Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هاله حامدی فر کارآفرین ایرانی و برندهٔ کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۷۸، یکی از چهره های اثرگذار در توسعهٔ صنعت داروییِ ایران و صادرات دارو است. حامدی فر با اشتغال زایی برای حدود ۱۵۰۰ نفر در ردهٔ کارآفرینان ایران قرار گرفت و در سال ۲۰۱۶ موفق به دریافت نشان Pharma Hero از مؤسسهٔ بین المللی UBC شد. هاله حامدی فر و همکارانش با تأسیس شرکت های دیگر از جمله زیست اروند فارمد، آریوژن، نانو الوند، ارکید فارمد، سیناپخش ژن، آروکو و سیناژن ایلاچ (استانبول) در حال گسترش صنعت دارو است. زندگی نامه. هاله حامدی فر در ۱۷ فروردین ماه ۱۳۵۱ در محله امیرآباد تهران متولد شد. در سال ۱۳۷۴ به عنوان دانشجوی نمونه در رشته داروسازی دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد و در همان سال با بردیا فرزام فر ازدواج کرد. تولید واکسن کووید-۱۹. در خرداد ۱۴۰۰، هاله حامدی فر در مصاحبه ای از دریافت مجوز آغاز فاز ۲ مطالعات بالینی برای واکسن کرونا با نام تجاری اسپایکوژن توسط کمیته اخلاق وزارت بهداشت خبر داد. این واکسن با تکنولوژی پروتئین نوترکیب توسط شرکت سیناژن و در همکاری با شرکت استرالیایی Vaxine تولید شده است.
شهرستان مکوپین (به انگلیسی: Macoupin County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان مکوپین ۲٬۲۴۸٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان مک دونو (به انگلیسی: McDonough County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان مک دونو ۱٬۵۲۸٫۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان ورمیلون (به انگلیسی: Vermilion County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است.
شهرستان مک هنری (به انگلیسی: McHenry County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان مک هنری ۱٬۵۸۲٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان ایروکوی (به انگلیسی: Iroquois County) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در بخش شمال شرقی ایالت ایلینوی واقع شده است. شهرستان ایروکوی ۲٬۸۹۸٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت و طبق سرشماری ۲۰۱۰، ۲۹٬۷۱۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان مولتری (به انگلیسی: Moultrie County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان مولتری ۸۹۰٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
پردیس سینمایی بهمن (نام پیشین: سینما ونوس) یک پردیس سینمایی در شهر شهرکرد، ایران است. تاریخچه. پردیس سینمایی بهمن در سال ۱۳۴۲ با یک سالن با ظرفیت ۴۸۳ نفر در یک مجموعه فرهنگی هنری با نام (ونوس) تأسیس شد. سینما بهمن، پس از پیروزی انقلاب در دهه ۸۰ بازسازی شد و در سال ۱۳۹۹ بعد از بازسازی مجدد و تبدیل به اولین پردیس سینمایی پنج سالنه با درجه مدرن مجدداً شروع به کار کرد. این پردیس سینمایی دارای چهار سالن مسقف و یک سالن روباز است. سالن یک این مجموعه با ظرفیت ۲۲۳ نفر علاوه بر اکران فیلم به عنوان سالن تئاتر نیز قابل استفاده است. عملیات بازسازی و تبدیل به پردیس سینمایی. عملیات بازسازی سینما بهمن از اسفند ۱۳۹۸ آغاز و در خرداد ۱۴۰۰ به پایان رسید. با به پایان رسیدن این عملیات بازسازی سینما بهمن که فقط یک سالن سینما داشت به پردیس سینمایی بهمن شهرکرد تبدیل شد که دارای ۴ سالن سینما مجموعاً با گنجایش حدود چهارصد نفر است. پردیس سینمایی بهمن شهرکرد از خرداد ۱۴۰۰ فعالیت خود را پس از گذشت حدود یک سال تعطیلی به علت بازسازی از سر گرفت.
