Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«مردی عاری از شرافت» () قسمت ششم از فصل دومِ مجموعهٔ تلویزیونیِ خیال پردازانهٔ "بازی تاج وتخت" و قسمت ۱۶ از کلِ این سریال است. فیلم نامه نویس های این قسمت که در ۱۳ مه ۲۰۱۲ پخش شد، دیوید بنیاف و دی. بی. وایس و کارگردان آن دیوید ناتر است. عنوان این قسمت اشاره به دیدگاه و نظرِ کتلین استارک دربارهٔ جیمی لنیستر است که پس از کشتن یکی از اعضای خانوادهٔ خودش به او گفت: «تو مردی عاری از شرافت هستی».
چه زهارا بنت نور محمد (؛ زاده ۱۹۰۷-درگذشته ۱۹۶۲) یک فعال مالایی بود که در زمینه حقوق زنان و کودکان در سنگاپور فعالیت می کرد. به گفته روزنامه نگار، حاجه حلیزه محد سام وی یکی از اولین زنان مالایی در سنگاپور بود که برای حقوق زنان مدرن مبارزه کرد. چه زهارا مؤسس سازمان بنیانگذار انجمن رفاه زنان مسلمان در سنگاپور، انجمن بهزیستی زنان مالایی (MWWA) است. در طی سیزده سال، او بیش از ۳۰۰ زن و یتیم را بدون توجه به نژاد یا مذهب تحت پوشش قرار داد. او نه تنها به مردم خانه داد بلکه به آن ها دانش مذهبی و مهارت های اقتصادی پایه مانند دوزندگی را آموزش داد. زندگی نامه. چه زهارا در خانواده ای برجسته در سنگاپور به دنیا آمد. پدرش نور محمد یک شخصیت مهم و یکی از نخستین مردمان مالایی بود که انگلیسی یادگرفت و به دخترش نیز یاد داد. شوهرش آلال محمد رسول، طرفدار رفاه اجتماعی و عدالت بود. پس از جنگ جهانی دوم، او و همسرش به یتیمان و زنان نیازمند در خانه خودشان که در وسط منطقه سرخ واقع شده بود پناه دادند. چه زهارا MWWA را در اکتبر سال ۱۹۴۷ تأسیس کرد و از این گروه برای تمرکز بر موضوعات پیرامون اصلاح ازدواج استفاده کرد. MWWA هشتاد عضو را به خود
جلب کرد که حدود پنجاه نفر از آنها معلمانی بودند که بلافاصله پس از تأسیس در آن مشغول به فعالیت شدند. در سال ۱۹۴۸ او چهار نمایشنامه کوتاه نوشت تا به عنوان اعتراضی علیه رسوم سنتی ازدواج مالایا اجرا شود که شامل توانایی یک مرد برای طلاق همسرش بدون تحقیق قانونی بود. علاوه بر آن، او برای پرداخت مهریه توسط مردان به همسران خود مبارزه کرد. چه همچنین حداقل سن ازدواج را در سنگاپور به وجود آورده است. ابتکار دیگری که چه زهارا از آن حمایت کرد تشویق زنان به دادن خون به بیمارستان سنگاپور برای رفع نیازهای انتقال خون بود. پس از تأسیس انجمن زنان سنگاپور (SCW)در ۱۹۵۲، چه زاهارا یک شبکه گسترده تر و منابع بیشتری در اختیار MWWA قرار داد. در سال ۱۹۵۵، او نماینده سنگاپور در کنگره جهانی مادران بود که در سوئیس برگزار شد. در ۱۹۶۱، چه زاهارا به همراه SCW به تأسیس منشور زنان سنگاپور کمک کردند. وی در سال ۲۰۱۴ وارد تالار مشاهیر زنان سنگاپور شد.
د"ژ"ان کولوسفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است که برای باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر بازی می کند. منابع. او از باشگاه یوونتوس به علاقهٔ خودش خواست که برای مدتی با بنتانکور همبازی اش در یوونتوس باشد و علاقهٔ او به لیگ جزیره باعث شد به تاتنهام برود.
روسلان وولودیمیروویچ مالینووسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است که برای باشگاه مارسی به صورت قرضی از آتالانتا بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به شاختار دونتسک، زوریا لوهانسک، خنک، آتالانتا و مارسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده است.
