Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن با دکتر جواد علاقه بندراد بود. در سال ۱۳۸۲ این مؤسسه توانست مجوز برگزاری دوره های دکتری و کارشناسی ارشد را از وزارت علوم دریافت کند و تحت عنوان «پژوهشکده علوم شناختی» به تربیت دانشجو بپردازد. ریاست این پژوهشکده به ترتیب پس از دکتر علاقه بند راد با دکتر حمید رضا نقوی، دکتر رضا زمانی و دکتر حمید رضا پور اعتماد بوده است. گرایش های علوم شناختی در ایران. دوره دکتری در رشته های علوم اعصاب شناختی (گرایش مغز و شناخت)، روان شناسی شناختی، مدلسازی شناختی، زبان شناسی شناختی و فلسفه ذهن و همچنین دوره کارشناسی ارشد در رشته های «روان شناسی شناختی، توانبخشی و ذهن، مغز و تربیت، طرحی خلاقیت و رسانه» را ارائه می دهد و سالانه از طریق کنکور سراسری دانشجو می پذیرد. شکل گیری ستاد علوم شناختی. در سال ۱۳۸۷ به منظور توسعه علوم و فناوریهای شناختی در سطح ملی، شورای عالی انقلاب فرهنگی به دکتر خرازی مأموریت داد پیش نویس سند راهبردی توسعه این دانش و فناوری نوین را تهیه نماید. این مهم در کارگروهی به ریاست او و با همکاری جمعی از استادان رشته های مختلف علوم شناختی انجام گرفت و در شورای تخصصی تحول در نظام آموزشی به تصویب اولیه رسید و نهایتاً
در سال ۱۳۹۰ در صحن شورای عالی مصوب و توسط رئیس جمهور وقت ابلاغ گردید. همچنین در سال ۱۳۹۰ شورای عالی انقلاب فرهنگی با تصویب سند نقشه جامع علمی کشور حوزه علوم شناختی را به عنوان اولویت الف علمی کشور ذکر و معرفی نمود. از سوی دیگر، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در سال ۱۳۹۰ با تأسیس کمیته علوم و فناوریهای شناختی به تدوین برنامه های دوره های دکتری و کارشناسی ارشد پرداخت. این کمیته که ریاست آن را دکتر خرازی بر عهده دارد تا به حال با کمک موسسات و استادان حوزه های مختلف علوم شناختی موفق شده است برنامه درسی دوره های دکتری روان شناسی شناختی، زبان شناسی شناختی، مدلسازی شناختی، فلسفه ذهن را تدوین و به تصویب برساند و برنامه دکتری علوم اعصاب شناختی را مورد بازنگری قرار دهد. همچنین برنامه دوره های کارشناسی ارشد روان شناسی شناختی و دوره ذهن، مغز و تربیت نیز در همین کمیته تدوین و به تصویب شورای برنامه ریزی وزارت رسیده است. در سال ۱۳۹۱ بر اساس مفاد سند مزبور، ستاد راهبری توسعه علوم و فناوریهای شناختی در معاونت علمی و فناوری رئیس جمهور تأسیس و دکتر سید کمال خرازی به دبیری این ستاد منصوب گردید. ستاد عملاً از تابستان سال ۱۳۹۱ کار
خود را آغاز و به تمهید مقدمات پرداخت.
امیر پورکیان (زادهٔ ۱۵ بهمن ۱۳۶۲ اهواز) نویسنده و فیلم ساز معترض اهل ایران است. وی فارغ التحصیل کارشناسی رسانه است و تا کنون تمامی آثارش همواره با توقیف و سانسور همراه بوده است. زندگی. امیر پورکیان متولد ۱۵ بهمن ۱۳۶۲ در اهواز ، کارگردان و تهیه کننده سینما، فارغ التحصیل کارشناسی روابط عمومی و رسانه که فعالیت سینمایی خود را با تهیه کنندگی فیلم خیابان یکطرفه آغاز کرد. در سال نود و چهار فیلم دریا و ماهی پرنده را تهیه کنندگی کرد که این فیلم موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان همدان، برنده جایزه بهترین فیلم موندنس آمریکا و برنده جایزه بهترین فیلم منتقدین مسکو