Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسابقه تحلیل داده ال تی پی پی یک مسابقه بین المللیست که هر سال با همکاری مدیریت بزرگراه های فدرال و انجمن مهندسان عمران آمریکا برگزار می شود. شرکت کنندگان در مسابقه باید با استفاده از داده های عملکرد بلندمدت روسازی به چالشی مهندسی جواب بدهند. برندگان هر سال در کنفرانس TRB اعلام می شوند. تاریخچه. پایگاه داده LTPP اطلاعات بیش از ۲۵۰۰ جاده در سراسر ایالات متحده و کانادا را در خود جا داده است. FHWA و ASCEدر تلاشی مشترک برای تشویق محققان سراسر جهان را این مسابقه را راه اندازی کردند. این مسابقه ابتدا در سال ۱۹۹۸ توسط مؤسسه حمل و نقل و توسعه (T &amp; DI) انجمن مهندسان عمران آمریکا و LTPP FHWA معرفی شد. هدف از این مسابقه تشویق مشاوران، دانشگاهیان و دانشمندان داده در سراسر جهان است تا از پایگاه داده LTPP برای تولید دانش در مورد رفتار روسازی استفاده کنند. قسمت های مسابقه. مسابقه تجزیه و تحلیل داده LTPP دارای چهار قسمت متفاوت است: دو دسته اول به دانشجویان و پژوهشگران محدود می شود. شرکت کنندگان در همه گروه ها باید کار خود را در یک مقاله خلاصه کنند. قسمت چالش برای هر شرکت کننده ای آزادست.
تراموا کمنیتس () سیستم تراموا در شهر کمنیتس، آلمان است. این تراموا که در سال ۱۸۸۰ تأسیس شده دارای ۹ خط و کیلومتر طول می باشد.
گوستاف فون وانگنهایم (؛ – ) نجیب زاده، هنرپیشه، فیلم نامه نویس و کارگردان اهل آلمان بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش آفرینی کرده است، می توان به "نوسفراتو" به کارگردانی فریدریش ویلهلم مورنائو اشاره کرد. او در این فیلم در نقش توماس هاتر (جاناتان هارکر) بازی کرد. در سال ۱۹۳۶ در جریان پاکسازی بزرگ استالینی او همکارانش کارولا نیهر و آناتول بکر را به تروتسکیست بودن متهم کرد. بکر اعدام شد و نیهر در گولاگ پس از پنج سال زندان مرد.
موزه هنر معاصر ماساچوست ()؛ یک موزه است که از تبدیل یک مجتمع کارخانه ای در آدمز شمالی، ماساچوست ساخته شده است. این موزه یکی از بزرگترین مراکز هنرهای تجسمی معاصر و هنرهای نمایشی در ایالات متحده است. مجتمع توسط سرمایه داری به نام آرنولد پرینت ورک ساخته شده بود که در عمل از سال ۱۸۶۰ تا سال ۱۹۴۲ برای شرکت اسپراگ الکترونیک مورد استفاده قرار می گرفت. موزه هنر معاصر ماساچوست با ۱۹ نگارخانه عکس و فضای نمایشگاهی در سال ۱۹۹۹ گشایش یافت؛ و با نمایشگاه سال ۲۰۰۸ و ماه مه سال ۲۰۱۷ به حدود ۱۳۰٬۰۰۰ متر مربع گسترش پیدا کرد.
شرطی شدن یک فرایند یادگیری است، و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ارادتمند، جانی دالر نام مجموعه نمایش های رادیویی بود که از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۲ از رادیوهای شبکه رادیویی سی بی اس آمریکا پخش می شد. ارادتمند، جانی دالر همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جیل جانسون (زاده ۲۴ می ۱۹۷۳) خواننده، ترانه سرا سوئدی است. او نماینده سوئد در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۸ بود.
نشان گل خار () نشان باستانی و شریف گل خار، عنوان نشانی است بر پایهٔ نشان جوانمردی. نسخهٔ فعلی این نشان در سال ۱۶۸۷ و توسط پادشاه جیمز دوم (پادشاه انگلستان و ایرلند) تأسیس گردید که این موضوع با ادعای پیشگامی در جهت احیای این نشان صورت گرفت. این نشان قابل اعطا به طرفداران، شوالیه ها و شهبانوان و همچنین اعضای خاندان سلطنتی بریتانیا و پادشاهان خارجی است. علامت و نام اصلی برگرفته برای این نشان، بر پایهٔ گل خار که گل ملی اسکاتلند می باشد است.
۳۰۰۰ مایل به گریسلند فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی دمیان لیچسلند است. در این فیلم بازیگرانی همچون کرت راسل، کوین کاستنر، کورتنی کاکس، کریستین اسلیتر، کوین پولاک، دیوید آرکت، جان لاویتس، هاوی لانگ، توماس هیدن چرچ، بوکیم وودبین، آیس-تی، لوئیس لومباردی، پل آنکا، دیزی مک کرکین ایفای نقش کرده اند.
