Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عنوان تاج. بافومه مندس. نماد "خدای شاخ دار" شیطانی معروف به بافومه، مبتنی بر یک خدای قوچ مصری است که در مندس پرستش می شد به نام بانبتد (به معنای تحت اللفظی بع پروردگار جد (djed) و با عنوان "ارباب مندس") که روح ازیریس بود. مطابق کتاب "اساطیر مصری: راهنمای خدایان و الهه ها" کتاب "سنت های مصر جرالدین هریس" نویسنده آن ها اظهار می دارد: خدایان قوچ رع-آمون (رجوع کنید: فرقه آمون) و بانبتد، به صورت اثیری با ملکه مصر آمیختند. تا نسلی برای به ارث بردن تاج و تخت فراهم آید (نظریه ای مبتنی بر تصویری که در چندین معبد تبسی در مندس یافت شده است). یک نهان شناس به نام الیفاز لووی در "Dogme et Rituel de la Haute Magie" (1855) تصاویر کارت شیطان در تاروت مارسی را ترکیب کرد و قوچ بانبتد را به عنوان یک بز مذکر بازسازی کرد و آنرا "بافومه مندز" (یا "بز مندس") توصیف کرد. ردپای این توصیف نادرست می تواند به "کتاب دوم تاریخ" هرودوت بازگردد، جایی که در آن هرودوت خدای مندس را به داشتن سر و پشم بز توصیف می کند، در حالی که در حقیقت بانبتد به صورت یک قوچ و نه یک بز نشان داده می شده است. بافومه لوی قرار بود به چهره مهمی در کیهان شناسی تلما، یع
نی نظام خفیه ای که توسط آلیستر کراولی در اوایل قرن بیستم تأسیس شده بود بدل شود. ویژگی های بافومه در کیش کلیسای کاتولیک گنوسی که به صورت جمعی در آیین ستایش گنوسی این گونه در این جمله تلاوت می شود: "و من به مار و شیر، سر اسرارها، به نام او بافومه اعتقاد دارم." بافومه لووی بعدها منبع تصویر شیطان در تاروت Rider-Waite شده است. مفهوم پنتاگرام سمت پایین روی پیشانی او از روی توصیفات لووی در بحث خود (بدون تصویر سازی) از بز مندس مزین به چنین پنتاگرامی برگرفته شده است. او در تضاد با مرد ریزساخته (microcosmic man) قرار گرفته که دارای یک پنتاگرام مشابه اما سر بالا بود. تصویرسازی واقعی یک بز با یک پنتاگرام به سمت پایین برای اولین بار در کتاب "La Clef de la Magie Noire" در سال ۱۸۹۷ توسط استانیسلاس دی گوایتا ظاهر شد، بعداً به عنوان نمادی رسمی به نام سیگیل بافومت توسط کلیسای شیطان پذیرفته شد و استفاده از آن در میان شیطان پرستان همچنان ادامه دارد. نئوپاگانیسم. تعداد کمی از سنت های بازسازی شده نوپاگانی ابلیس یا شیطان آشکار (متظاهر) را به رسمیت می شناسند. با این حال، بسیاری از گروه های نئوپاگان به نوعی یک خدای شاخ دار را پرستش م
ی کنند، به عنوان مثال به عنوان همسر الهه های سه گانه در ویکا. این خدایان معمولاً چهره های اساطیری مانند سرانوس یا پن را منعکس می کنند و به نظر می رسد هرگونه شباهتی که ممکن است با شیطان مسیحی داشته باشد فقط به قرن نوزدهم بر می گردد، زمانی که در یک واکنش مسیحی به اهمیت روزافزون پان در ادبیات و هنر در آن دوران، منجر به ترجمه تصویر او به عنوان شیطان شد. فرضیه فرقه جادوگران. در سال ۱۹۸۵، مورخ دوره کلاسیک جورج لاک، در کتاب "Arcana Mundi: Magic and the Occult in the Greek and Roman Worlds"، این تئوری را مطرح کرد که ممکن است ریشه های فرقه جادوگر به اواخر عهد عتیق بازگردد، به عنوان فرقه ایمانی که در درجه اول برای پرستش خدای شاخ دار طراحی شده است. او استنتاج می کند از ادغام سرانوس، خدای شاخ دار سلتی، با پان / فانوس یونانی-رومی، ترکیبی از خدایان که خدای جدیدی ایجاد کرده و پیرامون آن مشرکان باقی مانده، آنهایی که از رجوع به مسیحیت امتناع می ورزند و این که این خدایان نمونه ای از پیش تصورات مسیحیان بعدی از شیطان را فراهم می آورد و نمازگزاران او توسط کلیسا به عنوان جادوگران معرفی می شدند. بعل الذباب. ارتباط ضمنی بین شیطان و
