Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آنتونی لو تالک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لو مان، باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال والنسین، باشگاه فوتبال اوسر، باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال لو مان، باشگاه فوتبال آترومیتوس، تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه، تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه، و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ و ۲۱ سال فرانسه بازی کرده است.
هیکی یوشیکازو ; – ) سامورایی در دوره کاماکورا رهبر خاندان هیکی اهل ژاپن بود. دختر وی واکاسا نو تسوبونه همسر دومین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوری ایه و مادر میناموتو نو ایچیمان بود. پسر او هیکی سابورو نام داشت. هیکی یوشیکازو که اصالتاً از ولایت موساشی بود، به دلیل پذیرفتن و پناه دادن به دایه دوره کودکی میناموتو نو یوریتومو به نام هیکی نو آما، به شهرت رسید. از آنجایی که هیکی نو آما و شوهرش پسری نداشت، رهبر خاندان هیکی، برادرزاده خود هیکی یوشیکازو را به عنوان وارث پذیرفت. حضور او و ارتباطش با یوشیکازو تا حد زیادی عامل این واقعیت شد که یوشیکازو بعداً دایه میناموتو نو یوری ایه، پسر ارشد یوریتومو شد و قدرت را به دست گرفت. علاوه بر این، دختران دوم و سوم یوشیکازو نیز دایه یوری ایه شدند. در 16 ژوئن 1186 و 9 سپتامبر 1187، یوریتومو و ماساکو هوجو از عمارت راهبه دیدن کردند و ضیافتی برای لذت بردن از نسیم خنک و تماشای گل های داودی برگزار کردند. حرکات بعدی راهبه و سال مرگ او مشخص نیست، اما در یوشیمی کیزو، زمانی که داماد نوه اش، میناموتو نو نوریوری، به دلیل شورش کشته شد، او از یوریتومو درخواست کرد تا جان نوه
اش را نجات دهد. و دو تن از پسران نوریوری کشیش شدند. دختر هیکی با میناموتو نو یوری ایه، دومین شوگون شوگون سالاری کاماکورا ازدواج کرد. یوری ایه که به شدت بیمار بود، به برادر کوچکترش میناموتو نو سانه تومو و پسر کوچکش میناموتو نو ایچیمان (نوه هیکی) پیشنهاد داد تا جانشین او شود. این دو قدرت را تقسیم کردند و بخش های جداگانه ای از کشور را اداره می کردند. طبیعی به نظر می رسید که هیکی در آن صورت نایب السلطنه میناموتو نو ایچیمان کودک باشد، حتی اگر غیررسمی باشد؛ بنابراین او به یوری ایه، که اندکی بعد توسط یک جناح جداگانه (خاندان هوجو) ترور شد، پیشنهاد کرد که ترتیبی بدهند که برادر کوچکترش میناموتو نو سانه تومو کشته شود. هوجو ماساکو، مادر یوری ایه و همسر اولین شوگون یوریتومو، از این گفتگو اطلاع پیداکرد. اگرچه ماساکو ممکن است به دنبال این بوده که هیکی را به طور رسمی به خیانت متهم و اعدام کند، خاندان هوجو، تحت رهبری هوجو توکیماسا، پیش از دیگران به سراغ او رفتند. در نقشه های خود برای تسلط بر سلطنت و کنترل شوگون سالاری به عنوان یک دولت دست نشانده تحت خاندان خود، جنگجویان هوجو هیکی یوشیکازو را ترور کردند و سپس به عمارت میناموت
