Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نی قرار گیرد، تصویر مجازی می شود و دیگر سر و ته نیست. فاصله با فاصلهٔ جسم تا عدسی یکسان نیست.
دوک اورلئان ()عنوانی سلطنتی در فرانسه بود که نخستین بار از سوی فیلیپ ششم در ۱۳۴۴ ایجاد شد و نخستین شخصی که واجد این سمت شد فیلیپ دوک اورلئان و فرزند پادشاه بود. این عنوان همواره به بزرگترین برادر پادشاه اعطا می گردید و با عنوان دوک یورک در بریتانیا قابل مقایسه است. خاندان والوآ. اولین دوک اورلئان برای فیلیپ والوآ، هفتمین پسر فیلیپ ششم پادشاه فرانسه و برادر کوچکتر ژان دوم، پادشاه فرانسه ، در سال ۱۳۴۴ ایجاد شد این مقام اعطایی تیول های تورن و والوآ را ادغام کرد. با این حال، اولین سلسله دوک با فیلیپ، که بدون فرزندان مشروع درگذشت، پایان یافت. خاندان والوآ-اورلئان. دومین دوک اورلئان در سال ۱۳۹۲ توسط شارل ششم برای برادر کوچکترش لوئی ایجاد شد. نقش او به عنوان شخصیت برجسته در دربار، نایب السلطنه برادرش در دوران جنون و مالکی ثروتمند، و همچنین رئیس حزب آرمانیاک ، به نوادگانش اجازه داد تا نقش برجسته ای در سیاست فرانسه داشته باشند. نوه او لوئی دوازدهم پس از انقراض خط اصلی والوآ در سال ۱۴۹۸ پادشاه شد، در حالی که نوه دیگر او فرانسوای یکم در سال ۱۵۱۵ جانشین آخرین پادشاه شد خط مستقیم والوآ-اورلئان با مرگ لوئی دوازدهم در سال ۱
۵۱۵ منقرض شد، اگرچه دوک اورلئان پس از صعود او به تاج و تخت در سال ۱۴۹۵ در میان دارایی های تاج ادغام شد. خاندان والوآ-آنگولم. سومین دوک اورلئان توسط فرانسوای یکم برای پسر دومش آنری در بدو تولدش ایجاد شد. هنگامی که برادر بزرگ آنری و دوفن ، فرانسیس، دوک بریتانی ، در سال ۱۵۳۶ بدون فرزند فوت کرد، آنری او را به عنوان دوفن جایگزین کرد و این عنوان را به برادر کوچکترش شارل، دوک آنگولم ، که در سال ۱۵۴۵ بدون فرزند درگذشت، واگذار کرد. دوک چهارم توسط آنری دوم برای پسرش لوئی در بدو تولدش ایجاد شد. با این حال، دوک کودک یک سال بعد درگذشت، و این عنوان به برادر تازه متولد شده اش شارل ، که در سال ۱۵۶۰ پادشاه فرانسه شد، منتقل شد. این عنوان به برادر شارل، آنری، دوک آنگولم رسید، که شش سال بعد عنوان اورلئان را با دوک آنژو "مبادله" کرد و وارث تاج و تخت شد. خاندان مدیچی ها. پس از مبادله تیول ها توسط آنری، شارل نهم، اورلئان را به مادرش کاترین، ملکه سابق فرانسه، به عنوان جایزه برای نقش نایب السلطنه ، عمدتاً در مورد سیاست مدارا، داد. او تنها "دوشس" اورلئان بود، بنابراین در میان دوک های حاکم گنجانده شده است. اولین خاندان بوربون-اورلئان.
دومین دوک در سال ۱۶۲۶ توسط آنری چهارم برای پسر سومش گاستون، دوک آنژو ایجاد شد. گاستون به شخصیتی خوشگذران و مکار در دربار تبدیل شد و نقشه ترور کاردینال ریشلیو را طراحی کرد و بعداً به فروند پیوست، ائتلافی از اشراف که مخالف تمرکزگرایی سلطنتی بودند. سرانجام توسط برادرش لوئی سیزدهم بخشوده شد و بدون وارث مرد درگذشت و اولین خاندان بوربون-اورلئان را خاموش کرد. "یادداشت ها:" موسیو اورلئان ، پسر دوم آنری چهارم به دلیل عمر کوتاه (۴ سال) و عدم غسل تعمید یا نام رسمی در این لیست گنجانده نشده است. خاندان دوم بوربون-اورلئان. ششمین و آخرین ایجاد برای فیلیپ، دوک آنژو بود که اورلئان را توسط برادرش لوئی چهاردهم دریافت کرد. او از طریق ازدواج خود با الیزابت شارلوت پفالتسی، سلسله طولانی مدتی را تأسیس کرد که سرانجام در سال ۱۸۳۰ با برکناری شارل دهم و اعلام لوئی فیلیپ یکم به سلطنت رسید. لوئی فیلیپ عنوان خود را به پسر و دوفن خود، فردیناند، که در یک تصادف کالسکه در سال ۱۸۴۲ درگذشت، منتقل کرد.
