Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
س دلقک ترسناک فیلم از نمونه های پوشش بسیار قدیمی عصر الیزابت، رنسانس و دوره ویکتوریا الهام گرفته است. براینت در این مصاحبه اشاره کرد که لباس و پوشش "پنی وایز" به نوعی نشانگر طول عمر طولانی اوست و برای همین سعی کرده از هر دوره تاریخی نشانه ای در لباس او بگذارد. با آنکه لباس و گریم "پنی وایز" به صورت دستی انجام شده بود اما در برخی از نماها به ناچار از جلوه های تصویری برای خلق جزئیات استفاده شد. براینت با وسواس زیادی بر روی ساخت لباس «آن» نظارت داشت و از کوچکترین جزئیات نیز غافل نشد. او معتقد بود که ظاهر این شخصیت باید به خوبی نشانگر شخصیت او باشد. موسکیتی از آثار آمادئو مودیلیانی به عنوان یکی از منابع الهام بخش در طراحی و تصویر کردن "پنی وایز" نام برد. او تعریف می کند که در دوران کودکی، یکی از نقاشی های مودیلیانی در خانه پدر و مادرش وجود داشته که وی را می ترسانده است و او تصمیم داشته تا همان فضا را در فیلم خود خلق کند. موسکیتی وقت زیادی صرف تدوین و مراحل پس از تولید فیلم کرد. او از فیلم قبلی خود یعنی "ماما" به عنوان تجربه ای الهام بخش در ساخت فیلم نام برد. وی در این باره می گوید: «"ماما" هم در مورد بچه هایی بود
که هم زمان با نیروی شرّ درونی و بیرونی در حال مبارزه هستند. تجربه ساخت "ماما" هنگام کار کردن بر روی "آن" بسیار به کارم آمد و باعث شد کارم را بهتر از قبل انجام دهم». جیسون بالانتاین تدوین گر فیلم بود. نیکلاس بروکز از کمپانی "رودئو اف ایکس"، مسئولیت جلوه های ویژه فیلم را برعهده داشت. جدا از سکانس هایی همچون تغییر شکل شخصیت "پنی وایز" و سکانس های حادثه ای فیلم، بروکز بیشتر برای تکمیل جزئیات صحنه همچون حذف عناصر امروزی و اضافه کردن عناصر دهه هشتاد به سکانس های خارجی از جلوه های دیجیتالی استفاده کرد. همچنین برای بخشی از گریم شخصیت «آن» نیز از جلوه های ویژه کامپیوتری استفاده شد. موسیقی. در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۱۷ اعلام شد که بنجامین والفیش موسیقی این فیلم را خواهد ساخت. والفیش پیش از این نیز برای فیلم های ترسناکی همچون "در تاریکی" و "" موسیقی ساخته بود. والفیش برای فیلم ۳۸ قطعه موسیقی ساخت که در غالب یک آلبوم در اوت ۲۰۱۷ منتشر شد. درون مایه. به گفته موسکیتی کتاب "آن"، و فیلم اقتباسی او، درون مایه و موضوعات یکسانی دارند و او سعی کرده به کتاب وفادار بماند. موسکیتی می گوید همچون کتاب، داستان فیلم هم دربارهٔ تقابل آدم های بی
گناه با ترس های درونشان است. همچنین فیلم ویژگی هایی از ژانرهای گذر عمر و بقا را نیز در خود دارد. وی همچنین دربارهٔ پرداختن به موضوعات غم انگیزی نظیر مرگ و سرنوشت در فیلمی که بازیگران اصلیش کودک هستند نیز صحبت کرد و گفت که این موارد چیزهایی هستند که عناصر اصلی رمان کینگ را تشکیل می دهند و او نمی توانست آن ها را حذف کند: «در واقع اگر بخواهیم صادق باشیم باید گفت که واقعیت به مراتب بدتر و تلخ تر از چیزی است که ما در این فیلم می بینیم. این قصه زندگی همه ماست. زمانی که بچه هستیم یادمی گیریم که برای زندگی به عنوان یک نوجوان آماده شویم و هنگامی که نوجوان می شویم باید یاد بگیریم که چگونه مرگ را بپذیریم.» موسکیتی دربارهٔ فلسفه وجود اهریمنی همچون "پنی وایز" در داستان نیز گفته که او و همه کسانی که در دوران کودکی رمان "آن" را خوانده اند همیشه در پس ذهنشان از دلقک ها می ترسند: «"پنی وایز" واقعاً شخصیتی الهام بخش در زندگی من است و راستش هیچ وقت فکر نمی کردم روزی برسد که بتوانم فیلمی با حضور این شخصیت بسازم. دوباره داشتم با ترس های دوران بچگی خودم روبه رو می شدم و برای همین است که احساس می کنم فیلمی به شدت شخصی ساخته ام. من
