Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر نیز ذکر شده است. قسمت ۵ بخش آخر کتاب عمدتاً به شنیدن امنیت اوپنهایمر و پیامدهای آن می پردازد. نویسندگان استدلال می کنند که این دادرسی یک دادگاه پوشالی را تشکیل می داد که توسط لوئیس اشتراوس تنظیم شده بود، که در آن اوپنهایمر عمدا تحقیر شد. هیئت استماع به این نتیجه رسید که اوپنهایمر به دلیل رفتار و معاشرت های گذشته، موضع گیری در مورد بمب هیدروژنی و پاسخ های کمتر صریح، یک تهدید امنیتی است. در نامه زیر ادعا شده بود که «دکتر اوپنهایمر از هر نظر کمونیست بود، به جز این که کارت حزبی به همراه نداشت».[۸] مجوز امنیتی اوپنهایمر لغو شد و او در انظار عمومی به یک دانشمند شهید و قربانی مک کارتیسم تبدیل شد. به گفته برد و شروین، این نشست نقطه عطفی مهم در روابط بین دانشمندان و دولت بود و شکست لیبرالیسم آمریکایی را ثابت کرد. او اگرچه «روشنفکر تبعیدی» بود، به سخنرانی، نوشتن و سخنرانی ادامه داد.[۹] اوپنهایمر در نهایت جایزه انریکو فرمی را دریافت کرد، اما تنها بیش از پانزده سال پس از آزمون ترینیتی. "پایان" این پایان نامه زندگی خانواده و فرزندان اوپنهایمر پس از مرگ او بر اثر سرطان گلو را پوشش می دهد. فرانک یک فیزیکدان نظری موفق شد.
کیتی قایقرانی را آغاز کرد اما بعداً بر اثر آمبولی درگذشت. پیتر، پسر اوپنهایمر، در نیومکزیکو مستقر شد و تشکیل خانواده داد و تونی، دختر اوپنهایمر، در نهایت خودکشی کرد. نگارش کتاب مورخ مارتین جی. شروین، که قبلاً «دنیای ویران شده: هیروشیما و میراث آن» (۱۹۷۵) را نوشته بود، در سال ۱۹۷۹ شروع به کار بر روی زندگی نامه اوپنهایمر کرد، [۱۰] و اولین قرارداد را با ناشر، ناپف، در ۱۳ مارس امضا کرد. ۱۹۸۰، ۷۰۰۰۰ دلار.[۱۱] بین سال های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۵ [۱۰] او مصاحبه هایی با «۱۱۲ نفر در مدار [اوپنهایمر] خود»، [۱۲] از جمله دوستش هاکون شوالیه و پسرش پیتر، که مصاحبه رسمی را رد کرد، انجام داد. شروین "حدود ۵۰۰۰۰ صفحه مصاحبه، رونوشت، نامه، یادداشت های روزانه، اسناد طبقه بندی شده و پرونده های F.B.I را جمع آوری کرد که در جعبه های به ظاهر بی پایان در زیرزمین، اتاق زیر شیروانی و دفتر کارش ذخیره شده بود." شروین پس از پایان مهلت مقرر و بازنشستگی ویراستارش، هنوز کتاب را تمام نکرده بود.[۱۱] توماس پاورز می نویسد که «مورخین موضوع، یک گروه کوچک شایعه پراکنی، پیشنهاد کردند که شروین آخرین قربانی نفرین اوپنهایمر بود».[۱۰] این کتاب در خانواده شروین به شو
خی تبدیل شد و او گفت: «این کتاب را به قبر می برد».[۱۳] در سال ۱۹۹۹ شروین از دوست، نویسنده و ویراستار خود کای برد[۱۱] که قبلاً دو بیوگرافی سیاسی نوشته بود[۱۰] دعوت کرد تا به او بپیوندد و آن را در قالبی منسجم و خواندنی کنار هم بگذارد. ابتدا برد امتناع کرد، اما در نهایت موافقت کرد که روی کتاب کار کند و هر دو نویسنده قرارداد جدیدی با Knopf به مبلغ ۲۹۰۰۰۰ دلار دیگر امضا کردند. برد پیش نویس هایی نوشت که سپس توسط شروین بازبینی و بازنویسی شد.[۱۱] عنوان کاری کتاب Oppie بود، اما توسط ویراستار آنها وتو شد. سوزان گلدمارک، همسر پرنده، عنوان جدید را پیشنهاد کرد: "پرومته... آتش... بمب همین آتش است. و شما می توانید "آمریکایی" را آنجا قرار دهید." شروین گفت که دوستش رونالد استیل به طور مستقل همین عنوان را پیشنهاد کرده است.[۱۱] اولین مقایسه فیزیکدانانی که بمب را برای پرومتئوس ممکن کردند، در ماهنامه علمی در سپتامبر ۱۹۴۵ بود: "پرومته های مدرن دوباره به کوه المپ حمله کردند و صاعقه های زئوس را برای انسان بازگرداندند." نام کتاب به فرانکشتاین؛ یا پرومتئوس مدرن.[۱۵] استقبال از کتاب این بیوگرافی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. بوستون گلو
