Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تایراترن یا تیراترون (thyratron) نوعی لامپ پر شده از گاز است که به عنوان کلید الکتریکی با قدرت بالا و یکسوکننده کنترل شده مورد استفاده قرار می گیرد. تریترون ها می توانند جریان های بسیار بیشتری نسبت به لامپ های خلأ سخت مشابه از خود عبور دهند. تکثیر الکترون هنگامی که گاز یونیزه می شود و پدیده ای به نام تخلیه تونزند ایجاد می شود، اتفاق می افتد. گازهای مورد استفاده شامل بخار جیوه، زنون، نئون و هیدروژن (در کاربردهای ویژه با ولتاژ بالا یا کاربردهایی که نیاز به زمان کلیدزنی بسیار کوتاه دارند) هستند. بر خلاف لامپ خلأ، تاتررون نمی تواند برای تقویت خطی سیگنال ها مورد استفاده قرار گیرد. در دهه ۱۹۲۰ میلادی تیراترون ها از لامپ های خلأ اولیه مانند UV-200 بدست آمد که حاوی مقدار کمی گاز آرگون برای افزایش حساسیت آن به عنوان یک آشکارساز سیگنال رادیویی و لامپ رله "ال ار اس" آلمانی بود که شامل گاز آرگون نیز بود. گازیکسوسازهای، که پیش از لامپ های خلأ وجود داشت، مانند آرگون پر شده جنرال الکتریک «لامپ تنگار» و یکسوساز استخر جیوه کوپر-هییت، نیز تأثیرگذار بودند. ایروینگ لانگمویر و جی اس مایکل از جی ای معمولاً به عنوان اولین محققانی ک
ه در مورد یکسوسازی کنترل شده در لامپ های گازی در حدود سال ۱۹۱۴، مطالعه کردند، نامیده می شوند. اولین تریترون های تجاری در حدود سال ۱۹۲۸ پدیدار شدند. اصطلاح "تریستور" از ترکیبی از "تایترون" و " ترانزیستور " گرفته شده است. از دهه ۱۹۶۰ تریستورها در اکثر کاربردهای کم توان و متوسط جایگزین تیراترون ها شدند. کاربردها. یکی دیگر از کاربردهای تایترون در نوسان سازهای وقفه ای بود. از آنجا که ولتاژ روشن کردن صفحه بسیار بالاتر از ولتاژ خاموشی است، این لامپ پسماند از خود نشان می دهد و با داشتن یک خازن در دو سر آن، می تواند به عنوان یک نوسان ساز دندان اره ای عملکرد کند. یک تریترون مینیاتوری، تریود 6D4، هنگامی که به عنوان یک دیود (شبکه وصل به کاتد) در یک میدان مغناطیسی عرضی عمل کند، استفاده دیگری را به عنوان منبع نویز قوی پیدا می کرد.
کنترل کننده زاویه آتش ، که همچنین برش فاز یا «کنترل زاویه فاز» خوانده می شود، روشی برای محدودکردن توان است، که در ولتاژهای AC به کار می رود. این کار با تنظیم کردن تریستور، SCR، تریاک، تایترون یا سایر قطعات دیود-مانندِ گیت دار در داخل و خارج از هدایت در یک فاز از پیش تعیین شده ای از شکل موج اعمالی انجام می شود. بررسی اجمالی. کنترل کننده زاویه آتش (PFC) اغلب برای کنترل میزان ولتاژ، جریان یا توانی که یک منبع تغذیه به بار خود وارد می کند، استفاده می شود. این کار را برای آن انجام می دهد تا یک مقدار متوسط دل خواه در خروجی آن ایجاد شود. اگر منبع دارای ولتاژ DC باشد، مبنای زمانی آن در تصمیم گیری برای روشن یا خاموش کردن منبع تغذیه اهمیت ندارد، زیرا مقداری که در آن پالس روشن و خاموش می شود، پیوسته است. جستارهای وابسته. کنترل کننده های پشت سر هم منابع. ویکی پدیای انگلیسی
رِمْ دِسیویر (؛ "تلفظ: رِم ْدِسیویر") که در آغاز با کد دارویی GS-5734 شناخته می شد، یک داروی ضد ویروس جدید از خانوادهٔ آنالوگ های نوکلئوزید است. این دارو را شرکت دارویی گیلیاد جهت درمان بیماری ویروسی ابولا و عفونت های ویروس ماربورگ ساخت، اما به تدریج مشخص گردید که خاصیت ضد ویروسی علیه سایر ویروس های تک رشته ای RNA نظیر ویروس سین سیشیال تنفسی، ویروس خونین، ویروس تب لاسا، ویروس نیپا، ویروس هِـندرا و خانوادهٔ کروناویروسها (شامل کروناویروس مرس و سارس) هم دارد. هم اکنون