بعل الذباب ("ارباب مگس ها") وجود دارد. او در اصل یک نیمه خدای ادیان سامی به نام بعل (تحت اللفظی: "خداوند") بود. بعل الذباب شناخته شده ترین شیطان در کتاب مقدس است که نام او همتراز شیطان است. نویسنده، نهان شناس و متافیزیک شناس میشل بلانگر معتقد است که بعل الذباب (به سخره از نام اصلی) در اصل خدای شاخ دار بعل حداد است که نماد اصلی فرقه اش گاو نر بود. به گفته "دانشنامه جادوگران، جادوگری و ویکا"، او حکمران جادوگران سابات ("synagoga") بود و این که جادوگران مسیح را با نام او تکذیب کرده و با شعار «بعل حداد» می رقصید. همچنین تصور شده که بعل الذباب نفوذ خود را در ماجرای سالم، ماساچوست نیز گذاشته باشد: نام وی بارها و بارها در طول محاکمه جادوگران سالم برده می شود که در آخرین ابراز خشم گسترده در مقیاس عمومی نسبت به جادوگران در آمریکای شمالی یا اروپا و پس از آن بود. پس از آن بود که کشیش کوتون ماتر جزوه ای با نام "از بعل الذباب و توطئه او" نوشت. نوپاگانی. در سال ۱۹۳۳ مارگارت موری مصرشناس، کتابی را با عنوان "خدای جادوگران" منتشر کرد که در آن فرضیه پردازی کرده بود که پان فقط یکی از انواع خدایان شاخ داری بوده که توسط فرقه جادوگ
ران در عرصه اروپا پرستش می شده است. این نظریه بر مفهوم نئوپاگان ها از خدای شاخ دار، به عنوان یک آرکی تایپ از مردانگی و تمایلات جنسی مردان تأثیر گذاشت. در ویکا، آرکی تایپ خدای شاخ از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و به اعتقاد معتقدان به آن توسط خدایانی همچون سرنونوس سلتیک، پاشوپاتی هندی و پان یونانی نمایان می شود. خدای شاخ دار در ویکا بر اساس ادیان نئوپاگان است که خدای خورشید را اغلب به همراه پوشش گیاهی به عنوان پادشاه مقدس یا پادشاه بلوط در آیین های نوپاگانی معرفی می کند. بیشتر اوقات، خدای شاخدار به عنوان خدای باروری مرد در نظر گرفته می شود. استفاده از شاخ به عنوان نمادی از قدرت به دوران باستان بازمی گردد. از مردم مصر باستان و کنعانیان عبادت بعل تا یونانیان، رومی ها، سلت ها و فرهنگ های مختلف دیگر. شاخ ها تاکنون در تصاویر مذهبی به عنوان نمادی از باروری و قدرت حضور داشته اند. و تا زمانی که مسیحیت شاخ داری را به عنوان بخشی از نمادنگاری خود به شیطان نسبت دادند خدایان شاخ دار در اسطوره شناسی غربی نشانی با شر در نظر گرفته نمی شدند. بسیاری از نوپاگان های مدرن پرستش خود را بر یک خدای شاخ دار یا اغلب «خدا شاخ دار و ی
ک یا چند الهه» متمرکز می کنند. عبادت الهه هایی مانند پان و دیونیسوس همانند سرنانوس سلتی به عبادات نوپاگان ها همچون مفاهیم سلتیک سرنانوس و Gwynn ap Nudd (یکی از رهبران اسطوره وایلد هانت) به نوپاگانیسم وارد شده است
فناوری مصر باستان دستگاه ها و فناوری های اختراع شده یا مورد استفاده در مصر باستان را توصیف می کند. مصریان بسیاری از ماشین های ساده مانند رمپ و اهرم را برای کمک به مراحل ساخت و ساز اختراع و استفاده کردند. آنها برای محکم کردن پرتوهای کشتی از خرپا طناب استفاده می کردند. کاغذ مصری، ساخته شده از پاپیروس، و سفال ها به صورت انبوه تولید و در حوضه مدیترانه صادر می شدند. چرخ برای تعدادی از اهداف مورد استفاده قرار می گرفت، اما ارابه ها فقط پس از دوره میانی دوم مورد استفاده قرار گرفتند. مصریان همچنین نقش مهمی در توسعه فناوری دریایی مدیترانه از جمله کشتی ها و فانوس دریایی ایفا کردند. فناوری در مصر پویا. پیشرفت های چشمگیر در مصر باستان در تاریخ مصر شامل نجوم، ریاضیات و پزشکی است. هندسه آنها نتیجه لازم برای نقشه برداری برای حفظ چیدمان و مالکیت زمین های زراعی بود که هر ساله توسط طغیان رودخانه نیل از بین می رفت. مصر همچنین برای بسیاری از کشورهای غربی مرکز تحقیقات کیمیاگری بود. مقاله، نگارش و کتابخانه ها. کلمه "کاغذ" از اصطلاح یونانی برای ماده نوشتاری مصری باستان به نام پاپیروس گرفته شده است که از نوارهای ضرب شده نی مردابیپاپی
