Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هلیوفیزیک یا فیزیک خورشید ، و این اصطلاحی به معنای «فیزیک خورشید» است که تا چندی پیش تنها به همین معنی مورد استفاده قرار می گرفت. هلیوفیزیک عمدتاً در رابطه با لایه های سطحی این ستاره به کار گرفته می شد و این مترادف با آنچه در حال حاضر بیشتر به نام «فیزیک خورشیدی» (solar physics) است بود. استفادهٔ به طور صریح به معنای بنیادین آن؛ یعنی فیزیک کل خورشید، از مرکز آن گرفته تا تاج خورشیدی در سال ۱۹۸۱؛ و از آن زمان تا کنون به همین مفهوم استفاده شده است. به این ترتیب، ترجمهٔ مستقیم از héliophysique فرانسوی بود، که برای ارائهٔ تمایز از solaire physics (فیزیک خورشیدی) معرفی شده و اساس هلیولوژی شد.. در اوایل سدهٔ بیستم معنی این اصطلاح را جرج سیسکو از دانشگاه بوستون به فیزیک هورسپهر یا هلیوسفر؛ (فضای اطراف خورشید فراتر از تاج خورشیدی، گسترش داد، تا عمدتاً تا شوک برخوردی که در آن باد خورشیدی با محیط میان ستاره ای مواجه می شود ادامه یابد؛ اما به استثنای سیاره ها و سایر اجزای چگالنده)، هرچند دیدگاه سیسکو از نظم و دیسیپلین لازم، در بیشتر قلمرو واقعی موضوع برخوردار نیست.
کمبود پادتن آ (به انگلیسی: Selective immunoglobulin A (IgA) deficiency) نوعی نقص ایمنی وراثتی است. کسانی که دارای این نقص ایمنی می باشند، از کمبود ایمونوگلوبولین آ که خود یک نوع آنتی بادی است رنج می برند. ایمونوگلوبولین آ مسئولیت محافظت در برابر عفونت غشاهای مخاطی در مخاط دهان راه های هوایی و دستگاه گوارش را بر عهده دارد. این رایج ترین نوع کمبود آنتی بادی اولیه است. اکثر این افراد سالم باقی می ماند و هرگز بیماری در آنها تشخیص داده نمی شود. علائم و نشانه ها. ۸۵ تا ۹۰ درصد از کسانی که دارای کمبود ایمونوگلوبولین آ هستند، بدون علامت هستند. برخی از بیماران مبتلا به کمبود IgA بیشتر در معرض عفونت های ریوی و سینوس، عفونت های گوارشی، حساسیت ها، بیماری های خود ایمنی و سرطان هستند. این عفونت ها به طور کلی خفیف هستند. این بیماران استعداد بالاتری در ابتلا به ذات الریه و حملات راجعه دیگر عفونت های تنفسی و همچنین بیماری های خود ایمنی در میان سالی دارند. علت. کمبود پادتن آ وراثتی است، با تغییراتی در کروموزومهای ۱۸, ۱۴ و ۶ همراه است، اما ارتباطی بین عفونت های داخل رحمی و کمبود پادتن آ در بعضی موارد دیده شده است. تشخیص. در موا
رد مشکوک، می توان از طریق اندازه گیری ایمونوگلوبولین آ در خون تشخیص نهایی را انجام داد. اپیدمیولوژی. تقریباً یک نفر در هر صد هزار نفر به این بیماری مبتلا می باشد این بیماری به طور قابل توجهی در میان کسانی که مبتلا به دیابت نوع یک هستند شایع تر می باشد.
مرکز آموزش دریایی کوبه یک آموزشگاه آموزش دریایی در دوره باکوماتسو در ژاپن بود این مرکز توسط کاتسو کایشو مأمور عالی رتبه دولت در امور نظامی شوگون سالاری توکوگاوا در مه سال ۱۸۶۴ ایجاد شد و در اواسط سال ۱۸۶۵ منحل شد.
