Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لوسیوس ژولیوس لیبوی جوانتر (دوم)، احتمالاً تنها پسر لوسیوس ژولیوس لیبو و همسرش سسیلیا متیلا و پدر نومریوس ژولیوس سزار و سکستوس ژولیوس سزار بود. خانواده. پدر و مادر. پدر. پدر وی لوسیوس ژولیوس لیبو که یکی از اعضای کنسول گری در سال ۲۶۷ پیش از میلاد بود که یک پیروزی مهم نظامی را بدست آورد. مادر. مادر وی سسیلیا متیلا تنها همسر لوسیوس لیبو بود. همسران و فرزندان. همسران. از همسر(ان) وی هیچ اطلاعاتی حتی نامشان یا قبیله شان نیز در دسترس نیست. فرزندان. او دارای دو پسر به نامهای نومریوس ژولیوس سزار و سکستوس ژولیوس سزار بود که سکستوس سومین جد از ژولیوس سزار بود.
قلعهٔ چهارگوش مَردَکان () یک بنای باستانی واقع در شهرک مردکان شهر باکو است. این قلعه از سوی «اخستان یکم» فرزند «منوچهر بزرگ سوم» به صورت چهارگوش در اواسط قرن ۱۴ بنا گردیده است. قلعه به افتخار پیروزی «آخسیتان یکم» بر دشمن ساخته شده است. قلعه مردکان روزگاری به منزلهٔ پناهگاه فئودالها و برج دیدبانی مورد استفاده قرار می گرفته است. ویژگی های معماری. قلعهٔ مردکان به شکل چهارگوش ساخته شده است. داخل قلعه به پنج قسمت تقسیم می شود. بنا ۶ اتاق را دارا ست. حیاط داخلی اش به بعد ۲۵ متر در ۲۵ متر است. ارتفاع برج به ۲۲ متر می رسد. ضخامت آن در سمت پایین ۲٫۱۰ متر و در قسمت بالا ۱٫۶۰ متر است. قلعه واجد ۷۶ راه پله می باشد. در حیاط قلعه ۱۰۸ چاه خالی وجود دارد، که روزگاری جهت ذخیرهٔ مواد غذایی مورد استفاده واقع می شده است. دم در ورودی قلعه یک چاه ۲۵ متری نیز وجود دارد. جستارهای وابسته. برج مدور مردکان (باکو) مردکان
«رسوایی در بوهم» () اولین داستان کوتاه و سومین داستان شرلوک هلمز است که توسط آرتور کانن دویل نوشته شده است. در این داستان شخصیت آیرین آدلر معرفی می شود.
تاریخچه ده عباسقلی. دهِ عباسقلی یا قریهٔ ملاخلیفه نام اولیهٔ آبلش در شهر تشان در استان خوزستان است. این نام اصلی کوی آبلش از دوران اولیهٔ شکل گیری این منطقه بود.عباسقلی طیّب (درگذشته به ۱۳۴۹ خورشیدی) معروف به مشهدی عباسقلی فرزند ابوالفتح طیّب فرزند میرزامحمد طیّب فرزند علی سینا طیّب فرزند علی باز طیّب از بزرگان طایفه تاج طیب ایران از ایل طیبی دفن شده در کوی آبلش است.خود عباسقلی طیب از مهاجران استان کهگیلویه و بویر احمد به دلیل اختلافات قومی و جنگ های قبیله ای با برادرزادگان خود است. باید دانست پیش از ورود خاندان عباسقلی طیب، خاندان وکیل خان طیب برادر قیصرخان حاکمان اولیهٔ آبلش و زمین های اطراف آن بودند؛ ولی بعد از انتصاب سید حسین طباطبایی رئیس التجار بهبهانی از سوی محمدعلی شاه به عنوان حاکم بهبهان و آغاز حاکمیت او، عباسقلی طیب توانست از طریق روابط دوستانه و گفتگو با شماری از بزرگان بهبهان، از رئیس التجار حکم خان و تام الاختیاری منطقهٔ آبلش و زمین های مربوط به آن را بگیرد.بعدها با تصویب قانون نامگذاری جدید شهرها و روستاهای ایران، نام دیگرِ منطقه که هم اکنون آبلش است بر این منطقه گذاشته شد.از تاریخ سه شنبه، ۲۶
دی ماه ۱۳۹۱ طبق گزارش و اعلام وزارت کشور، بخش تشان به شهر تغییر یافت و آبلش نیز از حوزهٔ روستایی خارج شد. اکنون نام رسمی آبلش در حوزهٔ جغرافیایی شهر تشان، «کوی آبلش» است.
دیر دورچستر () که پیشتر یک کلیسای جامع سنت پیتر و سنت پل بوده و گفته می شد در دورچستر آن تمز، در حدود ۸ مایلی (۱۳ کیلومتر) جنوب شرقی آکسفورد قرار دارد. معماری کلیسا بر اساس یک کلیسای جامع می باشد. الکساندر، اسقف لینکلن در سال ۱۱۴۰ دیر دورچستر را تأسیس کرد.
