Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لیال س. سونگا (؛ زادهٔ) فعال حقوق بشر و یک متخصص شناخته شده قانون بین المللی حقوق بشر، حقوق بین الملل بشردوستانه و قانون جنایی بین المللی است، تحصیلات. سونگا دارای لیسانس هنر از دانشگاه کارلتون، لیسانس حقوق از دانشکده حقوق هال آسگوود، کارشناسی ارشد حقوق در حقوق بین الملل و حقوق بشر خود را از دانشگاه اسکس و دکترای حقوق بین الملل را از انستیتو فارغ التحصیلان مطالعات بین المللی اخذ نمود. قبل از ورود به مؤسسه رائول والنبرگ، عضو هیئت علمی دانشگاه هنگ کنگ بود که در آن کلاس های حقوق را تدریس می کرد و در سمت استاد دوره فوق لیسانس حقوق بشر (۲۰۰۱–۲۰۰۵) خدمت کرد. وی دوره های دانشگاهی، سخنرانی، آموزش یا سخنرانی در کنفرانسها را تقریباً در ۵۵ کشور برگزار کرده است. تالیفات و نگارش سونگا در مجلات علمی متعدد منتشر شده است و وی دارای دو کتاب تأثیرگذار در حقوق جزا بین المللی است. دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، دیوان بین المللی کیفری رواندا، دیوان بین المللی کیفری، مؤسسه دستیار، انستیتوی فارغ التحصیلان مطالعات بین المللی و توسعه و مؤسسه جهانی عدالت لاهه و سایر دولتها. زندگی نامه. سونگا استاد میهمان مطالعات صلح و ر
وابط بین الملل و سیاست های جهانی در دانشگاه آمریکایی رم و همچنین استاد میهمان در انیستیتوی حقوق بشر رائول والنبرگ حقوق بشردوستانه در دانشگاه لوند سوئد، همچنین استاد میهمان در دانشگاه های استارت مور در مدرسه حقوق نایروبی کنیا، دانشگاه آدیسابابا بوده است. سونگا جزو دانش آموخته مؤسسه مطالعات عالی توسعه ای و بین المللی بوده است و همچنین قانون جنایی بین الملل، حقوق بشر و تروریسم و ضدتروریسم را در دانشگاه جان کابوت رم، ایتالیا تدریس می کند. وی همچنین در زمینه نسل کشی رواندا گزارشی را در سال ۱۹۹۴ برای شورای امنیت سازمان ملل متحد تهیه کرد. از سپتامبر تا دسامبر ۲۰۰۷ سونگا از مؤسسه رائول والنبرگ کناره گیری کرد تا به عنوان هماهنگ کننده ژنو در گروه کارشناسان شورای حقوق بشر سازمان ملل در مورد دارفور شاغل شود، که وظیفه اش ارزیابی دولت نسبت به عملکرد سودان و توصیه های سازمان ملل در مورد تخلفات جدی از حقوق بشر و حقوق بشر انسان دوستانه که در طول جنگ در دارفور انجام شده است بود. سونگا در اخبار فوری صدای آمریکا، تلویزیون CNN N1 در سارایوو، شبکه جهانی تلویزیون چین، نگهبان، ایندوس تی وی، مترو بین المللی، شبکه گفتگوی حقوقی، تلویزی
ون دهلی نو، تلویزیون جنوبی چین صبح، RT، خبرگزاری فرانسه- و برخی دیگر از خبرگزاری ها تفسیر خبری دارد.
مایکروسافت آفیس ۹۸ نسخه مکینتاش نسخه ای از مایکروسافت آفیس برای سیستم عامل کلاسیک مک است که در ۶ ژانویه ۱۹۹۸ در مک ورلد / سان فرانسیسکو رونمایی شد. این مرورگر اینترنت اکسپلورر ۴٫۰ و اوت لوک اکسپرس، یک سرویس گیرنده ایمیل اینترنتی و خواننده گروه خبری یوزنت را معرفی کرد. آفیس ۹۸ دوباره توسط مهندسین واحد تجاری مکینتاش مایکروسافت طراحی شد تا تمایل مشتریان به نرم افزارهای بیشتر مانند مک را برآورده سازد.
