Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسئول محافظت از یکدیگر خواهند بود. امروزه ختنه در بسیاری از مناطق آفریقا دیگر به صورت سنتی و همراه با مراسم های مخصوص صورت نمی گیرد و معمولاً در بیمارستان و توسط پزشک و با اعمال بی حسی انجام می شود. گرچه قبایلی نیز هستند که شیوه امروزی تر ختنه را نمی پذیرند. بیشترین مراسم های سنتی ختنه در قبایل مرو و کیسی رخ می دهند. اگرچه مراسم های سنتی ختنه دیگر مانند سابق اجرا نمی شوند اما هنوز ختنه بودن امری مهم در این قبایل تلقی می شود و مردان ختنه نشده با خطر طرد شدن از جامعه مواجه اند. همچنین مردان ختنه نشده در این جوامع مورد سرزنش و تحقیر قرار می گیرند و حتی ممکن است که اجباری ختنه شوند. دوران باستان. حدس زده می شود که حکاکی ای در یکی از مقبره های مصری مربوط به دودمان ششم مصر، کهن ترین مدرک مستند پیرامون ختنه است. هرودوت می نویسد که مصریان به دلایل بهداشتی ختنه می کرده اند زیرا تمییز بودن را به زیبایی ترجیح می دادند. دیوید گالاهر باور داشت ختنه در مصر باستان به عنوان نشانی از عبور فرد از کودکی به بزرگسالی بوده است. او همچنین گفت که مصریان می پنداشتند تغییر بدن به واسطه ختنه و مراسم های سنتی ختنه، اجازه دسترسی به رموزی
باستانی را به آن ها خواهد داد. درون مایه این رموز ناشناخته است اما احتمالاً این رموز مربوط به افسانه های مصری و مذهب مصریان بوده اند. برای مثال در کتابی مصری به نام کتاب مردگان به ایزد خورشید گفته شده که خود را ببرد تا از خون وی دو خدای پایین رتبه تر نگهبان زاده شوند. مصرشناس، امانوئل ویکامت دی روژ، باور داشت این عمل ایزد خورشید همان ختنه بوده است. در مصر باستان ختنه توسط یک روحانی در ملاعام و به وسیله تیغه ای سنگی انجام می شده است. ختنه در مصر باستان بیشتر مخصوص طبقه های بالاتر جامعه بوده و این امر همگانی نبوده است. با این حال حدس زده می شود که طبقات پایین جامعه مصر نیز این عمل را انجام می داده اند. هیروگلیف مصری، آلت تناسلی مرد را یا در حالت نعوظ یا ختنه شده نشان می دهد. بعضی از اقوام سامی که در مصر یا در نزدیکی مصر زندگی می کردند؛ ختنه را از مصریان تقلید کردند. هرودوت گزارش کرد که تنها مصری ها، کولخیسها، اتیوپیها، فنیقی ها و سوری های فلسطین، سوری های ساکن در نزدیکی رودهای ترمودون (ترمه) و پارتنیوس (بارتین) و نیز همسایگان آن ها در ماکرونس ختنه می کردند. او همچنین گزارش کرد که فنیقی ها و مصری هایی که با یون
انیان تجارت می کردند فرزندان خود را ختنه نمی کردند. در سفر پیدایش خدا به ابراهیم می گوید که خود، خانواده و بردگانش را ختنه کند، به عنوان پیمانی ابدی در جسمشان. همچنین فرمان داده شده که مردم از آن هایی که ختنه نشده اند دوری کنند. پیمان های مقدس در دوران های مذکور در انجیل معمولاً با بریدن (یا قربانی) یک حیوان، منعقد می شدند و مفهوم آن این بود که گروهی که این پیمان را بشکند به چنین سرنوشتی دچار خواهدشد. در زبان عبری فعلی که به معنی بستن پیمان بوده، به بریدن ترجمه شده است. ادیبان یهودی باور دارند که برداشتن پیش پوست به صورت نمادین، نشانه انعقاد پیمان با خدا است.. احتمال اینکه موسی ختنه نشده بود وجود دارد؛ همچنین یکی از پسران او و بعضی از پیروانش ختنه نشده بودند.. همسر موسی، صفورا، پس از اینکه خدا تهدید به کشتن موسی کرد برای فرونشاندن خشم خدا پسرش را ختنه کرد . مسیحیت و فرهنگ یهودی. یونانیان باستان ختنه را ناقص سازی می دانستند. در آثار هنری برجای ماننده از این دوران همواره مردان با پیش پوست به تصویر کشیده می شدند به غیر از بربرها، ساتیرها و مردان شهوت پرست. این تنفر از ظاهر آلت تناسلی ختنه شده منجر به کاهش آمار خ
