Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریچل بروزناهان (؛ زادهٔ ) بازیگر آمریکایی است. او بیشتر برای بازی در سریال "خانم میزل شگفت انگیز" (۲۰۱۷–۲۰۲۳) که از پرایم ویدئو پخش می شد، شهرت دارد. او برای این نقش موفق به دریافت یک جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه تلویزیونی درام در سال ۲۰۱۸ و دو جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول زن – مجموعه تلویزیونی کمدی یا موزیکال در ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ شد. بروزناهان همچنین در سریال درام-سیاسی "خانهٔ پوشالی" (۲۰۱۵–۲۰۱۳) محصول نتفلیکس به ایفای نقش پرداخت که یک نامزدی جایزه امی برای او به همراه داشت. او در سال ۲۰۲۵ نقش لوئیس لین را در فیلم ابرقهرمانی "سوپرمن" بازی کرد. اوایل زندگی. ریچل بروزناهان در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۰ در میلواکی به دنیا آمد. پدر و مادرش، کارول و ارل بروزناهان، در حوزه نشر کتاب های کودک فعالیت می کردند. مادرش اصالتی بریتانیایی دارد و پدرش آمریکایی با تبار ایرلندی است. از چهار سالگی، او در هایلند پارک، ایلینوی بزرگ شد. او یک خواهر و یک برادر کوچک تر دارد. او دوران ابتدایی را در مدرسه وِین توماس و دوره راهنمایی را در مدرسه نورت وود گذراند. او در دوران راهنمایی و دبیرستان در تئاتر موزیکا
ل ایفای نقش می کرد. در دبیرستان هایلند پارک، به مدت دو سال عضو تیم کشتی بود و به عنوان مربی اسنوبرد نیز فعالیت داشت. در ۱۶ سالگی، در کلاس های بازیگری کارول دیبو، مدیر مرکز آموزش بازیگری ویلمت، شرکت کرد؛ کسی که اکنون مدیر برنامه های اوست. او در سال ۲۰۱۲ از مدرسه هنر تیش در دانشگاه نیویورک فارغ التحصیل شد.
ژو چن (؛ زادهٔ ) استادبزرگ شطرنج قطری متولد چین است. در سال ۲۰۰۱، او پس از زیه جون دومین قهرمان شطرنج جهان زن اهل چین و سیزدهمین استادبزرگ این کشور شد. در سال ۲۰۰۶، شهروند قطر شد و از آن زمان برای قطر بازی می کند. ژو در سال ۱۹۸۸، با قهرمانی در "مسابقات دختران جهان زیر ۱۲ سال جهان" در رومانی، اولین شطرنج باز چینی بود که در این رده در یک مسابقه بین المللی شطرنج قهرمان شد. او دو بار طی ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ میلادی در مسابقات شطرنج دختران جهان قهرمان شد. در سن ۲۵ سالگی، الکساندرا کاستنیوک از روسیه را در مسابقات ۲۰۰۱/۲۰۰۲ قهرمانی شطرنج زنان جهان، با امتیاز ۵–۳ شکست داد و به مقام نهم رسید. ژو پس از ازدواج با محمد مضیحکی، استادبزرگ قطری، اکنون برای قطر بازی می کند. او همچنین فارغ التحصیل کارشناسی ارشد از دانشگاه چینهوا است.
رؤیا بهشتی زواره (زاده ۱۳۵۶ اصفهان) ریاضیدان ایرانی مقیم آمریکا است. رؤیا، در المپیاد ریاضی سال ۱۹۹۴ هنگ کنگ درحالی که فقط ۱۷ سال داشت توانست مدال نقره را به دست بیاورد؛ و سال بعد در المپیاد کامپیوتر مدال برنز را کسب کرد. وی ورودی سال ۱۳۷۴ رشته ریاضی دانشگاه صنعتی شریف تهران است. رؤیا بهشتی در زمینه ریاضیات و هندسه جبری فعالیت دارد و در حال حاضر دانشیار دانشگاه واشینگتن است. زندگی. وی در دبیرستان فرزانگان تهران تحصیل کرده و در سال ۷۴ همراه با مریم میرزاخانی و مازیار رامین راد، رضا صادقی، علی نورمحمدی، امید نقشین به المپیاد اعزام شدند. وی توانست مدال نقره را در آن سال به دست بیاورد؛ و در سال ۱۹۹۵ در المپیاد کامپیوتر مدال برنز گرفت.
