Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر روستای نخجوانلی در ۲۴ ژوئن ۱۹۹۲ به شدت زخمی و برای مدتی بستری شد، ولی به محض ترخیص از بیمارستان دوباره به جبهه بازگشت. با این حال، به دلیل اینکه وضع سلامتش وخیم تر شد، در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۳ مجبور به ترک جنگ قره باغ گردید. مرگ. آصف محرموف پس از تحمل طویل المدت بیماری سل در اول ژوئیه سال ۱۹۹۴ در بیمارستانی در یالتا درگذشت. مطابق فرمان ریاست جمهوری آذربایجان، از او به خاطر اقدامات قهرمانانه اش در طول جنگ قره باغ، پس از مرگش با اعطاء نشان قهرمان ملی این کشور تقدیر به عمل آمد و جنازهاش در خیابان شهدای باکو تدفین شد. بزرگداشت. گردان متبوع آصف محرموف، یک خیابان در باکو و یک بنیاد خیریه نام او را به یدک می کشند.
ام بی سی ۱ اولین شبکه گروه MBC است که در ۱۸ سپتامبر ۱۹۹۱ تاسیس شد و به پخش رویدادهای روز جهان عرب و همچنین فیلم و سریال عربی و اخبار می پردازد. این شبکه همچنین مسابقاتی همچون عرب آیدل و Arabs got talent را از روی نسخه های آمریکایی آن برای عرب زبانان ساخته است. این شبکه به نوعی شبکه اصلی و عمومی این گروه تلقی می شود.
ژلاتین انفجاری یا ژل ایگنایت () ماده ای منفجره است متشکل از کلودیون-پنبه (نوعی نیتروسلولز) حل شده در نیتروگلیسرین یا اتیلن گلیکول دی نیترات مخلوط شده با خمیر کاغذ و پتاسیم نیترات یا سدیم نیترات. این مادهٔ منفجره در سال ۱۸۷۵ توسط آلفرد نوبل، مخترع سوئدی که دینامیت را هم اختراع کرده است، اختراع شد. این ماده از دینامیت، پایدارتر است.
اتصالات محکم بین سلول های اپیتلیال مجاور معمولاً به صورت یک باند احاطه کننده سلول، درست در زیر سطح رأسی قرار گرفته اند و به استقرار و حفظ قطبیت سلولی کمک می کنند. این اتصالات سدی را تشکیل می دهند که حفره های بدن از قبیل لومن روده را مهروموم می کند؛ و خون را از مایع مغزی-نخاعی موجود در سیستم عصبی مرکزی جدا نگه می دارد. اتصالات محکم از انتشار ماکرومولکول ها در مقادیر مختلف و مولکول های کوچک محلول در آب و یون ها از عرض یک صفحه اپیتلیالی از طریق فضاهای بین سلولی جلوگیری می کنند. آن ها همچنین قطبیت سلول های اپیتلیال را توسط ممانعت از انتشار پروتئین ها و گلیکولیپیدهای غشایی بین نواحی رأسی و قاعده جانبی غشاءپلاسمایی برقرار و حفظ می کنند. دو نوع پروتئین اینتگرال غشاء اصلی مؤثر در تشکیل اتصالات محکم، "اوکلودین" و "کلودین"ها هستند. هر کدام از این پروتئین ها دارای ۴ مارپیچ آلفا گذرنده از غشاء هستند. "تری سلولین" نیز که از دیگر پروتئین اتصالات محکم می باشد، دارای چنین ساختاری است. یک گروه از JAM ها (مولکول های چسبان اتصالی) نیز شناسایی شده اند که به اتصالات هموفیلیک و دیگر عملکردهای اتصالات محکم کمک می کنند.
عسل خوار گردن سفید نام یک گونه از خانواده عسل خوار بومی شرق استرالیا است. نشان داده شده است که پرندگان جنوب غربی استرالیا گونه های مجزایی هستند، و پرندگان شرقی بیشتر با عسل خوار سرسیاه تاسمانی مرتبط اند. یکی از چند گونه مشابه از عسل خوارهای سرسیاه از سرده ، در جنگل سخت برگ خشک اقامت گزیده است. غذای آن شامل شهد گل ها و حشرات می شود.
