Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مراسم رقص شیاطین بدن مسیح یکی از جشنواره های مذهبی پرطرفدار در ونزوئلا است که در عید بدن مسیح به نشانه حضور مسیح در عشای ربانی برگزار می شود. این مراسم یادآور یازده مجمع اخوت است که در مناطق مختلف شکل گرفته بود و بیش از ۵۰۰۰ نفر عضو داشت شناخته شده ترین مجمع از این میان مجمعی بود که نام شیاطین رقصنده یاره بر خود گذاشته بود. یونسکو این مراسم را به عنوان میراث فرهنگی ناملموس در سال ۲۰۱۲ پذیرفت. تاریخچه. مجامع اخوت در اواسط قرن هفدهم در شهرستان های ارگوا و وارگاس شکل گرفت. در سال ۱۷۴۹ جشن بدن مسیح برگزار می شد و بریا برگزای آن مردان و زنان و کودکان به نشانه تحقق وعده خوبان لباس شیاطین به تن می کردند. در مورد ریشه های این مراسم روایت های مختلفی را نقل می کنند. یکی از این داستان ها می گوید ۴۰۰ سال پیش در مجمع سن فرانسیسکو ده یاره یک کشیش که امکان برگزار کردن این مراسم را نداشت برای تحریک مردم به برگزاری آن به آن ها گفت: "اگر پول نداشته باشیم و هیچ کس از مومنان حاضر نباشد مراسم وعده خوبان را برگزار کند شیطان ها می آیند!" بعد طوفان شد و بعد از آن چند شیطان جلوی کلیسا پدیدار شدند. داستان های دیگری نیز در مورد این انج
من ها می گویند از جمله در کتاب "پوئنیا "نوشته مانوئل ویسنته رومرو گارسیا می خوانیم که برگزارکنندگان این مراسم در دهه ۱۸۷۰ رقصندگان سبک کوا بوده اند. مجمع های یازده گانه. یازده مجمع گروه یا صنف وجود دارد که برای خود سلسله مراتبی دارند و این رقص را سالانه برگزار می کنند و وعده می دهند عهد مقدس خداوند را گرامی بدارند. تمام این مجامع مستقل هستند و در منطقه خود تأسیس شده اند. امروز این گروه ها به سازمان های مردم نهاد تبدیل شده اند که برای بهتر کردن روش کار سازمانی خود و جلب نظر مخاطب بیشتر از دولت و مردم درخواست کمک مالی می کنند. بعضی ازاین مجامع برای ایجاد قدرت سازمانی یک سری جلسه ملی در منطقه خود برگزار کردند. در نتیجه، انجمن ملی رقص شیاطین عید بدن مسیح ایجاد شد و بسیاری از این مجامع عضو آن شدند. یاره. شیاطین رقصنده یاره ("Diablos Danzantes del Yare") یک جشن مذهبی در سن فرانسیسکو ده یاره، در ایالت میراندا در ونزوئلا در روز عید بدن مسیح است. مسوول برگزاری این جشن ها Sociedades del Santísimo است و می گویند ریشه های آن به قرن ۱۸ برمی گردد و این مجموع قدیمی ترین مجموع قاره آمریکا است. در روز عید تن مسیح (نه پنج شنبه
بعد از پنج شنبه مقدس) شیاطین رقصنده مراسم رقصی برگزار می کنند که طی آن لباس های رنگارنگ (معمولاً قرمز) و لایه های پارچه می پوشند و ماسک های عجیب می زنند و لوازمی مانند صلیب، حمایل، تسبیح و اشیای مقدس به خود وصل می کنند. این مجامع سلسله مراتب مشخصی دارند که از ماسک های شان پیدا است. هر مجمع به نام محله خود نظیر شیاطین رقصنده نایگواتا و شیاطین رقصنده چوآو شناخته می شوند. مراسم و لباس ها. در این جشنواره مردم به قدیس حامی فرانسیس اهل پائولا و عهد خوبان و عیسی مسیح ادای احترام می کنند. جشن روز یکشنبه شروع می شود، موسیقی بومی فولیاس می نوازند، شعر بوم دسیماس می خوانند و تا صبح چند دعای مسیحی از جمله دعای تسبیح را می خوانند. روز بعد مومن ترین مردم شهر لباس شیاطین به تن می کنند و در اطراف میدان اصلی شهر می رقصند و با ماسک و لباس سرخ در خیابان ها رژه می روند و با ضرب "اشعار هشت هجایی می رقصند". سپس گروه به سمت جلوخان کلیسا حرکت می کند و عشای ربانی در ورودی کلیسا برگزار می شود و نوعی مبارزه بین شیاطین و نگهبانان نمایش داده می شود. در نهایت شیاطین تسلیم می شوند و در مقابل کسی که عشای ربانی برگزار می کند به نشان تسلیم ز
انو می زنند و با موسیقی بامبا در تجلیل از او رقص می کنند. کل این مراسم نشان دهنده پیروزی خوبی بر بدی است. شیاطین پیراهن آستین بلند، شلوار، ماسک و سندل قرمز می پوشندT صلیبی از برگ مقدس نخل، تسبیح و گردنبند شمایل مسیح (یا یک تصویر مذهبی دیگر) به گردن خود آویزان می کنند و در یک دست خود ساز ماراکا و در دست دیگر شلاق می گیرند.