شهرستان لاسال (به انگلیسی: LaSalle County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان لاسال ۲٬۹۷۳٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان کین (به انگلیسی: Kane County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان کین ۱٬۳۵۷٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان پئوریا (به انگلیسی: Peoria County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان پئوریا ۱٬۶۳۴٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان پیات (به انگلیسی: Piatt County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان پیات ۱٬۱۳۷٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان سانگامون (به انگلیسی: Sangamon County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان سانگامون ۲٬۲۷۱٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان شویلر (به انگلیسی: Schuyler County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان شویلر ۱٬۱۴۲٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان استفنسون (به انگلیسی: Stephenson County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان استفنسون ۱٬۴۶۳٫۳۵ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان وودفورد (به انگلیسی: Woodford County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان وودفورد ۱٬۴۰۶٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهرستان وایتساید (به انگلیسی: Whiteside County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است. شهرستان وایتساید ۱٬۸۰۵٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت دارد.
یوال (به انگلیسی: Ewell) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده است. یوال ۱۴٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۸۷۲ نفر جمعیت دارد.
اوکستد (به انگلیسی: Oxted) یک شهرک و محله مدنی در بریتانیا است که در Tandridge واقع شده است. اوکستد ۱۵٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۳۱۴ نفر جمعیت دارد.
اگم (به انگلیسی: Egham) یک شهرک در بریتانیا است که در Runnymede واقع شده است. اگم ۲٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۳۸۴ نفر جمعیت دارد.
اپسم (به انگلیسی: Epsom) یک شهرک در بریتانیا است که در اپسوم اند اول واقع شده است. اپسم ۱۸٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۴۸۹ نفر جمعیت دارد.
ایشر (به انگلیسی: Esher) یک شهرک در بریتانیا است که در واقع شده است. ایشر ۹٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۷۴۳ نفر جمعیت دارد.
ادلستن (به انگلیسی: Addlestone) یک شهرک در بریتانیا است که در واقع شده است. ادلستن ۴٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۵۰۱ نفر جمعیت دارد.
کمبرلی (به انگلیسی: Camberley) یک شهرک در بریتانیا است که در Surrey Heath واقع شده است. کمبرلی ۱۶٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷٬۹۱۶ نفر جمعیت دارد.
کابم (به انگلیسی: Cobham) یک روستا در بریتانیا است که در واقع شده است. کابم ۸٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۷۳۹ نفر جمعیت دارد.