فرهنگ ویلانُوا به عنوان کهن ترین مرحله از تمدن اتروسک در پیرامون زمان بندی کلی ۹۰۰ تا ۷۰۰ پیش از میلاد دانسته می شود. ولانوا کهن ترین فرهنگ عصر آهن در شمال و غرب ایتالیا است و بلافاصله پس از عصر برنز فرهنگ نیاویلانوایی پدیدار می شود. این فرهنگ مشتق شده از فرهنگ زمین خاکستردان مربوط به اروپای مرکزی است و متأثر از فرهنگ سکونت گاه های یونانی ها در جنوب ایتالیا. این فرهنگ به چهار دورهٔ زمانی تفکیک شده است، دورهٔ اول از ۸۰۱ تا ۶۹۰ پیش از میلاد، دورهٔ دوم از ۸۰۰ تا ۷۵۰، دورهٔ سوم تا ۶۸۰ و دورهٔ چهارم تا ۵۴۰ پیش از میلاد. شیوهٔ مرسوم تشییع جنازه در فرهنگ ویلانوا، خاکستر کردن و سپس ریختن خاکستر مردگان در کوزه و به خاک سپردن آن بوده است. خانه های مردمان این فرهنگ، کلبه هایی مستطیلی شکل و کوچک بوده است. سکونت گاه های اصلی این فرهنگ در اتروریا، وروچیو، مارکه و اتروریای تیرنی (در توسکانی و لاتزیو) قرار داشته است. منابع. Wikipedia contributors, "Villanovan culture," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Villanovan_culture&amp;oldid=916470505 (accessed September 27, 2019).
قاسم آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسماعیل آباد (خاش) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۳۱ نفر (۵۹ خانوار) بوده است.
عباس آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسماعیل آباد (خاش) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۵۹ نفر (۱۷۲ خانوار) بوده است.
سعیدآباد یا موتور سعید کرد روستایی در دهستان اسماعیل آباد بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰ نفر (۵خانوار) بوده است.
نعمت آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسماعیل آباد (خاش) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۲۴ نفر (۱۱۸ خانوار) بوده است.
محمودآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسماعیل آباد (خاش) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۷ خانوار) بوده است.
رحمان آباد شهید محمدگل یا رحمان آباد روستایی در دهستان اسماعیل آباد بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۸ نفر (۱۶خانوار) بوده است.
حاجی آباد رودینار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسماعیل آباد (خاش) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۹ خانوار) بوده است.
غریب آباد روستایی در دهستان اسماعیل آباد بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۴ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
نظرآباد روستایی در دهستان اسماعیل آباد بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۷ نفر (۵خانوار) بوده است.
کِلار (kelār) از شهرهای بومی و تاریخی طبرستان است. که نامش در منابع تاریخی سده های نخست اسلامی و آثار جغرافی نگاران به عنوان شهری آباد و یکی از پایگاه های اسپهبدان طبرستان آمده است. موقعیت جغرافیایی آن در منطقه کوهستانی و هم مرز با دیلم خاصه، مطابق با کلاردشت در مازندران امروزی بوده است. دوران باستان. استان مازندران پیش از اسلام، تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد. به گفته واسیلی بارتلد، تپوری ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند. بعدها در زمان حمله مقدونیان به ایران، تپور ها که در قسمت شرقی سکونت داشتند مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم قبل از میلاد مسیح آنها را در حوالی رگا(ری) سکونت دادند و اراضی سابق تپورمپوریان به تصرف آماردها درآمد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل دریای هیرکانی(خزر) فقط از مردم تپوری نام می برد. به گفته مجتبی مینوی قوم تپوری و آمارد در سرزمین مازندران می زیستند و تپوری ها در
ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها جلگه ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق.م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. وجه تسمیه. کِلار. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند. کِلار (kelār) شهری در غرب طبرستان و در ناحیه رویان و رستمدار بوده و به گفته مورخین صدر اسلام فاصله ناتل تا چالوس یک منزل و فاصله چالوس تا کلار یک منزل و فاصله کلار تا دیلم یک منزل بوده است. همچنین کلار نام دژی در فراسوی رود چالوس در کنار رود سردآبرود بوده که مرز های کوهستانی رویان و طبرستان را از حمله دیلمیان محفوط می داشت. شهر کلار در دوران اسپهبد شهریار سال ۱۳۶ هجری مرکز رویان و مرکز بخش کوهستانی طبرستان بوده است. شهر کلار و چالوس در سال ۱۴۴ قمری توسط عمر بن علاء عامل خلافت عباسی فتح شد. نخستین بار در قرن سوم نام کَلار به عنوان ناحیتی در طبرستان در متون تاریخی ثبت شده است. ابن خردادبه شهرهای ساریه، آمل و چالوس را جز شهرهای جلگه ای طبرستان و شهرهای رویان و کلار را جز شهرهای کوهستانی طبرستان دانسته اس
ت. ابن خردادبه می نویسد: در طبرستان شهرهای رویان، آمل، ساریه، شالوس، لارز، شرز، طمیس، دهستان، کلار، گیلان و بدشوارگر می باشد. اصطخری مورخ قرن سوم می نویسد: آمل، ناتل، سالوس، کلار، رویان، میله، برجی، چشمهٔ الهم، ممطیر، ساری، مهروان، لمراسک و تمیشه در شمار طبرستان است. ابن رسته مورخ قرن سوم، طبرستان از جانب مشرق به گرگان و قومس و از طرف مغرب به دیلم و از طرف شمال به دریا و از طرف جنوب به به بعضی از نواحی قومس و ری محدود می شود. به گفته ابن رسته مراکز و بخش های طبرستان چهارده تا است و خورهٔ آمل که کرسی و مرکز آن ناحیت است و شهرهایش عبارتند از: ساری و مامطیر و تُرنجه و روُبست و میله و مرارکدیه (کدح) و مِهروان و طَمیس و تَمار و ناتل و شالوس و رویان و کلار. واژه کِلار (kelār) دگرگون گشته واژه کَلاک (kalāk) و کَلات (kalāt) در مفهوم قلعه هست که در زبان مازندرانی به صورت کَلا (kelā) (kalā) و کُلا (kolā) تلفظ می شود و در مفهوم دژ و آبادی مجهز به جایگاه دفاعی می باشد و این واژه در اکثر نام روستاهای مازندران از تنکابن تا گرگان دیده می شود. کِلارستاق. کلارستاق منطقه ای دهستانی ساحلی و کوهستانی در طبرستان و رستمدار است که
از دو بخش غربی و شرقی تشکیل شده و به مرکزیت رود سرداب رود از هم جدا می شوند. بخش کلارستاق شرقی تا رود چالوس و کلارستاق غربی تا رود پلنگاب رود که به ترتیب کلارستاق را از بخش های کجور و لنگا جدا می کنند، امتداد دارد. کلارستاق از جنوب توسط ارتفاعات تخت سلیمان و کندوان در کوه های البرز مرکزی از طالقان جدا می شود. نخستین بار در قرن هشتم اولیاءالله آملی در کتاب تاریخ رویان نام کلارستاق را به عنوان ناحیتی آباد در رستمدار طبرستان ثبت نموده است که تحت حاکمیت