Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وکیل میر سید آغا قیومی (MP. Sayed Agha Qayumi) (زاده: ۱۳۴۸ ولسوالی خوست و فرنگ، ولایت بغلان) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم بغلان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. وی یکی از اعضای فعال جامعه مدنی افغانستان و از اعضای شرکت کننده در لویه جرگه های مهم ملی از جمله لویه جرگه قانون اساسی و جرگه های صلح می باشد. همچنین، او از چهره های برجسته ای است که در سطح بین المللی نیز نقش ایفا کرده و به عنوان نماینده پارلمان افغانستان در نشست های اتحادیه بین المجالس (IPU) شرکت داشته است. زندگی نامه. میر سید آغا قیومی متولد ۱۳۴۸ از ولسوالی خوست و فرنگ ولایت بغلان افغانستان است. میر سید آغا قیومی در سال ۱۳۴۸ در ولسوالی خوست و فرنگ ولایت بغلان متولد شد. او در طول فعالیت های سیاسی خود نقش های کلیدی متعددی ایفا کرده است که از آن جمله می توان به عضویت در نهادهای تصمیم ساز و دفاع از منافع مردم ولایت بغلان در سطح ملی و بین المللی اشاره کرد.
هلال الدین هلال (زاده: ۱۳۳۵ ولسوالی اندراب، ولایت بغلان) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم بغلان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. زندگی نامه. هلال الدین هلال متولد ۱۳۳۵ از ولسوالی اندراب ولایت بغلان افغانستان است. وی تحصیلات خود را در رشته خلبانی در دانشگاه هوایی به اتمام رسانده است.
حمیرا اکاخیل (زاده: ۱۳۵۶، ولایت بلخ) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. زندگی نامه. حمیرا اکاخیل متولد ۱۳۵۶ از ولایت بلخ افغانستان است. وی تحصیلات خود را در رشته ادبیات تا مقطع لیسانس از دانشگاه کابل به اتمام رسانده است.
روزگلدی اویچی (زاده: ۱۳۴۲ ولسوالی شورتپه، ولایت بلخ) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. زندگی نامه. روزگلدی اویچی متولد ۱۳۴۲ از ولسوالی شورتپه ولایت بلخ افغانستان است. وی تحصیلات خود را تا مقطع بکلوریا/دیپلم به اتمام رسانده است.
ظاهر مسرور (زاده: ۱۳۵۸ ولسوالی چارکنت، ولایت بلخ) سیاست مدار افغانستانی، معاون حزب حرکت اسلامی افغانستان به رهبری سید محمد علی جاوید و نماینده مردم بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. ظاهر مسرور متولد ۱۳۵۸ از ولسوالی چارکنت ولایت بلخ افغانستان است.
شاه مردان قل (زاده: ۱۳۳۱ ولسوالی شورتپه، ولایت بلخ) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.&lt;ref name=":0"&gt;&lt;/refمردان زندگی نامه. شاه مردان قل متولد ۱۳۳۱ از ولسوالی شورتپه ولایت بلخ افغانستان است. وی تحصیلات خود را تا مقطع بکلوریا/دیپلم به اتمام رسانده است.
محمد یوسف غضنفر (زاده: ۱۳۴۴ مزار شریف، ولایت بلخ) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. الحاج محمد یوسف غضنفر فرزند الحاج عبد الغفار از ملیت ازبک متولد سال ۱۳۴۴ هـ. ش شهر مزار شریف می باشد. او تحصیلات خویش را الی صنف دوازدهم در لیسه باختر به پایان رسانید. در سالهای ۱۳۶۰ الی ۱۳۷۲ به تجارت با کشور ازبکستان پرداخته ثروتی را اندوخت. او مالک غضنفر بانک می باشد که در عرصه بانکداری پیشرفت خوبی نموده بود. غضنفر نماینده پشین مردم ولایت بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. او برادر حسن بانو غضنفر وزیر سابق امور زنان شوهر فایزه گیلانی می باشد. محمد یوسف غضنفر در انتخابات سال ۱۳۹۸ با گروه دولت ساز متحد گردیده پس از انتخابات نماینده فوق العاده رئیس جمهور در امور توسعه اقتصادی، تجارتی و کاهش فقر بود. قرار معلوم او در انتخابات غنی مبلغ ۲۷ میلیون دلار را به مصرف رساند. غنی در مراحل اول می خواست وی را به حیث معاون سوم مقرر نماید. انتخاب معاون سوم در تکت انتخاباتی تلاشی بود برای جذب آرای قوم اوزبیک که چهارمین گروه قومی بزرگ کشور، اما به نسبت نبودن قانون
برای معاون سوم به پست جدید مقرر گردید. متأهل و دارای شش دختر و یک پسر می باشد. غضنفر یک هفته قبل پس از ابتلا به مرض کرونا، برای معالجه به ترکیه منتقل گردیده بود. و در آنجا تحت مراقبت جدی بود. در ۱۳ تیر ۱۳۹۹ به عمر ۵۵ سالگی درگذشت.
