Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در بازه زمانی ۱۹۵۰–۱۹۷۴، ۱۷۴٪ افزایش را نشان می دهد. سطح زندگی مردم فرانسه، که در هر دو جنگ جهانی آسیب دیده بودند، آنها را به یکی از برترین های جهان تبدیل کرد.
گروه ارتش مرکز نام دو گروه ارتش مجزا در نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم به نبرد پرداختند. تشکیل. گروه ارتش مرکز برای نخستین بار در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ با تغییر نام گروه ارتش ب، به عنوان یکی از سه گروه ارتش ورماخت در عملیات بارباروسا، تشکیل شد. تاریخچه عملیاتی. شوروی. ۱۹۴۱. در ابتدای تهاجم به شوروی، گروه ارتش مرکز به عنوان قدرتمندترین گروه ارتش عملیات، به فرماندهی فیلد مارشال فدر فن بک، شامل دو ارتش چهارم و نهم و دو گروه زرهی ۲ و ۳، مجموعاً با ۵۰٫۵ لشکر (شامل ۳۱ لشکر پیاده نظام، ۹ لشکر زرهی، ۶٫۵ لشکر موتوریزه، ۳ لشکر امنیت و ۱ لشکر سواره نظام)، نیرویی بالغ بر ۱٫۳ میلیون نفر و بیش از ۱۹۰۰ زره پوش و ۷۵۰ آتشبار توپخانه از جمله چندین توپ ریلی، می شد. قرارگاه گروه ارتش همچنین ۲۳ گردان مهندسی، ۱۲ گردان پل ساز، ۳۵ گردان ساخت وساز و ۱۱ گردان ساخت و تعمیر جاده در اختیار داشت. ارتش دوم نیز در جایگاه ذخیره فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان پشت سر گروه ارتش مرکز قرار داشت. این گروه ارتش همچنین از پشتیبانی هوایی ۱۵۰۰ هواگرد (بیش نیمی از ۲۷۷۰ هواگرد اختصاص یافته به کل عملیات) ناوگان دوم هوایی
"لوفت وافه" برخوردار بود. هشت لشکر زرهی گروه ارتش مرکز هنگام آغاز عملیات، مجموعاً ۱۵۳۰ تانک در اختیار داشتند. پیش از آغاز تهاجم لشکرهای گروه ارتش مرکز در خط مقدمی به طول ۵۰۰ کیلومتر از سوواوکی در شمال تا جنوب برست-لیتوفسک، مستقر شد. رود بوگ بیش از ۲۰۰ کیلومتر از این خط مقدم را شامل می شد. محاصره بیاویستوک-مینسک. گروه ارتش مرکز با آغاز عملیات بارباروسا در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، به دنبال کشیدن دیواری مستحکم به دور مناطق بین بیاویستوک و مینسک بود. گروه زرهی ۳ در جناح شمال در روز نخست موفق شد هر چهار گذرگاه بر روی رودخانه نمان در منطقه عملیاتی خود را به شکل تخریب نشده تصرف کند. شکست ارتش سرخ در حفظ خط دفاعی این رود موجب تصرف سریع ویلنا، پایتخت جمهوری لیتوانی شوروی توسط گروه زرهی ۳ در ساعات اولیه صبح ۲۴ ژوئن شد. همین روز گروه زرهی ۳ از محدود شدن حرکت نیروهایش به یک ستون به جهت شرایط وخیم راه ها و کاهش سرعت کل نیروها به سرعت آهسته ترین خودروها خبر داد. در جناح جنوب، گروه زرهی ۲ با گذر از رود بوگ، از کنار قلعه برست-لیتوفسک عبور کرد. در همین حال، راه های پیش روی برخی یگان های این گروه زرهی نیز غیرقابل عبور گزارش شدند. در
ادامه این نیروها اطلاع از کمبود سوخت در یگان های پیشین خود داد که حاصل از مشکل عبور خودروهای چرخ دار تدارکاتی از بوگ و ترافیک حاصل از آن در جانب غربی این رود بود. جهت سلطه بر اراضی بین رودهای دوینا و دنیپر و ناحیه ویتبسک-اورشا، گروه زرهی ۳ به نیروهای خود فرمان به تصرف مالاژکنا و ادامه حرکت به سمت گلوبوکو را صادر کرد. به هر حال، ۲۴ ژوئن فرماندهی گروه ارتش مرکز هرمان هوت، فرمانده گروه زرهی ۳ را از تصمیم برای چرخش نیروهای زرهی تحت امر او از ویلنا به سمت جنوب و شرق به جانب مینسک به جای حرکت در جهت شمال و