خاندان اورلئان ()، که گاهی بوربون اورلئان نیز نامیده می شود؛ یکی از چهار عنوانی است که قبلاً توسط چندین شعبه از پادشاهی فرانسه مورد استفاده قرار گرفته است. این خاندان توسط فیلیپ یکم، دوک اورلئان، پسر کوچک تر شاه لوئی سیزدهم و برادر کوچک تر شاه لوئی چهاردهم، "پادشاه خورشید" تأسیس شد. از ۱۷۰۹ تا انقلاب فرانسه، دوک ها پس از اعضای شاخه ارشد دودمان بوربون، در جایگاه دوم خط جانشینی برای تاج و تخت فرانسه قرار داشتند. تاریخچه. پیشینه. یک سنت در آنسیان رژیم (فرانسوی:Ancien Régime به معنی رژیم قدیمی)، حکومت پسر کوچکتر شاه در اورلئان به عنوان دوک اورلئان است. در حالی که هر شاخه از دوک های اورلئان از فرزندان یک شاهزاده کوچکتر بودند، ولی آنها همیشه یک عضو نزدیک به خانواده سلطنتی بودند، گاهی برای پادشاهی شورش می کردند و مواقعی موفق هم می شدند. در زمان لوئی چهاردهم به این خاطر که فرزندان هم عصر زیادی وجود داشت در دربار دو نفر از خاندان بوربون-اورلئان حضور داشتند. بزرگ ترین این دو شاخه پرنس گاستون، دوک آنژو، پسر جوان آنری چهارم و چهار خواهر او از دو ازدواج مختلف بودند. گاستون در ۱۶۲۶ دوک اورلئان شد و تا زمان مرگ خود در ۱۶۶۰
این عنوان را نگه داشت. با مرگ گاستون، عنوان اورلئان به خاندان سلطنتی برگشت. بعد از مرگ گاستون بدون فرزند، مقام دوک اورلئان به فیلیپ برادر کوچکتر لوئی چهاردهم رسید. در زمانی که گاستون زنده بود، او را "Le Grand Monsieur" (لرد بزرگ) می نامیدند و بعد از اینکه فیلیپ دوک اورلئان شد به "Le Petit Monsieur" (لرد کوچک) معروف شد. ایجاد. فیلیپ در کنار مقام دوک اورلئان، دوک نشین های والوا، شارتر و بارون نشین مونتارژیس را نیز در اختیار داشت، به تدریج قدرت او رو به افزایش رفت و فیلیپ از این فرصت برای تأسیس خاندان خود استفاده کرد. او از دو همسر خود جمعاَ شش فرزند داشت، از بین پسران او تنها فیلیپ دوم وارث اورلئان صاحب فرزندی شد و از بین دختران نسبت پادشاهان ساردنی از طرف آن ماریا دی اورلئان، دختر فیلیپ، به خاندان اورلئان می رسد. فیلیپ در سال ۱۷۰۱ درگذشت و طبق رسوم پسر کوچک او، فیلیپ دوم به عنوان دوک اورلئان و بعدها نایب السلطنه لوئی پانزدهم جوان انتخاب شد و تا قبل از تولد پسر لوئی، فیلیپ وارث پادشاهی شناخته می شد. در دربار از او به نام فیز دی فرانس (فرانسوی:Fils de France) یاد می شد و نام خانوادگی او را دی اورلئان برگرفته از
شایسته ترین مقام پدر او ذکر کرده اند. پرینس دو سان. در سال ۱۷۰۹ پنجمین پرنس دی کنده، که یک شاهزاده از خون سلطنتی از خاندان بوربون-کنده بود، درگذشت. به دنبال مرگ او، عنوان شاهزاده خون سلطنتی به خاندان اورلئان رسید. در نتیجه مقام آن ها در جانشینی نزدیک تر به خانواده سلطنتی شد. مستخدمان خاندان اورلئان بسیار زیاد بودند. مستخدمان فیلیپ دوم و همسرش همچنین پیشخدمتان مادر بیوه دوشس وارثه او، به ۲۵۰ نفر از جمله افسران، درباریان، شاطران و پیاده نظام، باغبانان و حتی آرایشگران می شد. مقام نایب السلطنه. با مرگ لوئی چهاردهم در ۱۷۱۵ نوه بزرگ او لوئی پانزدهم خردسال به پادشاهی رسید ولی به دلیل سن کم، فیلیپ دوم، دوک اورلئان نایب السلطنه او، قدرت را در دست گرفت این دوران را در تاریخ فرانسه به نام رژانس می شناسند و به خاندان اورلئان جایگاه برجسته سیاسی را در دربار پادشاهی داد. فیلیپ دوم از کاخ خانوادگی خود در پله رویال بر فرانسه حکم می راند درحالی که لوئی پانزدهم در روبروی او در کاخ لوور زندگی می کرد. در ژانویه ۱۷۲۳ لوئی پانزدهم اکثریت آرا را به دست آورد و به تنهایی اداره کشور را آغاز کرد. پادشاه جوان دربار را به ورسای منتقل کرد
