Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اریک پیترس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوترخت، باشگاه فوتبال پی اس وی آیندهوون و باشگاه فوتبال استوک سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۲۱ سال هلند و هلند بازی کرده است.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال هلند () نماینده کشور هلند در مسابقات فوتبال زیر ۱۹ سال اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال سلطنتی هلند فعالیت می کند.
مصطفی مکری (۱۵ آذر ۱۳۰۰ – ۱۴ دی ۱۳۸۳ در تهران) فوتبالیست بازنشسته ایرانی بود. او بیشتر بازی خود را در باشگاه توفان انجام داد. او همچنین رئیس سابق فدراسیون فوتبال ایران و پرسپولیس بود. فعالیت های ورزشی. مکری در سال ۱۳۲۰ وقتی حسین صدقیانی عضو این تیم بود به توفان پیوست. آن سالها آنها برای مسابقات قهرمانی لیگ تهران رقابتی بزرگ با دارایی داشتند. وی در سال ۱۳۲۳ به قهرمانی لیگ تهران رسید و به تیم منتخب تهران (یازده نفر تهران) دعوت شد. ریاست. فدراسیون فوتبال ایران. مکری دو بار رئیس فدراسیون فوتبال ایران شد. او سهم خوبی داشت و باعث ایجاد انقلابی در سیستم فوتبال ایران در دوران ریاست خود شد. دوره اول بین سالهای ۱۹۵۸ و ۱۹۶۰ بود که او "جام منطقه ای ایران"، اولین لیگ فوتبال را تشکیل داد که تیم هایی از مناطق مختلف ایران را در آن تشکیل می داد. در دوره دوم، بین سالهای ۱۹۶۷ و ۱۹۷۲، تیم ملی فوتبال ایران دو بار قهرمان جام ملتهای آسیا شد. مسعود برومند در این مدت معاون وی بود. پرسپولیس. مکری در سال ۱۳۵۲ توسط علی عبده به عنوان رئیس باشگاه پرسپولیس انتخاب شد و تا زمان انقلاب در سال ۱۳۵۷ در این پست ماند. زندگی شخصی. مکری در سال ۱۹۴۴
از فوتبال بازنشسته شد. او به فرانسه رفت و فارغ التحصیل رشته تربیت بدنی و سوارکاری شد. سپس در سال ۱۳۲۷ با یک زن فرانسوی ازدواج کرد. همسر وی در سال ۱۳۷۶ درگذشت.
قره گول () دریاچه ای واقع در مرز مشترک شهرستان لاچین، جمهوری آذربایجان و گوریس، ارمنستان است. این دریاچه مرزی دارای چشم انداز آلپی می باشد. اطلاعات کلی. دریاچه قره گول از اهمیت هیدرولوژیکی و کشاورزی ویژه ای برخوردار است. مردم ساکن در این منطقه از دریاچه در عرصه های دامداری، کشاورزی و ماهی گیری بهره می برند. مساحت خشک دریاچه از نوع منظره چمن های آلپی کوهستانی است. وضعیت زیست محیطی و آب نامساعد باعث کمبود حیات وحش در درون آب شده است. با این وجود، زئوپلانکتون ها و دوجورپایان از ساکنین دریاچه هستند. دریاچه هم اکنون در وضعیتی اسف بار قرار دارد. استفاده بی رویه از چمن ها به عنوان چراگاه آسیب بزرگی به پوشش گیاهی رسانده است.
مینوری ساتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المعیذر، باشگاه فوتبال اسکونتو، باشگاه فوتبال ونتسپیلس، باشگاه فوتبال گوانگجو، باشگاه فوتبال زسکا خاباروفسک، باشگاه فوتبال داینامو برست، و باشگاه فوتبال بنیادکار اشاره کرد.
میو اوتانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده است.
میوا یونتسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده است.
میهو فوکوموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اوکایاما یونوگو بل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال زنان ژاپن و زنان ژاپن بازی کرده است.
میهو مانیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان ژاپن و زنان ژاپن بازی کرده است.
مییوکی ایزومی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده است.
مارماهی باغچه ای از خانواده مارماهی دریایی است و در هند و اقیانوسیه زندگی می کند، اما گونه هایی نیز در قسمت های گرمتر اقیانوس اطلس (از جمله کارائیب) و شرق اقیانوس آرام یافت می شود. این مارماهی های کوچک در کف دریا زندگی می کنند و نامشان را به خاطر بیرون آوردن سرشان از سوراخشان در حالی که بیشتر بدن آنها پنهان مانده است گرفته اند.