شرق مطلع ساخت. تا این زمان، بزرگ ترین مشکل در ناحیه ارتش نهم ورماخت پدید آمد بود که در آن سپاه ۲۰ عصر ۲۴ ژوئن در جانب شرقی رود لوسوسنا حوالی گرودنو بدون داشتن توان زرهی از سه جهت زیر حمله تانک های ارتش سرخ قرار گرفته بود. حملات به ارتش نهم ورماخت در پی دستور ژنرال دمیتری پاولوف، فرمانده جبهه شمال غربی ارتش سرخ به نیروهایش برای ضد حمله به وقوع پیوست. ضد حملات جبهه غربی شوروی با وجود تحمل خسارات و تلفات سنگین، در نهایت بی تأثیر بود ضدحمله پاولوف در جهت شمال، مینسک را بدون حفاظت زرهی رها کرد. در نتیجه، رخنه نیروهای
هوت در ۲۶ ژوئن به مینسک از جانب مالاژکنا تا حدود زیادی بدون مانع صورت گرفت. با وجود نتایج بد تصمیمات پاولوف در نقاط دیگر، ضد حمله نیروهای مکانیزه او باعث افزایش پهنای شکاف بین نیروهای گروه زرهی ۳ و یگان های پیاده نظام ارتش نهم ورماخت در پشت سر آن ها شد. روز ۲۷ ژوئن گروه زرهی ۲ سلوتسک در ۱۰۰ کیلومتری جنوب مینسک را به زیر سلطه خود درآورد. همزمان گروه زرهی ۲ به ۳۰ کیلومتری شمال مینسک رسیده بود. روز ۲۸ ژوئن دو گروه زرهی حلقه بیرونی محاصره را در حومه مینسک بستند. به هر صورت محاصره کاملاً موفقیت آمیز نبود و پیاده نظام نتوانست فاصله خود را با نیروهای زرهی حفظ کند. بدین ترتیب بخش هایی از چهار ارتش شوروی قادر شدند به سمت شرق عقب بنشینند. محاصره کوچک تر دیگری نیز توسط پیاده نظام ارتش های چهارم و نهم حوالی بیاویستوک ایجاد شده بود. در ادامه مقاومت شدید نیروهای در محاصره باعث ایجاد تأخیر در پیشروی نیروهای زرهی گروه ارتش مرکز شد. تقریباً نیمی از قوای گروه ارتش مرکز درگیر انهدام نیروهای درون محاصره بودند. نهایتاً با پاکسازی مناطق تحت محاصره، قریب به ۴۸۰۰ دستگاه تانک و ۹۴۰۰ قبضه توپ ارتش سرخ منهدم گشته یا به غنیمت گرفته شد
و ۳۴۱ هزار نفر به اسارت درآمدند. بدین ترتیب نیروهای فن بوک در عرض هجده روز ۶۰۰ کیلومتر پیشروی کردند و خود را به رودهای دوینای غربی و دنیپر رساندند. آن ها همچنین منطقه بلاروس را تصرف و ۴۲۰ هزار نفر به دشمن تلفات وارد آوردند. نبرد اسمولنسک. برای هماهنگی بیشتر بین نیروهای زرهی و قوای پیاده، دو گروه زرهی ۲ و ۳ به همراه ۲ سپاه دیگر تحت فرمان فیلدمارشال گونتر فن کلوگه در ارتش چهارم قرار گرفتند تا «ارتش چهارم زرهی» را شکل دهند. مابقی نیروهای ارتش چهارم به ارتش دوم پیوستند. در ادامه، ارتش دوم به گروه ارتش مرکز ملحق شد. روز ۳۰ ژوئن، فرانتس هالدر، رئیس ستاد کل نیروی زمینی آلمان، به دو گروه زرهی ۲ و ۳ دستور داد هر چه سریع تر ناحیه بین پولوتسک تا روگاچف را پاکسازی کنند. این دستور روز بعد توسط فرماندهی گروه ارتش مرکز به آن ها ابلاغ و زمان آغاز آن ۳ ژوئیه تعیین گردید. بدی آب و هوا در برخی محدوده ها و راه های غیرقابل عبور جابه جایی نیرو را برای آلمانی ها دچار مشکل کرده بود. گروه زرهی ۳ که نیروهایش به تجهیزات غنیمتی فرانسوی مجهز شده بودند، گزارش کرد برخی یگان هایش قادر به ادامه رزم نیستند. روز ۵ ژوئیه جناح راست گروه زرهی ۲ م
