Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مرحله دوم از بازی های مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ در قاره آسیا که همچنین به عنوان مرحله دوم مقدماتی جام ملت های آسیا ۲۰۲۳ نیز می باشد، از تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۱۹ تا ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱ برگزار شد. مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ (آسیا) مسابقاتی از سری مسابقات مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ است که در چهار مرحله برگزار می شود و از طریق آن تیم های عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ نیز شناخته می شوند. قارهٔ آسیا ۴ و نیم سهمیه (بدون احتساب قطر) برای مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ دارد. بنا بر پیشنهاد کمیتهٔ اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا، مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ با مرحلهٔ مقدماتی جام ملت های آسیا ۲۰۲۳ که با ۲۴ تیم برگزار می شود، ادغام گردید؛ بنابراین دو دور اول مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ نیز به عنوان بخشی از مقدماتی جام ملت های آسیا ۲۰۲۳ محسوب می شود. نحوه برگزاری. ۴۰ تیم حاضر در این مرحله در قالب ۸ گروه پنج تیمی به صورت رفت و برگشت با هم مسابقه خواهند داد. ۳۴ تیم برتر آسیا (رتبه های ۱ تا ۳۴ در رتبه بندی ای اف سی بر اساس رتبه بندی فیفا) به همراه ۶ تیم راه یافته از مرحله اول مقدماتی در این مرحله حضور خواهند د
اشت. هشت تیم اول هر گروه به همراه ۴ تیم برتر از تیم های دوم هر گروه به مرحله بعدی صعود خواهند کرد. هم چنین مسابقات این مرحله قسمتی از مقدماتی جام ملت های آسیا ۲۰۲۳ نیز به شمار می آید. در صورتیکه قطر به عنوان میزبان جام جهانی، در پایان این مرحله به عنوان تیم اول گروه خود یا به عنوان یکی از چهار تیم برتر تیم های دوم قرار گیرد، پنجمین تیم برتر دوم جایش را در مرحلهٔ بعدی خواهد گرفت. ۱۴ تیم حذف شده از این مرحله به مرحله سوم مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۲۳ راه خواهند یافت. قرعه کشی. مراسم قرعه کشی برای گروه بندی تیم های حاضر در مرحله دوم در روز ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹ در مرکز ای اف سی در شهر کوالا لامپور برگزار شد. سیدبندی تیم ها بر اساس آخرین رده بندی تیم های آسیایی تا ماه ژوئن ۲۰۱۹ انجام شد. توجه: تیم هایی که به صورت پررنگ نشان داده شده اند به مرحله سوم صعود کرده اند. گروه ها. جدول رده بندی تیم های دوم. با توجه به انصراف کره شمالی از ادامه رقابتها گروه H چهار تیمی شد و برای محاسبه تیم های دوم صعود کرده گروه ها نتایج تیم های آخر گروه ها با تیم های دوم حذف می شود. اگر قطر در گروه E اول یا یکی از ۴ تیم برتر دوم شود در این صورت پ
نجمین تیم دوم هم صعود می کند.
کوپا د لا رینا مسابقات جام حذفی سالانه برای تیم های فوتبال اتحادیه فوتبال زنان اسپانیا است که توسط فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا برگزار می شود. نام کامل آن "Campeonato de España - Copa de Su Majestad la Reina" ("قهرمانی اسپانیا - جام اعلیحضرت ملکه") است.
ورسک یک روستا در ایران است که در شهرستان سوادکوه واقع شده است. این روستا ۱٬۴۶۰ نفر جمعیت دارد.