روس ایجاد شده است. پاپیروس در اوایل ۳۰۰۰ سال در مصر تولید شد، پیش از میلاد مسیح، و به یونان باستان و روم فروخته می شد. پتأسیس کتابخانه اسکندریه، تهیه پاپیروس را برای دیگران محدود کرد. با توجه به مورخ رومی پلینیوس (تاریخ طبیعی ثبت، xiii.21)، در نتیجه این کاهش تولید پاپیروس، تحت حمایت اومینیس دوم پرگامون برای ساخت کتابخانه رقیب خود را در پرگامون پوست اختراع شد. با این حال، این یک افسانه است؛ مدتها قبل از ظهور پرگامون در آناتولی و جاهای دیگر استفاده می شده است. نامی جدید برای متونی کهن است که در آیین خاک سپاری مصریان مورد استفاده قرار می گرفت. برای نخستین بار در دوران پادشاهی نوین مصر مصریان (حدود ۱۵۵۰ پیش از میلاد) از این متون استفاده شد و تا ۵۰ پیش از میلاد ادامه داشت. با توجه به این که مصریان باستان به زندگی پس از مرگ باور داشتند، نسخ مصوری از دست نوشته ها را، همراه با سایر وسایل مورد مصرف روزانه در کنار فرد درگذشته به خاک می سپردند تا در زندگی پسین و ضمن استفاده از دیگر وسایل، کتابهای مصوری را نیز برای مطالعه در اختیار داشته باشند. سازه ها و ساخت و ساز. ابزارها. برخی از ابزارهای قدیمی که در ساخت مسکن مصر مور
د استفاده قرار می گرفت شامل نی و خاک رس بود. طبق گفته های لوکاس و هریس، «نی ها برای جلوگیری از گرما و سرما بیشتر از خشت با گچ ساخته شده اند.» ابزار دیگری که مورد استفاده قرار گرفته «سنگ آهک، سنگ های صیقلی، چکش های چوبی و چکش های سنگی» بود. با این ابزارها، مصریان باستان توانستند چیزی بیش از فقط مسکن، بلکه مجسمه ای از خدایان خود ایجاد کنند. ساختمانها. امروزه بسیاری از معابد مصر باستان پابرجا نیستند. برخی در معرض فرسودگی و زوال هستند، در حالی که برخی دیگر کاملاً ناپدید شده اند. ساختارهای مصر از بزرگ ترین سازه هایی است که تاکنون توسط انسان تصور و ساخته شده است. آنها یکی از قدرتمندترین و ماندگارترین نمادهای تمدن مصر باستان را تشکیل می دهند. معابد و مقبره های ساخته شده توسط حتشپسوت فرعونی مشهور برای پروژه های او، عظیم بودند و بسیاری از مجسمه های عظیم او را شامل می شدند. مقبره سنگی بریده شده فرعون توت عنخ آمون در دره پادشاهان مملو از جواهرات و عتیقه های آن بود. در بعضی از اسطوره های اواخر، پتاح به عنوان تپه مقدماتی شناخته شده و آفرینش را به وجود آورده بود، او را خدای صنعتگران و به ویژه صنایع دستی مبتنی بر سنگ می دان
ست. ایمهوتپ که در پانتئون مصر گنجانده شده بود، اولین مهندس مستند بود. یکی از عجایب هفتگانه جهان است و به شکل برجی بود که در اسکندریه مصر قرار داشت. فانوس اسکندریه برجی بود که برفراز آن آتشی بود تا شب ها راهنمای ملوانان برای رسیدن به بندر اسکندریه باشد. این برج در جزیره کوچک فاروس بنا شده بود و از همین جاست که کلمه فاروس (و با تلفظی دیگر: فانوس) به معنای چراغ دریایی را برای این نوع ساختمان ها و مناره هایی که چراغ دریایی بر فراز آن است به کار می برند. برج دریایی اسکندریه در زمان پادشاهی جانشین اسکندر، یعنی «بطلمیوس دوم» (۲۴۷ – ۳۰۴ پیش از میلاد) به وسیله معماری به نام «سوسترات» ساخته شد. از مهم ترین و باشکوه ترین سازه های بر جای مانده از تمدن مصر باستان هستند که نمادهای این تمدن نیز به شمار می روند. تعداد ۱۳۸ هرم شناخته شده تا سال ۲۰۰۸ در مصر موجود بودند که بیشتر آن ها آرامگاه فرعون ها و شهبانوهایشان در دوره های دودمانی کهن و میانه هستند. نخستین هرم های ساخته شده در مصر در سقاره، شمال غربی ممفیس قرار دارند. قدیمی ترین این هرم ها، هرم جوزر است که مربوط به شاه جوزر از دودمان سوم می شود. هرم و مجموعه آرامگاه کنار آ