در نظریه زبان صوری ، گرامر LL، نوعی گرامر مستقل از متن است که می تواند توسط یک تجزیه کننده LL، تجزیه شود. که تجزیه ورودی از چپ به راست، و یک اشتقاق چپ ترین از جمله را تشکیل می دهد. (در مقایسه با تجزیه کننده LR که اشتقاق راست ترین را ایجاد می کند). زبانی که گرامر LL دارد به عنوان یک زبان LL شناخته می شود. گرامر LL زیرمجموعه ای از گرامرهای مستقل از متن قطعی (DCFG) و زبان LL زیرمجموعه ای از زبانهای مستقل از متن قطعی (DCFL) می باشد. پارسرهای LL پارسهای مبتنی بر جدول هستند (مشابه پارسر های LR). بجز روش مبتنی بر جدول، گرامرهای LL را می توان با تجزیه کننده کاهشی بازگشتی تجزیه کرد. این پارسرها به راحتی می توانند با دست نوشته شوند. این مقاله در مورد ویژگی های رسمی دستور زبان LL است. برای تجزیه ، به تجزیه کننده LL یا تجزیه کننده نزولی بازگشتی مراجعه کنید. تعریف رسمی. اگر formula_1 یک عدد طبیعی باشد، یک گرامر مستقل از متن formula_2 یک گرامر LL(k) است اگر : حداکثر یک قانون تولید formula_7 وجود داشته باشد به طوری که برای برخی از رشته نماد های پایانه formula_8 ،
میشل کنستانتن (؛ ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۲۴ – ) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی ای که او در آن ها نقش داشته است می توان به "قاتلان ویژه"، "آن قطار زرهی لعنتی"، "عرق سرد"، "حفره"، "نفس دوباره"، و "تلفن همیشه دو بار زنگ می زند!!" اشاره کرد.
این مقاله سیاهه ای است از نوشته های داریوش مهرجویی (۱۷ آذر ۱۳۱۸ – ۲۲ مهر ۱۴۰۲)، فیلم ساز و نویسنده ایرانیِ قرن چهاردهم هجری خورشیدی.
فرانسیس ژیرو (; – ) کارگردان فیلم، هنرپیشه، فیلم نامه نویس اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
فرانسوا بگودو (؛ زادهٔ ) نویسنده، روزنامه نگار و هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کلاس" اشاره کرد.
کلیات دیوان شیخ بهائی یا دیوان شیخ بهائی، کتابی است به زبان فارسی که به اهتمام سید جواد معصومی، تلاش کرده است تا تمام متون ادبی مربوط به شیخ بهائی را که منسوب به وی است، جمع آوری کند. این کتاب که با مقدمه طولانی مؤلف همراه است، در فصول مختلفی تدوین شده است، از جمله: ویژگی های اشعار. اشعار فارسی شیخ بهایی عمدتاً شامل مثنویات، غزلیات و رباعیات است. وی در غزل به شیوه فخرالدین عراقی و حافظ، در رباعی با نظر به ابو سعید ابوالخیر و خواجه عبدالله انصاری و در مثنوی به شیوه مولوی شعر سروده است. ویژگی مشترک اشعار بهائی میل شدید به زهد و عرفان است. «نان و حلوا یا سوانح سفر الحجاز» از مثنویات معروف شیخ می باشد. این مثنوی ملمع چنان که از نام آن پیداست در سفر حج و بر وزن مثنوی مولوی سروده شده و بهائی در آن ابیاتی از مثنوی را تضمین کرده است. یکی از معروفترین اشعار وی، شعر شراب روحانی است که در تیتراژ سریال شیخ بهائی نیز مورد استفاده قرار گرفت؛ این شعر توسط خوانندگان بسیاری چون علیرضا افتخاری و سالار عقیلی اجرا گردیده است. شعر به این شرح است:
ژاک شاریه (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر، تهیه کننده و نقاش اهل فرانسه بود. از جمله فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هفت گناه کبیره"، "کارمن"، "قدیمی ترین حرفه" و "چشم شیطان" اشاره کرد. شاریه در ۳ سپتامبر ۲۰۲۵، در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
ژوزف لانیل (؛ زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۸۸۹ – درگذشتهٔ ) سیاستمدار محافظه کار جمهوری چهارم فرانسه بود که از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۴ به مدت یک سال نخست وزیر این کشور بود. نخست وزیر لانیل کاندیدای ناموفق برای ریاست جمهوری فرانسه بود، پستی که رنه کوتی آن را به دست آورد.
