Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اکروها در زبان ویرایش TECO ابداع شد؛ بعدها به گویش lispمنتقل شد. ویرایشگر متن برنامه نویسان دیگر، Vim (از نوادگان ششم)، نیز اجرای کامل ماکرو را دارد. این دستگاه می تواند در یک رجیستر (ماکرو) ثبت شود که چه کسی روی صفحه کلید قرار دارد و می تواند درست مانند VBA macros برای مایکروسافت تکرار یا ویرایش شود. Vim همچنین دارای یک زبان برنامه نویسی به نام Vimscript برای ایجاد ماکروها است. ویژوال بیسیک برای برنامه های کاربردی (VBA) یک زبان برنامه نویسی است که در Microsoft Office از Office 97 از طریق Office 2019 موجود است (اگر چه در بعضی از اجزای Office قبل از Office 97 موجود بود). با این حال، عملکرد آن از زبان ماکرو شکل گرفته و جایگزین زبان های ماکرو شده است که در اصل در برخی از این برنامه ها گنجانده شده اند. ویروس ماکرو. VBA به بسیاری از فراخوانی های سیستم ویندوز مایکروسافت دسترسی دارد و زمانی که اسناد بازمی شوند اجرا می شود. این موضوع نوشتن ویروس های کامپیوتری در VBA را نسبتاً آسان می کند، که معمولاً به عنوان ویروس های ماکرو شناخته می شوند. در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۹۰، این نوع یکی از رایج ترین انواع ویروس های کامپیوتر
شد. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۹۰ و تا به امروز، مایکروسافت برنامه های خود را تعمیر و به روز کرده است. افزون بر این، برنامه های ضد ویروس فعلی فوراً چنین حملاتی را بی اثر می کنند. ماکرو پارامتری. یک ماکرو پارامتری یک ماکرو است که می تواند اشیا داده شده را به بسط خود وارد کند. این به ماکرو مقداری از قدرت یک تابع را می دهد یک مثال ساده، در زبان برنامه نویسی C، این ماکرو معمولی است "که" ماکرو پارامتری نیست: #define PI 3.14159 این باعث می شود رشته "PI" با "۳٫۱۴۱۵۹" جایگزین شود هر کجا که رخ دهد. این رشته همواره با این رشته جایگزین خواهد شد و ریسمان حاصل را نمی توان به هر نحوی تغییر داد. یک مثال از ماکروی پارامتری: حاصل تابع ماکرو بستگی به (x) ورودی آن دارد. چند مثال: pred (2) → ((۲) -۱÷ pred (y + 2) → ((y + 2) -1) pred (f (5)) → ((f (5)) - 1) ماکروهای پارامتری یک مکانیزم مفید در سطح منبع برای توسعه گسترش درون خطی است، اما در زبان هایی مانند C که از جایگزینی متنی ساده استفاده می کنند، برخی مضرات شدید برمکانیزم های دیگر برای انجام توسعه در خط، مانند توابع inline دارند. ماکروهای پارامتری در زبان هایی مانند lisp, PL/I
و Scheme استفاده می شود، از طرف دیگر، بسیار قدرتمندتر هستند و قادر به تصمیم گیری دربارهٔ آنچه که براساس استدلالات آن هاتولید می شود، هستند. از این رو، آن ها می توانند به طور مؤثر برای اجرای تولید کد زمانی استفاده شوند. ماکروهای متن-جایگزین. زبان هایی مانند C و برخی از زبان های مونتاژ دارای سیستم های کلان اولیه هستند که به عنوان پیش پردازنده های کامپایلر یا مونتاژکننده اجرا می شوند. ماکرو هایپیش پردازندهٔ C با جایگزینی متنی ساده در نشانه، به جای کاراکتر کار می کند. **با این حال، امکانات ماکرو اسمبلرهای پیچیده تر، به عنوان مثال، IBM High Level Assembler (HLASM) با یک پیش پردازنده قابل اجرا نیست؛ کد مونتاژ دستورالعمل ها و داده ها با کد مونتاژ فراخوانی های کلان در هم آمیخته است. ** استفاده کلاسیک از ماکرو در سیستم تایپ کامپیوتری TeX و مشتقات آن است، که اکثر این قابلیت ها بر اساس ماکرو است. MacroML یک سیستم آزمایشی است که به دنبال تطبیق سیستم های تایپ دهی ایستا و سیستم های ماکرو است. Nemerle ماکروهای نحوی را تایپ کرده است و یکی از راه های کارآمد برای فکر کردن به این ماکروهای نحوی به عنوان یک محاسبه چند مرحله ای اس
