Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سر هنری ویلوک (زاده ۱۷۸۸ - درگذشته ۱۷ اوت ۱۸۵۸) یک سرهنگ دوم ارتش پادشاهی بریتانیا بود که پس از جیمز موریه، در میان سال های ۱۸۱۵ تا ۱۸۲۷ به عنوان کاردار، نمایندهٔ این کشور در ایران بود. بر اساس اطلاعات مرکز مطالعهٔ میراث برده داران بریتانیایی، پدربزرگ هِنری به نام الکساندر ویلوک در دهه ۱۷۸۰ میلادی یک بازرگان و برده دار در آنتیگوا بوده است. هنری در خانواده ای بزرگ به دنیا آمد که توانسته بودند در هند شرقی به ثروت زیادی دست یابند. او و برادر کوچکش، جُرج در اوان جوانی به کمپانی هند شرقی پیوستند و به عنوان کارآموز نظامی در گروهان ششم سواره نظام مَدرَس استخدام شدند. وی در ۲۷ اکتبر ۱۸۰۸ به مقام ستوانی در هنگ هشتم سواره نظام سبک مدرس رسید. این گروهان در ۱۸۰۸ میلادی، سر هارفورد جونز را در مأموریتش به ایران همراهی کرد. هِنری از بمبئی به عنوان محافظ و مترجم هارفورد جونز همراه وی راهی شد. جرج ویلوک نیز در سال ۱۸۱۱ فرماندهی هیئت همراه سر گور اوزلی به ایران را بر عهده داشت. هر دو برادر به غیر از زمان های کوتاهی که به انگلستان سفر می کردند، بیشتر وقت خود را در ایران گذراندند. این دو به آموزش قشون ایران پرداختند که در آن زما
ن مشغول جنگ با روس ها بود. آنها توانستند بواسطه ی خدمات خود از حکومت قاجار نشان افتخار شیر و خورشید دریافت کنند. دریافت این نشان از شاه ایران باعث شد تا شاه انگلستان نیز به هنری ویلوک لقب «سِر» اعطا کند. او در سال ۱۸۱۲ شاهد درگیری نیروهای ایرانی با روس ها در تالش بود و در سال ۱۸۱۴ فرماندهی نیروهای ایرانی در جنگ با کردها را بر عهده داشت. در ۳۱ اکتبر ۱۸۱۷ به درجه سروانی در نیروی زمینی مدرس دست یافت. با وجود اعطای نشان یادشده از سوی دولت ایران به ویلوک، به نظر می رسد این نشان بیشتر فرمایشی بوده است چون بر اساس اسناد موجود، دربار ایران از وی رضایت نداشت. یکی از کارهای او که نارضایتی شدید دربار به ویژه عباس میرزا نایب السلطنه را بر انگیخت آن بود که پس از دستیابی به مقام کارداری، افسران نظامی انگلیسی را از قشون ایران خارج کرد. آنها در آن زمان به آموزش نیروهای ایران می پرداختند. محمود محمود، در کتاب روابط سیاسی ایران و انگلیس در قرن نوزدهم میلادی بر این باور است که این رفتارِ نمایندهٔ سیاسی انگلستان در ایران به دلیل موضع بی اعتنایی دولت وقت انگلیس به ایران بوده است و ویلوک تنها مجری اوامر دولت خود بوده است. محمود، ا
ز کتاب روضةالصفا ذیل وقایع ۱۲۴۱ هجری (۱۲۰۴ خورشیدی) اینطور نقل می کند: «چون هنری ولک (ویلوک) وکیل دولت بهیهٔ انگلیس که چگونگی حالش سابقاً ترقیم یافت، از جانب آن دولت در دربارِ این شاهنشاهِ قوی صولت، مقیم همی بود و کارگزاران نواب نایب السلطنه، ببعضی جهات از او خشنود نبودند و بقول و فعلش اعتنائی که باید نمی نمودند، میرزا صالح شیرازی مهندس را بدارالملک لندن سفیر کردند و او (ولک صاحب) را معزول کرد. اهالی مشورت خانهٔ دولت بهیهٔ انگلیس مقرر کردند که پس از عزل وکیل دولت، ایلچیِ سرکار کمپانی هندوستان در دارالملکِ ایران وکیل باشد. لهذا فرمانفرمای هندوستان، ایلچی مشارٌ الیه را بسفارت مرسول داشت و چون از اصل گسستن و بفرع پیوستن، منافی رأی امنای دولتِ جاویدبقای ایران بود، جان مکدونالد... بواسطه عدم استیذانِ امنای دولتِ حضرت صاحب قران، قریب سالی در بندر بمبئی توقف گزید تا آخرالامر، باستدعای جناب نایب السلطنه، خاقان صاحب قران باحضار او رضا داد.» محیط طباطبایی در مقالاتی تحت عنوان «تاریخچه اعزام محصل به اروپا» از هنری ویلوک این گونه یاد کرده است: «مستر هنری ویلک علاوه بر پستی مقامش غالباً موجب گله گذاری اولیای امور ایران بو
