Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کیلومتری تا آوریل ۲۰۱۹ اسپیس اکس در حال انتقال تلاش های خود از تحقیق و توسعه به ساخت با نخستین پرتاب گروه بزرگی از ماهواره ها و دستیابی به نیاز آشکار میانگین نرخ پرتابِ ۴۴ فضاپیما با عملکرد بالا و هزینه کم در ۶۰ ماه برای رسیدن به ۲۲۰۰ ماهواره برای پشتیبانی از قانون مجوز تخصیص طیف کمیسیون فدرال ارتباطات بود. اسپیس اکس اظهار داشت که آن ها قادر به تحقق ضرب الاجل «استقرار نیمی از صورت فلکی طی شش سال از زمان مجوز و تکمیل سامانه در ۹ سال» خواهند بود. در پایان ژوئن ۲۰۱۹، اسپیس اکس با ۶۰ ماهواره ارتباط برقرار کرده اما ارتباط را با سه ماهواره از دست داد. ۵۷ ماهواره باقیمانده طبق برنامه کار کردند. چهل و پنج ماهواره به ارتفاع مداری ۵۵۰ کیلومتری خود رسیدند، همچنین پنج ماهواره هنوز مدار خود را بالا می بردند و پنج ماهواره دیگر قبل از اینکه مدار خود را بالا ببرند تحت بررسی سیستمی بودند. قرار بود دو ماهواره باقیمانده به سرعت از مدار خارج و مجدداً به جو وارد شوند تا روند خروج از مدار ماهواره ها آزمایش شود. انتظار می رود سه ماهواره ای که ارتباطشان قطع شده دوباره وارد جو شوند، اما این کار را به صورت غیرفعال و با کمک کشش جوی ان
جام می شود زیرا اسپیس اکس دیگر قادر به کنترل فعالیت آن ها نبود. در سپتامبر ۲۰۱۹، اسپیس اکس دوباره به کمیسیون فدرال ارتباطات مراجعه کرد تا تغییرات بیشتری را در صورت فلکی خود اعمال کند. اسپیس اکس با این استدلال که پس ازاین اصلاحات می تواند ماهواره ها را از طریق فقط یک پرتاب به وسیله هواپیما در چندین صفحه قرار دهند، تقاضا کرد تعداد صفحه ها در لایه مداری ۵۵۰ کیلومتری را سه برابر کند. اسپیس اکس استدلال کرد که این تغییر می تواند برای طوفان ۲۰۲۰ در جنوب ایالات متحده پوشش اینترنتی داشته باشد. این تغییر در دسامبر ۲۰۱۹ تصویب شد و در حال حاضر فقط ۲۲ ماهواره، به جای ۶۶ ماهواره در طرح اصلی، در هر صفحه قرار دارد. تعداد ماهواره های موجود در لایه ۵۵۰ کیلومتری همان ۱۴۴۰ باقی مانده است. در ژوئن ۲۰۱۹، اسپیس اکس درخواستی را برای صدور مجوز آزمایش حداکثر ۲۷۰ پایانه زمینی - شامل ۷۰ دستگاه در سراسر ایالات متحده و ۲۰۰ دستگاه در خانه های کارمندان این شرکت در واشینگتن - به کمیسیون فدرال ارتباطات ارائه کرد. در اکتبر ۲۰۱۹، ایلان ماسک شبکه اسپیس اکس را با استفاده از اینترنت متصل به ماهواره به وسیله ارسال یک توئیت در شبکهٔ اجتماعی توئیتر ب
ه طور عمومی آزمایش کرد. ۲۰۲۰–۲۰۲۲. تا تاریخ ۳ فوریه ۲۰۲۲ مجموعاً ۲٬۰۹۱ ماهواره (با احتساب ماهواره های آزمایشی تین تین آ و ب) به مدار زمین پرتاب شده بود. در سال ۲۰۲۱ اسپیس اکس تصمیم گرفت هر دو هفته یک بار، در هر پرتاب فالکون ۹، ماهواره های استارلینک را در دسته های ۶۰تایی، به فضا پرتاب کند. در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰، اسپیس اکس معماری شبکه استارلینک را اصلاح کرد. اسپیس اکس با ارسال درخواستی به کمیسیون ارتباطات فدرال پیشنهاد کرد ماهواره های بیشتری، از مجوزی که کمیسیون فدرال ارتباطات قبلاً مجاز بود صادر کرده بود، در مدارهای پایین تر عملیاتی کند. فاز اول شامل ۱۴۴۰ ماهواره خواهد بود که در ارتفاع ۵۵۰ کیلومتری در مدارهایی با شیب ۵۳° به دور زمین گردش می کنند. این قسمت از صورت فلکی، برای پرتاب تا پایان سال ۲۰۲۰، بدون تغییر باقی مانده است. ۱۲٬۰۰۰ ماهواره اولیه در سه لایه مداری به دور خود بچرخند: لایه اول: ۱۴۴۰ ماهواره در مدار ۵۵۰ کیلومتری و زاویه انحراف مداری ۵۳° (منظور از زاویه انحراف مداری، زاویه مدار ماهواره نسبت به استوا زمین است) لایه دوم: ۱۴۴۰ ماهواره در مدار ۵۴۰ کیلومتری و زاویه انحراف مداری ۵۳٫۲° لایه سوم: ۷۲۰ ماهواره در
