Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هر دو این موتورها توان ۴۸۰ اسب بخار را ارائه می کردند. هواپیماهای اولیه معمولاً دارای یک پروانه چوبی با پوشش برنجی در انتها با زاویه ثابت و قطر ۲٫۹ بودند که بعداً با پروانه های دورالومینی پولیش خورده با قطر ۲٫۷ متری جایگزین شدند که زاویه آن بر روی زمین قابلیت تنظیم داشت. دو مسلسل هماهنگ شده پی وی-۱ با کالیبر ۷٫۶۲ میلی متر با ۶۰۰ فشنگ با نشانه تلسکوپی روی موتور تعبیه شده بود. انتظار اضافه شدن یک جفت مسلسل دیگر وجود داشت اما وزن اضافی بر عملکرد هواپیما در طول آزمایش ها تأثیر منفی گذاشت. دو محفظه کوچک بمب در زیر بال ها نصب شده بود که هر یک می توانست یک بمب ۱۰ کیلوگرمی را حمل کند. افزودن محفظه هایی برای بمب های ۲۵۰ کیلوگرمی نیز مورد بررسی قرار گرفت اما آنچنان تأثیر بدی بر عملکرد هواپیما داشت که استفاده از آن رد شد. یکی از آزمایش هایی که با این محفظه ها انجام گرفت شیرجه به سمت هدف بود. این اولین نمونه بمباران شیرجه ای در اتحاد جماهیر شوروی نامیده شد. همچنین از آی-۵ برای ارزیابی دقت موشک های آر اس-۸۲ استفاده شد؛ اگرچه استفاده عملیاتی از آن در این نوع هواپیما مشخص نیست. یک سیم از بال بالایی تا دم کشیده شده بود که ن
قش آنتن رادیو را ایفا می کرد. اتاقک خلبان شامل نشانگرهای زیادی نمی شد و موارد موجود به دور موتور، دمای روغن، سرعت هواپیما، فشار روغن و سوخت، نمونه اولیه مسیریاب، ارتفاع سنج، ساعت و قطب نما محدود می شد درحالی که نشانگری برای سوخت باقی مانده موجود نبود. تاریخچه عملیاتی. پنجاه و چهار فروند آی-۵ تا اول اکتبر ۱۹۳۱ و ۶۶ فروند دیگر تا پایان همان سال به نیروی هوایی شوروی تحویل داده شد. با وجود برنامه ریزی برای تولید در کارخانه شماره 153 همه این هواپیماها در کارخانه شماره یک در کودینکا تولید شده بودند. سال بعد با درگیر شدن کارخانه شماره یک با تولید هواپیماهای دیگر پساز آمادگی های لازم از نیمه دوم سال تحویل این هواپیما از کارخانه شماره ۲۱ در گورکی نیز آغاز گردید. این کارخانه ده فروند آی-۵ در سال ۱۹۳۲، ۳۲۱ فروند در سال ۱۹۳۳ و ۳۳۰ فروند در سال ۱۹۳۴ به نیروی هوایی تحویل داد. کارخانه شماره یک ۷۶ فروند دیگر از آی-۵ را نیز در سال ۱۹۳۲ قبل از شروع تولید اچ دی-۳۷ هاینکل با عنوان آی-۷، تولید نمود. آی-۵ نخستین بار به واحدهای مناطق نظامی لنینگراد، اوکراین و اطراف دریاچه بایکال ارسال گردید و تا پایان سال ۱۹۳۲ ۲۰٪ از قوای جنگنده نی
روی هوایی شوروی را تشکیل می داد. در سال ۱۹۳۳ تحویل این هواپیماها به واحدهای مناطق نظامی خاور دور، بلاروس و مسکو آغاز شد و تا این پایان سال ۴۰٪ از قوای جنگنده های نیروی هوایی را شامل می شد. تا اواخر سال ۱۹۳۴، بیشتر هواگردهای پولیکارپوف آی-۳ و توپولف آی-۴ جایگزین شده و تحویل هواگردهای آی-۵ به نیروی دریایی شوروی نیز آغاز شده بود. در سال ۱۹۳۵ در پی بالا گرفتن تنش های مرزی بین امپراتوری ژاپن و مغولستان (حکومت دست نشانده شوروی) تعدادی از هواگردهای آی-۵ در قالب اسکادران شماره ۲۱ نیروی هوایی شوروی برای گشت زنی مرزی به مغولستان عازم شدند. از سال ۱۹۳۶ جایگزینی آی-۵ توسط هواگردهای جدیدتر