نصیرالدوله شهریار حاکم رستمدار بوده است. نصیرالدوله شهریار با لشکرکشی به گیلان، گرجیان، دیلمان و اشکور، موجب آبادانی رستمدار شد و تا تیمجان رودسر در قلمرو او بود. کِلاردشت. کِلاردشت (kelārdašt) نام ناحیتی کوهستانی در غرب مازندران در منطقه رستمدار و کلارستاق می باشد. نخستین بار در قرن نهم ظهیرالدین مرعشی در کتاب تاریخ طبرستان و رویان و مازندران نام کلاردشت را به عنوان ناحیتی در مازندران به صورت کلاره دشت ثبت نموده است. موقعیت کلار در طبرستان. از کلار به عنوان یکی از شهرهای طبرستان یاد شده است. ابن رسته مورخ قرن سوم، طبرستان از جانب مشرق به گرگان و قومس و از طرف مغر
ب به دیلم و از طرف شمال به دریا و از طرف جنوب به به بعضی از نواحی قومس و ری محدود می شود. به گفته ابن رسته مراکز و بخش های طبرستان چهارده تا است و خورهٔ آمل که کرسی و مرکز آن ناحیت است و شهرهایش عبارتند از: ساری و مامطیر و تُرنجه و روُبست و میله و مرارکدیه (کدح) و مِهروان و طَمیس و تَمار و ناتل و شالوس و رویان و کلار. اصطخری می نویسد: آمل، ناتل، سالوس (چالوس)، کلار، رویان، میله، برجی، چشمهٔ الهم، ممطیر، ساری، مهروان، لمراسک و تمیشه در شمار طبرستان است. ابن حوقل در وصف طبرستان می نویسد: بزرگترین شهر طبرستان شهر آمل و در زمان ما حاکم نشین آنجاست. از پلور تا آمل یک منزل است و از آمل به شهر میله دو فرسخ و از میله تا تریجی دو فرسخ و از تریجی به ساری یک منزل و از ساری تا استرآباد چهار منزل و از استرآباد تا گرگان دو منزل راه است و از آمل تا ناتل یک منزل و از ناتل تا چالوس یک منزل و به سمت دریا تا عین الهم یک منزل است. ابن حوقل می نویسد: شهرهای آمل، شالوس (چالوس)، کلار، رویان، میله، تریجی، عین الهم، مامطیر، ساریه و طمیسه جز ولایت طبرستان است. مقدسی نیز در احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم «جرجان، طبرستان، دیلمان و جیلا
ن» را در اقلیم پنجم عالم معرفی کرده است. مقدسی همچنین طبرستان را دارای کوه های بسیار و باران فراوان، وصف کرده و آمل را مرکز طبرستان و چالوس، مامَطیر، تُرنجَه، ساریه، تمیشه و… را از شهرهای طبرستان دانسته است. به نقل از حدود العالم تمیشه، لمراسک، ساری، مامطیر، تریجی، میله، آمل ، الهم، ناتل، رودان، چالوس و کلار در شمار طبرستان هستند. به گزارش مولف حدود العالم ناتل، رودان، چالوس و کلار شهرک هایی اند اندر کوه و شکستگی ها و این ناحیتی است هم از طبرستان و لکن پادشاهی دیگر است و پادشاه آن استندار خوانند. ابوالقاسم بن احمد جیهانی در کتاب اشکال العالم می نویسد: از شهرهای طبرستان: آمل، ناتل، سالوس (چالوس)، کلارودان، عین الهم، مامطیر، ساری، تمیشه، استرآباد، جرجان، آبسکون و دهستان است. راه آمل به دیلم، آمل تا ناتل از آنجا تا سالوس و از آنجا تا کلار و از آنجا تا دیلم است. رابینو می نویسد: وسعت دیلم تا بیش از یک منزلی مغرب ناحیه کلار طبرستان نبوده است. حمزه اصفهانی مورخ قرن سوم در کتاب سنی ملوک الارض و الانبیا می نویسد: طبرستان دارای کوره های بسیار بود که یکی از آنها سرزمین دیلم است و ایرانیان دیلمیان را اکراد طبرستان می نا