چاعلار سویونجو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به فرایبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده است. اولین تیم حرفه ای ارشد سویونجو، در دسته دوم ترکیه آلتینوردو بود. در تابستان سال ۲۰۱۶، او قبل از انتقال به پرسپولیس لیگ ایران در سال ۲۰۱۸ به فرایبورگ از بوندسلیگا آلمان پیوست، او اولین حضور در تیم ملی ارشد خود را در سال ۲۰۱۶ انجام داد. عملکرد باشگاهی. آلتینوردو. سویونجو دوران حرفه ای ارشد خود را با آلتینوردو در لیگ دسته دوم ترکیه، سطح دوم سیستم لیگ فوتبال ترکیه آغاز کرد. در طول فصل ۲۰۱۵–۱۶ با بشیکتاش، گالاتاسرای و سویا در ارتباط بوداما بازیکن ملی پوش ۲۰ ساله ترکیه، بوندس لیگا را انتخاب کرد زیرا فکر می کرد برای حرفه و پیشرفت او انتخاب بهتری است. فرایبورگ. در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۶، در پنجره نقل و انتقالات تابستانی بوندسلیگا ۲۰۱۶، سویونجو به تیم آلمانی فرایبورگ پیوست، که برای فصل ۲۰۱۶–۱۷ به مسابقات برتر پرواز آلمان معرفی شد. او اولین فوتبالیست ترکیه ای است که به طور مستقیم از لیگ دسته دوم ترکیه انتقال به بوندسلیگا را انجام داد. او اولین دیدار بوندس
لیگا در ۲۸ اوت ۲۰۱۶ را در هفته اول بازی مقابل هرتا برلین انجام داد که در باخت ۲–۱ به پایان رسید. او با لیل ،رم و ویارئال در طول پنجره نقل و انتقالات اواسط فصل ۲۰۱۶–۱۷در ارتباط بود. همچنین گزارش شد که منچسترسیتی نیز به سویونجو علاقه مند است. لسترسیتی. در ۹ اوت ۲۰۱۸، سویونجو با قراردادی ۵ ساله به لستر سیتی در لیگ برتر انگلیس پیوست. سویونجو اولین بازی خود در لیگ برتر را در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۸ در استادیوم کینگ پاور که در آن لستر به دنبال نتیجه نهایی ۱–۱ بود، با وستهام یونایتد یک امتیاز کسب کرد. سویونجو اولین گل لیگ برتری خود را در یازدهمین بازی لستر در فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰ در تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۱۹ مقابل کریستال پالاس در سلهوست پارک، برد ۲–۰ به ثمر رساند. عملکرد بین المللی. در نوامبر ۲۰۱۵، به دنبال مصدومیت سردار عزیز، مدافع مرکزی، توسط سرمربی فاتیح تریم به تیم ملی فوتبال ترکیه دعوت شد.
یوسف یازیجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ترابزون اسپور و لیل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده است.
ییلدیریم مرت چتین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است که برای باشگاه هلاس ورونا بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به گنچلربیرلیغی و رم اشاره کرد. عملکرد حرفه ای. چتین اولین بازی حرفه ای خود را برای گنچربیرلیغی در باخت ۲–۱ در سوپر لیگ ترکیه مقابل کایزری اسپور در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۷ انجام داد. در ۱۶ اوت ۲۰۱۹، او به باشگاه رم در سری آ ایتالیا پیوست. عملکرد بین المللی. او اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال ترکیه در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۱۹ در مرحله انتخابی یورو ۲۰۲۰ مقابل آندورا انجام داد. او در دقیقه ۸۰ جایگزین مریح دمیرال شد.
