Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هیئت مدیره CAF تصمیم گرفت که مراکش جام ملت های آفریقا ۲۰۱۵ را برگزار کند، در حالی که دوره بعدی یعنی ۲۰۱۷ در آفریقای جنوبی برگزار خواهد شد. چهار شهر مراکش که قرار بود مسابقه ها را برگزار کنند عبارت بودند از: رباط، مراکش، آگادیور و تانجیر که توسط کمیته اجرایی CAF در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۳ اعلام شد. کازابلانکا به عنوان محل رزرو انتخاب شد. انصراف مراکش از میزبانی. در اکتبر ۲۰۱۴، دولت مراکش خواستار تعویق این مسابقات به دلیل شیوع ویروس ابولا در غرب آفریقا شد. بعد از اینکه موضوع در نشست کمیته اجرایی در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۱۴ مورد بحث قرار گرفت، CAF تصمیم گرفت تا تاریخ مسابقه را حفظ کند و از فدراسیون سلطنتی فوتبال مراکش درخواست کرد که آیا هنوز مایل هستند مسابقات را برگزار کنند. در تاریخ ۸ نوامبر، مراکش نتوانست به این مهلت رسیدگی کند تا تأیید کند که این مسابقات میزبان است. سه روز بعد CAF تأیید کرد که مراکش میزبان این مسابقات نیست و یک میزبان جدید از لیستی از کشورهایی که ابراز علاقه کرده اند انتخاب شده است. مراکش که قبلاً به عنوان میزبان شناخته شده بود از شرکت در مسابقات رد شد. CAF به موجب قرارداد امضا شده در آوریل ۲۰۱۴، اقدام
قانونی علیه مراکش را تأیید کرد. در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۱۵، CAF اعلام کرد که مراکشی از دو دوره بعدی جام ملت های آفریقا محروم شده است، جریمه ۱ میلیون دلار آمریکا و همچنین تقاضای ۹ میلیون دلار در جبران خسارت دارد. اما ممنوعیت توسط دادگاه داوری برای ورزش لغو شد، به این معنی که مراکش ممکن است به این مسابقات وارد شود. مصر، غنا، آفریقای جنوبی و سودان درخواست خود را برای میزبانی اعلام کردند. همچنین آنگولا، میزبان مسابقات سال ۲۰۱۰، از سوی کنفدراسیون فوتبال آفریقا به عنوان یک جایگزین بالقوه به دلیل ورزشگاه ها و زیرساخت های موجود در این کشور مطرح شد. با این حال، یک عضو فدراسیون فوتبال آنگولا اعلام کرد که این امر نمی تواند امکان پذیر باشد زیرا بودجه جدید دولت شامل میزبانی هیچ مسابقاتی نیست. تعیین نهایی میزبان. در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴، CAF اعلام کرد که گینه استوایی میزبان مسابقات است. بازیهای مقدماتی. مسابقات در چهار مرحله شامل سه مرحله مقدماتی و مرحله گروهی نهایی انجام شد. ۲۱ تیم با بهترین امتیاز به مرحله گروهی داده شدند، در حالی که ۲۶ تیم دیگر در دور دوم مقدماتی بازی کردند و چهار تیم کمترین رتبه در دور اول را آغاز کردند. سه دوره
مقدماتی، یک سری مسابقات، با برنده شدن در این رقابت ها بود. ۵۱ کشور به مسابقات وارد شدند (به استثنای میزبان اصلی مراکش). این اولین رقابت تیم ملی فوتبال سودان جنوبی بود. تیم ملی فوتبال جیبوتی و تیم ملی فوتبال سومالی وارد مسابقات نشدند. مراکش به طور خودکار به عنوان میزبان واجد شرایط بود؛ با این حال، پس از امتناع از میزبانی، آنها توسط CAF از مسابقات اخراج شدند. گینه استوایی به عنوان میزبان جدید انتخاب شد و به رغم حضور در بازیکنان و رد صلاحیت از سوی بازیکنانی که نامناسب بودند، برای مسابقات اتوماتیک واجد شرایط شدند. نیجریه مدافع عنوان قهرمانی موفق به راهیابی به مسابقات نهایی نشد. ورزشگاه ها. چهار شهر گینه استوایی که برای برگزاری این مسابقات انتخاب شدند، مالابو، باتا، مغولو و اببیین بودند. مالابو و باتا همچنین میزبان جام ملت های آفریقا ۲۰۱۲ بودند. غربالگری برای ابولا به تمام تماشاگران شرکت کننده در مسابقات داده شد. سید بندی. سیدبندی نهایی در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۱۴ در مالابو برگزار شد. ۱۶ تیم بر اساس رتبه بندی CAF به ۴ گلدان تقسیم شده اند و میزبان گینه استوایی در گلدان ۱ به صورت خودکار قرار گرفت. ملاک رتبه بندی استفاده
از نتایج تیم ها در رقابت های جام ملت های آفریقا ۲۰۱۵ (با وزن ۲)، رقابت های جام ملت های آفریقا ۲۰۱۳ (با وزن ۳) و رقبا (با وزن ۱)، جام ملت های آفریقا ۲۰۱۲ (با وزن ۲) و مقدماتی (با وزن ۰٫۵)، جام ملت های آفریقا ۲۰۱۰ (با وزن ۱) و مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ بود. مرحله گروهی. قوانین صعود به دور بعد. جایی که دو یا چند تیم واجد امتیاز مساوی در مرحله گروهی باشند رتبه بندی آن ها با معیارهای زیر تعیین می شود: گروه A. &lt;onlyinclude&gt; (H) میزبان.. گروه B. &lt;onlyinclude&gt; گروه C. &lt;onlyinclude&gt; گروه D. &lt;onlyinclude&gt; گینه و مالی در بازی رو در رو، تفاضل گل و تعداد گل های زده در شرایط یکسانی قرار گرفتند. براساس قرعه کشی گینه به عنوان تیم دوم گروه انتخاب و راهی مرحله بعد شد. مرحله حذفی. نمودار. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; رده بندی سوم و چهارمی. Note: no extra-time was played آمار جام. جدول رده بندی نهایی جام. منابع: CAF(H) میزبان.
