Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حرکت سراسری» موجود در یک صحنه مورد نیاز است. توانایی یک سوژه برای تشخیص حرکت پیوسته معمولاً با استفاده از تمرین های متمایز حرکت پیوسته آزمایش می شود. برای این تمرین ها، الگوهای نقطه تصادفی پویا (که همچنین نقطه تصادفی کینمتوگرام نامیده می شوند) مورد استفاده قرار می گیرند که شامل نقطه ها «سیگنال» که در یک جهت حرکت می کنند و نقطه های «نویز» که در جهت های تصادفی حرکت می کنند، است. حساسیت به حرکت پیوسته با اندازه گیری نسبت سیگنال به نویز نقاط مورد نیاز برای تعیین جهت حرکت پیوسته مورد ارزیابی قرار می گیرد. نسبت مورد نیاز، آستانه پیوستگی حرکت نامیده می شود. حرکت در عمق. همانند دیگر جنبه های بینایی، ورودی بینایی مشاهده کنند به طور کلی برای تعیین ماهیت واقعی منابع محرک کافی نیست، در این مورد سرعت آن ها در دنیای واقعی نیاز است. برای مثال، در دیدگاه تک چشمی، ورودی بینایی یک تصویر دوبعدی از یک صحنه سه بعدی خواهد بود. نشانه های حرکت حاضر در طرح ۲ بعدی به طور پیش فرض برای بازسازی حرکت حاضر در صحنه ۳ بعدی کافی نیستند. به عبارت دیگر، بسیاری از صحنه ها ۳ بعدی با یک طرح ۲ بعدی سازگار خواهند بود. مسئله تخمین حرکت به دیدگاه دوچش
می تعمیم می یابد هنگامی که انسداد یا ادراک حرکت را در فواصل نسبتاً بزرگ در نظر می گیریم، که در آن تمایز دو چشمی یک نشانه ضعیف برای عمق است. این مشکل اساسی به عنوان مسئله معکوس شناخته می شود. با این حال، برخی از انسانها عمق را درک می کنند. نشانه هایی وجود دارد مبنی بر اینکه مغز از نشانه های مختلفی استفاده می کند، به ویژه تغییرات زمانی در تمایز و نیز نسبت های سرعت تک چشمی، برای ایجاد یک حس حرکت در عمق استفاده می کند. یادگیری ادراکی از حرکت. تشخیص و تمایز حرکت می تواند با آموزش با نتایج بلند مدت بهبود یابد. شرکت کنندگان که تشخیص حرکات نقطه ها بر روی یک صفحه در یک جهت را یادگرفته اند، در تشخیص حرکات کوچک در آن جهتی که آموزش دیده اند، بسیار خوب می شوند. این بهبود هنوز ۱۰ هفته بعد ادامه داشت. با این حال، یادگیری ادراکی به شدت خاص است. به عنوان مثال، شرکت کنندگان هیچ پیشرفتی را در هنگام آزمایش حول جهت های حرکت دیگر، یا برای انواع دیگر محرک ها نشان نمی دهند. نقشه شناختی. یک نقشه شناختی، نوعی نمایی ذهنی است که به فرد را برای به دست آوردن، کد کردن، ذخیره، فراخوانی و رمزگشایی اطلاعات دربارهٔ موقعیت های نسبی و ویژگی های
پدیده ها در محدوده فضایی خود خدمت می کند. سلولهای موضعی با انواع دیگر نورون ها در هیپوکامپ و مناطق اطراف مغز برای انجام این نوع پردازش فضایی کار می کنند اما روش هایی که در هیپوکامپ عمل می کنند هنوز مورد تحقیق قرار می گیرد. بسیاری از گونه های پستانداران می توانند از طریق یکپارچه سازی مسیر مکان فضایی را حتی در صورت عدم وجود بصری، شنوایی، بویایی یا نشانه های لمسی، دنبال کنند. توانایی انجام این کار را در ادبیات به عنوان یکپارچگی مسیر می شناسند. تعدادی از مدل های نظری، مکانیسم هایی را شناسایی کرده اند که با استفاده از آن می توان یکپارچگی مسیر را با استفاده از شبکه های عصبی انجام داد. در اکثر مدل ها مانند سامسونوویچ و مک نوتون (1997) یا بوکر و فیته (2009) اجزا اصلی عبارتند از: (۱) نمای داخلی در موقعیت، (۲) بازنمایی های داخلی سرعت و جهت حرکت و (۳) مکانیسم برای تغییر موقعیت کد شده با مقدار مناسب زمانی که حیوان حرکت می کند. از آنجایی که سلولهای Cortex Enatorhinal Medial (MEC) اطلاعات مربوط به موقعیت (سلول های شبکه) و حرکت (سلول های راس جهت و رابط موقعیت با جهت سلول) رمزگذاری می کنند، این منطقه در حال حاضر به عنوان کان