این دارو بر روی کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ و عفونت های هنیپاویروس در حال مطالعه و بررسی است. بر پایهٔ موفقیت در درمان سایر انواع کروناویروسها، شرکت گیلیاد این دارو را در اختیار پزشکان آمریکایی که مشغول درمان یک فرد مبتلا به کووید-۱۹ در شهرستان اسنوهومیش، واشینگتن بود قرار دادند و تعدادی از آن ، نیز برای انجام کارآزمایی بالینی بر روی افراد مبتلا به فرم خفیف و شدید بیماری در چین در اختیار مقامات آن کشور قرار گرفت.. داروی رمدسیویر از سال 1400 برای درمان کرونا تحت پوشش بیمه سلامت ایران قرار گرفت.که دکتر محمدحسین صفاری، مدیرکل بیمه سلامت اصفهان اخیرا
در مصاحبه با ایرنا بین داشته: ۶۰ میلیارد تومان از هزینه سال 1400، بیمه سلامت استان اصفهان به داروی "رمدسیویر" اختصاص پیدا کرد که این مبلغ ۶ درصد کل هزینه درمانی پرداختی این اداره کل را شامل می شود. پیشینه. در ۹ اکتبر ۲۰۱۵، مؤسسه پژوهش پزشکی بیماری های عفونی ارتش ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که نتایج پیش بالینی امیدوارکننده ای به دست آورده اند که مادهٔ دارویی GS-5734 می تواند ویروس ابولا را در میمون های رزوس مهار کند. همه گیری ویروس ابولا در آفریقای غربی از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ ادامه داشت. تراویس وارن که پژوهشگر ارشد این مؤسسه از سال ۲۰۰۷ بوده است، اظهار داشت که «این نتیجهٔ همکاری مستمر این مؤسسه با شرکت دارویی گیلیاد بوده است». سپس، پایش های نخستین این مولکول دارویی شرکت گیلیاد توسط مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) آغاز شد. بر پایه بررسی های اولیه، توصیه گردید که هر چه بیشتر بر روی این مادهٔ شیمیایی به عنوان درمان بالقوهٔ کار شود. نتایج این بررسی ها در کنفرانس سالیانهٔ «انجمن بیماری های عفونی آمریکا» که از ۷ تا ۱۱ اکتبر در شهر سن دیگو برگزار شد، ارائه گردید و در ژورنال علمی "نیچر" منتشر شد. پژوهش های مربوط به ا
بولا در آزمایشگاه های مجهز وزارت دفاع با ایمنی زیستی سطح ۴ انجام شد که تنها سازمانی است که چنین سطح ایمنی و محافظتی بالا و مطمئنی دارد. بودجهٔ پژوهش نیز توسط «آژانس دفاعی کاهش تهدید» و «دفتر مدیریت پروژه مشترک سیستم های پدافند پزشکی» وزارت دفاع تأمین گردید. در ۱ مه ۲۰۲۰، اداره غذا و داروی آمریکا به داروی رمدسیویر جهت استفاده در درمان موارد شدید کووید-۱۹ در بیمارستان «مجوز اضطراری» داد. پژوهش ها. بررسی های آزمایشگاهی حاکی از آن است که رمدسیویر علیه طیف وسیعی از ویروس ها از جمله کروناویروس مرس و کروناویروس سارس مؤثر است. این دارو در درمان همه گیری ویروس ابولا در آفریقای غربی در سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ نقش داشت. ویروس ابولا. تولید این دارو در جریان همه گیری ویروس ابولا در آفریقای غربی به واسطهٔ کارآزمایی های بالینی انجام شده، تسریع شد و علی رغم آنکه هنوز در مراحل آغازین ساخت خود به سر می برد، دست کم بر روی یک بیمار به کار رفت. چون نتایج اولیه امیدوارکننده بود، این دارو سرانجام در موارد اورژانس همه گیری ابولا در کیوو از سال ۲۰۱۸ تا اوت ۲۰۱۹ استفاده شد؛ تا آنکه مقامات کنگویی اعلام کردند کارایی آن به مراتب کمتر از پاد