شِمیران، نام شهری تاریخی و کوهستانی در شمال استان تهران است که در گفتار عامیانه به آن «شمرون» می گویند. شمیران که بر دامنه های رشته کوه های البرز قرار دارد، شمالی ترین منطقه ی شهری تهران را تشکیل می دهد. این منطقه امروزه در تقسیمات کشوری با نام شهرستان شمیرانات شناخته می شود. بسیاری از روستاهای قدیم شمیران امروزه بخشی از منطقه ی ۱ و ۳ شهرداری تهران بزرگ به شمار می روند. آب و هوا. شمیران به دلیل قرارگیری بر روی دامنه های رشته کوه البرز، از آب و هوای معتدل کوهستانی برخوردار است و دارای زمستان هایی سرد و مرطوب و تابستان هایی خنک می باشد. شمیران دارای فضای سبز گسترده ای می باشد و تعداد بی شماری درخت چنار تنومند و کهنه سال در خیابان های آن به چشم می خورد؛ به گونه ای که درخت چنار به نمادی از این منطقه تبدیل شده است. تاریخچه. شمیران در گذشته منطقه ای ییلاقی و خوش آب و هوا در شمال تهران به شمار می آمد و محل اقامت تابستانی پادشاهان قاجار و پهلوی نیز بوده است و چندین مجموعه کاخ و اقامتگاه توسط آنان در شمیران ساخته شده بود. کاخ موزه سعدآباد و کاخ نیاوران نمونه هایی از این کاخ ها به شمار می رود. به علت گسترش تدریجی شهر ت
هران، شمیران رفته رفته در شهر تهران ادغام شده و امروزه تحت نظارت مناطق ۱ و ۴ شهرداری تهران اداره می شود. از گذشته، تجریش مهم ترین آبادی و مرکز منطقه شمیران به حساب می آید. خیابان شریعتی با نام پیشین جاده قدیم شمیران، مهم ترین راه مواصلاتی این منطقه به تهران قدیم بوده است. با احداث خیابان ولیعصر (جاده پهلوی) توسط رضاشاه، دسترسی به تجریش و شمیران برای ساکنان تهران آسان تر شد و روند پیشرفت آن را سرعت بخشید. شمیران دارای باغ های زیادی هست که باعث به وجود آمدن منظره ای سرسبز و آب و هوایی سرد تر از شهر تهران شده است٫ همچنین به دلیل قرارگیری سفارت های متعدد در این شهر٫ یکی از مناطق مهم کشور به حساب میاید. در زمان قدیم تعداد افرادی کمی در این شهر زندگی میکردند اما به دلیل شرایط خوب آب و هوایی و پیشرفت مدرنیته در کنار وجود خانه های ویلایی و قدیمی اشرافی٫ بسیاری از مردمان از سراسر کشور به این شهر مهاجرت کرده اند. فامیلی های قدیمی و اصیل شمیرانی با شجرنامه به شرح زیر است: محققی٫ واعظی٫ نیاورانی٫ صالح راد٫ قوامی٫ چیذری٫ ثابتی٫ میرعربشاهی٫ رویگری٫ شکرابی٫ جبلی٫ کردستانی٫ فرمانیان٫ ایجادی٫ مفیدی٫ میرعمادی٫ میرمهدی٫ میری٫ ا
له وردی٫ کیارستمی٫ تجریشی٫ ازگلی٫ رازقی٫ زاهدی٫ جمارانی٫ اژدری٫ منایی٫ دزاشیبی٫ جوزی٫ قیدی٫ عرفاتی٫ فکری٫ فوقانی٫ لواسانی٫ سلیمی ٫ سیدابراهیمی٫ کمایی٫ سوهانی٫ اعجازی٫ افضلی٫ وزوایی٫ ولایتی٫ شمیرانی٫شعبانی/خیری و… محله ها و نقاط مهم. شمیران از شمال به ارتفاعات البرز، از شرق به لواسانات و از غرب به منطقه ۲ شهرداری تهران محدود می شود. مرز جنوبی این منطقه امروزه محدوده مشخصی ندارد و شامل منطقه ۳ شهرداری تهران میباشد. شمیران شامل تمامی منطقه ۱ شهرداری تهران و همین طور شامل تمامی منطقه ۳ می باشد. گرچه شمیران از نظر تقسیمات کشوری بخشی از تهران بزرگ و شهرستان شمیرانات استان تهران به شمار می آید ولی گاهی در منابع غیررسمی از آن به عنوان یک منطقه شهری مستقل با نام "شهر شمیران" یاد می شود. شمیران دارای تعداد بسیار زیادی محله کوچک و بزرگ می باشد. تعدادی از این محله ها در گذشته مستقلاً قریه بوده اند. تعدادی دیگر نیز از املاک و باغ های اشراف قاجار بوده است و به رسم شیوه نامگذاری اماکن در آن عصر، بیشتر دارای پسوند (ـیه) می باشند. برخی از محله های مشهور شمیران عبارتند از: سوهانک، ازگل، دارآباد، اقدسیه، آجودانیه، صاحبقرانیه، ن
یاوران، منظریه، کامرانیه، حصاربوعلی، فرمانیه، نیک زانا، لویزان ، چیذر، دزاشیب، تجریش، گلاب دره، امامزاده قاسم، دربند، زعفرانیه، ولنجک، مینی سیتی، محمودیه، الهیه، جردن، اوین ، قبا و درکه. بیشتر سفارتخانه های کشورهای خارجی و محل دائمی نمایشگاه های بین المللی تهران در شمیران واقع شده است. امامزاده صالح و منزل پیشین سید روح الله خمینی نیز در شمیران قرار دارد. در شهر شمیران٫ علاوه بر بافت سنتی و سرسبز٫ دارای آسمان خراش ها و برج های متعدد در برخی از مناطق هست از جمله، آسمان خراش هتل فرشته در محله الهیه، برج آسمان فرمانیه، برج کشتی رانی فرمانیه، برج هرمس فرشته، برج آی تی ملت اقدسیه (ازگل)، برج گلپاد الهیه و… گویش بومی شمیران. دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود. زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای از زبان فارسی-مازندرانی است و ویژگی های زبان های کاسپین را دارد. در سال های دور آن دسته از بومیان تهران که در محدوده ونک و شمیران سکونت داشتند به