نمی خواستم "پنی وایز" شبیه به موجوداتی باشد که پدر و مادرها برای ترساندن بچه های خود از آن استفاده می کنند زیرا موجود متفاوتی است. او ماهیت اصلی ترس است و برای همین هم باید به او توجه کرد.» او البته معتقد است فیلمش صرفاً یک فیلم روان شناسانه ترسناک نیست: «اشتباه است اگر این فیلم را فقط در ژانر ترسناک قرار دهیم. این فیلم همان قدر که دربارهٔ ترس است دربارهٔ عشق و وفاداری و دوستی نیز هست و احساسات انسانی در آن جایگاه ویژه ای دارند.» از دیگر نکاتی که موسکیتی به آن اشاره کرد، بحث حذف بخشی از محتوای جنسی کتاب در فیلم بود: «ما تا همین جا هم فشارهای زیادی را برای ساخت فیلمی با درجه سنی «آر» که بچه ها نقش اصلی آن هستند تحمل کردیم. مسائل جنسی از مهم ترین مضامین رمان کینگ هستند که به خوبی وجه تاریک انسانی را نشان می دهد اما به ما اجازه ندادند خیلی وارد این موضوعات بشویم و فکر می کنم که خود بچه ها نیز این گونه راحت تر بودند. از همان اول هم که کری فوکوناگا فیلم نامه را نوشت، بسیاری از مضامین جنسی کتاب را کنار گذاشت.» انتشار. بر اساس برنامه ریزی صورت پذیرفته، فیلم "آن" در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ در آمریکای شمالی اکران شد. اک
ران فیلم در اروپا از ۶ سپتامبر و در بلژیک از ۷ سپتامبر آغاز شد و سپس در تاریخ ۸ سپتامبر در کشورهای دانمارک، هلند، نروژ و فنلاند به روی پرده رفت. در ۷ مارس ۲۰۱۷، عنوان این فیلم توسط استفن کینگ، "آن: بخش اول - باشگاه بازندگان" اعلام شد. فیلم اکران سه بعدی نداشت زیرا موسکیتی معتقد بود فرمت سه بعدی اصلاً با فضای فیلم سازگار نیست و هزینه بالایی نیز دارد. علاوه بر فرمت همیشگی دوبعدی، فیلم در فرمت آی مکس در ۶۱۵ سینما در جهان اکران شد که از این عدد ۳۸۹ سینما مربوط به داخل آمریکا بوده اند. شبکه خانگی. توزیع دیجیتال فیلم با کیفیت های تصویری بلوری و همچنین در قالب دی وی دی در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۱۷ صورت گرفت. نسخه بلوری نهایی و نسخه کارگردان که شامل صحنه های حذف شده فیلم است به همراه پشت صحنه و مراحل مختلف ساخت فیلم نیز در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۱۸ در دسترس عموم قرار گرفت. بازاریابی. موسکیتی در ۳۱ ژوئن در اینستاگرام خود تصویری از یک چهره شبیه به "پنی وایز" قرار داد تا راه افتادن پیش تولید فیلم را جشن بگیرد. سپس در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶ تصویری از شخصیت ریچی توزیر را منتشر کرد و در آن رسماً اخبار و اطلاعاتی جدید دربارهٔ فیلم را به
اشتراک گذاشت. اولین عکس رسمی از فیلم که بیل اسکاشگورد را با گریم "پنی وایز" و بادکنک های قرمز نشان می داد در تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۶ منتشر شد که بازخوردهای مثبتی را به دنبال داشت. توماس فریمن در مجله "ماکسیم" نوشت: «فیزیک و چهره اسکارشگورد به خوبی بر روی گریم نشسته و او را تبدیل به بهترین انتخاب ممکن برای دلقک ناخوشایند کینگ کرده است.» کریس اگرتسن در وبسایت هیت فیکس از گریم "پنی وایز" تعریف کرد و نوشت: «ظاهر اسکارشگورد در این نقش به اندازه "پنی وایز" تیم کوری رادیکال نیست اما به جرئت می توان گفت که نسخه اسکارشگورد نسبت به کوری، بسیار اغواکننده تر است.» در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۶، موسکیتی چند استوری برد از فیلم منتشر کرد که در آن ها صحنه هایی از فیلم از جمله صحنه بازی جرج با قایق کاغذی اش در زیر باران به چشم می خورد. استوری بردهای بعدی نیز به ترتیب شخصیت های بورلی و بیل را در موقعیت های مختلف نشان می دادند. در تاریخ ۱۶ اوت ۲۰۱۶، "انترتینمنت ویکلی" تصویر کاملی از بیل اسکاشگورد در نقش "پنی وایز" منتشر کرد. در این شماره، مصاحبه ای هم با جینی برانت، طراح صحنه فیلم چاپ شده بود. وبسایت جوبلو که مطالب مختلفی دربارهٔ صنعت سین