ت. مثال های دیگر: برخی از برنامه های اصلی به عنوان ماکرو متنی که توسط برنامه های دیگر به کار گرفته شده اند، به عنوان مثال، توسط XEDIT در CMS نوشته شده اند. زبان های قابل تعویض. بعضی از زبان ها مانند PHP می توانند در متن فرمت آزاد یا کد مبدأ زبان های دیگر تعبیه شوند. مکانیزمی که با آن قطعات کد شناسایی می شود (برای مثال، که با codice_1 و codice_2) شبیه به یک زبان ماکروی متنی است، اما آن ها بسیار قدرتمند و کاملاً برجسته هستند. ماکروهای دستورالعمل. ماکروها در زبان PL / I در یک زیر مجموعه از PL / I نوشته شده اند: کامپایلر " دستورات پیش پردازنده " را در زمان کامپایل اجرا می کند و خروجی این اجرا بخشی از کد تدوین شده توسط آن است. توانایی استفاده از یک زبان پردازشی به عنوان زبان ماکرو، بسیار بیشتر از زبان جایگزینی متن با هزینه یک کامپایلر بزرگ تر و کندتر است. چارچوب ماکروهای 's دارای نحو فرماندهی خاص خود است، اما همچنین می تواند حاوی متن به هر زبانی باشد. هر فریم یک جز کلی در یک سلسله مراتب از زیر مجموعه های تودرتو و یک روش برای ادغام خود با چارچوب های فرعی خود (یک فرایند بازگشتی که تضادهای یکپارچه سازی را به نفع زیرم
جموعه های سطح بالاتر حل می کند) است. خروجی ها اسناد سفارشی هستند، معمولاً ماژول های منبع کامپایل را دارند. تکنولوژی چارچوب می تواند از تکثیر قطعات مشابه اما بسیار متفاوت اجتناب کند، مسئله ای که از زمان اختراع ماکروها، توسعه نرم افزار را مختل کرده است. اکثر زبان های اسمبلی دارای امکانات ماکروی دارای رویه ای کم تر هستند، به عنوان مثال اجازه می دهند که یک بلوک از کد را برای بازکردن حلقه تکرار کنند؛ اما این ها یک نحو کاملاً متفاوت از زبان اسمبلی واقعی دارند. ماکروهای همگرا. سیستم های ماکرو-مانند پردازنده C که پیشتر توضیح داده شد که کار در سطح نشانه های واژگانی نمی توانند به طور قابل اطمینان ساختار واژگانی را حفظ کنند. سیستم های کلان همگانی در عوض در سطح درختان انتزاعی نحوه کار می کنند و ساختار واژگانی برنامه اصلی را حفظ می کنند. کاربرد گسترده ای از سیستم های ماکرو نحوی در زبان های Lisp مانند Common Lisp، Clojure، Scheme , ISLISP و Racket یافت می شود. این زبان ها به خصوص برای این سبک ماکرو به خاطر اونیفورم و نحو پرانتز (که به عنوان S-عبارات شناخته می شود) مناسب هستند. به طور خاص، رکیب نحو را راحت تر می کند تا تعیی
ن کردن فراخوانی ماکروها را آسان تر کند. ماکروهای Lisp ساختار برنامه خود را با استفاده از زبان کامل موجود برای بیان چنین تغییرات تبدیل می کند. در حالی که ماکروهای نحوی اغلب در زبان های Lisp یافت می شوند، آن ها نیز در زبان های دیگر مانند Prolog , Dylan، Scala , Nemerle، Rust، Elixir , Nim , Haxe , و Julia در دسترس هستند. آن ها همچنین به عنوان پسوند شخص ثالث به جاوا اسکریپت، C # و پایتون در دسترس هستند. ماکروهای اولیه Lisp. قبل از این که lisp ماکروها را داشته باشد، آن ها به اصطلاح FEXPR، عملگرهای تابع-مانند operators که ورودی آن مقادیر محاسبه شده توسط آرگومان ها نبود، بلکه به جای اشکال نحوی آرگمان ها، و خروجی آن مقادیری بود که باید در محاسبات استفاده شود. به عبارت دیگر، FEXPRها در همان سطح EVAL اجرا شدند و پنجره ای را به لایه متا ارزیابی ارائه دادند. به طور کلی مشخص شد که این یک مدل مشکل است تا به طور مؤثر دلیل آن را توضیح دهد. در سال ۱۹۶۳ تیموتی هارت پیشنهاد افزودن ماکروها به Lisp 1.5 در AI Memo 57 کرد: تعاریف MACRO برای LISP. ماکروهای نابغه. یک ماورای فریبنده، نوعی از ماژول برنامه نویسی است که به عمد برخی از ف
