Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نیق ها و عراده ها کرد، به طوری که خسارت و ویرانی فوق العاده ای بر جای گذاشت و با جدیت خود در این زمینه، وحشت را بر ساکنان این شهر حاکم گرداند. طاهر از روش های دیگری نیز در این راه بهره می جست، از جمله این که برای جذب یا تسلیم شدن بزرگان و اطرافیان امین، اموال و املاک شان را مصادره می کرد و آنان را به بیعت با مأمون فرا می خواند، که این روش بسیار مؤثر واقع شد و صاحب منصبان که آیندهٔ نبرد و در نتیجهٔ آن، پیروزی طاهر را پیش روی خود می دیدند، از اطراف امین پراکنده می شدند. این جنگ، تلفات فراوانی از دو طرف درگیر به جای گذاشت و حتی هرثمه نیز در جریان یکی از حملات اسیر شد که با یاری سربازانش رهایی یافت و مورد سرزنش طاهر قرار گرفت. طرفداران امین، علی الخصوص عیاران که به دفاع از مظلومان هم قسم بودند، به وسیلهٔ سلاح های مختصر خود که مشتمل بر سپری از حصیر قیراندود، شمشیر، گرز و فلاخن بود به دفاع سرسختانه از او می پرداختند و بسیار در این راه پایداری می کردند. اگرچه سرانجام، آنان نیز به غارت اموال مردم و ستم بر آنان روی آوردند. مردم نیز با سخت شدن شرایط حیات در شهر، به بهانه های مختلف همچون حج از شهر می گریختند و به اطراف
پناه می بردند. طاهر برای سخت تر کردن شرایط به نابود ساختن و به آتش کشیدن منازل روی آورد که نتیجه ای در پی نداشت و سپس نظارت خود را بر ورود و خروج آذوقه و خواربار شدید ساخت، به طوری که شرایط حاکم، دفاع از شهر را بسیار سخت کرد و موجبات سقوط آن را فراهم کرد. فتح بغداد و محاصرهٔ امین. محاصرهٔ بغداد تا سال ۱۹۸ ه .ق/۸۱۳ م، به صورت فرسایشی به درازا کشید، تا در محرم همین سال، طاهر بر شدت حملات خود افزود و محلات را یکی پس از دیگری فتح کرد و به لشکر دستور داد که برای فتح نهایی بغداد، حمله را آغاز نمایند و سرانجام بغداد، در همین زمان فتح گردید. یاران امین نیز با مشاهدهٔ این وضعیت، پراکنده شدند و به طاهر پناه می بردند. در طی این درگیری بسیاری از افراد دو طرف درگیر کشته شدند و فقط کسانی که به اردوی طاهر می پیوستند، در امان بودند. طاهر با ورود به بغداد اعلام کرد که کسانی که در خانهٔ خود ساکن باشند، در امان هستند. امین با تعدادی از یاران خویش در مدینةالمنصور مورد محاصره قرار گرفت و در فکر تسلیم شدن به هرثمه بود، اما یارانش پیشنهاد کردند که محاصره را شکسته و به جانب شام یا جزیره بگریزد و پس از تجدید قوا به مقابله با طاهر بپر
دازد، که مورد پذیرش امین قرار گرفت. اما طاهر با اطلاع از این تصمیم، با نگارش نامه ای به یاران امین، آنان را به واسطهٔ اموال و املاک شان تهدید کرد، که در نتیجهٔ آن افرادی مانند سلیمان بن منصور، محمد بن عیسی و سندی بن شاهک، دچار وحشت شدند و با آوردن عذر و بهانه امین را از این تصمیم منصرف کردند و او را نسبت به تسلیم شدن به طاهر خوشبین ساختند. امین نیز در نامه ای با تحکم و آمرانه از طاهر خواست که او را به نزد مأمون ببرد تا او تصمیم نهایی را بگیرد. اما طاهر که به پیروزی خود و سرانجام امین واقف بود، با بی توجهی برخورد کرد و گفت که باید تسلیم حکم او شود. البته روایت دیگری هم موجود است، که امین این پیشنهاد را نپذیرفت. امین نیز از اهداف و امیال طاهر مطلع بود و تصمیم او را پیش بینی می کرد و از جهتی به علت وجود شایستگی های متعدد، متمایل بود که او را در خدمت داشته باشد، اما این گونه نشد. امان خواستن از هرثمه و سرانجام امین. امین پس از ناامیدی از جانب طاهر، به هرثمه بن اعین روی آورد. در نظر امین، هرثمه بهترین شخص برای تسلیم شدن بود. او هرثمه را از موالی و خدمتگزاران خود و پدرش می دانست و به وفاداری اش نیز اطمینان داشت و د