مدار ۵۷۰ کیلومتری و زاویه انحراف مداری ۷۰° لایه چهارم: ۳۳۶ ماهواره در مدار ۵۶۰ کیلومتری و زاویه انحراف مداری ۹۷٫۶° لایه پنجم: ۱۷۲ ماهواره در مدار ۵۶۰ کیلومتری و زاویه انحراف مداری ۹۷٫۶° اسپیس اکس قبلاً از کمیسیون فدرال ارتباطات برای بهره برداری از ۲٬۸۲۵ ماهواره دیگر در مدارهای بالاتر از ۱۱۱۰ تا ۱۳۲۵ کیلومتری، در صفحه های مداری (Orbital plane) با شیب ۵۳٫۸°، ۷۰°، ۷۴° و ۸۱° مجوز قانونی داشته است. طرح اصلاح شده ارائه شده توسط اسپیس اکس به کمیسیون فدرال ارتباطات پیش بینی می کند ماهواره های باند کی یو و کی آ در فاز بعدی شبکه استارلینک، همگی در ارتفاعات بین ۵۴۰ و ۵۷۰ کیلومتر با شیب ۵۳٫۲°، ۷۰° و ۹۷٫۶° کار کنند. این طرح ۴۴۰۸ ماهواره استارلینک را تحت پوشش قرار می دهد، یکی کمتر ازآنچه در معماری قبلی پیش بینی شده بود. اسپیس اکس قصد دارد ۷٬۵۰۰ ماهواره باند V دیگر را در مدار حدود ۳۴۵ کیلومتری پرتاب کند. کمیسیون فدرال ارتباطات این درخواست را در آوریل ۲۰۲۱ تأیید کرد. در ژوئن ۲۰۲۰، اسپیس اکس برای استفاده از باند E در صورت فلکی نسل ۲ در ایالات متحده درخواست داد. انتظار می رود که صورت فلکی نسل ۲ استارلینک شامل ۳۰٬۰۰۰ ماهواره بو
ده و پوشش کامل جهانی را فراهم کند. در ژوئن ۲۰۲۰، اسپیس اکس برای صدور مجوز ارائه خدمات اینترنت پرسرعت استارلینک در کانادا درخواستی را به مقامات نظارتی کانادا ارائه کرد. در اکتبر ۲۰۲۰، اسپیس اکس اعلام کرد که قصد دارد ۶۰ ماهواره نمونه اولیه v0.9 را برای «کاهش بقایای مداری» از مدار خارج کند. تا ۷ اکتبر ۲۰۲۰، ۳۹ مورد از این ۶۰ ماهواره، وارد جو زمین شده اند. در اکتبر سال ۲۰۲۰، کانادا مجوز کار در آنجا را صادر کرد. در ۴ نوامبر ۲۰۲۰، اسپیس اکس یک میلیون اُمین آزمایش استارلینک خود را انجام داده و سرعت اتصال را دو برابر کرد. آزمایش کنندگان بتا استارلینک سرعت بیش از ۱۵۰ مگابیت در ثانیه را گزارش کرده اند، بالاتر از حد اعلام شده برای تست بتا عمومی. در ۶ نوامبر ۲۰۲۰، مرکز نوآوری، علوم و توسعه اقتصادی کانادا موافقت رگولاتوری این کشور را برای خدمات دهی منظومه ماهواره ای استارلینک اعلام کرد. کمیسیون ارتباطات فدرال برای حمایت از مشتریان باندپهن روستایی از طریق شبکه اینترنت ماهواره ای استارلینک، به اسپیس اکس کمک ۹۰۰ میلیون دلاری یارانه ای فدرال اعطا کرد. اسپیس اکس برای خدمات رسانی به مشتریان در ۳۵ ایالت ایالات متحده موفق به دریا
فت یارانه شد. اسپیس اکس گروه جدیدی از ۱۰ ماهواره، نخستین ماهواره های استارلینک در مدارهای قطبی، استارلینک را در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۱ پرتاب کرد. این پرتاب با استقرار ۱۴۳ ماهواره، رکورد پرتاب بیشترین ماهواره در یک مأموریت را که قبلاً در اختیار سازمان پژوهش های فضایی هند بود را شکسته و تعداد ماهواره های مستقر استارلینک را به عدد ۱۰۲۵ رساند. در فوریه ۲۰۲۱، اسپیس اکس اعلام کرد که استارلینک بیش از ۱۰ هزار کاربر دارد و امکان پیش سفارش را برای عموم مردم گشوده است. در فوریه ۲۰۲۱ اسپیس اکس در برنامه ای بلند آینده نگر درخواست ارائه سرویس های صدا روی پروتکل اینترنت، پشتیبانی اضطراری و اینترنت ماهواره ای ارزان تر برای افراد کم درآمد را از کمیسیون فدرال ارتباطات داشت. در فوریه ۲۰۲۱، اسپیس ایکس جمع آوری ۳٬۵ میلیارد دلار سرمایه مالی اضافی در شش ماه گذشته را برای حمایت از مرحله نیازمند سرمایه گذاری سنگین در زمینه عملیاتی استارلینک، به علاوه توسعه سامانه پرتاب استارشیپ، را به پایان رساند. در ماه آوریل، اسپیس اکس تصریح کرد که آن ها قبلاً دو نسل از فناوری استارلینک را آزمایش کرده اند که هزینه نسل دوم نسبت به نسل اول کمتر است. انتظار م