هنری سَلت (; – ) هنرمند، دیپلمات، باستان شناس، گیاه شناس و مصرشناس اهل بریتانیا بود. او برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است. زندگینامه. اوایل زندگی هنری سلت در ۱۴ ژوئن ۱۷۸۰ در لیچفیلد به دنیا آمد او پسر توماس سلت و آلیس بات بود. پدرش یک پزشک بود. او کوچکترین فرزند از هشت فرزند این زوج بود. هنری به مدرسه ای در لیچفیلد به نام مارکت بوسورث رفت و سپس برای ادامه تحصیل به بیرمنگام که برادرش نیز آنجا ساکن بود، رفت. او از همان ابتدا به نقاشی های پرتره علاقمند شد. زمانی که در لیچفیلد بود، زیر نظر یک هنرمند آبرنگ به نام جان گلاور تحصیل کرد و بعد ها برای پیگیری این علاقه خود در سال ۱۷۸۹ به لندن رفت و در آنجا ابتدا زیر نظر جوزف فرینگتون و بعداً زیر نظر جان هاپنر مشغول به یادگیری نقاشی شد. پس از مدتی، او نقاشی پرتره را رها کرد. در رسانه. رابرت پورتال مستندی درباره هنری سلت و مصر ساخت که در سال ۲۰۰۵ این مستند از بی بی سی نمایش داده شد.
جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ بیست و پنجمین جام جهانی فوتبال است، یک تورنمنت چهارساله بین المللی فوتبال که توسط تیم های ملی مردان اتحادیه های عضو فیفا به رقابت می پردازند. در دسامبر ۲۰۲۴، پس از یک فرایند مناقصه بدون رقابت، عربستان سعودی رسماً به عنوان کشور میزبان توسط فیفا انتخاب شد. این سومین دوره از این تورنمنت به میزبانی یک کشور آسیایی پس از کره و ژاپن در سال ۲۰۰۲ و قطر در سال ۲۰۲۲ خواهد بود. عربستان سعودی سومین کشور عربی و دومین کشور میزبان از شبه جزیره عربستان به فاصله دوازده سال خواهد بود. فیفا پس از تصمیم بحث برانگیز برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۰ در سه قاره (آفریقا، اروپا و آمریکای جنوبی) شرایط میزبانی را به آسیا یا اقیانوسیه محدود کرد. ناظران این موضوع را به عنوان هموار کردن مسیر برای عربستان سعودی برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۴ با کاهش قابل توجه پیشنهادهای میزبانی رقیب بالقوه توصیف کردند. جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، همچنین روابط قوی با سلمان بن ابراهیم آل خلیفه، رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا، که از پیشنهاد عربستان سعودی حمایت کرده است، دارد. انتخاب میزبان. روند مناقصه برای جام جهانی ۲۰۳۴ در ۴ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد و
قرار بود از همان شرایط جام جهانی ۲۰۳۰ استفاده کند. با توجه به سیاست چرخشی کنفدراسیون فیفا، تنها اتحادیه های عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا و کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه واجد شرایط میزبانی هستند. فیفا تصمیم گرفته بود جام جهانی ۲۰۳۰ را در سه قاره (آفریقا، اروپا و آمریکای جنوبی) میزبانی کند و جام جهانی ۲۰۲۶ نیز در آمریکای شمالی برگزار شود که به این معنی بود که جام جهانی ۲۰۳۴ لزوماً باید در آسیا یا اقیانوسیه برگزار شود. ناظران این موضوع را به عنوان هموار کردن مسیر برای عربستان سعودی برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۴ با کاهش قابل توجه پیشنهادهای میزبانی احتمالی می دانستند. آخرین مهلت دریافت سود تأیید شده از سوی انجمن های مناقصه گزار ۳۱ اکتبر، ۲۵ روز پس از اعلام شرایط مناقصه است. در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا اعلام کرد که عربستان سعودی میزبان جام جهانی ۲۰۳۴ خواهد بود و این سومین باری است که کنفدراسیون فوتبال آسیا پس از مسابقات سال ۲۰۰۲ در ژاپن و کره جنوبی و تورنمنت ۲۰۲۲ در قطر میزبان جام جهانی است، و برای دومین بار این تورنمنت در خاورمیانه برگزار می شود. مناقصه. پیشنهاد تأیید شده. عربستان سعودی. پس از اینکه ع