کتابِ حقیقتی دیگر، باز هم گفت و شنودی با دون خوان A Separate Reality: Further Conversations With Don Juan توسط انسان شناس / نویسنده، کارلوس کاستاندا، در سال ۱۹۷۱ منتشر شده است، مربوط به وقایعی است که در طول دوره کارآموزی وی با دون خوان ماتوس، بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۵ رخ داده است. در کتاب کاستاندا Castaneda توضیحات مربوط به کارآموزی خود را، تحت آموزش دون خوان ادامه می دهد. تمرکز اصلی کتاب متمرکز بر تلاش های دون خوان برای دیدنِ شاگردش است، عملی که به بهترین شکل توصیف شده است، «درک مستقیم انرژی همان طور که در جهان جریان دارد». این کتاب شامل یک مقدمه، یک داستان و دو بخش جداگانه است. قسمت اول، مقدمات " دیدن "، شروع دوباره کارآموزی وی، و همچنین معرفی یک بروخو (ساحر) دیگر، به نام دون خنارو (گنارو) Don Genaro هست. قسمت دوم، کار" دیدن " و به تشریح فرایندهای ذهنی درگیر با دیدن می پردازد. خلاصه ای از مفاهیم کتاب. زندگی تمرینی است در بزنگاه. در لحظه مرگ تمام مفهوم های ناشی از منطق فرومی ریزد. مشاوره با مرگ منجر به رفتار بی عیب و نقص می گردد. از ابهام دنیا درس بگیریم و سر تعظیم فرو آوریم. این کتاب تحت عنوان حقیقتی دیگر با
زهم گفت وشنودی با دون خوان به شماره شابک ۰ - ۶ - ۹۰۲۵۵۹ - ۹۴۶ به چاپ رسیده است. منابع. · Castaneda, Carlos. The Teachings of Don Juan: A Yaqui Way of Knowledge, 30th Anniversary Edition. New York: Washington Square Press, 1998 · Castaneda, Carlos. A Separate Reality. New York: Pocket Books, 1971 Parada, Sergio. Guardians of the Separate Reality. New York: Lulu Press, 2010
توفان یا طوفان یک باشگاه فوتبال در تهران، ایران بود. اولین تیمی که صاحب تماشاگر اختصاصی بود تیم کلوپ تهران بود که بعدها به توفان تغییر نام داد. توفان تا ۱۵ سال یکه تاز قدرت و محبوبیت بود اما وقتی در سال ۱۳۲۱ تیم دارایی تأسیس شد، تعدادی از تماشاگران خود را با این تیم تقسیم کرد. توفان در اوایل دهه ۱۳۲۰ تیم بزرگی بود و در آن سال ها رقابت جدی برای قهرمانی جام باشگاه های تهران بین توفان و دارایی وجود داشت. دیدار توفان و دارایی در سال ۱۳۲۴، اولین مسابقه مهم و تاریخ ساز باشگاهی در ایران بود که ۱۵ هزار تماشاگر داشت. مصطفی مکری و حسین مبشر، دو رئیس فدراسیون بعدی فوتبال ایران در این دو تیم بازی می کردند. در اوایل دهه ۱۳۲۰، بازیکنان بزرگی در این تیم بازی می کردند، مانند مصطفی مکری، مصطفی بهارمست (پدر اسفندیار بهارمست)، قاسم سلیمی، هدایت کلانتر، مصطفی سلیمی، هدایت گیلانشاه، برادران فرزانگان، اکبر حیدری (معروف به توفان)، حسام محسنی،عیسی الهی، عباس قریب و حسین صدقیانی و حسین خان سردار هم مسوولیت سرپرستی این تیم را بر عهده داشت. کلوپ توفان در سال ۱۳۰۲ در نخستین مسابقات رسمی جام باشگاه های تهران به همراه کلوپ ایران و اسپرت ا
رامنه حضور داشت که در این مسابقات کلوپ ایران قهرمان شد. در سال بعد نیز دو تیم اجتماعیون و شعاع به مسابقات اضافه شدند، اما دوباره تیم کلوپ ایران قهرمان مسابقات شد. افتخارات. جام باشگاه های تهران: قهرمان: ۱۳۱۱، ۱۳۱۲، ۱۳۱۷، ۱۳۲۳
شاه ماهی خزر نام یک گونه از سرده شاه ماهی رودخانه است.