تنه در میان بسیاری از مردمی که قبلاً (در عصر هلنیستی) ختنه می کردند شد. در مصر تنها طبقه روحانیون مذهبی سنت ختنه را حفظ کرده بودند و تا پایان سده دوم میلادی یهودیان، یهودیان مسیحی، روحانیون مصری و اعراب نبطی تنها گروه هایی بودند که در امپراتوری روم ختنه می کردند. ختنه آن چنان میان مردمان غیریهودی نادر بود که ختنه بودن نشانی قطعی از یهودی بودن فرد (یا مسیحیت اولیه) به شمار می آمد. سوئتونیوس یکی از دادگاه های یونانی را توصیف می کند که در آن یک جوان ۱۹ ساله را قبل از برگزاری دادگاه برای بررسی اینکه او یهودی است یا نه لخت می کنند تا او را برای نپرداختن مالیاتی که برای یهودیان تعیین شده است محاکمه کنند. اجبار به ختنه کردن در عصر هلنیستی پس ار تسخیر پادشاهی ادوم توسط پادشاهی یهودی به نام هورکانوس، او مردم این منطقه را مجبور کرد ختنه کنند و به یهودیت تغییر دین دهند. اما اجداد این مردم در پیش از عصر هلنیستی، ختنه می کردند. در کتاب مکابیان یک آمده که بعضی از یهودیان ختنه بودن خود را پنهان می کردند تا از امتیازات اجتماعی ای مانند شرکت در مسابقات ورزشی بهره مند شوند. افراد ختنه شده در سده دوم پیش از میلاد روش هایی را بر
ای بازسازی پیش پوست خود به کار می بردند. در یکی از این روش ها وزنه ای مسی به باقی مانده پیش پوست متصل می شد و سبب تحریک یاخته ای پوست و سرانجام بازسازی ظاهری پیش پوست می شد. آلوس کورنلیوس سلسوس در سده اول میلادی دو عمل جراحی بازسازی پیش پوست را در دانش نویسه پزشکی خود توضیح داد. در یکی از این جراحی ها پوست تنهٔ آلت تناسلی با برش هایی آزاد می شود و سپس پوست روی سر آلت کشیده می شود و اجازه داده می شود تا این زخم بهبود پیدا کند و اینگونه آلت تناسلی ظاهر آلت تناسلی ختنه نشده پیدا می کرد. این نوع عمل به دلیل تعریف کتاب مقدس از پیمان ابراهیمی ختنه بود؛ این نوع ختنه که میلا نام دارد تنها شامل برداشتن بخش کوچکی از پیش پوست است که فراتر از سر آلت را می پوشاند. نویسندگان مذهبی یهودی با اشاره به مکابیان اول و تلمود این نوع ختنه را رد کرده اند و آن را شکستن پیمان ابراهیم قلمداد می کنند. به خاطر بازسازی پیش پوست، یهودیان در حدود سال ۱۴۰ میلادی تصمیم گرفتند که عمل ختنه را سختگیرانه تر اجرا کنند و نام آن را پِریا گذاشتند. در این نوع ختنه کل پیش پوست تا پشت سرنره برداشته می شود. لایه مخاطی درونی پیش پوست و نیز لگام نیز برداش
ته می شوند. در دوران های مذکور در تلمود (حدود سال های ۵۰۰–۶۲۵ میلادی) بخش دیگری به مراسم یهودی ختنه به نام متزیزا افزوده شد که در آن یک موهل باید زخم ختنه را بمکد تا خونی را باور دارند خون اضافی مضر است را خارج کند. این عمل در واقع احتمال بروز عفونت هایی مانند سل و بیماری های آمیزشی را افزایش می دهد. موهل ها امروزه از یک لوله شیشه ای برای مکیدن خون استفاده می کنند. بسیاری از یهودیان دیگر متزیزا را انجام نمی دهند. سلوکیان ختنه میلا (و هرگونه بریدن آلت تناسلی) را