Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ادواردو خیمنو (؛ – ) عکاس، کارگردان فیلم و فیلم بردار اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "خروجی کلیسای ساراگوسا" اشاره نمود. زندگی نامهٔ مختصر. وی فرزند ادواردو خیمنو پرومارتا بود و به عنوان کارمند اداری در شهرداری ساراگوسا فعالیت می کرد. بعدها به همراه پدرش یک غرفه ی سیار نمایشگاهی خریدند که با آن در اسپانیا، فرانسه و پرتغال سفر کردند و نمایش های بصری مانند مناظر پانورامایی و مجسمه های مومی به اجرا گذاشتند. در سال ۱۸۹۵، ادواردو خیمنو پرومارتا و پسرش ادواردو خیمنو کوره آس به پاریس سفر کردند و دستگاهی به نام وِرنه خریدند که در نهایت مشخص شد کلاه برداری بوده است. در سال ۱۸۹۷، پدرش، ادواردو خیمنو پرومارتا، از بورگوس به لیون سفر کرد و با پرداخت ۲۵۰۰ فرانک یک دستگاه لومیر و چند فیلم خرید. این دستگاه هم به عنوان دوربین فیلم برداری و هم به عنوان پروژکتور قابل استفاده بود. در سپتامبر ۱۸۹۷، ادواردو خیمنو کوره آس مکانی در شماره ۲۷ خیابان ایندپندنسیا در ساراگوسا اجاره کرد و نخستین سالن سینمای شهر را افتتاح کرد. نخستین نمایش سینمایی در ۱۴ سپتامبر ۱۸۹۷ برگزار شد. ای
ن نمایش ها نیم ساعت طول می کشید و قیمت بلیت بین ۵۰ سنتیمو تا یک پزتا بود. در ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۷، آگهی زیر را در روزنامه ی دیاریو مرکانتیل منتشر کردند: با استفاده از سینماتوگراف لومیر، ادواردو خیمنو کوره آس فیلم "خروج از مراسم عشای ظهر کلیسای پیلار ساراگوسا" را از بالای یک نردبان دوطرفه فیلم برداری کرد و فیلم را در آزمایشگاه کوچکی که در مهمانخانه ی آلاماس، واقع در خیابان سن پابلو، راه اندازی کرده بود، ظاهر کرد. فیلم را در سینمای خودشان نمایش دادند. طول فیلم ۱۲٫۴۰ متر بود و شامل ۶۵۱ فریم می شد. سال ها تصور می شد که این فیلم در ۱۱ اکتبر ۱۸۹۶ فیلم برداری شده است. اما در سال ۱۹۹۶، جون لِتامندی در کتابش نوشت که خیمنو دوربین لومیر را در ژوئیه ۱۸۹۷ خریده، بنابراین فیلم برداری باید در اکتبر ۱۸۹۷ انجام شده باشد. خوان کارلوس د لا مادرید و رومان گوبرن نیز تأیید کردند که فیلم مربوط به سال ۱۸۹۷ است.
ائوخنیو میرا (؛ زادهٔ ) با نام هنری چاکی نامانرا کارگردان و آهنگساز اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "غیرممکن"، "پنجره های باز"، "پیانوی بزرگ"، "چراغ های قرمز" و "جرایم زمانی" اشاره کرد.
موتور گِل یا موتور حفاری، یک پمپ حفاری پیش روندهٔ مثبت (PCPD) است که در رشته حفاری قرار می گیرد تا در هنگام حفاری، نیروی اضافی بیشتری را برای مته فراهم کند. پمپ PCPD با استفاده از گل حفاری (معمولاً به عنوان گِل حفاری، یا گل تنها نامیده می شود) برای ایجاد حرکت گریزنده از مرکز در بخش قدرت موتور استفاده شده که به شکل هم مرکز به مته مخروطی چرخان انتقال می یابد. موتور گل از پیکربندی های مختلف روتور و استاتور برای ارائه کارکرد بهینه به عملیات حفاری موردنظر استفاده می کند؛ به طور معمول با افزایش تعداد لب ها و طول مونتاژ نیرو جهت اسب بخار بیشتر. در برخی از کاربردها، از هوای فشرده یا دیگر گازها می توان برای نیروی ورودی موتور گل استفاده کرد. چرخش معمولی مته هنگام استفاده از موتور گل می تواند از ۶۰ دور در دقیقه تا بیش از ۱۰۰ دور در دقیقه باشد.