ن توسط وزیر دانشمند جوزر، ایمهوتپ، طراحی و ساخته شدند و قدیمی ترین سازه های ساخته شده توسط بشر از سنگ تراش خورده به شمار می روند. ابلیسک ها به فراوانی در معماری مصر باستان دیده شده اند. مصریان آن ها را به صورت جفت در ورودی معبدها می گذاشتند. امروزه کاربرد واژهٔ ابلیسک بیشتر به ریشهٔ یونانی آن بازمی گردد. چون هرودوت جهان گرد یونانی از نخستین کسانی بود که دربارهٔ ابلیسک ها مطلب نوشت. شماری از ابلیسک های مصر و همچنین ابلیسک ناتمام از گذر زمان جان سالم به در برده اند. آن ها در معدن سنگ مادر خودشان در اسوان، همانجایی که ساخته شده بودند پیدا شدند. این ابلیسک ها در سراسر جهان پراکنده شدند و تنها کمتر از نیمی از آن ها در مصر باقی ماند. نخستین ابلیسک معبد که هنوز سر جایش هست، ۲۰٫۷ متر (۶۸ پا) بلندی و ۱۲۰ تُن سنگینی دارد. این ابلیسک گرانیتی و قرمز رنگ است و به دستور سنوسرت یکم از دودمان دوازدهم مصر بر پا داشته شد، و در مطریه بخشی از هلیوپلیس جای دارد. نور دندره یک نقاشی است که روی دیواره معبد نقاشی شده است و به همین اسم نامیده شده است، دربارهٔ این نقاشی حکایت های مختلف و اسطوره ای روایت شده است، یکی از این روایت های ای
ن است که مصریهای قدیم در کار نور استاد و متخصص بودند و توانسته بودند که برق را نیز کشف کنند. روی این دیوار شما می توانید نقش و تصویر گل لوتس (نیلوفر) را مشاهده کنید که یک مار روی دیوار آشکار کرده است، در این رابطه و تفسیر این نقاشی بین دانشمندان باستان شناس اختلاف وجود دارد. گاه شماری مصری. سال مصریان بی گمان در ایام بسیار دور قمری بوده است. مصریان باستان با دریافت نظم مشخص طغیان نیل، و همچنان طلوع منظم ستاره شعری از آن به عنوان معیاری برای گذشت زمان استفاده کردند. آن ها از تقویمی خورشیدی-نجومی استفاده می کردند که در آن یکسال شامل ۱۲ ماه ۳۰ روزه بود. آن ها متوجه شده بودند که به تدریج تغییر فصل در روزهای غیرمشابه سال انجام می شد و گویی زمان تغییر فصل در تقویم در حال حرکت می باشد. در حدود ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد تصمیم گرفتند که در پایان هر سال ۵ روز به سال اضافه کنند تا مشکل تغییر فصل را حل کنند. این ۵ روز برای آن ها جز روزهای جشن و تعطیلات محسوب می شد و در این روزها کار نمی کردند. مصریان افسانه ای در اینباره داشتند:خدایی به نامتحوتبا ماه گوی بازی کرد و بخشی از نور ماه را در بازی برد. سپس تحوت این نور را به ۵ روز
افزوده شده به تقویم بخشید. در حقیقت از ابتدای تاریخ مصر یعنی سلسلهٔ اول فراعنه سال شمسی و ۳۶۵ روزه بوده است که ۳۶۰ روز ایام ثابت سال و پنج روز خمسه مسترقه (Epahomene) داشتند که مؤلفین اسلامی آن را ابوغمنا می نامیدند. در کنار سال و ماه شمسی حساب و شمار و ماه قمری را نیز نگاه می داشتند و هرگاه روز معینی از ماه قمری با همان روز از سال شمسی برخورد و تقارن می یافت آن روز را جشن می گرفتند و این شباهت بسیاری با مطابقت نام روز و ماه ایرانی دارد که آن را طی هر ماه جشن می گرفتند. تقسیم سال به هفتاد و دو خمسه یا هفتاد و دو واحد پنج روزه چون بابل و آشور و ایران معمول بود و هم چنین سال را به سی و شش قسمت ده روزه بخش می کردند که ماه توت مصری محسوب می شد. روزهای خمسه مسترقه ایامی نحس محسوب می شد و هر روز نامی داشت منسوب به یکی از خدایان و این پنج روز عید ارواح و مردگان به شمار می آمد که شباهت تامی با همان پنجه دزدیده در گاه شماری اوستایی نو دارد.