ممنوع کرده بودند و مجازات انجام این عمل مرگ برای انجام دهنده آن و هم کودک ختنه شده بود. نویسنده یهودی، فیلون اسکندرانی، در سده یکم میلادی از رسم یهودی ختنه در چندین زمینه مختلف دفاع کرد از جمله بهداشت بهتر و ادعای باروری بیش تر مردان ختنه شده. او باور داشت ختنه باید در اسرع وقت در نوزادی انجام شود زیرا افراد در بزرگسالی به میل خود تن به ختنه شدن نخواهند داد. او نیز ادعا کرد که پیش پوست مانع از رسیدن منی به مهبل می شود. و نتیجه گیری کرد که ختنه جمعیت را افزایش خواهد داد. او همچنین بیان کرد که ختنه عملی کارآمد به منظور کاهش لذت جنسی است. فیلسوف یهودی، مو
سی بن میمون، باور داشت که تن به ختنه دادن خود بسیار کار دشواری است اما دلیل این عمل آرام کردن مردان و نیز کامل کردن چیزی است که از لحاظ اخلاقی ناقص است. او باور داشت پیش پوست لذت جنسی را بالا می برد. استدلال کرد که خونریزی آلت تناسلی و نیز از بین رفتن پوشش محافظتی آن سبب تضعیف آلت تناسلی، کاهش هیجانات جنسی و کم تر لذت بخش بودن آمیزش جنسی خواهد شد. او در کتاب دلالة الحائرین چنین نوشت: یکی از شاگردان موسی بن میمون به نام اسحاق بن یدهه، در سده ۱۳ میلادی ادعا کرد که ختنه مردان راهی مؤثر برای کاهش میل جنسی زنان است زیرا زنان هنگام آمیزش جنسی با مرد ختنه نشده همواره سریع تر به اوج لذت جنسی می رسند، بنابراین هرگز اشتیاق جنسی آنان سیر نخواهد شد؛ اما زنان هنگام آمیزش با مرد ختنه شده لذت کم تری را تجربه می کنند و تنها با آمیزش جنسی از راه واژن به اوج لذت جنسی نخواهند رسید. او یکی دیگر از عوامل لذت کم تر آمیزش جنسی با آلت ختنه نشده را «به خاطر اصطکاک و گرمای بیشتر داخل واژن» تصور کرد. یوسف فلاوی، تاریخ نگار یهودی اهل روم، در کتاب عهدعتیق یهودی داستان متقاعد شدن شاه ایزاتس توسط بازرگانی یهودی به نام آنانیاس برای گسترش دی
ن یهود را گزارش می کند. ایزاتس تصمیم گرفت که برای پیروی از دین یهود ختنه شود. او توسط یهودی ای اهل جلیل به نام الیزار ختنه شد. نپذیرفته شدن در آیین مسیحیت. شورای اورشلیم در اعمال رسولان به مسئله لزوم ختنه برای پیوستن به مسیحیت پرداختند. پطرس و یعقوب البار هردو مخالف لزوم ختنه بودند؛ سرانجام این شورا لزوم ختنه برای مسیحیان را رد کرد. اگرچه عمل ختنه به سرعت از مسیحیت حذف نشد. پولس که خود مستقیماً مسئول ختنه یک مرد بود و طرفدار سنت ختنه یهودیان بود (نامه به رومیان ۳:۲) درنهایت لزوم ختنه را رد کرد (نامه اول به قرنتیان ۷:۱۹) و سپس به یکی از مخالفان سرسخت ختنه تبدیل شد و طرفداران ختنه را به دست کاری در خلقت خدا محکوم می کرد (نامه به غلاطیان ۱۳–۶:۱۱). او در نامه ای (نامه به فیلیپیان ۳:۲) به مسیحیان در مورد ختنه هشدار داد و ختنه را ناقص سازی نامید. مسیحیان ختنه شده با عنوان یهودیان مسیحی خطاب می شدند (نامه به کولسیان ۳:۲۰). اصطلاحات اغلف و مختون عموماً برای اشاره به یونانی ها و یهودیها به کار می رفتند؛ اگرچه این نوع تفکیک بسیار ساده انگارانه است زیرا در سده اول میلادی یهودیانی وجود داشتند که دیگر ختنه نمی کردند و از
