Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترده ای را علیه مکرون سازماندهی کند که نهایتاً در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۷ موفق به برگزاری تظاهراتی شد. مکرون فعالانه سعی کرد از طریق بازکردن فضای گفتگوهای اصلاح قانون کار با اتحادیه های کارگری از برگزاری تظاهرات جلوگیری نماید. پذیرش موضوع برگزاری تظاهرات از سوی اتحادیه ها، با اختلاف هایی همراه بود؛ به گونه ای که رئیس کنفدراسیون عمومی کار (FO) از اعتراضات حمایت می کند، کنفدراسیون دموکراتیک کار فرانسه (CFDT) تصمیم دارد بی طرف بماند و در تظاهرات ۱۲ سپتامبر شرکت نمی کند، و کنفدراسیون عمومی کار (CGT) همراه با متحد خود واحدهای همبستگی دموکراتیک (SUD) مخالفت مذاکرات است. ژان-لوک ملانشن از حزب فرانسه تسلیم ناپذیر در حمایت از اعتراضات ۱۲ سپتامبر سخنرانی کرده و اعضا را به حضور در تظاهرات تشویق نموده است. خود ملانشن نیز در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۷ اعتراضاتی را سازماندهی کرد. دیدار رسمی دونالد ترامپ با رئیس جمهور فرانسه در طول جشن های روز ملی فرانسه با اعتراضات مواجه شد. معترضان در اطراف میدان جمهوری گرد هم آمدند تا «منطقه بدون ترامپ» ایجاد کنند. معترضان که گفته شده است شامل گروه های مختلف نظیر معترضان اجتماعی، گروه های طرفدار فلسطین، فعال
ان حقوق مهاجران، فعالان محیط زیست و ضد فاشیست ها بودند، نسبت به دیدار ترامپ و سیاست های مکرون اعتراض کرده اند. معترضان طرفدار فلسطین اقدام به برگزاری تظاهراتی علیه مکرون کردند. علت این اعتراضات اختصاص جایگاهی توسط امانوئل مکرون به بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل در مراسم هولوکاست در پاریس بود. حزب کمونیست فرانسه نیز با دیدار نتانیاهو مخالفت کرد. سازمان دهندگان اعتراض، ناشناخته بودند. نمایش رادیویی پست مسلمان، با تشویق شنوندگان خود به شرکت در تظاهرات، این اعراضات را تبلیغ نمود. به دنبال اعلام نخست وزیر ادوار فیلیپ در مورد برنامه ریزی برای اصلاحات مهاجرت، یک اعتراض کوچک توسط گروهی از فعالان دگرباشی در پاریس برگزار شد. معترضان پلاکاردی با نوشته «مکرون مهاجران را از گرسنگی می کشد، دگرباشان بدون مرز» به نمایش گذاشتند. یک سری اعتراضات توسط تولیدکنندگان شراب در جنوب فرانسه از زمان ریاست جمهوری فرانسوا اولاند آغاز شده بود. این تظاهرات عموماً شامل آتش افروزی، خرابکاری و حمله بود. این اعتراضات ناشی از واردات شراب به جای خرید آن از تولیدکنندگان فرانسوی و آنچه معترضان «از دست رفتن فرهنگ» می نامیدند، بوده است. این اعتر
اض ها باعث کاهش ۲۵ درصدی فروش تولیدکنندگان شراب اسپانیایی شد. تانکرهای اسپانیایی حمل شراب معمولاً هدف این حملات بودند. ۲۰۱۸. تظاهرات ۲۰۰٬۰۰۰ نفری علیه مکرون در سراسر فرانسه برگزار شد. ده ها هزار کارگر اعتصاب کنندهٔ راه آهن، کارکنان بخش دولتی و دانشجویان در سراسر فرانسه علیه رئیس جمهور امانوئل مکرون تجمع کردند. شرکت راه آهن ملی فرانسه و کنفدراسیون عمومی کار از اتحادیه های اصلی در اعتراض به برنامه های مکرون پیرامون حذف ضمانت های «کار برای زندگی» و نیز حذف امتیازات حقوق بازنشستگی برای کارکنان