Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای می نویسند و آن را مهر کرده و به گرسیوز می دهد. زمانی که گرسیوز به بارگاه افراسیاب می رسد، به او می گوید سیاوش هیچ استقبالی از من به عمل نیاورد، این نامه را داد و خود نیز از سفر به پایتخت سر باز زد. افراسیاب نامه را باز می کند و خلاصه نامه این چنین است که به دلیل مریضی فرنگیس و اداره امور سیاوش گرد، سیاوش نمی تواند خودش را به شهر گنگ برساند. با همه این ها شاه از سخنان های گرسیوز اطمینان پیدا کرد. سپس دستور می دهد تا سپاه شاهی را آماده کنند و مسیر سیاوش گرد در پی می گیرد. زمانی که به آنجا می رسند، گرسیوز به صورت پنهانی نامه ای برای سیاوش می نویسد و می گوید که جانت را بردار و فرار کن که شاه بسیار از دست تو عصبانی است. اما سیاوش که می پندارد که با فرار کردن گناهکار بودن خودش را ثابت کرده، به همراه سیصد تن از سربازان ایرانی به استقبال افراسیاب می رود و در برابر او از اسب پیاده می شود و خود را تسلیم می کند اما فایده ای ندارد. شاه دستور می دهد تمام سیصد همراهش را بکشند و خودش را نیز سر ببرند و فرنگیس را نیز آنقدر بزنند تا بچه اش کشته شود و سیاوش گرد را نیز به آتش بکشانند. در نهایت گرسیوز و گروی زره سیاوش را به زی
ر درختی در نزدیکی دیوارهای سیاوش گرد می برند و گروی زره سر از تنش جدا می کند. پس از مرگ سیاوش. وقتی خبر کشته شدن سیاوش به ایران رسید، شاه و مردم کشور سراسر در غم و ماتم فرورفت. کاووس با بزرگان ایران زمین، به سوگ سیاوش نشست. این خبر وقتی به رستم رسید، رستم جز سوگ و خشم چیزی نداشت که بازگوید. پس به آمل می آید و سودابه را به کیفر هوس های ناپاکش –که دلیلی بر مرگ سیاوش بود– می کُشد. چون خبر کشته شدن سیاوش به ایران می رسد، شور و فغان برمی خیزد و ایرانیان آماده کارزار می شوند پس از آن نبرد و ستیزها درگرفته و سرانجام، کیخسرو به انتقام خون پدر، افراسیاب را می کشد. سوگِ سیاوش. سوگ سیاوش یا "سیاوشان"، نام آئین و نیز اماکنی است که در آن ها سوگ سیاوش گرفته می شده است. گستردگی سوگ سیاوش در ایران از آن جا معلوم می شود که علی رغم هزار و سیصد سال نفوذ اسلام در وجوه مختلف زندگی ایرانیان چند روستا در این منطقه از هرات تا مازندران و جنوب آشتیان و یک مسجد در شیراز هنوز نام سیاوش دارد. همچنین نشانه های سوگ سیاوش بر آثار سفالی کهن خوارزم و فرارود (ماوراءالنهر)، نقاشی های دیواری پنجکنت سغد، آثار سفالی جدیدتر و نیز در برخی از آئین ها
ی عزا و تعزیه در ایران امروز باقی مانده است. شواهد دیگری از بخش های اصیل اسطوره سیاوش در جاهای دیگر، از جمله هنر مینیاتور ایران هم بازمانده است. فرزندان سیاوش. ثمرهٔ ازدواج سیاوش و جریره پسری است به نام فرود. فرزندِ سیاوش و فرنگیس پسری است به نام کیخسرو. فرود به معنای فروتن و کسی است که به نرمی با دیگران رفتار می نماید. اشک سیاوش. گل لاله واژگون در لرستانات(لرستان) و برخی دیگر از مناطق ایران مانند پاوه به نام گل اشک سیاوش نامیده می شود. گویند این گل در آن زمان که گلوی سیاووش پاک نهاد با تیغ تیز گروی زره خونریز، آن پلید دژخیم بدنهاد، آشنا می شد، گواه آن رخداد بود. از پس آن اندوه، گلگونه رخ، سر به زیر افکند تا آرام آرام اشک بریزد بر بی گناهی سیاووش. لاله واژگون یا لاله نگونسار، در نقش سرستون های ساسانی ها هم در موزه طاق بستان در کنار نقش پادشاه ساسانی دیده می شود.