هودور () با نام اصلی والدر (در رمان) و ویلیس (در مجموعهٔ تلویزیونی)، یک شخصیت خیالی در مجموعه رمان های فانتزیِ "ترانه یخ و آتش" است که توسط نویسندهٔ آمریکایی جرج آر. آر. مارتین نگاشته شده است. هودور، نخستین بار در کتاب "بازی تاج وتخت" (۱۹۹۶) به عنوان خدمتکاری ساده دل و زودباور در خاندان استارک معرفی شد. سپس در کتاب های "نبرد پادشاهان" (۱۹۹۸)، "طوفان شمشیرها" (۲۰۰۰)، و "رقصی با اژدهایان" (۲۰۱۱) نیز، این شخصیت حضوری مجدد می یابد. به این شخصیت در کتاب "ضیافتی برای کلاغ ها" (۲۰۰۵) اشاره ای نشده است. در مجموعهٔ تلویزیونی "بازی تاج وتخت" (از تولیدات اچ بی او)، نقش او را کریستین نارن ایفا می کند. او که بازی در نقش هودور، نخستین فعالیت حرفه ای اش محسوب می شود، در مصاحبه با مجلهٔ "والچر" اظهار داشت که در سریال، واژه هودور را به ۷۰ شیوه و لهجهٔ مختلف بیان کرد. گرچه واژهٔ «هودور» در آغاز بی معنا به نظر می رسد، اما برن استارک با حلول در روح او و دیدن دوران کودکی اش، متوجه شد که «هودور»، از عبارتِ «هولد دِ دور» (در را نگه دار) گرفته شده که والدر در دوران کودکی و هنگام بروز تشنج های شدید، در ذهنش می شنید. تشنج هایی که موجب
کم توانی ذهنی او شد. ویژگی های شخصیتی. هودور پسربچه ای با کم توانی ذهنی است که در اصطبل کار می کند. وجه تسمیهٔ او آن است که واژهٔ «هودور» تنها واژه ای است که او می تواند به زبان بیاورد و به همین دلیل، مردم او را بدین نام می شناسند. قد او ۷ فوت (۲۱۳ سانتی متر) است و گفته می شود که شاید از تبار غول ها باشد. او طبع و منشی دوستانه و کودکانه دارد و با آنکه قدرت بدنی بسیاری دارد، اما از آن علیه دیگران استفاده نمی کند. پس از فلج شدنِ برن استارک، هودور را استخدام می کنند تا وی را با آویزه ای بر دوش خود، حمل کند. مادربزرگ پیر هودور به برن استارک می گوید که نام واقعی او والدر بوده است. هنگامی که وینترفل تخریب شد، هودور به همراه برن، جوجن، میرا، ریکن و اوشا به سمت شمال متواری شدند.
فیلیپ رموندا (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم اهل جمهوری چک است. فیلم مستند او به نام «"رؤیای چک"» برندهٔ جوایز فراوانی شد که از آن میان می توان به جایزهٔ جشنواره بین المللی فیلم سان فرانسیسکو در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد.
یرژی هانزلکا () و میروسلاو زیکموند () که با نام ترکیبی هانزلکا و زیکموند شناخته می شوند، دو دوست جهانگرد اهل چکسلواکی بودند که بابت سفرهایشان به آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و اقیانوسیه در دهه های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی، و همچنین کتاب ها، مقالات و فیلم هایی که دربارهٔ این سیر و سیاحت ها منتشر کردند، شهرت دارند.
یان تومانک (؛ زادهٔ ۱۴ فوریه ۱۹۷۸) یک نویسنده، و کارگردان فیلم اهل جمهوری چک است. او کارش را از سال ۱۹۹۷ میلادی با ساخت گرافیک سه بعدی رایانه ای آغاز کرد و از جمله آثارش می توان به مجموعهٔ "داستان بز" و داستان بز ۲ اشاره کرد.
میرسلاو اِشتپانک (؛ ۲ دسامبر ۱۹۲۳ – ۲۸ نوامبر ۲۰۰۵) هنرمند، طراح صحنه، پویانما، نویسنده، مجسمه ساز، نقاش، کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و طراح گرافیک اهل چکسلواکی بود. او یکی از مشارکت کنندگان و هنرمندان نامدار پویانمایی چکسلواکی و همچنین فیلم های عروسکی، کارتونی و نمایشی چکی، بریتانیایی و ژاپنی در قرن بیستم میلادی است.
نشان فیل سفید یک نشان افتخار فرهنگی-سیاسی در تایلند است که از سوی دولت تایلند ولی از طرف امپراتور اهدا می شود. این نشان در سال ۱۸۶۱ میلادی و در دورهٔ راما چهارم* بنیان گذاری شد.
لینتگاسه () نام معبری در بخش قدیمی شهر کلن در کشور آلمان است که بین دو میدان آلترمارکت (Alter Markt) و فیش مارکت (Fischmarkt) واقع است. این معبر، مسیری پیاده رو بوده و تنها ۱۳۰ متر طول دارد و به خاطر تاریخچه قرون وسطایی خود مشهور است.