جان گل کارگر (زاده: ۱۳۲۸ ولسوالی غوربند، ولایت پروان) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم پروان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. جان گل کارگر متولد ۱۳۲۸ از ولسوالی غوربند ولایت پروان افغانستان است. وی تحصیلات خود را در مقطع بکلوریا/دیپلم به اتمام رسانده است.
شفیقه نوری (زاده: ۱۳۳۴ ولسوالی چاریکار، ولایت پروان) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم پروان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. شفیقه نوری متولد ۱۳۳۴ از ولسوالی چاریکار ولایت پروان افغانستان است. وی از دارالمعلمین غوربند فارغ التحصیل شده است.
پاچا خان زدران (زاده: ۱۳۲۸، ولایت پکتیا) جنگ سالار، سیاست مدار افغانستانی، نماینده مردم پکتیا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان و والی سابق ولایت پکتیا است. زندگی نامه. پاچا خان زدران متولد ۱۳۲۸ از ولایت پکتیا افغانستان است. وی دارای تحصیلات ابتدایی است.
جان هاوشیپ (؛ ۱۷۸۱ – ) جراح اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی استاد دانشکدهٔ پزشکی سنت جرج و عضو کالج سلطنتی جراحان انگلستان بود. شهرت او به واسطهٔ توصیف «علامت هاوشیپ-رومبرگ» در مبتلایان به «فتق اوبتراتور» است. هاوشیپ از همکاران رابرت هوپر بود و روی تصاویر کتاب های هوپر کار می کرد. او همچنین به جان هوی ساید در برگزاری نمایشگاه های موزه اش کمک می کرد. جان هاوشیپ در سال ۱۹۴۱ میلادی به دنبال ابتلا به یک دمل چرکی در ناحیهٔ پا درگذشت.
شریفه زرمتی وردک (زاده: ۱۳۴۷ ولسوالی زرمت، ولایت پکتیا) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم پکتیا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. شریفه زرمتی وردک متولد ۱۳۴۷ از ولسوالی زرمت ولایت پکتیا افغانستان است. وی تحصیلات خود را در رشته تعلیم و تربیت در مقطع لیسانس به اتمام رسانده است.
موریتس هاینریش رومبرگ (؛ – ) پزشک و متخصص اعصاب یهودی اهل آلمان بود. امروزه نام او با تست رومبرگ گره خورده است که خودش نخستین بار آن را هنگام توصیف بیماری تابس دورسالیس شرح داد. رومبرگ مؤلف یک کتاب مشهور پزشکی به نام «"درسنامهٔ بیماری های عصبی انسان"» بود که بعدها در سال ۱۸۵۳ توسط ادوارد هنری سیوکینگ به انگلیسی ترجمه شد. او یکی از معدود متخصصان مغز و اعصاب نوآور در اروپا بود که در دوره ۱۸۲۰–۱۸۵۰ مشاهده و استنتاج بالینی را به آنچه که در آن زمان یک رشته ساده و ابتدایی بود، آورد. او به عنوان «اولین متخصص مغز و اعصاب بالینی» شناخته می شود. پسر خواهر او ادوارد هاینریش هینوخ بود که به واسطهٔ توصیف برخی علائم مهم بیماری پورپورای هنوخ شوئن لاین شهرت دارد.
فضل الرحمن څمکنی (چمکنی) (زاده:ولایت پکتیا) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم پکتیا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. وی در ۸ ثور/اردیبهشت ۱۳۸۷ در حالی که در جریان تیراندازی در مراسم تجلیل جشن پیروزی مجاهدین زخمی شده بود، در بیمارستان ۴۰۰ بستر کابل درگذشت. زندگی نامه. فضل الرحمن څمکنی متولد ولایت پکتیا افغانستان است. وی دارای تحصیلات نظامی از دانشکده هوایی کابل است.
محمد داوود ځاځی (زازَی) (زاده: ۱۳۳۶ ولسوالی ځاځی آریوب، ولایت پکتیا) سیاست مدار افغانستانی و نماینده مردم پکتیا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی نامه. محمد داوود ځاځی متولد ۱۳۳۶ از ولسوالی ځاځی آریوب ولایت پکتیا افغانستان است. وی تحصیلات خود را در مقطع بکلوریا/دیپلم به اتمام رسانده است.