پل لاکامرا (؛ یکی از ژنرال های نیروی زمینی ارتش ایالات متحده آمریکااست. فعالیت ها. ژنرال پل جوزف لاکامرا یک افسر پیاده نظام ارتش ایالات متحده آمریکا و فرمانده بخش ۱۸ هوابرد ارتش آمریکا است. وی پیش از این فرمانده بخش ۴ پیاده نظام بود. او اهل وستوود، ماساچوست می باشد. لاکامرا پس از فارغ التحصیلی از آکادمی نظامی ایالات متحده در سال ۱۹۸۵ به عنوان سر کمیسیونر ویژه به مدرسه نظامی راه یافت. سپس به عنوان فرمانده گردان چهارم آموزش تکاوری، تیپ آموزش تکاوری و پس از آن افسر عملیات گردان یکم پیاده خدمت کرد. مأموریت و مناصب. از فوریه ۲۰۰۱ تا مه ۲۰۰۳ لاکامرا به عنوان فرمانده گردان یکم تیپ پیاده نظام ۸۷ به افغانستان اعزام شد و پس از آن فرماندهی گردان سوم نیروی ویژه تکاور فورت بنینگ جورجیا را عهده دار شد. وی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ فرماندهی نیروی تکاور ۷۵ را به عهده داشت. سپس به عنوان مدیر عملیات و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ به فرماندهی عملیات مشترک ارتقاء یافت. در سال ۲۰۰۹ وی دستیار فرمانده عمومی، فرماندهی عملیات ویژه مشترک شد. او از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ معاون فرمانده عملیات بخش ۲۵ پیاده نظام را بر عهده داشت. افتخارات. پل لاکامرا برندهٔ جو
ایزی همچون لژیون افتخار و ستاره نقره ای می باشد.
سید عزالدین سوغندی از مریدان شیخ حسن جوری و جانشین او در رهبری مذهبی سربداران و جریان شیخیه در این حکومت بود. مریدی. وی خود را از طریق زنجیره خرقه، مرید حسن جوری، شیخ خلیفه، آقا شاه بالو و به همین ترتیب نهایتاً مرید جعفر صادق معرفی کرده و از سوی دیگر پیرو مکتب سهروردی نیز بوده است و در شعری زنجیره ای او را به سهروردی نیز متصل می کند. رهبری شیخیه. سربداران حکومتی پیرو شیعه امامیه و تصوف بودند. هنگامی که امیر وجیه الدین مسعود به حکومت سربداران رسید، شیخ حسن جوری (شاگرد شیخ خلیفه و رهبر جریان شیخیه) را آزاد کرده و با اتحاد توانستند سراسر خراسان را تسخیر کنند. پس از این سربداران دارای یک رهبر نظامی و یک رهبری مذهبی جداگانه بودند و دو جریان «سربداری» و «درویشی شیخیه» در میان این حکومت به وجود آمد. پس از مدتی اختلاف روی داده و امیر مسعود دستور قتل حسن جوری را داد. با مرگ شیخ حسن جوری، مسعود سعی کرد یکی از مریدان او، به نام سید عزالدین سوغندی، را جانشینش کند. سوغندی رهبر جریان «شیخیه حسنیه» شد و زمام تمام امور خراسان را به دست خود گرفت. پس از مرگ امیر مسعود و در پی آشفتگی قلمرو سربداران، خواجه شمس الدین علی به رهبری
کشور دست یافت. او اصلاحات گسترده ای در حکومت سربداران به وجود آورد و هر دو بُعد رهبری دنیایی و اُخروی سربداران را ازان خود دانست. عزالدین از وضعیت آشفته مملکت ترسیده و از راه دامغان به طبرستان گریخت تا به کمک قوام الدین مرعشی در آمل شیخیه را جمع کند ولی در طول مسیر درگذشت.
توروس یکم شاهزاده ارمنستان (؛ زاده ۱۰۷۰/۷۱ – درگذشته ۱۱۲۹ / ۱۷ فوریه ۱۱۲۹ – ۱۶ فوریه ۱۱۳۰) شاه پادشاهی ارمنی کیلیکه بود. پس از مرگ شاهزاده کنستانتین اول دو پسرش توروس اول (تیودور) و لیون اول پشت سر هم بر مسند امارت کشور جدیدی که تبدیل به بارون نشین جدید ارمنستان شده بود نشستند. توروس اول که از سال ۱۱۰۰ تا ۱۱۲۹ بر آن بارون نشین حکومت کرد اغلب ناگزیر بود در آن واحد در دو جبهه یعنی هم با بیزانس و هم با ترکان بجنگد از سال های ۱۱۰۲ و ۱۱۰۳ به بعد توروس به صلیبیون کمک کرد تا حملات بیزانس به اده س (اورفه) و انطاکیه را دفع کنند. سپس خود با تانکره د شاهزاده انطاکیه متحد شد تعرض به بیزانس را آغاز کرد و شهرهای مهم آنازارب و سیس را از تصرف بیزانسی ها به درآورد. در ۰۸–۱۱۰۷ یک حملهٔ شدید ترکان سلجوقی را دفع کرد. سپس با اتحاد با یک امیر ارمنی به نام کوغ بازیل که فرمانروای منطقهٔ مرعش شده بود در ۱۱۰۹ موفق شد شکست فاحشی به ترکان سلجوقی وارد آورد و سردار ایشان را که حملاتشان را رهبری کرده و از همان آغاز خود را سلطان ارمنستان نامیده بود اسیر سازد در دوران سلطنت توروس اول بود که انتقام قتل سلطان گاگیگ دوم (خاچیک) دوم آخرین پادشاه
ارمنستان بزرگ گرفته شد. سپاهیان ارمنی قلعهٔ سیزیسترا را گرفتند و آن سه یونانی را که آخرین پادشاه باگراتونی را به دار زده بودند به قتل رساندند نام توروس اول با واقعهٔ ساختمان صومعهٔ درازارک پیوند دارد که در آنجا عدهٔ زیادی از افراد خانوادهٔ سلطنتی مدفونند.