بیشتررؤسای جمهور ایالات متحده آمریکا حتی اولین هایشان، تحصیلات دانشگاهی انجام داده اند. مدارک دانشگاهی رؤسای جمهور را از عموم مردم متمایز کرده است و روسای جمهور حتی در زمانی که این مدارک بسیار نادر بودند و برای تصدی بیشتر مشاغل از جمله حقوق ضروری نبوده اند، مدرک دانشگاهی داشته اند. از چهل و چهار نفری که رئیس جمهور بوده اند، بیست و چهار نفرشان از کالج خصوصی در مقطع لیسانس، نه نفر از کالج دولتی در مقطع لیسانس فارغ التحصیل شده اند و دوازده نفر مدرکی نداشته اند. از ۱۹۵۳ همه روسای جمهور دارای مدرک کارشناسی بوده اند که منعکس کننده اهمیت فزاینده آموزش عالی در ایالات متحده آمریکا است. فهرست بر پایه مدرک. جی دی یا معادل آن. ملاحظات: هیز، تفت، نیکسون و فورد مدرک LL.B. داشتند.
جام جهانی فوتبال ساحلی ۲۰۰۶ دومین دوره رسمی مسابقات جام جهانی فوتبال ساحلی مردان که توسط فیفا از تاریخ ۱۱ تا ۲۱ آبانماه سال ۱۳۸۵ در ساحل کوپاکابانا، ریودوژانیروی برزیل برگزار شد. ساختار. فیفا پس اولین دوره جام جهانی تصمیم گرفت تا مسابقات جام جهانی فوتبال ساحلی ۲۰۰۶ را به صورت استاندارد برگزار کند. در این دوره تیم های شرکت کننده از ۱۲ تیم به ۱۶ تیم افزایش یافت و تیم ها باید از دوره مقدماتی صعود کرده تا به جام جهانی فوتبال ساحلی راه یابند. تیم های شرکت کننده. در این مسابقات ۱۶ تیم حضور داشتند. گروه ها. تیم ها به چهار گروه A, B, C, D تقسیم بندی شدند.
کهنه قشلاق (به آذربایجانی: Köhnəqışlaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغ استفا واقع شده است.
کهنه قشلاق (به لاتین: Köhnəqışlaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گدابیگ واقع شده است. کهنه قشلاق ۷۵۶ نفر جمعیت دارد.
تات لی (به لاتین: Tatlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ساموخ واقع شده است. تات لی ۹۲۶ نفر جمعیت دارد.
قانون ضد پینکرتون در 5 USC 3108 موجود است و هدف از آن محدود کردن دولت ایالات متحده آمریکا (و همچنین ناحیه کلمبیا) از استخدام و به کارگیری کارمندان شرکت کارآگاهان خصوصی پینکرتون یا سازمان های مشابه است. در حقیقت، دولت ایالات متحده مشتری بزرگی برای خدمات نگهبانی خصوصی است و در گذشته از پیمانکاران نظامی خصوصی استفاده می کرده است.
تات لی (به لاتین: Tatlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغ استفا واقع شده است. تات لی ۲۷۶۵ نفر جمعیت دارد.
کهنه قشلاق ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ریموند لی واشینگتن (۱۴ اوت ۱۹۵۳–۹ اوت ۱۹۷۹) یک گانگستر آمریکایی ساکن ایالت کالیفرنیا بود که به عنوان مؤسس و اولین رهبر کریپس معروف است. وی در اواخر دهه ۶۰ میلادی گروه خلافکاری خیابانی خود را در جنوب مرکزی لس آنجلس به نام کریپس برای اولین بار تأسیس کرد که بعدها به یکی از بزرگترین گروه های تبهکارانه خیابان های آمریکا تبدیل شد. وی در این راه با استنلی ویلیامز به عنوان متحد همراه شد. در سال ۱۹۷۴ واشینگتن به دزدی محکوم شد و ۵ سال را در زندان بود و در طی این دوران قدرت رهبری وی دچار تضعیف شد. ریموند واشینگتن در ۹ اوت ۱۹۷۹ در یک تیراندازی پس از آزاد شدن از زندان کشته شد.