ما منتشر می کند، در مقاله ای به ظاهر "پنی وایز" در فیلم انتقاد کرد. در بخشی از این نوشته آمده است: «طراحی جدید شخصیت "پنی وایز" جذاب است اما مهم ترین مشکل آن این است که ظاهرش به طور خودکار ترسناک است. این در صورتی است که "پنی وایز" خود را به شکل دلقک ظاهر می کند تا بچه ها را جذب کند نه اینکه آن ها را از همان وهله اول بترساند.» دیو ترابمور در "کلایدر" نوشت: «اینکه مردم "پنی وایز" اسکارشگورد را خواهند پسندید تا تیم کوریرا، چیزی است که خود آن ها باید درباره اش نظر بدهند اما چیزی که مشخص است، این است که در نسخه جدید فکر، ایده و خلاقیت بسیار بیشتری به کار رفته است.» جاناتان بارکن در "بلادی دیسگاستینگ" نیز در نوشته ای از ظاهر "پنی وایز" تعریف کرد و نوشت که می توان به آن امیدوار بود. در ۹ مارس ۲۰۱۷، و در جریان برگزاری فستیوال جنوب از جنوب غربی، نی ها عزیز اعلام کرد که موسکیتی قرار است در بخش «صورت ترس های شما» دربارهٔ فیلم آن و آثار الهام بخش در ساخت فیلم صحبت کند. در ۱۱ مارس ۲۰۱۷، تیزر تریلری از فیلم به همراه یکی از سکانس های آن در این بخش از فستیوال به نمایش درآمد که واکنش های بسیاری به دنبال داشت. تریس تورمن در "
بلادی دیسگاستینگ" نوشت: «این شاید فقط ۹۰ ثانیه از فیلم باشد اما ۹۰ ثانیه ای است که به طرز عجیبی چشم گیر است. تا جایی که می توانم بگویم این یکی از بهترین تیزرهایی است که تابه حال دیده ام.» وبسایت "درد سنترال" نوشت: «گروه بازیگران نوجوان فیلم به وضوح از همتایان خود در اقتباس کلاسیک بهتر هستند، ارتباط بین آن ها فوق العاده از کار درآمده و می توان فهمید که موسکیتی تا چه حد سخت کار کرده تا آن ها به این باور برسند که از پس این کار بر می آیند.» اریک وسپ در "ای. آی. سی. ان" نیز از گروه بازیگران باشگاه بازندگان و نوع پرداخت به کاراکترهای آن ها تمجید کرد. در ۲۸ مارس ۲۰۱۷، نیو لاین سینما اولین تریلر رسمی فیلم به مدت ۱۳۹ ثانیه را منتشر کرد که به همراه تریلر، چندین عکس و پوستر جدید نیز برای فیلم انتشار یافت. تریلر موفق شد با ۱۹۷ میلیون بازدید، رکورد پربازدیدترین کلیپ در یوتیوب در مدت ۲۴ ساعت را بشکند. پیش از این تریلر فیلم "سرنوشت خشمگین" با ۱۳۹ میلیون بازدید رتبه اول را در اختیار داشت. هشت ماه بعد و در نوامبر ۲۰۱۷، تریلر نخست فیلم "" با ۲۳۰ میلیون بازدید این رکورد را شکست. واکنش ها به تریلر در فضای مجازی بسیار مثبت بود و
همچنین منتقدان نیز از آن تعریف کردند. همچنین این تریلر موفق شد نامزد دریافت جایزه تریلر طلایی برای بهترین فیلم ژانر وحشت شود و در نهایت آن را به دست آورد. تریلر رسمی دوم فیلم در تاریخ ۷ مه ۲۰۱۷ و با مدت ۱۳۷ ثانیه منتشر شد که برای اولین بار در مراسم "جایزه سینمایی و تلویزیونی ام تی وی" در شهر لس آنجلس به نمایش درآمد و با استقبال بسیار خوب تماشاچیان همراه شد. همراه با تریلر جزئیات بیشتری نیز از داستان منتشر شد و همچنین چند عکس جدید در اختیار رسانه ها قرار گرفت. منتقدان "دیجیتال اسپای" و همچنین "رولینگ استون" یادداشتی دربارهٔ تریلر نوشته و آن را ستودند. این تریلر هم با استقبال خوبی در فضای اینترنت مواجه شد. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۷، "انترتینمنت ویکلی" مجموعه عکس هایی از فیلم و شخصیت "پنی وایز" را منتشر کرد. به مرور و با نزدیک شدن به زمان اکران فیلم عکس ها و اطلاعات بیشتری دربارهٔ فیلم منتشر شد. همچنین بازیگران نوجوان فیلم با گذاشتن پست هایی در صفحه های اینستاگرام خود، خبر از اکران فیلم دادند و مردم را به تماشای آن دعوت کردند. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷ و در طی مراسم کامیک-کان بین المللی سن دیگو، نیو لاین سینما به تبلیغ آثار پیش ر
