Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خودش به تنهایى به سوى قلعه هاى یهود بنی نضیر رفت و بر در خانه حیى بن اخطب یکى از سران یهود آمد، ولى حیى بن اخطب وقتى دانست ابوسفیان دشمن سرسخت مسلمانان و پیغمبر اسلام است ترسید در را به روى او باز کند. ابوسفیان ناچار شد در خانه سلام بن مشکم - یکى دیگر از سران یهود مزبور - برود و او در را به رویش باز کرده و از وى پذیرایى به عمل آورد و اطلاعاتى نیز از وضع مسلمانان در اختیار او گذارد. ابوسفیان پس از این ملاقات همان نیمه شب از نزد سلام بن مشکم خارج شده، پیش همراهان آمده و عده اى از آن ها را مامور کرد تا به نخلستان هاى اطراف مدینه یورش برند، آن ها نیز خود را به نخلستان «عریض» رسانده قسمتى از آن را آتش زده و دو تن از انصار را نیز در آن جا کشتند و به پایگاه خود بازگشتند. ابوسفیان بیش از آن درنگ را جایز ندانسته همان ساعت دستور حرکت به سوى مکه را صادر کرد و با عجله به جانب مکه بازگشتند. روز بعد که پیامبر اسلام از جریان مطلع شد ابولبابه را در مدینه به جاى خود منصوب داشته و با ۲۰۰ نفر از مهاجر و انصار به منظور تعقیب ابوسفیان از شهر خارج شد و تا جایى به نام «قرقرة الکدر» - چهارده منزلى مدینه - پیش رفت و چون به ابوسفیان
دسترسى نیافت پس از پنج روز به مدینه بازگشت. ابوسفیان و همراهانش از ترس مسلمانان به سرعت راه مى پیمودند و براى این که سبک بار شوند و بهتر بتوانند راه بپیمایند، توشه و آذوقه راه خود را که عبارت از «سویق» (یعنى آرد) بود و در کیسه هایى همراه خود آورده بودند روى زمین مى ریختند و مى رفتند که تعداد زیادى از آن ها نصیب مسلمانان گردید و به همین مناسبت آن غزوه را «سویق» نام نهادند. ابو سفیان گمان مى کرد این یورش، مرتبه او را بالا برده و بخشى از موقعیت از دست رفته قریش را بازخواهد گرداند اما اشتباه می کرد. دانشنامه اسلامی
مایکل میلز نویسنده و طراح بازی های نقش آفرینی خیالی و داستان های مرتبط است. او مدیر ارشد تیم تحقیق و طراحی سیاهچال ها و اژدهایان بوده. او طراحی نسخه ۵ این بازی را هدایت کرد. او همچنین بر روی بازی رومیزی "Castle Ravenloft" و کتاب های فرعی نسخه ۳ و ۴ "سیاهچال ها و اژدهایان" "کار کرده است". تحصیلات. مریلز دانش آموخته کالج دارتموث است. حرفه. در ژوئن ۲۰۰۵، مارلز به عنوان طراح توسط Wizards of Coast استخدام شد. او از طریق جامعه طراحان شخص ثالث d20 به شرکت جادوگران آمد. در شرکت جادوگران، وی به عنوان توسعه دهنده اصلی شاخه توسعه و تحقیق سیاهچال ها و اژدهایان که روی نسخه جدید ۴ کار می کند، کار کرد. میرلز به همراه جرمی کرافورد، طراح اصلی نسخه پنجم سیاهچال ها و اژدهایان "بود".