تنگهٔ هایقر ژرف دره ای واقع در ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر فیروزآباد در استان فارس ایران است. عمق دیواره های این دره گاه به حدوداً ۴۵۰ متر می رسند. طول پیمایش کامل هایقر ۱۸ کیلومتر است. این تنگه با شماره ۱۱۷۷ در فهرست میراث طبیعی ملی ایران ثبت شده است. نامگذاری. واژه هایقر در زبان ترکی به معنی فریاد و ندا می باشد. کلمه هایقر از دو بخش «های» که به معنی صدا و «قِر» به نوعی حرکت یا شدت و تأکید دلالت داشته و بار صوتی یا حرکتی دارد. در زمان کوچ عشایر در این منطقه در اواخر تابستان، با بارش باران های سیل آسای فصلی یا خمینه(غمینه)، سیلی به راه افتاده است که گله های عشایر موجود در منطقه را با خود می برد، چوپانان در پی گله های خود دائم فریاد هایقر سر داده و ضمن هشدار به دیگران از این طریق درخواست کمک نیز می داده اند. نحوه شکل گیری. تنگه هایقر یک برش در پهنای تاقدیس ده بین است که نخست عملکرد زمین ساخت آن را پدیدآورده و سپس فرسایش آب آن را گسترش داده و ژرف نموده است. دیواره های بلند دره، رودخانه پرآب جاری در کف آن و پژواک صدای پرندگان، منطقه ای کم نظیر پدیدآورده که بستری ارزشمند برای گردشگری طبیعت به شمار می رود. مسیر دستر
سی. از شیراز که به سمت جنوب حرکت کنیم و به سوی هایقر راهی شویم، بعد از طی ۱۰۰ کیلومتر، به شهرستان فیروزآباد می رسیم. با عبور از فیروزآباد وارد جادهٔ فیروزآباد-قیر می شویم. در ادامه وارد منطقه ای به نام جبل انارویه می شویم. پس از روستای امامزاده (یا دهویه) فرعی به سمت تنگه و سد هایقر وجود دارد که تابلوهای راهنمای کاملی نیز دارد. فاصله شهر فیروزآباد تا این دوراهی حدود ۲۲ کیلومتر است. در مسیر دوراهی تا تنگه هایقر نیز مجتمع های گردشگری مناسبی برای اسکان وجود دارد.
سورافنیب () با نام تجاری «Nexavar" یک داروی بازداندهٔ کیناز که جهت درمان سرطان پیشرفتهٔ کلیه، سرطان پیشرفته و اولیهٔ کبد، و سرطان تیروئید پیشرفتهٔ مقاوم به ید رادیواکتیو بکار می رود. این دارو در واقع بازدارندهٔ تعدادی از بازدارنده های تیروزین-کیناز از جمله گیرنده فاکتور رشد اندوتلیال عروقی، گیرنده فاکتور رشد مشتق از پلاکت و RAF کیناز (با تمایل بیشتر به c-Raf نسبت به BRAF) است و استفاده از آن، موجب القای پدیدهٔ اتوفاژی می شود که می تواند رشد سلول های سرطانی را مهار کند. البته این پدیده ممکن است خود منجر به بروز مقاومت دارویی شود. عوارض شایع این دارو (با احتمال بروز بیش از ۱۰٪) عبارتند از: لنفوپنی، کاهش فسفات خون، خونریزی، فشار خون بالا، اسهال، راش، ریزش مو (در بیش از ۳۰٪ موارد)، قرمز شدنِ کف دست ها، خارش، اریتما، افزایش سطح آمیلاز، افزایش سطح لیپاز، خستگی، درد، تهوع و استفراغ.