جدید، بودند. در روز سه شنبه ۱ مه راهپیمایی سالانه روز جهانی کارگر که در فرانسه «جشن کار» نامیده می شود، در پاریس توسط حدود ۱۲۰۰ نفر از افراد گروه های چپ افراطی موسوم به «بلوک سیاه» به خشونت کشیده شد. برخی از راهپیمایان با شکستن شیشهٔ مغازه ها و آتش زدن خودروها این راهپیمایی را به اعتراض شدید علیه سیاست های اصلاح اقتصادی و شغلی مکرون تبدیل کردند. پلیس برای متفرق کردن این افراد از گاز اشک آور و کامیون آب پاش استفاده کرد. همچنین در جریان این درگیری ها در پاریس ۲۸۳ تفر دستگیر شدند که به گفته پلیس فرانسه ۱۰۹ نفر از آن ها در بازد
اشت موقت می مانند. در راهپیمایی پاریس کارکنان راه آهن سراسری فرانسه شرکت ملی راه آهن فرانسه که هم اکنون در یک اعتصاب گستردهٔ سه ماهه به سر می برند نیز حضور چشمگیری داشتند. در مجموع در این تظاهرات بین ۱۴۳٬۵۰۰ (ادعای وزارت کشور فرانسه) تا ۲۱۰٬۰۰۰ (ادعای کنفدراسیون عمومی کار (CGT)) نفر شرکت کردند. عصر روز شنبه ۵ مه به مناسبت نخستین سالگرد انتخاب امانوئل مکرون به عنوان رئیس جمهوری فرانسه ده ها هزار نفر از مردم فرانسه با برگزاری تظاهرات اعتراضی که نام آن را «جشنی برای مکرون» گذاشته بودند، به خیابان آمدند و علیه او شعار دادند. این تظاهرات به درخواست حزب چپ گرای «فرانسه تسلیم ناپذیر» به رهبری ژان لوک ملانشن برگزار شد. ملانشن هدف این تظاهرات را ارسال پیامی روشن به امانوئل مکرون و مدیران اقتصادی وی اعلام کرده است تا به آن ها بگویند از سیاست های اقتصادی ناراضی اند. تعداد شرکت کنندگان در این تظاهرات به روایت "فرانسهٔ تسلیم ناپذیر" ۱۶۰ هزار نفر و به روایت پلیس ۴۰ هزار نفر عنوان شده است. در صف تظاهرکنندگان، پلاکاردهایی با مضمون «همبستگی با بازداشت شدگان ۱ مه» که توسط پلیس در جریان تظاهرات روز کارگر - بیش از ۲۰۰ نفر از معت
رضان- دستگیر شدند، دیده می شود. «نه به کودتای اجتماعی»، «ما همه ضد-فاشیسم هستیم»، و «نه به رئیس جمهور ثروتمندها» از دیگر پوسترها و پلاکاردهایی اند که در میان جمعیت دیده می شد. همچنین شعارهایی از قبیل «همه مردم از پلیس متنفرند» و «پاریس به پاخیز و نقابت را بزن» سر داده شد و معترضان بر روی یکی از پارچه نوشته ها عبارت «تشییع جنازه جنبش سیاسی امانوئل مکرون» را نوشته بودند. همچنین ماکت هایی برای تمسخر مکرون در این تظاهرات دیده شد. کارگران حمل و نقل اعتراضات به تلاش های خصوصی سازی گسترده در فرانسه را ادامه می دهند. خدمات کلیدی شرکت راه آهن ملی فرانسه در روز یکشنبه کاهش یافت. کارکنان شبکه ریلی ملی فرانسه موسوم به اس ان سی اف (SNCF) از ابتدای ماه مارس اعتصاب گسترده ای را در سراسر کشور آغاز کرده و بنا دارند تا دست کم تا نیمه ماه ژوئن به این اعتصاب ادامه بدهند. در روز سه شنبه ۲۲ مه تظاهرات بیش از ۱۵ هزار نفر از مخالفان سیاست های اقتصادی رئیس جمهوری فرانسه در پاریس به خشونت کشیده شده بود. این راهپیمایی به دعوت اتحادیه های کاری کارمندان دولت و برای اعتراض به رویکرد دولت مکرون برای کاهش شمار استخدام ها در اداره های دولتی