و در ماه دسامبر، فیلیپ دوم درگذشت و پسرش، لوئی دی اورلئان جانشین وی به عنوان سومین دوک و مهم تر از آن، به عنوان وارث فرضی فرانسه منصوب شد. با این وجود، از آنجا که درجه تولد لوئی پانزدهم (به عنوان یک نوه بزرگ یک پادشاه فرانسه) "پرنس دو سان" بود، لوئی به عنوان شاهزاده از خون سلطنتی مقام بالاتری داشت. در زمان لوئی پانزدهم. لوئی دی اورلئان از چند جهت مخالف پدرش بود، ذاتاً کناره گیر و بسیار باتقوا بود. اگرچه هنوز بیست ساله و بیوه بود، اما پس از مرگ همسرش دیگر ازدواج نکرد و مطلبی مبنی بر معشوقه داشتن او دیده نشده. وی در صومعه سنت ژنوویو پاریس دفن است. پسر او، لوئی فیلیپ دی اورلئان، چهارمین نفر از این خاندان بود که عنوان دوک اورلئان را در اختیار داشت. پس از گذراندن دوران موفقی در ارتش، او تصمیم گرفت با معشوقه (بعدها همسر) خود، مارکیز د منته سون در شاتو دی سانت-اسیز زندگی کند. لوئی شانزدهم و انقلاب فرانسه. لوئی فیلیپ یکم و همسرش لوئیز هنریت دی بوربون دو بچه داشتند، دوک پنجم، لوئی فیلیپ دوم که در تاریخ با نام "فیلیپ اگالیته" نیز شناخته می شود، و بتیلدا دی اورلئان. به عنوان دوک شارتر، لوئی فیلیپ دوم با یکی از دخترعموه
ای خود ازدواج کرد، لوئیز ماری آدلاد دی بوربون. او که تک وارث خاندان بوربن-پنتیوور بود، ثروت هنگفتی از طریق حرامزاده های مشروعیت یافته لوئی شانزدهم در اختیار داشت. دوشس جهیزیه شش میلیون لیور، معادل مدرن تقریباً ۲۰ میلیون پوند و کمک هزینه سالانه بیش از ۵۰۰۰۰۰ لیور، معادل مدرن تقریباً ۱٫۷ میلیون پوند در سال داشت. پس از مرگ پدرش، او باقیمانده درآمد بوربون-پنتیوور و شاتو خانوادگی را به ارث برد. بتیلدا اورلئان با لوئی هنری دوم، پرنس کنده آخرین شخص خاندانش، (بوربون-کنده) ازدواج کرد و او مادر دوک آگیین بود، کسی که در جریان انقلاب اعدام شد. بتیلدا در ۱۸۲۲ همزمان با مرگ لوئیز ماری آدلاد درگذشت، هردوی آنها در شاپل رویال دی درو دفن هستند. نام خانوادگی لوئی فیلیپ دوم، اگالیته ("برابری") بود از زمانی که القاب اشراف فرانسه در سال ۱۷۹۰ لغو شد. اگالیته در کنوانسیون ملی (سومین مجلس قانونگذاری پی در پی انقلاب)، که در سپتامبر ۱۷۹۲ تشکیل شد، انتخاب شد و از سیاست های دموکراتیک رادیکال مونتاین ها علیه مخالفان معتدل خود در ژیروندن حمایت کرد. بنابراین در دوران انقلاب، فیلیپ اگالیته تنها عضو خانواده سلطنتی بود که از انقلابیون حمایت می
کرد. وی تا آنجا پیش رفت که به اعدام پسرعموی خود، پادشاه لوئی شانزدهم رأی داد، عملی که موجب محبوبیت وی در میان انقلابیون و خصومت بی حد و حصر بسیاری از سلطنت طلبان فرانسه شد. وی تا اکتبر، آغاز دوران ترور، در زندان ماند. او در ۳ اکتبر برای یک جلسه محاکمه در لیست کوتاه قرار گرفت و به دستور ماکسیمیلیان روبسپیر در مدت یک روز عملاً محاکمه و اعدام شد. بیشتر خانواده اورلئان مجبور به فرار شدند. دوک جدید اورلئان چند ماه قبل به اتریش فرار کرده بود که باعث دستگیری پدرش شد. برادرش، دوک دو مونپنسیر، در انگلیس می میرد و خواهرش پس از مدتی زندانی شدن به سوئیس فرار می کند. کوچک ترین برادر، لوئی شارل ، کنت بوژولا، در سال ۱۷۹۳ به زندانی در جنوب فرانسه (فورت سن ژان در مارسی) انداخته شد، اما بعداً به ایالات متحده فرار کرد. او نیز در تبعید درگذشت. از میان اورلئان ها، تنها بیوه فیلیپ اگالیته توانست بدون مانع در فرانسه بماند تا اینکه در سال ۱۷۹۷ او نیز همراه با چند بوربون باقی مانده که هنوز در فرانسه زندگی می کردند، به اسپانیا تبعید شد. در سال ۱۸۱۴ در حین بازگشت بوربون ها، سه عضو باقیمانده از خانواده، دوک اورلئان، مادر و خواهر او، به