پولیکارپوف آی-۱۵ آغاز شد و تا پایان سال ۱۹۳۷ آی-۵ کاملاً از خط مقدم خارج گردید اما همچنان به عنوان یک مربی پیشرفته به کار خود ادامه داد. با تولید بیش از ۸۰۰ فروند آی-۵ نخستین جنگنده به تولید انبوه رسیده در شوروی نام گرفت. پس از حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در ژوئن سال ۱۹۴۱، خسارات سنگین تحمیل شده به هواپیماهای خط مقدم نیروی هوایی شوروی و اختلال در تولید هواپیما منجر به حذف هواگردهای آی-۵ از واحدهای آموزشی و بازگشت آن ها عنوان هواگرد
تهاجمی یا بمب افکن شبانه تا سال ۱۹۴۲ به خدمت رزمی شد. برخی از هواگردهای آی-۵ هنگام نبرد مسکو تا رسیدن هواگردهای جدیدتر در فوریه ۱۹۴۲، توسط مدافعان به عنوان بمب افکن شبانه مورد استفاده واقع گردید. تا ۱۰ اکتبر ۱۹۴۱ سی و دو فروند آی-۵ در شبه جزیره کریمه دسترس باقیمانده بود درحالی که تنها ۱۶ فروند از آن قابل استفاده بود. این هواگردهای باقیمانده نیز تا ۱۸ اکتبر به چند هواگرد کاهش پیدا کرد. از این هواگردها نیز تا اول فوریه ۱۹۴۲ یعنی ورود هواگردهای تهاجمی ایلیوشین ایل-۲ استفاده شد. در ۱۸ اکتبر ۱۹۴۱، هجده آی-۵ قابل استفاده و پانزده فروند I-5 غیرقابل استفاده در اختیار نیروی دریایی شوروی در دریای سیاه بود که تا ۷ نوامبر این تعداد به یازده هواپیمای قابل استفاده و هشت هواپیمای غیرقابل استفاده کاهش یافت. این نیروها نیز تا اول فوریه ۱۹۴۲ و سازماندهی مجدد با هواگردهای جدید از هواگردهای باقیمانده استفاده کردند.
بالاخونی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
بریکوئیه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
بشته، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
بهرام آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
بیدآخوند، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
ناحیه جاپا (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده است. ناحیه تِهراتوم ۱٬۶۵۸٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۹۹۸٬۰۵۴ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه جاپا دارای ۱۵ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۸ شهرداری و ۷ دهداری.
دهداری کَچَنکاول (به نپالی: ، ) یک واحد تقسیماتی روستایی در نپال است که در ناحیه جاپا، استان کوشی واقع شده است. کَچَنکاول ۱۰۹٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱٬۳۱۷ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد.
زنگ دستی یا زنگ جیرینگ یا زنگ سورتمه (به انگلیسی: Jingle bell) نوعی زنگ است که بویژه با تعداد زیاد، صدای متمایز «جرینگ» تولید می کند. ساده ترین زنگ های دستی از یک تکه ورق فلز خم شده به شکلی تقریباً کروی تولید می شوند که یک بلبرینگ کوچک یا یک میله فلزی کوتاه را در خود جای دهند.
ناحیه تاپلجونگ (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده است. ناحیه تاپلجونگ ۳٬۶۴۵٫۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۰٬۵۹۰ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه پانچتر دارای ۹ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۱ شهرداری و ۸ دهداری.
