Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سفمینوکس (INN) یک آنتی بیوتیک سفالوسپورینی نسل دوم است. سفمینوکس یک آنتی بیوتیک سفالیوسپورینی و وسیع الطیف است. به ویژه در برابر باکتری های گرم منفی و بی هوازی مؤثر است.
و باز هم سفر رمانی فارسی از ناصر یوسفی، نویسندهٔ ایرانی در حوزهٔ ادبیات کودک و نوجوان، است که اواخر سال ۱۳۹۵ از سوی نشر افق منتشر شد و تا سال ۱۳۹۹ به چاپ ششم رسید. این رمان حدود چهارصد صفحه دارد و از کتاب های برگزیدهٔ انجمن فرهنگی ناشران کتاب کودک و نامزد نهاییِ جایزهٔ هدهد سفید است. این رمان روایتی از سه نوجوان است که بر پایهٔ رسمِ کهنِ شهرشان، هر یک به سفری طولانی می روند و در مسیرشان با رویدادهای گوناگونی روبرو می شوند. یکی از آنها وارد شهری می شود که در آن شهروندان مطیع و قوانین کنترل گر، مانعِ هر گونه آزادی عمل و اندیشه هستند؛ دیگری با کولی ها همراه می شود و درمی یابد که زندگی می تواند راه ورسم های گوناگونی داشته باشد؛ نوجوانِ سوم به باغی می رسد و برخی رویدادها از جمله رفتار دلنشینِ پیرمردی که در باغ روزگار می گذراند، او را در اولین مقصد خود ماندگار می کند. از درون مایه های داستان می توان به زندگی در جامعه ای یکدست در برابر زندگی در جامعه ای متنوع و همچنین تأکید بر فرزانگی و تجربه اندوزی اشاره کرد. رمان از سوی چند منتقد از جمله محبوبه نجف خانی، مترجم آثار کودک و نوجوان، و محمد قزلباش، منتقد ادبی، مورد نق
د قرار گرفته است. جملات تفکربرانگیز و تأکید بر خودشناسی و توجه به محیط پیرامون از نقاط قوت این رمان هستند. از طرف دیگر، منتقدان به تعلیقِ کُند رمان، حاکم بودن نگاه قراردادی و ترویج عناصرِ فرهنگیِ خاص به عنوان نقاط ضعف رمان اشاره کرده اند. زمینه. ادبیات کودک و نوجوان در ایران. شکوه حاجی نصرالله عضو شورای کتاب کودک معتقد است که ادبیات کودک و نوجوان در ایران پس از دههٔ ۱۳۶۰، به طور کلی از نگاه ایدئولوژیک فاصله گرفته و به سمت ادبیات لذت بخش مبتنی بر خلاقیت حرکت کرده است. به باور او در دههٔ ۱۳۷۰ چند نهاد از جمله مؤسسهٔ مادران امروز، مؤسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان، و انجمن نویسندگان کودک و نوجوان تأسیس شد که به ادبیات کودک و نوجوان می پرداختند. در این دوره، نگاه دوقطبی و سیاه وسفید در ادبیاتِ دهه های ۵۰ و ۶۰ به نگاهی خاکستری تر تبدیل شد. این نگاه در دهه های بعد نیز ادامه یافت و ارزیابی از سوی خوانندگان اهمیت دوچندان پیدا کرد. به باور شکوه حاجی نصرالله ادبیات کودک و نوجوان در دههٔ ۸۰ و ۹۰ با تأکید بر مکان بدون مرز، زمان فاقد تاریخ، و همزیستی فرهنگ ها در کنار هم، در پی پرداختن به مسائل معاصر مثل حقوق انسان ها، رابط
هٔ انسان با محیط زیست و بحران هویت است. به این ترتیب او بر این باور است که برخلاف دهه های قبل که نویسندگان در پی ترویج ارزش هایی خاصِ هماهنگ با فضای انقلابی بودند، حرکت به سمت نگاه متنوع، طیف وار و رنگین کمانی و همدلی با مخاطب گسترش یافت. نویسنده. ناصر یوسفی (متولد ۱۳۴۶)، نویسندهٔ رمان "و باز هم سفر"، که کار نویسندگی برای کودکان را از اواسط دههٔ ۱۳۶۰ آغاز کرده، مشاور چند نهاد بین المللی از جمله یونیسف، کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، یونسکو و شورای جهانی جمعیت بوده است. او همچنین مدیریت مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا را بر عهده دارد. یوسفی در آثارش به ادبیات کهن و افسانه ها توجه می کند و تلاش دارد بین کودک امروز و فرهنگ دیروز و افسانه ها ارتباط برقرار کند. او در داستان هایش بر صلح، عشق، همدلی، هم زیستی و انسان دوستی تأکید دارد و تعادل و میانه روی را تشویق می کند. او شخصیت هایی را برای آثارش انتخاب می کند که به نحوی از جامعه جدا می شوند و برای متفاوت بودن تلاش می کنند. شخصیت ها در داستان های یوسفی به طور یک جانبه خوب و در کل پاک و منزه از عیب و خطا هستند و فضای خوش بینی بر داستان ها حاکم است. شخصیت ها ا
طرافشان را می بینند، کشف می کنند و تغییر می کنند. آن ها دانای مطلق نیستند و رابطهٔ مرید و مرادی در روایت وجود ندارد. در آثار یوسفی، الگوی ثابت و اولیه برای شخصیت ها دیده نمی شود، بلکه آن ها به موازات شناخت بیشتر، تغییر می کنند و خودشان را با پیرامونشان تطبیق می دهند، بدون اینکه از محیط فرار کنند یا منزوی شوند. آن ها راه های خلق کردن را می دانند، مسائل را خوب می بینند و راه حل پیدا می کنند. نوش آفرین انصاری، نگرش یوسفی به ادبیات را نگرش تعلیمی می داند و آثارش را مبتنی بر محبت، احترام و اعتمادبه نفس توصیف می کند. زبان یوسفی با توجه به گوناگونیِ آثارش یک دست نیست و بافت معینی ندارد. زبان آثارش گاهی به زبان افسانه نزدیک می شود و گاهی از آن دور می شود. یوسفی معتقد است «باید تنوع و تکثر جامعه انسانی را به بچه ها نشان داد تا آن ها بدانند که هیچ چیز مطلق نیست.» انتشار. این رمانِ ۳۹۲صفحه ای در اسفند ۱۳۹۵ در تیراژ دو هزار نسخه از سوی نشر افق در مجموعهٔ «رمان نوجوان» منتشر شد و در سال ۱۳۹۹ به چاپ ششم رسید. یوسفی همزمان با انتشار این رمان، نگارشِ رمان دیگرش با عنوان "طعم سیب زرد" را به پایان برد. طرح جلد کتاب از گرنت هفن
ر است. هفنر (متولد ۱۹۷۸) بیشتر عمر خود را ساکن ایست اِندلانگ آیلند در ایالت نیویورک آمریکا بوده است. تصاویر هفنر منعکس کننده و الهام گرفته از جاده های روستایی، مناظر مسطح و آب های پیرامونی هستند. از جمله ویژگی های اصلیِ طرح های او تیرهای برق و کابل های متصل به آنهاست که حس حرکت و عمق را در ترکیب بندی های متمایز و رنگارنگ او ایجاد می کند. ساختار و محتوا. "و باز هم سفر" روایت گرِ قصه ای سه گانه است که در آن هر شخصیت، سفری متفاوت را تجربه می کنند. کتاب فاقد فهرست است و در قالب فصل های کوتاه، به صورت موازی، داستانِ هر شخصیت را روایت می کند. به این ترتیب، می توان داستانِ سه شخصیت را هم به صورت جداگانه خواند و هم به صورت همزمان. یوسفی بر این باور است که در رمان "و باز هم سفر"، داستانِ هر سفر کمک می کند تا مخاطب بتواند موضوعِ سفر را در قالب داستان به گونه ای متفاوت تجربه کند. عناصر داستان. پی رنگ. سه نوجوانِ چهارده ساله با نام های «سام»، «شوکا» و «پونه»، بنا به رسمی قدیمی، از شهر خود خارج می شوند تا به سفری طولانی بروند. مردم شهر فرزندانشان را به گونه ای تربیت می کنند تا برای این سفر بزرگ آماده باشند، زیرا معتقدند س
