Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جووانی لانفرانکو (۲۶ ژانویه ۱۵۸۲–۳۰ نوامبر ۱۶۴۷) یک نقاش ایتالیایی دوره باروک بود. زندگی نامه. جووانی گاسپار لانفرانکو، فرزند سوم استفانو و کورنلیا لانفرانچی در پارما متولد شد و به عنوان پادو در خانه کنت اورازو اسکاتی مشغول کار شد. استعداد نقاشی اش به وی اجازه داد تا با هنرمند بولونیایی آگوستینو کاراچی، برادر آنیباله کاراچی، کارآموزی را آغاز کرده و در کنار کاخ های پارمزی سیستو بدالوکیو در کاخ فارنیسه کار کند. هنگامی که آگوستینو در سال ۱۶۰۲ درگذشت، هر دو هنرمند جوان به کارگاه بزرگ و برجسته رومی آنیبال نقل مکان کردند، که وی در آن زمان مشغول کار در گالری فارنیسه در سقف گالری کاخ فارنیسه بود. به نظر می رسد که لانفرانکو در تابلوی پولیپموس و گالاتئا (نسخه ثانویه در گالری دوریا) و برخی کارهای جزئی در اتاق نقش داشته است. پس از آن، در حالی که لانفرانکو هنوز هم از لحاظ فنی عضو کارگاه کاراچی بود، به همراه گیدو رنی و فرانچسکو آلبانی، کلیسای هرا (سن دیهگو) را در سن جاکومو دلی اسپانیولی (۱۶۰۲–۱۶۰۷) نقاشی کردند. وی همچنین در تزئینات نقاشی دیواری سان جرگوریو مانیو و باسیلیکای سنتاماریا مجیوره مشارکت داشت. میراث و ارزیابی انت
قادی. لانفرانکو یک کارآموز همه کاره و التقاطی کاراچی بود و در مقایسه با دومنیکینو اغلب محدود بوده و عمدتاً از اصالت عالی آنیباله تقلید می کرد و سنت آنان را با استعداد چشمگیر ادامه داد. از جمله شاگردان وی جاچینتو برندی بود.
فرشاد حاجی پور میلاسی (زادهٔ شهریور ۱۳۶۸ در له دراز لردگان – درگذشتهٔ ۲۶ آبان ۱۳۹۸ در ماهشهر) یکی از کشته شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود. زندگی. فرشاد حاجی پور میلاسی، در سال ۱۳۶۸ در روستای له دراز از توابع لردگان استان چهارمحال و بختیاری متولد شد. او متأهل و دارای یک فرزند پسر ۴ ساله به نام «اهورا» بود. وی کارمند شرکت پتروشیمی ماهشهر بود. کشته شدن. فرشاد حاجی پور میلاسی، روز ۲۶ آبان ۱۳۹۸ به اعتراضات ضد حکومتی ماهشهر٬ که به دنبال افزایش قیمت بنزین در سراسر ایران آغاز شده بود٬ پیوست. او هدف شلیک مستقیم نیروهای امنیتی قرار گرفت و بر اثر اصابت گلوله به قلبش درگذشت. پیکر او پس از ۳ روز به خانواده اش تحویل داده شد و در زادگاهش٬ روستای له دراز لردگان به خاک سپره شد.
دیمین چنگ می نوازد یا دیمین چنگ نواز (همچنین با عنوان دیمین عالی می نوازد شناخته می شود) یک نقاشی از جووانی لانفرانکو، نقاش باروک ایتالیایی است و در گالری ملی هنر باستانی رم قرار دارد. شرح. این اثر توسط جووانی لانفرانکو قبل از عزیمت وی در سال ۱۶۳۴ به ناپل نقاشی شده است. این نقاشی برای موسیقی دان مارکو ماراتسولی ساخته شده است، هم چنین به دلیل مهارتش در نواختن این ساز، مارکو دل آراپا (مارک چنگ نواز) نامیده می شد. زن نیمه برهنه ای در حال ساز نواختن در نقاشی که همان ونوس است، آمورتی در پس زمینه، مشخص می شود. زنبورهای حکاکی شده بر روی چنگ چوبی آن را متعلق به خاندان باربرینی معرفی می کنند. این ساز در موزه سازهای موسیقی در رم در معرض نمایش است. مارازولی پس از مرگش، آن را به حامی اش کاردینال آنتونیو باربرینی اهدا نمود.