تن های مونوکلونالِ آزمایشی نظیر mAb114 و REGN-EB3 است. با این حال پژوهشگران توانستند دریابند که ایمنی و بی خطری آن در چه حدی است. کروناویروس. در اواخر ژانویهٔ ۲۰۲۰ در پاسخ به دنیاگیری ۲۰–۲۰۱۹ کروناویروس، شرکت دارویی گیلیاد تست های آزمایشگاهی خود را بر روی ویروس کووید-۱۹ آغاز نموده و اعلام داشت که علیه سارس و مِـرس در مدل های حیوانی مؤثر است. این شرکت مقداری از دارو را نیز برای درمان تعداد اندکی از مبتلایان به کروناویروس، در اختیار مقامات چینی قرار داد. همچنین در اواخر ماه ژانویهٔ ۲۰۲۰، این دارو تحت عنوانِ «مصرف دلسوزانه»، به نخستین بیمار آمریکایی کووید-۱۹ در شهرستان اسنوهومیش، واشینگتن که بیماری اش پیشرفت کرده و دچار سینه پهلو شده بود، تجویز شد. با آنکه نمی توان یک نتیجه گیری عام و گسترده از این مصرف موردی نمود، اما شرایط بیمار ظرف یک روز بهبود قابل توجهی یافت و بیمار سرانجام از بیمارستان مرخص گشت. در همین هنگام، پژوهش گران چینی پس از انجام یک تحقیق اکتشافی (Exploratory research) بر روی ۳۰ بیمار، گزارش کردند که رمدسیویر و دو داروی هیدروکسی کلروکین و فاویپیراویر «اثر مهاری نسبتاً خوبی» بر روی ویروس کووید-۱۹ دا
رد و درخواست آزمایش های بالینی بر روی بیماران را نمودند. در ۶ فوریه ۲۰۲۰ یک کارآزمایی بالینی برای استفاده از رمدسیویر در کشور چین آغاز شد. در ۱۷ مارس ۲۰۲۰ مصرف رمدسیویر در موارد شدید بیماری در جمهوری چک به طور موقتی تأیید شد. نتایج آزمایش این دارو بر روی یک بیمار ۷۹ سالهٔ ایتالیایی در جنوآ موفقیت آمیز بود، اما این نتیجهٔ مثبت قابل تعمیم به همهٔ افراد نیست. در همان روز، سازمان جهانی بهداشت اعلام داشت یک کارآزمایی بالینی بزرگ چهارجانبه و عملی را آغاز نموده است که در آن، گروهی از بیماران داروی رمدسیویر را دریافت خواهند داشت. در ۲۰ مارس ۲۰۲۰ بیمارستان دانشگاهی کلیولند در ایالت اوهایو ۲ کارآزمایی بالینی برای بررسی اثربخشی رمدسیویر بر روی بیماران انجام داد. نتایج یک آنالیز بالینی بر روی بیمارانی که رمدسیویر دریافت داشته بودند، امیدوارکننده بود. این مقاله که در ۱۰ آوریل ۲۰۲۰ در ژورنال پزشکی نیوانگلند منتشر شد، نشان داد از میان ۵۳ بیماری که دچار نوع شدید بیماری کرونا بودند، ۳۸ نفر با دریافت این دارو بهتر شدند، ۸ نفر بدتر شدند و ۷ نفر نیز فوت کردند. از میان ۳۰ بیماری که به دستگاه تنفس مصنوعی وصل بودند و این دارو را در
یافت داشتند، پزشکان توانستند ۱۷ بیمار را از دستگاه جدا کنند. نرخ مرگ نیز ۱۳٪ کمتر از میزان مرگ در بیماران مشابه در کشور چین (از نظر شدت بیماری) بود که میزان مرگ شان بین ۱۷ تا ۷۸ درصد اعلام شده است. البته اشکال این مقاله آن است که یک پژوهش دو سو کور و کنترل شده با پلاسیبو نیست و به هیچ وجه نمی توان از آن، یک نتیجه گیری بالینی و درمانی نمود و پژوهش های بیشتری لازم است تا این مشاهدات را تأیید نماید. از طرف دیگر، نتایج اولیه نخستین کارآزمایی بالینی در چین حاکی از غیرمؤثر بودنِ این دارو جهت درمان کووید-۱۹ بود. بنا به گزارش ها، رمدسیویر نه تنها وضعیت بیماران را بهتر نکرد، بلکه حجم ویروس در جریان خون بیماران را نیز کاهش نداد. از ۱۵۸ بیماری که با این دارو درمان شدند، ۱۳٫۹ درصد بعد از گذشت یک ماه درگذشتند. این در حالی است که میزان مرگ در گروه شاهد که یک دارونما گرفته بودند، ۱۲٫۸ درصد بود. این مطالعه به دلیل بروز عوارض جانبی دارو، به طور زودهنگام متوقف شد. سازمان جهانی بهداشت در پیش نویس اولیه خود اظهار داشت: «رمدسیویر به نتیجه مثبت کلینیکی یا ویرولوژیکی منجر نشد.» شرکت سازندهٔ دارو این پیش نویس را زیر سؤال برده و معتق