زینب احمد (؛ زادهٔ ۱۹۸۰) از دادستان های آمریکایی در وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا است که در تحقیق و پیگرد قانونی تروریسم تخصص دارد. او تا سال ۲۰۱۷ به عنوان دادستان ایالات متحده آمریکا در ناحیه شرقی نیویورک فعالیت کرد. او پرونده های مهم بسیاری در زمینه تروریسم را با موفقیت تحت پیگرد قانونی قرار داده است. در سال ۲۰۱۷ دادستان ویژه وزارت دادگستری برای تحقیق در خصوص مداخله روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا او را به تیم خود افزود. اوایل زندگی، تحصیلات و کارآموزی. احمد از والدینی که از پنجاب (پاکستان) مهاجرت کرده بودند در نیویورک متولد شد و در حومه شهرستان ناساو، نیویورک، لانگ آیلند، با پدر و نامادریش بزرگ شد، و همچنین هر از چندی با مادرش در منهتن دیدار می کرد، و تابستان ها را در پاکستان و انگلستان می گذراند. او ابتدا قصد داشت سیاست سلامت را در دانشگاه کرنل، بخواند ولی پس از حملات ۱۱ سپتامبر، تغییر مسیر داد. پس از دریافت بی ای خود از کرنل در ۲۰۰۲, وارد مدرسه حقوق کلمبیا، شد و جی دی را در ۲۰۰۵ دریافت کرد.
رودولفو تورس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل کلمبیا است. که در حال حاضر برای تیم آماتور کلمبیایی (به اسپانیایی: Boyacá Constructions Zea El Faro) دوچرخه سواری می کند.
لارس آندرس تومتر (زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۵۹، هامار) موسیقی دان، استاد موسیقی و نوازندهٔ ویولا اهل نروژ است.
جیمز بازوِل (; ؛ زادهٔ – ) نویسنده، زندگی نامه نویس و وقایع نویس اسکاتلندی زادهٔ ادینبرو بود. شهرت او بیش از همه برای نوشتن زندگی نامهٔ شخصیت ادبی انگلیسی، ساموئل جانسون است که معمولاً گفته می شود بزرگترین بیوگرافی نوشته شده در زبان انگلیسی است.
مهدی فرانسوا کارسلا-گونسالس (، ؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به استاندارد لیژ، آنژی مخاچ قلعه، بنفیکا، گرانادا و المپیاکوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال بلژیک و مراکش بازی کرده است.
پروتئین کیناز سرین/ترئونین پروتو-آنکوژن RAF proto-oncogene serine/threonine-protein kinase () که با نام های «پروتو-آنکوژن c-RAF» یا به اختصار «c-Raf» و حتی «Raf-1» هم شناخته می شود، یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"RAF1"» کُد می شود. این آنزیم بخشی از مسیر «پیام دهی MAPK/ERK» است و پایین دستِ زیرگروهِ Ras از جی تی پی آزهای وابسته به غشاء عمل می کند. آنزیم c-Raf یکی از اعضای خانوادهٔ RAF کیناز از پروتئین کینازهای اختصاصی سرین/ترئونین است. ژن «"RAF1"» بر روی کروموزوم ۳ واقع است. با آنکه پروتئین c-Raf در شرایط آزمایشگاهی قابلیت جهش به یک آنکوژن (ژن سرطان زا) را داشته و حتی در چند نوع تومور انسانی هم مشاهده شده، اما همتای دیگرش «BRAF» نقش مهمتری در ایجاد سرطان در انسان ایفا می کند.
یوسف آیت بن ناصر (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به نانسی، موناکو و کان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
داساتینیب () با نام تجاری «Sprycel» یک داروی «بازدارنده تیروزین-کیناز Bcr-Abl» (ضد کروموزوم فیلادلفیا) و «بازدارندهٔ c-Src» است که در درمان لوسمی مزمن مغز استخوان (CML) و همچنین برخی موارد خاص از لوسمی حاد لنفاوی که دارای کروموزوم فیلادلفیا باشند (Ph+ ALL) بکار می رود. داساتینیب یکی از داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت است که مجموعه ای از موثرترین و بی خطرترین داروهای ضروری برای سیستم بهداشت هستند. نوتروپنی و نارسایی مغز استخوان از عوارض شایع این داروست. نشت مایع به فضای جنب، اسهال با شدت خفیفت تا متوسط، ورم محیطی، سردرد، اختلال در آزمون عملکرد کبد، هیپوکلسمی خفیف و پرفشاری ریوی (PAH) هم سایر عوارض داساتینیب است. سازمان غذا و دارو آمریکا در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ اعلام کرد این دارو خطر ابتلا به پرفشاری ریوی (PAH) را افزایش می دهد که علائمی همچون تنگی نفس، خستگی، ورم مچ و ساق پاها و غیره را داراست. این مسئله در بروشورهای دارویی داخل جعبهٔ آن ذکر شده است.