گالری ملی هنر باستانی ، ، یک گالری هنری در رم، ایتالیا و اصلی ترین مجموعه ملی آثار قدیمی (بطور کلی پیش از ۱۸۰۰) در رم است. این گالری دارای دو بخش است: کاخ باربرینی و کاخ کورسینی. کاخ باربرینی توسط معمار ایتالیایی قرن شانزدهم کارلو مادرنو در مکان قدیمی "ویلا سورفزا" برای پاپ اوربان هشتم، عضو خانواده باربرینی طراحی شده است. سقف سالن مرکزی آن توسط پیترو دا کورتونا با تمثیل ولایت الهی و قدرت باربرینی برای تجلیل از خانواده پاپ باربرینی تزئین شده است. کاخ کورسینی که قبلاً با نام کاخ ریاریو شناخته می شد، کاخی در قرن پانزدهم است که در قرن هجدهم توسط معمار فردیناندو فوگا برای کاردینال نری ماریا کورسینی بازسازی شد.
ساب-بیس () صدایی عمیق در قسمت پایین زیر و بم و زیر ۶۰ هرتز تا ۲۰ هرتز، که پایین ترین فرکانس شنیدن برای انسان است. چون گوش انسان چندان به این فرکانس ها حساس نیست، صدا در این بازه بیشتر احساس می شود تا اینکه شنیده شود.
بهاران که پیشتر گشنکان خوانده می شد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شیراز در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کفترک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲٬۱۷۸ نفر (۶۴۴ خانوار) بوده است.
دفاع مدنی یا حفاظت شهری تلاشی برای محافظت از شهروندان یک دولت (عموماً غیر نظامیان) در برابر حملات نظامی و بلایای طبیعی است. از اصول عملیات اضطراری استفاده می کند: پیشگیری، کاهش، آماده سازی، پاسخ یا تخلیه اضطراری و بازیابی. برنامه هایی از این دست ابتدا حداقل در دهه ۱۹۲۰ مورد بحث قرار گرفت و در دهه ۱۹۳۰ با افزایش تهدید جنگ و بمباران هوایی در برخی کشورها اجرا شد. این مسئله پس از تحقق تهدید تسلیحات هسته ای گسترده شد. از زمان پایان جنگ سرد، تمرکز دفاع مدنی تا حد زیادی از حمله نظامی به موارد اضطراری و بلایا به طور کلی تغییر کرده است. مفهوم جدید با اصطلاحات متعددی توصیف شده است که هر یک از آنها طیف معنایی خاص خود را دارند، از جمله "مدیریت بحران"، "مدیریت" "اضطراری"، "آمادگی اضطراری"، "برنامه ریزی" برای حوادث، حوادث اجتماعی، "کمک های" "مدنی" و "حفاظت مدنی". در بعضی از کشورها، به طور کلی دفاع مدنی به عنوان بخش اصلی دفاع در نظر گرفته می شود. به عنوان مثال، کلمه سوئدی "totalförsvar" (دفاع کامل) به تعهد طیف گسترده ای از منابع ملی برای دفاع از آن اشاره دارد، از جمله حفاظت از همه جنبه های زندگی غیرنظامی. برخی کشورها دفاع م
دنی را در راستای خطوط شبه نظامی ترتیب داده اند، یا آن را در داخل نیروهای مسلح، مانند نیروهای دفاعی مدنی اتحاد جماهیر شوروی (Войска гражданской обороны) گنجانیده اند. تاریخ. سرچشمه ها. انگلستان. ظهور دفاع مدنی با تجربه بمباران مناطق غیرنظامی در طول جنگ جهانی اول شروع شد. بمباران انگلستان در ۱۹ ژانویه ۱۹۱۵ هنگامی آغاز شد که زپلین آلمانی بمبها را در منطقه گریت یارموت انداختند و شش نفر را به قتل رساندند. عملیات بمباران آلمانی جنگ جهانی اول به طرز شگفت انگیزی مؤثر بود. ویرانگرترین حملات منجر به ۱۲۱ تلفات برای هر تن از بمب ها شد. این رقم بعنوان پایه ای برای پیش بینی ها مورد استفاده قرار گرفت. ایالات متحده. در ایالات متحده، دفتر دفاع مدنی در ماه مه ۱۹۴۱ برای هماهنگی اقدامات دفاعی غیرنظامی تأسیس شد. این سازمان با وزارت ارتش هماهنگ بود و گروه های مشابهی با ARP انگلیس تأسیس کرد. یکی از این گروه ها که امروز وجود دارد، گشت هوایی غیرنظامی است که در ابتدا به عنوان یک کمکی غیرنظامی ارتش ایجاد شده است. CAP در اول دسامبر سال ۱۹۴۱ با مأموریت اصلی دفاع مدنی جستجو و نجات ایجاد شد. CAP همچنین دو زیردریایی آکزیز را غرق کرد و شناسا