ب نوشت که این کتاب «به عنوان اورست در میان کوه های کتاب های مربوط به پروژه بمب و اوپنهایمر قرار دارد و دستاوردی است که احتمالاً قابل پیشی گرفتن یا برابری نیست». که "پرومته آمریکایی حیاتی ترین تصمیمات سوژه خود را هم با تحصیلات اولیه و هم با کشف نهایی او همسو می کند. موفق می شود عمیقاً مخرب ترین و متضادترین رفتار او را درک کند." او خاطرنشان کرد که این "یک بررسی و ترکیب کامل است، گاهی اوقات در جزئیات آن طاقت فرسا".[۱۶] داور دیگری اشاره می کند که "هیچ ریاضیات وجود ندارد و فیزیک بسیار کمی وجود دارد. اطلاعات کمی در مورد مهندسی "ابجت" که در صحرای نیومکزیکو در ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۵ آزمایش شد وجود دارد.[۱۷] توماس پاورز، در بررسی چندین بیوگرافی اوپنهایمر برای The New York Review، اشاره کرد که شروین در نوشتن زندگینامه اوپنهایمر در سال ۱۹۷۹ مزیتی داشت. بسیاری از دوستان و همکاران اوپنهایمر، در آن زمان، هنوز زنده بودند.[۱۰] پاورز این کتاب را به عنوان «هدفش روشن، عمیقاً احساس، متقاعدکننده، فرم منظم و با قدرت ادبی پایدار نوشته شده» توصیف کرد و به شخصیت پیچیده اوپنهایمر اشاره کرد:[۱۰] اما این مرد اوپنهایمر است، نه ایده های کلی در مور
د عصر هسته ای، که بر این صفحات تسلط دارد. اوپنهایمر با تمام پیچیدگی هایش ظاهر می شود - یک نظریه پرداز باهوش، اما در عین حال یک «دختر کار»، در همدردی سریع با کسانی که در پایین ترین نردبان اجتماعی هستند. زمانی انقلابی که دانشجویان سابقی مانند فیلیپ موریسون را با صحبت هایش پس از جنگ در مورد «دین» و «جرج» - دین آچسون و جورج مارشال - عصبانی کرد. مدافع فداکار همسر الکلی اش کیتی، اما نسبت به رفتار کوبنده او با پسرشان، پیتر، کور است. دوست همیشگی دانش آموزانی مانند سربر و خیانتکار دانش آموزانی مانند روسی لومانیتز، جوزف واینبرگ و برنارد پیترز، که او به سادگی آنها را به سوی گرگ های شکار سرخ پرتاب کرد. فرانک اِی ستل این کتاب را «به دقت تحقیق شده» و «جامع ترین بیوگرافی تا به امروز» نامید.[۱۸] براهام دابشک به "دانشگاه عالی رتبه" اشاره می کند.[۱۲] جان اس. ریگدن این کتاب را "خوب نوشته شده و تقریباً عاری از اشتباهات جدی" می نامد و "خواندن این کتاب ارزشمند تجربه ای گیرا است: ذهن را تحریک می کند و احساسات را تحریک می کند."[۱۹] توماس آ. جولیان کتاب و نویسندگان را نقد کرد و نوشت که «آنها هنوز هم علیرغم شواهد قطعی بر خلاف آن ادعا
می کنند که ژاپن قبلاً شکست خورده بود و می خواست «تسلیم شود»، و آنها «آزاردهنده را نادیده می گیرند». شواهد ارائه شده از منابع شوروی سابق مبنی بر اینکه اوپنهایمر ممکن است اطلاعاتی در مورد پروژه بمب اتمی ایالات متحده به اتحاد جماهیر شوروی ارائه کرده باشد.