ارسلان درگاهی در سال ۱۲۸۱ در تهران متولد شد. به دلیل علاقه به هنر، به مدرسه کمال الملک رفت. در سن پانزده سالگی یادگیری تار و سه تار را با درویش خان آغاز نمود و موفق به دریافت نشان تبرزین طلایی از وی شد. بعدها صفحاتی را با آواز قمرالملوک وزیری و تاج اصفهانی ضبط کرد و شهرت بسیار یافت. وی به دلیل اینکه نمی خواست ذوق هنری اش لطمه ای به شغل اداری اش بزند، از نام مستعار " امیر ارسلان " استفاده کرد. وی هیچگاه به صورت حرفه ای به موسیقی نپرداخت و بعدها به دلیل علاقه ای که به سه تار داشت، تار را رها کرد. روح الله خالقی وی را مردی با ذوق، مؤدب، لطیفه گو، خوش محضر و دوست داشتنی معرفی می کند: ارسلان درگاهی موسیقی را نه برای جلب توجه، بلکه برای علاقهٔ ذاتی اش دنبال می کند و در عصری که بسیاری از هنرمندان به نام هنر، موسیقی را به ابتذال کشاندند، وی خود را از آن ها جدا می گیرد و فقط در محافل آشنا و دوستان می نوازد.
نئوجِفریا (یا نئواِفریا) یک سرده از گیاهان گلدار مالاگاسی در خانواده گل مینا است. تاکنون تنها یک گونه شناخته شده است؛ نئوجفریا دیکارنس (Neojeffreya decurrens)، بومی ماداگاسکار است.
روابط ایران و ترکمنستان () دارای بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر مرز مشترک هستند. دو کشور دارای روابط خوبی بعد از استقلال ترکمنستان از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ هستند. ایران جزو اولین کشورهایی بود که استقلال ترکمنستان را به رسمیت شناخت. از آن به بعد دو کشور روابط خوبی داشته و در زمینه اقتصادی، حمل و نقل، پیشرفت های زیربنایی و انرژی همکاری مناسبی داشته اند. تجارت. ایران بعد از روسیه بیشتر حجم مبادلات تجاری را با ترکمنستان دارا می باشد. خط راه آهن تاجان- مشهد- سرخس، خط لوله گاز ۱۳۹ میلیون دلاری کورپیه-کردکوی در غرب ترکمنستان و سد دوستی ۱۶۷ میلیون دلاری در جنوب این کشور در یک همکاری اقتصادی ساخته شد. خط انتقال برق بلخان آباد- علی آباد و چندین پروژه دیگر مانند گسترش برنامه ارتباطی فیبر نوری، ساخت انبارهای بزرگ و سایر پروژه ها در مرو و پالایشگاه ترکمن باشی، ساخت ترمینال گاز مایع، ساخت اتوبان مثال هایی از گسترش روابط دوجانبه دو کشور می باشد. در سال ۲۰۰۹ حدود ۱۰۰ پروژه صنعتی در ترکمنستان ساخته یا در حال ساخت با کمک ایران بود. به دلیل پایین آمدن قیمت گاز و نفت در اواخر دهه ۲۰۰ میلادی، حجم تبادلات سالانه دو کشور از ۳٫۲ میلیا
رد دلار در سال ۲۰۰۸ به ۱٫۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۹ کاهش پیدا کرد. صادرات ترکمنستان به ایران در ماه های ژانویه- سپتامبر ۲۰۰۷ به میزان ۴۲ درصد افزایش پیدا کرد. صادرات اصلی ترکمنستان به ایران شامل گاز طبیعی، محصولات نفتی و پتروشیمی و همچنین منسوجات می باشد. ترکمنستان در سال ۲۰۱۰ حدود ۸ میلیارد متر مکعب گاز به ایران فروخت در حالی که در سال ۲۰۰۵ این میزان حدود ۵٫۸ میلیارد متر مکعب بوده است. ترکمنستان حدود ۵ درصد نیازهای گاز ایران را تأمین می کند. هر دو کشور خط تأمین گاز طبیعی دولت آباد- سرخس- خانگیران را در سال ۲۰۱۰ افتتاح کردند که صدور ۲۰ میلیارد متر مکعب در سال به ایران را تأمین می کند. در سال ۲۰۲۱ همزمان با ریاست جمهوری ابراهیم رئیسی قرارداد سه جانبه سواپ در حاشیه اجلاس سازمان همکاری اقتصادی (اکو) با حضور رئیس جمهور ایران و الهام علی اف، رئیس جمهور آذربایجان و وزرای نفت دو کشور امضا شد. ایران با سواپ (ترانزیت) دو میلیارد مترمکعب گاز سالانه ترکمنستان به آذربایجان از طریق خاک ایران توافق کرد. بر اساس این توافق، ترکمنستان روزانه ۵ تا ۶ میلیون مترمکعب گاز به جمهوری آذربایجان می فروشد. این گاز از مسیر ایران به جمهو