طراحی فرایند محور یک متدولوژی طراحی نرم افزار است که رویکرد مبتنی بر کسب و کار را به منظور طراحی رابط کاربری پیشنهاد می کند. هدف. این متد در برنامه های سازمانی هنگامی که یک فرایند کسب و کار مورد استفاده قرار گیرد هدف گزاری می شود. بر خلاف سیستم های محتوی محور مانند وب سایت ها یا پورتال ها , برنامه های سازمانی به منظور ایجاد فرایندهای سازمانی مورد استفاده قرار می گیرند.
انفجار اکتبر ۲۰۱۷ موگادیشو پایتخت سومالی روز شنبه ۱۴ اکتبر به وقوع پیوست. این انفجار سنگین ناشی از بمب گذاری یک کامیون بوده که دستکم ۴۱۴ تن کشته و ۴۰۰ زخمی بر جای گذاشت؛ گزارش شده است که هتل صفری سقوط کرده و ساختمان سفارت قطر شدیداً آسیب دیده است، یک بمب دیگر که در همان روز منفجر شد، دو نفر را در ناحیه مدینه کشت. تاکنون هیچ گروهی مسئولیت این انفجار را نپذیرفته است. محمد عبدالله محمد، رئیس جمهور سومالی، در واکنش به بمب گذاری ها، سه روز عزای عمومی اعلام کرد. براساس گزارش ها این انفجار، مهیب ترین انفجاری بوده که تاکنون در سومالی دیده شده است. شرح واقعه. این انفجار توسط یک خودروی باری بمب گذاری شده که در نزدیکی هتل صفری نزدیک وزارت خارجه سومالی در منطقه ای شلوغ و پُر رفت وآمد در خیابان هودن صورت گرفته است. این هتل بیشتر محل اقامت خبرنگاران، بومی های بازگشته از خارج کشور و کارمندان دولت بوده است. به گفته شاهدان راننده خودروی باری با وجود شلیک سربازان به روی او خود را به شلوغ ترین نقطه رساند و کامیون را منفجر کرد. شدت انفجار به حدی بوده که بخش عمده هتل را کاملاً تخریب و ساختمانهای اطراف را نیز ویران کرده است، به طو
ری که درب ها و پنجره های ساختمانهایی که صد متر با این انفجار فاصله داشتند به شدت آسیب دیده اند. بنابر گفته پلیس یک انفجار دیگر با اندکی فاصله زمانی در محله دیگری با نام مدینه در موگادیشو منفجر شد. تلفات و خسارات. تعداد کشته های این انفجار تروریستی دست کم به ۴۱۴ نفر رسیده است و آمار زخمی ها صدها مجروح می باشد، به گفته پلیس تعداد زیادی از زخمی ها به دلیل شدت جراحات در بیمارستان درگذشتند. بیشتر قربانیان غیرنظامی و چند سرباز نیز در میان آنها بودند. در انفجار دو نیز دو نفر کشته شدند. اقدامات. نیروهای امداد نیمه شب با استفاده از چراغ قوه دنبال بازماندگان در زیر خرابه های هتل تخریب شده بودند. مظنونین. هنوز هیچ گروهی این انفجار را به عهده نگرفته است. اما حکومت سومالی گروه الشباب را مسئول این بمبگذاری می داند.
آشپزی اردن سبک سنتی آماده سازی مواد غذایی نشات گرفته از روش آشپزان اردنی یا روش استفاده معمول در اردن است که در طی قرن های متمادی از تغییرات اجتماعی و سیاسی توسعه یافته است. طیف گسترده ای از تکنیک های موجود در آشپزی اردنی مورد استفاده قرار می گیرد، اعم از تنوری کردن، تف دادن و کباب کردن با چاشنی سبزیجات (هویج و برگ ها، بادمجان و غیره), گوشت و مرغ. همچنین یک زوش متداول در غذاهای اردنی برشته کردن یا تهیه غذاها با انواع سس های مخصوص است. به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان زیتون در جهان روغن زیتون اصلی تربن روغن پخت وپز در اردن است. سبزیها، سیر، پیاز، سس گوجه فرنگی و لیمو ترش از طعم هایی هستند که معمولاً در غداهای اردن یافت می شوند. ترکیبی از ادویه جات ترشیجات به نام za'atar شامل یک گیاه محلی معروف به نام سماقاست. سماق یک گیاه وحشی است که در غذاهای اردن و کشورهای همسایه و نزدیک به آن در منطقه مدیترانه استفاده می شود.