طرف دیگر بعضی از یونانی ها (که به آن ها جدیدالایمان یا مسیحیان یهودی نیز می گفتند)، مصری ها، اتیوپیایی ها و اعراب ختنه می کردند. طبق انجیل توماس، عیسی می گوید: شاگردانش به او گفتند «آیا ختنه مفید است یا خیر؟» او به آن ها گفت «اگر مفید بود، پدر آنان کودکان را ختنه شده در مادرشان ایجاد می کرد. اما ختنه واقعی در روح از هر لحاظی سودآور است.» در انجیل یوحنا ۷:۲۳ عیسی به آنان که او را به دلیل شفا دادن در روز شبات نکوهش کردند، اینگونه پاسخ می دهد: این سخن عیسی هم به عنوان نقدی به ختنه و هم به عنوان اینکه ختنه درمانی برای آلت تناسلی است تفسیر شده است. اروپایی ها، به استثنای یهودیان، عمل ختنهٔ مردان را انجام نمی دادند. اما رویدادی نادر در پادشاهی ویزیگوت روی داد، شاه وامبا دستور داد هرکسی را که نسبت به غیرنظامیان شهر جنایتی کرده است را با عمل ختنه مجازات کنند. کلیسای کاتولیک در سال ۱۴۴۲ختنه را به عنوان گناهی اخلاقی محکوم کرد و در شورای بازل-فلورانس به مخالفت با این عمل دستور داد. در قرن ۱۸ میلادی ادوارد گیبون ختنه را نوعی معیوب سازی و مراسمی دردناک و خطرناک توصیف کرد که توسط ترک ها و یهودی ها انجام می شود. در سال ۱۷۵۳
میلادی در لندن طرحی برای آزادی بیشتر یهودیان به نام قانون قبول تابعیت یهودی ۱۷۵۳ پیشنهاد شد که به شدت مورد مخالفت رساله نویسان بریتانیایی آن دوره قرار گرفت. مخالفان این قانون از این نگران بودند که آزادی بیشتر یهودیان به معنی ختنه عمومی مردان است. ریچارد فرانسیس برتون بیان کرد که مسیحیان همواره به ختنه به عنوان امری وحشتناک می نگرند. کشورهای انگلیسی زبان. نگرش منفی راجع به ختنه در کشورهای انگلیسی زبان در اواسط سده ۱۹ میلادی شروع به تغییر کرد. این تغییر موضع به خوبی در دانشنامه بریتانیکا در مبحث ختنه دیده می شود. نهم که در سال ۱۸۷۶ میلادی منتشر شد ختنه را مراسمی مذهبی که درمیان یهودیان، مسلمانان، مصریان باستان و بعضی قبایل در نقاط مختلف دنیا برگزار می شود، توصیف کرد. نویسنده این نوشته همچنین این عمل را ناقص سازی بدن توصیف کرد و آن را نماد قربانی دانست. اگرچه این نگرش در سال ۱۹۱۰ میلادی در دانشنامه بریتانیکا کاملاً تغییر کرد: «این عمل جراحی، که معمولاً بنا به دلایل پزشکی انجام می شود، همچنین نوعی مراسم پاگشایی یا مذهبی میان یهودیان و مسلمانان است.» دو دلیل عمده سبب گسترش عمل ختنه در کشورهای انگلیسی زبان شد. دلی
ل اول باور پزشکان آن زمان مبنی بر کاهش ریسک بیماری های آمیزشی مانند سفلیس توسط عمل ختنه بود. دلیل دوم این بود که این پزشکان باور داشتند ختنه سبب کاهش میل افراد به خودارضایی می شود؛ زیرا در آن دوران این افراد به دلایل مذهبی خودارضایی را گناه به شمار می آوردند و حتی اصطلاح خودآزاری را برای اشاره به آن به کار می بردند. گفته می شود که ختنه در میان خانواده سلطنتی بریتانیا انجام می شده است. داستان های گوناگونی مبنی بر آغاز این رسم توسط خود پادشاهان بریتانیایی وجود دارد: مثلاً برخی باور دارند ملکه ویکتوریا چون طرفدار اسرائیلیسم بریتانیایی بود، دستور به آغاز رسم ختنه داد یا شایعه مینی بر اینکه او از نسل داوود بوده است. شایعاتی مبنی بر ختنه بودن امرای انتخابگر نیز وجود دارد. درستی این ادعاها بسیار مورد تردید قرار دارد زیرا هیچ مدرکی مبنی بر هواداری ویکتوریا از اسرائیلیسم بریتانیایی وجود ندارد و شواهد کافی برای اثابت ختنه بودن پسر ملکه ویکتوریا، آلبرت ادوارد یا ختنه بودن امرای انتخابگر نیز در دست نیست. در اواخر سده ۱۹ و سده ۲۰ میلادی ختنه در بریتانیا در میان طبقات بالاتر اجتماعی مرسوم بود و اگر مردان خانواده سلطنتی بری