سید محمدعباس تستری جزائری یا محمدعباس شوشتری (۱۲۲۴ ه .ق - ۱۳۰۶ ه .ق) یکی از علمای دینی و فقهای شیعه در هند بود که در ادبیات عرب و ادبیات فارسی تسلط کامل داشت. برای وی کتب متعددی از شعر و لغت فارسی و عربی گزارش شده است. نام کامل وی میر محمدعباس بن علی اکبر موسوی تستری (شوشتری) است. زندگی نامه. نسب وی از جهت پدری به سید نعمت الله جزائری می رسد؛ نسب وی چنین گزارش شده است: «محمدعباس بن علی بن جعفر بن أبی طالب بن نورالدین بن نعمت الله جزائری». خاندان وی پس از هجرت جدش جعفر از شوشتر (تستر) به هند، در آنجا بودند تا آنکه محمدعباس در هند به دنیا آمد. تاریخ ولادتش را آخر ربیع الاول سال ۱۲۲۴ ه .ق ذکر کرده اند. وی یکی از شاگردان برجسته سید حسین نقوی نصیرآبادی معروف به سید العلماء است که در هند نزد او دانش آموخته است. میرحامد حسین -متکلم نامی شیعه- از شاگردان برجسته وی محسوب می گردد. وفات. وی در سال ۱۳۰۶ ه .ق از دنیا رفت و در حسینه غفران مآب دفن گردید. آثار. از جمله آثار او می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
در برنامه نویسی رایانه، یک محیط اجرای زمانی، همچنین یا نام محیط زمان اجرا از آن یاد میشود، در درجه اول بخش هایی از یک مدل اجرا را پیاده سازی میکند. این نباید با مرحله چرخه زمان اجرای یک برنامه اشتباه گرفته شود، که در حین آن سیستم زمان اجرا در حال کار است. بیشتر زبانها نوعی سیستم زمان اجرا دارند که محیطی را فراهم می کند که برنامه ها در آن اجرا شوند. این محیط ممکن است تعدادی از موضوعات از جمله چیدمان حافظه برنامه، چگونگی دستیابی برنامه به متغیرها ، مکانیسم های عبور پارامترها بین رویه ها، رابط با سیستم عامل و موارد دیگر را مورد بررسی قرار دهد. کامپایلر برای تولید کد صحیح، بسته به سیستم زمان خاص، فرضیاتی را ایجاد می کند. به طور معمول سیستم زمان اجرا مسئولیت تنظیم و مدیریت پشته و پشته را بر عهده خواهد داشت و ممکن است شامل ویژگی هایی مانند زباله روب، نخ ها یا سایر ویژگی های دینامیکی داخلی باشد. دیدگاه. هر زبان برنامه نویسی یک مدل اجرایی را مشخص می کند ، و بسیاری از آنها حداقل بخشی از آن مدل را در یک سیستم زمان اجرا اجرا می کنند. یک تعریف احتمالی از عملکرد سیستم زمان اجرا ، از جمله دیگر ، هرگونه رفتاری که مستقیماً ب
ه خود برنامه منتسب نشود ، نیست. این تعریف ، به عنوان بخشی از سیستم زمان اجرا ، مواردی از قبیل قرار دادن پارامترها بر روی پشته قبل از فراخوانی عملکرد ، رفتار دیسک I / O و اجرای موازی رفتارهای مرتبط را شامل می شود. با این تعریف ، اساساً هر زبانی یک سیستم زمان اجرا دارد، از جمله زبان های کامپایل شده ، زبان های تفسیر شده و زبان های خاص دامنه تعبیه شده . حتی API مدل های اجرای مستقل مانند مدل Pthreads از سیستم اجرا استفاده می کند که اجرای رفتار مدل اعدام است. بیشتر مقالات علمی در مورد سیستم های زمان اجرا بر جزئیات اجرای سیستم های زمان اجرای موازی تمرکز دارند. یک نمونه قابل توجه از یک سیستم زمان اجرای موازی ، نمونه ای از Cilk ، یک مدل برنامه نویسی موازی محبوب است. علاوه بر این ، ابزار ساده برنامه زمان اجرا برای ساده سازی ایجاد سیستم های زمان اجرا موازی ایجاد شده است. علاوه بر رفتار مدل اعدام ، یک سیستم زمان اجرا ممکن است خدمات پشتیبانی مانند بررسی نوع ، اشکال زدایی یا تولید کد و بهینه سازی را نیز انجام دهد. سیستم زمان اجرا همچنین دروازه ای است که با استفاده از آن یک برنامه در حال اجرا با محیط زمان اجرا تعامل دارد ،