خلیج تُرکَمَن باشی (به ترکمنی: Türkmenbaşy aýlagy؛ روسی: залив Туркменбашы) یا خلیج شاه قَدَم خلیجی است در دریای خزر در سواحل ترکمنستان که جزئی از استان بلخان این کشور به شمار می آید. کرانه شمالی این خلیج را شبه جزیره کراسنوودسک و کرانه جنوبی آن را شبه جزیره چهارکان تشکیل داده است. خلیج ترکمن باشی ۴۶ کیلومتر به سمت غرب در دریا گسترش می یابد و دهانه آن ۱۸ کیلومتر پهنا دارد. در گوشه شمال غربی آن باتلاق های نمکی بالاایشَم قرار دارد که نمایانگر دهانه رودخانه خشک شده اوزبوی هستند. خلیج ترکمن باشی در سال ۱۹۶۸ به بخشی از ذخیره گاه طبیعی خزر تبدیل شد. از جانداران این خلیج شاه ماهی خزر و فک خزری شایسته ذکر است. این محدوده در قدیم با نام فارسی شاه قدم شناخته می شد. در نقشه های قرن ۱۸ میلادی دریای خزر، این خلیج با عنوان خلیج بَلخان شناخته می شد فرض بر این بود که بسیار عمیق تر است. این خلیج نخستین بار توسط فدور ایوانوویچ سویمونف در سفر اکتشافی ۱۷۱۹ دریای خزر که تا ۱۷۲۷ ادامه یافت با دقت بررسی و نقشه برداری شد. این خلیج از آن زمان نام خلیج کراسنوودسک به خود گرفت اما بعداً نام این خلیج و شهر ساحلی آن به ترکمن باشی تغییر یا
فت.
منطقه حفاظت شده قره گول () در سال ۱۹۸۷ و در مساحت ۲۴۰ هکتار با هدف حفظ سیستم محیط زیستی نادر و منابع طبیعی اطراف حوزه آب دریاچه قره گول تأسیس شد، دریاچه ای که از ذوب شدن یخ های کوهستانهای مجاور به وجود آمده است. اطلاعات کلی. دریاچه قره گول که در منطقه حفاظت شده قره گول قرار دارد، عمدتاً با آب های بارندگیها و چشمهها تغذیه می شود. دریاچه قره گول در بلندی ۲۶۵۷٫۵ متر از سطح دریا، در سمت جنوبی فلات آتشفشانی قره باغ قرار دارد، که در مجاورت دامنه های چند کوهی با ارتفاع ۳۲۰۰–۳۵۰۰ متر واقع است. دریاچه یادشده روزگاری به عنوان منبع آب مورد استفاده بود، که در دهانه آتشفشانی غیره فعال شکل گرفته بود. این دریاچه با طول ۱۹۵۰ متر، حداکثر عرض ۱۲۵۰ متر، طول ساحل ۵۵۰۰ متر، حداکثر عمق ۷–۸ متر و با حجم آب ۱۰ میلیون متر مکعب دارای مساحت ۱۲ کیلومتر مربع می باشد. دریاچه اساساً با آب های یخ های ذوب شده و باران و تا حدودی با آب های چشمه ها تغذیه می شود. از لحاظ منطقه جغرافیایی فلات قره باغ بین مناطقی از قفقاز و ارمنستان و ایران واقع است، که این امر نیز باعث وجود تنوع های کونه گون گیاهان در آن شده است. پوشش گیاهی فلات شامل ۱۰۲ شاخه و زی
رشاخه آوندداران از ۶۸ رسته و ۲۷ خانواده است. دلیل کمبود انواع گیاهی در اینجا این است، که منطقه حفاظت شده فقط دریاچه را پوشش می دهد، و جاهایی که در آن ها گونه های گیاهی نادر و بومی به عمل می آیند مشمول این منطقه نیستند. ساحل دریاچه را چمنزاری پر از شبدر، گون و تراگانتانا پوشانده است. به دلیل قرارگیری منطقه در ارتفاعات، تنوع های گیاهان باتلاقی در آنجا کمیابند. زیر آب دریاچه دو تنوع گیاهان آمفیبیوم چندضلعی و راناکولوس زندگی می کنند. در سال ۱۹۶۷، ماهیهای قزل آلای سوان، از زیرخانواده ماهی آزاد، که در فهرست قرمز گونه های در معرض خطر ثبت شده است، به دریاچه آورده شدند. این منطقه، یک منطقه حفاظت شده بین جمهوری ها ست. منطقه حفاظت شده قره گول هم انکون تحت اشغال نیروهای مسلح ارمنستان به سر می برد. در مناطقی در مجاورت مرز منطقه حفاظت شده قره گول گونه های گیاهان نادر و در معرض انقراض همچون گل خوش و پنجه برگ و غیره… رشد می کنند، که نیاز فوری به نگهداری خاص دارند. منطقه حفاظت شده قره گل که در حال حاضر در اشغال نیروهای ارمنستان به سر می برد، تعطیل شده است.