یوجین فردریک جانسون یا اوژن جانسون (۱۸ مارس ۱۸۶۲، استکهلم - ۱۵ ژوئن ۱۹۱۵، اسکارا) یک نقاش سوئدی که به خاطر تابلوی منظره نگاری شبانه خود مشهور بود. وی تا اواخر عمر، از حدود سال ۱۹۰۴، عمدتاً برهنه های مذکر را نقاشی کرد. او بعضاً به عنوان «نقاش آبی» بنام "blåmålaren" نامیده می شد. زندگی. والدین جانسون متعلق به قشر طبقه کارگر و طبقه متوسط پایین بودند، اما آن ها به هنر و موسیقی علاقه مند بوده و برای دو پسرشان، اوژن و برادر کوچکترش آدریان، جاه طلبی داشتند. اوژن به مدرسه آلمانی در استکهلم رفت و درس پیانو گرفت. بیماری مخملک در سن چهارده سالگی برای وی مشکلات سلامتی از جمله بینایی بد و شنوایی و مشکلات مزمن کلیه ایجاد نمود که در طول عمر خود رنج برد. او تمام زندگی خود را به همراه مادر و برادرش در سودمالم، بخش جنوبی استکهلم گذراند. آن ها سرانجام در یک آپارتمان در شماره ۴۰ باستوگاتان، در ارتفاعی با منظره ای از بیشتر استکهلم مرکزی از جمله خلیج ریدارفاردن و گملا ستان ساکن شدند. بیشتر نقاشی های او از دهه ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۴ نمای شبانه ریدارفاردن است. مورخان از بیان اینکه وی احتمالاً دارای گرایش های همجنس گرایانه بوده طفره می رفتند ا
ما پژوهش های جدیدتر نشان داد که وی چنین تمایلاتی داشته و حداقل با یکی از مدل های مرد رابطه داشته است.
حاج سید اسماعیل عراقی (اراکی) (۱۳۰۰ هجری قمری - ۱۳۱۸ خورشیدی) هفت دوره نماینده اراک در مجلس شورای ملی در دوران قاجار و پهلوی بود که سرانجام در دوره رضاشاه زندانی و کشته شد. پیشینه خانوادگی. پدر پدربزرگ سید اسماعیل، سید احمد مکی (درگذشته ۱۲۶۰ هجری قمری) از علمای شیعه بود که پس از ساخته شدن شهر سلطان آباد عراق (اراک کنونی) به دست یوسف خان گرجی در زمان فتح علی شاه قاجار همراه با برادرش سید محمد به سکونت در این شهر دعوت شد. سید احمد در محله قلعه ساکن و متولی مدرسه سپهدار شد. تولیت این مدرسه در دست فرزندان او باقی ماند. ) پدرش حاج آقا محسن عراقی مجتهد بزرگ و صاحب نفوذ اراک بود که ثروت کلان و املاک وسیعی داشت. او موقوفات زیادی بر جای گذاشت که شامل شماری از روستاهای اطراف اراک و دکان ها، کاروانسرا، آسیاب و تیمچه و سراهایی در اراک است. مادرش نارنج خانم نیز از خاندان خوانین بیات بود که از بنیانگذاران اراک به شمار می روند. سید اسماعیل هفتمین پسر حاج آقا محسن بود و نه برادر و سیزده خواهر داشت. پس از پدرش، برادرش آقا مصطفی و برادرزاده اش آیت الله فرید بزرگ خاندان عراقی بودند. تحصیل. سید اسماعیل همچون پدر تحصیلات دینی کرد
و برای ادامه تحصیل به نجف رفت. در آنجا نزد ملا محمدکاظم آخوند خراسانی و شیخ عبدالکریم حائری یزدی درس خواند و اجازه اجتهاد گرفت و در سال ۱۳۳۴ هجری قمری (۱۲۹۵ خورشیدی) همراه با شیخ عبدالکریم حائری به اراک بازگشت. شیخ عبدالکریم حائری پنج سال بعد به قم مهاجرت کرد و حوزه علمیه قم را رونق بخشید و وسعت داد و به جایگاه یکی از دو مرکز اصلی علوم اسلامی شیعی رساند (در کنار نجف). میان او و سید اسماعیل عراقی رابطه بسیار نزدیک دوستانه ای برقرار ماند. سید اسماعیل صاحب املاکی نیز بود و به ملکداری و کشاورزی نیز می پرداخت. او در سال ۱۳۰۲ به نمایندگی از اراک به مجلس شورای ملی رفت (دوره پنجم). زندگی سیاسی. سید اسماعیل عراقی (اراکی) در سراسر دوران نمایندگی اش در مجلس در کمیسیون عدلیه فعال بود و نقش مهمی در پی ریزی دادگستری نوین ایران ایفا کرد. از لحاظ سیاسی نیز در آغاز عضو جناح اقلیت به رهبری سید حسن مدرس و به او بسیار نزدیک بود. یکی دیگر از یاران مدرس در این جناح، ملک الشعرای بهار بود که او نیز با عراقی دوستی داشت اما این دوستی دیری نپایید و پس از چندی بهار او را به باد هجو گرفت. بهار در دیوان خود نوشته است: «بعد از ختم مجلس دو