دیدای امیدوار کننده برای مکانی در مغز که در آن ادغام مسیر اتفاق می افتد مشاهده می شود. نوروفیزیولوژی. تشخیص حرکت با استفاده از بینایی برای شناسایی جفت احتمالی، طعمه، یا شکارچی بسیار مهم است و در نتیجه هم در مهره داران و هم بی مهرگان بینایی در انواع گسترده ای از گونه ها وجود دارد، اگر چه در همه گونه ها به طور جهانی یافت نمی شود. در مهره داران، این فرایند در شبکیه چشم و به طور خاص در سلول های گانگلیونی شبکیه رخ می دهد، که نورون هایی هستند که ورودی سلول های دوقطبی و سلول های آماکرین را بر روی اطلاعات دیداری دریافت می کنند و خروجی را به قسمت های بالاتر مغز از جمله تالاموس، هیپوتالاموس و مزنسفالون پردازش می کنند. مطالعه واحدهای جهت انتخابی با کشف چنین سلول هایی در قشر مغز گربه ها، توسط دیوید هوبل و تورستن ویزل در سال ۱۹۵۹ شروع شد. پس از گزارش اولیه، تلاش برای درک مکانیزم سلول های جهت انتخابی توسط هورس بارولو و ویلیام لویک در سال ۱۹۶۵ دنبال شد. آزمایش های در عمق آن ها در شبکیه چشم، درک فیزیولوژیکی و تشریحی از سیستم بینایی مهره داران را گسترش داد و علاقه در این زمینه را شعله ور ساخت. مطالعات متعددی که پس از آن رخ دا
د، از مکانیسم سنجش حرکت در بینایی در بیشتر قسمت پرده برداشت. مقاله الکساندر بورست و توماس اویلر ۲۰۱۱ «دیدن چیزها در حرکت: مدل ها، مدارها و مکانیسم ها» را بررسی کرد. برخی یافته های مهم را از یافته های اولیه تا یافته های اخیر بر روی موضوع بحث می کند، که به نتیجه گیری وضعیت فعلی دانش می رسد. سلول های انتخابی (DS). سلول های جهت انتخابی (DS) در شبکیه به عنوان نورون هایی مشخص می شوند که به طور متفاوت به جهت محرک بصری واکنش می دهند. با توجه به بارلو و لویک (۱۹۶۵)، این اصطلاحی است که برای توصیف گروهی از نورون ها که «هنگامی که یک جسم محرک از طریق فضای پذیرا در یک جهت حرکت می کند یک پالس شدید تولید می کنند.» استفاده می شود. این مسیری است که در آن مجموعه ای از نورون ها به مسیر «ارجح» خود به شدت واکنش می دهند. در مقابل، آن ها به جهت مخالف، «جهت پوچ» ابداً پاسخ نمی دهند. جهت ترجیح داده شده به محرک وابسته نیست - یعنی صرف نظر از اندازه محرک، شکل یا رنگ، نورون ها به هنگام حرکت در جهت ترجیح داده شده واکنش می دهند و اگر در جهت صفر حرکت کند واکنش نشان نمی دهند. سه نوع شناخته شده از سلول های DS در شبکیه چشم مهره داران موش ها، سل
ول های گانگلیون DS روشن/خاموش، سلول های گانگلیون DS روشن و سلول های گانگلیون DS خاموش وجود دارد. هر کدام از آن ها فیزیولوژی و آناتومی متمایزی دارند. سلول های گانگلیون DS روشن/خاموش. سلول های گانگلیون DS روشن/خاموش به عنوان آشکارساز حرکت محلی عمل می کنند. آن ها در ابتدا شروع به آتش در شروع و پایان یک محرک (یک منبع نور) می کنند. اگر یک محرک در جهت ترجیح سلول حرکت می کند، در لبه پیشرو و لبه عقبی به آتش کشیده می شود. الگوی آتش کشیده شدن آن ها وابسته به زمان است و توسط مدل Reichardt - Hassenstain پشتیبانی می شود که همبستگی فضایی زمانی بین دو نقطه مجاور را شناسایی می کند. توضیح تفصیلی مدل Reichardt - Hassenstain بعداً در این بخش ارایه خواهد شد. آناتومی سلول های روشن/خاموش به گونه ای است که دندریت ها به دو سابلمین لایه داخلی پلکسیفورم متصل می شود و با سلول های دو قطبی و آماکرین سیناپس می سازد. آن ها چهار نوع فرعی دارند که هر کدام ترجیح جهت گیری خود را دارند. سلول های گانگلیون DS روشن. بر خلاف سلول های گانگلیون DS روشن / خاموش که هر دو به لبه پیشرو و پشتی یک محرک واکنش می دهند، در سلول های سلول های گانگلیون DS روشن ت