د است این گزارش حاوی تصویری نامناسب از این پژوهش بوده، چرا که مطالعه به دلیل حضورِ اندک داوطلبان قطع شده بود و بنابر این، نمی توان نتیجه به دست آمده را از لحاظ آماری درست دانست. در ۱ مه ۲۰۲۰، سازمان غذا و دارو ایالات متحده آمریکا، مصرف این دارو را در کودکان و بزرگسالان مبتلا به فرم شدید کووید-۱۹ (آنهایی که درصد اشباع اکسیژن مویرگی محیطی شان مساوی یا کمتر از ۹۴٪ در محیط معمولی باشد و به اکسیژن درمانی، دستگاه تنفس مصنوعی یا اکسیژناسیون غشایی برون پیکری نیاز داشته باشند) تأیید کرد. این تأییدیه از نوع «مجوز اضطراری» و مبتنی بر این مدعا از سوی کارخانهٔ سازنده بود که اگر رمدسیویر در روزهای نخستینِ بستری تجویز شود، دوره درمان را، از ۱۵ روز به ۱۱ روز کاهش دهد و همین چند روز کاهش، در شرایطی که سیستم درمانی آمریکا برای درمان این بیماران با کمبود اتاق های آی سی یو و دستگاه های تنفس مصنوعی مواجه است، می تواند در نجات جان بیمارانی که منتظر تخت آی سی یو هستند مؤثر بوده و همچنین از فشار بر سیستم درمانی آمریکا بکاهد.. با این حال متخصصان هشدار داده اند که این دارو یک گلوله طلایی برای درمان کووید-۱۹ نیست و در مورد اثربخشی اش،
تردیدهایی وجود دارد. سازمان جهانی بهداشت و چین قبلاً اعلام کرده بودند که رمدسیویر بر بهبود بیماران کووید ۱۹ بی تأثیر است و شرکت گیلیاد ساینس در پاسخ گفته است که نتیجه گیری آنها نامعتبر است؛ چراکه بر مبنای مطالعه ای زودهنگام و کوتاه مدت بوده است. مصارف دام پزشکی. در سال ۲۰۱۹ ثابت شد که شکل فعال شدهٔ رمدسیویر، یعنی GS-441524، در درمان پریتونیتیس واگیردار گربه سانان که در اثر کروناویروس ها ایجاد می شود، مؤثر است. سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا این شکل از دارو را برای چنین منظوری بررسی و تأیید نکرده است و این ماده در بازار سیاه در شبکه های اجتماعی و اینترنتی به فروش می رسد. دسترسی به دارو. در ۲۰ مارس ۲۰۲۰، دونالد ترامپ اعلام کرد این دارو برای «مصرف دلسوزانه» در بیمارانی که تست کرونای آنها مثبت شده، در دسترس خواهد بود و «استیون هان» سرپرست سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا نیز این موضوع را تأیید کرد. چنین تصمیمی به پزشکان این امکان را می دهد که از یک داروی آزمایشی تأییدنشده برای مصارف درمانی بهره بگیرند. در ۲۳ مارس ۲۰۲۰ میلادی، شرکت دارویی گیلیاد «مصرف دلسوزانه» رمدسیویر را ملغی کرد (به استثنای کودکان
بدحال و بانوان باردار)، چرا که اندوخته و ذخیرهٔ دارویی آن محدود است و اعلام داشت که دارو را همچنان برای پژوهش و کارآزمایی های بالینی بیشتر فراهم خواهد کرد. در کانادا، این دارو تنها برای بیماری در دسترس است که قرار است در کارآزمایی بالینی شرکت کنند. (۱۱ آوریل ۲۰۲۰) مکانیسم عمل. رمدسیویر یک پیش دارو است که در بدن به شکل فعال خود «GS-441524» مبدل می شود. این ماده که یک آنالوگِ آدنوزین است با عملکرد آنزیم آران ای پلیمراز وابسته به آران ای تداخل ایجاد می کند و مانع از نمونه خوانی و ویرایش ژنتیکی ویروس توسط آنزیم اگزوریبونوکلئاز (ExoN) می شود و در نتیجه تولید و تکثیر ویروس کاهش می یابد. مشخص نیست که این دارو زنجیرهٔ آران ای را خاتمه می دهد یا سبب جهش در آن می شود. اما در مورد ویروس ابولا مشخص شد که آنزیم «آران ای پلیمراز وابسته به آران ای» از طریق خاتمه یافتن ساخت زنجیره اش، مهار می شود. جهش در همین آنزیم در «کروناویروس جوندگان» که سبب مقاوت نسبی به این دارو شد در سال ۲۰۱۸ کشف شد. این جهش ها البته سبب می شوند تا ویروس دیگر چندان ماهیت مؤثری نداشته باشد. پژوهش گران معتقدند این جهش ها در صورت عدم مصرف دارو، ماندگار