غریبه های تمام عیار (به ایتالیایی :Perfetti sconosciuti) یک فیلم ایتالیایی درام است که در سال ۲۰۱۶ به کارگردانی پائولو ژنووزه و نویسندگی پائولو کوستلا ساخته شده است. چندین فیلم از روی این فیلم در کشورهای مختلف، شامل لهستان، یونان، ترکیه، کرهٔ جنوبی و در مجموع ۱۸ بار ساخته شده است؛ به همین دلیل در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۹، نام این فیلم در رکوردهای جهانی گینس به عنوان فیلم با بیشترین بازسازی ثبت شده است. خلاصه داستان. هفت دوست قدیمی برای یک مهمانی شام در یک آپاراتمان بزرگ دورهم جمع می شوند. اوا، روانشناس و همسرش رکو، جراح پلاستیک، میزبانان این مهمانی هستند. کاسیمو و همسرش بیانکا، کارلوتا و شوهرش لیله مهمان هستند و تنها مجرد این مهمانی، پپه است. پپه مردی میان سال است که به تازگی با دختری آشنا شده است. هنگام شام، زمانی که بحثی در مورد راز و پنهان کاری شکل می گیرد، اوا با ادعای اینکه هیچ چیزی برای پنهان کردن ندارد پیشنهاد یک بازی صداقت را مطرح می کند. در این بازی هر کس باید هر چه که درگوشی اش اتفاق می افتد (شامل تماس، پیام کوتاه، ایمیل و …) تا انتهای زمان مهمانی با بقیه به اشتراک بگذارد، مثلاً تماس ها رو روی بلندگو پخش کند ی
ا پیامک ها را برای بقیه بلند بخواند.
عید تبرک انگور ( خاقوق اورهنک) یکی از اعیاد کلیسای حواری ارمنی می باشد. یکشنبه ۱۳ اوت در گاهشماری ارمنی روز تبرک انگور نامید شده است. جشن تبرک انگور جشنی است که در کلیسای ارمنی و آشوری مشترک است و در این روز که مصادف است با روز عروج حضرت مریم به آسمان، انگور از سوی کلیسا طی مراسمی متبرک شده و به حاضرین داده می شود واژه شناسی. این جشن موسوم به خاقوق اُرهنِک به ارمنی Խաղող օրհնեք و به انگلیسی khaghogh orhnek می باشد khaghogh به ارمنی به معنای انگور و orhnek به معنای تبرک است و روی هم رفته به معنی جشن تبرک انگور می باشد. انگور نماد دگرگونی و تغییر در زندگی انسان است. انگور مقدس ترین میوه در مسیحیت است و مسیح نیز خود را تاک حقیقی خوانده است. مراسم. در این جشن، انگور از سوی عالی ترین مقام روحانی کلیسای حواری ارمنی طی مراسمی تبرک شده و در بسته بندی هایی بین حاضران در مراسم توزیع می گردد این جشن در روز عید حضرت مریم برگزار می شود و در این روز در کلیساهای حواری ارمنی ضمن خواندن ادعیه و سرودهای مذهبی، انگور از سوی کلیسا تبرک شده و به حاضرین داده می شود. گفته می شود که این جشن هم ریشه در آئین های قبل از مسیحیت در ارمنس
تان دارد و در ایام آمانور یا سال نوی قبل از مسیحیت در ارمنستان در عید آناهید (بزرگ ترین الههٔ مورد پرستش ارمنیان) مردم، انواع میوه ها و گیاهان را به معبد آناهید اهدا می کردند و این مراسم پس از مسیحیت ابه صورت تبرک انگور درآمده و از سوی کلیسای ارمنی پذیرفته شد.