ی رود نسل سوم با پیوندهای لیزری بین ماهواره ای «در چند ماه آینده [و با] قیمت بسیار ارزان تر از نسخه های قبلی» پرتاب شوند. در مارس ۲۰۲۱، اسپیس اکس از کمیسیون فدرال ارتباطات برای گونهٔ سیار پایانه های خود جهت استفاده در اتومبیل ها، شناورها و هواپیماها درخواست مجوز کرد. در ماه مه ۲۰۲۱، اسپیس اکس اعلام کرد که تاکنون بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نفر برای دریافت سرویس استارلینک درخواست ثبت کرده اند. در اواخر همان ماه، اسپیس اکس اعلام کرد با سکوی ابری گوگل و مایکروسافت آژور توافق هایی برای ارائه خدمات محاسباتی و شبکه سازی زمینی برای استارلینک صورت گرفته است. در فوریه ۲۰۲۲، اسپیس اکس سرویس استارلینک پریمیوم را معرفی کرد، نسخه ای با عملکرد بالاتر از سرویس معمولی. این سرویس یک آنتن بزرگتر با کارایی بالا که سرعت وعده داده شده آن بین ۱۵۰ تا ۵۰۰ مگابیت در ثانیه با هزینه ۲۵۰۰ دلار برای آنتن و ۵۰۰ دلار هزینه خدمات ماهانه است را شامل خواهد شد. کاربران همچنین از پشتیبانی ۲۴/۷ با اولویت بهره مند خواهند شد. اعلام شده است که تحویل در سه ماهه دوم سال ۲۰۲۲ آغاز می شود. در ۳ فوریه ۲۰۲۲، ۴۹ ماهواره تحت عنوان Group 4-7 پرتاب شدند. با توجه به افزای
ش قابل توجه نیروی کشش جوی ناشی از طوفان ژئومغناطیسی درجه G2 در ۴ فوریه، انتظار می رفت تا ۴۰ مورد از این ماهواره ها از بین بروند. تا ۱۲ فوریه، ۳۸ ماهواره دوباره وارد جو شدند در حالی که ۱۱ ماهواره باقی مانده به بالا بردن مدار خود ادامه دادند. در ۲۶ فوریه ۲۰۲۲، ایلان ماسک اعلام کرد که پس از درخواست دولت اوکراین برای جایگزینی سرویس های اینترنتی نابود شده در حمله روسیه به اوکراین، ماهواره های استارلینک بر فراز اوکراین فعال شده اند. تا ۶ آوریل ۲۰۲۲, اسپیس اکس برای دادن امکان دسترسی به شبکه استارلینک به اوکراینی ها بیش از ۵۰۰۰ ترمینال استارلینک به اوکراین فرستاده بود. بخشی از هزینه تجهیزات استارلینک فرستاده شده به اوکراین از سوی نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای انکشاف بین المللی، و نیز حکومت های فرانسه و لهستان تأمین شده بود. پرتاب ها. اطلاعات بیشتر: فهرست پرتاب های استارلینک استقرار ۱۴۴۰ ماهواره اول در ۷۲ صفحه مداری، هر یک شامل ۲۰ ماهواره انجام خواهد شد. اسپیس اکس نخستین منظومه ۶۰ ماهواره ای را در ماه مه ۲۰۱۹ به مدار ۴۵۰ کیلومتری (۲۸۰ مایل) پرتاب کرد و در آن زمان انتظار می رفت که حداکثر شش پرتاب با ۷۲۰ ماهواره (۶۰
* ۱۲) در سال ۲۰۱۹ برای پوشش مداوم در سال ۲۰۲۰ داشته باشد. در اوت ۲۰۱۹، اسپیس اکس انتظار داشت چهار پرتاب دیگر در سال ۲۰۱۹ و حداقل ۹ پرتاب در سال ۲۰۲۰ انجام شود، اما از ژانویه ۲۰۲۰ انتظارات به ۲۴ پرتاب در سال ۲۰۲۰ افزایش یافته بود. در مارس ۲۰۲۰، اسپیس اکس تولید شش ماهواره در روز را گزارش داد. همچنین قرار است ماهواره های استارلینک از استارشیپ، یک موشک تحت توسعه اسپیس اکس که هم زمان ۴۰۰ ماهواره به فضا پرتاب می کند، پرتاب شوند. در فوریه ۲۰۲۱ ایلان ماسک اظهار داشت که ماهواره ها در خوشه هایی در ۲۵ صفحه مداری حول مدار ۵۳ درجه شمالی حرکت می کنند. استارلینک در ایران. درحالی که معامله دستگاه های اینترنت ماهواره ای در ایران ممنوع بود ولی بعضاً دستگاه هایی توسط کاربران مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۲۰۲۳ اتحادیه بین المللی مخابرات، استارلینک را مکلف به همکاری با ایران کرد و این ممکن است آغازی برای قانونی شدن این فناوری در ایران باشد. در حال حاضر استارلینک به طور غیررسمی یعنی خرید اشتراک از یک کشور دیگر، در ایران قابل استفاده است. برخی کاربران شبکه های اجتماعی معتقدند با وجود قیمت بالا، سرعت آپلود پایین و پینگ بالا، آنچه