رم های عرضه شده به ماکرو را می گیرد که ممکن است توسط یک anaphor (با اشاره به دیگری) ارجاع داده شود. ماکروسکوپ های Anaphoric در ابتدا در پل Graham's در lisp ظاهر شدند و نام آن ها اشاره به anaphora زبانی است - استفاده از کلمات به عنوان جایگزین برای کلمات قبلی. ماکروهای بهداشتی. در اواسط دهه هشتاد، تعدادی از مقالات [۱۱] [۱۲] مفهوم توسعه ماکرو بهداشتی (codice_3)، یک سیستم مبتنی بر الگو را معرفی کردند که در آن محیط های نحوی تعریف ماکرو و استفاده ماکرو متمای زهستند، که به تعریف کننده های ماکرو و کاربران اجازه نمی دهند که در مورد تصرف غیرعمدی متغیرنگران باشند (به رغم شفافیت رفرال). ماکروهای بهداشتی برای طرح در استانداردهای R5RS، R6RS و R7RS استاندارد شده است. تعدادی از پیاده سازی های رقابتی با استفاده از ماکروها، مانند قواعد سینتکس، حالت نحوی، تغییر نامصریح، و بسته شدن نحوی وجود دارد. هر دو codice_3 و codice_5 در استانداردهای Scheme استاندارد شده است. اخیراً، racket مفاهیم بهداشتی ماکرو با یک " برج ارزیابان " را ترکیب کرده است، به طوریکه زمان توسعه معنایی یک سیستم ماکرو، زمان اجرای معمولی یک بلوک دیاگرام دیگر است و
نشان داد که چگونه تجزیه و تحلیل را در یک زبان غیر پرانتز اعمال کرد. تعدادی از زبان ها غیر از Scheme یا ماکروهای بهداشتی را اعمال می کنند یا سیستم های بهداشتی جزئی را اجرا می کنند. نمونه هایی از Scala، Rust، Elixir، Julia , Dylan و Nemerle هستند. برنامه های کاربردی. فرضیات نشان می دهند که این سه مقوله از استفاده قانونی اولیه ازماکروها در چنین سیستمی استفاده می کنند. برخی دیگر استفاده از ماکروها را مانند anaphoric macros در سیستم های ماکرو که غیربهداشتی هستند یا تغییر شکل غیربهداشتی را ممکن می سازند، پیشنهاد کرده اند. تعامل بین ماکروها و دیگر ویژگی های زبان یک حوزه مفید از تحقیق بوده است. برای مثال، مؤلفه ها و ماژول ها برای برنامه نویسی در مقیاس بزرگ مفید هستند، امابرهمکنش ماکروها و این ساختارها باید برای استفاده آن ها با هم تعریف شوند. ماژول و سیستم های جزئی که می توانند با ماکروها تعامل داشته باشند برای Scheme و سایر زبان ها با ماکرو پیشنهاد شده اند. به عنوان مثال، زبان racket مفهوم یک سیستم ماکرو را به یک برج نحوی بسطمی دهد که در آن ماکروها را می توان با زبان از جمله ماکروها، با استفاده از بهداشتبرای تضمین ا
ین که لایه های نحوی متمایز هستند و اجازه دادن ماژول برای صادراتماکروها به حوزه های دیگر را می دهد، بسط می دهد. ماکروها برای نرم افزار مستقل ماشین. ماکروها معمولاً برای نگاشت یک رشته کوتاه (فراخوانی ماکرو) به یک توالی طولانی تر از دستورالعمل ها مورد استفاده قرار می گیرند. یکی دیگر که کم تر متداول است، استفاده از ماکروها این است که معکوس شود: نگاشت یک توالی دستورالعمل ها به یک رشته ماکرو. این رویکرد توسط سیستم برنامه نویسی موبایل STAGE۲ اتخاذ شد، که از یک کامپایلر ماکروی ابتدایی (به نام SIMCMP)استفاده می کرد تا یک مجموعه دستورالعمل خاص از یک کامپیوتر داده شده به counterpart macros را نگاشت کند. برنامه های کاربردی (به طور خاص کامپایلرها) که در این ماکروها مستقل از دستگاه نوشته شده است، بدون تغییر در هر کامپیوتری که مجهز به کامپایلر ماکروی اولیه است اجرا می شود. اولین برنامه کاربردی که در چنین زمینه ای اجرا می شود، یک کامپایلر ماکرو پیچیده تر و قدرتمند است که در زبان ماکروی مستقل از دستگاه نوشته شده است. این کامپایلر ماکرو برای خودش، به روش بوت استرپ، برای تولید یک نسخه ترجمه شده و بسیار کارآمدتر از خودش استفاده