کِلِرْمانت یک سکونتگاه ثبت رسمی نشده واقع در مونت هالی در شهرستان برلینگتون ایالت نیوجرسی، کشور ایالات متحده آمریکا است. این شهر در بخش غربی شهرستان واشینگتن (مسیر شهری ۵۳۷) واقع شده است و دارای خانه های کوچک و کلیساهای کوچک متعددی در یک شبکهٔ کوچک خیابانی است.
گلدیلاکس و سه خرس (در اصل داستان سه خرس) داستان عامیانهٔ انگلیسی از قرن هجدهم است که سه نسخه از آن وجود دارد. نسخهٔ اصلی داستان قصهٔ پیرزن بدکاری را روایت می کند که به خانهٔ جنگلی سه خرس مجرد، درحالی که آن ها در خانه نیستند، وارد می شود. او روی صندلی های آنان می نشیند، حلیم آن ها را می خورد و در تخت آن ها می خوابد. زمانی که خرس ها به خانه برمی گردند او از جایش بلند می شود و از پنجره فرار می کند. در نسخهٔ دوم داستان جای پیرزن با دخترکی به نام گلدیلاکس (موطلایی) عوض می شود و در نسخهٔ سوم و معروف تر قصه به جای سه خرس مجرد خرس مادر، خرس پدر و خرس بچه جایگزین شده اند. قصه ای که در ابتدا یک حکایت شفاهی وحشت انگیز بود بعدها به یک داستان خانوادگی دوست داشتنی تبدیل شد که تنها مایهٔ اندکی از هراسناکی در خود دارد. این قصه مایهٔ تفسیرهای متعدد شده و از آن فیلم ها، اپراها و آثار هنری دیگری ساخته شده است. «گلدیلاکس و سه خرس» یکی از محبوب ترین داستان های عامیانه در زبان انگلیسی است. اصل گلدیلاکس نیز بر اساس داستان دخترکی که در این داستان به نام گلدیلاکس شناخته می شود نامگذاری شده است. داستان. در نسخهٔ کلاسیک رابرت ساوتی، سه
خرس—یکی بزرگ، یکی متوسط و یکی کوچک—در خانه ای جنگلی با هم زندگی می کنند. هرکدام کاسهٔ مخصوص غذای خود (فرنی)، صندلی مخصوص و تختخواب مخصوص خود را دارند. آن ها مهربان، تمیز و مهمان نواز توصیف شده اند. روزی، هنگام خنک شدن فرنی، برای پیاده روی از خانه بیرون می روند. در این هنگام، پیرزنی بی ادب و سرزده وارد خانه می شود. او ابتدا از پنجره و سوراخ کلید به داخل نگاه می کند، سپس در را باز کرده و وارد می شود. او فرنی خرس بزرگ را می چشد و آن را بسیار داغ می یابد، فرنی خرس متوسط را سرد، و فرنی خرس کوچک را «درست به اندازه» می یابد و تمامش را می خورد. سپس روی صندلی خرس بزرگ می نشیند، که خیلی سخت است، بعد روی صندلی خرس متوسط که زیادی نرم است، و در نهایت روی صندلی خرس کوچک می نشیند که در اثر سنگینی اش می شکند. سپس وارد اتاق خواب می شود: تخت خرس بزرگ را خیلی بلند، تخت خرس متوسط را خیلی عریض، و تخت خرس کوچک را «درست به اندازه» می یابد و روی آن به خواب می رود. خرس ها بازمی گردند و یکی یکی متوجه می شوند کسی غذایشان را خورده، روی صندلی شان نشسته، و در تخت شان خوابیده. بچه خرس فریاد می زند: «کسی روی تخت من خوابیده… و هنوز هم آنجاس
ت!» پیرزن از خواب می پرد، از پنجره بیرون می پرد و هرگز دوباره دیده نمی شود. نسخه های بعدی. در نسخه های بعدی که محبوب تر شدند، پیرزن جای خود را به دختری جوان، کنجکاو و بی پروا با موی طلایی به نام «گُلدیلاک» داد. همچنین سه خرس به یک خانواده متشکل از «بابا خرس»، «مامان خرس» و «بچه خرس» تبدیل شدند. در این روایت ها، گلدیلاک نیز وارد خانه می شود، غذای آن ها را می چشد، صندلی ها را امتحان می کند و در نهایت روی تخت بچه خرس به خواب می رود. وقتی خرس ها بازمی گردند، از دیدن آثار حضور فرد غریبه شگفت زده می شوند. بچه خرس در نهایت گلدیلاک را در تخت خود پیدا می کند. گلدیلاک