که شامل نه تنها مقادیر حالت است که در هنگام اجرای برنامه قابل دسترسی است ، بلکه موجودات فعال دیگری نیز هستند که می توانند در حین اجرای برنامه مانند درایو دیسک و افراد از طریق کیبورد تعامل داشته باشند. . به عنوان مثال ، متغیرهای محیطی ویژگیهای بسیاری از سیستم عاملها و بخشی از محیط زمان اجرا هستند. یک برنامه در حال اجرا می تواند از طریق سیستم زمان اجرا به آنها دسترسی پیدا کند. به همین ترتیب ، دستگاه های سخت افزاری مانند درایو دی وی دی موجودی فعال هستند که یک برنامه می تواند از طریق یک سیستم زمان اجرا با آنها ارتباط برقرار کند. یک برنامه منحصر به فرد از محیط زمان اجرا (RTE) در یک سیستم عامل (OS) است که "فقط" RTE را اجرا می کند ، به معنی از بوت شدن سیستم تا زمان پایین آمدن کامل سیستم عامل فقط به برنامه (های) اجرا شده در آن RTE اختصاص دارد. هر کد دیگری که سعی در اجرای آن دارد یا هرگونه خرابی در برنامه (های) RTE را شکست می دهد که سیستم عامل را خراب می کند که تمام پردازش را متوقف می کند و به بوت مجدد نیاز دارد. اگر بوت از حافظه فقط خواندنی باشد ، یک سیستم بسیار مأمور ، ساده و مأموریتی ایجاد می شود. مثال ها. به عنوان
نمونه ای ساده از سیستم اصلی زمان اجرا ، سیستم زمان اجرای زبان C مجموعه خاصی از دستورالعمل هایی است که توسط کامپایلر وارد تصویر اجرایی می شود. در میان چیزهای دیگر ، این دستورالعمل ها پشته پردازنده را مدیریت می کنند ، فضایی را برای متغیرهای محلی ایجاد می کنند و پارامترهای عملکرد-تماس را در بالای پشته کپی می کنند. اغلب معیارهای مشخصی برای تصمیم گیری در مورد رفتار زبان در سیستم زمان اجرا وجود ندارد ، در حالی که رفتار بخشی از برنامه منبع است. برای C ، تنظیم پشته بخشی از سیستم زمان اجرا است ، برخلاف بخشی از معناشناسی یک برنامه فردی ، زیرا ثابت نگه داشتن جهانی را دارد که بیش از همه اعدام ها را در خود جای داده است. این رفتار سیستماتیک ، الگوی اجرای زبان را بر خلاف اجرای معانی متن برنامه خاص که مستقیماً به کدی ترجمه شده است که نتایج را محاسبه می کند ، پیاده سازی می کند. یک راه برای مشاهده این تفکیک بین معنایی یک برنامه خاص و محیط زمان اجرا این است که برنامه را در یک فایل شیء شامل تمام توابع در مقابل تهیه یک کل برنامه به یک باینری اجرا کنید. پرونده شی فقط حاوی کد مونتاژ مربوط به آن توابع است ، در حالی که باینری اجرایی
شامل کد اضافی است که برای اجرای محیط زمان اجرا استفاده می شود. پرونده شیء از یک سو ممکن است اطلاعاتی را از محیط زمان اجراکه با پیوند حل می شود ، از دست ندهد. از طرف دیگر ، کد موجود در پرونده شیء به فرضیات سیستم زمان اجرا بستگی دارد. به عنوان مثال ، بسته به کنوانسیون فراخوانی مورد استفاده در محیط زمان اجرا ، یک عملکرد ممکن است پارامترهای مربوط به یک رجیستر یا محل پشته را بخواند. مثال دیگر مورد استفاده از رابط برنامه نویسی برنامه (API) برای تعامل با سیستم زمان اجرا است. تماسهای مربوط به آن API همانند تماس با یک کتابخانه نرم افزاری معمولی به نظر می رسند ، اما در برخی از زمان مکالمه ، مدل اجرا تغییر می کند. سیستم اجرا یک الگوی اجرا را متفاوت از زبانی که کتابخانه از نظر آن نوشته است ، پیاده سازی می کند. شخصی که کد یک کتابخانه عادی را می خواند ، می تواند با دانستن زبانی که در آن کتابخانه نوشته شده است ، بتواند رفتار این کتابخانه را درک کند. با این حال ، شخصی که کد API را فرا می خواند و از سیستم زمان اجرا استفاده می کند ، نمی تواند با دانستن زبانی که در آن نوشته شده است ، رفتار تماس API را درک کند. در بعضی مقاطع ،