د. مردی لئیم طبع و فرومایه بود که در اثر امساک و بدرفتاری خود رابطه میان دو مملکت را تیره ساخت.» پس از ویلوک ها، روند دگردیسی نظامیان انگلیسی هند به نمایندگان دیپلماتیک در ایران به یک الگو تبدیل شد. دلیل اصلی این وضع، نزدیکی هندوستان به ایران و دوری آن از لندن است. بسیاری از این جوانان ایران را می شناختند و از آن رو که زبان رسمی بخش وسیعی از هندوستان فارسی بود، با این زبان آشنا بودند. هنری ویلوک در طول حضور خود در ایران، کلکسیونی از سکه های اشکانی، ساسانی و دودمان های بعدی را گردآوری کرده و بعدها در اختیار کتابخانه India house قرار داد. این کلکسیون گسترده نبود اما سکه های آن گلچین شده بودند. بخش مربوط به سکه های ساسانی ارزش و تنوع قابل توجهی داشتند. وی همچنین گل رز زرد ایرانی را در سال ۱۸۳۰ به انگلستان معرفی کرد. مأموریت او در ۵ ژانویه ۱۸۲۷ به پایان رسید و به انگلستان بازگشت. دربار انگلستان به دلیل اینکه ویلوک ۱۲ سال در ایران خدمت کرده بود برایش یک مستمری ۳۴۶ پوندی سالانه از تاریخ ۲۶ آوریل ۱۸۲۷ مقرر کرد. ویلوک در ۲۰ مارس ۱۸۳۸ به درجه سرگردی نیروی زمینی رسید و در ۲۹ اکتبر ۱۸۳۹ از خدمت نظامی کناره گیری کرد. بعد
ها به ریاست کمپانی هند شرقی (۱۸۴۴-۱۸۴۵) رسید. او در سال ۱۸۲۶ با الیزابت دیویس، دختر ساموئل دیویس، مستشرق و یکی از مدیران کمپانی هند شرقی ازدواج کرد. او چهار پسر داشت که یکی از آنها به نام هنری جیمز ویلوک در هند به مقام نظامی و سیاسی رسید.
کیست دندان زاد غده ای (GOC) یک نئوپلاسم خوش خیم و کمیاب از نوع کیست دندان زاد است که در اپی تلیوم دندان زاد فک پایین یا فک بالا ایجاد می شود. در ابتدا، این کیست در سال ۱۹۸۷ با عنوان «کیست سیالو-ادونتوژنیک» نامگذاری شده بود. با این حال، سازمان جهانی بهداشت (WHO) تصمیم گرفت از عبارت پزشکی «کیست دندان زاد غده ای» استفاده کند. طبق طبقه بندی اولیه، تا سال ۲۰۰۳ تنها ۶۰ مورد مستند پزشکی از این کیست وجود داشت. کیست دندان زاد غده ای پس از افتراق از سایر کیست های فک مانند "کارسینوم موکواپیدرموئید مرکزی (MEC)" (که یک نوع نئوپلاسم رایج در غدد بزاقی است) به عنوان یک توده مجزا شناخته شد. به دلیل شباهت علائم بالینی، معمولاً GOC با سایر ضایعات ایجاد شده در نواحی غده ای و غدد بزاقی اشتباه تشخیص داده می شود. وجود استئودنتین مفهومی از مسیر دندان زاد (ادونتوژنیک) را تأیید می کند. این کیست ادنتوژنیک معمولاً یک توده پیشرونده آهسته و تهاجمی توصیف می شود. تمایل GOC به بزرگ و چندحفره ای بودن با احتمال عود بیشتر همراه است. کیست دندان زاد غده ای یک تظاهر غیر معمول است که ۰٫۲ درصد از موارد ضایعات فک را تشکیل می دهد. موارد گزارش شده نشان
می دهد که کیست دندان زاد غده ای عمدتاً فک پایین و مردان را درگیر می کند. بروز کیست دندان زاد غده ای در فک بالا بسیار نادر است. تشکیل کیست دندان زاد غده ای در بزرگسالان در دهه پنجم و ششم زندگی شایع تر است. کیست دندان زاد غده ای در ۸۵٪ موارد تمایل به فک پایین، به خصوص نواحی قدامی، دارد. شیوع آن در بالغین و در دهه پنجم و ششم بیشتر است. در تصاویر رادیوگرافی به صورت رادیولوسنسی (نواحی تیره) تک حجره ای یا چندحجره ای دیده می شود.