وی پرداخت که در بخشی از این برنامه، دو فیلم ترسناک "آن" و "" نیز حضور داشتند. بازخورد. گیشه. "آن" در گیشه عملکرد بسیار خوبی داشت و توانست رکوردهای مختلفی را بشکند. فیلم ۳۲۸٫۸ میلیون دلار در آمریکا و کانادا و ۳۷۳ میلیون دلار نیز در نقاط دنیا فروخت و جمع فروشش را به ۷۰۱٫۸ میلیون دلار رساند. بدین ترتیب "آن" با پشت سر گذاشتن "جن گیر" لقب پرفروش ترین فیلم ترسناک تمام تاریخ سینما را به خود اختصاص داد. "آن" همچنین اکنون یازدهمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۷ و پرفروش ترین فیلم ترسناک این سال است. "ددلاین.کام" در مقاله ای اعلام کرد که فیلم ۲۹۳٫۷ میلیون دلار سود خالص برای سازندگانش به ارمغان آورده که "آن" را تبدیل به پنجمین فیلم سودآورد سال ۲۰۱۷ و سودآورترین فیلم ترسناک تاریخ سینما می کند. این فیلم در افتتاحیه خود در شمال آمریکا موفق شد ۶۰ میلیون دلار فروش کند. فروشی که برای یک فیلم ترسناک رده «آر»، رقم بسیار خوبی محسوب می شود. "آن" اکران گسترده خود را در ۴٬۱۰۳ سالن سینما آغاز کرد و در پایان هفته اول خود با فروش ۱۶۰ میلیون دلار موفق شد رکورد پرفروش ترین افتتاحیه فیلم های درجه «آر» را که پیش از این به فیلم "لوگان" تعلق داشت، بش
کند. همچنین با پشت سر گذاشتن "فعالیت فراطبیعی ۳"، "آن" پرفروش ترین افتتاحیه فیلم های ترسناک را نیز به خود اختصاص داد. فیلم در ادامه اکران خود موفق شد با پشت سر گذاشتن "ددپول"، رکورد بیشترین فروش فیلم های درجه «آر» در یک روز را بشکند. "آن" همچنین در هفته اول اکران، ۸٫۸ میلیون دلار در روز دوشنبه، ۱۱٫۴ میلیون دلار در روز سه شنبه و ۷٫۹ میلیون دلار نیز در روز چهارشنبه بفروشد که باتوجه به اکران آن در ماه سپتامبر رقمی بسیار خوب برای سه روز اول هفته محسوب می شود. در هفته دوم اکران جهانی، فیلم ۶۰ میلیون دلار دیگر بلیط فروخت که بر اساس آمارها ۵۱٪ از فیلم های ترسناک دیگر در هفته های دوم اکران بهتر است. پیش تر فقط فیلم "فعالیت فراطبیعی ۳" موفق شده بود به این موفقیت دست پیدا کند. "آن"، موفق شد سه هفته در رتبه اول باکس آفیس آمریکا شمالی قرار بگیرد. با اکران شدن فیلم ""، فروش "آن" کاهش یافت و فیلم در رتبه دوم باکس آفیس قرار گرفت اما با این حال باز هم ۲۹ میلیون دلار فروش داشت. در هفته چهارم و با اکران فیلم های جدید همچون "ساخت آمریکا"، فروش فیلم روندی نزولی پیدا کرد اما بازهم در میان ده فیلم پرفروش باکس آفیس آمریکای شمالی با
قی ماند. فیلم در هفته های پنجم و ششم، به ترتیب ۱۰ و ۶٫۱ میلیون دیگر به فروش خود اضافه کرد. منتقدان. "آن" با استقبال بسیار خوبی از سوی منتقدان و طرفداران سینما مواجه شد. راتن تومیتوز گزارش کرد که ۸۵٪ منتقدان نظر مثبتی نسبت به فیلم داشته اند که این میانگین از روی ۳۱۷ نقد به دست آمده و در مجموع نمره ۷٫۲/۱۰ را نصیب فیلم می کند. منتقدان راتن تومیتوز کارگردانی موسکیتی و شخصیت پردازی را مهم ترین عامل موفقیت فیلم می دانند. در جمع بندی نظرات منتقدان "راتن تومیتوز" آمده است: «"آن"، به طرز فریبنده ای ترسناک است. فیلم، بازی هایی قوی دارد و موفق می شود بدون آنکه عناصر اصلی داستان را از دست بدهد؛ داستان کلاسیک استیون کینگ را تقویت کند.» منتقدان متاکریتیک نیز به فیلم نمره ۶۹ از ۱۰۰ را دادند که این نمره از روی ۴۸ نقد به دست آمده است. متاکریتیک اعلام کرد نظرات پیرامون فیلم «اغلب مثبت» است. تماشاگران سینمااسکور نیز به فیلم درجه +B دادند که امتیاز متوسطی محسوب می شود. ریچارد روپر در "شیکاگو سان-تایمز"، چهار ستاره کامل به فیلم داد. او توانایی موسکیتی در خلق صحنه های ترسناک را ستود و در بخشی از نقد خود نوشت: «آنچه که بیشتر از هر