ر اثر شرایط پیش آمده، شناخت و اعتمادش نسبت به او فزونی یافته بود؛ بنابراین در نامه ای از هرثمه درخواست کمک و امان کرد. هرثمه نیز این رویداد را افتخاری برای خود می دانست، زیرا به سبب آن می توانست به پیروزی بزرگی در برابر طاهر نائل آید. هرثمه همچنین تحت تأثیر غیرت و تعصب عربی خویش، مخالف هرگونه اقدام خراسانیان دربارهٔ امین بود؛ به همین سبب با امین پیمان بست که او را از هر گزندی محفوظ دارد و به درگاه مأمون گسیل نماید. حتی در صورت نیاز، شفاعت امین را در نزد مأمون کند و در صورت مخالفت مأمون با او درگیر شود. تعهداتی که هرثمه پیشنهاد کرد، خوشایند امین واقع شد و با قبول آن، تصمیمات لازم برای تسلیم شدن به هرثمه اتخاذ شد. اما در طرف دیگر، طاهر از وصول این خبر ناراحت و خشمگین شد و از آنجا که قصد نداشت، تا امتیازات و پیروزی نهایی را برای هرثمه گذاشته یا او را شریک خود نماید، تصمیم گرفت مانع این اتفاق شود. هرثمه با اطلاع از مخالفت طاهر، مجلسی از بزرگان بغداد تشکیل داد، که در طی آن به طاهر یادآور شدند، که امین هرگز تسلیم وی نمی شود؛ اما انگشتری، عصا و ردای خلافت را برای طاهر خواهد فرستاد، که مورد موافقتش واقع شد و مخالفتی
با تسلیم امین به هرثمه نکرد. اما، یکی از سران دربار امین که هرش نام داشت، از توطئهٔ موجود پرده برداشت که بر اساس آن امین به همراه نشانه های خلافت، تسلیم هرثمه خواهد شد. طاهر نیز با توجه به عدم اعتماد نسبت به امین و هرثمه، درصدد محبوس یا مقتول ساختن امین برآمد و به همین منظور به وسیلهٔ افرادش، کاخ امین و مادرش را تحت نظر گرفت و دستورهای لازم در جهت جلوگیری از پیوستن امین به هرثمه را به سپاهیان ابلاغ کرد. پنج شب مانده از محرم سال ۱۹۸ ه .ق/۸۱۳ م، امین با وجود اخطار هرثمه به او دربارهٔ تأمین امنیتش و توصیه به تسلیم شدنش در روز بعد، برای محافظت از جانش، به علت جایز ندانستن هرگونه تعلل و تأخیر، از کاخ خود بیرون آمد و به اخطار هرثمه بی توجهی کرد. امین بر قایقی که برای او در کنار دجله آماده کرده بودند و هرثمه خود با آن به استقبال امین آمده بود، سوار شد. هرثمه در مواجهه با امین، اظهار اطاعت و بندگی کرد. مسیری طی نشده بود که سپاهیان طاهر از کمینگاه خویش خارج شدند و به سوی قایق، سنگ و تیر پرتاب کردند. در ادامه افرادی به زیر قایق رفتند و آن را واژگون ساختند. یکی از یاران هرثمه او را نجات داد و امین نیز با شنا، خود را به
کنار آب رساند. پیش از اسارت امین، یکی از یارانش که احمد بن سلام نام داشت را اسیر کردند، که پس از پرسش از او دربارهٔ امین، وی اظهار بی اطلاعی کرد. سرانجام امین اسیر شد و توسط محمد بن حمید طاهری شناسایی شد. این خبر به اطلاع طاهر رسید، که او نیز بلافاصله دستور قتل امین را به قریش دندانی، حاجب خویش، ابلاغ کرد. بدین ترتیب امین در اسارت کشته شد. واکنش ها به قتل امین. بدن امین در باغ مونسه دفن، و سرش به همراه فتحنامه ای توسط قاصدی به نزد مأمون در مرو فرستاده شد. البته پیش از آن، سر امین را به یکی از سرداران هرثمه نشان دادند، تا سپاهیانش و طرفداران امین، کار را پایان یافته بیابند. هرثمه در برابر مرگ امین هیچ گونه واکنشی نشان نداد، که البته پژوهشگران معتقدند، هرثمه قادر به انجام هیچ عکس العملی در مقابل طاهر نبود. نکتهٔ قابل توجهی که می توان بدان اشاره کرد رقابت شدید طاهر با هرثمه، سردار عرب، است که از نشانه های آن می توان به ارسال این دو سردار توسط مأمون از دو مسیر جداگانه به بغداد، و نیز ماجرای امان خواستن امین از هرثمه و پیشدستی طاهر در قتل امین و تشریح اقدامات هرثمه و خیانت او به زعم طاهر، در نامه ای که برای فتح بغ
