Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۰ مایل) و تولید نیروی برق آبی صورت می گیرد. در عراق، رودخانه ابتدا به سد دربندیخان می رسد که انرژی برق آبی تولید می کند و حجم بزرگی از آب را برای آبیاری ذخیره می کند. سپس برای اهداف مشابه به سد حمرین سرازیر می شود. در پایین دره دیالی در نزدیکی بغداد، رودخانه توسط سرریز دیالی کنترل می شود که سیل ها را کنترل می کند و منطقه شمال شرقی بغداد را آبیاری می کند. سدهای واقع بر روی رود دیالی بدین شکل هستند. سد دربندیخان، عراق - ظرفیت ذخیره آب: ۳۰۰۰ میلیون متر مکعب سد بوانور، عراق - ظرفیت ذخیره آب: ۳۱ میلیون متر مکعب سد حمرین، عراق - ظرفیت ذخیره آب: ۲۰۴۰ میلیون متر مکعب سد انحرافی دیالی، عراق - سد انحرافی آب سد گاران، ایران - ظرفیت ذخیره آب: ۱۱۰ میلیون متر مکعب سد داریان، ایران - ظرفیت ذخیره آب: ۳۱۶ میلیون متر مکعب
آن ها نباید پیر شوند () فیلمی مستند به کارگردانی پیتر جکسون است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. این فیلم با استفاده از فیلم های اصلی برداشته شده از جنگ جهانی اول محفوظ در آرشیو موزه سلطنتی جنگ که بیشتر آن ها تاکنون دیده نشده اند، به همراه صداهای ضبط شده توسط بی بی سی و مصاحبه های آی دبلیوام که از بریتانیایی های حاضر در نبرد گرفته شده، ساخته شده است. بیشتر این فیلم ها رنگی شده و با استفاده ابزارها و تکنیک های مدرن تبدیل شده اند و برای اثرگذاری بیشتر و هرچه بیشتر نزدیک شدن به تجربه واقعی سربازان از نبرد، از جلوه های صوتی و صداپیشه در آن استفاده شده است. این فیلم، اولین تجربه کارگردانی مستند پیتر جکسون است گرچه او در سال ۱۹۹۵ تجربه کارگردانی فیلم مستندنمای نقره فراموش شده و تهیه کنندگی غرب ممفیس بر اساس سه نفر ممفیس غربی در سال ۲۰۱۲ را در کارنامه دارد. جکسون که پدربزرگش در جنگ جهانی اول جنگیده، قصدش از ساخت این فیلم را ساختن فیلمی می داند که تجربه «سرباز بودن شبیه چیست» به جای روایت داستانی از توالی رویدادها باشد. سازندگان فیلم ۶۰۰ ساعت مصاحبه با ۲۰۰ کهنه سرباز و ۱۰۰ ساعت فیلم ویدئویی اصلی را برای ساخت فیلم بازبینی و ب
ررسی کردند. عنوان فیلم از شعر «آن ها بزرگ می شوند نه پیر در حالی که ما باقی مانده ایم و پیر می شویم» لورنس بینیون با عنوان «برای کشته شدگان» گرفته شده است که در سال ۱۹۱۴ سروده شده و به خاطر استفاده در چکامه یادآوری مشهور است. "آن ها نباید پیر شوند" اولین بار در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۸ به صورت همزمان در جشنواره فیلم لندن و سالن های منتخب بریتانیا به نمایش درآمد پیش از آنکه در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۸ از بی بی سی دو به مناسبت صدمین سالگرد آتش بس ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ پخش شود. این فیلم از سوی منتقدان به خاطر ترمیم فیلم های به جا مانده، فضای تأثیرگذار و تصویرش از جنگ، تحسین شده است.
"زبان های طبیعی کنترل شده (CNLها) زیرمجموعه های زبان های طبیعی هستند که با محدود کردن دستور زبان و واژگان به منظور کاهش یا حذف ابهام و پیچیدگی به دست می آیند. به طور سنتی، زبان های کنترل شده به دو نوع اصلی تقسیم می شوند: آن هایی که قابلیت خواندن خوانایی برای خوانندگان را بهبود می بخشند (به عنوان مثال سخنگویانِ غیربومی)، و آن هایی که به شکل قابل اتکا، تحلیل معنایی خودکار زبان را فعال می سازند. اولین نوع زبان ها (که اغلب زبان های «ساده» یا «فنی» نامیده می شود)، به عنوان مثال، «ASD Simplified Technical English" ,"Caterpillar Technical English» یا «IBM's Easy English» در صنعت برای افزایش کیفیت اسناد فنی و احتمالاً ساده سازی ترجمه (نیمه) خودکار اسناد مورد استفاده قرار می گیرد. این زبان ها نویسنده را با قواعد کلی از قبیل «جملات کوتاه»، «اجتناب از استفاده از ضمیر»، «فقط استفاده از کلمات مورد تأیید»، و «استفاده فقط از صدای فعال» محدود می سازند. زبان ها. زبان های طبیعی کنترل شدهٔ موجود عبارتند از:
انگلیسی ویژه یک نسخهکنترل شده از زبان انگلیسی است که برای نخستین بار در ۱۹ اکتبر ۱۹۵۹ به کار رفت و هنوز هم به شکل روزانه توسط سرویس سخن پراکنی ایالات متحده، صدای آمریکا (VOA) استفاده می شود. اخبار جهان و دیگر برنامه ها یک سوم آهسته تر از صدای VOA انگلیسی خوانده می شوند. گزارشگران از اصطلاحاتِ عامیانه استفاده نمی کنند و از ۱۵۰۰ واژه بنیادین استفاده می کنند، به اضافه هر واژه ای که برای توضیح یک داستان لازم است.