چیز باعث می شود که موهای بدنتان هنگام دیدن فیلم سیخ شود، صحنه هایی است که در آن ها شخصیت های نوجوان فیلم از یکدیگر جدا افتاده و در حمام یا دفتری تاریک گیر افتاده اند. کارگردان به خوبی موفق شده موقعیتی ترسناک و پر از تعلیق را خلق کند. "آن"، بدون شک جزو بهترین فیلم های اقتباسی از رمان های استفن کینگ است.» اندرو بارکر در "ورایتی"، از فیلم تعریف کرد و فیلم نامه را از مهم ترین فاکتورهای موفقیت فیلم دانست. او در بخشی از نقد خود این گونه نوشته است: «"آن" مجموعه ای از تصاویر کابوس وار، وحشتناک و هذیان آور است که به خوبی بیننده را می ترساند. شخصیت ها در طول داستان به خوبی به بلوغ می رسند و موسکیتی به کمک افکت های صوتی پرسروصدا و یک بیل اسکاشگورد بی نظیر بیننده را تا سر حد مرگ وحشت زده می کند.» مارک کرمد در "گاردین"، چهار ستاره از پنج ستاره به فیلم داد و "آن" را اثری پرجوش وخروش دانست. او در نقد خود نوشت: «نکته خوب در مورد فیلم این است که در عین ترسناک بودن داستان جذابی برای گفتن دارد. فیلم به خوبی موفق می شود جا را برای شخصیت ها باز کند تا ما شاهد یک درام هراس آور باشیم.» کریستوفر اور در "آتلانتیک"، نظر متوسطی دربارهٔ
فیلم داشت و صحنه های ترسناک فیلم را جذاب توصیف کرد و در بخشی از نقد خود نوشت: «"آن" از دسته فیلم های ترسناک قابل احترام است که به شیوه ای کلاسیک بیننده را می ترساند و برای ایجاد این صحنه ها از جلوه های ویژه کامپیوتری استفاده نمی کند. برای همین است که حس تعلیق فیلم این چنین واقعی از آب درآمده است.» با این حال، همه منتقدان از فیلم راضی نبودند و برخی در نوشته های خود "آن" را یک اثر کلیشه ای در ژانر ترسناک دانستند. مایکل فیلیپس در "شیکاگو تریبون" از جمله منتقدانی است که چندان از فیلم خوشش نیامده است. فیلیپس دو و نیم ستاره از چهار ستاره به فیلم داده و درباره اش نوشته: «صحنه های ترسناک فیلم همه شبیه به هم هستند. مثل هم شروع شده و مثل هم پایان می یابند. ترفندهای موسکیتی برای ترساندن، تنها در دو سه صحنه کوتاه جواب داده و او بیشتر با ایجاد شوک و ترس های ناگهانی و افکت های صوتی پرسروصدا سعی دارد ترس را به وجود آورد که اغلب نیز ناامیدکننده است.» اریک کوهن از "ایندی وایر" نوشت: «به نظر می رسد که کارگردان باید در روش های خود برای ایجاد ترس، تجدید نظر کند.» کوهن در بخش دیگری از نقد خود، فیلم برداری فیلم را مهم ترین نقطه ق
وت آن دانست. کریس ناشاواتی از "انترتینمنت ویکلی"، عملکرد بازیگران نوجوان فیلم را ستود اما از صحنه های ترسناک فیلم انتقاد کرد و نوشت: «هر چقدر "پنی وایز" را بیشتر می بینیم، کمتر در نظرمان ترسناک جلوه می کند.» دنباله. روی لی تهیه کننده فیلم، در ۱۶ فوریه ۲۰۱۶ در مصاحبه ای با وبگاه "کلایدر"، برای اولین بار دربارهٔ جزئیات قسمت دوم فیلم صحبت کرد. او در جریان این گفتگو فاش کرد که موسکیتی طرح اولیه قسمت دوم را که به زندگی بزرگسالی شخصیت ها و بخش دوم کتاب می پردازد نوشته است و همه چیز بستگی به موفقیت فیلم دارد. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷ موسکیتی رسماً اعلام کرد که در حال تدارک های اولیه برای ساخت قسمت دوم است. موسکیتی در طی مصاحبه ای جزئیاتی دربارهٔ قسمت دوم را بیان کرد: «ما احتمالاً تا ژوئن ۲۰۱۸ کار فیلم نامه را به پایان خواهیم رساند و از ماه مارس کارها را جدی تر دنبال خواهیم کرد. قسمت اول فقط دربارهٔ بچه ها بود و به بخش اول کتاب می پرداخت اما در قسمت دوم ما به سراغ بزرگسالی شخصیت ها و بخش دوم کتاب رفته ایم. داستان ۳۰ سال بعد از قسمت اول اتفاق می افتد.» از آنجا که گروه بازیگران نوجوان فیلم با استقبال بالایی در میان مردم همراه