به دستشان می رسد، «اینترنت آزاد» است و ارزش دارد. نسل یک تا چهار تجهیزات و سرویس استارلینک قابل خرید است، بین ۴۰، ۵۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان قیمت دارد. هزینهٔ اشتراک ماهانه هم حدود ۴۰ دلار تخمین زده می شود اما متقاضیان انتظار دارند با افزایش تقاضا قیمت بیش از این ها افت داشته باشد. شایان ذکر است مطابق ماده ۲۴ قانون جرائم رایانه ای «هرکس بدون مجوز قانونی از پهنای باند بین المللی برای برقراری ارتباطات مخابراتی مبتنی بر پروتکل اینترنتی از خارج ایران به داخل یا برعکس استفاده کند، به حبس از یک تا سه سال یا جزای نقدی از یکصد میلیون (۱۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰) ریال تا یک میلیارد (۱٫۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰) ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد.» این بدان معناست که هرکس بدون اخذ مجوز از این فناوری استفاده کند به حبس یا جزای نقدی به شرح مذکور محکوم خواهد شد. دسترسی در کشورها. ارائه خدمات ماهواره ای بر روی هر کشوری طبق مقررات اتحادیه بین المللی مخابرات و معاهدات بین المللی، مستلزم اعطای مجوز توسط حوزه قضایی هر کشور است. درنتیجه، حتی اگر شبکه دسترسی به استارلینک در عرض های جغرافیایی زیر ۶۰ درجه تقریباً در سطح جهانی مقدور باشد، خدمات پهن باند به مناطق
روستایی و محروم فقط تاکنون در چند کشور قابل ارائه است. اسپیس اکس همچنین می تواند ملاحظات اقتصادی و عملیاتی تجاری داشته باشد که ممکن است باعث شود که کشورهایی که خدمات استارلینک در آن ها ارائه خواهد شد با ترتیب و در زمان های متفاوتی این خدمات را دریافت کنند. به عنوان مثال، اسپیس اکس در ژوئن ۲۰۲۰ خواستار مجوز برای ارائه خدمات در کانادا شد، مقام های نظارتی کانادا درخواست را در نوامبر ۲۰۲۰ تصویب کردند و اسپیس اکس دو ماه بعد، ژانویه ۲۰۲۱، سرویس خود را در این کشور ارائه داد. خدمات. هدف اسپیس اکس اتصال اینترنت ماهواره ای به مناطق کم برخوردار کره زمین و همچنین ارائه خدمات با قیمت رقابتی به مناطق شهری است. این شرکت اظهار داشته است که گردش مالی مثبت حاصل از فروش خدمات اینترنت ماهواره ای برای تأمین اعتبار برنامه های مریخ آن ها ضروری است. در اوایل سال ۲۰۱۵، دو کارآفرین فضایی فعالیت های اینترنت ماهواره ای را در یک هفته اعلام کردند. علاوه بر مدیرعامل اسپیس اکس، ایلان ماسک، از پروژه ای که بعداً استارلینک نام گذاری شد، کارآفرین بریتانیایی ریچارد برانسون نیز از سرمایه گذاری در وان وب خبر داد. وان وب یک صورت فلکی مشابه با حدود