شد. امیر پورکیان در سمت کارگردانی فیلم سینمایی ناکوک را در سال ۱۳۹۵ ساخت. این فیلم موفق به شرکت در فستیوال های دوربان آفریقای جنوبی و کازان روسیه شد. امیر پورکیان تهیه کننده اولین فیلم سلفی ایران را بعهده داشته و همچنین تهیه کننده فیلم خنده های آتوسارکورد دار کوتاه ترین فیلمبرداری در قطار در حال حرکت، بوده است. آخرین فیلم سینمایی وی به نام «آینده» به نویسندگی و کارگردانی امیر پورکیان به تازگی پروانه نمایش گرفته است. ب
ه گزارش تهران رسانه و خبرگزاری برنا , امیر پورکیان کارگردان سینما با انتشار پستی در صفحه شخصی اش از دفتر اشعار خود رونمایی کرد. حواشی. امیر پورکیان به دلیل مقابله با تمامیت خواهی نظام سرمایه داری در آثار هنری از فیلم سینمایی آینده برائت کرد و نام خود را به عنوان نویسنده و کارگردان حذف نمود. او رکوردار توقیف در نمایش خانگی ست سریال ممنوعه و سریال غربت هر دو در زمان پخش توقیف شدند و این فیلمساز زیر نظر مقامات امنیتی قرار گرفت. در سال ۱۴۰۳، سریال «غربت» به نویسندگی و کارگردانی امیر پورکیان، پس از پخش سه قسمت در مردادماه، با دستور دادستانی تهران و به درخواست وزارت اطلاعات به بهانه توهین به قوم عرب و ایجاد ناامنی های مسلحانه در خوزستان توقیف شد. این اقدام موجی از اعتراضات و واکنش های متضاد را در فضای رسانه ای و شبکه های اجتماعی به همراه داشت. در ابتدا دلایل توقیف سریال به تصویرسازی نادرست از مردم حاشیه نشین عرب زبان نسبت داده شد، اما اخیراً گزارشی از Fox Interviewer پرده از دلایل واقعی توقیف برداشت. این رسانه اعلام کرد که ماجرای توقیف سریال ارتباطی به جریانات قومیتی نداشته و در واقع به پرداخت صریح سریال به بحران ه
ای اجتماعی و سیاسی جامعه ایران مربوط بوده است. به گفته این گزارش، «غربت» با نمایش واقعیت های تلخ زندگی طبقات قربانی و پرداختن به نقش اعتراضی زنان، حساسیت های شدیدی را در میان برخی نهادهای امنیتی و نظارتی برانگیخته است. خط اصلی داستان سریال به زنان اختصاص داشت که به عنوان نمادی از مقاومت، عدالت خواهی، و تغییر معرفی شده بودند. این بخش از سریال که به اعتراضات زنان علیه بی عدالتی های قلدر منطقه زندگیشان و ساختارهای تبعیض آمیز می پرداخت، به عنوان تهدیدی علیه نظم عمومی تلقی شد. امیر پورکیان، در مصاحبه ای با رسانه های داخلی مانند تابناک و فرهیختگان، این موضوع را افشا کرده و اظهار داشت که دلیل اصلی توقیف، نگاه جسورانه سریال به نقش زنان در تغییرات اجتماعی بوده است. پورکیان همچنین در مصاحبه با فرهیختگان تأکید کرد که «غربت» تلاش داشته تا تصویری واقعی و بی پرده از مشکلات جامعه، مانند تبعیض، و نابرابری در حق زنان جامعه را نمایش دهد. او رسما اظهار داشت این اثر هرگز پروانه نمایش نگرفته است... افشاگری ها واکنش های مختلفی را به دنبال داشت... در نهایت سریال پورکیان پس از چند ماه اصلاحات و رفع موانع، مجدداً به نمایش درآمد، اما
ماجرای توقیف آن به یکی از مهم ترین نمونه های فشار بر هنر مستقل در ایران تبدیل شد. «غربت» اکنون به عنوان اولین محصول بصری پخش شده در پلتفرم ها بدون هیچ مجوزی از جمهوری اسلامی تلقی میشود و امیر پورکیان نیز با این اثر دوباره مهر تاییدی بر معترض بودنش به وضع زنان در جامعه نشان داد.
