Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نظر گرفتن زمان دستگیری، و نیز تحت نظر بودن مادام العمر بعد از سال ۲۰۳۷ که آزاد می شود محکوم گردید. او در ویکتورویل، انستیتوی تأدیبی فدرال که یک زندان ایالتی با ضریب امنیتی متوسط در سن برناردینو کانتی ایالت کالیفرنیا است نگهداری می شود. آتش زدن مسجد. مرکز اسلامی سلمان الفریسی در شهر کرولیس، اورگن، جایی که محمود گاهی از خدمات آن برخوردار بود در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰ به آتش کشیده شد. پلیس علت را آتش سوزی عمدی اعلام کرد و آن را به عنوان یک جنایت نفرت انگیز مورد تحقیق قرار داد. در پاسخ، شورای روابط آمریکایی-اسلامی به مقامات فراخوان داد تا حضور خودشان را در جوامع مسلمانان ایالت اورگن افزایش دهند. در ۲۴ اوت ۲۰۱۱ مأموران فدرال، فرد ۲۴ ساله ای به نام کودی ست کرافورد را بر اساس کیفرخواست جرائم نفرت انگیز فدرال که اظهار می دارد آتش سوزی عمدی مسجد با انگیزه های نژادپرستانه صورت گرفته است، دستگیر کرد. یک قاضی فدرال دستور داد که کرافورد با توجه به پیشینهٔ دستگیری قبلی او، به عنوان خطری برای جامعه بازداشت گردد. وکلای انتصابی دادگاه کرافورد گفتند که وی معتاد به الکل بوده و از بیماری روانی رنج می برد. کرافورد به اتهام تخریب اموال مذ
هبی مجرم شناخته شد و به ۵ سال کار در مراکز آموزشی محکوم گردید.
موزه هنر دالاس موزه ای است که در شهر دالاس، تگزاس واقع شده است. این موزه دارای گنجینهٔ مهمی از آثار نقاشی کلاسیک و هنر نوگرا و مجموعهٔ ارزشمندی از تندیسها و اشیاء باستانی است. از جمله آثار مهم موزه، می توان به کارهای بسیار شاخصی از پولاک، گِری، ون گوگ، روسو، وارهول، گوگِن، و کوربه اشاره کرد.
N-گلیکوزیلاسیون () به فرایند اتصال مولکول قندی الیگوساکارید (موسوم به مولکول گلیکان) به یک اتمِ نیتروژن (نیتروژن آمیدیِ ریشهٔ آسپاراژین در یک پروتئین) گفته می شود که در علم بیوشیمی مورد مطالعه و بررسی است. نوع اتصالات اتمی، هم در عملکرد و هم در ساختار فیزیکی پروتئین های برخی از یوکاریوت ها مؤثر است. فرایند N-گلیکوزیلاسیون در یوکاریوت ها، باستانیان و خیلی به ندرت، در باکتری ها رخ می دهد. ماهیت گلیکان های حاوی پیوند نیتروژنی که به گلیکوپروتئین متصل می شوند، بر حسب آنکه در کدام سلول بیان می شوند، متفاوت است. این موضوع همچنین در گونه های مختلف با هم تفاوت دارد و گونه های مختلف جانوری، انواع متفاوتی از گلیکان های دارای پیوند نیتروژنی را می سازند.
حقوق دیجیتال () حقوقی را شرح می دهد که اجازه دسترسی، استفاده، ایجاد و انتشار رسانه های دیجیتال یا استفاده و دسترسی به رایانه ها و لوازم الکترونیکی دیگر یا شبکه های مخابراتی برای افراد را مشخص می کند. این عبارت بیشتر در مورد حفاظت و اجرای حقوق فعلی مانند حق محرمانگی یا آزادی بیان در تکنولوژی های دیجیتالی جدید، به ویژه در اینترنت استفاده می شود. حق دسترسی به اینترنت در چندین کشور به عنوان یکی از حقوق بشر شناخته شده است.
گلیکوپپتیدها () پپتیدهایی هستند که حاوی اجزاء گلیکان یا کربوهیدراتی متصل به زنجیره هایِ جانبیِ باقی ماندهٔ اسید آمینه در ساختمان آن پپتیدها باشند. در سالیان گذشته، پژوهشگران به تدریج دریافته اند گلیکان های موجود در سطح سلول (که به پروتئین ها یا لیپیدهای غشاء سلول متصل هستند) و آنهای که متصل به ساختار پروتئین های هستند (گلیکوپروتئین ها) نقش کلیدی و مهمی در زیست شناسی ایفا می کنند. به عنوان مثال، این مواد حیاتی نقش مهمی در لقاح، دستگاه ایمنی، تکامل مغزی، دستگاه درون ریز و التهاب ایفا می کنند. انواع متفاوتی از گلیکوپپتیدها بر حسب پیوند قند به پپتیدشان وجود دارد:
گلیکان () و همچنین پلی ساکارید اصطلاحاتی هستند که آیوپاک آن ها را برای «ترکیباتی که حاوی مقادیر زیادی از تک قندی ها بوده و با پیوندهای قندی به هم متصلند» بکار می برد. با این حال، در عمل، واژهٔ گلیکان، برای بخش قندیِ یک ترکیب گلیکوکونژوگه همچون گلیکوپروتئین، گلیکولیپید و پروتئوگلیکان بکار می رود، حتی اگر آن قند، یک الیگوساکارید باشد. گلیکان ها عموماً تنها از پیوندهای «O-گلیکوزیدی» مابین مونوساکاریدها به وجود آمده اند.