۷۰۰ ماهواره پی ریزی شده است که قبلاً مجوزهای فرکانس ارتباطی را برای طیف رادیویی خود تهیه کرده است. راجر روش، مشاور صنعت ماهواره پس از ناکامی های قبلی در زمینه فضایی ماهواره-به-مصرف کننده (satellite-to-consumer)، در سال ۲۰۱۵ گفت، «بعید به نظر می رسد که بتوان از این طریق یک کسب وکار موفق ساخت». ماسک نیز این واقعیت تجاری را علناً تصدیق کرد. با این وجود، اسناد داخلی که در فوریه ۲۰۱۷ به بیرون درز کردند، نشان می داد که اسپیس اکس پیش از سال ۲۰۲۵ انتظار درآمد بیش از ۳۰ میلیارد دلاری از منظومه ماهواره ای خود دارد، درحالی که انتظار می رفت درآمد حاصل از فعالیت های تجاری مربوط به پرتاب ماهواره از سوی این شرکت در همان سال به ۵ میلیارد دلار برسد. با پرتاب اولیه ۶۰ ماهواره صورت فلکی عملیاتی در سال ۲۰۱۹، اسپیس اکس نشان داد که برای دستیابی به پوشش باندپهن اولیه از زمین به ۴۲۰ ماهواره و برای پوشش متوسط به ۷۸۰ ماهواره از حدود ۱٬۶۰۰ ماهواره مدار ۱٬۱۰۰ کیلومتری نیاز دارد. در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰، در اسناد و مدارک ارائه شده، اسپیس اکس به کمیسیون فدرال ارتباطات اعلام کرد که ارتفاع کمتر، ماهواره ها را به مصرف کنندگان استارلینک نزدیک می کند
و به شبکه اجازه می دهد «تا اینترنت باندپهن ای با تأخیر اندک را برای آمریکایی هایی که یا اصلاً به اینترنت دسترسی ندارند یا دارای دسترسی به اینترنتی با کیفیت پایین هستند فراهم کند که ازنظر کیفی با اینترنت موجود در شهرها برابری می کند». طبق گفته اسپیس اکس، این تغییر همچنین خدمات برای کاربران دولت ایالات متحده در مناطق قطبی را بهبود می بخشد و امکان استقرار سریع تر شبکه را نیز فراهم می کند. مدارهای پایین کمک می کند تا در صورت خرابی، ماهواره ها در مدت زمان کوتاه تری به جو وارد شوند همچنین ماهواره ها در مدار نزدیک به زمین این امکان را دارند تا سیگنال ها را در سطح قدرت کاهش یافته ای منتشر کنند که طبق گفته اسپیس اکس این ویژگی امکانی را برای ناوگان زمینی فراهم می کند تا محدودیت های ناشی از تداخل رادیویی با سایر شبکه های بی سیم ماهواره ای و زمینی را کاهش دهند. نسخه اولیه استارلینک محدود به کار در چند مایل از آدرس ثبت شده مشتری بود. در آوریل ۲۰۲۱ ایلان ماسک اظهار کرد که تا انتهای سال به دنبال برخی به روزرسانی های نرم افزاری و پرتاب ماهواره های بیشتر، سامانه قادر به جابجایی خواهد بود. استفاده در ورای زمین. اسپیس اکس برنا
مه های بلندمدتی برای توسعه و استقرار نسخه ای از سامانه ارتباط ماهواره ای برای خدمات دهی در مریخ دارد. فناوری. سخت افزار ماهواره ها. با توجه به اطلاعات اولیه منتشرشده در سال ۲۰۱۵ انتظار می رود ماهواره های ارتباط اینترنتی در کلاس ماهواره های کوچک از وزن ۱۰۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم بوده و در مدار نزدیک زمین در ارتفاع تقریبی ۱۱۰۰ کیلومتری قرار داشته باشند. هر یک از ماهواره ها در نخستین استقرار بزرگ ۶۰ تایی در ماه مه ۲۰۱۷، ۲۲۷ کیلوگرم بودند و اسپیس اکس تصمیم گرفت تا ماهواره ها را به دلیل نگرانی در مورد شلوغی محیط فضا در ۵۵۰ کیلومتری زمین قرار دهد. برنامه های اولیه در ژانویه ۲۰۱۵ به این صورت بود که این صورت فلکی تقریباً از ۴٬۰۰۰ ماهواره با اتصالات عرضی تشکیل شود، یعنی بیش از دو برابر کل ماهواره عملیاتی در مدار تا ژانویه ۲۰۱۵. طبق اسناد ارائه شده به کمیسیون فدرال ارتباطات ایالات متحده، این ماهواره ها برای ارتباط بین ماهواره ای از لینک های بین ماهواره ای نوری و فن آوری های پرتودیسی آرایه فازی و پردازش دیجیتالی در باند کی یو و کِی آ استفاده می کنند. درحالی که جزئیات فن آوری های آرایه مرحله ای به عنوان بخشی از برنامه فرکانس فاش
