Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خودرو، کاربری های مجاز و مطلوبی برای توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی هستند. کاربری ها و فعالیت هایی نظیر مراکز کار و اشتغال، رستوران ها و اغذیه فروشی ها، مراکز سلامت، پیرایشگاه ها و مراکز تفریحی و... کاربری های غیرمجاز در محدوده TOD: کاربری های غیر مجاز آن دسته از کاربری هایی هستند که استقرار آنها طبق اسناد فرادست و مطالعات محلی در حوزه توسعه ی شهر ممنوع است. این کاربری ها از سامانه حمل و نقل عمومی حمایت نمی کنند، امنیت عابر پیاده و دوچرخه سواران را به خطر می اندازند. این کاربری ها اتومبیل محور و کم تراکم هستند. حضور این دسته از کاربری ها نیازمند تخصیص فضا با مساحت بالا و تراکم پایین است. کاربری ها و فعالیت هایی نظیر کارواش و تعمیرگاه، انبارها، گورستان، عمده فروشی های مصالح و به طور کلی فعالیت هایی که که بیش از ۳۰۰۰ فوت مربع زمین اشغال می کنند؛ به استثنای کاربری های عمومی و فضاهای ورزشی. کاربری های مشروط به اجازه در محدوده TOD: این دسته از کاربری ها در حوزه TOD ناسازگار محسوب می شوند اما در بعضی شرایط، با رعایت ضوابط و استانداردهای حوزه TOD مجوز حضور در این محدوده را دریافت می کنند. از جمله کاربری های مشروط م
ی توان به پمپ بنزین ها، کاربری های عمومی و مدنی، پارکینگ های طبقاتی و تسهیلات ورزشی اشاره کرد. 3- پیاده مداری. در بحث افزایش پیاده مداری و ترویج استفاده از حمل و نقل عمومی، لازم است به جداره خیابان ها و پیاده روهایی که در کنار راسته های تجاری هم سطح قرار دارند، توجه شود. زیرا ارتفاع، بافت، نمای متنوع جداره ها و همچنین پیوستگی و ایمنی معابر، تجربه پیاده روی را بهبود می بخشد. همچنین ایجاد شبکه منظم و پیوسته خیابان ها می تواند پیاده مداری را در مراکز TOD و پیرامون آن افزایش دهد؛ بدین شکل که ایجاد مسیرهای مستقیم و بدون پیچ و خم می تواند از افزایش سرعت ناگهانی خودروها جلوگیری کند. به عبارتی طراحی و اصلاح شبکه معابر، آرام سازی ترافیک و تعبیه مسیرهایی ایمن برای عبور عرضی عابران پیاده می تواند افراد را به پیاده روی و عدم استفاده از خودرو تشویق کند. همچنین یکی از عوامل تأثیرگذار در افزایش پیاده مداری، توجه به شرایط آب و هوایی و تجهیز معابر به مبلمان و اثاثیه شهری به منظور ایجاد آسایش اقلیمی برای عابران پیاده است. 4- تسهیلات حمل و نقل و جابجایی. سیاست های پارکینگ، یکی از مهم ترین مولفه های توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگا
نی است که رفتار سفر، طراحی محلات و توسعه اقتصادی را شکل می دهد و می تواند به بهبود اجرای خطوط حمل و نقل ریلی منجر شود. کاهش امکان پارک حاشیه ای در خیابان ها (خصوصا در مراکز TOD)، یکی از راهکارها در سیاست های مربوط به پارکینگ است. بدین ترتیب در مراکز TOD که قیمت زمین بالاست و امکان پارک حاشیه ای وجود ندارد، پارکینگ ها باید در خارج از قلمروی پیاده روها، پشت ساختمان ها یا در طبقات زیرزمینی ساختمان ها مکان یابی شوند. از راهکارها در جهت کاهش تردد خودرو در مراکز TOD، می توان به ایجاد تسهیلاتی نظیر پارکینگ عمومی طبقاتی در خارج از حوزه اشاره کرد. برای پشتیبانی از دوچرخه سواری در TOD (با توجه به رویکرد توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی در ارائه شیوه های گوناگون و متنوع جابجایی برای کاربران) در کنار ایجاد دسترسی های ایمن و جذاب برای دوچرخه سواران به سمت ایستگاه حمل و نقل عمومی و دیگر کاربری های موجود در حوزه، تامین پارکینگ برای دوچرخه از اهمیت بالایی برخوردار است. نمونه های TOD در جهان. بسیاری از شهرها در سراسر جهان مانند ادمنتون، پورتلند، سن فرانسیسکو، مونترال و ونکوور به دنبال تدوین سیاست ها و برنامه های استراتژیک در جه