وفق شد با گذر از رود برزینا بین بابرویسک و بوریسوف در نزدیکی روگاچف به رود دنیپر برسد. روز ۷ ژوئیه تلاش گروه زرهی ۲ برای پیشروی از جناح راست توسط نیروهای ارتش سرخ متوقف و زیر ضد حمله دفع شد. در طرف دیگر، گروه زرهی ۳ نیز در جناح چپ خود بین دریسا و پولوتسک حالت تدافعی گرفته و تمام حملاتش را بر ویتبسک در بخش مرکزی متمرکز کرده بود، که به تصرف آن در ۹ ژوئیه انجامید. ادامه حرکت گروه ارتش مرکز در قالب برنامه به محاصره درآوردن مجدد نیروهای دشمن در یک منطقه بزرگ این بار با بستن حلقه محاصره در شرق اسمولنسک و پیش روی سرنیزه زرهی آن با هدف مسکو صورت می گرفت. در بخش جنوبی طبق برنامه، رود دنیپر و شهرهای موگیلف و اورشا پشت سر گذاشته شدند. روز ۱۳ ژوئیه گروه زرهی ۲ به شدت از جانب ناحیه گومل مورد حمله قرار گرفت. این حملات با یورش هایی در ناحیه موگیلف و اورشا همراه بود. با وجود تحمل خسارات انسانی و تجهیزاتی سنگین، سلطه آلمانی ها بر منطقه محدب یلنیا حفظ شد. این ضدحملات موجب کاهش قابل توجه سرعت جناح جنوبی گروه زرهی ۲ در به محاصره درآوردن نیروهای ارتش سرخ شد. در جانب شمال گروه زرهی ۳ خود را به دمیدوف و ولیژ رساند و به نفل دست یافت
. حرکت به جناحین. میانه ماه ژوئیه مقرر گشت، به جای حرکت مستقیم به سمت مسکو، دو گروه زرهی گروه ارتش مرکز برای به محاصره درآوردن نیروهای بیشتری از دشمن به جناحین منحرف شوند و پس از انهدام آن ها رو به شرق آورند. مقرر شد در شمال، راه نیروهایی از قوای دشمن که از برابر جناح راست گروه ارتش شمال عقب می نشینند، توسط یگان هایی از گروه زرهی ۳ که قادر به پیشروی به سمت ولیکیه لوکی و خولم هستند، سد شود. در جنوب نیز بخشی از نیروهای گروه زرهی ۲ می بایست به سمت روسلافل گسیل می شدند. این فرامین ۲۳ ژوئیه توسط هالدر به رئیس ستاد گروه ارتش مرکز ابلاغ شد. سپاه ۸ هوایی "لوفت وافه" نیز برای پشتیبانی از گروه ارتش شمال، از گروه ارتش مرکز جدا شد. بدین شکل تنها سپاه ۲ هوایی در ناحیه گروه ارتش مرکز باقی ماند و این یگان نیز با وجود قرار داشتن در شرایط مداوم عملیاتی به خوبی نمی توانست ناحیه وسیع حضور گروه ارتش مرکز را پوشش دهد. از این رو پشتیبانی هوایی تنها بر عملیات های جناح جنوبی گروه ارتش متمرکز گشت. با پایان نبرد محاصره ای اسمولنسک و کاهش نسبی حملات ارتش سرخ امکان عقب کشیدن لشکرهای زرهی و موتوریزه گروه ارتش از خط مقدم فراهم آمد. به هر
حال، پس از آن که تمامی لشکرهای پیاده نظام به خط مقدم رسیدند مقدار آن ها جهت پوشش خط مقدم طولانی گروه ارتش بدون کمک لشکرهای زرهی و موتوریزه کافی نبود. با آزاد شدن هر چه بیشتر لشکرهای زرهی و موتوریزه، وضعیت خط مقدم گروه ارتش، وخیم تر می شد. در این شرایط نه تنها لشکرهای پیاده نظام جهت پوشش خط مقدم به صورت کم عمقی کشیده شده بودند بلکه بر خلاف نیروهای موتوریزه، این نیروها از تحرک لازم برای واکنش سریع با بحران ها برخوردار نبودند. متعاقباً تلفات بین نیروهای خط مقدم گروه ارتش افزایش یافت. گروه ارتش مرکز تا ابتدای ماه اوت متحمل حدود ۷۴٬۵۰۰ تلفات شد اما تنها ۲۳ هزار نفر به عنوان نیروی جایگزین دریافت کرد. فیلدمارشال فن بک شرایط این گروه ارتش در این زمان را «فوق العاده پرتنش» توصیف نمود. یکی از حساس ترین قسمت های خط مقدم گروه ارتش ناحیه برآمدگی یلنیا بود که تحت فشار دشمن در خطر فروپاشی قرار داشت. طبق فرمان روز ۲۱ اوت پیشوا، گروه ارتش مرکز موظف شد با حرکت بیشتر به سمت جنوب، در همکاری با گروه ارتش جنوب، ارتش پنجم شوروی را در ناحیه شرق کی یف منهدم کند. نبرد مسکو. برای عملیات "تایفون"، تهاجم ورماخت به مسکو، گروه ارتش مرکز مج
