Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۲۰۲۰ ارسال شده است، ایالات متحده ممکن است برای خروج نیروهایش از عراق آماده شود. اما پس از مدتی رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا، مارک میلی، اعلام کرد که پیش نویس یک «اشتباه صادقانه» ارسال شده است. در ۸ ژانویه ۲۰۲۰ ایران اقدام به انجام عملیات شهید سلیمانی کرد و با موشک به نیروهای آمریکایی مستقر در عراق حمله کرد. ۱۱۰ تن از پرسنل نظامی آمریکا دچار ضربه مغزی ناشی از حمله حمله موشکی شدند. ایالات متحده با اصرار بر اینکه نیروهایش در عراق بمانند، واکنش نشان داد. ترامپ که در مورد خروج نیروهای آمریکایی صحبت می کرد، اظهار داشت: " در برخی موارد، ما می خواهیم که بیرون برویم. اما این نکته درست نیست." «عادل عبدالمهدی» دو روز بعد مجدداً تکرار کرد که همه نیروهای خارجی از جمله ایران، باید از عراق خارج شوند. در ۲۴ ژانویه سال ۲۰۲۰، معترضان عراقی اقدام به راهپیمایی کردند و خواستار خروج سربازان ایالات متحده از کشور خود شدند. به دلیل نگرانی های امنیتی برخی از کشورهای عضو ناتو از جمله کانادا، آلمان، کرواسی و اسلواکی اعلام کردند که در حال پایان دادن به ماموریت های آموزشی خود هستند و دستکم به طور موقت نیروهای خود را از
عراق خارج خواهند کرد. مارس - مه ۲۰۲۰: انتقال پایگاه و همه گیری کووید-۱۹. در ۱۱ و ۱۴ مارس ۲۰۲۰، کمپ تاجی ظاهراً توسط کتائب حزب الله مورد حمله قرار گرفت، که منجر به کشته شدن سه تن از پرسنل ائتلاف شد. در ۱۳ مارس ۲۰۲۰ ایالات متحده به حمله ۱۱ مارس کمپ تاجی با هدف قرار دادن پنج انبار سلاح کتائب حزب الله طی عملیات عقاب انتقام و به وسیله حملات هوایی واکنش نشان داد. در ۱۹ مارس ۲۰۲۰، ائتلاف کنترل پایگاه قائم در نزدیکی مرز عراق - سوریه را به نیروهای امنیتی عراق واگذار کرد. ژنرال ارشد عراقی، تحسین الخفاجی اظهار داشت: «خروج ارتش آمریکا از پایگاه قائم اولین قدم برای خروج کامل نیروهای آمریکایی از عراق است». «کارگروه مشترک - عملیات راهکار ذاتی» در ۲۰ مارس ۲۰۲۰ تأیید کرد که برخی از نیروهای نظامی به دلیل بیماری همه گیر کروناویروس از عراق خارج می شوند. در همان روز، فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا دستور قرنطینه ۱۴ روزه سربازان آمریکایی که از عراق و افغانستان خارج یا وارد این کشورها می شوند را به دلیل همه گیری کروناویروس صادر کرد. در ۲۶ مارس ۲۰۲۰ آمریکا پایگاه هوایی القیاره در جنوب موصل را ترک کرد. سومین پایگاه که آمریکا آن ر
ا تحویل نیروهای امنیتی عراق داد پایگاه کی-۱ در کرکوک بود. در ۴ آوریل ۲۰۲۰، نیروهای ائتلاف پایگاه هوایی التقدم را تحویل نیروهای عراقی دادند این پایگاه، چهارمین پایگاهی بود که تحویل نیروهای عراقی شد. داعش قصد دارد از خلاء موجود در صحرای سوریه که ناشی از عقب نشینی نیروهای آمریکایی به علت شیوع کرونا ویروس است به نفع خود استفاده کند. در یک خبر مطبوعاتی، گروه ضربت مشترک ترکیبی – عملیات عزم راسخ مجدداً تأکید کرد که انتقال پایگاه ها به نیروهای عراقی از قبل برنامه ریزی شده است و «به حملات اخیر علیه پایگاه های عراقی که میزبان نیروهای ائتلاف هستند یا وضعیت جاری کووید-۱۹ در عراق ربطی ندارد». با این حال، یک گزارش که توسط یکی از مقامات نظامی در ماه مه ۲۰۲۰ منتشر شد بیان می دارد که اگرچه ترک پایگاه ها و واگذاری آن ها به دولت عراق از قبل برنامه ریزی شده است، اما این واگذاری ها به دلیل تهدید نیروهای نیابتی تحت حمایت ایران و همه گیری کرونا ویروس تسریع شده است. ژوئن ۲۰۲۰ – ژانویه ۲۰۲۱: گفتگوهای امنیتی آمریکا و عراق. تا ژوئن سال ۲۰۲۰، دولت عراق هنوز به مصوبه پارلمان عراق در ژانویه ۲۰۲۰ که خواستار خروج همه سربازان خارجی از عراق ا