ری آذربایجان ترانزیت خواهد شد. ایران گاز مصرفی مورد نیاز خود در پنج استان شمالی کشورش را نیز از حق انتقال این گاز برداشت خواهد کرد. قرارداد امضا شده از اول دی ماه سال جاری بدون سقف زمانی اجرا می شود.ترانزیت گاز ترکمنستان به آذربایجان می تواند برای اقتصاد ایران سودمند و درآمدزا باشد و تمایل ایران برای بهره برداری از امکانات جغرافیایی و استراتژیک برای انتقال انرژی منطقه را بیشتر کند. ایران همچنین در حال حرکت برای حل و فصل مناقشه گازی طولانی مدت با ترکمنستان است که در اواخر سال 2017 اعلام کرد که 1.8 میلیارد دلار بابت پرداخت گاز تحویلی به تهران طلبکار است. حمل و نقل. راه آهن. شهر برکت یکی از نقاط گرهی مهم در حمل و نقل خط آهن خزر و حمل و نقل راه آهن شمال- جنوب می باشد. خط آهن قزاقستان- ترکمنستان- ایران بخشی از کریدور حمل و نقل شمال به جنوب بطول ۶۷۷ کیلومتر (۴۲۱ مایل)، قزاقستان و ترکمنستان را به ایران و خیلج فارس وصل می کند. این خط آهن شهر اوزن در قزاقستان را به شهر برکت-اترک در ترکمنستان وصل کرده و به شهر گرگان در استان گلستان ایران ختم می شود. در ایران خط آهن به شبکه خط آهن ملی وصل شده و تا خلیج فارس ادامه پیدا م
ی کند. ۳۱۱ کیلومتر (۱۹۳ مایل) بین شهر برکت و بوژان در ترکمنستان توسط بانک توسعه آسیایی تأمین مالی شد. این قرارداد بین دولت ترکمنستان در فوریه ۲۰۱۰ با وام ۳۵۰ میلیون دلاری به عنوان یک کمک ویژه تکنیکی سرمایه گذاری شد. این پروژه وام برای نصب سیستم هشداری و وسایل ارتباطی در مسیر خط آهن و تأمین وسایل و تجهیزات برای تعمیر و نگهداری آنها، مشاورت، مدیریت و نظارت بر ساخت مورد استفاده قرار گرفت. این پروژه یک وام ۳۷۱٫۲ میلیون دلاری از بانک پیشرفت اسلامی در سال ۲۰۱۰ نیز دریافت کرد. در مه سال ۲۰۱۳، ۳۱۱ کیلومتر (۱۹۳ مایل) برکت- اوژان از ۶۷۷ کیلومتر (۴۲۱ مایل) کریدور خط شمال- جنوب بپایان رسید. در فوریه ۲۰۱۴، ۲۵۶ کیلومتر (۱۵۹ مایل) بین شهر برکت و اترک نیز تکمیل شد. در حال حاضر ایستگاه های خط آهن در طول این خط جدید در حال ساخت می باشد. خط آهن ایران- ترکمنستان- قزاقستان در اکتبر سال ۲۰۱۴ به صورت رسمی افتتاح شد. شهر برکت (کازاندژیک) یک شاهراه استراتژیک مهم در خط آهن حمل و نقل راه آهن خزر (دریای خزر، ترکمنستان، ازبکستان و شرق قزاقستان) و راه آهن ارتباطی شمال به جنوب می باشد. این شهر دارای یک تعمیرگاه بزرگ لوکوموتیو و یک ایستگاه
مدرن مسافربری خط آهن دارد. اختلافات توافق گازی. با شدت گرفتن تحریم ها، دولت دهم توافقنامه ای با ترکمنستان امضا کرد که بر اساس آن، بجای پول گاز، ایران خدمات فنی، کالا، محصولات پتروشیمی، تجهیزات راه سازی و حمل ونقل و … به ترکمنستان صادر می کرد. با روی کار آمدن بیژن نامدار زنگنه در وزارت نفت در شهریور ۹۲ طی توافقی جدید با ترکمنستان و طی یک الحاقیه جدید قراردادی، ایران علاوه بر تعهد پرداخت ارزی پول گاز، جریمه دیرکرد را نیز قبول کرد و به طوری که هر ماه تأخیر در پرداخت هر صورتحساب گازی ترکمنستان، منجر به پرداخت درصدی مشخص بابت دیرکرد می شد. با تعهدی که وزارت نفت به ترکمن گاز داده بود، دی ماه ۹۵ میزان بدهی ایران به مرز ۲ میلیارد دلار رسید تا ترکمن ها خواستار تعیین تکلیف طلب خود شدند و بر اساس قرارداد، ایران را تهدید کردند اگر پول گاز پرداخت نشود جریان گاز بر مبنای یکی از بندهای قرارداد، قطع می شود. در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۶ یک توافقنامه جدید گازی ۵ ساله بین ایران و ترکمنستان امضا شد. این توافقنامه بعد از این بود که ترکمنستان تهدید کرده بود که به دلیل بدهی های معوقه ایران، صدور گاز به ایران را قطع خواهد کرد. این بدهی که بابت