پروژه شامروک خواهر پروژه مینارت و یک کار جاسوسی بود که در اوت ۱۹۴۵ آغاز شد. کار پروژه شامروک، گردآوری همه تلگراف های ورودی و خروجی از ایالات متحده آمریکا بود. سازمان امنیت نیروی هوایی و جانشین آن، آژانس امنیت ملی، مجریان این برنامه بودند. این دو سازمان، دسترسی مستقیم به کپی ریزفیلم های روزانه همه تلگراف های ورودی، خروجی، و عبوری از طریق وسترن یونیون و همکاران آن، یعنی آرسی ای، و آی تی تی داشتند. آژانس امنیت ملی، کار رهگیری را انجام می داد و اگر اطلاعات به دردبخور برای دیگر سازمان ها را بدست می آورد برای آنها می فرستاد. "این سازمان ها اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی)، آژانس اطلاعات مرکزی (سیا)، سرویس مخفی ایالات متحده آمریکا، دفتر مواد مخدر و مواد مخدر خطرناک، و وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا بودند." هیچ نظارت قانونی بر پروژه مینارت وجود نداشت و رهگیری، بدون حکم دادگاه انجام می شد. هیچ نظارت قانونی بر پروژه مینارت وجود نداشت و رهگیری، بدون حکم دادگاه انجام می شد. برپایه استفان بودیانسکی، پیشینه پروژه شامروک به سال ۱۹۴۰ (میلادی) باز می گردد: "در ژانویه ۱۹۴۰ معاون ژنرال ارتش، نامه ای به رئیس آراس ای (دیوید سارنوف)
نوشت و نظر او را درباره امکان بکارگیری ستوان ارل اف. کوک در آن شرکت پرسید." کوک از همه تلگراف های الکتریکی بازرگانی بین المللی عکس می گیرد. "این روش کار سری - که تقریباً غیر قانونی بود - پیشینه پروژه شامروک شد." سانسور رسمی در دوره جنگ جهانی دوم از دسامبر ۱۹۴۰ آغاز شد که همه کابل های ارتباطی برای بازرسی، به سوی سازمان های دولتی، تغییر مسیر داده شدند. برپایه اداره کننده پیشین آژانس امنیت ملی، لوئیس دابلیو. توردلا، برنامه گردآوری تلگراف ها، درست همانطور که از آغاز جنگ، شروع شده بود و بدون جلب توجه کس خاصی ادامه یافت. سه شرکت اصلی دارنده کابل، کپی همه تلگراف هایی را که از نیویورک، واشینگتن، دی.سی، و سان فرانسیسکو عبور می کردند به حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا می دادند. در دهه ۱۹۵۰ (میلادی) پروژه "نیو شامروک" ۶۰ تا ۷۰ سفارت کشور خارجی را شنود می کرد. در اوج کار پروژه شامروک، کارکنان آژانس امنیت ملی ۱۵۰،۰۰۰ پیام را در هر ماه، چاپ و بررسی می کردند. در مه ۱۹۷۵ منتقدان پروژه شامروک در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا شروع به بررسی و افشای آن کردند. در نتیجه، اداره کننده آن هنگام آژانس امنیت ملی لو الن اجرای این
پروژه را در سازمان زیر نظر خود (و نه سازمان های دیگر) پایان داد. بر پایه استفان بودیانسکی، یک گزارش وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۷۷ (میلادی) نشان داد که قوانین شنود تلفنی، زیر پا گذاشته شده اند. اما "اگر سازمان های اطلاعاتی، اختیارات قانونی بیش از اندازه با مسئولیت پذیری بسیار کم داشته باشند به معنی شکست ۳۵ سال ریاست جمهوری و کنگره، به جای سازمان های اطلاعاتی و کارمندان آنها باشد. شهادت نمایندگان شرکت های دارنده کابل و لو الن در در نشست پرسش و پاسخ کمیته منتخب مجلس سنای ایالات متحده آمریکا در امور اطلاعاتی، رئیس کمیته کلیسا، فرانک چرچ را به این نتیجه رساند که پروژه شامروک احتمالاً بزرگترین پروژه رهگیری حکومت آمریکا و تاثیرگذار بر زندگی آمریکایی ها تا آن هنگام بوده است. یکی از پیامدهای این بررسی، پیدایش لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی مصوب ۱۹۷۸ (میلادی) [و دادگاه نظارت بر اطلاعات خارجی ایالات متحده آمریکا] بود تا قدرت آژانس امنیت ملی را کم کند و آنرا ملزم به گرفتن حکم دادگاه و بررسی قضایی کند. یک حفاظت درون سازمانی دیگر، تنظیم دستورالعمل شماره ۱۸ شنود الکترونیک بود. این دستور العمل درون سازمانی، مج
موعه رویه هایی برای آژانس امنیت ملی و جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا بود که در سال ۱۹۸۰ (میلادی) منتشر و در ۱۹۹۳ (میلادی) به روزرسانی شد. تا پیش از ریاست جمهوری جرج دابلیو بوش، دستورالعمل شماره ۱۸ راهنمای عمومی برای مواجهه با شنود الکترونیک گردآوری شده ناخواسته از شهروندان آمریکایی، بدون حکم دادگاه بود. تفسیر ریاست جمهوری جرج دابلیو بوش از لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی و اصول دستورالعمل شماره ۱۸ شنود الکترونیک، این دیدگاه را ارائه داد که قوه مجریه، اختیار یگانه ای برای نظارت بدون حکم دادگاه دارد که برپایه بررسی مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، به معنی زیر پا گذاشتن آشکار آرمان لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی است.
