Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تیپ سواره نظام کراکوف () یکی از واحدهای نیروی زمینی لهستان بود که در آوریل ۱۹۳۷ میلادی تشکیل شد و سرفرماندهی آن در کراکوف قرار داشت. در طول تهاجم آلمان به لهستان این تیپ تحت امر سپاه کراکوف قرار گرفت. در همان روز اول آغاز جنگ این تیپ در مواجه با لشکر دهم (ورماخت) شکست خورد و خطوط دفاعی اش شکافته شدند تا راه برای پیشروی نیروهای آلمانی به سمت ورشو باز شود. در ۱۰ سپتامبر این تیپ در مسیر عقب نشینی خود رود ویستولا را پشت سر گذاشت و در نبرد توماشوف لوبلسکی حضور داشت که پس از محاصره توسط نیروهای آلمانی به همراه باقی مانده سپاه کراکوف تسلیم نیروهای آلمانی گشتند.
تیپ ۱ کوهستانی () یکی از واحدهای نیروی زمینی لهستان بود که پیش از آغاز جنگ جهانی دوم ایجاد گشت و در جنگ با آلمان به عنوان جزئی از سپاه کراکوف حضور داشت. این تیپ در ۷ ژوئیه ۱۹۳۹ با هدف دفاع از بال جنوبی سپاه کراکوف در ناحیه میان ژویتس و رابکا از واحدهای سپاه حفاظت مرزی تشکیل شد. در روز ۱ سپتامبر تیپ ۱ کوهستانی مورد هجوم چهار لشکر آلمانی قرار گرفت و نبرد سنگینی در اطراف ونگیرسکا گورکا درگرفت که تلفات سنگینی را به تیپ وارد کرد. شب هنگام و با توجه به عقب نشینی لشکر ۲۱ کوهستانی که در مجاورت تیپ ۱ کوهستانی وجود داشت شانس بیشتری برای دفاع وجود نداشت و به نیروها دستور عقب نشینی ابلاغ گشت. نیروهای تیپ در طول عقب نشینی به سمت وادوویتسه به یاری تیپ موتوری تحت امر ژنرال استانیسواو ماچک با درگیری های پراکنده سعی کردند تا پیشروی نیروهای آلمانی را با مشکل مواجه کنند. در روز ۴ سپتامبر و پس از نابودی اکثر یگان های تیپ توسط نیروهای آلمانی، باقی مانده توان این تیپ در نزدیکی بوخنگا توسط آلمانی ها نابود شد و این تیپ به صورت کامل از میان رفت.
آرش استواری (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است. استواری تنها لژیونر ایرانی است که در ۳ لیگ مختلف خارجی به عنوان قهرمانی رسیده است. در سال ۲۰۱۶ با درخشش در لیگ برتر تایلند به باشگاه پرتغالی لوسیتانو ترانسفر شد و در پایان فصل به انتخاب هواداران محبوب ترین بازیکن فصل باشگاه انتخاب شد و هواداران پرتغالی به خاطر شباهت سبک بازی به وی لقب کوارشمای ایرانی را دادند. رد پیشنهاد نجومی فدراسیون فوتبال عمان مبنی بر اخذ تابعیت و عضویت در تیم ملی فوتبال عمان بازخوردهای متفاوتی برای وی در ایران و عمان به همراه داشت و بازگشت وی به باشگاه النصر تحت تأثیر این جریان منتفی شد. استواری مقیم کشور سنگاپور می باشد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استقلال تهران، باشگاه فوتبال برق شیراز، و باشگاه فوتبال فجر شهید سپاسی شیراز اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال نوجوانان ایران و جوانان ایران بازی کرده است. دوران باشگاهی. آکادمی. استواری عضو برق شیراز بود و کار خود را از آکادمی آنها آغاز کرد، همچنین در فجر سپاسی دیگر باشگاه زادگاه خود یعنی شیراز و استقلال یکی از باشگاه های بزرگ ایران بازی کرد. مالزی.