داد به مأمون نگارش کرده بود، اشاره کرد. خبر در روز دوازدهم صفر سال ۱۹۸ ه .ق/۸۱۳ م، به مأمون رسید. روایات در باب عکس العمل مأمون و فضل بن سهل در این زمینه، متفاوت و متناقض است و گروهی ناراحتی و عده ای دیگر خوشحالی مأمون و فضل از این واقعه را بیان می دارند. به روایتی این امر موجب خوشحالی او شد و سجدهٔ شکر به جای آورد و به قاصد انعام فراوان داد. بنا بر روایت دیگر، وی گریست و طاهر را مسئول این واقعه دانست و وی را نفرین کرد. اما، برخی مورخان بعید دانسته اند که طاهر بدون اذن مأمون می توانسته دست به چنین کاری بزند. به روایت طبری، مأمون به فضل بن سهل می گوید که باید اکنون چاره ای جست تا آن را برای مردم توضیح داد. طاهر از این امر خوشحال شد و به ذکر اشعاری پرداخت و عبدالله بن طاهر نیز به اقدام پدر مباهات کرد. طاهر، سر امین را برای تسلیم شدن مردم، در معرض دید عموم قرار داد و همه را امان داد. او در جمعه وارد بغداد شد و در طی خطبه ای بلیغ به همراه استناد فراوان به آیات قرآن، پیروزی خود را از جانب خداوند دانست، که خلافت را بر عهدهٔ مأمون گذاشته و بار آن را بر دوش او قرار داده است و سپس مردم را به اطاعت و اتحاد فراخواند. پس
از فتح بغداد، شورشی در میان سپاهیان طاهر به علت عدم دریافت مقرری شکل گرفت، که با تصمیم طاهر و اطلاع شورشیان از عزم راسخ طاهر برای سرکوب شان، آنان اظهار ندامت کردند و شورش خاموش شد. ماهیت جنگ. گاهی اوقات، مورخان معاصر، نبرد داخلی میان امین و مأمون را رویارویی ایرانی گرایی و عرب گرایی می دانند، که گروه نخست به رهبری مأمون و گروه بعدی تحت رهبری امین به ستیز با یکدیگر پرداختند. مأمون که از مادری ایرانی زاده شده بود و ایرانیانی تازه مسلمان همچون فضل بن سهل را در خدمت خویش داشت، مجبور به اجرای تمهیداتی آشتی جویانه در قبال مردمان ولایات شرقی بود، تا نظر آنان را نسبت به خویش مساعد گرداند، اما در عین حال، عرب تبارانی را نیز در صف ملازمان خویش دارا بود، که در مراحل پایانی نبرد، احساسات عربی شان مورد بهره برداری امین قرار گرفت و به آن متوسل شد. بدین ترتیب ریشهٔ نبردی را که در ظاهر با هدف کسب حکومت میان دو برادر شکل گرفت، باید در قلمرو تفکرات دینی مورد بررسی قرار داد، که وجود دلایلی برای اثبات این امر بسیار محتمل است. وجود خدمتگزارانی در رکاب مأمون که تحت تأثیر تفکرات سیاسی و مذهبی مطلوب برامکه بودند، خصومت و ستیزه جویی
امین و یارانش را — که نمایندگی اسلام سنتی را یدک می کشیدند — به دنبال داشت. بدین ترتیب پس از نبردی که میان این دو رخ داد و کسب پیروزی و خلافت توسط مأمون، وی با بروز شخصیتی روشنفکر و اصلاح طلب، پیروی خود از برخی از شیعیان و نیاکان عباسی را اعلام کرده و قرآن و سنت را نقشهٔ راه خویش ساخت و پس از بروز اختلاف با بغداد نیز برای بار نخست در میان خلفای عباسی، لقب «امام» را برای خویشتن برگزید. بدین ترتیب دعوت مأمون که اساسی دینی داشت و توسط کسانی همچون فضل بن سهل مدیریت می شد، توانست نبض اتفاقات را در دست گیرد. تحلیل دیگر در خصوص ماهیت جنگ آن است که بخشی از هستهٔ سنتی قدرت، موسوم به ابناء دولت عباسی، درگیر نبردی تعیین کننده برای حفظ موقعیت در حال زوال شان شدند. در مقابل، مردمان سرزمین های شرقی، به خصوص خراسان بزرگ، در پی انسجام بخشی به جایگاه جدیدشان در ساخت قدرت بودند. ابنا مخالف اعتلای جایگاه این سرداران مسلمان در ساخت قدرت امپراتوری بودند و اینان نسبت به فرودست قرار داده شدن توسط ابنا، معترض بودند. بدین ترتیب، آرایشی گسترده تر در سرتاسر امپراتوری عباسیان پدید آمد، که در یک سو محافظان وضع موجود تحت هدایت امین قرار