فر می تواند به بلوغ و رشد بچه ها کمک کند و تجربه های بزرگ در اختیار آن ها بگذارد. هر فصل از رمان، به ترتیب بخشی کوتاه از سفرِ یکی از این سه نوجوان را به صورت موازی روایت می کند. شوکا در آغاز سفر، در پیِ یک حادثه، به دره ای عمیق سقوط می کند و به شدت زخمی می شود. شوکا که حافظه اش مختل شده، به شهری عجیب به نام «مانا» می رسد که در آن، همهٔ خانه ها شبیه یکدیگر هستند و آدم ها ظاهر و رفتاری یکسان و ربات گونه دارند. مردمِ شهر از غریبه ها هراس دارند و سعی می کنند هیچ غریبه ای وارد شهر نشود. شوکا در بیمارستان بستری می شود و چند روز بعد، رئیس پلیس شهر او را به خانه اش می برد تا با خانواده اش زندگی کند. شوکا از رفتار غیرعادی مردم شگفت زده می شود، مردمی که از تغییر می ترسند و در برابر آن مقاومت می کنند. در این شهر، کسی نباید به دیگری کمک کند و هر فرد باید صرفاً وظایفی را که از قبل برای او معین شده انجام دهد. همچنین هیچ کس حق ندارد خواب ببیند یا رؤیاهایش را برای دیگری تعریف کند. شوکا با برخی افراد که نسبت به وضعیتِ شهر اعتراض دارند و به فعالیتِ پنهانی می پردازند، آشنا می شود. رفتارِ متفاوت و معترضانهٔ شوکا باعث می شود مقام
اتِ شهر او را دستگیر و در اتاقی سفید حبس کنند. او در نهایت موفق می شود با کمک دوستانش از شهر فرار کند. سام که از این سفر اجباری بیزار است، در مسیرش با نوجوانی به نام «سخاوت» از قبیلهٔ کولی ها برخورد می کند و با کاروانِ آن ها همراه می شود. سام طیِ مدتی که با کولی ها زندگی می کند با آداب و رسومشان آشنا می شود و تجربه های تلخ و شیرینِ گوناگونی به دست می آورد. او مدتی از کولی ها جدا می شود و پس از رویدادهای خطرناکی که برایش پیش می آید، دوباره نزد آن ها بازمی گردد، اما درمی یابد که سخاوت در حملهٔ مردم به کولی ها کشته شده است. پونه در آغاز سفرش به باغی بزرگ می رسد که پیرمردی در آن زندگی می کند. آرامش پیرمرد و سکوت و زیبایی باغ باعث می شود پونه احساس خوبی داشته باشد و دلتنگی اش را مدتی فراموش کند. او ابتدا تصمیم دارد مدتی کوتاه در باغ بماند و بعد به سفرش ادامه دهد، اما رویدادهای مختلف باعث می شود اقامتش در باغ طولانی شود. پس از مدتی کوتاه، مرد جوانی که در جست وجوی پیرمرد و کسبِ آگاهی و دانایی است به باغ می آید. پونه تا پایان سفر در باغ می ماند و به فراگیریِ آموزه های فکری و درونی می پردازد. زاویهٔ دید و شخصیت ها. زا
ویه دید داستان به صورت بیرونی یا سوم شخص است و نویسنده، به عنوان دانای کلِ نامحدود، ماجرای شخصیت ها را روایت می کند. شخصیت های اصلی داستان، یک نوجوان پسر به نام «سام» و دو نوجوان دختر با نام های «شوکا» و «پونه» هستند که در ابتدای داستان سفر خود را آغاز می کنند. سام با نوجوانی کولی به نام «سخاوت» آشنا می شود که او را با راه و رسم زندگی کولی ها آشنا می کند و در انتهای داستان کشته می شود. «ننه بلوط» (مادر)، «پاداش» (دایی) و «چشمه» (خواهر)، اعضای خانوادهٔ «سخاوت» هستند. شوکا در شهر «مانا» با خانوادهٔ رئیس پلیس که یک دختر و یک پسر دارد زندگی می کند. او سپس با چند نفر دیگر از جمله معلم نقاشی مدرسه اش آشنا می شود که او را کمک می کنند تا از شهر خارج شود. در داستان پونه، دو شخصیت دیگر حضور دارند: پیرمرد که پونه او را بعد از مدتی «پدربزرگ» صدا می زند و دیگری مرد جوان که در نیمهٔ دومِ داستان مشخص می شود نامش «سرمد» است و در پایان با «چشمه» ازدواج می کند. درون مایه ها. سه درون مایهٔ اصلی در داستان وجود دارد. اولی، زندگی در جامعه ای یکسان و بدون تغییر است که نویسنده با طرحِ آن، بر تناقضات و پارادوکس های قراردادی اجتماعی ت
