Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دکتر محمود حکمت نیا متولد 1360 ( شخصیت برجسته سیاسی ، اقتصادی ) در شهر بروجرد و در یک خانواده مذهبی دیده به جهان گشود.وی تحصیلات خود را در زادگاه پدری شروع و تا دوره دبیرستان در همان شهر ادامه داد. دوره دبیرستان را در کالج تجهیزات پزشکی میدان ونک استان تهران و دوران دانشجویی را در دانشگاه های کرج و لنگرود به اتمام رساند.تحصیلات دکتر محمود حکمت نیا دکتری حرفه ای DBA از دانشگاه لنگرود میباشد. وی در دوران نوجوانی و جوانی در حوزه ورزش و فرهنگ در سطح ملی و بین المللی نیز حضور پررنگی داشته است. تحصیلات عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم دکتری تخصصی علوم سیاسی _ مسائل ایران دکتری حرفه ای مدیریت کسب و کار سوابق کاری دبیرکل کارگروه ورزش سابق دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام ونماینده کمیسیون نخبگان در وزارت ورزش و جوانان عضو کمیسیون جوانان اتاق بازرگانی جمهوری اسلامی ایران جوان برتر و نمونه سال 1390 مشاور امور جوانان قائم مقام وزیر محترم کشور ( 1397-1398 ) و استاندار لرستان (1396) فعال فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی بنیانگذار و نماینده سابق کمیته ملی ورزش های غیر المپیک جمهوری اسلامی ایران عضو هیئت رئیسه سبک کیوکشین فدا
رسیون کاراته ج.ا.ا رئیس و نماینده سازمان جهانی کاراته wske در ایران و آسیا تالیفات تالیفات درآغوش خدا ورزش ناب اسلامی از طلا بهتر و از خاک کمتر پهلوانان اسلام
کنفرانس طرفین (COP) یا کنفرانس کشورهای امضا کننده، کنفرانس سازمان ملل متحد برای تغییرات اقلیمی است. هدف از این کنفرانس بررسی و تصمیم گیری در موارد مرتبط با کنوانسیون های مرتبط با آب و هوا است. کنوانسیون هایی که در صلاحیت این کنفرانس قرار دارند عبارتند از:
حوضهٔ آبریز دریاچهٔ ارومیه یکی از حوضه های بستهٔ ایران است که در تقسیم بندی حوضه های آبریز ایران، حوضهٔ اصلی به شمار می رود. مساحت این حوضه، ۵۱٬۸۰۱ کیلومتر مربع است. حوضهٔ آبریز دریاچهٔ ارومیه تنها یک زیرحوضهٔ درجهٔ ۲ دارد و شامل رودهایی است که به دریاچهٔ ارومیه منتهی می شوند. مهم ترین رودهای این حوضه، آجی چای، زرینه رود و سیمینه رود هستند. جغرافیا. حوضهٔ دریاچهٔ ارومیه در استان های آذربایجان شرقی و غربی و کردستان قرار دارد. مرز غربی آن ارتفاعات مرزی ایران و ترکیه است. بلندترین ارتفاعات این حوضه شامل سبلان به ارتفاع ۴٬۸۱۱ متر و سهند به ارتفاع ۳٬۷۰۷ متر هستند و پایین ترین نقطهٔ حوضه، دریاچهٔ ارومیه به ارتفاع متوسط ۱٬۲۸۰ متر است. میانگین بارندگی حوضه ۵۵۰ میلی متر است و منشأ اصلی آن، جریان های مدیترانه ای است. رودهای عمدهٔ حوضه در نیمهٔ جنوبی آن قرار دارند و مهم ترین آن ها آجی چای، زرینه رود، سیمینه رود، مهابادرود، باراندوزچای، زولاچای و نازلی چای هستند. از سوی دیگر، رودهای بخش شمالی عمدتاً دارای حوضه کوچک و کم آب هستند. زیرحوضه ها. برپایهٔ دستورالعمل تقسیم بندی حوضه های ایران، حوضهٔ آبریز دریاچهٔ ارومیه به زیرح
وضه های زیر تقسیم می شود: سد سازی در حوضه دریاچه ارومیه. طی دهه های گذشته سدسازی گسترده و برداشت آب قابل توجهی در حوضه آبریز دریاچه ارومیه انجام شده است. وزارت نیرو از این سدها دفاع می کند و وجود آنها را برای دریاچه خیلی مضر نمی داند، اما منتقدان معتقدند این سدها به علت دگرگون کردن جریان طبیعی رودخانه هایی که آب دریاچه را تغذیه می کردند، اثرات تعیین کننده ای در کاهش آب دریاچه داشته اند. نام سدهای در دست مطالعه حوضه اصلی آبریز دریاچه ارومیه (سال ۱۳۹۶). ۲۰ – سد قاشقیه – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی. ۳۸ – سد حاجی بابا – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی. ۳۹ – سد بالقچی – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
حسین سامعی (متولد ۱۳۳۲ در تهران) زبان شناس و فرهنگ نویس ایرانی است. او از مؤلفان "فرهنگ معاصر هزاره" است که در بیستمین دورهٔ انتخاب کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به عنوان کتاب سال برگزیده شد. سامعی اکنون ساکن آتلانتای آمریکاست.