گی یم مورالس (؛ زادهٔ ۱۹۷۵) یک کارگردان و فیلمنامه نویس اهل اسپانیا، برنده جایزه بفتا است. وی بیشتر به خاطر کارگردانی فیلم و همچنین نویسندگی و کارگردانی فیلم میهمان ناخوانده 2004 و چشمان جولیا 2010 شناخته شده است. در 1975 در شهر بارسلونای اسپانیا به دنیا آمد. تحصیلات وی مربوط به تاریخ هنر در دانشگاه بارسلونا بود که سپس گرایش خود را به فیلم تغییر داد. در سال 1999 نخستین فیلم کوناه خود را تحت عنوان اتاق پشتی ساخت که برنده جوایز بسیاری شد که یکی از معتبرین آنها جوایز گویا بود. دومین فیلم لو، قسمت بالای پایین نام داشت که در سال 2002 ساخته شد. در سال 2010 به لندن نقل مکان کرد و همی اینک در آنجا زندگی و کار می کند. فیلم شناسی. مورالس اولین کارگردانی خود را با فیلم مهمان ناخوانده (El Habitante Incierto) در سال 2004 بر اساس فیلمنامه خودش و با بازی آندونی گراسیا و مونیکا لوپز انجام داد. این فیلم در 21 اکتبر 2004 در جشنواره بین المللی فیلم کاتالونیا سیتگز به نمایش درآمد و مونیکا لوپز برنده جایزه بهترین بازیگر زن شد. این فیلم همچنین برنده بهترین فیلم در جشنواره فانت بیلبائو شد. در بیستمین جوایز گویا، مورالس نامزد بهترین
کارگردان جدید شد. فیلم بعدی مورالس، چشمان جولیا (Los Ojos de Julia) در سال 2010 نیز یک فیلم مهیج ترسناک بود. این فیلم توسط گیلرمو دل تورو تولید شد و بلن روئدا در آن نقش آفرینی کرد.مورالس با همکاری اوریول پائولو فیلمنامه را نوشته است. این فیلم در 20 اکتبر 2010 در اسپانیا به نمایش درآمد.[13] در بریتانیا توسط Optimum Releasing در 20 مه 2011، و در استرالیا توسط Umbrella Entertainment در 2 ژوئن 2011 منتشر شد. در اواخر سال 2022، مورالس اولین فیلم انگلیسی زبان خود را به نام The Wasp، نوشته برنده جایزه اولیویه مورگان لوید مالکوم و با بازی نائومی هریس نامزد اسکار و ناتالی دورمر کارگردانی کرد. این فیلم در باث فیلمبرداری شده است و قرار است در سال 2024 اکران شود. مورالس به عنوان کارگردان به فیلم های دیگر نیز پیوسته است. یکی از آنها اقتباس از رمان برادر اثر آنیا اهلبورن است. فیلمنامه توسط فرد استریدوم نوشته شده است. مورالس در سال 2016 نمایشنامه تلویزیونی سه قسمتی «افول و سقوط» را کارگردانی کرد که بر اساس رمانی از ایولین واو ساخته شده بود. جک وایتهال، دیوید ساچت، ایوا لونگوریا، داگلاس هاج، استفان گراهام، و وینسنت فرانکلین
، از دیگر بازیگران این نمایش بودند. این محصول که توسط جیمز وود تولید شد، از 31 مارس تا 14 آوریل 2017 از شبکه BBC One پخش گردید و اولین اقتباس تلویزیونی از یک کتاب بود. این سریال تا حد زیادی بازخوردهای مثبتی دریافت کرد: آلستر مک کی از ایونینگ استاندارد آن را «با ظرافت ساخته شده و بی نقص» خواند. در سال 2017 مورالس یک مینیاتوریست سه قسمتی را کارگردانی کرد که اقتباسی از رمان مینیاتوریست جسی برتون بود. این اقتباس توسط جان براونلو نوشته شده و توسط The Forge در ارتباط با BBC و Masterpiece تولید شده است. این سریال در لوکیشن در لیدن در هلند و همچنین در بریتانیا فیلمبرداری شد. آنیا تیلور جوی، رومولا گارای، الکس هاسل، هیلی اسکوایرز، پاپا اسیدو و امیلی برینگتون در آن ایفای نقش کرده اند و در 26 دسامبر 2017 پخش شد. مورالس در سال 2018 «پرونده اسرارآمیز آگاتا کریستی» را کارگردانی کرد که قسمتی از سریال تلویزیونی Sky Myths شهری بود. این قسمت توسط پل دولان و ابیگیل ویلسون نوشته شده است و بازیگران آن شامل بیل پترسون، رزی کاوالیرو، آنا مکسول مارتین، آدریان اسکاربورو، مارک بونار و غیره می شوند. اولین قسمت این سریال، در 12 آوریل 20