أکید می کند و تلاش دارد نوجوانان را با عارضه های چنین جامعه ای آشنا کند. در این بافت، نویسنده بر عدم آزادی در جامعه متمرکز می شود و به ساختارهای کنترل زندگی افراد در محیط های مختلف توجه می کند. درون مایهٔ دوم، زندگی در جامعه ای کاملاً رنگارنگ و متنوع و مبری از یکسانی است. با توصیفِ این جامعه، بر موضوعاتی مثل آزادی و تفاوت و تنوع در شیوه ها و رسوم زندگی تأکید می شود. درون مایهٔ سوم، فرزانگی و تجربه اندوزی است که در قالب زندگی با پیرمرد حکیم و فرزانه ای نمود می یابد که سمبلی از دانایی و تجربه محسوب می شود. رمان به واکاوی برخی لایه های پنهانِ شخصیت انسان می پردازد و به مقوله های خودجویی و گرفتار نفس شدن یا شناخت عمیق تر خود، زندگی و محیط پیرامون اشاره دارد که حاوی بن مایه های روان شناختی و فلسفی است. بازخورد. جوایز. "و باز هم سفر" در سال ۱۳۹۶ از سوی انجمن فرهنگی ناشران کتاب کودک به عنوان کتاب برتر ادبیات کودکان معرفی شد و همچنین از نامزدهای نهاییِ نخستین دورهٔ جایزهٔ «هدهد سفید» در سال ۱۳۹۸ بود. نقد. محبوبه نجف خانی، مترجمِ ادبیاتِ کودک و نوجوان، ضمنِ پیشنهادِ "و باز هم سفر" برای مطالعه، اعتقاد دارد جملاتِ تفکرب
رانگیرِ متعددی از زبانِ شخصیت ها یا راوی در رمان وجود دارد که می تواند ذهن خواننده را به چالش بکشد. نجف خانی یکی از اشکالاتِ کتاب را شیوهٔ روایتِ داستان می داند، چون در دو فصلِ اول که شخصیت ها و روایت هایشان هنوز به خوبی در ذهن شکل نگرفته، خواننده اندکی گیج می شود و ناچار است برای دنبال کردن ماجرا، به صفحات قبلی نگاه کند، اما وقتی با فضاها و شخصیت ها آشناتر می شود، آسان تر می تواند روایت ها را دنبال کند. طولانی بودن و تعلیقِ کُندِ داستان هم نقطه ضعف دیگری است که می تواند باعث کسل شدن مخاطب شود. محمد قزلباش، منتقد ادبی، طی مقاله ای در "فصلنامه نقد کتاب کودک و نوجوان" به نقدِ ساختاریِ رمان پرداخته و معتقد است نگاهِ ناصر یوسفی به رویدادهای داستان، قراردادی است، به این معنا که همهٔ پدیده ها با میل، اراده و ذهنیتِ نویسنده شکل گرفته و کارکرد حوادث و شخصیت های داستان لزوماً باید به غایت های معینی بینجامد که توجیه کنندهٔ طرح اساسی رمان باشد. به این ترتیب، به ازای هر رویداد و موقعیت در رمان، تلویحاً نوعی تأویل یا زمینهٔ تأویل پذیری وجود دارد که از همان آغاز آشکار است. خودِ رویدادها و شخصیت ها چندان جذاب نیستند و کار ه
یجان انگیز و عجیبی از آنها نمی بینیم، اما برای هر اتفاقی، یک ذهنیتِ آموزشی و تجربی مشروط وجود دارد که همهٔ ویژگی داستانی و رواییِ داستان به آن وابسته است و در مواردی که این داده ها و شروط، ابتکاری باشد، رمان جذاب و خواندنی می شود. همچنین نویسنده با ایجاد موقعیت هایی نامتعارف و پارادوکسیکال و روایتِ چاره اندیشیِ شخصیت ها برای رویارویی با این معضل ها، نوجوانان را به تفکر راجع به چنین مسائلی وادار می کند. در مواردی که نویسنده بر عدم آزادی در جامعه یا سیستم های کنترل زندگی افراد حتی در محیط های آموزشی (یعنی موقعیتِ شوکا) متمرکز است، جنبه های محتواییِ اثر نمودارتر است و نتیجه گیری مشخصی در پی دارد. با توجه به شکل گیری پدیده ها بر مبنای اراده و ذهنیتِ نویسنده، قزلباش اعتقاد دارد که "و باز هم سفر" اثری تخیلی محسوب نمی شود، بلکه اثری قراردادی و برگرفته از تابع های ذهنی خودِ نویسنده است. هر سه سفر بلافاصله در اولین ایستگاه، وضعیتی ثابت پیدا می کنند و برخلاف سفرهای تجربیِ مبتنی بر خودشناسی که به چندین ایستگاه و مکان جغرافیایی وابسته اند، این سه سفر در یک ایستگاه خلاصه می شوند. این وضعیت باعث می شود شخصیت ها نتوانند چند