ره ششم، چون تیمورتاش می­دانست که از من می­توانند استفاده­ علمی و ادبی کنند، توسط وزیر فرهنگ قرار شد بودجه­ مختصری به مجلس پیشنهاد نمایند تا من همراه یکی دو نفر برویم به فرنگستان و کتب فارسی و عربی را که در ایران نایاب است عکس و نسخه برداریم و به ایران بفرستیم. من هم محض خدمت به فرهنگ حاضر شدم. بودجه رفت به کمیسیون بودجه ولی چون محمد خان درگاهی رئیس شهربانی با من و تیمورتاش مخالف بود، حاج آقا رضا رفیع و حاج اسمعیل عراقی را بر ضد من و بودجه­ مزبور تحریک کرد و بودجه در کمیسیون رد شد. این قصیده را من در هجو سید اسمعیل عراقی گفتم: پیشگام در تغییر لباس. پس از به پادشاهی رسیدن رضا شاه، سید اسماعیل عراقی با وجود پیشینه همراهی با مخالفان رضا شاه، از حامیان سرسخت و ستایندگان او شد. در سال ۱۳۰۷ که رضا شاه از متحدالشکل شدن لباس سخن گفت، عراقی نه تنها خود لباس روحانیت از تن در آورد و کلاهی شد، بلکه با جمعی از نمایندگان طرحی دو فوریتی در دستور کار مجلس گذاشت تا به اجبار در تغییر لباس جنبه قانونی ببخشد. او به عنوان سخنگوی نمایندگان امضاکننده طرح در دفاع از آن گفت: «احساسات هر ملتی را مقدم بر هر چیز، متحدالشکل بودن آن ملت نش
ان می دهد. همان طور که می بینید در تمام دنیا ملت ها متحدالشکل می شوند. اختلافات لباس که از بین رفت، البته ان شاءالله در زیر سایه اعلیحضرت پهلوی اختلافات زبان هم به کلی از بین می رود. معارف ما هم ان شاءالله توسعه کاملی پیدا می کند و در سرحدات ما مدارس ابتدائی و متوسطه درست می شود و زبان های ما هم یکی می شود و اگر اختلاف زبان هم هست ان شاءالله رفع می شود». زندان و مرگ. با وجود ستایش ها و حمایت های بی دریغ از رضا شاه، سید اسماعیل عراقی هم مانند بسیاری از حامیان رضا شاه، مغضوب او شد و گرفتار دستگاه امنیتی اش شد. در نوزدهم اسفند ۱۳۱۲ احمد متین دفتری وزیر عدلیه لایحه ای به مجلس شورای ملی برد و با به تصویب رساندن آن، از سید اسماعیل عراقی سلب مصونیت شد تا او تحت پیگرد و محاکمه قرار گیرد. متین دفتری در این باره نوشته است: «شبی در هیأت وزیران، وزیر کشور لایحه­ای را عنوان نمود که می­بایستی فردای آن روز در جلسه­ علنی مجلس تصویب شود. لایحه عبارت بود از سلب مصونیت از مرحوم حاج آقا اسمعیل عراقی وکیل اراک. از عنوان نمودن این مطلب غرق در تعجب شدم زیرا مرحوم عراقی در آن ایام متجاوز از ۶۵ سال داشت و در ادوار پنج و شش و هفت و هش
ت و ده و یازده نماینده مجلس بود. هم معمم بود هم مالک. البته بعد از تصویب قانون لباس متحدالشکل تغییر لباس داد و مکلا شد. این سید محترم فوق العاده مظلوم و محجوب بود. پس از آن که لایحه در هیات وزیران تصویب و آماده طرح در مجلس شد، آهسته از وزیر کشور پرسیدم این سید بیچاره را به چه جرمی می­خواهند تعقیب کنند؟ وزیر کشور بیخ گوشم گفت: توطئه علیه امنیت کشور. همان شب ماموران شهربانی او را بازداشت کردند. وقتی دلیل اتهام را برای تعقیب او خواسته بودند، نامه­ای ارائه دادند که گمنامی به وسیله پست برای او فرستاده و به او یادآوری کرده بود که حضور در شهر قم را در تاریخ معین برای شرکت در یک توطئه فراموش نکند. این نامه قبل از آن که به مرحوم عراقی برسد، سانسور شده بود و بدون آن که منتظر شوند در روز موعود خبری می­شود یا خیر، گزارش یک توطئه­ قطعی را به عرض می­رسانند و یک نماینده مجلس را محکوم به فنا می­نمایند. عجب آن که عراقی ماهها در زندان ماند در حالی که چند ماه از روز موعود می­گذشت ولی شهربانی باز در جستجو و کشف جرم بود». سید اسماعیل عراقی پس از چهارده ماه از زندان آزاد شد اما سپس او را مسموم کردند و کشتند. خانواده. همسر اول حاج