آنچه کارکنان در خلال تعاملات خود با اجزای مختلف شغل مانند شرکت، همکاران، مشتریان، محیط کار و مدیران تجربه می کنند، تجربه کارکنان(Employee Experience) نامیده می شود. تجربه کارکنان، شناخت و دیدگاه آن ها در خصوص شغل را شکل می دهد و به رفتارهای مطلوب و نامطلوب آن ها منجر می شود. مدیریت تجربه کارکنان، رویکردی به شکل دهی تجارب مثبت برای کارکنان است. تمرکز این رویکرد بر کارکنان به عنوان مهم ترین عامل شکل گیری تجربه مشتری است. مدیریت تجربه کارکنان فراتر از مفاهیم رایج در مدیریت منابع انسانی، بر توسعه شخصی و حرفه ای کارکنان تأکید دارد. در حالی که در مدیریت سنتی منابع انسانی ایجاد رویه ها و خط مشی ها مورد توجه است، در مدیریت تجربه کارکنان تفکر کارکنان به جای تردد آن ها، اشتیاق و تعلق خاطر کارکنان() به جای حقوق و پاداش های مالی اهمیت دارد و موفقیت کارکنان همراستا با موفقیت مشتریان تعریف می شود. پیاده سازی مدیریت تجربه کارکنان نیازمند تغییر دیدگاه مدیران منابع انسانی و ایجاد کانال های گسترده بازخورد متقابل و تعامل مداوم در سازمان است.
تمدن هالشتات ، تمدنی مسلط در اروپای غربی و مرکزیِ اروپایِ عصر آهن از اوایل قرن هشتم تا ششم پیش از میلاد بود، که از فرهنگ زمین خاکستردان در قرن دوازدهم پیش از میلاد توسعه یافته بود و تمدن له تن از بسیاری از جنبه های آن پیروی کرد. این تمدن عموماً با زبان نیاسلتی و سلت ها در ناحیهٔ غربی هال اشتات و با (پیش) ایلیری ها در ناحیه شرقی هال اشتات ارتباط دارد. این نام به دلیل محوطه شاخص آن هال اشتات، روستایی در سالزکامرگوت اتریش جنوب شرقی زالتسبورگ، نامگذاری شده است. در محوطهٔ یک معدن نمک غنی قرار دارد و حدود ۱۳۰۰ جسد دفن شده به همراه آثار هنری در آنجا یافت شده اند. مواد بدست آمده از هال اشتات به ۴ دوره تقسیم شده است که از «هال اشتات A» تا «D» نامگذاری شده اند. هال اشتات A و B به عنوان اواخر عصر برنز در نظر گرفته شده است و اصطلاحات استفاده شده برای حوزه های وسیع تر مانند: «فرهنگ هال اشتات» یا «دوره»، «سبک» و غیره؛ و «C» و «D» مربوط به عصر آهن هال اشتات هستند. تا قرن ششم قبل از میلاد، این تمدن گسترش یافته بود و شامل قلمروهای وسیع تری در دو ناحیهٔ شرق و غرب می شد که میان آن ها بسیاری از نواحی اروپای غربی و مرکزی تا آلپ ق
رار داشت، و تا شمال ایتالیا گسترش یافته بود. در نهایتِ گستردگی، این تمدن بخش هایی از بریتانیا و شبه جزیره ایبری را هم دربرگرفته بود. تمدن هالشتات بر پایه کشاورزی بود، اما فلزکاری نیز در آن بسیار پیشرفته بود. در پایان این دورهٔ تاریخی، تجارتِ درازمدت در منطقه و با تمدن های مدیترانه ای از لحاظ اقتصادی قابل توجه بود. در این زمان تمایز اجتماعی به طور فزاینده ای با ظهور طبقهٔ نخبگان، رهبران و جنگاوران و احتمالاً کسانی با مهارت های دیگر اهمیت یافت و جامعه بر مبنای قبیله ای سازمان داده شد، گرچه اطلاعات بسیار کمی در این مورد بدست آمده است. تنها تعداد کمی از بزرگ ترین اقامتگاه ها مانند هوینِبورگ () در جنوب آلمان با استانداردهای امروزین شهر محسوب می شدند تا روستا.از آنجاکه رهبری درستی بر آنها حاکم نبوده مجبور به کوچ های متعددی میشدند
داور برخط یک روش برخط برای آزمودن برنامه ها در مسابقات برنامه نویسی کامپیوتر است. از داور برخط برای آمادگی و تمرین در مسابقات برنامه نویسی نیز استفاده می شود. داور برخط می تواند کد برنامه را کامپایل کند و نتیجه را با داده های از قبل درست شده (Test Case) مقایسه کند. همچنین می تواند محدودیت هایی بر روی کد ارسال شده در هنگام اجرا اعمال کند شامل محدودیت زمان اجرا، محدودیت حافظه و محدودیت های امنیتی. اگر خروجی این کد با داده های از قبل درست شده یکسان باشد، داور نتیجه را قابل قبول و در غیر این صورت نتیجه را اشتباه اعلام می کند.