لیلو رامدور با نام کامل لیزه لوته″"لیلو"″ فورست-رامدور (؛ ۱۱ اکتبر ۱۹۱۳ – ۱۳ مه ۲۰۱۳) پدیدآور، نقاش، و نویسنده اهل آلمان بود. وی عضو گروه دانشجویی مقاومت رز سفید () در آلمان نازی بود. زندگی نامه. لیلو رامدور در آشرسلبن آلمان متولد شد. او فرزند یک خانواده تاجر در شهر آشرسلبن در ایالت زاکسن-آنهالت آلمان بود. وی در سال ۱۹۳۴ به مونیخ سفر کرد. از ماه مارس سال ۱۹۳۵ تا فوریه ۱۹۳۶ در اشتوتگارت تصویرنگاری در کتاب را آموخت. در سال ۱۹۳۶ به درسدن نقل مکان کرد تا در مدرسه رقص ثبت نام کند ولی نازی ها این مدرسه را بستند. او در اشتوتگارت به یک مدرسه دولتی رفت و سپس در مدرسه خصوصی هایلبرن تحصیل کرد. نهایتاً با اتو برندل فرزند یک آرشیتکت اهل باواریا ازدواج کرد. گروه رز سفید. در پاییز سال ۱۹۴۱، لیلو رامدور با الکساندر شومورل، کریستوف پروبست و هانس شول، و بعدها با تراوت لافرنز و سوفی شول دوست شد. پس از آنکه شوهرش در ماه مه ۱۹۴۲ در روسیه کشته شد، او نگهداری اسناد و یک دستگاه تکثیر را در آپارتمانش در نوهاسن نومفنبورگ آغاز کرد. در نوامبر ۱۹۴۲، فعالیت های زیرزمینی گروه را با کمک نیروهای قدرتمندی در برلین مانند کریساور کریس و دیتریش
بنهوفر رهبر مقاومت مسیحی، گسترش داد. فرار از مونیخ. در ۲ مارس ۱۹۴۳ رامدور دستگیر شد، اما به علت عدم وجود مدارک علیه او آزاد شد. بعد از آن ماه، هاینریش هیملر دستور داد که دوباره دستگیر و به اعدام محکوم شود، اما او موفق شد فرار کند. او در فوریه ۱۹۴۴ در مونیخ با کارل گبارد فورست یک دانشجوی پزشکی برزیلی، ازدواج کرد و کمی بعد به شهر زادگاهش آشرسلبن، با استفاده از نام لیزه لوته فورست فرار کرد. دوران پس از جنگ. رامدور پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۸ با دختر چهار ساله خود، دوما- اولریک به خارج از مناطق تحت کنترل روسها، به بایرن فرار کرد و در باواریای علیا مربی ورزشی شد. در سال ۱۹۹۵، خاطرات خود را با عنوان «دوستی در رز سفید» منتشر کرد. او تا زمان مرگ، در یک شهر کوچک در خارج از مونیخ زندگی می کرد. او در اشتارنبرگ در سن ۹۹ سالگی درگذشت.
ایلوپروست () با نام تجاری «Ventavis»، دارویی است که در درمان پرفشاری ریوی (PAH)، اسکلرودرمی، نشانگان رینود و بیماری هایی به کار می رود که در آنها، عروق خونی منقبض شده و خونرسانی به بافت ها به درستی انجام نمی شود. این موضوع باعث آسیب بافتی و افزایش فشار خون می گردد. ایلوپروست باعث گشادی عروق خونی شده و بدین ترتیب، جریان خون افزایش می یابد. این دارو آنالوگ صناعی پروستاسیکلین PGI2 است. عوارض جانبی شایع این دارو شامل اتساع عروق (به صورت برافروختگی و گُرگرفتگی، ۲۷٪)، سرفه (۳۹٪)، سردرد (۳۰٪)، علائم شبه آنفلوانزا (۱۴٪)، تهوع (۱۳٪)، اسپاسم عضلات گردن (۱۲٪)، فشار خون پایین (۱۱٪)، بی خوابی (۸٪) و سنکوپ (۸٪) است. برخی دیگر از عوارض شدید محتمل، نارسایی قلب، ادم محیطی، تنگی نفس، تندتپشی فوق بطنی و نارسایی کلیه است. مصرف این دارو در کسانی که در شش ماه گذشته دچار سکتهٔ قلبی بوده اند، در نارسایی جبران نشدهٔ قلبی، آریتمی قلبی شدید، نقص های مادرزادی یا اکتسابی دریچهٔ قلبی، موارد سکتهٔ مغزی ظرف سه ماه گذشته، بیماری های انسدادی وریدی و هرگونه عارضه ای که خطر خونریزی در آن وجود داشته باشد، قدغن است.