نها به لبه پیشرو پاسخگو هستند. دندریت سلول های گنگلیون DS روشن به سابلمین داخلی لایه داخلی پلکسیفورم متصل می شود. آن ها سه نوع فرعی دارند که هر کدام ترجیح جهت گیری خود را دارند. سلول های گانگلیون DS خاموش. سلول های گانگلیون DS خاموش به عنوان یابنده حرکت مرکز گرا عمل می کنند و تنها به لبه پشتی یک محرک واکنش می دهند. آن ها به حرکت رو به بالا به سمت محرک تنظیم می شوند. دندریت نامتقارن و محور در جهت ترجیح آن ها هستند. سلول های DS در حشرات. اولین سلول DS در بی مهرگان در یک ساختار مغزی به نام صفحه لوبولا در مگس یافت شد. صفحه لوبولا یکی از سه پشته از نوروپلیس در بخش بینایی مگس است. «سلولهای مماسی» صفحه لوبولا متشکل از حدود ۵۰ نورون هستند و آن ها به طور گسترده در نوروپیل شاخه شده اند. سلول های مماسی معروف جهت انتخابی با ترجیح متامیز به یک جهت شناخته می شوند. یکی از آنها حساس به جهت افقی (HS) است، مانند نورون H1، که در پاسخ به محرک حرکت در جهت افقی به شدت غیر قطبی می شود (جهت ترجیح داده شده). از سوی دیگر، زمانی که جهت حرکت مخالف است (جهت صفر) پیش تر قطبی می شود. سلول های حساس به جهت عمودی (VS) گروه دیگری از سلول ها هس
تند که نسبت به حرکت عمودی بسیار حساس هستند. زمانی که حرکت یک محرک به سمت پایین است غیر قطبی و زمانی که حرکت به سمت بالاست بیش تر قطبی می شوند. هر دوی HS و VS، به یک جهت ترجیح داده شده و یک جهت پوچ بدون توجه به رنگ یا کنتراست پس زمینه یا محرک واکنش نشان می دهند. مدل Reichardt-Hassenstein. اکنون می دانیم که تشخیص حرکت در بینایی مبتنی بر مدل آشکارساز Hassenstein - Reichardt می باشد. این مدلی است که برای تشخیص همبستگی بین دو نقطه مجاور استفاده می شود. آن شامل دو زیر واحد متقارن است. هر دو زیر واحد یک گیرنده دارند که می توانند توسط یک ورودی (نور در مورد سیستم بصری) تحریک شوند. در هر واحد فرعی، زمانی که ورودی دریافت می شود، یک سیگنال به واحد فرعی دیگر ارسال می شود. در عین حال، سیگنال در زمانی که درون یک زیر واحد است به تأخیر می افتد، و بعد از فیلتر موقتی، در سیگنال دریافتی از دیگر زیر واحدها ضرب می شود. از این رو، درون هر زیر واحد، دو مقدار روشنایی، که یکی به طور مستقیم از گیرنده خود با تأخیر زمانی دریافت می شود و دیگری از گیرنده مجاور دریافت می شود، ضرب می شود. مقادیر ضرب شده از دو زیر واحد به منظور تولید خروجی کم
می شود. جهت انتخاب پذیری یا جهت ترجیح داده شده از آن جایی تعیین می شود که آیا تفاوت مثبت یا منفی است یا خیر. مسیری که نتیجه مثبت را تولید می کند جهت ترجیح داده شده می باشد. برای تأیید اینکه مدل Reichardt-Hassenstain به طور دقیق انتخاب جهت در شبکیه را توصیف می کند، مطالعه ای با استفاده از ضبط نوری سطح آزاد کلسیم سیتوزول پس از بارگذاری رنگ نشانگر فلورسنت به سلول های مماسی پرنده انجام شد. در حالی که غلظت کلسیم در نواحی سر دندریت سلولهای اندازه گیری شد، پرنده به صورت یکنواخت در حال حرکت بود. سلول های مماسی مدولاسیون هایی را نشان دادند که با فرکانس زمانی شبکه سازی همخوانی داشتند و سرعت گره های متحرک که در آنها نورون ها بیشترین پاسخ را نشان می داد، وابستگی نزدیک به طول موج را نشان دادند. این مسئله دقت مدل را در سطح سلولی و رفتاری تأیید کرد. اگر چه جزئیات مدل Hassenstein-Reichardt در سطح آناتومی و فیزیولوژیی تأیید نشده است، محل تفریق در مدل اکنون به سلول های مماسی منتقل می شود. در حالیکه جریان غیر قطبی کننده به سلول مماسی تزریق می شود در هنگامی که یک محرک بصری را نشان می دهد، پاسخ به مسیر مطلوب حرکت کاهش می یابد و