داشتند و در مقابل، آنها که خواهان تحول بودند به رهبری مأمون در برابرشان صف کشیدند. در حالی که ابنا دقیقاً می دانستند که چه می خواهند، مخالفان شان صرفاً برای به زانو درآوردن آنها متحد شده بودند و پس از شکست خوردن ابنا، چند دسته شدند و در نتیجه، بی نظمی های جدیدی ظهور کرد. در پایان جنگ هرچند ابنا به جهت نظامی شکست خوردند، اما برای چندی کوشیدند تا با وضعیت نوین ستیز کنند و با یکدیگر و نیز با حسن بن سهل، حاکم منصوب مأمون، درافتادند. نتایج جنگ. پیروزی مأمون بر امین در طی نبردهایی که با یکدیگر داشتند و سرانجام پیروزی نهایی مأمون در بغداد منجر به وقوع سلسله رویدادهایی شد، که هر کدام متأثر از یکدیگر هستند: منبع شناسی. منابع مربوط به رخدادهای عصر نخستین خلفای عباسی و عهد طاهریان را — که از معاصران آنان بودند — می توان به چند گروه تقسیم کرد: منابع اولیه. منابع معاصر با موضوع بحث را که به صورت مستقیم در سیر برخی از حوادث حضور داشتند یا با فاصلهٔ زمانی کمی به روایت آنان پرداخته اند، می توان به چند دسته تقسیم کرد که شامل تاریخ های عمومی و محلی می شود. تاریخ های عمومی سدهٔ سوم هجری با توجه به دورهٔ حکومت طاهریان، از منابع
معاصر و اولیه به شمار می آیند و به علت نزدیکی با جریان حوادث، حاوی اطلاعات مفیدی در این زمینه هستند. منابع ثانویه. منابعی نیز برای مطالعهٔ این عصر موجودند که در قرون بعدی تألیف شده اند، اما حاوی اطلاعات مفیدی پیرامون موضوعات مختلف از جمله عباسیان و سرداران و امیران شان همچون طاهر بن حسین هستند. از دیگر منابع می توان از "الفُتوح" ابن اعثم کوفی، "مُجمَلُ التَّواریخ و الْقَصَص"، "اَلْمُنتَظَم فی تاریخِ الْمُلوکِ والْاُمَم" اثر ابن جوزی، "اَلْعِبَر و دیوانِ الْمُبتَدَإِ و الْخَبَر فی أیّامِ الْعَرَبِ و الْعَجَمِ و الْبَربَر" اثر ابن خلدون، "اَلْبَدْءِ و التّاریخ" اثر مطهر بن طاهر مقدسی، کتاب "میخائیل سریانی" و "زَیْنُالْأخبار" گردیزی اشاره کرد.
دروازه های اسکندر حائلی افسانه ای است که از قرار معلوم توسط اسکندر مقدونی در قفقاز برای دور نگه داشتن بربری های نا متمدن شمال از تاخت و تاز به سرزمین های جنوبی ساخته شده است. این دروازه ها موضوعی محبوب در سفرنامه های قرون وسطایی است، که از "رمانس اسکندر" در نسخه ای متعلق به شاید قرن ۶ میلادی، آغاز می شود. این دیوار، که همچنین تحت عنوان دروازه های کاسپین نیز شناخته می شود، با دو مکان برابر دانسته شده اند: گذرگاه "دربند" در روسیه، یا گذرگاه "در الان" در جنوب دریای خزر. روایت همچنین، آن را به دیوار بزرگ گرگان (مار قرمز) در ساحل یا کرانه جنوب شرقی دریای خزر، ارتباط می دهد. این استحکامات از لحاظ تاریخی، بخش هایی از خطوط دفاعی ساخته شده توسط ساسانیانِ ایران بودند. دیوار بزرگ گرگان ممکن است توسط پارتی ها ساخته شده باشد. پیش زمینه ادبی. نام «دروازه های کاسپین» در اصل به ناحیه باریکی در گوشه جنوب شرقی دریای خزر گفته می شد که در واقع اسکندر از میان آن در تعقیب اردشیر چهارم پیش روی کرد، اگرچه وی برای مستحکم کردن و سنگربندی آن توقف نکرد. این ناحیه توسط تاریخ نگاران خیال پردازتر اسکندر به گذرگاه های میان قفقاز منتقل شد. ه
مچنین در قرآن، سوره کهف، آیات ۸۳ الی ۹۸، یک داستانِ تا اندازه ای مشابه با تفاوت های کلیدی به چشم می خورد. به جای این که سازنده، فاتحی (یا جهان گشایی) مانند اسکندر باشد، قرآن قهرمانی آزادگر که قدیمی تر از اسکندر است را توصیف می کند، که تحت عنوان ذوالقرنین شناخته می شود. همچنین ساختار مورد نظر به جای یک دروازه، دیوارِ آهنیِ عظیمی می باشد و کارکردش دفاع از مردم پایِ کوه در مقابل عجوج و مجوج می باشد. هویت یابی های جغرافیایی. در الان. گذرگاه در الان همچنین به عنوان «دروازه های اسکندر» شناخته شده است و کاندیدی قوی برای هویت دروازه های کاسپین می باشد.