از طریق برخی سازوکارها ، مدل اجرای از زبان زنگ نوشته شده متوقف می شود و به مدل اجرای اجرای سیستم اجرا می شود. به عنوان مثال ، دستورالعمل تله یکی از روش های تغییر مدل های اجرای است. این تفاوت چیزی است که یک مدل اجرای API فراخوانی شده مانند موضوعات POSIX را از یک کتابخانه نرم افزاری معمول متمایز می کند. هر دو تماس موضوع POSIX و تماس های کتابخانه ای نرم افزار از طریق یک API فراخوانی می شوند ، اما رفتار موضوعات POSIX از نظر زبان تماس قابل درک نیست. در عوض ، فراخوانی موضوعات POSIX یک الگوی اجرای خارجی را اجرا می کند ، که توسط سیستم زمان اجرا POSIX اجرا می شود (این سیستم زمان اجرا اغلب هسته سیستم عامل است). به عنوان یک مثال شدید ، CPU فیزیکی به خودی خود می تواند به عنوان اجرای سیستم زمان اجرای یک زبان خاص مونتاژ شود. از این نظر ، مدل اجرای توسط پردازنده فیزیکی و سیستم های حافظه پیاده سازی می شود. به عنوان یک قیاس ، سیستم های زمان اجرا برای زبان های سطح بالاتر خودشان با استفاده از برخی زبان های دیگر اجرا می شوند. این یک سلسله مراتب از سیستم های زمان اجرا را ایجاد می کند ، با خود پردازنده (CPU) یا در واقع منطق آن در
لایه میکرو کد یا پایین تر از آن - به عنوان پایین ترین سطح اجرای زمان اجرا. ویژگی های پیشرفته. برخی از زبان های کامپایل شده یا تفسیری رابطی را ارائه می دهند که به کد برنامه اجازه می دهد تا مستقیماً با سیستم اجرا ارتباط برقرار کند. نمونه ای از کلاس codice_1 در زبان جاوا است . کلاس اجازه می دهد تا کد (که توسط یک موضوع متحرک است) کارهایی مانند شروع و متوقف کردن موضوعات دیگر را انجام دهد. به طور معمول ، جنبه های اصلی رفتار یک زبان مانند برنامه ریزی کار و مدیریت منابع در این روش قابل دسترسی نیست. رفتارهای سطح بالاتر که توسط یک سیستم زمان اجرا اجرا می شود ممکن است شامل کارهایی از قبیل ترسیم متن روی صفحه یا برقراری ارتباط اینترنتی باشد. اغلب این مورد وجود دارد که سیستم عامل ها این نوع رفتارها را نیز ارائه می دهند و در صورت وجود ، سیستم زمان اجرا به عنوان یک لایه انتزاع اجرا می شود که تداخل سیستم زمان اجرا را به یک فراخوان از سیستم عامل تبدیل می کند. این پیچیدگی یا تغییرات در خدمات ارائه شده توسط سیستم عامل های مختلف را پنهان می کند. این همچنین نشان می دهد که هسته سیستم عامل به خودی خود می تواند به عنوان یک سیستم زمان
اجرا مشاهده شود ، و مجموعه تماس های سیستم عامل که باعث بروز رفتارهای سیستم عامل می شوند ممکن است به عنوان تعامل با یک سیستم زمان اجرا تلقی شوند. در حد مجاز ، سیستم زمان اجرا ممکن است خدماتی مانند دستگاه P-code یا ماشین مجازی را ارائه دهد که حتی مجموعه دستورالعمل پردازنده را نیز پنهان می کند. این رویکردی است که بسیاری از زبانهای تفسیر شده مانند AWK و بعضی از زبانها مانند جاوا دنبال می کنند ، منظور این است که در برخی از کد های نمایندگی واسطه مستقل ماشین (مانند بایت کد ) وارد می شوند. این ترتیب کار اجرای زبان و سازگاری آن با دستگاه های مختلف را ساده تر کرده و کارایی ویژگی های زبان پیشرفته مانند بازتاب را بهبود می بخشد. همچنین این امکان را می دهد که برنامه مشابهی را در هر دستگاه و بدون قدم برداشتن صریح اجرا کند ، ویژگی ای که از زمان تکثیر شبکه جهانی وب بسیار مهم شده است. برای سرعت بخشیدن به اجرای ، برخی از سیستم های زمان اجرا کامپایل همزمان را در کد دستگاه دارند. یک جنبه مدرن از سیستم های زمان اجرا رفتارهای اجرای موازی است ، مانند رفتارهایی که توسط سازه های mutex در Pthreads و سازه های موازی در OpenMP به نمایش گ
ذاشته شده است. یک سیستم زمان اجرا با چنین رفتارهای اجرای موازی ممکن است مطابق رویکرد زمان اجرای اولیه مدولار شود. تاریخچه. نمونه های اولیه سیستم های زمان اجرا ، مفسر هایی مانند BASIC و Lisp هستند. این محیط ها همچنین حاوی جمع آوری زباله بودند . چهارم مثال اولیه زبانی است که برای تهیه کد نمایندگی میانی طراحی شده است. سیستم زمان اجرای آن یک ماشین مجازی بود که آن کد را تفسیر می کرد. مثال محبوب دیگر ، اگر نظری ، رایانه MIX دونالد ناتوس است . در زبانهای C و بعد از آن که از تخصیص حافظه پویا پشتیبانی می کردند ، سیستم زمان اجرا شامل کتابخانه ای نیز بود که حافظه برنامه را مدیریت می کرد. در زبانهای برنامه نویسی شی گرا ، سیستم زمان اجرا نیز اغلب مسئول بررسی نوع پویا و حل مراجعات روش بود.
