Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اوبه (به لاتین: Obe) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی اوبه واقع شده است. اوبه ۱٬۲۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. اوبه یکی از ولسوالی های (شهرستان های) ولایت هرات در غرب افغانستان است که در ۹۶ کیلومتری شرق شهر هرات واقع شده است. این ولسوالی مساحتی بالغ بر ۲٬۲۴۰ کیلومتر مربع دارد و ارتفاع مرکز آن از سطح دریا ۱٬۲۷۵ متر می باشد. اوبه از شمال با ولسوالی قادس ولایت بادغیس، از جنوب شرق با ولسوالی فرسی، از جنوب غرب با ولسوالی ادرسکن و از غرب با ولسوالی های کروخ و پشتون زرغون هم مرز است. تاریخچه. بر پایه برخی روایات تاریخی، اوبه پس از شهر فوشنج (پوشنگ) و پیش از شهر هرات بنیادگذاری شده است. روایت ها حاکی از آن است که گروهی از رعایای طهمورث دیوبند، از ظلم او گریخته و ابتدا در غور ساکن شدند و سپس به محل کنونی اوبه مهاجرت کردند و شهری آباد با عمارت های باشکوه ساختند. در پی اختلافات داخلی، گروهی از ساکنان اوبه به گواشان کوچ کرده و شهر هرات را آباد نمودند. بر اساس روایت دیگری، اوبه در زمان سلطنت اسکندر مقدونی در سال ۳۳۰ پیش از میلاد بازسازی شده و به این نام موسوم گردیده است. گفته می شود که اسکندر دو ا
قامتگاه در منطقه داشت؛ یکی در محل کنونی شهر هرات و دیگری در اوبه. بر پایه روایت محلی، پس از بازگشت مأمور اسکندر از بازدید منطقه، او در پاسخ به سؤال اسکندر مبنی بر اینکه "این بهتر است یا آن"، پاسخ داد: «او به» (به معنای "آن بهتر است") و این نام برای منطقه تثبیت شد. اما در فرهنگ های لغت، اوبه به معنای تپه و بلندی است و ممکن است وجه تسمیه آن، به این مفهوم بستگی داشته باشد. جمعیت و زبان. براساس آمار تخمینی، جمعیت ولسوالی اوبه حدود ۱۵۰٬۰۰۰ نفر است که در ۲۵۰ قریه رسمی و غیررسمی سکونت دارند. زبان اصلی ساکنان، فارسی دری است و اکثریت آنان پیرو مذهب حنفی می باشند. اقلیتی از مردم نیز به زبان پشتو صحبت می کنند. لهجه فارسی مردم اوبه از ویژگی های زبانی اصیل برخوردار است. اقلیت های مذهبی و قومی. تا دهه های اخیر، گروه هایی از سیک ها، یهودیان و قزاق ها در اوبه زندگی می کردند. سیک ها بیشتر به حرفه طبابت مشغول بودند. یهودیان عمدتاً به کار تجارت اشتغال داشتند و قزاق ها تا دهه ۱۳۷۰ خورشیدی در این ولسوالی ساکن بودند. همچنین اقلیتی از شیعیان نیز در گذشته در این منطقه حضور داشتند که امروزه بیشتر به شهر هرات مهاجرت کرده اند. آب وهوا.