و نو ایچیمان (نوه هیکی) جوان حمله کردند و عمارت را به آتش کشیدند. خاندان هوجو در طی این حمله، پسر شوگون دوم، میناموتو نو ایچیمان (نوه هیکی) و تعداد زیادی از اعضای خانواده گسترده هیکی را کشتند. حادثه هیکی یوشیکازو. در سال ۱۲۰۳، یوری ایه در ماه اوت به شدت بیمار و بستری شد. به گزارش "آزوما کاگامی"، در ۲۷ اوت، هوجو توکیماسا تصمیم گرفت که دارایی یوری ایه را بین میناموتو نو ایچیمان (نوه هیکی) و برادر کوچکتر یوری، میناموتو نو سانه تومو، تقسیم کند و به ایچیمان مقام رهبری سرزمینی ۲۸ ولایت در منطقه کانتو و سمت قیم عمومی ژاپن، را بدهد و ۳۸ در منطقه کانسای، تصمیم گرفته شد که به سانه تومو سمت رئیس سرزمین گاکونی را به ارث ببرد. هیکی یوشیکازو که از این موضوع ناراضی بود، و تحت تأثیر نظر دامادش یوری ایه که عقیده داشت هوجو توکیماسا برای حمایت از سانه تومو در حال طرح و نقشه کشیدن است و به یوشیکازو دستور داد تا توکیماسا را از بین ببرد. با این حال، ماساکو، که این جلسه مخفیانه را در حالی که در جایی از اتاق پنهان شده بود، شنیده بود، او به توکیماسا اطلاع داد و توکیماسا ابتکار عمل را به دست گرفت. در ۲ سپتامبر، یوشیکازو به خانه توکیما
سا، اقامتگاه ناگوشی احضار شد تا در مورد مسائل بودایی صحبت کند. یوشیکازو بدون اینکه بداند ملاقات مخفیانه او فاش شده است، از اعضای خانواده که دائماً در تلاش برای جلوگیری از رفتن او و مسلح کردن او بودند، روی می گرداند و می گوید: «اگر خودم را مسلح کنم، آنها من را مسخره می کنند». و به سمت توکیماسا عمارت توکیماسا با لباس غیرنظامی می رود. هنگامی که او از دروازه وارد عمارت می شد، آمانو توکاگه، نیتا تاداتسونه و سایر نیروهای توکیماسا که مسلح در انتظار او بودند، هر دو بازوی او را گرفتند و با ضربات چاقو به قتل رساندند. هنگامی که خاندان هیکی خبر ترور او را دریافت کردند، خود را در عمارت ایچیمان، کوگوشو، رساندند و در آنجا سنگر گرفتند و از خود دفاع کردند، اما هنگامی که توسط ارتش بزرگی مورد حمله قرار گرفتند و در گوشه ای در حال محاصره قرار گرفتند، عمارت را به آتش کشیدند و در حالی که ایچیمان را احاطه کرده بودند، همگی خودکشی کردند. ایچیمان نیز در آتش سوخت و دایه او تکه ای از کوسوده (لباس) او را در خرابه های سوخته پیدا کرد. پسر بزرگ یوشیکازو، هیکی یوایچی هیوئه نو جو، سعی کرد با لباس مبدل یک زن فرار کند، اما در کنار جاده دستگیر شد
و سرش را بریدند. تمام بستگان باقی مانده خاندان هیکی نیز کشته شدند. به گفته گوکانشو، ثبتی از وقایع نوشته شده در کیوتو، یوری ایه در حین اقامت در عمارت اوئه نو هیروموتو به شدت بیمار شد، بنابراین تصمیم گرفت راهب شود و همه چیز را به پسرش ایچیمان بسپارد. توکیماسا می ترسید که یوشیکازو که از ایچیمان حمایت می کرد بر جهان تسلط یابد، بنابراین یوشیکازو را احضار کرد و او را کشت و ارتش خود را برای کشتن فرزند نوه خود ایچیمان فرستاد. ایچیمان به سختی فرار کرد، اما بقیه اعضای خانواده اش همه کشته شدند. بعداً، در ماه نوامبر، ایچیمان نیز توسط پیروان هوجو یوشیتوکی دستگیر شد، با ضربات چاقو کشته شد و دفن شد. "آزوما کاگامی" کتابی است که بعداً توسط خاندان هوجو گردآوری شده که خاندان هیکی را نابود کرد. طبق دفتر خاطرات یکی از اشراف در آن زمان، یک پیام آور از کاماکورا در اوایل روز هفتم رسید و گفت که یوری ایه در روز ۱ سپتامبر در اثر بیماری درگذشت، اگرچه یوری ایه هنوز زنده بود. تصور می شود که یوری ایه در زمان خروج پیام رسان در وضعیت بحرانی بوده و تصمیم به کشتن یوشیکازو گرفته شده است. بر اساس سوابق «آزوما کاگامی»، ناکانو یوشیناری، یکی از مل