پاسخ به جهت صفر افزایش می یابد. زمانی که جریان بیش از حد قطبی کننده تزریق شد نتایج مخالف با مسئله قبلی مشاهده شد. سلول های T4 و T5، که به عنوان یک کاندید قوی به عنوان فراهم کننده ورودی به سلول های مماسی انتخاب شده اند، دارای چهار زیرمجموعه هستند که هر کدام از آنها به یکی از چهار لایه لوبولا می پردازند که در گرایش جهت متفاوت هستند. سلول های DS در مهره داران. یکی از کارهای اولیه در سلول های DS در مهره داران بر روی شبکیه خرگوش توسط بارلو و لویک در سال ۱۹۶۵ انجام شد. روش های آزمایشی آنها شامل تغییرات در آزمایش های شکاف و ضبط پتانسیل های عمل در شبکیه خرگوش است. راه انداز پایه آزمایش شکاف آنها یک صفحه مشبک سیاه و سفید بود که از طریق یک شکاف با عرض های مختلف به یک خرگوش ارائه می شد و پتانسیل عمل در شبکیه ثبت می شد. این مطالعه اولیه تأثیر زیادی بر مطالعه سلول های DS با قرار دادن به عنوان پایه برای مطالعات بعدی داشته است. این مطالعه نشان داد که سلول های گانگلیون DS ویژگی های خود را بر اساس مجموعه ای از فعالیت های متمایز زیر واحدها بدست می آورند و این که این فعالیت ممکن است به دلیل مکانیزم مهار کننده در پاسخ به حرکت تص
ویر در جهت خالی نتیجه شده باشد. همچنین نشان داد که ویژگی DS از سلول های گانگلیونی شبکیه در سراسر ناحیه پذیرش توزیع شده است و فقط به مناطق خاص محدود نمی شود. حساسیت جهت برای دو نقطه مجاور در ناحیه پذیرش که با کوچکی ۱/۴ درجه جدا شده اند را شامل می شود، اما حسایت با جدایی بزرگتر کاهش می یابد. آنها از این امر برای پشتیبانی از فرضیه خود استفاده کردند که تمایز از توالی ها سبب افزایش انتخاب مسیر می شود زیرا حرکت عادی نقاط مجاور را در یک توالی فعال می کند. هویت مولکولی و ساختار سلول های DS در موش. سلول های گانگلیونی DS روشن/خاموش را می توان به ۴ زیرمجموعه تقسیم کرد که در جهت مطلوبشان متفاوت هستند: قدامی، خلفی، سمت بینی یا سمت گیجگاه. سلول های زیرمجموعه های مختلف نیز در ساختار دندریت و اهداف سیناپسی در مغز متفاوت هستند. نورون هایی که برای ترجیح دادن به حرکت قدامی شناخته شده بودند، نیز مشخص شد که دارای کشیدگی دندریت ها در جهت قدامی می باشند. همچنین، نورون هایی که حرکت سمت بینی را ترجیح می دهند دارای کشیدگی دندریت های نامتقارن می باشند؛ بنابراین، ارتباط قوی بین عدم تقارن ساختاری و عملکردی در جهت قدامی و بینی مشاهده شد.
با یک ویژگی مشخص و ترجیح برای هر زیرمجموعه، انتظار می رفت که آنها می توانند به صورت انتخابی توسط نشانگرهای مولکولی برچسب گذاری شوند. در واقع نورون هایی که ترجیجا به حرکت عمودی پاسخ داده بودند، به طور انتخابی توسط نشانگر مولکولی خاص بیان شده بودند. با این حال، نشانگرهای مولکولی برای سه زیرمجموعه دیگر هنوز یافت نشده است. مکانیزم عصبی: سلول های استاربرست آماکرین. سلول های گانگلیونی جهت انتخابی (DS) ورودی ها را از سلول های دوقطبی و سلول های استاربرست آماکرین دریافت می کنند. سلول های گانگلیون DS به جهت ترجیحی خود با یک پتانسیل پس سیناپسی تحریکی بزرگ که توسط یک پاسخ مهاری دنبال می شود پاسخ می دهند. از سوی دیگر، آنها به جهت خالی خود با پتانسیل پس سیناپسی تحریکی کوچک و یک پتانسیل مهاری بزرگ هم زمان پاسخ می دهند. سلول های استاربرست آماکرین به عنوان یک کاندید قوی برای جهت انتخابی در سلول های گانگلیونی مشاهده شده اند زیرا می توانند هر دو GABA و Ach را آزاد کنند. دندریتهای آنها از یک سوماً به آرامی جدا می شوند و همپوشانی دندریتی قابل توجهی وجود دارد. اندازه گیری های نوری غلظت یون کلسیم را نشان می دهد که آنها به شدت به حر