اسمعیل عراقی، دختر حاج کاظم خان امین بود و پس از درگذشت او، عراقی با فخرالملوک قائم مقامی (اقدس الحاجیه) دختر حاج سید احمد خان مهردار قائم مقامی (میرپنج) ازدواج کرد که نوه قائم مقام فراهانی صدراعظم محمدشاه قاجار بود. پس از فوت حاج اسماعیل عراقی، همسرش اقدس الحاجیه نامه­ای به این شرح به حاج محتشم السلطنه اسفندیاری رئیس مجلس شورای ملی نوشت: با نهایت احترام به عرض عالی می رساند چنانکه خاطر مبارک مستحضر است، شوهر مرحومم عراقی نماینده مجلس شورای ملی به تهمتی گرفتار محبوس گشت و پس از چندی بدرود زندگی گفت. چون پس از چهارده ماهی زندان و شکنجه معلوم شد که گناهی نداشته و دامنش از هر آلودگی پاک است، قاعد­تاً و قانوناً می بایستی از حقوق آن مدت که بی جهت گرفتار و محبوس بوده استفاده نماید. کنون که زبان گفتار بی­چارگان باز گشته، این بنده از آن مقام محترم عاجزانه استدعا دارم در این قسمت عطف توجهی فرموده، امر و مقرر فرمایید حقوق او را به عائله­اش که در نهایت پریشانی به سر می برند مسترد داشته، عده­ای بیچاره را شاد و متشکر فرمایید. پس از بررسی کارپردازی و مشخص شدن میزان طلب حاج سید اسماعیل، حقوق دورانی که از او سلب مصونیت شده ب
ود (نوزدهم اسفند ۱۳۱۶ تا ۲۶ شهریور ۱۳۱۸) به ورثه­اش پرداخت شد. سید اسماعیل عراقی از همسر اول یک پسر به نام علی محسن­پور و از همسر دوم سه پسر به نامهای جمال الدین عراقی­زاده، منیرالدین تهامی و عمادالدین اراکی داشت. جمال الدین که پس از درگذشت پدر، افسر ارتش شد، نویسنده داستان "ناهید" است که ابتد، به صورت پاورقی در ۹۶ شماره­ هفته­نامه­ "نامه عراق" در سال ۱۳۱۴ و سپس به صورت کتاب منتشر شد. او همچنین در سال ۱۳۱۶ در هفته­نامه "نامه عراق" داستان کوتاه "آدمکش" را به چاپ رساند که در سال های اخیر همراه با نقدی در کتاب "دستان" نوشته یوسف نیک فام منتشر شده است. جمال الدین عراقی­زاده در زمانی که تهران در اشغال نیروهای روس و انگلیس بود، شبی حدود ساعت یازده، هنگام عبور از خیابان سیروس به ضربه گلوله­ نیروهای اشغالگر کشته شد. او با عموزاده­اش ایران فرزند مهدی یثربی ازدواج کرد و از او پسری به نام فائق بر جای ماند.
تبعیض معکوس تبعیض علیه اعضای یک گروه مسلط یا در اکثریت، به نفع اعضای یک گروه در اقلیت یا به طور تاریخی محروم است. این گروه ها را می توان بر حسب نژاد، جنسیت، قومیت، یا دیگر عوامل تعریف کرد. این تبعیض ممکن است در پی جبران نابرابری های اجتماعی باشد که گروه های اقلیت نسبت به گروه های اکثریت کمتر از آنها برخوردار بوده اند. در چنین مواردی نیت محو تبعیضی است که گروه های اقلیت با آن ها مواجه بوده اند. برچسب تبعیض معکوس را می توان برای تأکید بر تبعیض ماهوی موجود در برنامه های تبعیض مثبت به کار برد. تبعیض معکوس را می توان به عنوان رفتار نابرابر با گروه های در اکثریت در نتیجهٔ سیاست های ترجیحی، نظیر پذیرش دانشگاه ها یا اشتغال به منظور التیام بخشی به تبعیض پیشین علیه اقلیت ها تعریف کرد. تبعیض معکوس اصطلاحی است برای تبعیض علیه اعضای یک گروه غالب یا اکثریت، به نفع اعضای یک اقلیت یا گروهی که از نظر تاریخی محروم هستند. گروه ها ممکن است بر اساس قومیت، هویت جنسی، ملیت، نژاد، مذهب، جنسیت یا گرایش جنسی تعریف شوند.[تحقیق اصلی؟] ظهور ابتکارات و سیاست های جبرانی مانند اقدام مثبت در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۷۰ توسط بسیاری از سفیدپوستان