صدور گاز ترکمنستان به ایران بوده است به میزان ۱٫۸ میلیارد دلار بوده که مربوط به سال های ۸۶ و ۸۷ است و بعد از ۱۰ سال هنوز پرداخت نشده است. ایران گفته است که این بدهی را قبول ندارد و باید به داوری بین المللی ارجاع شود. در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۷ ترکمنستان ارسال گاز به ایران را قطع کرد و این در حالی است که دو روز پیش یک توافق نامه تمدید صادرات گاز ترکمنستان به ایران به امضا رسیده بود. ترکمنستان ادعا کرده است که ۲ میلیارد دلار از ایران طلب دارد و تا حل اختلاف این میزان بدهی، صادرات گار به ایران را ادامه نخواهد داد. ایران سالانه حدود ۹ میلیارد متر مکعب گاز از ترکمنستان وارد می کند که تنها بخشی از استان های شمالی و شرق کشور را با آن می تواند تأمین کند. در استان خراسان تنها یک پالایشگاه و یک میدان گازی وجود دارد که قادر به تأمین نیاز گازی استان های شمالی و شرق کشور به طور خاص در زمستان نمی باشد. اما در سال ۲۰۲۱ همزمان با ریاست جمهوری ابراهیم رئیسی قرارداد سه جانبه سواپ در حاشیه اجلاس سازمان همکاری اقتصادی (اکو) با حضور رئیس جمهور ایران و الهام علی اف، رئیس جمهور آذربایجان و وزرای نفت دو کشور امضا شد. ایران با سواپ (ترا
نزیت) دو میلیارد مترمکعب گاز سالانه ترکمنستان به آذربایجان از طریق خاک ایران توافق کرد. بر اساس این توافق، ترکمنستان روزانه ۵ تا ۶ میلیون مترمکعب گاز به جمهوری آذربایجان می فروشد. این گاز از مسیر ایران به جمهوری آذربایجان ترانزیت خواهد شد. ایران گاز مصرفی مورد نیاز خود در پنج استان شمالی کشورش را نیز از حق انتقال این گاز برداشت خواهد کرد. قرارداد امضا شده از اول دی ماه سال جاری بدون سقف زمانی اجرا می شود.ترانزیت گاز ترکمنستان به آذربایجان می تواند برای اقتصاد ایران سودمند و پردرآمد باشد و تمایل ایران برای بهره برداری از امکانات جغرافیایی و استراتژیک برای انتقال انرژی منطقه را بیشتر کند. ایران همچنین در حال حرکت برای حل و فصل مناقشه گازی طولانی مدت با ترکمنستان است که در اواخر سال 2017 اعلام کرد که 1.8 میلیارد دلار بابت پرداخت گاز تحویلی به تهران طلبکار است. دیدارهای سیاسی. در ۷ نوامبر ۲۰۱۶ یک هیئت از ترکمنستان شامل: صفر بردی نیازاوف (فرستاده ویژه وزارت امور خارجه ترکمنستان)، مراد ناظاروف (مشاور وزیر امورخارجه ترکمنستان)، آمانگلدی رحمانوف (رئیس دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خارجه ترکمنستان)، آمانگلدی بایر
اموف (عضو هیئت دیپلماتیک) و احمد قربانف (سفیر ترکمنستان در تهران) در یک جلسه بررسی روابط ایران و ترکمنستان با هیئت ایرانی دیدار کرده و به ارائه دیدگاه ها و تبادل نظر پرداختند. هیئت ایرانی در این دیدار شامل: سید محمدموسی هاشمی گلپایگانی (سفیر سابق جمهوری اسلامی ایران در ترکمنستان)، بهرام امیراحمدیان (استاد دانشگاه و عضو شورای علمی ایراس)، ولی کوزه گر کالجی (پژوهشگر ارشد و عضو شورای علمی ایراس) بود. اختلافات دو کشور. در اوت ۲۰۱۶ ترکمنستان تعرفهٔ گمرکی کامیون های ایرانی را افزایش داده و مرز باجگیران را به روی کامیون ها و مسافران ایران بست و از طرف دیگر نمایشگاه اقتصادی «ایران پروژه» در ترکمنستان را نیز لغو کرد. در سال های اخیر، پلیس ترکمنستان اقدام به بازداشت رانندگان کامیون و افرادی که به ترکمنستان می رفتند را در مرز کرده است و به دلیل عدم وجود توافقنامه تبادل زندانیان، این افراد بعضاً بیش از ۵ سال است که در زندان های ترکمنستان به سر می برند و این موضوع تبدیل به یک اختلاف مرزی بین دو کشور شده است. در تاریخ اول مه ۲۰۱۷ در یک جلسه بین سفیر ترکمنستان در ایران، احمد قربانف، با رئیس مرکز اطلاع رسانی و امور بین الملل
وزارت کشور ایران، رمضان شجاعی کیاسری به بررسی مسائل مرزی و گمرکی و تجاری و گسترش روابط دو کشور پرداختند. روابط اقتصادی. چهاردهمین نمایشگاه اختصاصی ایران در ترکمنستان پس از چهار سال وقفه در بهمن ماه ۱۴۰۱ با حضور ٩٨ شرکت دولتی و خصوصی در حوزه های مختلف تولیدی در ۴۵۰۰ متر فضای نمایشگاهی در شهر عشق آباد افتتاح شد.