کوروش قاضی مراد (۱۳۴۸، تهران)، طراح گرافیک، خوش نویس و هنرمند ایرانی است؛ و عمده شهرتش به ابداع خطی جدید به نام «سریر» مربوط می شود. وی فارغ التحصیل صنایع چوب و کاغذ سازی و همچنین فارغ التحصیل ممتاز انجمن خوشنویسان ایران است. تا کنون نمایشگاه های متعددی در داخل و خارج از ایران، از جمله کشورهای آمریکا، بلژیک و فرانسه آثار او را به نمایش گذاشته اند و آخرین نمایشگاه فردی خود را با نام «میدانی، نمی دانی» در تاریخ ۲۴ آبان ۱۳۹۸ در گالری سهراب، تهران برگزار کرد. کوروش قاضی مراد، عضو هیئت مدیره ششمین دوره انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران نیز بوده است. قاضی مراد در هفتمین دوره رویداد صبح خلاق در شهر تهران، در ۱۲ آبان ۱۳۹۶ با موضوع «پیشگام» برای مخاطین این رویداد سخنرانی کرد. زندگی حرفه ای. کوروش پس از ورود به انجمن خوشنویسان ایران در سال ۱۳۶۸ توانست طی دو سال به درجه ممتازی در رشته شکسته نستعلیق نائل شود. او پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی در سال ۱۳۷۵ برای گذراندن دوره خدمت سربازی وارد حوزه هنری شد و در دپارتمان های مختلفی از جمله واحد تجسمی، استودیو بعثت، و … خدمت کرد. در همین دوران بود که نخستین تجربه جدی وی در زمینه گرا
فیک رقم خورد. وی در این دوران با اساتیدی چون حسین خسروجردی، حمید شریفی، احمد قلی زاده، ابوالفضل عالی، مرتضی گودرزی، مصطفی گودرزی، و ایرج اسکندری آشنا شد تا نخستین تجربه حرفه ای خود را در زمینه طراحی گرافیک کسب کند. قاضی مراد در پایان دوره سربازی به استخدام حوزه هنری درآمد. زندگی شخصی. کوروش در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۴۸ در تهران به دنیا آمد. پدر وی علاقه وافری به خوشنویسی داشت و هنر خوشنویسی را خود آموخته بود، با این وجود مادر کوروش اصلی ترین مشوق وی در یادگیری خوشنویسی بود. کوروش فرزند بزرگ خانواده است، و یک خواهر و یک برادر دارد. قاضی مراد در سال ۱۳۸۱ ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک فرزند پسر با نام «دانا» است. آغاز خوشنویسی. خوشنویسی از ابتدا یکی از علاقه مندی های قاضی مراد بود که نگاه چندان جدی به آن نداشت. تا اینکه در سال ۱۳۶۸ تصمیم گرفت خوشنویسی را به صورت مدرسه ای بیاموزد؛ بنابراین بعد از چندین ماه تمرین شخصی در سال ۱۳۶۸ برای گذراندن دوره های تخصصی وارد انجمن خوشنویسان ایران شد. دوره های انجمن خوشنویسان به شش سطح مبتدی، متوسط، خوش، عالی، ممتاز، و فوق ممتاز تقسیم می شود، که کوروش با قبولی در امتحان دوره خوش در
بدو ورود، دوره خود را از سطح عالی آغاز کرد. در این سطح کوروش علاوه بر نستعلیق، آغاز به یادگیری خوشنویسی شکسته کرد. در آن هنگام رئیس انجمن خوشنویسان ایران غلامحسین امیرخانی بود. نخستین استاد کوروش در خوشنویسی نستعلیق علی رضائیان، و در خوشنویسی شکسته آقای اسرافیل شیرچی بود. علاقه کوروش به خوشنویسی به حدی شد که تا روزی هشت ساعت به تمرین خوشنویسی می پرداخت. کوروش موفق شد کلاس های ۹ ماهه عالی خوشنویسی را با موفقیت پشت سر بگذارد. در همین حال همچنان به تحصیل دانشگاهی خود نیز ادامه می داد، گرچه اکنون تمام تمرکز وی بر روی یادگیری خوشنویسی بود. کوروش دوره ممتاز خوشنویسی را بلافاصله در انجمن آغاز کرد. در این دوره کوروش بر خلاف نظر اساتید خود (رضائیان و شیرچی) و به دلیل کنجکاوی زیاد استفاده از قلم های بزرگتر را تجربه کرد. اساتید کوروش معتقد بودند که تغییر اندازه قلم ها در آن دوره، موجب برهم خوردن مقایس های خوشنویسی وی و خراب شدن آثارش خواهد شد. در همان زمان بود که کوروش متوجه شد، درون او به چیزی بیش از خوشنویسی نیاز دارد. روحیه سرکش کوروش وی را به سمت خلق آثاری خارج از چارچوب های خواسته شده اساتید می برد که بعضاً خشنودی