۴-هیدروکسی فنیل پیرووات دی اکسیژناز () با نام اختصاری «HPPD» که با عنوانِ «آلفا-کتوایزوکاپروات دی اکسیژناز» (KIC dioxygenase) یک آنزیم اکسیژناز دارای آهن و غیرهِـم است که واکنش شیمیایی دوم در کاتابولیسم «تیروزین» یعنی تبدیل ۴-هیدروکسی فنیل پیرووات به هوموجنتیسات را تسریع می کند. این آنزیم همچنین تبدیلِ فنیل پیرووات به ۲-هیدروکسی فنیل استات و تبدیلِ آلفا-کتوایزوکاپروات به بتا-هیدروکسی بتا-متیل بوتیریک اسید را کاتالیز می کند. ۴-هیدروکسی فنیل پیرووات دی اکسیژناز تقریباً در تمامی جانداران هوازی یافت می شود. این آنزیم با بیماری های ادرار سیاه (آلکاپتونوری) که سطحِ هموجنتیسیک اسید در آن پائین است و همچنین تیروزینمی نوع سه در ارتباط است.
جایزه خوبری () جایزه ای است که به افراد یا تیم های پژوهشی ای که مشارکت های تأثیرگذار و مهمی در زمینهٔ پژوهش سرطان داشته اند، اهدا می شود. این جایزهٔ بین المللی همه ساله اهدا خواهد شد و شامل ۱۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا پولِ نقد و ۹۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا اعتبار پژوهشی برای مطالعات آینده است. (در مجموع ۱ میلیون دلار). مقدار پولی این جایزه به تناسب تورم سالیانه بالا خواهد رفت. بنیان گذار این جایزه، «بنیاد خوبری» است و «فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد» متولی انتخاب نامزدان و اهدای آن است. بنیاد خوبری در سال ۲۰۱۶ میلادی پایه گذاری شد و نخستین جایزه در ۱۴ فوریه ۲۰۱۷ اهدا شد.
جایزه تانگ () نام جایزه ای دوسالانه و بین المللی است که در ۴ حوزهٔ توسعه پایدار، زیست دارو، ساینولوژی و حاکمیت قانون اهدا می شود. روند نامزدی و انتخاب افراد برای دریافت این جایزه، توسط یک کمیتهٔ اجرایی مستقل انجام می شود که با همکاری آکادمیا سینیکا (بزرگترین مؤسسهٔ پژوهشی در تایوان) شکل می گیرد. هر برگزیده یک مدال تانگ به همراه دیپلم دریافت می کند. همچنین هر برگزیده 40 میلیون دلار جدید تایوان (معادل 1/3 میلیون دلار آمریکا) هدیه نقدی به همراه 10 میلیون دلار جدید تایوان (معادل 0.33 میلیون دلار آمریکا) پژوهانه برای پژوهش دریافت می کند. هدف. ساموئل یین، میلیاردر کارآفرین تایوانی جوایز تانگ را در ژانویه ۲۰۱۳ با هدف تشویق افراد در سراسر جهان به ترسیم مسیر میان بر برای رسیدن به توسعه پایدار اعلام کرد. این جایزه با هدف شناسایی و حمایت از مشارکت کنندگان برای تلاش های انقلابی آنها در زمینه های تحقیقات حیاتی در قرن بیست و یکم، در سراسر جهان قابل دسترسی است. برندگان بر اساس اصالت کار و اقدامات و کمک های شان به جامعه، صرف نظر از جنسیت، مذهب، قومیت و ملیت انتخاب می شوند.
اوماها که بعدها به ساحل اوماها شهرت یافت، نام رمز نیروهای متفقین برای منطقه ای ساحلی در شمال غربی فرانسه است که ۸ کیلومتر امتداد دارد. نیروهای متفقین در بامداد ۶ ژوئن ۱۹۴۴ و در جریان اولین بخش از عملیاتِ پیاده شدن در نرماندی در روز دی، موفق به تصرف این منطقه، با وجود استحکامات سنگین ارتش آلمان نازی بر ارتفاعات مشرف به ساحل شدند.
جایزه هاروی () نام یک جایزهٔ علمی اسرائیلی است که به کشفیات درخشان و دگرگون کننده در زمینه علوم، تکنولوژی، سلامت انسان و همچنین مشارکت در زمینهٔ صلح در خاورمیانه توسط «تخنیون - مؤسسهٔ تکنولوژی اسرائیل» اهدا می گردد. این جایزه در طول سال های اخیر به یک «پیش بینی کننده جایزهٔ نوبل» تبدیل شده است، زیرا حدود ۳۰ درصد از دریافت کنندگان آن، بعدها از برندگان جایزه نوبل بوده اند. این معتبرترین جایزه ای است که توسط دانشگاه تخنیون اعطا می شود. این جایزه نامش را از یک مخترع، صنعتگر و کارخانه دار به نام «لئو هاروی» می گیرد و هر سال، شامل دو جایزهٔ ۷۵٬۰۰۰ دلاری می شود. جایزه هاروی از سال ۱۹۷۲ میلادی تا کنون اهدا شده است.