موعاً ۱۲۰۰ تانک در قالب ۱۴ لشکر زرهی در اختیار داشت. نیمی از این تانک ها مربوط به تانک های تازه تولید شده (۳۰۶ تانک) و دو لشکر دوم و پنجم زرهی تازه دریافت شده (۴۵۰ تانک) و نیم دیگر مربوط به مابقی ۱۲ لشکر زرهی بودند. ۱۹۴۲. گروه ارتش مرکز هنگام عقب نشینی از مسکو مقادیر زیادی از ادوات خود پشت سر باقی گذاشت اواخر ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ این گروه ارتش حدود ۱۸۷ هزار نفر نیرو، ۴۳۰۰ توپ ضدتانک، ۵۹۰۰ خمپاره انداز و ۳۴۰۰ قطعه دیگر توپخانه کمبود داشت. در این زمان مرز گروه ارتش مرکز و گروه ارتش شمال در شرایط حساسی بود. ضد حمله زمستانه ارتش سرخ یک شکاف ۲۰۰ کیلومتری در خط مقدم ورماخت بین بلیی و خولم باز کرده و به دشمن امکان دسترسی به ناحیه ویتبسک-ولیکیه لوکی را داده بود. ارتش سرخ با تسلط بر این ناحیه می توانست، در پشت خط مقدم گروه ارتش مرکز، به سمت اسمولنسک حرکت کند. در این زمان، نیروهایی از دشمن که وارد این شکاف می شدند پشت سر ارتش های سوم زرهی و نهم را هدف می گرفتند. دو ارتش دشمن پشت سر ارتش نهم در غرب سیچفکا قرار گرفته بودند. همزمان با این تحولات، ارتش سرخ از طریق هوایی در حال ارسال تدارکات و نیروی کمکی به پشت سر ارتش چهارم
در ناحیه ویازما بود. بدین ترتیب موقعیت کلی گروه ارتش مرکز تقریباً به مبارزه مرگ و زندگی بدل گشته بود. دمای پایین هوا تحرکات آلمانی ها را با اختلال مواجه ساخته و اقدامات مقابله ای آن را کند کرده بود. سازمان. یگان های اختصاصی قرارگاه گروه ارتش هنگام آغاز عملیات بارباروسا:
درمیان کاغذپاره ها () عنوان نمایشنامه ای است در یک پرده از جوردی مند. نخستین اجرای این نمایشنامه توسط تئاتر نایت وود در سال ۲۰۱۲ و در تورنتو اجرا گردید. یک اجرای موفق دیگر این نمایشنامه بلافاصله در سال ۲۰۱۳ و در شهر آوکلند نیوزلند بر روی پرده رفت. ترجمه فارسی. این کتاب در ایران با عنوان «در میان کاغذپاره ها» توسط مینو بوذرجمهری ترجمه و توسط نشر کتاب کوله پشتی به چاپ رسیده است
گالری ملی نروژ () (نروژی: Nasjonalgalleriet) در اسلو پایتخت نروژ قرار دارد. از سال ۲۰۰۳ به لحاظ اجرایی بخشی از موزه ملی هنر، معماری و طراحی است. در سال ۲۰۱۷ بازدید از آن ۱۰۰ کرون نروژی هزینه داشت. تاریخچه. این بنا در سال ۱۸۴۲ پس از تصمیمی که پارلمان در سال ۱۸۳۶ گرفته بود، تأسیس شد. گالری ابتدا در کاخ رویال اسلو واقع شده بود، در سال ۱۸۸۲ ساختمان موزه توسط هاینریش ارنست و آدولف شیرمر طراحی شد. اسامی سابق این موزه عبارتست از موزه هنرهای تجسمی مرکزی ایالت نروژ و از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۲۰ موزه هنری نامیده می شد. این گالری در سال ۲۰۱۳ به اشتباه به لحاظ فن نقاشی با برچسب نامناسب طبقه بندی شد. در سال ۲۰۱۶ قیمت ورودیه این گالری یک شبه دو برابر شد.
قاتلین ناشناس یک فیلم هیجان انگیز، جنایی محصول آمریکا به کارگردانی مارتین اوون در سال ۲۰۱۹ است. داستان. گروهی از قاتلین است که یک گروه حمایتی را تشکیل داده اند. هدف آن ها از برگزاری این دورهمی، به اشتراک گذاشتن تخلفاتی است که انجام داده اند. یکی از این افراد، مسئول قتل یک سناتور ایالات متحده است. هنگامی که اعضای گروه تلاش می کنند که پرده از معمای این قتل مهم بردارند، تنش ها بالا می گیرد اما همه چیز آنطور که به نظر می رسد، نیست. هنگامی که واقعیت آشکار می شود، این افراد به یکدیگر خیانت می کنند و دیدار آن ها به یک فاجعه منجر می شود.