میدند چنانکه عربان مردم عراق را اکراد سورستان می خواندند. ابن اسفندیار طبرستان را از شرق تا غرب، محدود به دینارجاری تا ملاط دانسته، که معادل تقریبی کردکوی و رودسر کنونی هستند. ابن اسفندیار در کتاب تاریخ طبرستان از شهرهای طبرستان که دارای جامع و مصلی بودند چنین نام می برد: به هامون آمل، ساری، مامطیر، رودبست، تریجه، میله، مهروان، اهلم، پای دشت، ناتل، کنو، شالوس (چالوس)، بیخوری، لمراسک، طمیش و به کوهستان کلار، رویان، نمار، کجویه، ویمه، شلنبه، وفاد، الجمه، شارمام، لارجان، امیدوارکوه، پریم و هزارگری. ظهیرالدین مرعشی در کتاب تاریخ طبرستان و رویان و مازندران می نویسد: حد طبرستان از طرف شرقی دیناره جاری و از طرف غربی ملاط که آن قریه شهر هوسم که اکنون به فرضه روده سر اشتهارد دارد. حد مازندران از طرف شرقی بیشه انجدان می باشد و از طرف غربی ملاط می باشد. حد گرگان حالیا که به استرآباد مشهور است و اصلا دهستان میگفتند شرقی دیناره جاری است که حد شرقی تمام طبرستان است و غربی انجدان که حد شرقی مازندران است. به گفتهٔ ظهیرالدین مرعشی مازندران بخشی از طبرستان است و سرزمین طبرستان، گرگان و مازندران هر دو را در بر می گرفت. تاریخ. پ
ژوهشگران باستان شناس بر این باورند که شهر کلار در دوره اسلامی به عنوان مرکز فرمانروایان اسلامی کلار در محوطه ای بالغ بر ۲۵ هکتار که امروزه در زبان طبری به شهر دِلِه (Shahr-e Dele) به معنای «محوطه واقع شده درون شهر» نامیده می شود، با فاصله اندکی از بقایا و موقعیت جغرافیایی شهر کلار دوره ساسانی در فاصله یک و نیم کیلومتری محور شمالی تپه کلار و در مجاورت حریم شمالی رودخانه سرد آبرود بنا شده بود. هرچند که این شهر در میانه سده سوم هجری مرکز شکل گیری قیام علویان طبرستان بر ضد طاهریان بوده است. در منابعی چون «المسالک و الممالک» ابن خردادبه و «البلدان» ابن فقیه و «مسالک و ممالک» اصطخری و صورة الارض ابن حوقل و کتاب حدود العالم از کلار به عنوان یکی از شهرهای آباد طبرستان یاد شده است. در حدود العالم آمده است: «ناتل و چالوس و روذان و کلار، شهرک هایی اند اندر کوه ها و شکستگی ها و این ناحیتی است هم از طبرستان … و کلار و چالوس بر حدی است میان دیلم خاصه و طبرستان … و ایشان را هیچ شهری با منبر نیست و شهرشان کلار است و چالوس» در آثار مورخانی چون ابن اسفندیار و اولیاالله آملی و طبری نیز در روایت رخدادهای طبرستان در دوره اسلامی ب
ارها از شهر کلار و اسپهبدان، مرزبانان و بازرگانانی که از این منطقه و شهر برخاسته اند، یاد کرده اند. پژوهشگران تغییر نام شهر تاریخی کلار به کلارستاق و کلاردشت به عنوان یک منطقه را دال بر کاهش اهمیت شهری و جایگزینی اهمیت منطقه ای آن در طبرستان دانسته اند. اهمیت موقعیت شهر تاریخی کلار به عنوان سرحد دیلم خاصه و طبرستان و نیز وجود راه ارتباطی دره چالوس با نواحی آن سوی رشته کوه البرز به ویژه ری در دوران آغازین اسلامی چنان بوده که در سده دوم اسلامی، شاهزادگان دودمان پادوسبانیان طبرستان از این شهر به عنوان پایگاه قدرت خود بهره ببرند. نام کلار در رخدادهای مهم طبرستان چون شورش طبرستان یا همان شورش همگانی اسپهبدان و مردم طبرستان که بسال های ۱۶۹ و ۱۸۱ هجری قمری که به کشتار گسترده والیان عرب خلیفه عباسی انجامید و همچنین در شورش مازیار به سال ۲۲۴ هجری قمری، به عنوان نقش آفرینان آن رخدادها آمده است. در سال ۲۵۰ هجری قمری کلار نخستین محل ورود و بیعت حسن بن زید در طبرستان بود و بدین گونه رخداد تشکیل دولت شیعی علویان در طبرستان رقم خورد. در کتب تاریخی و جغرافی. در "مسالک و الممالک" اصطخری آمده است: آمل و ناتل و سالوس (چالوس) و