جایزه لوئیزا گراس هوروویتس () نام یک جایزهٔ سالیانه است که توسط دانشگاه کلمبیا به افراد یا تیم های پژوهشی ای که مشارکت برجسته و ممتازی در زمینهٔ پژوهش های بنیادین در حوزهٔ زیست شناسی یا بیوشیمی داشته باشند، اهدا می شود. این جایزه از سال ۱۹۶۷ میلادی اعطا می گردد و تا اکتبر ۲۰۱۷ میلادی، ۵۱٪ از دریافت کنندگان آن بعداً برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی یا جایزه نوبل شیمی شده اند. جایزه لوئیزا گراس هوروویتس را یکی از مهمترین جوایز زمینه ساز جایزه نوبل می دانند.
جایزه پژوهش پزشکی بالینی لسکر-دی بیکی () یکی از چهار جایزه ای است که همه ساله توسط «بنیاد لَسکِـر» اعطا می گردد. این جایزه به هرنوع مشارکت برجسته و ممتاز در زمینهٔ درک، تشخیص، پیشگیری، درمان علامتی یا درمان قطعی بیماری ها اهدا می شود. واژهٔ «دی بیکی» در سال ۲۰۰۸ میلادی، به افتخار مایکل دی بیکی در عنوانِ این جایزه، افزوده شد. پیش از آن، عنوان این جایزهٔ «جایزهٔ آلبرت لسکر برای پژوهش های پزشکی بالینی» بود.
جایزه بالزان نام جایزه ای است که همه ساله توسط «بنیاد بین المللی جایزهٔ بالزان» در حوزه های گوناگون همچون پزشکی، فیزیک، ریاضیات، هنر، علوم انسانی و علوم اخلاقی و غیره اهدا می شود. این جایزه از سال ۱۹۷۸ میلادی اعطا می شود و ۴ جایزهٔ نقدی را، هریک به ارزش ۷۵۰٬۰۰۰ فرانک سوئیس شامل می شود. محل اعطای آن نیز گاهی در برن و زمانی در رم است. برندگان جایزه. برخی از برندگان این جایزه عبارتند از: پل هیندمیت، ژان پیاژه، حسن فتحی، خورخه لوئیس بورخس، آندری کولموگوروف، کارل فون فریش، پاپ ژان بیست و سوم، ساموئل الیوت موریسون، پاول یولیوس رویتر، دن مکنزی، ارنست مایر، ماسیمو پالوتینو، یان اورت، ارنست گامبریچ، ژان-پیر سر، اتو نویگباوئر، جروم برونر، فیلیپ توبیاس، امانوئل لویناس، مارتین ریس، گئورگ لیگتی، جان مینارد اسمیت، آرمند بورل، فرد هویل، مارتن شوارتسشیلد، آلن هیگر، ایو بون فوآ، پل ریکور، ایلکا هانسکی، میشل مایر، ژان پیر شانژو، اریک هابسبام، راینهارد گنتزل، پیر دلین، نیکی کدی، اندرو ئی. لانگ، سومیو لیجیما، بروس بویتلر، ژول ای. هافمن، هاینز بوم، تامس نیگل، میشاییل گرتسل، کارلو گینتسبورگ، شنایا یاماناکا، مانوئل کاستلز، ایان هکی
نگ، پاسکاله کوسرت، آلن اسپه، دنیس سالیوان، فدریکو کاپاسو، جیمز پی. الیسن، رابرت می، بارون می آکسفورد، مادر ترزا، عبدالستار ایدهی، کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان و کمیته بین المللی صلیب سرخ
اقتصاد زیستی یا بیو اکونومی شامل مجموعه ای از فعالیت های اقتصادی است که به تولید منابع زیستی تجدیدپذیر پرداخته و آن را به مواد غذایی و دیگر محصولات با پایه زیستی تبدیل می کند. در این نوع از اقتصاد، محصولات زاید به عنوان ماده خام استفاده شده و جایگزین سوخت های فسیلی در این زمینه می گردند. اهمیت اقتصاد زیستی. در سال های اخیر، تغییرات آب و هوایی و افزایش گازهای گلخانه ای نیاز به کاهش مصرف سوخت های فسیلی، مواد پایه نفتی و جایگزین ساختن آن ها با دیگر مواد را افزایش داده است. بنابراین اقتصاد زیستی از اهمیت قابل ملاحظه ای برخوردار است. به گفتهٔ دبیر ستاد توسعه زیست فناوری برای رهایی از اقتصاد نفتی باید بر منابع زیستی تکیه کنیم و این در حالیست که هنوز اهمیت منابع زیستی در جامعه ما نهادینه نشده است. رشد اقتصاد زیستی. رشد اقتصاد زیستی مستلزم ارتقای علوم زیستی و فناوری های وابسته به آن و همچنین سرمایه گذاری در این عرصه است. اقتصاد زیستی و اقتصاد مقاومتی. سرمایه گذاری در حوزه اقتصاد زیستی و گسترش بازار محصولات زیست فناوری گامی مهم در رونق کسب و کار و توسعهٔ جامعه بوده که به نوبهٔ خود می تواند راهبردی ملی در پیشبرد اقتصاد
مقاومتی باشد.