این صفحه فهرستی از سران کشور اسپانیا است؛ که پادشاهان و رئیس جمهورهایی را که بر کشور اسپانیا به مفهوم امروزی حکمرانی کرده اند را در برمی گیرد. پیشگامان تاج وتخت اسپانیا موارد زیر بودند: این دودمان ها در نهایت با ازدواج فرناندوی دوم، پادشاه آراگون و ایزابل یکم، ملکه کاستیا پیوسته شدند. اگرچه پادشاهی هایشان به جداگانه بودن ادامه دادند، با اتحاد شخصی شان آنها با یکدیگر به عنوان یک قلمرو فرمانروایی کردند. فرناندو همچنین بخش جنوبی پادشاهی ناوار را فتح نمود و با ضمیمه کردن آن به سرزمینش، اسپانیا را پدیدآورد. ایزابلا پادشاهی را برای دخترش خوانای کاستیا به ارمغان نهاد. فرناندو به عنوان نایب السلطنهٔ وی در طول دیوانگی اش خدمت کرد؛ اگرچه اشراف زادگان و نجبای کاستیایی او را رد کرده و شوهر خوانا، فیلیپ زیبا را جایگزین او کردند، او نیابت سلطنتش را پس از مرگ فیلیپ از سر گرفت. در ۱۵۱۶، پس از مرگ فرناندوی دوم، دخترش خوانا وارث پادشاهی آراگون شد، ولی به عنوان دیوانه در توردسیاس زندانی شد. به عنوان پسر خوانا، امپراتور مقدس روم آینده کارل پنجم، نمی خواست که فقط یک نایب السلطنه بشود، او خود را به طور مشترک با مادرش در بروکسل پاد
شاه کاستیا و آراگون اعلام کرد. متعاقباً، "کورتس" کاستیایی و آراگونی به عنوان هم پادشاه با مادرش به او ادای سوگند کردند. پس از مرگ خوانا، کارل یگانه پادشاه کاستیا و آراگون شد، و بعد از آن تاج وتخت ها برای همیشه پیوسته شدند. اسپانیا در طی نخستین جمهوری اسپانیا (۱۸۷۳–۱۸۷۴)، رؤسای کشوری با عنوان رئیس قدرت اجرایی داشت. این فقط در طی جمهوری دوم اسپانیا (۱۹۳۱–۱۹۳۹) است، با این حال، که عنوان رسمی رئیس جمهور اسپانیا (یا رئیس جمهوری) وجود داشت. امروزه، اسپانیا یک پادشاهی مشروطه است، و بدین ترتیب هیچ کس دارای عنوان رئیس جمهور اسپانیا نیست. با این وجود، نخست وزیر عنوان رسمی رئیس دولت را دارا می باشد. پادشاهی اسپانیا (۱۵۱۶–۱۸۷۳). دودمان هابسبورگ (۱۵۱۶–۱۷۰۰). تحت سلطهٔ کارل یکم، دو تاج وتخت کاستیا و آراگون در نهایت تحت فرمان یک فرمانروا درآمدند. ----مدعی مورد اختلاف نظر در سال ۱۷۰۰ کارل دوم درگذشت. وصیت نامهٔ کارل نام فیلیپ، دوک آنژو ۱۶ ساله، نوهٔ خواهر کارل ماریا ترزای اسپانیا و پادشاه لوئی چهاردهم، پادشاه فرانسه را به عنوان جانشینش برای حکمرانی بر تمام امپراتوری اسپانیا آورده بود. به محض هرگونه امتناع ممکن از متصرفات و ا
موال تقسیم نشدهٔ اسپانیا، تاج پادشاهی اسپانیا بر سر برادر کوچک تر فیلیپ، شارل، دوک بری، یا بعد از آن بر سر آرشیدوک کارل اتریش نهاده بشود. آرشیدوک کارل اتریش حقی قانونی بر تاج وتخت اسپانیا داشت که ناشی از این عمل بود که پدر کارل، لئوپولد یکم، امپراتور مقدس روم، پسر عمهٔ کارل ماریا آنای اتریش بود، ولی فیلیپ همچنان ادعای بهتری داشت چرا که پدربزرگ فیلیپ، پادشاه لوئی چهاردهم، پسر عمهٔ کارل، فرزند آن اتریش، بزرگ ترین خواهر فلیپه چهارم بود. با این حال، فلیپه چهارم در وصیت نامهٔ کارل مشروط بر جانشینی اش بود که باید از مسیر هابسبورگ اتریش بگذرد، و شاخهٔ اتریشی همچنین ادعا کرد که ماریا ترزای اسپانیا، مادربزرگ فیلیپ، از تاج وتخت اسپانیا برای خودش و نوادگانش به عنوان بخشی از پیمان ازدواج انصراف داد. این با ادعای فرانسوی ها مخالفت داشت که این بر اساس یک جهیزیه و مهریه بود که هرگز پرداخت نشد. بدین ترتیب، جنگ شروع شد و آرشیدوک کارل خود را با عنوان "کارلوس سوم"، در مقابله با فلیپه پنجم، پادشاه اسپانیا اعلام کرد. کارل از ادعاهایش بر تاج وتخت اسپانیا در معاهده راشتات سال ۱۷۱۴ انصراف داد، اما به طور مادام العمر مجاز به ادامهٔ ا