از خواب بیدار شده، وحشت زده فرار می کند. در برخی روایت ها، گلدیلاک از خانه می گریزد و قول می دهد دیگر چنین کاری نکند. در برخی نسخه های دیگر، خرس ها او را می بخشند یا به خانه بازمی گردد. اما در نسخهٔ اولیهٔ ساوتی، سرنوشت پیرزن مبهم است و تنها از فرار او گفته شده است. عناصر داستانی. این داستان از «قانون سه تایی» در ادبیات بهره می برد: سه کاسهٔ فرنی، سه صندلی، سه تخت، سه خرس. هم کنش های گلدیلاک و هم واکنش های خرس ها در سه مرحله اتفاق می افتد. این ساختار باعث
حفظ ریتم داستان و یادگیری تدریجی کودک می شود. کریستوفر بوکر در کتاب "The Seven Basic Plots" می نویسد که این ساختار «سه گانگی دیالکتیکی» دارد، جایی که اولی زیاد است، دومی کم، و سومی "درست به اندازه". این الگو در روان شناسی، اقتصاد و حتی اخترفیزیک نیز با عنوان «اصل گلدیلاک» (Goldilocks Principle) شناخته می شود—برای مثال، سیاره ای که نه خیلی داغ است، نه خیلی سرد، و برای حیات مناسب است، در «منطقهٔ گلدیلاک» قرار دارد. تفسیرها. در کتاب "قصه های کلاسیک توضیح دار" اثر ماریا تاتار، این داستان به عنوان یک افسانهٔ هشداردهنده برای کودکان معرفی می شود که در مورد احترام به حریم خصوصی دیگران و عواقب ورود بی اجازه به مکان های ناشناخته هشدار می دهد. برونوو بتلهایم، روان کاو مشهور، در کتاب "کودکان به قصه نیاز دارند" گلدیلاک را دختری «زیبا، جذاب اما بدون رشد شخصیتی» معرفی می کند و می گوید داستان، کودک را در عبور از مرحله های رشد روانی کمک نمی کند. او معتقد است داستان با پایانی مبهم، پیام امیدبخشی ارائه نمی دهد. اما آلن سی. المز در کتاب "راهنمای روان زیست نگاری" با دیدگاهی متفاوت، داستان را دربارهٔ «نظم، تمیزی و رعایت چارچوب ها
ی محیطی» می داند و معتقد است بیشتر کودکان خود را با خرس های منظم همذات پنداری می کنند تا با گلدیلاک.
محمدبن عبدالملک همدانی (۴۶۳ق-۵۲۱ق)، مُکَنّیٰ به ابوالحسن، مورخ قرن پنجم و ششم هجری بود که به ابن همدانی نیز شهرت داشته؛ چرا که پدرش، همدانی بود. نسبت «الفَرَضیُّ» به علت استاد بودن پدرش در دانش "فرائض" به او داده شده بود. فرائض دانشی است که چگونگی تقسیم ارث برمستحقان بوسیلهٔ آن دانسته می شود. پدرش، معروف به مقدسی، از مردم همدان بوده که در بغداد می زیسته است. ابن همدانی نیز در تاریخ و حدیث استاد بود. او و پدرش، هر دو در کنار قبر «ابوالعباس بن سریج» در بغداد به خاک سپرده شده اند. او یکی از تاریخ نگاران برجسته، اما گمنام تاریخ می باشد. دانشوری آگاه به تواریخ و اخبار دولت ها، شاهان و رویدادهای زمان خود بوده است. وی رویدادهای چند دوره مشخص را هم از لحاظ زمانی و هم از حیثیت مکانی، به دو صورت همگانی و ویژه نگاشته است. ثبت تاریخ عمومی جهان اسلام در سده های چهارم و پنجم هجری و اخبار و حوادث ایران زمین و عراق عرب از دوره بوییان (آل بویه) تا عباسیان به مدت ۶۰ سال و همچنین وقایع دوره سلجوقی، از فعالیت های او می باشد. آثار متعددی از او به جای مانده است که عمدتاً در زمینه تاریخ و بیشتر ذیل بر تاریخ پیشین است. ازاین رو می ت
وان او را یک مورخ ذیل نویس، فزون ساز و کمال پرداز شناخت.
فلیکس بونفیلز عکاس فرانسوی در نیمهٔ دوم سده ۱۹ میلادی بود. فلیکس و همسرش لیدی در سال ۱۸۶۷ میلادی، یک آتلیه عکاسی در بیروت دایر کردند و عکس های تاریخی مهمی از فرهنگ و وضعیت زندگی مردمان خاورمیانه را ثبت کردند.