می شود. مزیت این رویکرد این است که برنامه های پیچیده را می توان از یک کامپیوتر به یک کامپیوتر بسیار متفاوت با تلاش بسیار کمی (برای هر معماری ماشین هدف، فقط نوشتن یک compiler ابتدایی)منتقل کرد. ظهور زبان های برنامه نویسی مدرن، به خصوص C، که کامپایلرها در تمام رایانه ها در دسترس هستند، این رویکرد را بی فایده کرده است. با این وجود، این یکی از اولین نمونه از بوت استرپینگ کامپایلر بود. زبان اسمبلی. در حالی که دستورالعمل های ماکرو را می توان توسط برنامه نویس برای هر مجموعه دستورها برنامه اسمبلر محلی تعریف کرد، معمولاً ماکروها با کتابخانه های ماکرو مرتبط با سیستم عملیاتی که امکان دسترسی بهتوابع سیستم عامل را فراهم می کند، مرتبط هستند. مانند: در سیستم های عملیاتی قدیمی تر مثل آن هایی که در پردازنده های مرکزی IBM مورد استفاده قرار می گرفتند، عملکرد سیستم عامل کامل تنها برای برنامه های زبانی assembler در دسترس بود (مگر اینکه از subroutines زبان اسمبلی استفاده شود)، همان طور که دستورالعمل های استاندارد ماکرو معمولاً دارای همتایان دارای سطح بالا نیستند. تاریخ. در اواسط دهه ۱۹۵۰، زمانی که برنامه نویسی مونتاژ مکرر برای نوش
تن برنامه های رایانه های دیجیتال مورد استفاده قرار گرفت، استفاده از دستورالعمل های ماکرو برای دو هدف اصلی آغاز شد: کاهش مقدار کدگذاری برنامه که می بایست با ایجاد چندین بیانیه زبان اسمبلی از یک دستور ماکرو و اجرای استانداردهای نوشتن برنامه، نوشته شود، به عنوان مثال، تعیین فرمان های ورودی / خروجی به روش های استاندارد. دستورالعمل های ماکرو به طور مؤثر یک قدم میانی بین برنامه نویسی زبان اسمبلی و زبان های برنامه نویسی سطح بالا بود که بعد از آن، مثل FORTRAN و کوبول معرفی شدند.. دو مورد از اولین تأسیسات برنامه نویسی برای توسعه «زبان های ماکرو» برای تولید IBM ۷۰۵، در شرکت شیمیایی داو در دلاور و فرماندهی متریال هوایی، ballistics Missile Logistics در کالیفرنیا بود. یک دستور ماکرو که در فرمت زبان اسمبلی هدف نوشته می شود، توسط یک مترجم ماشینی پردازش می شود، که برای تولید یک یا چند دستورالعمل زبان اسمبلی در کنار برنامه assembler پردازش می شود که دستورالعمل زبان اسمبلی را به دستورالعمل های زبان ماشین ترجمه می کند. [۲۲] در اواخر دهه ۱۹۵۰، زبان ماکرو توسط Macro Assemblers دنبال شد. این ترکیبی از هر دو برنامه بود که در یک برن
امه برای هر دو عمل می کرد، که از پیشپردازنده و یک موتاژکننده تشکیل شده بود. ین به برنامه نویسان زبان اسمبلی اجازه داد تا زبان ماکروی خود را پیاده کنند و قابلیت انتقال محدود کدها را بین دو ماشین اجرا کنند که همان CPU را در سیستم عامل متفاوت اجرا می کردند، برای مثال، نسخه های ابتدایی MSDOS و CPM - ۸۶. کتابخانه ماکرو باید برای هر ماشین هدف نوشته شود، نه برای برنامه کلی زبان اسمبلی. توجه داشته باشید که اسمبلرهای قدرتمندتر می توانند از ساختارهای مونتاژ مشروط در دستورالعمل های ماکرو استفاده کنند که می توانند کدهای مختلف را روی دستگاه های مختلف یا سیستم عامل های مختلف تولید کنند و نیاز به کتابخانه های مختلف را کاهش دهند. در دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، رایانه های رومیزی تنها در چند مگاهرتز کار می کردند و برنامه های مونتاژ زبان به طور معمول برای سرعت بخشیدن به برنامه های نوشته شده در C, Fortran, Pascal و دیگران استفاده می شد. این زبان ها در آن زمان، از کنوانسیون های مختلف تماس استفاده می کردند. **ماکروها می توانند برای روتین های رابط نوشته شده در زبان مونتاژ به قسمت اولیهٔ برنامه های نوشته شده در هر زبان نوشته شوند. **
باز هم، کد زبان اسمبلی اصلی همان بود، فقط کتابخانه های ماکرو مورد نیاز برای هرزبان مقصد نوشته می شدند. در سیستم های عملیاتی مدرن مانند یونیکس و مشتقات آن، دسترسی به سیستم از طریق subroutines ارائه می شود که معمولاً توسط کتابخانه های پویا ارائه می شود. زبان های سطح بالا مانند C، دسترسی جامع به توابع سیستم عامل را ارائه می کنند و نیاز به برنامه های زبانی assembler برای این قابلیت را فراهم می کنند.