گلوکان () ملکولی چندقندی متشکل از مونومرهای D- گلوکز است که توسط پیوند گلیکوزیدی به هم متصل هستند. بسیاری از بتا-گلوکان ها از لحاظ پزشکی حاوی اهمیت اند. مثلاً بتاگلوکان دیوارهٔ قارچ ها، هدف دارویی برای اکینوکاندین ها هستند.
گلیکوکونژوگه ها () ترکیبات کربوهیدراتی هستند که با پیوند کووالانسی به مواد شیمیایی دیگر همچون پروتئین ها، پپتیدها، لیپیدها و ساکاریدها متصلند. این اتصال از طریق فرایندی موسوم به گلیکوزیلاسیون انجام می شود. گلیکوکونژوگه ها نقش بسیار مهمی در زیست شناسی دارند و ترکیبات گوناگونی نظیر گلیکوپروتئین، گلیکوپپتید، پپتیدوگلیکان، گلیکولیپید، گلیکوزید و لیپوپلی ساکارید را شامل می شوند. این ترکیبات در پیغام رسانی های مابین دو سلول، شناسایی سلولی و فرایند سم زدایی سلولی مؤثرند. لازم است ذکر شود، با آنکه ملکول های دی ان ای، آران ای، آدنوزین تری فسفات، آدنوزین مونوفسفات حلقه ای، گوانوزین مونوفسفات حلقوی، نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید، نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید فسفات و کوآنزیم آ همگی در ساختمان شان دارای یک بخش کربوهیدراتی هستند، اما جزء گلیکوکونژوگه ها به حساب نمی آیند. در سال ۲۰۲۱، گلیکوRNAها برای اولین بار مشاهده شدند.
لنتینان () یک پلی ساکارید است که از جسم بارده «شیتاکه» بدست می آید. (جلینه های لنتینولا اِدودِس) وزن مولکولی این ماده، ۵۰۰٬۰۰۰ دالتون است و از سال ۱۹۸۵ میلادی به عنوان درمان اَدجوان سرطان معده در ژاپن بکار می رود. با آنکه پژوهش های بالینی محدودی بر روی بیماران سرطانی در ژاپن صورت پذیرفته است، اما شواهد علمی کافی مبنی بر اثربخشی آن در درمان سرطان بدست نیامده است. عارضهٔ این ماده، «درماتیت قارچ شیتاکه» است.
لاله حق وردی فیزیکدان ایرانی و برندهٔ جایزه اروین شرودینگر انستیتوی هلمهولتز است. فعالیت ها. لاله حق وردی در انستیتوی هلمهولتز در مونیخ به فعالیت مشغول است و به همراه استادان راهنما و مشاور تز دکترای خود، فابین تایز (ریاضی دان)، تیم شرودر (زیست شناس) و کارستن مار (فیزیکدان) برای طراحی و ارئه راهکارها و الگوریتم های جدید مطالعه مکانیسم تقسیم وظایف سلول ها در فرایند تقسیم سلول های بنیادی جایزه شرودینگر انستیتوی هلمهولتز را ازآن خود کرد.
سوکراز-ایزومالتاز () یک آنزیم گلوکوسیداز است که در حاشیهٔ خارجی پرزهای رودهٔ کوچک در بدن انسان جای دارد. بیان ترجیحی این پروتئین در غشاء آتیپیک اِنتروسیت هاست و کارش تجزیه و هضم قندهای غذا همچون نشاسته، گلوکز و ایزومالتوز است. در اثر هضم بیشتر قندها، انرژی به صورت ATP آزاد می شود.