ست عمل نکرده است، و بنا بر گزارش ها ارتش عراق تمایلی به خروج نیروهای آمریکایی ندارد. در ۱ ژوئن ۲۰۲۰، اسپانیا از قصد خود برای خروج از پایگاه اصلی این کشور در عراق تا پایان ژوئیه خبر داد. قرار شد که ایالات متحده و عراق مذاکرات جدیدی را در مورد همکاری های نظامی، سیاسی و اقتصادی در ماه ژوئن انجام دهند. آخرین باری که مذاکرات مربوط به مسائل امنیتی بین دو کشور انجام شد در سال ۲۰۱۸ بوده است. در ۹ ژوئن ۲۰۲۰، قبل از شروع مذاکرات، حملات موشکی علیه نیروهای آمریکایی مستقر در فرودگاه بین المللی بغداد انجام شد، هیچ کس در این حملات آسیبی ندید. مذاکرات بین عراق و ایالات متحده در ۱۱ ژوئن آغاز شد و قرار است به صورت مجازی انجام شود و انتظار می رود ماه ها ادامه یابد. مذاکرات در میان ادامه تنش های ایالات متحده با ایران و تشدید حملات دولت اسلامی عراق و شام آغاز شد. به نوشته نیویورک تایمز، شورش داعش در اواسط سال ۲۰۲۰ شدت گرفته است که بخشی از آن مربوط به این است که نیروهای امنیتی عراق منابع انسانی خود را برای اجرای مقررات منع آمد و شد و قرنطینه شهرها به دلیل همه گیری کروناویروس به کار گرفته است. در ۲۳ اوت ۲۰۲۰، نیروهای آمریکایی از پا
یگاه تاجی خارج شدند و آن را تحویل نیروهای امنیتی عراق دادند. در ۲۸ اوت ۲۰۲۰، یک مقام آمریکایی گفت که انتظار می رود ایالات متحده یک سوم نیروهای خود را طی ماه های آینده از عراق خارج کند و تعداد نیروهای حاضر در عراق را از ۵۲۰۰ نفر به ۳۵۰۰ نفر خواهند رساند. در ۹ سپتامبر سال ۲۰۲۰، ارتش آمریکا اعلام کرد که تعداد نیروهای حاضر در عراق را از ۵۲۰۰ به ۳۰۰۰ نفر کاهش می دهد. فوریه ۲۰۲۱ - آوریل ۲۰۲۱: گسترش مأموریت آموزشی ناتو و ادامه گفتگوهای امنیتی. تا ژانویه ۲۰۲۱، ایالات متحده تعداد سربازان خود در عراق را به ۲۵۰۰ نفر کاهش داد. علاوه بر این کریستوفر میلر، سرپرست سابق وزیر دفاع، خاطرنشان کرد که حتی با وجود کاهش نیرو آنها «به داشتن یک چهارچوب ضد تروریسم در عراق برای حمایت از نیروهای متحد به وسیله قدرت هوایی و اطلاعاتی ادامه خواهند داد». در ۱۵ فوریه، در پی حمله راکتی به پایگاه ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده در اربیل که احتمالاً توسط یک گروه شبه نظامی تحت حمایت ایران انجام شد دو نفر کشته و ۱۳ نفر (از جمله یک سرباز آمریکایی) زخمی شدند. در ۱۸ فوریه، ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو اعلام کرد که اعضای این پیمان مأموریت خود را برای آمو
زش نیروهای امنیتی عراق، بنا به درخواست دولت عراق گسترش خواهند داد. استولتنبرگ گفت که ناتو به تدریج تعداد نیروهایش را در عراق از ۵۰۰ نفر به ۴۰۰۰ نفر افزایش خواهد داد و مأموریت آموزش نیروهای عراقی از لحاظ جغرافیایی به فراتر از بغداد گسترش خواهد یافت. بنا بر گزارش ها، پنتاگون از تصمیم ناتو استقبال کرد، اما در آن زمان مشخص نبود که آیا ایالات متحده خروج نیروهایش را لغو خواهد کرد و نیروهای خود را تحت ابتکار ناتو در عراق حفظ خواهد کرد یا نه. در ۲۳ مارس، دولت عراق رسماً درخواست از سرگیری گفتگوهای امنیتی دوجانبه با ایالات متحده را مطرح کرد. سرانجام گفتگوهای دوجانبه در ماه آوریل انجام شد. این گفتگو سومین نشست عراق و آمریکا بود. اولین و دومین مذاکرات استراتژیک به ترتیب در ژوئن و اوت ۲۰۲۰ انجام شده بود و این اولین جلسه ای بود که در زمان دولت بایدن برگزار شد. انتظار می رفت که ایالات متحده برای ادامه حضور نیروهای ائتلاف در عراق به وظیفه آموزش نیروهای عراقی «به دعوت دولت عراق» و مبارزه با شورشیان داعش استدلال کند. با این وجود، گزارش شد که مقامات آمریکایی از خروج برنامه ریزی شده نیروهایشان از عراق در تاریخی نامشخص حمایت کرده