یی هوایی برای کشتی های تجاری متفقین و بی طرف را فراهم کرد. در سال ۱۹۴۶، گشت هوایی غیرنظامی از مبارزه با قانون عمومی ۷۹–۴۷۶ منع شد. CAP سپس مأموریت فعلی خود را دریافت کرد: جستجو و نجات هواپیماهای سقوط کرده هنگامی که نیروی هوایی ایجاد شد، در سال ۱۹۴۷، گشت هوایی غیرنظامی کمکی نیروی هوایی شد. کمکی گارد ساحلی نقش مشابهی را در حمایت از گارد ساحلی ایالات متحده ایفا می کند. مانند گشت هوایی غیرنظامی، کمکی گارد ساحلی تا زمان جنگ جهانی دوم تأسیس شد. کمکی ها بعضی اوقات در طول جنگ مسلح بودند و به طور گسترده در عملیات امنیتی بندر شرکت می کردند. پس از جنگ، کمکی تمرکز خود را به ارتقاء ایمنی قایقرانی و کمک به گارد ساحلی در انجام جستجو و نجات و ایمنی دریایی و حفاظت از محیط زیست تغییر داد. عصر اتم. در بیشتر کشورهای عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی مانند ایالات متحده، انگلیس و آلمان غربی و همچنین بلوک اتحاد جماهیر شوروی و به ویژه در کشورهای بی طرف مانند سوئیس و سوئد در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، بسیاری از شیوه های دفاع مدنی برای آماده سازی برای پس از جنگ هسته ای تمرین می شد، که در آن زمان کاملاً محتمل به نظر می رسید. در انگلستان، سرویس
دفاع مدنی در سال ۱۹۴۵ منحل شد و پس از آن در سال ۱۹۴۶ توسط ARP. با شروع تنش های فزاینده بین شرق و غرب، این سرویس در سال ۱۹۴۹ به عنوان سپاه مدنی احیا شد که قرار بود به عنوان یک سازمان داوطلبانه غیرنظامی، اساساً با پیش بینی یک حمله هسته ای جنگ سرد انجام وظیفه کند. در ایالات متحده، قدرت خالص سلاح های هسته ای و احتمال درک چنین حمله باعث افزایش واکنش بیشتر از آنچه که هنوز در دفاع مدنی مورد نیاز بود، شد. دفاع مدنی، که قبلاً گامی مهم و متداول به حساب می آمد، در فضای جنگ سرد تفرقه افکنانه و بحث برانگیز شد. در سال ۱۹۵۰، هیئت منابع امنیت ملی یک سند ۱۶۲ صفحه ای ایجاد کرد که به تشریح یک ساختار دفاعی مدنی برای ایالات متحده با نام «کتاب آبی» توسط متخصصان دفاع مدنی انجامید که به عنوان الگویی برای قانونگذاری و سازماندهی برای ۴۰ سال بعد مورد استفاده قرار گرفت. رئیس جمهور ایالات متحده کندی (۱۹۶۱–۱۹۶۳) تلاش جاه طلبانه ای را برای نصب پناهگاه در سراسر ایالات متحده آغاز کرد. این پناهگاه ها در برابر انفجار و گرمای تسلیحات هسته ای محافظت نمی کنند، اما برخی برای محافظت در برابر اثرات تابشی که هفته ها به طول می انجامد کاربرد دارد. برخ
لاف رویکرد عمدتاً غیرمتعارف در ناتو، با توقف و شروع به دفاع مدنی بسته به هوی و هوس هر دولت تازه انتخاب شده، اتحاد جماهیر شوروی استراتژی نظامی پایدارتری برگزید که جنگ هسته ای برنده را برای شوروی ممکن می ساخت سربازان دفاع مدنی اتحاد جماهیر شوروی نقش اصلی را در عملیات عظیم نجات پس از سانحه هسته ای چرنوبیل در سال ۱۹۸۶ بازی کردند. مأمورین محافظت از نیروهای دفاعی رسماً از سراسر اتحاد جماهیر شوروی به منظور پیوستن به کارگروه چرنوبیل بسیج شدند و براساس تیپ دفاع مدنی کیف تشکیل شدند. این کارگروه وظایف پرخطر را انجام داد. ۵۶ نفر از کشته شدگان این سانحه سربازان دفاعی غیرنظامی بودند. افول. در کشورهای غربی هیچگاه سیاستهای دفاعی مدنی به درستی اجرا نشده است، زیرا اساساً با دکترین «نابودی حتمی طرفین» (MAD) جایی برای پیش بینی برای بازماندگان باقی نمی گذاشت. همچنین فرض بر این بود که یک دفاع کامل تمام عیار ارزش هزینه های کلان را ندارد. به هر دلیلی، عموم تلاش های دفاع مدنی را اساساً در برابر نیروهای مخرب قدرتمند سلاح های هسته ای و بنابراین اتلاف وقت و هزینه، ناکارآمد می دانند، اگرچه برنامه های تحقیقاتی تفصیلی علمی، زیربنای جزوه ها