عملکرد شبکه به اندازه گیری های کیفیت خدمات یک شبکه از دید مشتری اشاره دارد. روش های مختلفی برای اندازه گیری عملکرد یک شبکه وجود دارد، همان طور که هر شبکه در ماهیت و طراحی متفاوت است. عملکرد نیز می تواند به جای اندازه گیری، مدل سازی شده و شبیه سازی شود. یک مثال از این می تواند استفاده از نمودارهای گذار حالت برای مدل سازی عملکرد صف بندی یا استفاده از یک شبیه ساز شبکه است. اندازه گیری عملکرد. معیارهای زیر اغلب مهم شمرده می شوند: پهنای باند که معمولاً با بیت / ثانیه اندازه گیری می شود، حداکثر سرعتی است که اطلاعات انتقال می یابد پهنای باند. پهنای باند کانال موجود و نسبت سیگنال به نویز قابل دستیابی، حداکثر بازدهی ممکن را تعیین می کنند. به طور کلی نمی توان داده های بیشتری را از آنچه نظریه شانون-هارتلی قانون گذاری کرده ارسال کرد. بازدهی. "بازدهی" تعداد پیام هایی است که به طور موفقیت آمیز در هر واحد از زمان تحویل می شوند. بازدهی با پهنای باند موجود و نیز نسبت سیگنال به نویز و محدودیت های سخت افزاری کنترل می شود. بازدهی از مقصود این مقاله اینگونه فهمیده می شود که با زمان رسیدن اولین بیت داده گیرنده سنجیده می شود تا مفه
وم بازده از مفهوم تأخیر جدا شود. برای بحث در مورد این نوع، اصطلاحات «بازدهی» و «پهنای باند» اغلب به طور متناوب استفاده می شود. "پنجره زمان" دوره ای است که بازدهی اندازه گیری می شود. انتخاب یک پنجره زمانی مناسب اغلب بر محاسبات میزان بهره وری تأثیر می گذارد و اینکه آیا تأخیر در نظر گرفته می شود یا نه، تعیین می کند که آیا تأخیر روی عملکرد تأثیر می گذارد یا خیر. تأخیر. سرعت نور حداقل زمان انتشار را بر روی تمام سیگنال های الکترومغناطیسی تحمیل می کند. غیرممکن است تأخیر را به کمتر از این کاهش داد formula_1 جایی که s فاصله است و c m سرعت متوسط نور در محیط است. این تقریباً به معنی ۱ دور در میلی ثانیه (RTT) برای ۱۰۰ کیلومتر / ۶۲ مایل فاصله بین میزبان هاست. تاخیرهای دیگر نیز در گره های میانی اتفاق می افتد. در شبکه هایی که بسته ها سوئیچ می شوند، تاخیرها می توانند به علت صف بندی ایجاد شوند. ژیتر. ژیتر، انحرافی ناخواسته از دوره واقعی یک سیگنال دوره ای فرض شده در الکترونیک و ارتباطات مخابراتی است، که اغلب در ارتباط با یک منبع ساعت مرجع است. ژیتر ممکن است در ویژگی هایی مانند فرکانس پالس های متوالی، دامنه سیگنال یا فاز سیگنال
های دوره ای مشاهده شود. ژیتر عاملی مهم و معمولاً ناخواسته در طراحی تقریباً تمام اتصالات ارتباطی (مانند USB، PCI-E، SATA , OC-48) است؛ و در برنامه های بازیابی ساعت، ژیتر زمانی نامیده می شود. میزان خطا. در انتقال دیجیتالی، تعداد اشتباهات بیتی تعداد بیت های دریافت شده از یک جریان داده در یک کانال ارتباطی است که به علت نویز، تداخل، تحریف و خطاهای همگام سازی بیت تغییر یافته اند. میزان خطای بیت یا نسبت خطای بیت (BER) تعداد اشتباهات بیتی تقسیم بر تعداد کل بیت های منتقل شده در طول یک بازه زمانی مورد مطالعه است. BER معیار عملکرد بدون واحد است که اغلب به صورت یک درصد بیان می شود. احتمال خطای بیتی "p e" مقدار انتظار برای BER است. BER را می توان به عنوان تخمین تقریبی احتمال خطای بیت در نظر گرفت. این تخمین دقیق برای یک فاصله زمانی طولانی و تعداد زیادی از خطاهای بیت است. تعامل عوامل. تمام عوامل فوق، همراه با نیازهای کاربر و درک کاربر، نقش مهمی در تعیین «سرعت» یا فایده مشاهده شده از یک اتصال شبکه ایفا می کنند. رابطه بین بازده، تأخیر و تجربه کاربر به طور دقیق در بطن یک رسانه شبکه به اشتراک گذاشته شده و به عنوان یک مشکل زمان