[۲۰] جوایز اقتباس فیلم نوشتار اصلی: اوپنهایمر (فیلم) کریستوفر نولان، فیلمساز بریتانیایی-آمریکایی، در سال ۲۰۱۹ کار بر روی یک فیلم زندگینامه ای اوپنهایمر را به دنبال هدیه، کتابی از سخنرانی های اوپنهایمر، از بازیگر بریتانیایی رابرت پتینسون، که در فیلم تنت نولان بازی کرد، آغاز کرد. نولان به علاقه تازه خود به اوپنهایمر، خواندن پرومتئوس آمریکایی ادامه داد و تصمیم گرفت فیلمنامه خود را بر اساس این کتاب، با محوریت جلسات صدور گواهینامه امنیتی، قرار دهد. از سال ۲۰۱۵، حقوق اقتباس متعلق به تهیه کننده جی. دیوید وارگو بود که موافقت کرد در کنار نولان کار کند.[۱۳] نولان با برد ملاقات کرد زیرا شروین به سرطان مبتلا شده بود و قادر به سفر نبود.[۱۳][۱] پرنده قبل از فیلمبرداری فیلمنامه را خواند:[۲۴] برد می افزاید: «نولان به شیوه ای بسیار ماهرانه بحث بین فیزیکدانان را در مورد اینکه آیا
بمب ضروری بود یا نه، پوشش می دهد و اوپنهایمر پس از هیروشیما می گوید که این بمب بر روی دشمن تقریباً شکست خورده استفاده شده است. افرادی که چیزی در مورد اوپنهایمر نمی دانند به این فکر می کنند که قرار است فیلمی درباره پدر بمب اتمی ببینند. در عوض، "آنها این شخصیت مرموز و یک داستان زندگی نامه ای عمیقاً مرموز را خواهند دید." این فیلم با بودجه ۱۰۰ میلیون دلاری، با عنوان اوپنهایمر، در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۳ اکران شد و مورد تحسین منتقدان و تجاری قرار گرفت. این فیلم به نویسندگی و کارگردانی نولان، کیلیان مورفی در نقش اوپنهایمر را بازی می کند.[۲۵] نولان گفت که «فکر نمی کنم هیچ وقت بدون کتاب کای و مارتین این کار را انجام می دادم» و مورفی در حین تولید به برد گفت که کتاب «خواندن کتاب در اینجا اجباری است».[۱۱] به گفته نولان، "اوپنهایمر را نه به عنوان یک بیوگرافی ("فرمولی که شما در آن می نویسید می تواند به طرز خلاقانه ای خفه کننده باشد") تصور می کرد، بلکه بیشتر شبیه "یک فیلم هیجان انگیز، یک فیلم سرقت، یک درام دادگاه" بود.[۱] نولان همچنین گفت: ۲۶] کاری که من می خواستم انجام دهم این بود که مخاطب را به ذهن و تجربه شخصی ببرم که در مرکز مط
لق بزرگترین تغییر تاریخ نشسته بود. چه بخواهیم چه نخواهی، جی رابرت اوپنهایمر مهم ترین فردی است که تا به حال زندگی کرده است. او دنیایی را که ما در آن زندگی می کنیم، چه خوب و چه بد ساخت. دیگر بیوگرافی های اوپنهایمر
البیا کالچو ۱۹۰۵ باشگاه فوتبال ایتالیایی ست که در شهر البیا، ناحیه ساردینیا قرار دارد. البیا در حال حاضر در سری سی بازی می کند.
ماترا کالچو باشگاه فوتبال ایتالیایی ست که در شهر ماترا، ناحیه باسیلیکاتا قرار دارد. ماترا در حال حاضر در سری سی بازی می کند.
مشت بر پوست از آثار داستانی هوشنگ مرادی کرمانی است که نخستین بار در سال ۱۳۸۵ چاپ و منتشر شد. موضوع داستان. موضوع این داستان درباره نوجوانی به نام جعفر است که همه او را به نام موشو می شناسند. پدر وی تنبک زن دوره گرد است و مادرش در قبرستان روی قبرها آب می ریزد. موشو همراه پدرش تبنک می زند و در خیابان ها می گردد. او سعی دارد زندگی اش را عوض کند اما جامعه از خود واکنش نشان می دهد و حاضر نیستند به یک تنبکی کار بدهند … داستان مشت بر پوست، کتاب شایسته معرفی ویژه شورای کتاب کودک بوده و یکسال هم به عنوان کتاب سال مرکز کرمان شناسی شناخته شده است . این داستان روایتی است از زندگی مردم محروم و تحقیری که سایر مردم نسبت به آن ها ابراز می کنند . چاپ نهم این کتاب توسط انتشارات معین در سال ۱۳۹۷ و در قطع رقعی روانه بازار شده است. اقتباس سینمایی. از روی این کتاب فیلمی هم به همین نام و با کارگردانی محسن محسنی نسب و محمد رضا عالی پیام در سال ۱۳۸۱ ساخته شد.