بودند موسکیتی قصد ندارد آن ها را حذف کند. موسکیتی در این باره می گوید: «ما همه عاشق بچه ها هستیم. آن ها در جلوی دوربین فوق العاده بودند. ما در قسمت دوم فلش بک هایی به گذشته و قسمت اول داریم و برای همین بچه ها در فیلم حضور خواهند داشت.» بعد از موفقیت تجاری و انتقادی قسمت اول، موسکیتی دربارهٔ ساخت قسمت دوم بیشتر اظهار امیدواری کرد. او معتقد است که عنوان «دنباله» چندان برای کاری که او در نظر دارد مناسب نیست. وی در این باره گفته است: «به نظرم کاری که ما می کنیم چندان به دنباله سازی شبیه نیست. دنباله ها اساساً در پی موفقیت قسمت پیشین خود می آیند اما برنامه ما از اول این بود که دو فیلم بسازیم. ما شخصیت هایی داریم که قرار است در دو بخش بزرگسالی و کودکی به تصویر کشیده شوند. برای همین معتقدم این بیشتر بخش دوم پروژه است تا یک دنباله با اهداف تجاری.» موسکیتی همچنین گفت که احتمالاً دو صحنه حذف شده از قسمت اول در قسمت دوم نیز مورد استفاده قرار می گیرند. او همچنین اعلام کرد که قسمت دوم تفاوت هایی با کتاب خواهد داشت. در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷ اعلام شد که کار نوشتن فیلم نامه شروع شده است. نیو لاین سینما تاریخ رسمی اکران "آن:
بخش دوم" را ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ تعیین کرد. کار نوشتن فیلم نامه برعهده گری دوبرمن و جفری جورگنسن گذاشته شد و موسکیتی همچون قسمت اول، فقط وظیفه کارگردانی را برعهده گرفت و در نگارش مستقیم فیلم نامه دخالتی نداشت. همچنین خواهر اندی موسکیتی، یعنی باربارا همچون فیلم اول به عنوان یکی از تهیه کنندگان با گروه همکاری کرد. در فوریه ۲۰۱۸، خبر رسید که جسیکا چستین برای بازی در نقش بزرگسالی بورلی مارش به پروژه پیوسته است. چستین نخستین بازیگری بود که حضورش در فیلم قطعی شد و بدین ترتیب بعد از فیلم "ماما"، او دومین همکاری خود با موسکیتی را تجربه کرد. جیمز مک آووی و بیل هیدر دیگر بازیگرانی بودند که به پروژه پیوستند و به ترتیب در نقش بیل و ریچی ظاهر شدند. ""، در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ اکران شد.
سون سئونگ-یئون (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۳) خواننده کره ای است.
یامِل (YAML؛ ) (زبان نشان گذاری قابل گسترش نیست) یک زبان برای سریال سازی داده قابل-خواندن-برای-انسان است. معمولاً برای پرونده های پیکربندی استفاده می شود، اما می تواند در کاربردهای دیگری هم مورد استفاده قرار گیرد (به عنوان مثال خروجی اشکال زدایی) یا منتقل شده (به عنوان مثال هدر سند). YAML بسیاری از برنامه های ارتباطات مشابهی را به عنوان اکس ام ال هدف قرار می دهد، اما یک نحوی کمینه هم دارد که سازگاری با اس جی ام ال تجزیه و تحلیل می کند. به دو روش نوشته می شود اولی سبک زبان پایتون که با پیش آمدی در متن تودرتویی را پشتیبانی می کند و دومی روش فشرده تری است که مانند جی سان برای لیست ها از [] و برای مپ ها از {} استفاده می کند که YAML 1.2 را زیر مجموعهٔ JSON قرار می دهد. انواع داده های شخصی سازی شده در YAML مجاز هستند، اما YAML به صورت طبیعی اعداد (مانند رشته ها، اعداد صحیح و شناور)، لیست ها و آرایه ها (که رمزنگاری شده یا مپ یا دیکشنری شناخته می شود) را رمز گذاری می کند. پسوند نام پرونده برای YAML، از سال ۲۰۰۶ تا به اکنون، yaml. است. تاریخچه و نام. YAML اولین بار توسط کلارک ایوانز در سال ۲۰۰۱ پیشنهاد شد، که آن را به
همراه Ingy döt Net و Oren Ben-Kiki طراحی کرد. در ابتدا گفته می شد YAML به معنای "زبان نشانه گذاری دیگری" است، زیرا در دوره ای منتشر شد که شاهد گسترش زبان های نشانه گذاری برای ارائه و اتصال (HTML, XML, SGML، و غیره) بودیم. نام اولیه آن به عنوان یک ارجاع زبانی به چشم انداز فناوری در نظر گرفته شده بود، و هدف آن را به عنوان یک زبان نشانه گذاری با ساختار دیگری ارجاع می داد، اما سپس به عنوان "YAML Ain't Markup Language"، مخفف بازگشتی، تغییر کاربری داد. برای تشخیص هدف آن به عنوان داده گرا، به جای نشانه گذاری سند.