ت توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی و کاهش وابستگی به خودرو و ترویج استفاده از حمل و نقل عمومی هستند. در ادامه به اقدامات صورت گرفته در جهت توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی شهرهای دیگر نیز پرداخته می شود. 1- ادمنتون، کانادا. شهر ادمونتون توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی (TOD) را به عنوان توسعه شهری تعریف می کند که در هسته مراکز شهری، شبکه ای به هم پیوسته از ایستگاه های حمل و نقل عمومی وجود دارد. در هسته مراکز، محل سکونت، خرید و اشتغال افراد در حوزه 400 متری ایستگاه حمل و نقل با شبکه پیوسته ی عابر پیاده و دوچرخه به راحتی قابل دسترس است. آمارها نشان می دهند که تا سال 2040، جمعیت این شهر به میزان قابل توجهی افزایش خواهد یافت؛ به همین دلیل چشم انداز و سیاست ها و برنامه ریزی این شهر در جهت توسعه پایدار از جمله توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی است. این شهر قصد دارد تا سال 2040، با بهبود وضعیت اصول TOD در مراکز شهر ، استفاده از خودروی شخصی را کاهش دهد. بدین منظور سیاست هایی تدوین و در مرحله اجرا قرار گرفته اند. سیاست هایی نظیر: کاهش شعاع 800 متری دسترسی به ایستگاه حمل و نقل عمومی به 400 متر، پیوستگی مسیر دوچرخه، تأمین ایمنی
و آسایش عابران پیاده و دوچرخه سواران، افزایش تعداد ایستگاه های LRT و... 2- نیوجرسی، ایالات متحده. نیوجرسی از طریق برنامه ای به نام اقدام ابتکاری دهکده ترانزیت به یک رهبر ملی در ترویج توسعه دهکده ترانزیت تبدیل شده است. وزارت حمل و نقل نیوجرسی، طرح دهکده ترانزیت را در سال ۱۹۹۹ تصویب کرد و بدین منظور کمک های سازمانی و کمک های مالی از صندوق سالانه ۱ میلیون دلار دهکده ترانزیت به هر شهرداری و با تعیین استراتژی استفاده از زمین ترکیبی مناسب، مدیریت ایستگاه - منطقه، و تعهد به مسکن مقرون به صرفه، رشد شغلی و فرهنگی ارائه کرد. مناطق و مراکز تحت شعاع این طرح، توسط شعاع دسترسی نیم مایلی به ایستگاه حمل و نقل عمومی تعریف می شوند. برای تبدیل شدن به دهکده ترانزیت، شهرها باید معیارهای زیر را داشته باشند: داشتن حمل و نقل عمومی کارا، نشان دادن تمایل به رشد، اتخاذ برنامه توسعه مجدد حمل و نقل محور یا مقررات منطقه بندی، شناسایی مکان ها و پتانسیل آنها برای تبدیل شدن به مراکز TOD و شبکه متصل و بهبود یافته ی دوچرخه و مسیر عابر پیاده . 3- آرلینگتون ، ویرجینیا ، ایالات متحده. در سال 2002، آرلینگتون جایزه ملی EPA را برای دستاوردهای رشد هو
شمند برای "ارتقای کیفیت سیستم حمل و نقل عمومی" دریافت کرد. دولت محلی آرلینگتون در ایالت ویرجینیا، در برنامه ای 30 ساله با استفاده از اصول توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی، جوامع محلی را با استفاده از تصویب قوانینی در حوزه حمل و نقل به استفاده از حمل و نقل تشویق کرده و از تمایل و رغبت افراد برای استفاده از خودروی شخصی در مراکز تجاری شهر کاهش داده است. آرلینگتون با در نظر گرفتن رویکرد دهکده شهری در برخی شهرها و احداث خطوط مترو و اتوبوس، توانست تا سیستم حمل و نقل عمومی یکپارچه و به هم پیوسته و مطابق با اصول TOD را ایجاد کند؛ به طوریکه فاصله ایستگاه ها از یکدیگر برابر 400 تا 800 بوده و توسط سایر شیوه های حمل و نقل پایدار نظیر دوچرخه های اشتراکی پشتیبانی می شوند. در طی اجرای این برنامه، دولت آرلینگتون تا سال 2014 توانست با گسترش شبکه مترو، تعداد 60 ایستگاه در محلات پرتراکم و مراکز تجاری شهر اضافه کند. 4- پاریس ، فرانسه. حمل و نقل عمومی در شهر پاریس، قدمتی چند صد ساله دارد و ظهور آن به قرن نوزدهم بازمی گردد. در حال حاضر، شهر پاریس دارای چندین خطوط مترو و تراموا است که تمامی مناطق شهر را پوشش می دهند. میزان پوشش سیستم