نیروهای متحد دفاع از خود کلمبیا () یا AUC در اسپانیایی یک گروه کلاهبرداری و قاچاق مواد مخدر کلمبیایی بود که در طول دوره ای از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۶ درگیری های مسلحانه کلمبیا فعال بود. AUC مسئول حملات علیه گروه های شورشی فارک و ارتش آزادیبخش ملی (کلمبیا) ELN و حملات متعدد علیه غیرنظامیان در سال ۱۹۹۷ با قتل عام ماهریپن بود. ریشه این شبه نظامیان در دهه ۱۹۸۰ به زمانی که گروه های شبه نظامی توسط رؤسای مواد مخدر برای مقابله با آدم ربایی و اخاذی ایجاد شده بودند، برمیگردد. در آوریل ۱۹۹۷، AUC از ادغام گروه ACCU شبه نظامیان جناح راست، تشکیل شد. AUC به عنوان توسط بسیاری از کشورها و سازمان ها، از جمله ایالات متحده، کانادا و اتحادیه اروپا، به عنوان یک سازمان تروریستی تعیین شده است. شکل گیری و ساختار. این گروه شبه نظامی در دهه ۱۹۸۰ زمانی که شبه نظامیان توسط رهبران مواد مخدر برای مقابله با آدم ربایی و اخاذی تشکیل می شدند، تأسیس شد. در آوریل ۱۹۹۷، AUC به طور رسمی بوسیله ادغام شبه نظامیان جناح راست، ACCU، تأسیس شد. هر یک از بخش های AUC قصد حفاظت از منافع اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مختلف محلی را با مبارزه با شورشیان چپ در مناطق خود داشتند
. این سازمان ابتدا توسط کارلوس کاستانو رهبری می شد که در سال ۲۰۰۴ به قتل رسیده و اعتقاد بر این بود که این سازمان با برخی فرماندهان محلی ارتش در نیروهای مسلح کلمبیا رابطه داشتند. طبق دیده بان حقوق بشر، گروه های شبه نظامی و نیروهای مسلح کلمبیا ارتباط بسیار نزدیکی دارند و به همین علت گروه های شبه نظامی ششمین نیرو از نیروهای مسلح کلمبیا که ۵ نیروی رسمی دارد به شمار می آیند. AUC حدود ۲۰٬۰۰۰ عضو داشت و از طریق تجارت مواد مخدر و همچنین حمایت مالکین محلی، دامداران، شرکت های استخراج معادن یا شرکت های نفتی و سیاستمداران تأمین مالی می شد. بخش عمده ای از AUC تا اوائل سال ۲۰۰۶ از بین رفتند و رهبر پیشین آن، در سال ۲۰۰۸ به ایالات متحده مسترد شد. با این حال، جانشینان محلی این گروه مانند «اژدها سیاه» همچنان ادامه دارند. در ۸ می ۲۰۰۸، کارکنان یک ایستگاه رادیویی محلی (Sarare FM Stereo) یک پیام دریافت کردند: «برای رفاه شما و عزیزانتان، در موضوعاتی که مربوط به شما نیست، دخالت نکنید. AUC, Arauca». این تهدید به دلیل مشارکت آن ها در یک نشست عمومی که توسط اعضای کمیسیون حقوق بشر کنگره در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۷ برگزار شد، بود. فعالیت ها
. دشمنان اصلی AUC گروه های شورشی چپ مانند گروه انقلابی کلمبیا (FARC) و ارتش آزادیبخش ملی (Ejrrcito de Liberación Nacional, ELN) بودند. AUC توسط بسیاری از کشورها و سازمان ها، از جمله ایالات متحده، کانادا و اتحادیه اروپا، به عنوان یک سازمان تروریستی تعیین شده است. وزارت امور خارجه ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ این گروه را به قتل عام، شکنجه و سایر موارد نقض حقوق بشر در برابر افراد غیرنظامی محکوم کرده و به لیست تروریستی خود اضافه کرد. به گفته پلیس ملی کلمبیا، در ده ماه اول سال ۲۰۰۰، AUC تعداد ۸۰۴ قتل، ۲۰۳ آدم ربایی و ۷۵ قتل عام را با ۵۰۷ قربانی انجام دادند. AUC ادعا می کند که قربانیان بیشتر چریک ها یا هواداران آن ها بودند. AUC مخالفت با واحدهای نظامی و پلیس را به تدریج افزایش داد، اگرچه این گروه به طور سنتی با نیروهای امنیتی دولتی رابطه دوستانه داشت. گزارش فوریه ۲۰۰۵ دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای حقوق بشر گزارش داد که در سال ۲۰۰۴ «AUC مسئول ۳۴۲ مورد تخلف از پایان دادن به خصومت ها که شامل موارد احتمالی حضور مجدد افراد غیرقانونی در صفوف آنها بود، این اقدامات در ۱۱ بخش انجام شد و در بسیاری از موارد جمعیت غیرنظ
امی و افراد بومی را هدف قرار می دادند.» گزارش دیده بان حقوق بشر ادعا می کند که عناصر متعددی در داخل ارتش و پلیس کلمبیا با گروه های شبه نظامی محلی AUC همکاری می کنند و ارتش کلمبیا متهم شده است که به شبه نظامیان AUC دستور کشتن دهقانان و رهبران اتحادیه های کارگری و افرادی که مظنون به حمایت از جنبش های شورشی بودند را داده است و AUC عموماً و به صراحت فعالان سیاسی و کارفرمایان چپ را به عنوان اهداف مشروع اعلام می کرد. کارلوس کاستانو گفت: «ما اتحادیه های کارگری را می کشیم؛ زیرا آنها در کار کردن افراد دخالت می کنند.» تحت رهبری سالوادور مانکوستو، پسر مهاجران ایتالیایی، AUC ارتباط نزدیکی با «اندرانگتا» در مورد قاچاق کوکائین برقرار کرد.