گالاکتا یک شخصیت خیالی در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است. او دختر طرد شده شخصیت ابرقدرت و بلعنده جهان ها، گالاکتوس است که برای مدت زمانی نامشخص و به شکل یک دختر انسان نوجوان تحت نام گَلی بر روی سیارهٔ زمین مخفی شده است. او بر خلاف پدرش، روش های دیگری برای غلبه بر اشتهای خود، بدون نیاز به از بین بردن جهان ها پیدا کرده است. این شخصیت توسط آدام وارن و هکتور سویا لویان خلق شده است که برای نخستین بار در شمارهٔ ۲ از "مارول اسیستنت-اندازه دیدنی" (ژوئن ۲۰۰۹) حضور پیدا کرد. توانایی ها و قدرت ها. "گالاکتا" خود را به عنوان یک نیمه-ایزد و نهاد کیهانی دارای علم لایتناهی و قدرت کیهانی توصیف می کند که از توانایی هایی مشابه با پدرش، اما در مقیاس پایین تر برخوردار بوده و حتی قادر به بلعیدن جهان است. از برخی توانایی های او می توان به شناور بودن در هوا و پرواز، کنترل و بکارگیری انرژی، انحراف زمان، بازسازی مولکولی، دورنوردی خود و دیگران در فضا و زمان، نامرئی شدن و واسط مغز و رایانه اشاره کرد. به دلیل جوان بودن، استفاده بیش از حد از قدرت هایش (همانند آگاهی کیهانی) برای او کار نسبتاً دشواری است، و در حال ح
اضر سعی در آموزش چگونگی کنترل آن ها را به خود دارد. اخیراً خبر بارداری گالاکتا، به طور چشمگیری بر قدرت هایش تأثیر گذاشته است به طوری که مانع کنترل آن ها (حداقل تا زمان زایمان) می شود.
ژنرال تادئوس «تاندربولت» ای. راس که تحت عنوان رد هالک نیز شناخته می شود، یک شخصیت خیالی در کتاب های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. راس به عنوان دشمن دیرینهٔ شخصیت ابرقهرمان هالک (دکتر بروس بنر)، افسر نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا، پدر بتی راس و پدر شوهر سابق گلن تالبوت به شمار می رود. او همچنین مسئول پروژه ای فوق محرمانه برای خلق یک نوع سلاح جدید دربرگیرنده پرتو گاما، تحت عنوان «بمب گاما» بود که بنر را تبدیل به هالک نمود. این شخصیت توسط نویسنده استن لی و طراح جک کربی خلق شده است که برای نخستین بار در شمارهٔ ۱ از مجموعه کمیک "هالک شگفت انگیز" (مه ۱۹۶۲) حضور پیدا کرد. در سال ۲۰۰۸، راس به منظور مبارزه با دشمنان خود تبدیل به هالک قرمز شد. سام الیوت هنرپیشه آمریکایی نقش تاندربولت راس را در فیلم "هالک" (۲۰۰۳) ایفا کرده است و در دنیای سینمایی مارول نیز ویلیام هرت، نقش او را در فیلم های "هالک شگفت انگیز" (۲۰۰۸)، "" (۲۰۱۶) و "بیوه سیاه" (۲۰۲۱) بازی کرد؛ اما هریسون فورد در (۲۰۲۵) جایگزین هرت شد.
بانک صادرکننده بانکی است که کارت های پرداخت را مستقیماً برای مشتریان صادر می کند. آمار. در سرتاسر جهان، بیش از ۱٫۵ میلیارد کارت پرداخت در گردش است.