بلژیک با نام رسمی (Belxiye) پادشاهی بلژیک ، کشوری در غرب اروپا و یکی از اعضای اتحادیه اروپا است. پایتخت آن بروکسل است. بلژیک در شمال با هلند، در شرق با آلمان، در جنوب شرقی با لوکزامبورگ، در جنوب با فرانسه و از شمال غربی با دریای شمال مجاور است. بلژیک با ۳۰۵۲۸ کیلومتر مربع (۱۱۷۸۷ مایل مربع) کمابیش اندازهٔ ارمنستان است. طبق معاهده ورسای، ناحیه اوپن – مالمدی به بلژیک و «پزناتی» به لهستان داده شده که از طریق کریدور لهستان به دریا راه می یافت. بلژیک سه منطقه جغرافیایی مهم دارد: دشت ساحلی در شمال غربی، فلات مرکزی و کوه های آردن در جنوب شرقی. دشت ساحلی عمدتاً شامل تپه های شنی و پُلدرها (زمین های خشک شده از دریا) می شوند. اراضی پست کنار دریا نواحی ای از زمین، نزدیک یا زیر سطح دریا هستند که از دریا به جا مانده یا اراضی داخلی بیشتری که از کانال ها زهکشی شده و توسط خاکریزها محافظت شده اند. منطقه جغرافیایی دوم، زمین هایی است که در نواحی دورتر قرار دارد. این یک منطقه روان، و پیش رونده است که دره های حاصلخیز را در برمی گیرد و توسط زهکشی های متعددی آبیاری می شود. در اینجا همچنین می توان زمین های سخت تری را یافت که شامل غاره
ا و تنگه های کوچک می شود. سومین منطقه جغرافیایی، که آردن نامیده می شود، ناهموارتر از دو مورد اولی است. انبوه جلگه های جنگلی، که بسیار صخره ای است و برای کشاورزی چندان مناسب نمی باشد، و تا فرانسه شمالی وسعت یافته اند. در اینجا، می توان بسیاری از نمونه های حیات وحش بلژیک را یافت. مرتفع ترین نقطه بلژیک، signsl de Boglange دراین منطقه در ۶۹۴ متری (۲٫۲۷۷ فوت) واقع شده است. آب و هوای در بلژیک، معتدل دریایی است، همراه با میزان بارندگی زیاد در تمام فصول (طبقه بندی آب و هوایی کپن). میانگین دمای هوا برابر با ۳درجه سلسیوس در ژانویه، و ۱۸ درجه سلسیوس در ژوئیه و میانگین میزان بارندگی ۶۵ میلیمتر در ژانویه و ۷۸ میلیمتر در ژوئیه می باشد. به دلیل تراکم بالای جمعیت و مکان در مرکز اروپای غربی، بلژیک با مشکلات محیطی مهمی روبه روست. در گزارش سال ۲۰۰۳ گفته می شود آب رودخانه های بلژیک جزء کم کیفیت ترین آب های اروپاست و در پایین ترین رده فهرست ۱۲۲ کشوریست که مورد مطالعه قرار گرفته اند.
بوسنی و هرزگوین (به بوسنیایی (خط لاتین): Bosna i Hercegovina، به صربی (خط سیریلیک): Босна и Херцеговина) کشوری است در جنوب شرقی اروپا که پایتخت آن سارایوو است. این کشور در غرب و شمال غرب با کرواسی، در شرق با صربستان و در جنوب شرقی با مونته نگرو همسایه است. کشور بوسنی و هرزگوین به لحاظ موقعیت جغرافیایی در جنوب شرق اروپا و در شبه جزیره بالکان قرار گرفته است و با کشورهای کرواسی، صربستان و مونته نگرو مرز مشترک دارد. این کشور از دو ناحیهٔ بوسنی (در شمال) و هرزگوین (در جنوب) تشکیل شده است. مرز آبی این کشوربه طول ۲۲ کیلومتر تنها راه دسترسی این کشور به آبهای آزاد است بندر نئوم در این منطقه واقع شده است. تقسیمات کشوری. این کشور شامل ۱۳ استان می باشد.
موزه لودویگ () موزه ای در شهر کلن آلمان است که مجموعه هایی از آثار هنر مدرن را نگهداری می کند. این موزه گردآورندهٔ مجموعهٔ بزرگی از هنرهای پاپ، انتزاعی و سوررئالیستی، و دربردارندهٔ یکی از بزرگ ترین مجموعه آثار پیکاسو در اروپاست. علاوه بر پیکاسو، بسیاری از آثار روی لیختنشتاین و اندی وارهل نیز در این موزه نگهداری می شوند.