بندی قابل درک است. الگوریتم ها و پروتکل ها. برای بعضی از سیستم ها، تأخیر و بازدهی، اجزای مرتبط هستند. در TCP / IP، تأخیر نیز می تواند به طور مستقیم بر بازدهی تأثیر گذار باشد. در ارتباطات TCP، محصول با تأخیر پهنای باند وسیع اتصالات با تأخیر بالا، همراه با پنجره های نسبتاً کوچک TCP در بسیاری از دستگاه ها، به طور مؤثر باعث افزایش کارایی یک اتصال با تأخیر زیاد می شود تا با افت شدید تأخیر مواجه شود. این می تواند با تکنیک های مختلفی مانند افزایش اندازه پنجره تراکم TCP یا راه حل های دشوارتر مانند یکی شدن بسته، شتاب TCP و تصحیح خطای پیش رو جبران شود که همه آنها معمولاً برای ارتباطات ماهواره ای با تأخیر بالا استفاده می شود. شتاب دهنده TCP بسته های TCP را به یک جریان که شبیه به UDP است تبدیل می کند. به همین علت، نرم افزار شتاب دهنده TCP باید مکانیسم های خود را برای اطمینان از قابل اطمینان بودن ارتباط، گرفتن زمان تأخیر و پهنای باند ارتباط درون حساب کاربری را در نظر بگیرد و هر دو انتهای ارتباط با تأخیر باید روش مورد استفاده را پشتیبانی کنند. در لایه کنترل دسترسی رسانه (MAC)، از مسائل مربوط به عملکرد مانند کارایی و تأخیر
انتها به انتها سخن به میان آمده است. نمونه هایی از سیستم های تحت تأثیر تأخیر یا بازدهی. بسیاری از سیستم ها را می توانند به عنوان سیستم های تحت تأثیر محدودیت های بازدهی یا محدودیت های تأخیر از نظر فایده برای کاربر یا تجربه برای کاربر نهایی تعریف کرد. در برخی موارد محدودیت های سخت مانند سرعت نور منجر به ایجاد مشکلات منحصر به فرد در چنین سیستم هایی می شود و هیچ کاری برای اصلاح این امر انجام نمی تواند انجام شود. سیستم های دیگر برای تعادل و بهینه سازی قابل توجه برای ایجاد بهترین تجربه برای کاربراجازه می دهد. تلفن ماهواره ای. یک ماهواره مخابراتی در مدار زمین آهنگ که طول مسیر آن بین فرستنده و گیرنده حداقل ۷۱۰۰۰ کیلومتر است را اعمال می کند و این به این معنی است که حداقل تأخیر بین درخواست پیام و دریافت پیام، یا تأخیر ۴۷۳ میلی ثانیه است. این تأخیر می تواند بسیار قابل توجه باشد و برخدمات تلفن ماهواره ای بدون در نظر گرفتن ظرفیت بازدهی موجود تأثیر بگذارد. ارتباط در فضای دور. این رسیدگی ها در فاصله طولانی در هنگام ارتباط با کاوشگرهای فضایی و دیگر اهداف بلند مدت فراتر از جو زمین دو چندان می شود. شبکه فضای عمیق که توسط ناسا
اجرا می شود، یکی از همین سیستم ها است که باید با این مشکلات کنار بیاید. GAO به علت تأخیر در زمانی که از دست رفته، معماری کنونی را مورد انتقاد قرار داده است. چندین روش مختلف برای رسیدگی به اتصال متناوب و تاخیرهای طولانی بین بسته ها ارائه شده است، مانند شبکه های تحمل کننده تأخیر. ارتباط حتی در فضای دورتر. در فاصله بین ستاره ای، مشکلات در طراحی سیستم های رادیویی که می توانند به هر نوع بازدهی دست یابند بسیار گسترده هستند. در این موارد، حفظ ارتباطات مسئله بزرگتری از این است که چقدر طول می کشد که ارتباط برقرار بماند. انتقال داده برون خط. حمل و نقل تقریباً به طور کامل با بهره وری در رابطه است، به همین دلیل است که تحویل فیزیکی نوار بایگانی پشتیبان هنوز با وسیله نقلیه انجام می شود.