ایسولینا کاری یو (؛ – ) یک آهنگساز، موسیقی دان و خواننده اهل کوبا بود. از ترانه های مشهور او می توان به دو گاردنیا در سال ۱۹۴۵ میلادی اشاره کرد که پس از او توسط هنرمندان متعددی بازاجرا شده است.
غلامعلی خواجه نوری دیپلمات عصر پهلوی بود. زندگی نامه. او پسر امیراصلان خان نظام الدوله و از نوادگان میرزا آقاخان نوری بود. در سال ۱۲۷۵ در تهران متولد شد. کودک خردسالی بود که پدرش دلباخته افتخارالسلطنه دختر ناصرالدین شاه شد و برای ازدواج با او، همسر و فرزندانش را رها کرد. از این رو غلامعلی خان تحت حضانت ناظم الاطبا شوهر خاله اش قرار گرفت و تحصیلات مقدمانی را در ایران طی کرد. برای تحصیلات عالی به سوئیس و فرانسه رفت و پس از بازگشت به ایران در سال ۱۲۹۷ لقب نظام السلطان گرفت که پیشتر لقب پدرش بود. در همان سالها در وزارت خارجه استخدام شد و چندی در ادارات آن وزارتخانه و چندی در ماموریت های خارجی خدمت کرد تا سرانجام به ریاست تشریفات وزارتخانه رسید. در سال ۱۳۳۰ با سمت وزیر مختار کاردار به ایتالیا رفت. در ۲۵ مرداد ماه ۱۳۳۲ که محمدرضا شاه از ایران فرار کرد و به رم رفت، خواجه نوری که به عنوان سفیر می بایست مراسم استقبال رسمی را به جا آورد، به دستور حسین فاطمی به ورود شاه و ملکه اعتنایی نکرد. شاه درخواست کرد که اتوموبیل شخصی او را که در سفارت به امانت بود به او پس دهند. این تقاضای شاه هم اجابت نشد و رفتار خواجه نوری که سا
لها در دربار وقت گذرانده بود، موجب رنجش و عصبانیت شاه شد. روز ۲۸ مرداد که ورق برگشت، اشرف پهلوی به رم رفت و خواجه نوری را با خفت و خواری از کار برکنار نمود و به دستور دولت تمام نشان ها و امتیازات او را پس گرفتند و حق ورود به ایران را از او سلب کردند. او سال ها در اروپا زندگی می کرد و منتظر بخشش شاه بود. هربار عریضه هایی مبنی بر ندامت می نوشت و تقاضای عفو می کرد ولی مورد قبول شاه قرار نمی گرفت. بارها وزرای امور خارجه مانند علیقلی اردلان شفاعت کردند ولی پذیرفته نشد. بالاخره ملکه مادر را شفیع قرار دادند و سرانجام به او اجازه بازگشت داده شد. پس از بازگشت به ایران در باغ ییلاقی خود واقع در گلندوئک اقامت گزید و روزگار خود را به مطالعه و معاشرت با دوستان می گذرانید. نظام السلطان از اعضای انجمن اخوت بود. روابط نزدیکی با ملکه مادر داشت و سال ها پیشکار و رئیس دفتر او بود. او سرانجام در ۱۳۴۰ شمسی درگذشت. وی در جوانی دختر دکتر علی اصغر نفیسی را به همسری گرفته بود و صاحب یک فرزند به نام درخشنده بود.
پشمینه نوعی کرک کشمیری مرغوب است. نام پشمینه از زبان فارسی می آید و به از جنس پشم بودن این پارچه اشاره دارد. صنعت پشمینه در سده چهاردهم میلادی توسط میر سید علی همدانی از ایران به کشمیر معرفی شد و سپس بازرگانان انگلیسی آن را به غرب معرفی کردند. امروزه پشمینه برای اشاره به همهٔ شال هایی که ضخامت بسیار نازکی دارند به کار می رود و لزوماً بر جنس پشمی آن ها دلالت ندارد.