شبه جزیره آگراخان () یک شبه جزیره باریک در دریای خزر است که در سواحل شمال غربی این دریا واقع شده است. نام دیگر آن «اوچ کوسه» است. شبه جزیره آگراخان پناهگاه انواع پرندگان دریایی است که در انتهای شمالی توسط یک منطقه حفاظت شده به نام ذخیره گاه داغستان محافظت می شوند. قلمرو شبه جزیره مکانی محبوب برای ماهیگیران و گردشگران است و برای چرا نیز استفاده می شود. این شبه جزیره که در جمهوری داغستان فدراسیون روسیه واقع شده از ساحل به سمت شمال شرق کشیده شده است. در انتهای شمالی شبه جزیره یک آبراهه باریک و در پشت آن جزیره چچن قرار دارد. جغرافیا. آگراخان شبه جزیره ای باریک و دراز است. مساحت شبه جزیره ۲۱۲ کیلومتر مربع است. درازای آن ۵۰ کیلومتر و پهنایش ۸ کیلومتر است. ارتفاع نسبی آن نیز تا ۱۰ متر بالاتر از دریای خزر است. این شبه جزیره عمدتاً توسط آب رُفت های شنی رودخانه تِرِک تشکیل شده و روبه روی دلتای وسیع این رود واقع شده است. این شبه جزیره از غرب به خلیج آگراخان محدود شده و از نظر اداری تابع شهرستان مخاچ قلعه است. در دهه های اخیر، خلیج آگراخان تقریباً به طور کامل توسط رسوبات جدید شاخه های رود ترک پوشانده شده است. مشخصه سطح ش
به جزیره وجود تپه ها و باتلاق های نمکی، پوشیده از پوشش گیاهی پراکنده نیمه بیابانی است. بر تپه های آن بوته های گز می رویند. زمستان های آن کم برف و ملایم و تابستان هایش خشک است. وزش باد در آن شدید است. در نوک شمالی شبه جزیره ویرانه های شهر قدیمی لوپاتین واقع شده است. بقایای خط آهن باریکی نیز در این منطقه وجود دارد که از روستای سولاک به لوپاتین می رفته است - از آن برای انتقال ماهی به یک کارخانه ماهی استفاده می شد.
زمین لرزه ۲۰۱۹ کوتاباتو () یک گروه زمین لرزه بود که در اکتبر در جزیره میندانائو فیلیپین رخ داد و تلفات و خساراتی را ایجاد کرد که سه مورد از این گروه زمین لرزه بزرگتر از بزرگای گشتاوری ۶٫۰ با مقیاس شدت مرکالی بود. اولین مورد در ۱۶ اکتبر، با بزرگای گشتاوری ۶٫۳ با رومرکز در نزدیکی تولونان بود، که در آن دست کم ۷ نفر کشته و ۲۱۵ نفر زخمی شدند. زمین لرزه دوم در ۲۹ اکتبر، به بزرگای گشتاوری ۶٫۶ با رومرکز منطقه ای در نزدیکی بوئل رخ داد. زمین لرزه سوم در ۳۱ اکتبر به بزرگای گشتاوری ۶٫۵ با رومرکز در نزدیکی تولونان، کوتواتو رخ داد. در اثر این دو زمین لرزه آخر ۲۱ نفر جان باختند و ۴۳۲ نفر دیگر زخمی شدند.
کاروزریا گیا (؛ بنا نهاده ۱۹۱۶ در تورین) یک شرکت ایتالیایی طراحی و بدنه سازی خودرو است که توسط جاچینتو گیا و گاریجلیو با نام کاروزریا گیا اند گاریجلیو بنیانگذاری شده است. مقر اصلی این شرکت در کورسو والنتینو ۴ در تورین قرار دارد.
آکشاک (سومری: 𒌔𒆠، akšak) شهری در سومر باستان بود که در مرز شمالی اکد واقع شده بود. گاهی آن را همان شهر اوپی منابع بابلی می دانند. محل دقیق آکشاک نامشخص است. نویسندگان قدیم آن را در جایی قرار داده اند که رودخانه های دجله و فرات در نزدیک ترین فاصله به هم هستند و در متون اولیه از آن به همراه شهر کیش یاد شده است. باستان شناسان در دهه ۱۹۰۰، آکشاک را در محل تل عمر حدس زدند یعنی محلی که دو محدوده باستانی در دو سوی دجله ادامه یافته است، اما وقتی که لیروی واترمن از مدرسه آمریکایی تحقیقات شرقی این محل را کاوش کرد، معلوم شد دو محدوده یادشده سلوکیه قدیم (احتمالاً همان اوپی) است، هرچند که اگرچه قطعه ای از یک اثر با نام آکشاک هم در آنجا یافت شد. مایکل سی استور محل آکشاک را در کناره دجله قرار می دهد، یعنی در حومه جنوبی بغداد امروزی.