ان جلو بروند و اگر هم پیش بروند، به عقب برمی گردند. از سوی دیگر، رویدادهای مهمی در داستان وجود ندارد که حجمِ بالای آن را توجیه کند. همچنین رمان سرشار از «خوداظهاری، توصیف و برون فکنی» است که چندان ارزش داستانی ندارند. قزلباش همچنین اشاره می کند که آنچه نویسنده به مثابهٔ تغییرات روحی و حالات توصیف می کند، بدیهیاتی هستند که فقط نقشِ حجمی دارند و رمان را «در سطح انشاهای دبیرستانی» پایین می آورند، چون فاقد تازگیِ موضوعی هستند و از حس ورزی اندیشمندانهٔ موضوعِ رمان می کاهند. او تعداد رویدادها را نسبت به حجم رمان اندک می داند و با اشاره به اینکه حوادث چندان تأثیرگذار نیستند، خاطرنشان می کند که تمرکز بر تغییر شرایط و موقعیت ها و تأکید بر عجیب نشان دادنِ داده های موضوعی رمان، حالتی افراطی دارد و این تغییراتِ نامتعارف و قراردادی، انتزاعی جلوه می کنند. چنین ویژگی هایی باعث می شود رمان دچار وضعیتی انتزاعی و غیررئالیستی شود و جنبه های انتزاعی رمان هم به شکل نامتعارف، غیرتخیلی و صرفاً قراردادی و شرطی باشد. قزلباش با اشاره به بخشی از داستان که به توصیفِ حبسِ شوکا در اتاقِ سفید می پردازد، معتقد است که یوسفی از شخصیت ها و حوا
دث داستانیِ کتابش، همچون نمونه هایی برای اثباتِ نظریه های بدیهی روان شناختی استفاده کرده است. زهرا ماهری هم طی نقد کوتاهی در سایت وینش به این کتاب پرداخت. ماهری کتاب را «بسیار نمادین» می داند و از جمله عناصر نمادین به کولی ها، پیرمرد فکور، عرفان مسلکی و استفاده از موسیقی اشاره می کند که در دیگر داستان های یوسفی هم مشهود است. او معتقد است در رمان سعی شده نوجوانان را با تجربه های جدید آشنا کند و آنان را به سوی خودشناسی و چالش های پیش روی بزرگسالی بکشاند. حاشیه. سایت خبری جهان نیوز، در مقاله ای (بدون ذکر نامِ نویسندهٔ مقاله)، محتوای رمان را به باد انتقاد گرفت و آن را با سند ۲۰۳۰ مرتبط دانست. در این مقاله آمده است که تصویر روی جلد کتاب، یادآور پرچم رنگین کمان است. از نظر نویسندهٔ مقاله، نوع زندگی آنارشیستی کولی ها در رمان بسیار برجسته است و چنین وانمود شده که «این نوع زندگی، صادقانه ترین، بی پیرایه ترین و آزادانه ترین نوع زندگی برای بشر است.» همچنین تشکیلات زیرزمینی که معترضانِ شهر مانا با نقاب در جلساتش شرکت می کنند، یادآور تشکیلات فراماسونری و لوژهای آن مجموعه است که در داستان نقشی مثبت دارد و مروج مهربانی و کم
ک به همنوعان و در نهایت، رهایی بخش است. نویسندهٔ "جهان نیوز" دربارهٔ داستانِ پونه بر این باور است که نوع رابطهٔ شبانه روزیِ دختری چهارده ساله با یک پیرمرد و یک جوان در یک منزل، و همچنین تأکید بر حس لامسه برای آموزش و کسب تجربه سؤال برانگیز است و می تواند در جهت ترویج فرهنگ ازدواج سفید و اباحه گری عمل کند. رابطهٔ احساسی بین پیرمرد و پونه نیز تداعی کنندهٔ رُمان "لولیتا" از ولادیمیر ناباکوف است. به باور نویسندهٔ مقاله، در این رمان کمتر اثری از «خداوند خالق و تجلیّات آیات نورانی او و منشأ اثر دانستن قدرت لایزال الهی» به چشم می خورد. او همچنین از صدور مجوز برای کتاب توسط وزارت ارشاد، اعطای جایزه به آن و همچنین توصیه به مطالعهٔ آن در مدارس انتقاد می کند و رمان را کاملاً هدفمند و در جهت آشنایی نوجوانان با آموزه ها و مقاصد سند ۲۰۳۰ می داند.
