Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حد جلوگیری کنند. ماشینهای Alliance دارای ۱۶ قطب بودند و در ۴۰۰ دور در دقیقه چرخیدند و بدین ترتیب AC با فرکانس اسمی ۵۳ هرتز تولید کردند. پتانسیل الکتریکی برابر با ۲۲۶ سلول Bunsen معادل ۴۳۰ ولت گزارش شده است. در این دوره اولیه، این مخترعان نه تنها به دلیل محدودیت درک، بلکه همچنین به دلیل عدم وجود نامگذاری استاندارد، به شدت مانع شده بودند. فرکانس چندان مهم تلقی نمی شود. در نتیجه، امروز که ما گزارش آنها را می خوانیم، پیگیری گفتمان آنها و درک نتایج آنها دشوار است. آنها در مورد هرتز صحبت نکردند، مانند امروز ما، و حتی C.P.S. (چرخه در ثانیه)، مانند قبل از ۱۹۶۸، زمانی که IEEE نام را تغییر داد. آنها در مورد آلسرناریون ها، تناوب کامل، چرخش ها و دوره ای صحبت کردند. ارجاع به «دینام نوع زیمنس که در ۱۰۰۰ پیچ کار می کند و ۱۶۰۰۰ آلترناتیو تولید می کند» به معنای یک ژنراتور ۱۶ قطبی است که با سرعت ۱۰۰۰ دور در دقیقه کار می کند و خروجی الکتریکی ۸۰۰۰ دور در دقیقه (۱۳۳ هرتز) تولید می کند. اصطلاح متناوب اغلب فقط به معنای نیم چرخه بود، اما همیشه نمی توانید مطمئن باشید. این ارجاع به دینام نوع زیمنس بود که توسط ویلیام استنلی در سال ۱۸۸
۶ برای نشان دادن سیستم توزیع جریان متناوب در گریت بارینگتون، ماساچوست استفاده شد. برای اطمینان از فرکانسی که در حال استفاده است، لازم است برای محاسبه، با استفاده از تعداد قطب های مغناطیسی و سرعت کار تعیین می شود. دستگاه Alliance در La Heve دارای ۱۶ بابین (قطب) روی هر دیسک روتور بود و در ۴۰۰ دور کار می کرد. کاربردهای دیگری از برق AC برای روشنایی وجود داشت. یکی از آنها شمع های Jablochkoff بود که در پاریس برای روشنایی در ۱۸۷۶ استفاده شد. برای به دست آوردن میزان برابر مصرف الکترود، آنها از برق AC از ژنراتور AC Grammes استفاده کردند. دوره نور (۱۸۸۰ تا ۱۸۹۰). معمولاً دوره نور در سال ۱۸۸۲ با ایستگاه خیابان مروارید ادیسون آغاز شده است. در سال ۱۸۸۴، دکتر هاپکینسون انتقال توان الکتریکی AC را در فاصله های کوتاه نشان داد و گیبس و گولارد ترانسفورماتورهای خود را در نمایشگاه تورین به نمایش گذاشتند. در همین حال، Zipernowski , Deri و Blathy در Ganz و Company نیز در حال توسعه ترانسفورماتورهای خود بودند، در سال ۱۸۸۶، Galileo Ferraris آزمایش های عمومی را با پلی فاز انجام می داد و ویلیام استنلی سیستم توزیع AC تک فاز خود را برای ر
وشنایی نشان داد. بسط آثار قبلی Gibbs &amp; Goulard و Zipernowski et al. aL در Gam and Company. در سیستم تظاهرات خود در Great Barrington، استنلی از یک دینام نوع زیمنس استفاده کرد که توسط وستینگهاوس از گیبز و گولارد در انگلستان تهیه شده بود. دینام دارای ۱۶ قطب بود و به طور اسمی در ۱۰۰۰ دور در دقیقه کار می کرد، بنابراین ۱۱۳ هرتز. این آغاز دوران فرکانس بالا در آمریکای شمالی بود. وستینگهاوس از استنلی در گریت بارینگتون پیروی کرد و از فرکانس استاندارد ۱۳۳ هرتز استفاده کرد. در حالی که T-H (Thomson-Houston) در لین، ماساچوست، به سمت استفاده از ۱۲۵ هرتز گرایش داشت و Fort Wayne Jenny Electric