هالک-دخت با نام اصلی لایرا، یک شخصیت خیالی ضدقهرمان در کتاب های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. شخصیت "هالک-دخت" توسط نویسنده جف پارکر و طراح میچ برایت وایسر خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۱ "هالک: ریجینگ ثاندر" (اوت ۲۰۰۸) حضور پیدا کرد. او از آینده جایگزین گاه شمار اصلی مارول است، و دختر شخصیت های ثاندرا و هالک زمین-۶۱۶ به شمار می رود. لایرا از قدرت مشابهی با شخصیت هالک برخوردار است با تفاوت اینکه هرچه بیشتر خشمگین شود، ضعیف تر خواهد شد، و در حالت آرامش دارای قدرت فوق ابرانسانی می شود
بختیار وهاب زاده (زاده ۱۶ اوت سال ۱۹۲۵ در شکی – متوفی ۱۳ فوریه ۲۰۰۹ در باکو) شاعر و نویسنده آذربایجانی بوده است. زندگی. وی در ۹ سالگی با پدر و مادرش به باکو مهاجرت کرد. پس از تحصیلات متوسطه، وارد دانشگاه باکو شد و در رشته زبان شناسی و ادبیات ادامه تحصیل داد. پایان نامه اش را در سال ۱۹۶۴ نوشت که موضوع آن تحلیلی دربارهٔ آثار یکی از شاعران برجسته آذربایجان به نام «صمد وورغون» بود. بختیار وهاب زاده مدتی در دانشگاه های آذربایجان به تدریس ادبیات پرداخت. او یکی از پرکارترین شاعران معاصر آذربایجان است که در زمینه های ترجمه، نمایش نامه، منظومه و تحقیق و نقد و بررسی و مقالات متفاوت ادبی و علمی نیز آثار فراوانی را پدیدآورده است. بسیاری از شعرهای وهاب زاده را آهنگسازان و خوانندگان معروف آذربایجان به صورت تصنیف و انواع دیگر موسیقی و آواز جاودانه ساخته اند. در سال ۱۹۶۷ گزیده ای از آثارش با قطع جیبی در باکو چاپ و منتشر شده و در سال ۱۹۷۵ مجموعه ای دو جلدی از اشعارش را به چاپ سپرده است. اغلب اشعار بختیار در اوزان هجایی است. شعرهای سپید او نیز بخش قابل توجهی از آثار وی را شامل می شوند. وهاب زاده قالب های عروضی را نیز تجربه کرد
ه است و در این اوزان، آثار برجسته ای دارد. منظومه «موغام» که همان «مقام» است او را به شهرت رساند. شاعر در این منظومه از چهار دستگاه اصلی موسیقی مقامی، راست، شور سه گاه و چهارگاه سخن به میان آورده و امتیازات آن ها را با زبانی سرشار از حس و شاعرانگی بیان کرده است. دربارهٔ «مقام» می گوید: مرا در مایه سه گاه زابل دفن کنید شاید روزی «مقام» از خواب بیدارم کند. بختیار بر این باور است که «صور اسرافیل» در دستگاه های موغام نواخته خواهد شد و این دستگاه بدون تردید مقام زابل خواهد بود. اشعار بختیار وهاب زاده عمیق و دارای مضامین نو و شکل های بدیع به لحاظ فرم و محتوی است. نگاه شاعر به زندگی، نگاهی سرشار از امید و آرزوست، تاریکی ها و ناهنجاری های زندگی انسان ها را با زبانی تأثیرگذار و شیرین بیان می کند و هدفی جز آگاه کردن جامعه ای که در غبار و تاریکی تکنولوژی و تمدن دروغین گم شده است، ندارد. بختیار وهاب زاده شعرهایش را در محدوده نوع خاصی از شعر قرار نمی دهد. او اگر شعر عاشقانه می سراید، به دنبال رویدادهایی که در کشورش می بیند از حماسه ها و جان فشانی ها نیز سخن به زبان می آورد. برای اندیشه و احساس انسان ها احترام ویژه ای قائل
است. آزاداندیشان را با دیده تحسین می نگرد و خود نیز همواره در اشعارش، آزادی را ستایش می کند و به نوع دوستی و عشق به مردم اهمیت فراوانی می دهد. نمونه اشعار. از میهن میهنم را می نگرم. شعر به زبان اصلی ترکی آذربایجانی:
استن داگلاس (؛ زادهٔ ) عکاس، و هنرمند اهل کانادا است. اینستالیشن های فیلم و ویدیو، عکاسی و کار داگلاس در تلویزیون، اغلب به تاریخ ادبیات، سینما و موسیقی می پردازند، در حالی که «آرمان شهر شکست خورده» مدرنیسم و ​​فناوری های منسوخ را بررسی می کنند. او نمایشگاه های بین المللی از جمله Documenta IX، 1992، Documenta X، 1997، Documenta XI، 2002 و دوسالانه ونیز در سال های 1990، 2001، 2005 و 2019 را به نمایش گذاشته است. داگلاس به عنوان نماینده کانادا در Bienale 2021 انتخاب شد. فردریش کریستین فلیک، گردآورنده آثار هنری، در پیشگفتار تک نگاری استن داگلاس، داگلاس را به عنوان "تحلیلی انتقادی از واقعیت اجتماعی ما توصیف می کند. ساموئل بکت و مارسل پروست، ای. تی. ای. هافمن و برادران گریم، بلوز و فری جاز، تلویزیون و هالیوود، کارل. مارکس و زیگموند فروید مونتاژهای عجیب و غریب هنرمند کانادایی را رها می کنند.»
مییاکو اشیچی (؛ زادهٔ ) عکاس اهل ژاپن است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد شده است.
خوان فونتکابرتا (؛ زادهٔ ) عکاس اهل اسپانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد شده است.