داستان خمره از آثار هوشنگ مرادی کرمانی است که تا کنون برنده جوایز زیادی شده است. این کتاب تاکنون بیش از یک صد هزار نسخه به چاپ رسیده و به زبان های آلمانی، اسپانیایی، هلندی، فرانسوی، انگلیسی، آلبانیایی و ترکی استانبولی ترجمه شده است. کارولین کراسکری مترجم و ایران شناس آمریکایی خمره را به زبان انگلیسی ترجمه کرده است. این اثر نامزد جایزهٔ مؤسسهٔ توسعه ادبیات خاورمیانه آمریکا ۲۰۱۶ شده است. موضوع داستان. داستان این کتاب در یک روستا می گذرد. خمره ای که بچه های مدرسهٔ روستا در آن آب می نوشیدند شکسته است و دیگر قابل استفاده نیست. مدیر مدرسه، دانش آموزان و برخی از اهالی تلاش می کنند تا به نحوی این مشکل را حل کنند. این داستان شرح ماجراهایی است که در این مسیر رخ می دهد. در بخشی از این کتاب می خوانیم: «خمره شیر نداشت، لیوانی حلبی را سوراخ کرده بودند و نخ بلند و محکمی بسته بودند به آن. بچه ها لیوان را پایین می فرستادند، پرآب که می شد، بالا می کشیدند و می خوردند؛ مثل چاه و سطل. بچه هایی که قدشان بلندتر بود، برای بچه های کوچولو و قدکوتاه لیوان را آب می کردند. زنگ های تفریح دور خمره غوغایی بود. بچه ها از سر و کول هم بالا می
رفتند. جیغ و ویغ و داد و قال می کردند و می خندیدند و لیوان را از دست هم می قاپیدند…» اقتباس سینمایی. فیلم "خمره" به کارگردانیِ ابراهیم فروزش و بازیگریِ بهزاد خداویسی و فاطمه ارزه، بر اساس داستان "خمره" ساخته شده است. این فیلم در سالِ ۱۹۹۴، برندهٔ جایزهٔ یوزپلنگ طلایی از جشنواره فیلم لوکارنو شد. اقتباس تلویزیونی. مجموعه انیمیشن خمره به کارگردانی علی احمدی و به نویسندگی حمیدرضا حافظی برداشت آزادی است از داستان خمره. این مجموعه در سال 2011 به بخش مسابقه پنجاه و یکمین دوره جشنواره بین اللملی انسی فرانسه راه یافت و در چهارمین دوره جشنواره فیلم جیپور هندوستان به عنوان بهترین فیلم انیمیشن برگزیده شد.
کتی نیاکان (؛ ۱۹۷۷ –) دانشمند زیست شناس ایرانی است. در سال ۲۰۱۶ او اولین دانشمندی در جهان شد که مجوز قانونی ویرایش ژن های جنین را برای اهداف پژوهشی کسب کرد. مجله تایم در همین سال او را به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار در جهان معرفی کرد. زندگی. کتی نیاکان دارنده مدرک کارشناسی زیست شناسی سلولی و ملکولی و ادبیات انگلیسی از دانشگاه واشینگتن است. او دکترایش را در تخصص تحقیق در سلول های بنیادی از لس آنجلس کسب کرد. او در پژوهشی به همراهی کوین اگان در مورد سلول های بنیادی موش و انسان برای مطالعه جنین زایی انسان و توان سلولی که از سوی دانشگاه هاروارد حمایت می شد، شرکت داشت. او سپس به دانشگاه کمبریج رفت و در آزمایشگاه زیست شناسی سلول های بنیادی آنه مک لارن در دانشگاه زیست پزشکی کمبریج به تحقیقاتش بر روی اساس ملکولی رشد اولیه سلول ها در انسان و موش ها ادامه داد. در سال ۲۰۱۳ نیاکان به سرپرستی گروهی در شورای تحقیقات پزشکی انستیتوی ملی تحقیقات پزشکی در لندن انتخاب شد. از سال ۲۰۱۵، او سرپرست گروه تحقیقاتی در مؤسسه فرانسیس کریک است که جایگزین انستیتوی ملی تحقیقات پزشکی شده است. پژوهش ها. او در مؤسسه فرانسیس کریک به دنبال کش
ف مکانیسم های مشخصات اصل ونسب در جنین انسان و سلول های بنیادی است. در فوریه ۲۰۱۶ نیاکان مجوز تغییر ژنتیکی جنین انسان را از سوی «مرجع لقاح و رویان شناسی انسان» بریتانیا کسب کرد. این جنین های دستکاری شده باید پس از هفت روز از بین بروند. او برنامه دارد تا از تکنیک CRISPR-Cas9 برای پاسخ دادن به پرسش هایی نظیر این که چه نقص های ژنتیکی ای باعث سقط جنین در برخی زنان می شود، چه دلایلی باعث ناباروری می شود و برای به وجود آمدن جنینی سالم، چه چیزی حیاتی است.
مؤسسه فرانسیس کریک () یک مرکز تحقیقاتی در حوزه زیست شناسی است که در سال ۲۰۱۶ میلادی در لندن افتتاح شد.