آب وهوای ولسوالی اوبه در طول سال متغیر است؛ بهار معتدل و دلپذیر، تابستان نسبتاً گرم، پاییز نیمه سرد و زمستان سرد با بارش برف و باران و بادهای موسمی از شرق به غرب جریان دارد. در فصل تابستان بادهای ۱۲۰ روزه شمال به جنوب، گاه باعث آسیب به محصولات کشاورزی می شود. اقتصاد. حدود ۸۵ درصد جمعیت اوبه به کشاورزی و دامداری و ۱۵ درصد به کسب وکارهای کوچک اشتغال دارند. منابع درآمدی اصلی شامل محصولات کشاورزی، لبنیات، پشم، کرک، خشکبار و میوه جات است. جغرافیا. از مهم ترین دره های ولسوالی اوبه می توان به دره های چشمهٔ آب گرم اوبه، تگاه سنی، تگاه سور، ماهیچ، نیک و تگاب یاری اشاره کرد. همچنین، غار هفت گله از غارهای معروف این منطقه به شمار می رود. چشمهٔ آب گرم اوبه یکی از جاذبه های طبیعی و گردشگری این ولسوالی است که در درهٔ کوه دیواندر در شمال منطقه واقع شده است. بنابر منابع محلی، در دورهٔ سلطان ابوسعید گورکانی، اتاقی در کنار این چشمه ساخته شد و در زمان سلطان حسین بایقرا نیز باغی زیبا و بنای بزرگ تری در پیرامون آن احداث گردید. در سال ۱۳۲۳ خورشیدی، اتاق های جدید حمام، یک هتل و چند کافه برای رفاه گردشگران در این محل ساخته شد. با ای
ن حال، در سال های اخیر ناامنی باعث تخریب و کاهش رونق این مکان تفریحی شده است. کوه های سفیدکوه و سیاه کوه با امتداد ۷۰ کیلومتر و عرض تقریبی ۳۰ کیلومتر، در این ولسوالی واقع اند. گونه های طبیعی در این کوه ها شامل خنجک، کلپه، ارچه، چنار، زرشک، سیاه چو، انجیر و بید کوهی است. همچنین، سفیدکوه زیستگاه حیوانات وحشی و گونه های گیاهان دارویی مانند شیرین بویه (مخ)، زرشک، زیرهٔ سیاه، شیرهٔ کندل و سرش می باشد. آب آشامیدنی ساکنان این ولسوالی از چشمه ها، کاریزها، چاه های عمیق و نیمه عمیق، و همچنین آب رودخانه ها تأمین می شود. کشاورزی. در این ولسوالی رودخانه خان کبگان و دریای هریرود جریان دارد که منطقه را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می کند. بیشتر زمین های کشاورزی از آب دریای هریرود بهره می گیرند. اوبه دارای ۷۶٬۰۰۰ جریب زمین آبی، ۸۷٬۴۲۰ جریب زمین للمی، و حدود ۸٬۴۰۰ جریب باغ میوه است. محصولات عمده این ولسوالی شامل گندم، برنج، جو، ماش، لوبیا، نخود، زعفران، خربزه، هندوانه، سبزیجات و میوه هایی مانند انگور، انار و چهارمغز می باشد. میوه هایی همچون انگور لعل، زرشک، سیب فلوری، بیهی ده گل و انار فشفر از محصولات با کیفیت اوبه محسوب می
شوند. آموزش و پرورش. نخستین مکتب در ولسوالی اوبه در سال ۱۳۱۷ خورشیدی در مرکز آن تأسیس شد. در حال حاضر، این ولسوالی دارای ۱۱ لیسه، ۱۲ مکتب متوسطه، و مجموعاً ۳۳٬۵۹۳ شاگرد (۱۷٬۲۳۱ پسر و ۱۶٬۳۶۲ دختر) است. تعداد معلمان شاغل در این ولسوالی ۵۷۴ نفر است که شامل ۴۱۰ معلم مرد، ۹۳ معلم زن و ۷۱ معلم قراردادی می باشند. بهداشت. در مرکز ولسوالی یک کلینیک جامع وجود دارد که خدمات جراحی از جمله سزارین و آپاندیس را ارائه می دهد. همچنین یک کلینیک در جنوب دریا، یک پسته صحی در قریهٔ تگاب یاری و یک پسته صحی دیگر در جینوا فعالیت دارند. فرهنگ. در ولسوالی اوبه شوراها و نهادهای گوناگون اجتماعی فعال هستند، از جمله شورای اجتماعی، شورای انکشافی، شورای علما، شورای زنان، شورای دفاع از مکتب، شورای صحی، انجمن زعفران کاران، انجمن باغ داران، انجمن مالداران، انجمن کسبه کاران، کوپراتیف ها و انجمن ادبی. آثار تاریخی. شهر تاریخی اوبه در گذشته دارای قلعه ای محکم با حصار و برج های متعدد و دو دروازهٔ آهنین بوده است. یکی از این دروازه ها در شمال (دروازهٔ قندوران یا عیدگاه) و دیگری در جنوب (دروازهٔ هریرود) واقع بوده است. در این شهر، مسجد جامعی وجود دارد