آلنیکو خانواده ای از آلیاژهای آهن است که علاوه بر آهن از آلومینیوم (Al)، نیکل (Ni) و کبالت (Co) تشکیل شده است، از این رو از سر واژه "al-ni-co" استفاده می شود. این آلیاژها همچنین شامل مس، و گاهی تیتانیوم هستند. آلیاژهای آلنیکو فرومغناطیسی هستند و برای ساخت آهنرباهای دائمی مورد استفاده قرار می گیرند. قبل از توسعه آهنرباهای ساخته شده از عناصر نادر خاکی در دهه ۱۹۷۰، آنها قویترین نوع آهنرباهای دائمی بودند. نامهای تجاری دیگر برای آلیاژهای این خانواده عبارتند از: "Alni , Alcomax , Hycomax , Columax" و "Ticonal". آلیاژهای آلنیکو عموماً شامل ۱۲–۸٪ آلومینیوم، ۲۶–۱۵٪ نیکل، ۲۴–۵٪ کبالت، و حداکثر ۶٪ مس و ۱٪ تیتانیوم و بقیه آهن می باشند. توسعه آلیاژهای alnico از سال ۱۹۳۱ آغاز شد، هنگامی که T. Mishima در ژاپن فهمید که آلیاژ آهن، نیکل و آلومینیوم دارای وادارندگی مغناطیسی هستند، دو برابر بهترین آهنرباهای فولادهای آنزمان. خصوصیات. برای تولید میدان های مغناطیسی قوی می توان آلیاژهای آلنیکو را مغناطیس کرد و از وادارندگی مغناطیسی (مقاومت در برابر مغناطیس زدایی) بالایی برخوردار است و بدین ترتیب آهنرباهای دائمی قوی ایجاد می شود. از
میان آهنرباهای متداول موجود، فقط آهنرباهایی که از عناصر نادر خاکی مانند نئودیمیم و ساماریوم-کبالت هستند، قوی تر اند. آهنرباهای آلنیکو میدان مغناطیسی به قدرت ۱۵۰۰ گاوس(۰٫۱۵ تسلا) در محل قطبهای خود تولید می کنند؛ تقریباً ۳۰۰۰ برابر قدرت میدان مغناطیسی زمین. برخی از انواع آلیاژهای alnico ایزوتروپیک هستند و از هر جهتی قابلیت مغناطیس شدن را دارند. انواع دیگر مانند alnico 5 و alnico 8، ناهمسانگرد هستند؛ یعنی دارای جهت ترجیحی مغناطش هستند. آلیاژهای ناهمسانگرد به طور کلی از ظرفیت مغناطیسی بیشتری در جهت ترجیحی نسبت به انواع آلیاژهای ایزوتروپ برخوردار هستند. مغناطش بازمانده آلنیکو(B r) ممکن است از ۱۲۰۰۰ گاوس فراتر رود(۱٫۲ تسلا) وادارندگی مغناطیسی آن(Hc) می تواند تا ۱۰۰۰ ارستد(۸۰ کیلوآمپر بر متر) و انرژی تولیدی آن(BH) می تواند تا 5.5 MG·Oe باشد(44T·A / m). این بدان معنی است که آلنیکو می تواند در مدارهای مغناطیسی بسته یک شار مغناطیسی قوی تولید کند، اما مقاومت نسبتاً کمی در برابر مغناطیس زدایی دارد. قدرت میدان مغناطیسی در قطبهای هر آهنربای دائمی وابستگی بسیاری به شکل آن دارد. آلیاژهای آلنیکو دارای بالاترین درجه حرارت کوری
(حدود ۸۰۰ درجه سانتی گراد) در بین مواد مغناطیسی هستند؛ اگرچه حداکثر دمای کاری به طور معمول در حدود محدود می شود. آلیاژهای آلنیکو تنها آهن رباهایی هستند که حتی در صورت گرم شدن تا حد فروزندگی نیز از خاصیت مغناطیسی برخوردار هستند. این خاصیت و همچنین شکنندگی و نقطه ذوب بالای آن ها نتیجه گرایش شدید به منظم چیده شدن به دلیل پیوند میان فلزی بین آلومینیوم و سایر مواد تشکیل دهنده است. در صورت استعمال صحیح، این آلیاژها یکی از پایدارترین آهنرباها هستند. آهنرباهای آلنیکو برخلاف آهنرباهای سرامیکی، رسانای الکتریکی هستند. در سال ۲۰۱۸، آهنرباهای Alnico حدود ۴۴ دلار به ازای هر کیلوگرم قیمت داشته است. دسته بندی. آهنرباهای آلنیکو با استفاده از اعدادی که توسط انجمن تولیدکنندگان مواد مغناطیسی (MMPA) تعیین می شود‎؛ طبقه بندی می شوند. بعنوان مثال، alnico 3 یا alnico 5. این طبقه بندی ها براساس ترکیب شیمیایی و خاصیت مغناطیسی است. (خود اعداد هیچ ارتباط مستقیمی با خصوصیات مغناطیسی ندارند؛ برای مثال تعداد بالاتر لزوماً نشان دهنده آهنربای قوی تری نیست) سیستم دیگری توسط MMPA ارائه داده شده است که آهنرباهای Alnico را بر اساس حداکثر انرژی