جمهوری چک کشوری واقع در اروپای مرکزی و یکی از اعضای اتحادیه اروپا است. جمهوری چک در قلب اروپا واقع شده و با کشورهای آلمان، لهستان، اتریش و اسلواکی هم مرز است. مساحت این کشور حدود ۷۸٬۸۶۴ کیلومتر مربع است و شامل مناطق تاریخی بوهم، موراوی و سیلزی می شود. مراکز منطقه ای این سه ناحیه به ترتیب پراگ، برنو و استراوا هستند. پایتخت کشور، پراگ، بزرگ ترین شهر جمهوری چک نیز هست. این کشور در تاریخ اول ژانویه ۱۹۹۳ و به دنبال تقسیم کشور چکسلواکی سابق پدید آمد. پایتخت و بزرگ ترین شهر آن شهر پراگ است با وجودی که عضو اتحادیه اروپا است واحد پول آن کرونا است. جمهوری چک کشوری محصور به خشکی است که در اروپای مرکزی واقع شده است و از نظر تاریخی به سه ناحیه بوهم، موراویا، و سیلزی تقسیم می شود. بیشتر مرزهای جمهوری چک از مناطق کوهستانی تشکیل شده اند. در مرزهای جنوب غرب جنگل بوهم، در شمال غرب کوهستان ارتس، و در شمال کشور ناحیه زودت و کوهستان کرکونوشه (Krkonoše) قرار گرفته است. آب های روان در سرزمین چک پس از گذر از دیگر کشورها به سه دریا یعنی دریای شمال، دریای بالتیک و دریای سیاه می ریزند. بیشتر شهرها و روستاهای کشور کوچک اند. از شهرهای بز
رگ دیگر می توان به پیلزن، چسکه بودیوویتسه، اولوموتس، استراوا و هرادتس کرالووه اشاره کرد. در کشور ۱۳۵۱ منطقهٔ حفاظت شده وجود دارد که شامل سه پارک ملی بزرگ با مساحت کلی ۱٬۱۱۱٫۲ کیلومتر مربع می شوند. این مناطق تقریباً ۱۲ درصد از خاک کشور را پوشش می دهند. حفاظت از طبیعت در جمهوری چک قدمتی دیرینه دارد، و همین امر سبب شده است که بسیاری از مناطق کشور از نظر بوم زیستی پاکیزه باشند و مقصدی محبوب برای گردشگری و استراحت به شمار آیند. این کشور دارای ۱۵٬۰۰۰ دریاچه و آبگیر، شکل گیری های سنگی ماسه سنگی، ۲٬۰۰۰ چشمهٔ آب معدنی، صدها قلعه و کاخ، چمنزارها و کشتزارها است. ارزشمندترین نواحی طبیعی کشور تحت حفاظت دولتی اند و عنوان پارک ملی یا منطقهٔ حفاظت شده دارند. سدها و مخزن ها نیز در جمهوری چک بسیار رایج اند و علاوه بر تأمین آب آشامیدنی و تولید برق، در پیرامون آن ها نواحی تفریحی ساخته شده اند، مانند دریاچهٔ لیپنو یا سد اورلیک. جمهوری چک از نظر آب های معدنی درمانی نیز بسیار غنی است و همین امر به شکوفایی آبگرم ها انجامیده است. چشمه های درمانی کارلووی واری، ماریانسکه لازنه و فرانتشن باد در این کشور قرار دارند و با هم «مثلث طلایی سل
امت جمهوری چک» را تشکیل می دهند. ناهمواری ها. جمهوری چک سرزمین متنوعی دارد. منطقه بوهم که در غرب کشور واقع شده توسط رودهای البه (چکی: Labe) و مولداو (چکی: Vltava) آبیاری می شود و کوهستان های کم ارتفاع کرکونوشه و زودت آن را احاطه کرده اند. بلندترین نقطه کشور یعنی اسنیژکا (Sněžka) که ۱۶۰۲ متر ارتفاع دارد در همین منطقه و در مرز بوهم با لهستان واقع شده است. اسنیژکا در زبان چکی به معنای «برف پوش» است. موراویا که بخش شرقی کشور را تشکیل می دهد نیز منطقه ای پر از تپه و ماهور است. این منطقه توسط رودخانه موراوا آبیاری می شود و سرچشمه رود اودر (چکی: Odra) نیز در این ناحیه قرار دارد. مرز شرقی موراویا از کوهستان بسکید و کارپات سفید تشکیل شده است. تنها مرز چک با اتریش کوه های کمی دارد و عمدتاً با رود تایا (چکی: Dyje دیه) مشخص شده است. کم ارتفاع ترین نقطه جمهوری چک با ۱۱۵ متر ارتفاع هژنسکو (Hřensko) نام دارد و در محلی واقع شده که رودخانه البه کشور را ترک می کند. چشم انداز جمهوری چک عمدتاً از تپه ها و کوه های با ارتفاع متوسط تشکیل شده است. کوه های اوره در شمال غرب، کوه های جاینت و کوه های ایگل در شمال، بِسکیدها و کارپات ها د