که بنای فعلی آن بازسازی شده است. سنگ سیاهی در این مسجد وجود دارد که تاریخ ۸۳۲ هجری قمری و نام «حافظ اوبهی» بر آن نقش بسته است. در مسیر اوبه به چشت شریف، خانه هایی در دل کوه به نام «خانهٔ دیوان» دیده می شود که شبیه غارهای بامیان بوده و محل عبادت راهبان بودایی دانسته می شود. این مکان به باور برخی، با واژهٔ «دیو» پیوند دارد که در فرهنگ زرتشتی برای بیگانگان استفاده می شده است. از دیگر بناهای تاریخی می توان به حوض خشتی کوثر، مدرسه و مسجد جامع منطقهٔ فشفر، مهمانخانهٔ تاریخی گناباد اوبه، مسجد جامع بازار کهنه، خانقاه های متعدد و مزارات مختلف اشاره کرد. شخصیت های فرهنگی و علمی. اوبه خاستگاه شماری از شاعران و علمای برجسته بوده است. از میان آنان می توان به: ابومنصور اوبهی، عبدالعزیز اوبهی، ابوعطاء اسماعیل بن محمد هروی اوبهی، جلال الدین اوبهی، مولانا کامی اوبهی، مولانا صبحی هاشمی اوبهی، حافظ اوبهی، میر ابوسعید اوبهی، خواجه ابوبکر فانی اوبهی و دیگران اشاره کرد. در میان شاعران و نویسندگان معاصر نیز نام هایی چون صلاح الدین قاضی زاده، ملا فیض محمد مسکین، فرید احمد حنیف، شفیق جان اوبه تبار، سید نعیم صارم، نبی جان عندلیب و سید
شراف الدین آخندزاده به چشم می خورد. زیارتگاه ها. از مهم ترین زیارتگاه های اوبه می توان به مزار خواجه محمد قلاوز، خواجه محمد کامل (پدر ابراهیم امام و ابوالعباس سفاح)، میر ابوسعید اوبهی، سلطان اویس، خواجه محمد قدسی، میرحسن جان، خواجه شمس الدین مطهر، و دیگر مزارات تاریخی نام برد. موقعیت و اهمیت. اوبه یکی از ولسوالی های زراعتی و سرسبز ولایت هرات است که در فاصلهٔ حدود ۱۰۰ کیلومتری شرق شهر هرات و در ارتفاع ۱٬۲۷۷ متری از سطح دریا قرار دارد. این ولسوالی دارای منابع طبیعی غنی، باغ های انگور با کیفیت، و مناظر طبیعی زیبا است که آن را به مقصد گردشگری در فصل بهار تبدیل کرده اند.
درزاب (به انگلیسی: Darzāb) شهر و مرکز ولسوالی درزاب در جنوب غربی ولایت جوزجان و شمال افغانستان می باشد. درزاب ۱٬۳۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است و مطابق احصائیه ١٣٩٩ جمهوری اسلامی افغانستان ٢٨٬٤٠٩ نفر جمعیت دارد.
بازرگان (به لاتین: Bazargan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت هرات واقع شده است.
گوریتیک (به لاتین: Gowritik) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است.
حوضه آبریز رودخانه های تالش–مرداب انزلی با نام اختصاری تالش–مرداب یکی از حوضه های باز ایران است که در تقسیم بندی حوضه های آبریز ایران، حوضهٔ فرعی به شمار می رود و زیرمجموعهٔ حوضهٔ آبریز دریای مازندران است. مساحت این حوضه، ۶٬۸۲۷ کیلومتر مربع است و رودهای کوچک نیمهٔ غربی استان گیلان را دربرمی گیرد. جغرافیا. حوضهٔ آبریز تالش–مرداب کوچکترین حوضهٔ آبریز درجه ۲ ایران است که به جز بخش بسیار کوچکی در استان اردبیل، کاملاً در استان گیلان قرار دارد. این حوضه در محدوده ای میان دو حوضه ارس و سفیدرود واقع شده است و به دو بخش تقسیم می شود. بخش شمالی شامل چند رود ساحلی کوچک است که از کوه های تالش سرچشمه می گیرند. بخش دوم نیز شامل رودهایی است که به مرداب انزلی منتهی می شوند. زیرحوضه ها. برپایهٔ دستورالعمل تقسیم بندی حوضه های ایران، حوضهٔ آبریز تالش–مرداب به زیرحوضه های زیر تقسیم می شود:
کلات (به لاتین: Kalat) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است.