دانشگاه قائد اعظم () یک دانشگاه دولتی پژوهشی واقع در اسلام آباد، پاکستان است. این دانشگاه که در سال ۱۹۶۷ به عنوان دانشگاه اسلام آباد تأسیس شده، در ابتدا به تحصیلات تحصیلات تکمیلی تخصیص یافته بود ولی در طی دهه ۱۹۸۰ به دانشگاهی بین رشته ای گسترش یافت که مدارک کارشناسی و پیشرفته اعطا می کند.
سرتاج عزیز (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲ ژانویه ۲۰۲۴) اقتصاددان، و استراتژیست پاکستانی بود که به عنوان عضوی از کابینه فدرال و وزیر امور خارجهٔ "دو فاکتوی" پاکستان فعالیت می کرد. او پیشتر سناتور فدرال و مشاور امنیت ملی بوده است. سرتاج عزیز در ۲ ژانویه ۲۰۲۴، در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
روش نانسون یک نظام انتخاباتی حذفی مرحله دار با استفاده از شمارش بوردا است. در مرحلهٔ اول، امتیاز بوردای هر نامزد محاسبه می شود. سپس هر نامزدی که امتیازش از میانگین امتیازات بالاتر نباشد (پایین تر یا مساوی باشد) حذف خواهد شد. نام نامزدهای حذف شده از برگه های رأی نیز حذف می شود. در مرحلهٔ دوم، امتیاز بوردای نامزدان باقیمانده مجدداً محاسبه می شود. سپس نامزدانی که امتیازشان از میانگین جدید نامزدها در مرحلهٔ دوم بالاتر نباشد حذف خواهند شد. این مراحل آنقدر تکرار می شود تا در نهایت فقط یک نامزد باقی بماند. آن نامزد برندهٔ انتخابات است. اگر امتیاز همهٔ نامزدهای باقیمانده برابر بود، برنده باید به روشی که پیشتر مشخص شده (مثلاً پرتاب سکه) تعیین شود. معیارهای انتخاباتی. روش نانسون معیار کندورسه را برآورده می کند یعنی اینکه تضمین می کند برندهٔ کندورسه را — در صورت وجود — به عنوان برنده اعلام کند. روش نانسون معیار یکنوایی را نقض می کند یعنی اینکه حمایت بیشتر از یک نامزد ممکن است به ضررش تمام شود یا برعکس حمایت کمتر از او به سودش باشد. روش بالدوین. جی. ام. بالدوین، اخترشناس استرالیایی، روش مشابهی را پیشنهاد داده است که در آ
ن در هر مرحله، فقط ضعیف ترین نامزد حذف می شود.