خالد بن یزید بن معاویه (درگذشته ۷۰۴ میلادی) کیمیاگر و یکی از پسران یزید بن معاویه بود که در قرن هفتم میلادی می زیست. خالد یکی از افرادی بود که می توانست خلیفهٔ خلافت اموی شود اما این موقعیت را از دست داد. او علاقهٔ زیادی به مطالعهٔ کیمیاگری در مصر داشت. خالد بن یزید پیوسته به جمع آوری کتاب می پرداخت و آنهایی که زبان نامتعارفی داشتند به عربی روان آن دوران ترجمه می کرد. به او شاه خالد هم گفته می شد.
پف کردن چشم ها، پف کردن دور چشم، ورم دور چشم یا ورم پری اربیتال () که نباید با «ورم کرهٔ چشم» (ورم اُربیتال) اشتباه گرفته شود، به تورم و پف کردگی باف ت های اطراف چشم گفته می شود که تقریباً همیشه به دلیل تجمع مایع در اطراف چشم است. پف کردگی خفیف، اغلب محدود به زیر چشم هاست، اگرچه به ندرت ممکن است دورتادور آن باشد. این تورم موقتی و گذرای چشم را باید با تورم زیرچشمی ناشی از افزایش سن و تجمع تدریجی چربی در زیر پلک زیرین (SOOF) افتراق داد. با آنکه درجاتی از تورم زیر چشم در افراد معمولی و در هر سنی می تواند طبیعی باشد؛ عواملی نظیر سن و خستگی بر روی پدید آمدن آن مؤثرند. پف کردن چشم ها به سبب توزیع و جابجایی مایع بر اثر جاذبه، عموماً پس از بیدار شدن از خواب دیده می شود. دلایل. برخی از دلایل ورم پری اربیتال عبارتند از: درمان و پیشگیری. علاوه بر تلاش برای درمان عاملِ ایجادکنندهٔ زمینه ای، کمپرس سرد در نزدیکی چشم ها در رفع پف کردگی آن ها برای کوتاه مدت مؤثر است. بکارگیری نوعی مادهٔ مشتق از جلبک (LYCD) هم ممکن است اثرگذار باشد. مصرف ویتامین ها به ویژه ویتامین A , C و E ممکن است در پیشگیری از بروز این حالت و داشتن یک پوست
مرطوب و سالم مؤثر باشد.
حسین علی قریب معروف به حسین قریب یا محمدحسین قریب پژوهشگر ایرانی حوزه سیاستگذاری و اقتصاد است. او مدتی مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره باشگاه فوتبال استقلال تهران بود. مدیریت در باشگاه استقلال. علی فتح الله زاده در روز ۳۰ اردی بهشت ۱۳۸۲ و پیش از پایان فصل جای خود را به محمدحسین قریب داد. دورهٔ اول مدیریت فتح الله زاده در استقلال با صعود تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه همزمان بود. ایجاد ارتباط باشگاه استقلال با باشگاه های اروپایی و انتقال شماری از ملی پوشان استقلال به اروپا در این دوره موجب بهبود اوضاع مالی باشگاه گردید. محمدحسین قریب در اواخر دههٔ ۱۳۶۰ مدتی در هیئت مدیرهٔ استقلال حضور داشت و مدت کوتاهی از فروردین تا آبان ۱۳۷۵ به طور موقت سرپرستی باشگاه را بر عهده داشت. او در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۲ در حالی به عنوان مدیر استقلال منصوب شد که هیئت مدیرهٔ باشگاه ترکیب کادر فنی استقلال برای فصل آینده را با سرمربیگری امیر قلعه نویی مشخص و قطعی کرده بود. قریب پس از دو فصل حضور در استقلال از مدیریت باشگاه کنار رفت و کاظم اولیایی برای چند ماه از تیر تا بهمن ۱۳۸۴ سرپرستی استقلال را بر عهده گرفت. در بهمن ۱۳۸۴ با نظر و
زارت رفاه و تأمین اجتماعی که مجمع باشگاه استقلال را در اختیار داشت، قریب بار دیگر به عنوان مدیر استقلال نصب گردید. قلعه نویی در دوران مدیریت قریب برنامهٔ سه ساله ای را برای جوان گرایی در باشگاه استقلال ارائه داد که در سال سوم (فصل ۸۵–۱۳۸۴) به قهرمانی استقلال در لیگ برتر انجامید. در مهر ماه ۱۳۸۵ با تغییر وزیر رفاه (رئیس وقت مجمع باشگاه استقلال)، کرسی مدیریت باشگاه استقلال نیز دستخوش دگرگونی شد. قریب از سمت خود استعفا کرد و سرپرست وزارت رفاه مقداد نجف نژاد را با حکمی دو ساله به عنوان مدیر جدید باشگاه منصوب نمود،