نیستند. سنتز. رمدسیویر را می توان در چند مرحله از مشتقات ریبوز سنتز کرد. شکل سمت چپ یکی از مسیرهای سنتز که توسط Chun و همکاران در شرکت گیلاد ابداع شده است را نشان می دهد. در این روش، ابتدا گونه واسط a از ال-آلانین و فنیل فسفرودی کلریدات در حضور تری اتیل آمین و دی کلرومتان تهیه می شود. ریبوز محافظت شده با بنزیل سه گانه، به وسیله دی متیل سولفوکسید با استیک انیدرید اکسید می شود و لاکتون واسطه b را می دهد. پیرولو[۱٬۲-f] [۴٬۲٬۱]تری آزین-۴-آمین برم دار شده و گروه آمین توسط تری متیل سیلیل کلرید اضافی، محافظت می شود. n-بوتیل لیتیم تحت تبادل هالوژن-لیتیوم با برومید در دمای ۷۸- درجه سانتی گراد (۱۰۸- درجه فارنهایت) قرار می گیرد تا گونه واسط c حاصل شود. سپس ماده واسط b به صورت قطره قطره به محلول حاوی محلول ماده واسط c اضافه می شود. پس از اتمام واکنش در یک محلول آبی اسیدی ضعیف، نسبت ۱:۱ از آنومرها به دست می آید. سپس با مقدار اضافه تری متیل سیلیل سیانید در دی کلرومتان در دمای ۷۸- درجه سانتی گراد (۱۰۸- درجه فارنهایت) به مدت ۱۰ دقیقه واکنش داده می شود. سپس تری متیل سیلیل تری فلات اضافه شده و به مدت یک ساعت دیگر واکنش نشان می
دهد و مخلوط واکنش در سدیم هیدروژن کربنات آبی کامل می شود. یک واسطه نیتریلی به دست می آید. سپس گروه محافظ کننده بنزیل به وسیله بور تری کلرید در دی کلرومتان در دمای ۲۰ درجه سانتی گراد (۴- درجه فارنهایت) حذف می شود. مقدار مازاد بور تری کلرید در مخلوطی از پتاسیم کربنات و متانول خنثی می شود و یک واسطه بدون بنزیل به دست می آید. سپس ایزومرهای به دست آمده به وسیله HPLC فاز معکوس جداسازی می شوند. ترکیب نوری خالص و واسطه a با تری متیل فسفات و متیل امیدازول واکنش داده و مخلوط دیاسترومر رمدسیویر به دست می آید. در پایان، رمدسیویرِ خالصِ نوری را می توان با روش های تفکیک کایرال به دست آورد.
اسماعیل آباد روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۴ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
یک کارخانه تبدیل پسماند به انرژی یک مرکز مدیریت پسماند است که با سوزاندن مواد زائد نیروی برق تولید می کند. این نوع نیروگاه، گاهی به عنوان کارخانه بازیافت زباله به انرژی، کارخانه سوزاندن زباله شهری، کارخانه بازیابی انرژی یا کارخانه بازیابی منابع نامیده می شود. کارخانه های مدرن تبدیل زباله به انرژی با سوزاننده های زباله که معمولاً تا چند دهه قبل استفاده می شدند، بسیار متفاوت می باشند. برخلاف کارخانه های مدرن، معمولاً آن کارخانه ها قبل از سوزاندن زباله، مواد خطرناک یا قابل بازیافت را از بین زباله ها جدا نمی کردند. این کوره های سوزاننده، سلامت کارگران کارخانه و ساکنان اطراف را در معرض خطر قرار می دادند و بیشتر آنها نیز برق تولید نمی کردند. تولید انرژی از پسماند، به طور فزاینده ای به عنوان یک استراتژی متنوع سازی بالقوه انرژی مورد بررسی قرار می گیرد، به خصوص توسط سوئد، که در طول ۲۰ سال گذشته پیشرو در بازیافت زباله به انرژی است. میزان انرژی الکتریکی خالص تولید شده، حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ کیلووات ساعت برق در هر تن زباله سوزانده شده می باشد. بنابراین، با سوزاندن حدود ۲۲۰۰ تن پسماند در روز، حدود ۱۲۰۰ مگاوات ساعت انرژی الکتریک
ی تولید می شود. فرایند کار. بیشتر کارخانه های تبدیل زباله به انرژی، زباله های جامد شهری را می سوزانند، اما برخی از آنها ضایعات صنعتی یا موا زائد خطرناک را می سوزانند. یک کارخانه مدرن که به درستی تبدیل زباله به انرژی را انجام می دهد، قبل از سوزاندن ضایعات، آن ها را دسته بندی و مرتب سازی می کند که این مرحله از کار می تواند با بازیافت همزمان باشد. تنها مواردی سوزانده می شوند که از نظر طرح یا به لحاظ اقتصادی قابل بازیافت نبوده، و خطرناک هم نیستند. کارخانه های