آن ها را به دنبال نداشت. کوروش سال ها بعد به این نتیجه رسید که گفته اساتیدش بر حق بوده است زیرا تجربیات آن زمان وی تجربیاتی بسیار اولیه بود. اما در اوایل دهه ۱۳۷۰ شمسی و در کلاس های ممتاز، کوروش نمی توانست ذهن خود را بدون تجربه کردن سوال هایی که در خوشنویسی با آن ها روبرو می شد راضی کند. در پایان دوره ممتاز، کوروش توانست در امتحان نستعلیق و شکسته نستعلیق موفق شود، اما در کتابت نستعلیق (با قلم ریز) ناکام ماند. کوروش دیگر در این رشته امتحان نداد. فروش در حراج تهران. تا کنون دو اثر از کوروش قاضی مراد در حراج تهران به فروش رسیده است. نخستین اثر در دی ماه سال ۱۳۹۸ در ابعاد ۲۰۰ در ۲۰۰ سانتی متر روی بوم بوده است که برآورد قیمت آن ۲۵-۳۵ میلیون تومان بوده و در نهایت با قیمت ۶۰ میلیون تومان به فروش رفت. دومین اثر نیز در مرداد ۱۴۰۰ در ابعاد ۱۹۰ در ۲۰۰ سانتی متر اکریلیک روی بوم بوده است که برآورد قیمت آن ۷۰-۹۰ میلیون تومان بوده و در نهایت با قیمت ۲۲۰ میلیون تومان به فروش رفت.
احمد بوغیرا العوافی (؛ – ) ورزشکار دو و میدانی اهل فرانسه-الجزایر بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ماراتن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ اشاره کرد.
اتل کاتروود (؛ ۲۸ آوریل ۱۹۰۸ – ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۷) ورزشکار دو و میدانی اهل کانادا بود. از افتخارات وی می توان به کسب مدال طلا پرش ارتفاع در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ اشاره کرد.
زیست شناسی تاریکی یا زیست شناسی تاریک مطالعه زیست شناختی متأثر از اثرات مستقیم و خاص تاریکی بر موجودات زنده است و در مقایسه با زیست شناسی نوری که اثرات زیست شناختی نور بر جانداران را بررسی می کند قرار دارد. بررسی اجمالی. زیست شناسی تاریک اثر مثبت و منفی نبود نور یا وجود نور کم را بر موجودات زنده شامل رفتار و متابولیسم جانوران، گیاهان و میکروب ها بررسی می کند. برخی از این مطالعات برای بیش از یک قرن ادامه داشته اند و پایه ای برای درک اهمیت تاریکی آسمان شب نه تنها برای انسان بلکه برای همه جانداران قرار گرفته اند. اکثریت سیستم های زیست شناختی در سیکل متناوبی از روز و شب شکل گرفته اند و به طور غیرقابل برگشتی به الگوهای روزانه و فصلی تغییر نور و تاریکی وابسته هستند. نور برای بسیاری از فعالیت های بیولوژیکی نظیر فرایند دیدن و فتوسنتز ضروری است. این موضوع در سیطره علم زیست شناسی نوری قرار دارد اما حضور دوره های بدون وقفه تاریکی و همچنین تعویض آن ها با نور، به همان اندازه برای رفتار بیولوژیک مهم است. زیست شناسی تاریکی واکنش های مثبت سیستم های بیولوژیک را به حضور تاریکی در کنار اثرات منفی ناشی از عدم وجود نور مطالعه می
کند. اثرات تاریکی. بسیاری از فعالیت های زیست شناختی و رفتاری گیاهان، جانوران (از جمله پرندگان و دوزیستان)، حشرات و میکروارگانیسم ها یا با آلودگی نوری و کاهش تاریکی در شب تهدیدشده یا در مورد جانداران شب زی در تاریکی شب آغاز می شوند. فعالیت هایی همچون جستجو برای غذا، جفت یابی و رفتارهای اجتماعی در جانوران، دوزیستان و حشرات همگی با وجود آلودگی نوری تحت تأثیر قرار می گیرند. اما شاید مهم ترین پدیده در زیست شناسی تاریک مربوط به جابجایی منظم دوره ای نور و تاریکی باشد. این امر شامل رفتارهای تولیدمثلی در دامنه ای از جانوران، کنترل گلدهی و القاء