و برخی سیاه پوستان به عنوان تبعیض معکوس تلقی می شد. این دوره زمانی بود که در طی آن این سیاست ها بر عدم حضور گروه های اقلیت قومی و زنان تمرکز داشتند و تلاش می کردند اثرات تبعیض های گذشته را هم در دولت و هم در دنیای تجارت اصلاح کنند.[۱] اقدام مثبت مجموعه ای از اقدامات است که تلاش می کند تا تنوع را در زمینه هایی مانند اشتغال، آموزش و رهبری ارتقا دهد، معمولاً با رزرو برخی موقعیت ها برای افراد گروه های سنتی محروم. این ممکن است منجر به تبعیض نسبت به گروه های اکثریت موفقی شود که صلاحیت های فنی بیشتری نسبت به متقاضیان اقلیت دارند.[۲] فیلسوف جیمز ریچلز اظهار داشت که تبعیض معکوس به عنوان عاملی در اقدام مثبت در ایالات متحده ممکن است به ضرر برخی از سفیدپوستان باشد، اما بدون آن، آمریکایی های آفریقایی تبار نیز به دلیل تبعیض نژادی فراگیر در جامعه آسیب خواهند دید.[۲] منتقدان ترجیحات نژادی در اقدام مثبت مانند ویلیام بنت و کارل کوهن استدلال کرده اند که استفاده صریح از نژاد به منظور پایان دادن به تبعیض نژادی غیرمنطقی و مغایر با اصل عدم تبعیض است. در مقابل، آلن اچ. گلدمن استدلال کرد که نقض کوتاه مدت چنین اصلی می تواند به خاطر بر
ابر کردن فرصت های اجتماعی در بلندمدت توجیه شود.[۲] فیلسوف ریچارد آرنسون استدلال می کند که در حالی که برنامه تبعیض معکوس به نفع نامزدهای غیرسفیدپوست نسبت به سفیدپوستان ممکن است برابری فرصت ها را به معنای رسمی نقض کند، ممکن است به طور مؤثرتری برابری اساسی فرصت ها را ترویج کند، به این معنی که کسانی که استعداد و جاه طلبی برابر دارند، از این فرصت برخوردار خواهند بود. شانس موفقیت یکسان بدون توجه به فرصت های قبلی (نابرابر) آنها برای دستیابی به شرایط مربوطه.[۳] غالباً توسط گروه های اکثریت استدلال می شود که برای استخدام و پیشرفت به دلیل سیاست های اقدام مثبت مورد تبعیض قرار می گیرند. با این حال، منتقدان [چه کسی؟] این استدلال اغلب به اهمیت «نمادین» یک شغل اشاره می کنند و همچنین باید شرایط را در نظر گرفت.[۴] در قوانین اتحادیه اروپا، تبعیض معکوس زمانی رخ می دهد که قانون ملی یک کشور عضو، رفتار بدتری را با شهروندان یا محصولات داخلی خود نسبت به سایر شهروندان/کالاهای اتحادیه اروپا تحت قوانین اتحادیه اروپا پیش بینی می کند. این در اتحادیه اروپا به دلیل اصل حقوقی تابعیت مجاز است، که قانون اتحادیه اروپا در شرایط صرفاً داخلی برای
یک کشور عضو قابل اعمال نیست.[۵] اقدام مثبت دولت چین به ویژه از سوی گروه قومی هان چینی زیر سؤال رفته است. اعتقاد بر این است که سیاست های ناعادلانه در مورد امتحانات ورودی کالج چین و همچنین حقوق بشر که به نفع اقلیت ملی تلقی می شود، هر دو باعث تبعیض معکوس در سرزمین اصلی می شوند. شوونیسم هان از دهه ۲۰۰۰ در سرزمین اصلی چین محبوبیت بیشتری پیدا کرده است، که علت آن نارضایتی نسبت به اقدام مثبت چینی ها نسبت داده شده است.[۶][۷] سیاست تک فرزندی فقط برای چینی هان معرفی شد و اقلیت ها اجازه داشتند دو یا چند نوزاد داشته باشند.[۸] در هند، در مؤسسات آموزش عالی که توسط دولت استخدام می شوند، ۵۰ درصد کرسی ها برای اعضای کاست های آسیب دیده اجتماعی و بخش های ضعیف تر از نظر اقتصادی جوامع پیشرو در نظر گرفته شده است.[۹] کاندیداهای دسته رزرو شده می توانند موقعیتی را از ۴۰ درصد آزاد انتخاب کنند. بخش های فقیرتر رده باز/عمومی به بخش اقتصادی ضعیف تر سهمیه EWS در مؤسسات آموزش عالی و استخدام توسط دولت که ۱۰ درصد از کرسی ها را تشکیل می دهند، دسترسی دارند. تفاوت شایستگی در کنکور اغلب بین کلاس های رزرو شده و بدون رزرو بسیار کمتر است. در هند، این