شاهامیر شاهامیریان (; ; زاده ۱۷۲۳ – درگذشته ۱۷۹۸) نویسنده و فیلسوف سده ۱۸ میلادی، چهره سرشناس در جنبش آزادی بخش ارمنی و یک تاجر ثروتمند ارمنی در مدرس بود. زندگی نامه. شاهمیریان در سال جلفای نو، ایران به دنیا آمد. وی سپس به هند نقل مکان نمود که به تاجر ثروتمند بدل گشت. در سال ۱۷۷۱ شاهامیریان نخستین انتشاراتی کتاب ارمنی را در مدرس بنیانگذاری نمود. در سال ۱۷۷۲ شاهامیریان نخستین اثر در زمینه فلسفه سیاسی ارمنی را به چاپ رسانید. وی چشم اندازی از یک حکومت و ایده انقلابی را در میان ارمنی ها در سده ۱۸ میلادی ترویج نمود. نخستین طرح برای قانون اساسی در ارمنستان توسط «شاهامیر شاهامیریان» در سال های ۸۹–۱۷۷۸ تهیه گردید.
اراسموس الوی داروین ،(زاده ۲۹ دسامبر ۱۸۰۴ –درگذشته ۲۶ اوت ۱۸۸۱)، با نام خودمانی "اراس" یا "راس" بزرگترین برادر چارلز داروین بود که پنج سال زودتر از او به دنیا آمده بود. آن ها در منزل خانوادگی شان مانت هاوس ،شروزبری انگلستان بزرگ شدند. او و چارلز تنها پسران خانواده بودند و اراسموس چهارمین فرزند از بین شش فرزند سوزانا (نام دختری وجوود) و رابرت داروین، نوهٔ اراسموس داروین و جوزایا وج وود، خانواده ای از اعضای کلیسای یونیتارین بود. او عضوی از انجمن نیمه-مخفی حواریون کمبریج بود، انجمن بحث و گفتگویی که بیشتر پذیرای درخشان ترین دانش آموزان بود..
دستگیری عیسی () یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس از نقاش ایتالیایی و پیرو سبک باروک، کاراواجو است که در سال ۱۶۰۲ طرح گردید. این اثر هنری امروزه در گالری ملی ایرلند و در شهر دوبلین قرار دارد. روایت این نقاشی در ارتباط با ماجرای دستگیری مسیح است. ۷ چهره در این نقاشی وجود دارد که از چپ به راست عبارت هستند از یوحنا، عیسی، یهودا اسخریوطی، ۳ سرباز (یکی از آنها در دورترین قسمت سمت راست به سختی قابل مشاهده است) و مردی که فانوس را در دست گرفته است. تنها نیمی از بدن شخصیت ها به تصویر کشیده شده است. یهودا به تازگی عیسی را بوسیده تا شناسایی او را برای سربازان، ممکن نماید. این نقاشی از اوایل دهه ۱۹۳۰ در تملک ژزوئیت های دوبلین قرار داشت و برای مدت های مدید چنین تصور می گردید که در اصل، یک کپی دقیق از اثر گمشده خرارد فن هونهورست است. تابلوی نقاشی دستگیری عیسی برای حدود ۶۰ سال در اختیار ژزوئیت های دوبلین بود تا اینکه در اوایل دهه ۱۹۹۰ از سرجیو بندیتی محقق هنری و رئیس مجموعهٔ گالری ملی ایرلند خواسته شد تا یک بازبینی فنی از اثر داشته باشد. پس از حذف لایه های کثیف (دوده ها) و همچنین زدودن لاک محافظ بوم از روی رنگ ها، کیفیت فن
ی بسیار بالای این نقاشی آشکار شد و در ابتدا، به صورت آزمایشی به عنوان نقاشی گمشده کاراواجو شناسایی شد و تحقیقات جداگانه بندیتی به همراه فرانچسکا کاپه لیتی، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه رم، انتساب این نقاشی را به کاراوجو اثبات نمود.
کاراواجیستی () سبک عده ای از نقاشان سدهٔ ۱۶ دوران باروک ایتالیا است که خود را پیرو نقاش مشهور کاراواجو می دانستند. نفوذ این نقاش بر سبک باروک جدید در نهایت منجر به پیدایش تکلف گرایی گردید. کاراواجو، همانند بسیاری از هنرمندان دیگر هیچگاه استودیویی اختصاصی به وجود نیاورد و هیچ مکتبی برای اشاعه و معرفی هر چه بهتر تکنیک هایش ابداع ننمود. هنگامی که کاراواجو در قید حیات بود، از شهرت بسزایی برخوردار بود اما بلافاصله پس از مرگش فراموش گردید و بسیاری از نقاشی های وی به پیروانش انتساب داده شد همانند تابلوی مشهور دستگیری عیسی مسیح که تا سال ۱۹۹۰ میلادی به نقاش هلندی خرارد فن هونهورست نسبت داده می شد.