اثر پیرسون - آنسون، در سال ۱۹۲۲ توسط استفان اسوالد پیرسون و هوراتیو سن جورج آنسون کشف شده، پدیده ولتاژ الکتریکی نوسان کننده است که توسط یک لامپ نئونی متصل شده به دو سَر خازن، هنگامی که یک جریان مستقیم از طریق یک مقاومت اعمال می شود، تولید می شود. این مدار که اکنون نوسانگر پیرسون-آنسون، نوسان ساز لامپ نئون، یا نوسان ساز دندان اره ای نامیده می شود، یکی از ساده ترین انواع نوسان ساز آرامش است. این یک موج خروجی دندان اره تولید می کند. این ماده در کاربردهای با فرکانس پایین مانند چراغ های هشدار چشمک زن، چرخش بین (Stroboscope)، ژنراتور تون در اندام های الکترونیکی و سایر مدارهای موسیقی الکترونیکی، و در مبناهای زمانی و مدارهای انحراف اسیلوسکوپ های لامپ پرتوی کاتدی اولیه استفاده شده است. از زمان توسعه میکروالکترونیک، این نوسانگرهای مقاومت منفی ساده در بسیاری از کاربردها توسط نوسانگرهای آرامش نیمه هادی انعطاف پذیرتر مانند IC تایمر ۵۵۵ جایگزین شده اند. لامپ نئون به عنوان وسیله تعویض. یک لامپ نئون، که اغلب به عنوان لامپ نشانگر در وسایل مورد استفاده قرار می گیرد، شامل یک لامپ شیشه ای حاوی دو الکترود است که توسط یک گاز بی اث
ر مانند نئون در فشار کم از هم جدا می شوند. ویژگی های ولتاژ-جریان غیرخطی آن "(منحنی زیر)" به آن اجازه می دهد تا به عنوان یک قطعه کلیدزنی عمل کند. هنگامی که ولتاژی در دو سَر الکترودها اعمال می شود، گاز تقریباً هیچ جریان الکتریکی را تا رسیدن به ولتاژ آستانه "(نقطه B)،" به نام "شلیک گاز" یا "ولتاژ شکست" "Vb" از خود عبور نمی دهد"." در این ولتاژ الکترون های موجود در گاز به سرعت بالایی شتاب می گیرند تا دیگر الکترون ها را از اتم های بی حرکت گاز برخورد کنند، که در یک واکنش زنجیره ای، الکترون های بیشتری را به هم می کوبند. گاز موجود در لامپ یونیزه می شود و تخلیهٔ تابشی را آغاز می کند و مقاومت آن به مقدار کمی می رسد. در این حالت رسانایی جریان عبوری از لامپ فقط توسط مدار خارجی محدود می شود. ولتاژ دو سر لامپ به ولتاژ پایین تری به نام "ولتاژ نگهدارنده" "V" m اُفت می کند. لامپ به هدایت جریان ادامه می دهد تا ولتاژ اعمال شده زیر "ولتاژ خاموشی" "V"e "(نقطه d)" اُفت کند، که معمولاً نزدیک به ولتاژ نگهدارنده است. زیر این ولتاژ، جریان انرژی کافی برای نگهداری یونیزه شده از گاز را فراهم می کند، بنابراین لامپ به مقاومت بالا، حالت غیر
رسانایی خود بازمی گردد "(نقطه a)".
نوآ زاویدرا (؛ زادهٔ ۱۳ فوریه ۱۹۹۱) بازیگر اهل اتریش است. نوآ زاویدرا ریشه های شیلیایی دارد؛ پدربزرگ او به دلیل رژیم نظامی آگوستو پینوشه از شیلی به اتریش گریخته بود. به همین دلیل، نوآ زاویدرا به زبان اسپانیایی نیز مسلط است. او پس از پایان دوره آموزش اجباری، در سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ نخستین تجربه های بازیگری خود را در بورگ تئاتر وین به دست آورد. سپس از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ در کنسرواتوار شهر وین در رشته بازیگری تحصیل کرد. از پاییز ۲۰۱۵، زاویدرا به عنوان دانشجو در دانشکده عالی هنرهای نمایشی "ارنست بوش" در برلین ثبت نام شد. او نخستین نقش سینمایی خود را در سال ۲۰۱۵ در فیلم جیمز باند "اسپکتر" ایفا کرد؛ فیلمی که در اتریش فیلم برداری شد و او در آن نقش یک اسنوبوردباز را بازی کرد. در سال ۲۰۱۶ در نقش اگون شیله در فیلم «"اگون شیله: مرگ و دوشیزه"» ظاهر شد. از سال ۲۰۱۹، او عضو گروه تئاتر رزیدِنز در مونیخ است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "لوته در باهاوس" و "اسپکتر" اشاره نمود.
یورگ هوبرت هارتمان (؛ زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۶۹) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "لوته در باهاوس"، "پرونده ای برای دو نفر" و "میهن" اشاره نمود.