کلار و رویان و میله و برجی و چشمه الهم و ممطیر و ساری و مهروان و لمراسک و تمیشه در شمار طبرستان است در حدود العالم آمده است: «ناتل، چالوس، رودان، کلار، شهرک هایی اند اندر کوه ها و شکستگی ها و این ناحیتی است هم از طبرستان لکن پادشاهی دیگر و پادشاه او را استندار خوانند، حد وی از حدود ری تا دریا بکشد و کلار و چالوس بر حدیست میان دیلمان خاصه و طبرستان و این چالوس بر کران دریاست و کلار اندر کوهست... دیلمان ناحیتست دیلم خاصه کی از این ناحیت باشند میان طبرستان و جبال و گیلان و دریاء خزران نهاده است … ایشان را ده ناحیت است خُرد چون لترا، وارپوا، لنکا، مرد، جالک رود، کرک رود، دینار رود، جود اهنجان، ملان رودبار، هوسم … ایشان را هیچ شهری با منبر نیست و شهر شان کلار است و چالوس...گیلان ناحیست جدا میان دیلمان و آذربادگان و دریای خزران...» مولانا اولیاالله آملی در کتاب تاریخ رویان در ذکر ملوک استندار یا همان اسپهبدان پادوسبان طبرستان آورده است: و به زبان طبری «استان» کوه را گویند. پس معنی استندار ملک جبال باشد یعنی حاکم و پادشاه کوه، همچنانکه ملوک باوند را در آن عهد ملک الجبال خوانندی، پس معنی استندار نیز همان باشد. چراغعل
ی اعظمی سنگسری در باب حدود رویان که کلار در آن واقع شده بود اینچنین آورده است: نویسندگان اسلامی همچون ابن خردادبه، ابن فقیه، ابن رسته، اصطخری، یاقوت، دمشقی، عبدالمومن از قرن سوم تا هشتم هجری در کتاب های مسالک و ممالک و بلدان و حدود العالم از رویان یاد کرده و حدود آن را نگاشته اند که چنین خلاصه می شود «ناحیه ایست شامل کوه و دشت در مغرب خاک طبرستان میان رودخانه چالوس و کرج از یک طرف و رودخانه هراز از طرف دیگر و کوه های توچال در شمال ری، شامل شهرهای ناتل، چالوس، کلار، سعید آباد، کجه یا کجور حاکم نشین رویان از شمال به دریا از جنوب به کوه های ری از غرب به چالوس و کلار و از شرق به دهکده ناتل رستاق محدود بوده است. کوه های رویان را به اعتبار فرمانروایان پادوسبانی آن که در آغاز اسپهبد و بعد استندار نامیده می شدند، ناحیه استندار می گفتند. از قرن هفتم به بعد در کتاب های جغرافیا و تاریخ از رویان بنام رستمدار یاد شده که شکل منحرف شده استندار است و حدود خاک آن را در دشت و زمین های هموار تا نمکاوه رود پیش برده اند. رابینو می نویسد: دیلم نام طایفه ای است که در ناحیه کوهستانی جنوب شرقی سفیدرود زندگی می کردند و وسعت این ناحیه
تا بیش از یک منزلی مغرب ناحیه کلار طبرستان نبوده است.
میرزاآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۸۹ نفر (۱۰۹ خانوار) بوده است.
غریب آباد شفیع محمد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۱ نفر (۲۴ خانوار) بوده است.
غریب آباد حاجی دادمحمد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵ خانوار) بوده است.
کمال آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۹۳ نفر (۱۱۲ خانوار) بوده است.
سعیدآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۱۰ نفر (۹۷ خانوار) بوده است.
نوک آباد روستایی در دهستان کوه سفید بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۲۶ نفر (۵۵خانوار) بوده است.
اسپیتک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۱۱ خانوار) بوده است.