تولیدی و نیروی وادارندگی ذاتی تعیین می کند. فرایند ساخت. آهنرباهای آلنیکو توسط فرآیندهای ریخته گری یا تف جوشی تولید می شوند. آلیاژهای ریختگی آلنیکو به روشهای مرسوم و با استفاده از قالبهای شن و ماسه ای با رزین تولید می شود. آهنرباهای زینترشده آلنیکو با استفاده از روش های متالورژی پودر فلز تشکیل می شوند و این روش برای ساخت هندسه های پیچیده مناسب است. بیشتر آلیاژهای آلنیکو تولید شده ناهمسانگرد هستند؛ به این معنی که میدان مغناطیسی دانه ها در یک جهت است. آهنرباهای آلنیکو ناهمسانگرد با حرارت دادن در دمای بالاتر از دمای بحرانی و خنک شدن در حضور یک میدان مغناطیسی جهت دار می شوند. برای بهینه شدن خواص مغناطیسی هر دو آلیاژهای همسانگرد و ناهمسانگرد آلنیکو، نیاز به عملیات حرارتی مناسب دارند، درغیر اینصورت وادارندگی آنها در حدود 10Oe می باشد. پس از عملیات حرارتی این دسته از آلیاژها به یک ماده کامپوزیت تبدیل خواهد شد که از آهن و کبالت که در زمینه غنی از نیکل و آلومینیوم رسوب می کند، تشکیل شده است. ناهمسانگردی آلیاژهای آلنیکو با استفاده از اعمال یک میدان مغناطیسی خارجی در امتداد محور مغناطیسی مورد نظر بر روی آن در طول زمان ج
وانه زنی ذرات رسوب جهت دهی می شود، که این فرایند هنگام خنک شدن از دمای تا رخ می دهد. بدون یک میدان خارجی ناهمسانگردی های محلی در جهت های مختلف به دلیل مغناطیس شدن خود به خود وجود دارد. آهنرباهای آلنیکو به طور گسترده ای در کاربردهای صنعتی و عمومی مورد استفاده قرار می گیرد. نمونه هایی از کاربرد آن ها در موتورهای برقی، پیکاپ گیتار برقی، میکروفون ها، سنسورها، بلندگوها، لوله های مگنترون و آهنرباهای گاوی است. در بسیاری از کاربردها، آنها توسط آهنرباهای عناصر نادر خاکی جایگزین شده اند، که میدان قوی تر آنها (B r) و انرژی تولیدی بزرگتر (B · H max) اجازه می دهد تا از آهنرباهایی با اندازه کوچکتر برای یک کاربردخاص استفاده شود.
ژاک ایژلا (; – ) خواننده پاپ اهل فرانسه بود. وی بین سال های ۱۹۶۹ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می کرد.
ژان رولین (؛ – ) کارگردان فیلم، بازیگر و نویسنده اهل فرانسه بود. وی بین سال های ۱۹۵۷ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دریاچه زامبی ها" و "لب های خون" اشاره نمود.
رنه مایر (؛ زادهٔ ۴ مه ۱۸۹۵ – درگذشتهٔ ) یک سیاست مدار اهل فرانسه بود.
آنری کوئیل (؛ زاده ۳۱ مارس ۱۸۸۴ – درگذشته ) یک سیاست مدار اهل فرانسه بود.
آندره ماری (؛ زادهٔ ۳ دسامبر ۱۸۹۷ – درگذشتهٔ ) یک سیاست مدار اهل فرانسه بود. وی از اعضای مقاومت فرانسه بود.
ژرژ بیدو (؛ زاده ۵ اکتبر ۱۸۹۹ – درگذشته ) یک سیاست مدار اهل فرانسه بود.
کشور وابسته یا کشور هم پیوند، شریک یا هم پیمان جزئی در یک رابطهٔ رسمی و آزاد بین یک قلمرو سیاسی با درجه ای از حاکمیت و یک ملت (معمولاً بزرگتر) است که برای آن هیچ اصطلاح ویژهٔ دیگری مانند تحت الحمایگی در نظر گرفته یا تصویب نشده است. جزئیات این همگرایی آزاد در قطعنامه ۱۵۴۱ (شانزدهم) مجمع عمومی سازمان ملل متحد اصل ششم، مجموعه ای از توافق نامه انجمن های آزاد یا قانون تابعیت «کشورهای وابسته به هندوستان غربی» درج شده است و مخصوص کشورهای درگیر است. در مورد جزایر کوک و نیوئه، جزئیات چیدمان «انجمن آزاد» آنها در اسناد متعددی از جمله قانون اساسی مربوط، مبادله نامهٔ ۱۹۸۳ بین دولت های نیوزیلند و جزایر کوک، و یکصدمین سالگرد ۲۰۰۱ درج شده است. کشورهای وابستهٔ آزاد را می توان مستقل یا غیر مستقل توصیف کرد، اما انجمن آزاد به منزلهٔ دارا بودن صلاحیت دولت یا وضعیت یک نهاد به عنوان یک موضوع (عضو مشمول) حقوق بین الملل نیست. به طور غیررسمی می توان آن را گسترده تر در نظر گرفت: از شکل پسااستعماری محافظت از تحت الحمایه، یا کنفدراسیون اعضای نابرابر؛ وقتی که به نماینده (های) شریک (های) کمتر (جزء) شریک یا نماینده مهمتر (غالباً قدرت استعما
ری سابق)، نوعی خودمختاری را منتقل شود، معمولاً در کشورهای مستقل، که به طور انحصاری نوعی اختیار توسط دولت حاکم حفظ می شود، معمولاً در زمینه هایی مانند دفاع و روابط خارجی، در حالی که (در برابر) اغلب از شرایط اقتصادی مطلوب مانند دسترسی به بازار برخوردار هستند. به گفتهٔ برخی محققان، نوعی ارتباط مبتنی بر حمایت خیرخواهانه و تفویض حاکمیت را می توان ویژگی مشخصی از خرده کشورها دانست.