کورتیس جولیان جونز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان، زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۸ سال انگلستان، و زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده است. عملکرد باشگاهی. جونز پس از بزرگ شدن در مرکز لیورپول، در سن نه سالگی به لیورپول پیوست. جونز پس از اولین حضور خود در تیم زیر ۲۳ ساله ها در ژانویه ۲۰۱۸، اولین قرارداد حرفه ای خود را در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۱۸ امضا کرد. وی برای بازی در لیگ برتر برابر اورتون در تاریخ ۷ آوریل ۲۰۱۸ در ترکیب تیم لیورپول معرفی شد و بدون حضور در نیمکت نشینان قرار گرفت. جونز در بازی های پیش فصل ۱۹–۲۰۱۸، نقش برجسته ای برای لیورپول به نمایش گذاشت. سرمربی یورگن کلوپ از مهارت های تحرک و دریبل او تقدیر کرد. جونز اولین بازی تیم خود را در ۷ ژانویه ۲۰۱۹ در مرحله سوم جام حذفی مقابل ولورهمپتون واندرز انجام داد. دومین مسابقه رقابتی وی برای این باشگاه در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹ در بازی EFL Cup برابر میلتون کینز دونس برگزار شد و در آنجا وی به عنوان بهترین بازیکن مسابقه ا
نتخاب شد. او سپس در ضربات پنالتی EFL کاپ در بازی لیورپول مقابل آرسنال، پنالتی پیروزی را به ثمر رساند. او اولین بازی لیگ برتر خود را در ۷ دسامبر ۲۰۱۹، به عنوان یار تعویضی، مقابل بورنموث انجام داد. در ۵ ژانویه سال ۲۰۲۰، جونز بخشی از یک تیم لیورپول بود که عمدتاً از نوجوانان و ذخیره ها تشکیل شده بود، توانستند اورتون را با نتیجه ۱ بر صفر در جام حذفی در آنفیلد شکست دهند و جونز با یک ضربه زیبا از ۲۰ متری موفق شد گل پیروزی و اولین گل خود برای این باشگاه را به ثمر برساند. در سن ۱۸ سال و ۳۴۰ روز، جونز جوانترین گلزن دربی مرسی ساید است از زمانی که رابی فاولر در سال ۱۹۹۴ برای لیورپول گلزنی کرد. در دور بعدی سه هفته بعد، او دوباره به گل تساوی ۲–۲ در بازی مقابل شروزبری تاون تبدیل کرد و به اولین نوجوانی تبدیل شد که در بازی های متوالی برای قرمزها از زمان رحیم استرلینگ در آوریل ۲۰۱۴ گلزنی کرد. در ۵ فوریه ۲۰۲۰، جونز در ۱۹ سال و ۵ روز به جوانترین کاپیتان لیورپول تبدیل شد- هنگامی که او جوانترین بازیکن تیم لیورپول با میانگین سنی ۱۹ سال و ۱۰۲ روز بود تا پیروزی ۱–۰ برابر شروزبری در بازی برگشت جام حذفی در آنفیلد را بدست آورد. عملکرد ب
ین المللی. جونز در رده های سنی زیر ۱۶سال، زیر ۱۷سال، زیر ۱۸سال و زیر ۱۹سال عضو انگلیس بوده است و بازی و گل ملی نیز دارد. افتخارات. لیورپول انفرادی
بیلی گیلمور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که برای باشگاه ناپولی بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسکاتلند، زیر ۲۱ سال اسکاتلند و تیم ملی اسکاتلند بازی کرده است.
اولریش فردریش برندهوف (؛ زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۸۵) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "لوته در باهاوس"، "در محوشدگی"، "کارل مارکس جوان" و "هشدار برای کبرا ۱۱" اشاره نمود.
ادگار سانابریا آرسیا (؛ (زادهٔ ۳ اکتبر ۱۹۱۱ – درگذشتهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۸۹) یک وکیل، دیپلمات و سیاستمدار اهل ونزوئلا بود. او از ۱۴ نوامبر ۱۹۵۸ تا ۱۳ فوریه ۱۹۵۹ رئیس جمهور موقت ونزوئلا بود.
یورگ هارتمان (؛ ۲۴ سپتامبر زادهٔ ۱۹۹۱) بازیگر اهل آلمان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "لوته در باهاوس" و "بابیلون برلین" اشاره نمود.
دانیل پودنس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بلننسس، باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال و باشگاه فوتبال المپیاکوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
مورگان گیبز وایت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که برای باشگاه ناتینگام فارست بازی می کند. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان، زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۸ سال انگلستان، زیر ۱۹ سال انگلستان، و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده است.