کت گریز از مرکز (حرکت بیرونی از سوماً به دندریت ها) پاسخ می دهند، در حالی که آنها به خوبی به حرکت متمایل به مرکز پاسخ نمی دهند (حرکت درونی از سر دندریت به سوماً) هنگامی که سلولهای استاربرست با سموم تخریب شدند، جهت انتخابی بودن حذف شد. علاوه بر این، آزادی انتقال دهنده های عصبی، به ویژه یون های کلسیم، منعکس کننده جهت انتخابی بودن است که احتمالاً به الگوی سیناپسی مربوط می شود. الگوی شاخه شدن سازماندهی شده است به طوری که برخی از ورودی های پیش سیناپسی نفوذ بیشتری بر روی یک دندریت داده شده را نسبت به دیگران دارند که ایجاد قطبیت در تحریک و مهار می کند. شواهد بیشتر نشان می دهد که سلول های استاربرست انتقال دهنده های عصبی مهار کننده، GABA را به طور تأخیری و به مدت طولانی بر روی یکدیگر آزاد می کنند. این به خاطر ویژگی موقت مهاری است. علاوه بر فاصله فضایی به علت سیناپس های GABAergic، نقش مهم انتقال دهنده های کلریدی نیز مورد بحث قرار گرفته است. فرضیه محبوب این است که سلول های استاربرست آماکرین به طور متفاوتی بیانگر انتقال کلرید در طول دندریت ها هستند. با توجه به این فرض، برخی از مناطق در امتداد دندریت دارای پتانسیل کلرید ی
ون تعادل مثبت، نسبت به پتانسیل استراحت خواهند بود، در حالی که برخی دیگر دارای پتانسیل تعادل منفی هستند. این بدان معنی است که GABA در یک ناحیه غیر قطبی خواهد شد و در یک ناحیه دیگر بیش از قطبی، که مسئول فاصله فضای موجود بین تحریک و مهار است. تحقیقات اخیر (منتشر شده در مارس ۲۰۱۱) با استفاده از میکروسکوپ الکترونی بلوک چهره سری (SBEM) منجر به شناسایی مدارهایی که بر جهت انتخابی تأثیر دارند شده است. این تکنیک جدید تصاویر مفصلی از جریان کلسیم و آناتومی دندریت های هر دو سلول های استاربرست آماکرین (SAC) و گانگلیونی DS را فراهم می کند. با مقایسه جهت مطلوب سلولهای گانگلیونی با سیناپس آنها در SAC، بریجمن و همکاران شواهدی برای مکانیزمی که عمدتاً مبتنی بر سیگنال مهار کننده از SAC است را بر اساس یک مطالعه میکروسکوپ الکترونی بر روی یک سری از نمونه های تصویر برداری شده سریالی بلوک چهره، فراهم می کنند که سلول های گانگلیونی شبکیه ممکن است مستقیماً از سلول های استاربرست آماکرین، ورودی های مهاری نامتقارن را دریافت کنند و بنابراین محاسبات جهت انتخابی نیز به طور پس سیناپسی رخ می دهد. چنین مدلهای پس سیناپسی ای غیرقابل انعطاف است و بن
ابراین اگر هر سلول استاربرست آماکرین داده شده اطلاعات حرکت را به سلول های گانگلیونی شبکیه انتقال دهد، هر گونه محاسبات جهت انتخابی «محلی» به صورت پس سیناپسی توسط سلول های گانگلیونی شبکیه اضافی و بدون کارکرد است. یک مدل از انتقال استیل کولین (ACh) از سلول های جهت انتخابی سلول های استاربرست، یک پایه قوی توپولوژیکی برای یک حسگر حرکت در شبکیه فراهم می کند.
یک جنبش مقاومت تلاشی سازمان دهی شده توسط بخشی از جمعیت مردمی یک کشور برای غلبه بر دولت قانونی کشور یا اشغال نظامی است. یک جنبش مقاومت ممکن است از طریق مقاومت بدون خشونت (که با نام ایستادگی مدنی هم شناخته می شود) یا استفاده از زور —مسلح یا غیرمسلح— به اهدافش برسد. در موارد بسیار، مثلاً در نروژ در جنگ جهانی دوم، یک جنبش مقاومت ممکن است از روش های خشونت آمیز و غیرخشونت آمیز استفاده کند. حداقل از سال ۱۸۹۹ که اولین قانون جنگ اصلی تدوین شد، اختلافی در مورد غیرقانونی بودن جنبش های مقاومت مسلح در حقوق بین الملل وجود داشته است. نوع دیگری از جنبش های مقاومت، جنگ جویان آزادی هستند.