دنیل پسینا (متولد اول دسامبر ۱۹۵۸)، یک متخصص هنرهای رزمی آمریکایی و کارمند سابق آزاد میدوی است. پسینا کار خود را به عنوان یک بازیگر هنرهای رزمی در فیلم "Teenage Mutant Ninja Turtles II: Secret of the Ooze" ساخته سال ۱۹۹۱ آغاز کرد، وی در این فیلم به عنوان یکی از سربازان قبیلهٔ فوت شردر ظاهر شد. در خلال ایجاد بازی ویدیویی مورتال کمبت در سال ۱۹۹۲، وی در نقش جانی کیج و شخصیت های نینجا مانند ساب-زیرو، اسکورپیون و Reptile بازی کرد و به عنوان هماهنگ کننده هنرهای رزمی برای این بازی خدمت کرد. سپس در "مورتال کامبت دوم" او نقش های خود در بازی قبلی را تکرار و همچنین نقش های اسموک و نوب سایبات را بازی کرد.
علم آفرینش یا آفرینش گرایی علمی شاخه ای از آفرینش گرایی است که مدعی است برای روایتِ آفرینشِ پیدایش در سِفرِ پیدایش ساپورت علمی ارائه می کند و فکت ها، تئوری ها و پارادایم های علمی دربارهٔ زمین شناسی، کیهان شناسی، فرگشت زیست شناختی، باستان شناسی، تاریخ، و زبان شناسی را نادرستیشان را ثابت می کند یا بازتبیینشان می کند.
خدایان به تصویر کشیده شده با شاخ در ادیان مختلف در سراسر جهان یافت می شوند. الهه شاخ دار هاتور. هاتور معمولاً به عنوان الهه گاو با شاخ هایی بر سر به تصویر کشیده می شود که در آن دایرهٔ خورشیدی اورائوس نصب شده است. در دوره های بعدی یک گردنبند منات نیز به تزئینات اضافه می شود. هاتور ممکن است همان الهه گاو باشد که پیشتر در لوح نارمر و روی یک سنگ قبر از سلسله اول فراعنه قرار گرفته است که نشان دهنده نقشی به عنوان الهه آسمانی و رابطه او با هوروس است که به عنوان خدای خورشید در او سکنی گزیده است. هاتور رابطه ای پیچیده با رع داشت، در یک اسطوره چشم اوست و دختر او در نظر گرفته می شود، اما بعدها وقتی رع نقش هوروس را در پادشاهی به عهده گرفت، او را مادر رع می دانند. او این نقش را از الهه گاو دیگری با نام 'Mht wrt' ("سیل بزرگ") که مادر رع در اسطوره خلقت بود جذب کرد و او را بین شاخ های خود حمل کرد. به عنوان مادر هر روز صبح رع را در افق شرق به دنیا می آورد و به عنوان همسر هر روز او را درآمیختن با او در طول روز آبستن می شد. بت (Bat) الهه گاو دیگری در اساطیر مصر است که به صورت چهره ای انسانی با گوش و شاخ گاو به تصویر کشیده شده ا
ست. در زمان پادشاهی میانه، هویت و ویژگی های او در الهه هاتور قرار گرفت. پرستش بت به دوران پیشین می رسد که ممکن است منشأ آن ریشه در گله های گاو در اواخر دوران پارینه سنگی داشته باشد. بت الهه اصلی سشش (Seshesh) بود که با نام هو (Hu) یا دیوپولیس پاروا (Diospolis Parva)، نام خانواده هفتمین نوم (nome) مصر علیا شناخته می شد. تصویرسازی بت به عنوان یک گاو الهی به طرز چشمگیری شبیه به هاتور، الهه موازی از مصر سفلا بوده است. تفاوت قابل توجه در تصویر آن ها این است که شاخ های بت به سمت داخل و منحنی شاخ های هاتور کمی به سمت بیرون متمایل است. این امکان وجود دارد که این تفاوت بر اساس تفاوت در نژادهای مختلف گله های گاو در زمان های متفاوت باشد. فرقه خدایان گاو. در مصر، گاو به عنوان آپیس، تجسم پتاح و بعداً ازیریس پرستش می شد. مجموعه ای طولانی از گاوهایی که به لحاظ آیینی «کامل» بودند توسط کاهنان به عنوان خدا شناسایی شدند که طول عمر خود در معبد می گذراندند، سپس در یک تابوت دان غول پیکر، مومیایی و محصور می شدند. یک توالی طولانی از تابوت های سنگی یکپارچه در سراپیوم نگهداری می شد که توسط آگوست ماریت در سال ۱۸۵۱ در سقاره کشف شد. گاو