ازمان ولایت شینانو که قلمرو وی به عنوان دست نشانده نزدیک یوری ایه مصادره شده بود و به عنوان یک دست نشانده دور به حساب می آمد، نامه ای به تاریخ دو روز پس از سقوط خاندان هیکی نوشت. یوشیناری رابطه عمیقی با پسر توکیماسا، هوجو توکیفوسا داشت. بین «گوکانشو»، دفتر خاطرات اشراف پایتخت، و سایر اسناد باقیمانده، و «آزوما کاگامی» اختلافاتی وجود دارد و یک سند تاریخی به نام «شوجیمونشو» توضیح می دهد که چگونه نوشی به تنهایی از اقامتگاه ناگوشی و در لباس غیرنظامی بازدید کرده است. عجیب به نظر می رسد که یک مقام که قصد داشت خاندان هوجو را تحت سلطه خود درآورد، بدون محافظ از اقامتگاه توکیماسا، که قرار بود دشمن او باشد، بازدید می کرد. مورخان معتقدند که شورش خاندان هیکی یک موضوع ساختگی توسط خاندان هوجو بوده است. قبر خاندان هیکی در معبد میوهون-جی در شهر کاماکورا قرار دارد که در محل عمارت یوشیکازو هیکی ساخته شده است.
هربرت لیوئی (; زاده – درگذشته ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ای اف سی بورنموث اشاره کرد.
تامی لیشمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لینفیلد، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال سنت میرن، و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
آرتور کالدر-مارشال (؛ – )؛ رمان نویس، فیلم نامه نویس، و زندگی نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او پدر آنا کالدر-مارشال و پدربزرگ تام برک بود.
بروکس لنون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷، ۱۸ و ۲۰ سال آمریکا بازی کرده است.
هیو لستر (؛ ۱۸۹۱ – ۵ اوت ۱۹۳۳ (age 42)) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال ردینگ اشاره کرد.
هری لوئیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
جان لیندزی (؛ زادهٔ ۱۹۰۰) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سوانزی سیتی و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
جک لیپشام (؛ 1881 – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رکسهام و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
داگ لیورمور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال ای اف سی بورنموث، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
جورج لیوینگستون (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که او در آن بازی کرده ، می توان به باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال دومبارتون و تیم ملی فوتبال اسکاتلند اشاره کرد.
کلیف لویید (; – ) بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال رکسهام و باشگاه فوتبال فولام اشاره کرد.
فرانک لاک (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، باشگاه فوتبال وینگیت و فینشلی، باشگاه فوتبال لیورپول، و باشگاه فوتبال واتفورد اشاره کرد.