18 پخش شد. در سال 2019 مورالس به اسپانیا بازگشت تا سه قسمت اول تاکستان (La Templanza) را کارگردانی کند. این سریال، یک مجموعه درام دوره ای بر اساس رمانی از ماریا دوئناس و تهیه شده توسط Buendia Estudios برای Amazon Prime Video است که از جمله بازیگران آن می توان به لئونور واتلینگ، رافائل نووا، امیلیو گوتیرز کابا. ، ناتانیل پارکر، رائول بریونس، اسمرالدا پیمنتل، مونیکا هوارته، الخاندرو دلا مادرید و خوانا آکوستا اشاره کرد. اولین قسمت این سریال نیز در 26 مارس 2021 منتشر شد. کتاب ها. مورالس کار خود را به عنوان یک فیلمساز و کارگردان تلویزیونی با نقش نویسنده ترکیب کرده است. او تا به امروز دو رمان تخیلی با پلازا و جینز منتشر کرده است. اولین رمان، El Accidente de Lauren Marsh (حادثه لورن مارش)، در سال 2020 منتشر شد. این کتاب در سال 2020 برنده جایزه یادبود سیلوریو کانادا برای بهترین رمان اول در نوآر اسپانیایی بود. رمان دوم، La Hora del Lobo (شب گرگ)، در سال 2022 منتشر شد. تئاتر و نمایش. مورالس در سال 2017 رمان معروف فرانکشتاین اثر مری شلی را برای روی صحنه تئاتر ملی کاتالونیا اجرا کرد. این نمایش برای اولین بار در 15 فوریه
2018 در بارسلونا به نمایش درآمد و تا 25 مارس 2018 ادامه داشت. نمایش فرانکشتاین بسیار موفق بود و هر شب تمامی بلیط های سالن فروخته می شدند. این اثر توسط کارمه پورتسلی کارگردانی شد و آنجل لاسر در نقش فرانکنشتاین و جوئل جوآن در نقش هیولا بازی کردند. فرانکنشتاین اولین تلاش مورالس برای نوشتن برای تئاتر بود و تنها باری است که تا کنون در حرفه اش به زبان مادری اش، کاتالان، نمایشنامه نوشته است. این پروژه به دلیل دوستی طولانی و تمایل آنها به همکاری توسط کارمه پورتسلی به مورالس پیشنهاد شد. مورالس در کنفرانس مطبوعاتی اظهار داشت که "فرانکنشتاین در واقع دو داستان در یک داستان است: داستان خالق که در نور آغاز می شود و در تاریکی به پایان می رسد؛ و داستان مخلوق که در تاریکی شروع می شود و در روشنایی به پایان می رسد. موجوداتی که با اینکه از یکدیگر متنفرند، با پیوند آفرینش متحد شده اند». مورالس به بحث در مورد جنبه پرومته ای دکتر فرانکنشتاین علاقه مند نبود، بلکه به قدرت طبیعت علاقه مند بود و اظهار داشت که "راز آن بالا نیست، بلکه در رحم زن است" و همچنین توضیح داد که " تراژدی واقعی، بی مسئولیتی فرانکنشتاین در رها کردن مخلوق است.» جما
مورالدا در بررسی گسترده خود این جنبه را مورد توجه قرار داد و اظهار داشت که کار مورالس «از بدیهی ترین تفسیر دور شده تا شاید با بیشترین تفسیر مواجه شود.»
میهمان ناخوانده () یک فیلم دلهره آور اسپانیایی است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به فرانسزگ گاریدو، آگوستی ویارونگا و مونیکا لوپس اشاره کرد.
مونیکا لوپس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "افراد خودی"، "متهم"، "کارلوس، پادشاه امپراتور"، "میهمان ناخوانده"، "ایه رو" و "همه چیز دروغ است" اشاره نمود.
پائو دورا (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) بازیگر، کارگردان فیلم اهل اسپانیا است. او از مدرسه عالی هنرهای نمایشی در مؤسسه تئاتر بارسلونا دیپلم بازیگری دریافت کرد و از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ در آنجا تحصیل کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مرلی" و "۷ زندگی" اشاره نمود.
سمفونی شماره ۳ () در گام ر مینور، سومین سمفونی از گوستاو مالر، مصنف برجستهٔ دورهٔ موسیقی رمانتیک است که در تاریخ ۱۸۹۶، توسط این آهنگساز تصنیف گردید. احتمال داده می شود میان سال های ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۶ توسط مصنف سازبندی شده باشد. این قطعه به نسبت طولانی است و در قالب رپرتوار استاندارد، یک اثر بلند تلقی می گردد. به طور معمول در مدت زمان ۹۰ تا ۱۰۵ دقیقه اجرای آن به طول می انجامد و بر همین قیاس، لقب طولانی ترین سمفونی کلاسیک را کسب نموده است. مجله موسیقی بی بی سی از این سمفونی، با عنوان ۱۰ سمفونی برجستهٔ همهٔ دوران یاد کرده است مالر در چهار سمفونی اولیه خود برنامه ای جامع برای توضیح و شرح روایت قطعه ها تهیه کرد. البته او ساختار کلی و محتوا را برای عموم افشا نکرد با این احوال، در ادوار مختلف و در طول تکمیل سومین سمفونی، وی نسخه های در حال تحول و پیشرفت این سمفونی را با دوستان مختلف به اشتراک گذاشت از جمله مارکس مارچالک، منتقد موسیقی، ناتالی باوئر لچنر دوست نزدیک و ویولونیست او و همین طور آنا وون میلدن برگ خواننده سوپرانو و معشوقه اش. در طول تابستان سال ۱۸۹۶ میلادی هنگامی که او در حال تکمیل سمفونی بود، "ناتالی باوئر لچنر"
در خاطرات خصوصی اش اشاره داشت که مالر گفت؛ نمی توانید تصور کنید که چگونه به نظر خواهد رسید!