ر شمال شرق، کوه های شوماوا در جنوب و جنوب غرب و جنگل بوهمی در غرب قرار دارند. جمهوری چک در بلندهای چک-موراوی جای گرفته است که مرز حوضه های آبریز رودخانه البه (یا «لابا») و رود دانوب است. رود البه از کشور عبور می کند. دیگر رودخانه های مهم عبارت اند از ولتاوا (بلندترین رود کشور با طول ۴۴۰ کیلومتر)، موراوا و دییه در ناحیهٔ موراوی. چشم اندازهای جمهوری چک از تنوع چشمگیری برخوردارند. دره های پهناور با شبکه ای متراکم از رودها و دریاچه ها جای خود را به جنگل های انبوه، تپه ها و خط الرأس هایی می دهند که طراوت و خنکی غارهای چکیده سنگی را در دل خود دارند. نواحی جنگلی عمدتاً در مناطق کوهستانی و همچنین در نواحی میانی بوهم واقع شده اند. آب و هوا. آب و هوای جمهوری چک معتدل است و بین آب و هوای اقیانوسی و آب و هوای قاره ای گذرا است. تابستان ها نسبتاً خنک و خشک است، با دمای متوسط در اکثر مناطق حدود ۲۰ درجه سانتی گراد، زمستان ها نسبتاً معتدل و مرطوب و میانگین دمای هوا در اکثر مناطق حدود صفر درجه سانتی گراد است. رطوبت نسبی بین ۶۰ تا ۸۰ درصد تغییر می کند. درجه حرارت بسته به ارتفاع متفاوت است. به طور کلی، در ارتفاعات بالاتر، دما کا
هش می یابد و بارندگی افزایش می یابد. مرطوب ترین منطقه در جمهوری چک در اطراف بیلی پوتوک در کوه های ییزرا و خشک ترین منطقه آن شهرستان لونی در شمال غربی پراگ است. عامل دیگر توزیع کوه ها است. در بلندترین قله کشور یعنی اسنیه ژکا (۱۶۰۳ متر)، میانگین دما ۰٫۴- درجه سانتی گراد است، در حالی که در مناطق پست استان موراویای جنوبی، میانگین دما به ۱۰ درجه سانتی گراد می رسد. پایتخت این کشور، پراگ، دارای میانگین دمای مشابهی است، اگرچه متأثر از عوامل شهری است. سردترین ماه معمولاً ژانویه و پس از آن فوریه و دسامبر است. در این ماه ها برف در کوه ها و گاهی در شهرها و دشت ها می بارد. در ماه های مارس، آوریل و مه، دما معمولاً افزایش می یابد، به ویژه در ماه آوریل، زمانی که دما و آب و هوا در طول روز متغیر است. همچنین به دلیل ذوب شدن برف با سیلاب گاه به گاه، سطح آب در رودخانه ها بالا می رود. گرم ترین ماه سال ژوئیه و پس از آن اوت و ژوئن است. به طور متوسط دمای تابستان حدود ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتی گراد بیشتر از زمستان است. تابستان نیز با باران و طوفان مشخص می شود. پاییز به طور کلی در ماه سپتامبر آغاز می شود، که هنوز گرم و خشک است. در ماه اکتبر،
دما معمولاً به زیر ۱۵ درجه یا ۱۰ درجه سانتی گراد می رسد و درختان برگریز شروع به برگ ریزی می کنند. تا پایان نوامبر، دما معمولاً در حدود نقطه انجماد متغیر است. سردترین دمایی که تاکنون در جمهوری چک اندازه گیری شده است منفی ۴۲٫۲ در لیتوینوویتسه در نزدیکی چسکه بودیوویتسه در سال ۱۹۲۹ بوده است. گرم ترین درجه، ۴۰٫۴۰ درجه سانتی گراد در دوبریخوویتسه در سال ۲۰۱۲ بوده است. بیشتر بارش باران در تابستان ها است. رعد و برق شدید، وزش بادهای ویرانگر، تگرگ، و گردباد گاه به گاه در این کشور رخ می دهد، به ویژه در فصل تابستان. تقسیمات کشوری. جمهوری چک از سال ۲۰۰۰ میلادی به ۱۳ منطقه (به چکی: kraje، به انگلیسی: region) تقسیم شده است. هر یک از این مناطق یک شورای منطقه ای (krajské zastupitelstvo) و یک رئیس شورای منطقه ای (hejtman) برای خود انتخاب می کند.