لو یونگ (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
لوان جوجی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
لو شیائوجوان (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
لو یوتونگ (؛ زادهٔ ) شیرجه رو اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
منگ گوانلیانگ (؛ زادهٔ ) قایقران کانو سابق اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
سانگ شوئه (؛ زادهٔ ) شیرجه رو اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
سو هویجوان (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
سون فومینگ (؛ زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۹۷۴) جودوکار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
سون شووی (؛ زادهٔ ۱ فوریه ۱۹۷۶) شیرجه رو اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
تانگ گونگهونگ (؛ زادهٔ ۵ مارس ۱۹۷۹) وزنه بردار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا شده است.
تانگ لین (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
تیانگ لیانگ (؛ زادهٔ ) شیرجه رو سابق و بازیگر اهل چین است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به " " اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۷ مدال طلا شده است.
وانگ فنگ (؛ زادهٔ ) شیرجه رو اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱۰ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
وانگ هائو (؛ زادهٔ ) شیرجه رو اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
وانگ لینا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال زن اهل چین بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ بوده است.
وانگ لیپینگ (؛ زادهٔ ) دونده پیاده روی سرعت اهل چین است.
وانگ شین (؛ زادهٔ ) شیرجه رو اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
وانگ ییفو (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل چین بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
وو جینگیو (؛ زادهٔ ) تکواندوکار اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
رین نیکول براون یک بازیگر، خواننده و رقصنده اهل آمریکا است. از جمله فیلم های مشهور او می توان به "قاتلین ناشناس" اشاره کرد.
نبرد دریاچه غازان که به حادثه چانگ کوفنگ نیز شهرت دارد، درگیری مرزی بود که در اثر تهاجم نیروهای امپراتوری ژاپن به بخشی از قلمروی مورد اختلاف اتحاد جماهیر شوروی اتفاق افتاد. ادعای ژاپن بر تفسیر اشتباه شوروی از حدود مرزی مشخص شده در پیمان پکینگ بین امپراتوری روسیه و دودمان چینگ و سایر توافق های مرزی ژاپن و شوروی موجب بروز درگیری بین دو طرف شد. در پی این مسئله، نیروهای ژاپنی منطقه مورد مناقشه را اشغال کردند اما پس از درگیری های سنگین مرزی، در نهایت یک توافق دیپلماتیک منجر به عقب نشینی ژاپن شد. پیش زمینه. با دوختن چشم طمع به بندر ولادی وستوک شوروی، امپراتوری ژاپن قصد داشت با قطع کردن راه آهن سراسری سیبری، ارتش سرخ را در موضع ضعف قرار دهد. از این رو، ارتش سرخ در اقدامی احتیاطی تپه مورد اختلاف چانگ کوفنگ در جنوب غربی ولادی وستوک را در دهانه رود تیومن را به تصرف خود درآورد. حادثه. درگیری زمانی آغاز شد که نیروهای ژاپنی یازدهم ماه ژوئیه سال ۱۹۳۸ سعی کردند نیروهای شوروی را از مواضع خود در چانگ کوفنگ عقب برانند.
گروه ام ۶ (به فرانسوی: Groupe M6) (از نظر قانونی با عنوان Metropole Television S.A شناخته می شود) یک شرکت هلدینگ رسانه ای فرانسوی است و در تاریخ ۱ مارس ۱۹۸۷ راه اندازی شد.
استفانو پتیناری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لاتینا، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، باشگاه فوتبال روبور سیه نا، باشگاه فوتبال ویچنزا، باشگاه فوتبال کروتونه، باشگاه فوتبال کومو، باشگاه فوتبال لچه و باشگاه فوتبال آ.اس. رم اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایتالیا، زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا، زیر ۲۰ سال ایتالیا و زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده است.