ایزومالتوز () یک قند دی ساکاریدی مشابه با مالتوز است، اما برخلاف مالتوز که پیوند آلفا-۱–۴ دارد، ایزومالتوز دارای پیوند آلفا-۱–۶ است. ایزومالتوز یک قند احیاکننده است و زمانی تولید می شود که آنزیم «ترانس گلوکوسیداز» به «شربت های غنی از مالتوز» افزوده شود. ایزومالتوز یکی از محصولات «کاراملی شدن گلوکز» هم هست.
پیرانوز () عبارتی کلی است که دربارهٔ کربوهیدرات هایی بکار می رود که ساختار شیمیایی آن ها از یک حلقهٔ شش تایی متشکل از ۵ اتم کربن و ۱ اتم اکسیژن تشکیل شده باشد. فورانوز عبارتی کلی است که برای کربوهیدرات هایی به کار می رود که یک حلقه ۵ضلعی متشکل از ۴ اتم کربن و یک اتم اکسیژن راسی تشکیل شده است مثل فروکتوز. حلقهٔ پیرانوز از واکنش یک عامل هیدروکسیل در کربن پنجم (C5) یک قند با یک عامل آلدئید در کربن اولش (C1) ایجاد می شود. اگر واکنش مابین یک عامل هیدروکسیل در کربن چهارم (C4) و عامل آلدئید در کربن یک (C1) باشد، یک فورانوز پدید می آید.
ماریا رُزاریا اوماجو (؛ – ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴) بازیگر و نویسنده اهل ایتالیا بود. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تا پایان عمر مشغول فعالیت بوده است. او خود را کاتولیک رومی می دانست و سفیر حسن نیت یونیسف بود.
نیکیتا کِـلِـستروپ (؛ زادهٔ ) یک سیاست مدار، مانکن، ستارهٔ تلویزیونی و وبلاگ نویس اهل دانمارک است. نیکیتا در آغاز از اعضای حزب «محافظه کاران جوان» بود و از سال ۲۰۱۵ میلادی، عضوی از حزب «اتحاد لیبرال» است. او دانش آموختهٔ رشتهٔ علوم بلاغی از دانشگاه کپنهاگ است.
توفند ماریا (Hurricane Maria) یک توفند دسته پنجمی است که پورتوریکو، دومینیکا، گوادلوپ و مارتینیک را درنوردید و منجر به کشته و ناپدیدشدن دست کم ۳۰ نفر شد. این پدیده جوی در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۷ در اقیانوس اطلس شکل گرفت و در ۱۸ سپتامبر به یک توفند دسته پنجم تبدیل شد. این توفند دهمین توفند شدید ثبت شده در تاریخ است. این توفند به دلیل شدت بی سابقه آن در این مجمع الجزایر طی نود سال گذشته طوفان قرن نام گرفته است. وضعیت. ماریا، دومین توفندی است که ناحیه کارائیب را به فاصله کوتاهی درنوردیده است. این توفند هنگام گذشتن از پورتوریکو بین درجات چهار و پنج در نوسان بود و یک روز پس از گذشتن از جنوب شرقی پورتوریکو با از دست دادن سرعت حداکثری خود در ۲۱ سپتامبر به سوی جمهوری دومینیکن می تازد. تلفات. براثر توفند ماریا در پورتوریکو یک نفر کشته شد. همین توفند در جزایر آنتیل ۹ کشته، در دومینیکا ۱۵ کشته و ۲۰ مفقود و در گوادلوپ ۲ کشته برجای گذاشت. دو نفر دیگر هم در همین مجمع الجزایر در دریا ناپدید شدند.دولت پورتوریکو پس از یک سال تعداد تلفات را 2975 نفر اعلام کرد.