پدرام فریوسفی (زادهٔ ۹ اردیبهشت ۱۳۶۱) نوازنده، موسیقی دان و مُدرس ویلن اهل ایران است. او کنسرت مایستر سابق ارکستر ملی ایران و سولیست سابق ارکستر سمفونیک تهران است. زندگی نامه. پدرام فریوسفی ۹ اردیبهشت ۱۳۶۱ در تهران متولد شد. در کودکی توسط پدر و مادر با موسیقی آشنا شد. پدر او شهریار فریوسفی موسیقی دان، نوازنده و مدرس تار بود. او در سال ۱۳۷۹ از هنرستان موسیقی فارغ التحصیل شد. وی نوازندگی ویلن را نزد استادانی همچون: «فریدون زرین بال»، سیاوش ظهیرالدینی و «سهیل دهبستی» فرا گرفت و از راهنمایی های والودیا تارخانیان بهره برد. او پس از پایان تحصیل در هنرستان موسیقی همکاری خود را با ارکستر سمفونیک تهران آغاز کرد. فریوسفی در سال های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵ در مَسترکلاس های موسیقی دانانی همچون: «روبیک»، «الکساندرویچ گسمیان»، «سوریک حق نظریان» و آرام تالالیان در کشور ارمنستان شرکت نمود و در سال ۱۳۸۶ به کشور اتریش رفت و مورد راهنمایی علی رهبری قرار گرفت. او همچنین به جهت تکمیل آموخته هایش در سال های ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ با حضور در شهرهای سویل و سالزبورگ از تجربیات نوازندگان «ارکستر اپرای برلین» بهره گرفت. وی موفق به کسب مقام در جشنواره موسیقی
فجر در سال های ۱۳۷۶، ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ شده است. پانیذ فریوسفی، خواهر پدرام فریوسفی نیز از نوازندگان و مدرسان ویلن است. فعالیت های هنری. از جمله فعالیت های هنری پدرام فریوسفی به این موارد می توان اشاره کرد: همکاری با ارکستر سمفونیک جوانان تهران، همکاری با ارکستر سمفونیک تهران، همکاری با ارکستر فیلارمونیک ایرانیان، همکاری با ارکستر مجلسی تهران به عنوان کنسرت مایستر، همکاری با ارکستر فیلارمونیک تهران به عنوان سولیست، همکاری با ارکستر نیاوران، همکاری با ارکستر نوبان، همکاری با ارکستر شهرداری تهران، همکاری با ارکستر ملی ایران به عنوان کنسرت مایستر، همکاری با ارکستر سمفونیک صداوسیما، همکاری با ارکستر دیوان شرقی غربی، کنسرت مایستر کنسرت «هوای گریه» به خوانندگی همایون شجریان، همکاری با آنسامبل «ذاستا»، همکاری با ارکستر فیلارمونیک گیلان به عنوان کنسرت مایستر، همکاری با ارکستر سمفونیک فخرآفرینان ایران به عنوان کنسرت مایستر، همکاری با ارکستر مجلسی «رسا» به عنوان سولیست ویلن، تدریس در دانشگاه، نوازندگی در تور کنسرت های «ناگفته» به خوانندگی شهرام ناظری، نوازندگی در کنسرت های «شهر خاموش» کیهان کلهر به همراه کوارتت «مینیاتور» فر
وردین ۱۳۹۸ آثار. پدرام فریوسفی در اجرای بسیاری از قطعات موسیقی در سبک های مختلف حضور داشته است که از آن میان به موارد زیر می توان اشاره کرد:
ادنتوژنیک سیست ها گروهی از کیست های فکی هستند که از بافت های سازنده دندان ایجاد می شوند. این کیست ها دارای دیواره ای واضح هستند و از بقایای بافت دندانی منشأ گرفته اند. محتوی آن ها می تواند شامل هوا، مایع یا نیمه جامد باشد. کسیت های ادنتوژنیک داخل استخوانی معمولاً در استخوان های فک بالا و پایین دیده می شوند. بافت پوششی ادنتوژنیک برای تشکیل دندان ضروری است اما بقایای این بافت می تواند منشأیی برای ایجاد همچین ضایعاتی باشد. باید توجه داشت که همه کیست های دهانی، ادنتوژنیک نیستند همچون نازولیبیال داکت سیست. علاوه بر این مواردی نیز وجود دارد که فقط دارای ظاهری شبیه سیست هستند و سودوسیست نامیده می شوند همچون استافنه دفکت و آنوریسمال بون سیست. منابع. انگ