دراو-ورکس (Draw-works) دستگاه اصلی بالابر در دکل های حفاری چرخشی است که برای بالا و پایین بردن بلوک متحرک به کار می رود. طناب فولادی حفاری روی استوانهٔ دراوورکس پیچیده و از بلوک تاجی می گذرد تا حرکت عمودی رشتهٔ حفاری را ممکن کند. بخشی از طناب که از دراوورکس تا بلوک تاجی کشیده شده «خط سریع» نام دارد و بخشی که پس از عبور از چند قرقرهٔ بلوک تاجی و بلوک متحرک به پایهٔ دکل بسته می شود «خط مرده» خوانده می شود. یک دراوورکس امروزی از پنج بخش اصلی تشکیل شده است: استوانه (درام)، منبع نیرو، جعبه دنده کاهنده، ترمز اصلی و ترمز کمکی. نیرو می تواند از برق متناوب یا مستقیم تأمین شود یا با زنجیرهای فلزی از موتورهای درون سوز گرفته شود. ترمز اصلی معمولاً دستی و نواری، دیسکی یا کلاچی اصلاح شده است و به عنوان ترمز توقف عمل می کند. ترمز کمکی هنگام پایین آوردن بارهای سنگین انرژی جنبشی را جذب و به گرما تبدیل می کند. علاوه بر این، وینچ های جانبی (کَت هد) برای به کار انداختن انبرها و جابه جایی های کوچک استفاده می شوند. دراوورکس گاهی نیروی گردشی لازم برای میز دوّار حفاری را نیز تأمین می کند، هرچند در بسیاری از دکل ها میز دوّار مستقل از
آن نیرو می گیرد. این دستگاه توانایی جابه جایی صدها هزار پوند وزن را دارد و در انواع برقی (ای سی یا دی سی) یا مکانیکی ساخته می شود. توان آن بسته به مدل می تواند از حدود ۱۰۰۰ تا بیش از ۹۰۰۰ اسب بخار باشد. توصیف. دراوورکس جزء اصلی ماشین بالابر یک دکل حفاری دوار است که ابزاری برای بالا بردن و پایین آمدن جعبه قرقره متحرک است. ریسمان حفاری دور استوانه دراورکس بالای تاج بلوک به جعبه قرقره متحرک پیچانده شده و به رشته حفاری اجازه حرکت به هنگام چرخش استوانه را می دهد. "دراورکس"' جزء اصلی سیستم بالابری یک دستگاه حفاری است. کار اصلی آن بالا و پایین بردن جعبه قرقره سیار (traveling block) است. کابل حفاری دور درام دراورکس پیچیده شده و از کراون (crown) وجعبه قرقره سیار (traveling block)می گذرد و به رشته حفاری اجازه حرکت به بالا و پایین، هنگام چرخش درام دراورکس را می دهد. قسمتی از کابل از درام دراورکس تا کراون را فست لاین(fast line) می گویند. بعد کابل حفاری وارد اولین قرقره کراون شده و بین ۶ تا ۱۲ دور از قرقره های کراون و تراولینگ بلاک جهت افزایش قدرت مکانیکی میگذرد. سپس از آخرین فرقره کراون(crown) میگذرد و وارد انکر روی سطح
دستگاه حفاری وارد شده و در آنجا به دکل ثابت می شود. این قسمت از لاین حفاری را لاین مرده(dead line) می نامند. دروازکسهای مدرن از ۵ بخش اصلی تشکیل شده اند: منبع قدرت، دنده های کاهنده سرعت، درام، ترمز اصلی و ترمز کمکی. دستگاه میتواند از یک منبع قدرت AC یا DC تغذیه شود و یا اینکه دراورکس بصورت مکانیکی و از طریق زنجیر یا تسمه مستقیم به یک موتور دیزل متصل شود. تعداد دنده ها می تواند یک، دو و یا ۳ دنده ترکیب سرعت باشد. ترمز اصلی معمولاً به صورت دستی و توسط یک اهرم بلند عمل میکند. ممکن است ترمز اصلی از نوع اصطکاکی، دیسکی و یا کلاچ اصلاح شده باشد. در مواقعی که نیازی به حرکت نیست به عنوان ترمز دستی (parking brake) استفاده می شود. ترمز کمکی به درام دراورکس متصل است و انرژی آزاد شده را با کاهش بارهای سنگین جذب میکند. ترمز کمکی ممکن است از نوع ترمز برقی، مکانیکی و یا هیدرومکانیکی باشد. دو عدد کت هد(catheads) در دو طرف دراورکس قرار دارد که برای باز و بست کردن لوله های حفاری استفاده می شود. از قسمت بیرونی این کت هدها میتوان برای بالابردن بارهای کوچک در اطرف دستگاه حفاری نیز استفاده نمود. دراورکس ها همچینین یک چرخ زنجیر جهت
اتصال و به حرکت درآوردن میز دوار دارند. البته در اغلب دستکاههای جدید میز دوار مستقیم به منبع تغذیه برقی متصل است. دراورکس برای کشیدن و یا بالا و پایین بردن چندین هزار پوند رشته حفاری با استفاده از منبع قدرت Ac، DC و یا مکانیکی بکار برده می شود. دراورکس بر اساس قدرت اسب بخار رده های متفاوتی از ۳۰۰ تا ۳۰۰۰ اسب بخار دارد.