کبوتر نامه بر یا کبوتر پست () به معنای استفاده ویژه از کبوترهای خانگی برای ارسال پیام ها است. کبوتران به دلیل خاصیت و توانایی طبیعی شان در بازگشت به خانه در نقش فرستندگان نامه بر بسیار مؤثر بودند. برای استفاده از این ویژگی کبوتر ها را در یک قفس انداخته و سپس به مناطقی که نیاز است کبوتر از آنجا پیام ها را بیاورد منتقل می کنند، پس از آن کبوتران به صورت طبیعی پیام ها را به خانهٔ اصلی خود بازمی گرداند تا صاحبان آن بتوانند پیام ها را بخوانند. این کبوتران در بسیاری از مناطق جهان مورد استفاده قرار گرفته اند. این پرندگان همچنین به دلیل عملکرد و تأثیر کاربردی اشان در بسیاری از موقعیت های نظامی استفاده شده اند و در این موارد از آنها با عنوان کبوتر جنگی یاد می شود.
هیئت نظارت بر اجرای برجام شورایی متشکل از هشت عضو از مقام های جمهوری اسلامی ایران است که در پی نامهٔ ۹ ماده ای سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، به حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، دربارهٔ الزامات اجرای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) به منظور «رصد پیشرفت کارها و انجام تعهدات طرف مقابل» و «تحقق هشت بند دیگر از نامه» تشکیل شده است. به گفتهٔ علی مطهری، این هیئت مرجع همهٔ تصمیمات مربوط به اقدامات متقابل ایران در مورد برجام و نقض آن است. اعضا. اعضای این هیئت در شورای عالی امنیت ملی با تأیید سید علی خامنه ای انتخاب شده اند. اعضای این هیئت عبارتند از: هم چنین علی شمخانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، دبیر این هیئت است. نقدها. به گفتهٔ «مرتضی غرقی» این هیئت در انجام وظایفش کوتاهی کرده است. مشرق نیوز هم انفعال این هیئت را موجب زیاده خواهی آمریکا می داند.
EEG-fMRI (الکتروانسفالوگرافی همزمان با تصویربرداری کارکردی رزونانس مفناطیسی) یک روش تصویربرداری عصبی چند منظوره است که داده های EEG-fMRI آی به طور همزمان ثبت می شوند. در این روش به مطالعه فعالیت الکتریکی مغز که با تغییرات همودینامیک در مغز همراه است می پردازند. این ثبت در حالت عملکرد عادی یا در هنگام اختلالات مغزی قابلیت اعمال را دارد. پایه و اساس. EEG گرفته شده از روی پوست سر فعالیت الکتریکی و پتانسیل های پس سیناپسی خاص در غشاء مغز را نشان می دهد در حالی که fMR توانایی پیدا کردن تغییرات همودینامیک مغز از طریق اندازه گیری اثر بلد (تصویر برداری از طریق وابستگی خون و اکسیژن) را دارد. پس EEG-fMRI امکان اندازه گیری فعالیت عصبی و همودینامیکی را که شامل دو جزء مهم از مکانیزم اتصال عصبی می شود را فراهم می کند. روش. استفاده همزمان از EEG-fMRI با کیفیت کافی یک سری راه حل ها را برای رفع مشکلات مربوط به خطرات ناشی از پتاانسیل که ممکن است سلامت فرد را به خطر اندازد (به دلیل جریان های القا شده به وسیله فرایند موجود در تصویربرداری ام آر در مدارهایی که توسط فرد مورد آزمایش و سیستم ثبت ای ای جی ایجاد شده) و هم چنین کیفیت داد