پاریس بازگشتند. املاک و عناوین این خانواده توسط لوئی هجدهم به آنها بازگردانده شد. سلطنت ژوئیه. در ۱۸۳۰ به دنبال انقلاب ژوئیه، وقتی که شارل دهم شاه بوربون از دوران بازگشت بوربون ها خلع شد، خاندان اورلئان تبدیل به خاندان سلطنتی شد و ششمین دوک، لوئی فیلیپ سوم دی اورلئان، پسر لوئی اگالیته با عنوان لوئی فیلیپ یکم شاه فرانسه شد. لوئی فیلیپ به عنوان یک پادشاه مشروطه حکومت می کرد و به همین دلیل به جای «فرانسه» پادشاه فرانسویان خوانده می شد. حکومت او تا انقلاب ۱۸۴۸ ادامه داشت. حتی پس از برکناری وی، یک جناح اورلئانیست همچنان فعال بود و از بازگشت اورلئان ها به قدرت حمایت می کرد. در حالی که جناح لجیتیمیست ها همچنان به حمایت از بوربون ها ادامه دادند، که پس از سقوط امپراتوری دوم فرانسه نزدیک به دست آوردن مجدد سلطنت بودند. در اوایل دهه ۱۸۷۰، اکثر نمایندگان در شورای ملی لجیتیمیست بودند، و همچنین رئیس جمهور کشور، پاتریس دو مک ماهون. بنابراین، به طور گسترده ای انتظار می رفت که از یک خاندان قدیمی، بوربون یا اورلئان دعوت شود تا دوباره بر تخت سلطنت بنشیند. برای استفاده از این فرصت، اورلئانیست ها اصطلاحاً تلفیقی را ارائه دادند، ب
ه موجب آن نوه و وارث پادشاه لوئی فیلیپ، پرنس فیلیپ، کنت پاریس، حق داشت مدعی تاج تخت هم از طرف اورلئان هم بوربون باشد به این خاطر که مدعی بوربون فرزندی نداشت و مادر فیلیپ یک بوربون بود، بدین ترتیب حمایت سلطنت طلبان چه اورلئانیست چه لجیتیمیست بر فیلیپ متحد شد. از طرفی آخرین مرد از خط خون مستقیم لوئی چهاردهم، کنت چمبورد از پذیرش پرچم سه رنگ به عنوان پرچم فرانسه در یک پادشاهی سر باز می زد و همین باعث حمایت کم بین سلطنت طلبان از او بود. اگرچه اورلئان ها بدون اعتراض زیر پرچم سه رنگ سلطنت کرده بودند، اما این بار شاهزادگان اورلئان با تلاش برای ارائه خود به عنوان کاندیداهای جایگزین، درگیر مشکل قبول کردن پرچم شده بودند؛ اما تا زمانی که سرانجام کنت چمبورد قوت کرد و سرانجام فیلیپ می توانست ادعای خود را عملی کند، فرانسه با قاطعیت جمهوری خواه شده بود. از ۱۸۴۸ دیگر فرانسه پادشاهی از این دو خاندان قدیمی نداشته است. شاه لوئی فیلیپ و خانواده اش تا زمان مرگ در کلارمونت، ساری در انگلیس زندگی می کردند و مثل مادرش و همسرش آملیا در شاپل رویال دی درو دفن شده است. کنت چامبورد بدون فرزندی درگذشت و از آن زمان وارث تاج و تخت فرانسه خاند
ان اورلئان شد. هرچند هنوز بعضی از لجیتیمیست به خاطر حمایت های فیلیپ اگالیته از انقلاب کینه از خاندان اورلئان دارند و حمایت خودشان را به یکی از شاخه های شاخه اسپانیایی بوربون که با نام کارلیست شناخته می شود، منتقل کردند. بنابراین از نظر طرفداران آنها، نه تنها سران خاندان اورلئان می توانند وارثان شایسته عنوان "پادشاه فرانسویان" باشند، بلکه همچنین می توانند ادعای عنوان "پادشاه فرانسه و ناوار" را داشته باشند. خانواده فعلی. رئیس کنونی، ژان، کنت پاریس (تولد ۱۹۶۵)، دارای حق پادشاهی با نام ژان چهارم را دارد. از نظر اورلئانیست ها او هم مدعی و وارث لوئی فیلیپ و مدعی و وارث کنت چمبورد و شارل دهم است. خانواده کنونی. در ۵ ژوئیه ۱۹۵۷ آنری، کنت پاریس با دوشس ماری ترز ورتمبرگ که نسبت او نیز به لوئی فیلیپ می رسید، ازدواج کرد. از این اتحاد دو خاندان ورتمبرگ و اورلئان پنج بچه متولد شدند، هنری در سال ۲۰۱۹ درگذشت و عنوان کنت پاریس و ادعای تاج و تخت به پسر بزرگش رسید.