پونگلینگ (به نپالی: ، ) یک شهر در نپال است که در ناحیه تاپلجونگ، استان کوشی واقع شده است. پونگلینگ ۱٬۴۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. تا پیش از ۱۰ مارس سال ۲۰۱۷ میلادی، نام این شهر «تاپلجونگ» (به نپالی: ، ) بود، که نام آن در آن تاریخ به «پونگلینگ» تغییر کرد.
شهرداری مِچی نگر (به نپالی: ، ) یک شهر در نپال است که در ناحیه جاپا، استان کوشی واقع شده است. مِچی نگر ۱۹۲٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۳٬۰۷۳ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد.
لاکومه صدا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۲۵ خانوار) بوده است.
لاگزبید، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاگلر، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لامرزه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاموری، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لولی، یک آبادی از توابع|بخش مرکزی]]، شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
مالیه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
مزارع، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
مزرعه پائین، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
منگویی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
مهران، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
مهنی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
ناحیه کاتماندو (به لاتین: Kathmandu District) یک ناحیه در نپال است که در استان بگماتی واقع شده است. ناحیه کاتماندو ۴۳۳٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۹۹٬۲۸۸ نفر جمعیت دارد.
ملخی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
ندو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
هامنگو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
یارسوخته، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاکمراسپید، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاشوره، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاسفیدار، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاریسی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاریزو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لارسی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لادرمیان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لادربیدو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاتیرکو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کیرتیپور (به لاتین: Kirtipur) یک شهرداری در نپال است که در بخش کاتماندو واقع شده است. کیرتیپور ۶۷٬۱۷۱ نفر جمعیت دارد.
در موسیقی آکورد گسترده () یا گسترش یافته، آکوردهای تیرس یا سه صدایی، بر پایهٔ سوم ها و دارای نت های اضافه ای است که فراتر از هفتم آکورد، شامل: نهم، یازدهم و سیزدهم ساخته می شود. آکورد سیزدهم دورترین آکورد است که به صورت دیاتونیک امکان پذیر است، زیرا در این مرحله، تمامِ هفت درجهٔ تنالیته در آن وجود دارد و پسوند بعدی که پانزدهم باشد، تکرار نت پایه است. در استفاده از آکوردهای گسترش یافته، معمولاً از همهٔ اجزا آکورد استفاده نمی شود. در آکورد نهم (پنجم و هفتم)، در آکورد یازده (هفتم و نهم) و در آکورد سیزدهم (نهم و یازدهم) حذف می شوند، به جز مواردی که بافت خاصی مانند آکورد آلتره در نظر باشد. آکوردهای فراتر از هفتم به ندرت در دوره باروک یافت می شد، و بیشتر در دوره کلاسیک معمول بود. دوران رمانتیک شاهد استفاده از «هارمونی گسترده » است. هارمونی گسترده قبل از موسیقی کلاسیک قرن بیستم به طور عام، استفاده از پنجم در نقش آکورد نمایان، مانند: V13 ،V11 ،V9 یا آکورد فرعی، مانند: V13/ii ،V9/V و غیره بود. دوران قواعد مشترک. در طولِ دوران قواعد مشترک، آهنگسازان ارکسترال نت های آکورد را در چهار بخش یا کمتر از آن در قطعات استفاده می