گردان ۱۴۴ گردانی در ارتش جمهوری اسلامی ایران بود، که در خلال جنگ ایران و عراق سرتیپ (سرگرد) فرض الله شاهین راد فرماندهی آن را برعهده داشت. این یگان تحت امر گردان ۲۰۱ ژاندارمری، به فرماندهی سرهنگ دارایی بود و هر دو یگان زیرمجموعه قرارگاه اروند ژاندارمری قرار داشتند و نقش مهمی در جلوگیری از تصرف آبادان در جنگ ایران و عراق ایفا نمودند. این دو گردان در ۳ آبان ماه ۱۳۵۹ مقابل یک لشکر عراق (شامل ۱۴ گردان) ایستادگی کرد و از پیشروی آن جلوگیری نمودند. گفته می شود ۴۰۰ نفر از این دو گردان در این نبرد جان خود را از دست دادند. کتابی با نام "گردان ۱۴۴ در نبرد آبادان" به قلم فرمانده وقت گردان مذکور به چاپ رسیده است. پیوند به بیرون. دانلود کتاب "گردان ۱۴۴" به قلم امیر شاهین راد، وبگاه ارتش جمهوری اسلامی ایران
لئوپولدو لوپز (؛ زادهٔ ) از خانواده ای مرفه در کاراکاس است که پدر و مادر او از شخصیتهای سیاسی و شناخته شده ونزوئلا بودند. او یکی از زندانیان سیاسی ونزوئلایی است و حزب سیاسی اراده مردمی را در سال ۲۰۰۰ با انریکه کاپریلس رادنسکی و خولیو بورخس تأسیس کرد. او در ژوئیه سال ۲۰۰۰ به عنوان شهردار منطقه چاکائو در کاراکاس در انتخابات منطقه ای انتخاب شد. او هماهنگ کننده حزب اراده مردمی نیز هست که در سال ۲۰۰۹ تأسیس کرده است. لوپز یکی از رهبران اپوزیسیون ونزوئلا است که بخاطر فعالیت هایش چندین بار توسط حکومت این کشور دستگیرشده است و مدتی در حبس خانگی بود. پس از برگزاری رای گیری ۳۰ ژوئیه و با افزایش موج سرکوب دولت مادرو، در اول اوت ۲۰۱۷ لئوپولدو لوپز و آنتونیو لِدزما دستگیر شدند. این دستگیری ها توسط دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا و آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل محکوم شد. لوپز بخاطر فعالیت هایش چندین جایزه از سازمان های غیردولتی و دیگر گروه ها دریافت کرده است. زندگی و تحصیلات. لئوپولدو لوپز در ۲۹ آوریل ۱۹۷۱ در خانواده ای مرفه در کاراکاس متولد شد. پدر و مادر او از شخصیتهای سیاسی و شناخته شده ونزوئلا بودند. او دو خواهر بنامهای
، دیانا و آدریانا لوپز دارد. مادر او دختر ادواردو مندوزا گویتیکائو است که مدت دو سال در طول سال های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ وزیر کشاورزی بود. کریستوبال مندوزا نخستین رئیس جمهور ونزوئلا پدر پدر بزرگ اوست. او همچنین یکی از نوادگان سیمون بولیوار رهبر جنگ های استقلال طلبانه در آمریکای جنوبی است. خواهر بولیوار نیز از اجداد مادری اوست. عموزاده او تور هالورسن رئیس بنیاد حقوق بشر ونزوئلاست که دفتر آن در نیویورک است. لوپز در کالج سانتیاگو کاراکاس تحصیل کرد و از دانشکده هون پرینستون در آمریکا فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۸۹، لوپز به "The Mall" روزنامه دانشجویی دانشکده هون گفت: «دور شدن از خانه باعث این شده که نسبت به مسئولیتی که در قبال کشورم دارم بیدار شوم. من جزو یک درصد از افرادی هستم که دارای امتیازهایی هستند ولی با دست یابی به یک آموزش خوب امیدوارم بتوانم کاری برای کمک به کشورم انجام دهم.» دوستان دانشجوی او می گفتند مطمئن هستیم که این ویژگی ها به او کمک خواهد کرد تا ونزوئلا را از جهان سوم دور کند. در سال ۱۹۹۳، لوپز در رشته اقتصاد و جامعه شناسی از کالج کنیون فارغ التحصیل شد. او در مدرسه دولتی دانشگاه کندی در دانشگاه هاروارد حضور