ستفاده از عناوین یک فرمانروای اسپانیایی برای خودش بود. فیلیپ با عنوان فلیپه پنجم بر تاج وتخت اسپانیا جلوس کرد ولی برای همیشه از ادعا بر تاج وتخت فرانسه برای خودش و نوادگانش انصراف داد. دودمان بناپارت (۱۸۰۸–۱۸۱۳). تنها فرمانروای این دودمان ژوزف یکم بود، که از طرف برادرش ناپلئون یکم فرانسه بعد از کناره گیری های کارلوس چهارم و فرناندوی هفتم به این سمت گماشته شد. عنوانی که ژوزف برای خودش استفاده می کرد "پادشاه اسپانیاها و هندوستان ها، به لطف الهی و نظام نامهٔ دولت" بود. سپس همهٔ عناوین پادشاهان پیشین به وی داده شد. یک دولت در مخالفت با فرانسوی ها در کادیس در ۲۵ سپتامبر ۱۸۰۸ تشکیل شد، که به بازشناختن فرناندوی هفتم زندانی به عنوان پادشاه ادامه داد. این دولت از نظر دیپلماتیک به عنوان دولت مشروع اسپانیا توسط بریتانیا و دیگر کشورهای در جنگ با فرانسه به رسمیت شناخته می شود. دودمان بوربون (۱۸۱۳–۱۸۶۸؛ نخستین بازگشت). بزرگ ترین پسر کارلوس چهارم بر تاج وتخت بازگردانده شد. عنوان استفاده شده دوباره "پادشاه کاستیا، لئون، آراگون، … به لطف الهی" بود. دودمان ساوی (۱۸۷۰–۱۸۷۳). پس از انقلاب ۱۸۶۸ اسپانیا ایزابلای دوم خلع شد، یک دول
ت موقت و یک نیابت سلطنت تحت فرمان فرانسیسکو سرانو ای دومینگس ایجاد شد، که به عنوان رئیس کشور عمل می کرد، از ۸ اکتبر ۱۸۶۸ تا ۴ دسامبر ۱۸۷۰ هنگامی که از او برای عنوان فرمانروای جدید خواسته شد. آمادئوی یکم به عنوان پادشاه انتخاب شد و عنوان جدیدی که برایش استفاده می شد، "پادشاه اسپانیا، به لطف الهی و به خواست ملت" بود. نخستین جمهوری اسپانیا (۱۸۷۳–۱۸۷۴). نخستین جمهوری اسپانیا با کناره گیری آمادئوی یکم به عنوان پادشاه اسپانیا در ۱۰ فوریه ۱۸۷۳ به دنبال امور هیدالگو شروع شد، وقتی که دولت رادیکال از او خواسته بود تا حکمی در مخالفت با افسران توپخانه را امضا کند. فردای آن روز، ۱۱ فوریه، جمهوری توسط اکثریت مجلس ساخته شده با رادیکال ها، جمهوری خواهان، و دموکرات ها اعلام شد. این حکومت ۲۳ ماه به طول انجامید. پادشاهی اسپانیا (۱۸۷۴–۱۹۳۱). دودمان بوربون (۱۸۷۴–۱۹۳۱؛ دومین بازگشت). بزرگ ترین پسر ایزابلای دوم به تاج وتخت اسپانیا بازگردانده شد. "پادشاه مشروطه اسپانیا". میان درگذشت آلفونسوی دوازدهم و تولد آلفونسوی سیزدهم، یک دوران ۷ ماهه بود که ملکه ماریا کریستینای باردار با لقب "نایب السلطنه"ی دخترش ماریا د لاس مرسدس به عنوان رئیس
کشور عمل کرد، که تا جنسیت هم نیای نوزادش معلوم بشود، «ملکه به نام» اعلام شده بود. دومین جمهوری اسپانیا (۱۹۳۱–۱۹۳۹). دومین جمهوری اسپانیا سامانهٔ حکومت اسپانیا میان تواریخ ۱۴ آوریل ۱۹۳۱ وقتی که آلفونسوی سیزدهم به دنبال دوره ای از آشفتگی ها و ناآرامی های اجتماعی و دسته جمعی پس از فروپاشی دولت دیکتاتوری ژنرال میگوئل پریمو ده ریورا در سال پیش از آن، و ۱ آوریل ۱۹۳۹ وقتی که آخرین از نیروهای جمهوری خواهان تسلیم قواهای ناسیونالیست ها تحت رهبری فرانسیسکو فرانکو، در پایان جنگ داخلی اسپانیا شد. دولت جمهوری در تبعید اسپانیا (۱۹۳۹–۱۹۷۷). رؤسای جمهوری در تبعید اسپانیای فرانکویی (۱۹۳۶–۱۹۷۵). در ۱ اکتبر ۱۹۳۶ اعلان شد که ژنرال فرانسیسکو فرانکو در مناطقی از اسپانیا که تحت کنترل نیروهای ناسیونالیست ها هستند، پس از آغاز جنگ داخلی اسپانیا رئیس کشور است. پس از پایان یافتن جنگ در ۱ آوریل ۱۹۳۹ ژنرال فرانسیسکو فرانکو کنترل تمام اسپانیا را در دست گرفت. در ۱۹۴۷، فرانکو اعادهٔ سلطنت را اعلام کرد، اما به مدعی، خوان د بوربون، کنت بارسلونا، اجازه نداد تا تاج وتخت را به دست بگیرد. در ۱۹۶۹، فرانکو اظهار کرد که خوان کارلوس، نامیده شده با عنو
ان شاهزادهٔ اسپانیا، پسر کنت بارسلونا، جانشین وی خواهد بود. پس از درگذشت فرانکو در ۱۹۷۵، خوان کارلوس به عنوان پادشاه اسپانیا جانشین وی شد. پادشاهی اسپانیا (۱۹۷۵–اکنون). دودمان بوربون (۱۹۷۵–اکنون؛ سومین بازگشت). ادعای آلفونسوی سیزدهم (به دلیل چشم پوشی دو پسر بزرگترش) به پسر سومش رسید، اینفانته خوان، کنت بارسلونا، که به نفع پسر بزرگترش گذشت، که عنوانش "پادشاه اسپانیا" شد. کنت بارسلونا از ادعاهایش در ۱۹۷۷، دو سال پس از درگذشت فرانکو و جلوس خوان کارلوس به نفع پسرش انصراف داد. خوان کارلوس به نفع پسرش فلیپه ششم که در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۴ پادشاه شد، کناره گیری کرد، در پی بعد آن دختر بزرگتر فلیپه ششم اینفانتا لئونور در ردیف جانشینی است.