موزه سنگ و گوهر جهان بین در سال ۱۳۹۰ توسط علی غفاری، مجموعه دار و هنرمند تراش سنگ های قیمتی در شهر اراک تأسیس شده است. علی غفاری برنده نشان اصالت جهانی از سوی سازمان جهانی یونسکو و دارنده نشان بین المللی شورای جهانی صنایع دستی بوده و برنده 4 نشان ملی مرغوبیت در تولید آثار هنری می باشد. این مجموعه حاصل بیش از 20 سال تلاش مستمر در زمینه تحقیق و گردآوری نمونه های مرغوب از کانی های ایران و جهان می باشد و فرصتی برای علاقه مندان و محققان این رشته فراهم آورده تا مجموعه وسیعی از کانی ها و گوهرسنگ ها را به همراه آثار تراش خورده از آن ها، از نزدیک مشاهده نمایند. این موزه علاوه بر سالن نمایش کانی ها، سنگ ها و گوهرهای تراش خورده، مجهز به آزمایشگاه تخصصی کانی شناسی و گوهرشناسی و کارگاه تراش سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی است. آموزشگاه موزه جهان بین در طی سال های فعالیت خود، فرصت هایی را جهت آموزش علاقه مندان به هنرصنعت گوهرشناسی و گوهرتراشی فراهم ساخته و همچنان نیز در جهت کارآفرینی و تربیت نیروهای جوان در این رشته گام برمی دارد. آزمایشگاه تخصصی گوهرشناسی موزه جهان بین در زمینه شناسایی و تعیین هویت و اصالت سنگ های قیمتی، کانی
ها و شهاب سنگ ها و صدور شناسنامه برای آن ها، فعال است. پیوند به بیرون. تور مجازی موزه سنگ و گوهر در اراک / عکس
کد مرده در برنامه نویسی کامپیوتر، بخشی از کد منبع برنامه است که اجرا می شود اما نتیجه آن هرگز در محاسبات دیگر استفاده نمی شود. اجرای کد مرده، زمان محاسبه و حافظه را هدر می دهد. در حالی که ممکن است نتیجه یک محاسبه مرده هرگز مورد استفاده قرار نگیرد، ممکن است استثنائات (خطاها) را ایجاد کند یا بر برخی از حالت های سراسری تأثیر بگذارد، بنابراین حذف چنین کدی ممکن است خروجی برنامه را تغییر داده و اشکالات ناخواسته ای را به وجود آورد. در صورت وجود هرگونه ابهام در مورد حذف کد مرده بر خروجی برنامه، بهینه سازی های کامپایلر در برخورد با حذف کد مرده معمولاً محافظه کار هستند. برنامه نویس ممکن است با استفاده بیشتر از توابع استاتیک و/یا درون-خطی و استفاده از بهینه سازی لینک-زمان، به کامپایلر در این زمینه کمک کند. مثال. codice_1 در مثال بالا، اگرچه تقسیم iX توسط iY محاسبه می شود و هرگز مورد استفاده قرار نمی گیرد، در صورت وقوع تقسیم بر صفر خطا اتفاق خواهد افتاد؛ بنابراین، حذف کد مرده ممکن است خروجی برنامه را تغییر دهد. تحلیل و بررسی. حذف کد مرده نوعی بهینه سازی کامپایلر است که در آن کد مرده از برنامه حذف می شود. تجزیه و تحلیل کد
مرده می تواند با استفاده از تجزیه و تحلیل متغیر زنده، نوعی از تجزیه و تحلیل کد استاتیک و تجزیه و تحلیل جریان داده ها انجام شود. این برخلاف تجزیه و تحلیل کد غیرقابل دستیابی است که بر اساس تجزیه و تحلیل جریان کنترل است. تکنیک حذف کد مرده در کلاس بهینه سازی ها به عنوان حذف کد غیرقابل دستیابی و حذف کدهای اضافی قرار دارد. در پروژه های بزرگ برنامه نویسی، تشخیص و از بین بردن کد مرده، به ویژه هنگامی که کل ماژول ها از بین می روند، گاهی اوقات دشوار است. در ظاهر تست می تواند به نظر برسد که کد هنوز زنده است و در بعضی مواقع، زبان قرارداد می تواند به تحویل کد حتی در صورتی که کد دیگر مرتبط نباشد، نیاز داشته باشد. برخی از IDEها (مانند Xcode , Visual Studio 2010 و Eclipse Galileo) این قابلیت را دارند که کدهای مرده را در مرحله تدوین پیدا کنند. در حالی که اکثر تکنیک های بهینه سازی به دنبال پیاده سازی حذف کد مرده هستند، در اشکال شدید بهینه سازی برای اندازه ممکن است گاهی اوقات بخواهیم به طور عمدی کدهای به ظاهر مرده را معرفی کنیم و با دقت شکل دهیم، که این امکان را می دهد که بخش های غیر مرتبط کد را به هم متصل کنیم (و در نتیجه کاهش