کردند تا بهترین صدادهندگی را از آکورد مورد نظر ارایه دهند. به طور کلی، اولویت به سوم آکورد، هفتم و گسترده ترین لحن یا بالاترین نت، داده می شد، زیرا این عوامل بیشترین تأثیر را در کیفیت و عملکرد آکورد دارند. پایه آکورد هرگز از بافت جدا نمی شود، همچنین سوم آکورد نیز به خاطر کیفیت آکورد که مشخص می کند آکورد ماژور یا مینور است، حذف نمی شود، هفتم آکورد و بالاترین نت های اضافه شده نیز که گسترش آکورد و بافت پیشرفته را تعریف می کنند، حذف نمی شوند. به عنوان مثال: در یک آکورد آکورد سیزده، پایه، سوم، هفتم و سیزدهم اجرا می شوند و حذف پنجم، نهم و یازدهم تأثیری در عملکرد و کیفیت آکورد ندارد. در شیوه های موسیقی کلاسیک، آکوردهای گسترش یافته اغلب عملکرد نمایان یا آکورد فرعی دارند، ممکن است به گام نسبی حل شود، یا با استفاده از دایره پنجم ها به پایین و به همان روش حل، حل شوند، مانند: (V7 ،V7/ii ,V/IV) و غیره. آکوردهای گسترده همچنین می توانند در گام های پیش رونده و با آلتره، نمایان ها را از چند طریق تغییر دهند (مانند: پنجم کاسته / سیزده، در گام ماژور). پیروی از قواعد استاندارد برای هدایت صدای پیشرو بدین شرح است: تفاوت عمده ای بی
ن «آکورد گسترده» و «آکورد با نت اضافه» وجود دارد. هر چند آکورد گسترده و آکورد با نت اضافه، مترادف هستند اما در عملکرد متفاوتند. آکوردهای گسترده، حداقل یک اکتاو از پایه تا بالاترین نت باید فاصله داشته باشند، در غیر این صورت «آکوردی با نت اضافه» در نظر گرفته می شود. آکوردهای گسترده، معمولاً در قالب نمایان ظاهر و حل می شوند، در صورتی که آکورد با نت اضافه، اغلب بافت هایی هستند که به آکورد تونیک اضافه می شوند. تاریخچه. قرن هجدهم. در قرن هجدهم میلادی، آکوردهای نهم و یازدهم مانند آکورد هفت، به عنوان آکوردی از گام پایین رونده تئوریزه شدند. در سال ۱۷۲۲ ژان فیلیپ رامو برای اولین بار این نظریه را مطرح کرد که آکوردهای نهم و یازدهم، از آکورد هفت ساخته شده است. وی با قرار دادن یک یا دو فاصلهٔ سوم به پایین تر از باس اصلی یا پایه آکورد (دو، می، سل، سی)، نت های «فا» و «لا» را به عنوان «باس فرضی» (فا، لا، دو، می، سل، سی) در نظر گرفت، و بنابر این باس اصلی، نت «دو» و باس فرضی، نت «فا» است. نظریهٔ «باس فرضی»، توسط نظریه پردازان پذیرفته و اصلاح شد و رویکردی ساده تر و نزدیک تر به شیوهٔ امروزی اتخاذ کردند، بدین صورت که باس فرضیِ «فی
لیپ رامو»، پایه و اساس آکورد هفت تلقی شود و نهم و یازده به عنوان نت های زینت در نظر گرفته شود. بنابر این در آکورد یازده (فا، لا، دو، می، سل، سی)، نت های «سل» و «سی» غریبه با آکورد تلقی می شوند. قرن نوزدهم. در موسیقی کلاسیک قرن نوزدهم آکورد هفت عموماً عالی ترین حد در مطبوعیت یک آکورد بود. نت های نهم و یازدهم به طور نامحسوس برای تقویت آکورد در حدِ آپاژیاتور مورد استفاده قرار می گرفت. همچنین از فاصله های نهم، یازدهم و سیزدهم در وضعیتی نزدیک استفاده می شد و از فواصل باز اجتناب می شود. قرن بیستم. در موسیقی قرن بیستم، به ویژه در موسیقی جاز و پاپ، از آکورد نهم به عنوان شرح ساده تری از آکورد استفاده می شد، به خصوص به عنوان آکوردی جایگزین برای تونیک، که در پایان قطعه در نظر گرفته می شود. تجمیع سوم ها در بالای تونیک برای ساختن آکوردهای هفتم، نهم، یازدهم و حتی سیزدهم، از مهمترین خصوصیات هارمونی جاز است. ساختار آکورد. ساختار هر یک از درجات و کیفیت آکوردها بر اساس هارمونیک ها و با تمام نت های متعلق به گام است. در جدول زیر شماره گذاری بر اساس فواصل نسبت به نت پایه در گام ماژور است. خصوصیات دیگری در آکورد سیزدهم وجود دارند،