اصطلاح اغلب توسط شهروندان معترض به رزرو و سهمیه استفاده می شود. اما با توجه به اینکه قطع EWS جوامع رو به جلو کمتر از قطع OBC است، مورد انتقاد فزاینده ای قرار گرفته است.[۱۰][۱۱][۱۲] در سال های بعد، یک استثنای «لایه خامه ای»، وضعیت محفوظ را برای کسانی که والدینشان پست های نسبتاً بالایی دولتی داشتند، ممنوع کرد. مخالفان اقدام مثبت در ایالات متحده از اصطلاح تبعیض معکوس استفاده می کنند تا بگویند که چنین برنامه هایی علیه آمریکایی های سفیدپوست به نفع آمریکایی های آفریقایی تبار تبعیض قائل می شوند.[۱۳] مورخ نانسی مک لین می نویسد که در طول دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، «به اصطلاح تبعیض معکوس در مقیاسی بی اهمیت رخ داد».[۱۴] تعداد پرونده های تبعیض معکوس که در کمیسیون فرصت های شغلی برابر (EEOC) ثبت شده بود در دهه ۱۹۹۰ دو برابر شد[۱۵] و همچنان درصد فزاینده ای از همه موارد تبعیض را تا سال ۲۰۰۳ منعکس می کرد.[۱۶] مطالعه ای که توسط S. K. Camara و M. P. Orbe انجام شد، روایت هایی از افراد را جمع آوری کرد که موقعیت هایی را توصیف می کردند که در آن ها بر اساس وضعیت اکثریت گروهی شان مورد تبعیض قرار می گرفتند (مواردی از تبعیض معکوس). بسیاری از
پاسخ دهندگان سفیدپوست تبعیض را بر اساس نژاد خود توصیف کردند، بخش کوچکتری تبعیض جنسیتی را گزارش کردند. تعداد کمی از دگرجنسگرایان گزارش کردند که بر اساس گرایش جنسی خود تبعیض را تجربه کردند.[۱۷][منبع غیر اولیه مورد نیاز] دانشکده ها ویرایش کنید متقاضیان سفیدپوست کالج که در نتیجه اقدام مثبت در پذیرش کالج، به نفع دانشجویان سیاهپوست با صلاحیت کمتر رد شده اند، چنین برنامه هایی را به عنوان «تبعیض معکوس» توصیف کرده اند. الیزابت پردی استدلال می کند که این مفهوم از تبعیض معکوس در طول تجدید حیات محافظه کارانه در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ پس از مشروعیت اعطا شده توسط دادگاه عالی ایالات متحده در پرونده Regents of University of California در برابر باک، که حکم به آلن داد، نزدیک بود که اقدام مثبت را لغو کند. باک توسط برنامه پذیرش مدرسه مورد تبعیض قرار گرفته بود.[۱۸] در سال ۱۹۹۶، دانشگاه تگزاس مجبور شد استفاده از ترجیحات نژادی را در پذیرش کالج خود به تعویق بیندازد، زیرا دادگاه استیناف ایالات متحده برای حوزه پنجم، مدرسه را از در نظر گرفتن نژاد در پذیرش دانش آموزان منع کرد. این حکم تعیین کرد که تنوع در آموزش نمی تواند تمایزات مبتنی بر
نژاد را توجیه کند. هاپوود علیه تگزاس شکایتی بود که توسط چهار متقاضی سفیدپوست به دانشکده حقوق تگزاس ارائه شد که از پذیرش آنها رد شد، حتی اگر معدل آنها بیشتر از درخواست های اقلیت پذیرفته شده بود. چهار دانشجوی سفیدپوست نیز نمرات بیشتری در آزمون پذیرش در دانشکده حقوق داشتند.[۱۹] با این حال، در Grutter v. Bollinger (2003)، دادگاه عالی به دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان اجازه داد تا به بررسی نژاد در میان سایر عوامل تنوع مرتبط ادامه دهد. این تصمیم تنها سیاست اقدام مثبتی بود که از نظر قانونی به چالش کشیده شد تا در دادگاه ها زنده بمانند. با این حال، این حکم باعث سردرگمی دانشگاه ها و دادگاه های بدوی در مورد وضعیت اقدام مثبت در سراسر کشور شده است. در سال ۲۰۱۲، فیشر علیه دانشگاه تگزاس به دادگاه عالی رسید.[۲۰] ظاهراً دانشگاه تگزاس از نژاد به عنوان عاملی برای رد درخواست ابیگیل فیشر استفاده کرده و از بررسی منصفانه او محروم شده است. دادگاه های بدوی این برنامه را تأیید کردند، اما دیوان عالی حکم دادگاه های بدوی را لغو کرد و پرونده را برای بررسی مجدد به حوزه پنجم فرستاد. شکایات ویرایش کنید پیش نویس گزارشی در مورد ادعای تبعیض معکوس