و خصوصی سازی بخشی از خدمات عمومی برگزار شد. تظاهرکنندگان موسوم به بلوک سیاه (Black Bloc) در برخی خیابان های مرکزی پاریس، با پلیس ضد شورش درگیر شدند و پلیس ده ها نفر از تظاهرکنندگان را بازداشت کرد. عصر شنبه ۲۶ مه ده ها هزار نفر از مردم فرانسه در پی فراخوان برخی گروه های مخالف دولت و به ویژه حزب چپ گرای «فرانسه تسلیم ناپذیر» به رهبری ژان لوک ملانشن در راهپیمایی موسوم به «خیزش مردمی» شرکت کردند. در این راهپیمایی که در پاریس، مارسی، لیون و چند شهر دیگر فرانسه برگزار شد، معترضان علیه سیاست های امانوئل مکرون، رئیس جمهوری این کشور شعار داده و در مواردی با پلیس درگیر شدند. در این تظاهرات ۴۳ نفر دستگیر شدند. کنفدراسیون عمومی کار (CGT) که یکی از تشکل های صنفی اصلی فرانسه و از برگزارکنندگان «خیزش مردمی» است شمار راهپیمایان در سراسر فرانسه را ۲۵۰ هزار نفر اعلام کرده است. در روز سه شنبه ۲۹ مه بیش از ۱۰۰ مأمور پلیس در مقابل ساختمان امنیت منطقه سیزدهم شهر پاریس علیه سیاستهای مکرون تجمع کردند. این معترضان با انتقاد از سیاست های رئیس جمهور فرانسه، می گویند که به دلیل شرایط سنگین کاری و مشکلات معیشتی به مرحله ای رسیده اند که ب
گویند: «دیگر بس است!» اضافه کاری زیاد، کمبود امکانات رفاهی برای فرزندان و نحوهٔ برنامه ریزی ها از جمله عواملی است که افسران پلیس پاریس را به اعتراض واداشته است. آن ها شعارهایی نظیر «جایگاه اجتماعی برای افسران پلیس» و «از تشکر خسته ایم برایمان کافی است!» سر می دادند. در این میان سه افسر پلیس فرانسه که پیژامه و کلاه خواب بر سر داشتند، برای نشان دادن اوضاع وخیم کاری خود با ورود به تخت خواب در مقابل ساختمان امنیت، به کار تا دیروقت و احضار به کار به شکل عاجل و ناگهانی از سوی مدیران خود اعتراض کردند. اعتراضات «جلیقه زردها». موج جدید اعتراضات علیه سیاست های دولت امانوئل مکرون از روز شنبه ۱۷ نوامبر ۲۰۱۸ در اعتراض به تصمیم دولت به افزایش قیمت سوخت از سر گرفته شد. معترضان موسوم به «جلیقه زردها» که عمدتاً از مردمان طبقه متوسط فرانسه هستند، بزرگ ترین بسیج عمومی شان متشکل از حدود ۲۸۷ هزار نفر را در ۲۰۳۴ منطقه در خیابان ها و جاده ها تشکیل دادند. این اعتراضات در هفتهٔ بعد ادامه یافت و منجر به شکل گیری تجمع ۸۱ هزارنفری «جلیقه زردها» در روز شنبه ۲۴ نوامبر در خیابان شانزه لیزه و حرکتشان به سمت کاخ ریاست جمهوری شد. برخی معترضان
سرود ملی فرانسه را می خواندند و عده ای دیگر با دزد خطاب کردن مکرون در شعارهایشان، خواستار استعفای او از ریاست جمهوری فرانسه شدند. در این روز ۳۰ هزار تن از نیروهای پلیس در پاریس به حالت آماده باش درآمدند و در درگیری با معترضان از گاز اشک آور و ماشین های آب پاش استفاده کردند. این اعتراضات به دیگر بخش های خاک فرانسه خارج از سرزمین اصلی نیز گسترش پیدا کرد. اعتراضات جلیقه زردها برای ششمین هفته در فرانسه ادامه یافت و معترضان در ۲۰۰ نقطه این کشور از جمله در گذرگاه های مرزی با کشورهای بلژیک، ایتالیا، اسپانیا و آلمان تجمع و اقدام به بستن مسیر تردد تریلی ها کردند. این تظاهرات در پاریس که مانند گذشته در خیابان شانزلیزه صورت گرفته بود، با مداخله شدید پلیس مواجه شد و بنابر اعلام وزارت کشور فرانسه در جریان اعتراضات این روز، ۱۴۲ نفر از تظاهرات کنندگان از جمله «اریک درو» از رهبران جلیقه زردها دستگیر شدند. اعتراضات جلیقه زردها در فرانسه تا روز ۲۲ دسامبر، در مجموع ۱۰ کشته برجای گذاشته و طی آن ۴۳ هزار تن از جمله ۲۲۲ نیروی امنیتی زخمی و همچنین حدود ۴ هزار و ۳۴۱ نفر بازداشت شده اند. هفتمین شنبه اعتراضات جلیقه زردها در روز ۲۹ دسا