ربستان سعودی مناقصه ۲۰۳۰ خود را در کنار یونان و مصر کنار گذاشت، آنها تمرکز خود را به مناقصه انفرادی ۲۰۳۴ تغییر دادند. در صورت موفقیت آمیز بودن پیشنهاد، استراتژی های مشابه جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قطر که در ماه های نوامبر-دسامبر برخلاف برنامه ریزی معمول تابستان برگزار شد، ممکن است برای کاهش گرمای تابستانی این کشور مورد استفاده قرار گیرد، هرچند فدراسیون فوتبال عربستان بر این موضوع تأکید کرده است. برنامه ریزی برای میزبانی در تابستان مناقصه این کشور در ۴ اکتبر ۲۰۲۳ اعلام شد. در ۵ اکتبر، شیخ سلمان بن ابراهیم آل خلیفه، رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا، از پیشنهاد عربستان سعودی حمایت کرد. در نهم اکتبر، عربستان سعودی اعلام کرد که قصد نامه رسمی را ارائه کرده است، و بیانیه ای را به فیفا امضا کرده است تا برای میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ شرکت کند، و بیش از ۷۰ انجمن مختلف عضو قبلاً از این پیشنهاد حمایت کرده اند. پیشنهادها رد شده. اتحادیه کشورهای جنوب شرقی آسیا (آسه آن). اولین پیشنهاد برای جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ به عنوان یک پیشنهاد جمعی توسط اعضای انجمن کشورهای جنوب شرقی آسیا (ده کشور: برونئی، کامبوج ،اندونزی، لائوس، مالزی، میانم
ار، فیلیپین، سنگاپور ، تایلند، ویتنام) پیشنهاد شده است. ایده پیشنهاد ترکیبی آسه آن در ژانویه ۲۰۱۱ مطرح شد، زمانی که زین الدین نوردین، رئیس سابق اتحادیه فوتبال سنگاپور در بیانیه ای گفت که این پیشنهاد در نشست وزرای خارجه آسه آن ارائه شده است، علیرغم اینکه کشورها نمی تواند مناقصه بدهد (زیرا این به انجمن های ملی بستگی دارد). در سال ۲۰۱۳، داتوک محمد فیصل حسن، رئیس المپیک ویژه مالزی و نوردین، ایده آسه آن برای میزبانی مشترک جام جهانی را یادآور شد. طبق قوانین فیفا از سال ۲۰۱۷، جام جهانی ۲۰۳۰ نمی تواند در آسیا (AFC) برگزار شود، زیرا اعضای کنفدراسیون فوتبال آسیا پس از انتخاب قطر در سال ۲۰۲۲ از مناقصه حذف شده اند. بنابراین، اولین پیشنهاد توسط یک عضو ای اف سی می تواند برای سال ۲۰۳۴ باشد. بعداً مالزی از مشارکت خارج شد، اما سنگاپور و سایر کشورهای آسه آن به کمپین ارائه پیشنهاد مشترک برای جام جهانی ۲۰۳۴ ادامه دادند. در فوریه ۲۰۱۷، آسه آن در جریان سفر جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا به یانگون، میانمار، مذاکراتی را دربارهٔ راه اندازی یک پیشنهاد مشترک انجام داد. در ۱ ژوئیه ۲۰۱۷، جوکو دریونو، نایب رئیس اتحادیه فوتبال اندونزی، گفت که
اندونزی و تایلند قرار است رهبری کنسرسیومی از کشورهای جنوب شرق آسیا را در این مناقصه بر عهده بگیرند. دریونو افزود که با توجه به ملاحظات جغرافیایی و زیرساختی و فرمت گسترده (۴۸ تیم)، حداقل دو یا سه کشور آسه آن در مجموع در موقعیت لازم برای میزبانی مسابقات خواهند بود. در سپتامبر ۲۰۱۷، بنجامین تان، معاون مدیرعامل لیگ ۱ تایلند، در جلسه شورای فدراسیون فوتبال آسه آن (AFF) تأیید کرد که اتحادیه او «منافع خود را برای پیشنهاد و میزبانی مشترک» جام جهانی ۲۰۳۴ با اندونزی در نظر گرفته است. در همین مناسبت، داتو سری عزالدین احمد، دبیرکل فدراسیون فوتبال، تأیید کرد که اندونزی و تایلند یک پیشنهاد مشترک ارائه خواهند کرد. اندونزی اولین تیم آسیایی و تنها کشور آسیای جنوب شرقی بود که در جام جهانی شرکت کرد، زمانی که این سرزمین به هند شرقی هلند معروف بود. با این حال، در ژوئن ۲۰۱۸، یانگ دی پرتوان آگونگ، عضو کمیته اجرایی فیفا و سلطان پاهانگ، عبدالله پاهانگ که همچنین رئیس سابق فدراسیون فوتبال مالزی (FAM) است، ابراز علاقه کردند که به دو کشور برای میزبانی این مسابقات بپیوندند. جام جهانی با هم در همان سال، ویتنام برای پیوستن به مناقصه برای هم