تبدیل زباله به انرژی از نظر طراحی و تجهیزات شبیه نیروگاه های بخار الکتریکی، به ویژه نیروگاه های زیست توده، می باشند. ابتدا زباله ها به محل کار آورده می شوند. سپس، زباله ها دسته بندی و مرتب می شوند تا مواد قابل بازیافت و خطرناک جدا شوند. سپس پسماندها ذخیره می شود تا زمان سوختن آنها فرا رسد. تعداد کمی از کارخانه ها از گازی سازی استفاده می کنند، اما اکثر کارخانه ها زباله ها را مستقیماً می سوزانند به دلیل اینکه این یک فناوری بالغ و کارآمد است. ضایعات را می توان به طور مداوم یا به صورت دسته بندی شده، بسته به نوع طراحی کارخانه، به دیگ بخار اضافه نمود. کارخانه های
تبدیل زباله به انرژی، ۸۰ تا ۹۰ درصد زباله از نظر حجم را می سوزانند. بعضی اوقات، خاکستر باقی مانده به اندازه کافی تمیز است که برای مقاصدی مانند مواد اولیه برای استفاده در ساخت بلوک یا برای ساخت جاده استفاده می شود. علاوه بر این، فلزاتی که ممکن است در میان ضایعات سوزانده شوند از کف کوره جمع شده و به ریخته گری ها فروخته می شوند. برخی از کارخانه های تبدیل زباله به انرژی، آب شور را، به عنوان محصول جانبی فرایندهای خنک کنندگی، به آب شیرین قابل شرب تبدیل می کنند. هزینه. ساخت یک کارخانه معمولی با ظرفیت تولید انرژی ۴۰۰ گیگاوات ساعت در سال، حدود ۴۴۰ میلیون دلار هزینه دارد. کارخانه های تبدیل زباله به انرژی، ممکن است به لحاظ هزینه، مزیت قابل توجهی نسبت به گزینه های نیرو گاه های سنتی تولید انرژی برق داشته باشند، زیرا اپراتور تبدیل زباله به انرژی ممکن است درآمدی را برای دریافت زباله، به عنوان گزینه ای برای هزینه دفع زباله در محل های دفن زباله، که معمولاً از آن «هزینه پرداخت» به ازای هر تن یاد می شود، دریافت کند، در مقابل نیرو گاه های سنتی تولید انرژی برق که نیاز به پرداخت هزینه برای قیمت سوخت می باشد. در حالی که هزینه سوخت
می تواند ۴۵٪ هزینه تولید برق در یک نیروگاه با سوخت زغال سنگ، و ۷۵٪ یا بیشتر هزینه را در یک نیروگاه با سوخت گاز طبیعی، تشکیل دهد. انجمن ملی مدیریت پسماندهای جامد تخمین می زند که متوسط هزینه پرداخت ایالات متحده برای سال ۲۰۰۲، ۳۳٫۷۰ دلار در هر تن بوده است. آلودگی. کارخانه های تبدیل زباله به انرژی، نسبت به کارخانه هایزغال سنگ، کمتر باعث آلودگی هوا می شوند، اما از نیروگاه های گاز طبیعی بیشتر باعث آلودگی هوا می شوند. در عین حال، از نظر کربن منفی است: فرایند تبدیل زباله به سوخت های زیستی، به میزان قابل توجهی کربن و متان کمتری در هوا، در مقایسه با دفع زباله در محل های دفن زباله یا دریاچه، آزاد می کند. کارخانه های تبدیل زباله به انرژی، طوری طراحی شده اند که انتشار آلاینده های هوا در گاز خروجی دودکش به جو، از قبیل اکسیدهای نیتروژن، اکسیدهای گوگرد و ذرات را کاهش دهند، و نیز آلاینده های موجود در زباله را، با استفاده از اقدامات کنترل آلودگی مانند ماشین های شستشوی صنعتی (به انگلیسی:scrubbers), baghouses، و رسوب دهنده های الکترواستاتیک، از بین ببرند. درجه حرارت بالا، احتراق کارآمد، و شستشو و کنترل های مؤثر می تواند به میزان