هوبرتوسبورگ () یک کاخ معماری روکوکو در زاکسن، آلمان است. این بنا از ۱۷۲۱ به بعد به دستور آگوست دوم لهستان ساخته شد، و پس از مرگ وی به عنوان محل اقامت پسرش آگوست سوم لهستان استفاده شد. این کاخ به طور عمده برای امضای معاهده ۱۷۶۳ هوبرتسبورگ که به جنگ هفت ساله پایان داد، معروف است. این کاخ در شهرداری ورمسدورف در نزدیکی اشاتس واقع شده است.
اولوف تونبری (؛ زادهٔ – درگذشته ۲۴ فوریه ۲۰۲۰) هنرپیشه و کارگردان اهل سوئد بود. از فیلم ها و برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "نور زمستانی" اشاره کرد.
کامیلا ربکا مورون پولاک (؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۹۷) مدل و بازیگر آمریکایی است. از نقش های او می توان به بازی در فیلم "آرزوی مرگ" (۲۰۱۸) اشاره کرد. زندگی شخصی. مورون از ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ با بازیگر آمریکایی، لئوناردو دی کاپریو، رابطه داشت.
پرونده شماره ۱۸/۹ فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی بالاج ساکتیول است. در این فیلم بازیگرانی همچون سری، میتون مورالی، اورمیلا ماهانتا، مانیشا یاداو ایفای نقش کرده اند.
روح فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی سیوا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آجیت کومار، شروتی حسن، لاکشمی منون، راهول دو، کبیر دوهان سینگ ایفای نقش کرده اند.
سالواتوره مارانتسانو (؛ تلفظ ؛ زاده ۳۱ ژوئیه ۱۸۸۶ – درگذشته ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۱) ملقب به سزار (به انگلیسی: Caesar) یک گانگستر ایتالیایی آمریکایی و از سران مافیا بود. او در زمان خود رئیس خانواده بونانو بود و از بالاترین افراد مافیای آمریکایی به حساب می آمد. به همین دلیل او را سزار خطاب می کردند. او در بخش وسیعی از جرائم سازمان یافته در ایالات متحده آمریکا نقش داشت. زندگی و فعالیت ها. سال های آغازین سالواتوره مارانزانو جوانترین فرزند از میان ۱۲ فرزند دومنیکو مارانزانو و آنتونینا پیسیوتا بود. تنها پنج نفر از خواهر و برادرهایش تا بزرگسالی زنده ماندند: ماریانو، آنجلو، نیکولو، جوزپه و آنجلا. او در جوانی قصد داشت کشیش شود و حتی در این زمینه تحصیل کرد، اما بعدها به مافیا در زادگاهش پیوست. مارانزانو شخصیتی کاریزماتیک داشت و مورد احترام هم رده هایش در دنیای زیرزمینی بود. او شیفته ژولیوس سزار و امپراتوری روم بود و دوست داشت درباره این موضوعات با همتایان کمتر تحصیل کرده آمریکایی اش صحبت کند، به همین دلیل به او لقب «سزار کوچک» داده بودند. او با الیزابت مینوره، خواهر سالواتوره مینوره—رئیس مافیا در شهر تراپانی و رهبر خاندان مین
وره—ازدواج کرد. مهاجرت به آمریکا مارانزانو در دهه ۱۹۲۰ از سیسیل به ایالات متحده مهاجرت کرد و در بروکلین ساکن شد. ویتو فرو، مافیوز سیسیلی، تصمیم گرفت کنترل فعالیت های مافیا در آمریکا را به دست بگیرد و مارانزانو را از پایگاهش در کاستلاماره دل گولفو مأمور این کار کرد. در حالی که او یک کسب وکار قانونی به عنوان مشاور املاک راه انداخت، همزمان تجارت غیرقانونی قاچاق مشروبات الکلی را نیز گسترش داد و از شرکت املاکش به عنوان پوششی برای فعالیت های غیرقانونی استفاده کرد. او به زودی وارد حوزه روسپیگری و قاچاق مواد مخدر شد و همچنین به جوزف بونانو جوان علاقه