تایبریوس سمپرونیوس کنسول روم در سال (۲۱۸ پ. م) و یکی از فرماندهان جمهوری روم در جریان دومین جنگ پونیک بود. او معاصر با پابلیوس کرنلیوس اسکیپو (پدر اسکیپوی آفریقایی) بود. او در سال ۲۱۸ پیش از میلاد با ۱۶۰ کشتی نظامی به سیسیل رفت و موفق شد مالت را به تصرف روم دراورد. اندکی پس از ان با پابلیوس کرنلیوس اسکیپو همراه شد ولی در نبرد تیچینو از هانیبال بارکا شکست خوردند و او زخمی شد بعد از این نبرد به رم احضار شد و مأموریت یافت با سپاهی به نبرد با هانیبال برود؛ که سپاه او از هانیبال در نبرد تربیا به سختی شکست خورد. جنگ تربیا (218 قبل از میلاد). تیبریوس لونگوس ، در میانه زمستان و در حالی به اردوی شمالی رومیان رسید که وضعیت باقی مانده نیروهای اسکیپیو پدر ، اصلا مناسب نبود . ایشان بر فراز تپه ای اردو زده و پیرامون آن را دیواری چوبی کشیده بودند که از یورش ناگهانی سواره نظام کارتاژی در امان باشند . تیبریوس لونگوس به اسکیپیو پیشنهاد حمله بلافاصله را داد ، اما اسکیپیو پدر آن را رد کرده و گفت که باید احتیاط کرد . این اختلاف چنان بالا گرفت که تیبریوس نیروهای خود را جداگانه به شمال تر برده و در کنار رودخانه اردو زد . هانیبال با
اطلاع از این موضوع و شناخت روحیه خشن تیبریوس لونگوس ، در سپیده دم قبل از طلوع سواران سبک خود را برای حمله به اردوی غیر مستحکم شده رومیان فرستاد . ایشان رومیان را تحریک کرده و کنسول رومی بلافاصله دستور تعقیب داد . سواره نظام رومی با عجله آماده شده و در شمار کامل به دستور کنسول از رودخانه ی یخ زده عبور کردند ، سواره نظام کم شمار کارتاژ هم عقب نشینی کرده و به اردوی خود برگشتند . کنسول رومی فرصت را مناسب تلقی کرده و دستور داد پیاده نظام هم بلافاصه از رودخانه عبور کنند . سربازان رومی با تجهیزات کامل ، بدون خوردن صبحانه از رودخانه یخ زده عبور کرده و تا پیش از ظهر در سمت دیگر صف بسته و آماده نبرد شده بودند . هانیبال اما نیروهایش را با آرامش و به هنگام بیدار کرده و توجه کرد که حتما صبحانه خورده باشند . همچنین به بدنهایشان روغن مالیدند که اثر سرمای دی ماه را کاهش دهد . سپس با نظم و آمادگی کامل صف بسته و آماده رویارویی شدند . هانیبال حرکت نکرده و اجازه داد فاصله چند کیلومتری میان دو لکشر را هم سربازان گرسنه رومی طی کنند . هنگام شروع درگیری صفوف میانی رومیان صف های وسطی کارتاژ را به عقب هل داد (اتفاقی که بعدا الهام بخش
چیدمان شگفت آور کارتاژ در جنگ کاناعه شد) ، اما در میانه نبرد از جنگلی در جنوب میدان گروهی 2 هزار نفره از سواران کارتاژی پدیدار شده و از پشت به رومیان یورش بردند . این نیروها را هانیبال شب گذشته در میدان مستقر کرده بود . شالوده نیروهای رومی فروپاشیده و به روایت هایی متفاوت بین 20 تا 30 هزار سربازشان قتل عام شدند . کنسول رومی تیبریوس از میدان گریخت و تا چند روز پاسخ نامه های سنای جمهوری روم را نمی داد تا دوران زمامداری اش تمام شد و پس از آن شکست را به دلیل بدی آب و هوا معرفی کرد .