آرش در سال ۲۰۰۹ با قراردادی ۲ ساله به PLUS F.C مالزی منتقل شد و همزمان دبیرستان و کالج خود را در کوالالامپور گذراند. عمان. در فصل ۲۰۱۱/۲۰۱۲ استواری با النصر قراردادی یک ساله امضا کرد. فیلیپین. در سال ۲۰۱۲ به فیلیپین نقل مکان کرد و برای باشگاه فوتبال پاسارگاد مانیل بازی کرد و در نیم فصل دوم بعد از مشکلاتی که با سرمربی پاسارگاد به وجود آمده بود به Mondoñedo رفت. تایلند. آرش با پیوستن به باشگاه فوتبال بانکوک یونایتد در لیگ برتر تایلند به آسیا بازگشت و این تبدیل به فرصتی برای نشان دادن بیشتر خود و ترانسفر او به اروپا برای فصل بعد شد. وی در سال ۲۰۱۸ یکبار دیگر برای باشگاه فوتبال کالاسین به تایلند بازگشت. پرتغال. استواری تنها بازیکن ایرانی است که موفق به کسب عنوان قهرمانی در سه لیگ مختلف خارجی شده است. در سال ۲۰۱۶ پس از درخشش در لیگ برتر تایلند به باشگاه پرتغالی لوسیتانو زیر مجموعه باشگاه فوتبال بنفیکا پیوست و در پایان فصل از سوی هواداران پرتغالی به عنوان بهترین بازیکن فصل انتخاب شد. کانال باشگاه مستندی از زندگی او در پرتغال به عنوان اولین بازیکنان ایرانی شاغل در لیگ پرتغال ساخته است. همکاری با مربی شاخص پرتغالی،
ریکاردو سوزا، تأثیر زیادی در پیشرفت حرفه ای وی داشت. آرش به دلیل سبک بازی خود از سوی هواداران پرتغالی به ریکاردو کوارشما ایرانی ملقب شد. تیم ملی. در طول فصل حضور آرش در پرتغال، شایعاتی مبنی بر احتمال انتخاب وی در لیست کارلوس کی روش برای تیم ملی ایران شنیده می شد و در پس از عدم انتخاب در لیست ایران، پیشنهاد دریافت مبلغ نجومی برای تابعیت و پیوستن به تیم ملی عمان را از فدراسیون فوتبال عمان دریافت کرد که توسط آرش رد شد. و واکنش های متفاوتی را در ایران و عمان برای وی به همراه داشت. استواری اعلام کرده بود که در رقابت های ملی برای هیچ کشوری به جز ایران به میدان نخواهد رفت. سنگاپور. آرش ساکن سنگاپور است و در سال ۲۰۱۸ به باشگاه بوکیت تیما پیوست و کاپیتان این باشگاه بود. استواری بعدها برای یک باشگاه دیگر سنگاپور Admiralty CSC نیز بازی کرد. کامبوج. در فوریه ۲۰۲۰ آرش به Kirivong Sok Sen Chey F.C در کامبوج پیوست، باشگاهی که به هواداران پرشور و پرتعداد خود معروف است. زندگی شخصی. آرش اولین فرزند خانواده است و دو برادر کوچکتر از خود دارد و در رشته هوانوردی (خلبانی) تحصیل کرده است. وی به همراه خانواده اش ساکن سنگاپور زندگی می
اصغر صدری (زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشستهٔ اهل ایران است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ام وی وی ماستریخت، باشگاه فوتبال برق شیراز، و باشگاه فوتبال شاهین تهران اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال جوانان ایران و ایران بازی کرده است.
تئاتر عروسکی آلت تناسلی مرد ()، نوعی نمایش است که در آن اشکال گوناگونی را با استفاده از آلت تناسلی مردانه ایجاد می نمایند. انعطاف پذیری و بافت فراوان آلت تناسلی مردانه و بیضه ها و اسکروتوم موجب می گردد که بتوان با آلت تناسلی اشکال گوناگونی همچون همبرگر، بادبان، و برج ایفل را ایجاد نمود. این نمایش نخستین بار توسط سیمون مورلی استرالیایی ساخته شد که در آن ۱۲ طرح را با استفاده از آلت تناسلی در گاراژ خانهٔ خود ایجاد نموده بود که در شب سال نو در سال ۱۹۹۷ بنابر پیشنهاد و درخواست دوستش اوسی دیوید، ، تصمیم گرفت تا تصاویر این طرحها را در یک نمایشگاه هنری به نمایش بگذارد. باوجوداین، نخستین تئاتر عروسکی آلت تناسلی که به صورت عمومی اجرا گردید در جشنوارهٔ بین المللی کمدی ملبورن استرالیا در سال ۱۹۹۸ برای عموم مردم به اجرا گذاشته شد که در آن دو مرد برهنه آلت های تناسلی خود را خم می کنند، پیچ می دهند و می چرخانند و آن را به اشکال گوناگون درمی آورند. این نوع نمایش هنری تاکنون در کشورهایی همچون استرالیا، نیوزیلند، انگلیس، اروپا، کانادا، ایالات متحده، آفریقای جنوبی، و آرژانتین به اجرا گذاشته شده است. اشکال قابل ایجاد. اشکالی که
توسط این هنر قابل ایجاد هستند شامل:
کیوان زرینه (زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق ایتالیایی ایرانی تبار است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لاتینا، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، و باشگاه فوتبال یوونتوس اشاره کرد.