قصهٔ پریان یا افسانه های پریان یا داستان های جن و پری (به انگلیسی: Fairy Tale) یک نوع از داستان کوتاه است که ویژگی های معمول شخصیت های فانتزی و قالباً تخیلی فولکلور مانند، دورف ها، الف ها، جن، دیوها، غول، کوتوله ها، ترول ها، پری، جادوگران، حیوانات سخنگو و معمولاً سحر و جادو یا تبادل افسانه ها را در بر می گیرد. این افسانه ها ممکن است از روایتها و منابع محلی توصیف شده باشند. در بحث فنی کمتر واژه ای می توان جهت برابری یا مشابه با آن پیدا کرد که هم در برگیرندهٔ موجودات تخیلی باشد و هم پیوند خورده با افسانه ها و ادبیات محلی باشد، در این گونه داستان ها معمولاً اتفاقات به شکلی ترسناک و عجیب شروع می شوند، در ادامهٔ یا میانهٔ داستان شکلی معمایی به خود می گیرند و در پایان، معمولاً با خوبی و خوشی به سَر می رسند. این داستان ها اغلب در زمان و مکانی نامشخص رخ می دهند و با عباراتی مانند «روزی روزگاری» یا «یکی بود، یکی نبود» آغاز می شوند. افسانه های پریان با تاریخچه ای غنی و تأثیری گسترده بر فرهنگ ها و نسل های مختلف، همچنان به عنوان بخش مهمی از ادبیات و هنر جهانی محسوب می شوند و ارزش های انسانی را به شیوه ای جذاب و ماندگار م
نتقل می کنند. تاریخچه. افسانه های پریان ریشه در سنت شفاهی فرهنگ های مختلف دارند و برای قرن ها از نسلی به نسل دیگر منتقل شده اند. یکی از نخستین مجموعه های مکتوب این داستان ها، «شب های خوش» (Le piacevoli notti) اثر جیووانی فرانچسکو استرپارولا در قرن شانزدهم است که شامل داستان هایی مانند «گربه چکمه پوش» می شود. ​Wikipedia در قرن هفدهم، شارل پرو، نویسندهٔ فرانسوی، مجموعه ای به نام «داستان ها و حکایات از زمان گذشته» (Histoires ou contes du temps passé) منتشر کرد که شامل داستان های معروفی مانند «سیندرلا»، «شنل قرمزی» و «زیبای خفته» بود. ​ در اوایل قرن نوزدهم، برادران گریم، یاکوب و ویلهلم، مجموعه ای از داستان های فولکلور آلمانی را گردآوری و منتشر کردند که بسیاری از آن ها به افسانه های پریان کلاسیک تبدیل شدند. ویژگی ها و عناصر مشترک. افسانه های پریان دارای ویژگی ها و عناصر مشترکی هستند که آن ها را از سایر انواع داستان ها متمایز می کند: تأثیرات فرهنگی. افسانه های پریان نقش مهمی در انتقال ارزش ها، اخلاقیات و هنجارهای فرهنگی داشته اند. آن ها به عنوان ابزار آموزشی برای کودکان به کار رفته اند تا مفاهیمی مانند شجاعت، صداقت
، و مهربانی را بیاموزند. همچنین، این داستان ها الهام بخش آثار هنری، ادبی و سینمایی بی شماری بوده اند. اقتباس ها و تغییرات مدرن. در دوران معاصر، بسیاری از افسانه های پریان بازنویسی و با تغییراتی همراه شده اند تا با ارزش ها و حساسیت های زمانه هماهنگ شوند. برای مثال، داستان «پری دریایی کوچک» اثر هانس کریستین آندرسن در اقتباس های مدرن پایان های متفاوتی یافته است که با نسخهٔ اصلی تفاوت دارد.