اند. پس از پایان دور سوم «گفتگوهای راهبردی» که در ۷ آوریل به اتمام رسید، دو طرف دربارهٔ تروریسم و مبارزه با داعش اعلام کردند با توجه به افزایش توانمندی نیروهای عراقی؛ نقش نیروهای آمریکایی و ائتلاف به مأموریت آموزشی و استشاری تبدیل می شود تا امکان انتقال باقی مانده نیروهای نظامی به خارج از عراق را ممکن سازد و طرفین در این باره زمان بندی خروج نیروهای مزبور را پس از مذاکرات تعیین می کنند. مقامات امنیتی عراق توافق کردند که با وجود فشار مداوم شبه نظامیان مورد حمایت ایران برای بیرون راندن تمام نیروهای ائتلاف، حضور محدود ائتلاف برای مبارزه با هسته های مخفی داعش ضروری است. در ۲۲ آوریل، ژنرال فرانک مکنزی، فرمانده وقت سنتکام، از طرح ناتو برای گسترش نقش این سازمان در عراق استقبال کرد و دورنمای خروج کامل نیروهای آمریکایی از عراق را رد کرد و گفت: «ما در عراق می مانیم» تا به دستور دولت عراق «نبرد با داعش را به پایان برسانیم». مکنزی همچنین به تهدید مستمر شبه نظامیان مورد حمایت ایران برای ائتلاف اشاره کرد و بر این باور خود تأکید کرد که بیرون راندن نیروهای آمریکایی و متحدان آن از منطقه، هدف سیاست خارجی ایران است. ژوئیه ۲۰۲۱
- دسامبر ۲۰۲۱: پایان مأموریت رزمی آمریکا. در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۱ مصطفی الکاظمی، نخست وزیر عراق به ایالات متحده سفر کرد. همزمان با این سفر چهارمین و آخرین دور «گفتگوی استراتژیک عراق و آمریکا» در جریان بود. رئیس جمهور ایالات متحده، جو بایدن در ملاقات با الکاظمی اعلام کرد که مأموریت جنگی آمریکا در عراق تا آخر سال به پایان خواهد رسید. همچنین بایدن اعلام کرد نقش نیروهای آمریکایی باقی مانده در عراق به نقش مستشاری تغییر خواهد یافت و در ادامه اظهار داشت «من فکر می کنم همه چیز خوب پیش می رود. نقش ما در عراق این خواهد بود که … در دسترس بودن برای ادامه آموزش، یاری رساندن، کمک کردن، و مقابله با داعش به محض ظهور دوباره این گروه». بنا بر گزارش ها، این اقدام به اصرار دولت عراق انجام شد و ناظران آن را تغییری اساسی تلقی نکردند، زیرا ایالات متحده از قبل بیشتر تلاش های خود را بر آموزش و کمک به نیروهای امنیتی عراق متمرکز کرده بود. سخنگوی ارتش عراق، در ۸ اکتبر اعلام کرد که خروج نیروهای رزمی آمریکا از عراق آغاز شده است. در ۹ دسامبر، عراق و ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده اعلام کردند که مأموریت جنگی ائتلاف به پایان رسیده است و به طور رسمی
نقش نیروهای آمریکایی باقی مانده در این کشور به مشاوره، کمک و آموزش به نیروهای عراقی تغییر یافته است. سرلشکر جان برنان، فرمانده ائتلاف، اظهار داشت: «بسیاری از مردان و زنان شجاع جان خود را دست دادند تا اطمینان حاصل شود که داعش هرگز باز نخواهد گشت، و ما با وجود خاتمه نقش رزمی خود همچنان در اینجا [عراق] برای مشاوره، کمک و توانمندسازی نیروهای امنیتی عراق خواهیم ماند.» وی در ادامه افزود که «داعش شکست خورد اما با این وجود کاملا از بین نرفته است.» حدود ۲۵۰۰ نیروی آمریکایی در زمان اعلام این خبر در عراق باقی مانده بودند، همچنین سربازان آمریکایی از اوایل سال ۲۰۲۰ در هیچ مأموریت رزمی شرکت نکرده اند. ژنرال فرانک مکنزی، فرمانده سنتکام تأیید کرد که نیروهای آمریکایی برای کمک به نیروهای امنیتی عراق، از جمله ارائه پشتیبانی هوایی و کمک های نظامی، در عراق باقی خواهند ماند.