کافه تورتونی یک قهوه خانه است که در بوئنوس آیرس آرژانتین قرار دارد و در سال ۱۸۵۸ توسط یک فرانسوی مهاجر که نام خانوادگی او توآن بوده و با نام تورتونی شناخته شده بر پایه یکی از کافه رستوران های مشهور پاریس ان را بنا کرد.. کافه تورتونی به عنوان یکی از ده کافه زیباترین در جهان شناخته شده است. تاریخچه. در اواخر قرن ۱۹ و با الهام از قهوه خانه ای اروپایی این کافهٔ هنر نو، ایستگاه فرهنگی آرژانتین بوده است. بسیاری از نامهای مشهور بوینس آیرس، کافه تورتونی را به عنوان خانهٔ دوم خود می پندارند. دکوراسیون بی همتا آن شامل شیشه های رنگ آمیزی شده، سنگ های مرمر، برنزها، چوبها و عکس های آویخته شده به دیوار آن برای سالهاست که به همین شکل باقی مانده و دست نخورده اند. علاوه بر قهوه و شیرینی های فوق العاده، این مکان، شو رقص تانگو، جاز و شعر خوانی در شب را پیشنهاد می دهد. علاوه بر توریستها، محلی های عاشق شکلات نیز زمانی طولانی را در این جو شگفت انگیز می گذرانند. در طول سالها، کافه توسط بسیاری از افراد مشهور از جمله سیاستمداران مانند کارلوس گاردل و خوان مانوئل فانخیو و همچنین چهره های بین المللی مانند آلبرت اینشتین، فدریکو گارسیا لو
رکا، هیلاری کلینتون، رابرت دووال و خوآن کارلوس اول اسپانیا مورد بازدید قرار گرفته است.
دستگاه تبدیل انرژی امواج آزورا (آمریکا، ایالت هاوایی، اوآهو)، برای استفاده از حرکات سطحی دریا و اقیانوس و تبدیل آن به انرژی الکتریکی است. دستگاه با گذر موج جابه جا می شود و همین جابه جایی، انرژی موج را به انرژی الکتریکی تبدیل می کند. این دستگاه می تواند ۲۰ کیلووات برق تولید کند. آزورا به طور آزمایشی و تحقیقاتی به شبکه برق متصل شده است و در اسکله ای به عمق ۳۰ متر قرار دارد. این دستگاه به شبکه شهری متصل است که برق را برای هاوایی فراهم می کند. بر اساس گزارش وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا، این اولین بار است که ژنراتور برق موج به طور رسمی تأیید شده است که انرژی را به یک شبکه برق در آمریکای شمالی تأمین می کند. دستگاه تبدیل انرژی امواج آزورا با حمایت نیروی دریایی، وزارت انرژی و دانشگاه هاوایی طراحی شده و در یک دوره ارزیابی ۱ ساله خواهد بود. در طول این زمان، دانشگاه هاوائی مسئول جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها خواهد بود. نحوه تولید برق. آزورا به صورت شناور در سطح دریا با وزن ۴۵ تن است. این یک مکانیزم شناور منحصر به فرد است که می تواند ۳۶۰ درجه گردش کند. این باعث می شود که از حرکت افقی موج (ارتعاشی) به خوبی حرکت عمو
دی آن، برای تولید انرژی الکتریکی بهره برد. ژنراتور با یک سیستم هیدرولیکی با فشار بالا هدایت می شود. تست های اولیه. در مرحله اول یک نمونه کوچک در یک مخزن موج، آزمایش شد. در نمونه بعدی در سال ۲۰۱۲ برای یک دوره ۶ هفته ای در مرکز آزمایشگاه ملی انرژی دریایی شمال غربی در ساحل اورگن در دریای آزاد نصب شد. در طول این آزمایش، دستگاه تا ارتفاع موج ۳٫۷۵ متر در یک حالت دریایی ۱۲ تا ۱۴ ثانیه تحت آزمایش قرار گرفت. طرح های آینده. شرکت سازنده (NWEI) از اطلاعات جمع آوری شده در طول آزمون فعلی برای توسعه بیشتر پروژه استفاده خواهد کرد. این شرکت قصد دارد با سرمایه گذاری ۵ میلیون دلاری آزورا را بهبود دهد تا کارایی و قابلیت اطمینان آن افزایش یابد. سپس، طرح جدیدی مورد آزمایش قرار دهد که در مقیاس کامل تولید می شود و بین ۵۰۰ کیلووات تا ۱ مگاوات برق تولید کند. در اواخر سال ۲۰۱۷، شرکت سازنده (NWEI) قصد دارد یک مدل کامل تولید کند. ژنراتور آن ۵۰۰ کیلووات تا ۱ مگاوات در یک اسکله ۶۰ تا ۸۰ متری قرار خواهد گرفت. یک مگاوات برای تأمین برق صدها خانه کافی است.