زنگیو ; زمان تولد نامشخص – ) چهارمین پسرِ دومین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوری ایه اهل ژاپن بود. مادر وی با برادرش ایجیتسو یکسان بود اما با مادر دو برادر دیگرش میناموتو نو ایچیمان همچنین خواهرش تاکه نو گوشو (واکاسا نو تسوبونه) و کوگیو (راهب) (تسوجی دونو) یکسان نبود. وی در سال ۱۲۲۰ میلادی به ظن حمایت از برادرش ایجیتسو (مرگ ۱۲۱۵) که قصد شورش علیه خاندان هوجو را داشت به قتل رسید. پس از ترور پدرش میناموتو نو یوری ایه در سال ۱۲۰۴، او راهب شد و وارد معبد نینا جی شد. مادرش (دختر ماساهیرو ایپینفوسا) دوباره با میئورا تانه یوشی ازدواج کرد. در روز سال نو، ۱۲۱۹، او متهم به همدستی در قتل عمویش، میناموتو نو سانه تومو توسط برادر ناتنی خود، کوگیو (راهب) شد. در ۲۶ فوریه همان سال، یوکیمیتسو نیکایدو، یک پیام رسان از کاماکورا، وارد کیوتو شد تا از شوگون بعدی درخواست کند که به سمت شرق حرکت کند، و در ۵ فوریه به همراه زنگیو از کیوتو خارج شد. یک سال و دو ماه بعد در ۱۴ آوریل ۱۲۲۰ در منطقه هیگاشیاما در کیوتو کشته شد. سن مرگ بین ۱۷ تا ۱۹ سال تخمین زده می شود. مشخص نیست که در طول یک سال و دو ماه چه اتفاقی افتاده است، ام
ا برخی از نظریه ها حدس می زنند که شوهر مادرش، میئورا تانه یوشی، در تلاش برای نجات جان زنگیو بوده است. پس از این واقعه، میئورا تانه یوشی به عضویت طرف کیوتو درآمد و در جریان جنگ جوکیو با ارتش شوگون جنگید و در نتیجه با برادر بزرگترش میئورا یوشیمورا دشمن شد. به همین دلیل، برخی از محققان معتقدند که درمان زنگیو عامل انشعاب خاندان میئورا بوده است. با مرگ زنگیو، همه فرزندان پسر یوری ایه مردند و در این مرحله، خواهر ناتنی او، تاکه نو گوشو، تنها بازمانده در میان فرزندان یوری ایه بود، اما تاکه نو گوشو نیز در سال ۱۲۳۴ درگذشت. با مرگ او، نوادگان پدربزرگش، میناموتو نو یوریتومو و مادربزرگش، هوجو ماساکو کاملاً منقرض شدند.
نورمن لاو (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد.
هری لائو (; – ) بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال منزفیلد تاون، باشگاه فوتبال لیورپول، و باشگاه فوتبال گرنثم تاون اشاره کرد.
تاکه نو گوشو ; زمان تولد ۱۲۰۲ – ) دختر ارشد دومین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوری ایه اهل ژاپن بود. مادر وی با برادرش میناموتو نو ایچیمان یکسان بود اما با سه برادر دیگرش ایجیتسو، کوگیو و همچنین زنگیو یکسان نبود. در سن ۲۸ سالگی به ازدواج شوگون چهارم کوجو یوریتسونه که در آن زمان ۱۴ سال داشت درآمد.
تامی لوری (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا اشاره کرد.
جو لمسدن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
جردن لوسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال ساوتپورت، و باشگاه فوتبال تلفورد یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال انگلستان بازی کرده است.
پاتریس لوزی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال رویال شارلوا، و باشگاه فوتبال رن اشاره کرد.
کوین مک دونالد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال لستر سیتی، و باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال لستر سیتی، و باشگاه فوتبال کاردیف سیتی اشاره کرد.
تد مک دگال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ویموث، باشگاه فوتبال ای اف سی بورنموث، باشگاه فوتبال سالزبری سیتی، باشگاه فوتبال ساوت همپتون، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال توتون، و باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال گوسپورت بورو، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، باشگاه فوتبال پول تاون، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال توتون اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است.
گری مککی استیون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال سلتیک، و تیم ملی فوتبال اسکاتلند اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده است.
هامیش مک کینزی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال برنتفورد اشاره کرد.
جیم مگیلتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، باشگاه فوتبال ساوت همپتون، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون، و باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون، و تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال ۲۱ و ۲۳ ایرلند شمالی بازی کرده است.
جو مگ وایر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال فلیتوود، و باشگاه فوتبال کراولی تاون اشاره کرد.
جو مالونی (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال پورت ویل، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال وینسفورد یونایتد، و باشگاه فوتبال شروزبری تاون اشاره کرد.