ان رقابت، با وجود برخی نگرانی های زیرساختی، ابراز علاقه کرد. این چهار کشور پیش از این در طول جام ملت های آسیا ۲۰۰۷ میزبان یک رویداد فوتبال بوده اند. در ژوئن ۲۰۱۹، نخست وزیر تایلند، پرایوت چان او-چا، اعلام کرد که تمام ۱۰ کشور آسه آن یک مناقصه مشترک برای میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ ارائه خواهند کرد، اولین کشوری است که پیشنهاد ده کشور مشترک در تاریخ جام جهانی فوتبال را ارائه می دهد. در ۹ اکتبر ۲۰۱۹، پنج کشور آسه آن به طور رسمی میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ را پیشنهاد کردند. تایلند ابتکار عمل را رهبری می کند. در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۲، هون سن، نخست وزیر کامبوج، در نقش خود به عنوان رئیس آسه آن، گفت که از رهبران آسیای جنوب شرقی می خواهد تا برای میزبانی جام جهانی فوتبال در سال ۲۰۳۴ یا ۲۰۳۸ اقدام کنند. استرالیا و سایر میزبانان. استرالیا پس از ناموفق میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲، پیشنهاد مشترکی را با نیوزلند همسایه خود، یکی از اعضای اواف سی که با آنها میزبانی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ را بر عهده داشتند، در نظر گرفته است. استرالیا این قصد را در اوت ۲۰۲۱، مدت کوتاهی پس از موفقیت بریزبن در مناقصه میزبانی بازی های المپیک تابستا
نی ۲۰۳۲، دوباره برقرار کرد. پیشنهاد مشترک با اندونزی و سایر کشورهای آسه آن به جای نیوزلند نیز توسط فوتبال استرالیا مورد بحث قرار گرفت. با این حال، اندونزی تمایلی به پیشنهاد مشترک با استرالیا ندارد، زیرا این کشور نیز در مناقصه آسه آن برای همین رقابت شرکت می کند. یک پیشنهاد جایگزین این است که استرالیا و نیوزیلند به جای اندونزی در کنار مالزی و سنگاپور شریک شوند، حتی اگر هر دو کشور نیز در مناقصه آسه آن مشارکت داشته باشند. مدیر اجرایی فوتبال استرالیا، جیمز جانسون، گفت که سازمان او در حال بررسی این امکان است که پس از پایان مهلت فیفا برای ارائه پیشنهادها تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، با این حال، یک چالش بزرگ برای این مناقصه نیاز به ساخت استادیوم های بیشتر یا گسترش استادیوم های فعلی مطابق با استانداردهای فیفا بوده است. اندونزی در حال مذاکره با استرالیا، سنگاپور و مالزی با پیشنهاد مشترک بود، اگرچه آنها در ۱۸ اکتبر از پیشنهاد عربستان خارج شدند و در عوض مانند بسیاری از ای اف سی از پیشنهاد عربستان حمایت کردند. در ۳۱ اکتبر، فوتبال استرالیا بیانیه ای منتشر کرد و گفت که آنها تصمیم گرفته اند مناقصه را ندهند و عربستان سعودی را به عنوان ت
نها پیشنهاد باقی بگذارند.
سلما بیورنسدوتیر (زاده ۱۳ ژوئن ۱۹۷۴) خواننده، بازیگر ایسلندی است. او نماینده ایسلند در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۹ بود.
ابوبکر بن العربی () (زاده: ۴۶۸ هجری قمری – درگذشته: ۵۴۳ هجری قمری) با نام کامل محمد بن عبدالله بن محمد المعافری، معروف به قاضی ابوبکر بن العربی، الأشبیلی المالکی در سال ۴۶۸ هجری قمری در شهر اشیلیه متولد شد و در کشور خودش نزد ابی عبدالله بن منظور و ابی محمد بن خزرج خواندن و نوشتن آموخت وی سپس به همراه پدرش در سال ۴۸۵ هجری قمری به شام سفر کرد و به شاگردی جمعی از استادان آن زمان مانند نصر المقدسی دانشمند و ابی الفضل بن الفرات و همچنین نفرات دیگری در بغداد مانند ابی طلحه النعالی و طراد و نیز در مصر در مکتب علی الغزالی و ابی بکر الشاشی و… درآمد. او بخاطر دانشی که داشت مشهور شده بود، و هنرهای گوناگون مانند فقه و اصول و روایت را فراگرفت و در موضوعاتی مانند ادبیات و تفسیر و شعر نیز مسلط شد. او همچنین کتاب های فقه، دارایی و تفسیر، ادبیات و تاریخ را طبقه بندی کرد. وی در بهار ۵۴۳ هجری قمری در فاس از شهرهای مراکش درگذشت و در آنجا دفن شد. از ابن بیشکوال نقل شده است که راجع بوی گفته است: امام نگهبان، ختم دانشمندان و محققان اندلس است.
دوریس دراگوویچ (زاده ۱۶ آوریل ۱۹۶۱) خواننده، ترانه سرا کروات است. او نماینده یوگسلاوی در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۸۶ بود، او همچنین نماینده کرواسی در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۹ بود.