تئاتر ملی سروانتس که همچنین به عنوان تئاتر ملی بوینس آیرس نیز شناخته می شود، در شهر بوینس آیرس قرار دارد و تنها تئاتر ملی آرژانتین است. در سال ۱۹۹۵ به عنوان یادبود تاریخی ملی با قانون شماره ۲۴٬۵۷۰ ثبت شد. نمای کلی. این تئاتر در خیابان کوردووا و دو بلوک شمالی خانه اپرای مشهور بوینس آیرس، تئاتر کلن واقع شده است که دارای سه سالن است. سالن ماریا گرررو سالن اصلی تئاتر است.
تأمیر پاردو (؛ زادهٔ ۱۹۵۳) سیاست مدار اهل اسرائیل است. وی در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰ توسط بنیامین نتانیاهو نخست وزیر وقت اسرائیل به سمت یازدهمین رئیس سازمان اطلاعات و وظایف ویژه (موساد) منصوب گشت و در اول ژانویه ۲۰۱۱ ریاست این سازمان را بر عهده گرفت و تا پنجم ژانویه ۲۰۱۶ عهده دار این سمت بود.
لا آرژانتینا () شعری متعلق به سال ۱۶۰۲ میلادی است که توسط مارتین دل بارکو سنتنرا نوشته شده است. نام کامل این شعر که به محتوای آن اشاره دارد، فتح آرژانتین و ریو د لا پلاتا، همراه با رویدادهای دیگر در پادشاهی پرو، توسمان و ایالت برزیل () است. مارتین دل بارکو سنتنرا یک کشیش بود که وارد ریو د لا پلاتا شد تا خوان ارتیز د ساراته را همراهی کند. او بیست و چهار سال در مناطق مختلف سرگردان در پی او بود و تجارب خود از این سنوات را در شعر مذکور بیان کرده است. شعرهای وی مخلوطی از وقایع تاریخی واقعی و قصه های تخیلی، مانند انسان به شکل ماهی، را شامل هستند. این اثر با بیش از ده هزار بیت شعر به نگارش درآمده و در بیست و چهار فصل تقسیم شده است. نخستین بار در سال ۱۶۰۲ میلادی نسخه ای از آن در لیسبون پرتغال چاپ و منتشر شد. این شعر یکی از نخستین مکتوباتی شناخته شده است که از نام آرژانتین، با کاربرد امروزی آن، استفاده کرده است.
دولسه د لچه (; ) یک شیرینی است که روش آماده سازی آن اینگونه است که ابتدا به شیر شیرین را به آرامی حرارت داده می شود تا ماده ای که عطر و طعم آن از واکنش Maillard مشتق می شود. همچنین تغییر رنگ آن مشهود است و عطر و طعمی شبیه به کارامل پدید می آید. ترجمه دقیق این کلمه:"آب نبات [ساخته] از شیر" یا "شیرینی [ساخته] از شیر است." منشأ آن بسیار موضوع بحث است و در اکثر کشورهای آمریکای لاتین محبوب است.
کاسپاز ۴ () آنزیمی است که که پروتئین های دیگر را در محل باقیماندهٔ اسید آسپارتیک (LEVD-) می شکافد. این آنزیم متعلق به خانوادهٔ کاسپازها از سیستئین پروتئازهاست و عملکردش هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما احتمال داده می شود که همچون کاسپاز ۱ و کاسپاز ۵ و هومولوگِ موشیِ کاسپاز ۴ یعنی کاسپاز ۱۱، از دستهٔ کاسپازهای التهاب زا بوده و در دستگاه ایمنی نقش داشته باشد.