جان منینگ (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۱) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرد می توان به باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
ویلی هُرتِنسْیُو بَربُزا (به لاتین: Willie Hortencio Barbosa) (زادهٔ ۱۵ مه ۱۹۹۳ میلادی برابر با ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۲ خورشیدی)، که معمولاً به عنوان ویلی شناخته می شود، یک فوتبالیست برزیلی است که به عنوان یک مهاجم یا فوروارد برای باشگاه سروت بازی می کند.
شورش جوکیو، جنگ جوکیو جنگی در سال ۱۲۲۱ میلادی بین نیروهای وفادار به امپراتور بازنشسته شده؛ امپراتور گو-توبا و دومین شیکّن، هوجو یوشیتوکی (اشتغال ۱۲۰۵–۱۲۲۴) به نمایندگی از شوگون سالاری کاماکورا بود. این جنگ به عنوان مهمترین رخداد دوره کاماکورا شناخته می شود. این نخستین برخورد نظامی مابین امپراتوری ژاپن و یک رژیم سامورایی در تاریخ ژاپن بود. از زمان تأسیس شوگون سالاری کاماکورا در سال ۱۱۸۵، مرکز سیاسی کشور دارای دو قطب شده بود، شوگون سالاری کاماکورا که در شرق ژاپن نفوذ داشت و دربار ژاپن که غرب کشور را تحت سلطه داشت. پس از مرگ نخستین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوریتومو در سال ۱۱۹۹، شوگون دوم میناموتو نو یوری ایه (مرگ ۱۲۰۴) و شوگون سوم میناموتو نو سانه تومو (مرگ ۱۲۱۹) که دو پسر وی بودند، یکی پس از دیگری به قتل رسیدند و وارثی از خاندان سیوا گنجی که از خاندان امپراتوری منشأ گرفته بودند باقی نماند و خاندان هوجو که خاندان همسر بنیان گذار شوگون سالاری کاماکورا، هوجو ماساکو بودند به عنوان شیکّن (معاون شوگون) به نمایندگی از شوگون فرمانروایی را در کشور دست گرفتند. این وقایع موجب خشم خاندان امپراتوری شد که
بر اساس قانون، فرمانروای ژاپن را حق خود می دانست. امپراتور گو-توبا در این جنگ قصد سرنگونی شوگون سالاری کاماکورا را داشت. این جنگ با شکست امپراتور بازنشسته پایان یافت و وی به جزایر اوکی تبعید شد و پس از آن به مدت ۱۰۰ سال ژاپن توسط شیکّن ها فرمانروایی می شد. زمینه. خاندان میناموتو یا گِنجی، یکی از نام های خانوادگی اعطا شده توسط امپراتور ژاپن به اعضای خانوادهٔ سلطنتی بود. این اعضای خاندان سلطنتی کسانی بودند که از خاندان جدا شده و به طبقهٔ اشراف تنزل مقام می یافتند. اولین امپراتور که نام خانوادگی میناموتو را اهدا کرد، امپراتور ساگا (۸۴۲–۷۸۶) پنجاه و دومین امپراتور ژاپن بود. میناموتو نو ماکوتو (۸۱۰–۸۶۸) هفتمین پسرِ امپراتور ساگا، نخستین فردی بود که نام خانوادگی میناموتو به وی داده شد. نام افتخاری میناموتو پس از آن به تعداد دیگری از درباری ها در زمان های مختلف و توسط تعدادی از امپراتورهای دیگر نیز داده شد. خاندان میناموتو پس از گذشت زمان بیست و یک شاخه پیدا کرد. برای نمونه خاندان میناموتویی که از زمان امپراتور ساگا منشأ گرفته شاخه ساگا گنجی و خاندان میناموتویی که از امپراتور سیوا (دوران سلطنت ۸۵۸–۸۷۶ میلادی) پنجاهم