استودیوی رقص جایی است که رقاصان در آن آموزش می بینند یا تمرین می کنند. این اصطلاح به طور معمول برای توصیف یک جایی است که برای این منظور ساخته شده یا مجهز شده است. استودیوی رقص به طور معمول شامل یک پوشش کفی صاف برای اتاق است. در بسیاری از موارد کفی اتاق طبقه بندی شده است، به این معنی که ساخت کف دارای یک درجه انعطاف پذیری و نرمی برای جذب تأثیر تمرین های رقص فشرده مانند پریدن است. این امر برای ارتقاء سلامت و ایمنی خوب حاضرین ضروری است.
پدیده فیلمی به کارگردانی علی احمدزاده به نویسندگی نازنین فراهانی محصول سال ۱۳۹۵ است. سرنوشت این فیلم همچنان نامعلوم است.
برادران المسابکی () (عبد المثی ماسابکی، فرانسیس ماسابکی، روفیل ماسابکی) سه برادر مقدس مارونیستی از دمشق هستند که در حین دعا توسط مسلمانان در حوادث ۱۸۶۰ در داخل کلیسای فرانسیسکن در دمشق کشته شدند. پاپ پیوس یازدهم آنها را در سال ۱۹۲۶ بعنوان قدیس اعلام کرد.
کارلوس رویس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل گواتمالا بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تورنتو، اف سی دالاس، فیلادلفیا یونیون، باشگاه فوتبال لس آنجلس گلکسی، آریس سالونیک و دی سی یونایتد اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گواتمالا سابقه ۱۳۲ بازی و ۶۸ گل دارد.
تفه یک شهردار در آمازوناس، برزیل است. موقعیت. تفه در حدود ۵۲۵ کیلومتری از طریق هوا و یا ۵۹۵ کیلومتری توسط رودخانه به غرب مانائوس در جنوب به بانک ریو سالیموس (آمازون بالایی) در دریاچه تشکیل شده از دهانه رودخانه تفه واقع شده است. نزدیکترین شهر بزرگ کوآری ۱۹۲ کیلومتر در شرق تفه است. شهرداری تفه بزرگترین مرکز شهری و تجاری منطقه میانی سالیموس است. جمعیت آن ۶۱٬۴۵۳ نفر بود (۲۰۱۰) که به طور مساوی بین شهر و روستا تقسیم شده و مساحت این منطقه ۲۳٬۷۰۴ کیلومتر مربع است. هیچ جاده ای در تفه وجود ندارد و تنها دسترسی توسط قایق از رودخانه وجود دارد. با قایق سریع فاصله آن حدود ۱۲ ساعت از مانائوس است. شرکت تیریپ لیناس آریاس از فرودگاه بین المللی ادواردو گومز مانائوس به فرودگاه تفی پرواز می کند. این شهر اسقف نشین قلمرو تفه است. تفه همچنین نقطه شروع اصلی سفر به ذخایر توسعه پایدار مامیرا است. شهرداری شامل ۳۳٫۸۵٪ از ۲۱۷٫۴۸۶ هکتار ذخایر استخراجی کوتا-اپیگزونا است که در سال ۲۰۰۳ به عنوان نخستین ذخایر استخراج شده در ایالت آمازوناس تأسیس شد.
عارف العارف (؛ – ) روزنامه نگار، نویسنده، مورخ و سیاستمدار فلسطینی از خانواده اصیل است. او در سال ۱۸۹۱ در بیت المقدس متولد شد و در استانبول تحصیل کرد و تا زمان پیوستن به ارتش عثمانی در جنگ جهانی اول به انجمن ادبی پیوست. او دستگیر شد و سه سال در زندان زندانیان جنگی در کراسنویارسک، سیبری بسر برد، او پس از انقلاب روسیه فرار کرده و به فلسطین بازگشت. پس از جنگ جهانی اول. عارف العارف اولین روزنامه فلسطینی را که پس از جنگ جهانی اول را منتشر کرد، این یک روزنامه سیاسی سوریه بود که از سال ۱۹۱۹ در بیت المقدس منتشر می شد را ، منتشر کرد و صفحات این روزنامه به یک درگیری نظامی جهت گیری داشت، اما خشونت آمیز و خونین علیه صهیونیسم نبود، و ترکیبی از جهت گیری های سیاسی برای وحدت سوریه و یک ملت فلسطینی بود. او پس از خشونتهای سال ۱۹۲۰ توسط انگلیسی ها دستگیر شد. همراه با حج امین الحسینی، به سوریه فرار کرد. او به طور غیابی به اتهام تحریک به رفتار خشونت بار به ۱۰ سال زندان محکوم شد. روزنامه سوریه جنوبی در سال ۱۹۲۰ توسط انگلیسی ها بسته شد. العارف در سال ۱۹۲۹ به فلسطین بازگشت. او از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۸ او تحت نظر انگلیس قرار داشت. پس از تقسیم
فلسطین در سال ۱۹۴۸، او به عنوان یک افسر وزیر در دولت اردن خدمت کرد و از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵ شهردار بیت المقدس (بیت المقدس شرقی) شد و در سال ۱۹۶۳ بعنوان مدیر موزه راکفلر در بیت المقدس منصوب شد. کتاب های او. تاریخ هفت چاه و قبایل آن (یک نسخه از آن توسط نویسنده در ۲۷ اوت ۱۹۴۱ در کتابخانه خصوصی دکتر اکرم حمدان در خانه اش در لندن امضا شده است) درگذشت. عارف العارف در ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۳ در رام الله درگذشت.