مبر با بسیج گستردهٔ معترضان در سراسر فرانسه از جمله شهرهای پاریس، مارسی، لیون، تولوز و بوردو ادامه یافت. در شهر مارسی شماری از خیابان ها بسته شدند و درگیری هایی در برخی شهرها از جمله پاریس، نانت و روئان میان پلیس و شماری از معترضان روی داد. تعداد معترضان در این روز در مقایسه با روزهای اول اعتراضات کاهش قابل توجهی داشته است. اما تنها در شهر مارسی نزدیک به هزار نفر ضمن تجمع در اطراف بنای «طاق پیروزی» شعار استعفای امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه را سر داده و خواستار برگزاری همه پرسی شدند.
برنامهٔ پاداش نقدی () یک برنامهٔ مشوق مالی است، که توسط شرکت های اپراتور کارت های اعتباری یا سیستم های واسط خرید بکار گرفته می شود و بر پایهٔ آن، درصدی از مبلغی که جابجا می شود، به مالک کارت بازپرداخت می گردد. بسیاری از صادرکنندگان کارت های اعتباری در بریتانیا و ایالات متحده، برنامه های پاداش نقدی را با هدف تشویق مشتریان خود به استفاده از کارت، اجرا می کنند. این مزایا اغلب بین ۰٫۵٪ تا ۲٪ از هزینه های خالص را به عنوان تخفیف سالانه به مشتریان خود بازپرداخت می کنند. نحوهٔ کارکرد. در این مدل شرکت های صادر کننده کارت بانکی یا سیستم های واسط در ازای معرفی مشتری به فروشگاه ها مبلغی به عنوان کمیسیون دریافت می کنند. قسمتی از این کمیسیون دریافتی به عنوان سهم مشتری و تحت عنوان «کش بک» به مشتری برگردانده می شود. کش بک در خریدهای اینترنتی. مدل ارائه کش بک در خریدهای اینترنتی نیز ارائه شده است. در این مدل در صورت خرید از طریق پلتفرم های واسط، مبلغی از وجه پرداختی تحت عنوان کش بک به حساب مشتری برگشت داده می شود. این درصد در برخی از موارد تا ۳۰٪ نیز لحاظ می شود. مطرح ترین وبسایت های ارائه این سرویس در خارج از ایران وبگاه های
راکوتن و تاپ کش بک هستند. در ایران نیز برخی از سرویس ها نظیر تخفیفان و کشینه این خدمت را ارائه می کنند.
استفان اسکوئری () کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که اکنون به عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت خدمات مالی آمریکن اکسپرس فعالیت می کند.
سباستین دلفوس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دابلیوبی ورانکلاسیک آکوا پروتکت و لاندباوکردیت–کولناخو اشاره کرد.
نبرد تاکور غار نبردی کوتاه اما شدید بین نیروهای عملیات ویژه ی ایالات متحده و القاعده،در ماه مارس سال ۲۰۰۲ در بالای کوه تاکور غار در افغانستان قدیم (امارات اسلامی) بود. در این نبرد سه فروند هلیکوپتر ایالات متحده در بالای کوه فرود آمدند که با آتش مستقیم نیروهای القاعده استقبال می شدند. اگرچه تاکورغار در نهایت تصرف شد، هفت نظامی ایالات متحده کشته و دوازده فرد دیگر زخمی شدند. همچنین این جنگ به عنوان نبرد Robert's Ridge شناخته می شود چراکه اولین تلفات این نبرد نیل رابرتز، عضو نیروهای ویژه Navy SEAL، بود.