نادائیسم ( به معنی "هیچ گرایی" در زبان فارسی) یک جنبش هنری و فلسفی پادفرهنگ است که در کلمبیا میان سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۴ شایع بود. این جنبش توسط نویسنده گونزالو آرانگو و تحت تأثیر نیهیلیسم و اگزیستانسیالیسم و آثار دیگر نویسنده و فیلسوف کلمبیایی فرناندو گونزالس اوچوا تأسیس شد. نادائیسم تا حدود زیادی یک جنبش در واکنش به "لا ویولنسیا" بود و در کشور کلمبیا با بیانی آوانگارد-وار در شعر و ادبیات نمود یافت و مشابه نمونهٔ آمریکایی در طول دههٔ ۱۹۵۰ و دههٔ ۱۹۶۰ بود که نسل بیت نام داشت؛ همچنین نمونهٔ اکوادوری آن "Tzanticos" به صورت معاصر و موازی گسترش یافت. این جنبش تا حد زیادی ضد استقرار و تمامیت خواهی بود و منجر به خلق آثار متعددی در ادبیات و موسیقی و فیلمسازی شد که به هنر نادائیسم شناخته می شوند. اصطلاح "nadaísmo" ترکیبی برگرفته از کلمه "nada" به معنی هیچ چیز و هیچ است که مانند "دادائیسم" () می باشد و معنای مشابهی دارد. Nadaísmo گاهی اوقات به همین دلیل با نام "دادائیسم کلمبیایی" یا "نسل بیت کلمبیاً یا "فوتوریسم کلمبیایی" نیز شناخته می شود. تاریخچه. حوادث خشونت آمیز در کلمبیا در طول دو دههٔ ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی، منجر به خ
لق آثار نویسندگان نادائیست شدند. حوادثی مانند موج "لا ویولنسیا" و برپایی دولت نظامی گوستاو روخاس پینییا و همچنین توسعه شهرنشینی به صورت چشم گیر، تا حد زیادی شکل گیری جنبش هیچ انگارانهٔ "Nadaísta" را تحت تأثیر قرار دادند. آرانگو زمانی که گوستاو روخاس پینیا در کلمبیا به قدرت رسید، از حامیان او بود و به "Movimiento Amplio Nacional" (جنبش ملی گسترده) که متشکل از هنرمندان و روشنفکران جوان حامی دیکتاتوری بودند، تشکیل می شد. در این دوره آرانگو به روزنامه نگاری در مطبوعات اشتغال می ورزید. اما مدت کوتاهی پس از آن، با واکنش رهبران محافظه کار و لیبرال ها در برابر روخاس، دیکتاتوری نظامی وی در ۱۰ می ۱۹۵۷ با توافق گروه های مذکور برکنار شد. در حالی که روخاس به اسپانیا تبعید شده بود، گونزالو آرانگو به مدلین، شهرستانی در کلمبیا، فرار کرد. آرانگو جنبش نادائیسم خود را در سال ۱۹۵۸ برپا کرد. در این سال او ۴۲-صفحه جزوه که "مانیفست نادائیسم" بود، را نوشت و با نام "gonzaloarango" در مجله "Amistad" (به معنی "دوستی") در مدلین منتشر کرد. آرانگو و دیگر نویسندگان از سرخوردگی خود در حمایت از حکومت نظامی روخاس می نوشتند. برخی از نخستین افر
ادی که به این جنبش جدید روی آوردند، آلبرتو اسکوبار و آمیلکار اوسوریو بودند. به عنوان یک حرکت آغازین آن ها در سال ۱۹۵۸ ادبیات کلمبیایی را در Plazuela de San Ignacio در مدلین سوزاندند و از آن به عنوان نمادی در برابر آنچه آثار فاخر سنتی ادبیات کلمبیایی یاد کردند. با این اعمال، دیگر جنبش های ادبی کلمبیا مانند "Los Nuevos" حرکات آن ها را محکوم کردند. یکی از کتاب هایی که آن ها سوزاندند، نخستین اثر آرانگو یعنی «پس از آدم» بود. این جنبش با مرگ اعضای مؤسس آن، رو به زوال نهاد و تا حد زیادی محو شد. چهره های برجسته. نویسندگان سرشناسی که بخشی از این جنبش بودند، عبارتند از: علاوه بر لوس اسپیکرز (به معنی «سخنگویان»)، گروه راک متأثر از این جنبش بوده اند.