کسکتان (به لاتین: Kesektan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی حصه دوم کوهستان واقع شده است. کسکتان ۵۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لنگرخانه کلان (به لاتین: Langar Khaneh-ye Kalan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بلخ واقع شده است.
ارغون (به لاتین: Orgun) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بلخ واقع شده است.
شهرغلغله یا شهرسفید، نام مجموعه بقایای معماری و باستانی یک محوطه تاریخی در مرکز شهر بامیان است. این شهر از قرون اولیه اسلامی تا اوایل قرن هفتم هجری پایتخت بعضی از حکومت های اسلامی منطقه مانند غزنویان و غوریان بوده است. شهرغلغله یکی از هشت محوطه طبقه بندی شده تحت عنوان محوطه فرهنگی و مجموعه بقایای باستان شناسی موجود در مجموعه میراث جهانی دره بامیان است. مشخصات شهر. آثار معماری و باستان شناسی به جامانده از شهر غلغله دارای وسعتی حدود ۴ تا ۵ هکتار است و بالای یک تپه سنگی مخروطی شکل که حدود ۱۰۰ تا ۱۴۰ متر ارتفاع دارد، در مرکز شهر بامیان در مقابل مجسمه های تخریب شده بودا قرار گرفته و تا دره فولادی و دره ککرک گسترش و تا محل فرودگاه کنونی و سیدآباد که بقایای کاخ در آن پیدا می شود، ادامه دارد. دورادور تپه را یک خندق عریض دربرگرفته و بالای تپه دیوارهای ضخیم استحکامی و برج های دفاعی ساخته شده اند. پیشینه شهر. پیشینه این شهر تاریخی به قرن ۴ هجری بر می گردد. با هجوم مغولان شهرغلغله نیز مانند بسیاری از شهرهای آن زمان توسط چنگیزخان به آتش کشیده شد که بقایای ویرانی و آتش سوزی در آن هم اکنون نیز مشهود است. با این حال با توجه
به شواهد باستان شناسی دوران تیموری در این محوطه تاریخی، به نظر می رسد که شهرغلغله در سده های بعد نیز به حیات خود ادامه داده است. حمله چنگیزخان و باورهای محلی. تاریخ نگاران معتقدند که هنگامی که نوه چنگیزخان در بامیان کشته شد، وی برای انتقام، به این شهر حمله و مسیر آب آن را مسدود کرد. سپس اهالی آن شهر را قتل عام کرد. بسیاری از تاریخ نگاران همچنین معتقدند پس از قتل عام ساکنان این محوطه توسط لشکر چنگیز غوغایی برپا شد و علت نامگذاری این شهر به «غلغله» به همین دلیل بوده است. برخی دیگر معتقدند که علت این نامگذاری تلاش هایی کارگران برای تسریع ساخت این شهر بوده که مجبور بودند در زمان معین و یک صدا سر کار خود حاضر شوند. کاوش های باستان شناسی و مرمت. پس از سقوط دولت طالبان تلاش های برای بازسازی و مرمت این محوطه به کمک ایتالیا و زیر نظر یونسکو در حال انجام است. همچنین در کاوشهای باستانشناسی شهر غلغله به سرپرستی خولیو بندیزو سرمینتو آثاری از چندین دوره ساختمانی عصرهای مختلف مانند غزنویان، غوریان و تیموریان به دست آمده است. این کاوشها حاصل همکاری هیئت باستان شناسی فرانسه در افغانستان، یونسکو و ایکوم است. منابع. خولیو بندیز
و-سرمینتو و محمد نادر رسولی، "باستانشناسی افغانستان از ماقبل التاریخ تا اوایل دوره اسلامی"، هیئت باستانشناسی فرانسه در افغانستان (دافا)، کابل، ۱۳۹۶ پیوند به بیرون. https://en.unesco.org/node/324182
لاتین: Tojgh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ۴۲ کیلومتری غرب ولایت فراه واقع شده است. تجگ کمتر از ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد. مردمان تجگ از زمان های قدیم از اسپین کاریز قندهار به روستای تجگ . زبان مردم تجگ فارسی از قوم اسحاقزی می باشد. خوش رود هم جزء تجگ می باشد. مردمان تجگ مسلمان و از مذهب ابوحنیفه پیرویی می کنند. در سال ۲۰۰۱ ساخت مدرسه به نام مکتب ابتدایی تجگ آغاز شد در مکتب قدیم؛ و امروزه به کمک معارف ولایت فراه تا کلاس شش این مکتب دانش آموز دارد.