پیدا کرد و به عنوان مربی او عمل کرد. جنگ کاستلاماره برای محافظت از امپراتوری جنایی اش، مارانزانو در سال ۱۹۳۰ علیه رقیبش، جو ماسریا (رئیس رؤسا)، اعلام جنگ کرد و جنگ کاستلاماره آغاز شد. در اوایل ۱۹۳۱، لاکی لوچیانو تصمیم گرفت ماسریا را حذف کند. او در یک توافق پنهانی با مارانزانو، موافقت کرد که ترور ماسریا را برنامه ریزی کند و در عوض، کنترل شبکه های ماسریا و مقام معاونت مارانزانو را به دست آورد. در ۱۵ آوریل، لوچیانو ماسریا و دو نفر از همراهانش را به ناهار در یک رستوران در کا
نی آیلند دعوت کرد. پس از صرف غذا، آن ها مشغول بازی ورق شدند. در این لحظه، طبق افسانه های مافیایی، لوچیانو به دستشویی رفت. سپس چهار تیرانداز—ویتو جنووزه، آلبرت آناستازیا، جو آدونیس و بنجامین سیگل—وارد شدند و ماسریا را کشتند. با موافقت مارانزانو، لوچیانو کنترل گروه ماسریا را به دست گرفت و به معاون او تبدیل شد. رئیس رؤسا با حذف ماسریا، مارانزانو گروه های ایتالیایی-آمریکایی نیویورک را به پنج خانواده سازمان دهی کرد: خانواده های لوچیانو، جو پروفاسی، تامی گاگلیانو، وینسنت منگانو و خودش. هر خانواده شامل یک رئیس، معاون، کاپوها، سربازان و هم دستان می شد. اعضای اصلی خانواده ها («مردان ساخته شده») باید کاملاً ایتالیایی-آمریکایی می بودند، اما هم دستان می توانستند از هر پیشینه ای باشند. با این حال، مارانزانو در جلسه ای از رؤسای مافیا در واپینگرز فالز خود را «کاپو دی کاپی» (رئیس رؤسا) اعلام کرد و منافع رقبا را به نفع خود کاهش داد. لوچیانو ظاهراً این تغییرات را پذیرفت، اما در واقع منتظر فرصتی برای حذف مارانزانو بود. توطئه و مرگ مارانزانو در سپتامبر ۱۹۳۱ متوجه شد که لوچیانو تهدیدی برای اوست و ماد داگ کال، یک گنگستر ایرلندی، ر
ا برای ترور او استخدام کرد. اما تامی لوچیز لوچیانو را از این نقشه آگاه کرد. در ۱۰ سپتامبر، مارانزانو به لوچیانو و جنووزه دستور داد به دفترش در ساختمان نیویورک سنترال (امروزه هلمزلی بیلدینگ) در منهتن بروند. لوچیانو که مطمئن بود مارانزانو قصد کشتن آن ها را دارد، تصمیم گرفت پیش دستی کند. او چهار گنگستر یهودی—که چهره شان برای افراد مارانزانو ناشناخته بود—را به دفتر او فرستاد. این افراد با کمک مایر لانسکی، بنجامین سیگل و کارلو گامبینو انتخاب شده بودند. دو نفر از آن ها با لباس مأموران دولت، محافظان مارانزانو را خلع سلاح کردند، در حالی که دو نفر دیگر با راهنمایی لوچیز، او را چندین بار چاقو زدند و سپس تیراندازی کردند. این ترور، اولین مرحله از آنچه بعدها «شب وزپرهای سیسیلی» نام گرفت، بود. اگرچه لوچیانو می توانست خود را «کاپو دی توتتی کاپی» اعلام کند، اما این عنوان را منحل کرد، چون معتقد بود این مقام باعث درگیری بین خانواده ها می شود و او را به هدفی برای رقبا تبدیل می کند. او سپس کمیسیون را به عنوان نهاد حاکم بر جنایت سازمان یافته تأسیس کرد. آرامگاه مارانزانو در گورستان سنت جان، کویینز، نزدیک به محلی که بعدها لوچیانو د