ی دولتی بسیار مسخره دفاع مدنی دولتها در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود. امروز. بسیاری از کشورها هنوز یک سپاه ملی مدنی را در اختیار دارند، که معمولاً مختصراً برای کمک به موارد اضطراری در مقیاس وسیع از قبیل سیل، زلزله، تهاجم یا اختلالات مدنی در اختیار دارند. پس از حملات ۱۱ سپتامبر در ۲۰۰۱، در ایالات متحده مفهوم دفاع مدنی تحت عنوان چتر امنیت میهن و مدیریت اضطراری همه خطرها مورد تجدید نظر قرار گرفته است. در اروپا، آرم مثلث CD همچنان به طور گسترده استفاده می شود. آرم قدیمی دفاع مدنی ایالات متحده تا سال ۲۰۰۶ در آرم FEMA استفاده می شد و در آرم گشت هوایی غیرنظامی ایالات متحده ذکر شده است. در سال ۲۰۰۶، انجمن ملی مدیریت اضطراری - یک سازمان آمریکایی متشکل از مدیران اضطراری ایالتی - رسماً آرم مثلث دفاع مدنی را بازنشسته کرد و آن را با آرم EM (بیانگر ) جایگزین کرد. با این حال، این نام و آرم توسط دفاع مدنی ایالت هاوایی و گوام همچنان مورد استفاده قرار می گیرد. اهمیت. سرمایه گذاری های نسبتاً ناچیز در زمینه آماده سازی می توانند بازیابی را ماه ها یا سالها سرعت دهند و از این طریق باعث پیشگیری از مرگ میلیون ها نفر در اثر گرسنگی، سرماخوردگی
و بیماری شوند. براساس تئوری سرمایه انسانی در اقتصاد، جمعیت یک کشور از همه زمین ها، کارخانه ها و سایر دارایی هایی که در اختیار دارد با ارزش تر است. مطابق علم روانشناسی، برای مردم مهم است که احساس کنند که سرنوشت خود را کنترل می کنند، و آمادگی برای عدم اطمینان از طریق دفاع مدنی می تواند به دستیابی به این هدف کمک کند. مراحل. کاهش. کاهش، روند پیشگیری فعال از جنگ یا انتشار سلاح های هسته ای است. این شامل تجزیه و تحلیل سیاست، دیپلماسی، اقدامات سیاسی، خلع سلاح هسته ای و واکنش های نظامی بیشتری مانند دفاع موشکی ملی و توپخانه پدافند هوایی است. در مورد ضد تروریسم، کاهش شامل دیپلماسی، جمع آوری اطلاعات و اقدام مستقیم علیه گروه های تروریستی است. کاهش همچنین ممکن است در برنامه ریزی های طولانی مدت مانند طراحی سیستم بزرگراه بین شهری و قرار دادن پایگاه های نظامی دورتر از مناطق پرجمعیت منعکس شود. آماده سازی. آماده سازی شامل ساختن پناهگاه های انفجار و اطلاعات تعیین موقعیت، منابع و زیرساخت های اضطراری است. به عنوان مثال، اکثر شهرهای بزرگ ایالات متحده اکنون دارای مراکز عملیاتی اضطراری زیرزمینی هستند که می توانند هماهنگی دفاع مدنی را
انجام دهند. FEMA همچنین دارای امکانات زیرزمینی بسیاری برای همین منظور است که در نزدیکی راه آهنهای اصلی مانند دنتون، تگزاس و ویرجینیا واقع شده است. واکنش. این پاسخ ابتدا هشدار به غیرنظامیان است تا بتوانند وارد پناهگاه های احتمالی شوند و از دارایی محافظت کنند. پاسخگویی به کارکنان همیشه مملو از مشکلات در مواقع اضطراری دفاع ملکی است. پس از حمله، خدمات اضطراری تمام وقت معمولی به طور چشمگیری بارگیری می شوند، با زمان پاسخگویی در برابر آتش سوزی معمولی که اغلب بیش از چند روز است. برخی توانایی ها توسط ادارات محلی و ایالتی حفظ می شود و ذخیره ویژه اضطراری توسط واحدهای نظامی ویژه، بویژه امور عمرانی، پلیس نظامی، وکلای دادگستری و مهندسین رزم فراهم می شود. با این حال، پاسخ سنتی به حمله گسترده به مراکز جمعیت غیرنظامی، حفظ نیروی آموزش دیده جمعی از کارگران اورژانس داوطلب است. مطالعات انجام شده در جنگ جهانی دوم نشان داد که افراد غیرنظامی آموزش دیده (۴۰ ساعت یا کمتر) در تیمهای سازمان یافته می توانند تا ۹۵٪ موارد اضطراری را هنگام آموزش، برقراری ارتباط و پشتیبانی از طرف دولت محلی انجام دهند. در این طرح، جمعیت خود را از اکثر شرایط