لونزو اندرسون بال (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که برای لس آنجلس لیکرز در اتحادیه ملی بسکتبال بازی می کند. او پیش از این که توسط لیکرز در درفت سال ۲۰۱۷ انتخاب شود، یک فصل را در تیم دانشگاهی یوسی ال ای بروینز گذراند. سال های اولیه. بال در لوس آنجلس در آناهایم، کالیفرنیا زاده شده؛ پدر او لاوار و مادرش تینا هر دو بازیکنان بسکتبال دانشگاهی بودند. همچنین لاوار به صورت حرفه ای فوتبال آمریکایی بازی می کرد. بال بسکتبال را در دو سالگی آغاز کرد. او با برادرانش، لاملو و لی آنجلو بزرگ شد. سه برادر تا زمانی که به دبیرستان بروند با یکدیگر در تیمی به مربیگری پدرشان بازی می کردند. بال در دبیرستان چینو هیلز در چینو هیلز، کالیفرنیا بسکتبال بازی می کرد. دوران حرفه ای. لس آنجلس لیکرز (۲۰۱۷–اکنون). فصل روکی (۱۸–۲۰۱۷). در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۷، بال توسط لس آنجلس لیکرز با پیک دوم درفت ان بی ای ۲۰۱۷ انتخاب شد. او سومین روکی پیاپی لیکرز پس از براندون اینگرام و دی آنجلو راسل (که در روز درفت معاوضه شد) است که در دور دوم درفت شد. در ۳ ژوئیه قراردادی ۴ ساله با معیار روکی با لیکرز بست. در طول لیگ تابستانی ان بی ای ۲۰۱۷ در ل
اس وگاس، بال با ثبت میانگین ۱۶٫۳ امتیاز، ۹٫۳ پاس گل، ۷٫۷ ریباند، ۲٫۵ توپ ربایی، و ۱٫۰ بلاک در هر بازی به عنوان ارزشمندترین بازیکن انتخاب شد. او در طول این رقابت ها دو تریپل دابل به ثبت رساند که نخستین تریپل دابل در وگاس از سال ۲۰۰۸ و نخستین تریپل دابل توسط یک روکی بود. او با داشتن چهار بازی که در آن بیش از ۱۰ پاس گل داده بود، به نخستین بازیکن تاریخ لیگ تبدیل شد که در بیشتر از یک بازی ۱۰ پاس گل فراهم کرده است؛ همچنین میانگین ۹٫۳ پاس گل در هر بازی هم دیگر رکورد ثبت شده در لیگ بود. او در دومین بازی اش توانست آمار ۲۹ امتیاز، ۱۱ ریباند و ۹ پاس گل در برد ۱۳۲–۱۳۰ برابر فینیکس سانز را ثبت کند اما از ثبت رکورد جوان ترین بازیکنی که تریپل دابل می کند باز ماند. در مسابقه ی بعدی، او هشت امتیاز، هشت ریباند و ۱۳ پاس گل را در باخت ۱۱۹–۱۱۲ برابر نیو اورلینز پلیکانز به ثبت رساند و به جوان ترین بازیکن تاریخ لیکرز تبدیل شد که در یک بازی بیش از ۱۰ پاس گل داده. در ۱۱ نوامبر، بال در باخت ۹۸–۹۰ برابر میلواکی باکس، در حالی که تنها ۲۰ سال و ۱۵ روز داشت با ثبت ۱۹ امتیاز، ۱۳ پاس گل و ۱۲ ریباند موفق شد تریپل کند و با شکستن رکورد لبران جی
مز، رکورد جوانترین بازیکنی را که در مسابقات ان بی ای موفق به ثبت تریپل دابل شده را از آن خود کرد. لبران جیمز در حالی که ۲۰ سال و ۲۰ روز سن داشت نخستین تریپل دابل کرده بود. در ۱۹ نوامبر، او دومین تریپل دابلش را با ۱۱ امتیاز، ۱۶ ریباند، و ۱۱ پاس گل در برد ۱۲۷–۱۰۹ برابر دنور ناگتس به ثبت رساند. این بیشترین تعداد ریباند از فصل ۱۹۹۹–۲۰۰۰ است که توسط استیو فرانسیس با ۱۷ ریباند ثبت شد. وی در کنار بن سیمونز، مجیک جانسون، کونی هاکینگز، آرت ویلیامز و اسکار رابرتسون تنها بازیکنانی هستند که در نخستین ۲۰ بازی در ان بی ای موفق به ثبت تریپل دابل های متعدد شده اند. بال به دلیل رگ به رگ شدن شانه اش، بازی روز کریسمس برابر پورتلند تریل بلیزرز را از دست داد. او پس از این که شش بازی را از دست داد به زمین بسکتبال بازگشت و پس از انجام پنج بازی، در بازی برابر دالاس ماوریکس در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۸، دچار مصدومیت در رباط طرفی داخلی در زانوی سمت چپش شد. انتظار می رفت که او یک تا سه هفته از زمین های بسکتبال دور باشد. فصل ۱۹–۲۰۱۸. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۸، بال برای درمان پارگی مینیسک زانویش تحت آرتروسکپی قرار گرفت. زندگی شخصی. بال به مدت طولانی با دنیس
گارسیا روابط عاشقانه داشت. این زوج در دبیرستان با هم آشنا شده بودند، اما در تابستان ۲۰۱۸ جدا شدند. این زوج صاحب یک دختر هستند.