بریت ماری اینجا بود () رمانی است که در سال ۲۰۱۴ توسط فردریک بکمن، نویسنده و وبلاگ نویس سوئدی نوشته شد. این کتاب به زبان انگلیسی در تاریخ ۳ مهٔ ۲۰۱۶ منتشر شد. داستان. موضوع این کتاب حول یک زن است که به تازگی شوهر متقلب خود را ترک کرده و در شهر بورگ شغلی می گیرد و برای مرکز تفریحی کار می کند. خود این شهر به سختی یک شهر است زیرا فقط یک پیتزا فروشی دارد و یک فروشگاه گل فروشی نیز به تازگی افتتاح شده است. در آنجا، او خود را مسئولی برای تمیز کردن و مراقبت از بچه های منطقه فقیرنشین می داند. شوهرش کنت به تازگی به او خیانت کرده و به سراغ فرد دیگری رفته. او در خانه ای ساکن می شود سامی، وگا و عمر تعدادی از بچه هایی هستند که در این محل زندگی می کنند آنها علاقهٔ زیادی برای شرکت در مسابقه فوتبال دارند بنابراین از بریت ماری می خواهند که مربی فوتبال آنها شود. این اتفاق و بسیاری از چیزهای دیگری که در این مکان وجود دارد زندگی کسل کننده بریت ماری را به شدت به چالش می کشاند.
برج ریموند جیمز () آسمان خراشی ۲۱ طبقه و دومین ساختمان بلند در ممفیس، تنسی است.
«صبح کارناوال» ترانه ای با آهنگسازی لوئیز بونفا و شعری از آنتونیا ماریا است. این قطعه در ابتدا به عنوان موسیقی متن فیلم اورفه سیاه (۱۹۵۹) به کارگردانی مارسل کامو استفاده شد و از آن زمان بارها توسط خوانندگان مختلف بازخوانی شده است. با وجود این که مارسل کامو ابتدا مخالف گنجاندن «صبح کارناوال» در فیلمش بود اما در نهایت این قطعه در چند سکانس از فیلم استفاده شد و با وجود قطعاتی دیگر از آنتونیو کارلوس ژوبیم و وینیسیوس دی مورائس، تبدیل به تم اصلی «اورفهٔ سیاه» شد. در بعضی قسمت ها شخصیت های فیلم آن را می خوانند یا زمزمه می کنند و در بخش هایی دیگر نسخهٔ اینسترومنتال آن استفاده شده است. پیرو استقبالی که از فیلم اورفهٔ سیاه شد و موفقیت هایی که در جشنواره های محتلف به دست آورد، «صبح کارناوال» هم شنوندگان زیادی پیدا کرد. این قطعه یکی از اولین ترانه های بوسا نوا بود که در خارج از برزیل و به خصوص در ایالات متحدهٔ آمریکا محبوب شد. «صبح کارناوال» به همراه قطعهٔ «Samba de Orpheus» (دیگر ساختهٔ بونفا که آن هم به عنوان موسیقی متن فیلم کامو استفاده شده) حداقل سه سال پیش از آن که ترانه های ژوبیم در سطح بین المللی مطرح شوند، در خار
ج از برزیل مخاطب پیدا کردند و راه را برای اولین موج موسیقی برزیلی هموار کردند.