دانمارک کشوری است در شمال اروپا. پایتخت آن کپنهاگ است. دانمارک بخشی از اسکاندیناوی است. دانمارک، ۴۳٬۰۶۹ کیلومتر مربع (تقریبا به اندازه استان آذربایجان شرقی) مساحت دارد و از خاور به دریای بالتیک، از باختر به دریای شمال، از جنوب به کشور آلمان و از شمال به تنگه اسکاژراک محدود می شود. دانمارک شامل شبه جزیره ی یوتلند (Jutland) در غرب قاره اروپا است که تنها نقطه اتصال زمینی اش به آلمان می باشد. علاوه بر آن، بیش از ۴۰۰ جزیره در شرق یوتلند دارد که مهم ترین آن ها شیلند (Zealand)، فونن (Funen)، و Vendsyssel-Thy هستند. جزیره ی بیرن هولم (Bornholm) در دریای بالتیک نیز بخشی از قلمرو دانمارک است. به دلیل شمار زیاد جزایر، دانمارک دارای خط طولانی ساحلی به درازای ۷٫۴۱۳ کیلومتر است. بیشتر نقاط دانمارک در نزدیکی ساحل دریا قرار دارند و بخش اعظم خاک کشور دانمارک را زمین های کشاورزی تشکیل می دهند. خاک اصلی دانمارک سرزمینی فاقد کوهستان است و بلندترین نقطه طبیعی آن موله هوی (Møllehøj) نام دارد که ارتفاع آن از سطح دریا ۱۷۰٫۸۶ متر است. دانمارک سرزمینی کم ارتفاع بوده و بر روی هم از جلگه ای سرسبز و بسیار حاصلخیز، و مراتع فراوان تشکیل یا
فته است. رودهای آن کوتاه ولی پرآب است، از جمله استورو، اسکیرن، وارده و گودنا. بلندترین نقطه کشور ۱۷۳ متر ارتفاع دارد. آب و هوای آن معتدل و مرطوب و پرباران است. مهم ترین شهرهای دانمارک عبارت اند از کپنهاگ (پایتخت) در جزیره شیلند، آرهوس، آلبورگ و اسبرگ در شبه جزیره یولند و اودنسه در جزیره فیون. خاک اصلی دانمارک از یک شبه جزیره به نام شبه جزیره یولند (به دانمارکی: یولند "jylland") و ۴۴۳ جزیره شکل گرفته است. تنها ۷۶ جزیره مسکونی هستند و بسیاری از جزیره ها کوچک هستند و افراد کمی در آنها سکونت دارند. مهم ترین این جزیره شیلند ، جزیره فیون و برنهلم ("bornholm") (شرقی ترین مکان دانمارک) هستند. جزایر فارو و گرینلند بخشی از اتحاد مشترک پادشاهی دانمارک* بوده، ولی خودمختار می باشند. یعنی مردم آنها شهروند دانمارک محسوب شده و نمایندگان خود را برای «پارلمان دانمارک» انتخاب می کنند و علاوه بر آن مجامع دموکراتیک خود را دارند. به دلیل موقعیت شمالی دانمارک، تغییرات فصلی زیادی در طول روز وجود دارد: در زمستان روزها کوتاه اند، به گونه ای که خورشید ممکن است دیرهنگام، حدود ساعت ۸:۴۵ صبح طلوع کند و زودهنگام، حدود ساعت ۳:۴۵ بعدازظهر غر
وب نماید. در مقابل، تابستان ها روزهای طولانی دارند و خورشید می تواند به زودیِ ساعت ۴:۳۰ صبح طلوع کرده و تا دیروقت، حدود ساعت ۱۰ شب، در افق بماند. پستی بلندی و شکل زمین. دانمارک دارای ۷٬۳۱۴ کیلومتر خط ساحلی است، اما تنها ۶۸ کیلومتر مرز زمینی با آلمان دارد. این کشور عمدتاً سرزمینی هموار است که با زمین های کشاورزی و سواحل شنی با ارتفاع اندک مشخص می شود و دارای اقلیمی معتدل با زمستان های ملایم و بارانی و تابستان های خنک است. بلندترین نقاط در دانمارک، مولهوی (Møllehøj) و یدینگ اسکوو هوی (Yding Skovhøj) هستند که هر دو تنها ۱۷۰ متر ارتفاع دارند. ـ ارتفاع متوسط کشور کم است؛ به طور عمده سطح آن بیش از ۳۰ متر از سطح دریا نیست. ـ بلندترین نقطه، تپه ی «Yding Forest Hill» در شرق مرکزی یوتلند با ارتفاع حدود ۱۷۳ متر است. ـ زمین شناسی دانمارک تحت تأثیر یخچال های دوره ی پلیستوسن بوده است؛ هنگام عقب نشینی یخ ها، رسوبات یخی، شن، ماسه و خاک حاصل خیز در مناطق مختلف پخش شده اند که مناظر هموار و زمین های کشاورزی حاصلخیز را به وجود آورده اند. آب ها و زهکشی. رود گودنا (Gudenå) با طول حدود ۱۵۸ کیلومتر طولانی ترین رود دانمارک است که از
شرق مرکزی یوتلند سرچشمه می گیرد و به خلیج رندرز (Randers Fjord) در شرق می ریزد. علاوه بر این، در غرب کشور، بین شنزارها و تپه های ساحلی، فیوردها و مرداب هایی شکل گرفته اند. خاک ها و کشاورزی. بخش عمده ی خاک دانمارک بر روی لایه ای از شن، ماسه و رسوبات یخی قرار دارد. زیر این لایه ها، سنگ های آهکی و گچی قدیمی تر وجود دارند که در برخی نقاط در سطح زمین پدیدار شده اند. اگرچه خاک اولیه در دوران استقراری بسیار سخت و کم بهره بود، با گذشت زمان از طریق کشاورزی و رسیدگی، بخش عمده ی سطح کشور اکنون برای کشاورزی مناسب و بارور است. تقسیمات کشوری. در تقسیمات کشوری جدید دانمارک که در سال ۲۰۰۷ انجام شد، خاک اصلی کشور دانمارک به پنج استان (که در دانمارکی Region نامیده می شود) تقسیم گردید. خاک اصلی دانمارک به پنج استان و ۹۸ شهرستان تقسیم شده است. استان های دانمارک عبارتند از هوودستادن، نوردیولند، میدیولند، شیلند، و سیددانمارک. گرینلند و جزایر فارو نیز دو قلمرو برون مرزی و خودگردان دانمارک به شمار می آیند. منابع. «Denmark: Land»، Encyclopædia Britannica؛ Royal Danish Embassy, Japan. Geography &amp; Geology. در وب سایت “Denmark in Ja
pan, Ministry of Foreign Affairs of Denmark”. بازدید شده در [تاریخ دسترسی]، از: https://japan.um.dk/en/about-denmark/denmark/geography-and-geology
ورزشگاه اولد استادیون () یک ورزشگاه فوتبال در شهر آمستردام، هلند بوده است. این ورزشگاه در سال ۱۹۱۴ تأسیس و در سال ۱۹۲۹ منحل شده است، اولد استادیون میزبان بخشی از مسابقات فوتبال بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ بوده است.