در آمریکای لاتین آایاکا (]; alt. یا دیکته "hayaca" و "ayaca") غذایی است که برای درست کردن آن، سسی از گوشت گاو، خوک، مرغ یا ماهی (یا برخی جاهای دیگر برخی غذاهای دریایی دیگر) را در خمیر ذرت می ریزند و روی آن را با کشمش، کبر، زیتون و چند قاچ گوشت مرغ تزیین می کنند. مثل تاماله ای که در مکزیک درست می کنند آیاکا را در برگ موز می پیچند، با نخ می بیندند و آب پز می کنند. این غذا معمولاً در زمان کریسمس تهیه می شود و در ونزوئل، پورتوریکو، دومینیکن، اکوادور و کلمبیا به شیوه های مخلف درست می شود. اغلب معتقدند آیاکا یک غذای ملی ونزوئلا است؛ ولی در سراسر کشورهای کارائیب هم این غذا را به شیوه های مختلف درست می کنند. در دومینیکن، نام این غذا پاستلس ان هوخاس است که از موز سبز زمینی یا "guanimos" با خمیر ذرت درست می شود که گوشت چرخ کرده یا مرغ در آن می ریزند؛ در ترینیداد و توباگو نام این غذا پاستله و در پورتوریکو پاستل است و با موز درختی سبز، موز زمینی سبز، کدو و سبزیجات ریشه ای و خمیر سیب زمینی شیرین درست می شود. خاصیت این غذا خمیر ظریف ذرت است که با آب انواع سوپ ها و چربی خوک (مانتکا) درست می شود و رنگ آن از گیاه آناتو است. ا
ین غذا در شرق کوبا طرفداران بسیاری دارد. ریشه. به احتمال زیاد تمام غذاهایی که خمیر ذرت دارند و در برگ موز پیچیده می شود ریشه در تاماله دارند که در آمریکای مرکزی درست می شود. تاماله بت نام های مختلف در تمام مناطق اسپانیایی زمان آمریکای جنوبی تا آرژانتین تولید و مصرف می شود و اسپانیایی ها به محض فتح این منطقه درست کردن این غذا را به مردم این منطقه یاد دادند. نام. نظر آدولفو ارنست این است که کلمه "hallaca" از فعلی در زبان بومی گوارانی می آید که به صورت "ayua" یا "ayuar به "معنی مخلوط کردن یا ترکیب کردن بوده است. بعد کلمه "ayuaca" به معنی مخلوط شده به "ayaca" تبدیل شد و در نهایت حرف اچ که در اسپانیایی خوانده نمی شود به ابتدای آن اضافه شد: "hayaca" یا "hallaca". نظریه دیری هست که می گوید این کلمه به معنی بستن و محکم کردن از یک زبان بومی در غرب کشور می آید. اولین بار که این کلمه در مفهوم مدرن استفاده شده است در سال ۱۷۸۱ در یک متن ایتالیایی به قلم فیلیپو سالواتوره جیلی زبان شناس است. سنت. آیاکا یکی از اجزای اصلی جشن کریسمس در ونزوئلا است و معمولاً فقط در همان زمان خورده می شود. ازسویی می توان آن را میراث فرهنگ مختلط
ونزوئلا دانست چون برای آماده سازی آن مواد اروپایی (کشمش، بادام و زیتون) مواد بومی (آرد ذرت، دانه آناتو و پیاز) و مواد آفریقایی (برگ دود خورده موز برای بسته بندی) مورد نیاز است. برخلاف ونزوئلا این غذا در اکوادورو در تمام طول سال خورده می شود و چندین گونه از آن در سراسر کشور در مناطق مختلف وجود دارد. این غذا و هومیتا یکی از غذاهای سنتی اصلی اکوادور است. در ترینیداد که فقط یازده کیلومتر از ساحل شرقی ونزوئلا فاصله دارد این غذا را به نام پاستله می شناسند. روش آماده سازی آن نیز مشابه است و نهایتاً کمی اندازه و مخلفات داخلی آن ممکن است تفاوت داشته باشد. یکی از گیاهانی که در ترینیداد در این غذا می ریزند زول بودار است (که خود به آن چادون بنی می گویند) و طعم غالب چاشنی های گوشتی در این منطقه را ایجاد می کند. برای توریتس های هندو و سایر گیاه خواران همین غذاها را با مواد گیاهی نظیر سویا و عدس غیره نیز تهیه می کنند. پاستله ترینیداد معمولاً از آیاکای ونزوئلا کوچک تر است. در دو جزیره آروبا و کوراسائو، در سواحل فالکون ونزوئلا نام این غذا را به صورت ayaca یا ayaka می نویسند. مواد تشکیل دهنده آن گوشت خوک و مرغ با هم یا هر کدا
م به تنهایی، کبر، کشمش، یادام هندی، فلفل دلمه ای ترشی پیاز، آلو و زیتون است. خمیر آن از آرد ذرت سفید درست می شود و برگ ها را اول در گوشت یا روغن خوک می خوابانند. بعد گوشت پخته و مواد تشکیل دهنده دیگر را در برگ ها می ریزند، با نخ می بندند و ۲ ساعت آب پز می کنند. مزه این غذا در هر خانواده ای متفاوت است و برخی فلفل مادام ژانت که بسیار تند است به آن می زنند. شاید مهاجران این دستور غذا را با خود آورده باشند. در فرهنگ آروبا و کوراسائو در در ترینیداد چیزهایی بسیاری از فرهنگ های دیگر به وام گرفته شده است که در کریسمس استفاده می شود. در پورتوریکو این غذا به عنوان یک خوراکی محلی زمانی بسیار محبوب بوده است و تصور می کنند از خوراکی های بومی آن منطقه است؛ ولی حتی مردم محلی هم آیاکا را از پاستله گوانیم و آلکاپوریا و امپانادا تشخیص نمی دهند چون این غذاها شباهت بسیاری با هم دارند. آیاکا در پورتوریکو از خمیر ذرت ساخته نمی شود و سرخ شده؛ آب پز یا بخارپز نیست بلکه به طور سنتی و معمولی در آتش زغال کباب و دودی می شود. ترکیب مخصوص این غذا با گیاه مانیوک، شیر، آناتو، برگ موز و پخت اب آتش زغال درپورتو ریکو نشان می دهد شاید این غذا ا