سرکلید () مجموعه ای از نمادهای موسیقی برای نت نویسی است که با علامت دیز ()، بمل () و بکار () شناخته می شوند. این علایم پس از کلید و روی پنج خط حامل یا بین آن ها قرار گرفته و نشانگرِ تغییر نت در همهٔ زیروبمی نت ها است. این علایم که از یک تا هفت «دیز» و «بمل» را شامل می شود، از ابتدا تا پایان قطعه ثابت بوده و دارای ترتیب خاصی در ارتباط با تنالیته مورد نظر است. کاربرد. هدف از نوشتنِ سرکلید، استفادهٔ حداقل از علامت عرضی در طول قطعه و خواندن آسانِ نت ها است. این شیوه به نوازنده امکان می دهد در ابتدا با گام موردِ نظر آشنا شود و به راحتی نت ها را بنوازد. نشان های سرکلید در طولِ قطعه هیچ گونه تغییری در نتها نمی دهد مگر با علامت بکار () که نت را به حالت اصلی برمی گرداند. نوشتنِ سرکلید برای اکثر سازها یکی است مگر در مواردی که عبارتند از: در موسیقی مدرن و گام های کروماتیک از علامت های سرکلید استفاده نمی شود. این کار به خاطر تغییرات زیادی است که در طول قطعه به وجود می آید و نوشتن علامت های سرکلید خواندن نت را مشکل می کند. در مواردی هم که علامت سرکلید وجود داشته باشد، اما قطعه در گام دیگری اجرا شود، در اصطلاحِ موسیقی مدرن
به آن «سرکلید اشتباه» می گویند. روشِ علامت گذاری در سرکلید بدین صورت است که در «دیزها» از نت فا، و در «بمل ها» از نت سی شروع می شود. هر نشان که اضافه می شود یک پنجم درست بر اساسِ دایره پنجم ها با علامت قبل از خود فاصله دارد. مانند: فا دیز - دو دیز یا سی بمل - می بمل. سرکلید ممکن است در ادامهٔ قطعه تغییر کرده و سرکلیدِ جدیدی اضافه شود. در این صورت در انتهای میزان و ابتدای قطعهٔ جدید، نشان داده می شود. در تغییر سرکلید ممکن است تعدادی از علائم کم یا زیاد شود یا به طور کلی هیچ علامتی وجود نداشته باشد. ساختار. به جز گام دو ماژور و لا مینور که بدون علامتِ سرکلید و تغییردهنده است، بقیه گام ها دارای سرکلید در دو نوع دیزدار و بمل دار هستند. موسیقی ایرانی. دستگاه های موسیقی ایرانی، معمولاً با سرکلیدهایی ساده اجرا می شوند و اجرای آن و سازی که تمام این فواصل را اجرا کند مشکل است؛ ولی از آنجا که فواصل موسیقی ایرانی به ۲۴ قسمت تقسیم شده است، از نظر علمی باید قوانین آن را دانست. در هفت دستگاه موسیقی ایرانی، دستگاه ماهور و راست پنج گاه در سرکلید با گام ماژور تفاوتی ندارند. گام های شور، نوا و همایون سرکلید مشترک دارند و سه گ
اه و چهارگاه دارای دو علامت تغییردهندهٔ مُختص موسیقی ایرانی در سرکلید هستند. شور. دستگاه شور با سرکلیدهای سُری به ترتیبِ «دایرهٔ پنجم ها» است. در این ترتیب که از شورِ لا (استثنائاً با سی کرن) شروع می شود، نت های تغییردهندهٔ بعدی که تبدیل به «سُری» می شوند عبارتند از: فا، دو، سل، ر، لا، می، سی. در سرکلیدهای کُرن دار تغییرات به ترتیبِ «دایرهٔ چهارم ها» عبارتند از: سی، می، لا، ر، سل، دو، فا سه گاه. دستگاه سه گاه دارای دو علامتِ تغییردهندهٔ مختص موسیقی ایرانی در سرکلید است. در علامت های سُری دار، ابتدا با «سی کرن» و «فا سری» شروع می شود و سپس به ترتیبِ گام های بالارونده و بر اساس «دایرهٔ پنجم ها» ادامه پیدا می کند. تغییر علامت ها روی نت ها به ترتیب عبارتند از: (فا / دو)، (دو / سل)، (سل / ر)، (ر / لا)، (لا / می)، (می / سی). سرکلیدهای کرن دار در سه گاه، پایین رونده و بر اساسِ «دایرهٔ چهارم ها» است. در ابتدا با «سی کرن» و «فا سری» شروع می شود و سپس ترتیب نت های تغییرکرده بدین شرح است: (سی / می)، (می / لا)، (لا / ر)، (ر / سل)، (سل / دو)، (دو / فا). چهارگاه. دستگاه چهارگاه مانند «سه گاه» از دو علامتِ تغییردهندهٔ مختص
موسیقی ایرانی در سرکلید بهره می برد. این دستگاه به خاطر دانگ های مساوی و دارا بودن هر دو حالتِ پایین رونده و بالارونده، دارای دو «محسوس» است و علایم آن ترکیبی از «سری» و «کرن» است. نوا. علامتِ سرکلید در دستگاه نوا با شور یکی است. تنها تفاوت آن پایهٔ گام است که از درجهٔ چهارم (زیرنمایان) شور آغاز می شود. همایون. سرکلید در دستگاه همایون مانند شور و از همان پایه شور شروع می شود با این تفاوت که درجه سوم گام همایون نیم پردهٔ کروماتیک به بالا تغییر می کند و این تغییر با علامت عرضی نشان داده می شود.
پیتر لیم (؛ زادهٔ ۱۹۵۳) کارآفرین، سرمایه دار اهل سنگاپور است.
آونگ بنگ سنگ (؛ زادهٔ ) کارآفرین و سرمایه دار اهل سنگاپور است.
چالئو یوویدیا (؛ – ) کارآفرین و سرمایه دار اهل تایلند بود.