حمل و نقل عمومی در پاریس به گونه ای می باشد که فاصله ایستگاه ها از یکدیگر کمتر از 500 متر است. منطبق بر اصول TOD، در مراکز محلات و هسته های TOD، سیستم دوچرخه های اشتراکی مستقر است و شیوه های متنوعی برای سفر و جابجایی به شهروندان ارائه می دهد. منطقه La Défense نمونه ای از مراکز TOD در شهر پاریس است. 5- هنگ کنگ. در مقایسه با سایر کشورها و اقتصادهای توسعه یافته، نرخ مالکیت خودرو در هنگ کنگ بسیار پایین است و تقریباً 90 درصد از تمام سفرهای روزانه با حمل و نقل عمومی انجام می شود. تلاش ها و اقدامات دولت هنگ کنگ در دهه های اخیر در راستای رویکرد توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی بوده است. در اهداف عملیاتی این طرح که (Rail plus Property) یا به اختصار (R+P) نام دارد، خطوط راه آهن و مترو همزمان با توسعه اراضی و شکل گیری محلات نزدیک ایستگاه ها ساخته می شوند. میدان اتحاد، پارک لوهاس و شهر اولیمپیا نمونه هایی از اقدامات انجام شده در جهت این رویکرد هستند. این رویکرد باعث شده است تا سیستم حمل و نقل عمومی در هنگ کنگ از معدود سیستم های سودآور در جهان باشد؛ به طوری که دولت هنگ کنگ در سال 2014 توانست از طریق عملکرد سیستم حمل و نقل
عمومی، به سود بالایی معادل 1.5 میلیارد دلار دست یابد. چالش ها. امروزه توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی، به رویکردی محبوبی در برنامه ریزی شهرها تبدیل شده است؛ اما همواره تأمین مالی و چگونگی جذب سرمایه در آن چالش محسوب می شود. توسعه شهرها بر اساس این رویکرد، معمولا بزرگ و پیچیده هستند، اجرا و تکمیل آنها به زمان طولانی و همچنین زیرساخت های پایدار نیاز دارد و سطح بالایی از عدم اطمینان و ریسک را در بر می گیرد. از طرفی مقررات و ضوابط محلی استفاده از زمین از جمله فرآیندهای زون بندی و مجوز ساخت وسازها معمولا از TOD حمایت نمی کنند. همچنین در رویکرد توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی، قیمت زمین در اطراف ایستگاه های حمل و نقل عمومی در حال ساخت افزایش می یابد. این موضوع سبب می شود تا زمینه ورود سوداگران به خرید و فروش زمین در محدوده متراکم اطراف ایستگاه ها فراهم شود؛ در چنین شرایطی توسعه دهندگان مسکن قابل بضاعت بودجه لازم را برای خرید زمین نخواهند داشت و ابزارهای تأمین مالی جوامع، پاسخگوی آن نخواهند بود. همچنین بایستی به این نکته توجه کرد که افزایش تراکم جمعیتی به منظور جبران هزینه های توسعه ضروری است؛ اما افزایش جمعیت می توا
ند نارضایتی جوامع محلی را به دنبال داشته باشد. یکی از نقدهایی که درباره توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی مطرح می شود، افزایش نابرابری های اجتماعی و اعیان نشین شدن در حوزه های آن می باشد. احداث ایستگاه های حمل و نقل عمومی موجب افزایش قیمت زمین های شهری می شود که در گذشته قیمت مقرون به صرفه ای داشته اند. به عبارتی به اجرا درآمدن طرح احداث ایستگاه های حمل و نقل عمومی و افزایش خدمات به علاوه تقاضای روزافزون مسکن در محدوده مراکز TOD سبب می شود تا قیمت زمین و مسکن در این محدوده روز به روز افزایش یابد. این موضوع سبب می شود تا ساکنان کم درآمد و یا با درآمد متوسط، توانایی خرید مسکن در مراکز محلات را نداشته و از محل کار خود دور شده و به بیرون رانده شوند. همچنین اجرای طرح های توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی، ممکن است محلات کم درآمد و همینطور سکونتگاه های غیر رسمی شهرها را تحت تأثیر قرار دهد و ساختار محلات را از بین ببرد.