سوری ها در آلمان () به مهاجران سوری در آلمان و همچنین فرزندان ایشان اشاره دارد. این شامل اعراب، کردها، ترک ها، آشوری ها و همچنین اقلیت های کوچکتر سوریه را شامل می شود. تعداد سوری ها در آلمان در دسامبر ۲۰۱۵ حدود ۳۶۰٫۰۰۰ نفر تخمین زده شد که عمدتاً شامل پناهندگان جنگ داخلی سوریه بودند. برخی منابع دیگر ادعا می کنند برآورد شده که ۲۰۰ هزار شهروند سوریه در سپتامبر ۲۰۱۵ در آلمان زندگی می کنند. بر اساس آمار سرشماری آلمان در سال ۲۰۱۱، در میان مناطق آلمانی دو منطقه بن و ویسبادن بیشترین میزان مهاجرین سوریه را به خود اختصاص داده اند. در سال ۲۰۱۵، گذرنامه های جعلی سوریه توسط افراد غیر سوری مورد استفاده قرار گرفت به امید اینکه با تقلب شانس اقامت قانونی در اروپا افزایش پیدا کند. تاریخچه مهاجرت. طی بحران مهاجرت در اروپا ۲۰۱۴–۲۰۱۵، صدها هزار پناهنده سوری از جنگ داخلی سوریه وارد آلمان شدند تا موقعیت پناهندگی کسب کنند. بحران مهاجرت در اروپا به خصوص در ۴ سپتامبر ۲۰۱۵ به سرعت تسریع شد، مجلس عوام ونر فایمن از اتریش، در رابطه با آنگلا مرکل از آلمان، اعلام کرد که مهاجران مجاز به عبور از مرز از مجارستان به اتریش و سپس به آلمان و در او
ایل ۵ سپتامبر ۲۰۱۵، اتوبوس هایی با مهاجران شروع به عبور از مرز اتریش-مجارستان کردند.از ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴، اداره آمار فدرال آلمان تخمین می زند که ۱۱۸٫۱۹۶ نفر سوری دارای موقعیت شهروندی در آلمان هستند. به گفته وزارت داخله آلمان، بین ژانویه ۲۰۱۵ تا اکتبر ۲۰۱۵، ۲۴۳٫۷۲۱ نفر از شهروندان سوری وارد آلمان شده و درخواست پناهندگی کرده اند؛ بنابراین، بیش از ۳۶۰٬۰۰۰ شهروند سوری وجود دارند (از اواخر ماه دسامبر ۲۰۱۴ به ترتیب ۱۱۸٫۱۹۶ و در اکتبر ۲۰۱۵ به ترتیب ۲۴۳٫۷۲۱ نفر) که از اکتبر ۲۰۱۵ در آلمان زندگی می کنند. در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶، تعداد کل سوری ها در آلمان به ۶۳۷۸۴۵ نفر رسیده است.
قونگورداغ () با ۷٬۶۴۹ متر ارتفاع، بلندترین کوه در منطقه خودمختار سین کیانگ در چین است. قونگورداغ در شمال کوهی به نام موزتاغ آتا واقع شده و از دریاچه قره کول قابل مشاهده است.
گروه یوروم ، یک گروه موسیقی اهل ترکیه است که به خاطر مضامین سیاسی و اجتماعی در آثارش شناخته می شود. واژه ی «یوروم» در زبان ترکی استانبولی به معنای «دیدگاه» و «نظر» بوده و به فعالیت های این گروه ارتباط دارد. در سال های اخیر، برخی از کنسرت ها و آلبوم های این گروه با ممنوعیت یا توقیف مواجه شده اند و تعدادی از اعضای آن نیز بازداشت و زندانی شده اند. گروه یوروم یک گروه موسیقی سیاسی با گرایش های چپ گرایانه و سوسیالیستی است که در سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۴ خورشیدی) در استانبول تاسیس شد. این گروه توسط چهار دانشجوی دانشگاه مرمره با نام های «کمال ساهیر گورل، عایشه گل ترکیه ای ،یردام، متین قهرمان و تونجای آقدوغان» و تحت تأثیر ترانه سرایی نوین آمریکای لاتین قرار داشت و از آن زمان شروع به فعالیت کرد. گروه یوروم به عنوان یکی از پیشتازان ایجاد نهادها و سازمان های مردمی، تشکلات کارگری، اجتماعات اعتراضی آزادی خواهان، برابری طلبان و روشن فکران در ترکیه شناخته شده است. در طول ۳۵ سال فعالیت خود، گروه یوروم همواره با چالش ها و مشکلاتی از سوی دوره های مختلف حکومتی ترکیه روبرو بوده است. بسیاری از کنسرت های این گروه با دخالت پلیس، متوقف ش