از ۱۴۰ هرتز به عنوان فرکانس های استاندارد مربوط استفاده می کرد. هیچ فرکانس بالایی برای همه استفاده نشد، اما لام از عبارت «تقریباً ۱۳۰ هرتز» برای شناسایی گروه گروه استفاده کرد). در همان زمان، در اروپا روند استفاده از فرکانس های بسیار پایین تر بود. در سال ۱۸۸۹، Ganz و Company از ۴۲ هرتز و Dobrowolsky در AEG از ۳۰ هرتز استفاده کردند. AEG &amp; Oerlikon در سال ۱۸۹۰ برای سیستم انتقال فرانکفورت-لافن از ۴۰ هرتز استفاده کردند. در سال ۱۸۹۱،
AEG فرکانس استاندارد خود را به ۵۰ هرتز رساند. این کار برای جلوگیری از هر گونه سوسو زدن نور انجام شده است، همان طور که از فرکانس ۴۰ هرتز استفاده شده در سیستم فرانکفورت لادن یادگرفته است. داستان ما از آنجا شروع شد. دوره قدرت و نور (۱۸۹۰–۱۹۲۵). در سال ۱۸۹۰، مهندسان در وستینگهاوس تشخیص دادند که استفاده از فرکانس بالا مانع توسعه موتور القایی آنها می شود. این دلیل اصلی تغییر آنها به ۶۰ هرتز بود. در GE، ۱۸۹۳ بود قبل از اینکه آنها نیاز به فرکانس کمتر را درک کنند. هنری جی ریست و و.ج. فاستر کار خود را توسط دنیلسون در سال ۱۸۹۰ ادامه دادند. هنگامی که اشتاینمتز در ژانویه ۱۸۹۳ به T-H آمد، کار روی سیستم سه فاز به خوبی در حال انجام بود. چند هفته پس از انتقال از آیشمایر به T-H، اشتاینمتز خود را در هارتفورد، کانن یافت. مشکلی در تجهیزات فروخته شده به هارتفورد الکتریک باعث فرار همه شد. اشتاین متز توانست علت را به عنوان یک سری خطوط انتقال تشخیص دهد، که توسط هارمونیک های قدرت ۱۲۵ هرتز استفاده شده برانگیخته شده است. راه حل پیشنهادی وی کاهش فرکانس سیستم به نصف مقدار اولیه آن بود. این مقدار ۶۲٫۵ هرتز بود، بسیار نزدیک به استاندارد ۶۰
~ z وستینگهاوس. با در نظر گرفتن بیشتر، GE تصمیم گرفت از ۵۰ هرتز استفاده کند، همان چیزی که توسط AEG وابسته به اروپا استفاده می شد. بعداً در سال ۱۸۹۳، هنگامی که میل کریک در کالیفرنیا راه اندازی شد، با ۵۰ هرتز کار می کرد، فرکانس استاندارد GE جدید برای برنامه های قدرت. یک سال بعد، GE در فروش تجهیزات AC پشت وستینگهاوس عقب ماند و بار دیگر تغییر کرد، این بار به ۶۰ هرتز. ریست تا دهه ۱۹۲۰ به حمایت از ۵۰ هرتز ادامه داد. دوره سیستم های بهم پیوسته (۱۹۲۵ تا ۱۹۹۰). نصب Mill Creek بخش زیادی از کالیفرنیای جنوبی را در مسیری ۵۰ هرتز قرار داد که تا بعد از جنگ جهانی دوم بدون تغییر باقی ماند. تغییر کارکرد بر روی تمام تجهیزات نصب شده ۵۰ هرتز کار آسانی نبود و در the O-HZ جدید کار می کرد. فرکانس. ادیسون کالیفرنیای جنوبی در سال ۱۹۲۵ برنامه ریزی برای ساخت نسخه جدید را آغاز کرد. این کار تا سال ۱۹۴۸ به پایان نرسید. انگلستان نیز در تبدیل شبکه های محلی خود به فرکانس یکنواخت ۵۰ هرتز دچار مشکل شد. این امر برای اجازه اتصال شبکه های خودگردان محلی به شبکه ملی ضروری بود. در دوره ۱۹۲۴–۱۹۲۷، کمیته ویر مسئله را مورد بررسی قرار داد و ۵۰ هرتز را بعن