حاکمیت بر شبکه تلاش یک هستار حاکمیتی مانند دولت برای ایجاد مرز روی یک شبکه و سپس اعمال نوعی کنترل، غالباً به شکل اجرای قانون بر چنین مرزهایی گفته می شود. تقریباً همان طور که کشورها در مرزهای فیزیکی خود، یا حاکمیت وستفالی خود، به دنبال قدرت محض هستند، دستگاه های حاکمیتی در مرزهای شبکه ای که تعیین کرده اند خواهان قدرت و اقتدار هستند و خواهان اعمال حاکمیت بر شبکه هستند. در بافتار اینترنت، هدف این است که بر وب حکمرانی اعمال شود و آن را در مرزهای کشور کنترل کنند. غالباً، این امر به این صورت مشاهده می شود که کشورها می خواهند بر همه اطلاعاتی را که در داخل مرزهایشان جاری است کنترل اعمال کنند. این مفهوم از این سؤالات ناشی می شود که در مورد نهادهایی مانند اینترنت، که زیرساخت های فیزیکی آن در فضای واقعی وجود دارد، اما موجودیت آن در فضای مجازی ناملموس است چگونه کشورها می توانند حاکمیت قانون خود را حفظ کنند. برخی از محققان اینترنتی، مانند جوئل آر. ریدنبرگ، معتقدند، «شبکه ها دارای ویژگی های اصلی حاکمیت هستند: شرکت کننده / شهروندانی که از طریق موافقت نامه های عضویت از خدمات ارائه دهندگان خدمات استفاده می کنند، حقوق» اساسی «
که در شرایط خدمات پیمانکاری باید مراعات شوند، و اختیارات حفظ نظم و آرامش از طریق وضع مالیات (هزینه ها) و تکلیف کارور یا اپراتور سامانه اعمال می شوند» در واقع، بسیاری از کشورها برای اطمینان از حفاظت از حریم خصوصی شهروندان خود و تداوم کسب و کار داخلی از طریق قانون گذاری موضوعاتی مانند صیانت از داده ها و حریم خصوصی اطلاعات اقدام کرده اند (نگاه کنید به رهنمود صیانت از داده های اتحادیه اروپا و قانون حفاظت از داده ۱۹۹۸ بریتانیا). حاکمیت شبکه پیامدهایی برای امنیت دولت، حکمرانی اینترنت و کاربران شبکه های ملی و بین المللی اینترنتی دارد. پیامدهای مربوط به امنیت دولت. شبکه ها مکان های چالش برانگیزی برای بسط کنترل حاکمیتی دولت ها هستند. در کتاب ارتباطات "در عصر جامعه"، استاد ارتباطات آلیسون کاواناگ استدلال می کند که حاکمیت دولت توسط شبکه ها به شدت کاهش یافته است. محققان دیگر مانند ساسکیا ساسن و جوئل آر. ریدنبرگ موافق این ایده هستند. ساسن استدلال می کند که قدرت دولت در فضای سایبر محدود است و شبکه ها و به ویژه تونل های خصوصی بی شماری که برای موسساتی مانند بانک ها قدرت دولت را محدود می کنند. ساسن در ادامه این فرضیه را مطرح
می کند که این تونل های خصوصی باعث ایجاد تنش درون دولت می شوند زیرا خود دولت نیز یک صدای واحد نیست. ریدنبرگ به آنچه او «مرزهای ملی قابل نفوذ» می نامد، اشاره می کند و مواضع ساسن در مورد تونل های خصوصی که از شبکه های متعددی عبور می کنند را تکرار می کند. ریدنبرگ ادامه می دهد که مالکیت معنوی می تواند به راحتی از طریق چنین شبکه هایی عبور کند و این ارائه دهندگان محتوا را به رمزگذاری محصولات خود تشویق می کند. منافع گوناگون در یک شبکه، توسط گروه های لابی، در داخل دولت تکرار می شود. حکمرانی بر اینترنت. بسیاری از دولت ها در تلاشند تا نوعی کنترل بر اینترنت اعمال کنند. بحث های حول قانون توقف سرقت آنلاین (سوپا) و قانون حفاظت از آی پی (پیپا) در ایالات متحده، پروژه سپر طلایی در چین و قوانین جدیدی که قدرت بیشتری را به روسکامندزور در روسیه اعطا می کند برخی از نمونه های تلاش برای حکمرانی بر اینترنت هستند. سوپا-پیپا. در صورت تصویب لایحه شکست خورده توقف سرقت آنلاین، ایالات متحده به سازمان های اجرای قانون اجازه می داد که برای جلوگیری از دزدی آنلاین دسترسی به وب سایت ها را مسدود کنند. پاسخ گروه های لابی بی طرف قوی بود. استادان حقوق