زادیان (به لاتین: Zadian) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بلخ واقع شده است.
اسلام چومگر (به لاتین: Eslām Chūngar) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت جوزجان واقع شده است. اسلام چومگر ۳۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بازار پانجیایی (به لاتین: Bazar-i-Panjwayi) یک روستا در افغانستان است که در ولسوالی پنجوائی واقع شده است. بازار پانجیایی ۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بک (به لاتین: Bäk) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی باک واقع شده است. بک ۱٬۱۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دوشاخ (به لاتین: Do Shakh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بغلان واقع شده است.
خاک ریز (به لاتین: Khakrez) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خاکریز واقع شده است. خاک ریز ۱٬۵۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سروبی (به لاتین: Surobi) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی سروبی (ولایت کابل) واقع شده است. سروبی ۹۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سنجیتک (به لاتین: Senjetak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی مقر (ولایت بادغیس) واقع شده است.
انگور اده (به لاتین: Angur Ada) شهری در دره برمل است که در مرز بین وزیرستان جنوبی، خیبر پختونخوا پاکستان و استان پکتیکا افغانستان (ولسوالی برمال) واقع شده است. این یکی از معدود گذرگاه های آسان از این مرز کوهستانی و یکی از دو گذرگاه بین پکتیکا و وزیرستان است، گذرگاه دیگر رود گومل است. روستای شکین افغانستان در غرب انگور اده واقع شده است. اولین بار مرز دیورند در سال ۱۸۹۵ مشخص شد، از طرف شرق منطقه اصلی بازار عبور می کند و بیشتر مناطق مسکونی و ساخته شده را به طور قانونی در افغانستان قرار می دهد. با این حال، نیروهای نظامی و دروازه هایی که کنترل مرزها را اداره می کنند، چند صد متر در غرب مرز و در نتیجه غرب منطقه اصلی بازار قرار دارند و تقریباً تمام منطقه ساخته شده روستایی را در کنترل نیروهای پاکستانی قرار می دهند. جمعیت منطقه پشتون است، عمدتاً از قبایل وزیر و خاروتی هستند. عمدتا از قبایل وزیر و خاروتی می باشند. در سال ۲۰۰۳ گزارش شد که ۸ نفر که مطنون به خبرچینی برای نیروهای آمریکا بودند، در انگور اده به ضرب گلوله کشته شدند.
گووکی (به لاتین: Gawaki) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است.
قره بولاخ یا قره بولاق یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در واخان ولایت بدخشان واقع شده است. قره بولاخ در ۴٬۱۳۹ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
لعل یا لعل و سرجنگل یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی لعل و سرجنگل واقع شده است که مرکز این ولسوالی می باشد. اهالی این ناحیه مردم هزاره هستند.
شینکوت (به لاتین: Shinkot) با نام اصلی تخت سلطان یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی پسابند واقع شده است. شینکوت ۲٬۵۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. نام. در زمان امان الله شاه یکی از افراد او به نام وزیر محمدگل مهمند نایب الحکومهٔ ولایت بلخ بزرگ شد. وی سیاست پشتون سازی را در این ولایت پیشه کرد و نام بسیاری از مناطق ولایت بلخ را تغییر داد. محمدگل مهمند نام این شهر را از تخت سلطان که نام تاریخی آن بود به شینکوت تغییر داد.
طزرق (به لاتین: Tazraq) یک روستا در افغانستان است که در ولایت بلخ واقع شده است.
آندوج (به لاتین: Andowj) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است.
انجیر یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است.
انجمنی خورد (به لاتین: Anjuman-i-Khurd) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است.