شده است، اسپیس اکس جزئیات پیوندهای بین ماهواره ای نوری را محرمانه نگه داشته است. ماهواره های اولیه بدون لینک لیزر (laser link) به فضا پرتاب می شوند، اسپیس اکس انتظار دارد ماهواره هایی با این پیوندها تا پایان سال ۲۰۲۰ آماده شوند. پیوندهای لیزری بین ماهواره ای با موفقیت در اواخر سال ۲۰۲۰ آزمایش شدند. ماهواره ها به صورت انبوه تولید می شوند و هزینه آن به ازای هر واحد بسیار کمتر از ماهواره های کنونی است. ماسک این گونه گفته است که «ما می خواهیم آنچه را که برای موشک ها انجام داده ایم برای ماهواره ها انجام دهیم». «برای تغییر اساسی در فضا، باید هم زمان به ماهواره ها و موشک ها بپردازیم» «ماهواره های کوچک تر برای کاهش هزینه اینترنت و ارتباطات فضایی بسیار مهم هستند». ترافیک اینترنت از طریق ماهواره زمین آهنگ دارای حداقل تأخیر نظری رفت وبرگشت ۴۷۷ میلی ثانیه (بین کاربر و گِیت وِی زمین) است، اما در عمل، ماهواره های فعلی دارای تأخیر ۶۰۰ میلی ثانیه یا بیشتر هستند. ماهواره های استارلینک در تا ارتفاع مدارهای زمین آهنگ در حال چرخش هستند و بنابراین تأخیرهای عملی زمین-به-ماهواره را در حدود ۲۵ تا ۳۵ میلی ثانیه ارائه می دهند که قابل
مقایسه با شبکه های کابلی و فیبر نوری موجود است. این سامانه از یک پروتکل نظیر به نظیر استفاده می کند که ادعا می شود «ساده تر از IPv6» است، همچنین از رمزگذاری سرتاسری به صورت محلی (Native) استفاده می کند. بااین حال، هنوز جزئیاتی دراین باره منتشر نشده است. ماهواره های استارلینک از پیشرانه های اثر هال با گاز کریپتون برای بالا بردن و نگهداری موقعیت مداری استفاده می کنند. پیشرانه های کریپتون هال در مقایسه با پیشرانه های الکتریکی مشابهی که با زنون کار می کند، فرسایش قابل توجه بالاتری از کانال جریان نشان می دهند اما کم مصرف تر هستند. پایانه های کاربری. این سامانه مستقیماً از ماهواره های خود به گوشی متصل نخواهد شد (برخلاف صورت های فلکی ایریدیوم، گلوبال استار، الثریا و اینمارست). در عوض، به پایانه های مسطح کاربران که به اندازه یک جعبه پیتزا بوده و شامل آنتن های آرایه ای فازی برای ردیابی ماهواره ها است متصل خواهد شد. پایانه ها را می توان در هر مکانی نصب کرد، به شرطی که مانعی بین آن ها و آسمان نباشد. این مکان شامل اشیا تندرو مانند قطار نیز می شود. پایانه های استارلینک دارای موتورهایی برای تنظیم خودکار زاویه بهینه برای م
شاهده آسمان است. گزارش های اولیه از کاربرانی که از اوت ۲۰۲۰ از نسخه بتای این سامانه استفاده کرده اند نشان می دهد که سرعت بارگیری از ۱۱ تا ۶۰ مگابیت بوده و سرعت بارگذاری از ۵ تا ۱۸ مگابیت است. در اکتبر سال ۲۰۲۰، اسپیس اکس سرویس بتا را با عنوان «بتای بهتر از هیچی» (Better than Nothing Beta) در ایالات متحده راه اندازی و قیمت هر پایانه کاربری را ۴۹۹ دلار برای سرویس «۵۰ تا ۱۵۰ مگابیت بر ثانیه و تأخیر از ۲۰ تا ۴۰ میلی ثانیه طی چند ماه آینده» تعیین کرد. پایانه های دریایی. در سپتامبر سال ۲۰۲۰، اسپیس اکس درخواست مجوز قرار دادن پایانه ها در ۱۰ کشتی خود را ارائه کرد. آزمایش های کاربری نظامی. در سال ۲۰۱۹، آزمایش های صورت گرفته توسط آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا نشان داد که یک اتصال داده ۶۱۰ مگابیت بر ثانیه ای از طریق استارلینک با یک هواپیمای Beechcraft C-12 Huron حین پرواز برقرار شده است. علاوه بر این، در اواخر سال ۲۰۱۹، نیروی هوایی ایالات متحده با موفقیت آزمایش اتصال با استارلینک را روی هواپیمای لاکهید ای سی-۱۳۰ انجام داد. در سال ۲۰۲۰، نیروی هوایی ایالات متحده از استارلینک برای پشتیبانی از سیستم مدیر