دوغان آخانلی (؛ - ) نویسنده اهل ترکیه-آلمان بود. دوغان آخانلی زاده ترکیه بود ولی در پی چند سال زندان، در سال ۱۹۹۱ پس از گذران سال ها در زندان نظامیان ترکیه، به آلمان پناهنده شد و پس از چند سال به تابعیت این کشور درآمد. وی همچنین از نویسندگان منتقد وضعیت حقوق بشر در ترکیه بود. دوغان آخانلی در آثار خویش دربارهٔ قتل هرانت دینک، روزنامه نگار ارمنی تبار اهل ترکیه در سال ۲۰۰۷ نوشته و همچنین آثاری دربارهٔ نسل کشی ارمنی ها به دست دولت عثمانی در سال ۱۹۱۵ به رشته تحریر درآورد. او یک بار نیز در سال ۲۰۱۰ در جریان سفری به ترکیه دستگیر شد. دادستانی استانبول آخانلی را متهم می کرد که ۲۲ سال پیش در جریان سرقت از یک صرافی در شهر استانبول که منجر به قتل صاحب آن شده، شرکت داشته است اما چهار ماه بعد در سال ۲۰۱۱ به دلیل عدم وجود ادلهٔ کافی آزاد شد. در سال ۲۰۱۳ دادگاهی در استانبول دوباره حکم آزادی آخانلی را نقض و دستور بازداشت او را به مراجع بین المللی از جمله «اینترپل» ابلاغ نمود. آخانلی که از منتقدان دولت رجب طیب اردوغان بود، بنابر به درخواست دادگاهی در استانبول در اوت ۲۰۱۷ هنگام گذراندن تعطیلات در اسپانیا بازداشت شد. دولت آلمان
این بازداشت را محکوم کرد و درخواست نمود که به ترکیه استرداد نشود.
دیوید جاناتان شالکین (؛ زادهٔ ) پزشک، سیاستمدار و وزیر وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده آمریکا است. او توسط دونالد ترامپ برای این سمت معرفی شد و انتصاب او در ۱۳ فوریه ۲۰۱۷ به اتفاق آراء از سوی مجلس سنا تأیید شد. وی پیش از بر عهده گرفتن وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده آمریکا از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ معاون بهداشت وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده آمریکا در دولت باراک اوباما بوده است.
واسطها (به انگلیسی: Interface) در جاوا یک نوع انتزاعی از اشیاء هستند که برای مشخص نمودن رفتارهایی که از رده خاصی از اشیاء انتظار می رود، تعریف می شوند. به بیان دیگر یک واسط مجموعه رفتارهای مورد انتظار از یک کلاس را تعریف می کند. این رفتارها به طور کلی قابل پیاده سازی نیستند و لازم است که بسته به کلاس و کاربرد پیاده سازی شوند. نوع انتزاعی واسط شبیه به پروتکل ها هستند. واسط ها با کلمه کلیدی interface مشخص می شوند. واسط ها تا قبل از نسخه ۸ جاوا اغلب شامل امضاء متدهای مورد انتظار (و گاهی تعریف متغیرهای ثابت (final) یا ایستا (static)) بودند. متدهایی که درون واسط تعریف می شوند پیاده سازی (بدنه متد) ندارند. اما از بعد از نسخه ۸ به بعد، متدهای ایستا و default را می توان در بدنهٔ واسط ها پیاده سازی نمود. نحوه تعریف واسط. برای تعریف یک واسط در جاوا بر اساس قاعدهٔ زیر رفتار کنید: ["visibility"] interface InterfaceName [extends "other interfaces"] { "constant declarations" "abstract method declarations" بر اساس قالب فوق یک واسط جاوا به صورت زیر قابل تعریف است: public interface Predator { boolean chasePrey(Prey p); void e
atPrey(Prey p); پیاده سازی واسط توسط یک کلاس. برای استفاده از امکانات واسط در کلاس نوشته شده باید به کامپایلر اعلان شود که می خواهیم واسط مورد نظر را در کلاس جاری پیاده سازی کنید این کار به روش مثال زیر با استفاده از کلمه کلیدی implements بعد از اسم کلاس انجام می شود. public class Lion implements Predator { @Override public boolean chasePrey(Prey p) { // programming to chase prey p (specifically for a lion) @Override public void eatPrey(Prey p) { // programming to eat prey p (specifically for a lion) همان طور که مشاهده می شود در کلاسی که یک واسط را پیاده سازی می کنیم ضروری است که تمام متدهای معرفی شده در واسط را پیاده سازی کنیم در غیر اینصورت خطای نحوی رخ خواهد داد. یک کلاس می تواند چندین واسط را به صورت همزمان پیاده سازی کند و این کار در جاوا مجاز است. مثال زیر را ببینید:
نادیده () فیلمی در ژانر معمایی و نوآر به کارگردانی لوئیس آلن است که در سال ۱۹۴۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به جوئل مک کری، گیل راسل و هربرت مارشال اشاره کرد.