اندازه ترکیبی آنها) به طوری که کد اضافی به طور مؤثری به اولین مسیر اجرا از طریق کد آسیب نرساند بلکه برای انجام اقدام های لازم برای مسیرهای جایگزین اجرا مورد استفاده قرار می گیرد، که ممکن است سایر قسمتهای کد تبدیل به کد مرده شوند. در سطح کاربردی تر، این می تواند به عنوان هر دو، معرفی مصنوعی عوارض جانبی بی ضرر / مفید و کاهش افزونگی کد باشد، اما می توان از آن در سطح کدگذاری نیز استفاده کرد تا امکان استفاده از دستورالعمل های کوتاه تر فراهم شود؛ که در صورت چینش توالی های کد بدون معرفی همزمان عوارض جانبی ناشی از کد مرده امکان پذیر نیست.
مصطفی مؤمنی (۱۳۱۹–۵ اسفند ۱۳۸۶) جغرافی دان ایرانی و استاد دانشگاه شهید بهشتی بود. او برای نگارش کتاب "" برگزیدهٔ هجدهمین دورهٔ کتاب سال ایران شد. مؤمنی همچنین ناظرِ طرحِ پژوهشیِ "تعامل فضا، فرهنگ و قدرت در سازمان یابی فضای شهر زاهدان" بود که برگزیدهٔ اولِ اولین دورهٔ جشنوارهٔ بین المللی فارابی شد. تحصیلات. مؤمنی دانش آموختهٔ دورهٔ دکتری از دانشگاه ماربورگ (۱۳۵۵) بود.
زهره هادیانی جغرافی دان ایرانی و استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان است. او دانش آموختهٔ دورهٔ دکتری از دانشگاه شهید بهشتی است. هادیانی برای نگارش اثری تحت عنوان "تعامل فضا، فرهنگ و قدرت در سازمان یابی فضای شهر زاهدان" (زیر نظر مصطفی مؤمنی) برگزیدهٔ اولِ اولین دورهٔ جشنوارهٔ بین المللی فارابی شد.
ماری-لور دلی (به انگلیسی: Marie-Laure Delie) (زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال فرانسه است که هم اکنون در تیم متز فرانسه بازی می کند. او در پست مهاجم بازی می کند و عضو تیم ملی فوتبال زنان فرانسه است که در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۹ اولین بازی خود را برای این تیم انجام داد.
نقض عبارت است از اقامه برهان بر بطلان دعوی اعتراض. نقض چیزی قوی تر از اعتراض (Objection) است. زیرا اعتراض، نشان دادن خللی است که در مقدمات دلیل است، به نحوی که بتوان از قبول دعوی ممانعت کرد. در حالی که نقض عبارت است از رد نهایی دعوی. نقض در لغت به معنی شکستن است و در اصطلاح عبارت است از «بیان تخلف حکمی که ثبوت آن مورد ادعاست، یا نفی استناد حکم به دلیلی که به نحوی مبتنی بر آن است. نقض اجمالی. اگر این رد و انکار، از طریق منع بعضی مقدمات دلیل، به نحو اجمالی و خلاصه، انجام شود، آن را نقض اجمالی گویند؛ زیرا نتیجه این نقض فقط انکار بعضی مقدمات دلیل به نحو اجمالی است. نقض تفصیلی. اما اگر رد و انکار به نحو کلی و مستند به سند قطعی باشد، نقض تفصیلی نامیده می شود؛ زیرا چنین نقضی با مقدمات معین بیان شده است.» (تعریفات جرجانی)
ژانت الیزابت بلیک حقوق دان ایرانی-انگلیسی و دانشیار دانشگاه شهید بهشتی است. او برای کتابش تحت عنوان "حقوق میراث فرهنگی بین المللی" (انتشارات آکسفورد) برگزیدهٔ اولِ جشنوارهٔ فارابی (دورهٔ نهم) شد.