انجمن (به لاتین: Anjuman) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است.
انگات (به لاتین: Angat) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است.
کرملیس (به عربی: کرملیس) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان نینوا واقع شده است. کرملیس ۰ نفر جمعیت دارد. پیشینه. به قول یاقوت بازاری معمور داشته است. کرملیس قریه ای بزرگ و همانند شهری بوده و بازرگانان به آنجا بسیار آمد و شد می کرده اند. اول منزلگاهی بود برای مسافری که می خواست از موصل به بغداد رود. مقدسی گوید برج کبوتر بسیار دارد و قلعه اش از گچ و سنگ است و مسجد در وسط شهر جای دارد.
عین الشعره (به عربی: عین الشعرة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. عین الشعره ۶۵۹ نفر جمعیت دارد.
عین التینه (به عربی: عین التینة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. عین التینه ۳٬۲۰۶ نفر جمعیت دارد.
عین حور (به عربی: عین حور) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. عین حور ۱٬۹۷۴ نفر جمعیت دارد.
عکوبر (به عربی: عکوبر) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. عکوبر ۵۶۳ نفر جمعیت دارد.
البحاریه (به عربی: البحاریة) یک روستا در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است.
بجاع (به عربی: بجاع) یک روستا در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. بجاع ۱٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
الفیاضیه (به عربی: الفیاضیة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. الفیاضیه ۷۸۵ نفر جمعیت دارد.
الحمیره (به عربی: الحمیرة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. الحمیره ۱٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد.
الحسینیه (به عربی: الحسینیة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. الحسینیه ۱٬۵۶۳ نفر جمعیت دارد.
الجراجیر (به عربی: الجراجیر) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. الجراجیر ۴٬۰۲۲ نفر جمعیت دارد.
المحبه (به عربی: المحبة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. المحبه ۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
الدریج (به عربی: الدریج) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. الدریج ۱٬۷۶۹ نفر جمعیت دارد.
العطنه (به عربی: العطنة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. العطنه ۱٬۸۹۷ نفر جمعیت دارد.
القلیعه (به عربی: القلیعة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. القلیعه ۵۳۳ نفر جمعیت دارد.
الناصریه (به عربی: الناصریة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. الناصریه ۴٬۸۲۷ نفر جمعیت دارد.
الروضه (به عربی: الروضة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. الروضه ۴٬۵۳۶ نفر جمعیت دارد.
ضاحیه الصبوره یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده است. ضاحیه الصبوره ۱۰٬۹۶۹ نفر جمعیت دارد.
ترنت جان الکساندر-آرنولد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلیس است که در پست دفاع راست و هافبک دفاعی برای باشگاه رئال مادرید در لالیگا بازی می کند. او به پاس کاری ها و پاس گل هایش معروف است و به عنوان یکی از بهترین مدافعان راست در جهان شناخته می شود. الکساندر-آرنولد در سال ۲۰۰۴ به آکادمی لیورپول پیوست و کاپیتان این باشگاه در سطح نوجوانان بود. او اولین بازی خود را برای بزرگسالان در سال ۲۰۱۶ و در سن ۱۸ سالگی انجام داد و در دو فینال پیاپی لیگ قهرمانان اروپا در سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ بازی کرد. آرنولد توانست در فینال ۲۰۱۹ به مقام قهرمانی دست پیدا کند و در تیم منتخب لیگ قهرمانان اروپا قرار بگیرد. این حضورها الکساندر-آرنولد را به جوان ترین بازیکنی تبدیل کرد که در فینال های متوالی در این رقابت ها حضور داشته است. در همان سال وی به همراه لیورپول قهرمان سوپر جام اروپا و جام باشگاه های جهان شد. در رقابت های فوتبال داخلی، او برنده جایزه بهترین بازیکن جوان سال ۲۰–۲۰۱۹ و برنده اولین جایزه اهدایی بهترین بازیکن جوان فصل لیگ برتر شد، دو بار در تیم منتخب پی اف ای انتخاب شد و به پایان دادن عدم قهرمانی ۳۰ ساله لیورپول در لیگ با قهرمان
ی در لیگ برتر فصل ۲۰–۲۰۱۹ کمک کرد. آرنولد در طول دوران حضورش در لیورپول، تمام جام های ممکن را با این تیم کسب کرد. الکساندر-آرنولد همچنین در رده های مختلف جوانان انگلیس حضور داشته است و اولین بازی خود برای تیم ملی بزرگسالان را در سال ۲۰۱۸ انجام داده است. او پس از آن در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ حضور داشته است، جایی که او به چهارمین بازیکن نوجوانی تبدیل شد که برای انگلیس در این مسابقات به میدان می رفت، همچنین در لیگ ملت های اروپا ۱۹–۲۰۱۸ نیز تیم ملی انگلیس را همراهی کرد جایی که کشورش در اولین دوره مسابقات در جایگاه سوم قرار گرفت. وی در فصل ۱۷–۲۰۱۶، عنوان بهترین بازیکن جوان باشگاه لیورپول را از آن خود کرد. در سال ۲۰۲۵، آرنولد پس از ۱۹ سال حضور در رده های مختلف باشگاه لیورپول از این تیم جدا شد و به رئال مادرید پیوست.