وان استاندارد فرکانس استاندارد CO که توسط هیئت مدیره جدید برق مرکزی استفاده می شود ، انتخاب کرد. کار بر روی تبدیل تا سال ۱۹۳۸ با هزینه ۱۷٫۳ میلیون پوند به پایان نرسید. ژاپن نتیجه متفاوتی را تجربه کرد. کشور آنها به دو منطقه تقسیم شد که هر کدام دارای فرکانس استاندارد متفاوتی بودند. IC در سال ۱۸۸۹ آغاز شد، زمانی که دو مهندس ژاپنی یوکوهاما را برای تور آمریکای شمالی به منظور جستجوی فناوری برق ترک کردند. آنها به دنبال ایده هایی برای توسعه پروژه Keage Canal بودند. آنها با اطلاعات و تماس های لازم به خانه بازگشتند تا آنها را تشویق به استفاده از برق کند. ژنراتور آنها توسط SKC (Stanley-Kelly-Chesney) در پیتسفیلد، ماساچوست ساخته شد. SKC توسط ویلیام استنلی تشکیل شد، زیرا وی در سال ۱۸۸۹ وستینگ هاوس را ترک کرد. فرکانس آنها ۱۳۳ هرتز بود، فرکانس استانداردی که ویلیام استنلی مدتها بعد از شب از آن حمایت می کرد. - رایون دیگر متوجه شد که برای برنامه های قدرتمند بسیار زیاد است. در سال ۱۸۹۵، AEG یک ژنراتور ۵۰ هرتز را به شرکت برق در توکیو فروخت و نیمی از ژاپن در مسیر ۵۰ هرتز خالص شد. کمی بیشتر از یک سال بعد، GE یک ژنراتور ۶۰ هرتز را
به شرکت برق در اوزاکا فروخت و نیمه غربی ژاپن در مسیر ۶۰ هرتز قرار گرفت. جمع بندی. مهندسان همیشه و در هر شرایطی از بهترین فرکانس برای مقصود خود استفاده کرده اند. از زمان انتخاب ۵۰ و ۶۰ هرتز در ۱۸۹۱، تغییرات عمده ای در جزئیات چندین بار در ۱۰۰ سال اتفاق افتاده است. استاندارد فرکانس قدرت فقط در دوران مدرن وضع شده است. فرکانس های استاندارد بسیار زیادی وجود داشت، حتی در ۲۰ سال پیش. نتیجه با شرایط عملیاتی در این زمینه تعیین شد، نه بهره برداری از سیستم های خاص برای محدود کردن رقابت. تلاش مهندسان برای غلبه بر عیوب و عدم مبارزه با یکدیگر بود.
موزه پزشکی ارمنیان (مجموعه خصوصی هاروتیون میناسیان () در ۱۸ مه ۱۹۹۹ در ایروان گشایش یافت. تاریخچه. در سال ۱۹۹۹ موزه به عنوان یکی از موزه های خصوصی ارمنستان توسط وزارت بهداشت جمهوری ارمنستان به ثبت رسید. نمایشگاه ها. از حدود ۳۰٬۰۰۰ قطعه مجموعه هاروتیون میناسیان تنها ۵۰۰۰ قطعه در موزه به نمایش عمومی قرار گرفته است. علاوه بر این، در این موزه کتاب های پزشکی که ۱۰۰ تا ۲۰۰ سال پیش در کشورهای مختلف منتشر شده است نگهداری می شود. نشانی. این موزه در طبقه ششم مرکز پزشکی آرابگیر واقع شده است.
۱۰ فیلم پرفروش سال ۲۰۱۹. پرفروش ترین فیلم های ۲۰۱۹ به شرح زیر است: ' پنجمین فیلمی شد که بیش از ۲ میلیارد دلار فروش داشته و توانست به پرفروش ترین فیلم تاریخ سینما تبدیل شود. "شیرشاه"، "منجمد ۲"، '، "کاپیتان مارول"، "جوکر"، ""، "داستان اسباب بازی ۴" و "علاء الدین" فیلم هایی هستند که بیش از ۱ میلیارد دلار فروش داشته اند و به ترتیب دارای رتبه های ۷، ۱۰، ۲۲، ۲۵، ۲۶، ۳۱، ۳۲، ۳۳ و ۳۷ در "فهرست پرفروش ترین فیلم های جهان" می باشند. فیلم "جوکر" نیز با فروش بیش از ۱ میلیارد دلار؛ تبدیل به پرفروش ترین فیلم رده سنی R تاریخ سینما شد.
فهرست مدال های المپیک توسط کشور میزبان () در جدول زیر مدال ها و رتبه بندی کلی برای میزبان ها در هر دوره بازی های المپیک تابستانی و بازی های المپیک زمستانی بر اساس جداول مدال های بازی های فردی آورده شده است (مدال رشته های تیمی یک مدال محاسبه شده است).
استن جونز (؛ – ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرد.