تانیا نیز ختنه شده بودند باید به همین دلیل بوده باشد. پرنس چارلز و برادران وی به احتمال زیاد ختنه شده اند (توسط یک ربی مشهور یهودی)، اما این رسم پیش از تولد شاهزاده ویلیام و برادرش هری به خاطر از اعتراض مادر این دو، پرنسس دایانا، متوقف شد. شایعاتی نیز مبنی بر ختنه شدن شاهزاده جرج در سال ۲۰۱۳ وجود دارد اما بسیار نامحتمل است. کنترل خودارضایی. ختنه در کشورهای انگلیسی زبان در دوره ای آغاز شد که نگرشی منفی نسبت به فعالیت های جنسی و مخصوصاً خودارضایی در ذهن مردم وجود داشت. کارِن اِریکسون پَگی در مقاله ای در سال ۱۹۷۸ میلادی به نام "سنت ختنه" نوشت: «هدف اصلی برداشتن پیش پوست جلوگیری و کنترل جنون خودارضایی بود - دامنه ای از بیماری های روانی ای که در آن زمان باور داشتند عمل کثیف خودآزاری مسبب این بیماری ها است.» خودآزاری (به انگلیسی: Self-abuse) اصطلاحی متداول بود که در سده ۱۹ میلادی برای توصیف خودارضایی استفاده می شد. طبق گفته های پگی، «درمان خودارضایی می توانست شامل تغییر تغذیه، پند اخلاقی دادن به فرد، آب درمانی، ازدواج یا حتی برخوردهایی خشن تر مانند جراحی، ایجاد محدودیت های فیزیکی، ترساندن و تنبیه بدنی بشود. بعضی از
پزشک ها پوشاندن آلت تناسلی با موادی مانند گچ، چرم و لاستیک طبیعی، سوزاندن آلت تناسلی، وادار کردن پسران به پوشیدن کمربند پاکدامنی و حلقه های میخ دار و حتی اخته کردن را پیشنهاد می دادند.» پگی در ادامه توضیح می دهد چگونه ختنه به عنوان روشی برای کاهش خودارضایی محبوب شد: ختنه زنان (برداشتن کلیتوریس) نیز هم زمان با ختنه مردان تبلیغ می شد. اهداف ختنه زنان همان اهداف ختنه مردان بودند (برای درمان خودارضایی زنان). انجمن جراحی اورفیشال آمریکا تا سال ۱۹۲۵ میلادی ختنه زنان را انجام می داد. ختنه زنان و آلت دوزی تا سال در دهه ۱۹۳۰ تبلیغ می شد. در سال ۱۹۳۶ هولت، نویسنده کتاب های پزشکی مربوط به بیماری های کودکان، ختنه دختران و پسران را به عنوان راهی برای جلوگیری از خودارضایی کودکان پیشنهاد کرد. یکی از رهبران اصلی تبلیغ ختنه جان هاروی کلاگ بود. او مصرف برگه ذرت را برای جلوگیری از خودارضایی پیشنهاد می داد؛ و نیز باور داشت ختنه راهی مؤثر برای جلوگیری از خودارضایی در پسران است. او در کتاب حقایق رک و ساده برای پیر و جوان اینگونه نوشت: رابرت داربی (۲۰۰۳) در نوشتاری در "مجله پزشکی استرالیا" ذکر کرد که بعضی مبلغین ختنه - و مخالفان آ
نان - باور داشتند که پیش پوست از لحاظ جنسی دارای حساسیت است: جان مینارد کینز و برادرش هردو در کودکی به خاطر نگرانی والدینشان از عادت خودارضایی آن ها، ختنه شدند. کتاب های پزشکی راهنمای بیماری های اطفال نیز تا دهه ۱۹۵۰ میلادی به تبلیغ ختنه به عنوان راهی مؤثر برای جلوگیری از خودارضایی ادامه می دادند. نگرانی های پزشکی. جاناتان هاچینسون نخستین پزشکی بود که ختنه را بنا به دلایل پزشکی تبلیغ می کرد. او در سال ۱۸۵۵ میلادی، مطالعه ای را منتشر کرد که در آن آمار بیماری های مقاربتی در یهودیان لندن با غیر یهودیان مقایسه شده بود. البته این مطالعه ناقص و غیرقابل اتکا است (پایین تر بودن این آمار در یهودیان به احتمال زیاد مربوط به فرهنگ آنان است) در مطالعات او ادعا شده بود که مردان ختنه شده دربرابر بیماری های آمیزشی ایمن تر هستند. مطالعه ای در سال ۲۰۰۶ میلادی نشان داد ریسک بیماری های زخم آتشک و سفلیس در میان مردان ختنه شده کم تر است. هاچینسون یکی از سرشناس ترین رهبران کمپین ختنه برای دلایل پزشکی بود. او در نوشتاری در مجله پزشکی بریتانیا در سال ۱۸۹۰ میلادی نوشت: «پیش پوست جایگاهی برای تجمع آلودگی است و منبعی برای ایجاد حس تحریک