در روز سه شنبه ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱ یک خود-دیگرکشی در میدان سن لامبر در مرکز شهر لیژ در منطقه والونی، بلژیک به وقوع پیوست. در شهر لیژ در بلژیک، نورالدین عمرانی (زاده ۱۵ نوامبر ۱۹۷۸ در ایکسل - ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱)، مهاجم ۳۳ ساله مسلح مراکشی الاصل، با تیراندازی و پرتاب نارنجک به سوی مردم ۴ نفر را کشت و حداقل ۱۲۳ نفر را مجروح کرد. عمرانی ابتدا شروع به تیراندازی به سوی مشتریان ایام کریسمس کرد و چهار نفر از جمله یک زن مسن، دو نوجوان و یک کودک ۱۷ ماهه را کشت، سپس به پرتاب نارنجک از بالای پشت بام یک ساختمان به سوی یک ایستگاه اتوبوس اقدام کرد و سپس دست به خودکشی زد. مهاجم دارای سابقه کیفری در رابطه با مالکیت اسلحه بود. پلیس از عمرانی درخواست نمود که روز ۱۳ دسامبر خود را برای یک بازجویی به کلانتری معرفی کند. وی در همان محل حمله، به سر خودش، شلیک کرد. پلیس بلژیک در یک انباری متعلق به نورالدین عمرانی در شهر لیژ، جسد زن چهل ساله ای را کشف نمود که تصور می شود اولین قربانی وی بوده است.
اریل بس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی بین سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "ناپدری" اشاره کرد.
حسن علی دفتری (زادهٔ ۱۲۸۹ – درگذشتهٔ ۳۰ دی ۱۳۶۵) موسیقی دان و نوازندهٔ سه تار، اهل ایران بود. زندگی. حسن علی دفتری در سال ۱۲۸۹ در تهران متولد شد. پدرش «نورالله دفتری» از علاقه مندان موسیقی ایرانی بود و به منظور آشنایی فرزندانش با موسیقی ایرانی، نوازنده ای با نام «شاه جانی» را برای آموزش موسیقی به آنان برگزید. شاه جانی که ساز تار را بسیار خوب می نواخت، آموزش فرزندان نورالله دفتری را آغاز کرد. در آن زمان حسن علی کودک خردسالی بود که در گوشهٔ کلاس موسیقی می نشست و با علاقه گوش می کرد و ایرادهای خواهران بزرگ تر خود را تذکر می داد و با دهان، آهنگ درست قطعه ها را می نواخت. اما اصرار او به آموختن ساز از سوی پدر با مخالفت روبرو شد و به همین دلیل، حسن علی را در سن ۸ سالگی برای ادامهٔ تحصیل به اروپا فرستاد. او پس از چند سال به ایران بازگشت. در این هنگام، پدر که همچنان علاقهٔ فرزندش به موسیقی را شاهد بود، یک ساز ویلن مرغوب به او هدیه داد. حسن علی دفتری ۱۲ سال با این ساز تمرین کرد. او ابتدا نزد «باقرخان اسماعیل زاده» و پس از آن نزد رکن الدین مختاری در تهران و کرمانشاه، به تکمیل آموخته های موسیقی خود پرداخت. وی پس از ورود
به دانشکدهٔ افسری، ابتدا نزد «یغما» و پس از آن نزد حسین هنگ آفرین فراگیری موسیقی را ادامه داد. در این هنگام به مدت ۵ سال نزد ابوالحسن صبا آموخته های خویش را تکمیل کرد. او مدتی با یک مأموریت کاری، به کردستان و کرمانشاه سفر کرد و در این سفر ساز ویلن او به سرقت رفت. وی پس از این اتفاق تصمیم به ترک نواختن ویلن گرفت و نواختن سه تار را آغاز کرد. او در سال ۱۳۴۵ از فعالت های دولتی فراغت پیدا کرد و همکاری خود را با رادیو تلویزیون ملی ایران آغاز کرد. از وی تکنوازیهای متعددی در رادیو تلویزیون، از جمله در برنامهٔ تکنوازان و برنامهٔ گلها ضبط شده است. درگذشت. حسن علی دفتری، ۳۰ دی ۱۳۶۵ به دلیل سکتهٔ مغزی درگذشت. پیکر او در امام زاده طاهر کرج به خاک سپرده شد. آثار هنری. از جمله آثاری که از حسن علی دفتری اجرا و به ضبط رسیده است، به موارد زیر می توان اشاره کرد:
سوزان بیانچتی (; – ) بازیگر تئاتر و بازیگر سینما اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "ناپلئون" و "کاگلیوسترو" اشاره کرد.