استنفورد، مارک لملی، دیوید لوین و دیوید پست مقاله ای را با عنوان «اینترنت نشکنید نکنید» منتشر کردند. اعتراضات متعددی اعتراضاتاعتراضات علیه سوپا و پیپا صورت گرفت، از جمله خاموشی ویکی پدیا در واکنش به اظهارات سناتور پاتریک لی، که قانون حفاظت از آی پی را پیشنهاد داده بود. هر دو قانون به دلیل محدود کردن دسترسی به برخی از وب سایت ها برای رسانه های جمعی مناسب تلقی می شدند. این اقدامات به عنوان حمله به بی طرفی شبکه تلقی می شد و به همین ترتیب برای حوزه عمومی شبکه یک آسیب های بالقوه تلقی می شد. پروژه سپر طلایی. پروژه سپر طلایی، که گاه به عنوان دیواره آتش بزرگ چین نیز شناخته می شود، از دسترسی دارندگان نشانی آی پی چینی به برخی وب سایتهای ممنوعه در داخل این کشور جلوگیری می کند. در این کشور مردم از دسترسی به وبگاه هایی که دولت آنها مشکل ساز تلقی می کند جلوگیری می شود. به گفته محقق مین جیانگ، این موضوع بین جامعه شهروندان اینترنتی و دولت ایجاد می کند. روسکماندزور. روسکماندزور روسیه (خدمات فدرال نظارت در حوزه ارتباطات، فناوری های اطلاعات و ارتباطات جمعی) در دسامبر ۲۰۰۸ برابر فرمان رئیس جمهور شماره ۱۷۱۵ ایجاد شد. این آژانس ب
رای محافظت از حقوق دارندگان داده های شخصی ایجاد شده است. به گفته دولت روسیه، این آژانس سه هدف اصلی دارد: در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۱۵، قانون جدید محلی سازی داده ها قدرت نظارت بیشتری به روسکماندزور داد. قانون تصریح می کند که هرگونه اطلاعات شخصی که به صورت برخط از شهروندان روسی جمع آوری می شود باید در بانکهای اطلاعاتی که از لحاظ مکانی در روسیه قرار دارند، ذخیره شود. این قانون «رویه جدیدی را ایجاد می کند که دسترسی به وب گاه هایی را که نقض قوانین روسیه دربارهٔ اطلاعات شخصی است» محدود می کند. رئیس جمهور ولادیمیر پوتین و کرملین حتی با فشارهای شدید از طرف کسانی که «جریان آزاد اطلاعات» را ترویج می کنند، در خواسته احقاق حاکمیت شبکه برای محافظت از شهروندان روسی ثابت قدم هستند. نمونه های دیگر. رویکرد چین می تواند در بسیاری از کشورهای دیگر جهان نیز تکرار شود. یک نمونه سانسور اینترنت در بهار عربی بود، وقتی دولت مصر سعی کرد دسترسی به فیس بوک و توییتر را مسدود کند. همچنین، در جریان شورش های انگلیس در سال ۲۰۱۱، دولت انگلیس سعی در مسدود کردن پیام رسان بلک بری داشت. در ایرلند، مایکروسافت و اپل برای کنترل سرورها مبارزه کرده اند و اد
عا کرده اند که اهداف آنها برای محافظت از حریم شخصی کاربران توسط دولت ایالات متحده به بازی گرفته می شود، آنها دولت ایالات متحده آمریکا را به تلاش در ادعای حق نسبت به هرگونه اطلاعات جمع آوری شده توسط شرکت های آمریکایی متهم کرده اند. پاسخ به حاکمیت اینترنت. بسیاری بر این باورند که دولت حق ندارد در اینترنت باشد. همان طور که استاد حقوق دیوید پست در دانشگاه جرج تاون اظهار داشت، دستکم در بافتار اینترنت "[دولت ها] دولتی بودن را بر روی دامنه ای که مرزهای فیزیکی را به رسمیت نمی شناسد، ترسیم می کنند." وی ادامه داد: " وقتی ۱۵۰ حوزه قضایی قانون خود را اعمال کنند، این به یک کابوس تعارض قانون مبدل می شود. " برخی از طرفداران اینترنت مانند جان پری بارلو معتقدند که شکل فعلی اینترنت غیرقابل کنترل است و باید تا حد امکان باز بماند. مقاله بارلو دربارهٔ اینترنت دهه ۱۹۹۰ نگاشته شده است، و گرچه از آن زمان به بعد اینترنت بسیار تغییر کرده است، اما در بحث های جاری پیرامون آینده اینترنت ، ایده های وی هنوز برجسته است. وی در مقاله خود اعلامیه استقلال فضای مجازی، مدعی شد که دولت ها باید از اینترنت دور بمانند. حاکمیت بر شبکه می تواند بر امنی