است که به خودارضایی منجر می شود و به دشواری های حفظ پاکدامنی می افزاید. نیز ریسک سفلیس در دوران جوانی و ریسک سرطان در دوران پیری را افزایش می دهد.» همان طور که از این نقل قول او پیدا است، او نیز باور داشت ختنه حساسیت آلت تناسلی را کاهش می دهد. او در مقاله ای به نام "ختنه به عنوان عاملی پیشگیرانه از خودارضایی" در سال ۱۸۹۳ میلادی نوشت: «مایلم باور کنم که ختنه اغلب عادت خودارضایی را درهم می شکند و متعاقباً از وسوسه انجام این کار نیز می کاهد.» ناتانیل هکفورد، متخصص اطفال در بیمارستان کودکان شرق لندن، در نوشتاری به نام "ختنه به عنوان ابزاری برای درمان مواردی خاص از صرع و رقاصک" (۱۸۶۵) نوشت که ختنه در مواردی از بیماری های صرع و رقاصک در کودکان جلوگیری می کند. بنابر این ادعاها حتی ختنه کودکان دختر نیز انجام می شد. پزشک زایمان، اسحاق بیکر بروون، خانه جراحی زنان لندن را در سال ۱۸۵۸ میلادی تأسیس کرد. بروون در سال ۱۸۶۶ توضیح داد که برداشتن کلیتوریس زنان از چندین بیماری که حاصل خودارضایی هستند، جلوگیری می کند ازجمله صرع، خشکی ماهیچه ای و شیدایی؛ او مسبب این بیماری ها را خودارضایی می دانست. بروون در سال ۱۸۶۶ توسط پزشکانی
که ضد ختنه زنان بود مورد انتقاد قرار گرفت. در نوشتاری که در دسامبر همان سال در روزنامه تایمز منتشر شد، از بروون حمایت شد و کار او مورد تجلیل قرار گرفت و ذکر شد که او زنانی که دارای ناکارآمدی های ذهنی بوده اند را درمان کرده است. او همچنین متهم به برداشتن کلیتوریس بدون اطلاع خود بیماران یا خانواده آن ها شده بود. او در سال ۱۸۶۷ میلادی از انجمن مامایی لندن به دلیل انجم عمل های جراحی بدون اجازه بیمار، اخراج شد. ایده های بروون بیشتر در آمریکا مورد پذیرش بودند زیرا در آمریکا از ختنه زنان برای درمان بیماری های هیستری و پیش فعالی جنسی استفاده می شد. لوییس سایا، جراح ارتوپدی در آمریکا، مبلغی سرشناس برای ختنه در آمریکا بود. او در سال ۱۸۷۰ میلادی پسربچه ای ۵ ساله را که قادر به صاف کردن پاهایش نبود، مورد بررسی قرار داد. درمان های معمول برای کودک جواب نداده بودند، او مشاهده کرد که آلت تناسلی این کودک ملتهب است و نتیجه گیری کرد که حساسیت پیش پوست مانع از این شده که او بتواند پاهایش را صاف کند (واکنش غیرارادی روانی)؛ سایا این کودک را ختنه کرد و او پس از چند هفته بهبود یافت. او پس از این عمل و چندین عمل دیگر به یکی از مبلغین
سرسخت ختنه تبدیل شد. در این دوران پزشکان بیماری های مختلفی را به پیش پوست نسبت می دادند ازجمله: فتق، عفونت های مثانه، سنگ کلیه، بی خوابی، سوء هاضمه، روماتیسم، صرع، آسم، شب ادراری، التهاب کلیه، اختلال نعوظ، سفلیس، دیوانگی و سرطان پوست. بسیاری از این پزشکان خواهان ختنه تمامی مردان جهان به عنوان ابزاری پیشگیری کننده، بودند. پس از مطرح شدن نظریه میکروبی بیماری ها اسمگمایی که زیر پیش پوست جمع می شود غیر بهداشتی تلقی شد و ختنه مردان به راحتی به عنوان راهی برای رعایت بهداشت پذیرفته شد. همچنین