ر آن به خاک سپرده شد قرار دارد. در فرهنگ عامه. فیلم ها و سریال ها - فیلم «سزار کوچک» (۱۹۳۱) با بازی ادوارد جی. رابینسون، تا حدی بر اساس زندگی سالواتوره مارانزانو ساخته شد. - مارانزانو در رمان «پدرخوانده» اثر ماریو پوزو به صورت شخصیتی داستانی ظاهر می شود. در این داستان، او پیشنهاد دون ویتو کورلئونه برای تقسیم انحصار قمار در نیویورک را رد می کند و برای ترور کورلئونه، دو تن از تبهکاران آل کاپون را به نیویورک می آورد. اما کورلئونه از طریق ارتباطاتش در شیکاگو از این نقشه باخبر می شود و لوکا براسی را برای کشتن آن ها می فرستد. پس از نبردهای خونین، مارانزانو در یک رستوران در بروکلین توسط سالواتوره تسیو، یکی از کاپوهای خانواده کورلئونه، کشته می شود. - در فیلم «پرونده والاچی» (۱۹۷۲)، مارانزانو توسط جوزف وایزمن به تصویر کشیده شده است. - در مینی سریال «سال های اوج گنگستری» (۱۹۸۱) شبکه NBC، جوزف ماسکولو نقش مارانزانو را بازی می کند. - در فیلم «مافیوسوها» (۱۹۹۰)، مارانزانو با نام «فارانزانو» و با بازی مایکل گامبون حضور دارد. در این فیلم، مرگ او متفاوت است—او از پنجره یک ساختمان به پایین پرتاب می شود. - در فیلم «لانسکی» (۱۹
۹۹)، ران گیلبرت نقش مارانزانو را بر عهده دارد. - در فیلم تلویزیونی «بونانو: داستان یک پدرخوانده» (۱۹۹۹)، ادوارد جیمز آلموس این شخصیت را بازی می کند. - در قسمت «گناهان جاویدان» (۲۰۱۱) از سریال «تورچ وود»، کریس دآنونزو نقش مارانزانو را ایفا می کند. - در فصل پنجم سریال «بوردواک امپایر»، مارانزانو توسط جامپیرو جودیکا بازی شده است. در این سریال، ترور او به دستور ناکی تامپسون انجام می شود و برادر ناکی، «الی»، یکی از تیراندازانی است که با شلیک به سرش، کار او را تمام می کند. - در فیلم «لانسکی» (۲۰۲۱)، جی جانونه نقش مارانزانو را بازی می کند. در این فیلم، مایر لانسکی در اتاق حاضر است و شاهد کشته شدن مارانزانو توسط باگزی سیگل است. تأثیر بر داستان های مافیایی شخصیت مارانزانو به عنوان یکی از چهره های کلیدی در تاریخ مافیا، الهام بخش بسیاری از آثار سینمایی و تلویزیونی بوده است. نقش او در جنگ های داخلی مافیا و ترورش توسط رقبا، به ویژه در آثار مرتبط با لاکی لوچیانو و مایر لانسکی، بارها بازسازی شده است.
فلیکس گوین (؛ زاده ۴ اکتبر ۱۸۸۴ – درگذشته ) یک سیاست مدار اهل فرانسه بود.
«بحرالفواید» از نخستین آثار دانش نامه ای به زبانِ فارسی که به قلمِ دانش مندی ناشناس در نیمهٔ نخستِ سدهٔ ششم هجریِ قمری نوشته شده است. مباحث این کتاب کلام، تصوف، فقه، سیاست و نظایرِ آن هاست. افزون بر آن، مطالبی دربابِ مسائل سیاسی، اجتماعی، تاریخی و نیز آگاهی هایی دربارهٔ گوهرشناسی، عجایب و غرایب زمین و آسمان در آن درج شده است. نویسنده به روزگارِ المقتفی بالله، خلیفهٔ عباسی (خلافت: ۵۵۱–۵۳۰)، در شام می زیسته و کتابِ خود را به قتلغ جبوغا الغ اتابک ابی سعید ارسلان آبُه بن آق سنقر، از اتابکانِ شام و برادرِ امیر شیرگیر و معاصر سلطان مسعود سلجوقی، تقدیم کرده است. وی احتمالاً سال ها با صلیبیان و فداییانِ اسماعیلیِ الموت و اسماعیلیانِ شام می جنگیده است. تاریخِ تألیفِ بحرالفواید را به دقت نمی توان معلوم کرد. اما قراینی در دست است که تألیفِ آن را در نیمهٔ نخستِ سدهٔ ششم هجری (بین سال های ۵۵۲ تا ۵۵۷) محقق می دارد. از جمله قراین، غیر از هم زمانیِ نویسنده با اتابک ارسلان، مطالبی است که نویسنده دربارهٔ اسماعیلیان آورده و تصریح کرده است که در زمانِ نوشتنِ کتاب، حکومتِ این فرقه در دستِ حسن بن کیابزرگِ امید (حکومت: ۵۶۱–۵۵۷)، فر