غار آزوخ (, ) مجموعه غار بزرگی با عمق ۶۰۰ متر و با چندین اتاق و راهروهای تودرتو با عرض ۸۰۰۰ متر مربع در نزدیکی روستای آزوخ در جمهوری آرتساخ قرار دارد. غار در ۳ کیلومتری آن نهر و در فاصله ۲۵۰ متری سمت پایین بسترش واقع می باشد. در این غار شواهدی از زندگی انسان از دوره پارینه سنگی زیرین با قدمت ۳۰۰۰۰۰ سال به دست آمده است. قرار دارد. غار در ۳ کیلومتری آن نهر و در فاصله ۲۵۰ متری سمت پایین بسترش واقع می باشد. در این غار شواهدی از زندگی انسان از دوره پارینه سنگی زیرین با قدمت ۳۰۰۰۰۰ سال به دست آمده است. شناسایی غار. قطعه ای از استخوان چانه یک زن ۲۰ ساله که در سال ۱۹۶۸ توسط «تیم باستان شناسی پارینه سنگی» آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان تحت رهبری محمدعلی حسینوف در این غار یافت شده، از باستانی ترین نمونه های پیدا شده اندام انسانی در اوراسیا تلقی می گردد. در غار آزوخ نمونه هایی از اجاق های آتش که در دل زمین کنده شده و با دیواره سنگچین هلالی شکل به ضخامت ۳۰ سانتیمتر محصور گردیده، شناسایی شده است. ساکنان دوره های جدیدتر آزوخ شکاف هایی را بر روی استخوان جمجمه خرس به وجود می آورده اند، که راز آنها بر کسی هویدا نیست. برخی ن
ظریه ها و یافته های تازه، قدمت پایین ترین لایه های استقراری غار آزوخ در عمق ۱۴ متری کف هم اکنونی تاریخ آن را تا ۱٫۵۰۰٫۰۰۰ سال پیش به عقب می برند. اصطلاح «انسان آزوخ» به انسان ساکن در این غار گفته می شود. باستان شناسان معتقدند که، یافته هایی از پایین ترین لایه ها مربوط به دوره قبل از فرهنگ آشولی (با قدمت ۷۳۰٫۰۰۰ الی ۱٫۸۰۰٫۰۰۰ سال) می باشند، که از بسیاری جهات تشابهاتی با فرهنگ الدوایی معروف به تنگ الدوای تانزانیا دارند. به دلیل کیفیت پایین کاوش های باستان شناختی دهه ۱۹۶۰، که در آن ها هیچ داده ای مرتبط با سنگواره شناسی جمع آوری نشده، اطلاعات دقیقی پیرامون ترتیب زمانی پیدایش لایه ها در دست نیست. کاوش ها در اواسط دهه ۱۹۹۰ از سر گرفته شد. در سال ۲۰۰۲، یک تیم تحقیقاتی بین المللی به سرپرستی «تانیا کینگ» ورودی های دست نخورده به غار و همچنین شواهدی از انواع زیاگان و ابزار سنگی در این غار را کشف کرد. با آنکه از تل های فسیلی به دست آمده در نتیجه کاوش های سال های ۲۰۰۲ الی ۲۰۰۹، بقایای خرس هایی که در دور پلیستوسن برای گذراندن خواب زمستانی در این غار گردهم می آمده اند، یافت شده، ولی هیچ نشانه ای از کوچ همزمان خرس ها و انسان
تباران به غار پیدا نشده است. انسان تباران بقایای دیگر جانوران، عمدتاً گیاه خواران را نیز به این مکان آورده بودند، اما در سایر جاها نیز شکاری و جانواران را ذبح می نموده اند، نه فقط پشت غار که در آنجا بقایای آن پیدا شده است. موقعی که سطح رسوبات تا به حدود سقف غار رسید، انسان تباران به استفاده از آن پایان دادند. سرانجام، رسوبات به وسیله بارندگی بیرون ریخته شده و غار مجدداً مورد استفاده انسان ها قرار گرفت. حدس زده می شود که این غار زیستگاه برخی از اولین گروه های انسانهای اولیه در اوراسیا بوده است.