ین و ششمین امپراتور ژاپن، منشأ گرفته شاخه سیوا گنجی نام دارد و یک شاخه آن با نام خاندان کاواچی گنجی به عنوان مهم ترین شاخهٔ خاندان میناموتو شناخته می شود. بنیان گذار شوگون سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوری تومو عضو این شاخه از خاندان میناموتو بود. در اواخر دوره هی آن، بین خاندان تایرا که خاندانی منشأ گرفته از خاندان امپراتوری بود و خاندان میناموتو اختلاف و درگیری رخ داد. خاندان تایرا در طی شورش هیجی توانست خاندان میناموتو را شکست دهد. رهبر خاندان میناموتو یوشیتومو پس از شکست به سمت شمال ژاپن حرکت کرد اما در طی راه همراه با پسر ارشدش کشته شد. پسر سوم وی میناموتو نو یوریتومو نیز دستگیر شد اما با وساطت و اصرار نامادری کیوموری بخشیده شد و به ولایت ایزو تبعید شد. یوریتومو در تبعید با دختر هوجو توکی ماسا از صاحب منصبان جزیره، هوجو ماساکو ازدواج کرد و با کمک خاندان همسرش توانست در سال ۱۱۸۵ در نبرد نهایی مابین دو خاندان میناموتو و تایرا یا جنگ گنپی به پیروزی برسد. وی در سال ۱۱۹۲ از سوی امپراتور به عنوان سردار یا شوگون منصوب شد و شوگون سالاری کاماکورا را در شهر کاماکورا پایه گذاشت. پس از مرگ ناگهانی یوریتومو در سال ۱۱
۹۹ و همچنین بیماری جدی شوگون دوم میناموتو نو یوری ایه (مرگ ۱۲۰۴) خاندان هوجو از شوگونی برادر وی میناموتو نو سانه تومو (مرگ ۱۲۱۹) حمایت می کرد. از طرف دیگر خاندان هیکی قصد داشت پسر ارشد شوگون دوم، یعنی میناموتو نو ایچیمان (زمان حیات ۱۲۰۳–۱۱۹۸) را که از طرف مادر نسبتش به این خاندان می رسید، را به شوگونی برساند. هوجو ماساکو همسر شوگون اول، برای خلاص شدن از نقشه خاندان هیکی ابتدا رهبر این خاندان و پدربزرگ ایچیمان، هیکی یوشیکازو را به منزلش دعوت کرد و به قتل رساند. پس از این قتل درگیری بین دو خاندان هوجو و هیکی رخ داد و ایچیمان در طی این درگیری کشته شد و برادر کوچکتر وی کوگیو مجبور شد تا راهب شود. وی در سن بیست سالگی در سال ۱۲۱۹ میلادی، عموی خود شوگون سوم میناموتو نو سانه تومو را به انتقام کشته شدن پدرش شوگون دوم کشت. کوگیو نیز به زودی پس از این قتل گردن زده شد همچنین برادرانش نیز یکی پس از دیگری کشته شدند. بدین ترتیب وارثی از شوگون اول و رهبر خاندان سیوا گنجی برجا نماند و این خاندان منقرض شد. پس از مرگ سومین شوگون در سال ۱۲۱۹ میلادی؛ به نیابت از شوگون هوجو ماساکو همسر شوگون اول، و برادر کوچکتر وی هوجو یوشیتوکی (د
ومین شیکّن) به عنوانِ معاون وی اداره کشور را در دست گرفتند. کوجو یوریتسونه (فوجیوارا نو یوریتسونه) (۱۲۵۶–۱۲۱۸)، در سن هفت سالگی، در سال ۱۲۲۶، در طی یک توافق سیاسی میان پدرش، کوجو میچی ایه (از خاندان فوجیوارا) و همسر نخستین شوگون، هوجو ماساکو و هوجو یوشیتوکی (دومین شیکّن)به عنوان یک شوگون دست نشانده به این منصب گمارده شد. امپراتور بازنشسته امپراتور گو-توبا به عنوان چیتن (امپراتوری که در عمل قدرت را در دست دارد) به سمت سیاست استبدادی گرایش داشت. پس از ترور