نادیده () فیلمی در ژانر ترسناک به کارگردانی دانی اشتاینمان است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به استیون فرست، سیدنی لاسیک، باربارا باک، و داگلاس بار اشاره کرد.
دره کول خرسان، دره ارواح که به زبان محلی به آن کول خرسون گفته می شود در ۳۵ کیلومتری شمال دزفول در مسیر شهیون و در همسایگی روستای پاقلعه و بیشه بزان قرار دارد این دره مسیر باریکی از میان دیواره های طبیعی بلند است چشمه های فراوانی از آن جاعبور میکند این مسیر پوشیده از نیزار و درختان بید است. برای رسیدن به کول خرسان ۲۵ کیلومتر باید پیاده روی کرد و از ابتدای دره تا انتهای آن نیز ۱۰ کیلومتر است و در انتها به رودخانه دز منتهی می شود. دره چال کندی معروف به گودال مرگ نیز در نزدیکی این دره قرار دارد که تا کنون باعث مرگ و آسیب به تعدادی شده است. کول خرسان با دیواره هایی بیش از ۲۰۰ متر از دو سه احاطه شده است و بیشتر مسیر این تنگه باریک است که دو نفر کنار هم نمی توانند حرکت کنند، با توجه به خطراتی که این دره دارد توصیه می شود که با تجهیزات کامل و گردشگران ماهر به این مکان سفر شود. جواد قارایی در سال ۱۳۹۲ یکی از قسمت های فصل دوم مستند ایرانگرد را به دره کول خرسون سفر کرد و به معرفی این دره پرداخت که باعث شناخته شدن بیشتر این مکان شد. جغرافیا. دره ارواح، تنگه ارواح یا کول خرسون، دره ای شگفت انگیز و حیرت آور در استان خوزستا
ن است که در ۳۵٫۵ کیلومتری شمال دزفول (۴۵ دقیقه) قرار دارد. این دره که از دیدنیهای استان خوستان محسوب می شود، در مسیر شهبون واقع شده و مسیر باریکی از میان دیواره های طبیعی بلند است. چشمه های فراوانی از دره ارواح عبور می کنند و مسیر آن پوشیده از نیزار و درختان بید است. دره ارواح به مختصات E۴۸۳۰۹۷۵ و N۳۲ ۳۵۳۳۴ و ارتفاع حدود ۳۶۰ متر از سطح دریا قرار دارد و بخشی از رشته کوه های زاگرس به شمار می آید. فاصله این دره از اندیمشک، ۴۴ کیلومتر و از اهواز، ۱۸۹ کیلومتر است. دره ارواح از تهران ۶۸۰ کیلومتر فاصله دارد و برای رسیدن به آن از پایتخت باید حدود هشت ساعت رانندگی کنید. مسیر اول: دسترسی از روستای بیشه بزان در منطقه شهیون و از طریق جاده شهیون دزفول (سمت چپ جاده مجاور در روستای بیشه بزان) آغاز می شود. پس از آن که از روستای پاقلعه در منطقه شهیون عبور کردید، حدود یک ساعت و نیم پیاده روی در پیش دارید تا به کول خرسون برسید. مسیر دوم: دسترسی از روستای پاقلعه در منطقه شهیون و از طریق جاده شهیون دزفول آغاز می شود. مسیر سوم: دسترسی از روستای اسلام آباد در منطقه چغامیش و از بلوار شهدای پلیس دزفول آغاز می شود. وجه تسمیه. هنوز کسی