لوئی یکم، دوک اورلئان (; – ) از سال ۱۳۹۲ تا زمان مرگ دوک اورلئان بود. وی همچنین دوک تورین (۱۳۸۶–۱۳۹۲)، کنت والوآ (۱۳۸۶–۱۴۰۶) کنت بلوز (۱۳۹۷–۱۴۰۷)، کنت آنگولم (۱۴۰۴–۱۴۰۷)، کنت پریگورد (۱۴۰۰–۱۴۰۷) و کنت سوآسون (۱۴۰۴–۱۴۰۷). و دومین فرزند شارل پنجم فرانسه و برادر جوانتر شارل ششم فرانسه بود. نوادگان وی بعد از انقراض خط اصلی دودمان والوآ در سال ۱۴۹۸ میلادی، سلطنت فرانسه را به ارث بردند. جانشینی در مجارستان، لهستان و ناپل. در سال ۱۳۷۴، لوئی با کاترین، وارث سلطنت مجارستان نامزد شد. انتظار می رفت لوئی و کاترین یا بر مجارستان یا بر لهستان سلطنت کنند، زیرا پدر کاترین، لوئی اول مجارستانی پسری نداشت. پدر کاترین همچنین قصد داشت ادعای خود بر پادشاهی ناپل و ایالت پرووانس، که پس از آن توسط پسرعموی بیمار و بی فرزندش جوانا اول ناپل نگهداری می شد را نیز به آنها بسپارد. با این حال، مرگ کاترین در سال ۱۳۷۸ به مذاکرات ازدواج پایان داد. در سال ۱۳۸۴، الیزابت بوسنی با وجود نامزدی ماریا با زیگیزموند، امپراتور مقدس روم از دودمان لوکزامبورگ، با شارل پنجم پدر لوئی دربارهٔ احتمال ازدواج لوئی با دخترش ماریا شروع به مذاکره کرد. اگر الیزابت در
سال ۱۳۷۸، پس از مرگ کاترین، این پیشنهاد را می داد، این واقعیت که پادشاهی فرانسه و پادشاهی مجارستان یک پاپ را به رسمیت نمی شناختند، مشکلی را ایجاد می کرد. با این حال، الیزابت در سال ۱۳۸۴ ناامید بود و حاضر نبود که شکافی در راه مذاکرات قرار گیرد. آنتی پاپ کلمنت هفتم توافق نامه ای را ابطال کرد که نامزدی ماریا و زیگیزموند را لغو کرد و ازدواج نیابتی بین لوئی و ماریا در آوریل ۱۳۸۵ جشن گرفته شد. با این حال، این ازدواج توسط اشراف مجارستانی که به پاپ اوربان ششم پایبند بودند، به رسمیت شناخته نشد. چهار ماه پس از ازدواج نیابتی، زیگیزموند به مجارستان حمله کرد و با ماریا ازدواج کرد که در نهایت شانس لوئی برای سلطنت به عنوان پادشاه مجارستان را از بین برد. نقش در دربار و جنگ های صدساله. لوئی در طول جنگ صد ساله نقش سیاسی مهمی داشت. در سال ۱۳۹۲ برادر بزرگتر او شارل ششم فرانسه ملقب به شارل دیوانه (که ممکن است از اسکیزوفرنی، پورفیری، اسکیزوفرنی پارانوئید یا اختلال دوقطبی رنج برده باشد) اولین بار یک سری حملات «جنون» را تجربه کرد. خیلی زود مشخص شد که شارل قادر به حکومت مستقل نیست. در سال ۱۳۹۳ شورای سلطنتی به ریاست ملکه ایزابلای باو
اریا تشکیل شد و لوئی نفوذ قدرتمندی پیدا کرد. لوئی در حکمرانی و سرپرستی فرزندان شاه با ژان بی باک، دوک بورگوندی اختلاف پیدا کرد. خصومت بین این دو علنی بود و منشأ ناآرامی های سیاسی در فرانسه که از قبل آشفته بود شد. لوئی از این مزیت اولیه برخوردار بود که برادر شاه و نه پسرعموی اول پادشاه بود، اما شهرت وی به عنوان هوسباز و شایعه رابطه با ملکه ایزابلای باواریا او را بسیار بدنام کرد. برای سالهای بعد، فرزندان شارل ششم به طور متوالی توسط هر دو طرف جذب و تعلیم یافتند، تا اینکه دوک بورگوندی موفق شد با حکم سلطنتی به عنوان سرپرست لوئی، دوفن فرانسه و نایب السلطنه منصوب شود. لوئی تسلیم نشد و تمام تلاش خود را برای خرابکاری در اقدامات ژان بی باک از جمله هدر دادن پول جمع آوری شده برای کمک به کاله که در آن زمان توسط انگلیسی ها اشغال شده بود، انجام داد. پس از این جریان، ژان و لوئی همدیگر را تهدیدهای آشکار کردند و فقط با مداخله ژان والوآ، دوک بری، و عموی هر دو نفر از جنگ داخلی جلوگیری شد. گفته می شود که در سال ۱۳۹۳ لوئی مسئول مرگ چهار رقصنده در مراسم رقص باله بود که به (توپ مردهای در حال سوختن) معروف شد. چهار قربانی زنده زنده سو