به عنوان منویس نیز پرستش می شد، تجسم آتوم-رع، در هلیوپولیس. "کا" میان افسانه های مصر هم مفهومی مذهبی از نیروی زندگی/قدرت است و هم در کلمه به معنی گاو نر است. منویس به عنوان یک گاو زنده شناخته می شد. این ممکن است بقایایی از قربانی کردن پادشاهان پس از یک دوره سلطنت باشد، که به عنوان فرزندان بات یا هاتور به عنوان خدایان گاو باستانی فرقه های اولیه خورشیدی در نظر گرفته می شدند؛ بنابراین، همانگونه که به عنوان نمادی از خدای بعدی خورشید، رع نیز دیده می شود، منیویس هم اغلب در هنر با دایره ای خورشیدی مادرشان هاتور در بین شاخ های آن دیده می شود. خدایان کنعانی مولوخ (طبق انجیل) غالباً به صورت یک گاو به تصویر کشیده و در روایات ابراهیمی به یک دیو گاو تبدیل شده. گاو نر در فرهنگ های یهودی-مسیحی از دوره ای از انجیل پدیدار می شود که در آن تمثال گوساله طلایی توسط هارون ساخته می شود و توسط عبری ها در بیابان سینا ("سفر خروج") مورد عبادت قرار می گیرد. از متن کتاب مقدس عبری می توان فهمید که این بت بیش از آنکه به عنوان یک خدای جدید معرفی شود، به عنوان نماینده یک خدای جداگانه یا به عنوان نماینده یهوه معرفی می شود، شاید از طریق ارتباط
یا هماهنگی با خدایان گاو مصری یا شام. در کتاب مقدس در خروج ۳۲: ۴ چنین آمده است: "او آنها را (گوشواره های طلای قوم را) از دست ایشان گرفته، آن را با قلم نقش کرد و از آن گوساله ریخته شده ساخت و ایشان گفتند: «ای اسرائیل این خدای تو است که تو را از زمین مصر بیرون آورد.»" نحمیا ۹:۱۸": حتی وقتی آنها بت را مانند گوساله درست کردند و گفتند: این خدای شما است که شما را از مصر بیرون آورده است، آنها کفرهای وحشتناکی مرتکب شدند." بتهای گوساله بعداً در تناخ (انجیل عبری)، مانند کتاب هوشع نبی، به صورت دقیق تری به عنوان عنصری ثابت از فرهنگ های غرب آسیایی دیده می شوند. به گفته کتاب پادشاهان سلیمان ۷:۲۵"دریای برنز" پادشاه سلیمان بر روی دوازده گاو نر برنزی ایستاده است. گاوهای جوان به عنوان نشانگرهای مرزی در تل دان و در بثل در مرزهای پادشاهی اسرائیل قرار گرفته بودند. خدایان قوچ در مصر باستان. قوچ در مصر باستان در امور باروری و جنگ مورد احترام بود. خدایان اولیه با شاخ های موج دار و بلند قوچ شامل خنوم و خدای معادل آن در مصر سفلی، بانبتد «خدای قوچ جدت (Djedet)» (مندس) است که به طور معمول با چهار سر قوچ نشان داده شده بود تا نمایانگر چه
ار روح (بع) خدای خورشید باشد. بانبدت همچنین ممکن است با چهار خدای نخستین حاکم بر مصر، اوسیریس، گِب، شو و رع - اتوم نیز مرتبط باشد، با زیارت گاه های گرانیتی بزرگ که به هر یک در پناهگاه مندس اختصاص داده شده است. کتاب "گاو آسمانی" قوچ مندس را به عنوان بع برای اوسیریس توصیف می کند، اما این یک ارتباط انحصاری نبود. فهرست خدایان مصری مرتبط با قوچ: فرقه آمون. پرستش آمون در دوره اولیه احتمالاً به واسطه مستعمره یونان در سیرن وارد یونان شد که احتمالاً بلافاصله پس از جایگیری پیوندی با معبد بزرگ آمون در اوآسیس برقرار کرده باشد. آمون یک معبد و مجسمه، هدیه ای از حال پیندار، در تبس، داشت و یکی دیگر در اسپارت که ساکنانش آن گونه که پوسانیاس می گوید، بیشتر از پیشگوی آمون در لیبی مشورت می گرفتند تا از دیگر یونانی ها. در ایفیتیس، خالکیدیکه، آمون از زمان لیساندر پرستش شد، به همان اندازه با اشتیاق که در مناطق آمونیه پرستش می شد. پوندار شاعر سرودی در ستایش او سرود. در مگاپولیس خدا با شاخ قوچ (Paus. viii.32 1) نمایان شد و یونانیان سیرنیکا یک ارابه با مجسمه آمون را به دلفی اهدا کردند. شهرت او در بین یونانیان کلاسیک آن چنان مشهور بود ک