بلانکا پیک چهارمین قله مرتفع کوه های راکی آمریکای شمالی و ایالت کلرادو ایالات متحده است. قله بسیار برجسته پیک مرتفع ترین قله سیرا بلانا، ماسه سنگ سانگ دو کریستو و کوه های سانگ دو کریستو است. در شمال به شرق (با تحمل ۹ درجه) از بلانکا، کلرادو، در جنگل ملی ریوگراند و شهرستان آلاموسا، کلرادو واقع است. این قله مرتفع ترین نقطه در دو شهرستان و کل حوضه آبریز ریو گرانده است. در زیر صخره شمالی شیب بلانکا، دو یخچال وجود دارند که تا زمان انقراض مدتی بعد از سال ۱۹۰۳ یک بار گسترش یافته بودند. یخچال های طبیعی و شمالی بلانکا در دمای ۳۷ درجه و ۳۵ درجه، طول جغرافیایی ۱۰۵ درجه 28W واقع شده اند. بلانکا پیک از هر نقطه ای در شرق ایالات متحده از طول جغرافیایی خود بالاتر است. جغرافیا. قله بلانکا در انتهای جنوبی محدوده سانگره کریستو، زیرزمینی از کوه های گسترده تر سانگرو دی کریستو قرار دارد و بلندترین قله در هر دو رشته است. تقریباً شرقی-شمال شرقی شهر آلاموسا، کلرادو. تقریباً تا شمال-شمال غربی پارک ملی تل ماسه های بزر است. زمین شناسی. توده بلانکا سنگ های گرانیتی را تشکیل می دهد از نظر دوره پرکامبرین است و قدمت آن تقریباً ۱٫۸ میلیارد سا
ل قدمت دارد. تاریخ. قله بلانکا برای مردم ناواهو به عنوان کوه مقدس شرق شناخته شده است: "" (یا "Tsisnaasjiní")، طلوع کوه یا کوه پوسته سفید. این کوه به عنوان مرز شرقی دینته، وطن سنتی ناجا شناخته می شود. با رنگ سفید همراه است و گفته می شود که در روز و سپیده دم پوشانده می شود.
محمدعلی حسینوف () باستان شناس آذربایجانی در دوره آذربایجان شوروی سابق بود. او معروف است به کاوش های باستان شناختی اش که در سال ۱۹۶۰، در وادی های رودخانههای «قوروچای» و «کندلن چای» واقع در منطقه قره باغ کوهستانی آذربایجان شوروی انجام داده بود. آنجا وی قطعه ای از استخوان فک پایین انسان راست قامت یا «انسان آزوخ» در اماکن چندلایه مربوط به دوران پارینه سنگی در غارهای آزوخ و تاغلار کشف نمود. زندگی نامه. محمدعلی حسینوف فرزند مراد ۳ آوریل سال ۱۹۲۲، در شهرستان قازاخ در آذربایجان شوروی به دنیا آمد. بعد از اتمام مدرسه وارد دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی آذربایجان شد. در سال ۱۹۵۱، از آنجا دانش آموخته گردید. سپس برای مدتی در موزه ملی تاریخ جمهوری آذربایجان به عنوان دستیار پژوهشگر فعالیت داشت. در سال ۱۹۶۹ با دفاع از پایان نامه خود در موضوع «سکونتگاه های موجود در غارهای کوه آوی داغ» در تفلیس مدرک دکترا دریافت کرد. از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۴، وی ریاست بخش مطالعات دوران پارینه سنگی را در دانشکده باستان شناسی و قوم نگاری در آکادمی ملی علوم آذربایجان به عهده داشت. بین سال های تا ۱۹۹۳ ریاست دانشکده باستان شناسی و قوم نگاری در دانشگاه دولت
ی آذربایجان را عهده دار شد. در این بازه زمانی ابتکار عمل راه اندازی دفتر موزه باستان شناسی و قوم نگاری در آکادمی ملی علوم آذربایجان را پیشنهاد داد. در سال ۱۹۸۷، درجه علمی پروفسور را اخذ کرد. وی در ۵ ژوئیه ۱۹۹۴، در سن ۷۲ سالگی درگذشت. فعالیت های علمی. محمدعلی حسینوف در طول عمرش ۶ کتاب و ۱۰۰ اثر پژوهشی به تألیف درآورد. وی بنیانگذار مطالعات عصر پارینه سنگی در مدارس آذربایجان به حساب می آید. محمدعلی حسینوف در سال ۱۹۶۰ در وادی های «قوروچای» و «کندلن چای» و نیز در جمهوری خودمختار نخجوان آذربایجان شوروی به جا آورد، که به موجب آن سایت های چندلایه از دوران پارینه سنگی در غارهای آزوخ (جایی که بقایایی از استخوان فک پایین انسان راست قامت یا انسان آزوخ پیدا کرد) تاغلار یافت نمود. از جمله یافته های حسینوف و همکارانش می توان از فرهنگ «قورچای» در جمهوری آرتساخ و غار آزوخ و همچنین آثار باستانی متعلق به دوران پارینه سنگی در قازاخ، نخجوان، لریک و سایر مناطق این کشور نام برد که، اثبات کردند آذربایجان زیستگاه انسان های اولیه بوده است. اگرچه قدمت فرهنگ «قورچای» ۱٫۵ میلیون سال پیش برآورد می شد، حسینوف خود تاریخ شکل گیری آن را ۱٫۷ ت
ا ۲٫۱ میلیون سال قبل دانست. یافته های تاریخی غنی و ارزشمند این باستان شناس از غارغای آزیخ و تاغلاار (جمهوری آرتساخ)، «دامجیلی» و داش صلاح لی (واقع در کوه آوی داغ در قازاخ و بخش زارای کلبجر)، «قازما (نخجوان)، و غار بزیر (لریک) حکایت از سکونتگاه بودن این منطقه برای مردمان باستانی در عصر پارینه سنگی داشت. غار آزیخ نقش مهم و بسیار ویژه ای را در بین آثار تاریخی دوره یادشده در جمهوری آذربایجان ایفا کرده است. در نتیجه تحقیقات علمی، ۶ سالن عظیم و تعداد کثیری آثار باستان شناختی از درون ۱۰ قشر فرهنگی یافت گردید.