جم آدریان (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
سنگ زیربنا اولین سنگ در ساخت پی یک بنا است و همه سنگ های دیگر با ارجاع به آن تنظیم می شوند از این رو موقعیت کل ساخت وساز را مشخص می کند. در طول زمان، یک سنگ زیربنا، یا یک کپی آن، یک سنگ بنایی تشریفاتی می شود که در جایی ثابت، با توضیحات که تاریخ ساخت و نام های معمار، کارگر ساختمان و سایر اشخاص قابل مهم، بیرون از بنا قرار می گیرد. مراسم قرار دادن سنگ زیربنا یک عنصر فرهنگی مهم در معماری شرقی و معماری مذهبی به طور عمومی است.
دین هندرسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که برای باشگاه فوتبال کریستال پالاس بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به منچستر یونایتد، استوک پورت کانتی، گریمزبی تاون، شروزبری تاون، شفیلد یونایتد و ناتینگهام فارست اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان، زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۲۰ سال انگلستان، زیر ۲۱ سال انگلستان و انگلستان بازی کرده است.
مارتین دوبراوکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است که برای باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ژیلینا، اسلوان لیبرتس، اسپارتا پراگ، منچستر یونایتد و نیوکاسل یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسلواکی، زیر ۲۱ سال اسلواکی و اسلواکی بازی کرده است. عملکرد باشگاهی. نیوکاسل یونایتد. در سال ۲۰۱۸ مارتین دوبراوکا از اسپارتا پراگ به نیوکاسل یونایتد پیوست. منچستر یونایتد. در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۲۲ این بازیکن با قراردادی قرضی به منچستر یونایتد پیوست. افتخارات. منچستر یونایتد. افتخارات شخصی
امینلی (به ترکی آذربایجانی: Əminli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ماساللی واقع شده است. امینلی ۹۲۳ نفر جمعیت دارد. دهیاری امینلی شامل روستاهای امینلی و شهریار است.
خوار ری (Khuvar) در جلد دوم شاهنامه و در داستان نوذر یا جنگ ایران و توران آمده است. طبق متون برکه یا مرغزاری است در دشت ری که افراسیاب بار اول زمانیکه ری را مرکز فرماندهی یا پایتخت خویش قرار داده بود به این نقطه رجوع می کند. پیشینه خوار ـ ری. قلعه اران خوارری توسط آقامحمدابراهیم امین السلطان تجدید بنا شده است. پس از فتح دو شهر مهم ایرانیان یعنی آمل و ری توسط افراسیاب، دیگر کار جنگ رو به اتمام بود و فقط تعقیب و گریز اتفاقی و پاکسازی سررشته امور لشکر توران قرار داشت. زمانیکه افراسیاب هزار و دویست نفر باضافه نوذر را به اسارت درآورد بجز نوذر، همه آنها را به برادرش اغریرث سپرد تا در ساری یا آمل در بند نگهداشته شوند. ولی اغریرث که از آغاز با حمله به ایران مخالف بود اُسرای ایرانی را آزاد نمود تا کشواد آنها را به زابل ببرد و همینگونه هم شد. افراسیاب وقتی موضوع را شنید بسیار خشمگین برادر را احضار کرد و پس از یک مشاجره لفظی در دم اغریرث را به دو نیم کرد. زال با شنیدن این خبر گفت کار افراسیاب دیگر رو به پایان است آنوقت سپاه زابلی را آماده حمله نمود تا کار افراسیاب را تمام کند. افراسیاب وقتی با خبر شد متقابلاً آماده پاسخ
جانانه بود پس اینگونه سپاهش را به خوار ری آورد:
سوریه یک جامعه سنتی است و دارای یک تاریخچه طولانی فرهنگی است. اهمیت زیادی به خانواده، دین، تحصیلات و تأدیب نفس و احترام گذاشته می شود. سلیقه سوریه برای هنرهای سنتی در رقص هایی مانند السامه، دبکه در همه تنوع و رقص شمشیر بیان شده است. مراسم ازدواج موارد مناسبی برای نمایش سرزنده آداب و رسوم مردمی است. کاتبان شهر اوگاریت (راس شامرای جدید) در قرن ۱۴ام قبل از میلاد الفبای خط میخی را ایجاد کردند. الفبای به ترتیب آشنایی که امروزه مانند زبان انگلیسی استفاده می کنیم، با وجود کاراکترهای مختلف، نوشته شده است. باستان شناسان نوشتارها و شواهد و مدارکی گسترده از فرهنگی را که با عراق و مصر در داخل شهر باستانی ابلا (با نام جدید ماردیخ)، کشف کرده اند. بعدها دانشمندان و هنرمندان سوری در اندیشه و فرهنگ هلنی و رومی مشارکت کردند. سیسرون شاگرد آنتیوکوس آسکلون در آتن بود؛ و نوشته های پوسیدونیوس از افامیا تحت تأثیر لیوی و پلوتارک بوده است. ادبیات. سوریه به کمک ادبیات عربی برای قرن ها، و نویسندگان سوریه نقش بسیار مهمی در بازی النهضه یا احیای ادبی و فرهنگی اعراب در قرن ۱۹ داشته است. نویسندگان برجسته معاصر سوریه، از جمله، آدونیس، محمد مگ
وت، حیدر حیدر، غادا السمان، نزار قببانی و زکریا تامر را شامل می شوند. شعر. سوریه همواره یکی از مراکز نوآوری شعر عربی بوده و دارای یک افتخار شعر شفاهی و نوشتاری است. این کشور بیشتر از همه در ژانرهای کلاسیک و سنتی عربی با تأثیرپذیری از تأثیرات عاشقانه فرانسوی که در زمان تحت سلطه فرانسه به این کشور آورده شده، به شعر عربی کمک کرده است. موسیقی. پایتخت سوریه، دمشق، از دیرباز یکی از مراکز نوآوری فرهنگی و هنری جهان عرب به ویژه در زمینه موسیقی کلاسیک عرب بوده است. سوریه همچنین چندین ستاره پان عربی مانند اسمهان، فرید الاطرش و خواننده لنا چمامیان تولید کرده است. شهرستان حلب برای تواشیح آن و همچنین به عنوان ستاره های محبوب مثل صباح فخری شناخته شده است. موسیقی محلی سوریه است در بیشتر قسمت ان بر اساس عود و نی و طبل، و آواز همراه است. در مناطق عشایری، موسیقی بادیه نشین مبتنی بر میزمار و رباب محبوبیت دارد. موسیقی مدرن سوریه به ویژه با موسیقی عامیانه تضاد دارد. از ارکستری متشکل از سازهای اروپایی با یک خواننده اصلی و یک گروه کر پشتیبان استفاده می کند. سوریه یکی از اولین مراکز سرود مسیحی بود. یکی از محبوب ترین رقص های سوریه دبک
ه است. یشتر در عروسی ها و سایر مراسم های شاد انجام می شود. از دیگر رقص های عامیانه فولکلور می توان به "Arāḍa" (عربی: عراضة)، رقصی با شمشیر و همچنین رقص شرقی برای زنان اشاره کرد. خانه اپرای دمشق. اپرای ملی سوریه است که در «میدان اُمویه» در مرکز شهر دمشق واقع شده است. مؤسسه عالی هنرهای زیبا، مرکز عالی موسیقی و باله ملی سوریه در ساختمان اپرای دمشق مستقر هستند. معماری. خانه های سنتی شهرهای قدیمی در دمشق، حلب و برخی دیگر از شهرهای سوریه حفظ شده است و به طور سنتی محوطه های زندگی در اطراف یک یا چند حیاط مرتب شده اند، به طور معمول با یک چشمه در وسط جهت تأمین آب و تزئین شده با درختان مرکبات، انگور انگور، و گل ساخته شده اند. ابلق. یک سبک معماری مربوط به متناوب یا نوسان ردیف های سنگی متشکل از سنگ های تیره و روشن است. سوابق تاریخی نشان می دهند که آغاز استفادهٔ این چنین از مصالح به جنوب سوریه بر می گردد. آشپزی. غذاهای سوری از نظر مواد تشکیل دهنده آن غنی و متنوع هستند و با مناطقی از سوریه که غذای خاصی از آن سرچشمه گرفته است ارتباط دارد. غذاهای سوریه بیشتر از غذاهای مدیترانه جنوبی، یونانی و جنوب غربی آسیا تشکیل شده است. برخ