یت پیشرفته خود موسوم به میدان نبرد (Battlefield) در طی یک تمرین آتش سوزی استفاده کرد. آن ها نشان دادند که استارلینک به «انواع تجهیزات هوایی و زمینی» ازجمله بوئینگ کی سی-۱۳۵ استراتوتانکر متصل شده است. ایستگاه های زمینی. اسپیس اکس حداقل برای ۳۲ ایستگاه زمینی در ایالات متحده از کمیسیون فدرال ارتباطات درخواست مجوز کرده است و از ژوئیه سال ۲۰۲۰ برای ۵ مورد (در ۵ ایالت) مجوز دریافت کرده است. از این ایستگاه ها برای بهره برداری، کنترل و نگهداری ماهواره ها استفاده می شود. ماهواره های لئو برای کاهش تأخیر نیاز به داشتن ایستگاه های زمینی نزدیک به کاربر دارند. ایستگاه های زمینی از سه نوع جزء متفاوت تشکیل خواهد شد: ایستگاه های ردیابی، تله متری و فرماندهی، آنتن های دروازه ای و پایانه های کاربری. تعداد ایستگاه های ردیابی، تله متری و فرماندهی کم و در سطح جهان پراکنده خواهد بود و قطر آنتن هایشان ۵ متر خواهد بود. اما دروازه ها و پایانه های کاربری مبتنی بر فناوری آرایه فازی خواهد بود. اسپیس اکس برنامه دارد تعداد زیادی آنتن دروازه ای در سطح جهان و نزدیک یا در مکان نقطه های تبادل اینترنت داشته باشد. صورت های فلکی مدار نزدیک زمین به
صدها ایستگاه زمینی و هزاران دروازه نیاز خواهند داشت. تغییرات ماهواره ها. ریز ماهواره. در ابتدا قرار بود میکروسَت-1a و میکروسَت-1b در مدارهای دایروی ۶۲۵ کیلومتری (۳۸۸ مایل) با شیب تقریبی ۸۶٫۴° قرار بگیرند و شامل دوربین های تصویربرداری پانکروماتیک برای تصویربرداری از زمین و ماهواره باشند. قرار بود دو ماهواره «میکروسَت-1a» و «میکروسَت-1b» به عنوان محموله ثانویه در یکی از پروازهای ایریدیوم-NEXT پرتاب شوند، اما در عوض برای آزمایش های زمینی مورداستفاده قرار گرفتند. تین تین. در زمان اعلامیه سال ۲۰۱۵، اسپیس اکس اعلام کرده بود که قصد دارد نخستین جفت ماهواره نظارتی را در ۲۰۱۶ پرتاب کند، اما متعاقباً این تاریخ به ۲۰۱۸ تغییر کرد. اسپیس اکس در سال ۲۰۱۸ فناوری های ماهواره های خود را برای پرواز مورد آزمایش قرار داد. دو ماهواره همسان که در طول توسعه میکروسَت-2a و میکروسَت-2b نامیده می شدند در ۲۲ فوریه ۲۰۱۸ با استقرار در مدار به تین تین آ و تین تین ب تغییر نام دادند. این دو ماهواره به همراه ماهواره Paz توسط موشک فالکون ۹ پرتاب شدند. تین تین آ و ب در مدار ۵۱۴ کیلومتری قرار گرفتند. به توجه به بایگانی های موجود در کمیسیون فدرال
ارتباطات، آن ها قصد داشتند خود را به مدار ۱۱۱۲ کیلومتری که همان ارتفاع عملیاتی ماهواره های استارلینک LEO است برسانند، اما نزدیک مدار اصلی خود ماندند. اسپیس اکس در نوامبر ۲۰۱۸ اعلام کرد که قصد دارد یک لایه اولیه حدود ۱۶۰۰ ماهواره را در صورت فلکی در ارتفاع مداری حدود ۵۵۰ کیلومتر، در ارتفاعی مشابه مدارهای تین تین آ و ب، عملیاتی کند. این ماهواره ها در مدار دایروی نزدیک زمین در ارتفاع حدود ۵۰۰ کیلومتری با شیب زیاد برای مدت زمان برنامه ریزی شده شش تا دوازده ماهه می چرخند. ماهواره ها برای آزمایش های تقریباً روزانه و کوتاه مدت کمتر از ده دقیقه ای با سه ایستگاه زمینی آزمایش واقع در واشینگتن و کالیفرنیا ارتباط برقرار می کنند. نسخه ۰٫۹ (آزمایشی). ۶۰ ماهواره نسخه ۰٫۹ استارلینک که در ماه مه ۲۰۱۹ به فضا پرتاب شدند، دارای مشخصات زیر هستند: نسخه ۱٫۰ (عملیاتی). ماهواره های نسخه ۱٫۰ استارلینک که از نوامبر ۲۰۱۹ به فضا پرتاب شدند، دارای ویژگی های اضافی زیر هستند: نسخه ۱٫۵ (عملیاتی). ماهواره استارلینک نسخه ۱٫۵ که از ۲۴ ژانویه ۲۰۲۱ به فضا پرتاب شده اند، دارای ویژگی های اضافی زیر هستند: استارشیلد (عملیاتی). این اتوبوس های ماهواره