بلک هیلز (Lakota ; ; Hidatsa) کوه کوچک و جدا شده رشته کوه است که از دشتهای بزرگ آمریکای شمالی در داکوتای جنوبی برخاسته و به وایومینگ آمریکا امتداد می یابد. بلک الکپیک (که قبلاً با نام اوج هارنی شناخته می شد)، که به بالاترین قله این محدوده است. بلک هیلز شامل جنگل ملی بلک هیلز است. نام «بلک هیلز» ترجمه ای از لاکوتا "" به دلیل ظاهر تیره خود از فاصله دور، و اینکه در درختان پوشیده شده بودند، به اصطلاح تپیه های سیاه خوانده می شدند. آمریکایی های بومی تاریخ طولانی در بلک هیلز دارند. پس از فتح شاین در سال ۱۷۷۶، لاکوتا قلمرو بلک هیلز را به دست گرفت، که مرکزی برای فرهنگ آنها شد. در سال ۱۸۶۸، دولت آمریکا پیمان فورت لارامی در سال ۱۸۶۸ را امضا کرد، و تأسیس رزرو بزرگ سیوکس در غرب رودخانه میسوری را تأسیس کرد. با این حال، هنگامی که شهرک نشینان در سال ۱۸۷۴، طلا را در آنجا کشف کردند، در نتیجه سفر جرج آرمسترانگ کاستربه بلک هیلز، معدنچیان تب طلا وارد منطقه شدند. دولت آمریکا بلک هیلز را پس گرفت و در سال ۱۸۸۹، بر خلاف خواسته های خود، لاکوتا را به ۵ رزرو کوچک در غرب داکوتای جنوبی واگذار کرد و ۹ میلیون هکتار از زمین های قبلی خود را ف
روخت. بر خلاف اکثر داکوتای جنوبی، بلک هیلز توسط آمریکایی های اروپایی و در درجه اول از مراکز جمعیتی به غرب و جنوب منطقه مستقر می شد، زیرا کارگران معدن از مکان های قبلی طلا در کلرادو و مونتانا گله می کردند. تاریخ. اگرچه تاریخ مکتوب این منطقه با تسلط سیوکس بر زمین بر قبایل بومی آریکارا آغاز می شود. دانشمندان توانسته اند از تاریخ یابی کربن برای ارزیابی سن ابزارهای یافت شده در این منطقه استفاده کنند، که نشان دهنده حضور انسان است و تا زمان ۱۱٫۵۰۰ سال قبل از میلاد با فرهنگ کلوویس قدمت دارد. سوابق چینه شناسی نشانگر تغییرات محیطی در زمین، مانند الگوهای سیل و خشکسالی است. به عنوان مثال، طغیان در مقیاس بزرگ حوضه های بلک هیلز با سرعت احتمال ۰٫۰۱ اتفاق می افتد و باعث می شود چنین سیل هایی در هر ۱۰۰ سال یک بار اتفاق بیفتد. با این حال، در دوره ناهنجاری آب و هوایی قرون وسطایی یا دوره گرم و قرون وسطایی، جاری شدن سیل در حوضه ها افزایش یافته است. سابقه چینه شناسی منطقه نشان می دهد که در این دوره ۴۰۰ ساله، سیزده سیل ۱۰۰ ساله در چهار حوضه منطقه رخ داده است، در حالی که همین چهار حوضه از ۸۰۰ سال گذشته فقط ۹ سیل را تجربه کرده است. آم