نجات می دهند و اطلاعات را برای اولویت بندی خدمات اضطراری حرفه ای در اختیار اداره مرکزی قرار می دهند. در دهه ۱۹۹۰ این مفهوم توسط اداره آتش نشانی لس آنجلس برای مقابله با شرایط اضطراری غیرنظامی مانند زلزله احیا شد. این برنامه به طور گسترده ای پذیرفته شد و شرایط استانداردی را برای سازمان فراهم کرد. در ایالات متحده، این اکنون سیاست رسمی فدرال است، و توسط تیم های پاسخگویی اضطراری جامعه، تحت وزارت امنیت میهن، که برنامه های آموزشی توسط دولت های محلی را تأیید می کند، انجام می شود و «کارمندان سرویس بلایای مجاز» را که چنین آموزش هایی را انجام می دهند، ثبت می کند. بهبود. بازیابی شامل بازسازی زیرساخت های آسیب دیده، ساختمان ها و تولید است. مرحله بهبودی طولانی ترین و در نهایت گران ترین مرحله است. پس از گذشت «بحران» فوری، همکاری از بین می رود و تلاش های بهبودی اغلب سیاسی می شوند یا به عنوان فرصت های اقتصادی تلقی می شوند. آماده سازی برای بهبودی می تواند بسیار مفید باشد. اگر منابع کاهش پیش از حمله پراکنده شوند، می توان از آبشارهای ناکامی های اجتماعی جلوگیری کرد. یکی از محافظت در برابر آسیب پل در شهرهای رودخانه، یارانه دادن به
«کشتی توریستی» است که سفرهای منظره روی رودخانه را انجام می دهد. هنگامی که یک پل در حال سقوط است، کشتی بار را می گیرد.
ایوان سمیونوویچ کولیکوف (روسی: Иван Семёнович Куликов؛ ۱۳ آوریل ۱۸۷۵ در موروم - ۱۵ دسامبر ۱۹۴۱ در موروم) یک نقاش روسی بود که عمدتاً در نقاشی پرتره و نقاشی ژانر فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در خانواده ای دهقانی متولد شده بود که جدیداً از روستایی به موروم نقل مکان کرده بودند. پدر وی نقاش خانه بود که سرپرست یک تعاونی کوچک بود که بسیاری از سازه ها را در آنجا بنا کرد و تعمیر کرد. در سال ۱۸۹۳، یک معلم محلی با مهارت های نقاشی وی تحت تأثیر قرار گرفت و او را به الکساندر موروزف معرفی کرد، که تابستان ها را در نقاشی در موروم گذراند. موروزف نیز تحت تأثیر قرار گرفت و به والدین وی توصیه کرد که او را در مدرسه نقاشی در انجمن امپریال برای تشویق هنر ثبت نام کنند. وی بعداً در همان سال عزیمت کرد و در مسکو در راه بازدید از گالری ترتیاکوف و موزه رومانیانتسف توقف کرد. وقتی وارد سن پترزبورگ شد، به عنوان دستیار در استودیوی موروزف موقعیتی را به دست آورد. سال بعد، او در مدرسه نقاشی ثبت نام کرد، جایی که مربیان او شامل الکسی افاناسف و ارنست لیپارت بودند. در سال ۱۸۹۶، او کلاسهای آمادگی را در آکادمی هنر امپریال با ولادیمیر ماکوفسکی و سپس ب
ا ایلیا رپین شروع کرد. در سال ۱۸۹۸ بنا به توصیه رپین دانشجوی معمولی آنجا شد. وی در سال ۱۹۰۲ با دریافت مدال طلا، عنوان «هنرمند آزاد» و یک بورسیه برای تحصیل در خارج از کشور، از آکادمی فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۵، او از این مأموریت برای بازدید از ایتالیا و فرانسه استفاده کرد. هنگامی که بازگشت، در چندین نمایشگاه جوایزی کسب کرد و به عنوان مدیر مدرسه هنر هنری خارکوف در سال ۱۹۱۲ پیشنهاد شد (اگرچه این پیشنهاد در نهایت رد شد) و در سال ۱۹۱۵ به عنوان «دانشگاهی» معرفی شد. در سال ۱۹۳۵، وی عضو شاخه گورکی اتحادیه هنرمندان اتحاد جماهیر شوروی شد. در سالهای بعد، بوم ها و نقاشی های بی شماری را در موضوعات نظامی خلق کرد. در سال ۱۹۴۷، به دنبال آرزوها، خانواده وی موزه ای را در خانه خود گشودند. این کار تا سال ۲۰۰۷ بود که مقامات محلی آن را بستند و این مجموعه را به موزه تاریخ و هنر منتقل کردند.