برایان کِـرک (؛ زادهٔ ۱۹۶۸) کارگردان فیلم، تهیه کننده تلویزیونی و کارگردان تلویزیونی اهل جمهوری ایرلند است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "بمب گیلاس"، "۲۱ پل"، "قانون مورفی"،"دکستر"، "فانلند"، "تودورها"، "لوتر"، "امپراتوری بوردواک"، "داستان عامه پسند"، "سیتادل"، "روز شغال"، "آرزوهای بزرگ"، "بازی تاج وتخت" ("لرد اسنو"، "گرگ و شیر" و "چلاق ها، حرامزاده ها و چیزهای خراب") اشاره نمود.
گری لایت بادی (؛ زادهٔ ) یک گیتارنواز، خواننده، ترانه سرا، موسیقی دان و وبلاگ نویس اهل ایرلند شمالی است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "قدمگاه مجازات" اشاره نمود.
مارک ریسمان () بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آماتور"، "۱۸۸۳"، "بازی تاج وتخت"، "در بدلندز"، "ارباب"، "ساکن برج بلند"، "آخرین پادشاهی" و "ناقوس ها" اشاره کرد.
آرون راجرز (؛ زادهٔ ) یک بازیکن حرفه ای فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا است که در پست کوارتربک برای تیم پیتسبرگ استیلرز در لیگ ملی فوتبال (NFL) بازی می کند. او فوتبال کالجی را برای تیم کالیفرنیا گلدن بِرز بازی کرد و رکورد کمترین نرخ پرتاب توپ منجر به قطع شدن (اینترسپشن) را در یک فصل و در طول دوران بازی در دانشگاه به نام خود ثبت کرد، پیش از آنکه در دور اول درفت NFL سال ۲۰۰۵ توسط تیم گرین بی پکرز انتخاب شود. او یکی از بزرگ ترین و بااستعدادترین کوارتربک های تاریخ فوتبال آمریکایی به شمار می رود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "ناقوس ها" اشاره نمود.
سوفیا گریس براونلی (؛ زادهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۰۳) و رزی مک کللند (؛ زادهٔ ۷ سپتامبر ۲۰۰۶) که هر دو زادهٔ اسکس هستند، زوج هنری خوانندهٔ بریتانیایی هستند که با نام سوفیا گریس و رزی شناخته می شوند. رزی مک کللند در اپیزود ناقوس ها (قسمت پنجم از فصل هشتم بازی تاج وتخت) نقش کوتاهی داشته است.
کریس استیپلتون (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، ترانه سرا، خواننده، نوازندهٔ گیتار و تهیه کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. استیپلتون در نوشتن شش تک آهنگ شماره یک برای سایر هنرمندان در جدول ترانه های داغ کانتری نقش داشته است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "شب طولانی" اشاره نمود.
دنی کیرین () بازیگر اهل انگلستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ربات های یاغی"، ""، "پیترلو"، "غنائم جنگی" اشاره نمود.
نل ویلیامز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جنگ های پیش رو" اشاره نمود.
سوزان براون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "امید و افتخار"، "بانوی آهنی"، "فال نیک"، "تورچ وود"، "برادچرچ" و "زمستان در راه است" اشاره کرد.