لیگ قهرمانان فوتسال آسیا ۲۰۱۹ () دهمین دوره لیگ قهرمانان فوتسال آسیا، مسابقات سالیانه فوتسال باشگاهی در آسیا است که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا به میزبانی بانکوک، تایلند در تاریخ ۷ الی ۱۷ اوت ۲۰۱۹ برگزار شد. مس سونگون مدافع عنوان قهرمانی این رقابت ها است. تیم ها. ۱۶ کشور از ۴۷ عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا در این رقابت ها حاضر شدند. دور انتخابی وجود نداشت و همه تیم ها مستقیماً به دور نهایی راه پیدا کردند. ۱۵ کشور از ۱۶ کشور مسابقات دوره قبلی (۲۰۱۸) در این دوره شرکت کردند و فقط کویت جایگزین استرالیا شد. مرحله گروهی. گروه A. منابع: AFCقوانین جدول رده بندی: Group stage tiebreakers(H) میزبان. گروه B. منابع: AFCقوانین جدول رده بندی: Group stage tiebreakers گروه C. منابع: AFCقوانین جدول رده بندی: Group stage tiebreakers گروه D. منابع: AFCقوانین جدول رده بندی: Group stage tiebreakers
کمپانی ملی کیف پول به اختصار (CNP) یک شرکت هلدینگ بلژیکی است که در بخش های مختلفی در شرکتهایی سرمایه گذاری کرده است که می تواند به عنوان بازاریاب در نظر گرفته شود و در آن بتواند در دراز مدت به عنوان یک سهامدار حرفه ای نقش فعالی داشته باشد.
گروه ارتش جنوب عنوان چهار گروه ارتش نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در برهه های زمانی متفاوت در طول جنگ جهانی دوم به نبرد پرداختند. تشکیل. یگانی تحت عنوان «گروه ارتش جنوب» در مجموع چهار مرتبه در برهه های زمانی مختلف تشکیل گردید. نخستین بار ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹ از قرارگاه ارتش دوازدهم به منظور ایجاد گروه ارتش جنوب استفاده شد. در این زمان این گروه ارتش شامل ارتش های هشتم، دهم و چهاردهم بود. تاریخچه عملیاتی. شوروی. ۱۹۴۱. گروه ارتش جنوب بر طبق طرح عملیاتی بارباروسا وظیفه «انهدام نیروهایی از شوروی در گالیسیا و غرب اوکراین که همچنان در غرب رود دنیپر هستند و تصرف زود هنگام گذرگاه های رود دنیپر در کی یف و جنوب آن» را بر عهده داشت. این گروه ارتش که در فضای تنگ بین مرداب های پریپیات و کوه های کارپات متمرکز شده بود، تحت فرماندهی فیلد مارشال گرت فن روندشتت با آغاز عملیات بارباروسا از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، تهاجم خود به اوکراین را آغاز کرد. شوروی که در طرح ریزی دفاعی خود اوکراین را محور اصلی تهاجم آلمانی ها پیش بینی می کرد، بزرگ ترین تمرکز قوا را در این منطقه قرار داده بود. نیروهای ارتش سرخ در این قسمت دست به دفاعی
شدید زدند و موظف به اجرای بلافاصله ضد حملات گردیدند. موفقیت اولیه گروه ارتش جنوب را می توان در متوقف ساختن و دفع این ضد حملات نیروهای دارای برتری عددی شوروی دید. این نبردهای شدید هر دو طرف را متحمل خسارات و تلفات زیادی کرد. بدین ترتیب، با توجه به این درگیری های مرزی در ماه ژوئن، گروه ارتش جنوب از سایر نیروهای آلمانی در پیشروی عقب ماند. در این شرایط منطقه مردابی پریپیات که بخش جنوبی حوزه عملیاتی نیروهای آلمانی در جبهه شرقی را از بخش جنوبی آن جدا کرده بود، امکان دریافت کمک توسط گروه ارتش جنوب از سایر یگان های آلمانی تا پس از ناحیه کی یف را از بین برده بود. در نهایت روز ۳۰ ژوئن لویو به تصرف نیروهای گروه ارتش جنوب درآمد و نیروهای شوروی شروع به عقب نشینی به سمت استحکامات مرز سال ۱۹۳۹ با لهستان موسوم به خط دفاعی استالین کردند. با این حال با فشار نیروهای زرهی گروه ارتش جنوب برای گشودن راهی در بین مواضع دشمن، با تزلزل خط دفاعی قوای ارتش سرخ، این گروه ارتش ۱۰ ژوئیه موفق شد با شکستن خط دفاعی دشمن راه کی یف را در پیش بگیرد. به هر صورت گروه ارتش جنوب در مرحله نخست عملیات بارباروسا موفقیت کمتری در دستیابی به هدف کلی انهد