زند دوم کیا بزرگ، بوده است. نویسنده، در جای دیگر، از گذشت ۵۰ سال از آغازِ حکومت حسن صباح ـ که مقارنِ ۴۸۳ هجری بوده ـ یاد می کند. هم چنین در این کتاب از امیرداد حبشی پسر آلتون تاق، که در سال های ۴۹۰ تا ۴۹۳ زنده بوده، یاد شده است. محتویات کتاب و فهرست مطالب. در بحرالفواید، فشرده و عصارهٔ فرهنگ اسلامیِ عصرِ نویسنده به اختصار گنجانده شده است. این اثر شباهتِ بسیار با کیمیای سعادت از امام غزالی دارد و همانند آن مشتعل بر مباحث بسیار با اندکی تفصیلِ بیش تر است. بحرالفوایدشامل ۳۶ «کتاب» و هر کتاب حاوی چند «باب» و مجموعاً ۱۰۰ باب است و شُمارِ ابواب در کتاب ها برابر نیست. عناوین کتاب ها و برخی ابواب به شرحِ زیر است: رئوس مطالب ذکر شده و شرحِ داده شده؛ سپس حکایاتی مناسبِ مقام روایت شده است. در برخی از ابوابْ شمار این حکایات زیاد است. در خاتمهٔ هر باب نیز، در قابل اندرزهایی خطاب به امیراتابک ارسلان نتیجهٔ کلام آمده است. حکایات بیش تر تاریخی و بعضاً افسانه ای است. نویسنده برخی از قصه ها را از منابع شفاهی برگرفته است. نظرگاه نویسنده و اندیشه های او. نظرگاه نویسنده مذهب شافعی و مسلک اشعری است. ازاین رو، با باطنیان و شیعیان د
شمنی ورزیده است. او طرف دارِ دست گاهِ خلافت عباسی است و نظرگاه سیاسی و اجتماعیِ او در جهت سیاست آن دست گاه است. چنان که از بررسی دقیقِ مندرجاتِ اثرِ او می توان خطوط اصلیِ وجههٔ نظر حاکمان وقت را دریافت. او اخوان الصفا را از جمله ملاحده می شمارد و خواندنِ آثارِ آنان را ناصواب می داند. با زکریای رازی، ابوالعلای معری و ابن سینا عداوت دارد و اندیش مندانی از این سنخ را کافر و زندیق و آثارِ آنان را درخورِ سوختن و نابودی اعلام می کند. درعینِ حالْ تعصب را نکوهش می کند و مرادِ او تعصب در چارچوبِ مذاهبِ رسمیِ اهل سنت ـ در مذهبی نسبت به مذاهب دیگر ـ است که آن را پسندیده نمی شمارد. از اسماعیلیه به شدت انتقاد می کند و آنان را زندیق می داند و حکایات عامیانه در تقبیح این فرقه نقل می کند. اهمیت بحرالفواید از لحاظ ادبی و زبانی. بحرالفواید از حیث فواید زبانی و تاریخ فکری دوره های مورد بحث اثری مغتنم است. زبانِ اثر روان و ساده و نسبتاً بی تکلف است. با آن که نویسنده در شام می زیسته، کتابش نمونهِ خوبی از فارسی نویسی است. اطلاعات کلامی و فقهیِ مندرج در کتاب آن را به صورت یکی از مآخذ مهم تاریخ فقه و کلام اشعری درآورده است. مطالب تا
ریخی و مربوط به مجادلات دینی و آنچه راجع به زمین و عجایب و غرایب آن آورده، همه مفید و جالب است. در مجموع، باید این اثر را دائرةالمعارفی از علوم رایج اوایل سدهٔ ششم هجریِ جهان اسلام به شمار آورد. از بحرالفواید سه نسخهٔ خطی در دست است و محمدتقی دانش پژوه آن را بر اساس دو نسخهٔ محفوظ در ایران و در کتاب خانه ی ملیِ پاریس، تصحیح کرده و در ۱۳۴۵ به نفقهٔ بنگاه ترجمه و نشر کتاب به چاپ رسانده است. منابع و مآخذ: فرهنگ آثار ایرانی ـ اسلامی، جلد اول، چاپ ۱۳۸۵، سروش اقبال، د کتر محمد، «بحرالفواید»، مندرج در مقالات منتخبهٔ اورینتل کالج میگزین، به اهتمام دکتر عمالشکور احسن، لاهور، ۱۹۷۰م، ج۱/ ۴۳–۴۹. بحرالفواید، به کوشش محمدتقی دانش پژوه، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۵ش، مقدمه و جاهای مختلف. «بحرالفواید»، (نقد کتاب)، راهنمای کتاب، س دهم ش۱، اردی بهشت ۴۶، ص ۹۴، و ش۴ (تیز ۱۳۴۶ش)، صص ۱۷۳–۱۷۶ (که حکایت سیمرغ را از آن نقل کرده است).