ریکایی های اروپایی به طور فزاینده ای در قلمرو لاکوتا تجاوز می کنند. پس از شکست لاکوتا سیوک، دولت آمریکا طبق توافق نامه فورت لارامی در سال ۱۸۶۸ صلح برقرار کرد و رزرو بزرگ سیوکس را در غرب رودخانه میسوری تأسیس کرد و تصدیق کنترل آنها از محدوده تیتون را تأیید کرد. در این پیمان، آنها از بلک هیلز «برای همیشه» از شهرک سازی اروپایی-آمریکایی محافظت می کردند. تصاحب بلک هیلز. درگیری برای کنترل منطقه، جنگ بلک هیلز (۱۸۷۶) را ایجاد کرد، همچنین به عنوان جنگ بزرگ سیوکس شناخته می شود، آخرین جنگ بزرگ از جنگ های سرخ پوستان در دشت های بزرگ است. به دنبال شکست لاکوتا و متحدین آنها در شاین و آراپاهو در سال ۱۸۷۶، ایالات متحده کنترل بلک هیلز را به دست گرفت. لاکوتا هرگز اعتبار تخصیص ایالات متحده را نپذیرفت. آنها همچنان به تلاش برای بازپس گیری اموال و علیه دولت فدرال شکایت کردند. زمین شناسی. زمین شناسی بلک هیلز بسیار پیچیده است. بلک هیلز توسط گرانیت، پگماتیت و سنگ های دگرگونی پرکامبرین مشخص شده است که هسته اصلی کل ارتفاعات بلک هیلز را تشکیل می دهد. این هسته توسط سنگهای رسوبی دیرینه زیستی، مزوزوئیک و سنوزوئیک سنگ رسوبی پوشیده شده است. سی
ستم زیست بوم. مانند زمین شناسی، زیست شناسی بلک هیلز نیز پیچیده است. بیشتر مناطق هیلز پوشیده شده از جنگل کاج زرد است، با درخت صنوبر سفید ("Picea glauca" var. "densata") که در دره های مرطوب و خنک تپه های شمالی وجود دارد. حیات وحش ان متنوع و فراوان است. رودهای بلک هیلز برای ماهی قزل آلای خود شناخته شده است، در حالی که جنگل ها و مراتع زیستگاه خوبی برای بوفالوی آمریکایی، دم سفید و قاطر، گوزن، شاخ چنگالی، گوسفند کوهی آمریکایی، شیر کوهی، و انواع حیوانات کوچکتر مثل سگ دشتی، سمور آمریکایی، سنجاب های قرمز آمریکایی، سنجاب پرنده شمالی، مارموت های زرد رنگ و سنجاب روباهی است. از نظر بیولوژیکی، بلک هیلز یک مکان گردهمایی و اختلاط است که گونه های آن در مناطق غربی، غربی، شمالی و جنوبی مشترک است. هیلز برخی از گونه های بومی را حمایت می کند، که مشهورترین آنها احتمالاً سازونشین بال سفید ("Junco hyemalis aikeni") است. برخی از پرندگانی که فقط در بلک هیلز هستند و بقیه داکوتای جنوبی نیز نیستند، پینون جی، جیجاق خاکستری، دارکوب سه انگشتی، دارکوب با پشت مشکی، زیرآبروک آمریکایی، سیاه خروس طوق دار و موارد دیگر هستند. مناطق بلک هیلز. بلک هی
لز (منطقه عارف جنگلی ملی بلک هیلز) در شهرستان پنسیلینگ در غرب شهر رپید واقع شده است. بلک هیلز جنوبی در شهرستان کاستر، داکوتای جنوبی بخش کاستور قرار دارد و در منطقه ملی جنگل هان کانیون اداره می شود. گردشگری و اقتصاد. منطقه واقع در یادبود ملی کوه راشمور، پارک ملی غار بادی، یک بنای تاریخی ملی غار جواهرات، قله سیاه الک، پارک ایالت کوستر (بزرگترین پارک دولتی در داکوتای جنوبی و یکی از بزرگترین در ایالات متحده آمریکا)، پارک دولتی بیر بوت، بنای یادبود ملی برج شیاطین و یادبود اسب دیوانه واقع است. بلک هیلز همچنین هر ماه آگوست میزبان رالی استورگیس است. این رالی در سال ۱۹۴۰ آغاز شد و ۶۵ رالی در سال ۲۰۰۵ بیش از ۵۵۰٬۰۰۰ دوچرخه سوار از بلک هیلز دیدن کردند. این بخش مهمی از اقتصاد منطقه است.