روابط ایران و طالبان سابقه طولانی دارد. در زمان حکومت طالبان در افغانستان، ایران اختلاف زیادی با حکومت آنها داشت. بعد از سقوط دولت طالبان، و فرار تعدادی از فرماندهان آن ها به ایران، این روابط تغییر شکل داد و جمهوری اسلامی ایران به اعضای فراری طالبان اسکان داد. در سال ۲۰۱۶ مقام های امنیتی افغانستان، ایران را متهم به همکاری تنگاتنگ با طالبان کرده و می گویند که جمهوری اسلامی ایران علاوه بر استمرار حمایت از این گروه بر دامنه کمک هایش نیز افزوده است. سفیر ایران در افغانستان وجود رابطه با طالبان را تأیید کرد و در عین حال وزارت امور خارجه ایران حضور رهبران طالبان در ایران را تکذیب کرد. تاریخچه. پس از حادثه یازدهم سپتامبر و حمله به برج های دوقلو در نیویورک و از همان نخستین روزهای سقوط طالبان، بخشی از فرماندهان و جنگجویان طالبان که امکان فرار به پاکستان را نداشتند، به ایران گریختند. پیش از این در تمام دوران حکومت طالبان جمهوری اسلامی ایران با این گروه در تضاد بود و انتظار می رفت تمام افراد طالبان که به ایران پناه برده بودند توسط ایران به دولت جدید افغانستان تحویل داده شوند. اما چنین امری واقع نشد. براساس گزارش های منت
شر شده دولت جمهوری اسلامی ایران همان پایگاه نظامی ای را که زمانی در اختیار جنگجویان غرب افغانستان برای مبارزه با طالبان قرار داده بود را در اختیار طالبان قرار داد. رسانه های افغان بعضاً سلاح هایی که از طالبان به غنیمت گرفته شده و ساخت ایران بودند را در برابر دوربین ها به نمایش می گذاشتند. در دوران حکومت طالبان، ایران از همپیمانی گروه های مخالف طالبان که با نام ائتلاف شمال شناخته می شد حمایت می کرد به نحوی که براساس گزارش های منتشر شده برخی از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در کنار افغان ها می جنگیدند. هراس دیگر تهران این بود که طالبان با جندالله متحد شود. پس از اشغال کنسولگری ایران در شمال افغانستان و قتل هشت دیپلمات ایرانی توسط طالبان، ایران تا آستانه جنگ با طالبان پیش رفت. به همین دلیل بود که جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۰۱ به صورت ضمنی از اشغال افغانستان به دست ایالات متحده آمریکا و سرنگونی حکومت طالبان پشتیبانی کرد و حتی بعدها پیشنهاد داد که نیروهای امنیتی افغان را آموزش دهد. در سال ۲۰۱۰ در جریان انتشار بخشی از سندهای سری ارتش آمریکا دربارهٔ جنگ افغانستان توسط ویکی لیکس به نقش تهران در «حمایت های پ
نهان مالی، تسلیحاتی، آموزشی و پناه دادن به شورشیان طالبان در خاک خودش»، به منظور «مبارزه علیه نیروهای ائتلاف در افغانستان» اشاره شده است. در ژوئن ۲۰۱۵ روزنامه وال استریت جورنال به نقل از مقامات غربی و افغان، گزارش کرد که ایران از طالبان افغانستان پشتیبانی مالی و نظامی می کند. در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۶، آصف ننگ والی فراه به رسانه ها گفته است که خانوادهٔ شماری از فرماندهان طالبان غرب افغانستان در ایران زندگی می کنند. او هم چنان گفته است ایران، طالبان را برای انجام اعمال تخریبی در افغانستان، از نظر مالی و تجهیزات پشتیبانی می کند. نیروهای بین المللی که در افغانستان مستقر هستند بارها حکومت جمهوری اسلامی را به عنوان یکی از کشورهای مهم همسایه جمهوری افغانستان، متهم کرده اند که از گروه های مسلح مخالف دولت افغانستان حمایت می کند. این اتهام اگر چه از طرف مقامات جمهوری اسلامی مردود اعلام شده اما نیروهای بین المللی بر این موضوع که ایران سلاح و آموزش برای طالبان تأمین می کند، همواره تأکید دارند. مراحل رابطه ایران و طالبان پس از حمله ائتلاف بین المللی. رابطه بین گروه تندروی طالبان و جمهوری اسلامی ایران پس از حمله ائتلاف بین المللی