ه EEG-fMRI را می طلبد. دو درجه در دریافت و جمع بندی داده ها وجود دارد: محدودیت های مربوط به بازتاب صحیح که با تداخلات موجود بین تجهیزات EEG و MR در ارتباط است. این ها: ثبت های متغیر هستند که در هر مدالیتی گرفته شده در نوبه خود (به صورت متناوب) وقفه ایجاد می کند تا اینکه اجازه دهد داده با کیفیت مناسب توسط یک مدالیته دیگر ثبت شود. داده گرفتن های متوالی، به طوری که هر دو مدالیته ها قادر هستند که داده را با کیفیت مناسب به صورت پیوسته ثبت کنند. مدالیتی دوم با استفاده از پردازش در زمان یا پس پردازش در نرم افزار کاهش آرتیفکت EEG به دست می آید. ابتدا EEG در محیط MR در سال ۱۹۹۳ ثبت شد. چندین گروه ابزار مستقل را برای حل مشکلات ناشی از اختلال متقابل از سیگنال های EEG و fMRI پیدا کرده اند. اولین تجربهٔ EEG-fMRI در سال 1999 با استفاده از دستاورد فیلترینگ عددی اعمال شد، که عمدتاً روش بر پایهٔ نرم افزار در مدت کوتاهی بعد آن جایگزین شد. یک مورد دیگر که به مجموعه EEG-fMRI اضافه شد ثبت ویدیوئی همزمان بدون تأثیر بر کیفیت داده EEG-fMRI بود. برای بیشتر موارد مجموعه داده های ترکیب شده EEG-fMRI اکنون به عنوان یک مسئلهٔ حل شده است و
دستگاه های تجاری از کارخانه های بزرگ دنیا در دسترس هستند، اما هنوزمشکلاتی اندکی باقی مانده است. در EEG یک سری آرتیفکت های جزئی باقی مانده است که در هر ضربان قلب اتفاق می افتد. ردیاب های که در EEG این آرتیفکت را ثبت می کند اغلب به BCG (بالستوکاردیوگرام) مربوط می شوند، به دلیل منشأ احتمالی آن ها در حرکت لیدهای EEG که با هر ضربان قلب در فیلد مغناطیسی اتفاق می افتد. در عمل دلیل این آرتیفکت کامل اثبات نشده است و ممکن است که در نتیجه عوامل مؤثر مثل فیلدهای الکتریکی القا شده با حرکت خون باشد. کاربردها. دراصل این تکنیک از ترکیب توانایی قوی EEG در تعیین مشخصه های حالت های خاص مغز با رزولوشن زمانی بالا و برای نشان دادن الگوهای آسیب شناسی با توانایی fMRI برای تصویر کردن دینامیک خون در طول کل مغز با رزولوشن مکانی بالاست. تا بحال fMRI عمدتاً بعنوان یک تکنیک که در آن EEG هماهنگ بدست آمده برای فعالیت مغز (حالت مغز) در طول بازه زمانی مطابق با آمار روی تغییرات مرتبط با همودینامیک استفاده می شود. انگیزه اولیه برای EEG-fMRI در شاخه مطالعه روی بیماری صرع و به طور اختصاصی در مطالعه روی تخلیه های تشنجی متقابل(IED) و منشأهای آن و
در خود تشنج بود. IED در بیماران مبتلا به صرع پدیده هایی غیرقابل پیش بینی و زیرکلینیکی محسوب می شوند و تنها هنگام استفاده از EEG (یا MEG) قابل رویت می باشند؛ بنابراین استفاده از EEG در طول fMRI به اجازه مطالعه در مورد همبستگی همودینامیکی را می دهد. این روش تغییرات همودینامیکی مرتبط با IED و تشنج را نشان می دهد و بعنوان یک ابزار علمی قدرتمند ثابت و شناخته شده است. ثبت ویدیو ی همزمان و هماهنگ فعالیت کلینیکی تشنج را در طول فعالیت الکتروفیزیولوژیکی در EEG مشخص می کند؛ که به تحقیق و بررسی تغییرات همودینامیکی هماهنگ در طول تشنج در مغز کمک می کند. ارزش کلینیکی این یافته ها موضوع تحقیقاتی است که در حال انجام است؛ اما تحقیقات اخیر یک واقعیت قابل قبول را برای مطالعات EEG-fMRI و حساسیت بهتر در اسکنرهای با فیلد قوی پیشنهاد می کند.در خارج از زمینه صرع،EEG-fMRI برای مطالعه پاسخ های ناشی از مغز به دلیل وجود تحریکات خارجی و دید مهم و جدیدی را در فعالیت پایه ای مغز در طول استراحت و خواب فراهم کرده است. مطالب بیشتر. https://insights.ovid.com/crossref?an=00019052-200708000-00008