مدال جلادت یا نشان شیردل یکی از نشان های نظامی دورهٔ قاجار است که در زمان محمدشاه قاجار ایجاد گردید و ساخت آن تا پایان حکومت قاجار ادامه یافت. این مدال به کسانی که در قشون نظامی حکومت قاجار خدمت نموده و قابلیت ها و جنگاوری شایسته ای از خود نشان می دادند اعطا می شد. نام گذاری، طراحی و ساخت. نام گذاری. این نشان، نام خود را از عبارتی که برای نخستین بار و همزمان با آغاز طراحی این مدال در زمان محمدشاه قاجار بر روی آن درج شده گرفته است. در زمان شاهان دیگر قاجار تنها اشعار این مدال باقی ماند و عبارت «نشان جلادت» حذف گردید. از این رو و با توجه به شعر به کار رفته به «مدال شیردل» نیز شهرت پیدا کرده است. واژه جلادت به معنای چُستی،چابکی و دلیری تعریف می شود و جلادت داشتن، دلیری و چابکی داشتن است. بیشتر کشورهای جهان دارای ارتش ملی و افراد نظامی عالی رتبه هستند که بایستگی نگهداری از مرزها و استقلال و پشتیبانی مردم خود در برابر تهدیدهای گوناگون دارند و در همه این ممالک به افرادی که در قشون ملی شایستگی و دلاوری از خود نشان می دهند مدال هایی اعطا می گردد تا رتبه و لیاقت او بر همگان آشکار گردد و یک برتری معنوی و مادی به وجود م
ی آورد. همچنین این مدال ها باعث پیشرفت شخصیت اجتماعی آن نظامی در بین همتایان جهانی خود می شود. طراحی. طراحی مدال شیردل در زمان های مختلف در دورهٔ قاجار با تغییراتی همراه بود اما به طور عمومی یک نشان مدوّر و دوطرفه بود که در روی خود دارای عنوان شاه در مرکز و یک بیت شعر در اطراف و در پشت خود دارای نشان شیر و خورشید و شاخه های بلوط و زیتون بود که در پایین با یک روبان به هم وصل شده بودند. این بیت شعر به شرح زیر است: در این نشان منظور از آفتاب همت، نقش خورشیدی است که در پشت شیر حک شده بود. یکی از ویژگی های این مدال علاوه بر دوطرفه بودن، داشتن تاریخ ضرب و تغییر آن با توجه به سال ساخت بود که از این دو نظر، شباهت زیادی به سکه داشت. درجات مدال. این نشان، سه درجه داشت: برای هر یک از این نشان ها از طرف دولت مواجبی در نظر گرفته شد: مدال نقره ۲۵ هزار دینار، مطلا ۵ تومان و طلا ۱۰ تومان. ساخت. ساخت این مدال کاملاً وابسته به شرایط ضرابخانهٔ دوره قاجار در ایران بود؛ زیرا بر خلاف بسیاری از مدال های این دوره که برای ساخت آن ها به کشورهای اروپایی به خصوص فرانسه سفارش داده می شد، این مدال در ایران تولید می شد. از این رو تا قبل از
ورود دستگاه ضرب سکه، این مدال به صورت ضرب چکشی تهیه می شد و همزمان با ورود دستگاه ضرب سکه توسط ناصرالدین شاه، این مدال نیز همانند سکه ها به صورت ماشینی تهیه و ضرب شد. پس از ماشینی شدن ساخت این مدال، نقش آن بر پولک های سکه های آن زمان ضرب می شد؛ به طوری که وزن و اندازهٔ این مدال مشابه سکه های پنج هزار دیناری نقره و پنج تومانی طلا بود. پس از اتمام عملیات ضرب، یک حلقه در بالای مدال به آن متصل می شد و پس از اضافه شدن یک روبان به یک نشان آویز تبدیل می گردید. تغییرات طراحی نشان جلادت. نشان جلادت محمد شاه. این مدال در زمان محمدشاه در روی خود دارای نقش شیر و خورشید و عنوان شاه در بالای آن به صورت «شاهنشه انبیا محمّد» بود. نام محمدشاه قاجار با همین عنوان بر روی سکه های رایج این دوره نیز دیده می شود. در پشت این مدال، عنوان این مدال در بالا با عبارت «نشان جلادت» و در زیر آن دو مصراع شعر مربوط در دو خط درج شده است. تاریخ ضرب نیز در پایین مدال دیده می شود. از ویژگی های طراحی این مدال در این زمان، نقش شیر و خورشید آن است؛ چراکه برخلاف سایر نقوش شیر و خورشید، صورت شیر در این مدال به صورت رو به جلو و در حالت نیمرخ طراحی گرد