پل گراهام (؛ زادهٔ ۱۹۵۶) عکاس، هنرمند، و آموزگار اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد و کمک هزینه گوگنهایم شده است.
ولید رعد (زادهٔ ) استاد دانشگاه، عکاس، و خالق اهل لبنان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد شده است.
سوفی کال (؛ زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۵۳) عکاس، نویسنده، و طراح رقص اهل فرانسه است.او به واسطه پرداختن به زندگی شخصی اش و استفاده توأمان از ادبیات و عکاسی در آثارش به شهرت رسید. پل آستر شخصیت اصلی لویاتان را براساس شخصیت سوفی کال خلق کرد؛ کال در شکل گیری این پروژه با آستر همکاری کرد. آثار او در نمایشگاه های مهم بسیاری همچون دوسالانه ونیز به نمایش درامده اند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد شده است.
لورتا لوکس (؛ زادهٔ ۱۹۶۹) عکاس، و نقاش اهل آلمان است. زندگینامه. لورتا لوکس متولد ۱۹۶۹ در شهر درسدن (Dresden) آلمان است. او در سال ۱۹۹۰ در رشته ی نقاشی از آکادمی هنرهای زیبا، مونیخ (Academy Of Visual Arts in Munich) فارغ التحصیل شد و اندکی پس از آن شروع به فعالیت در رشته ی عکاسی کرد. لوکس که نقاشی خوانده بود و با عکاسی دیجیتال آشنایی داشت، توانست تصاویر برساخته ای خلق کند که هر مخاطبی را در نگاه اول به آثارش مجذوب خود می سازد.
اسلای اند د فمیلی استون () گروه موسیقی آمریکایی فعال بین سالهای ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۳ بود که در پیشبرد سبک های سول، فانک و راک نقش بسزایی ایفا کرد و به ویژه در شکل گیری سبک سایکدلیک سول تأثیرگذار بود.
جودی دتر (؛ زادهٔ ۱۹۴۱) عکاس و فمینیست اهل ایالات متحده آمریکا است. دتر جزو عکاسانی است که به خاطر سلف پرتره هایش بسیار مشهور است. او اغلب در پی ثبت شخصیت ها است و در آن به حالات و نگرانی های خودآگاه و ناخودآگاه زنان می پردازد. جودی دتر تا به حال کتاب های زیادی را همچون بیست سال (Twenty years)، بدن و روح (Body and soul) و.. چاپ کرده است. او همچنین موفق به کسب جوایز زیادی همچون موقوفه ملی برای دمکراسی و کمک هزینه گوگنهایم و دو جایزه معتبر از آزانس ان ای آی NEA در آمریکا شده است. زندگی نامه. جودی دتر متولد ۱۹۴۱ هالیوود و بزرگ شدهٔ لس آنجلس است. پدر او صاحب یک سینما بود و دتر از فیلم هایی که بر روی پرده سینما پخش می شد تأثیر زیادی می گرفت. او سال ۱۹۵۹ در رشته هنر دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس شروع به تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۲ از این دانشگاه فارغ التحصیل شد. همچنین در سال ۱۹۶۶ از دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد. آنجا بود که جودی دتر برای اولین بار زیر نظر جک ولپوت (Jack Welpott) عکاس آمریکایی، آموزش عکاسی را فرا گرفت؛ و پس از ازدواج با یک دیگر در سال ۱۹۷۵ اولین کار مشترک شان را با عن
وان زنان و دیدگاه های دیگر(women and other visions) منتشر کردند. آنها در سال ۱۹۷۷ از همدیگر طلاق گرفتند. جودی دتر در سال ۱۹۶۴ در ورک شاپی پیرامون آثار اوارد وستون ادوارد وستون(Edward Weston) و در آن جا و بعدتر در مؤسسه اسلن(Eslen) با ایموجین کونینگهام (Imogen Cunningham) ملاقات کرد و به شدت تحت تاثیر او قرار گرفت. همکاری دتر با این دو عکاس در زمینه عکاسی پرتره و همچنین رفاقت میان آنها تا زمان مرگ کونینگهام در سال ۱۹۷۶ ادامه یافت. سه سال بعد دتر کتابی را شامل پرتره ها، عکس ها، مصاحبه هایی با عکاسان، دوستان و خانواده کونینگهام منتشر کرد. همچنین او پس از ورود به مدرسه عکاسی وست کوست (West Coast) زیر نظر عکاسان زیادی همچون انسل آدامز (Ansel Adams)، برت وستون (Brett Weston) و وین بولاک (Wynn Bullock) آموزش عکاسی دید.