رقاصان شماخی () رقاصان اصلی گروه های سرگرمی بودند که تا اواخر سده ۱۹ (میلادی) در شماخی (جمهوری آذربایجان) زندگی می کردند. نقاش روسی گریگوری گاگارین که در قفقاز زندگی می کرد بین سال های ۱۸۴۰ تا ۱۸۵۵ شماری از رقصندگان شاماخی را در نقاشی های خود به تصویر کشید. اسناد موجود در مورد رقصندگان شمامی و رقص های آنان بسیار محدود است. در ادبیات، به رقصندگان شمامی در رمان آرتور دو گوبینو با نام "دختر رقاصی شماخی و سایر داستان های آسیایی" اشاره شده است. کتاب "رقاص شماخی" زندگی رقصنده ارمنی ارمن اوهانیان، آموزش رقصندگی، کودکی در روسیه و سفرهایش در ایران و مصر او را بازگو می کند. این کتاب در سال ۱۹۱۸ با نام ("La Danseuse de Shamakha)" به زبان فرانسوی منتشر شد و در سال ۱۹۲۳ توسط رز وایلدر به زبان انگلیسی برگردان شد. اوهانیان پس از سفر به اروپا رقص های سنتی را برای مخاطبان رقصید، در زمینه شعر سخنرانی کرد و در محافل روشن فکری و سیاسی عضو فعال بود. اوهانیان سرانجام به مکزیک رفت. او نویسنده نزدیک به ۱۵ نوشته از جمله چند خودزندگی نامه و کتاب های مربوط به فرهنگ و سیاست بود.
برانسن وب (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "قلمرو بهشت"، "پن"، "پاک"، "هری پاتر و زندانی آزکابان"، "تاوان"، "شوالیه تاریکی"، "راکنرولا"، "دریاچه بهشت"، "ناپدیدشدگان"، "رابین هود"، "طبیعت بی جان"، ""، "دوستانت را بکش"، "ویکتور فرانکنشتاین"، "روگ وان"، "زمستان در راه است"، "تودورها" و "انگشتر" اشاره کرد.
راب آستلر () هنرپیشه اهل انگلستان است. او در سال ۲۰۰۸ از آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک فارغ التحصیل شد. او برای آمادگی در ایفای نقش یک پزشک در "شهر هالبی"، همراه با تای گلیسر به یک بیمارستان رفت و یک روز را با یک پزشک مشاور و یک رزیدنت گذراند. او همچنین شاهد انجام جراحی بود و از پزشکان اف۱ پیروی کرد. آستلر در سال ۲۰۱۱، در قسمت نخست سریال آمریکایی "بازی تاج وتخت" در نقش دیده بان شب، ویمار رویس ظاهر شد. او شش دقیقه پس از آغاز قسمت، توسط یک وایت واکر کشته می شود و بدین ترتیب اولین شخصیتی است که در این سریال، که به دلیل تعداد زیاد مرگ شخصیت ها شناخته شده است، کشته می شود. آستلر در این باره می گوید: «راستش وقتی این نقش های کوچک را بازی می کنی، فقط خوشحالی که خودت را آنجا می بینی چون گاهی این صحنه ها ممکن است حذف شوند.» او توسط جوایز تلویزیونی ملی برای جایزه بهترین تازه وارد به خاطر نقش آفرینی اش در "شهر هالبی" در فهرست اولیه قرار گرفت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وظیفه"، "شهر هالبی" و "زمستان در راه است" اشاره نمود.
دفتر اسکاتلند () وزارت امور اسکاتلند (به اسکاتلندی: Oifis Rùnaire na Stàite airson Alba)، با نام رسمی (Office of the Secretary of State for Scotland) که بیشتر به عنوان دفتر اسکاتلند نامیده می شود، یک وزارت خانه در دولت بریتانیا است که به ریاست وزیر امور اسکاتلند و مسئول امور اسکاتلند در دولت بریتانیااست. نقش این پست با نقش وزارت دادگستری بریتانیا در دولت بریتانیا ترکیب شده است.