دلیل مجاورت با استان مازندران، زبان مازندرانی داشتند. والنتین ژوکوفسکی خاورشناس و زبان شناس روس اواخر قرن ۱۹ میلادی در سفری که به ایران داشت در حوالی شمیران با گویش تجریشی آشنا شده و در آثارش به این گویش اشاره می کند؛ گویشی که شباهت بسیاری با زبان مازندرانی دارد. تا امروز در محدوده هایی از جمله سرآسیاب دولاب، شاه عبدالعظیم و… هنوز هم افرادی با لهجه شمرانی صحبت کنند؛ لهجه ای که ملایم شده زبان مازنی است. نژاد. نژاد مردم بومی شمیران و مناطق دیگر شمیرانات آریائی و همانند شهر ری باستان از شاخه مادها می باشد که به مرور زمان در پی مهاجرت های اقوام بنا به دلایل گوناگونی مثل جنگ، تجارت، کار، تبعید، حکمرانی و… اختلاط هایی با یونانی ها، سادات هاشمی و نیز اقوام دیگر ساکن در فلات ایران داشته است. واژه شناسی. شمیران از دو بخش «شمی» یا «سمی» یا «شم» به معنی «بلند»، و «ران» به معنی «جای» تشکیل شده است که روی هم، «بلندجای» را گویند. (در مقابل «تهران» (ته + ران) به معنی «پایین جا». در متون قدیمی این منطقه را "قلعه شمیران" گفته اند. در مقابل احمد کسروی ریشه لغوی نام این منطقه را چنین دانسته است: "« «ران» به معنی جایگاه و سرزمی
ن است، و «سمی» یا «شمی» به معنای سرد است و لذا شمیران (شمیرام، شمیرم، شمیلان، سمیران و سمیرم) به معنای جای سرد یا سردسیر است»". نکته ای که بر مطلب بالا می توان افزود این است که این اسم به حالت جمع و به صورت "شمیرانات" که امروزه به کار می رود، غلط است زیرا شمیران نام عمومی این منطقه است که دارای چندین شهر و روستاست و از میان آن ها سی روستا در کوهستان قرار دارند و آب و هوای هفده قریه کاملاَ سردسیری است. به گفته ع. پاشایی، نام شمیرانان نتیجهٔ فارسی سازی نام «شمرون» از گویش شمیرانی که با زبان مازندرانی اشتراکاتی دارد، است. روستایی به نام شمیران در دهستان فیروزجاه بخش بندپی شرقی شهرستان بابل استان مازندران وجود دارد. هم چنین منطقه ای به نام شمیران با آب و هوای مشابه شمیران تهران در بیت المقدس وجود دارد. آب و هوا. دمای سالانه شمیران در ایستگاه هواشناسی سعدآباد طبق آمار ۲۰ ساله (۱۳۵۳–۱۳۷۳) ۱۲/۹ درجه سانتیگراد است. میزان بارندگی شمیران از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۷ به طور متوسط ۴۳۵/۸ میلیمتر بوده است. بیشترین دمای ثبت شده از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۷ دمای +۳۹/۸ درجه سانتیگراد بوده است. تعداد روزهای همراه با بارش برف شمیران نیز ۲۴ روز د
ر سال ثبت شده است. مناطق. نام برخی از شهرک ها، شهرها و روستاهای شمیران که بیشترشان امروزه از محله های تهران بزرگ به شمار می روند از این قرارند:
ماریا ترزا د فیلیپیس (؛ زادهٔ – )، راننده مسابقات اتومبیل رانی اهل ایتالیا و نخستین زنی بود که در فرمول یک شرکت کرد. او از ۱۸ مه ۱۹۵۸، ۵ بار در مسابقات قهرمانی جایزهٔ بزرگ حضور داشت اما هیچگاه برنده نشد و رکورد خاصی را ثبت نکرد. از او به عنوان یکی از پیشگامان این ورزش یاد می شود. حضور در مسابقات جایزه بزرگ. ماریا ترزا فیلیپس برای اولین بار در ۱۸ مه ۱۹۵۸ در جایزه بزرگ موناکو با خودرو مازراتی ۲۵۰ در مسابقات فرمول یک حضور پیدا کرد تا اولین راننده زن تاریخ این مسابقات لقب بگیرد. او پس از حضور در این مسابقه در مسابقات دیگر فصل ۱۹۵۸ در جایزه بزرگ بلژیک و ایتالیا نیز حضور پیدا کرد و با کسب رده دهم در جایزه بزرگ بلژیک بهترین عملکرد خود را در این مسابقات به ثبت رساند.