در سال ۱۹۹۵ برای وزارت کار ایالات متحده تهیه شد. و اینکه «نسبت بالایی» از ادعاها بی اساس بودند.[۲۲] گزارش های جدیدتر EEOC نشان می دهد که کمتر از ۱۰ درصد از شکایات مربوط به نژاد توسط سفیدپوستان، ۱۸ درصد از شکایات مربوط به جنسیت و ۴ درصد از پرونده های دادگاه توسط مردان ثبت شده است. وقتی از نمونه های ملی سفیدپوستان پرسیده شد که آیا آنها شخصاً به دلیل نژادشان از دست دادن شغل، ارتقاء یا پذیرش در دانشگاه را تجربه کرده اند، ۲ تا ۱۳ درصد پاسخ مثبت دادند.[۲۳] تبعیض معکوس اصطلاحی است برای تبعیض علیه اعضای یک گروه غالب یا اکثریت، به نفع اعضای یک اقلیت یا گروهی که از نظر تاریخی محروم هستند. گروه ها ممکن است بر اساس قومیت، هویت جنسی، ملیت، نژاد، مذهب، جنسیت یا گرایش جنسی تعریف شوند.[تحقیق اصلی؟] ظهور ابتکارات و سیاست های جبرانی مانند اقدام مثبت در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۷۰ توسط بسیاری از سفیدپوستان و برخی سیاه پوستان به عنوان تبعیض معکوس تلقی می شد. این دوره زمانی بود که در طی آن این سیاست ها بر عدم حضور گروه های اقلیت قومی و زنان تمرکز داشتند و تلاش می کردند اثرات تبعیض های گذشته را هم در دولت و هم در دنیای تجارت اصلاح کن
ند.[۱] اقدام مثبت مجموعه ای از اقدامات است که تلاش می کند تا تنوع را در زمینه هایی مانند اشتغال، آموزش و رهبری ارتقا دهد، معمولاً با رزرو برخی موقعیت ها برای افراد گروه های سنتی محروم. این ممکن است منجر به تبعیض نسبت به گروه های اکثریت موفقی شود که صلاحیت های فنی بیشتری نسبت به متقاضیان اقلیت دارند.[۲] فیلسوف جیمز ریچلز اظهار داشت که تبعیض معکوس به عنوان عاملی در اقدام مثبت در ایالات متحده ممکن است به ضرر برخی از سفیدپوستان باشد، اما بدون آن، آمریکایی های آفریقایی تبار نیز به دلیل تبعیض نژادی فراگیر در جامعه آسیب خواهند دید.[۲] منتقدان ترجیحات نژادی در اقدام مثبت مانند ویلیام بنت و کارل کوهن استدلال کرده اند که استفاده صریح از نژاد به منظور پایان دادن به تبعیض نژادی غیرمنطقی و مغایر با اصل عدم تبعیض است. در مقابل، آلن اچ. گلدمن استدلال کرد که نقض کوتاه مدت چنین اصلی می تواند به خاطر برابر کردن فرصت های اجتماعی در بلندمدت توجیه شود.[۲] فیلسوف ریچارد آرنسون استدلال می کند که در حالی که برنامه تبعیض معکوس به نفع نامزدهای غیرسفیدپوست نسبت به سفیدپوستان ممکن است برابری فرصت ها را به معنای رسمی نقض کند، ممکن است به
طور مؤثرتری برابری اساسی فرصت ها را ترویج کند، به این معنی که کسانی که استعداد و جاه طلبی برابر دارند، از این فرصت برخوردار خواهند بود. شانس موفقیت یکسان بدون توجه به فرصت های قبلی (نابرابر) آنها برای دستیابی به شرایط مربوطه.[۳] غالباً توسط گروه های اکثریت استدلال می شود که برای استخدام و پیشرفت به دلیل سیاست های اقدام مثبت مورد تبعیض قرار می گیرند. با این حال، منتقدان [چه کسی؟] این استدلال اغلب به اهمیت «نمادین» یک شغل اشاره می کنند و همچنین باید شرایط را در نظر گرفت.[۴] در قوانین اتحادیه اروپا، تبعیض معکوس زمانی رخ می دهد که قانون ملی یک کشور عضو، رفتار بدتری را با شهروندان یا محصولات داخلی خود نسبت به سایر شهروندان/کالاهای اتحادیه اروپا تحت قوانین اتحادیه اروپا پیش بینی می کند. این در اتحادیه اروپا به دلیل اصل حقوقی تابعیت مجاز است، که قانون اتحادیه اروپا در شرایط صرفاً داخلی برای یک کشور عضو قابل اعمال نیست.[۵] اقدام مثبت دولت چین به ویژه از سوی گروه قومی هان چینی زیر سؤال رفته است. اعتقاد بر این است که سیاست های ناعادلانه در مورد امتحانات ورودی کالج چین و همچنین حقوق بشر که به نفع اقلیت ملی تلقی می شود،