اوکسیرینخوس (به عربی: أوکسیرینخوس) یک شهر باستانی و محوطه باستانی در مصر است که در استان منیا واقع شده است.
دندره (به عربی: دندرة) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان قنا واقع شده است.
ناوکراتیس (به عربی: ناوکراتیس) یک محوطه باستانی و شهر باستانی در مصر است که در استان بحیره واقع شده است.
الطور (به عربی: الطور) یک شهر و شهر بندری در مصر است که در استان سینای جنوبی واقع شده است. الطور ۳۲٬۸۷۷ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
الاشمونین (به عربی: الأشمونین) یک روستا و محوطه باستانی در مصر است که در استان منیا واقع شده است.
سیدی برانی (به عربی: سیدی برانی) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان مطروح واقع شده است. سیدی برانی ۱۴٬۳۹۳ نفر جمعیت دارد.
اللشت (به عربی: اللشت) یک روستا، شهر مردگان و محوطه باستانی در مصر است که در استان جیزه واقع شده است.
می دوم (به عربی: می دوم) یک روستا و محوطه باستانی در مصر است که در استان بنی سویف واقع شده است.
السلوم (به عربی: السلوم) یک شهرک در مصر است که در استان مطروح واقع شده است. السلوم ۱۴٬۳۹۳ نفر جمعیت دارد و ۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مدینه هرقلیون (به عربی: مدینة هرقلیون) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در اسکندریه واقع شده است.
بورفؤاد (به عربی: بورفؤاد) یک شهر در مصر است که در استان پورت سعید واقع شده است. بورفؤاد ۵۶۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
برنیس (به عربی: برنیس) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان بحرالاحمر واقع شده است.
ابو صیر بنا (به عربی: أبو صیر بنا) یک روستا و محوطه باستانی در مصر است که در استان غربیه واقع شده است.
کرمه (به عربی: کرمة) یک پایتخت و محوطه باستانی در سودان است که در نوبه واقع شده است و در دوره باستان مرکز فرهنگ کرمه بود.
بنی مزار (به عربی: بنی مزار) یک شهر در مصر است که در استان منیا واقع شده است.
الباویطی (به عربی: الباویطی) یک شهر در مصر است که در استان جیزه واقع شده است.
آیس لیک نام سری پردازنده های ۱۰ نانومتری شرکت اینتل است که در سال ۲۰۱۹ جایگزین سری Cannon Lake شد. آیس لیک با ترکیبی از چیپ ست های سری ۴۰۰ اینتل استفاده خواهد شد. آیس لیک بروی رو نسل دوم پردازنده های ۱۰ نانومتری اینتل (۱۰ نانومتر +) تولید می شود و معماری دوم ۱۰ نانومتری پس از سری Cannon Lake خواهد بود. با اعلام رسمی اینتل در مورد پردازنده های Ice Lake، ما سه عنوان رسمی برای مدل های آینده پردازنده های اینتل داریم: Coffee Lake، تراشه ۱۴ نانومتری که در اوت ۲۰۱۷ معرفی شد؛ Cannon Lake، تراشه ۱۰ نانومتری که در CES معرفی شد.