سمفونی شماره ۲ () دومین سمفونی مصنف برجسته گوستاو مالر است که گاهی با عنوان "سمفونی رستاخیز" هم شناخته می گردد. سمفونی شماره ۲ میان سال های ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۴ تصنیف گردیده و نخستین اجرای آن مربوط به سال ۱۸۹۵ میلادی است. این سمفونی یکی از محبوبترین آثار وی در طول دوران زندگی مالر می باشد. سمفونی دارای ۵ موومان است.
مرلی () یک مجموعه تلویزیونی اسپانیایی است که توسط شبکهٔ ۳ تلویزیون کاتالونیا تهیه شده و دربارهٔ یک معلم فلسفه به نام «مرلی» است که شاگردان خود را تشویق می کند با روش های غیرمعول در زندگی، آزادانه فکر کنند و در بند روش ها و سنت های رایج زندگی نباشند. هر قسمت از این سریال با نام یک فیلسوف نام گذاری شده است و مرلی تلاش دارد تا فلسفه را به زندگی روزمرهٔ مردم بیاورد و روش های فلسفی مختلف چون فلسفه مشاء، مکتب کلبیون، رواقی گری و فلسفه پیشاسقراطی را به دیگران بیاموزد. برخی از فیلسوفانی که اندیشه شان در این سریال معرفی می گردد عبارتند از: سقراط، آگوستین، آرتور شوپنهاور، فریدریش نیچه، دیوید هیوم، هیپارچیا، رنه دکارت، توماس هابز، سورن کی یرکگور، هانا آرنت، کارل مارکس و آلبر کامو این سریال از فیلم "انجمن شاعران مرده" الهام گرفته است. موسیقی متن آن نیز نوع خاصی از قطعهٔ مشهور «پرواز زنبور عسل» است. این سریال که توسط اِکتور لوسانو ساخته و نوشته شده و به کارگردانی ادوارد کورتس است، در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵ در ساعت پربیننده به نمایش درآمد و با ۵۶۶٬۰۰۰ بیننده، به سهم ۱۷.۷٪ رسید. هر سه فصل این سریال در اسپانیا، ایالات متحده و آمریک
ای لاتین در نتفلیکس قابل دسترسی بودند، اگرچه نتفلیکس در دسامبر ۲۰۲۰ حق پخش آن را از دست داد.
سمفونی شماره ۱ () همچنین شناخته شده با عنوان "سمفونی تایتان"، نخستین سمفونی گوستاو مالر است که اواخر ۱۸۸۷ تا مارس ۱۸۸۸ تکمیل گردید. این سمفونی زمانی تصنیف گردید که مالر، به عنوان دومین رهبر ارکستر اپرای لایپزیک آلمان فعالیت می کرد. سمفونی شماره ۱ دارای ۴ موومان است
فهرست قالب های باز () یک «قالب باز» نوعی قالب پرونده برای نگه داری داده های دیجیتال است که به کمک مشخصاتی که معمولاً توسط سازمان استانداردسازی منتشر و نگه داری می شوند تعریف می شود. این قالب ها می توانند توسط هر کسی مورد استفاده قرار گرفته و پیاده سازی شوند. به عنوان مثال، یک قالب باز می تواند تحت پروانه های مرسوم نرم افزار انحصاری و نرم افزار آزاد/متن باز مورد استفاده قرار بگیرد. در مقابل قالب های باز، قالب ها انحصاری قرار دارند که به عنوان اسرار تجاری شناخته می شوند. اگر یک قالب باز توسط عواملی نظیر حق تکثیر، ثبت اختراع، نماد بازرگانی یا محدودیت های دیگری نظیر نبودن در مالیکیت عمومی محدود نشده باشد، تحت عنوان قالب آزاد نیز خوانده می شود. چنین قالبی می تواند توسط هر شخصی و به هر منظوری، بدون هزینه مالی مورد استفاده قرار گیرد. چند رسانه ای. &lt;hr&gt; منابع.