ماری هاکه (؛ زادهٔ ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۹) بازیگر تئاتر و سینما اهل آلمان است. وی دانش آموخته دانشگاه هنر برلین است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "لوته در باهاوس" و "غریبه" اشاره نمود.
اسکار بور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی آرهوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال دانمارک، زیر ۱۹ سال دانمارک بازی کرده است.
لئوناردو کامپانا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اکوادور است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی بارسلونا و باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز و باشگاه فوتبال اینتر میامی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اکوادور و اکوادور بازی کرده است.
موزه باشگاه فوتبال آرسنال () موزه ای واقع در هالووی لندن در کشور انگلستان است که توسط باشگاه فوتبال آرسنال اداره می شود و به تاریخچه این باشگاه اختصاص دارد. موضوع موزه. این موزه دارای طیف گسترده ای از ملزومات و عکس های یادگاری از تاریخ باشگاه است، از جمله پیراهن چارلی جورج از فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۷۱، چکمه های مایکل توماس از مسابقه نهایی آرسنال در ۱۹۸۸–۱۹۹۸ میلادی مقابل لیورپول، پیراهن آلن اسمیت از فینال جام در جام اروپا ۱۹۹۴ میلادی و تنها جام طلایی تاریخ لیگ برتر برای بزرگداشت فصل آرسنال در لیگ برتر فوتبال انگلستان ۰۴–۲۰۰۳، جایی که آنها این قهرمانی را بدون شکست کسب کردند. محل استقرار. این موزه در حال حاضر در ساختمان مثلثی شکلی در شمالی ورزشگاه امارات، ورزشگاه اختصاصی این باشگاه قرار دارد. پیش از این در ورزشگاه آرسنال از زمان افتتاح این نمایشگاه در سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۶ قرار داشت، تا زمانی که برای گسترش مجدد بسته شد. هم اکنون بیش از ۱۲۰٫۰۰۰ بازدید کننده در سال دارد. ساعت بازدید. این موزه هفت روز هفته باز است. ساعات بازدید موزه از ۱۰:۳۰ صبح تا نیم ساعت پیش از شروع بازی می باشد. پذیرش نیز به عنوان بخشی از
تورهای استادیوم امارات است. پارک درایتون
مکس کیلمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال میدنهد یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتسال انگلستان بازی کرده است.
یولیا رایدلر (؛ زادهٔ ۶ مارس ۱۹۹۰) بازیگر اهل اتریش است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "لوته در باهاوس" اشاره نمود. وی پس از پایان تحصیلات مدرسه، ابتدا تحصیل در رشته حقوق را آغاز کرد. اما در سال ۲۰۰۹ به آکادمی تئاتر هامبورگ منتقل شد و تا سال ۲۰۱۳ در آنجا تحصیل کرد. او در فصل نمایشی ۲۰۱۲/۲۰۱۳ قرارداد بازیگری در «تئاتر آلمان» دریافت کرد و در سال ۲۰۱۳ جایزه معتبر و مشهور بوی-گوبرت برای بازیگران جوان را دریافت نمود. از فصل نمایشی ۲۰۱۳/۲۰۱۴ عضو گروه بازیگری «تئاتر کلن» بود. برای اجرای نقش کِتشِن در نمایشنامه «کِتشِن هایلبرون» نوشته هاینریش فون کلیست، در سال ۲۰۱۵ به عنوان بهترین بازیگر زن توسط مجله تئاتر «تئاتر هوتِ» نامزد شد. از فصل ۲۰۱۵/۲۰۱۶ تا فصل ۲۰۱۹/۲۰ جولیا ریدلر عضو گروه بازیگری در کامرشپیله ی مونیخ بود. از سال ۲۰۲۰ به صورت آزادکار فعالیت می کند و در بورگ تئاتر وین نقش روزائورا را در نمایش «زندگی رؤیا است» بازی کرد که برای این نقش در سال ۲۰۲۱ نامزد دریافت جایزه تئاتر نستروی به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. از سال ۲۰۲۱ به عنوان بازیگر میهمان در تئاتر ماکسیم
گورکی برلین در چندین اجرا حضور داشته است. او چندین بار در «تئاتر زوریخ» به صحنه رفته و در تئاتر تالیا هامبورگ در فصل های ۲۰۲۳/۲۴ و ۲۰۲۴/۲۵ در اقتباس صحنه ای «هنوز بیداری؟» نوشته بنیامین فون اشتوک راد-بارِر بازی کرده است. همچنین از فصل نمایشی ۲۰۲۳/۲۴ در تئاتر مردمی وین نیز به روی صحنه می رود.