نیروی دریایی امپراتوری عثمانی (ترکی: Osmanlı Donanması یا Donanma-yı Humâyûn) که با نام ناوگان عثمانی نیز شناخته می شود در اوایل قرن ۱۴ میلادی و پس از فتح قره مرسل در سال ۱۳۲۳ میلادی که اولین تجربه دریایی امپراتوری عثمانی بود تأسیس شد و این شهر (قره مرسل) به عنوان اولین منطقه کشتی سازی در امپراتوری عثمانی انتخاب شد. حضور ناوگان عثمانی در بسیاری از نبردهای دریایی تاریخ به چشم می خورد به طوری که این ناوگان در دوران اوج خود تا اقیانوس هند نیز پیشروی کرد و در سال ۱۵۶۵ نمایندگانی را به اندونزی ارسال کرد. به والاترین مقام نیروی دریایی عثمانی قپودان پاشا (کاپیتان پاشا) می گفتند. در سال ۱۸۶۷ به دستور وزارت نیروی دریایی عثمانی (ترکی: Bahriye Nazırı) این لقب به دریاسالاری (ترکی: Donanma Komutanları) تغییر کرد. بعد از انحلال امپراتوری عثمانی و تشکیل جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳ این نیروی دریایی فعالیت خود را تحت عنوان نیروی دریایی ترکیه ادامه داد. ناوگان ترک ها قبل از تشکیل امپراتوری عثمانی. اولین ناوگان دریایی ترک که در منطقه آناتولی تشکیل شد شامل ۳۳ کشتی بادبانی و ۱۷ کشتی پارویی بود. این ناوگان پس فتح سمیرانا، اورلا، چشمه
، فوچا و سفری حصار توسط چاکا بی در سال ۱۰۸۱ میلادی در بندر سمیرانا (ازمیر امروزی) به وجود آمد. ناوگان چاکا بی در سال ۱۰۸۹ به لسبوس و در ۱۰۹۰ به خیوس حمله کردند و در همین سال توانستند یکی از کشتی های ناوگان بیزانس را در نزدیکی خیوس شکست دهند و بدین ترتیب اولین پیروزی مهم ناوگان ترک آناتولی حاصل شد. در سال ۱۰۹۱ ناوگان چاکا به جزایر ساموس و رودس واقع در دریای اژه حمله کردند ولی این بار با مقاومت ناوگان بیزانس رو به رو شدند و شکست خوردند. در سال ۱۰۹۵ ناوگان ترک به بندر استراتژیک ادرمیت واقع در اژه و شهر آبیدوس واقع در تنگه داردانل حمله کردند. علاءالدین کیقباد، سلطان سلجوقی روم پس از فتح آلانیا انبار مهماتی برای نیروی دریایی در این شهر بنا کرد. بدین ترتیب آلانیا به عنوان بندر اصلی ناوگان سلجوقی در دریای مدیترانه انتخاب شد. بعد تر کیقباد ناوگانی در دریای سیاه و به مرکزیت سینوپ بنیان نهاد رهبری این ناوگان برعهده امیر چوپان بود. این ناوگان طی سال های ۱۲۲۰ تا ۱۲۳۷ مناطقی از شبه جزیره کریمه و سوداک واقع در دریای آزوف را فتح کرد. تشکیل ناوگان (۱۲۹۹–۱۴۵۳). فتح جزیره امرالی واقع در دریای مرمره در سال ۱۳۰۸ میلادی را می توا
ن اولین پیروزی ناوگان عثمانی دانست. ناوگان عثمانی اولین لشکر کشی خود را در سال ۱۳۲۱ به تراکیه انجام داد. عثمانی ها اولین دژ اروپایی خود را در سال ۱۳۵۱ و اولین دژ آناتولیایی خود را در ساحل استراتژیک بسفر و در منطقه قسطنطنیه بنا کردند. هر دوی این دژها در ساحل استراتژیک داردانل قرار داشتند و توسط ناوگان عثمانی محافظت می شدند. اولین لشکرکشی و اولین پیروزی نیروی دریایی عثمانی در دریای اژه هنگام حمله این لشکر به منطقه مقدونیه در سال ۱۳۷۳ انجام شد. به دنبال این لشکر کشی ارتش عثمانی توانست شهر سالونیک را در سال ۱۳۷۴ تصرف کند. طی سال های ۱۳۸۷ تا ۱۴۲۳ ناوگان عثمانی کمک شایانی به کشور گشایی های امپراتوری عثمانی در مناطق بالکان و سواحل دریای سیاه کرد. در پی حمله ارتش عثمانی به مناطق تحت سلطه جمهوری ونیز اولین جنگ ونیزی-عثمانی آغاز شد و از ۱۴۶۳ تا ۱۴۷۹ به طول انجامید.