پروژه ترِیلبلِیزِر برنامه آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا برای توسعه توانایی تحلیل داده های بدست آمده از شبکه های مخابراتی مانند اینترنت بود. هدف این برنامه، ردیابی افراد با استفاده از روش های ارتباطی آنها مانند تلفن همراه و ایمیل بود. در سال ۲۰۰۲ (میلادی) کارکنان آژانس امنیت ملی، جی. کرک ویب، ویلیام بینی، اد لومیس، و کارمند کمیته منتخب دائمی مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، دایان روآرک درباره هَدَررَوی، کلاهبرداری، و سوءاستفاده از پروژه تریلبلیزر و این حقیقت که یک پیش نمونه عملیاتی موفقیت آمیز (تین ترد) وجود داشته، به دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا شکایت کردند. دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع آمریکا این شکایت را پذیرفت و بررسی درباره این برنامه، تا میانه سال ۲۰۰۵ (میلادی) و ارائه گزارش پایانی، ادامه یافت. نتیجه این گزارش، پنهان ماند. زیرا اصل گزارش، طبقه بندی شده اعلام شد و ٪۹۰ گزارشی که به صورت همگانی منتشر شد حذف شده بود و مردم به ویرایش اصلی، دسترسی نداشتند. نیروهای مسلح اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) بعداً به کسانیکه این شکایت را به دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع برده بودند حمله کرد. درحالی
که حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا تهدید به پیگرد امضاکنندگان گزارش دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع کرده بود در نهایت به پیگرد یکی از مدیران اجرایی ارشد آژانس امنیت ملی به نام توماس دریک پرداخت که به پیشرفت بازرسی ها از درون سازمان خود کمک کرده و درباره آن گزارش با یک گزارشگر، گفتگو کرده بود. او بعدها بر پایه لایحه جاسوسی (۱۹۱۷) متهم شناخته شد. مدافعان او گفتند که این محکومیت، تلافی کارهای او است. بعدها اتهام های علیه او رد شدند و او پذیرفت که بر پایه لایحه کلاهبرداری و سوءاستفاده رایانه ای، بزه کرده و اظهار گناه کند. چیزی که جسیلین رداک از سازمان پروژه پاسخگویی حکومت (که به توماس دریک کمک کرده بود) آنرا «نافرمانی مدنی» نامید. پیشینه. تریلبلیزر به دنبال برنامه همانندی به نام تین ترد آغاز شد. تین ترد برنامه کم هزینه تری بود که بر پایه حفاظت از حریم شخصی شهروندان آمریکایی ساخته شده بود. بعدها تریلبلیزر به برنامه نظارت بر تروریست ها و جنجال برنامه نظارت بدون حکم دادگاه آژانس امنیت ملی (۲۰۰۷-۲۰۰۱) پیوند داده شد. در سال ۲۰۰۲ آژانس امنیت ملی، کنسرسیومی به رهبری شرکت بین المللی کاربردهای علمی را برای ساخت یک بستر نمایش ف
ناوری، به ارزش ۲۸۰ میلیون دلار آمریکا برگزید. بوئینگ، شرکت علوم رایانه ای (سی اس سی)، و بوز آلن همیلتون از همکاران این برنامه بودند. معاون اداره کننده آژانس امنیت ملی، ویلیام بی. بلک جونیور، سرپرست این پروژه بود. بیکر، کارمند آژانس امنیت ملی بود که از آن سازمان به شرکت بین المللی کاربردهای علمی رفته و در سال ۲۰۰۰ (میلادی) با کمک اداره کننده آن هنگام آژانس امنیت ملی، مایکل هیدن، دوباره به آژانس امنیت ملی بازگشته بود. همچنین شرکت بین المللی کاربردهای علمی، اداره کننده پیشین آژانس امنیت ملی، بابی ری اینمن را به عنوان مدیر شرکت، استخدام کرد. این شرکت در تعریف مفهوم فاز «تریلبلیزر» همکاری کرد. بازرس ارشد آژانس امنیت ملی در گزارش تریلبلیزر نوشت: "درباره افزایش هزینه های قرارداد، عدم سازگاری در مدیریت بیانیه کار، و دستمزد بالای کارکنان قراردادی، صحبت های نادرستی شده است". گزارش سال ۲۰۰۴ (میلادی) دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع از این برنامه، انتقاد کرد. این گزارش می گفت "آژانس امنیت ملی، راه حل ها برای رفع نیازهای بی درنگ امنیت ملی را نادیده گرفته است" و "تریلبلیزر عملکرد ضعیفی داشته و بسیار پرهزینه است". بسیاری از پیمان