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جزایر فارو () یا تیم ملی فوتبال جوانان جزایر فارو، نماینده کشور جزایر فارو در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال جزایر فارو فعالیت می کند.
هلموت یوهانس لودویگ گراف فون مولتکه (Helmuth Johannes Ludwig Graf von Moltke؛ ۲۵ مه ۱۸۴۸ – ۱۸ ژوئن ۱۹۱۶) همچنین شناخته شده به عنوان «مولتکهٔ جوانتر» یک ژنرال آلمانی بود که به عنوان رئیس ستاد مشترک ارتش امپراتوری آلمان از یکم ژانویه ۱۹۰۶ تا چهاردهم سپتامبر ۱۹۱۴ خدمت کرد. وی برادرزادهٔ ژنرال هلموت فون مولتکه(بزرگتر) که از نظریه پردازان برجسته نظامی قرن نوزدهم و یکی از شخصیت های کلیدی در تشکیل امپراتوری آلمان در هیجدهم ژانویه ۱۸۷۱ بود، می باشد. برای تمایز اسمی وی از عمویش، وی را مولتکهٔ جوان تر نیز می نامند. اوایل خدمت. وی در بیندورف بخشی از گراند دوشهٔ مکلنبورگ-اشورین زاده شد. در خلال جنگ فرانسه و پروس در ۱۸۷۱، وی در تیپ هفتم نارنجک انداز شرکت نموده و به خاطر شجاعتش مورد تقدیر قرار گرفت. او بین سال های ۱۸۷۵ تا ۱۸۷۸ در داشگاه جنگ شرکت کرده و در ۱۸۸۰ عضوی از ستاد ارتش گردید. در ۱۸۸۲ آجودان شخصی عمویش که یازدهمین سالِ ریاستش بر ستاد ارتش را سپری می کرد، گردید. در ۱۸۹۱ با مرگ عمویش، وی مشاور خصوصی قیصر ویلهلم دوم گردید و این سمت وی را وارد حلقهٔ دوستان خصوصی امپراتور نمود. در ۱۸۹۸ وی به فرماندهی تیپ اول پیاده نظام
گماشتند. در ۱۹۰۲ نیز به درجه "Lieutenant General" که دارای یک ستاره بود، ارتقا مقام داده و هدایت لشکر اول پیاده نظام را به وی سپردند. انتصاب به عنوان ریاست ستاد. در ۱۹۰۴ وی ژنرال آماد و پشتیبانی گشته و عملاً معاون رئیس ستاد شد. با بازنشستگی رئیس ستاد یعنی آلفرد فون اشلیفن، وی مقام ارزشمند وی را اشغال کرد. انتصاب وی به جانشینی اشلیفن از آن زمان تاکنون مورد بحث بوده است. رقبای وی در اشغال سمت ریاست ستاد عبارت بودند از هانس هارتویگ فون بسلر، کارل فون بولو و کلمار فرایهر فن در گلتس. منتقدین اتهام می زنند که وی تنها به لطف اعتبار نام خانوادگی اش و نیز رابطه نزدیک با قیصر ویلهلم دوم به این مقام دست یافته است؛ چرا که قیصر با سه کاندیدای دیگر رابطه ای نداشت. تاریخ دانان استدلال می کنند که فون بسلر به قدری به اشلیفن نزدیک بوده که بتواند جانشین او گردد برعکس، گوتلس و فون بولو چنان مستقل بودند که قیصر نظر خوشی نسبت بدان ها نداشته باشد. رابطه نزدیک مولتکه با قیصر نوعی آزادی عمل برایش فراهم نموده بود که دیگر ژنرال ها از آن بی بهره بودند. البته گولتس هیچ گونه مورد اشتباهی در انتصاب مولتکه به عنوان رئیس جدید ستاد نمی دید. ن
برد مارن. مدتی کوتاه قبل از وقوع جنگ جهانی اول و نبرد مارن در سپتامبر ۱۹۱۴، مولتکه به قیصر گفت که از سوی «کارل ماکس، پرنس فون لیچنوفسکی» سفیر امپراطوری آلمان در لندن، باخبر شده است که سر ادوارد گری وزیر خارجه بریتانیای کبیر به سفیرشان پیشنهاد تضمین بیطرفی فرانسویان توسط بریتانیای کبیر را ارائه نموده است. طبق گفته مورخ سرشناس جان کیگان، هر چند قیصر آلمان اعتقاد داشت که اگر کشورش به فرانسه حمله نکند، بریتانیا بیطرف خواهد ماند. هر چه که باشد، قیصر آلمان عقیده داشت که جنگ دوجبهه ای با روسیه و فرانسه قابل اجتناب است (می توان به جای درگیری با هر دو کشورِ فرانسه و روسیه، فقط با روسیه درگیر شد. م) بنابراین به مولتکه گفت که نیروهایش را از جبهه غربی به جبهه شرقی برای تقابل با روسیه منتقل کند. مولتکه تقاضای امپراتور را رد نمود زیرا استدلالش این بود که چنین تغییر اساسی و پایه ای در نقشهٔ بسیج عمومی نیروها غیرممکن است مگر این که نیروهایشان را دچار از هم پاشیدگی سازمانی نمایند (زیرا از سال ۱۹۰۴ طبق طرح اشلیفن آلمان می بایستی قسمت غول آسایی از نیروهایش را در غرب متمرکز کرده و پس از یکسره ساختن کار فرانسه، تلاش خود را متوجه