ای با دو آرایه خورشیدی هستند که از نسخه ۱٫۵ و ۲٫۰ برای استفاده نظامی مشتق شده اند و می توانند محموله های طبقه بندی شده دولتی یا نظامی را میزبانی کنند. نسخه ۲٫۰ (برنامه ریزی شده). اسپیس ایکس در حال تدارک برای تولید ماهواره های استارلینک نسخه ۲ تا اوایل سال ۲۰۲۱ بود. ماهواره های استارلینک نسخه ۲ از نظر پهنای باند ارتباطی "تقریباً یک مرتبه بزرگتر از نسخه ۱٫۰" خواهند بود. اسپیس ایکس امیدوار است که پرتاب استارلینک نسخه ۲ را در سال ۲۰۲۲ آغاز کند. با این حال، آنها باید به وسیله استارشیپ پرتاب شوند، زیرا بزرگتر از آن هستند که داخل دماغه فالکون ۹ جای بگیرند. با این حال، در اوت ۲۰۲۲، اسپیس ایکس پرونده های قانونی رسمی را برای FCC تهیه کرد که نشان می داد ماهواره های صورت فلکی نسل دوم (نسل ۲) را در دو فرم فاکتور متفاوت، اما از نظر فنی یکسان می سازد: یکی با ساختارهای فیزیکی متناسب با پرتاب در فالکون ۹ و دیگری برای پرتاب در استارشیپ طراحی شده است. استارلینک نسخه ۲ هم بزرگتر و هم سنگین تر از استارلینک نسخه ۲ است. ماهواره های نسل دوم استارلینک که برای پرتاب در استارشیپ برنامه ریزی شده اند دارای ویژگی های زیر هستند: مشترکان. ت
عداد مشترکان استارلینک تا سپتامبر ۲۰۲۳ به ۲ میلیون نفر رسیده است. تعداد مشترکان طبق اطلاعات موجود برای هر سال در نیمه اول و نیمه دوم آن سال در زیر آورده شده است. رقابت و تأثیرات بر بازار. علاوه بر صورت فلکی وان وب، که تقریباً هم زمان با صورت فلکی اسپیس اکس اعلام شد، سامسونگ نیز یک طرح صورت فلکی شامل ۴٬۶۰۰ ماهواره در مدار ۱٬۴۰۰ کیلومتری ارائه کرد که توانایی ارائه ظرفیت یک زتابایت داده در هر ماه را دارد که معادل ۲۰۰ گیگابایت در ماه برای ۵ میلیارد کاربر اینترنت است. تا سال ۲۰۲۰ اطلاعات دیگری در مورد این صورت فلکی ارائه نشده است. تِلِسَت (Telesat) نیز طرح یک صورت فلکی کوچک که شامل ۱۱۷ ماهواره می شود را در سال ۲۰۱۵ اعلام کرد. آمازون در آوریل ۲۰۱۹ از یک منظومه ماهواره ای باندپهن بزرگ خبر داد که قصد دارد ۳٬۲۳۶ ماهواره را در دهه آینده در شرکتی که پروژه کایپر (Project Kuiper) می نامد پرتاب کند. تا اکتبر ۲۰۱۷ انتظاراتی که به خاطر افزایش ظرفیت شبکه نوظهور صورت های فلکی باندپهن در ارتفاع پایین به وجود آمده بود باعث لغو برنامه ریزی های جدید سرمایه گذاران در حوزه ماهواره های ارتباطی باندپهن مدارِ زمین آهنگ شد. انتقادها و ر
قبا. تعداد زیاد ماهواره های برنامه ریزی شده به دلیل نگرانی از آلودگی نوری با انتقادهایی از جانب جامعه نجوم روبرو شده است. ستاره شناسان ادعا می کنند که تعداد ماهواره های مرئی بیش از ستارگان مرئی است و روشنایی آن ها در هر دو طول موج نوری و رادیویی به شدت بر مشاهدات علمی تأثیر می گذارد. ازآنجاکه ماهواره های استارلینک می توانند به طور مستقل مدار خود را تغییر دهند، نمی توان برای جلوگیری از آن ها مشاهدات را برنامه ریزی کرد. اتحادیه بین المللی نجوم، رصدخانه ملی رادیویی آمریکا و تشکیلات آرایه کیلومتر مربعی در بیانیه های رسمی دربارهٔ این موضوع ابراز نگرانی کردند. نمایندگان اسپیس اکس و ماسک ادعا کرده اند که ماهواره ها به راحتی با تکنیک های پوشاندن پیکسل ها (pixel masking) و انباشته کردن تصاویر (image stacking) کمترین تأثیر را بر مشاهدات نجومی خواهند داشت. بسیاری از ستاره شناسان حرفه ای این ادعاها را بر اساس مشاهده اولیه ماهواره های استارلینک نسخه ۰/۹ در نخستین پرتاب، کمی پس از استقرار از وسیله پرتاب، مورد تردید قراردادند. در اظهارات بعدی در توییتر، ماسک اظهار داشت که اسپیس اکس در زمینه کاهش سپیدایی ماهواره ها کار خواهد