یده است. نامگذاری این مدال به صورت «نشان جلادت» نیز برگرفته از عبارت مندرج در پشت این مدال است که در سایر مدال های جلادت دورهٔ قاجار دیده نمی شود. همچنین قالب به کار رفته برای ضرب نشان های طلا و نقره در این زمان، یکسان نیست که این تفاوت از بررسی عبارت «شاهنشه انبیا محمد» در دو مدالی که در ۱۲۶۳ هجری ضرب شده اند مشخص می شود. نشان جلادت ناصرالدین شاه. همان طور که پیش از این گفته شد، نشان جلادت در این زمان همانند سکه ها به دو صورت چکشی و ماشینی ساخته شده است. نشان جلادت چکشی ناصرالدین شاه. این مدال که عموماً از جنس نقره ساخته شده در روی خود دارای عنوان شاه به صورت «السلطان بن السلطان ناصرالدین شاه قاجار» و شعر مخصوص این مدال در چهار قسمت در اطراف آن و در پشت خود دارای نقش شیر و خورشید در مرکز، تاج کیانی در بالا، شاخه های بلوط و زیتون در اطراف، یک روبان در زیر و آیهٔ اول سوره فتح است. نشان جلادت ماشینی ناصرالدین شاه. نشان جلادت در این زمان از سه جنس مس، نقره و طلا ساخته شده و به سه درجهٔ یک، دو و سه تقسیم بندی شده اند. نشان درجه یک از جنس طلا و از نظر وزن معادل سکهٔ پنج تومانی بود. نشان درجه دو از جنس نقره و هم وز
ن سکهٔ پنج هزار دیناری یا پنج قرانی ساخته شده بود. عبارات روی مدال همان عبارات نشان جلادت چکشی است و تنها در مدال جلادت مربوط به سال ۱۳۱۱ هجری قمری، با اضافه شدن کلمه "صاحبقران"، عنوان شاه به صورت «السّلطان صاحبقران ناصرالدین شاه قاجار» تغییر کرد. همچنین در این سال به دلیل کمبود فضا در روی مدال، کلمه "سنه" نیز از کنار تاریخ ضرب حذف شده است. برخی حروف از کلمات شعر مخصوص این نشان، نقطه گذاری نشده اند که شامل حرف «شـ» در کلمات "شیر" و "دشمن" و حرف «نـ» در کلمه نشان است. اما کلمات "شیر" و "نشان" در مدال ضرب شده در تاریخ ۱۲۹۲ دارای تعداد نقاط صحیح هستند. تاریخ ضرب نشان جلادت در سال ۱۳۰۱ هجری قمری دچار خطای ضرب است؛ به طوری که چهار رقم سال ضرب، تبدیل به پنج رقم و به صورت ۱۲۹۲ شده است. نشان جلادت مظفرالدین شاه. شکل ظاهری این نشان در زمان مظفرالدین شاه قاجار نسبت به ناصرالدین شاه، تغییر چندانی نکرد و تنها نقش شیر و خورشید در دو طرح متفاوت ضرب شده است. در نشان جلادت این دوره، کلمهٔ سنه از کنار تاریخ ضرب حذف و یک خط کوتاه جایگزین آن شده است. نشان های جلادتی در این دوره وجود دارد که رسم الخط آن به صورت نستعلیق نبوده و ا
ز این نظر با خطی زیبا طراحی نشده اند که می تواند حاکی از آن باشد که قالب آن در ایران طراحی نشده است. نشان جلادت محمدعلی شاه. این نشان در زمان محمدعلی شاه با دو طراحی خطی و تصویری ضرب شده است. نوع خطی آن شبیه نشان های جلادت قبلی تنها دارای عنوان شاه بوده و نوع تصویری آن علاوه بر عنوان شاه دارای تصویری از محمدعلی شاه نیز هست. نشان جلادت احمدشاه. تنها نشانی که تاکنون از این نوع از دورهٔ احمدشاه به دست آمده، فاقد عبارت شعری مرسوم بوده و تنها حامل عنوان شاه به صورت «السلطان الاعظم و الخاقان الافخم سلطان احمدشاه قاجار» است؛ با این حال دارای سایر عناصر و نقوش این مدال است و چون نمی توان آن را در ردیف سایر نشان های این دوره طبقه بندی نمود احتمالاً تنها مدال جلادت این دوره است. دورهٔ پهلوی. در دورهٔ پهلوی، نشان همایون جایگزین نشان جلادت گردید.
حجرالیهود سنگی به شکل میوهٔ بلوط در اندازهٔ زیتون در رنگ سفید مایل به آبی و خاکستری و دارای خطوط طولی است. حجرالیهود در کتب طبی قدیم. دیوسکورید در کتاب معروف خود یعنی متریا مدیکا، پس از آن که علائم سنگ کلیه را شرح می دهد، توصیه می کند که برای درمان آن، حجرالیهود در آب حل شده و نوشیده شود. کونارد گسنر پزشک و طبیعت شناس سوئیسی که در سال ۱۵۱۶ در زوریخ به دنیا آمد، در توصیف روش های درمانی سنگ کلیه به کاربرد حجرالیهود اشاره کرده است. او پس از ارائهٔ چندین نسخه برای درمان سنگ کلیه، نوشته است که اگر هیچ کدام از این روش ها برای دفع سنگ کلیه مؤثر واقع نشد، به عنوان قوی ترین دارو، باید از ترکیبی حاوی حجرالیهود و چند گیاه دیگر استفاده کرد. فرمول ارائه شده توسط او عبارت است از حجرالیهود پودر شده با مجموعهٔ کاملی از مواد حیوانی و گیاهی ترکیب شده و سپس به آن زغال اخته، زنجبیل، گل ختمی و مارچوبه اضافه کرده و میل شود. مشخصات. مشخصات نر آن طبق توضیح بالا و مادهٔ آن بدون خطوط موازی و با رنگی مایل به سرخ است. خواص و کاربرد. در طب سنتی مخلوط با روغن بادام تلخ به عنوان دارویی مؤثر برای دفع سنگ کلیه و مثانه به کار برده می شود. جست