روز ملی عربستان سعودی (به عربی: الیوم الوطنی للمملکة العربیة السعودیة) در ۲۳ سپتامبر هر سال در عربستان سعودی به مناسبت تأسیس پادشاهی عربستان سعودی توسط پادشاه عبدالعزیز در سال ۱۹۳۲ میلادی جشن گرفته می شود. این روز در عربستان سعودی تعطیلی رسمی است. مطابق با فرمان سلطنتی صادر شده توسط بنیانگذار عبدالعزیز بن عبدالرحمن آل سعود ، شماره ۲۷۱۶، مورخ ۱۷ جمادی الاول ۱۳۵۱ هجری قمری، نام کشور از پادشاهی حجاز و نجد و توابع آن به پادشاهی عربستان سعودی تغییر یافته است. جشن. روز ملی عربستان سعودی با رقص، آواز و جشنواره های محلی جشن گرفته می شود. جاده ها و ساختمان ها با پرچم این کشور تزئین می شوند و مردم لباس هایی با نقش پرچم عربستان سعودی می پوشند. رویدادها و مناسبت های مقارن با این روز. مراسم سال ۲۰۲۱. در این سال جشن همراه با آواز ترانه های شاد، رقص و خوانندگی زنان برگزار شد. در بهترین بخش این مراسم، دالیا مبارک، خواننده ی عرب به همراه جمعی از رقصنده ها به آوازخوانی پرداخت. رقص این برنامه دارای ویژگی های منحصر به فردی در تاریخ عربستان سعودی بود. رقص ترکیبی از رقص غربی و رقص تاریخی زنان عرب بود.
عشایر دیجیتال، کوچ نشینان دیجیتال یا دیجیتال نومد () افرادی هستند که از فناوری های مخابراتی از راه دور برای امرار معاش و زندگی کردن استفاده می کنند. این افراد معمولاً در حین سفر و به کمک تکنولوژی به ارتزاق مشغول هستند و به شیوه کوچ نشینان زندگی می کنند. این افراد در کشورهای خارجی و معمولا در کافی شاپ ها و کتابخانه های عمومی یا فضاهای کار مشترک یا خودروهای آر وی کار می کنند. این نوع از زندگی معمولاً از طریق استفاده از دستگاه هایی صورت می گیرد که دارای قابلیت های اینترنتی بی سیم مانند هوشمند یا سیار هستند. دیجیتال نومد شغل مناسب برای کسانی است که از یکجا نشینی خسته شده اند و دلشان می خواهد طبیعت گرد باشند.
غلامرضا امامی (متولد ۶ شهریور ۱۳۲۵ در شهر اراک) نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است. امامی در سال ۱۳۲۵ در اراک زاده شد. او تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده است. تحصیلات خویش را به سبب کار پدر که پزشک راه آهن بود، در شهرهای قم، مشهد، اهواز، خرمشهر و تهران به پایان برد. از جنبه فکری، خراسانی است و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. دوران دبستان را در قم گذرانده؛ اولین معلمش محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی بروجردی او را به کتاب و درس علاقه مند کرد. محمود بروجردی با پدرش دوست بود. مصادف با کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در «مدرسه صنیع الدوله» قم مشغول به تحصیل بود. او در خانواده ای ملی-مذهبی رشد کرده است. پدرش از شیفتگان دکترمصدق بود و در راه ملی شدن صنعت نفت سختی های فراوانی کشید و نامه های بسیاری از سویدکترمصدق برای پدرش ارسال می شد. در سال ۱۳۴۱، هنگامی که ۱۶ سال داشت نخستین کتابش با نام «ارزش تبلیغ» در مشهد به چاپ رسید و با تشویق و تأیید بسیاری از جمله استاد مطهری روبرو شد. در ایام اقامت در خرمشهر، میزبان جلال آل احمد بود و در شمار همکاران و یاران وی در کتاب در خدمت و خیانت روشنفکران درآمد و جلال آل احمد