خواب زمستانی در بسیاری از گیاهان و کنترل عملیاتی سیستم ایمنی بدن انسان است. در بسیاری از این فرایندهای زیست شناختی، نکته اصلی طول دوره تاریکی است. به عنوان مثال، گیاهان "کوتاه روز" و "بلند روز" در واقع "بلند شب" و "کوتاه شب" هستند. به عبارت دیگر، گیاهان طول دوره نور را اندازه گیری نمی کنند، بلکه مدت زمان تاریکی را اندازه گیری می کنند. یکی از عواقب آلودگی نوری مصنوعی این است که حتی دوره های کوتاه مدت نور در طول شب ممکن است از اندازه گیری طول دوره تاریکی گیاهان یا جانوران (از جمل
ه انسان) جلوگیری کند و بنابراین از رفتار طبیعی که مورد نیاز است جلوگیری شود. این یک جنبه حیاتی از زیست شناسی تاریکی و یکی از زمینه های مهم در مطالعه پاسخ های سیستم های زیست شناختی به تاریکی است. هنگام بحث دربارهٔ زیست شناسی تاریک، دانستن این نکته مهم است که تاریکی (فقدان نور) به ندرت مطلق است. جنبه مهم هر پدیده در زیست شناسی تاریک، سطح و کیفیت یا به عبارتی طول موج نور است که زیر آستانه تشخیص برای آن پدیده باشد که در هر جاندار مختص به خود است. این متغیر مهم در مطالعات تاریکی همیشه به درستی مشخص نیست یا مورد بررسی قرار نمی گیرد. سطوح قابل توجهی از آلودگی نوری طبیعی در شب وجود دارد که مهتاب معمولاً قوی ترین آن است. به عنوان مثال، گیاهانی که به طول شب برای انجام فعالیت های طبیعی خود وابسته هستند، ظرفیت نادیده گرفتن نور ماه کامل را در یک شب تاریک دارند. اگر این توانایی تکامل نیافته بود، گیاهان توانایی پاسخ دادن به تغییر طول شب برای آغاز برنامه های رفتاری مانند گلدهی و شروع خواب را نداشتند. از سوی دیگر، برخی از الگوهای رفتاری جانوران به شدت به مهتاب واکنش نشان می دهند؛ بنابراین در هر مطالعه ذیل موضوع زیست شناسی تار
یکی، مهم است سطح آستانه نور تعیین شود تا در صورت نیاز با الگوی طبیعی فعالیت شبانه مقایسه گردد. تاریخچه. در سال ۲۰۰۳، در سمپوزیومی با موضوع بوم شناسی شب که در موسکوکا واقع در کانادا برگزار شد، درباره اثرات آلودگی نوری شبانه بر روی زیست طیف وسیعی از موجودات، بحث شد، اما در توصیف تاریکی به مراتب بیشتر از این موضوع پیش رفتند و تاریکی به عنوان یک ضرورت حیاتی برای عملکرد سیستم های بیولوژیکی معرفی گردید. ارائه ها بر روی نیاز به تاریکی مطلق برای بسیاری از جنبه های رفتارهای طبیعی و متابولیسم ارگانیسم ها و عملکرد طبیعی چرخه های زیستی متمرکز شده بود. از آنجا که اصطلاح مناسب برای توصیف تمرکز اصلی سمپوزیوم وجود نداشت، اصطلاح scotobiology یا زیست شناسی تاریک معرفی شد. این کلمه از scotos یونانی، σκότος، به معنی «تاریک» گرفته شده است و مرتبط با زیست شناسی نوری است، که اثرات بیولوژیکی نور را توصیف می کند (φῶς، phos؛ مشتق از: φωτ، phot-). به نظر می رسد اصطلاح Scotobiology قبلاً مورد استفاده قرار نگرفته است، گرچه واژه های مرتبطی مانند نورگرایی یا تاریک دوستی پیش از این رایج بوده اند.
دستاوردها و میراث اسکندر مقدونی، یا اسکندر کبیر ، به روش های زیادی حفظ و به تصویر کشیده شده است. اسکندر در کارهای هم فرهنگ سطح بالا و هم فرهنگ همگانی از عصر خودش تا امروزه شخصیت پردازی شده است. بعضی از این ها حکایات به شدت افسانه ای هستند، مانند "رمانس اسکندر". ادبیات باستانی و قرون وسطایی. در کتاب مقدس. اسکندر به طور مختصر در اولین سفر مکابیان ذکر می شود. تمام فصل ۱، آیات ۱ تا ۷، درباره اسکندر بود و این به عنوان یک مقدمهٔ کتاب به کار می رود. این توضیح می دهد که چه طور نفوذ و تاثیر یونانیان در آن زمان به سرزمین اسرائیل گسترش پیدا کرده بود.