این مقاله فهرستی است از سخنرانی ها و گفتارهای ولادیمیر لنین. ضبط شده. برخی از سخنرانی های لنین، در فاصلهٔ سال های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۱ بر روی گرامافون ضبط شده اند. فهرست زیر برخی از آن ها را در بر می گیرد:
دیر هکسهام () یک جاذبه تاریخی و مکان عبادت مسیحی است که به سنت اندرو در شهر هکسهام، نورث آمبرلند، در شمال شرقی انگلستان اختصاص دارد. در ابتدای سال ۶۷۴ (میلادی) ساخته شد و در قرن دوازدهم به شکل کنونی بازسازی شد.
پیترو کالتزتا (به ایتالیایی: Pietro Calzetta) که در دورهٔ ۱۴۷۰ تا ۱۵۰۰ میلادی زندگی می کرد، یک نقاش ایتالیایی دورهٔ رنسانس است. او داماد مونتانیانا و شاگرد فرانچسکو اسکوارچونی بود. او اتاقک کورپوس کریستی در کلیسای جامع آنتونی مقدس (سن آنتونی) در پادووا را نقاشی کرد. او تا حدود سال ۱۵۰۰ همچنان در این کلیسا کار می کرد.
کلیسای سنت مری و سنت کوتبرت () یک کلیسای منطقه ای است و در چستر لی استریت، کانتی دورام، انگلستان قرار دارد. این کلیسا بیش از ۹۵۰ سال قدمت دارد. قدیمی ترین ترجمه زنده انجیل به زبان انگلیسی در اینجا بین ۹۴۷ و ۹۶۸ انجام شد.
«دخترایی مثل تو» تک آهنگی از گروه موسیقی آلترناتیو راک مارون ۵، به همراهی کاردی بی است. این ترانه در چارت کانادا به رتبه یک رسید و در چارت های کشورهای زیادی به رتبه زیر ده رسید. موزیک ویدئو. این ویدئو را دیوید دابکین (کارگردان) کارگردانی کرد. همچنین زنان مشهوری همراه با مارون ۵ در آن بازی کرده اند و در این موزیک ویدئو آهنگ رالب زنی می کنند.
کلیسای جامع آنتونی مقدس پادووا (به ایتالیایی: "Basilica Pontificia di Sant'Antonio di Padova") یک کلیسای کاتولیک و یک بازیلیک یا کلیسای جامع کوچک در پادووا، ونتو در شمال ایتالیا است. این کلیسا به احترام آنتونیوی پادوا چنین نام گذاری شده است. افراد محلی به این کلیسا "il Santo" می گویند. این مکان یکی از هشت مکان مقدس پذیرفته شده از سوی سریر مقدس است. با اینکه این کلیسا یک مقصد زیارتی برای بسیاری از مردم جهان است اما کلیسای مرکزی شهر نیست. پیترو بمبو از جمله به خاک سپرده شدگان در این کلیسا است. گذشته. ساخت این کلیسا در سال ۱۲۳۲ دقیقاً یک سال پس از درگذشت آنتونیوی پادوا آغاز شد و در سال ۱۳۱۰ پایان یافت. اما اصلاحات و تعمیرات خرابی هایی که در این بین روی داد تا اواسط سدهٔ ۱۵ میلادی ادامه داشت. آنتونیوی مقدس وصیت کرده بود که در کلیسای کوچکی به نام سانتا ماریا ماتر دومینی (کلیسای مریم مقدس مادر خدا) به خاک سپرده شود. او در سال ۱۲۲۹ نزدیک این کلیسا یک صومعه نیز بنا کرده بود. این کلیسای کوچک در کلیسای جامع فعلی گنجانده شد و تبدیل به اتاق "Cappella della Madonna Mora" (اتاق بانوی تاریک مان) شد.
دیر سلسی () در سال ۶۸۱ توسط پادشاه ساسکس، اولین پادشاه مسیحی شناخته شده، ساخته شد. پادشاهی ساسکس آخرین ناحیه از زبان انگلیسی است که در انگلستان به سر می برد. مکان دیر سلسی در شمال سلسی بود.
ژاک هرولد (؛ – ) نقاش سبک فراواقع گرایی اهل پیاترا نئم رومانی بود.
جویس مانسور (; – ) شاعر و نویسنده فراواقع گرایی مصری- فرانسوی بود.
آندره ماسون (؛ – ) نقاش و هنرمند سبک فراواقع گرایی اهل فرانسه بود.
روبرتو ماتا (; – ) یکی از بهترین نقاشان اکسپرسیونیست و هنر فراواقع گرایی اهل شیلی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون پرمیوم ایمپریاله شده است.
کلیسای جامع آل سینتس، کمدن تاون () یک کلیسای ارتدوکس یونانی است. این کلیسا در بین سالهای ۱۸۲۲ و ۱۸۲۴ ساخته شده است. این کلیسا جز بنای فهرست شده محسوب می شود.
اسکار ملور (؛ – ) نقاش، ناشر شعر و هنرمند فراواقع گرایی اهل انگلستان بود.