مسجد خانلار () یک اثر باستانی با اهمیت کشور می باشد، که در بخش شهر قدیمی باکو قرار دارد. دربارهٔ مسجد. مسجد خانلار (به فارسی خانان) به سفارش براداران «خانلارف» بر اساس طرح معماری به اسم «مشهدی میرزا قفار اسماعیلف» در اواخر قرن ۱۹ میلادی در قرابت خانهٔ آنها بنا شد. این مسجد به شکل مربع، در صف خانه های مسکونی قرار دارد. ورودی ساختمان به سه بخش تقسیم شده است. روی بخش مرکزی با گنبد و بخش های جانبی نیز با قله ها پوشانیده شده است. نمای داخلی بنا آکنده از نقوش نباتی می باشد. این نیز به تمام چشم انداز داخلی مسجد عظمت و جاه و جلال زیبایی به ارمغان می آورد. مسجد خانلار آخرین ساختمان مذهبی است، که در قلمروی شهر قدیمی باکو ساخته شده است. ساختمان مسجد در حال حاضر به عنوان خانهٔ مسکونی مورد استفاده است. جستارهای وابسته. فهرست مساجد جمهوری آذربایجان
یک نظر فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی بی.آر. ایشارا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، جایا باچان، نادیرا، رشید خان، راضا مراد ایفای نقش کرده اند.
تقدیر فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی اس. اس بالان است. در این فیلم بازیگرانی همچون مالا سینها، آمیتاب باچان، آریونا ایرانی و نظیر حسین ایفای نقش کرده اند.
مسجد چین () اثری با اهمیت ملی واقع در بخش شهر قدیمی باکو می باشد. مسجد در خیابان «کیچیک قلعه» در نزدیکی کاخ شروان شاهان در شهر قدیمی قرار دارد. تاریخ مسجد. بنابه کتیبه ای موجود سر در ورودی ساختمان، مسجد چین به وصیت «فضل الله امام ابن عثمان شیروانی» به سال ۷۷۷ هجری قمری بنا شد. بدین دلیل مسجد به نام وی نیز معروف است. در دیگر کتیبه موجود روی نمای بنا آمده است، که این اثر توسط «مسعود علی» به سال ۱۱۸۶ هجری قمری بازسازی گردید. مسجد چین در سال ۲۰۱۲ میلادی از جانب «ادارهٔ منطقه حفاظت شده شهر قدیمی» مورد مرمت واقع شد. بعد از بازسازی، مسجد به موزه مسکوک شناسی تبدیل شد. دربارهٔ مسجد. در مورد نام مسجد چند تا نگرشی وجود دارد، که یکی آز آنها این است؛ از آنجا که ارزوهای زائران و بازدیدکنندگان این مسجد پس از دیدن از آن واقعی می شده است، مردم بدان نام «چین» گذاشتند. گفتنی است، که کلمهٔ «چین» به ترکی آذربایجانی برای واقعی شدن آرزوها هم کاربرد دارد. این بنای باستانی بر اساس سبک معماری «شیروان- آبشوران» احداث شده است. ترکیب معماری این مسجد، که از نمایی نامتقارن برخوردار است، با ورودی ای به سبک سنتی تکمیل می گردد. قاب پنجره دقیق
تنظیم شده، منبت کاری و کتیبه ای به خط عربی مسجد با استفاده از لطافت هنر معماری به زیبایی روی ساختمان به کار بسته شده است. جستارهای وابسته. فهرست مساجد جمهوری آذربایجان
خشم یک فیلم سینمایی اکشن هندی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی شاشیلال کی. نایر است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، سانی دئول، آمریتا سینگ، سونام، انوپم کهیر، پارش راوال، آمیتاب باچان ایفای نقش کرده اند.
مسجد شیخ ابراهیم () یک مسجد باستانی متعلق به سده ۱۵ میلادی می باشد، که در بخش شهر قدیمی باکو قرار دارد. تاریخ مسجد. بنابه کتیبه ای موجود روی دیوار بنا، مسجد شیخ ابراهیم به سفارش شخصی به نام «حاج امیرشاه یعقوب» ساخته شد. در کتیبه ای دیگر نیز آمده است، که مسجد توسط «آقا قفار فرزند موراد» بازسازی گردید. کتیبه اصلی حکایت از ساخت مسجد به سال ۸۱۸ هجری قمری (سالهای ۱۴۱۵–۱۴۱۶ میلادی) در عهد سلطنت «شروان شاه ابراهیم یکم» دارد. به همین دلیل نام ایشان بدین مسجد گذاشته شد. مشخصات معماری. مسجد به شکل چهارگوشه ساخته و بام آن با قبه پوشانیده شده است. در قرن ۱۹م. سطح نمای ساختمان با تقسیم به سه قاب مربعی شکل شکل معماری اروپایی به خود گرفت. در داخل هر یکی از قاب ها پنجره هایی نصب گردید و ورودی بنا نیز به شکل ایوان درآمد. با این تغییرات ساختمان مسجد ترکیب تلفیقی از معماری های آذربایجانی و اروپایی را در خود جای داد. جستارهای وابسته. فهرست مساجد جمهوری آذربایجان فهرست مساجد باکو
سلاح فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی جی. پی. دوتا است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، سانجی دات، سانجیتا بجلانی، ریشی کاپور، کولبوشان کارباندا، آشا پارک، آمریتا سینگ، پانت ایثار، شیاما، پارش راوال ایفای نقش کرده اند.