لئاندرو فرناندش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال یوونتوس در سری آ بازی می کند تیم ملی. وی همچنین در تیم های ملی نونهالان تا جوانان برای هلند بازی کرده است.
هالینا کونوپاکا (؛ ۲۶ فوریه ۱۹۰۰ – ۲۸ ژانویه ۱۹۸۹) پرتاب گر دیسک و وزنه اهل لهستان بود وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
مارکو فریدل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است که در پست دفاع چپ به طور قرضی از بایرن مونیخ برای باشگاه ورزشی وردر برمن در بوندس لیگا بازی می کند.
لوکاس انمچا بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در پست مهاجم برای وولفسبورگ در بوندس لیگا بازی می کند. وی در هامبورگ آلمان به دنیا آمده است و در کودکی به همراه خانواده به انگلستان مهاجرت کرده است.
پت اوکالاهان (; – ) پرتاب گر چکش اهل ایرلند بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
هلن مایر (; – ) شمشیرباز زن اهل آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا فلوره انفرادی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ و مدال نقره فلوره انفرادی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ اشاره کرد.
دنیس اروبکو (؛ زادهٔ ) کوهنورد اهل روسیه است. وی در سال ۲۰۰۹ با تابعیت قزاقستانی، به عنوان پانزدهمین کوهنورد صعودکننده به همه ۱۴ قله ۸ هزار متری و هشتمین کوهنوردی که بدون استفاده از کپسول اکسیژن این قله ها را صعود کرده، شناخته شد. وی شهروند شوروی بود و پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی تابعیت قزاقستانی دریافت کرد که در سال ۲۰۱۲ این تابعیت را لغو و در سال تابعیت روسیه را دریافت کرد. اروبکو در سال ۲۰۱۳ تابعیت لهستان را دریافت کرد. دنیس اروبکو در سال ۲۰۰۶ موفق شد با صعود قله البروس در ۳ ساعت و ۵۵ دقیقه و ۵۸ ثانیه، رکورد جدیدی در صعود این قله ثبت کند. وی همچنین توانست در مسابقه صعود خان تنگری، با صعود از کمپ اصلی در ارتفاع ۴۲۰۰ متری تا قله در ارتفاع ۷۰۱۰ متری و بازگشت به کمپ اصلی در مدت زمان ۱۲ ساعت و ۲۱ دقیقه، با اختلاف سه ساعت پیروز شود. وی ۲ قله از ۸ هزار متری ها را در زمستان صعود کرده است. ماکالو در سال ۲۰۰۹ به همراه سیمونه مورو و گاشربروم ۲ در سال ۲۰۰۱ به همراه کوری ریچاردز و سیمونه مورو. او همچنین توانسته مسیرهای جدیدی بر روی چو ایو، ماناسلو و برود پیک باز کند. اروبکو در مجموع ۱۹ صعود ۸ هزار متری در کارنامه
دارد و همچنین با صعود به ۵ قله ۷ هزار متری در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی سابق در مدت ۴۲ روز در سال ۱۹۹۹، توانست جایزه پلنگ برفی را به دست آورد. وی در نجات الیزابت روول در زمستان سال ۲۰۱۸ در کوه نانگاپاربات نقش مهمی را ایفا کرد؛ ولی متأسفانه در این مأموریت که مابین صعود زمستانی قله k2 انجام می شد، تومک مکویچ که همنورد الیزابت روول بود هیچ گاه پیدا نشد.
اولین امضا برای رعنا فیلمی به کارگردانی و تهیه کنندگی علی ژکان و نویسندگی علی ژکان و افرا ابراهیم نیا محصول سال ۱۳۹۶ می باشد. داستان فیلم. داستان نویسی به نام جهانگیر گلستانه چند سال قبل با همسرش رعنا ازدواج کرده است. آن دو یک پسر به نام اشکان دارند که ۶ ساله است. جهانگیر سه کتاب چاپ کرده است اما هیچ کدام از این کتاب ها نتوانسته اند برای او پولی به همراه بیاورند. خانواده در خانه ای اجاره ای که صاحبش از آشنایان قدیم جهانگیر است زندگی و اجاره مختصری می پرداختند، اما طولی نمی کشد که آن دوست قدیمی تماس گرفته و می گوید قصد دارد در خانه اش ساکن شود. این خبر زندگی جهان را به هم می ریزد.