دفتر بشریت (به انگلیسی: The Humanity Bureau) یک فیلم سینمایی کانادایی در ژانر هیجان انگیز و فیلم علمی تخیلی محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی راب دبلیو کینگ و به نویسندگی دیو شولتز است. در این فیلم نیکلاس کیج، سارا لیند و هوگو دیلون بازی می کنند. این فیلم در تاریخ ۶ آوریل ۲۰۱۸ منتشر شد.
در برنامه نویسی به فرایند وصل کردن شناسه ها به مولفه های نشان داده شده توسط آن ها تطبیق نام می گویند. این نام ها ممکن است در جدول نمادها یا به عنوان بخشی از معماری فضای نام ذخیره شوند. هدف از نام گذاری فراهم کردن دسترسی آسان و سریع به مولفه های برنامه است. این فرایند می تواند برای فراخوانی تابع، متغیر یا مولفه ای از یک مجموعه موجودیت نام گذاری شده استفاده شود. مفاهیم. عبارت های برنامه های کامپیوتری، متغیرها، نوع داده ها، توابع، کلاس ها، اشیا، کتاب خانه ها، بسته ها و دیگر موجودیت ها را با اسم فراخوانی می کنند. تطبیق نام، فرایند ارتباط دادن این اسامی (که لزوماً یکتا نیستند) با موجودیت های معادلشان در برنامه است. الگوریتم هایی که مشخص می کنند این شناسه ها در یک بخش خاص برنامه به چه جزئی اشاره می کنند، بخشی از تعریف زبان هستند. میزان پیچیدگی این الگوریتم ها به پیچیدگی زبان بستگی دارد. برای مثال، فرایند تطبیق نام در زبان اسمبلی معمولاً با استفاده از یک جدول نماد انجام می شود در حالی که در زبان سی پلاس پلاس این فرایند بسیار دشوارتر است و موارد زیر را دربرمی گیرد: تطبیق پویا و ایستا. در زبان های برنامه نویسی مختلف،
تطبیق نام در زمان کامپایل یا زمان اجرا انجام می شود. حالت اول تطبیق نام ایستا و حالت دوم تطبیق نام پویا نام دارد. یک تصور غلط رایج این است که پویا بودن نوع متغیرها معادل پویا بودن فرایند تطبیق نام است. برای مثال در زبان برنامه سازی ارلنگ، نوع متغیرها به صورت پویا تعریف می شود اما تطبیق نام به شکل ایستا صورت می گیرد. با این حال ایستا بودن نوع متغیرها به معنای ایستا بودن فرایند تطبیق نام است. تطبیق نام ایستا که در زمان کامپایل انجام می شود، جلوی استفاده از متغیرهایی که در دامنه نیستند را می گیرد و بنابراین از برخی خطاهای برنامه نویسی جلوگیری می کند. اما در زبان هایی که تطبیق نام پویا دارند این ایمنی فدای انعطاف پذیری بیشتر می شود. در این زبان ها به طور معمول می توان متغیرها را در یک دامنه مقداردهی و استفاده کرد. برای مثال، در زبان پایتون داریم: »&gt; number = 99 »&gt; first_noun = "problems" »&gt; second_noun = "hound" »&gt; # Which variables to use are decided at runtime »&gt; print(f"I got {number} {first_noun} but a {second_noun} ain't one.") I got 99 problems but a hound ain't one. هر چند امروزه تکیه کردن ب
ر تطبیق نام پویا توسط جامعه برنامه نویسان پایتون توصیه نمی شود. همچنین ممکن است این ویژگی در نسخه های بعدی پایتون حذف شود. نمونه هایی از زبان هایی که از تطبیق نام ایستا استفاده می کنند شامل سی، سی پلاس پلاس، E, ارلنگ، هسکل، جاوا، پاسکال، اسکیم و اسمال تاک می شود. همچنین لیسپ، پرل، پی اچ پی، ریبل، تی سی ال و پایتون مثال هایی از زبان هایی هستند که از تطبیق نام پویا استفاده می کنند. پوشاندن نام. پوشاندن زمانی رخ می دهد که برای موجودیت های متفاوت در دامنه های واژگانی دارای هم پوشانی از شناسه های یکسان استفاده شود. این عمل در سطح متغیرها با عنوان سایه انداختن بر متغیر شناخته می شود. شناسهٔ 'I (برای متغیر 'X) شناسهٔ I (برای متغیر X) را می پوشاند وقتی که دو شرط زیر برقرار باشند: در این صورت گفته می شود که متغیر درونی 'X بر متغیر بیرونی X سایه انداخته است. برای مثال در الگوی متداول زیر پارامتر codice_1 بر متغیر محلی codice_1 سایه انداخته است. private int foo; // Name "foo" is declared in the outer scope public void setFoo(int foo) { // Name "foo" is declared in the inner scope, and is function-local. this.foo = foo;