ه اسکندر پس از نبرد ایسوس و در زمان اشغال مصر، به آنجا سفر کرد، جایی که او توسط اوراکل (موبد و پیشگوی معبد) فرزند پسر آمون اعلام شد. اسکندر پس از آن خود را الهی دانست. حتی در طول این اشغال، آمون از سوی این یونانیان به عنوان شکلی از زئوس شناخته شد. و همچنان به عنوان خدای اصلی محلی تبس بود. یونانیان سیرنائیکی به جای خدای اصلی خود زئوس، معابدی برای خدای لیبیایی آمون ساختند. آنها بعداً خدای متعال خود زئوس را به عنوان آمون لیبی شناختند. برخی از آنها به پرستش خود آمون ادامه دادند. فرقه آمون در بین یونانیان چنان گسترده بود که حتی اسکندر تصمیم گرفت که توسط موبدان لیبیایی آمون به عنوان فرزند زئوس در معبد سیوان اعلام شود. اگرچه منابع جدیدتر از وجود آمون در اساطیر بربرهای لیبیایی چشم پوشی می کردند، اما او شاید بزرگ ترین خدای باستان بربران بود. وی در یونان باستان مورد استقبال یونانیان باستان قرار گرفت و به علت نفوذ لیبی با خدای فینیفی/ کارتاژی بال هامون متحد شد. برخی از تصاویر قوچ در شمال آفریقا متعلق به دوره لیتی است که بین ۹۶۰۰ سال و ۷۵۰۰ پیش از میلاد واقع شده است. معروفترین معبد آمون در لیبی باستان معبد در واحه سیوا ب
ود. از سوی برخی از محققان گفته شده که نام باستانی برخی قبایل بربر مانند گارامانتس و ناسامونی ممکن است به نام آمون مربوط باشد. در آولیمیدن (Awelimmiden) طوارق، نام آمانای (Amanai) ممکن است که معنای نام خدا را داشته باشد. لیبیایی های باستان احتمالاً غروب خورشید را به عنوان تجسد آمون می پرستیدند که با شاخ های قوچ معرفی می شد. در کارتاژ و شمال آفریقا، بعال-هامون به طور ویژه ای با قوچ مرتبط بود و به عنوان بعل قرنیم (ارباب دو شاخ) در یک پناهگاه روباز در جبل بو کورنین (تپه دو شاخ) در سراسر خلیج کارتاژ مورد پرستش واقع می شد. خدای مصری آمون-رع با شاخ قوچ به تصویر کشیده شده است. قوچ به دلیل رفتارهای فحلی نمادی از مردانگی در نظر گرفته می شده است. شاخ های آمون نیز ممکن است نمایانگر شرق و غرب عالم باشد و یکی از عناوین آمون «دو شاخ» بود. اسکندر در اثر فتح مصر باستان در سال ۳۳۲ قبل از میلاد با شاخهای آمون به تصویر کشیده شد، جایی که کاهنان او را به عنوان پسر خدای آمون پذیرفتند، که توسط یونانیان باستان با زئوس، پادشاه خدایان شناسایی شده بود. خدای ترکیبی زئوس-آمون چهره مشخصی در اساطیر یونان باستان بود. به گفته پنج مورخ باستان
(آریان، کورتیوس، دیودوروس، ژوستین و پلوتارک)، اسکندر به نزد پیشگوی آمون در واحه سیوا در صحرای لیبی و شایعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه اوراکل پدر اسکندر را آشکار کرده است و او خدای آمون است و نه فیلیپ. اسکندر خود را به عنوان فرزند زئوس-آمون معرفی کرد و حتی خواست تا به عنوان یک خدای عبادت شود: به نظر می رسد که وی نسبت به واقعی بودن الوهیت خود اطمینان پیدا کرده و نیاز به پذیرش آن توسط دیگران داشته است… شهرهای دیگر لاجرم تبعیت کردند، اما در خود اسپارت فرمان او به طرزی استهزاءآمیز چنین خوانده شد: «از آنجا که اسکندر آرزو دارد یک خدا باشد، بگذارید باشد.» بر اساس قاره. اروپا. پان خدای شبانان و گله ها، وحشی های کوهستانی و موسیقی روستایی بود. در فرهنگ های سلتیک تصویرسازی ها از چهره های دارای شاخ گوزن اغلب به عنوان سرنانوس ("شخص شاخ دار" در لاتین) شناخته می شوند. شواهد اصلی برای این امر از ستونی در پاریس است که منقوش به خدای رومی ژوپیتر است. کوسیدیوس نام خدای جنگ رومی و انگلیس و خدای محلی در منطقه اطراف دیوار هادریان بود، که بعضی اوقات به صورت شاخ دار نشان داده می شود. او با جنگ و جنگل ارتباط دارد و بیشتر توسط افراد نظامی