ده و اعضای آن بارها بازداشت و زندانی شده اند. تاکنون بیش از ۴۰۰ پرونده قضایی علیه این گروه موسیقی تشکیل شده است که نشان دهنده فشارهای سیاسی و اجتماعی موجود در کشور است. گروه یوروم یکی از تأثیرگذارترین گروه های موسیقی اعتراضی در ترکیه است که از سال ۱۹۸۵ فعالیت خود را آغاز کرده است. این گروه با ترکیب موسیقی فولکلور ترکی و کردی با مَضامین سیاسی، به یکی از نمادهای مقاومت و اعتراض در ترکیه تبدیل شده است. تاریخچه و تأسیس. گروه یوروم توسط چهار دانشجوی دانشگاه مرمره در استانبول تأسیس شد و تحت تأثیر جنبش موسیقی نوئوا کانسیون آمریکای لاتین قرار داشت. اولین آلبوم آن ها با نام Sıyrılıp Gelen در سال ۱۹۸۷ منتشر شد و از همان ابتدا با واکنش های شدید دولتی مواجه شد. مضامین و سبک موسیقی. موسیقی گروه یوروم ترکیبی از موسیقی فولکلور ترکی و کردی، با پیام های سیاسی و اجتماعی است. آنها در آثار خود به موضوعاتی مانند سرکوب سیاسی، حقوق کارگران، فقر، امپریالیسم و سرمایه داری پرداخته اند. سرکوب و ممنوعیت ها. دولت ترکیه بارها تلاش کرده است تا فعالیت های گروه یوروم را محدود کند. تاکنون بیش از ۴۰۰ پرونده قضایی علیه اعضای گروه تشکیل و بسیاری
از کنسرت های آن ها ممنوع شده اند. برخی از اعضای گروه نیز بازداشت و زندانی شده اند، حتی دو نفر از اعضای آن در اعتراض به سرکوب های دولتی، اعتصاب غذا کرده و جان خود را از دست داده اند. محبوبیت و تأثیر بین المللی. با وجود فشارهای دولتی، گروه یوروم همچنان محبوبیت زیادی در ترکیه و خارج از کشور دارد. آن ها کنسرت هایی در آلمان، اتریش، فرانسه، ایتالیا، هلند، بلژیک، یونان و سوریه برگزار کرده اند. همچنین، این گروه یک مجله فرهنگی و هنری به نام Tavir منتشر می کند و یک مرکز فرهنگی در استانبول به نام İdil Kültür Merkezi را مدیریت می کند. میراث و تأثیرات. گروه یوروم نه تنها در موسیقی ترکیه بلکه در جنبش های اجتماعی و سیاسی نیز تأثیرگذار بوده است. آن ها با اجرای ترانه های انقلابی از سراسر جهان، از جمله نسخه ای از Bella Ciao، به نماد مقاومت تبدیل شده اند. اعتصاب غذا. در اعتراض به زندانی شدن شش تن از اعضای گروه، ممنوعیت فعالیت و تشدید سیاست های سرکوبگرانهٔ دولت اردوغان، سه تن از اعضای گروه: هلن بولیک، مصطفی کوچاک و ابراهیم گوکجک تصمیم به اعتصاب غذا گرفتند. هلن بولیک پس از ۲۸۸ روز اعتصاب غذا درگذشت.همچنین مصطفی کوچاک پس از ۲۹۷ ر
وز اعتصاب غذا موسوم به روزه مقاومت، دومین قربانی این جریان بود. ابراهیم گوکجک نیز پس از ۳۲۳ روز اعتصاب غذا درگذشت.
سلامه موسی (، ؛ زاده: ۴ فوریه ۱۸۸۷ – درگذشته: ۴ اوت ۱۹۵۸) اصلاح طلب و از پیشگامان رنسانس عربی است. او پیشگام سوسیالیسم مصر و از اولین ترویج دهندگان این تفکر بود. در روستای بهنبای، هفت کیلومتری زقازیق از پدر و مادر قبطی متولد شد. علاقه وافر و توجه خاصی به فرهنگ داشت و اعتقاد راسخ داشت، که اندیشه می تواند ضامن پیشرفت و رونق شود. سلامه موسی عضو گروهی از روشنفکران مصری بود، که احمد لطفی السید از جمله آن ها بود و خواستار ساده کردن زبان عربی و قواعد صرف و نحو آن بود و اینکه زبان عامیانه مصری به رسمیت شناخته شود. استدلال آن ها این بود که زبان عربی برای نسل ها تغییر نکرده بود و بیشتر مصری ها بیسواد هستند که باعث شد که موسی و دیگران تقاضا کنند که عربی را به زبان عامیانه بنویسند. نجیب محفوظ نیز تحت تأثیر او قرار گرفت وقتی به او گفت: شما استعداد بزرگی دارید، اما مقالات شما بد است. این باعث شد تا نجیب محفوظ در انتخاب موضوعاتش توجه بیشتری بکند. زندگی. تولد و مراحل رشد. سلامه موسی در سال ۱۸۸۷ در روستای بهنبای، در هفت کیلومتری شهر زقازیق در مصر به دنیا آمد. پدرش مسیحی و کارمند دولت بود، دو سال پس از تولد، پدرش فوت کرد. پسر