ارهای وابسته. طب سنتی سنگ کلیه
غضروف مصنوعی یک مادهٔ سنتتیک ساخته شده از هیدروژلها یا پلیمرها است که هدف آن تقلید ویژگی های عملکردی غضروف طبیعی در بدن انسان است. اصول مهندسی بافت، به منظور ایجاد یک مادهٔ غیر قابل تجزیه و زیست سازگار به کار می روند که بتواند جایگزین غضروف شود. برای خلق یک ماده غضروف مصنوعی مفید، باید بر چالش های خاصی غلبه کرد. اولا، غضروف یک ساختار آواسکولار (بدون خون) در بدن است و بنابراین خود را ترمیم نمی کند. این مورد، موضوعاتی را در بازسازی بافت مطرح می کند. غضروف مصنوعی هم چنین باید به طور ثابت به سطح زیرین آن یعنی استخوان متصل شود. اخیراً، در مورد ایجاد غضروف مصنوعی برای استفاده در فضاهای مفصلی، توان مکانیکی بالا تحت فشار به عنوان ویژگی ذاتی این ماده مطرح شده است. غضروف طبیعی. سه نوع غضروف در بدن انسان وجود دارد: فیبروکارتلاژ (غضروف رشته ای)، غضروف هیالین و غضروف الاستیک. هر نوع غضروف غلظت های مختلفی از ترکیباتی مانند پروتئوگلیکان ها، کلاژن و آب دارد که ویژگی های عملکردی و محل آن ها را در بدن تعیین می کند. غضروف رشته ای اغلب در دیسک های بین مهره ای، غضروف الاستیک در گوش خارجی و غضروف هیالین در بسیاری از سطوح مفاصل بدن
یافت می شود. جایگزینی غضروف هیالین (غضروف مفصلی) رایج ترین کاربرد غضروف مصنوعی است. غضروف مفصلی. غضروف، یک بافت بدون خون، غیر عصبی و غیر لنفاتیک در بدن است. ماتریکی خارج سلولی (ECM) کلاژن، استحکام بالایی به غضروف می دهد. شکل زیر اجزای ECM را نشان می دهد. اجزاء. آب: آب حدود ۸۰ درصد غضروف را تشکیل می دهد. - کندروسیت ها: کندروسیت ها سلول هایی هستند که ماتریکس غضروفی را تولید کرده و حفظ می کنند. آنها در غضروف پراکنده هستند و فقط حدود ۲٪ حجم کلی غضروف را تشکیل می دهند. کندروسیت ها از نظر اندازه، شکل و غلظت، بسته به محل خود در غضروف مفصلی تفاوت دارند. - کلاژن: کلاژن، یک پروتئین ساختاری موجود در ماتریکس خارج سلولی غضروف است. کلاژن، ترکیبی از ساختار مارپیچ سه گانه زنجیره های پلی پپتید است و ویژگی های کشش و برش به غضروف می دهد. کلاژن نوع ۲، رایج ترین نوع کلاژن موجود در غضروف است، گرچه انواع ۴، ۵، ۶ و ۷ نیز حضور دارند. در کل کلاژن یک پروتئین تثبیت کننده موجود در ECM است. - پروتئوگلیکان ها: پروتئوگلیکان ها دومین ماکرومولکول فراوان در ECM غضروف هستند. پروتئوگلیکان ها متشکل از پروتئین اتصال دهنده همراه با یک پروتئین مرکز
ی هستند که گلیکوزآمینوگلیکان ها (GACs) به آن متصل می شوند. معمول ترین GACS، کندروایتین سولفات و کراتین سولفات هستند. پروتئوگلیکان ها به زنجیره اصلی معمولاً هیالورونیک اسید توسط یک پروتئین اتصال دهنده متصل می شوند تا انشعابات پروتئوگلیکانی بزرگتر را ایجاد نمایند. پروتئوگلیکان ها هیدروفیل (آبدوست) هستند و بنابراین مولکول های آب را جذب کرده و نگه می دارند. این برای غضروف توانایی ذاتی جهت مقاومت در برابر فشار فراهم می آورد. - گلیکوپروتئین ها: بسیاری از گلیکوپروتئین های دیگر نیز در ECM غضروف در مقادیر کم حضور دارند که به حفظ ساختار و سازماندهی کمک می کند. بویژه لوبریسین به ایجاد سطح نرم بر روی غضروف جهت حرکت راحت تر مفصل، کمک می کند. فیبرونکتین و اینتگرین ها، گلیکوپروتئین های دیگر موجود هستند که به چسبیدن کندروسیت ها به ECM کمک می کنند. ساختار. ساختار سه منطقه ساختاری در غضروف مفصلی وجود دارد که شامل یک منطقه مماسی، منطقه انتقالی میانه و یک منطقه عمیق است. در منطقه مماسی، فیبرهای کلاژن به صورت موازی با سطح قرار می گیرند و بتدریج و به طور تصادفی به سمت منطقه عمیق حرکت می کنند. فیبرهای کلاژن در منطقه سطحی به صورت مو