ما هم انسان هستیم فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی مانیوانان است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، جکی شروف، راج بابار، نیلم کوتهاری، جایا پرادا، سونام، قادرخان، آسرانی ایفای نقش کرده اند.
شیهاز اویلیکوف کشتی گیر فرنگی کار تیم ملی ترکمنستان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
عظمت کاستوبایف ، کشتی گیر فرنگی کار و عضو تیم ملی قزاقستان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
اوزور ژوژوپبیکوف کشتی گیر فرنگی کار تیم ملی قرقیزستان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ و مدال برنز بازی های المپیک ۲۰۲۴ پاریس اشاره کرد. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد. فعالیت حرفه ای. المپیک ۲۰۲۴ پاریس. ژوژوپبیکوف در وزن ۹۷ کیلوگرم کشتی فرنگی المپیک ۲۰۲۴ پاریس حاضر بود که در کشتی اول مینداوگاس ونکایتیس از لیتوانی را شکست داد اما در کشتی بعد به محمدهادی ساروی از ایران باخت و با توجه به حضور این کشتی گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در مرحله شانس مجدد جو راو از آمریکا را شکست داد و به دیدار رده بندی رسید. وی در این دیدار محمدعلی جبر از مصر را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.
آراتا سونودا کشتی گیر فرنگی کار تیم ملی ژاپن است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
ویلیام آدلینگ (؛ ۵ سپتامبر ۱۸۲۹ در سات ارک، لندن – ۱۷ فوریه ۱۹۲۱ در آکسفورد)، شیمی دان انگلیسی بود که در توسعه جدول تناوبی مشارکت داشت. در دهه ۱۸۶۰، آدلینگ، مانند بسیاری از شیمیدانها، روی یک جدول تناوبی عناصر کار می کرد. وزن اتمی و ویژگی شیمیایی دوره ای عناصر برای او جذاب بود. ویلیام آدلینگ و لوتار فون مایر با گسترش جدول تناوبی مندلیف جدول های مشابهی ارائه کردند. آدلینگ جدولی از عناصر را با استفاده از واحدهای تکراری هفت عنصر، که شباهت قابل توجهی با اولین جدول مندلیف دارد، ساخت. گروه ها افقی هستند، عناصر از روی افزایش وزن اتمی مرتب شده اند و جاهای خالی برای عناصر کشف نشده در نظر گرفته شده است. علاوه بر این، آدلینگ مشکل تلوریم ید را برطرف کرد و حتی موفق شد تالیوم، سرب، جیوه و پلاتین را در گروه های مناسب قرار دهد، کاری که مندلیف در اولین تلاش خود موفق به انجام آن نشده بود. ویلیام آدلینگ به رسمیت شناخته نشد، چون به او مشکوک بودند که بهنگام منشی بودن در جامعه شیمیدانان لندن تلاشهای جان الکساندر رینا نیولندز را بی اعتبار ساخته است تا جدول تناوبی خودش را منتشر کند. چنین جنبهٔ ناشناخته ای به خاطر پیشنهاد او بود. آدلی