طرح سرفصلی بمب گذاری در نیویورک () یک طرح ادامه دار و برنامه ریزی شده برای بمب گذاری مرکز تجارت جهانی در فوریه ۱۹۹۳ بود که به منظور تلفات جمعی در خاک &lt;bdi&gt;ایالات متحده آمریکا&lt;/bdi&gt; به وسیله حمله به اهداف شناخته شده برجسته در سراسر نیویورک طراحی شده بود. اگر این حمله به شکل موفقیت آمیزی صورت می گرفت، احتمالاً باعث مرگ هزاران نفر می شد. این توطئه قبل از اجرای آن در سال ۱۹۹۳ خنثی شد. مهاجمین. این طرح توسط شیخ عمر عبد الرحمن، روحانی نابینای رادیکال مسلمان در شهر نیویورک، مورد حمایت قرار گرفته و قرار بود که توسط برخی از پیروانش انجام شود. رحمان رهبر معنوی «جامعه اسلامیه»، یک گروه مصری اسلامی رادیکال که با القاعده ارتباط داشت، بود.یکی از پیروان رحمان، السید ناصر، در سال ۱۹۹۰، مئیر کاهان یک خاخام ارتدکس یهودی- آمریکایی را ترور کرده بود و با بمب گذاری مرکز تجارت جهانی سال ۱۹۹۳ مرتبط بود. اهداف. شش هدفی که قرار بود مورد حمله واقع شود، مقر سازمان ملل متحد، تونل لینکلن، تونل هلند، پل جرج واشینگتن، هتل سنت رجیس، هتل سازمان ملل متحد و ساختمان فدرال یعنی همان دفتر مرکزی اف بی آی در نیویورک در خیابان جاکوب ک. جا
ویس بود. همچنین گمانه زنی هایی در مورد بمبگذاری مراکز یهودیان در شهرو نیز قتل سناتور آمریکایی ال داماتو و حسنی مبارک، رئیس جمهور مصر، نیز مطرح بوده است. حمله به هتل ها خسارت آفرین می بود چرا که این هتل ها میزبان مهمان های معتبر مانند سفیر ایالات متحده در سازمان ملل و وزیر امور خارجه ایالات متحده بودند که در جلسات سازمان ملل مستقر می شدند. این هتل ها نیز به میزبانی از چندین رهبر برجسته تجاری مشهور بودند. حمله به این مکان ها هرج و مرج را در امورات مالی و دیپلماتیک نیویورک ایجاد می کرد. حمله های برنامه ریزی شده به تونل هلند و پل جرج واشینگتن هرج و مرج را در حمل و نقل و ورودی - خروجی های منهتن در نیویورک ایجاد می کرد. در صورت موفقیت آمیز بودن این حملات، پلیس، غیرنظامیان و سایر نهادهای ذی ربط دچار مشکلات بزرگی در ورود و خروج از شهر می شدند. مهاجمان همچنین دربارهٔ حملات به ناحیه الماس که منطقه ای است که جمعیت زیادی از بازرگانان یهودی را در خود جای داده، بحث کرده بودند. حمله به این مرکز به مثابه «حمله به اسرائیل» قلمداد شده بود. حملات مشابهی در نوامبر ۲۰۰۸ در بمبئی انجام شده بود. برنامه ریزی. تروریست ها گمان می کردن
د که حسنی مبارک رئیس جمهور مصر در یکی از هتل ها حضور دارد و قرار بر این بود که مهاجمان به هتل ها نفوذ کرده و با استفاده از پوشیدن لباس مبدل به عنوان کارکنان هتل به رئیس جمهور مصر نزدیک شوند. حملات دیگر در سایر نقاط شهر به عنوان حواس پرتی و برای ایجاد هرج و مرج در سراسر شهر برنامه ریزی شده بود. بمب ها قرار بود که برای تخریب پل ها استفاده شوند در حالی که تروریست های دیگر با اسلحه قرار بود که به هتل ها حمله کنند.حتی اگر رئیس جمهور آنجا نمی بود، این حملات در سراسر شهر باعث مرگ شمار زیادی از مردم می شد. مراقبت اف بی آی. اف بی آی در طول سالهای ۱۹۹۲–۱۹۹۳ از نزدیک به این طرح نظارت داشت. عماد سالم به عنوان یک ابزار اطلاعاتی در طول تمام تحقیقات و یک سال قبل از آن مورد استفاده قرار گرفت. عماد سالم در دوران جوانی با مردی آشنا شده بود که مورد شکنجه قرار گرفته بود و به همین خاطر سالم بدنبال انتقام از اسلام رادیکال بود. مأمورین اف بی آی ابتدا از او برای پیدا کردن فروش غیرقانونی سلاح و گرین کارت از روس ها استفاده کردند و سپس وی موافقت کرد که در طول این طرح به اف بی آی کمک کنند. از سالم برای دریافت اطلاعات تروریست ها و اطلاعا