ام بیشتر نیروهای مسلح شوروی در غرب رود دنیپر، نسبت به دو گروه ارتش دیگر ورماخت کسب کرد. حضور نیروهای ارتش سرخ در مرداب های پریپیات و اراضی شرق آن در جناح شمالی گروه ارتش جنوب، در سه ماهه آغازین خطری جدی نسبت به عملیات های این گروه ارتش بود. پس از پایان نبرد کی یف، گروه ارتش جنوب فضای بازتری جهت ادامه عملیات پیش روی خود داشت اما وضعیت ضعیف تدارکاتی آن پس از گذر از رود دنیپر تشدید شد. در این زمان گروه زرهی ۱ با سرعت مورد انتظار پیشروی می نکرد. به هر حال زاپوروژه روز ۱ اکتبر به تصرف درآمد. ارتش یازدهم و گروه زرهی ۱ توانستند مقداری زیادی از نیروهای دشمن را در نزدیکی بردیانسک به محاصره بیندازند و راه خود را به سمت ماریوپول باز کنند. در پی بارندگی شدید، فرا رسیدن سرمای هوا و ضدحملات رو به افزایش دشمن، روز ۱ اکتبر فرماندهی عالی دستور به تمرکز گروه ارتش جنوب بر ناحیه دونتس با اهمیت اقتصادی در جناح جنوبی داد. بدین ترتیب خارکوف در جناح شمالی بعدا تصرف می شد. پس از دستیابی به خط سومی-لوزووا، تنها حدود ده روز بعد شرایط بد راه ها و فرسودگی کلی نیروها سبب توقف کامل جناح شمالی گروه ارتش شد. گروه زرهی ۱ در جناح جنوبی تا روز
۱۱ اکتبر خود را به رود میوس رساند اما از ۱۴ اکتبر به شکل مشابهی هوای سرد و بارش باران امکان ادامه پیشروی را از آن گرفت. ۱۹۴۲. نیروهای شوروی اواخر ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ در خط مقدمی فراخ از دو طرف شهر ایزیوم یورشی علیه گروه ارتش جنوب صورت دادند که موجب رخنه آن ها در خطوط آلمانی ها و پیشروی بدون درگیری آن ها شد. این مسئله مسیر پولتاوا و دنیپروپتروفسک و تمامی جناح جنوبی ارتش ششم را باز کرد و پل هایی را که شریان های حیات ارتش های یکم زرهی و هفدهم به حساب می آمد، در خطر قرار داد. به هر صورت، با عدم بهره گیری ارتش سرخ از این شرایط، گروه ارتش جنوب فرصت یافت مواضع خود در جناحین این رخنه را تقویت کند. در سال ۱۹۴۲ و طی عملیات آبی در قفقاز و جنوب روسیه، گروه ارتش جنوب به دو قسمت گروه ارتش آ و گروه ارتش بی تقسیم گشت. ۱۹۴۳. گروه ارتش دن و باقی مانده گروه ارتش ب در فوریه ۱۹۴۳ با هم ترکیب گشتند تا دوباره گروه ارتش جنوب را به وجود آورند. ارتش ششم نیز که در نبرد استالینگراد به شدت آسیب دیده بود، بازسازی گشت و در مارس ۱۹۴۳ به گروه ارتش جنوب پیوست. در ۴ آوریل ۱۹۴۴ گروه ارتش جنوب با عنوان گروه ارتش شمال اوکراین دوباره سازماندهی گشت
و تا ۲۸ سپتامبر با همین نام وجود داشت. ۱۹۴۴. در سپتامبر ۱۹۴۴ گروه ارتش جنوب اوکراین نام خود را به گروه ارتش جنوب تغییر داد. در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم در اروپا باقی مانده نیروهای گروه ارتش جنوب که در حال عملیات در اتریش و چکسلواکی بودند، نام خود را به گروه ارتش اوستمارک تغییر دادند. این گروه از آخرین یگان های بزرگ آلمان بود که تسلیم متفقین گشت.
جیسون وینر به (انگلیسی: Jason Winer متولد ۷ دسامبر ۱۹۷۲ در بالتیمور) یک کارگردان، تهیه کننده، فیلم نامه نویس، بازیگر و کمدین اهل آمریکا است.
واسال مهتر (Tenant-in-chief یا vassal-in-chief) در سلسله مراتب فئودالیسم در اروپا به واسالی گفته می شود که زمین های خود را مستقیم از شاه دریافت کرده است. واژه شناسی. نام های دیگر مستأجر ارشد "captal" یا بارون بود، اگرچه اصطلاح بارون در معنا تکامل یافت. به عنوان مثال، اصطلاح "بارون" در یک گزارش تحقیقی در مورد سال ۱۱۶۶ به بازگشت کلیه مستاجران در انگلیس، استفاده شد. در آن زمان این کلمه به معنای "بارون های پادشاه" یا "مردان پادشاه" بود، زیرا بارون هنوز می توانست معنای وسیع تری داشته باشد. در اصل، به عنوان مثال در کتاب روز رستاخیز (۱۰۸۶) تعداد کمی از افراد قدرتمند وجود دارد. مستأجر ارشد انگلیسی در زمان پادشاه نورمن همگی نجیب زادگانی بودند که مستقیماً با شاه در ارتباط بودند.