الکترت یا الکترُبا (چمدان واژه ای است تشکیل شده از -الکت از ابتدای «electricity» به معنای برق ترکیب با ـِت- از انتهای واژه «magnet» به معنای آهنربا) یک مادهٔ دی الکتریک است؛ که بار الکتریکی شبه دائمی دارد. یک الکترت میدان های الکتریکی داخلی و خارجی تولید می کند و از لحاظ الکتروستاتیک معادل با یک آهنربا است. اگرچه الیور هویساید این اصطلاح را در ۱۸۸۵ ابداع کرد، اما موادی با ویژگی های الکترت از قبل برای دانشمندان شناخته شده بودند و از ابتدای دهه ۱۷۰۰ مورد مطالعه قرار گرفته بودند. الکتروکوچ یک نمونهٔ ویژه است، دستگاهی که شامل یک ورقه با ویژگی های الکترت و یک صفحهٔ فلزی جداکننده است. الکتروکوچ در ابتدا توسط یوهان کارل ویلکه در سوئد و دوباره توسط آلساندرو ولتا در ایتالیا ابداع شد. شباهت به آهنربا. الکترت ها مانند آهنرباها دوقطبی هستند. شباهت دیگر، میدان های تابشی هستند: آن ها یک میدان الکترواستاتیک در پیرامون خود (درمقابل یک میدان مغناطیسی) تولید می کنند. وقتی که یک آهنربا و الکترت در نزدیکی یکدیگر قرار می گیرند، یک پدیدهٔ نسبتاً غیرمعمول اتفاق می افتد: در حالت سکون، آن ها هیچ اثری بر روی یکدیگر ندارند. اما زمانی ک
ه الکترت نسبت به قطب مغناطیسی حرکت می کند، یک نیرویی حس می شود که عمود بر میدان مغناطیسی عمل می کند و الکترت را در امتداد یک مسیر ۹۰ درجه ای نسبت به جهت پیش بینی شده، به جلو هل می دهد. شباهت به خازن. بین الکترت و لایهٔ دی الکتریکی که در خازن ها استفاده می شود، شباهت وجود دارد. تفاوت این است که دی الکتریک ها در خازن ها فقط یک قطبش القایی ناپایدار دارند که به پتانسیل اعمال شده بر دی الکتریک بستگی دارد اما دی الکتریک ها با ویژگی های الکترتی، علاوه بر این از ذخیرهٔ شبه پایدار بار یا قطبش دوقطبی نیز برخورداند. همچنین برخی مواد از خود فروالکتریسیته نشان می دهند (یعنی آنها با یک قطبش پسماندی در برابر میدان های خارجی واکنش نشان می دهند). فروالکتریک ها می توانند قطبش را برای همیشه حفظ کنند زیرا آن ها در یک تعادل ترمودینامیکی قرار دارند بنابراین در خازن های فروالکتریک استفاده می شوند. گرچه الکترت ها دارای حالت نیمه پایدارند، اما آن ها از موادی با نشت کم ساخته شده اند که می توانند بار اضافه یا قطبش را برای سال ها حفظ کنند. میکروفون الکترتی یک نوع میکروفون خازنی است که نیاز به منبع تغذیه با استفاده از مادهٔ باردار همیشگی
را حذف می کند. انواع الکترت. دو نوع الکترت وجود دارد: الکترت های بار فضایی سلولی با بارهای دوقطبی داخلی در حفره های ایجاد شده یک دستهٔ جدیدی از مواد الکترتی را ایجاد می کنند که از فروالکتریک ها تقلید می کنند؛ بنابراین فروالکترت نامیده می شوند. فروالکترت ها از خود پیزوالکتریسیتهٔ قوی قابل مقایسه با مواد سرامیکی پیزوالکتریکی نشان می دهند. مواد. مواد الکترت در طبیعت کاملاً متداول هستند. به عنوان مثال، سیلیکون دی اکسید، الکترت هایی هستند که به صورت طبیعی واقع می شوند. امروزه اکثر الکترت ها از پلیمرهای سنتزی مانند فلوئوروپلیمر، پلی پروپیلن، پلی اتیلن ترفتالات و غیره ساخته شده اند. الکترت های شارژ واقعی یا دارای بارهای اضافه مثبت یا منفی یا هر دو هستند؛ درحالی که الکترت های دوقطبی جهت دار، شامل دوقطبی های جهت دار هستند. میدان های الکتریکی داخلی یا خارجی شبه پایدار ایجادشده توسط الکترت ها، می توانند در کاربردهای مختلفی استفاده شوند. روش تولید. الکترت ها می توانند از طریق سردکردن یک ماده دی الکتریک مناسب درون یک میدان الکتریکی قوی پس از ذوب کردن آن، ایجاد شوند. این میدان حامل های بار را تغییر می دهد یا دوقطبی های در