ورزشگاه آگوست بونال یک ورزشگاه چندمنظوره در مونتبلیر فرانسه است که بیشتر برای برگزاری مسابقات فوتبال مورد استفاده قرار می گیرد. این ورزشگاه خانهٔ تیم فوتبال سوشو است و ظرفیت ۲۰ هزار تماشاگر را دارد.
پس بازارِ دامنه یک بازار ثانویه برای نام های دامنه اینترنتی است که در آن افراد علاقه مند به کسب یک دامنه پیشنهادها را ثبت کرده یا دربارهٔ قیمت با صاحب دامنه بحث می کنند تا آن را به دست آورند.
نیم چیپ شرکت ثبت نام ICANN معتبری است که خدمات در زمینه ثبت نام دامنه را ارائه می دهد و همچنین نام های دامنه ای را برای فروش ارائه می دهد که برای افراد ثالث ثبت شده (این خدمت با نام پس بازار دامنه شناخته می شود). این شرکت همچنین یک شرکت میزبان وب است که در شهر فینیکس در ایالت آریزونا قرار دارد. این شرکت ادعا می کند که بیش از ۱۰ میلیون دامنه را مدیریت می کند. همچنین این شرکت فعالیت هایی در اروپا نیز دارد. تاریخچه. نیم چیپ توسط ریچارد کیرکندال در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد. در نوامبر ۲۰۱۰، این شرکت به عنوان بهترین ثبت نام دامنه در یک نظرسنجی Lifehacker رای داده شد. دوباره در سپتامبر ۲۰۱۲ به عنوان «محبوب ترین ثبت نام کننده دامنه» در رای گیری Lifehacker رای داده شد. نیم چیپ در مارس ۲۰۱۳ اعلام کرد که زین پس، بیت کوین به عنوان درگاه پرداخت پذیرفته خواهد شد. در فوریه ۲۰۲۲، نیمچیپ اعلام کرد که به دلیل حمله روسیه به اوکراین، با استناد به جنایات جنگی و نقض حقوق بشر، خدمات را به حساب های روسی خاتمه می دهند. به کاربران موجود یک دوره یک هفته ای برای جابجایی دامنه های خود مهلت داده شد. این شرکت همچنین اعلام کرد که می تواند ثبت نام
دامنه ناشناس و میزبانی وب را به کلیه وب سایت های اعتراض و ضد جنگ در روسیه یا بلاروس ارائه دهد. حمایت از بی طرفی اینترنت. نیم چیپ حامی بی طرفی اینترنت است و بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ دلار در سال های اخیر به بنیاد Electronic Frontier و بنیاد مبارزه برای آینده برای حمایت از حقوق و آزادی اینترنت اهدا کرده است.
محمود تونجر (زاده ۵ مه ۱۹۶۱، استان شانلی اورفه، ترکیه) خواننده، آهنگساز و شاعر ترکیه ای است. زندگی نامه. او در سال ۱۹۶۱ در یک خانواده شش نفره متولد شد. از ابتدا او علاقه مند به فوتبال بود و به عنوان یک بازیکن حرفه ای در Urfaspor بازی می کرد. محموت تونجر، که زندگی خود را به عنوان یک بازیکن فوتبال ادامه می داد، هیچ وقت فکر نمی کرد که بعدها به عنوان یک خواننده مطرح شود. او معمولاً در جمع های دوستانه خوانندگی می کرد تا که در ۱۱ آوریل ۱۹۷۹، زمانی که ابراهیم تاتلیسس به برنامه ای دعوت شد اما در آن حضور نیافت، کارگردان پیشنهاد کرد که تونجر بر روی صحنه به عنوان خواننده حضور یابد. او در سال ۱۹۸۰ اولین آلبوم خود را منتشر کرد.
فرانک چیرکینیان (; ; زاده – درگذشته ) تهیه کننده و کارگردان تلویزیونی برنامه های ورزشی ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "جام کوچک" در نقش خودش به کارگردانی کوین کاستنر اشاره کرد. درگذشت. در خانه خویش در فلوریدا بر اثر ابتلا به سرطان ریه درگذشت جوایز. چیرکینیان در طول زندگی هنری خویش موفق شد در چهار بار برنده جایزه امی و دو بار برنده جایزه پیبادی شود. وی همچنین در تاریخ ۹ مه ۲۰۱۱ به تالار مشاهیر جهانی گلف راه یافت. پیوند به بیرون.
اسکوت توفانگجیان (؛ زادهٔ ) عکاس خبری و نویسندهٔ ارمنی - آمریکایی اهل بروکلین است. او به خاطر عکس هایش از باراک اوباما، در طول کارزار انتخاباتی او در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۲، مشهور است. منابع.
«دو-دو دو-دو» تک آهنگی از بلک پینک است که در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۸ منتشر شد. این ترانه در چارت های کره جنوبی،مالزی و سنگاپور به رتبه اول دست یافت. مدتی پس از انتشار نیز مشاپ موفقی بین دو دو دو دو و Tunak Tunak اثری از خواننده هندی تبار Delar Mehndi در بستر یوتیوب منتشر شد. بسیاری این مشاپ را بهتر از اثر اصلی تدی پارک توصیف کردند. موزیک ویدیو این اهنگ در یوتیوب بیش از دو میلیارد و صد میلیون بازدید دارد که پر بازدید ترین موزیک ویدیو یک گروه کی پاپ در یوتیوب است.
«کم عمق» تک آهنگی از لیدی گاگا، خواننده آمریکایی و بردلی کوپر، بازیگر و فیلمساز آمریکایی است که در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ توسط اینتراسکوپ رکوردز منتشر شده است. این ترانه توسط لیدی گاگا، مارک رانسون، اندرو وایات و آنتونی روسماندو نوشته شده است و در فیلم "ستاره ای متولد شده است" استفاده گردیده است. این آهنگ برنده دو جایزه گرمی، یک گلدن گلوب و یک اسکار شده است.
ستار چمنی گل (زاده ۲۱ دی ۱۳۵۷ - سنندج) فیلم ساز، مستندساز و کارگردان تلویزیون و سینما، و تهیه کننده اهل ایران است. زندگی و فعالیت هنری. ستار چمنی گل متأهل است و همسر وی ویدا صالحی از فیلم نامه نویسان ایرانی است که فیلم سینمایی گل نساء به کارگردانی ستار چمنی گل به نویسندگی ویدا صالحی است. آن ها دارای یک فرزند به نام کارن چمنی گل هستند. ستار چمنی گل فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۷۰ با کارگردانی و بازی در چندین تئاتر در کرستان آغاز کرد. وی از همان اوایل در کنار تئاتر به ساخت مستند فعالیت های خود را در بخش کارگردانی مستند و فیلم کوتاه آغاز نمود. ستار چمنی گل توانست با ساخت مستند بلند سینمایی 74 قتل عام کوردهای ایزدی توسط داعش را به درستی به تصویر بکشد و این مستند بلند سینمایی توانست نامزد دریافت بهترین فیلمبرداری قورباغه طلایی لهستان را به دست آورد. ستار چمنی گل از فیلم سازان توانای استان کردستان که با آثار خود تاکنون درجشنواره های مختلف داخلی وخارجی ازجمله جایزه ویژه هیئت داوران بخش مستند جشنواره فیلم «تیرانا» در آلبانی سال ۲۰۰۸. جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم «بلاک» در آلمان سال ۲۰۰۸. جایزه مستند جشنواره وید
یوئی فیلم «امپریا» در ایتالیا سال ۲۰۰۹. جایزه ویژه هیئت داوران برای بهترین فیلم بخش مستند در سومین دورهٔ جوایز فیلم های مستقل جشنواره «گرندآف» Grandoff لهستان در سال ۲۰۰۹، جایزه، جایزه بهترین فیلم مستند هشتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم و تئاتر دانشجویی «سکینا آپ» کوزوو با فیلم «یک روز پر درد»، حضور درجشنواره های ایتالیا، آلمان، سانفرانسیسکو آمریکا، حلبچه، و… از دیگر موفقیت های این فیلمساز سنندجی است. داور درسومین جشنواره کردی سلیمانیه است. او همچنین فعالیتش را در تلویزیون رسمی ایران شبکه کردستان از سال ۱۳۷۶ آغاز کرد و تا کنون چندین فیلم و سریال برای شبکه های تلویزیون کردستان ساخته است. با فیلم سینمایی گل نساء حضور در جشنواره های:
هراچ تیتیزیان (؛ زادهٔ ) بازیگر، تهیه کننده ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در گلندیل (کالیفرنیا) بزرگ شده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد. منابع.
مارتا البا ایگارِدا سروانتس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، تهیه کننده، فیلم نامه نویس اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تا کنون مشغول فعالیت بوده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "هاوایی فایو-زیرو"، "سلاطین خیابان"، "مک فارلند، آمریکا، "خانه نوزادان" و "کربن تغییر یافته" اشاره کرد.
مارگاریتا ایسابل مورالس ای گونسالس (; زاده – درگذشته ) هنرپیشه اهل مکزیک بود. وی بین سال های ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. وی در روز ۹ آوریل ۲۰۱۷ در سن ۷۵ سالگی به علت بیماری مزمن انسدادی ریه درگذشت. برگزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مثل آب برای شکلات" و "تِـرِسا" اشاره کرد. جوایز. وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه آریل بهترین بازیگر نقش مکمل زن شده است.
خولیا ایسابل د یانو ماسِدو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه تله نوولا، سینما، تئاتر و تلویزیون، تهیه کننده تله نوولا، خواننده اهل مکزیک است. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "گناه کار" (۱۹۶۵)، "نوجوانان" (۱۹۶۸) اشاره کرد.
دیانا سینتیا کلیتبو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه تله نوولا، تئاتر و سینما اهل مکزیک است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به تله نوولای "ترسا" (۲۰۱۰–۲۰۱۱) و "زنان قاتل" اشاره کرد.
می رکی نام عصر ژاپنی (ننگو) در دوره ادو بود. این دوره بعد از جوئو و قبل از مانجی بود. این دوره از آوریل ۱۶۵۵ تا ژوئیه ۱۶۵۸ ادامه داشت. در این دوره امپراتور گو-سای امپراتور ژاپن بود.
روز یکشنبه ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۶ مردان مسلح به یک پاسگاه پلیس در ناحیه اربونی ایروان پایتخت ارمنستان یورش بردند. آنها خواستار آزادی ژیرایر سفیلیان، یکی از رهبران مخالف دولت این کشور شدند. گروگان گیران همچنین از مردم دعوت کرده اند به خیابان ها بریزند. سه تن در جریان این گروگان گیری کشته شد و مهاجمان تعدادی از کارکنان از جمله والری هوسپیان، رئیس پلیسِ این مرکز را به گروگان گرفتند. سفیلیان یک فرمانده نظامی و فعال سیاسی است که ۲۰ ژوئن در ارمنستان بازداشت شده است. به گفته مقامات وی در حال برنامه ریزی کودتایی علیه دولت بود. پیشتر آقای سفلیان در سال ۲۰۰۶ نیز با اتهام فراخوان برای سرنگونی دولت به تحمل ۱۸ ماه زندان محکوم شده بود و سال ۲۰۰۸ آزاد شده بود.
جاده خوب فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی گیان کوره آ است. در این فیلم بازیگرانی همچون اجی گهی، سونالی کولکارنی ایفای نقش کرده اند.
آکیزوکی نوبورینوسوکه، اِگامی تارو ; – ) سامورایی اهل ژاپن در دوره ادو بود. وی به عنوان ملازم در خدمت قلمروی آیزو بود. وی در جنگ بوشین در جبهه وفاداران به شوگون نبرد کرد. نقش وی به ویژه در هنگامیکه به عنوان یک افسر جزء در خدمت هیجی کاتا توشیزو در نبرد قلعه اوتسونومیا بارز است. وی در جنگ بوشین کشته نشد و پس از جنگ زنده ماند اما جزئیات مربوط به مرگ وی مشخص نیست.
آیلی هاربو (زادهٔ ۱۶ اوت ۱۹۹۴)، هنرپیشه اهل نروژ است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "موج" (۲۰۱۵)، "اشکلادن در قلمرو پادشاه کوهستان" (۲۰۱۷)، و "تلما" اثر یواخیم تری یر اشاره کرد. در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۷، او برندهٔ جایزه آستور نقره ای برای بهترین بازیگر نقش زن در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم ماردل پلاتا شد.
می آل نتیجه برخورد دو کهکشان است. این کهکشان شگفتی آور در صورت فلکی خرس بزرگ و در فاصله ۵۰۰ میلیون سال نوری زمین قرار گرفته است. این کهکشان در اطلس کهکشان های شگرف نیز با نام Arp 148 طبقه بندی شده است. این کهکشان شگرف توسط ستاره شناس آمریکایی نیکلاس می آل در تاریخ ۱۳ مارس ۱۹۴۰ کشف شد.
روشی گومی به معنای «گروه سامورایی های بدون ارباب» یا مدافعان کیوتو یک گروه ۲۳۴ نفری از رونین ها یا سامورایی های بدون ارباب بود که در سال ۱۸۶۲ توسط کیوکاوا هاچیرو تشکیل شد. کیوکاوا هاچیرو برای ادامه جنبش خود برای سرنگونی شوگون سالاری، روشیگومی را تشکیل داد. هدف، ظاهری از تشکیل روشیگومی بازگرداندن نظم به کیوتو قبل از ورود توکوگاوا ایه موچی، چهاردهمین شوگون شوگون سالاری ادو بود. در این دوره در کیوتو، جنبش سوننو جوئی در حال تشدید بود و «تنچو» (مجازات الهی) شایع بود و میهن پرستان رادیکال به طرز وحشیانه ای افرادی را که طرفدار شوگون سالاری بودند، به قتل می رساندند. سوننو جوئی ترکیبی از ایده «سوننو» (احترام به امپراتور) است که وفاداری به دربار امپراتوری و امپراتور را موعظه می کند و «جوئی» (اخراج) بربرها (یا بیگانگان). در ابتدا، این دو ایده جداگانه بودند، اما زمانی که امپراتور کومی، که از رابطه با کشورهای خارجی واهمه داشت، شوگون سالاری را به اخراج بیگانگان ترغیب کرد، به هم پیوند خوردند. از آنجا که شوگون سالاری با قدرت های غربی در ارتباط بود، از قدرت اقتصادی و نظامی آنها آگاه بود و تشخیص داد که اخراج بیگانگان آسان نخوا
هد بود. با این حال، دربار امپراتوری و امپراتور نسبت به شوگون سالاری بی اعتمادی داشتند، که همچنان موضع مبهمی اتخاذ می کرد و این افکار در بین افرادی با دیدگاه های ضد شوگون سالاری طنین انداز شد. این تولد ایده سوننو جوئی بود و جنبش سونتو جوئی، که ماهیتی قوی ضد شوگون سالاری داشت، آغاز شد. در در ۲۲ آوریل ۱۸۶۳ (پنجمین روز از ماه سوم از سال سوم دوره بونکیو))، هنگامی که شوگون توکوگاوا ایه موچی برای اولین بار پس از ۲۲۹ سال به عنوان یک شوگون به کیوتو می رفت، روشیگومی به عنوان طلایه دار محافظت از شوگون در کیوتو ایجاد شد اما روشیگومی مدتی پس از ورود این گروه به کیوتو نیت اصلی خود را که حمایت از امپراتور بود آشکار کرد و سپس منحل شد. تشکیل روشیگومی. سوننو جوئی جایی که امپراتور اقامت داشت یعنی کیوتو، در اوج قدرت خود بود. به طور خاص، خاندان قلمرو چوشو از نقش خود در محافظت از کاخ امپراتوری سوءاستفاده کرد تا با اشراف طرفدار اخراج بیگانگان در داخل کاخ تبانی کرده و جنبش سوننو جوی را در کیوتو رهبری کند. سفر توکوگاوا ایه موچی به کیوتو برای حل این وضعیت طراحی شده بود، اما برای تحقق سفر او به کیوتو، کاملاً ضروری بود که صلح و نظم در ک
یوتو برقرار شود. اینگونه بود که روشیگومی، با هدف محافظت از شوگون و هموار کردن راه برای دیگران تشکیل شد. در طول این سفر به کیوتو، توکوگاوا ایه موچی توسط دربار امپراتوری تحت فشار قرار گرفت تا در مورد مهلتی برای انزوا و اخراج خارجی ها تصمیم گیری کند. شوگون سالاری ادو قصد داشت کشور را بگشاید، اما از آنجایی که به قدرت دربار امپراتوری متکی بود، باید به وعده خود برای اجرای انزوا و اخراج خارجی ها عمل می کرد؛ بنابراین، در ۲۰ آوریل، توکوگاوا ایه موچی به دربار امپراتوری اطلاع داد که مهلت ۱۰ مه خواهد بود. با کمتر از یک ماه تا مهلت موعود، مشخص بود که این امر باعث سردرگمی خواهد شد. توکوگاوا ایموچی پس از بازگشت به ادو، تنها موفق به بستن بندر یوکوهاما شد. او در ژانویه ۱۸۶۴ (بونکیو ۴/گنجی ۱) به بهانه گزارش وضعیت بسته شدن بندر، دوباره به کیوتو بازگشت و از امپراتور کومی فرمان امپراتوری مبنی بر اتحاد دربار امپراتوری و شوگون سالاری دریافت کرد. کیوکاوا هاچیرو از طریق یامائوکا تشو و دیگران، دادخواستی را به ماتسودایرا یوشیناگا (مدیر ارشد سیاسی شوگون سالاری) ارائه داد که در آن سه اقدام فوری (۱. اخراج خارجی ها، ۲. صدور عفو عمومی و ۳.
آموزش افراد با استعداد کشور) تشریح شده بود. شوگون سالاری که با میهن پرستان سوننو جوئی مشکل داشت، این پیشنهاد را پذیرفت و اجازه داد تا روشیگومی (شامل ۲۳۴ عضو) را تشکیل دهد. کیوکاوا هاچیرو با موفقیت شوگون سالاری را فریب داد و سپس شروع به جمع آوری هواداران طرفدار شوگون سالاری در کیوتو کرد. در ۲۳ فوریه ۱۸۶۳ (سال سوم بونکیو)، هنگامی که شوگون توکوگاوا ایه موچی به کیوتو می رفت، او روشیگومی را به عنوان طلایه دار شوگون رهبری کرد. روشیگومی در ۲۳ فوریه ۱۸۶۳ (بونکیو ۳) وارد کیوتو شد. کوندو ایسامی و بقیه شیئیکان در اقامتگاه یاگی، یک سامورایی محلی ثروتمند از روستای میبو، اقامت کردند. کیوکاوا هاچیرو کمی پس از ورود، کیوکاوا هاچیرو، بنیان گذار روشیگومی، هدف واقعی نقشه روشیگومی را فاش کرد و گفت: «روشیگومی ها با شوگون سالاری رابطه ارباب و بنده ندارند. روشیگومی ها همیشه پیشتاز (سوننو جوئی) یا اخراج بیگانگان برای امپراتور خواهند بود.» در واقع، نقشه این بود که روشیگومی را از شوگون سالاری جدا کنند و از آنها برای فعالیت های رادیکال طرفدار امپراتور استفاده کنند. او رونین ها را در معبد شینتوکو در میبو، شهر کیوتو جمع کرد و اظهار داشت ک
ه هدف واقعی او محافظت از شوگون نیست، بلکه رهبری جنبشی برای بازگرداندن حکومت امپراتوری و بیرون راندن بربرها است. کوندو ایسامی در پاسخ مخالفت کرد و گفت: «اگر شوگون که از امپراتور فرمان امپراتوری برای اخراج خارجی ها را دریافت کرده بود، اخراج خارجی ها را در ادو انجام می داد، من هیچ مخالفتی نداشتم، اما اگر اینطور نباشد، دوست دارم در کیوتو بمانم و از شوگون محافظت کنم.» کوندو ایسامی در منطقه تاما، که یک تنریو (قلمرو تحت کنترل مستقیم شوگون سالاری) بود، متولد و بزرگ شد و حس احترام شدیدی نسبت به شوگون داشت. در سوم مارس، دستوری به روشیگومی ها برای بازگشت به ادو صادر شد، اما این دستور دو بار به تعویق افتاد و در سیزدهم مارس، روشیگومی ها به رهبری هاچیرو کیوکاوا و دیگران کیوتو را ترک کردند و به سمت ادو حرکت کردند. در ۵ مارس ۱۸۶۳ (بونکیو ۳)، هنگامی که توکوگاوا ایه موچی به کیوتو رسید، بسیاری از روشیگومی ها به ادو بازگشتند، اما ۲۴ رونین یا روشی در کیوتو باقی ماندند. کسانی که با اخراج خارجی ها مخالف بودند، از جمله نگیشی یوزان، سریزاوا کامو، کوندو ایسامی و هیجیکاتا توشیزو، تصمیم به ماندن در کیوتو گرفتند و از گروه جدا شدند. آنها
تحت قیمومیت خاندان قلمرو آیزو، که به عنوان شوگو شوکوی کیوتو (محافظ کیوتو) خدمت می کردند، در کیوتو ماندند و خود را «میبوروشی» یا «میبو روشیگومی» (که نام آن از روستای میبو، جایی که سربازخانه های آنها در آن قرار داشت، گرفته شده بود و بعدها با نام شینسنگومی شناخته شد) نامیدند. کیوکاوا هاچیرو گروهی متشکل از ۲۰۰ مرد را برای ارائه دادخواست به دربار امپراتوری ژاپن رهبری کرد که خوشبختانه پذیرفته شد. شوگون سالاری، که نگران فعالیت های روشیگومی بود، آنها را به ادو فراخواند. پس از بازگشت به ادو، او سعی کرد روشیگومی ها را به پیشروی وادارد، اما از آنجا که آنها در تضاد کامل با شوگون سالاری در کیوتو بودند، هدف قرار گرفتند. در ۱۳ آوریل ۱۸۶۳، او در آزابو (در توکیوی امروزی) توسط شش قاتل از شوگون سالاری، گردن زده شد. کیوکاوا هاچیرو در سن ۳۴ سالگی درگذشت. رفقای کیوکاوا یکی پس از دیگری دستگیر شدند و روشیگومی هدف سازمانی خود را از دست داد. شوگون سالاری، روشیگومی ها را به شینچوگومی تغییر نام داد و آنها را تحت قیمومیت قلمرو شونای، مدیر شهر ادو، قرار داد. «میبو روشیگومی» که تحت قیمومیت قلمرو آیزو، محافظ کیوتو، قرار گرفته بود، پس از تغی
یر سیاسی روز هیجدهم ماه هشت نام «شینسنگومی» را به خود گرفت و روشیگومی ها هم در اسم و هم در واقعیت ناپدید شدند. رویدادهای بعدی. در ۱۸ اوت ۱۸۶۳ (بونکیو ۳)، «تغییر سیاسی روز هیجدهم ماه هشت» در دربار امپراتوری رخ داد. دلیل این آشوب سیاسی این بود که توکوگاوا ایه موچی، که به کیوتو آمده بود، قول داده بود که «اخراج خارجی ها را در دهم ماه مه انجام دهد»، اما در ماه ژوئن بدون انجام هیچ کاری به ادو بازگشت. جناح های رادیکال خاندان چوشو و اشراف درباری ضدبیگانه، با استناد به عدم پایبندی شوگون به وعده اش، برنامه ریزی کردند تا با رهبری شخصی امپراتور، شوگون سالاری را سرنگون کنند. با این حال، امپراتور کومی به شدت با این امر مخالفت کرد. اگرچه او می خواست خارجی ها را اخراج کنند، اما نمی خواست نظام شوگونی را سرنگون کنند. دلیل دیگر این بود که خواهر کوچکترش، پرنسس کازونومیا، با شوگون سالاری ادو ازدواج کرده بود. امپراتور کومی احساس کرد که باید تندروها را از قلمرو چوشو و اشراف درباری ضدبیگانه را از کاخ امپراتوری بیرون کند و به قلمروهای ساتسوما و آیزو دستور داد تا کاخ امپراتوری را محاصره کنند. شورای دربار امپراتوری فقط با حضور اشراف در
باری که از شوگون سالاری جدید (جناح ائتلاف امپراتوری-شوگون سالاری) حمایت می کردند، برگزار شد و تصمیم گرفته شد که اشراف طرفدار اخراج بیگانگان از سلسله مراتب رسمی خود خلع شوند و خاندان چوشو از وظایف خود به عنوان نگهبانان کاخ امپراتوری برکنار شود. با پیش بینی حمله متقابل از سوی قلمرو چوشو، قلمرو آیزو، میبو روشیگومی را برای محافظت از کاخ امپراتوری کیوتو بسیج کردند. حدود ۵۰ نفر از آنها در دروازه جنوبی (کنریمون) کاخ امپراتوری مستقر شدند و در نتیجه انجام مأموریتشان، به میبو روشیگومی نام جدیدی به نام شینسنگومی داده شد، نامی نظامی که مدت ها در قلمرو آیزو رواج داشت. این بدان معنا بود که شینسنگومی رسماً به شاخه ای از خاندان آیزو تبدیل شد. پاکسازی کامو سریزاوا. وقتی شینسنگومی رسماً توسط خاندان آیزو استخدام شد، کامو سریزاوا که در کنار کوندو ایسامی به عنوان مدیر خدمت می کرد، دردسرساز شد. سریزاوا کامو عادت بسیار بدی به نوشیدن الکل داشت و گفته می شود در ۱۲ اوت ۱۸۶۳ (بونکیو ۳)، پس از مستی کامل، فروشگاه نخ و پارچه «یاماتویا» را به آتش کشید. خاندان آیزو به کوندو ایسامی دستور داد تا سریزاوا کامو را ترور کند. در ۱۶ سپتامبر ۱۸۶۳ (ب
ونکیو ۳)، توشیزو هیجیکاتا و سوجی اوکیتا آدمکش هایی بودند که کامو سریزاوا را در حالی که مست و خواب بود، ترور کردند. از آن به بعد، کوندو ایسامی تنها رئیس شینسنگومی شد و این سازمان قوی تر شد. علاوه بر این، گشت زنی در شهر کیوتو، که از زمان میبو روشیگومی به صورت داوطلبانه انجام می شد، پس از تغییر نام گروه به شینسنگومی، به مأموریت اصلی آن تبدیل شد.
همسر ژاپنی فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی آپارنا سن است. در این فیلم بازیگرانی همچون راهول بس، رایما سن، موشومی چاترجی، چیگوسا تاکاکو ایفای نقش کرده اند.
میسیونرهای نظامی فرانسه در ژاپن () یکی از اولین میسیونرهای آموزش نظامی خارجی در ژاپن بود. این میسیونر نظامی در زمان ناپلئون سوم و به درخواست نماینده دیپلماتیک شوگون سالاری توکوگاوا در اروپا، شیباتا تاکه ناکا (۱۸۷۷–۱۸۷۷) شکل گرفت. شیباتا تاکه ناکا قبلاً در مورد جزئیات نهایی پشتیبانی فرانسه برای ساخت کشتی سازی یوکوسوکا مذاکره کرده بود و علاوه بر این وی از هر دو کشور انگلستان و فرانسه درخواست کرد تا یک مأموران نظامی برای آموزش به شیوه غربی به ژاپن ارسال کنند. در پی این درخواست انگلستان با ارسال هیئت اعزامی تریسی از نیروی دریایی شوگون سالاری توکوگاوا پشتیبانی کرد. همچنین وزیر امور خارجه فرانسه، ادوار دروان دو لوییس (۱۸۶۵–۱۸۸۱)، توافق دولت فرانسه را برای ارائه آموزش به نیروهای مسلح زمینی به شوگون اعلام کرد. میسیونرهای نظامی فرانسه از ۱۷ نفر تشکیل شده بود. مأموران نظامی فرانسوی توانستند یک گروه نخبه ای از سربازان طرفدار آخرین شوگون، توکوگاوا یوشینوبو را برای مدت کمی بیش از یک سال آموزش دهند. این گروه نخبه نظامی به نام دنشوتای نامگذاری شدند. این امر قبل از این بود که نیروهای شوگون سالاری توکوگاوا در سال ۱۸۶۸ در جنگ
بوشین از نیروهای طرفدار امپراتور ژاپن شکست بخورند. بعد از پایان جنگ داخلی بوشین و در اکتبر سال ۱۸۶۸ امپراتور میجی به مأموران نظامی فرانسه دستور داد که کشور ژاپن را ترک کنند. با وجود دریافت حکم امپراتور مبنی بر خروج از ژاپن، برخی از اعضای این هیئت نظامی از جمله ژول برونت و چهار نفر از افسران دیگر با اینکه تمام قدرت های خارجی در جنگ بوشین سیاست بی طرفی را در پیش بگیرند، مخالف بودند و تصمیم گرفتند در ژاپن باقی مانده و همچنان از شوگون سالاری توکوگاوا حمایت کنند. آنها از ارتش فرانسه استعفا دادند و در شمال ژاپن با بقایای ارتش شوگون سالاری به مقابله با نیروهای طرفدار امپراتوری ادامه دادند. این مناقشه تا زمانی که شورشیان در نبرد هاکوداته در ماه مه سال ۱۸۶۹ از نیروهای طرفدار امپراتوری شکست خوردند، ادامه داشت.
شیباتا تاکه ناکا ; – ) دیپلمات اهل ژاپن بود. وی در سال ۱۸۶۵ از فرانسه دیدار کرد تا مقدمات ساخت ساز یک زرادخانه در یوکوسوکا، کاناگاوا را به کمک فرانسه فراهم کند.
توساندو به معنای کوهستان شرقی یا اینکه منطقه کوهستان شرقی گفته میشود، توساندو یک واژه جغرافیایی ژاپنی است. این منطقه شامل کوه های مرکزی شمال هونشو و منطقه توهوکو است.
ستاد بزرگ لشکرکشی شرقی یا توسئی دای سوتوکو ، یک پست فرماندهی نظامی فوق العاده برای سرکوب نیروهای باقیمانده و وفادار به شوگون سالاری توکوگاوا بود که در سال ۱۸۶۸ توسط دولت نوسازی میجی ایجاد شد. پس از نبرد توبا–فوشیمی پست سی تو تایشوکوگون منحل شد و دولت جدید در ۹ فوریه ۱۸۶۸ (کیو ۴) توسئی دایتوکو-فو (ستاد بزرگ دولتی برای لشکرکشی به شرق) را تأسیس کرد و شاهزاده آریسوگاوا تاروهیتو را به عنوان فرمانده بزرگ لشکرکشی به شرق منصوب کرد. در ابتدا سایگو تاکاموری و هایاشی میچی آکی به عنوان رئیس توسئی دایتوکو-فو انتخاب شدند. سپس توسئی دایتوکو-فو بر عهده این دو نفر زیر گذاشته شد.
فرهنگ پیاله ناقوسی () یا فرهنگ بیکر یک فرهنگ باستان شناختی در اوایل اروپای عصر برنز بود که از حدود ۲۸۰۰ پ.م. در اروپای قاره ای ظهور یافت و در حدود ۲۳۰۰ پ.م. جایگزین آن شد. این فرهنگ در جزایر بریتانیا تا حدود ۱۸۰۰ پ.م. ادامه یافت. نام پیاله ناقوسی از واژهٔ آلمانی Glockenbecher گرفته شده است که به شیوهٔ جام های مشخص این فرهنگ اشاره دارد و اولین بار توسط در سال ۱۹۰۰ استفاده شده است.