان چاندیچوک رژه رفت و سپس سرش را بریدند و برای اطمینان از اعدام
او نزد اورنگ زیب و روشن آرا آوردند. روشن آرا سپس سر خونین برادرش را در دَستاری طلایی پیچیده، مرتب بسته بندی کرده و به عنوان هدیه از طرف اورنگ زیب و خود او برای پدرش فرستاد. شاه جهان که درست زمانی که برای شام نشسته بود بسته را باز کرد، از دیدن سر بریدهٔ پسر موردعلاقه اش چنان پریشان شد که بیهوش بر زمین افتاد. شاه جهان پس از این حادثه روزها در بیهوشی باقی ماند. رابطهٔ روشن آرا با خواهر بزرگ ترش، جهان آرا بیگم، دچار حسادت و ناراحتی شد، زیرا این دختر (جهان آرا) بی گمان دخترِ موردعلاقهٔ پدرشان بود. اورنگ زیب که از جهان آرا به خاطر حمایت از پدر و برادرشان در طول نزاع جانشینی ناخشنود بود، او را از سمت خود به عنوان پادشاه بیگم و رئیسِ حرم سرای شاهنشاهی برکنار کرد و به جای او روشن آرا را منصوب نمود. از آن زمان به بعد، روشن آرا به عنوان قدرتمندترین و برترین زن امپراتوری شناخته می شد. به او چندین "جاگیر" (زمین هایی برای درآمد) و "پرگنه" (قلعه ها یا قصرها) اعطا شد. به وی همچنین حق صدور فرمان ها و نشان ها اعطا شد. این امتیازِ استثنایی فقط برای کَسانی مجاز بود که بهترین و بالاترین رتبه را در خانواده و حرمسرا شاهی می داشتند
. او به عنوان منصبدار منصوب شد؛ یک مقام عالی رتبه و نهادی در ارتش شاهنشاهی که برای اجرای حکومت شاهی و حفظ اقتدار حاکمیت، به ویژه در زمان غیبت شاهنشاه، مورد استفاده قرار می گرفت. معمولاً شخصیت روشن آرا به عنوان یک حریص به ثروت و سئواستفاده از قدرت یاد می شود و بخاطر همین اخلاق ها، سرانجام روشن آرا و اورنگ زیب با یکدیگر درگیر شدند. اما در طول دوره اتحاد آنها، روشن آرا توانست از یک زندگی مجلل و مستقل و قدرت عظیمی برخوردار شود. به طور سنتی در تاریخ گورکانی، شاهزاده خانم های مغول هند از زمان سلطنت اکبر موظف بودند مجرد بمانند، زیرا طبق قانون اکبر هیچ کس لایق پیونده سلطنتی نیست و یکی دیگر از دلایل آن این بود که فرزندان آنها برای سلطنت چالشی ایجاد نکنند. شایعه شده بود که روشن آرا عاشقانی را به خود جلب کرده است که از سوی اورنگ زیب با نظر مساعدی همراه نبود. او برای تقویت قدرت خود در دربار، متحدان و دوستانش را به سمت های بالا می گماشت، بنابراین فساد را در دربار رواج داد و این امر، خشم و دشمنی تعداد زیادی از دولتمردان و علمای مذهبی را برانداخت که از قدرت او کینه داشتند. علاوه براین، او با دستی آهنین و با همان انعطاف پذیر
ی و اراده ای که در نزاع جانشینی به کار برده بود، بر کاخ اورنگ زیب حکمرانی می کرد و نفرت و ترس همهٔ همسران برادرش را به دست آورده بود. در سال ۱۶۶۲ م. در جریان بیماری ناگهانی و شدید اورنگ زیب و سفر او به کشمیر برای درمان، روشن آرا نایب السلطنهٔ او شد و به هیچ کس جز افراد معتمد خود اجازهٔ ملاقات با او را نمی داد. روشن آرا با اعتقاد به اینکه امیدی به زنده ماندن برادرش نیست، مسئولیت دولت را به عهده گرفت. وقتی رحمت النسا بیگم از این ماجرا باخبر شد و شکایت کرد، روشن آرا عصبانی شده موهای او را گرفت و از اتاق اورنگ زیب بیرون کشید. وی همچنین در زمان حضور برادرش در تصمیمات مأخوذه توسط وی شرکت فعالی داشت. او همچنین عاشق طلا و زمین بود و در مقیاس بسیار وسیع، اغلب با روش های فاسد و بی رحمانه، ثروت و دارایی جمع می کرد. این امر منجر به شکایت های بی شماری علیه وی شد که هیچ یک از آنها به دلیل موقعیت والای وی در دربار، به محکمه کشیده نشد. علاوه براین، او آشکارا از قدرت ها و امتیازات بسیار فراگیری که اورنگ زیب به او اعطا کرده بود، درست قبل از عزیمت به کارزار طولانی نظامی خود در دکن، برای پیشبرد اهداف مالی خود سوءاستفاده کرد. سرا
نجام در سپتامبر ۱۶۶۸ م. دورهٔ ده سالهُ روشن آرا به عنوان عملاً حاکم مشترک امپراتوری با اورنگ زیب به پایان رسید. دشمنان او سریعاً شرارت های مالی و اخلاقی او را به اطلاع اورنگ زیب رساندند. خود شاه یک مسلمان بسیار دقیق و متعصب بود. اورنگ زیب از سبک زندگی آزاد روشن آرا و طبیعت حریص و بی رحم خواهر خود هراس داشت و اخم کرد. با بازگشت به دهلی، اورنگ زیب کم کم او را از قدرت ها و اختیارات گسترده اش تا ژوئن سال ۱۶۶۹ کاملاً سلب کرده، محافظت گارد سلطنتی را از او منع کرد و سرانجام او را از دربار خود محروم ساخت و به او دستور داد که در انزوا بماند و زندگی ای پرهیزگارانه را در کاخ باغِ خود در بیرون دهلی بگذارند و مجدداً جهان آرا بیگم را به جای او در سمت پادشاه بیگم نشاند. مرگ. پس از عزل از قدرت هایش توسط اورنگ زیب، روشن آرا با وجود این که او هنوز تحت حمایت برادرش بود، از پیامدهای اقدامات بد بی شمار خود می ترسید. او از اورنگ زیب خواست تا به دور از شهر و کاخ سلطنتی، در جنگل، قصری برای او بسازد. وی تصمیم گرفت تا از سیاست های پرمشغله خطرناک و نامشخص دوری گزیند. روشن آرا تصمیم گرفت با ثروت و دارایی های خود که سال ها جمع آوری کرده