یوهانس برناردوس تئودوروس "هانس" هیوگن هالتز (؛ زادهٔ در فلدر – درگذشتهٔ در زاندفورت)، که در کشورهای انگلیسی زبان با نام جان هیوگن هالتز شناخته می شود، طراح خودرو و میدان های مسابقات اتومبیل رانی اهل هلند بود. پدر هیوگن هالتز، که هم نام خودش بود، یک کشیش پروتستان و فعال صلح بود که در سال ۱۹۱۸ خانواده را به پورمرند، و سپس در سال ۱۹۲۴ به امرزتال منتقل کرد. هیوگن هالتز در تحصیلات خود را برای آموختن حرفهٔ وکالت ادامه داد و پس از آن شغل روزنامه نگاری مشغول شد؛ با این حال او به خودروها علاقهٔ زیادی داشت. او در دوران جوانی یک موتورسوار مسابقه ای آماتور بود. او سپس "باشگاه مسابقات اتومبیل رانی هلند" را در سال ۱۹۳۶ تأسیس کرد و از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۴ نیز مدیر پیست مسابقهٔ زاندفورت بود. او همچنین "انجمن بین المللی میدان های مسابقهٔ دائمی" را در پاریس، و "باشگاه اتومبیل های پیشگام" را در سال ۱۹۵۶ بنیان گذاری کرد که در نهایت به شکل گیری "فدراسیون بین المللی خودروهای تاریخی" (فیوا) انجامید. هیوگن هالتز انواع گوناگونی از پیست های مورد استفادهٔ مسابقات فرمول یک را طراحی کرد که به خاطر طبیعت چالش برانگیز و امکانات نوآورانه مورد ت
حسین قرار گرفتند. از جملهٔ امکانات جدیدی که در این پیست ها استفاده شده بود، چندین لایه از حصارهای انعطاف پذیر و زنجیری بود که برای کاهش سرعت و مهار خودروهایی که از مسیر خارج می شدند، و کاهش احتمال صدمه دیدن راننده در مقایسه با موانع ثابت مرسوم، کاربرد داشت. هیوگن هالتز پیست های سوزوکا در ژاپن (۱۹۶۲)، زولدر در بلژیک (۱۹۶۳)، بخش استادیومی «موتودروم» هوکنهایمرینگ در آلمان (۱۹۶۵)، جاراما در اسپانیا (۱۹۶۷)، اونتاریو موتور اسپیدوی (با همراهی مایکل پارکر، معمار اهل پورتلند) در کالیفرنیا (۱۹۷۰)، و نیولس باولرز در بلژیک (۱۹۷۱) را طراحی کرد.
دیوید نافلر (؛ زادهٔ ) نوازنده چند ساز، شاعر، تهیه کننده موسیقی، خواننده-ترانه پرداز اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او برادر مارک نافلر است.
دو پاپ () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی فرناندو میرلس است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. داستان. پس از مرگ پاپ ژان پل دوم طبق معمول شورای کاردینال ها کار خود را آغاز کرد. در نهایت یوزف راتسینگر آلمانی انتخاب شد و به عنوان پاپ جدید نام بندیکت شانزدهم را برگزید. وی علیه همجنسگرایان، مسلمانان، بی دینان و حکومت های غیر مسیحی سخنان تندی می گفت و رویه محافظه کارانه ای را مثل پاپ های قرن بیستم پیش گرفته بود. بعد از چند سال به دلیل رسوایی های جنسی رهبران مذهبی، پولشویی رئیس محافظین پاپ و … به نازی بودن متهم شد و محبوبیتش را از دست داد. وی تصمیم به کناره گیری گرفته بود اما می خواست مطمئن شود که جانشین درستی خواهد داشت. بنابراین رقیب آرژانتینی اش در دوره قبل را به واتیکان دعوت کرد. وی کاردینال خورخه برگولیو بود که می خواست از مقامش استعفا بدهد ولی پاپ قبول نمی کرد. با آمدن وی به واتیکان صحبت های زیادی در مورد مسیحیت، فضایل و گناهان انجام دادند. برگولیو گفت که در بوئنس آیرس لباس کشیشی به تن می کند و از زندگی اش راضی است. آنها در مورد گذشته شان حرف زدند. پاپ بندیکت اعتراف کرد که نمی خواست وجهه کاتولیک خراب شود و نمی خواست
که مردم از او روی گردان شوند. او تا مدتها جانشین پاپ قبلی شمرده می شد و شاید این یک طمع برای قدرت بود. کاردینال برگولیو هم از جوانی اش گفت. از زمانی که عاشق دختری شد و روزی که می رفت او را از پدرش خواستگاری کند در راه به یک کلیسا رفت تا دعا کند اما کشیش او را به زور به اتاقک اعتراف گیری برده و به او گفت که از صبح کسی برای اعتراف نیامده است ولی او باور دارد که خدا می خواست او امروز با کسی حرف بزند. خورخه تأکید می کند که همین باعث شد او به مدرسه مذهبی رفته و برای کشیش شدن تلاش کند. بعد از مدتی که او کشیش شده است در