ت دولت، اجرای قانون در اینترنت و روش هایی که شهروندان خصوصی از اینترنت استفاده می کنند، تأثیر بگذارد، زیرا بسیاری از افراد با استفاده از ابزاری مانند شبکه های خصوصی مجازی سعی در دور زدن محافظت و وسایل قانونی، که توسط بسیاری از دولت ها در اینترنت قرار داده شده است، دارند. تأثیر شبکه های خصوصی مجازی. شبکه های خصوصی مجازی (VPN) ابزاری مهم برای این امکان است که شهروندان بتوانند حاکمیت شبکه را دور بزنند و محدودیت هایی را که دولت آنها ممکن است در دسترسی آنها به اینترنت قرار دهد، کنار بگذارند. شبکه های خصوصی مجازی به رایانه اجازه می دهند تا اتصال اینترنت خود را از یک مکان به مکان دیگر هدایت کند. برای نمونه، فردی که از نقطه الف به نقطه ب وصل می شود و به از آنجا به دیگران وصل می شود، به نظر می رسد که از نقطه ب به اینترنت دسترسی دارند حتی اگر در قسمت A باشند. برای نمونه، در چین، وی پی ان ها برای دسترسی به مطالب مسدود شده استفاده می شوند. یانگ نمونه ای از فیلم های پورنوگرافی را بیان می کند که با وی پی ان، «اسموت که در ایالات متحده ممنوع است می تواند از طریق سیگنال های الکتریکی در مثلاً آمستردام وارد خانه های آمریکایی شو
د.» در آن نمونه، با استفاده از شبکه خصوصی مجازی، یک کاربر اینترنت در ایالات متحده می تواند با دسترسی از طریق سرور، میزبان در آمستردام، به مواد ممنوعه میزبان در آمستردام دسترسی پیدا کند تا به نظر برسد که کاربر بر اساس آدرس آی پی در آمستردام است. منطق. محافظت از ترافیک ملی. یکی از مهمترین دلایل اجرای حاکمیت شبکه، جلوگیری از اسکن اطلاعاتی است که از مسیر سایر کشورها گذر می کند. برای نمونه، هرگونه ترافیک اینترنتی که از مسیر ایالات متحده گذر می کند، مشمول قانون میهن دوستی است و ممکن است بدون در نظر گرفتن کشور مبدأ توسط آژانس امنیت ملی بررسی شود. جاناتان اوبار و اندرو کلمنت با اشاره به مسیریابی از انتقال از یک نقطه در ایالت الف به یک نقطه دیگر از همان ایالت از طریق ایالت ب در آمریکا به عنوان "بومرنگ مسیریابی" یاد می کنند آن ها می گویند این نوع مسیریابی بدان معنی است که ایالات متحده می تواند ترافیک کانادا را ردیابی و بررسی کند. محافظت از حق نشر. دولت ها ممکن است بخواهند حاکمیت شبکه را برای محافظت از حق نشر در مرزهای خود تصویب کنند. هدف اعتراضاتسوپا و پیپا جلوگیری از آنچه در واقع سرقت تلقی می شود بود. ارائه دهندگان مح
توا می خواهند که محتوای آنها طبق آنچه در نظر گرفته شده استفاده شود زیرا حقوق مالکیت مرتبط با آن محتوا متعلق به آن ها است. یک نمونه از چنین محافظت هایی در تجارت الکترونیکی است. تجارت الکترونیک. هم اکنون، شبکه های خصوصی در حال شکایت کسانی هستند که حقوق مالکیت آنها را نقض می کنند. برای اجرای مؤثر تجارت الکترونیکی در اینترنت، بازرگانان نه تنها باید از محتوای خود بلکه باید از اطلاعات خریداران محتوا نیز از طریق محدودیت در دسترسی و رمزگذاری محافظت کنند. هم اکنون، یکی از مؤثرترین راه ها برای مقررات گذاری تجارت الکترونیکی، اجازه دادن به ارائه دهندگان خدمات اینترنتی (ISP) برای تنظیم بازار است. استدلال مخالف برای تنظیم اینترنت توسط حاکمیت شبکه برای اجازه تجارت الکترونیکی، این است که باعث می شود ارزش های مساوات و باز اینترنت متلاشی شود، زیرا دولت ها و ISPها را وادار می کند تا نه تنها محتوای اینترنت ، بلکه نحوه مصرف محتوا را تنظیم کنند. نقش سازمان جهانی مالکیت معنوی. سازمان جهانی مالکیت معنوی یک نهاد سازمان ملل متحد است که برای محافظت از مالکیت معنوی در تمام کشورهای عضو این کشور طراحی شده است. سازمان جهانی مالکیت معنوی به