لوسین بوگارت (; – ) هنرپیشه اهل فرانسه بود. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "کلاغ" (۱۹۴۳) و "بانوان جنگل بولونی" (۱۹۴۵) اشاره کرد.
پیاده نظام سنگین اسلحه، نیروی پیاده ای مجهز به زره و جنگ افزار بود که برای درگیری رودررو یا دفاع در مرکز میدان مورد استفاده قرار می گرفتند. تفاوت عمدهٔ آنان با پیاده نظام سبک اسلحه در این بود که دستهٔ دوم قابلیت جابجایی سریع تر داشته و در عملیاتی مانند شناسایی مورد استفاده قرار می گرفتند. پیاده نظام سنگین اسلحه در ارتش های باستانی نقش مهمی داشتند. از مهمترین این نیروها می توان از هوپلیت ها در یونان باستان، گارد جاویدان در ایران، فالانژهای مقدونی و لژیونر های رومی نام برد. در غرب با فروپاشی روم پیاده نظام سنگین اسلحه هم رو به افول نهاد، ولی در قرون وسطای متأخر با ظهور درازنیزه داران سوئیسی و نبردپیشه های آلمانی، باز این نیرو درخشیدن گرفت. سرانجام در اوایل قرن هجدهم، پیاده نظام سنگین اسلحه جای خود را به پیاده نظام خطی داد، نیرویی که دیگر زره نداشتند، ولی در عوض مسلح به تفنگ فتیله ای و سرنیزه بودند. منابع. Wikipedia contributors, "Heavy infantry," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Heavy_infantry&amp;oldid=907912990 (accessed April 22, 2020
جین بویتیل (؛ ۴ ژانویه ۱۹۰۴ – ۷ اوت ۱۹۸۷ (۸۳ سال)) هنرپیشه اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "ناپلئون" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
اولیویا بونامی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "پاریس"، "بخوان لبانم را و "اسیر" اشاره کرد.
آگاته بونیتزر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "راهبه" و "شخص زیبا" اشاره کرد.
دومینیک بلانشار (; – ) هنرپیشه اهل فرانسه بود. وی بین سال های ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "ماجرا"، "تصمیم قبل از شفق" اشاره کرد.
والری بونتون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سرنوشت احساساتی"، "دروغ های مصلحتی کوچک"، "ساعات تابستانی، و "خانواده کوچک" اشاره کرد.
استانیسلاو سمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نئا سالامیس فاماگوستا اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
لودک ماسلا (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دوکلا پراگ و باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸ اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
یوزف مازودا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
لیبور رادیمتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فرست ویینا، باشگاه فوتبال آستریا وین، و باشگاه فوتبال بانیک استراوا اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
ازدنیک ریگل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو و باشگاه فوتبال بانیک استراوا اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
پتر نماتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تپلیس و باشگاه فوتبال بانیک استراوا اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
لادیسلاو ویزک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دوکلا پراگ و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
مون سو ری (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، سیاستمدار، و فیلم نامه نویس اهل کره جنوبی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آب نبات نعناع"، "واحه"، "افسانه"، "روابط خانوادگی"، "کنیز"، "افسانه دریای آبی" و "حس و حال سئول" اشاره کرد.
روتی هنشال (؛ زادهٔ ) رقصنده، بازیگر سینما، و بازیگر تئاتر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لارنس الیویه شده است.
یان برگر (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دوکلا پراگ، باشگاه فوتبال ویکتوریا پلزن، باشگاه فوتبال زوریخ، باشگاه فوتبال دوکلا پراگ، و باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
ییندریخ اسووبودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فاستاو زلین و باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
لوبومیر پوکلودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیرسه، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، و باشگاه فوتبال تپلیس اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
روستیسلاو واسلاویچک (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۷ اوت ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از جمله باشگاه هایی که وی در آن ها بازی کرده است، می توان به باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی همچنین یک بار به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسید.
یاروسلاو نتولیچکا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
اولدریخ روت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال هرادتس کرالووه، و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
فرانتیشک اشتامباخر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
فرانتیشک کونزو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. وی به همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
فرانتیشک هاورانک (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ملادا بولسلاف اشاره کرد. وی به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده است.