عرض زمین مغناطیسی یا عرض ژئومغناطیسی (MLAT) یک پارامتر شبیه به عرض جغرافیایی است، فقط به جای اینکه نسبت به قطب های جغرافیایی تعریف شود، توسط محور دوقطبی ژئومغناطیسی تعریف می شود. مدل دوقطبی میدان مغناطیسی زمین را می توان به طور دقیق از میدان مرجع زمین مغناطیسی بین المللی (IGRF) استخراج کرد.
سلستینو کورونادو رومرو (؛ – ) کارگردان نمایش، و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود که بیشتر عمر خود را در لندن گذراند. او از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۵ مدیر هنری کمپانی لیندزی کمپ بود. او شرکت تولید فیلم کابوشون را همراه با دیوید مایر تأسیس کرد و همچنین با اورلاندوی شگفت انگیز (بازیگر نابینای جک بیریکت) و آهنگساز شیلیایی کارلوس میراندا همکاری داشت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"هملت"» (۱۹۷۶) اشاره نمود.
کارلوس کاساس (؛ زادهٔ ۱۹۷۴) کارگردان فیلم اهل اسپانیا است. کارلوس کاساس در رشته هنرهای زیبا، سینما و طراحی تحصیل کرد. در سال ۱۹۹۸، به عنوان هنرمند مقیم در فابریکا، مرکز پژوهش و ارتباطات شرکت بنتون، انتخاب شد. در سال ۲۰۰۰، فیلم کوتاه او به نام "پس نگاشت ها" که توسط مارکو مولر و فابریکا سینما تهیه شده بود، برای جشنواره فیلم ونیز، جشنواره بین المللی فیلم روتردام و رینکانتر دو سینما در پاریس ۲۰۰۱ انتخاب شد. در سال ۲۰۰۱، او مجموعه ای از مستندها را برای مجله "کالرز" آغاز کرد و همچنین سری فیلدورکز را که آزمایشی مداوم با ویدئوهای محیطی و فرکانس های رادیویی بود، ادامه داد؛ نوعی یادداشت ویدئویی از مناظر. در سال ۲۰۰۳، مستندی ۵۲ دقیقه ای به نام «روچینا» ساخت.
نکتورن ها () گاهی با عنوان "سه نکتورن" یا "نکتورن سه گانه" نیز شناخته می شود که اثری از آهنگساز و مصنف برجسته فرانسوی، کلود دبوسی است. نکتورن ها یک اثر ارکسترال در سه موومان است که در ۱۵ دسامبر ۱۸۹۹ تکمیل گردید.
آلخاندرو سوآرس لوسانو (؛ زادهٔ ۱۹۸۰) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به «"ماهی گیر"» و «"سرباز پنهان"» اشاره نمود. آخرین فیلم کوتاه سوآرس، «"ماهیگیر"»، جوایز معتبری از جمله تقدیر ویژه در جشنواره بین المللی فیلم های فوق العاده بوچئون و جایزه بهترین فیلم کوتاه در بخش SHOTS جشنواره بین المللی فیلم فانتزی نوکتورنا مادرید و بخش کاستیا و لئون جشنواره بین المللی فیلم وایادولید را کسب کرد. «"ماهیگیر"» همچنین جایزه بهترین فیلم کوتاه را در سی وهشتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم مستقل الچه به دست آورد که این موفقیت باعث شد فیلم برای مرحله پیش انتخاب جوایز گویا واجد شرایط شود. در سال ۲۰۱۶، سوآرس در هیئت داوران شصت ویکمین دوره جشنواره بین المللی فیلم وایادولید در بخش فیلم کوتاه کاستیا و لئون حضور داشت؛ همان بخشی که در سال ۲۰۱۵ با فیلم «"ماهیگیر"» برنده آن شده بود.