ختند زیرا مشعلی که لوئی در دست داشت خیلی به لباسهای بسیار قابل اشتعال آنها نزدیک شد. دو رقصنده دیگر با همان لباس (یکی از آنها شخصاً شارل ششم) بود که به سختی از سرنوشت مشابهی فرار کردند. ترور. روز یکشنبه ۲۰ نوامبر ۱۴۰۷، دوک های رقیب نذورات رسمی آشتی را در برابر دادگاه فرانسه ردوبدل کردند. اما تنها سه روز بعد، به دستور دوک بورگوندی ژان بی باک، لوئی در خیابان های پاریس به طرز وحشیانه ای ترور شد. لوئی در هنگام سوار شدن بر اسب توسط پانزده تبهکار نقاب دار به رهبری رائول د آنکتونویل، خادم دوک بورگوندی، مورد ضربات چاقو قرار گرفت. و یک خدمه به شدت زخمی شد. ژان توسط مردم پاریس و دانشگاهیان حمایت می شد. او حتی می توانست به جای انکار آن، قتل را علناً اعتراف کند. دانشمند ژان پتی سخنران دانشگاه سوربن را تفسیر توجیه کننده کشتار استبداد ارائه داد. قتل لوئی جنجالی خونین به پا کرد و باعث بروز جنگ داخلی بین بورگوندی و خانواده سلطنتی فرانسه که فرانسه را برای بیست و هشت سال آینده تقسیم کرد و این دشمنی با امضای پیمان آرا در سال ۱۴۳۵ پایان یافت. ازدواج و فرزندان. در سال ۱۳۸۹، لوئی با والنتینا ویسکونتی، دختر جیان گالئاتزو، دوک میلان
ازدواج کرد. حاصل این ازدواج هشت فرزند بود: توسط Mariette d'Enghien , معشوقه اش، لوئی یک پسر نامشروع داشت:
معجون زمان ۳ با نام اصلی فقط بازدید یک فیلم کمدی فانتزی آمریکایی-فرانسوی محصول سال ۲۰۰۱ و بازسازی فیلم فرانسوی به همین نام (۱۹۹۳) است. در این فیلم ژان رنو، کریستینا اپلگیت، کریستیان کلاویر، مالکوم مک داول، تارا رید و بریجت ویلسون به ایفای نقش پرداخته اند. داستان یک شوالیه قرون وسطایی و رعیتش را دنبال می کند که به شیکاگوی قرن بیست و یکمی سفر می کنند و با نوادگان شوالیه ملاقات می کنند. برخلاف فیلم اصلی، این فیلم نه در فرانسه و نه در ایالات متحده موفقی نبود. این فیلم محصول نهایی هالیوود پیکچرز قبل از مدیریت شرکت خواهرش، تاچ استون پیکچرز بود، تا اینکه هالیوود پیکچرز در سال ۲۰۰۶ فیلم ترسناک زنده بمان را منتشر کرد و یکی از آخرین فیلم هایی بود که توسط آن توزیع شد. خلاصه داستان. ابتدا این داستان به قرن دوازدهم در بریتانیا برمی گردد، به مکانی که تیبوتو می خواهد با شاهزاده خانم ازدواج کند. در مراسم عروسی به اشتباه، یک دشمن به نام ارل وارویک به شوالیه تیبوتو یک معجون می دهد که او را متوهم می سازد (در واقع توسط یک جادوگر استخدام و اجیر شده توسط ایرل در نظر گرفته شده)، شوالیه از آندره (کریستین کلاویه) خواسته است تا در لحظ
ات مرگ شاهزاده جادوگر را پیدا کند و به او کمک کند تا جادوگر او را به لحظه قبل از کشتن شاهزاده برگرداند. جادوگر بی کفایت ورد را غلط می سازد و به جای آن، تیبوتو و خدمتکارش اندره به قرن ۲۱ فرستاده می شوند آن ها به موزه ای در شیکاگو وارد می شوند و در آنجا توسط پلیس دستگیر می شوند و به وسیله جولیا نجات پیدا می کنند، کارمند موزه شباهت زیادی بین شاهزاده خانم دارد. جولیا فکر می کند تیبوتو آن پسر عمو او در فرانسه است که در سال ها قبل در زمانی در قایق تفریحی بود دیگر از او خبری نشده است. تیبوتو به زودی متوجه می شود که جولیا از نوادگان او است و باید به قرن ۱۲، زمان گذشته برگردد. جولیا به آنها زندگی مدرن آمریکایی را توضیح می دهد و هنجارهایی که از قرون وسطی که دیگر اجرا نمی شود. شوالیه می خواهد قبل از رسیدن زمان بازگشتش جولیا را در برابر مردم محافظت کند چون مردم، برای پول هر کاری انجام می دهند. اندره خدمتکار تیبوتو عاشق باغبان زیبا می شود. در همین حال انگلیک او را مدیریت می کند، انگلیک جهانی با حقوق برابر برای تمام مردم می خواهد. جادوگر متوجه اشتباه خود می شود، و می خواهد به زمان آینده بیاید و به شوالیه کمک کند، شوالیه که