از چند مرحله عبور کرده است و ماهیت واقعی آن هنوز به طور کامل آشکار نشده است. اما انتشار یک خبر در ماه مه ۲۰۱۵ حاکی از دیدار هیئتی به نمایندگی از دفتر سیاسی طالبان افغانستان به ریاست «طیب آغا» رئیس این دفتر با مقامات جمهوری اسلامی بوده است. هدف سفر «طیب آغا» به ایران بحث بر سر چند مسئله شامل اوضاع منطقه و پرونده مهاجران افغان در ایران بود. ملا اختر محمد منصور پس از مرگ ملا محمد عمر، به رهبری طالبان رسید. وی نیز از اعضای این هیئت بود که سه روز را در پایتخت ایران سپری کرد و با بعضی از مقامات مانند محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران و شماری از فرماندهان سپاه پاسداران ایران، دیدار و گفتگو کرد. نمایند اصلی طالبان برای مذاکره با حکومت ایران «طیب آغا» است. او که زمانی مترجم رده پایین وزارت خارجه افغانستان بود، پس از تبدیل شدن به فرد مورد اعتماد ملا عمر، رهبر طالبان، پله های ترقی را به سرعت طی کرد و مسئول دفتر سیاسی طالبان در قطر شد. او پیش از این هم در سال ۲۰۱۴، به همراه هیئتی از طالبان، معاون وزارت اقتصاد دوران حکومت طالبان و چند تن دیگر سفری محرمانه به ایران داشت. همچین در سال ۲۰۱۲، هیئتی از طالبان در کنفرانس بید
اری اسلامی در تهران، حضور یافته بود. کشته شدن رهبر طالبان در بازگشت از ایران. وزارت امور خارجه ایران حضور رهبر پیشین طالبان ملا اخترمحمد منصور در ایران را تکذیب کرد، این در حالی است که برخی سایت های داخل ایران نوشتند که ملا منصور یک هفته قبل از کشته شدنش توسط پهپادهای آمریکایی، به مدت دو ماه در ایران اقامت داشته است. رهبر سابق طالبان در طی حضور خود در ایران مذاکرات متنوعی با نهادها و دستگاه های مختلف انجام داده بود. در دیدارهای ملا منصور با مقامات ایرانی، قاچاق مواد مخدر یکی از موضوعات مورد توافق با تهران بود. بر اساس نظر ایران، ملامحمد اختر منصور یک چهره ضدآمریکایی شناخته شده و معتقد هستند که وی هیچگاه اجازه مذاکره طالبان با آمریکا، متحدان آمریکا و ناتو در افغانستان را نداده است. در ۲۸ اوت ۲۰۱۶، ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان از قول ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان اعلام کرد که ملا اخترمحمد منصور در داخل ایران بوده و هنگام خروج از کشور کشته شده است. همچنین یک مقام ارشد ریاست عمومی امنیت ملی گفت که ملا منصور چندین سفر غیررسمی به ایران داشته است. ژنرال دولت وزیری، سخنگوی وزارت دفاع افغانستان، نیز رابطه جمهوری اس
لامی با طالبان را تأیید کرد. خبر کشته شدن ملا اخترمحمد منصور در ۲۱ مه ۲۰۱۶ توسط مقام های آمریکایی منتشر و یک روز بعد از سوی اداره امنیت ملی افغانستان تأیید شد. وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) اعلام کرد که ملا منصور در منطقه مرزی میان پاکستان و افغانستان هدف حمله یک هواپیمای بدون سرنشین قرار گرفت. به گفته پنتاگون، بارک اوباما، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، شخصاً دستور حمله هوایی به رهبر طالبان را صادر کرده بود. وزارت امور خارجه پاکستان گفت در موتور منهدم شده رهبر طالبان یک گذرنامه جعلی با عکس او پیدا شده که وجود ویزای ایران در آن را نشان می دهد ملا منصور در حال بازگشت از ایران بوده است. پس از کشته شدن ملا منصور، ملا هیبت الله به عنوان رهبر جدید این گروه برگزیده شد. هدف ایران از رابطه با طالبان. براساس گزارش های منتشر شده هدف اصلی ایران، در تجهیز طالبان راهی برای کاستن از نفوذ آمریکا است. ایران با پیمان امنیتی امضا شده میان افغانستان و ایالات متحده آمریکا به شدت مخالف است. بر اساس این پیمان، ایالات متحده اجازه دارد تعداد محدودی پایگاه و نیروی نظامی در افغانستان داشته باشد. برخی از این پایگاه ها در نزدیکی مرزهای ا
یران خواهند بود. پس از حمله آمریکا به افغانستان و متعاقب آن حمله آمریکا به عراق و تصرف آن، نگرانی شدیدی را برای حاکمان ایران به دنبال داشت؛ لذا ایران برای ایجاد مانع در مقابل نیروهای آمریکایی در افغانستان از طالبان استفاده کرد همان طوری که در عراق نیز از شبه نظامیان وابسته به نیروی قدس استفاده کرد. موضع مقامات افغان به روابط ایران-طالبان. در رابطه با مذاکرات ایران با طالبان، بسیاری از شهروندان افغانستانی آن را به عنوان اقدام تهران برای تضعیف تلاش های آشتی جویانه بین دولت افغانستان و طالبان نگاه می کنند. به خصوص این که طالبان از ماه آوریل تا پایان ژوئیه سال ۲۰۱۳ دو بار نمایندگان خود را برای گفتگو با مقامات ایران به این کشور اعزام داشته است که به نظر تلاشی برای تقویت موضع طالبان در مقابل دولت افغانستان است. به گفته مشاور سیاسی ولایت کنر، هدف جمهوری اسلامی ایران از این تلاش ها کاملاً روشن است و از طالبان برای بی ثباتی اوضاع در افغانستان حمایت می کند. یک عضو سابق در شورای ملی افغانستان به نام «وردک» که یک فعال مدنی نیز هست، می گوید رفتار ایران در رابطه با افغانستان غیرقابل پیش بینی است. او می گوید اگر ایران می خو