روساریو پی (؛ ۱۸۹۹ – ۱۹۶۷) یک کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل اسپانیا بود. با اکران فیلم «"گربه وحشی"» در سال ۱۹۳۶، او به یکی از پیشگامان زن سینمای اسپانیا تبدیل شد، در کنار النا ژردی و النا کورتسینا. او همچنین فیلم «"آسیاب های بادی"» را کارگردانی کرد. شرکت فیلم سازی او با نام استار فیلمز، نخستین فیلم های ناطق اسپانیا را تهیه کرد. زندگی نامهٔ مختصر. روساریو پی در سال ۱۸۹۹ در بارسلون و در خانواده ای متولد شد که صاحب کارخانه نساجی در سابادل بودند. او از کودکی دچار لنگی در راه رفتن بود (که به گفته مورخان، احتمالاً ناشی از ابتلا به فلج اطفال بود). در جوانی، راه خود را به عنوان یک کارآفرین آغاز کرد و کسب وکار لباس زیر زنانه ای را در بارسلون راه اندازی کرد. پس از شکست این کسب وکار در سال ۱۹۲۹، به مادرید نقل مکان کرد و وارد صنعت نوپای سینما شد. او شرکت تولید فیلمی به نام استار فیلمز تأسیس کرد. استار فیلمز نخستین فیلم های ناطق اسپانیا را تولید کرد. در سال ۱۹۳۵ نخستین فیلمش را به عنوان کارگردان با عنوان "گربه وحشی" ساخت که در سال ۱۹۳۶ اکران شد؛ اقتباسی از اپرتی به همین نام اثر مانوئل پنیا مورنو. پس از آن، در سال ۱۹
۳۷ و در جریان جنگ داخلی اسپانیا، برای ساخت دومین فیلم بلند خود "آسیاب های بادی" به بارسلون بازگشت. با این حال، تقریباً فعالیت سینمایی او در همین جا پایان یافت و او به اجبار به ایتالیا تبعید شد. متأسفانه فیلم "آسیاب های بادی" با بازی ماریا مرکاده اکنون مفقود شده است. در رم، به عنوان مدیر برنامه های ماریا مرکاده فعالیت کرد؛ بازیگری که به زودی به یکی از ستارگان استودیوهای فیلم سازی چینه چیتا تبدیل شد. برخی منتقدان بر این باورند که پی بروخاس به فعالیت سینمایی خود در رم ادامه داد و کارگردان بی نام فیلم "نیروی بی رحم" (۱۹۴۰) بوده است. به گفته ماخی کروسِیِس و جوردی سباستین، او پس از بازگشت به مادرید، رستورانی راه انداخت و با نام مستعار «ریسپای» به عنوان روزنامه نگار فعالیت کرد. اما به گفته مارتین-مارکز، او در عوض در کازا مابل مشغول به کار شد؛ خانه طراحی مدی که لباس هایی برای صنعت سینما تولید می کرد و لباس های آنا ماریسکال را می دوخت. جالب آن که آنا ماریسکال بازیگری بود که چند سال بعد، جای روساریو پی را به عنوان تنها زن فیلم ساز اسپانیا گرفت. از دیگر فیلم های او می توان به «"دوازده مرد و یک زن"» (۱۹۳۴) اشاره نمود.
خاما () یک اثر موسیقایی در قالب باله از مصنف و آهنگساز برجسته فرانسوی، کلود دبوسی است که میان سال های ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۳ تکمیل گردید. این باله به سفارش رقاصه کانادایی ماود آلن تصنیف گردید که خود آلن، نویسندهٔ سناریوی بخش مربوط به مصر باستان این باله بود. این اثر در طول عمر کلود دبوسی اجرا نگردید و نخستین اجرای آن مربوط به کنسرت سال ۱۹۲۴ در کلن پاریس بود.
سرژی آگوستی (؛ زادهٔ ۱۹۶۷) کارگردان فیلم اهل اسپانیا است که مستندهای متعددی در کشورهای آفریقایی از جمله سیرالئون، اتیوپی و جمهوری کنگو ساخته است. سرجی آگوستی در سال ۱۹۶۷ در بارسلون به دنیا آمد. او سال ها به عنوان عکاس فعالیت می کرد. آثار مستند او به مسائل اجتماعی می پردازد، اما نگاهی خوش بینانه تر به آفریقا دارد؛ نگاهی که با دیدگاه معمول دیگر ناظران تفاوت دارد. فیلم "شهر آزاد" (۲۰۰۹) اثر آگوستی، بازسازی سیرالئون پس از ده سال جنگ داخلی را به تصویر می کشد. این مستند به مدت پنج سال عکاس پپ بونه، کارهای او و تعاملاتش با مردم و مکان های سیرالئون را دنبال می کند و هم زمان، ویرانی های ناشی از جنگ و امید بازماندگان را نشان می دهد. این اثر با مقاله تصویری پپ بونه تکمیل می شود که با ترکیبی از احساس و واقعیت، دیدگاه تازه ای از شرایط سیرالئون ارائه می دهد. از فیلم های دیگر وی می توان به «"یک هدف"» (۲۰۰۸) اشاره نمود.
جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی () یک عملیات نظامی در کشور پادشاهی یوگسلاوی بود که از ششم آوریل آغاز شد و با تهاجم آلمان نازی به یوگسلاوی، این کشور به سرعت توسط نیروهای محور فتح شد و در سلطه آلمان نازی و پادشاهی ایتالیا، پادشاهی مجارستان (۱۹۲۰–۱۹۴۶) و بلغارستان و متعاقباً رژیم های دست نشانده قرار گرفت، از آن پس یک جنگ آزادیخواهانه چریکی علیه نیروهای اشغالگر محور و (رژیم های دست نشانده محلی، از جمله دولت فاشیستی کرواسی) و دولت نجات ملی که در قلمرو منطقه تحت اشغال آلمان بود گسترش پیدا کرد. صربستان، توسط اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی و تحت رهبری پارتیزان های جمهوری خواه یوگسلاوی به طور همزمان، یک جنگ داخلی چند جانبه را پیش بردند که در آن پارتیزان های کمونیست یوگسلاوی، چتنیک های سلطنت طلب صربستان، فاشیست های اوستاشه کرووات و سپاه داوطلبان صربستان و گارد ایالتی و همچنین اسلوونی و نیروهای نگهبان در این جنگ داخلی شرکت داشتند. مدت تصاحب یوگوسلاوی ۱۲ روز طول کشید. هم پارتیزان های یوگسلاوی و هم جنبش چتنیک در برابر اشغال خارجی مقاومت کردند. اما، پس از سال ۱۹۴۱، چتنیکهای سلطنت طلب با نیروهای ورماخت آلمانی و اوستاشه، با نیروهای
اشغالگر ایتالیایی در جنگ جهانی دوم همکاری گسترده و منظم داشتند. نیروهای محور مجموعه ای از حملات را برای نابودی پارتیزان ها سامان دادند و به این ترتیب در بهار و تابستان ۱۹۴۳ نبردهای نرتوا و سوتجسکا بوقوع پیوست. پارتیزان ها به رغم مشکلاتی که داشتند اما همچنان به عنوان یک نیروی جنگی معتبر به رسمیت شناخته شدند، آنچنانکه سازمان آنها با حضور در (کنفرانس تهران) از طرف نیروهای متفقین غربی به رسمیت شناخته شد و به این ترتیب پایه های دولت جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی پس از جنگ نهادینه شد. با رساندن تدارکات و پشتیبانی نیروی هوایی از جانب متفقین غربی و نیروی زمینی اتحاد جماهیر شوروی در حمله به بلگراد، پارتیزان ها سرانجام کنترل کل کشور و مناطق مرزی (تریسته) و (کرنتن) را به دست گرفتند. هزینه انسانی کشته شدگان جنگ جهانی دوم بسیار زیاد بود. هنوز بر سر تعداد قربانیان جنگ اختلاف هست، اما به طور کلی توافق شده که قریب به حداقل یک میلیون نفر در این جنگ قربانی شدند. قربانیان مدنی شامل اکثریت جمعیت یهودی کشور بودند که بسیاری از آنها در اردوگاه های کار اجباری و اردوگاه های کشتار جمعی نگهداری می شدند از جمله بسیاری در اردوگاه: یاس
نواتس، بانجیکا توسط رژیم های دست نشانده هلاک شدند. رژیم اوستاشه (اکثراً کرووات)، به همراه مسلمانان بوسنیایی و دیگران علیه صرب ها، یهودیان، کولی ها و کرووات های ضد فاشیستی مرتکب قتل عام شدند. چتنیک ها (اکثراً صرب ها و همچنین مونته نگروها و دیگران) علیه مسلمانان بوسنی، کرووات ها و صرب های طرفدار ایتالیایی ها به دنبال نسل کشی بودند. رژیم های اشغالگر با خشونت و پاکسازی قومی (ایتالیایی) علیه اسلونی ها و کروات ها بودند. ورماخت ارتش نازی اعدام های گسترده ای از غیرنظامیان را به عنوان تلافی برای فعالیت های مقاومت مرتکب شد، به عنوان مثال، قتل عام کراگوجواک مربوط به لشکر هفتم داوطلب کوهستانی بخش اس اس پرینس اویگن تعداد زیادی از غیرنظامیان و اسیران جنگی را قتل عام کردند. نیروهای اشغالگر مجارستانی غیرنظامیان (عمدتاً صرب ها و یهودیان) را در یک یورش بزرگ در جنوب باخا به بهانه سرکوب فعالیت های مقاومت، قتل عام کردند. سرانجام، در مراحل آخر جنگ، مقامات یوگسلاوی و نیروهای پارتیزان دست به انتقام جویی زدند و از جمله به تبعید جمعیت دانوب سوابیا پرداختند و با اعمال راهپیمایی اجباری و اعدام هزاران سرباز و غیرنظامی اسیر شده (عمدتاً کر