یافت و در سال ۱۹۹۶ دانشنامه فوق لیسانس در رشته مدیریت سیاسی را بدست آورد. در سال ۲۰۰۷ نیز او دکترای افتخاری حقوق را از کالج کنیون دریافت کرد. لوپز در سال ۲۰۰۷ با لیلیان تینتوری قهرمان ورزشی و مجری رادیو و تلویزیون ازدواج کرد؛ آن ها دو فرزند دارند. سابقه سیاسی. لئوپولدو لوپز در سال ۲۰۰۴ توسط دفتر حسابرسی ونزوئلا مورد تحریم های اداری قرار گرفت و از داشتن دفتر عمومی برای شش سال (از سال ۲۰۰۸، با اتمام دوره خود به عنوان شهردار تا سال ۲۰۱۴)، به اتهام عدم شفافیت در ارائه میزان اموالش محروم شد. هواداران لوپز می گویند او هرگز در این رابطه مورد محاکمه قرار نگرفته است. لوپز از دولت ونزوئلا شکایت کرد و شکایت او در دادگاه بین المللی حقوق بشر به عنوان یک مؤسسه قضایی مستقل در شهر سن خوزه، کاستاریکا و کمیسیون بین المللی آمریکایی حقوق بشر مورد بررسی قرار گرفت و به نفع او رأی داده شد ولی دولت حاکم بر ونزوئلا به موضع این دادگاه بی توجهی کرد. زندگی سیاسی. لوپز حزب سیاسی (عدالت اول) را در سال ۱۹۹۲ تأسیس کرد. به نوشته لس آنجلس تایمز، دولت ونزوئلا علیه او دست به یک کمپین تبلیغاتی زد. کالج کنیون او را به عنوان فردی سخت کوش و متواضع
توصیف کرد که با برخوردهای آرام نسبت به مردم به فردی مردمی و بسیار محبوب و یکی از با نفوذترین شهرداران منطقه چاکائو در کاراکاس تبدیل شده است. لوپز در دسامبر سال ۲۰۰۹ حزب اراده مردمی (VP)را تشکیل داد که خود را مترقی، دموکراتیک، کثرت گرا، اجتماعی و مدافع حقوق برای همه توصیف می کند. پلت فرم سیاسی. لوپز می گفت: «ما ونزوئلائی ها می خواهیم فرزندانمان را به مدارس خوب بفرستیم، جایی که آنها نه تنها می توانند زبان اسپانیایی یا ریاضی را یاد بگیرند بلکه ارزش ها را نیز بدست آورند به موجوداتی کامل تبدیل شوند.» او خواستار ایجاد گروه های مردمی، شبیه به PTA در هر مدرسه ای شد تا از کیفیت مدارس و آموزش داده شده به کودکان و نوجوانان اطمینان حاصل شود. در ارتباط با راه های بهتر شدن وضعیت در ونزوئلا لوپز می گفت «بخشی از راه حل این است که سازمان اجتماعی داشته باشیم و می توانیم وضعیت ونزوئلا را تنها با ترویج فرهنگ، ورزش و اشتغال اصلاح کنیم.» چالش ها. او در سال ۲۰۱۴ رهبری جنبشی را علیه دولت سوسیالیست نیکلاس مادورو بر عهده گرفت که به یک جنبش خیابانی همراه با دانشجویان مخالف دولت تبدیل شد. این جنبش از فوریه تا ماه مه ۲۰۱۴ ادامه داشت. در
فوریه ۲۰۱۴ او به تظاهرات علیه دولت فراخوان داد و در ۱۸ همین ماه به اتهام سوء قصد و توطئه دستگیر شد. گروه های حقوق بشری ابراز نگرانی کردند که این اتهامات انگیزه سیاسی داشته است. کمیساریای عالی حقوق بشر ملل متحد خواستار آزادی افراد دستگیرشده در ارتباط با این تظاهرات شد. نظرسنجی ها در اواخر سال ۲۰۱۴ نشان داد که لوپز پس از دستگیری یکی از محبوب ترین سیاستمداران ونزوئلا شده است. در سپتامبر سال ۲۰۱۵، او به اتهام ترویج خشونت به ۱۳ سال و ۹ ماه زندان محکوم شد. در ۸ ژوئیه ۲۰۱۷ او پس از سه سال زندان به بازداشت خانگی منتقل شد ولی در اوایل اوت ۲۰۱۷ توسط مأموران مخفی دستگیر شد و بار دیگر در رامو وردا زندانی شد. ۱۴ سال زندان. در جریان تظاهرات مخالفان دولت در فوریه ۲۰۱۴ در کاراکاس، لئوپولدو لوپز نیز بازداشت شد. اتهام او تحریک به خشونت در تظاهرات علیه دولت نیکلاس مادورو بود وی در زندان نظامی «رامو وِرده» واقع در نزدیکی کاراکاس زندانی شد. وی پس از مدتی به زندان عادی «گواریکو» واقع در مرکز ونزوئلا منتقل شد. اعتصاب غذا. لئوپولدو لوپز به همراه دانیل سِبائیوس، شهردار سابق «سان کریستوبال»، در ماه مه ۲۰۱۵ از مخالفان دولت ونزوئلا از