بازی تمام شد یک پیغام در بازی های ویدئویی است که به اتمام بازی اشاره می کند. این پیغام معمولاً در موقعیت های منفی و پس از باختن بازیکن به دلیل مرگ یا شکست در یک هدف مهم نمایش داده می شود، اما نشان داده شدن آن در موقعیت های مثبت هم محتمل است. این عبارت تبدیل به نوعی ضرب المثل شده که موقعیتی که سبب صدمه یا بدشانسی برای فرد است را توصیف می کند.
یک بازی ذخیره شده (گاهی با عناوین ذخیره بازی، نقطه ذخیره یا ذخیره شناخته می شود) قطعه ای دیجیتالی ذخیره شده از اطلاعاتی در مورد پیشرفت بازیکن در یک بازی ویدئویی است. در ابتدای دهه ۱۹۷۰، سخت افزار سکوهای بازی و حافظه ها ارتقا یافته بودند، که منجر به بازی های بزرگ تر و پیچیده تر شد و به پایان رساندن این بازی ها زمان بیشتری می طلبید. این موضوع به نیاز به نوعی حافظه برای ذخیره سازی پیشرفت بازیکن منتهی شد و این سؤال پیش آمد که پس از مواجه شدن بازیکن با پیغام بازی تمام شد چه اتفاقی رخ دهد. بازی های مدرن تر که روی روایت داستان تمرکز دارند به بازیکن اجازه انتخاب های گوناگون می دهند که به وجود حافظه نیاز دارد و برخی طراحان هم برای «تازه» ماندن تجربه بازی، اجازه ذخیره کردن بیشتر از یک پرونده ذخیره را نمی دهند. طراحان بازی ها با فراهم کردن امکان ذخیره به بازیکنان اجازه می دهند تا پیشرفتشان در بازی را از دست ندهند. طراحان از این راه بازیکنان را به امتحان موارد موجود در بازی تشویق می کنند.
دستیار آزمایشگاه پزشکی (MLA)، کار آماده سازی و در بعضی موارد جمع آوری نمونه های آزمایش را در یک آزمایشگاه پاتولوژی انجام می دهند. آن ها همچنین از سیستم های پیشآمدی استفاده می کنند تا دانشمندان زیست پزشکی (BMS) یا مسئولین علمی آزمایشگاه پزشکی برای پردازش آزمایش های بیوشیمیایی مورد درخواست در نمونه قرار گیرند. اکثریت زمان MLA در پردازش نمونه ها صرف می شود. به همین ترتیب، MLA باید اطلاعات عالی در مورد سیاست پذیرش نمونه خود را، در حالی که مطابق با قانون محافظت از اطلاعات، محرمانه بودن بیمار، COSHH و قوانین Caldicott، به خوبی رعایت کند.. سایر وظایفی که MLA ممکن است انجام دهد عبارتند از: تنظیم تجزیه و تحلیل خون، کنترل کیفیت و کنترل دستی قبل از انجام تجزیه و تحلیل BMS بر روی نمونه. تعمیر و نگهداری و دفع زباله که برای عملکرد دستگاه ضروری است؛ بنابراین MLA این نقش را به صورت هفتگی یا ماهانه انجام می دهد. یک روش معمول در پذیرش نمونه (در یک آزمایشگاه بالینی شیمی) به شرح زیر است: MLA همچنین با تمام تردیدهای نمونه مقابله می کند و به کارکنان بالینی در مورد پذیرش نمونه و روش نمونه گیری صحیح توصیه ها یی می کند. آن ها همچنین
ممکن است نگهداری جزئی در سیستم های قبل از تجزیه و تحلیل و نگهداری بیشتر در برخی از نقاط تجزیه و تحلیل مراقبت — بسته به آزمایشگاه که در آن ها مستقر هستند را انجام دهند. الزامات. موارد مورد نیاز برای موقعیت دستیار آزمایشگاه پزشکی متفاوت از دولت به دولت است، اما آن ها به طور کلی به شرح زیر است: دستیار آزمایشگاه پزشکی نیاز به توانایی های تحلیلی خوب و توجه دقیق به جزئیات دارد. آن ها باید قادر به انجام فعالیت تحت فشار و نمایش مهارت های دستی باشند. از آنجا که آن ها با مواد دقیق و تجهیزات فنی کار می کنند، بینایی خوب و مهارت های کامپیوتری اجباری است. منابع. http://www.newwestrecord.ca/community/pace-for-lab-assistants-is-zero-to-60-1.557923
مسابقات دوچرخه سواری جیرو دیتالیا ۱۹۷۰؛ پنجاه و سومین دوره این مسابقات بوده است که با حضور ۱۳۰ دوچرخه سوار از ۱۸ مه تا ۷ ژوئن ۱۹۷۰ در کشور ایتالیا برگزار شده است.