در مقدمه این کتاب از همکاری و همراهی وی نام برد. در سال ۱۳۴۸ به تهران آمده نخست در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به کار ویرایش پرداخت و پس از آن مدیریت «انتشارات بعثت»، «انتشارات موج» و «انتشارات پندار» را بر عهده گرفت. وی از نوجوانی از دوستان نزدیک و صمیمی آیت الله طالقانی و جلال آل احمد بوده است. او در سال ۱۳۵۰ به عنوان ویراستار در کانون پرورش فکری کودکان مشغول به کار شد. اندکی بعد و تا سال ۱۳۵۹ ریاست انتشارات کانون را بر عهده داشت. در آذر ۱۳۵۹ و با اخذ جایزه نمایشگاه جهانی لایپزیک به آلمان سفر کرد و پس از آن به ایتالیا رفت و سالهاست که مقیم ایتالیا است. امامی در زمان مدیریت انتشارات موج، آثار بسیاری از چهره های برجسته ایرانی از قبیل سیمین دانشور، جلال آل احمد، م-ع.سپانلو، غزاله علیزاده، احمد شاملو، حمید عنایت، رضا براهنی، جواد مجابی، مهدی سمسار، محمد قاضی، سیروس طاهباز و … را منتشر کرد. نوشته های فراوانی از وی دربارهٔ مسائل اجتماعی، فرهنگی و ادبی در مطبوعات ایران و دیگر کشورها منتشر شده است. او بیش از ۱۰ عنوان کتاب از فارسی به ایتالیایی ترجمه کرده که از آن جمله می توان به "آنتولوژی شعر معاصر ایران" اشاره کرد. ت
رجمه داستان پینوکیو از ایتالیایی. امامی می گوید این کتاب تاکنون به یکصد زبان ترجمه شده است. ۳۴ ترجمه چینی، ۶۵ ترجمه انگلیسی و ۴۵ ترجمه آلمانی از آن وجود دارد. من نمی دانم در ذهن خالق آنچه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می زند؛ داستانی است که مانند قصه های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.» او می گوید:پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. البته من دوست ندارم برخی رونویسی ها از این ترجمه ها را با عنوان ترجمه یاد کنم، اما بسیاری از مترجمین ما هم با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش هایی را از آن حذف و بخش هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالیم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به فارسی منتشر می شود. شبکه های مجازی از دیدگاه غلامرضا امامی. غلامرضا امامی معتقد است وفور شبکه های مجازی و تلویزیونی و دسترسی به اینترنت ما را از تخیل بازد
اشته است. امامی معتقد است عصر رادیو، عصر خوشی بود. او می گوید: با آمدن تلویزیون دیدگان ما به صفحه ها دوخته شد. گوش و چشم های ما شنوا و توانا شدند، اما تخیل را از یاد بردیم. امامی و کپی رایت. او در مورد کپی رایت و حق نشر بر این باور است که مشکل ما در ایران در حال حاضر مسئله کپی رایت و حق مؤلف است. ما هنوز به این مسئله بی تفاوتیم و بسیاری از نویسندگان و نام آوران و غربی و شرقی شاهد ترجمه آثارشان بدون اجازه و پرداخت حقوق در ایران هستند هرچند که برخی ناشران این مسئله را رعایت می کنند اما در کل این اتفاق در ایران رخ نداده و در نتیجه ناشران و جهانیان رغبتی برای توجه به ادبیات ایران ندارند.
اوزبوی (گاهی اوزبوج) یکی از شاخابه های آمودریا بود که در قسمت شمال غربی بیابان قره قوم ترکمنستان تا سده هفدهم میلادی جریان داشت. این رود در آن زمان ناگهان خشک شد و جمعیت کشاورزی را که در امتداد سواحل آن می زیستند پراکنده کرد. ناحیه رود اوزبوی بخشی از منطقه باستانی داهستان بوده است. اوزبوی که اکنون به صورت یک کانال رودخانه خشک و کانونی برای کاوش های باستان شناسی است، حدود جریان داشت. بستر آن از شاخه ای از رودخانه آمودریا از طریق دریاچه ساری قمیش تا دریای خزر ادام می یافت. یک تمدن رودخانه ای دست کم از سده پنجم قبل از میلاد تا سده هفدهم پس از میلاد در کنار این رودخانه وجود داشت تا این که آبی که اوزبوی را تغذیه می کرد ناگهان از مسیر اصلی آمودریا خارج شد. اوزبوی خشک شد و قبایلی که در کرانه های رودخانه ساکن بودند ناگهان پراکنده شدند و بازماندگان به بیابان نشینان کوچ نشین تبدیل شدند. در اوایل دهه ۱۹۵۰، کار ساخت وساز برای ساخت یک کانال آبیاری بزرگ تقریباً در امتداد بستر پیشین رودخانه اوزبوی آغاز شد. با این حال، این پروژه به زودی پس از مرگ ژوزف استالین در سال ۱۹۵۳ رها شد. بعدها، کانال قره قوم در مسیری کاملاً متفاوت، ب