زندان اعلام کردند که علیه سرکوب در کشورشان دست به اعتصاب می زنند. وی در یک ویدئوی چهار دقیقه ای از سلول خود در زندان که به شکل مخفیانه تصویربرداری شده بود، اعلام کرد که با دانیل سِبائیوس، شهردار سابق «سان کریستوبال» واقع در غرب ونزوئلا اعتصاب خود را آغاز کرده است. لوپز در این فیلم گفت: «سِبائیوس و من تصمیم گرفتیم از امروز (یکشنبه ۲۴ ماه مه) اعتصاب غذای خود را برای دستیابی به هدف های کاملاً مشخص آغاز کنیم.» خواسته های آن ها عبارت بودند از: «آزادی زندانیان سیاسی؛ پایان آزار و اذیت، سرکوب و سانسور؛ اعلام تاریخ مشخص برای برگزاری انتخابات پارلمانی در حضور ناظران سازمان کشورهای آمریکایی (OAS) و اتحادیه اروپا.» دانیل سِبائیوس، که با لوپز دست به اعتصاب غذا زده است، نیز رهبر پیشین دانشجویان و شهردار عزل شده سان کریستوبال است. شهری که در تظاهرات ضد دولتی ۲۰۱۴ پیشگام بود. دادگاه. لوپز در سپتامبر ۲۰۱۵ در دادگاه به توطئه، تحریک به خشونت، خسارت به اموال شخصی و به آتش کشیدن اموال متهم شده است. این در حالیست که وی بخش زیادی از این دوران را در زندان بوده است. در جلسه دادگاه رسانه ها اجازه شرکت نداشتند ولی هم حزبی های لوپز که
در جلسه دادگاه وی حضور داشتند گفتند که وی قاضی دادگاه را به مبارزه طلبید. دیوید اسمولانسکی، شهردار «ال هاتیلو»، از محل برگزاری دادگاه، در توئیتر خود نوشت: «لوپز به رئیس دادگاه گفته است: «اگر حکم دادگاه محکومیت من است، شما از خواندن حکم بیشتر از من که حکم را گوش می دهم می ترسید، چرا که می دانید من بی گناهم.» لیلیان تینتوری همسر لوپز در مارس ۲۰۱۷ به گزارشگر یورونیوز گفت: «در این سه سالی که لئوپولدو، همسرم، زندانی است یک سال آن را در سلول انفرادی در یک برج چهار طبقه بود، تنها و بدون اینکه با کسی حرف بزند. وضعش هر روز بدتر می شود. قبلاً اجازه روزنامه و کتاب داشت ولی حالا نه. قبلاً می توانست بنویسد یا نقاشی کند، حال نمی تواند. هیچوقت اجازه مکاتبات شخصی که یک حق ابتدایی است را نداشته است. لئوپولدو نمی تواند به خانواده اش تلفن بزند.» لیلیان تینتوری برای آزادی لوپز در ابعاد بین المللی مبارزه کرد. او با دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا نیز دیدار کرد ولی نتیجه این بود که پس از بازگشت از آمریکا از ملاقات با همسرش محروم شد. خبرنگار یورونیوز گفت: «لئوپولدو لوپز، دشمن شماره یک رژیم چاوز است برای بعضی ها او مانند نلسون ماندل
ا و برای بعضی او رئیس جمهور آینده کشور است.» بازداشت خانگی. لئوپولدو لوپز در ۸ ژوئیه ۲۰۱۷ در حبس خانگی قرار گرفت. وی در آستانه برگزاری انتخابات مجلس مؤسسان از زندان به خانه اش منتقل شده و تحت نظر بود. دیوان عالی ونزوئلا در این باره گفت لوپز به دلیل نگرانی از وضع سلامتی اش آزاد شده است. آنتونیو لدزما، شهردار پیشین کاراکاس نیز از سال ۲۰۱۵ در حصر خانگی به سر می برد. لوپز طی بازداشت خانگی پیامی را ضبط کرده بود تا در صورت انتقال مجدد به زندان، منتشر شود. او در این نوار ویدیوئی گفت: «اگر این فیلم را مشاهده می کنید، دلیل آن این است که بازهم مرا به طور غیرقانونی و غیرمنصفانه به زندان انداخته اند؛ من یک زندانی سیاسی هستم.». وی از هواداران خود خواست تا به مبارزه تا کسب آزادی و تضمین دموکراسی در کشورشان ونزوئلا ادامه دهند. دستگیری مجدد و واکنش ها. دستگیری در اوت ۲۰۱۷. در اول اوت ۲۰۱۷ مأموران امنیتی دولت نیکلاس مادورو رئیس جمهوری ونزوئلا در نخستین گام برای سرکوب مخالفان پس از برگزاری انتخابات ژوئیه ۲۰۱۷، لئوپولدو لوپز، و آنتونیو لِدِزما، دو تن از مخالفان اصلی دولت این کشور را بازداشت کردند؛ و به زندانی در یک پایگاه نظامی