مسابقات دوچرخه سواری جیرو دیتالیا ۱۹۹۰؛ هفتاد و سومین دوره این مسابقات بوده است که با حضور ۱۹۷ دوچرخه سوار از ۱۸ مه تا ۶ ژوئن ۱۹۹۰ در کشور ایتالیا برگزار شده است.
موج متوسط () که به اختصار MW نامیده می شود، بخشی از بسامد متوسط (MF) طیف رادیویی است که عمدتاً برای پخش رادیویی AM به کار می رود. در اروپا باند MW بازه ۵۲۶٫۵ تا ۱۶۰۶٫۵ کیلوهرتز و در آمریکای شمالی بازه ۵۲۵ تا ۱۷۰۵ کیلوهرتز را در بر می گیرد. پیشینه این اصطلاح به اوایل سده ۲۰ برمی گردد که در آن زمان طیف رادیویی را به باندهای رادیویی موج بلند (LW)، موج متوسط (MW) و موج کوتاه (SW) تقسیم می کردند.
در بازی های ویدئویی، ظاهر شدن آفرینش یک شخصیت، وسیله یا شخصیت غیرقابل بازی در لحظه بازی کردن و به طور زنده است. بازظاهر شدن آفرینش دوباره یک موجود پس از مرگ یا نابودی اش است. غیب شدن هم به معنای حذف شدن یک موجود از جهان بازی است. تمام شخصیت ها در آغاز یک دور از بازی ظاهر شده و موارد و اجسام و مردم هم پس از آنان در محلی ظاهر می شوند. زمانی که یک شخصیت بازظاهر شود، این اتفاق در نقطه ای عقب تر از محلی که بوده برایش رخ می دهد.
حلقه های حفاظتی یا دامنه های حفاظتی سلسله مراتبی در علوم رایانه، سازوکارهایی برای حفاظت از داده و عملکرد از خطا (با افزایش عیب تابی) و رفتارهای بدخواهانه (با ایجاد امنیت رایانه ای) است. این دیدگاه از نظر قطری، برخلاف است. سیستم عامل های رایانه ای، مراحل مختلفی از دسترسی به منابع را فراهم می کنند. یک حلقه حفاظتی یکی از دو یا بیشتر مرحله یا لایه سلسله مراتبی از (حق ویژه) در معماری یک سیستم رایانه ای است. این موضوع معمولاً به صورت سخت افزاری، توسط بعضی از معماری های CPU اعمال می شود، این معماری ها :حالت واحد پردازنده مرکزی مختلفی را در لایه سخت افزار یا به صورت میکروکد تهیه می بینند. این حلقه ها به صورت سلسله مراتبی، یعنی از مجوزدارترین (مورد اعتمادترین، که معمولاً شماره صفر دارد) تا کم مجوزترین (کم اعتمادترین، معمولاً با بالاترین شماره حلقه) مرتب می شوند. در بیشتر سیستم عامل ها، «حلقه ۰» مرحلهٔ با بیشترین مجوز (حق ویژه) است و به صورت مستقیم با سخت افزار فیزیکی مثل CPU و حافظه سروکار دارد. دروازه های خاصی بین حلقه ها تهیه دیده شده است، که به حلقه بیرونی اجازه می دهد تا به منابع حلقه درونی به صورت از قبل تعریف شد
ه دسترسی یابد، و این متضاد با اجازه دادن به هر استفاده دلخواه است. دسترسی دروازه ای صحیح بین حلقه ها می تواند امنیت را بهبود دهد، این کار، از طریق جلوگیری برنامه های یک حلقه یا مرحله مجوزدهی از سوءاستفاده از منابعی که برای برنامه های حلقه دیگر درنظرگرفته شده اند، انجام می شود. برای مثال، جاسوس افزاری که به صورت یک برنامه کاربری در حلقه ۳ اجرا می شود، باید از روشن کردن دوربین وب، بدون اطلاع دادن به کاربر، منع شود، زیرا دسترسی به سخت افزار باید یک تابع حلقه ۱ باشد، که این حلقه به افزاره ران دستگاه اختصاص داده شده است. برنامه هایی مثل مرورگر وب که در حلقه های سطح بالاتر اجرا می شوند، باید دسترسی به شبکه را «درخواست» بدهند، که شبکه یک منبع است که به آن شماره حلقه پایین تری اختصاص داده شده است. پیاده سازی. حلقه های چندگانه حفاظت در میان مفاهیم انقلابی معرفی شده توسط سیستم عامل Multics بود، یک پیشگام بسیار امن از خانواده سیستم عامل های یونیکس امروزی است. رایانه GE 645 دارای کنترل دسترسی سخت افزاری بود، اما برای پشتیبانی کامل از حلقه ها در سخت افزار کافی نبود، به همین دلیل Multics آنها را با گیر انداختن درخواست های