میناموتو نو سانه تومو (مرگ ۱۲۱۹) و به دست گرفتن قدرت واقعی شوگون سالاری کاماکورا توسط خاندان هوجو، امپراتور بازنشسته گوتوبا دستور دستگیری و کشتن شیکن دوم هوجو یوشیتوکی را صادر کرد. نظر پژوهشگران به این موضوع دو صورت تقسیم می شود. یک گروه نظر دارند که او قصد داشت یوشیتوکی را سرنگون کند و سیستم شوگون سالاری را مطابق با نیازهای خود تغییر دهد، و گروهی نظر دارند که او قصد داشت خود شوگون سالاری را سرنگون کند. در آن زمان، امپراتور بازنشسته گوتوبا انتظار داشت که یوشیتوکی به زودی کشته شود و سامورایی های منطقه کانتو نیز تسلیم شوند، اما شوگون سالاری توانست هواداری اکثری
ت گوکه نین ها را به طرف خود جلب کند. شورش. در روز ۱۴ از پنجمین ماه (گاهشماری ژاپنی) از سال ۱۲۲۱، امپراتور بازنشسته گو-توبا، در هنگامی که مراسم سنتی یابوسامه (تیراندازی با اسب) در کیوتو برگزار می شد و در حدود ۱۷۰۰ نفر از سامورایی ها در مراسم حضور داشتند، امر براندازی هوجو یوشیتوکی دومین شیکّن که به نمایندگی از شوگون، قدرت را در دست گرفته بود را صادر کرد. هر چند امر براندازی موجب شگفت زدگی سامورایی های شرکت کننده در مراسم شد اما بسیاری از آنان با امپراتور بازنشسته پیمان وحدت بستند. همزمان با این واقعه سایئونجی کینتسونه و سایئونجی سانه اوجی (پدربزرگ مادری شوگون چهارم) که از درباریان متمایل و طرفدار شوگون سالاری بودند، دستگیر شدند. برخی از مقامات از جمله ایگا میتسوسوئه که از مقام های ارشد مربوط به شوگون سالاری کاماکورا بود و در کیوتو اقامت داشت، به دعوت وی پاسخ منفی داد. در روز ۱۵ از پنجمین ماه (گاهشماری ژاپنی) از سال ۱۲۲۱ میلادی، منزل وی مورد حمله سپاه امپراتور قرار گرفت و میتسوسوئه به همراه پسرش مجبور به خودکشی شدند. حمله به منزل وی و مرگ وی یکی از عوامل شروع شورش جوکیو در نظر گرفته می شود. سه روز بعد، تمام شرق
ژاپن به طور رسمی وارد شورش شد. نبرد. هوجو یوشیتوکی تصمیم گرفت تا به نیروهای گو-توبا از طریق همان حملهٔ سه جانبه که چندین دهه قبل در طی جنگ گنپی کیوتو تسخیر شده بود به پایتخت حمله کند. یکی از کوه ها، یکی از شمال، و سوم، تحت فرمان پسرش هوجو یاسوتوکی، از طریق جاده توکایدو. در طی این جنگ دربار ژاپن برای اولین بار در طول تاریخ به دادن مدال اقدام کرد؛ گفته می شود که امپراتور گو-توبا در اوایل این جنگ یک مدال را به یک ژنرال اهدا کرد. در این مدال تصاویر خورشید و ماه با طلا یا نقره بر روی یک زربفت قرمز دوخته شده یا نقاشی شده بودند. این نیروهای شوگون در راه رسیدن به پایتخت با مقاومت چندانی مواجه نشدند؛ فرماندهان امپراتوری به سادگی شکست خوردند. هنگامی که گو-توبا از این رشته شکست ها اطلاع پیدا کرد، وی پایتخت را به جهت کوه هیئی ترک کرد، در کوه هیئی وی از راهبان جنگجو، سوهی درخواست کمک کرد. آنها درخواست کمک وی را رد کردند و گو-توبا به کیوتو بازگشت. باقی مانده های ارتش امپراتور، در آخرین پایگاه خود بر روی پل رود اوجی، جایی که جنگ گنپی در ۴۱ سال پیش آغاز شده بود، جنگیدند. سواره نظام هوجو یوشیتوکی نیروهای امپراتوری را پراکنده