جبهه شرقی روسیه می کردند. م) و همان نقشه اصلی(نقشه اشلیفن. م) باید اجرا شود. سالیان بعد ژنرال هرمان فون اشتابس، فرمانده واحدهای قطاری ارتش آلمان، در کتابی که دربردارنده طرح محتمل [آلمانی ها برای انتقال نیروها از غرب به شرق] بود، [با این طرح فرضی] مخالفت[و از آن انتقاد] کرد. پیشنهادی که از سوی سر ادوارد گری ارائه شده بود، از سوی لیچنوفسکی یک پیشنهاد «خیالپردازانهٔ آمیخته با سؤ تفسیر» تشخیص داده شد[و بنابراین رد گردید] و قیصر به مولتکه گفت که از روی همان نقشه اصلی (حمله به فرانسه طبق طرح اشلیفن) کار را ادامه دهد. در اثر شکست ژرمن ها در نبرد اول مارن، سلامتی مولتکه به خطر افتاده (پیش از وقوع جنگ به سکته مغزی نیز دچار شده بود. م) و بنابراین جایش را در چهاردهم سپتامبر به اریش فون فالکنهاین سپرد. در این که مسئولیت شکست در نبرد اول مارن را به گردن مولتکه بیندازند، بحث هست. برخی منتقدین ادعا می کنند که ضعیفتر کردن نقشه اشلیفن توسط وی[با انتقال بخش زیادی از نیروهای جبهه غرب به شرق] سبب اصلی شکست آلمان در این نبردِ ابتداییِ جنگ بود. آرشیوها نشان می دهند که مولتکه، که نگران روسیه بود، صد و هشتاد هزار نفر از نیروها را به
جبهه شرق منتقل نمود[و با این کار وزنه طرح اشلیفن را به سود جبهه شرقی روسیه و به ضرر جبهه غربی فرانسه تغییر داد]. از این هم بحث برانگیزتر، مولتکه در روز ۲۸اُم اوت اندک مدتی قبل از پیروزی حماسه ای در نبرد تاننبرگ، دو سپاه و یک لشکر سواره نظام را برای تقویت ژنرال هیندنبورگ و معاونش ژنرال لودندورف اعزام داشت. مجموعهٔ تمامی این نقل و انتقالات [از جبهه غربی به جبهه شرقی] در دید بعضی تاریخ نگاران به عنوان عامل شکستِ استراتژیکِ طرح اشلیفن که در ۱۹۰۴ تصویب شده بود، دانسته می شود. [اما] عده ای از تاریخ دانان از جمله زوبر و مارشال ادعا می کنند که ناتوانی ارتش یکم الکساندر فن کلوک و ارتش دوم کارل فون بولو درحفظ مواضع خود و نیز در ایجاد رخنه در نزدیکی پاریس، بیش از ضعفِ طرح ریزی های عملیاتیِ مولتکه عامل مستقیم شکست آلمان ها بوده است. در عوض حامیان مکتب اشلیفن معتقدند که مولتکه در ماه اوت، کنترل بر ارتش های مهاجمش را از دست داده و همچنین وقتی نبرد اول مارن در سپتامبر گسترش پیدا کرد، وی از ارائه واکنش به موقع و مناسب ناتوان بود. در حالی که مولتکه هرگونه تماس با فرماندهان ارشد خود را از دست داده بود و از دیگر سو دکترین عملی
اتی ژرمن ها بر دکترین Auftragstaktik بیش از ارتش های دیگر تأکید داشته است. مابقی تاریخ دانان استدلال می کنند که تعدد گزینه های استراتژیکی ای که مولتکه با آنها روبرو بود، به علاوهٔ خطر حمله روسیه به پروس شرقی[یازده روز قبل از نبرد اول مارن] سبب سردرگمی وی در تصمیم گیری شده بود. در حالی که قبل از نبرد اول مارن، ژنرال های آلمانی و جراید این کشور اعلام نموده بودند که این نبرد به سوی پیروزی پیش می رود، مولتکه در چهارم سپتامبر با ناامیدی دریافته بود که کمبود سربازانِ به اسارت گرفته شده شان، نشان از این داشت که ژرمن ها هنوز پیروزی قاطعی در نبرد بدست نیاورده اند. مولتکه شاید بسیار نگران حمله ناموفق ژرمن ها در لورن بوده است و[بنابراین] با وجودی که نبرد مارن در حال توسعه یافتن بود، از تاریخ دوم تا پنجم سپتامبر به ارتش های اول و دوم و سوم [که در این نبرد و نه حمله به لورن مشارکت داشتند] هیچگونه فرمانی نفرستاده بود. در پی عقب نشینی ژرمن ها از رود مارن، وی با تردید به قیصر گزارش داد که: «اعلی حضرت! ما جنگ را باخته ایم»راجع به اینکه آیا ژنرال مولتکه واقعاً به امپراطورش گفته است «اعلی حضرت! ما جنگ را باخته ایم» یا نه، چیزی