ویکتور لنارس (؛ ۱۲ ژانویه ۱۸۹۳ – ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود.
ویلیام تاکارت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
ویلی د خست (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری بروکلین اشاره کرد.
ویلی اسخرودرس (; – ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم دوچرخه سواری فائما اشاره کرد.
امه د خنت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
آلفونس فان دن برانده (; – ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود.
آرتور فاندرستویفت (؛ ۲۳ دسامبر ۱۸۸۳ – ۶ مه ۱۹۵۶ (aged 72)) ورزشکار دوچرخه سواری پیست اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
بارتس آرناوتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
بنی فان برابانت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
برت فان لربرخه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه و تیم دوچرخه سواری کوفیدیس اشاره کرد.
شارل درویتر (؛ ۲۷ ژانویه ۱۸۹۰ – ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود.
دریس د بونت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ورانداس ویلمز–کرلان اشاره کرد.
ادی فان هارنس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
الیاس فان برسخم (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ورانداس ویلمز–کرلان اشاره کرد.
الیوت لیتار (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
پیامی صفا (; – ) روزنامه نگار، پدیدآور، و نویسنده اهل ترکیه بود. او رمان های زیادی را با نام مستعار سرور بدی نوشت. او شخصیت جینگوز رجایی را با الهام از شخصیت آرسن لوپن خلق کرد.
فلوری دو تیه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه و تیم لوتوان ال–یومبو اشاره کرد.
فرانک فان د فایفر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
فرانک فان دن آبله (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
فردریک باکارت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لاندباوکردیت–کولناخو و وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
جیمز فانلاندسخوت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه، لاندباوکردیت–کولناخو، و وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
ژان-فیلیپ فان دن برانده (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
ژان پیر هیندریکس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
یوهان کونن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه و سایکل کولستروپ اشاره کرد.
یوناس ریکارت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
یوناتان برینه (؛ زادهٔ ۴ ژانویهٔ ۱۹۹۱) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لاندباوکردیت–کولناخو اشاره کرد.
یوزف اسخوترس (; زاده – درگذشته ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود.
کوین کلایس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لاندباوکردیت–کولناخو اشاره کرد.
کوین د یونگه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
لوئیس فرهلست (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم دوچرخه سواری کوفیدیس، و تیم دوچرخه سواری کوفیدیس، اشاره کرد.
لودویخ ویلمس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
مارتین فان خنخدن (; – ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود.
ماکسیم فارازاین (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
میخل فان هاکه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
نیکولاس فرکن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ورانداس ویلمز–کرلان اشاره کرد.
نوئل سژه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار سابق اهل بلژیک است.
اومر هویسه (; زاده – درگذشته ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود.
پتر فرارزاین (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
پل فرسخوره (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم دوچرخه سواری فلاندریا، تیم دوچرخه سواری بیانکی، و فاگور اشاره کرد.
ریک فان اسلوکه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
روب پترس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لاندباوکردیت–کولناخو اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
رمی مرتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
استف فان زومرن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ورانداس ویلمز–کرلان اشاره کرد.
استیخ بروکس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم لوتو–سودال، و تیم لوتو–سودال، اشاره کرد.
تیم دکلرک (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه و تیم کوئیک استپ فلورز اشاره کرد.
تیموتی استونس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم دوچرخه سواری وکانسولیل–دی سی ام و وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
وینسنت باستانس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لاندباوکردیت–کولناخو اشاره کرد.
ویلفرید ریبروک (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
ویلی دربوون (; – ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم دوچرخه سواری فائما و تیم دوچرخه سواری فلاندریا اشاره کرد.
ویلی اینتفن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به مولتنی و تیم دوچرخه سواری فلاندریا اشاره کرد.
ویم املوپ (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
واوتر فان مخلن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
زاندرو مریس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به وانتی–گروپ گوبر، و وانتی–گروپ گوبر، و تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
آنتوان وارنیر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دابلیوبی ورانکلاسیک آکوا پروتکت اشاره کرد.