فرایند ۶۵ نانومتر گره طرح نگارنوری پیشرفته است که در ساخت نیم رسانا سیماس (ماسفت) استفاده می شود. پهنای باند خطوط چاپی (یعنی طول گیت ترانزیستور) می توانند به حداقل ۲۵ نانومتر برسند به طور اسمی فرایند ۶۵ نانومتر، درحالی که گام بین دو خط ممکن است از ۱۳۰ نانومتر بیشتر باشد برای مقایسه، ریبوزوم های سلولی حدود ۲۰ نانومتر انتها-به-انتها است. یک بلور سیلیکون بدنه دارای ثابت شبکه ۰/۵۴۳ نانومتر است، بنابراین چنین ترانزیستورهایی از مرتبه ۱۰۰ اتم هستند. توشیبا و سونی فرایند ۶۵ نانومتر را در سال ۲۰۰۲ اعلام کردند، قبل از شروع فوجیتسو و توشیبا در سال ۲۰۰۴، و سپس تی اس ام سی تولید را درسال ۲۰۰۵ آغاز کرد. تا سپتامبر ۲۰۰۷، اینتل، ای ام دی یونایتد مایکروالکترونیکس کورپوریشن (UMC)، آی بی ام و چارتد نیز تراشه های ۶۵ نانومتر تولید می کردند. ضخامت گیت، یکی دیگر از ابعاد مهم، به اندازه ۱/۲ نانومتر (Intel) کاهش می یابد. فقط چند اتم قسمت «کلید» ترانزیستور را عایق می کند و لذا باعث می شود که بار از طریق آن جریان یابد. این اثر نامطلوب، "نشت"، ناشی از تونل زنی کوانتومی است. شیمی جدید دی الکتریک های گیت با کاپای-بالا باید با فنون های موج
ود، از جمله بایاس زیرلایه و ولتاژ آستانه چندگانه، ترکیب شود تا با جلوگیری از نشت از مصرف توان جلوگیری شود. مثال: فرایند ۶۵ نانومتر فوجیتسو. در واقع دو نسخه از این فرایند وجود دارد: CS200، با تمرکز بر کارایی بالا، و CS200A، با تمرکز بر کم-مصرفی.
سریویدیا (; – ) هنرپیشه، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل هند بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "من دیده ام، دیده ام"، "ملودی نادر"، "فرمانده"، "مادر ولانکانی"، "بولدوزر طلا"، "برادران بی نظیر"، "احترام به عشق"، "یکی از ما"، "شادی"، "آهاااا..!"، "میل، میل است"، "رسمی"، "نادوگانگی"، "آرجون پاندیت" و "زوج" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم فیر جنوب شده است.
ابوالقاسم فروهر (۱۲۶۵–۱۳۳۹) حقوقدان، قاضی، دیپلمات، دولتمرد، نماینده مجلس شورای ملی سناتور ایرانی بود. تقسیمات کشوری نوین ایران در زمان وزارت کشور فروهر انجام گرفت. آغاز کار. پدرش میرزا محمود خان قوام الدوله بود. پس از گذراندن دوره مدرسه سیاسی تهران برای ادامه تحصیل به اروپا رفت و از دانشکده حقوق دانشگاه ژنو فارغ التحصیل شد. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۲۹۲ خورشیدی وارد خدمت در وزارت امور خارجه شد. پس از ده سال خدمت در وزارت امور خارجه به عدلیه انتقال یافت و رئیس محکمه تجارت شد. در سال ۱۳۰۶ در تشکیلات جدید عدلیه که علی اکبر داور به راه انداخت، مستشار دیوان تمییز (دیوان عالی کشور) و مدتی نیز مدیرکل سجل احوال و رئیس انجمن شهر تهران بود. داور ابوالقاسم فروهر را با خود به وزارت مالیه برد و در هشتم آبان ۱۳۱۴ به عنوان معاون خود به مجلس معرفی کرد. او سال بعد وزیر مختار ایران در پاریس شد اما انتشار نوشته هایی علیه ایران در بعضی از مطبوعات فرانسه به برکناری و احضار فروهر از پاریس انجامید. در تهران، محمود جم که وزارت داخله (کشور) را خود در دست داشت، فروهر را به سرپرستی این وزارتخانه گمارد و در اول مهر ۱۳۱۶ با این سمت