در یک مدرسه قبطی ثبت نام کرد و سپس در مدرسه ابتدایی الزقازیق به مدرسه رفت تا دوره ابتدائی را گذراند. او سپس به قاهره نقل مکان کرد و در آنجا به مدرسه التوفیقیة و سپس مدرسه الخدیویة رفت تا مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۰۳ دریافت کرد. سفر به غرب. در سال ۱۹۰۶ به علت مشکلات خانوادگی، تصمیم گرفت به اروپا سفر کند و در آن وقت وی ۱۹ ساله بود. این تصمیم تأثیر مهمی در شکل گیری آگاهی و اندیشه او داشت. او به فرانسه سفر کرد و سه سال زندگی خود را درآنجا گذراند، و از خلال آن با طرز تفکر و فلسفه غربی ها آشنا شد و تعداد زیادی از نوشته های آن ها را خواند و با ولتر آشنا شد و تحت تأثیر وی قرار گرفت کما اینکه نوشته کارل مارکس و دیگر سوسیالیست ها را خواند و نیز او در آنجا با یافته های مصرشناسی آشنا شد. پس از گذراندن سه سال در پاریس، او به انگلستان رفت تا حقوق را بیاموزد، جایی که چهار سال دیگر در آنجا زندگی کرد، اما او تحصیلات خود را رها کرد و به خواندن ادامه داد. او به انجمن روانپزشکان و انجمن فابین پیوست و در آنجا با نمایشنامه نویس ایرلندی و نویسنده جورج برنارد شاو دیدار کرد و تحت تأثیر چارلز داروین به ویژه تئوری تکامل او قرار گرف
ت. در مصر. پس از بازگشت از انگلیس، به مصر او اولین کتابش در مورد سوسیالیسم در جهان عرب را در سال ۱۹۱۲ منتشر کرد. همچنین او و شبلی شمیل یک هفته نامه به نام المستقبل در سال ۱۹۱۴ منتشر کردند، اما این هفته نامه پس از نشر شماره ۱۶ خود بسته شد. همچنین وی به همراه محمد عبدالله عنان حزب سوسیالیست مصر را در سال ۱۹۲۱ تأسیس کردند ولی بزودی از این حزب کناره گیری کرد چون نمی خواست که به محدودیت های تشکیلاتی تن دهد و این امر بر اثر اختلافاتی بود که رخ داد که ناشی از انتقادات او از انقلاب اکتبر بود، بدنبال آن از زندگی سیاسی کناره گرفت و تنها به فعالیت های فکری پرداخت، و از ۱۹۲۳ به مدت ۶ سال ریاست مجله هلال را به عهده گرفت. در سال ۱۹۳۰، آکادمی فرهنگ علمی مصر را تأسیس کرد و مجله ای مجله بنام مجله الجدیده را منتشر کرد که هدف آن ترجیح دادن به روند علمی بر فرهنگ عربی بود، اما دولت صدقی پاشا این آکادمی را بست. انجمن «مصری برای مصری» را تشکیل داد و این انجمن کالاهای انگلیسی را تحریم کرد که با الهام گرفتن از تجربه گاندی رهبر هند صورت گرفت. طرز تفکر. تفکر سلامه موسی را می توان در سه جهت خلاصه کرد: عقلانیت و الهام گرفتن از غرب. فکر ا
و تحت تأثیر روشنفکران غربی قرار گرفت و تحت تأثیر دیگر روشنفکران عرب در رنسانس قرار داشت. سلامه معتقد بود که برای دستیابی به رنسانس در جامعه خود، باید از غرب الهام گرفت. سوسیالیسم. سلامه تحت تأثیر تفکرات سوسیالیستی به ویژه فابین جامعه بریتانیا بود، که خواستار تحقق تدریجی سوسیالیسم بدون خشونت یا انقلاب بود. با این حال، او استدلال سوسیالیسم علمی را رد کرد و وظیفه تدریجی پیشرفت را رد کرد و خواستار ایجاد دموکراسی پارلمانی شد و انتقاداتی به گرایش بلشویسم وارد کرد. گرایش به فرعونیت. سلامه موسی از آخرین یافته های مصرشناسی مطلع شد و در زمانی که در فرانسه بود تحت تأثیر آن قرار گرفت، پس از بازگشت به مصر، درجریان ایده های احمد لطفی السید قرار گرفت، او یک مفهوم جدید از شخصیت مصر بر اساس یک مبنای متفاوت از شرق و ارتباط مذهبی و ارتباط بین ملیت و منفعت قائل بود، به نظر او مهم ترین موضوع رو به جلو در این زمینه، چنگ زدن مصریان به فراعنه بود. سلامه موضع منفی در مورد ادبیات و میراث عربی داشت. نقد ادبیات مصر در سنت ادبیات عربی را مورد انتقاد قرار داد و از ادبای مصر می خواست که از نویسندگان مترقی اروپایی یاد بگیرند. وی معتقد بود ک