جامعه آن زمان این کشورها خودارضایی را کاری ناشایست و گناه می دانست که زیان های روانی و جسمانی به دنبال دارد. یک کتاب پرطرفدار راهنمای والدین رد دهه ۱۸۹۰ میلادی به نام "همه چیز درمورد کودک"، ختنه را به منظور جلوگیری از خودارضایی کودکان پیشنهاد داد. (اگرچه یک نظرسنجی در سال ۱۹۹۲ میلادی توسط لامان نشان داد که مردان بالغ ختنه شده بیشتر ممکن است خودارضایی کنند) در سال ۱۸۵۵ میلادی پس از کشف کوکایین زیرپوستی به عنوان بی حس کننده ای موضعی توسط ویلیام هاستلد، ختنه برای پزشکان راحت تر شد. ساخت ابزارهای مخصوص ختنه نیز این عمل را برای پزش
کان آسان تر کردو احتمال موفقیت این عمل را بیشتر کرد. گسترش و زوال. ختنه نوزادان در کشورهای بریتانیا، ایالات متحده آمریکا، استرالیا، نیوزیلند و بخش های انگلیسی زبان کانادا رواج پیدا کرد. گرچه تخمین آمار تاریخی ختنه کار دشواری است، اما حدوداً تخمین زده شده است که در سال ۱۹۹۰ میلادی ۳۰٪ نوزادان پسر آمریکایی ختنه شده بودند و این آمار در سال ۱۹۲۵ ۵۵٪ و در سال ۱۹۵۰ ۷۲٪ بود. ختنه در کره جنوبی تحت تأثیر فرهنگ آمریکایی رواج پیدا کرد و پیش از استقرار آمریکایی ها در این کشور، امری ناشناخته بود. بیش از ۹۰٪ پسران در کره جنوبی ختنه شده اند و میانگین سن ختنه در این کشور دوازده سالگی است، که این امر کره جنوبی را به موردی استثنایی تبدیل کرده است. گرچه امروزه آمار ختنه در کره جنوبی در حال کاهش است. کاهش آمار ختنه رد کشورهای انگلیسی زبان پس از پایان جنگ جهانی دوم آغاز شد. متخصص اطفال بریتانیایی، داگلاس گاردنر، مقاله ای در سال ۱۹۴۹ میلادی به نام "سرنوشت ختنه" منتشر کرد. او در این مقاله نشان داد که در ولز و انگلستان ۱۶ کودک از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۷ در اثر ختنه جان خود را از دست داده اند (۱ در هر ۶۰۰۰). این مقاله تأثیر بسزایی در کاهش آ
مار ختنه داشت. عدم توافق همگانی برسر فواید پزشکی ختنه در سال ۱۹۴۹ میلادی سبب شد که سرویس سلامت همگانی انگلستان ختنه را از فهرست تحت پوشش مالی خود حذف کند. آمار ختنه در ایالات متحده آمریکا در حال کاهش است. همچنین در استرالیا این آمار به ۹٪ کودکان کاهش یافته و در نیوزیلند نیز ختنه تقریباً دیگر انجام نمی شود.
گیاهان چندهاگدانه () آن دسته از گیاهان هستند که در آن ها نسل هاگ رُست (اسپوروفیت) ساقه های چندشاخه دارد که هر شاخه (محور) به یک هاگدان منتهی می شود. گیاهان چندهاگدانه یک کلاد به شمار می آیند.
هانگور ینگی گنسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کفلاویک، و باشگاه فوتبال فیلکیر، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال کفلاویک، و باشگاه فوتبال کفلاویک، و تیم ملی فوتبال ایسلند اشاره کرد.
گوردون گونسون (؛ ۱ ژوئیه ۱۹۰۴ – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رکسهام، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال نلسون، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، و باشگاه فوتبال رکسهام اشاره کرد.
چارلی هافیکست (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
جک هیگ (; – ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۷ (aged 79)) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال گینزبورو ترینیتی، و باشگاه فوتبال باکستون اشاره کرد.