نمی دانیم. فقط با یک شم سیاسی ای که قوی تر از شم نظامی است، می دانیم که وی در شب ۹اُم[سپتامبر] به همسرش نوشت: «اوضاع به خوبی پیش نمی روند. نبرد در جناح شرقی پاریس باب میل ما نیست و ما مجبور خواهیم شد که بهایی برای گندی که به بار آوردیم بپردازیم». _چرچیل سال های پایانی. پس از آن که وی جایش را به ژنرال اریش فون فالکنهاین سپرد، به سمت ریاست ستاد نیروهای ذخیره گماشته شد که وظیفه اش سازماندهی و کنترل نیروهای دفاع ذخیره و محلی بود. سلامتی وی، رو به وخامت بود تا این که در روز هیجدهم ژوئن سال 1916 در مراسم یادبود فیلد مارشال کلمار فرایهر فن در گلتس (که دو ماه پیش تر فوت کرده بود)، وفات یافت. وی از خود یک جزوه به نام "مسئول جنگ" بر جا گذاشت که بیوه اش الیزا فون مولتکه کوشید در 1919 آن را منتشر نماید. الیزا از انتشار آن منع شد چرا که این جزوه ممکن بود مشکلاتی را به بار آورد. این جزوه در حقیقت برای نشان دادن آشفتگی اوضاعی که منجر به جنگ شد و نیز در واکنش به اتهام متفقین مبنی بر جنگ طلب بودن آلمان، نوشته شده بود. رؤسای ستاد و وزیرخارجه نسبت به محتوای این جزوه مضطرب بودند. ژنرال ویلهلم فون دامس مامور شد با بیوهٔ مولتکه مل
اقات کرده و او را از انتشار جزوه بازدارد. ژنرال دامس با خواندن این جزوه، در دفتر خاطراتش آن را "حاوی مطالبی زننده[و خطرناک]" توصیف نمود. در نتیجه به جای این جزوه، بیوه اش دفترچه ای کم خطرتر با نام "Erinnerungen, Briefe, Dokument که دربرگیرنده مجموعه ای از نامه ها و اسناد همسرش بودند را منتشر نمود. برخی از این نامه ها و اسناد، به دست آمده و برخی دیگر در خلال جنگ دوم جهانی از بین رفتند اما جزوهٔ اصیل هنوز قابل دسترسی نیست." زندگی خصوصی. در سن 66 سالگی وی از مسن ترین ژنرال های ارتش بوده که از وضع سلامتی وخیمی رنج می برد و چنان که گفتیم، پیش از آغاز جنگ دچار سکته مغزی گشته بود. استرس ناشی از این عوامل تاثیری منفی بر کارایی وی و ستادش در بدو جنگ داشتند. علایق شخصی وی شامل موسیقی و نقاشی و ادبیات بودند و برخلاف آن چه غالباً ادعا می شود، شخصیت وی از دید تاریخ نگار باربارا تاکمن، "درون گرای فاقد اعتماد به نفس" توصیف شده است. مولتکه یکی از پیروان مکتب تئوسوفی بوده که آموزه هایش بر مبنای بی پایانی انسان، و ادواری بودن ظهور و سقوط تمدن هاست. وی نیز همانند بسیاری از همقطارانش در ستاد و دانشگاه جنگ، از معتقدین به داروینیس
م اجتماعی بود. دیدگاه وی نسبت به روابط بین الملل به عنوان حوزه کشمکشِ صرف برای بقا، وی را به این باور رساند که دیرتر آغاز شدنِ جنگ، خرابی و مصیبت های هرچه بیشتر برای آلمان را به تاخیر انداخته بود. یادداشت ها. در اینگونه تاکتیک ها بر تحقق صرفِ اهداف جنگی بدون توجه به شیوه تحقق آن، تأکید می شود و در نتیجه فرماندهان و افسرانِ جزء آزادی عمل بیشتری دارند. این ایده از زمان ریاست عموی مولتکه به نام مولتکهٔ بزرگتر، به صورت بنیان تمامی نظریات نظامی ستاد ارتش آلمان در آمد.(رجوع شود به مولتکه (بزرگتر))