فرحات حشاد (; – ) از رهبران سیاسی و سندیکایی تونس در ۲ فوریه ۱۹۱۴ به دنیا آمد. او با تأسیس اتحادیه سراسری اشتغال در سال ۱۹۴۶ به یک چهره شناخته شده تبدیل شد و طرفداران بسیاری در میان طبقه کارگر و سایر قشرها جامعه تونس پیدا کرد. وی یک مبارز راه استقلال کشورش از چنگ استعمار فرانسه و اولین دبیرکل سندیکای سراسری کارگران تونس از ابتدای تأسیس آن در سال ۱۹۴۹ تا هنگام ترورش در ۵ دسامبر سال ۱۹۵۲ بود. فعالیت سندیکایی. فرحات دوران تحصیلات ابتدایی را در مدرسه ای در زادگاهش سپری کرد و سپس به شهر سوسه رفته و در آنجا به کار آزاد پرداخت. وی فردی جسور و شجاع بود و بسرعت به فعالیت های فرهنگی و سیاسی و سندیکایی روی آورد. فرحات بعد از فوت پدرش ناچار از ترک تحصیل شده و در یکی از شرکت های حمل و نقل دریایی در شهر سوسه تونس بکار پرداخت و از همان ابتدا شروع به تکمیل ایده هایش برای تشکیل اتحادیه کارگران تونس کرد که در آن زمان وابسته به کنفدراسیون سراسری اشتغال بود که یک اتحادیه فرانسوی بود. او فعالیت های کارگریش را افزایش داد و به همین خاطر مجبور به ترک شغل خودش در سال ۱۹۳۹ شد و در معرض مشکلات و سختی های اقتصادی در جریان جنگ جهانی دوم
قرار گرفت. فرحات در سال ۱۹۴۳ مجدداً فعالیت های سندیکایی اش را از سر گرفت ولی با سندیکای منطقه ای بخاطر وابستگی اش به کنفدراسیون فرانسوی اختلاف پیدا کرد و آنرا ترک و با تعدادی از همراهانش سندیکای مستقل کارگران را در جنوب تأسیس و به مساوات بین کارگران تونسی با همکاران فرانسویشان در زمینه حقوق شهروندی فراخوان داد و بدنبال آن شروع به دادن فراخوان برای استقلال از فرانسه کرد. گرایش فکری. فرحات دارای تفکرات سوسیالیستی بود و از حقوق طبقه زحمتکش کارگر علیه طبقه سرمایه دار دفاع می کرد و همین باعث شد که تبدیل به یکی از رهبران اتحادیه سراسری سندیکاهای کارگری بشود. فرحات نظریه مبارزه مسلحانه برای آزادی تونس را بعد از این که استعمارگران فرانسوی اکثر رهبران سیاسی تونس را در سال ۱۹۵۲ دستگیر کردند پایه ریزی نمود. رهبری جنبش ملی. با افزایش فعالیت های سندیکایی، فرحات حشاد بعنوان یک رهبر ملی برجسته و مبارز سیاسی و مصلح اجتماعی به شهرت رسید به خصوص وقتی از کشورهای بزرگی نظیر آمریکا دیدار کرد و آوازه شهرتش از مرزهای تونس فرا رفت و از سال ۱۹۵۱ خودش را چه مادی و چه معنوی به طور کامل وقف مقاومت و جنبش ملی کرد و عملاً تبدیل به یک رهبر
سیاسی گردید، ترس نیروهای استعمار را فرا گرفت. فرحات به حسن رفتار و عشق به کشورش شناخته می شد و ویژگی های برجسته اخلاقی او تأثیرات مثبتی بر روی مردم تونس داشت، حمایت گسترده مردمی از فرحات و این که حاضر نبود با استعمارگر همکاری کند یا به خواسته های آن تن دهد، باعث برانگیخته شدن کینه آنها علیه او گردید. ترور و قتل. وی یکی از مهم ترین چهره های جنبش استقلال تونس بود. با اوج گیری جنبش مقاومت مردم تونس علیه استعمار فرانسه تعدادی از رهبران تونس به تبعید و زندان محکوم شدند ولی چون فرحات حشاد نوعی مصونیت سندیکایی بخاطر شناخته شدگی توسط سندیکاهای آمریکا و کشورهای اروپایی بدست آورده بود، مقامات