انتقال حلقه ها در نرم افزار کامل کرد. جانشین آن، Honeywell 6180، آنها را در سخت افزار، با پشتیبانی از هشت حلقه اجرا کرد. با این حال، اکثر سیستم ها از دو حلقه استفاده می کنند، حتی اگر سخت افزارهایی که در آنها اجرا می شوند، حالت های CPU بیشتری را از آن ارائه می دهند. به عنوان مثال، ویندوز ۷ و ویندوز سرور ۲۰۰۸ (و پیشینیان آنها) تنها از دو حلقه استفاده می کنند، حلقه ۰ مربوط به حالت هسته و حلقه ۳ به حالت کاربر زیرا نسخه های قبلی ویندوز در پردازنده هایی که فقط دو سطح حفاظت را پشتیبانی می کردند اجرا می شد. بسیاری از معماری های مدرن CPU (از قبیل معماری معماری محبوب اینتل x86) شامل نوعی حفاظت از نوع حلقه های محافظتی هستند، گرچه سیستم عامل ویندوز NT، مانند یونیکس، به طور کامل از این ویژگی استفاده نمی کند. OS / 2 تا حدودی از سه حلقه استفاده می کرد: حلقه ۰ برای کد کرنل و درایورها، حلقه ۲ برای کدهای با دسترسی (برنامه های کاربر با مجوزهای دسترسی I / O) و حلقه ۳ برای کد غیرمجاز (تقریباً تمام برنامه ها). در DOS، تمام برنامه ها (کرنل و درایورها و برنامه های سطح کاربر) در حلقه ۳ اجرا می شوند (با این حال، این منحصر به مواردی اس
ت که در آن درایورهای حالت محافظت شده یا افزونه های DOS استفاده می شود؛ به عنوان یک سیستم عامل که از آدرس دهی real mode استفاده می کرد، سیستم حفاظت نشده ای بود)، در حالی که ۳۸۶ مموری منیجرهایی مانند EMM386 در حلقه ۰ کار می کنند. علاوه بر این، EMM386 3.xx DR-DOS می تواند به صورت اختیاری برخی از ماژول ها (مانند DPMS) را روی حلقه ۱ اجرا کند. سیستم Multics اصلی دارای هشت حلقه بود، اما بسیاری از سیستم های مدرن تعداد حلقه های کمتری دارند. سخت افزار به کمک ثبات ها از حلقه ای که یک رشته پردازش باید در ان اجرا شود آگاه است. در بعضی از سیستم ها، قسمت هایی از حافظه مجازی به حلقه های مختلف اختصاص داده شده اند. یک مثال Data General Eclipse MV / 8000 است که در آن سه بیت بالا رجیستر شمارنده برنامه (PC) به عنوان رجیستر حلقه استفاده می شود. به عنوان مثال، برنامه ای که رجیستر PC ان مقدار 0xE200000 را دارد، به صورت خودکار در حلقه ۷ قرار می گیرد و فراخوانی یک تابع در بخش های مختلف حافظه به طور خودکار باعث انتقال حلقه می شود. سخت افزار به شدت راه هایی که موجب انتقال کنترل از حلقه ای به حلقه دیگر می شود را محدود می کند و همچنین محد
ودیت هایی را برای نوع دسترسی به حافظه ای که می توانند در حلقه ها انجام شوند، ایجاد می کند. به عنوان مثال، در x86، یک خاصیت وجود دارد که توسط دستورالعمل call کنترل را به شیوه ای امن از حلقه ای به حلقه دیگر انتقال می دهد ؛ این عمل به عنوان یک سرپرست در بسیاری از سیستم عامل های که از حلقه های حفاظت استفاده می کنند پیاده سازی شده است. محدودیت های سخت افزاری برای محافظت در مقابل رفتارهای خطرناک مفید طراحی شده اند. علاوه بر این، حلقه های ممنوعه ممکن است دارای قابلیت های خاصی باشند (مانند استفاده از آدرس دهی real mode که حافظه مجازی را دور می زند). ARM معماری V7 دارای سه سطح امتیاز: برنامه، سیستم عامل، و Hypervisor. که برخلاف معمول، سطح 0 (PL0) حداقل سطح امتیاز، در حالی که سطح 2 (PL2) بالاترین سطح امتیاز است. حلقه های محافظت در برخی از سیستم ها می تواند با حالت های پردازنده (master / kernel / privileged / supervisor mode vs. slave / unprivileged / user mode) ترکیب شوند. سیستم عامل ها در حال اجرا بر روی سخت افزاری که از هر دو حالت پشتیبانی می کنند می توانند از هر دو نوع حفاظت یا تنها یک استفاده کنند. استفاده مؤثر از