سید علی آل داود حقوقدان، نویسنده و پژوهشگر ایرانی است. زندگی. سید علی آل داود در ۱۳۳۱ در خور (اصفهان) مرکز شهرستان خور و بیابانک به دنیا آمد. پدرش سید عبدالحسین ادیب آل داود (۱۳۱۴–۱۳۸۶ قمری) از کارکنان وزارت معارف (وزارت آموزش و پرورش سابق) بود. عموی آل داود حبیب یغمایی نویسنده و شاعر و صاحب امتیاز و مدیر مسئول مجله یغما است. آل داود نواده اسدالله منتخب السادات یغمایی (۱۲۷۹–۱۳۵۰ق) از شاعران و دبیران منطقه خور است که خود نسب به یغمای جندقی شاعر مشهور عصر قاجار می برد. آل داود تحصیلات خود را تا سال پنجم دبیرستان در زادگاهش گذراند و از دبیرستان ادب اصفهان دیپلمه شد. در ۱۳۴۹ برای ادامه تحصیل به تهران آمد و از دانشکده حقوق سیاسی دانشگاه تهران لیسانس گرفت. چندی به تحصیل در مقطع فوق لیسانس در رشته جامعه شناسی در دانشگاه تهران پرداخت، ولی آن را ناتمام رها کرد . در ۱۳۵۱ هنگامی که در دانشکده حقوق تحصیل می کرد، با راهنمایی و معرفی حسین خدیو جم به بنیاد فرهنگ ایران راه یافت و یکسال بعد مدیر داخلی مجله یغما شد و چندی را با این مجله همکاری داشت. در ۱۳۵۵ دیگر بار همکاری خود را با بنیاد فرهنگ ایران از سر گرفت و از محضر استاد
انی چون پرویز ناتل خانلری، محمد پروین گنابادی، حسین خدیو جم، مهرداد بهار و محسن ابوالقاسمی بهره برد. . از آذر ۱۳۵۷ به استخدام وزارت فرهنگ و هنر (وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) درآمد و تا ۱۳۶۴ش در آنجا فعالیت داشت. شغل بعدی او وکالت دادگستری بود. آل داود از ۱۳۶۵ با مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، به عنوان مؤلف و ویراستار آغاز همکاری کرد. حاصل این همکاری تألیف بیش از ۱۵۰ مقاله برای این دائرةالمعارف است. آل داود از ۱۳۷۴ به عنوان معاونت بخش ادبیات با فرهنگستان زبان و ادب فارسی در تألیف دانشنامه زبان و ادب فارسی در شبه قاره هند همکاری کرد. از دیگر فعالیتهای او نظارت علمی بر انتشار دانشنامه "فرهنگ آثار ایرانی اسلامی"است. از آل داود تاکنون ۳۲ مجلد کتاب و حدود ۷۵۰ مقاله به چاپ رسیده است .
محمد عبدالعزیز حصان (زاده ۱۹۲۸- درگذشته ۲۰۰۳) قاری نابینای قرآن در مصر مشهور به «ملک الوقف و الإبتدا و التنغیم» بود. او از قاریانی ست که سبک ویژه شان تقلیدناپذیر دانسته شده است.
الحیبه (به عربی: الحیبة) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان پورت سعید واقع شده است.
الطود (به عربی: الطود) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان اقصر واقع شده است.
سوماً بای (به عربی: سوماً بای) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان بحرالاحمر واقع شده است.
سانت کاترین (به عربی: سانت کاترین) یک شهرک در مصر است که در استان سینای جنوبی واقع شده است. سانت کاترین ۴٬۶۰۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برج العرب (به عربی: برج العرب) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان اسکندریه واقع شده است. برج العرب ۱۱۳٬۲۰۹ نفر جمعیت دارد.
دیر البرشا (به عربی: دیر البرشا) یک روستا و محوطه باستانی در مصر است که در استان منیا واقع شده است.
المطریه (به عربی: المطریة) یک شهر در مصر است که در استان دقهلیه واقع شده است. المطریه ۳۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
تونه الجبل (به عربی: تونة الجبل) یک روستا و محوطه باستانی در مصر است که در استان منیا واقع شده است.
خلیج نعمه (به عربی: خلیج نعمة) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان سینای جنوبی واقع شده است.