اهد نقش کلیدی در گفتگوی آشتی ملی بازی کند باید با دولت افغانستان وارد گفتگو بشود. وی گفت مذاکره جمهوری اسلامی با طالبان نشان می دهد که این کشور به دنبال ایجاد مشکل در روند آشتی ملی در افغانستان می باشد. کارشناسان سیاسی سفر هیئت طالبان به ایران را به دید یک هشدار به کابل می نگرند زیرا مذاکرات جمهوری اسلامی و طالبان زمانی آغاز شد که افغانستان برای آغاز روند آشتی تلاش می کرد. حیات الله حیات، والی هلمند در فوریه ۲۰۱۷ در گفتگویی با رادیو آزادی، گفت که ایران با شبه نظامیان طالبان تماس برقرار کرده و طالبان نیز «موشک های ساخت ایران» را به سوی نیروهای امنیتی پرتاب کرده است. او در این باره گفت «از جمله ده ها موشکی که بر مقر ولایت هلمند پرتاب شده اند شماری از آن ها منفجر ناشده مانده و به وضوح نشان ساخت ایران روی آن ها دیده می شود». به گزارش روزنامه واشینگتن پست در آوریل ۲۰۱۷ قانون گذاران افغان بر سر احتمال هماهنگی بین ایران و روسیه برای رساندن سلاح به شورشیان طالبان در ولایت های پرآشوب در جنوب و غرب، دست به تحقیق زده اند. گل محمد اعظمی، یک نماینده مجلس افغانستان از ولایت فراه که با ایران هم مرز است می گوید که وی در رابط
ه با گزارش هایی که نشانگر انتقال تسلیحات از ایران به ولایت فراه است، بریف شده است. مقامات در کابل، هلمند، اُرزِگان و هرات نیز این اتهامات را مطرح کردند. حیات گفت که شکی وجود ندارد که این دو کشور در حال کمک به طالبان هستند. در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۶، مقام های ولایت فراه، از فعالیت سپاه پاسداران ایران در صفوف مخالفان مسلح دولت افغانستان در این ولایت خبر دادند. جمیله امینی رئیس شورای ولایتی فراه گفت که سربازان سپاه پاسداران ایران در صفوف گروه طالبان در این ولایت فعالیت دارند. وی گفت که ۲۵ نفر از طالبان که اخیراً در این ولایت کشته شده اند، عضو سپاه پاسداران ایران بودند. در همین رابطه در ۲۸ دسامبر ناصر مهری، سخنگوی والی فراه، به بی بی سی گفت که اجساد شماری از کشته شدگان طالبان در درگیری های این منطقه، به ایران منتقل شده است. وی افزود که «نیروهای استخباراتی افغانستان همچنین به اطلاعاتی دست یافته اند که برای این افراد در خاک ایران، مراسم عزاداری نیز برپا شده است.» به گفته وی این رویداد، نشان دهنده حمایت ایران از طالبان است. موضع ایران. تأیید تماس با طالبان توسط سفیر ایران. بدنبال اظهار نظر مقام های امنیتی افغانستان مبنی بر
اینکه حکومت ایران ضمن حمایت نظامی از گروه طالبان همکاری تنگاتنگ با این گروه دارد، محمد رضا بهرامی سفیر ایران در افغانستان در دسامبر ۲۰۱۶ وجود تماس هایی میان تهران و گروه طالبان را تأیید کرد و هدف از این تماس ها را «کنترل و اشراف اطلاعاتی» خواند. در این اظهارات که در گفتگو با تلویزیون آریانا افغانستان بیان شده وی گفت: «ما با طالبان تماس داریم اما رابطه نداریم. تماس ما با طالبان با هدف کنترل و اشراف اطلاعاتی است». تکذیب وزارت امورخارجه. در اکتبر ۲۰۱۶ بهرام قاسمی سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در واکنش به گزارش برخی رسانه های افغانستان، حضور تعدادی از رهبران طالبان در ایران را تکذیب کرد. موضع مقامات آمریکا. طبق گزارش منتشر شده در نشریه واشینگتن پست در آوریل ۲۰۱۷ مقامات آمریکایی و افغان گفتند که ایران و روسیه به چالش کشیدن قدرت آمریکا در افغانستان را افزایش و روابط با طالبان را گسترش داده اند. ژنرال ارتش آمریکا جان نیکلسون جوان، فرمانده ارشد نیروهای آمریکایی در افغانستان، در شهادت در مقابل مجلس سنای ایالات متحده آمریکا در ماه فوریه ۲۰۱۷ گفت که روسیه «شروع کرده به اینکه علناً طالبان را مشروع کند» و اقدامات اخیر روس