دیش فایر سامانه پنهانی گردآوری داده و پایگاه داده برای نظارت جهانی است که آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا و ستاد ارتباطات دولت بریتانیا آنرا اجرا می کنند. کار دیش فایر گردآوری روزانه صدها میلیون پیام نوشتاری از سراسر جهان است. نرم افزار تحلیل متناظر آن، «برگزینش» نام دارد. جزئیات. وجود این پایگاه داده در سال ۲۰۱۴ (میلادی) در اسناد افشا شده بدست ادوارد اسنودن آشکار شد. بر پایه این اسناد، ستاد ارتباطات دولت، دسترسی کاملی به پایگاه داده دیش فایر دارد و این سازمان اطلاعاتی با سوءاستفاده از یک راه گریز، اطلاعات شخصی مردم بریتانیا را بدست می آورد. دامنه نظارت. هر روز، دیش فایر داده های زیر را گردآوری می کند: مطبوعات بریتانیا برخی گفته ها از سخنرانی های مقام های داخلی دربارهٔ این عملیات را اینگونه برجسته کردند: یکی از اسناد افشا شده ستاد ارتباطات دولت می گوید که دیش فایر «به روشنی هرچه را که می تواند گردآوری می کند بنابراین شما پیام کوتاه کسی را می بینید که هدف نظارت نبوده است.» در این سند، گردآوری فله ای پیام های نوشتاری برای این پیشنهاد شده بود که «به ویژه برای توسعه اهداف تازه، مفید است. زیرا می توان درونمایه
پیام های فرستاده شده بین هدف های مورد نظر را در طول ماه ها یا حتی سال های پیش از زیر نظر گرفتن، بررسی کرد.» (در سند اصلی بر آن تأکید شده است) در پاسخ، سخنگوی آژانس امنیت ملی، این پایگاه داده را اینگونه توصیف می کند: «دیش فایر، سامانه ای است که داده پیام کوتاه به صورت قانونی گردآوری شده را نگهداری و پردازش می کند. چون برخی داده های پیام کوتاه شهروندان آمریکا نیز ممکن است ناخواسته در مأموریت اطلاعات خارجی آژانس امنیت ملی نیز گردآوری شوند حفاظت از حریم شخصی شهروندان آمریکایی در همه فرایندهای استفاده، پردازش، نگهداری، و انتشار داده پیام کوتاه، در دیش فایر وجود دارد.» پردازش داده. دیش فایر به طور معمول همراه با یک ابزار تحلیلی به نام «برگزینش» استفاده می شود که پیام های کوتاه را پردازش می کند تا اطلاعاتی مانند شماره تلفن های تماس های بی پاسخ، موقعیت مکانی هشدارهای مسافرتی و رومینگ، اطلاعات مالی هشدارهای بانکی و پرداختی، و نام های کارت ویزیت های الکترونیک را استخراج کند. واکنش ها. یک نماینده ودافون در بخش خبر فوری کانال ۴ (بریتانیا) اعلام کرد: «این نخستین باری است که ما چیزی در اینباره می شنویم و طبیعتاً شوکه و شگ
فت زده شدیم.» او ادامه داد که احتمالاً دیش فایر، قانون اساسی بریتانیا را دور می زند. بر پایه خبرنگار کانال ۴ بریتانیا، جف وایت: "سامانه دیش فایر به ستاد ارتباطات دولت، خلأ قانونی می دهد که بتواند چنین اطلاعاتی را بدون نیاز به درخواست لایحه مقررات قدرت های تحقیقی ۲۰۰۰ بدست آورد. این به این خاطر است که پیام های نوشتاری، توسط آژانس امنیت ملی گردآوری و نگهداری می شوند و دسترسی ستاد ارتباطات دولت به داده پنهانی آژانس های اطلاعاتی خارجی، تحت پوشش هیچیک از قوانین بریتانیا نیست. کمیسیونر پیشین رهگیری ارتباطات سوئینتن توماس این روش دور زدن قوانین رهگیری بریتانیا را با شکنجه در یک کشور خارجی مقایسه کرد و افزود: «البته که این زمینه متفاوتی است اما درونمایه آنها بسیار شبیه هم هستند.»
پادشاه ملکه یا راجا رانی یک فیلم کمدی-درام و عاشقانه محصول سال ۲۰۱۳ سینمای تامیل به کارگردانی اتلی کومار با بازی آریا، نایانتارا، نظریه ناظم و سانتانام است. این فیلم در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۳ اکران شد و پس از اکران بازخوردهای مثبتی دریافت کرد. داستان. جان و رجینا که از یکدیگر متنفرند، مجبور به ازدواج و زندگی پر دردسر می شوند. با این حال، وقتی این زوج دچار یک تراژدی ناگهانی می شوند، همه چیز تغییر می کند.
رامجی مردی از لندن فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی سانجای دایماً است. در این فیلم بازیگرانی همچون رانگاناتان مدهوان، سامیتا بنگاری، هارش چاهایا، ساتیش شاه، راجندرانات زوتشی، آکیلندرا میشرا ایفای نقش کرده اند.