ه زبان عربی به ادبیات مصر خدمت نمی کند و آن را تبلیغ نمی کند و همچنین ناسیونالیسم مصری را تباه می کند و آن را در عرصه ملی گرایی عرب انحلال می دهد. آثار. وی نوشته های زیادی از خود برجای گذاشت که در رابطه با موضوعات مختلفی نوشته شده است، او از سن ۲۰ سالگی آغاز به نوشتن کرد تسلطش بر زبان های انگلیسی و فرانسوی این فرصت را به او داد که از علوم و معارف و فرهنگ های متنوعی مطلع شود، حدود ۴۰ کتاب منتشر کرده است از جمله: «سوسیالیسم» و مقدمه سوپر من و آزادی اندیشه در مصر، و رنسانس اروپا، و جهان پس از سی سال، آزادی و قهرمانان آن در تاریخ، رویاهای فلاسفه، زنان بازیچه دست مردان نیستند و آن ها به من آموختند بود. وی نیز زندگی نامه خود را در کتابی بنام تربیت سلامه موسی، منتشر کرد و همچنین مجلات و کتاب های دیگر و مقالات بسیاری را نیز منتشر کرد. نقد و بررسی. دیدگاه علاقه مندان. یکی از حامیان سلامه، غالی شکری است وی تأکید می کند که سلامه موسی معتقد بود که، آزادی طبقات سرکوب شده در برده داری اولیه، از اسارت توهمات و خرافات، منجر به آزاد شدن آن ها از دسته دوم بردگی، یعنی از استثمار طبقاتی می شود. دیدگاه منتقدان. دیدگاه های اعلام ش
ده سلامه موسی به طور گسترده ای مورد انتقاد قرار داشت، و توسط نویسنده مصطفی صادق الرافعی به عنوان ضداسلام توصیف شده بود یا نویسنده عباس محمود از منتقدان وی، پس از انتشار کتاب بلاغت دوران و زبان عربی از او به عنوان فردی غیر عرب یاد کرده است. مجله ادبی الرساله در انتقاد به وی نوشت، او نویسنده ای است که تسلطش بر زبان لاتین بیشتر از عربی است و دیگران به او حمله کرده و گفتند: «این صفحه باید از تاریخ فرهنگ ما برداشته شود».
مسابقه حیرت انگیز یک برنامه تلویزیونی واقع نما است که در آن چندین گروه شرکت می کنند. تعداد شرکت کنندگان هر گروه دو نفر می باشد که این گروه ها که با یکدیگر در رقابت هستند. به کشورهای مختلف سفر می کنند و در هر کشور آزمون های یکسانی برایشان در نظر گرفته شده است. سرعت عمل در انجام آزمون ها در هر کشور برای هر گروه سرنوشت ساز است. در هر برنامه گروهی که اول از همه آزمون ها را به پایان برساند جایزه می گیرد و گروهی که آخر از همه آزمونها را انجام دهد از مسابقه حذف می شود و به برنامه بعدی راه نمی یابد. برای رسیدن به محل آزمون ها گروه ها باید از وسایل مختلفی از هواپیما گرفته تا هلکوپتر، کامیون، دوچرخه، قطار، قایق، اتوبوس، تاکسی یا ماشین استفاده نمایند یا حتی مسافتی را پیاده طی کنند. سپس آزمون های لازم را طی کنند. بعد از گذراندن هر آزمون، گروه ها نشانه هایی دریافت می کنند که مسابقه و مسیر بعدی را نشان می دهد. در آزمون ها گاه هر دو نفر از گروه باید شرکت کنند. گاه آزمون توسط یکی از دو نفر انجام می شود. مسابقه بدین ترتیب ادامه می یابد تا در انتها سه گروه باقی می مانند. این سه گروه در آزمون های متعددی شرکت می کنند و گروهی که
زودتر بتواند تمامی آزمون ها را تمام کند برنده جایزه نهایی خواهد شد.
ویرجینیا پنی (؛ (زاده:۱۸ژانویه ۱۸۲۶ – درگذشته:۴ آوریل ۱۹۱۳) اصلاح طلب اجتماعی و اقتصاددان بود. وی اولین کسی بود که در بازار کار زنان در ایالات متحده و اروپا تحقیق کرد. کتاب های او جزو منابع مهم تدریس اعضای انجمن نوبنیاد علوم اجتماعی آمریکا بود. پیش از ورود فعال به سندیکا و شکل دادن آژانس استخدامی خود برای زنان، جزو اولین زنان پیشگام، رهبری جنبش حق رأی زنان در ایالات متحده آمریکا را بر عهده داشت. زندگی نامه. بزرگ ترین دختر راشل روبل و ویلیام پنی از شهر لویی ویل، کنتاکی بود، ویرجینیا پنی در ۱۸ ژانویه ۱۸۲۶ در یک خانواده برده دار متولد شد. پدرش عضو شورای شهر لوییویل بود و همچنین بانک لوییویل را تأسیس کرد. حداقل سه نفر از چهار برادرش نقش مهمی در زندگی بعدیش ایفا کردند: پنی در سال ۱۸۴۵ از مدرسه علوم دینی استوبنویل زنان که توسط کلیسای پروتستان در اوهایو اداره می شد فارغ التحصیل گردید. او در ایلینوی و کنتاکی تحصیل کرد؛ به عنوان مدیر بخش زنان در آکادمی فان رنسلائر در میسوری خدمت کرد. در اواخر دهه ۱۸۵۰، به چندین شهر بزرگ ایالات متحده سفر کرد تا مشاغل زنان را بررسی نماید و از کتابخانه ها برای پیدا کردن اطلاعات در مورد ز