نگ در یک سخنرانی در مؤسسهٔ سلطنتی در ۱۸۵۵ که عنوانش "ساختمان هیدروکربن ها" بود، متان را به عنوان یک هیدروکربن پیشنهاد کرد. (شرح مذاکرات مؤسسه سلطنتی، سال ۱۸۵۵، جلد دوم، صفحات ۶۳ تا ۶۶). شاید تحت تأثیر مقاله آدلینگ آوگوست ککوله پیشنهادی مشابه را در سال ۱۸۵۷ ارائه کرد و در مقالهٔ بعدی در همان سال پیشنهاد کرد که کربن عنصری چهار ظرفیتی است. حرفه. در ۱۸۵۰ آدلینگ در دانشکدهٔ پزشکی بیمارستان سنت بارتولومو استاد شیمی و در دانشکدهٔ پزشکی بیمارستان گای استاد توضیح دهندهٔ کار دستگاه ها و مهارت های پزشکی شد. با ترک بارتولومو در سال ۱۸۶۸ استاد تمام شیمی مؤسسهٔ سلطنتی شد. پیش از آن وی در ۱۸۶۸ و ۱۸۷۰ برای ایراد سخنرانی کریسمس مؤسسهٔ سلطنتی با عنوان "تغییرات شیمیایی کربن و سوختن و نسوختن آن" به آنجا دعوت شده بود. در ۱۸۷۲ وی مؤسسهٔ سلطنتی را ترک کرد و استاد شیمی وین فلیت و همکار کالج ووستر دانشگاه آکسفورد شد و در آنجا تا زمان بازنشستگی اش در ۱۹۱۲ ماند. آدلینگ همچنین به عنوان همکار (از ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۶)، دبیر افتخاری (از ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۹)، نایب رئیس (از ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۲)، رئیس (از ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۵) انجمن موادشیمیایی لندن بعلاوه بازرس (از ۱۸۷۸
تا ۱۸۸۰ و از ۱۸۸۲ تا ۱۸۹۱)، نایب رئیس (از ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۰ و از ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۱) و رئیس (از ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۸) انجمن سلطنتی شیمی خدمت کرد. در ۱۸۵۹ همکار انجمن سلطنتی انگلستان شد، و در ۱۸۷۵ از سوی دانشگاه لیدن هلند به او دکترای افتخاری داده شد.
ممنوعه مجموعهٔ تلویزیونی به کارگردانی امیر پورکیان و تهیه کنندگی علی اکبر نجفی، محصول سال ۱۳۹۷ است. تصویربرداری این مجموعه اجتماعی به سرمایه گذاری صادق یاری در زمستان ۱۳۹۶ در تهران آغاز شد و قسمت هایی از آن هم در سال ۱۳۹۷ در شهرهای شمالی کشور جلوی دوربین رفته است. پخش مجموعه تلویزیونی ممنوعه از دوشنبه ۵ شهریور ۱۳۹۷ در شبکه نمایش خانگی آغاز شد و دوشنبه هر هفته قسمت جدید آن انتشار می یافت. مجموعه تلویزیونی ممنوعه دارای ۲ فصل می باشد. خلاصهٔ داستان. این مجموعه تلویزیونی داستان سه نسل را به صورت همزمان و پیوسته روایت می کند؛ از دغدغه های امروز جوانان تا آسیب مسائل روز خانوادگی و اجتماعی.
کیم مین-سئوک | زادهٔ کشتی گیر فرنگی کار تیم ملی کره جنوبی است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد. از دستاوردهای وی می توان به کسب مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۸ و مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ و بازی های آسیایی ۲۰۲۲ اشاره کرد. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد. مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۸. سئوک در وزن ۱۳۰ کیلوگرم کشتی فرنگی مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۸ بوداپست حاضر بود که در مسابقه های اول تا سوم استفان دیوید از چک، اسکار مارویک از نروژ و آلین الکسوج از رومانی را شکست داد اما در نیمه نهایی به آدام کون از آمریکا باخت و به دیدار رده بندی رفت. وی در دیدار رده بندی ادوارد پوپ از آلمان را شکست داد و مدال برنز وزن ۱۳۰ کیلوگرم را به دست آورد.