به روال زندگی قرن ۲۱ عادت کرده است. بعد از پیدا کردن او، او با موفقیت می تواند معجون بازگشت به گذشته را آماده کند. اندره با شوالیه مقابله می کند و نمی خواهد به قرن ۱۲ برگردد بعد جولیا تیبوتو را متقاعد می کند که آندره را آزاد کند. تیبوتو بعد از آن موافقت می کند. جولیا متوجه قصد واقعی شوهرش می شود و تصمیم به جدایی از او را می گیرد. شوالیه قبل از بازگشت به زمان خویش به جولیا می گوید تو دوست پسر بهتر و جدیدتری را پیدا می کنی. همچنین شوالیه و جادوگر معجون بازگشت را در موزه می نوشند و به زمان قبل از کشته شدن شاهزاده برمی گردنند. دوست پسر جولیا باقی مانده معجون را پیدا می کند و تا به قرن ۱۲ برود. جولیا می خواهد قلعه اجدادی شان را احیا کند. جولیا با مردی که اطلاعات زیادی از پیشه خانوادگی اش دارد ملاقات می کند. در صحنه آخر اندره و آنجلیک، در حال رانندگی بوده اند … بازخوردها. این فیلم به طور کلی نقدهای منفی دریافت کرد. در گردآورنده نقد راتن تومیتوز بر اساس نظرات ۷۹ منتقد، با میانگین امتیاز ۴٫۸ از ۱۰، امتیاز ۳۳٪ را به فیلم داد. در گزارش این سایت آمده است: «این بازسازی کمدی فرانسوی معجون زمان در نهایت تلاشی متوسط و فرام
وش نشدنی است - نه به کیفت نسخه اصلی در سال ۱۹۹۳». در متاکریتیک، فیلم بر اساس ۲۵ منتقد دارای میانگین وزنی ۳۸ از ۱۰۰ است که نشان دهنده «بررسی های عموماً نامطلوب» است. تماشاگران شرکت کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «A-» در مقیاس A+ تا F دادند.
کلود فرانسه (؛ ۱۳ اکتبر ۱۴۹۹ – ) بزرگ ترین دختر لوئی دوازدهم، پادشاه فرانسه و آن دوشس بریتانی بود و از آنجا که مادرش فرزند پسری نیاورد به عنوان وارث تاج و تخت فرانسه با فرانسوا، دوک والوآ (بعدها فرانسوای یکم، پادشاه فرانسه) ازدواج کرد.
سیل ۱۳۹۴ شمال ایران؛ در ۲۸ تیر در پی بارندگی در پهنه شمالی ایران سیل در استان های مازندران و تهران و البرز بخش الموت در استان قزوین روان شد. خسارات سیل. خسارات به آب و فاضلاب استان مازندران. به گفته مجید عبداللهی رئیس شرکت آب و فاضلاب روستایی مازندران سیل به تأسیسات آب رسانی ۸۴ روستا در شهرستان ساری، ۳۲ روستا در شهرستان نور، ۳۳ روستا در شهرستان نکا، ۲۵ روستا در شهرستان کلاردشت، شهرستان های بهشهر و بابل هر کدام ۲۳ روستا، شهرستان های میاندورود و سوادکوه هر کدام ۲۳ روستا، شهرستان آمل ۲۰ روستا، ۱۷ روستا در شهرستان نوشهر و شش روستا در شهرستان چالوس خسارت زد. مجید عبداللهی میزان خسارات مالی در آبفای روستایی مازندران ۱۸ میلیارد ۳۰۰ میلیون تومان برآورد کرد. خسارات به راه های استان مازندران. نوروزی مدیر کل راه و شهرسازی استان مازندران دربارهٔ میزان خسارت سیل به راه ها اعلام کرد که سیل اخیر به راه های استان مازندران ۳۲ میلیارد تومان خسارت وارد کرده است. تلفات و مجموع خسارات سیل استان مازندران. خسارت سیل توسط مدیر کل بحران استان مازندران ۱۵۰ میلیارد تومان برآورد شد. شهر سوادکوه بیشترین خسارات را متحمل شد که خسارت این شه
ر ۴۶ میلیارد تومان تعیین شده است. اسماعیل نجار تلفات سیل مازندران را یک نفر اعلام کرد. تلفات سیل در قزوین. به گفته مدیرعامل جمعیت هلال احمر استان قزوین یک نفر در جریان سیل منطقه الموت قزوین کشته و یک نفر مفقود شده است.
آگنس بورگونی (؛ (دسامبر) دوشس بوربون دختر ژان بی باک و مارگارت باواریا بود.