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فنلاند () یا تیم ملی فوتبال جوانان فنلاند، نماینده کشور فنلاند در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال فنلاند فعالیت می کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال گرجستان () یا تیم ملی فوتبال جوانان گرجستان، نماینده کشور گرجستان در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر فدراسیون فوتبال گرجستان فعالیت می کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جبل الطارق () یا تیم ملی فوتبال جوانان جبل الطارق، نماینده کشور جبل الطارق در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال جبل طارق فعالیت می کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یونان () یا تیم ملی فوتبال جوانان یونان، نماینده کشور یونان در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر فدراسیون فوتبال یونان فعالیت می کند. از افتخارات این تیم میتوان به کسب مقام نایب قهرمانی در سال های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۸ در مسابقات زیر ۲۱ سال اروپا اشاره کرد.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال مجارستان () یا تیم ملی فوتبال جوانان مجارستان، نماینده کشور مجارستان در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر فدراسیون فوتبال مجارستان فعالیت می کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایسلند () یا تیم ملی فوتبال جوانان ایسلند، نماینده کشور ایسلند در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ایسلند فعالیت می کند.
فرماندهی و کنترل () یا فرماندهی و نظارت سیستمی است که شیوه های لازم برای جمع آوری، پردازش و انتشار اطلاعات در خصوص کارکنان، تجهیزات و تأسیسات نظامی را فراهم می کند. این اطلاعات، مورد نیاز فرماندهان و تصمیم گیرندگان است و در طرح ریزی، سازماندهی، هدایت، هماهنگی، کنترل و نظارت بر عملیات نظامی، مورد استفاده قرار می گیرد. سیستم فرماندهی و کنترل به اعمال اختیار و هدایت از سوی یک فرمانده مشخص، بر نیروهای نظامی، برای تحقق مأموریت کمک می کند و کارکردهای مربوط به ترتیب بندی نیرو، تجهیزات، ارتباطات، تأسیسات و راه کارهای به کار گرفته شده توسط یک فرمانده در طرح ریزی، هدایت، هماهنگ سازی و کنترل نیروها و عملیات را جهت تحقق کامل مأموریت تسهیل می نماید. در مجموع کنترل و هماهنگی عملیات های نظامی، توسط فرماندهی انجام می شود و این سیستم وسیله ای است که با استفاده از آن فرمانده، سایر سیستم های عملیاتی یا پشتیبانی را با یکدیگر تلفیق می نماید.
پابلیوس کورنلیوس اسکیپو کنسول روم در سال ۲۱۸ پیش از میلاد و پدر اسکیپوی افریقایی و همچنین یکی از رهبران جمهوری روم در دومین جنگ پونیک بود. او با ناوگان خود به سود اسپانیا در حرکت بود که با شنیدن حرکت سپاه هانیبال به سوی روم، نیروهایش را در مارسی پیاده کرد، و منتظر هانیبال شد که هانیبال با ترفندی یعنی گذشتن از آلپ او را گول زد. او به رم برگشت و سپاهش را به فرماندهی برادرش گنایوس کورنلیوس اسکیپو به سوی اسپانیا روانه کرد. او به محض رسیدن به رم با سپاهی به سوی هانیبال به حرکت درامد که در نبرد تیچینو از هانیبال شکست خورد و به شدت زخمی شد؛او پس از آن با تایبریوس سمپرونیوس همراه شد که باز هم از هانیبال، این بار در نبرد تربیا شکست خورد. او با وجود شکست های نظامی، در مقام فرماندهی ابقا شد. او سال بعد همراه برادرش توانست سپاه کارتاژ را در اسپانیا شکست دهد و موقعیت روم را در اسپانیا تثبیت کند. او سرانجام در سال ۲۱۱ پیش از میلاد در نبرد رودخانه بیتیس از هاسدروبال، برادر هانیبال شکست خورد و کشته شد. منابع. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Publius_Cornelius_Scipio_(consul_218_BC)