جمهوری فنلاند کشوری است در منطقه اسکاندیناوی در شمال اروپا. این کشور ۵٫۴ میلیون نفر جمعیت دارد و پایتخت آن هلسینکی است. حدود یک میلیون نفر از جمعیت کشور در منطقه کلان شهری هلسینکی زندگی می کنند. فنلاند بین طول جغرافیایی ۲۲ تا ۳۲ درجه شرقی و عرض جغرافیایی ۶۰ تا ۷۰ درجه شمالی قرار دارد. فنلاند از شمال با نروژ، از شرق با روسیه، از غرب با سوئد همسایه است. خلیج بوتنی در غرب، خلیج فنلاند در جنوب و دریای بالتیک در جنوب غربی آن قرار دارد. فنلاند سرزمینی است پَست، مشتمل بر چندین دریاچه (معروف به کشور هزار دریاچه با پوشش ۱۰ درصد از مساحت کل کشور) و ۸۶ درصد کشور پوشیده از جنگل های توندرا و تایگا است. رشته کوه های آن اغلب در نیمه شمالی واقع شده اند. بزرگ ترین دریاچه فنلاند سایمای بزرگ نام دارد که ۴۳۷۷ کیلومتر مربع مساحت آن است. بلندترین رود فنلاند نیز کمی یوکی با ۴۸۳ کیلومتر درازا است. این کشور ۲۰۰۰۰ جزیره با وسعتی بیش از ۱۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع دارد. تابستان فنلاند بسیار درخشنده و گرم و کوتاه و زمستان آن بسیار تاریک، سرد و بسیار بلند دارد. در لاپلند در شمال فنلاند به مدت دو ماه تمام در زمستان خورشید طلوع نمی کند و در تابستا
ن نیز دو ماه غروب آفتاب وجود ندارد. قرار داشتن یک سوم از خاک فنلاند در بالای مدار شمالگان، این کشور را پس از ایسلند، به شمالی ترین کشور جهان مبدل ساخته است. در شمالی ترین نقطه فنلاند تابستان ها خورشید برای ۷۳ روز غروب نمی کند و همه ۲۴ ساعت روز هوا روشن است. در زمستان نیز ۵۱ روز خورشید طلوع نمی کند. به علت نامساعد بودن آب و هوای شمال فنلاند، جمعیت بسیار کمی در این مناطق زندگی می کند. آب و هوا. هوای فنلاند از هوای خیلی از کشورها سردتر است. به هر حال هوا در فصل های مختلف سال بسیار متفاوت است. در فنلاند مناطق طبیعی زیادی وجود دارد و در تمام فصول می توان در این مناطق رفت و آمد کرد. زمستان. در فنلاند ماه های فصل زمستان عبارتند از دسامبر، ژانویه و فوریه. هوا در ماه نوامبر و مارچ نیز سرد است. دمای هوا در زمستان معمولاً زیر سفر درجه سلسیوس است و می تواند تا 20- درجه هم برسد. هوا در شمال فنلاند سردتر از جنوب فنلاند است و درجه حرارت می تواند حتی 30- درجه باشد. در زمستان ممکن است برف ببارد. زمین معمولاً یخ زده و لغزنده است. در زمستان لباس های گرم بپوشید. حداقل کاپشن زمستانی گرم، کلاه، دستکش، شال گردن و کفش های زمستانی گر
م به تن داشته باشید. در هوای سرد بهتر است که چند لایه لباس به تن کنید. در فصل زمستان هوا در فنلاند معمولاً تاریک است، چرا که خورشید صبح طلوع می کند و بعد از ظهر غروب می کند. هوا در شمال فنلاند تاریک تر از جنوب فنلاند است. در شمالی ترین مناطق فنلاند خورشید تا چندین هفته اصلاً طلوع نمی کند. مدت روشنایی کوتاه ممکن است خسته کننده و اضطراب آور باشد. می توانید به شیوه های مختلف حال خود را بهتر کنید. بهار. فصل بهار در مناطق جنوبی فنلاند در اواخر ماه