محتوا اجازه می دهد تا از طریق معاهده همکاری ثبت اختراع (PCT) از شبکه های گوناگونی گذر کند. معاهده "همکاری ثبت اختراع" با ارائه امنیت برای ارائه دهندگان محتوا در مرزهای دولتی، به ثبت اختراعات بین المللی می پردازد. این وظیفه دولت ها است که حاکمیت شبکه خود را برای تحقق حقوق ثبت اختراع اعمال کنند. استانداردهای جهانی برای کپی رایت و رمزگذاری به عنوان راهی برای همکاری دولت ها مورد توجه قرار می گیرد. با استانداردهای جهانی، اجرای حاکمیت شبکه آسانتر است زیرا باعث احترام به مالکیت معنوی و حفظ حقوق تولیدکنندگان و ارائه دهندگان محتوا می شود. ممکن است که دولت ها نتوانند از تنظیم مقررات این ابتکارات پیروی کنند. برای نمونه، در سیستم تراشه کلیپر در سال ۱۹۹۵، دولت کلینتون در ایالات متحده، سیاست اولیه خود را نقض کردو زیرا تصور می شد که بزودی شکستن تراشه ها خیلی آسان خواهد بود. یکی از گزینه های دیگر، اجرای امضای دیجیتالی است که می تواند با اجبار ارائه دهندگان محتوا و دولت ها به امضای محتوا، مانند یک بسته شبکه، حاکمیت شبکه را تضمین کند. این سیستم هم اکنون در شبکه های Wi-دسترسی حفاظت شده به وای فای بنگاهی، برخی وب سایت های ایمن
و توزیع نرم افزار پیاده سازی شده است. این امر اجازه می دهد تا محتوا بدون مشکل از مرزها عبور کند، زیرا از طریق سازمان هایی مانند سازمان جهانی مالکیت معنوی مشکلاتش تسهیل می شود.
ترازو عدالت ، یا ترازو انصاف فیلمی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی بالدو راج چوپرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج بابار، زینت امان، پادمینی کولاپوری، دیپاک پارشار، پادمینی کولاپوری، افتخار، سیمی گریوال، درمندرا ایفای نقش کرده اند.
گورپشته کولدروم () یک گورپشته کشیده نزدیک روستای تروتیس کلیف در جنوب شرقی انگلستان واقع در کنت (انگلستان) است. این ویرانه متعلق به هزاره پنجم (پیش از میلاد)، دوران نوسنگی است.
دانشگاه خلیفه (همچنین به عنوان دانشگاه علمی، فناوری و تحقیقات خلیفه مشهور است) دانشگاهی با محوریت علمی است که در ابوظبی امارات متحده عربی واقع شده و دارای یک پردیس ماهواره ای در شارجه است. دانشگاه خلیفه در سال ۲۰۰۷ در تلاش برای حمایت از اقتصاد دانش بنیان که به آینده پس از نفت امارات کمک خواهد کرد، تأسیس شد.در حال حاضر، این دانشگاه با مؤسسه Petroleum و مؤسسه علوم و فناوری Masdar در حال ادغام است. رنکینگ. در رتبه بندی دانشگاه های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه خلیفه در رده ۲۶۸ دنیا و اول امارات قرار گرفته است.همچنین در رتبه بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۴۰۰–۳۵۱ در بین دانشگاه های جهان از آن خود کرده است. دانشکده ها. دانشکده های دانشگاه خلیفه عبارتند از:
کژدم دریایی بال دار نام یک سرده منقرض شده از خانواده پهن بالان (کژدم های دریایی) است. کژدم دریایی بال دار گونه ای درنده بود که بین دوره های اردویسین و سیلورین زندگی می کرد. طول کژدم دریایی بال دار کمتر از ۲۰ سانتی متر و تقریباً اندازه یک وجب انسان بود.