ختراع قبایل تاینو یا بردگان آفریقایی یا اسپانیایی های استعمارگر باشد. این غذا به دلیل پخت طولانی و مفصلی که دارد امروز چندان یافت نمی شود، مگر در رستوران های خانوادگی ساحلی یا رستورا هاس نتی به نام کیوسکوس که روش های پخت قدیمی و کم سرعت هنوز در آن ها استفاده می شود. آماده سازی. روش پخت سنتی "آیاکا "این است که برگهای موز را با روغن خوراکی که دانه رنگی آناتو در آن ریخته اند چرب می کنند و یک دایره خمیر ذرت (حدود 30 سانتی متر) روی آن می خوابانند و بعد مواد مختلف را روی آن می ریزیم. هر خانواده ای این غذا را به روش مخصوص خود درست می کند ولی اغلب ترکیبی از انواع گوشت های پخته (یا خام) با کشمش و زیتون سبز هسته جدا است. امروز دانه های فلفل سبز در داخل زیتون بسیار محبوب است. اهالی لوس لانوس تخم مرغ آب پز و تکه های فلفل قرمز هم به آن اضافه می کنند. می توان نخود، آجیل و بادام هم به آن اضافه کرد. سپس خمیر پر از مواد را با دقت به شکل مستطیل می پیچند و با نخ می بندند تا در آب جوش بپزد. بعد از دو ساعت با چنگال آیاکا را برمی دارند، برگ آن را باز می کنند با همان وضع "با سالاد مرغ و پان دژامون "(نان ژامبون دار) یا نان ساده سرو
می کنند. در آند محتوای داخل آیاکا همان زمان که در آب جوش قرار می گیرد می پزد ولی در سایر نقاط کشور معمولاً آن ها را از قبل می پزند. بهترین حالت این است که ایاکا رنگ طلایی ابریشمی مایل به قرمز براق داشته باشد. مزه آن تعادلی بین شوری گوشت و زیتون و شیرینی کشمش و خمیر ذرت است. پس از درست کردن آیاکاها باقی مانده مواد را مخلوط می کنند تا خمیر بشود. بعد آن را با همان وضع شکل می دهند، در برگ می پیچند و می پزند؛ ولی معمولاً اندازه آن کوچکتر و تعداد آن کمتر می شود. این خوراکی را بولو می نامند که و برای هر وعده غذایی قابل مصرف است. پس از پخت می توان این غذا را منجمد کرد و چندین هفته نگهداری کرد بدون این که عطر و طعم آن تغییر کند. حتی برخی خانواده ها این غذا را نگهداری می کنند تا در اواخر ماه مه یا ژوئن سال آینده بخورند. هر منطقه ای و هر خانواده ای این غذا را با مواد مختلفی درست می کنند. نخود، گوجه فرنگی، فلفل دلمه ای، ترشی سبزیج و سیر موادی است که غیرممکن نیست در هر جایی در این غذا داخل کنند یا نکنند. در آند به آن سیب زمینی اضافه می کنند. برخی از مواد تشکیل دهنده سنتی را می توان با انواع مواد محلی مانند ماهی و خرچنگ (س
احل شرقی) و خمیر موز زمینی (ماراکایبو) جایگزین کرد. فرهنگ. ساخت آیاکا کار زمان بر و سختی است و به همین دلیل هر مقدار که بخواهند در یک مرحله درست می کنند و سعی می کنند این قدر درست کنند تا در تمام تعطیلات بتوانند بخورند. این غذا به جهت تعدد مواد و خاصیت غذایی خوبی که دارند اهمیت اقتصادی بسیاری هم دارد. به همین دلیل مهم ترین روزنامه های ونزوئلا در آغاز ماه دسامبر هزینه پخت این غذا را برآورد کرده و افزایش هزینه های آن را گزارش می دهند. "برای درست کردن آیاکا اغلب اعضای "خانواده در زمان تعطیلات دور هم جمع می شوند و با شادی برای شروع جشن و تعطیلات به تولید این غذا کمک می کنند. شاید بتوان به دلیل اهمیت فرهنگی که آیاکا در ونزوئلا این غذا را با غذای عید شکرگزاری در آمریکا مقایسه نمود. می توان تصور کرد جریان ساخت این غذا یک فرایند مادرسالارانه است که مادربزرگ یا مادر رهبر آن است. کسانی که در ماه دسامبر به ونزوئلا می آیند اغلب تعجب می کنند که چرا این قدر آیاکا به آن ها تعارف می شود. کسانی که این غذا را درست می کنند بر سر این که چه کسی ماهرتر است رقابت های دوستانه شکل می دهند و عبارت: "la mejor "hallaca" es la que hace m
i mamá" به معنی بهترین آیاکا آن است که مادر من می پزد محصول این اتفاق است و منظور کسی که آن را بیان می کند ادای احترام و ابراز تعلق به خانواده خود است. این عبارت در یکی از ترانه های ونزوئلا خواننده پاپ ونزوئلایی راکل کاستانیو آمده است.