قلعه آلاره () یک قلعه تاریخی است در شهرستان آلانیا در استان آنتالیا در جنوب ترکیه. این قلعه در روزگار امپراتوری بیزانس ساخته شد و در قرن یازدهم تبدیل شد به پاسگاه غربی پادشاهی ارمنی کیلیکیه (۱۰۸۰–۱۳۷۵ م). کارکرد آن پاسداری از کاروان هایی بود که از کاروان سرای آلاره خان می آمدند. آلاره خان آخرین کاروان سرا در جاده ابریشم پیش از رسیدن به دریا در این منطقه بود. آلاره خان در ۳۰۰–۴۰۰ متری جنوب قلعه آلاره واقع شده بود. زمانی که کیرفارد، فرمانروای محلی ارمنی از دودمان روبنی بر قلعه کلونوروس (آلانیای امروزی) فرمان می راند، برادر او، که در تواریخ نام او ذکر نشده، نیز به عنوان یک راهب قلعه آلاره را در دست داشت. پس از آن که علاءالدین کیقباد، از پادشاهان سلجوقی روم در سال ۶۱۸/۱۲۲۱ کلونوروس را فتح کرده و آن را علائیه نامید، توجه او متوجه قلعه آلاره شد. هنگام لشکرکشی او به آلاره، برادر کیرفارد دچار شکم درد شدید (قولنج) شده و درگذشت و افراد او قلعه را تسلیم علاءالدین کیقباد کردند. این قلعه یک ارگ دارد که با دیواره های بیرونی احاطه شده است. برای رسیدن به داخل قلعه باید از ۱۸۰ پله بالا رفت که به صورت دالانی در سنگ تراشیده شده
جایزه انریکو فرمی () یک جایزه برای گرامی داشت دانشمندانِ با شهرت جهانی برای دستاوردهایشان در گسترش، بهره گیری، یا تولید انرژی است. این جایزه از سوی وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا تأمین می شود. گیرنده جایزه، ۱۰۰٬۰۰۰ دلار، یک گواهی نامه امضاشده از سوی رئیس جمهور و وزیر انرژی ایالات متحده آمریکا، و یک مدال طلا که تصویر انریکو فرمی روی آن است، دریافت می کند. برندگان قبلی. منابع: وزارت انرژی ایالات متحده
دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان یکی از قدیمی ترین و معتبرترین دانشکده های پزشکی کشور و یکی از دانشکده های دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد. تاریخچه. دانشکده پزشکی اصفهان نخستین دانشکده دانشگاه اصفهان است که در سال ۱۳۲۵ در خانه ای در خیابان احمدآباد اصفهان شروع به کار کرد. در آن زمان آموزشگاه عالی بهداری در این خانه افتتاح گردید و دانشجویان بعد از چهار سال تحصیل موفق به اخذ درجه بهدار می شدند. پس از مدت کوتاهی آموزشگاه عالی بهداری به دبیرستان سعدی منتقل شد و آزمایشگاه های این دبیرستان مورد استفاده دانشجویان قرار گرفت این دبیرستان در حال حاضر محل شهربانی اصفهان است و در خیابان استانداری قرار دارد. بعد از چهار سال دانشکده پزشکی در جوار آموزشگاه عالی بهداری تأسیس شد و دانشجویان پس از شش سال موفق به اخذ درجه دکترا می شدند. بدین ترتیب آموزشگاه عالی بهداری به تدریج تعطیل شد و دانشجویان آموزشگاه پس از مدتی برای ادامه تحصیل به دانشکده های مختلف کشور معرفی و موفق به دریافت درجه دکتری می گردیدند. در سال ۱۳۴۱ ساختمان دانشکده پزشکی در زمین های وسیع هزارجریب ساخته شد و دانشکده پزشکی به ساختمان جدید واقع در خیابان
هزارجریب انتقال یافت. دانشکده پزشکی در ابتدا با ۹ نفر عضو هیئت علمی شروع به کار کرد و آموزش عملی دانشجویان در آزمایشگاه های دبیرستان سعدی و سپس آزمایشگاه های هزارجریب انجام می شد. کارآموزی بیمارستانی در بخشهای بیمارستان خورشید و درمانگاه های آن زیر نظر دانشیارانی که ریاست بخشهای مربوطه را بر عهده داشتند، انجام می شد. دانشکده پزشکی تا سال ۱۳۶۴ زیر نظر دانشگاه اصفهان اداره می شد و در آن سال و با تصویب قانون استقلال دانشگاه های علوم پزشکی، همراه با تعدادی از دانشکده های دیگر (از جمله داروسازی، دندانپزشکی، پرستاری و مامایی و…) تحت نظارت مجموعه مستقلی به نام دانشگاه علوم پزشکی اصفهان فعالیت می کنند. ساختمان دانشکده. دانشکده پزشکی، نخستین و قدیمی ترین دانشکده ایست که در دانشگاه اصفهان احداث شد. دانشکده پزشکی دارای زیربنایی به مساحت ۲۷۰۰۰ متر مربع بوده و در ۳ طبقه ساخته شده است. رنگ دیوارهای این دانشکده به رنگ سبز ایرانی می باشد. دانشکده پیراپزشکی نیز در داخل این ساختمان قرار دارد. ساختار اداری و گروه های آموزشی. ساختار و مدیریت دانشکده. هم اکنون ریاست دانشکده بر عهدهٔ بیژن ایرج می باشد. پیش از وی دکتر مهدی نعمت بخش
و پیشتر محمدحسن امامی ریاست دانشکده را بر عهده داشت. معاونت های دانشکده. معاونت های دانشکده عبارتند از آموزش پزشکی عمومی، تخصص و فوق تخصص، اداری مالی، تحصیلات تکمیلی، درمان، پژوهشی، دانشجویی فرهنگی، توسعه آموزش (E.D.O) و امور هیئت علمی. گروه های آموزشی دانشکده. دانشکده در حال حاضر دارای ۹ گروه پایه و ۲۳ گروه بالینی می باشد. تعداد اعضای هیئت علمی دانشکده مجموعاً ۴۷۳ نفر می باشد.