ون ماده را در جهت میدان منظم می کند. در این فرآیند یک الکترت دو قطبی با قطبش شبه-دائمی تولید می شود. موادی که جهت تولید الکترت ها معمولاً استفاده می شوند، موم ها، پلیمرها یا رزین ها هستند. یکی از اولین دستورالعمل ها شامل ۴۵٪ موم کارنوبا، ۴۵٪ صمغ صنوبر سفید و ۱۰٪ موم سفید هستند، ذوب می شوند و با هم مخلوط می شوند و در حالت سردکردن در یک میدان الکتریکی استاتیک با شدت چندین کیلوولت بر سانتی متر نگه داشته می شوند. اثر ترمودی الکتریک به این فرایند مربوط می شود و برای اولین بار توسط محقق برزیلی جاکومو کاستا ریبری توصیف شد. الکترت های مدرن نیز می توانند با قرارگیری انتقال بارهای اضافه به درون یک دی الکتریک با استفاده از شتاب دهنده ذرات یا تخلیه الکتریکی کرونا تولید شوند. بارهای اضافه درون یک الکترت به طورنمایی واپاشیده می شود. ثابت واپاشی تابعی از ثابت دی الکتریک نسبی ماده و مقاومت حجمی آن است. مواد با مقاومت ویژه بسیار بالا و رسانندگی کم مانند پلی تترافلوئورواتیلن (PTEF) ممکن است بارهای اضافه را برای صدها سال حفظ کند. اکثر الکترت های تجاری تولیدشده بر پایه فلئوروپلیمرها هستند (مانند تفلون آمورف) که به فیلم های نازک
ماشین کاری شده اند. کاربرد. مواد الکترت، جذابیت فنی و تجاری پیدا کرده است. به عنوان مثال آن ها در میکروفون های الکترتی استفاده شده اند. آن ها همچنین در بعضی از انواع فیلترهای هوا برای جمع آوری الکترواستاتیک ذرات گرد و غبار، در محفظه های یونی الکترت برای اندازه گیری تابش یونیزه کننده یا رادن و در ارتعاش انرژی هاروستینگ استفاده شده اند.
درکه، یکی از محله های شمال شهر تهران است. درکه در نزدیکی محله های اوین و ولنجک و در غرب شمیران قرار دارد. این محله به دلیل قرار گرفتن در دامنه کوه های شمالی تهران، از محل های مناسب برای کوه پیمایی در تهران به شمار می رود. و جزوء شمالی ترین محله های تهران به حساب می آید. پناهگاه پلنگ چال، در کوه های درکه و در مسیر صعود به قله توچال قرار دارد. علت نامگذاری. وجه تسمیه نام درکه از (دَرِ) مخفف دره و (که) علامت صغیر به معنای دره کوچک است. جغرافیا. موقعیت دره کوهستانی درکه در شمال غربی تهران و بر روی مخروط افکنه رودخانه درکه مشرف به حصارک و از جنوب به اوین و سعادت آباد و از شمال به ارتفاعات توچال و شاه نشین محدود است. از نظر ارتفاعی بین حداقل ۱۵۹۰ متر در جنوبی ترین نقطه و حداکثر ۳۹۴۴ متر توچال و طول دره قریب ۶ کیلومتر است. با ارتفاع گرفتن در طول مسیر دره، تغییرات محسوس آب و هوایی حاصل می شود. قریب ۵ ماه از سال آب و هوا سرد و یخبندان است و میانگین درجه حرارت در گرمترین ماه های سال از ۲۰ تا ۲۷ درجه تجاوز نمی کند. میانگین نزولات جوی نزدیک به ۵۰۰ میلی متر در سال است که در ارتفاعات به صورت برف می بارد. درکه، یک دره شمالی