// Since "foo" will be first found (and resolved) in the "innermost" scope, // in order to successfully overwrite the stored value of the attribute "foo" // with the new value of the incoming parameter "foo", a distinction is made // between "this.foo" (the object attribute) and "foo" (the function parameter). public int getFoo() { return foo; در واقع نام codice_1 در دامنهٔ بیرونی تعریف شده است. همچنین در تابع codice_4، نام codice_1 در دامنهٔ درونی تعریف شده است و متغیر محلی آن تابع است. از آن جایی که codice_1 ابتدا در داخلی ترین دامنه یافت می شود، برای اینکه بازنویسی مقدار متغیر کلاس codice_1 با پارامتر codice_1 که به تابع پاس داده شده است با موفقیت انجام شود، فرایند تطبیق باید تفاوتی بین codice_9 (ویژگی شیء) و codice_1 (پارامتر تابع) قائل شود. پوشاندن نام می تواند باعث پیچیدگی هایی در سربار کردن تابع بشود، چرا که در بعضی از زبان ها از جمله سی پلاس پلاس سربار کردن در میان دامنه ها رخ نمی دهد، بنابراین نیاز است که همهٔ توابع سربار شده مجدداً تعریف شوند یا به صورت صریح در یک فضای نام داده شده وارد شوند. تغییر
نام آلفا. در زبان های برنامه نویسی با قواعد دامنه ای واژگانی که عمل بازتاب روی نام متغیرها را انجام نمی دهند، می توان برای آسان کردن تطبیق نام از تبدیل ⍺ (یا تغییر نام ⍺) استفاده کرد. به وسیلهٔ این فرایند می توان جایگزینی هایی را یافت که به ما کمک می کند از این که هیچ نام متغیری در دامنه اش نام دیگری را پنهان نمی کند اطمینان حاصل کنیم. اگر تغییر نام دهندهٔ ⍺ قوانین دامنه ای زبان را بفهمد، آن گاه می توان با تغییر نام ⍺ آنالیز ایستای برنامه را آسان کرد. برای مثال به کد زیر توجه نمایید: class Point { private: double x, y; public: Point(double x, double y) { // x and y declared here mask the privates setX(x); setY(y); در کد بالا، در تابع سازندهٔ کلاس Point، متغیرهای کلاسی x و y در سایهٔ متغیرهای محلی با اسم مشابه قرار گرفته اند. می توان با تغییر نام ⍺ به کد زیر رسید: class Point { private: double x, y; public: Point(double a, double b) { setX(a); setY(b); در این کد جدید، هیچ پنهان سازی ای صورت نگرفته، بنابراین واضح است که کدام استفاده ها با کدام تعریف ها مطابقت دارند.
علی باستانی (زاده در بابل – درگذشته در بابل) روزنامه نگار ایرانی و از اثرگذارترین چهره های مطبوعات در دهه های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی در ایران بود. او علاوه بر نقش فعالی که در دوران افزایش ناگهانی قیمت نفت در سال های پیش از انقلاب داشت از پایه گذاران و خبرنگاران سندیکای نویسندگان و خبرنگاران مطبوعات ایران بود. او سال ها خبرنگار حوزه نفت، معاون سردبیر روزنامه اطلاعات و دبیر سندیکای نویسندگان و خبرنگاران مطبوعات ایران بود. ساخت مجموعه مسکونی اعضای این سندیکا با نام کوی نویسندگان (تهران ویلا) در اوایل دهه ۱۳۵۰ (خورشیدی) حاصل روابط نزدیک او با نخست وزیر وقت امیرعباس هویدا است. او از نخستین روزنامه نگارانی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران از کار برکنار شد. زندگی. علی باستانی در ۹ مرداد ۱۳۰۳ در بابل چشم به جهان گشود. تحصیلات دبستان را در زادگاهش گذراند و در همان جا به سازمان جوانان حزب توده ایران پیوست. دانشسرای مقدماتی را طی کرد و آموزگار شد. او در بخش های فرهنگی حزب توده کار می کرد و آموزش کارهای جمعی و سندیکایی یکی از اصلی ترین دلمشغولی های او بود. از همین رو با غیرقانونی شدن حزب توده در بهمن ۱۳۲۷ به تهران رفت و پنهان