اسباب مملک (سبب های مالک ساز) یعنی چیزهایی که موجب مالک شدن فرد می شوند. قانون مدنی. مطابق ماده ۱۴۰ قانون مدنی، تملک به وسیله یک مورد از چهار مورد زیر پدید می آید: ماهیت ها. احیاء اراضی موات. در این نوع سبب ملکیت، شخص با احیاء اراضی موات (آباد کردن زمین های بایر) و مباحه (رهاشده) (یعنی زمین هایی که مالک ندارد و از آن ها انتفاع برده نمی شود) مالک آن می شود. حیازت اشیاء مباحه. در این نوع سبب ملکیت، یعنی حیازت اشیاء مباحه (به چنگ آوردن چیزهای رهاشده)، شخص مقدمات احیاء اشیاء مباحه را فراهم می کند. مثلاً شخص برای دست یابی به ماهی که در رودخانه است و جزو اشیای مباحه ( رهاشده) محسوب می شود، آن را صید می کند و مالک آن می شود. عفود و تعهدات (پیمان ها و بایستگی ها). در این نوع سبب ملکیت که شایع ترین روش در بین مردم هست، شخص با انعقاد قرارداد مثل عقد بیع مالک کالایی می شود. حق شُفعه. حق شفعه یعنی حق شریک برای بازخرید سهم فروخته شده. این نوع سبب ملکیت به این معناست که یکی از دو شریک سهم خود را به ثالثی بفروشد. سپس شریک دیگر به حقش رجوع کند و عقد را فسخ و خودش مبیع (کالای فروخته شده) را از فروشنده بخرد. ارث. در این نوع سب
ب ملکیت، شخص به واسطه مرگ شخص دیگری (در صورتی که از او ارث ببرد و برایش سهام وجود داشته باشد) مالک چیزی می شود.
دنیس دو لا پاتیه (; – ) کارگردان فیلم اهل فرانسه بود. وی کارگردان فیلم هایی همچون خالکوبی بوده است.
ژیل گرانژیه (; – ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل فرانسه بود. وی کارگردان ۵۵ فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی از ۱۹۴۳ تا ۱۹۸۵ بوده.
اریک زونکا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی کارگردان فیلم هایی همچون زندگی خیالی فرشتگان و جولیا بوده که فیلم زندگی خیالی فرشتگان برنده جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۸ شده است.
لوئی دکن (; – ) کارگردان فیلم و هنرپیشه اهل فرانسه بود. فیلم های وی در جشنواره فیلم کن ۱۹۴۶ و جشنواره فیلم کن ۱۹۵۸ شرکت کرده است. زندگی نامه. او در سال ۱۹۰۸ در خانواده ای از فروشندگان کوچک به دنیا آمد. لوئی دکن، یا با نام کاملش لوئی لئون آگوست دکن فارغ التحصیل دانشکده حقوق و مدرسه عالی بازرگانی پاریس، پس از روزنامه نگاری، سردبیری تبلیغات در کارخانه های اتومبیل سازی رنو، و تلاش در زمینه نمایشنامه نویسی، در سال ۱۹۳۲ دستیار کارگردان شد؛ او با کارگردنانی همچون فدور اوزپ، پییر شنال، ژولین دوویویه، ابل گانس و به ویژه با ژان گرمییون کار می کرد. او اولین فیلم خود را در سال ۱۹۳۸ با نسخه فرانسوی فیلم گرهارد لمپرشت به نام "قمار باز" با اقتباس از رمان قمارباز داستایوفسکی ساخت. او در دوران اشغال فرانسه چندین فیلم بلند را کارگردانی کرد، در حالی که در حزب کمونیست فرانسه با نهضت مقاومت همکاری می کرد و از طرف آنها فیلم کوتاهی را پس از آزادی فرانسه ساخت. او همچنین یک داستان پلیسی در سال ۱۹۴۱ با نام مستعار لوئیس مکداکن نوشت. او در طول دوران حرفه ای خود چندین سمت داشت: دبیرکل کمیته آزادی سینما در سال ۱۹۴۴، یکی از بنیانگذاران تعا
ونی کل سینمای فرانسه، دبیرکل سندیکای کارگردانهای تولید سینمایی از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۲ و رئیس انجمن کارگردانان فیلم از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸. با وجود برخی فیلم های قابل توجه، او از سال ۱۹۵۰ برای تأمین مالی پروژه هایش با مشکلاتی مواجه شد. تعهدات سیاسی او منجر به حاشیه رانده شدن تدریجی او شد. اقتباسی از بل آمی (پسر خوشگله) به این ترتیب در نیمه دوم دهه ۱۹۵۰ با سانسور مواجه و تکه تکه شد. او در سال ۱۹۵۷ فیلم خارهای باراگان را در رومانی بر اساس داستانی از پاناییت ایستارتی، و سپس در برلین شرقی، فیلمی را با اقتباس از رمان آب شورزن ماهیگیر نوشته بالزاک ساخت. در سال ۱۹۶۲، او به مدیریت تولید فیلم آیا پاریس در حال سوختن است؟ به کارگردانی رنه کلمان بسنده کرد. او آخرین فیلم خود را در سال ۱۹۶۳ با نام بازار روز کند ذهنان کارگردانی کرد. او در سال ۱۹۷۰ کار دیگری را در سمت مدیر مطالعات درانستیتوی تحصیلات عالی سینمایی آغاز، و تا زمان بازنشستگیش در سال ۱۹۷۷ ادامه داد.