- جنوبی است که از دو طرف به ارتفاعات محصور است. ارتفاعات شرقی مرتفع ترین در طول مسیر رودخانه درکه که از ارتفاعات توچال و چشمه های مسیر درکه سرچشمه گرفته از شمال به جنوب در حرکت است. در حاشیه رودخانه در بسیاری از محدوده ها پوشش درختان جنگلی وجود دارد. یک جاده باریک کوهستانی، تنها مسیر ارتباطی به ارتفاعات پلنگ چال و سایر قله های مسیر با توجه به شرایط طبیعی و عوارض، با پلهای باریک در عرض رودخانه جابه جا می شود. در حاشیه رودخانه محدوده هایی به صورت تراس پوشیده از درختان است. جهت ارتفاعات شرقی- غربی و امکان آفتاب گیری و نورگیری دارای محدودیت است. منطقه از دو ستیغ موازی با امتداد تقریبی شمالی-جنوبی تشکیل شده که در فاصله بین مابین دو ستیغ، دره طویلی با مشخصات توپوگرافی بسیار متنوع دیده می شود و شامل چشم اندازهای متفاوت به محدوده هایی با پوشش گیاهی یا عاری از آن است. دو ستیغ موازی یاد شده در انتهای شمالی خود به ستیغ اصلی و طویل تری با امتداد غرب به شمال غرب-شرق، جنوب شرق ختم می شود که دامنه شمالی این قله توچال (۳۹۴۴ متر) را شامل شده است و اکثر اوقات سال پوشیده از برف است. از نقطه نظر چینه شناسی منطقه در دامنه جنوبی ت
اقدیس البرز واقع شده است. وجود توده های آذرین بیرونی و لایه های آذرین نفوذی با بیرون زدگی خاص خود، کاملاً مشهود است. از نظر سنگ شناسی منطقه طیف وسیعی از سنگ رسوبی تا آذرین را شامل می شود، در جنوب پوشش کنگلومرایی مربوط به تشکیلات کهریزک بافت خود را به صورت شکاف روبازی نشان می دهد. خطوط حمل و نقل عمومی. یکی از قدیمی ترین خطوط اتوبوسرانی تهران که در چهل سال اخیر تغییری نداشته خط اتوبوس ۲۱۸ درکه به جماران(قبلا پایانه تجریش) است که در مسیر خیابان درکه، بلوار رشید الدین فضل الله، خیابان مقدس اردبیلی، خیابان ولی عصر، میدان تجریش، خیابان شهرداری، میدان قدس، خیابان باهنر(نیاوران) و خیابان جماران تردد می کند. به غیر از خط مینی بوس و تاکسی، در اطراف این محله اتوبوس خط ۴ تندرو نیز فعال است که در امتداد بزرگراه نواب و چمران تردد می کند و از پارک وی به ترمینال جنوب می رود. مسافرین درکه در ایستگاه نمایشگاه پیاده شده و با تاکسی یا مینی بوس ادامه مسیر می دهند.
محمدهادی سلاحی (زادهٔ ۱۲۸۹، شیراز - درگذشتهٔ ۱۳۶۹، شیراز) نویسنده، مدرس دانشگاه و یکی از قدیمی ترین کتابداران شیراز، مدیر و احیاگر کتابخانه آستان مقدس شاهچراغ است. زندگی نامه. محمدهادی سلاحی در سال ۱۲۸۹ در شیراز متولد شد. او فرزند آقا محمد اسلحه ساز از شیوخ و کسبه معروف شیراز است. «تحصیلاتِ او در شیراز، در دو جهت یادگیری در علوم جدید و دانش های حوزوی صورت گرفت. محمدهادی سلاحی از نخستین دیپلمه های فرهنگ بود در حالیکه هم زمان ادبیات فارسی و عربی را در نزد آیت الله شیخ یوسف حدائق، اصول، فقه و تفسیر قرآن کریم را در محضر مرحوم آیت الله شیخ بهاالدین محلاتی، تفسیر قرآن کریم در محضر آیت الله حاج میرزا محمد صادق مسجد گنجی، حکمت متعالیه ملاصدرای شیرازی و شرح عرفانی مثنوی شریف مولانا را در محضر مرحوم حاج میرزا محمد علی حکیم (ره) آموخت.» (کتاب دو رساله در حالات و کرامات حضرت شاهچراغ صفحه ۱۴) «محمدهادی سلاحی از اول مهر ۱۳۰۳ تا بهمن ۱۳۰۹ به سمت آموزگار، نظامت و حسابدار دبستان ملی فرهنگ شیراز اشتغال داشت. او در بهمن ۱۳۰۹ به معلمی و نظامت دبستان نمازی شیراز انتخاب شد که با این انتصاب وضع نابسامان به جریان عادی سوق داده و فصل