ت مربوط به جزئیات برنامه استفاده شد. او اثبات کرد که برای خنثی کردن این طرح بسیار بانفوذ و مؤثر بوده است. سالم به جاسوسی برای اف بی آی موافقت کرد مشروط به اینکه هویت او هرگز فاش نشود. اف بی آی اصرار داشت که وی از دستگاه ضبط صدا استفاده کند تا بتواند در دادگاه های بعدی شهادت دهد اما وی با این کار موافقت نکرد. سپس اف بی آی او را به عنوان «ابزار اطلاعات» مورد استفاده قرار داد. اف بی آی نظارت بر تروریست ها را از طریق مراقبت های تصویری پنهان در خانه امن تروریست ها که در آن مشغول ساختن بمب بودند، انجام می داد. در ترکیب نظارت تصویری و استفاده از یک مرد نفوذی طرح خنثی سازی این توطئه میسر گردید. تعقیب قانونی و وقایع بعد از آن. عماد سالم در این گروه نفوذ کرد و اطلاعاتی را جمع آوری نمود که منجر به دستگیری عاملین گردید. توطئه گران در ۲۴ ژوئن ۱۹۹۳ دستگیر شدند. در ۱ اکتبر ۱۹۹۵، رحمان و نه نفر دیگر توسط یک هیئت منصفه نیویورک در ۴۸ مورد از ۵۰ اتهام از جمله توطئه مخرب، تحریک به ارتکاب قتل مبارک، توطئه برای قتل مبارک، تحریک برای حمله به تأسیسات نظامی آمریکا و توطئه برای انجام بمب گذاری ها، محکوم شدند. به گفته آندرو مک کارتی، د
ادستان ارشد، در دادگاه نشان داده شد که کشور سودان با رحمان و دیگر توطئه گران ارتباطات نزدیک داشته است. دیپلمات های سودان به حمله برنامه ریزی شده به مقر سازمان ملل کمک کردند. شیخ عمر عبدالرحمان و نه نفر دیگر از ۲۵ سال زندان تا حبس ابد محکوم شدند. برای تحقیقات حول این طرح اف بی آی ۲ سال تمام وقت گذاشت و این امر نشان داد که رویکردی آهسته در تحقیقات تروریستی مفید بوده است. جیمز کالستروم، یکی از افسران سابق اف بی آی، گفت: «شما قطعاً می خواهید همه چیز را انجام دهید تا بتوانید وسعت و گستره توطئه را به طور کامل شناسایی کنید. بدیهی است، کارآمدترین و مؤثرترین راه برای انجام این کار این است که آن را تا آخرین مرحله انجام دهید.»این سبک کار در موارد بسیاری از طرح های تروریستی مورد توجه قرار گرفت. عموم مردم از این استراتژی انتقاد کرده اند با اینحال اف بی آی هنوز به چنین رویکرد آهسته و گام به گامی در طرح های تروریستی گرایش دارد. عماد سالم سرانجام علیه رحمان و سایر تروریست ها شهادت داد، با وجود اینکه گفته بود که نمی خواهد این کار را انجام دهد. پس از محاکمه، سالم مبلغ زیادی پول دریافت کرد و نامش در لیست برنامه حفاظت از شاهدین
قرار گرفت.
جایزه اروین شرودینگر ، یک جایزهٔ سالانه است که توسط آکادمی علوم اتریش برای یک عمر دستاورد علمی در رشته های ریاضیات و علوم طبیعی به اتریشی ها داده می شود. این جایزه در سال ۱۹۵۸ تأسیس شد و برای نخستین بار به اروین شرودینگر اهدا شد. معیارهای جایزه. این جایزه زیر نظر و با انتخاب آکادمی علوم اتریش به دانشمندان ساکن اتریش برای تعالی برتری و دستاوردهای رشته های ریاضی و علمی در گسترده ترین مفهوم اعطا می شود. جایزه نمی تواند به اعضای رسمی آکادمی علوم اتریش داده شود. مراسم اهدای جایزه سالانه در ماه اکتبر برگزار می شود. این جایزه شامل یک پرداخت نقدی است که ماهانه پرداخت می شود.