سیار جنوبی تر، ساخته شد. دره وار اوزبوی در مریخ به نام این رودخانه نام گذاری شده است. شرح گلوخوفسکی. الکساندر ایوانوویچ گلوخوفسکی در سال ۱۸۹۳ نوشت که به نظر می رسید رودخانه آمودریا تا قرن نهم پس از میلاد و دوباره بین سال های ۱۲۲۰ و ۱۵۷۵ از طریق رودخانه اوزبوی به دریای خزر می ریخته است. در زمان های مختلف گذشته، یک یا چند شاخه از آمودریا از دلتای خوارزم جدا شده و به سمت غرب به دریاچه آب شیرین ساری قمیش می ریخت. این آب تا حدود ۱۷۵ کیلومتر توسط رودخانه اوزبوی به سمت جنوب برده می شد تا به نزدیک ایگدی و از آنحا تغییر جهت داده و حدود ۲۹۰ کیلومتر به سوی غرب جریان می یافت تا این که در خلیج کراسنوودسک از طریق باتلاق های نمکی بالا-ایشم به دریای خزر می رسید. در این مسیر یک آبشار بزرگ وجود داشت و مکانی به نام «دهان شیر» و در یک نقطه رودخانه برای مسافتی به زیر زمین ناپدید می شد. همه جغرافی دانان، از یونانیان باستان تا مسلمانان اولیه، گزارش کرده اند که آمودریا به دریای خزر می ریخته است، هرچند گزارش های آنها مبهم است. از قرن ۱۰ تا ۱۳ گزارشی در مورد وجود ریزشگاه آمودریا به خزر وجود ندارد. گمان می رود که سدی در نزدیکی پایتخت ق
دیمی کهنه گرگانج ساخته شده و این سد توسط مغول ها با غارت شهر در سال ۱۲۲۰ تخریب شده است. پس از آن در حدود سال ۱۳۱۰ تا ۱۵۷۵ گزارشی از مصب رود به خزر دیده می شود. این احتمال وجود دارد که جریان اصلی از آرال به خزر منتقل شده و باعث بالا آمدن خزر و پایین رفتن آب آرال شده باشد. احتمالاً جمعیت قابل توجهی در امتداد اوزبوی و زمین های کشاورزی در باتلاق هایی که بعداً در انتهای شمالی دلتای آمودریا قرار داشتند، وجود داشته است. به نظر می رسد که در حدود سال ۱۵۷۵ شاخه شرقی آمودریا راهی از میان تپه ها برای خود باز کرده و باعث انتقال جریان اصلی به دریای آرال شده است. همچنین سدی در نزدیکی محوطه قدیمی ساخته شد تا آب باقیمانده را حفظ کند و ترکمن هایی را که عادت داشتند به دلتای آمودریا حمله کنند، از محل دور کند. این کار نه تنها اوزبوی را مسدود کرد، بلکه باعث شد تا ساری قَمیش به آرامی خشک شود. پتر کبیر شنید که می توان سد را تخریب کرد و آمودریا را به بستر قدیمی خود فرستاد و بدین ترتیب یک آبراه از مسکو به سمت پایین ولگا و از آمودریا به قلب آسیا ایجاد کرد. این امر منجر به تهاجم سال ۱۷۱۷ و رویدادهای دیگر شد. در حدود سال ۱۸۷۹ روسیه گروه
هایی اکتشافی را برای بررسی دقیق بستر قدیمی فرستاد. گلوخوفسکی فکر می کرد که انحراف رودخانه عملی است. یا می توان ساری قمیش را دوباره پر کرد، که حدود ۱۵ سال طول می کشد، یا می توان بستر قدیمی رودخانه را پاک کرد و کانالی برای جلوگیری از فرورفتگی ساری قمیش ایجاد کرد. برای این کار اوزبوی باید در چندین مکان از شن و ماسه پاک می شد و سدهایی نیز در مسیر آن ساخته می شد. کل پروژه بین ۱۵ تا ۲۷ میلیون روبل هزینه در برمی داشت. (تلاشی برای آغاز پروژه در حدود سال های ۱۹۵۰–۱۹۵۳ انجام شد)
کوشک (امروزه شناخته شده در ترکمنستان با نام "گوشگی") یک رود است که بخشی از مسیرش را قسمتی از مرز افغانستان و ترکمنستان تشکیل می دهد و قبلاً نیز برای تشکیل مرزهای جنوبی امپراتوری روسیه و یا اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بکار می رفت.
جمهوری خلق زنگبار یک جمهوری بود که پس از انقلاب زنگبار و برچیده شدن حکومت سلطان نشین زنگبار به وجود آمد و بعد از پنج ماه در همان سال با تانگانیکا متحد شد و جمهوری تانزانیا را به وجود آورد.