ی از غذاهای سوری نیز از پخت وپزهای ترکی و فرانسوی پدید آمده است. غذاهایی مانند و کباب، کدو سبز پر شده، دلمه (برگهای انگور پر شده). غذاهای اصلی که آشپزی سوریه را تشکیل می دهند کبه، حمص، تبوله، فتوش، ماست چکیده، کباب پز ترکی، باسترما، سوجوک و باقلوا هستند. باقلوا از خمیر فیلو پر شده با آجیل خرد شده و در عسل خیس شده است. آشپزی کردی. شامل طیف گسترده ای از غذاهایی می شود که توسط مردمان کرد تهیه می شود. باورها. پیروان ادیان گوناگونی در سوریه زندگی می کنند. ۷۴٪ مردم سوریه سنی مذهب و ۱۳٪ شیعه، علوی و اسماعیلی هستند. مسیحیان نیز حدود ۱۰٪ جمعیت سوریه را تشکیل می دهند. ۳٪ باقی مانده از پیروان سایر ادیان مانند دروزیها و یزیدیان می باشد. البته تعداد بسیار اندکی یهودی نیز در سوریه زندگی می کنند. جشن ها. خاب نیسان. سال نو آشوری برابر با اول آوریل برگزار می گردد. در گذشته آغاز اعتدال بهاری، برابر با آغاز سال نو آشوری بود که با پذیرش گرگوری به اول آوریل تغییر یافت. این جشن را با نام باستانی "آکیتو" و نام نوین "خاب نیسان" (آغاز بهار) می شناسند. آغاز سال ۱۳۸۶ خورشیدی برابر است با آغاز سال ۶۷۶۹ آشوری. آشوریان که در گذشته های دور
همسایه ایران بودند و سپس خود نیز در حوزه تمدنی ایران قرار گرفتند، همچون دیگر اقوام این حوزه تمدنی، سال نو را هم زمان با نوروز ایرانی آغاز می کردند اما از زمانی که آشوریان همچون دیگر اقوام مسیحی تقویم میلادی را برگزیدند، این روز به اول آوریل انتقال یافت. جشنواره فیلم دمشق. یکی از جشنواره های فیلم آسیا است که در دمشق پایتخت سوریه برگزار می شود. این جشنواره که به میزبانی دولت سوریه برگزار می شود در سال ۱۹۷۹ توسط محمد شاهین کارگردان سوری بنیان گذاشته شد. جشنواره دمشق به همراه جشنواره های قاهره، مراکش، کارتاژ و دبی یکی از پنج جشنواره سینمایی مهم جهان عرب شناخته می شود.
دوستان فرشته (به انگلیسی: Angel's Friends) یک مجموعهٔ کمیک ایتالیایی است که توسط سیمونا فری ساخته شده است و در مارس ۲۰۰۷ شروع به کار کرد. در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۸، یک سریال با همین نام برای اولین بار در ایتالیا وان پخش شد و در ژانویه ۲۰۱۱ اعلام شد که یک فصل دوم با ۵۲ تا قسمت قرار است پخش شود. این مجموعه در روسیه برای اولین بار در ۲۹ آوریل ۲۰۱۲ پخش شد.
کریستوفر پورکو (متولد ۹ ژوئیه ۱۹۸۳) مردی آمریکایی است که در رابطه با مرگ پدرش پیتر پورکو و زخمی شدن و بی حرمتی زیاد به مادرش، جوآن پورکو، محکوم به قتل درجه دو و اقدام به قتل درجه دو است. این جنایت در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۴ در دلمار، نیویورک رخ داده است. پرونده قتل. زمینه. در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۴، پیتر پورکو، ۵۲ ساله کارمند بخش استیناف ایالتی، در خانه خود در دلمار، نیویورک در اثر مصدومیت شدید سر جان خود را از دست داد. همسر او جوآن پورکو، آسیب شناس گفتار کودکان، در بستر خونی به علت ضربه شدید به سر، کشف شد. او از حمله جان سالم به در برد، اما یک چشم و بخشی از جمجمه خود را از دست داد و دچار به هم ریختگی شدید صورت شد. تبر متعلق به خانواده بود، که در این حمله مورد استفاده قرار گرفت و در اتاق خواب این زوج پیدا شد. پلیس بتلفیلم به زودی تحقیقات خود را بر روی کریستوفر پورکو، پسر جوانتر این زوج، که دانشجوی دانشگاه روچستر در ۳۶۸ کیلومتر دورتر بود متمرکز کرد. خود کریستوفر پورکو هنگام کشف جسد پدر و مادرش در دانشگاه روچستر حضور داشت. وی بعداً گفت که از یک گزارشگر این حمله را یادگرفته است. او آن شب به دلمر بازگشت. پیگرد قانونی. در اواخر نو