فرانسوی قادر به دستگیری او نبودند لذا با طرح یک توطئه ترور بدست یک باند جنایتکار بنام «دست سرخ» در ۵ دسامبر ۱۹۵۲ در حومه جنوبی پایتخت تونس به قتل رسید. بدنبال اعلام خبر قتل او از رادیو، موجی از تظاهرات در کشورهای مختلف جهان از مصر تا سوریه و لبنان تا پاکستان و اندونزی و مغرب و حتی برخی شهرهای اروپایی نظیر میلان، بروکسل، استکهلم براه افتاد. این تظاهرات در دارالبیضاء (مغرب) منجر به خشونت شد و حدود ۴۰ نفر جان خود را از دست دادند. در
سال ۲۰۰۳ فرانسوا هولاند رئیس جمهور فرانسه اسنادی سری را به همسر و فرزند فرحات حشاد ارائه کرد که در آن ها ادعا شده بود که حشاد نه بدست باند «دست سرخ» بلکه بدست (ارگان) اطلاعات مخفی وابسته به دولت فرانسه به قتل رسیده است. خانواده حشاد کماکان خواستار کشف واقعیت قتل او هستند.
نشان سنت پاتریک () عنوان یکی از برجسته ترین نشان های بر پایهٔ نشان جوانمردی بریتانیا مرتبط با ایرلند می باشد. این نشان در سال ۱۷۸۳ توسط جرج سوم و به درخواست ستوان آن زمان لرد ایرلند، جورج نوژن، ارل سوم معبد (که بعداً مارکی باکینگهام) ایجاد شد. ایجاد مقام های شوالیه گری بر پایهٔ نشان سنت پاتریک تا سال ۱۹۲۲ ادامه یافت و این مصادف با همان زمانی که بیشتر ایرلند به عنوان دولت آزاد ایرلند استقلال پیدا کرد، که تا آن زمان جزئی از قلمرو امپراتوری بریتانیا تحت عنوان مشترک المنافع ملل بریتانیا شناخته میشد. از سال ۱۹۳۶ هیچ عنوان شوالیه ای بر پایهٔ این نشان ایجاد نگردید و آخرین شوالیه باقیمانده، پرنس هنری، دوک گلاستر در سال ۱۹۷۴ نیز درگذشت. با این حال، چارلز سوم، فرمانروای نشان باقی می ماند، و یک افسر، محافظ نشان است. سنت پاتریک حامی نظم است و شعار منتسب به آن بدین مضمون است که؛ چه کسی ما را جدا خواهد کرد؟ و این مطلب اشاره به ترجمهٔ بند رومیان از ولگاته دارد با عنوان؛ چه کسی ما را از عشق به مسیح جدا می کند.
زنان در الجزایر در جریان جنگ استقلال در سال ۱۹۶۲ دوشادوش مردان وارد نبرد شدند و به دنبال آن احساس جدیدی در زمینه هویت خاص زنان پدید آمد و تا حدودی مورد قبول مردان قرار گرفتند. پس از استقلال، آزادی به دست آمده توسط زنان حفظ شد و زنان هر چه فعالانه تر در تشکیل دولت جدید شرکت کردند. کشور الجزایر یک کشور بالنسبه لیبرال محسوب می شود و وضعیت زنان منعکس کننده این موضوع است. برخلاف کشورهای دیگر منطقه، مساوات زنان در قوانین الجزایر و قانون اساسی این کشور به ثبت رسیده است. آن ها می توانند رأی بدهند و برای مناصب سیاسی کاندیدا شوند. ازدواج و زندگی خصوصی. سن قانونی ازدواج برای زنان ۱۸ و برای مردان ۲۱ سال است. اکثر زنان الجزایری مانند دوران های گذشته که تحت حاکمیت فرانسه بودند متأهل و دارای خانواده هستند، این به دلیل نوع تربیت آن ها و الزام شغلی و همچنین تغییر وضعیت اجتماعی این کشور است. استفاده از حجاب. استعمارگران فرانسوی با استفاده از حجاب توسط زنان مخالفت می کردند ولی زنان الجزایری آن را سمبل ارزش ها و اعتقادات ملی و دینی خودشان می دانستند و فرانسویان نیز به طور برنامه ریزی شده ای سیاست ضعیف کردن این اعتقادات را پیش می