رویس و. مورای (); (زاده ۹ ژانویه ۱۹۳۷) شیمی دان آمریکایی و استاد شیمی است. علایق تحقیقاتی او بر الکتروشیمی، طراحی های مولکولی، و سنسورها متمرکز است. فعالیت های علمی. رویس مورای تاکنون موفق شده بیش از ۴۴۰ کتاب در زمینه شیمی، فیزیک، شیمی آلی و مواد شیمیایی را منتشر کند و ۷۲ مقاله در این زمینه ها را آموزش داده است. ۱۶ تن از دانشجویان فارغ التحصیل کارشناسی ارشد، از ۵۸ دانشجوی دیگر وی، ۴۵ نفر پست های هیئت علمی دانشگاه را در دست دارند. حدود ۲۰ درصد از دانشجویان دوره دکترا و ۴۰ درصد از دانشجویان فوق دکترای رویس مورای دوره تحصیلی خود را صرف تحصیلات دانشگاهی کرده اند که در مجموع ۳۳ نفر از ایشان همچنان در پست های دانشگاهی حضور دارند. بر اثر نفوذ مورای بر دستیاران خود و دانشجویان، برتری آموزش های رویس به عنوان مربی علوم شیمی در دانشگاه ها و آزمایشگاه ها ارتقا پیدا کرده است. او طی پنج دهه کار جوایز متعددی دریافت کرده است. اخیراً، انجمن شیمی آمریکا او را به عنوان همکار(۲۰۱۲) این انجمن شناخته است. زندگی نامه. رویس دبلیو. ماری در ۹ ژانویه ۱۹۳۷ در بیرمنگام آلاباما بزرگ شد. او به عنوان یک دانشجوی ممتاز از دبیرستان فارغ التحصی
ل شد، وی سپس در کالج جنوبی بیرمنگام و در(۲۰۱۲) از دانشگاه نورت وسترن فارغ التحصیل شد. فعالیت حرفه ای. رویس در کارگاه پدر خود که یک برق کار شرکت برق آلاباما بود شروع به فراگیری انواع کنتورهای برق، ژنراتور و تراشکاری، نمودارها، و مواد عایق کننده نمود. او همچنین در تکه تکه کردن آهن قراضه های باقیمانده از جنگ جهانی در بیرمنگام به پدرش کمک کرد و به حرفه خود در الکتروشیمی پرداخت. مورای در رشته شیمی از دانشگاه نورت وسترن در اونستون فارغ التحصیل شد. استادان او نقش مهمی در انتخاب رشته مورد نظرش داشتند. رویس پس از تحصیلات ابتدای رشته اش را به شیمی تغییر داد. در دبیرستان، فرصت همکاری با دو نفراز بزرگان الکتروشیمی، ریچارد بوورز و دون دی فورد را پیدا کرد و آنها کارشان را با تجزیه الکتریکی آغاز کردند. وی را با عنوان «مورای آنالوگ» می شناختند. حال آنکه متخصص ساخت تجهیزات الکتروشیمیایی بود. مورای هم اکنون با دانشجویان فارغ التحصیل خود همکاری می کند. تدریس در دانشگاه. رویس از سال ۱۹۶۱ به عنوان مربی کار خود را در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل آغاز کرد. او از مربی به عنوان دستیار استاد دانشگاه در همان سال دست یافت و در سال
۱۹۶۶ به استادیار ارتقا پیدا کرد. در همان زمان ترفیع گرفت و در سال ۱۹۶۹ استاد دانشگاه شد. او از سال ۱۹۹۶ استاد شیمی و استاد علوم کاربردی شیمی است.
رود الکنندا یک رود هیمالیایی در هند است که در ایالت اوتاراکند قرار دارد و همچنین یکی از منابع رودخانه گنگ، رود بزرگ شمال هند و مقدس ترین رود هندوئیسم است. این رود پس از طی صد و نود و پنج کیلومتر به رود گنگ می ریزد.
«من عشق می خواهم» تک آهنگی از هنرمند اهل بریتانیا التون جان است که در سال ۲۰۰۱ میلادی منتشر شد.
بهاگیراثی (bʌgɪˈɹɑ:θɪ) یک رود آشفته هیمالایی است که در ایالت اوتارکند هند جریان دارد. بهاگیراثی همچنین یکی از دو سرآب اصلی رود گنگ، مقدس ترین رود هندوئیسم و رود بزرگ شمال هند است. بهاگیراثی در عقاید و فرهنگ هندوها بعنوان سرآب رود گنگ شناخته می شود. البته در آب شناسی، رود الکنندا، سرآب دیگر، بعلت طول و حجم آب بسیار فراوان تر، بعنوان چشمه اصلی گنگ در نظر گرفته شده است.