و طبقات پایین پرستش می شد. الیفاس لوی غیب باور قرن ۱۸م، معتقد بودند که خدای "شبه تاریخی بافومه" (که کلیسای کاتولیک روم ادعا کرده بود به عنوان بدعت توسط شوالیه های معبد پرستش می شود)، در واقع خدای شاخدار کاهنان لیبیایی (آمون) یا بز مندس بود. برای سال ها محققین تصاویر پاتیل گاندستروپ را از منظر خدایان سلتی تفسیر می کنند. شمایل شاخدار در صفحه A عموماً به عنوان سرنانوس شناخته می شود. آفریقا. یک خدای وخشوری به شکل قوچ که نام آن ناشناخته است (بائل هامون - فنیقی / کارتاژی) توسط قبایل لیبی در سیوا پرستش می شده. این چهره توسط مصریان در به تصویر کشیدن خدای خود آمون گنجانیده شده است که به "تعبیر یونانی" (Interpretatio graeca) " زئوس - آمون در نظر گرفته شده است. پیروان اودینانی (آیین عامیانه سنتی مردم ایگبو در جنوب شرقی نیجریه) خدای شاخ دار ایکنگو خدای موفقیت صادقانه می دانند و می پرستند، که دو شاخ آن نمادی از اراده شخصی است. مجسمه های چوبی کوچک از او به عنوان محراب شخصی ساخته شده و مورد ستایش قرار می گیرند. آسیا. مهر پاشوپاتی، مهر کشف شده در حفر حفاری موهن جو دارو در پاکستان، به عنوان نماینده احتمالی یک چهره «پیش-شیوا»
توجه را مطرح شده است. این " پاشوپاتی " (پروردگار موجودات شبیه به حیوانات - سانسکریت: ') مهری را نشان می دهد که دارای شاخ، احتمالاً در حالت نعوض است که توسط حیوانات احاطه شده. چندین مهر در دره ایندوس صحنه جنگ بین جانوری ببر مانند و مردی را با شاخ، سم و دم نشان می دهد که با مرد گاونژاد بین النهرین انکیدو که یار گیلگمش بود مقایسه شده است و حکایت از انتقال اساطیر بین النهرین دارد. آمریکا. مار شاخ دار در اساطیر بسیاری از بومیان آمریکایی ظاهر می شود. جزئیات در بین قبایل متفاوت است و بسیاری از داستان ها شمایلی اسرارآمیز را با آب، باران، رعد و آذرخش مرتبط می کنند. مارهای شاخ دار مؤلفه های اصلی مجتمع های مراسمات جنوب شرقی پیش از تاریخ آمریکای شمالی بودند. شاخ های ذکر شده در انجیل. خدایان کنعانی، بعل و ال احتمالاً در اصل گاو خدایان شاخ دار بوده اند. «شاخ همه شریران را قطع خواهم کرد اما شاخ صالحان بلند خواهند شد.» از نظر عظمت او (یعقوب) مانند گاو تازه تولد یافته است. شاخ های او شاخ گاو نر وحشی است. با آنها ملت ها را به خون خواهد کشید، حتی آن هایی را که در انتهای زمین هستند. سپس جانور دوم را دیدم که از زمین بیرون می آید
. این دو شاخ مانند بره داشت اما مانند اژدها صحبت می کرد. باید که کاهن قدری از خون را بر شاخ های مذبح بخور معطر که در خیمه اجتماع است، به حضور خداوند بپاشد. و همه خون گوساله را بر بنیان مذبح قربانی سوختنی که به در خیمه اجتماع است بریزد. به تصویر کشیدن موسای شاخ دار ریشه در توصیف چهره موسی به عنوان "cornuta" ("شاخ دار") در ترجمه لاتین ولگاته از سفر خروج دارد که در آن موسی پس از دریافت ده فرمان برای بار دوم به نزد مردم بازمی گردد. انجیل دوئه-رنس Douay-Rheims ترجمه ولگاته را چنین به انجام رسانده: "و هنگامی که موسی از کوه سینا پایین آمد، او دو لوح شهادت را در دست داشت، و او نمی دانست که شمایلش در اثر مکالمه با خداوند شاخ دار شده است." تأثیر بر شیطان شناسی. شیطان شناسی مسیحی. به نظر می رسد این ایده که شیاطین شاخ دارند، از فصل ۱۳ کتاب کتاب مکاشفه گرفته شده است. کتاب مکاشفه ظاهراً الهام بخش بسیاری از تصاویرسازی های شیاطین بوده است. این ایده همچنین با تصویرسازی از برخی خدایان باستانی مانند مولوخ، شدو و غیره همراه بوده است که به صورت گاو به تصویر کشیده شده اند، به عنوان مردانی با سر یک گاو، یا با به سر کردن شاخ گاو به