قابل توجهی عوامل آلودگی هوا را در خروجی کاهش دهد. سوزاندن زباله های شهری باعث انتشار مقادیر قابل توجهی از دیوکسین و فوران در جو، در مقایسه با مقادیر حاصل از سوختن زغال سنگ یا گاز طبیعی، می شود. دیوکسین ها و فوران ها از نظر عده زیادی، خطرات جدی برای سلامتی محسوب می شوند. با این حال، پیشرفت در طرح های کنترل انتشار و مقررات بسیار سختگیرانه جدید دولت و همچنین مخالفت عمومی با سوزاندن زباله های شهری، باعث شده است که دیوکسین ها و فران های تولید شده توسط کارخانه های تبدیل زباله به انرژی، به میزان زیادی کاهش یابد. کارخانه های تبدیل زباله به انرژی، دقیقاً مانند مورد احتراق زغال سنگ، خاکستر زغال سنگ خاکستر بادی و خاکستر زیرین را تولید می کنند. مقدار کل خاکستر تولید شده توسط کارخانه های تبدیل زباله به انرژی، از ۱۵٪ تا ۲۵٪ وزن مقدار زباله اصلی است و مقدار خاکستر مگس، حدود ۱۰٪ تا ۲۰٪ کل خاکستر را تشکیل می دهد. خاکستر بادی بیشتر از خطر خاکستر خطرناک است، زیرا خاکستر بادی حاوی فلزات سمی مانند سرب، کادمیوم، مس و روی و همچنین مقادیر کمی از دیوکسین ها و فوران ها است. خاکستر زیرین ممکن است حاوی مقادیر قابل توجهی از مواد خطرناک
برای سلامتی باشد. در ایالات متحده، و شاید در سایر کشورها، قانون لزوم انجام آزمایش روی خاکستر برای ارزیابی میزان سمیت آن، قبل از دفع در محل های دفن زباله، اجباری است. اگر خاکستر خطرناک باشد، فقط می توان آن را در محل هایی مدفون ساخت که برای دفن زباله آنچنان با دقت طراحی شده اند که از ورود آلاینده های موجود در خاکستر به سفره های آب زیرزمینی جلوگیری می کند. آلودگی بو، به دلیل ایزوله نبودن محل کارخانه، می تواند مشکل ساز باشد. برخی از کارخانه های تبدیل زباله به انرژی، زباله ها را در یک محل محصور و با فشار منفی ذخیره می کنند که از فرار بوی نامطبوع جلوگیری می کند و هوای بیرون آمده از محل ذخیره از طریق دیگ یا فیلتر ارسال می شود. با این حال، همه کارخانه ها اقدامات لازم برای کاهش بو را انجام نمی دهند و در نتیجه شکایات ایجاد می شود. موضوعی که بر روابط اجتماعی تأثیر می گذارد افزایش ترافیک جاده ای کامیون های زباله برای انتقال پسماندهای شهری به تأسیسات کارخانه های تبدیل زباله به انرژی است. به همین دلیل، بیشتر کارخانه های تبدیل زباله به انرژی در مناطق صنعتی قرار دارند. گاز محل دفن زباله، که حاوی حدود ۵۰٪ متان و ۵۰٪ دی اکسید
کربن است، با مقدار کمی آلاینده سرایت داده می شود. برخلاف کارخانه های تبدیل زباله به انرژی،کنترل آلایندگی در مورد سوزاندن گاز محل دفن زباله کم بوده یا اصلاً نیست. این گاز معمولاً سوزانده می شود یا برای راه اندازی موتور پیستونی یا میکروتوربین، مخصوصاً در نیروگاه های زیست گاز، از آن استفاده می شود. تمیز کردن گاز محل دفن زباله معمولاً مقرون به صرفه نیست زیرا گاز طبیعی که جایگزین آن می شود، نسبتاً ارزان است.
اسماعیل آباد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۸ نفر (۷خانوار) بوده است.
مامیکو اوشیما-برگر (؛ زادهٔ ۱۹۸۹) ورزشکار دو و میدانی زن در رشته ماراتون اهل جزایر ماریانای شمالی است که در بازی های میکرونزی و مسابقات قهرمانی اقیانوسیه در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده است.
آدا کُلانجلی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "چهار قدم در ابرها"، "نان، عشق و رؤیاها"، "دختر خوشگل رم"، "دوهمسری" و "مزاحم" اشاره کرد.
هریتی (تاکینا) برناردینو (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل پلی نزی فرانسه است که در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۳ مسکو در رشته ۱۰۰ متر و مسابقات قهرمانی ۲۰۱۷ لندن به رقابت پرداخت. وی رکورددار ۴۰۰ متر زنان پلی نزی فرانسه می باشد.
آدا پومتی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "قاتل پشت خط است"، "حکایت های عاشقانه"، "برادر تاتسیو، اهل ولتری"، "خدمتکار، گردشگران را اغوا می کند"، "یک پارچه جواهر"، "در غیر این صورت عصبانی میشیم"، "چهار مگس روی مخمل خاکستری"، "مکان قرار ملاقات" و "گربه نه دم" اشاره کرد.