اما آنها به هیچ حالت از مد در گام ماژور تعلق ندارند. از جدول مشخص است که با اضافه کردنِ یازدهم یا سیزدهم باعث می شود که هفتم آکورد با ویژگی های مختلف از یکدیگر متمایز شوند، زیرا بدون اضافه شدنِ یازدهم، کیفیت آکورد I و IV یکسان است و بدون سیزدهم، کیفیت آکورد ii و Vi یکسان خواهد بود. جاز، جاز فیوژن و فانک. موسیقی جاز از دهه ۱۹۳۰ به بعد، جاز فیوژن از دهه ۱۹۷۰ به بعد و موسیقی فانک، همگی از «آکورهای گسترده» به عنوان بخش اصلیِ صدا استفاده می کنند. در این سبک ها، آکوردها اغلب شامل: نهم، یازدهم، سیزدهم و انواع تغییر یافته مانند: نهم کاسته و افزوده، یازدهم افزوده و سیزدهم کاسته هستند. در آهنگسازیِ جاز و جاز فیوژن، آکوردها از توالی پیچیده ای برخوردارند که در آن بسیاری از آکوردهای هفت نمایان، به آکوردهای آلتره تغییر می کنند (مانند: A7add911 یا D7911). در موسیقی فانک نیز از آکوردهای گستردهٔ تغییر یافته استفاده می کنند، اما وصل در این آکوردها، به عنوان یک آکورد منفرد در نظر گرفته می شوند، زیرا ریتم و الگوهای احساسی ریتمیک، از عناصر اصلی این سبک ها هستند. در موسیقی جاز و جاز فیوژن، پایه و پنجمِ آکوردهای گسترده معمولاً حذف
نمی شوند، چون پایهٔ آکورد توسط نوازندهٔ باس اجرا می شود.
لادینو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاتاج آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاپیازی امیریا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاپیازی التیقیا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
گرگوش بالا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
گرگوش پائین، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده است.
گریو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
گزگستان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
گزو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
گل بیدو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
گل خوار، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده است.
گمبکو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
گودکنو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
گودنانوا سفلی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
گودنانوا علیا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لاارزقی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لابرکن، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
لابیدو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
گازرون، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کیمیارک، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
رندان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
سربهاره یک، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
سربهاره دو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
سردرودخانه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
سلطان مظفر، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
سنجدکوه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
سنجدو یک، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
سنجدو دو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
شبزه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
شوره یزدی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
مُنتانا جردن (؛ زاده ۸ مارس ۲۰۰۳) بازیگر آمریکایی است. او بیشتر به خاطر بازی در نقش جرجی کوپر در "شلدون جوان" شناخته شده است. زندگی نامه. جردن در لانگویو، تگزاس متولد شده است و در اور سیتی، تگزاس بزرگ شده است. در اکتبر سال ۲۰۱۵، او برای نخستین نقش خود از بین ۱۰٬۰۰۰ متقاضی نقش جیدن در فیلمی به کارگردانی جودی هیل به نام "«میراث یک شکارچی گوزن دم سفید»" که در آن جاش برولین نقش پدرش را بازی می کند ، انتخاب شد. این فیلم مارس ۲۰۱۸ منتشر شد. در مارس ۲۰۱۷، جردن به عنوان برادر بزرگتر شلدون کوپر، جرج «جرجی» کوپر جونیور در اسپین آف "تئوری بیگ بنگ،" به نام "شلدون جوان" انتخاب شد. او در چهل و نهمین دوره جایزه هنرمند جوان، برای بهترین بازی در نقش مکمل یک مجموعه تلویزیونی، نامزد شد که "دیلان داف" از "نوجوانان ۱۰۱" برنده آن شد.
شیبزه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
شوره الاقلی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
شیخ عبدالهی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
عبدالله آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.