عَروه امّ موسی زنی اشرافی از جنوب عربستان و همسر منصور دوانیقی، خلیفهٔ عباسی در قرن هشتم میلادی بود. ام موسی در هنگام ازدواج با منصور این شرط را پیش کشید که شوهرش به او پایبند بماند و در عقد ازدواجش قید کرد تا زمانی که در قید حیات است شوهرش زنی دیگر یا کنیز نگیرد و این شرط را منصور نیز امضا کرد. روایات تاریخی نشان می دهد که منصور خیلی زود تصمیم گرفت تا این شرط ضمن عقد را باطل کند اما هر بار ام موسی به دادگاه می رفت تا از اینکار جلوگیری کند. دست آخر برای آنکه موضوع یکبار برای همیشه حل وفصل شود، ام موسی از عالی ترین مقام قضایی یعنی قاضی القضات قاهره خواست تا فقط به منظور قضاوت در این خصوص به بغداد بیاید. قاضی القضات با تصدیق اعتبار و قانونی بودن سند، به نفع ام موسی حکم کرد و این حکم تا زمان فوت ام موسی معتبر باقی ماند. ام موسی که نگران وضعیت فرودست دختران و زنان بود، و می دانست بانوانی که قدرت کمتری دارند، توانایی کمتری نیز در مطالبهٔ حقوق شان خواهند داشت، مالی را وقف کنیزانی کرد که تنها کودکان دختر به دنیا آوردند.
عُمره بنت عبدالرحمن نوهٔ صحابی محمد، اسد بن زراره انصاری بود که به عقیدهٔ صحیح بخاری، عمره «همچون یک منشی» به عایشه خدمت می کرد و او را «غوطه ور در عمق بحر دانش» توصیف می کند. مالک بن انس گفته است که عمره اشتباهات برادرزادهٔ خود را که قاضی القضات شهر مدینه بود، تصحیح می کرد. عمره در سال ۷۲۳ میلادی در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
لاشینا یا لَشینا یک شخصیت خیالی در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. شخصیت "لاشینا" توسط نویسنده و طراح جک کربی خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۶ از نخستین جلد مجموعه "مستر میراکل" (ژانویه ۱۹۷۲) حضور پیدا کرد. لاشینا به عنوان یک سلحشور در پرورشگاه گرنی گودنس (محیطی به شدت طاقت فرسا که تنها قوی ترین افراد قادر به زنده ماندن هستند) بزرگ شده بود و رهبری گروه زنان فیوری را پس از اینکه بیگ باردا سیارهٔ آپوکالیپس را به مقصد زمین ترک نمود بر عهده گرفت. توانایی ها و قدرت ها. به عنوان یکی از اعضای گروه ایزدان جدید، "لاشینا" دارای قدرت، سرعت، و دوام ابرانسانی است. او همچنین رزمی کاری حرفه ای به شمار می رود. در حالی که او در زمینه قدرت یک شخصیت برجسته محسوب نمی شود، با این وجود بسیار قدرتمند است و حداقل توانایی مبارزه با شخصیت هایی همچون سوپرگرل و زن شگفت انگیز را دارد حتی اگر سطح قدرت او در حد آن ها نباشد. "لاشینا" دارای دو شلاق ویژه است که از جنس فلز ساخته شده اند و مهارت بسیار بالایی در استفاده از آن ها دارد که همچنین قادر به تخلیه بار الکتریکی به افرادی است که در آن گرفتار شده اند.
گیتی قاسمی (زادهٔ ۱۶ مرداد ۱۳۵۵) بازیگر سینما، تلویزیون، بازیگر و کارگردان تئاتر اهل ایران است. زندگی شخصی. پدر او از اسرای آزاد شده در دوران جنگ هشت ساله ایران و عراق بود. گیتی قاسمی ازدواج کرده و دو پسر به نام های مهیار و پارسا دارد. پسر بزرگ او، مهیار به عنوان بازیگر و موسیقی دان در عرصه هنری فعالیت می کند.