صفدر تقی زاده (زادهٔ در آبادان – درگذشتهٔ در ایالات متحده آمریکا) نویسنده، مترجم و منتقد شناخته شده ایرانی بود. در دوران دبیرستان با هنر و ادب ایرانی آشنا شد. این علاقه موجب شد تا تحصیلات خود را تا سطح کارشناسی ارشد ادبیات انگلیسی در دانشگاه تهران ادامه دهد. مدتی در دانشگاه صنعت نفت آبادان زیر نظر استادان انگلیسی به تحصیل پرداخت. تحصیل در دانشکده نفت موجب پیشرفت دانش زبان انگلیسی وی شد. زندگی. او در سال ۱۳۱۱ در آبادان متولد شد و در فضای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی شکوفای این شهر در اواخر دهه ۲۰ و اوایل دهه ۳۰ پرورش یافته است. تقی زاده در مدرسه فرهنگ و دبیرستان رازی و آموزشگاه فنی آبادان (که بعدتر دانشگاه صنعت نفت شد) درس خواند و زبان انگلیسی را همان جا آموخت. او کار ترجمه را از دورا دانشجویی با همراهی محمدعلی صفریان آغاز کرد. صفدر تقی زاده شماری از آثارش را با همکاری محمدعلی صفریان به نگارش درآورده بود. در این باره وی می گوید: «به این صورت بود که دو سه صفحه را بنده ترجمه می کردم و دو سه صفحه را صفریان. بعد هر کدام ترجمه دیگری را می برد و می خواند و نکاتی که به نظرش می رسید یادداشت می کرد. بعد این نکات را با هم مر
ور می کردیم و باز مطلب را از نو می خواندیم و پاک نویس اش می کردیم. کار وقت گیری بود، اما ترجمه نسبتاً دقیق و رضایت بخش از آب درمی آمد». صفدر تقی زاده علاوه بر ترجمه انگلیسی به فارسی و ترجمه فارسی به انگلیسی، سال ها به آموزش زبان انگلیسی پرداخت. وی در دانشگاه های تهران، علامه طباطبایی و شهید بهشتی آموزش زبان انگلیسی تخصصی را بر عهده داشت. تقی زاده عضو هیئت داوران جایزه ادبی مجله گردون، جایزه ادبی پکا، جایزه ادبی گلشیری، و جایزه ادبی یلدا بود ولی هرگز ترجمه را رها نکرد. "اگر ادبیات وجود نداشت" نوشته دوریس لسینگ و "شعر جهان" نوشته سی. کی. ویلیامز نمونه ای از ترجمه انگلیسی به فارسی تقی زاده بودند. صفدر تقی زاده داستان های زیادی نوشته و کارشناس نقد داستان بود. وی نویسنده مقاله های زیادی در مجله های آدینه و سفر بود. او در بیست سال پایانی زندگی خود کم کار شده بود. صفدر تقی زاده از دوستان نزدیک نجف دریابندری و ناصر تقوایی بود. درگذشت. صفدر تقی زاده چندروزی بود که به دلیل بیماری در یکی از بیمارستان های آمریکا بستری بود، که سرانجام در ۲۳ مرداد ۱۴۰۰ در آمریکا درگذشت. گفته شده است که خاکسپاری او در همان جا برگزار می شود.
شورای سراسری مسیحیت (که شورای عمومی نیز نامیده می شود) گردهمایی مقامات کلیسا و متخصصان الهیات است که در آن، به بحث و تصمیم گیری دربارهٔ موضوعات تعلیمی و عملی کلیسای مسیحیت می پردازند. در این شورا کسانی که صاحب حق رأی هستند از سراسر جهان گرد هم می آیند تا موافقت همه جوامع مسیحی تضمین شود. هفت شورای جهانی اول (۳۲۵ تا ۷۸۷ میلادی) از سوی هر دو مذهب مسیحیت یعنی کلیسای شرقی و غربی تأیید شد. این شوراها توسط امپراتوران مقدس روم احضار و تصمیمات آن در کلیسای امپراتوری اجرا می شد. از شورای سوم به بعد، انشقاق های قابل توجه باعث حضور نیافتن برخی اعضاء شد که پیشتر بخشی از کلیسای مسیحی به شمار می رفتند. در نتیجه بخش هایی از مسیحیت در شوراهای بعدی شرکت نکردند؛ یا شرکت کردند، ولی نتیجه را نپذیرفتند. اسقف های وابسته به آنچه آن زمان با عنوان کلیسای ارتدکس شرقی شناخته شد، تنها در هفت شورای سراسری شرکت کردند. اسقف های وابسته به آنچه با نام کلیسای مشرق شناخته شد، تنها در دو شورای نخست حضور یافتند. اسقف های ارتدوکسی مشرقی در چهار شورای نخست شرکت کردند، ولی تصمیمات شورای چهارم را نپذیرفتند و در شوراهای بعدی شرکت نکردند. پذیرش سراسری