آنیزه مقدس یا سانت آنیزه (؛ ۲۹۱ – ۳۰۴) یک قدیس مسیحی اهل ایتالیا بود. وی که اکثر شاخه های مسیحیت مورد احترام قرار گرفته است در همان ابتدای کودکی به مسیحیت گروید و در دوازه یا سیزده سالگی در دوران حکومت دیوکلسین کشته شد تا به عنوان یکی از شهیدان مسیحی لقب بگیرد.
جان ملویل (; – ) نقاش فراواقع گرایی اهل بریتانیا بود.
کلیسای جامع سنت جورج، لندن () یک کلیسای ارتدکس در منطقه کمدن لندن است. این کلیسا که بنا به طراحی جیمز پنتورن بنا شده بود، در سال ۱۸۳۷ به عنوان عبادتگاه مسیحیت به نام کلیسای مسیح مقدس شناخته شد. این کلیسا در سال ۱۹۸۹ به یک کلیسای جامع ارتدکس تبدیل شد. توصیف. این ساختمان که توسط جیمز پنتورن طراحی شده است، در گوشه خیابان ردهیل و خیابان آلبانی واقع شده است. این ساختمان مستطیلی است، و با نمای آجری رنگ و گچ ساخته شده است. معماری به طور وسیع کلاسیک است. گچ بری عمیق اسپر و سراسر ساختمان را با یک دیواره آجری ساده بالا کشیده است. برجی بالای در ورودی قرار دارد که در بالای آن یک مناره هشت ضلعی است. برج کلیسا در مقایسه با بدنه اصلی کلیسا، بسیار کوچک است.
رابرت ملویل (; – ) روزنامه نگار اهل بریتانیا بود. رابرت همراه همراه با هنرمندان کانروی مادوکس و جان ملویل (برادرش)، یکی از اعضای کلیدی سورئالیسم بیرمنگام در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بود.
کیث هاپوود (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، خواننده-ترانه پرداز، تهیه کننده موسیقی، آهنگساز، اهالی کسب وکار اهل بریتانیا است. وی بین سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۲ میلادی فعالیت می کرد.
پیتر نون (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، خواننده-ترانه پرداز، گیتارنواز، نوازنده پیانو، هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
بری ویتوام (؛ زادهٔ ۱۹۴۶) موسیقی دان و بازیگر اهل انگلستان است. او در آوریل ۱۹۶۴ عضو گروه موسیقی هرمنز هرمیتز شد.
زنگ جینیان (چینی: 曾金燕 زاده ۹ اکتبر ۱۹۸۳) یک متخصص چینی و فعال حقوق بشر و یک وبلاگ نویس است. زنگ همسر هو یا یک فعال محیط زیست و برنده جایزه ساخاروف است. فعالیت سیاسی. زنگ جینیان به دنبال بلاگی که در پی ناپدید شدن همسرش منتشر کرد معروف شد، اعتقاد او بر این بود که این کار پلیس مخفی چین بوده است. زنگ در اوت ۲۰۰۶ به دلیل افشاگری با وبلاگش تحت حبس خانگی و مراقبت دائمی و مورد آزار و اذیت پلیس قرار گرفت، انتشار بلاگ او در چین ممنوع شد. زنگ تلاش کرد تا قبل از ناپدید شدنش در روز ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۸ وبلاگ خود را به روز نگه دارد، هو یا و زنگ جینیان یک مستند ۳۱ دقیقه ای به نام «زندانیان شهر آزادی» را که از اوت ۲۰۰۶ تا مارس ۲۰۰۷ دوران حبس خانگی شان را مستند کرده بودند منتشر کنند و همین باعث افزایش حبس خانگی این زوج شد، آن ها دوباره به مدت دو ماه در ۱۸ مه ۲۰۰۷ به اتهام صدمه زدن به امنیت کشور، تحت بازداشت خانگی قرار گرفتند.زنگ جینیان اکنون به تیان آنمن دوم معروف شده است و مجله تایمز او را به عنوان یک وبلاگ نویس پیشگام و جزو ۱۰۰ قهرمان برگزیده و اثرگذار سال ۲۰۰۷ معرفی کرد. یک روز قبل از گشایش مراسم افتتاحیه بازی های المپیک تابستانی
۲۰۰۸ در پکن، زنگ جینیان به همراه همسر و دختر بچه اش ناپدید شدند. او سابقاً در هنگ کنگ زندگی می کرد. در حال حاضر، او عضو انجمن حقوق بشر اوک در کالج کالبی در واترویل ایالت مین در آمریکا است.
ئی. ال. تی. مِسِنز (؛ – ) هنرمند و نویسنده جنبش فراواقع گرایی اهل بلژیک بود.
مکس موریس (؛ – ) هنرپیشه، مترجم، و نویسنده اهل فرانسه بود. مکس موریس از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۹ با جنبش سورئالیست در پاریس در ارتباط بود. او قبل از پیوستن به نهضت سورئالیستی با روبر دسنوس و روژه ویتراک دوست بود. وی در مقاله «سورئالیستی انقلاب» مباحثی را ارائه کرد و در سلسله مباحث میزگردی که توسط این گروه برگزار شد، شرکت کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "جرم موسیو لانگه" اشاره کرد.