رنه ووتیه (; – ) کارگردان فیلم و مستندساز اهل فرانسه بود. وی به دلیل ساخت فیلم هایی با مضامینی همچون جنگ الجزایر، آفریقای غربی فرانسه، آلودگی و آپارتاید مورد مجادله با مقامات فرانسه بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب جنگ ۱۹۴۵–۱۹۳۹ (فرانسه) شده است.
کاترین کورسینی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل فرانسه است. فیلم های وی به جشنواره فیلم کن ۲۰۰۱ و جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲ راه یافتند، کورسینی در جشنواره کن ۲۰۱۶ رییس هیأت داوران بخش دوربین طلایی بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است می توان از "یک عشق ناممکن" نام برد.
دومینیک مول (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی در سال ۲۰۰۱ برنده جایزه سزار بهترین کارگردان شده است. همچنین، فیلم "موش قطبی" به کارگردانی وی در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۵ شرکت کرده بود.
فرانسوا دوپرو (; – ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل فرانسه بود. فیلم وی در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۱ شرکت کرده بود.
ژاک روفیو (; – ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل فرانسه بود. فیلم "برادر زنم خواهرم را به قتل رساند" به کارگردانی روفیو در سی و ششمین دوره جشنواره بین المللی فیلم برلین شرکت کرده بود. از دیگر فیلم های او می توان به "ارکستر سرخ" اشاره کرد.
ژان درویل (; – ) کارگردان فیلم اهل فرانسه بود. از فیلم های او می توان به "آخرین موهیکان" اشاره کرد.
کودکان خورشید () نمایشنامه ای از ماکسیم گورکی است. او این نمایشنامه را در سال ۱۹۰۵ و دوران انقلاب ۱۹۰۵ روسیه، که در قلعه پطر و پائول سن پترزبورگ زندانی بود، نوشت. گورکی ظاهراً در طول ۸ روز آخر زندانی خود، این نمایشنامه نوشت. او در ۲ فوریه ۱۹۰۵ در پاسخ به اعتراضات بین المللی مبنی بر زندانی شدن یک نویسنده برجسته، آزاد شد. در ظاهر، این نمایشنامه مربوط به دوره تاریخی یک اپیدمی وبا در سال ۱۸۶۲ است، اما به طور کلی چنین استنباط شد که مربوط به وقایع معاصر است. اجرا. این نمایشنامه در ابتدا ممنوع شد، اما مقامات امپراتوری به آن اجازه دادند تا ۲۴ اکتبر ۱۹۰۵ در تئاتر هنری مسکو به نمایش درآید. در نهایت بواسطه تنشی که در جامعه ایجاد کرد، کاچالف مجبور شد جلوی این نمایش را پس از اجرای سوم، بگیرد. خلاصه طرح. این عنوان به نخبگان ممتاز روشنفکری روسیه اشاره دارد، که توسط پروتاسوف تجسم یافته و دارای ذهنیت بالا و آرمان گرا است، اما اساساً از آنچه در اطراف آنها در سطوح پایین رخ می دهد، بی اطلاع است. در مقابل، لیزا بیمارگونه، عصبی و پیامبرگونه از بحران قریب الوقوع آگاه است. جدا شدن پروتاسوف او را به خاطر عشق تقریباً دیوانه ملانیا به
او فراموشی می کند. به عشق سردرگم همسرش به بهترین دوست و هنرمند خود ، دمیتری واگوین؛ به بیرحمی دستیار خود یگور و در نهایت در معرض خطر اوباش مسلح که برای حمله به او می آید.
فهرست روستاهای استان فارس که در سرشماری سال ۱۳۹۵ بیش از ۲٬۰۰۰ نفر جمعیت داشته اند:
شهرک مهدیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مرودشت در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کناره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲٬۷۳۴ نفر (۸۶۱ خانوار) بوده است.