منتقل کردند. این دو در حصر خانگی بودند. دیوان عالی ونزوئلا مدعی شد لئوپولدو لوپز و آنتونیو لِدزما در انتقاد از دولت، قوانین بازداشت خانگی را نقض کرده اند. لئوپولدو لوپِز و آنتونیولِدِزما مردم را از شرکت در انتخابات یکشنبهٔ گذشته نهی کرده بودند. واکنش آمریکا. آمریکا در ژوئیه ۲۰۱۷ چند مقام کنونی و پیشین ونزوئلا را تحریم کرد. این کشور قبل از برگزاری انتخابات مجلس مؤسسان به کاراکاس هشدار داده بود اگر این انتخابات برگزار شود تحریم های بیشتری در راه خواهد بود. در نتیجه بعد از برگزاری انتخابات نیکلاس مادورو را تحت تحریم قرار داد. در پی بازداشت لوپز رهبر اپوزیسیون ونزوئلا، ترامپ به شدت از مادورو، رئیس جمهوری ونزوئلا انتقاد کرد و او را «دیکتاتور» خواند. ترامپ گفت ایالات متحده، مادورو را مسئول سلامت و ایمنی لوپز و لدزما و دیگر زندانیان می داند. رکس تیلرسون، وزیر خارجه آمریکا نیز در رابطه با ونزوئلا گفت: «ما همه گزینه های سیاسی را که بتوانیم برای دستیابی به تغییر انجام دهیم می آزماییم تا مادورو یا به این نتیجه برسد که هیچ آینده ندارد یا دولت به قانون اساسی بازگردد. استیون منوچین، وزیر خزانه داری آمریکا هم نیکلاس مادورو
را دیکتاتوری توصیف کرده است که «به خواست و اراده مردم ونزوئلا وقعی نمی گذارد.» سازمان ملل. آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل در واکنش به بازداشت لئوپولدو لوپز و آنتونیو لدزما شهردار کاراکاس از جناح مخالف دولت ونزوئلا را به باد انتقاد گرفت. وی از دولت ونزوئلا خواست مخالفان بازداشت شده را بدون هیچ پیش شرطی آزاد کند. آزادی و حصر مجدد. روز شنبه ۵ اوت ۲۰۱۷ دولت ونزوئلا لئو پولدو لوپز را از زندان آزاد کرد اما مجدداً او را در حصر خانگی قرار داد. حزب اراده مردمی لوپز. حزب اراده مردمی. حزب اراده مردمی (VP) در دسامبر سال ۲۰۰۹ توسط لئوپولدو لوپز تأسیس شد. این حزب خود را مترقی، دموکراتیک، کثرت گرا، اجتماعی و مدافع حقوق برای همه توصیف می کند. شرط حزب برای مذاکره با دولت. لئوپولدو لوپز" رهبر حزب اراده مردمی در نوامبر ۲۰۱۶ شرط حضور در مذاکرات با دولت را آزادی همه هم حزبی های خود از زندان دانست. وی که در این تاریخ در زندان شاخه سبز به سر می برد در جریان شروع مذاکرات میان دولت مادورو رئیس جمهور ونزوئلا و احزاب مخالف این موضع را اتخاذ کرد. حزب اراده مردمی نیز اعلام کرد که دلیل اصلی برای عدم شرکت در مذاکرات صلح این است که نه تنه
ا "لئوپولدو لوپز" رهبر اصلی شان در زندان بسر می برد، بلکه دیگر اعضای ارشد این حزب نیز در تبعید بسر می برند. این حزب شرط اصلی حضور در مذاکرات را آزادی بنیان گذار این حزب لئوپولدو لوپز دانست.
سول لویت، هنر مفهومی را اینچنین تعریف می کند: «من به نوعی از هنر اشاره خواهم کرد که در آن با هنر مفهومی درگیر هستم. در هنر مفهومی، ایده یا مفهوم، مهم ترین جنبه اثر هنری را تشکیل می دهد. وقتی که یک هنرمند از فرم مفهومی هنر استفاده می کند، معنی آن این است که همه برنامه ریزی ها و تصمیمات، از قبل انجام شده است و در نتیجه، اجرای این ایده، امری ظاهری و سرسری است؛ یعنی ایده تبدیل می شود به ماشینی که هنر را می سازد.» هنر مفهومی در ایران. هنر مفهومی در ایران را می توان به دو دوره تقسیم نمود: قبل از انقلاب. نمایشگاه با عنوان «آب باز زبردست»، کامران دیبا، در گالری سیحون در سال ۱۳۴۴ و لندآرت در نمازخانه در سال ۱۳۵۶ در موزه فرش نمایشگاه گروه آزاد در سال ۱۳۵۳، یک سازه که نشانه امامزاده، صندلی پاشکسته طناب پیچ شده که اسلاید روی آن می افتاد، جام های برنجی و مسی که تشکیل کتاب می دادند، مدفوع انسانی در الکل، خنجر در گلدان، نقوش شاهان روی قبر که به ترتیب آثار غلامحسین نامی، گریگوریان، دریابیگی، گریگوریان، ممیز و محمدی بودند. به طورکلی این گروه پنج نمایشگاه که سه تای آن ها مستقل و شخصی، یکی در آمریکا با عنوان «واش آرت» و یک نمای