بنیامین دکلرک (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
بنیامین فرملن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
بنیامین فراس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
برنارد فان روسلبرخه (; – ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود.
بیورخ لامبرخت (؛ زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۹۷ – درگذشت ۵ اوت ۲۰۱۹) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرد می توان به تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
کریستف نوپه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
دریس فان خستل (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم لوتو–سودال و اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
انزو واترس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
اورت فربیست (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم کوئیک استپ فلورز و اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
فرانکی د خنت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
فردریک فریزون (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم لوتو–سودال، و تیم لوتو–سودال، اشاره کرد.
جانی فرمرش (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ورانداس ویلمز–کرلان اشاره کرد.
آنری هنس (؛ ۶ دسامبر ۱۸۸۹ – ۲۰ فوریه ۱۹۶۳) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
آنری فان کرکهووه (؛ ۶ سپتامبر ۱۹۲۶ – ۴ نوامبر ۱۹۹۹) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
هرمان فان لو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
یارل سالومن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
ژان فان بوخنهاوت (; – ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود.
جف فان مرهاخه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
ینس والایس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
ینته بیرمانس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به وانتی–گروپ گوبر و تیم کاتیوشا–آلپتسین اشاره کرد.
ژوزه د کاور (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم دوچرخه سواری پژو اشاره کرد.
کوین فان ملسن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
لودو د کلنار (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
لودویگ واینانتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
میخائل خولارتس (; – ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ورانداس ویلمز–کرلان، و ورانداس ویلمز–کرلان، و تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
میخائل فانتاورنهاوت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
نوربرت فراوخستراته (; – ) دوچرخه سوار اهل بلژیک بود.
الیویه شوالیه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دابلیوبی ورانکلاسیک آکوا پروتکت اشاره کرد.
پاتریک یاکوبس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلژیک است.
شوسواین () یک ساختمان وابسته به معبد تودای جی است که در نارا (ژاپن)، استان نارا، ژاپن واقع شده است. این ساختمان به سبک کلبه کنده ای است.
نگهبانان () فیلمی در ژانر فانتزی، علمی–تخیلی و ابرقهرمانی به کارگردانی ساریک آندرئاسیان است که از سوی توربوفیلمز در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. خلاصه داستان. در طول جنگ سرد، یک سازمان مخفی موسوم به «میهن پرست» تیمی از ابرقهرمانان اتحاد جماهیر شوروی را جمع آوری می کند و باعث تغییر و تقویت [DNA] بسیاری از افراد منتخب در سرزمین دولت سابق می شود تا از سرزمین مادری در برابر تهدیدات فوق بشری دفاع کند. این تیم نمایندگان ملیت های مختلف اتحاد جماهیر شوروی را شامل می شود. آرسنی (اورسوس) می تواند به یک مرد خرسی بزرگ و فوق العاده قوی تبدیل شود. تمیرخان (خان) دارای سرعت بسیار بالا و دارای یک جفت شمشیر خمیده است. لرنیک (لر) توانایی کنترل زمین و سنگ را دارد و زنیا، قدرت نامرئی دارد و می تواند بدن خود را به آب تبدیل کند.