کاران پروژه، به خاطر ترس از "انتقام رئیس آژانس امنیت ملی"، نگران همکاری با دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع بودند. اداره کننده آژانس امنیت ملی در چند بیانیه به دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، عدم توافق خود با آن دفتر را اعلام کرد. گزارش دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع از بحث و جدل درباره این اختلاف ها می گوید. در سال ۲۰۰۵ اداره کننده آژانس امنیت ملی، مایکل هیدن در یک نشست پرسش و پاسخ مجلس سنای ایالات متحده آمریکا گفت که پروژه تریلبلیزر چند صد میلیون دلار، بیش از بودجه پیش بینی شده، هزینه داشته و سال ها از برنامه، عقب است. پس از آنکه برنامه تریلبلیزر، چند میلیارد دلار هزینه برد در سال ۲۰۰۶ (میلادی) باز ایستاد. بعدها چندین منبع ناشناس در آژانس امنیت ملی به نیوزویک گفتند که پروژه تریلبلیزر، "شکستی بی ارزش" بود. در پیامد آن، برنامه نظارتی آشفتگی جای پروژه تریلبلیزر را گرفت. افشاگری. بر پایه نوشتار سال ۲۰۱۱ (میلادی) نیویورکر، در نخستین روزهای کار پروژه تریلبلیزر، چندین کارمند آژانس امنیت ملی با کارشناس بودجه آژانس امنیت ملی در کمیته منتخب دائمی مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، دایان روآرک دیدار کردند. آنها درباره ناخشنودی خود
از تریلبلیزر گفتند. در پاسخ، اداره کننده آژانس امنیت ملی، مایکل هیدن، در یادداشتی نوشت: "افراد، در یک نشست با بازرسان مجلس نمایندگان، مستقیماً موضع مخالف، در برابر چیزی گرفتند که ما مشترکاً تصمیم به پیگری آن گرفته بودیم. هر کاری برخلاف تصمیم ما بر تلاش ما برای تغییر آژانس امنیت ملی، تاثیر نامطلوب جدی می گذارد و من نمی توانم چنین چیزی را بپذیرم." در سپتامبر ۲۰۰۲ چندین نفر، از اِشکال های تریلبلیزر به دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، شکایت کردند. این کَسان، شامل دایان روآرک، دو تحلیل گر ارشد پیشین آژانس امنیت ملی، کرک ویب و ویلیام بینی، و تحلیل گر ارشد سامانه های رایانه ای، اد لومیس می شدند که همگی، آژانس امنیت ملی را به خاطر نگرانی های خود درباره سوءمدیریت آن سازمان و ادعای جاسوسی غیر قانونی از شهروندان آمریکایی، ترک کرده بودند. یکی از منابع اصلی گزارش دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، توماس دریک بود. دریک، مدتی بود که به مدیران بالادست خود درباره مشکلات آژانس امنیت ملی، برتری تین ترد بر تریلبلیزر (مانند خوبی تین ترد در حفاظت از حریم شخصی) گلایه می کرد. توماس دریک، در هنگام بررسی دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، اطلاعات خود ر
ا ارائه داد. همچنین دایان روآرک نزد رئیس خود، پورتر گاس در کمیته منتخب دائمی مجلس نمایندگان رفت اما جلوی او گرفته شد. رورک تلاش کرد با قاضی ارشد ایالات متحده آمریکا ویلیام رنکویست درباره مشکل ها تماس بگیرد. رئیس دایان روآرک، مورین باگینسکی، سومین مقام ارشد آژانس امنیت ملی، به خاطر نگرانی نسبی از رفتار خود در رابطه با قانونی بودن تریلبلیزر، کناره گیری کرد. در سال ۲۰۰۳ (میلادی) دفتر بازرس ارشد آژانس امنیت ملی، تریلبلیزر را «یک شکست پرهزینه» نامید که بیش از یک میلیارد دلار، هزینه داشته است. در سال ۲۰۰۵ دفتر بازرس ارشد وزارت دفاع، گزارش خود از شکایت رورک و دیگران را ارائه کرد. این گزارش، برای همگان، منتشر نشد اما نتیجه گیری بسیار منفی درباره تریلبلیزر داشت. جین میر نوشت که این شکایت، باعث شتاب در پایان دادن به تریلبلیزر شد که همان زمان با آن، به دلیل تخصیص بودجه در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا به مشکل خورده بود. در نوامبر ۲۰۰۵ توماس دریک با گزارشگر بالتیمور سان، شیوون گورمن تماس گرفت. شیوون گورمن، جستارهای زیادی درباره اِشکال های آژانس ملی، مانند تریلبلیزر نوشت. این انبوهه نوشتارها برای گورمن، جایزه انجمن ر