نان اروپایی استفاده می کرد. او در سال ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۱ در نیویورک زندگی کرد تا تحقیقات خود را کامل نماید و اولین نشریه را برای اینکه چه شغلی به روی زنان گشوده است و چه دستمزدی عایدشان می شود را منتشر کرد. پنی از یک روش تحقیق سیستماتیک برای مصاحبه با هزاران نفر از کارگران و کارفرمایان استفاده می کرد. او از مصاحبه های شخصی و همچنین پرسشنامه های نظرسنجی ایمیل استفاده می کرد و ۵۳۳ فهرست را در اولین نسخه کتاب خود منتشر نمود.کمپانی واکر ویز در بوستون آمریکا اولین کتاب پنی را در سال ۱۸۶۳ با تیتر جدید «استخدام زنان، دائرةالمعارف کار زنان» منتشر کرد که به طور گسترده ای در تحقیقات علمی و همچنین آثار ادبی عمومی مورد استقبال قرار گرفت.در ماه مه سال ۱۸۶۷، پنی در دومین کنفرانس انجمن حقوق برابر آمریکا (AERA) حضور پیدا کرد و در آن به عنوان نماینده کنتاکی در بین معاونان رئیس جمهور انتخاب شد. شهرت او برای کار و ایده هایش در مورد حقوق زنان تا آن زمان به طور جدی در جامعه نهادینه شد و به مرجعی در شبکه جهانی فعالان کارگری برای رأی دادن زنان و نیز حقوق برابر برای همه تبدیل شد. او در فعالیت های اتحادیه، از جمله انجمن کارگران زن در نیویو
رک شرکت داشت و اعتراضات را برای حقوق و دستمزد زنان و شرایط زندگی بهتر سازمان داد. او یک آژانس استخدامی برای زنان تأسیس کرد و سخنرانی های عمومی را برای تشویق زنان به منظور کشف زمینه های مختلفی که می توانند کار کرده و درآمد داشته باشند ارائه داد. برای مدتی هم وی در اداره سرشماری ایالات متحده آمریکا خدمت کرد.دومین کتاب پنی، «فکرکردن و عمل» مجموعه ای از مقالات مربوط به مردان و زنان، کار و حقوق و دستمزدها را در سال ۱۸۶۹ منتشر کرد. این کتاب مجموعه ای از سخنرانی ها و مقالات خود وی بود که تجزیه و تحلیل اقتصادی بیشتری را در مورد وضعیت کارگران زن انجام داد و در اینجا او راه حل های خود را ارائه می دهد که به عنوان مبانی آموزشی در مدرسه اقتصاد دانان فمینیسم و نظریه پردازان اجتماعی قرار گرفت و در دهه های بعد نیز دنبال شد. وی از حقوق مالکیت متاهلان حمایت کرد و از ارزش استفاده زنان در حوزه خانگی نوشت هنگامی که بسیاری از نویسندگان به طور عمده در مورد مسائل اخلاقی زندگی خانوادگی سخن می گفتند. او در تلاش بود تا کتابش برای اصلاح طلبان اجتماعی، از جمله افرادی که در معرض آسیب های اجتماعی قرار می گرفتند، و کسانی که برای شهرداری، قا
نونگذاران ایالتی و فدرال لابی می کردند مورد استفاده قرار گیرد.در بخشی از زندگی اش، پنی مدیریت یک بنیاد کاریابی در انجمن آمریکایی خانه کتاب مقدس که در بین خیابان سوم و چهارم و خیابان نهم شهر نیویورک قرار داشت، سامان داد. او به عنوان بخشی از خدماتش مجموعه ای از سخنرانی های خود را که مربوط به مشاغل موجود در شهر برای زنان بود را ارائه کرد. درگذشت. پنی که در سال های ۱۸۷۰ در سینسیناتی زندگی می کرد نوشت: «سلامتم خوب نیست، و توانم محدود است.» مبارزه برادرانش در مورد میراث خانوادگی شان منجر به تحقیق سال ۱۸۷۴ شد که طی آن، به دلایلی نامعلوم و ناشناخته، قاضی حکمی را علیه خواست او صادر نمود و پنی را به شهر آنکریج کنتاکی تبعید کرد، او در دهه ۱۸۸۰ دریک بیمارستان روانی در نزدیکی شهر لوییویل از صحنه فعالیت خارج شد، حق طبع و چاپ کتاب هایش را از دست داد، برادرش ویلیام، یک دکتر و استاد در گالوستون، تگزاس، وی را به نیویورک نقل مکان داد. ویلیام که در بروکلین نیویورک زندگی می کرد، یک داروخانه عمومی برای پنی در لانگ آیلند باز کرد. پنی هم در ادامه به بیمارستان دولتی منهتن در جزیره واردز، متعهد شد، جایی که ۲۰ سال بعد نیز در آنجا درگذش