ازی با سطح قرار می گیرند تا فشارهای برشی را محدود نمایند. همچنین فیبرهای کلاژن در ناحیه عمیق به صورت عمود قرار می گیرند تا فشارهای تراکمی را محدود نمایند. قرارگیری سلولی نیز بین مناطق تفاوت دارد، در منطقه عمیق کندروسیت ها در ستون هایی انباشته می شوند، اما در مناطق سطحی آنها به صورت تصادفی آرایش می یابند. در مناطق سطحی، سلول ها همچنین کشیده تر هستند، اما در مناطق عمیق تر آنها طبیعتاً کروی هستند. غضروف مصنوعی. غضروف مصنوعی، می تواند ترکیبی از مواد مختلف باشد که ویژگی های عملکردی را تقلید می کند. اصول مهندسی بافت، شامل استفاده از سلول ها، فاکتورهای رشد و اسکافولدهای سنتتیک برای انجام این کار است. عملکرد. غضروف مفصلی طبیعی، یک بافت غیر همسان، ناهمسانگرد و ویسکوالاستیک است. ساختار شرح داده شده در بالا به بافت غضروفی این امکان را می دهد که ویژگی های مکانیکی بیشتر را برای انجام عملکردهای ضروری داشته باشد. غضروف سنتتیک به تقلید ویژگی های عملکردی غضروف طبیعی کمک خواهد کرد تا دو جنبه اصلی را داشته باشد. اینها عملکردهای مهم غضروف به دلیل نقش آن بعنوان یک بالش در مفصل بندی استخوان هستند. زمانیکه آسیب و تجزیه در غضروف مفص
لی رخ می دهد، دیگر نمی تواند بارهای بزرگ را بدون درد و ناراحتی فرد (به دلیل کاهش ویژگی های مکانیکی) تحمل نماید. پس از آنالیز تحمل بار و ویژگیهای تریبولوژیک غضروف مفصلی، این ویژگی های مکانیکی می تواند بسته به ساختار و اجزای هیدروژل ایجاد شده به دست آید که در بخش روش های موجود مورد بحث قرار خواهد گرفت. سپس این ویژگی های بهینه می تواند با غضروف مصنوعی مقایسه شود. ویژگی های هیدروژل های ایجاد شده می تواند بر اساس اجزا و ساختار تفاوت اساسی داشته باشد. در کل رسیدن به تمام عملکردهای مکانیکی غضروف طبیعی که هدف نهایی غضروف مصنوعی است، بسیار مشکل می باشد. در مواجهه با ساخت هیدروژل ها، عملکردهای دیگر وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند. برای مثال هیدروژل باید ویژگی های تجزیه ای درست داشته باشد تا بازسازی را در زمان صحیح انجام دهد. بعلاوه هیدروژل نباید در زمان تجزیه مواد زائد سمی تولید نماید. این عملکردها با مقایسه فشار، مدول ها و میزان آب قبل و بعد از جایگذاری ترکیبات مختلف هیدروژل ها آزمایش شده است. روشهای موجود. روش های متعددی در مورد درمان های بازسازی غضروف و نیز ایجاد غضروف مصنوعی وجود دارد. اولا، درمان های بازسازی ب
رای اوستئوآرتریت ها مورد بحث خواهد بود. پیشرفت های چشمگیری در سال های اخیر در ارائه این درمان های بازسازی صورت گرفته است. این موارد شامل ضد تجزیه، ضد التهاب و بازسازی غضروف بر اساس سلول و اسکافولد است. ضد تجزیه. بسیاری از عوامل بیولوژیک و ترکیبات شیمیایی برای پیشگیری از عملکرد انزیم های تجزیه کننده ماتریکس که فعالانه کار می کنند تا غضروف را تجزیه نمایند، استفاده شده اند. آنتی بادی های مونوکلونال مطالعه شده کار می کنند تا بویژه مانع آزادسازی آگرکان القا شده با ADAMTS-5 شوند. این موضوع به نوبه خود به کاهش تجزیه غضروف و شکل گیری اوستئوفیت کمک می کند. ضد التهاب. مهار میانجی های التهابی می تواند به جلوگیری از پیشروی آرتروز کمک کند. سیتوکین ها و کمو کاین ها هر دو در القای کاتابولیسم غضروف و مهار این واسطه های التهابی بسیار مهم هستند. مطالعات نشان داده اند که درمان با مسیر مهار کنندهٔ NF-kB (BAY11-7082) کندروژنز (ساخت غضروف) مهارشده با IL-1B- سلول های بنیادی استخوان را ذخیره سازی می کند و به نوبه خود پیشروی OA را به تأخیر می اندازد. هم چنین تحقیقات گسترده نشان می دهد که مهار ترکیبی TNFa و IL-17 با آنتی بادی های دوبخ