و معتبر بودن شوراها میان مذاهب مسیحی گوناگون، متفاوت است. مشاجره بر سر مسیحیت شناسی و سایر پرسش ها منجر به نپذیرفتن برخی شوراها توسط شاخه هایی از مسیحیت شده است. پذیرش شوراها توسط مذاهب. کلیسای مشرق تنها دو شورای نخست را به عنوان سراسری می پذیرد. کلیساهای ارتدوکسی مشرقی سه شورای نخست را می پذیرند. کلیسای ارتدکس شرقی و کلیسای کاتولیک هفت شورای نخست را که در سده های چهارم تا نهم برگزار شد، سراسری می دانند. کلیسای ارتدکس شرقی هیچ یک از شوراهای بعدی را سراسری نمی داند؛ در حالی که کلیسای کاتولیک به برگزاری شوراهای عمومی اسقف های همبسته با پاپ ادامه می دهد و آن ها را سراسری به شمار می آورد. در مجموع کلیسای کاتولیک ۲۱ شورا را به عنوان شورای سراسری تأیید می کند. انگلیکان ها و پروتستان های معترف هفت شورا یا چهار شورای نخست را به عنوان شورای سراسری می پذیرند. لغزش ناپذیری شوراهای سراسری. اصل لغزش ناپذیری شوراهای سراسری بیان می دارد که تعریف های رسمی شورای سراسری (آن هایی که دین یا اخلاق را مد نظر قرار می دهند و آن هایی که باید کلیساها به آن وفادار باشند) لغزش ناپذیر هستند. این احکام اغلب قانون شرع نامیده می شوند و اغل
ب تکفیرهایی به عنوان کیفر بر ضد کسانی که به تعلیم ایمان ندارند، ضمیمه آن ها است. این اصل ادعا نمی کند که همه جنبه های شوراها مطلق هستند، بلکه آنها را مصون از خطا یا بی عیب می داند. هردو کلیسای ارتدکس شرقی و کاتولیک رومی نسخه هایی از این اصل را می پذیرند. به عقیده کلیسای کاتولیک رومی، تعاریف رسمی شوراهای سراسری تنها زمانی لغزش ناپذیر هستند که توسط پاپ تأیید شده باشند؛ در حالی که کلیسای ارتدکس شرقی اعتقاد دارد هرگاه شورای سراسری موضوع خاصی را رسماً بیان کند، خود شورا لغزش ناپذیر است. کلیساهای پروتستان عموماً شوراهای سراسری را نهادهای انسانی خطاپذیر می دانند که چیزی بیش از اختیاری مأخوذ در محدوده ای که کتاب مقدس را به درستی تفسیر کنند ندارند. اسناد شورا. شوراهای کلیسا از ابتدا نهادهایی دیوانسالار بودند. اسناد مکتوب جریان داشت، سخنرانی می کردند و پاسخ می دادند، رأی می گرفتند و اسناد نهایی منتشر و توزیع می شد. بخش بزرگی از آنچه دربارهٔ باورهای اهریمنی می دانیم، از اسناد نوشته شده در شوراها برای رد آن ها یا تنها از استنباط های ناشی از ردیات آمده است. بیشتر شوراها افزون بر مسائل تعلیمی، به موضوعات تربیتی نیز رسیدگی
می کردند و تصمیمات به صورت قانون ثبت می شد. مطالعه قانون های شوراها به ویژه تطبیق دادن قانون های ظاهراً متناقض یا تعیین اولویت میان آنها بنیان توسعه قانون کلیسایی است. قانون ها شامل عبارات تعلیمی و معیارهای تربیتی هستند. ارتدکس شرقی قانون های صرفاً تعلیمی را مطلق می داند و اعتقاد دارد در هر زمانی برای همه مسیحیت قابل استفاده هستند؛ در حالی که قانون های تربیتی منحصر به زمان و مکان خاصی هستند و ممکن است در شرایط دیگر قابل استفاده نباشند. وضعیت نخستین شوراهای سراسری. همه هفت شورای سراسری نخست که مورد تأیید کلیسای کاتولیک رومی و ارتدکس شرقی است، توسط یکی از امپراتوران روم فراخوانده شدند. امپراتور به آن ها در همه امپراتوری روم وضعیت حقوقی داد. همه آن ها در بخش شرقی امپراتوری روم تشکیل شدند. اسقف رم (که از انتهای سده چهارم «پاپ» نامیده می شد) در شوراها شرکت نکرد؛ ولی به برخی از آن ها نماینده فرستاد. شوراهای کلیسا سنتی بودند و شوراهای سراسری ادامه شوراهای پیشینی بودند که پیش از قانونی شدن مسیحیت در امپراتوری برگزار می شد. این شوراها شامل شورای اورشلیم (حدود ۵۰)، شورای رم (۱۵۵)، شورای دوم رم (۱۹۳)، شورای افسوس (۱۹۳)،