آزادسازی اقتصادی در هند اشاره به آن آزادسازی اقتصادی دارد که در سال ۱۹۹۱آغاز شده و هدف آن سوق دادن اقتصاد به سمت خدمات گرایی، بازار گرایی بیشتر و گسترش نقش سرمایه گذاری های خصوصی و خارجی بوده است. تغییرات اعمال شده در این راستا شامل کاهش تعرفه واردات، کاهش نظارت دولت بر بازار، کاهش مالیات و سرمایه گذاری های خارجی گسترده تر بوده است. طرفداران آزادسازی اقتصادی در هند مدعی هستند، این آزادسازی، رشد اقتصادی این کشور را در دهه های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ به همراه داشته است. این در حالی است که مخالفان این روند، آزادسازی را مسئول گسترش فقر، نابرابری و تنزل اقتصادی می دانند. مسیر کلی آزادسازی اقتصادی در هند از ۱۹۹۲، صرف نظر از اینکه چه حزبی بر سر کار بوده است، تغییری نکرده است، اگرچه هیچ یک از احزاب هنوز راه حلی برای مسائل دشوار گوناگون از جمله قوانین آزادسازی بازار کار و کاهش یارانه های کشاورزی پیدا نکرده اند. بحث داغی که همچنان در هند وجود دارد این است که اصلاحات اقتصادی به چه شکل پایدار خواهند ماند. به ائتلاف های دولتی هند توصیه شده است که آزادسازی بازار را ادامه دهند. تا قبل از سال ۲۰۱۵، هند رشد اقتصادی کندتری نسبت به چین که
آزادسازی اقتصاد خود را از سال ۱۹۷۸ آغاز کرده است، داشته است. اما در سال ۲۰۱۵ هند، چین را از نظر نرخ رشد تولید ناخالص داخلی پشت سر گذاشت. بر اساس "فصلنامه مک کینزی، "با از بین رفتن موانع اصلی "اقتصاد هند آزاد خواهد شد و این آزادسازی منجر خواهد شد اقتصاد هند در مقایسه با چین با سرعت بیشتری رشد پیدا کند، با سرعت 10% در سال ". با این وجود همواره بحث های زیادی در رابطه با آزادسازی به عنوان یک استراتژی رشد اقتصادی وجود داشته است. از سال ۱۹۹۲ نابرابری درآمدی در هند شدت پیدا کرده است، به نحوی که نرخ مصرف سرانهٔ قشر فقیر جامعه ثابت مانده در حالی که مصرف قشر ثروتمند جامعه رو به رشد بوده است. همزمان با کاهش تولید ناخالص داخلی به کمترین میزان خود در یک دهه در سال ۲۰۱۲، انتقادات زیادی متوجه اصلاحات اقتصادی شد. به نظر می رسید این اصلاحات نتوانسته بودند در زمینه رشد اشتغال، رشد ارزش تغذیه ای از نظر مصرف مواد غذایی حاوی کالری و همچنین صادرات، موفقیتی کسب کنند و در نتیجه منجر به بدتر شدن سطح کسری بودجه نسبت به دوره قبل از اصلاحات شده بودند. اما در سال مالی ۲۰۱۳–۱۴، رشد اقتصادی به ۶٫۹ درصد و پس از آن در سال مالی ۲۰۱۴–۱۵ به ۷٫۳
٪ افزایش یافت. در ماه های ژانویه تا مارس سال ۲۰۱۵ این رقم به ۷٫۵٪ رسید ولی در ماه های آوریل تا ژوئن ۲۰۱۵ مجدداً به ۷٫۰٪ کاهش پیدا کرد. سیاست های قبل از آزادسازی اقتصادی. سیاست اقتصادی هند پس ازاستقلال تحت تأثیر تجربه استعمار و سوسیالیست فابیانیسم قرار داشت. سیاست ها به سمت حمایت گرایی پیش می رفت، و بر صنعتی سازی جایگزین واردات، مداخله گرایی حد اقلی دولت در کسب و کار به خصوص در بازارهای کاری و مالی، ایجاد یک بخش عمومی عظیم، تنظیم قوانین کسب وکار و اقتصاد دستوری تأکید داشت. برنامه های پنج ساله هند، شبیه اقتصاد دستوری دراتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی سابق بود. صنعت فولاد، معدن، قطعات اتومبیل، آب، ارتباطات از راه دور، بیمه و صنایع الکترونیک در کنار صنایع دیگر در نیمه دهه ۱۹۵۰ ملی شدند. بین سال های ۱۹۴۷ و ۱۹۹۰ داشتن مجوزهای دقیق، رعایت قوانین به همراه مجوز راج (Raj Licence) برای راه اندازی کسب و کار در هند الزامی بودند. تلاش های آزادسازی اقتصادی قبل از ۱۹۹۱. در سال های ۱۹۶۶ و ۱۹۸۵ تلاش هایی در جهت آزادسازی اقتصادی صورت گرفت. اولین تلاش در سال ۱۹۶۷ تغییر پیدا کرد. پس از آن یک نسخه قوی تر از سوسیالیسم به مورد پذیرش ق