شی، مهار هر دو سایتوکاین را جهت کاهش تجزیه غضروف و پاسخ های پیش التهابی مشخص می کند. بازسازی غضروف بر اساس سلول و اسکفولد. برای ذخیره غضروف مفصل پس از آسیب به دلیل از دست رفتن کندروسیت، درمان سلولی و ذخیره سازی مجدد در برخی مطالعات استفاده شده است. MSCهای خود جمعی (سلولهای بنیادی مزانشیمی) در راس داربستهای هیدروژلی پر از کندروسیت، بازسازی غضروف شبه هیالین را با میانجی گری سلول نشان داده اند. با این حال یک اشکال این موضوع این است که جایگذاری این اسکافولدها نیاز بع عمل جراحی مفصل بازدارد تا کندروسیت های اهدا شده را از مناطق غضروف مفصلی که وزنی تحمل نمی کنند، جمع نمایند. این موضوع، استفاده از آن در افراد مسن را دشوار می کند. همراه با درمان های بازسازی، چندین مطالعه وجود دارد که روش هایی را برای ارائه غضروف مصنوعی جدید مطرح می کند اسکافولد فیبری 3D woven نفوذ یافته با هیدروژل های شبکه. یک مطالعه مطرح کرد که فیبرهای 3D woven ویژگی های تریبولوژیک تحمل بار غضروف عادی را فراهم می کند که آنها سعی می کنند تا به یک محیط بدون اصطکاک برسند. هیدروژل ها بعنوان سدهای سلولی استفاده می شوند چون آنها می توانند با سلول ها آمیخته
شوند. با این حال بازسازی عملکردهای بیوشیمیایی و شیمیایی بافت طبیعی دشوار است. هیدروژل های شبکه تفسیر کننده (IPN)، دو پلیمر مختلف ترکیب شده با یکدیگر بر روی یک مقیاس مولکولی هستند. این، به افزایش سختی در برابر شکستن کمک می کند. آنها شبکه های کراس لینک با نوع خاص IPN هستند که قادر به پراکندن انرژی مکانیکی و در عین حال حفظ شکل یک هیدروژل پس از تغییر هستند. هیدروژل های شبکه ای مضاعف. مانند مطالعهٔ قبلی، هیدروژل های شبکه ای مضاعف استفاده شده اند. آنها ترکیبی از دو نوع پلیمر آبدوست هستند. ۶ هفته پس از جایگذاری، نمونه ها با انواع بدون تیمار مقایسه شده و ویژگی های قابل تجزیه زیستی را نشان دادند. در زمان استفاده از پلی (۲-اکریل آمید-۲-متیل پروپان اسید سولفونیک) / پلی (N , N'-dimethyl acrylamide) یا PAMPS / PDMAAm فشار نهایی و مدول های مماس افزایش می یابد. با این حال، در استفاده از سلولز باکتریایی و ژلاتین، کاهش فشار نهایی دیده شده و نیازهای غضروف مصنوعی رفع نشد. کاربردهای بالینی. در توجه به کارایی غضروف مصنوعی، کاربردهای بالینی بسیار مهم است. روش های بالینی اخیر برای بازسازی غضروف در درمان اوستئوتریت بشرح زیر است. در
مان مبتنی بر MSC. در مطالعات خاص، جایگذاری سلول بنیادی مزانشیمی تحریک کننده ماتریکس، پیشرفت های بالینی سریع تر در مقایسه با جایگذاری ساده کندروسیت ها نشان داد. MSC، بازسازی غضروف را در زانوهایی که اوستئوتریت داشتند افزایش و درد و ناتوانی را کاهش داد. هیدروژلهای PVP / PVA برای جایگذاری غضروف مفصلی. هیدروژلهای پلی (وینیل الکل) (PVA) در این مطالعه استفاده شده اند. برآورده کردن ویژگی های مکانیکی غضروف مفصلی با استفاده از این هیدروژل مشکل بود. هیچ تغییر التهابی یا تخریبی در غضروف مفصلی یا غشای مفصلی احاطه کننده این غضروف PVA مصنوعی وجود نداشت. هیدروژل های PVP نیز مطالعه شدند. آنها آبدوستی بالا، زیست پذیر بودن و توانایی پیچیده را نشان دادند. آنها زمانی که از ترکیبی از هیدروژل PVA/PVP استفاده کردند، ساختار سه بعدی داخلی و محتوای آب مشابه با غضروف مفصلی طبیعی ایجاد کردند. بهترین ویژگی های مکانیکی و سیستم اصطکاک، هیدروژل ترکیب شده با PVP رطوبت ۱درصد بودند. به دلیلپیوند هیدروژنی بین زنجیره ای بیشتر، افزودن PVP به PVA خالص عملکرد بهتری را نشان داد. آنها درست رفتار ویسکوالاستیک غضروف مفصلی را نشان دادند. تلاش آتی. در مور