در کسب و کار نمایش بازیگر مهمان به مشارکت یک بازیگر خارجی (مانند یک نوازنده یا بازیگر) در رویدادی مانند ضبط موسیقی یا کنسرت، نمایش و غیره گفته می شود، هنگامی که آن بازیگر عضو گروه بازیگران اصلی مجموعه نیست. فرد یا گروه اجرا کننده دیگر در موسیقی، از چنین مجری خارجی اغلب به عنوان یک هنرمند میهمان یاد می شود. در هنر اجرا، اصطلاحات نقش مهمان یا ستاره مهمان نیز متداول است، اصطلاح دوم به طور خاص نشان دهنده حضور یک بازیگر مهمان مشهور است. در موسیقی پاپ، اجراهای مهمان اغلب با "اصطلاح feat" توصیف می شود "." (abbr. as "ft.") یا "با" (abbr. as "w /"). در یک سریال تلویزیونی، ستاره مهمان بازیگری است که در یک یا چند قسمت (گاهی یک آرک داستانی) ظاهر می شود. در برنامه های رادیویی و تلویزیونی، یک ستاره مهمان، میهمان نمایش است که مشهور است. هنرهای نمایشی کلاسیک. نمایش های مهمان قرن ها در تئاتر، باله و موسیقی کلاسیک شناخته شده بوده است و میهمانان هم از داخل کشور و هم از خارج از کشور حضور داشتند. ظهور حمل و نقل هوایی این عمل را بسیار کاربردی تر و جهانی تر کرده است. در موسیقی کلاسیک، استفاده از رهبر ارکستر مهمان یک روش معمول است.
دلایل حضور مهمان. یک دلیل مشترک برای حضور مهمان جلب توجه به یک عمل با حضور یک شخص مشهور در آن است؛ و برعکس، در محیط مد و صنعت نمایش، ستارگان مسن تر با در ارتباط بودن با ستارگان نوظهور، خود را در کانون توجه قرار می دهند. در رپ، بازیگران مهمان متقابل و چندگانه به عنوان روشی برای تنوع بخشیدن به عملکرد شناخته شدند. در تئاتر و باله، بازیگرهای مهمان، نمایش و تجربه بازیگران را تحت عنوان رقصندگان مختلف متنوع می کند و فرصت های بازیگری بیشتری می دهد. در مقابل، یک ستاره میهمان از گروه دریافت کننده سود می برد و الهام و تکنیک جدیدی به همراه می آورد. تماشاگران از تنوع و مزایای تجاری تئاتر نیز استقبال می کنند: خبره های تئاتر برای دیدن همان قطعه با یک ستاره جدید می آیند. اشکالات. تجاری سازی سیاست مهمانان نیز ممکن است عواقب منفی داشته باشد. تئاترهای محلی ممکن است فرصت های رشد را برای مجریان خود به نفع میهمانان محدود کنند. بعضی اوقات تمرین های دوره ای برای ادغام کامل سبک های خانه و مهمان ناکافی است. گشت و گذار باعث افزایش بار جسمی یک بازیگر می شود. همچنین با عوامل استرس زا همراه است: از پرواززدگی تا تأخیر در سفر پیش بینی نشده.
کوپرولو عبدالله پاشا (آلبانیایی: عبدالله pashë Kypriljoti; ۱۶۸۴–۱۷۳۵) یک فرمانده عثمانی نیمه اول قرن ۱۸ و یکی از فرماندهان در طول جنگ ایران و عثمانی (۱۷۲۷–۱۷۲۳) و همچنین جنگ ایران و عثمانی (۱۷۳۵–۱۷۳۰) بود. او عضو خانواده مشهور کوپرولو، اهل آلبانی بود، که شش وزیر بزرگ امپراتوری عثمانی از ایشان خاست (چهار نفر از کارا مصطفی پاشا، یک فرزند خوانده) بود. کوپرولو در سال ۱۷۳۵ ،(بخشی از جنگ ایران و عثمانی (۱۷۳۵–۱۷۳۰)) با نادر افشار (که در آینده شاه ایران شد) در نبرد مراد تپه مصاف کرد. وی با فرمان دادن نیروهای خود برای آماده سازی ارتش پیشروی ایران، توانست از نبرد علنی نادر جلوگیری کند. با این وجود، با شناسایی یک ضعف درک شده در خطوط ایران، حمله موفقیت آمیز علیه نیروهای ایران آغاز کرد. علی رغم موفقیت های اولیه و همچنین برتری عددی از پنج به یک، ارتش کوپرولی در ضدحمله برنامه ریزی شدهٔ زیرکانه نادر شکست خورد و عبدالله کوپرولو پاشا نیز (نزدیک قارص امروزی) کشته شد.