مارگارت باواریا (؛ 1363 – 23 january )همسر جان نترس و پنجمین فرزند آلبرت ،دوک باواریا بود. او از ۱۴۰۴–۱۴۱۹ در غیبت همسرش نایب السلطنه کشورهای پایین بورگوندی بود و از ۱۴۲۹–۱۴۲۳ در نبود پسرش نایب السطنه بورگوندی فرانسه بود.
آنه بورگونی (؛ ؛ دختر ژان بی باک دوک بورگونی و مارگارت باواریا و همسر جان لنکستر، نخستین دوک بدفورد فرزند هنری چهارم، پادشاه انگلستان بود. این ازدواج در راستای بهبود روابط انگلستان و برادر آنه، فیلیپ سوم، دوک بورگونی انجام شد.
مارگارت بورگونی (؛ دسامبر ۱۳۹۳ – فوریه ۱۴۴۲) دختر ژان بی باک و همسرش مارگارت باواریا و دخترخوانده شارل ششم، پادشاه فرانسه بود. او بزرگ ترین فرزند و یکی از شش دختر پدرش بود و دو بار ازدواج کرد. نخستین بار پس از درگذشت نامزدش لوئی دوفن فرانسه، با آرتور کنت ریچموند ازدواج نمود.
ویلیام بوث (; – ) روحانی، متدیست و بنیان گذار سپاه رستگاری اهل انگلستان بود.
نیروگاه خورشیدی نور () یک نیروگاه حرارتی خورشیدی در دست ساخت است که در نزدیکی «ورزازت» در مراکش قرار دارد. بخش اول آن (نور I)، در فوریه سال ۲۰۱۶ مشغول به خدمت شد. پس از راه اندازی در سال ۲۰۱۶ با نیرویی به ظرفیت ۱۶۰ مگاوات، این ایستگاه به هفتمین نیروگاه خورشیدی در جهان، پس از ۵ ایستگاه اول در آمریکا و نیروگاه سولاپاین در اسپانیا، تبدیل شد. نور I. نور I تشکیل شده از میدانی از آینه های منحنی به وسعت ۴۸۰ هکتار است (استوانه ای ـ پوسته ای) با ظرفیت ۱۶۰ مگاوات است. این پروژه با هزینه بیش از ۶۰۰ میلون یورو، از حدود نیم میلیون آینه استفاده می کند و انتظار می رود که ۳۷۰ گیگاوات ساعت در سال برق ارائه بدهد. این نیروگاه توسط آژانس انرژی خورشیدی مراکش اداره می شود و توسط یک کنسرسیوم تجاری در عربستان ساخته شده است. طراحی. این طراحی مقدار زیادی آب برای خنک کردن و همچنین تمیز کردن آینه ها مصرف می کند که میزان آن به ۱٫۷ میلیون متر مکعب در سال می رسد، یعنی برابر با ۴٫۵ لیتر برای هر کیلو وات در ساعت. این میزان مصرف آب دو برابر مقدار آب خنک کننده مورد استفاده در ایستگاه هایی است که با زغال سنگ کار می کنند و ۲۳ برابر مقدار آب / کی
لووات ساعت مصرفی در نیروگاه هایی که زغال سنگ خشک مصرف می کنند. بهای نیروی برق ۰٬۱۹$ برای هر کیلووات در ساعت است. تاریخچه. ایستگاه در ۱۰ مه ۲۰۱۳، پس از مراسمی که پادشاه محمد ششم آنرا برگزار کرد، آغاز به کار کرد. بانک توسعه آفریقا و بانک سرمایه گذاری اروپا در تأمین مالی آن شرکت می کنند. این نیروگاه دارای ظرفیت ذخیره سازی ۳ ساعت انرژی تولیدی است و این به لطف نمک های مذاب است. توافقنامه تعرفه ای که در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۲ با دفتر ملی برق و آب آشامیدنی امضا شده است قیمت فروش هر کیلووات ساعت را ۱٫۶۲ درهم (۱۸٫۹ سنت برای هر کیلووات ساعت) برای تولید نیروگاه تضمین می کند. این ایستگاه توسط پادشاه در ۴ فوریه ۲۰۱۶ افتتاح شد. نور II و III. در سال ۲۰۱۵، ساخت مرحله دوم پروژه شروع شد تا ظرفیت کل نیروگاه به ۵۰۰ مگاوات افزایش یابد. پروژه نور، استفاده از فناوری حرارتی خورشیدی را با یک برج، با ظرفیتی بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ مگاوات، علاوه بر ظرفیت ذخیره انرژی ۳ ساعت از تولید را ارائه خواهد کرد.
گورستان ابنی پارک () یکی از هفت گورستان بزرگ لندن، انگلستان است. این گورستان که در سال ۱۸۴۰ تأسیس شده ۱۲٫۵۳ هکتار وسعت دارد و در منطقه هکنی لندن واقع شده است. تا سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۹۶٬۸۴۳ خاک سپاری در گورستان ابنی پارک انجام شده است.