شورای کارتاژ (۲۵۱)، شورای ایکونیوم (۲۵۸)، شورای انطاکیه (۲۶۴)، شوراهای عربیه (۲۴۶ تا ۲۴۷)، شورای الویرا (۳۰۶)، شورای کارتاژ (۳۱۱)، کنگره نوقیصریه (حدود ۳۱۴)، شورای آنکرا (۳۱۴) و شورای آرل (۳۱۴) بودند. هفت شورای نخست که توسط هر دو کلیسای شرق و غرب تأیید شد و چند شورای دیگر که این تأیید را نداشت، توسط امپراتوران روم شرقی فراخوانده شدند. در هزاره نخست میلادی، برخی تفاوت های الهیاتی و سیاسی مانند نسطوری گری و دوطبیعت گرایی باعث جدایی برخی بخش های کلیسا پس از شوراها از جمله افسوس و خلقیدون شد؛ ولی برگزاری شوراهایی که سراسری بودنشان تأیید می شد، ادامه داشت. شورای هیریه که در سال ۷۵۴ در کاخی به همین نام در نزدیکی خلقیدون برگزار شد، به درخواست کنستانتین پنجم امپراتور روم شرقی تشکیل شد. ۳۳۸ اسقف در این شورا شرکت کردند و آن را شورای سراسری هفتم دانستند. شورای دوم نیقیه تصمیمات هیریه را منسوخ کرد. سپس سینودی که در سال ۸۱۵ در قسطنطنیه به درخواست لئوی پنجم برگزار شد، تصمیمات شورای دوم نقیقه را منسوخ کرد. این سینود که ریاست آن به عهده تئودوتوس یکم قسطنطنیه بود، شورای هیریه را شورای سراسری هفتم اعلام کرد؛ ولی با این وجود ک
ه شورای هیریه توسط یک امپراتور فراخوانده شده و توسط امپراتور دیگری تأیید شده بود و در شرق امپراتوری برگزار شده بود، بعداً از کسب عنوان سراسری بازماند. به طور مشابه، شورای دوم افسوس در سال ۴۴۹ که در آناتولی برگزار می شد، توسط امپراتور تئودئوس دوم فراخوانده شد و با وجود منسوخ شدن در شورای خلقیدون، توسط امپراتور باسیلیسکوس (که شورای خلقیدون را منسوخ کرد) تأیید شد، نتوانست به عنوان شورای سراسری در نظر گرفته شود. فهرست شوراهای سراسری. هفت شورای سراسری نخست. در تاریخ مسیحیت، هفت شورای سراسری نخست، از شورای نخست نیقیه (۳۲۵) تا شورای دوم نیقیه (۷۸۷) تلاش برای دستیابی به اجماع با ارتدکس و متحد کردن دنیای مسیحی را نشان می دهند.
میوا یاناگی (؛ زادهٔ ) عکاس، و استاد دانشگاه اهل ژاپن است. زندگی نامه. میوا یاناگی متولد ۱۹۶۷ شهر کوبه ژاپن است. پدر او تاجری موفق و ثروت مند بود. او در خاطرات خود می گوید: یانگی از همان سال ها هرچند علاقه یا برنامه خاصی برای تبدیل شدن به یک هنرمند را نداشت، علاقهٔ زیادی به هنر داشت و به همین خاطر تصمیم گرفت تا رشته هنرهای زیبا را در دانشگاه ادامه دهد. تحصیل در رشته هنر برای او فراتر از یک تصمیم حرفه ای به نظر می رسید. او در این زمینه اشاره می کند: زمانی که که میوا یاناگی آماده ورود به دانشگاه توکیو می شد، برای آموزش طراحی با فردی جوان آشنا شد و همین آشنایی او با این فرد باعث رشد او در هنر گردید. بعدها او علاقه مندی زیادی به رشته پرفورمنس آرت پیدا کرد؛ و اولین کار اجرایی اش در این زمینه مجموعه ای با نام «دختران آسانسور - Elevator girls» بود. میوا یاناگی تا به حال نمایشگاه های زیادی را در آکادمی هنر نیجی در کیوتو، گوگونهایم، موزه جدید وسربورگ در برمن و … برگزار کرده است.