آدریانا اینوچنتی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شام"، "زندگی وردی"، "چشم گربه"، "شاه میگو برای صبحانه" و "گربه" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا شده است.
آدریانا سیویری (؛ زادهٔ - ۱۷ نوامبر ۱۹۷۰) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "برنج تلخ" اشاره نمود.
آلدا مانجینی (؛ ۱۳ ژوئیه ۱۹۱۴ – ۱۹ ژوئیه ۱۹۵۴) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است، می توان به "زن شهرستانی"، "دانشجویان گاسکونیا" و "کشور زنگ ها" اشاره کرد.
ویتوریو کونجا (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بن و چارلی"، "ریتا پشه"، "سربازان و سرجوخه ها"، "گربه نه دم"، "مسالینا"، "این دنیای دیوانهٔ دیوانهٔ ترانه"، "عشاق لاتین"، "اسب عریان" و "کمک بهیار" اشاره کرد.
تینو کارارو (؛ – ) بازیگر تئاتر و سینما اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "گربه نه دم"، "جسدهای سرشناس" و "عشاق و دیگر وابستگان" اشاره کرد.
توم فِـلِگی (؛ زادهٔ - ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۵) بازیگر اهل مجارستان است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برادر تاتسیو، اهل ولتری"، "کشور زیبا"، "یک گاو نر شهوتی"، "همه می توانند پولدار شوند به جز فقرا"، "جنایت بی نقص"، "برده نازنینم"، "ببخشید شما نرمال هستید؟"، "مرگ دوبار در می زند"، "قاتل مادرزاد"، "فرشته مقرب"، "قفسی برای دیوانگان ۲"، "سالن کیتی"، "شیر صحرا"، "چهار مگس روی مخمل خاکستری"، "گربه نه دم"، "عجایب علاءالدین"، "کالیفرنیا"، "قرمز تیره"، "تخم چشم"، "وسوسه"، "اردک در سس پرتقال"، "آموزگار جایگزین"، "تمامی رنگ های تاریکی"، "دُم عقرب"، "خانم دکتر زیر لحاف" و "آرنا" اشاره کرد.
داردانو ساکتی (؛ زادهٔ ۱۹۴۴) فیلم نامه نویس اهل ایتالیا است که اغلب با دو کارگردان ایتالیایی، لامبرتو باوا و لوچو فولچی، کار می کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پیرنو، آفتی برای رهایی"، "پیرینوی باحال"، "خدمتکار، گردشگران را اغوا می کند"، "خانه ای با راه پله تاریک"، "ببخشید شما نرمال هستید؟"، "گربه نه دم"، "تیم اضطراری"، "هفت نت سیاه رنگ"، "شوک"، "زامبی ۲"، "ماوراء"، "تدی خرسه"، "علاءالدین"، "قتل در گورستان اتروسک" و "بوم شناسی جنایت" اشاره نمود.
جایزه گاردینر کانادا ()، جایزه ای است سالانه که توسط بنیاد گاردینر کانادا به ۵ دانشمند برتر که در زمینه علوم زیستی فعالیت می کنند داده می شود. تا سال ۲۰۲۰، ۸۹ نفر از برندگان این جشنواره جایزه نوبل را نیز از آن خود کرده اند. برندگان. ۱۹۵۹ – آلفرد بلایلاک، چارلز راگان، هری ام. روز، ویلیام دی. ام. پیتون، النور زایمیس، ویلفرد جی. بیگلو ۱۹۶۰ – جاشوا هارولد برن، جان اچ. گیبون جونیور، ویلیام اف. همیلتون، جان مک مایکل، کارل مایر، آرنولد رایس ریچ ۱۹۶۱ – راسل براک، آلن سی. برتون، الکساندر بی. گاتمن، یوناس اچ. کلگرن، اولف اس. فن اویلر ۱۹۶۲ – فرانسیس کریک، آلبرت اچ. کونز، کلارنس کرا فورد، هنری جی. کونکل، استنلی جی. سارناف ۱۹۶۳ – موری ال. بار، ژاک ژنه، ارواین اچ. پیج، پیر گرا بار، سی. والتون لیلیهای، اریک جی. ال. بای واترز ۱۹۶۴ – سیمور بنزر، کارل اچ. بایر جونیور، دبورا دونیاخ، ایوان ام. رویت، گوردون دی. دابلیو. موری، کیت آر. پورتر ۱۹۶۵ – جروم دبلیو. کان، رابین آر. ای. کومبز، چارلز انریکه دنت، چارلز پی. لبلوند، دنیل جی. مک کارتی، فردریک هورِیس اسمیرک ۱۹۶۶ – رادنی آر. پورتر، جفری اس. داوز، چارلز بی. هاگینز، ویلم جی. کلف، لو