شگاه بین المللی در تهران، دو نمایشگاه خصوصی در گالری مس و گالری سامان برگزار نمود. در سال ۱۳۵۳، اثر تلفیقی نازی عطری، با عنوان «فستیوال به مناسبت تجلیل» در گالری زروان. بعد از انقلاب. گروهی با سرپرستی علی دشتی و با شرکت هنرمندانی مانند شاهرخ غیاثی، ساسان نصیری، فرید جهانگیر، مصطفی دشتی، بنای تخریبی را به اثر هنری تبدیل کردند و هر کدام از آنان، طبقه ای را با مفهوم انهدام کار کرده بودند. (اعتمادی،1378: 82) در سال ۱۳۷۷ نیز نمایشگاهی با عنوان «تجربه ۷۷» را در ساختمانی واقع در خیابان پاسداران اجرا کردند؛ که قبل از تخریب، کارهای مفهومی در آن به نمایش درآمد. نمایشگاه بعدی آن ها در سال ۱۳۷۸ بود با عنوان «کودکان آبی، آسمان سیاه» با نقاشی خسرو حسن زاده، عکاسی صادق تیرافکن، ویدیوآرت مازیار بهاری و مجسمه سازی بیتا فیاضی با همکاری شهرداری منطقه شش تهران با هدف ارائه کاری جدید که بتواند افکار عمومی را ضد معضل اجتماعی آلودگی هوا تهییج کند، برپاشد. اولین نمایشگاه در سال ۱۳۸۰با عنوان هنر مفهومی و دومین نمایشگاه هنر مفهومی در سال ۱۳۸۱، با عنوان «هنر جدید» برگزار شد که دبیر آن بازهم دکتر حسینی راد بود. علیرضا سمیع آذر رئیس وقت
مرکز توسعه هنرهای تجسمی ایران و رئیس موزه هنرهای معاصر بود، بیان کرده بود که علت تغییر نام از هنر مفهومی، گسترده تر کردن حوزه فعالیت هنرمندان است. به نحوی که بعضی جریان های جدید وجود دارند که هنر مفهومی نیستند ولی در حوزه هنرهای جدید قرار می گیرند. دبیر دومین دوره هنر جدید علت تغییر نام را ایجاد انتظارات و محدودیت هایی که عنوان هنر مفهومی برای نمایشگاه به بار می آورد ذکر نمود. سومین نمایشگاه هنر جدید، در سال ۱۳۸۳، در باشگاه دانشجویی دانشگاه تهران بر پاشد که دبیر آن اصغر کفشچیان مقدم بود که اصلی ترین معیار آن بر «بداعت اثر» و با اولویت موضوعات بومی قرار داده شده بود. (کفشچیان مقدم،1382: 20) از دیگر نمایشگاه های هنر مفهومی می توان از نمایشگاه Y2K و نیز اولین دوسالانه بین المللی نقاشان جهان اسلام نام برد. نمایشگاه نگاه معنوی که در سال ۱۳۸۲ در موزه هنرهای معاصر، در سه بخش هنر انقلاب، مذهبی و عاشورایی، هنر جدید و انتزاعی و هنر سنت گرا، نگارگری و خوشنویسی، به دبیری حبیب الله صادقی، غلامحسین نامی و آیدین آغداشلو ارائه شد؛ که در آن می توان به آثاری از سید حمید شریفی، اصغر کفشچیان مقدم و طاهر شیخ الحکمایی اشاره نمود.
در سال های اخیر نیز دو پروژه رسمی دیگر در هنر مفهومی اتفاق افتاد. با مراجعه به فراخوان هشتمین و نهمین فستیوال بین المللی فجر در سال های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵، می توان مشاهده نمود که این دو جشنواره، آثار خود را به هنر مفهومی اختصاص دادند. مدیر پروژه های پرفورمنس آرت و ویدئوآرت نهمین جشنواره بین المللی هنرهای تجسمی فجر: جشنواره امسال در پی از میان برداشتن مرز میان رسانه های هنری و توجه به مدیوم های معاصر برای نخستین بار پرفورمنس آرت را به عنوان یکی از رسانه های کلیدی هنر معاصر مورد توجه قرار داده است. (راد، 1395) هنرمندان مفهومی در ایران. برخی از هنرمندان کانسپچوالیست ایرانی عبارتند از:
معجزه ازدواج نام سریال ایرانی به کارگردانی علیرضا خمسه، تهیه کنندگی محمد صدری و محصول سال ۱۳۷۹ است. اولین قسمت این سریال ۱۳ قسمتی برای اولین بار نوروز ۱۳۸۰ از شبکه دو صدا و سیمای ایران پخش شد. خلاصه داستان. این سریال داستان ازدواج دختری که پنج خواهر بزرگتر از خود دارد و تعمیرکار سیاری که عاشق آن دختر می شود را روایت می کند. داستان این سریال شباهت زیادی به سریال قدیمی مراد برقی دارد.
عبّاس رنجبر (زاده ۱ آبان ۱۳۴۰ در بروجرد) کارگردان سینما و تلویزیون اهل ایران است.