طرح تروریستی ۲۰۰۷ باکو () یک طرح تروریسم اسلامی شکست خورده بود که چندین هدف در شهر باکو جمهوری آذربایجان را مد نظر داشت. اقدامات امنیتی منجر به بسته شدن سفارتخانه های آمریکا و بریتانیا شد. برخی از موسسات مانند شرکت های نفتی نروژی استات اویل و شرکت آمریکایی مک درمات اویل فعالیت های خود را محدود کردند. در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۷، سازمان های انتظامی آذری گزارش دادند که گروهی از سلفیهای مسلح را که نارنجک انداز نیز داشته اند بازداشت کرده اند که در نزدیکی سفارتخانه های ایالات متحده و بریتانیا در حال آماده شدن برای یک حمله بودند. به گفته سخنگوی وزارت امنیت ملی، کشف شد که این گروه دارای چهار تفنگ کلاشنیکوف، یک نارنجک انداز کلاشینکوف، ۲۰ نارنجک، مهمات و قطعات &lt;bdi&gt;جنگ افزار تمام خودکار&lt;/bdi&gt; بود. همچنین گزارش شده است که این گروه قصد داشت به تعدادی از ساختمان های دولتی و نمایندگی های شرکت های خصوصی حمله کند. پیشینه. در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۷، وزارت دفاع آذربایجان گزارش داد که یکی از افسران ارتش، نیروی خود را ترک کرده و چهار قبضه تفنگ کلاشنیکوف و یک قبضه مسلسل از پایگاه نظامی برداشته است. وزارت امنیت ملی ادعا کرده است که این ا
فسر پیرو سلفیسم بوده و اسلحه های دزدیده شده قرار بوده در حملات تروریستی مورد استفاده قرار بگیرند. ادعا شد که ستوان یکم کامران اسدف چهار قبضه تیربار، یک خمپاره انداز و ۲۰ نارنجک از واحد نظامی خود تحویل گرفته و آنها را در شهر برای حمله به ستیزه جویان پنهان کرده است. بر اساس گزارش دفتر روابط عمومی وزارت امور خارجه آذربایجان روز ۶ نوامبر، ابو جعفر که ملیت عربی داشت و وابسته به القاعده و جهاد اسلامی مصر و دیگران بود به آذربایجان آمد و یک گروه مسلح از افرادی که قبلاً در واحدهای نظامی غیرقانونی در مناطق مختلف درگیری داشتند تشکیل دادند. در طی اقدامات مشترک سازمان های انتظامی در تاریخ ۲۶ سپتامبر در منطقهٔ قوسار، یکی از اعضای این گروه، ساکن منطقهٔ قوسار به نام تلمن عبدالله یوف (متولد ۱۹۷۵)، مقاومت مسلحانه از خود نشان داد و دو تن از پلیس ها را مجروح کرده و خود توانست از محل حادثه بگریزد. علاوه بر این، دیگر اعضای گروه شامل ودادی کریموف، عادل جریخانف، ویتالی آگامامدف، آصف نزاروف و دانیل ابوییف بازداشت شدند. کشف شد که گروه در حال برنامه ریزی برای کمک به ابو جعفر برای فرار از آذربایجان بوده است. آپارتمانی که ابو جعفر در منط
قه سومقاییت در آن مخفی شده بود تحت کنترل قرار گرفت. در ۱۰ اکتبر، در جریان یک عملیات در آپارتمان، عبدالمالک و الچین علیمیرزایف که با نام حاجی نیز شناخته می شود، دستگیر شدند، اما ابو جعفر به سوی افسران پلیس شلیک کرده و موفق به فرار شد. عملیات. در طی عملیات ویژه ای که در روزهای ۲ و ۳ نوامبر انجام شد، ابو جعفر و دیگر اعضای گروه شامل میرزا بابایف، قادر حاجیف، ووغار علی اف، امین کامی، لقمان مرادوف، هابیل مسعلیف و پرویز کریموف بازداشت شدند. ابو جعفر با توجه به اقدامات عجیب و غریب تیم ویژه گارتال (عقاب) وزارت امنیت ملی بدون هیچ آسیبی بازداشت شد. یک قبضه تیربار سبک &lt;bdi&gt;آکاام&lt;/bdi&gt; 3 قبضه مسلسل دستی، ۱ قبضه تفنگ، ۱۲ نارنجک دستی، ۱۱ آتش زنه مخصوص، ۱٫۰۷۵ گرم مواد منفجره، ماسوره بیکفورد ۴ متری، ۹۱ عدد چاشنی، ۴ عدد خشاب تپانچه، ۴ عدد خشاب تیربار سبک، ۲۵ گلوله، حدود ۶۰۰ تیر فشنگ، ۳ فانوس مخصوص، ۲ &lt;bdi&gt;قطب نما&lt;/bdi&gt;، ۱ قبضه کلت منور، ۱ دستگاه هدایت کننده جریان الکتریکی، نقشه و سایر مواد لجستیکی کشف شد. این پرونده ها تحت ماده ۲۷۹٫۲، ۳۱۵٫۲ و ۲۲۸٫۲٫۱ قانون جزای آذربایجان قرار گرفت. محکومیت ها. در روز ۱۸
ژوئن ۲۰۰۹، دادگاه جنایی، کامران اسدف، بختیار اوروجوف، فرید جباروف، کامران بابایف و سمیر مهرعلیف را به ۱۵ سال حبس محکوم کرد. دادگاه همچنین اعضای دیگر گروه را محکوم کرد؛ دادگاه مقرر کرد که یک یادداشت به وزارت دفاع بفرستد که سمت ستوان را از اسدوف را لغو کند.