امبر ۲۰۰۴، پاول کلین، دادستان ولسوالی آلبانی، در حال خروج، یک هیئت منصفه بزرگ را برای شنیدن شهادت که دلالت کریستوفر پورکو در قتل دست دارد، تشکیل داد. گزارش شده است که افرادی که در جلسات شهادت داده بودند شامل دوستان پورکو از کالج، یک افسر ایمنی دانشگاه و یک دوست دختر سابق بودند. هیئت منصفه بزرگ قبل از ارائه کیفرخواست علیه کریستوفر در نوامبر ۲۰۰۵، یک سال پس از حملات، شهادت های بیشتری را صادر می کند. دزدی. در جریان تحقیقات، مقامات مشخص کردند که پورکو سابقه رفتارهای ضد اجتماعی داشت که شامل سرقت از خانه والدینش می شود. در سال ۲۰۰۵، کارآگاهان پلیس بیت لحم برای بازیابی یک رایانه لپ تاپ که کریستوفر پورکو از والدینش در ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۳ به سرقت برد ، به سن دیگو، کالیفرنیا سفر کردند. Porco لپ تاپ را در eBay فروخته بود. پلیس اظهار داشت که هشت ماه قبل، در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۲، کریستوفر در خانه والدینش دزدی کرد که در آن یک رایانه لپ تاپ Macintosh و یک رایانه لپ تاپ دل را به سرقت برد. دوربینی که مفقود شده بود، از حیاط جلوی این زوج کشف شد. یک ماه قبل از حمله، هر دو کریستوفر و جاناتان پورکو حساب های eBay خود را بلاک کردند زیرا آنها هم
ان آدرس Delmar را به اشتراک می گذاشتند. کریستوفر مواردی را که از حساب وی پرداخت کرده بودند برای چندین مشتری ارسال نکرده بود. در طی تحقیقات، دادستان متوجه شدند که کریستوفر به عنوان برادر خود این کار را کرده است، و به طور جعلی ایمیل به مشتریان می فرستد و اظهار داشت که برادرش فوت کرده است و قادر به تحویل اقلام نیست. دزدگیر. شهادت دادگاه نشان داد که در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۴، کد مخفی خانواده پورکو برای غیرفعال کردن سیستم امنیتی در خانه آنها استفاده شده. ساعاتی بعد، یک خط تلفن در خارج از خانه پورکو قطع شد. دادستان ها ادعا کردند که کریستوفر پورک زنگ را غیرفعال کرده و بعداً خط تلفن را قطع کرد تا تهاجم به خانه والدینش سرقت به نظر برسد. مشکلات مالی و جعل. در سفر به انگلستان در مارس ۲۰۰۴، کریستوفر ایمیلی از حساب جوآن پورکو دریافت کرد که به او در کلاسهای مردود شده در کالج جامعه هادسون ولی در تروی، نیویورک هشدار می داد. در این پیام، جوآن و پیتر از فرزند خود شکایت کردند، "شما فقط وقتی خارج شدید و (ما) نمی توانیم اعتقاد داشته باشیم (ما) به گزارش کلاس موقت شما نگاه می کنیم. شما می دانید که آنها چه می گویند ،" سه اعتصاب و بیرون خودت
رو معرفی کن." عنوان موضوع ایمیل "نمادهای شکست خورده-شما دوباره این کار را کردید!" چند روز بعد، کریستوفر در پیامی به پدرش پاسخ داد. او با سرزنش دفتر ثبت نام کالج جامعه، نوشت: "بدیهی است که آنها نادرست هستند … پایین ترین درجه من که در هر چیزی کسب کردم، B در یک تست فیزیک بود … به نتیجه نرسید، من من خوبم " Porco با رونویسی جعلی از HVCC مجدداً به دانشگاه روچستر رسید. قاضی بری از اجازه دادرسان برای استفاده از نسخه های جعلی به عنوان مدرک در پرونده جنایی خود علیه کریستوفر پورکو خودداری کرد. پیش از این حمله، بین کریستوفر پورکو و والدینش درمورد پول، دعوایی سر گرفته بود بود، از جمله وامهایی که کریستوفر برای پرداخت شهریه خود و پرداخت یک جیپ رانگلر جدید خرید کرده بود. پس از ترم ۲۰۰۳ پاییز، مسئولان دانشگاه روچستر کریستوفر پورکو را مجبور به ترک تحصیل به دلیل نمرات ضعیف کردند. در سال بعد که او پذیرفته شد، او ۳۱۰۰۰ دلار وام را برای پرداخت هزینه های خود دریافت کرد و نام پدرش را به عنوان یک متخصص بازپرس جعل کرد. کریستوفر که از پدر و مادرش ناراضی بود، در تلاش بود تا شهریه پاییز ۲۰۰۴ را با پول وام بپردازد. در اوایل پاییز، او به