جرمی ترنر (به انگلیسی: Jeremy Turner زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۷۵) یک آهنگساز آمریکایی و چند ساز است که در کالیفرنیا ساکن است. پیوند به بیرون. وب سایت رسمی در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم ها شرکت انتشارات ترنر
زائولزی که در لهستانی زائولژه و در آلمانی اولزا گبیت نامیده می گردد ناحیه ای است متعلق به جمهوری چک که در دوره میان دو جنگ جهانی جمهوری دوم لهستان و جمهوری اول چکسلواکی بر سر آن اختلاف داشتند. نام این منطقه به معنی سرزمین های فراتر از رود اولزا است. این ناحیه در سال ۱۹۲۰ میلادی و پس از تقسیم ناحیه تشینسکه سوسکو میان لهستان و چکسلواکی ایجاد شد و قسمت شرقی بخش در کنترل چکسلواکی محسوب می گشت. این تقسیم بندی هیچ یک از طرفین را راضی نکرد و درگیری ها بر سر آن ادامه داشت تا آنکه در اکتبر ۱۹۳۸ و پس از توافقنامه مونیخ لهستان این ناحیه را به اشغال خویش درآورد. پس از تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹ این ناحیه تا سال ۱۹۴۵ در اشغال آلمان نازی بود و بعد از پایان جنگ مرزها به حالت سال ۱۹۲۰ بازگشت. به صورت تاریخی مردمان لهستانی غالب ساکنین این ناحیه بودند. در طول حکمرانی اتریشی ها تشینسکه سوسکو به سه بخش تقسیم گشت که سه ناحیه از آن لهستانی نشین و یک بخش باقی مانده چک نشین بودند. در قرن ۱۹ میلادی جمعیتی آلمانی ها رو به افزایش رفت که بعدها در پایان قرن از تعداد ایشان کاسته شد. در قرن بیستم و بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۸ سیاست های یکسان
سازی جمعیت و مهاجرت چک ها آن ها را به اکثریت و لهستانی ها را به اقلیت تبدیل کرد که هنوز هم اینگونه است. تا پیش از جنگ جهانی دوم جمعیت قابل توجهی از یهودیان نیز در این منطقه زندگی می کردند که تقریباً تمامی آن ها در طول سلطه نازی ها کشته شدند. امروزه علاوه بر سه گروه قومی لهستانی، آلمانی و چک یک گروه دیگر که خود را سیلزیایی می خوانند نیز در این قسمت وجود دارند. عمده طرفداران این گروه اخیر را پروتستان هایی تشکیل می دهند که در بخش شرقی تشینسکه سوسکو (بخش در کنترل لهستان) زندگی می کنند و در خود بخش زائولزی طرفداران چندانی ندارد.
حمید قنبری (۴ شهریور ۱۳۵۳ در تهران) نوازنده، محقق، مؤلف، آهنگساز، مدرس سازهای کوبه ای ایرانی دارای درجه ۲ هنری است. زندگی هنری. حمید قنبری از سال ۱۳۷۳ یادگیری ساز تنبک را نزد بهمن رجبی آغاز کرد. وی سپس در رشتهٔ موسیقی از دانشگاه سوره مدرک کارشناسی دریافت کرد. قنبری با گروه های آفتاب، مهر پویا، آفاق، آوا، باران، سور و مهتاب همکاری کرده است. وی در کنار هنرمندانی نظیر محمدرضا شجریان و گروه شهناز، حسین علیزاده، علیرضا قربانی، سالار عقیلی محمد معتمدی وحید تاج فرهاد فخرالدینی و حسین علیشاپور به نوازندگی پرداخته است. فعالیت های هنری. قنبری در چندین جشنوارهٔ موسیقی بین المللی اجرا داشته است از جمله: جشنوارهٔ Lute در عمان، جشنوارهٔ Case de Cultura در اسپانیا، جشنوارهٔ روز جهانی موسیقی Les Arts Renaissanse در فرانسه، اولین جشنوارهٔ موسیقی کلاسیک ایران (که در سال ۱۳۹۵ در تالار رودکی برگزار شد)، جشنوارهٔ بین المللی موسیقی در هند، و جشنوارهٔ Tamburi Mundi در آلمان. وی پایه گذار و سرپرست گروهی به نام «کلون زمان» است که از سال ۱۳۹۴ فعالیتش را با محوریت ریتم آغاز کرده است؛ دیگر اعضای این گروه عبارتند از ستار خطابی، حسام عظیم