پیر ناویل (; – ) روزنامه نگار، جامعه شناس، نویسنده، منتقد ادبی و از متفکران جنبش فراواقع گرایی اهل فرانسه بود. در سیاست، قبل از پیوستن به PSU یک کمونیست و سپس یک تروتسکیست بود. او به عنوان یک جامعه شناس فعالیت کرد. اوایل زندگی. نویل در سال ۱۹۰۴ در پاریس در خانواده ای از بانکداران پروتستان سوئیسی به دنیا آمد.
پل نوگه (؛ – ) فیلسوف، شاعر، عکاس و نویسنده فراواقع گرایی اهل بلژیک بود.
کوه سنتیس بلندترین کوه در رشته کوه های آلپستین با ارتفاع ۲،۵۰۲ متر بالاتر از سطح دریا است. این کوه در کانتون آپنتزل اینرهودن، سوئیس واقع شده است.
بازی های جهانی سوارکاری ۲۰۰۲ که از تاریخ ۱۰ سپتامبر تا ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۲ در شهر خرز ده لا فرونترا اسپانیا برگزار شد. این مسابقات چهارمین دوره از بازی های جهانی سوارکاری بود که تحت نظارت فدراسیون جهانی سوارکاری هر چهار سال یکبار برگزار می شوند. محل برگزاری. محل اصلی برگزاری این بازیها ورزشگاه مونیفیپال چاپین بود که برای این بازیها بازسازی شده بود. رویدادها. ۱۵ رویداد در هفت رشته و در شهر خرز ده لا فرونترا برگزار شد. سال ۲۰۰۲ نخستین باری بود که رشتهٔ رینینگ نیز در بازی های جهانی سوارکاری انجام می شد.
کریستینا برورینگ-اشپرهه (زادهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۸۶ میلادی در شهر لنه، آلمان) یک سوارکار زن درساژ اهل کشور آلمان است. وی در رقابتهای المپیک نیز حضور داشته است. پیشه. در ۷ اوت ۲۰۱۲ اشپرهه یکی از اعضای تیم ملی آلمان در سوارکاری در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲–درساژ تیمی بود که به همراه این تیم مدال نقرهٔ تیمی را بدست آورد. وی همچنین در سال ۲۰۱۳ به همراه این تیم در مسابقات قهرمانی درساژ اروپا در هرنینگ نیز مدال طلای تیمی را بدست آورد. او در بازی های جهانی سوارکاری ۲۰۱۴ در نرماندی یک بار دیگر طلای تیمی و برنز انفرادی را در جایزه برزگ ویژه بدست آورد که این نخستین قهرمانی انفرادی او در بخش بزرگسالان بود. اشپرهه در مسابقات قهرمانی درساژ اروپا ۲۰۱۵ آخن و اسب اول او در چهار سال گذشته با نام دسپارادوس مدال برنز تیمی و دو نقرهٔ انفرادی را بدست آورد.
سونات ویولن شماره ۶ در لا ماژور، اثر لودویگ فان بتهوون، یک سونات دونوازی برای ویولن و پیانو از مجموعهٔ سه گانهٔ اُپوس ۳۰ او (همراه با سونات های ویولن شماره ۷ و شماره ۸) و جزو آثار دورهٔ نخستِ آهنگسازیِ اوست و آن را در میان سال های ۱۸۰۱ و ۱۸۰۲ تصنیف کرده و در ماه مهٔ ۱۸۰۳ انتشار یافته است. بتهوون هر سه سونات ویولنِ اُپوس ۳۰ را به تزار الکساندر یکم روسیه، که زمانی شاگردِ او بود، اهدا کرد. ساختار. این سونات از سه موومان تشکیل شده است: اجرای کاملِ سونات ویولن شماره ۶ بتهوون به طور معمول ۲۲ دقیقه به طول می انجامد.
کتاب بچهٔ سبز تنها رمان کامل شده آنارشیست انگلیسی شاعر و منتقد هربرت رید است.این کتاب در سال ۱۹۳۴ نوشته شده و برای اولین بار توسط Heinemann در سال ۱۹۳۵ منتشر شده است. داستان در قرن ۱۲ میلادی بر اساس افسانه دو کودک سبز که به طرز مرموزی در روستای انگلیسی Woolpit ظاهر می شوند و ظاهراً به طورناشناخته ای زبان انگلیسی صحبت می کنند. رید جزئیات شرح داده شده افسانه را به سبک " نثر"های منتشر شده در سال ۱۹۳۱ به عنوان «هنجاری که تمام انواع فانتزی باید با ان مطابقت داشته باشد» توصیف کرده است.