مارس و در مناطق شمالی فنلاند در اواخر ماه آوریل آغاز می شود. هوا در بهار معمولاً هنوز سرد است، ولی از زمستان گرم تر است. در بهار طبیعت تغییرات زیادی می کند. برف ها آب می شوند و پس از این که گیاهان و درختها برگ در آوردند، رنگ محیط سبز می شود. تابستان. ماه های فصل تابستان در فنلاند عبارتند از ژوئن، ژوئیه و آگوست. گرمترین ماه اغلب ژوئن است. درجه حرارت هوا در فصل تابستان در مناطق جنوبی فنلاند تقریباً 20 درجه سلسیوس بالای صفر و در مناطق شمالی فنلاند تقریباً 15 درجه بالای صفر است. در فصل تابستان هوا در فنلاند در هنگام غروب و شب هم روشن است، چرا که خورشید دیر غروب می کند و زود
طلوع می کند. هوا در شمال فنلاند روشن تر از جنوب فنلاند است. در ماه ژوئن هوا از بقیه ماه ها روشن تر است. در آن هنگام در فنلاند Juhannus را جشن می گیرند که جشن وسط تابستان و شبی بدون شب می باشد. در شمالی ترین مناطق فنلاند خورشید در اوایل تابستان اصلاً غروب نمی کند. در صورتی که خوابیدن در هوای خیلی روشن برای شما دشوار است، برای اتاق خواب خود پرده های تاریک کننده تهیه کنید. پائیز. فصل پائیز معمولاً در اواخر ماه آگوست یا اوایل ماه سپتامبرآغاز می شود. در ماه سپتامبر و اکتبر، وقت دوره قهوه ای (ruska-aika) در فنلاند است. خیلی از برگ های گیاهان و درختان که در تابستان سبز هستند، به رنگ زرد، نارنجی و قرمز در می آیند. طبیعت در دوره قهوه ای زیبا و رنگارنگ است. در پائیز هوا خنک و معمولاً بارانی است و باد می وزد. در پائیز نیز هوا تاریک است، چرا که خورشید زودتر از تابستان غروب می کند. هیدروگرافی تنوع زیستی. دارای هفدە یابیست ناحیه است کە شمال آن تقریبا بدون پوشش جمعیتی بدلیل سرما ونزدیکی باقطب غیر قابل زیست باشد
یونان (Hellas) کشوری در جنوب شرقی اروپا و جنوب شبه جزیره بالکان است. این کشور از شمال با آلبانی، مقدونیه شمالی و بلغارستان و از شرق با ترکیه دارای مرز مشترک زمینی است. سرزمین اصلی یونان در جنوب و شرق به وسیله دریای اژه احاطه شده و از غرب به دریای یونان نزدیک است. «یونان» نام فارسی این کشور است و این نام از ایونیا منطقه یونانی نشین آسیای صغیر گرفته شده است. یونان در محل پیوند سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا واقع شده است و میراث دار یونان باستان، امپراتوری بیزانس و نزدیک چهار سده سلطهٔ ترکان عثمانی (یونان عثمانی) است. توپوگرافی. یونان در جنوب اروپا واقع شده است و در مجاورت دریای ایونی و دریای مدیترانه بین آلبانی و ترکیه قرار دارد. این کشور شبه جزیره ای است و مجمع الجزایری در حدود ۳۰۰۰ جزیره دارد. مساحت کل آن ۱۳۱۹۵۷ کیلومتر مربع (۵۰۹۴۹ مایل مربع) است که مساحت آن ۱۳۰۶۴۷ کیلومتر مربع و آبهای داخلی (دریاچه ها و رودخانه ها) ۱۳۱۰ کیلومتر مربع است. مرزهای زمینی با آلبانی (۲۱۲ کیلومتر)، مقدونیه شمالی (۲۳۴ کیلومتر)، بلغارستان (۴۷۲ کیلومتر) و ترکیه (۱۹۲ کیلومتر) در مجموع حدود ۱۱۱۰ کیلومتر است. از کل قلمرو کشور، ۸۳٫۳۳٪ یا ۱۱