محمد بحیرایی (زاده ۱۴ فروردین ۱۳۶۹، در محله خواجه نظام الملک تهران) بازیکن تیم ملی واترپلو ایران و باشگاه فرهنگی ورزشی نفت تهران است. وی از سال ۱۳۸۲ بازیکن واترپلو ایرانی است که از ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۵ بازیکن تیم ملی واترپلو ایران بوده است. زندگی نامه. محمد بحیرایی در فروردین ۱۳۶۹ در تهران به دنیا آمد. وی در ۴ سالگی رشته شنا را در ورزشگاه امجدیه تهران زیر نظر استاد سیروس طاهریان آغاز نمود و در سن ۱۳ سالگی زیر نظر همان استاد به واترپلو روی آورد، او در سن ۱۷ سالگی عضو تیم ملی واترپلو ایران گردید. سال ۱۳۸۷ در مسابقات قهرمانی آسیایی مدال طلا را کسب نمود، تا سال ۱۳۹۵ عضو تیم ملی ایران بوده است و هم اکنون فعالیت ورزشی خود را در باشگاه ها و لیگ واترپلو کشور ادامه می دهد. او فارغ التحصیل رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی از دانشگاه تهران است. افتخارات باشگاهی. لیگ واترپلو ایران سابقه تحصیلی. کارشناس تربیت بدنی و علوم ورزشی از دانشگاه تهران منابع. 1.پیروزی تیم جوانان واترپلوی ایران در مسابقات آسیایی 2.جوانان واترپلو برای دومین بار قهرمان آسیا شدند 3. ۳۵ خبرگزاری ورزش ۳ 4. فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو جمهوری اسلامی ایران 5.تمرینات
تیم ملی واترپلو با حضور لوتوس مولر آغاز شد ۶. فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو جمهوری اسلامی ایران 7.خبرگزاری مهرنیوز mehrnews 8.خبرگزاری دانشجویان ایران ایسنا 9.پایگاه خبری و اطلاع رسانی کمیته ملی المپیک 10. خبرگزاری تسنیم 11.روزنامه صبح ایران 12. خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، ایرنا IRNA 13.پایگاه خبری وزارت ورزش و جوانان 14.ملی پوشان واترپلو معرفی شدند 15.از سوی کادر فنی تیم ملی واترپلو؛ : ۲۸ بازیکن به اردوی تیم ملی واترپلو دعوت شدند 16.روزنامه ورزشی نود 17. ۲۲ بازیکن به اردوی تیم ملی واترپلو دعوت شدند 18.خبرگزاری ایمنا 19. پایگاه تحلیلی خبری خرداد 21. خبرگزاری کار ایران ILNA 22.۴۲ خبرگزاری دانشجوSNN
فوکینگ هاوزن (به آلمانی: Föckinghausen) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در اشمالنبرگ واقع شده است. فوکینگ هاوزن ۱۴ نفر جمعیت دارد.
شروک (به آلمانی: Schröck) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در هسن واقع شده است. شروک ۱٬۷۹۶ نفر جمعیت دارد.
براون هال (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، باشگاه فوتبال لیورپول، و باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا اشاره کرد.
نردناو (به آلمانی: Nordenau) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در اشمالنبرگ واقع شده است. نردناو ۲۱۵ نفر جمعیت دارد.
فرد هالیدی (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال اورتون، باشگاه فوتبال برافورد پارک آونیو، و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
این (به آلمانی: Ihn) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در والرفانگن واقع شده است. این ۴۶۵ نفر جمعیت دارد.
ویلرزهاوزن (به آلمانی: Willershausen) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در هسن واقع شده است. ویلرزهاوزن ۲۱۹ نفر جمعیت دارد.
زیلبرهوته (به آلمانی: Silberhütte) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در هارتسگروده واقع شده است.
مایکل هالسل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، و باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد اشاره کرد.
والی هالسل (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال مارین، و باشگاه فوتبال بارسکو اشاره کرد.
واگن (به آلمانی: Vagen) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در فلدکیرشن-وسترهام واقع شده است. واگن ۱٬۷۹۲ نفر جمعیت دارد.
وانهودن (به آلمانی: Wanhöden) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در وورشتر نوردزکوشته واقع شده است. وانهودن ۳۸۰ نفر جمعیت دارد.
نوینوالده (به آلمانی: Neuenwalde) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در گشتلاند واقع شده است. نوینوالده ۱٬۷۴۷ نفر جمعیت دارد.
تد هنکوک (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال لیورپول، و باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا اشاره کرد.
اندرو هانا (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال اورتون، و تیم ملی فوتبال اسکاتلند اشاره کرد.
آلن هانسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مثل بکام کات دار بزن" اشاره کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول و تیم ملی فوتبال اسکاتلند اشاره کرد.