کردند و برای تصرف کیوتو فشار وارد کردند. وقایع پس از شکست. پایتخت توسط نیروهای شوگون تصرف شد، و قیام گو-توبا به پایان رسید. گو-توبا به جزایر اوکی تبعید شد، و از آنجا هرگز بازگشت نکرد. پسران وی نیز تبعید شدند، از جمله امپراتور تسوچی میکادو به ولایت توسا و امپراتور جونتوکو به سادو، نیگاتا تبعید شد، پسر ارشد امپراتور جونتوکو که به تازگی امپراتور شده بود، با امپراتور گو-هوریکاوا، برادرزاده گو-توبا جایگزین شد. فرایند پس از جنگ تحت رهبری شوگون سالاری انجام شد و مغز متفکر، امپراتور بازنشسته امپراتور گو-توبا، و همچنین امپراتوران و شاهزادگان بازنشسته از تبار امپراتور بازنشسته گوتوبا، تبعید شدند، امپراتور چوکیو از سلطنت خلع شد، و بسیاری از افراد دیگر اشراف و سامورایی های دربار امپراتوری به اعدام محکوم شدند مردم در آن زمان از مجازات امپراتور بازنشسته، امپراتور و ملازمان مختلف دربار امپراتوری، شوکه شده بودند. اعتبار دربار امپراتوری کاهش یافت و شوگون سالاری روکوهارا تاندای را برای نظارت بر دربار امپراتوری تأسیس کرد و کنترل خود را بر دربار امپراتوری تقویت کرد. پس از شورش، دربار امپراتوری در مورد اینکه چه کسی باید امپراتور
بعدی باشد با شوگون سالاری مشورت کرد. از آن زمان به بعد، دربار امپراتوری شروع به تأیید نیات شوگون سالاری هنگام تصمیم گیری در مورد چیتن (امپراتور با قدرت عملی) و امپراتور کرد، که نشان می دهد مواضع شوگون سالاری و دربار امپراتوری معکوس شده است. دربار امپراتوری پس از حمله مغول، حقوق دیپلماتیک، یکی از اختیارات خود را از دست داد. به این ترتیب پس از حمله مغول، اقتدار دربار امپراتوری بیش از پیش کاهش یافت.
یکی از موانع رشد و توسعه کشورهای در حال توسعه، کمبود سرمایه و عدم به کارگیری صحیح و اصولی منابع سرمایه ای موجود است. یکی از راه های تأمین سرمایه برای کسب و کارهای خرد و نوپا در کشورهای در حال توسعه، تأمین مالی خرد یا همان اعتبارات خرد است. برنامه های تأمین مالی خرد به منظور اشتغال زایی و فقرزدایی، از جمله برنامه هایی است که با ایجاد و گسترش فعالیت های درآمدزا (به ویژه برای زنان کم درآمد) و توسعه جوامع محلی توجه زیادی به آن جلب شده است. در این گزارش به جوانب مختلف تأمین مالی خرد پرداخته می شود. تأمین مالی خرد (microfinance) عبارت است از برنامه ای که وام های بسیار کوچک را با هدف خوداشتغالی به مردم بسیار فقیر ارائه می دهد. این برنامه ها جایگزین برنامه های متداول بانکی برای قشرها فقیر و آسیب پذیر جامعه بوده که در نظام بانکی کنونی از شرایط کافی برای بهره مندی از وام های بانکی برخوردار نیستند. معمولاً رویه های مربوط به این شکل از تأمین مالی دارای شرایط زیر است: طرح های تأمین مالی خرد در ابتدا برای آزادسازی ظرفیت های بهره وری افراد فقیر مبتنی بر خود اشتغالی مطرح شد. تأمین مالی خرد، کسب و کار مشتریان را از طریق ارائه