سال ۱۹۷۳ کودتایی روی می دهد و فاشیست ها روی کار می آیند اما آنها به روحانیون مذهبی دشمنی ندارند. بعضی از کشیش ها که دوستان خورخه بودند از مخالفان کودتا بودند. دولت آنها را دستگیر اعدام می کند. برگولیو سعی کرد که دوستان و عشق سابقش را نجات دهد اما حکومت از این کار جلوگیری کرد. بعد از بازگشتن دموکراسی به آرژانتین برگولیو کاملاً بخشیده نشد و به همین خاطر نمی خواست پاپ شود. پاپ بندیکت شانزدهم کاردینال برگولیو را بخشید و کاردینال هم پاپ را برای گناهانش بخشید. پاپ به راحتی به میان مردم رفت و بعد از مدتی اس
تعفا داد. در رای گیری دوباره کاردینال خورخه برگولیو در سال ۲۰۱۳ میلادی به عنوان اولین پاپ از نیم کره جنوبی، اولین پاپ از قاره آمریکا و اولین پاپ از فرقه فرانسیسکویی با نام فرانسیس پاپ شد. بازیگران. جاناتان پرایس در نقش کاردینال خورخه برگولیو و در نهایت پاپ فرانسیس آنتونی هاپکینز در نقش پاپ بندیکت شانزدهم اکران. فیلم دو پاپ ۳۱ اوت ۲۰۱۹ در جشنواره فیلم تلیوراید به نمایش درآمد و با استقبال فراوانی مواجه شد. در پی آن نیز درچهل و چهارمین دوره جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در ۹ سپتامبر ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. این فیلم از ۲۷ اکتبر ۲۰۱۹ به صورت محدود در ایالات متحده و از ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹ در بریتانیا اکران شد. نسخهٔ دیجیتال این فیلم بر روی شبکهٔ نت فلیکس قرار گرفته و از ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹ دردسترس عموم است.
درک رجینالد بل (؛ زادهٔ در پینر، میدلسکس، انگلستان) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل بریتانیا است که پنج بار در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز، سه بار در مسابقات ۲۴ ساعته دیتونا، و دو بار در مسابقات جهانی خودروهای اسپورت موفق به کسب مقام قهرمانی شده است. او همچنین با تیم های فراری، ویتکرافت، مک لارن، شورتیس و تکنو در مسابقات قهرمانی فرمول یک شرکت کرده است. هانس یواخیم اشتوک از او به عنوان یکی از پسندیده ترین راننده های نسل خودش یاد می کند.
ضیافت عسکروف () یک استاد و سیاستمدار آذربایجانی است که، جانشینی رئیس مجلس ملی جمهوری آذربایجان را به عهده دارد. زندگی نامه. ضیافت عسکروف در ۲۴ اکتبر سال ۱۹۶۳، در روستای «آشاغی اوزون اوبا» ی شهرستان بابک نخجوان در آذربایجان شوروی سابق به دنیا آمد. او با اخذ لوح تقدیر از دانشگاه دولتی آذربایجان دانش آموخته شد. از سال ۱۹۹۰، سمت هایی همچون استاد در دانشکده حقوق، معاونت دانشکده حقوق، و دستیاری رئیس این قسمت در دانشگاه دولتی آذربایجان را عهده دار شد. در حال حاضر، او استاد دانشکده حقوق قانون اساسی دانشگاه دولتی باکو است. در سال ۱۹۹۵، او یکی از دست اندرکاران کارگروه کمیسیونی بود که قانون اساسی آذربایجان را تدوین می کرد. کارنامه سیاسی. ضیافت عسکروف ابتدا در انتخابات سال ۱۹۹۶، بعد سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۵ به نمایندگی در مجلس ملی جمهوری آذربایجان راه پیدا کرد. در تاریخ هاه ۲۴ دسامبر ۲۰۰۰ تا ۲ دسامبر ۲۰۰۵ و ۲ دسامبر ۲۰۰۵ الی ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰ به ترتیب معاونت و قائم مقامی مجلس ملی را بر عهده داشت. او در انتخابات پارلمانی نوامبر ۲۰۱۰ آذربایجان، از حوزه انتخابیه ۷۶ لنکران- آستارا با آوردن رأی مجدداً یک کرسی در مجلس را ازآن خود نمود
ه و در سمت جانشینی رئیس مجلس خود ابقاء شد. افزون بر این، ضیافت عسکروف سکانداری کمیته دفاع و امنیت مجلس ملی و همچنین هیئت نمایندگی آذربایجان در مجمع پارلمان ناتو را عهده دار می باشد. وی دکترای حقوق و نویسنده چندین کتاب درسی و ده ها مقاله علمی است. عسگاروف متأهل است و دو فرزند دارد.
برای بهتر، برای بدتر یک فیلم انگلیسی کمدی محصول سال ۱۹۵۴ میلادی به کارگردانی جی. لی تامپسون. این فیلم براساس نمایشنامه آرتور واتکین ساخته شده است.