جیمز مک کی (زاده ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۴) بازیگر استرالیایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در مجموعه دودمان اشاره کرد.
لوکانیا (یونانی مدرن:"Levkanía") منطقه ای باستانی در ایتالیای جنوبی بود. این سرزمین لوکان ها، از اقوام اسکان را در خود جای می داد. لوکانیا از دریای تیریرن تا خلیج تارانتو امتداد داشت. این کشور با سامنیوم و کامپانیا در شمال، پولیا در شرق و کالابریا در جنوب غربی هم مرز است. بنابراین تقریباً تمام منطقه مدرن باسیلیکاتا ، بخش جنوبی استان سالرنو و بخش شمالی استان کوزنتسا را شامل می شد .
رافائل ده لا فونته (زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۸۶) بازیگر ونزوئلایی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در مجموعه دودمان اشاره کرد.
شارلاتان () یک فیلم درام تاریخی به کارگردانی آگنیشکا هولاند محصول چک-لهستان-ایرلند-اسلواکی سال ۲۰۲۰ میلادی است. ایوان ترویان در نقش «شارلاتان» یان میکولاشک بازی می کند. فیلم از طرف کشور چک برای جایزه اسکار معرفی شد ولی در فهرست نهایی برگزیده نشد. داستان. فیلم داستان زندگی از یان میکولاشک (۱۸۸۹–۱۹۷۳) است که از مهارت ها و تجربیات خود برای درمان و بهبودی افراد مختلفی از جمله شخصیت های مشهور مانند رئیس جمهور چکسلواکی (آنتونین زاپوتوسکی) استفاده کرده است. پس از مرگ زاپوتوسکی، میکولاشک توسط رژیم کمونیست زندانی شد.
حسینعلی افخمی (زاده ۲ فروردین ۱۳۳۸ یزد) پژوهشگر حوزه مطالعات ارتباطات، روزنامه نگار، استاد دانشگاه و مدیر گروه رشته روابط عمومی دانشگاه علامه طباطبایی است. او مقطع کارشناسی ارشد رشته روزنامه نگاری بین المللی را در دانشگاه لندن سیتی و مقطع دکتری را در رشته علوم ارتباطات اجتماعی در دانشگاه لیدز به پایان رسانده است. از افخمی در سال ۱۳۸۹ به عنوان «پیشکسوت روابط عمومی» و در سال ۱۳۹۱ به عنوان «مدرس پیشگام روابط عمومی» تقدیر شده است. او همچنین در سال ۱۳۹۷، توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به عنوان «استاد برتر روابط عمومی کشور» در دانشگاه بوعلی همدان مورد تقدیر قرار گرفت.
دهستان رائه (به لاتین: Rae Parish) یک دهستان در استونی است که در شهرستان هاریو واقع شده است. دهستان رائه ۲۰۶٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۹۶۷ نفر جمعیت دارد.
دهستان کوسه (به لاتین: Kose Parish) یک دهستان در استونی است که در شهرستان هاریو واقع شده است. دهستان کوسه ۵۳۲٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۱۸۳ نفر جمعیت دارد.
دهستان لنه-هاریو (به لاتین: Lääne-Harju Parish) یک دهستان در استونی است که در شهرستان هاریو واقع شده است. دهستان لنه-هاریو ۶۴۵٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۸۶۵ نفر جمعیت دارد.
بلال باشاچیکوغلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فاینورد و باشگاه فوتبال هیرنفین اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال هلند و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده است.
عکس () یک فیلم در ژانر کمدی رمانتیک، درام، و رمانتیک است که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به کیت استنفیلد، چلسی پرتی، کلوین هریسون جونیور و کورتنی بی. ونس اشاره کرد. این فیلم در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ توسط یونیورسال استودیوز اکران می شود.
هابنیمه (به لاتین: Haabneeme) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان ویمسی واقع شده است. هابنیمه ۵٬۶۳۴ نفر جمعیت دارد.
لاگری (به لاتین: Laagri) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان سائو واقع شده است. لاگری ۵٬۱۶۵ نفر جمعیت دارد.
ساکو (به لاتین: Saku) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان ساکو واقع شده است. ساکو ۴٬۶۷۵ نفر جمعیت دارد.
پیتری (به لاتین: Peetri) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان کاردا واقع شده است. پیتری ۱۸۹ نفر جمعیت دارد.
یوری () یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان رائه و در ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی تالین واقع شده است. یوری ۳٬۴۲۶ نفر جمعیت دارد.