نبرد کانوگوچی یکی از نبردها در طول دوره سنگوکو (قرن ۱۶) ژاپن بود. این نبرد بخشی از رقابت طولانی میان اودا نوبوهیده و سایتو دوسان که از موقعیت خود در ولایت مینو دفاع می کرد به شمار می آید. آنها در این نبرد با یکدیگر در میدان جنگ در کانوگوچی جنگیدند. نوبوهیده که شهرتش بیشتر بخاطر فرزندش اودا نوبوناگا است، در این نبرد شکست خورد و پس از شکست نوبوهیده، نام دوسان در سراسر ژاپن پیچید. دو خاندان پس از پیمان صلح جهت ازدواج اودا نوبوناگا و دختر سایتو دوسان به توافق رسیدند.
دژ آنجو یک دژ نظامی است که در دوران امپراتوری گوگوریو ساخته شده و بعدها در دوران پادشاهی چوسان بازسازی و تعمیر شد. این دژ در شهر آنجو، استان پیونگان جنوبی، کره شمالی واقع شده است. این بنا پس از منتقل شدن پایتخت به پیونگ یانگ، به عنوان یک مرکز دفاعی شمالی بنیان شد. اطلاعات دژ. این دژ از سه بخش ایجاد شده است که همگی در بازه های زمانی گوناگون بنیان نهاده شده اند: دژ داخلی، دژ بیرونی و دژ جدید. دژ داخلی مرتبط به امپراتوری گوگوریو است؛ این دژ دارای دیوارهایی در امتداد خط الراس رشته کوه کادو در ساحل رودخانه چونگچون است. این دیوارها ۷ تا ۸ متر از سطح زمین و ۴ تا ۵ متر در دامنه تپه ها ارتفاع داشتند و ۶٫۵۰۰ متر طول داشتند. دژ بیرونی در زمان پادشاهی چوسان ساخته شده است و ۳٫۶۵۰ متر طول دارد. دژ جدید بیش از ۵۵۰ متر طول دارد و در قرن هفدهم بنیان گشته است. این دژ چندین بار در دوره های گوریو و چوسان تعمیر و مَرمت شد. در داخل دژ، برکه های بزرگی پر از آب وجود داشت. بزرگ ترین آنها برکه چیلسانگ عنوان دارد که «با هفت جزیره کوچک شبیه به صورت فلکی دب اکبر انباشته شده بود.» دژ آنجو دارای دروازه های شمالی، جنوبی، شرقی و غربی است که
هر کدام بر روی یک پایه سنگی با یک طاق و یک اتاق دروازه بنیان گشته است. دروازه های دژ تا پایان پادشاهی چوسان نسبتاً بدون دگرگونی باقی مانده بودند؛ بیشتر دروازه ها و دیوارها در طول دوره استعمار ژاپن تخریب شدند. و فقط طاق دروازه شرقی دژ بیرونی به همان شکل اولیه خود باقی مانده است. این دژ در طول جنگ کره دچار آسیب شد، با این حال در سال ۱۹۷۷ میلادی بازسازی شد. منابع. Relics of Ancient Fortress". Naenara. February 29, 2016. Archived from the original on March 19, 2016. Retrieved March 21, 2016
خودرو انفجاری () یا کامیون انفجاری، که همچنین به عنوان یک خودرو انفجاری دست ساز قابل حمل و نقل (VBIED) شناخته می شود، یک وسیله انفجاری دست ساز است که در داخل خودرو یا هر وسیله نقلیه دیگر قرار گرفته و منفجر می شود. خودروهای انفجاری را می توان تقریباً به دو دسته اصلی تقسیم کرد: بعضی از آن ها عمدتاً برای کشتن سرنشینان وسیله نقلیه (اغلب به عنوان ترور) مورد استفاده قرار می گیرند و دیگری به عنوان وسیله ای برای کشتن، صدمه زدن یا آسیب رساندن به مردم و ساختمان ها در خارج از خودرو استفاده می شود. نوع دوم ممکن است یا پارک شده باشد (وسیله نقلیه بمب را مخفی می کند و اجازه می دهد بمب گذارها دور شوند) یا ممکن است وسیله نقلیه برای انفجار بمب (اغلب به عنوان بخشی از حمله انتحاری) مورد استفاده قرار گیرد. این شیوه ای است که معمولاً به عنوان سلاح تروریسم یا جنگ چریکی استفاده می شود تا مردم را در نزدیکی انفجار بکشند یا به ساختمان ها یا سایر اموال آسیب برساند. خودروهای انفجاری به عنوان مکانیسم های تحویل خود عمل کرده و می توانند مقدار قابل توجهی مواد منفجره را بدون سوء ظن حمل کنند. در وسایل نقلیه و کامیون های بزرگ، می توان وزنی حداق