میا دی یردن یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. او دومین شخصیتی محسوب می شود که عنوان اسپیدی، همکار شنل پوش گرین ارو را به یدک می کشد. این شخصیت توسط نویسنده کوین اسمیت و طراح فیل هستر خلق شده است؛ که برای نخستین بار در شمارهٔ ۲ از دومین جلد "گرین ارو" (مه ۲۰۰۱) حضور پیدا کرد. الیز گاتین نقش "میا دی یردن" را در مجموعه تلویزیونی "اسمالویل" ایفا کرده است. همچنین اقتباسی سطحی از این شخصیت تحت عنوان "امیکو کوئین" با هنرنمایی Sea Shimooka، در مجموعه تلویزیونی "کماندار" از شبکهٔ سی دابلیو حضور دارد.
الهیات پویشی نوعی الهیات است که از فلسفه پویشی آلفرد نورث وایتهد به وسیله چارلز هارتسهورن و جان بی. کاب توسعه پیدا کرد. از نظر هر دوی وایتهد و هارتسهورن خصوصیت ذاتی خدا تأثیرگذاری و تأثیرپذیری از فرایندهای زمانی است. این نگاه مخالف دیدگاه های الهیاتی است که خدا را از همه لحاظ غیر زمانی، غیرمتغیر و غیرمتأثر از جهان می دانند. الهیات پویشی انکار نمی کند که خدا از بعضی جهات ازلی، ثابت، غیرمتأثر است اما با قول به این که خدا از بعضی جهات نیز زمانی، متغیر و متأثر است از دیدگاه کلاسیک متمایز می شود. تاریخچه. ابعاد مختلف الهیاتی و فلسفی این نظریه به وسیله چارلز هارتسهورن، جان بی کاب، و دیوید ری گریفین توسعه یافته است. یک خصوصیت الهیات پویشی هر کدام از این متفکرین نفی متافیزیکی است که «هستی» بر «صیرورت» برتری می دهد به خصوص متافیزیک ارسطو و توماس آکویناس.
ییلاق فرهادبیگ نام یک محوطه باستان شناختی در جاده ابریشم است و در محلی واقع شده که زمانی جزئی از پادشاهی ختن بود. آثار ییلاق فرهادبیگ در ۶۰ مایلی شرق شهر ختن چین واقع شده است. سر مارک اورل اشتاین، کاشف و باستان شناس مجاری تبار بریتانیایی در اوایل دهه ۱۹۰۰ در سه سفر اکتشافی که به جاده ابریشم داشت بقایای چندین مرکز بودایی را در این مناطق کاوش کرد که آرامگاه های ییلاق فرهادبیگ، مربوط به سده های چهارم تا ششم میلادی، یکی از آن ها بود. در آرامگاه های این محل چندین تندیس بودایی یافت شده که جامه هایی با طرح های گیاهی به رنگ روشن دارند و پارچه هایی نیز زیر پای آنها گسترده است. باور بر این است که این پارچه ها نوعی هدایای پرستش هستند. اشتاین در این محل دست ساخته های چندی نیز یافت که نشان دهنده مناسبات ساکنان آن با فرهنگ های مختلف است. در این محل چندین دیوارنگاره و تندیس کشف شده که دو چهره افسانه ای بودایی بر روی آنها نقش بسته است. یکی از آن ها مادر دیوان یعنی هاریتی است و دیگری بوداسف اولوکیتشوره. هر دوی آن ها در نقش های ییلاق فرهادبیگ جامه هایی با نقشمایه های ایرانی شاهنشاهی ساسانی بر تن دارند. دیوارنگاره های مربوط به
هاریتی در فرهادبیگ سبک ویژه نقاشی ختن را به نمایش می گذارد. این مکتب از نگارگری در دوره معاصر خود در چین بسیار مورد توجه بود و در اواخر دوره دودمان سوئی متقاضیان زیادی داشت. این مکتب از نقاشی در تبت نیز بسیار مورد احترام بود و گفته می شود که تأثیر چشمگیری بر فرهنگ تبتی در خلال سده هشتم بر جا گذاشته است. تصاویر دیگری از کاوش های ییلاق فرهادبیگ توسط اشتاین: