Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وان بخشی از این قرارداد سروپیان به سِمَت نایب رئیس توسعه دهندگان بازی در استودیوهای دیزنی منصوب شد. در سال ۲۰۱۲ او این سمت را ترک کرد و شرکتی به نام Industrial Toys (اسباب بازی های صنعتی) تأسیس کرد که تمرکزش را بروی ساخت بازیهای موبایلی قرار داده بود. اولین بازی آنها Midnight Star (ستاره نیمه شب) بود که در سال ۲۰۱۵ منتشر و بازخوردهای خوبی دریافت کرد. در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۸، شرکت Industrial Toys توسط شرکت Electronic Arts خریداری شد. زندگینامه. اوایل زندگی. الکس سروپیان در دانشگاه شیکاگو تحصیل کرد و به انجمن برادری فی دلتا تتا پیوست و در آنجا بود که با یکی از همکاران آینده خود، حیسون جونز ملاقات کرد.
داویت شاکاریان (; ؛ زاده ۲۷ فوریه ۱۹۱۴ – درگذشته ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۴) کارآفرین ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بنیانگذار و رئیس شرکت خرده فروشی جی ان سی (General Nutrition Centers) بود. داویت یکی از پنج فرزند یک خانواده مهاجر ارمنی بود. وی اولین شعبه این شرکت را در سال ۱۹۳۵ در پیتسبرگ، پنسیلوانیا افتتاح نمود و امروزه این شرکت دارای ۸۳۰۰ شعبه فروش در سراسر ایالات متحده آمریکا می باشد. ثروت وی توسط مجله فوربس ۵۳۰ میلیون دلار آمریکا برآورده شد. وی در سال ۱۹۶۹ دچار حمله قلبی شد. شاکاریان در روز سه شنبه ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۴ در سن ۷۰ سالگی درگذشت. منابع.
ورونیکا گورین (; – ) حسابدار، روزنامه نگار و خبرنگار جرم و جنایت اهل ایرلند بود. وی بین سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۶ میلادی فعالیت می کرد که توسط مافیای مواد مخدر به قتل رسید. زندگی. ورونیکا متولد دوبلین بود. در دوران تحصیل به ورزش می کرد و پس از اتمام تحصیل به بازی در تیم ملی ایرلند در رشته های فوتبال و بسکتبال پرداخت. او پس از تحصیل در رشته حسابداری، یک شرکت روابط عمومی راه انداخت و هفت سال آن را اداره کرد. ورونیکا گورین از سال ۱۹۹۰ به خبرنگاری روی آورد و برای برخی نشریات مقاله نوشت. او در سال ۱۹۹۴ شروع به نوشتن در مورد جرایم در نشریه ساندی ایندیپندنت کرد. درگذشت. در سال ۱۹۹۶ در حالی که ورونیکا گورین پشت چراغ قرمز متوقف بود به ضرب گلوله کشته شد. این تیراندازی خشم عمومی را در ایرلند برانگیخت. رسیدگی به مرگ او منجر به چندین مورد بازداشت و محکومیت برای افراد مختلف شد.
لباس سیاه کوتاه (معروف به: LBD) یک گونه پوشاک سیاه ساده و بیشتر وقت ها کوتاه است. مورخان مد، ریشه های لباس سیاه کوتاه زنانه را به طرح های دهه ۱۹۲۰ مرتبط می دانند. در حال حاضر طرح ها و مدل های بسیاری برای این نوع پوشاک وجود دارد.
ادوارد جرج ارل لیتون بولور-لیتون، نخستین بارون لیتون (انگلیسی: Edward George Earle Lytton Bulwer-Lytton, 1st Baron Lytton)، (زاده:۲۵ می ۱۸۰۳-مرگ:۱۸ ژانویه ۱۸۷۳) رمان نویس، شاعر، نمایشنامه نویس و سیاستمدار بریتانیایی است. نام همسر سابق این رمان نویس روزینا بولور لین بوده است. کاخ باکینگهام که صاحب آن ملکه الیزابت هم اکنون است را این شخص در سال ۱۸۵۰ ساخت آن را به پایان رساند. این هنرمند ۱۵ سال نماینده پارلمان بریتانیا (انگلستان) بوده است. برخی از آثار این هنرمند عبارتند از:
لباس شب یا لباس مجلسی، یک لباس بلند است که معمولاً در مجالس رسمی پوشیده می شود.
ویلیام اس. ساهاکیان (; ; ۱۹۲۲ – ۱۹۸۶) فیلسوف ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. ساهاکیان بین سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۱ رئیس دپارتمان فلسفه دانشگاه سافک بود. آثار وی به زبان های مختلف ترجمه شده است. کتاب «تاریخ فلسفه» نوشته ساهاکیان توسط حمیدرضا بسحاق به فارسی برگردانده شده است. منابع.
جوزفین پالادان (فرانسوی:Joséphin Péladan)،(زاده 28 مارس 1858-مرگ:27 ژوئن 1918) رمان نویس فرانسوی بود.
لباس کوکتیل (بهانگلیسی: Cocktail dress) یک پوشاک رسمی برای جشن ها و مراسم هاست؛ این پوشاک آمریکایی است و بسیار پیشینه طولانی دارد.
ویکتور ماقاکیان (؛ – ) فرد نظامی ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. ماقاکیان در جریان جنگ جهانی دوم عضو سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ستاره نقره ای، نشان ستاره برنزی، و پرپل هارت شده است. منابع.
بسیاری از محققین، هنر دورهٔ هخامنشی را هنری تقلیدی دانسته و سهم هنرمندان «بابل، آشور، اورارتو، مصر، یونان، عیلام را در تشکیل هنر هخامنشی مؤثر دانسته اند» (پاکباز، ۱۳۸۴، 17). همچنین برخی «نقوش برجسته را تاثیر هنر یونان و اغلب به طور کلی کار یک سنگ تراش یونانی می دانند» (پرادا، ۱۳۸۳، 224). بنابراین بسیاری هر آنچه در تخت جمشید است اعم از معماری، پیکرتراشی… را برگرفته از سایر اقوام می دانند و «اهمیت اقتباسی که هنر ایران از هنر تمدن های قدیم مشرق زمین کرده نیز غیر قابل انکار» (گیرشمن، ۱۳۷۱، 222)دانسته اند؛ و برخی نیز حتی پیکر تراشی هخامنشی را کاملاً متأثر از نقوش برجسته آشور می دانند و نقش هنرمند هخامنشی را نا دیده گرفته اند."والزر" آن نقوش را "الگوی بی واسطهٔ کنده کاری های هخامنشی " می داند (والزر، ۱۳۵۲، 12) و نمونه بارز در این مورد «مقایسه ای از سرهای داریوش و آشور بانی پال است که اطلاعاتی را که نیازمندیم به ما می دهد» (BOARDMAN, 2000,107). در بارهٔ سنگ تراشی هخامنشی گفته شده که "ابتکار در آن کمتر و تقلید در آن بیشتر است "(رضازاده شفق، ۱۳۲۰، 5). و «شکی نیست که ایرانیان از یونانی ها و مصری ها و آشوری ها برای ساخت
مان ابنیه خود تقلید کرده اند» (بهنام، ۱۳۲۶، 390)، البته در جایی هرتسفلد گفته «نقوش تخت جمشید نه از حیث تصور موضوعات و نه از لحاظ اصل کلی تزیینات و ترتیب صفوف ممتد که استحکام و مهارت کامل صنعت معماری از آن هویداست نه از لحاظ دقائق و تفاصیل جزئیات و شکوه دوره رسمی که از آن پیداست ابداً شباهتی به آثار یونانی ندارد» (سامی، ۱۳۴۸، 131). مسلماً تمدن ها به جهت همجواری تأثیراتی بر یکدیگر می گذارند، ایران و بین النهرین نیز از این امر مستثنی نبوده اما این مطلب که پیکر تراشی هخامنشی را کاملاً وام دار یونانیان و آشوریان بدانیم نمی تواند درست باشد، با مطالعه همین نقوش می توان پی به این مسئله برد که ساخت چنین نقوش برجسته ای که در دورهٔ خود بی نظیر بوده به حتم هماهنگ با اندیشهٔ سازندگان خود بوده است. تفاوت های زیادی بین هنر هخامنشی و آشوری دیده می شود که بی ارتباط با خلاقیت هنرمند هخامنشی نیست. هنرمندان ایرانی «تکنیک های مهارتی بیشتری از مصریان و آشوریان دارند» (PERROT, 1892, 445)، «آنچه در این جا کاملاً ایرانی است سبک هنری و وحدتی است که از نظر زیبایی به این نقوش داده شده است» (دهه، ۱۳۴۵، 188).
آرال قره قوم () بیابانی است در قزاقستان که در شمال شرقی دریاچه آرال واقع شده است. این بیابان از سوی جنوب به سیردریا محدود می شود. مساحت این بیابان ۴۰ هزار کیلومتر مربع است. این بیابان در شهرستان های آرال و غزالی در استان قیزیل اوردا واقع شده است. بخش کوچکی از آن به قسمت جنوب شرقی استان آق تپه و جنوب غرب استان قراغندی وارد می شود. زمین های این منطقه کمابیش صاف و هموار هستند و ارتفاع آنها از ۵۵ تا ۱۱۸ متر تفاوت دارد. تپه های شنی بیابان به حدود ۲۵ متر ارتفاع می رسند. بیابان آرال قره قوم رستنی های کمی دارد که بیشتر به صورت علف هستند و برای چرای گوسفندان استفاده دارند. با توجه به سطح بالای آب های زیرزمینی پوشش گیاهی آرال قره قوم غنی تر از خاک های رسی بیابان های اطراف است که این امر شرایط مطلوب تری را برای چرای دام ها (گوسفند و شتر) در آرال قره قوم پدیدآورده است. در این بیابان تعداد زیادی چاه و گودال آبشخور دام وجود دارد، و فرورفتگی های زمین پناهگاهی در برابر بادهای قوی و طوفان گرد و غبار و کولاک برای دام ها ایجاد می کند. آب وهوا. آب و هوای این بیابان بسیار خشک است و بسترهای خشک رودخانه ها در آن تنها در فصل بهار آب
به خود می بینند. بارش سالانه در آرال قره قوم در حدود۱۰۰ میلی متر است. زمستان در آن از اواسط نوامبر تا میانه های مارس ادامه می یابد و هوا در زمستان گاه مه آلود می شود. دمای میانگین زمستانی در طول روز منهای پنج تا منهای ۱۰ درجه و در شب حدود منفی ۲۵ درجهٔ سانتی گراد است. سردترین دمای اندازه گیری شده در این بیابان منفی ۴۲ درجهٔ سانتیگراد گزارش شده است. هرچند گاه در زمستان هوای این صحرا حالت ملایمی هم پیدا می کند. بارش برف بیشتر در زمستان ها رخ می دهد و معمولاً بین ۱۵ تا ۳۰ سانتی متر برف می بارد. تابستان آن از ماه مه تا اواسط سپتامبر ادامه دارد که در آن دمای روزانه معمولاً میان ۳۰ تا ۳۵ درجهٔ سانتی گراد است. اما دماهای تا ۴۳ درجهٔ سانتی گراد هم اندازه گیری شده است. در شب های تابستان دما به ۱۵ تا ۱۸ درجهٔ سانتی گراد کاهش می یابد. در طول تابستان اغلب بادهای خشک و طوفان شن نیز رخ می دهد.
شعر یادت نره! () یک برنامه تلویزیونی بین المللی در ایالات متحده و بریتانیا است. این برنامه ابتدا در شبکه رسانه ای فاکس از ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۷ تا ۱۹ ژوئن ۲۰۰۹ پخش شد و پس از یک سال در اروپا (اتریش، کرواسی، دانمارک، فرانسه، مجارستان، ایتالیا، نروژ، لهستان، اسلواکی، اسپانیا)، در آسیا (هند، اندونزی، مالزی، سنگاپور، تایوان)، همچنین در استرالیا، کانادا، مصر، مکزیک، نیجریه و… با گرفتن حق پخش کپی برداری شده و با نام های مشابه پخش شد. در این مسابقه، یک شرکت کننده تنها به پر کردن شعرهای آهنگ برای افزایش مبلغ جایزه نیاز دارد. پس از هر پاسخ صحیح، می تواند بازی را ادامه دهد، خطر از دست دادن آنچه که قبلاً به دست آورده است یا از بازی خارج شدن در طول مسابقه وجود دارد تا تمام پول هایی که قبلاً به دست آورده است، به فینال برساند. تفاوت اصلی بین «شعر را فراموش نکن!» و دیگر مسابقه های موسیقی این است که در این مسابقه استعداد هنری (مانند توانایی آواز خواندن یا رقصیدن به شیوه های زیبا و حرفه ای) به شرطی که شرکت کننده شانس برنده شدن در مسابقات را داشته باشد، بی اهمیت است و لازم نیست آن را به خوبی بخوانند؛ بلکه فقط باید آن را درست بخوانند.
نسخه فارسی. نسخه ایرانی و فارسی این مسابقه با نام شعر یادت نره! از شبکه ماهواره ای فارسی من وتو از لندن پخش می شود. حق پخش این برنامه نیز از برنامه اصلی یعنی «don’t forget the lyrics» خریداری شده است. در این مسابقه شرکت کنندگان می بایست در ۵ مرحله ادامه یا جاهای خالی ترانه ها را از حفظ بخواند. این ترانه ها را مجری برنامه (امید خلیلی) انتخاب می کند و توسط سحر در سری قبل و ملودی در این سری و سیامک و بهروز خوانده می شود. در زمان یک ساعته، ترانه های ایرانی در سبک ها و از دوره های مختلف برای شرکت کننده ها پخش می شود و آن ها باید متن ترانه را بخاطر بیاورند. برنده نهایی مسابقه شانس برنده شدن جایزه ۱۰۰۰۰ دلاری را دارد. مسابقه از بخش های گوناگونی تشکیل شده و در هر مرحله شرکت کننده ای که کمترین امتیاز را کسب کرده از دور مسابقه حذف خواهد شد. این مسابقه یک جایزه ده هزار دلاری دارد که در مرحله پایانی، فینالیست باید ۵ شعر را تکمیل کند تا به تمام جایزه دست یابد. در غیر اینصورت از میزان جایزه نهایی کسر خواهد شد. همچنین فینالیست ۳ بار فرصت خطا دارد که در فرصت دوم حق انتخاب آهنگ را از میان دو خواننده دارد و در خطای سوم فرصت وی
به پایان می رسد و بابت هر شعر که تکمیل کرده است مبلغ ۵۰۰ دلار دریافت می کند. در سال ۲۰۲۰، این برنامه با عنوان جای شعر خالی تغییرنام داد.
آرال قوم بیابانی است که از سال ۱۹۶۰ در بستر آنچه پیش از این دریاچه آرال بود پدیدار شده است. این بیابان در قسمت جنوبی و شرقی آنچه در کشورهای ازبکستان و قزاقستان از دریاچه آرال به جا مانده قرار گرفته است. پیشینه. با این که سطح دریاچه آرال از زمان وجود این دریاچه نوسانات زیادی به خود دیده بود اما بیشترین افت آب در آن از دهه ۱۹۶۰ رخ داده است. علت آن نیز پروژه های عظیم آبیاری است که در زمان اتحاد شوروی در این منطقه انجام شد و ورودی آب به دریاچه را به شدت کاهش داد. در حالی که سطح دریاچه آرال شمالی به خاطر آب بند گوک آرال رو به افزایش داشته است، سطح دریاچه آرال جنوبی همچنان با افت روبرو بوده است. آلودگی محیط. از سال ۲۰۱۰ ماسه های آرال و ریزگردهایی که از آن منشأ می گیرند در هوا پراکنده شده و سنجش های علمی نشان داده که این گرد و غبار حاوی مواد آلوده است. محل قرارگیری این بیابان که در کوران بادی قدرتمندی که از شرق به غرب می وزد باعث شده که کودهای سمی و ریزگردهای آن حتی در خون پنگوئن های قطب جنوب نیز یافت شوند. ریزگردهای آرال از دشت های روسیه گرفته تا جنگل های نروژ و یخچال های طبیعی گرینلند شناسایی و دیده شده اند.
پوشش رسمی به گونه لباس پوشیدن مناسب برای رویدادهای اجتماعی رسمی، مانند عروسی، مهمانی رسمی، مراسم شام، رقابت ها، رقص و دیگر است. پوشش رسمی ممکن است در برخی کشورها به خاطر دین یا سیاست تفاوت زیادی با دیگر جاهای دنیا داشته باشد و همه جا یکسان نیست.
موزه پِرا یک موزه هنری است که در استانبول، ترکیه واقع شده است. این موزه در سال ۲۰۰۵ میلادی توسط سونا و اینان کوچ تأسیس شد. این موزه توجه خاصی به آثار نقاشی مرتبط با نگارگری عثمانی، هنر شرق شناسی در سده ۱۹ میلادی و آثار برجستهٔ مرتبط با کاشی و سرامیک چینی دارد. موزه پرا به شماره ۶۵ خیابان مشروطیت و در منطقهٔ بی اوغلو واقع شده است.
بیابان باداین جاران (به لاتین: Badain Jaran Desert) بیابانی است در جمهوری خلق چین که در مغولستان داخلی واقع شده است. باداین جاران بخشی از استان های گانسو، نینگ شیا و مغولستان داخلی را پوشانده است. مساحت بیابان باداین جاران ۴۹ هزار کیلومتر مربع است که از این نظر سومین بیابان بزرگ در چین به شمار می آید. در این بیابان برخی از مرتفع ترین تپه های ماسه ای ثابت بر روی کره زمین دیده می شوند. ارتفاع برخی از آنها به بیش از ۵۰۰ متر می رسد. البته میانگین ارتفاع بیشتر آنها در حدود ۲۰۰ متر است. در این بیابان بیش از ۱۰۰ دریاچه کوچک در میان تپه های ماسه ای وجود دارند که از چشمه های متعددی آب می گیرند. آب برخی از این دریاچه ها شیرین است در حالی که آب برخی دیگر بسیار شور می باشد. به خاطر وجود این دریاچه ها در زبان مغولی به این بیابان، «صحرای دریاچه های رازآمیز» می گویند. یک رودخانه نیز از میان این بیابان می گذرد که روئو شوئی (آب سُست) نام دارد و در داخله این بیابان یک دشت آبرفتی تشکیل داده است.
تبیولا پیتینگریانا (به لاتین ') یا لوح پیتینگر (به لاتین به معنی «نقشه پیتینگر») یک نقشه راه ها مربوط به روم باستان است که طرح خدمات پیک و حمل و نقل را در شبکه جاده های امپراتوری روم نشان می دهد. این نقشه یک کپی از جنس پوست است که از روی نسخه اصلی رومی درسده سیزدهم میلادی تهیه شده است و اروپا (بدون شبه جزیره ایبری و جزایر بریتانیا)، شمال آفریقا و بخش هایی از آسیا (از جمله خاورمیانه، ایران و هند) را پوشش می دهد. نقشه اصلی متعلق به سده ۴ یا ۵ میلادی بود که خود او بر اساس نقشه ای تهیه شده بود که توسط آگریپا در طول سلطنت امپراتور آگوستوس (۲۷ سال قبل از میلاد – ۱۴ پس از میلاد) کشیده بودند. این نقشه به خاطر مجموعه دار آلمانی سده ۱۶ قرن بنام کنراد پیتینگر نامگذاری شده است. امروزه این نقشه در کتابخانه ملی اتریش در وین نگه داشته می شود.
منشور بین المللی حقوق بشر () نامی است که به قطعنامه ۲۱۷ (III) مجمع عمومی سازمان ملل متحد UN و دو معاهده بین المللی دیگر که سازمان ملل متحد آنها را تأسیس کرد، داده شد. تصویب. منشور بین المللی حقوق بشر شامل اعلامیه جهانی حقوق بشر UDHR (تصویب شده سال ۱۹۴۸)، میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی(۱۹۶۶) با دو پروتکل اختیاری و میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی(۱۹۶۶) است. این دو میثاق بعد از اینکه تعداد کافی از کشورها آنها را تصویب کردند در سال ۱۹۷۶ به اجرا درآمد. تاریخچه. ابتدای شکل گیری. در شروع دیدگاه های مختلفی دربارهٔ لایحه حقوقی که باید شکل گیرد ابراز می شد. در سال ۱۹۴۸ مجمع عمومی منشور حقوق شهروندی را طرح کرد که در برگیرنده UDHR بود، که میثاقی با الزامات اجرایی آن را در بر می گرفت. کمیته پیش نویس تصمیم گرفت دو سند تهیه کند: یکی بشکل اعلامیه، که اصول یا استانداردهای حقوق بشر را پیشنهاد می کرد، دیگری بشکل کنوانسیون، که حقوق ویژه و محدوده آنرا تعریف می کرد. براین اساس کمیته مزبور پیش نویس های اعلامیه جهانی و میثاق جهانی حقوق بشر را به کمیسیون حقوق بشر منتقل کرد. جلسه دوم. در جلسه دومی که در دسامبر ۱۹۴۷
برگزار شد، کمیسیون تصمیم گرفت مجموعه اسناد در دست تهیه را تحت عنوان «لایحه بین المللی حقوق بشر» نام گذاری کند، و برای آن سه گروه کاری را مشخص کرد که مسئولیت آنها عبارت بود از: یک گروه روی بیانیه، یک گروه روی کنوانسیون (که بعداً به میثاق تغییر نام داد) و دیگری روی اجرایی کردن لایحه کار کنند. کمیسیون در ماه های مارس تا ژوئن سال ۱۹۴۸ در بخش سوم پیش نویس لایحه کار کرد، و با در نظر گرفتن مطالب و نظراتی که دولتها ابراز داشتند در برخی موارد تجدید نظر کرد. نهایی شدن و تقدیر. در عین حال فرصتی برای در نظر گرفتن پیمان یا مسائل مربوط به اجرائی کردن باقی نماند. بنابراین اعلامیه از طریق بخش شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل به جلسه مجمع عمومی که در پاریس برگزار شد تقدیم شد. بعداً پیش نویس پیمان (با تصمیم مجمع عمومی در سال ۱۹۵۲) به دو بخش تقسیم شد، که در فهرست حقوق و درجه اجبارات با هم فرق داشتند- برای مثال، ICESCR به «پیشروی تحقق» حقوقی که دربردارد اشاره می کند. در سال ۱۹۸۸ از آن به عنوان ” یک کارت ماگناکارتا برای تمامی بشریت” تقدیر شد. (توضیح ماگناکارتا اولین سند حقوق مدنی مردم انگلیس است که در سال ۱۲۱۵ به امضا رسیده اس
ت)
آگوست ایمز (نام اصلی: مرسدس گرابوفسکی، ۲۳ اوت ۱۹۹۴–۵ دسامبر ۲۰۱۷) یک بازیگر پورنوگرافی بود که در بیش از ۴۰۰ فیلم حضور داشت و برای چندین جایزه ای وی ان در طول حرفه اش نامزد شده بود. اوایل زندگی. ایمز در آنتیگونیش، نوا اسکوشیا متولد شد، اما در سالهای نوجوانی در کلرادو اسپرینگز بزرگ شد. مادرش از اختلال دوقطبی رنج می برد. ایمز ادعا کرد که او به طور معمول توسط پدربزرگش به عنوان یک کودک مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است، اما پدرش او را باور نمی کرد و در ۱۲ سالگی او را برای زندگی در خانه گروهی فرستاد. او در سالهای ابتدایی به عنوان یک مربی پرورش دهنده اسب سواری، پرستار بچه و حیوانات کار می کرد. او با کوین مور، تولیدکننده پورنوگرافی و کارگردان ازدواج کرد. آگوست تأیید کرد که او در دوران کودکی آسیب دیده و سابقه افسردگی دوقطبی و اختلال شخصیت چندگانه را داشته است و می گوید: «بعضی روزها من خوب می شوم و اگر هیچ کاری انجام ندهم، بازتاب های اتفاقات دوران کودکی ام را دریافت می کنم و خیلی افسرده شده و حتی نمی توانم از تختم خارج شوم و صحنه هایم را برای یک یا دو هفته لغو می کنم.» پیش زمینه منجر به مرگ. در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۱۷، اگوست
ایمز پیام های بسیار منفی نسبت به توئیتی که در آن از ایفای نقش در کنار همجنس گرایان مرد اعلام خودداری کرده، مورد سرزنش قرار گرفته بود. او در این توئیت می گوید: "(خطاب) به هر فردی (زنی) که قرار است جایگزین من برای ایفای نقش در EroticaX شود، شما در حال ایفای نقش در کنار مردی هستید که در فیلم های همجنس گرایی مردانه حضور دارد. فقط می خواستم که مطلع باشید. مزخرف است. آیا واقعاً مدیر برنامه ها اهمیتی نمی دهند که از چه کسانی نمایندگی می کنند؟ من برای بدنم تکلیف انجام می دهم!" پس از این توئیت برخی از کاربران توئیتر، آگوست ایمز را به دلیل تبعیض در همجنسگرایی مورد سرزنش قرار دادند اما آگوست ایمز که خود یک دوجنس گرا است اعلام کرد که جامعه همجنس گرایی مردانه را دوست دارد و او این حق را دارد که نسبت به نگرش جنسی اش خودمختار باشد. در نهایت این سرزنش ها به یک خشونت سایبری علیه آگوست ایمز تبدیل شد. خودکشی و مرگ. در ۵ دسامبر ۲۰۱۷، بدن حلق آویز شده او در یک پارک عمومی در حدود فاصله ۲۰ دقیقه ای از خانه اش در کاماریلو، کالیفرنیا پیدا شد. او در هنگام مرگ ۲۳ سال داشت. برادر آگوست ایمز، دوستان نزدیک او و همچنین جنا جیمسون و رسانه ها
ی متعدد، معتقدند که دلیل خودکشی آگوست ایمز، خشونت سایبری بوده است و برخی نیز معتقدند دلیل خودکشی او ناشی از افسردگی بوده است.
تانگوت ها () یکی از اقوامی بودند که حدوداً پیش از سده دهم میلادی به شمال غرب چین مهاجرت کرده و امپراتوری تانگوت (شیای غربی) را برپا نمودند. قوم تانگوت پیش از آن به عنوان یک اتحادیه قبیله ای تحت حاکمیت پادشاهی تویوهون زندگی می کرد. زبان تانگوت از شاخه زبان های تبتی-برمه ای است. پیشینه. جامعه تانگوت به دو طبقه دسته بندی می شد: سرخ چهرگان و سیاه سران. تانگوت های سرخ چهره طبقه عوام را تشکیل می دادند و سیاه سران طبقه روحانی و نخبه را. هرچند بوداگرایی در میان تانگوت ها محبوبیت زیادی داشت اما بسیاری از شبانان تانگوت همچنان به باورهای شمنی معتقد ماندند. شمن های تانگوتی کلاه های سیاهی به سر می گذاشتند و نام سیاه سران به همین امر اشاره دارد. بنابر اسطوره های تانگوت نیاکان تانگوت های سیاه سر یک درنای سفید آسمانی بود و این در حالی که نیای تانگوت های سرخ چهره یک میمون فرض می شد. منابع تاریخی، تانگوت ها را به عنوان مردمانی کوتاه قد، تنومند و سیاه چرده با لب های ضخیم توصیف می کنند. لقب پادشاهان تانگوت ووزو بود. تانگوت ها در سال ۸۸۱ در خواباندن شورش یک نظامی چینی به نام هوآنگ چائو به امپراتور تانگ یاری رساندند و تانگ نیز به
عنوان پاداش حاکمیت شیا را به سالار تانگویی به نام لی سیگونگ بخشید. تانگو ها از آنجا قلمروهای خود را به سوی جنوب غرب گسترش دادند و در سال ۱۰۰۲ استان لینگ را نیز تسخیر کرده و نخستین پایتخت خود را در آنجا با نام شینینگ بنا نمودند.
اصل سوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا قوه قضائیه حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا را پایه گذاری می کند. قوه قضاییه شامل دیوان عالی ایالات متحده آمریکا و دادگاه های پایین تری است که کنگره آنها را ایجاد کرده است. بخش ۱: دادگاه های فدرال. بخش ۱ قدرت قضایی ایالات متحده را به دادگاه های فدرال واگذار می کند، وجود یک دیوان عالی را الزام می کند و اجازه تأسیس دادگاه های پایین تر را می دهد و رفتار خوب از سوی قضات را لازم می دارد و کم کردن حقوق قضات را ممنوع می کند.
مارک مک گراث (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، خواننده، مجری تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در فیلم "جابجایی اعضای خانواده" بازی کرده است.
پردیس سینمایی هنر شهر آفتاب یک مجموعهٔ سینمایی در مجتمع خلیج فارس در شیراز، ایران است. این سینما که در سال ۱۳۹۶ بنیان گذاری شده، هم اکنون متعلق به بخش خصوصی می باشد و دارای هشت سالن نمایش است. این مجموعه امکان برگزاری نمایش های تئاتر و کنسرت های موسیقی را نیز دارا می باشد.
مصاصنه (به عربی: مصاصنة) یک روستا در سوریه است که در Suran Subdistrict، در منطقه حماه واقع شده است. مصاصنه ۳۹۲ نفر جمعیت دارد.
پیتر اشتوگر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آستریا وین، و باشگاه فوتبال راپید وین و باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد. وی همچنین سابقه ۶۵ بازی در تیم ملی فوتبال اتریش را در کارنامه دارد.
هفتاد و پنجمین مراسم گلدن گلوب () مراسمی است که به افتخار بهترین های فیلم و تلویزیون آمریکا در سال ۲۰۱۷ برگزار در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۱۸ (۱۸ دی ۱۳۹۶)، در هتل بورلی هیلتون واقع در بورلی هیلز، کالیفرنیا از ساعت ۱۷ به وقت منطقه زمانی اقیانوس آرام (ساعت ۱:۳۰ بامداد به ساعت رسمی ایران) برگزار شد. برگزاری مراسم به عهده شرکت دیک کلارک پروداکشنز با همکاری انجمن مطبوعات خارجی هالیوود بود و مراسم از شبکه ان بی سی آمریکا پخش شد.اجرای این مراسم به عهده مجری مشهور شوهای تلویزیونی آمریکا، ست مایرز قرار داشت که برای اولین بار میزبانی این مراسم را بر عهده گرفته بود. این دورهٔ مراسم اهدای جوایز گلدن گلوب، تحت تأثیر اعتراض ستارگان سینما و دست اندکاران فیلم قرار گرفته بود که با پوشیدن لباس سیاه به نشانه اعتراض به آزار جنسی در صنعت سینما، به این نکته واکنش نشان دادند. نامزدها. نامزدهای دریافت جوایز در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷ توسط شارون استون ، الفری وودارد ، کریستن بل و گرت هدلند اعلام شدند. فیلم های چندنامزدی. ۱۷ فیلم زیر در دو رشته یا بیشتر جهت دریافت جایزه نامزد شده اند: فیلم های چندجایزه ای. ۳ فیلم زیر در دو رشته یا بیشتر جایزه دریافت ک
ردند:
طُغان شاه از حاکمان سلجوقی خراسان بود. طغان شاه پسر آلپ ارسلان، محمدبن چغری بیگ بن میکائیل. لقب وی شمس الدوله و کنیه اش ابوالفوارس است. در روزگار آلپ ارسلان حکومت خراسان را داشت، و مستقر وی هرات بود. ازرقی از مداحان اوست، و او غیر از طغانشاه بن مؤید آی ابه است که پس از سلطان سنجر بر خراسان استیلا یافت؛ و طغرل بیک، عم ّ پدر طغانشاه بن الب ارسلان است. ازرقی هروی از مداحان خاص وی بود، و در قصاید خود تصریح به اسم و لقب و نسب و مقر حکومت وی می کند. منابع. لغتنامه دهخدا: طغان شاه.
لوئیس هافمن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه سینما و تلویزیون اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "زیر شن"، "تنها در برلین"،تمام نوری که نمی بینیم، "مرکز دنیای من" و "تاریک" اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایز بودیل شده است.
مرکز دنیای من () فیلمی در ژانر درام و رمانتیک است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به لوئیس هافمن و نینا پرول اشاره کرد. داستان بر اساس رمان مرکز دنیا و دربارهٔ پسری به نام فیل است که عاشق همکلاس اش، نیکلاس می شود.
کنوانسیون سنکا فالز () اولین اجلاس حقوق زنان بحساب می آید. این اجلاس به عنوان یک گردهمایی برای بررسی وضعیت اجتماعی، مدنی، دینی و حقوقی زنان در سنکا فولز نیویورک تشکیل و در روزهای نوزدهم تا بیستم ماه ژوئیه سال ۱۸۴۸ برگزار شد. با برگزاری این اجلاس در نیویورک، دو هفته بعد در شهرهای دیگر آمریکا از جمله راچستر، نیویورک جلسه مشابهی برگزار شد. در سال ۱۸۵۰ سلسله گردهمایی های کنوانسیون ملی حقوق زنان برای بررسی حقوقشان در ووستر، ماساچوست نیز برگزار شد.ریشه های این جنبش را می توان در طرفداری الغای برده داری در دهه ۱۸۳۰ نیز یافت. سرکرده این گروه الیزابت کیدی استانتن بود و سایرین عبارت بودنند از لوکرتیا مات، جین هانت و مری آن مک کلینتاک بودند. این چند نفر در پی فراخونی برای برگزاری همایش حقوق زنان بودند. موانع زیادی در پیش روی این افراد بود. بسیاری از نهادهای موجود به نحوی سازمان یافته بودند که زنان را زیر سلطه مردان نگه می داشتند. کلیسا یکی از نهادهای اجتماعی بود که از جایگاه زن ممانعت می کرد. نهاد آموزش و پرورش نیز بر ضد آنان عمل می کرد؛ درهای دانشگاه به روی آنان بسته بود. روزنامه ها هم غالباً هر تلاشی را از جانب زنان ب
رای بهبود پایگاه اجتماعی شان تقبیح می کردند. با وجود این همه موانع، همایش حقوق زنان در نوزدهم و بیستم ژوئیه ۱۸۴۸، در کلیسای جامع متدیست واقع در سنکا فالز در نیویورک با حضور بیش از سیصد نفر برگزار شد. در رونوشتی که از صورت جلسه آن موجود است، هدف از برگزاری این همایش، که فراخوان آن را زنان دهکده سنکا، در ایالت نیویورک، اعلام کردند، تبادل نظر دربارهٔ شرایط اجتماعی، مدنی و دینی ذکره شده است. زنان کوئیکرها یا جمعیت دوستان دینی. زنان کوئیکرها یا جمعیت دوستان دینی، با الیزابت کدی استانتون که عضو این جمعیت نبود دیدار داشتند. آن ها این دیدار را در زمانی ترتیب دادند که لوکرشیا مات یکی از اعضای جمعیت دوستان دینی زن، سخنران مشهوری که قرار بود از منطقه دیدار کند. در آن زمان زنان مجاز نبودند که در جلسات علنی سخنرانی کنند. گردهمایی های جمعیت دوستان دینی شامل شش جلسه سخنرانی بود. در یکی از جلسات در مورد قانون صحبت شد و در جلسات دیگر در مورد نقش زنان در جامعه بحث شد. استانتون و دیگر اعضای جمعیت دو سند را در این جلسات ارائه دادند. یکی اعلامیه احساسات و دیگری لیست بیانیه هایی که قرار بود مورد بحث و گفتگو قرار گیرد و سپس امضا شو