کاسپاز ۳ () که با نام های دیگری همچون «آپوپـِین»، «یاما» و «CPP32» هم شناخته می شود، نوعی آنزیم از دستهٔ کاسپازهاست که در تعامل با کاسپاز ۸ و کاسپاز ۹ بوده و در انسان، توسط ژن «CASP3» کُد می شود. هومولوگ های این پروتئین در پستانداران زیادی کشف شده است که نقشهٔ کامل ژنوم آنها در دسترس است. هومولوگ های خاصی از این پروتئین نیز در پرندگان، مارمولک ها، نرم دوزیستان و پیوسته استخوانان وجود دارد. کاسپاز ۳ که از دو واحدِ ۱۷ و ۱۲ کیلو دالتونی تشکیل شده است، توسط کاسپاز ۸، کاسپاز ۹ و کاسپاز ۱۰ فعال شده و خود به نوبهٔ خود، کاسپاز ۶ و کاسپاز ۷ را فعال می کند. کاسپاز ۳، یکی از مهمترین کاسپازها، در تجزیهٔ «پروتئین پیش ساز آمیلوئید بتا A4» یا به اختصار (APP) است که با مرگ سلول های عصبی در بیماری آلزایمر مرتبط است. وجود این آنزیم برای رشد و نمو طبیعی مغز انسان ضروری است.
فردریک لونوار، () یک نویسنده فرانسوی است. زندگی نامه. وی در ۳ ژوئیه ۱۹۶۲ در خانواده ای فرانسوی در ماداگاسکار به دنیا آمد. در دو سالگی به همراه والدین خود به فرانسه بازگشت. پدرش رنه لونوار در کابینه والری ژیسکاردستن، دبیر امور اجتماعی بود. فردریک در سیزده سالگی با خواندن رساله «ضیافت» افلاطون با فلسفه آشنا شد و در سال های پس از آن به مطالعه آثار پیش-سقراطی، اپیکور، رواقیون و ارسطو مالوف گشت. در ابتدای دهه ۱۹۸۰ تحت تأثیر آثار کارل گوستاو یونگ قرار گرفت و در عین حال به بررسی طریقه های عرفانی و دینی پرداخت. لونوار پس از اخذ دیپلم در دانشگاه فریبورگ سوییس به تحصیل پرداخت و در آنجا به دیدار لویناس و ماری دومینیک فیلیپ نائل گردید. این دیدارها سبب شد تا با جامعة مذهبی سَنت جان که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شده بود، آشنا گردد. لونوار در حالیکه تحت تأثیر پیام کتاب های دینی قرار گرفته بود، سه سال دیگر را نیز در آنجا برای ادامه تحصیل در فلسفه سپری نمود. در ۱۹۸۶، رسالة دکترای جامعه شناسی خود را در باب «بودیسم و غرب» در دانشکده عالی مطالعات اجتماعی شروع کرد و در سال ۱۹۹۹ موفق به اخذ تأیید از هیئت داوران به اتفاق آرا گردید. در سال ۱
۹۸۶ به عنوان سر دبیر ادبی انتشارات Fayard مشغول به کار شد سِمَتی که در سال ۱۹۹۱ از آن کناره گرفت تا به عنوان عضو هیئت علمی در دانشکده مطالعات عالی علوم اجتماعی مشغول گردد. سپس از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ با چند نشریه مختلف و معتبر فرانسوی همکاری کرد و از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۶ تهیه کنندگی، و به همراه لیلی انور اجرای برنامه ای با عنوان du ciel Les raciness را در رادیو فرهنگ فرانسه بر عهده داشته است، برنامه ای که به امور معنوی و عوالِم روحانی می پردازد.
مینگ فریمن () نوازنده کیبورد و پیانو، موسیقی دان، آهنگساز و تهیه کننده موسیقی اهل تایوان است. وی در تورهای آهنگسازان و خوانندگانی همچون جونی میچل، یانی، رانی لاوز، چوک نگرون، جفری آزبرن، پائولا عبدل، شینا ایستون, گلادیس نایت، جین کارن و مایکل هندرسون حضور داشته است.