Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ارل یانگ (؛ زادهٔ ) دونده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده است.
لو جونز (; – ) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده است.
جسی مشبورن (؛ زادهٔ ۱۴ فوریه ۱۹۳۳) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
رقص چوب یا چوب بازی ، ازجملهٔ بازی ها و سنت های ایرانی است که پیشینه ای کهن دارد که به ایران باستان بازمی گردد. این آیین سنتی در شاهنامه فردوسی نیز ذکر شده است. در ایران دو نوع چوب بازی اصیل داریم یکی چوب بازی سیستانی که درنیمه جنوب شرقی ایران و منطقه سیستان رواج دارد و دیگری چوب بازی خراسانی که در شرق و شمال شرق ایران و بخش هایی از شمال ایران نیز رواج دارد و دیگری چوب بازی لری که بیشتر در نیمه جنوبی غربی کشور رواج دارد و در واقع این رقص اصیل از طریق روابط این سه قوم با دیگر قومیت ها به سایر اقوام و مناطق منتقل شده است. چوب بازی یکی از اصیل ترین رقص های سیستان به شمار می رود که از دیر باز برای تقویت روحیهٔ سپاهیان سکاها و پارت ها حفظ و نسل به نسل انتقال پیدا کرده و امروزه به خراسان رضوی، خراسان جنوبی و دیگر نواحی ایران گسترش یافته است و با چوب بازی لری تفاوت های ساختاری و سبکی مشخصی دارد. نام. به گویش خراسانی و سیستانی به این رقص چو بازی گفته می شود و انواع و نام های مختلفی دارد همچون چو بازی تک نفره، چو بازی دو نفره، فارفاره و … که بیشتر در شهرهای تربت جام، تربت حیدریه،نیشابور، سبزوار،بیرجند، زابل و سرخس انج
ام می شود. ریشه شناسی چوب بازی. چوب بازی، گونه ای آیین نمایشی–رزمی ایرانی است که امروزه در سیستان، خراسان رضوی، خراسان شمالی و دیگر نواحی شرق ایران رواج دارد. پژوهشگران ریشهٔ این آیین را در سیستان جستجو می کنند؛ جایی که «رقص شمشیر» ایرانیان باستان در روزگار صلح به عنوان روشی برای تقویت روحیه و حفظ آمادگی رزمی پهلوانان اجرا می شد. این سنت که با حرکات منظم، چرخش هایی یادآور سماع و نشانه هایی از آیین های پهلوانی شکل گرفته بود، به مرور زمان از سیستان به نواحی همجوار، از جمله خراسان، انتقال یافت و در قالب های گوناگون استمرار یافت. امروزه هرچند چوب بازی در مناطق مختلف با سبک ها و نام های متفاوت اجرا می شود، اما ریشه های تاریخی و فرهنگی آن به سیستان برمیگردد. رقص شمشیر. رقص شمشیر یکی از اصیل ترین رقص های آریایی در سیستان و خراسان بزرگ که در شرق و شمال شرق می زیستند بود، که از دیرباز در این منطقه حفظ شده است. آنچه امروزه به عنوان چوب بازی شناخته می شود، ادامهٔ رقص شمشیر است که ایرانیان باستان به خصوص سپاهیان سیستان و خراسان و گذشته برای استمرار آمادگی دفاعی مبارزان خود در زمان صلح با این رقص شمشیر به تقویت روحیه و آم
ادگی دفاعی نیروهای خود کمک می کردند. رقص شمشیر که ابتدا با یک نوع رقص معنوی و چرخش سماعی آغاز می شود در اصل همان چرخش حول محور وجود است که در فلسفهٔ رقص های سماع آمده است. دستان رو به آسمان و چرخش های مرتب و منظم هریک دارای معانی خاص خود است. رقص چوب استمرار رقص شمشیر است. انسان شناختی رقص شمشیر. در رقص محلی چوب و شمشیر با سمبولیسم رو به رو هستیم، یعنی رنگ لباس ها (سفید) به مثابه نیروی خیر، چوب و شمشیر (ابزار در جنگ) به مثابهٔ نیروی شر در مبارزه با بدی ها می باشد که این دو نیرو را در برابر یکدیگر قرار می دهند و به نظر می رسد یکی از باورهای جهان بینی زرتشتی خراسانیان است که در آن جهان را صحنه برخورد بین شر و خیر می بینند. همچنین لباس های پرچین به هنگام نشستن و برخاستن و دور زدن در یک دایره نمایانگر پویایی و حرکت تمام نیروها در زندگی است. کمربند موجود در لباس، آمادگی افراد را برای رزم نشان می دهد. به طور کلی نوعی زبان ایماء و اشاره در این رقص به کار گرفته می شود تا افراد از طریق ارتباط پیام های گوناگون صلح، شادی و غیره را با توجه به کارکردهای مختلف در طول زمان القا نمایند. به عبارت دیگر یکی از رقص های آیینی و ح
ماسی است که از پیشینهٔ تاریخی برخوردار است، به این معنا که مناسک گرد هم آیی افراد را در سیستم کنش های اجتماعی می توان مشاهده نمود. تاریخچه رقص شمشیر. در شرق و شمال شرقی فلات ایران خارج از مرزبندی های سیاسی امروزی، سیستان و خراسان بزرگ یکی از مهدهای اصلی ایران در رقص های آیینی و باستانی آریاییان بوده و است. سیستان سرزمینی اسطوره ای و تاریخی است. رقص شمشیر در سیستان نیز رقص دیرپایی است که پیشینه آن به بیش از سه هزار سال می رسد که سینه به سینه به نسل ها بعد منتقل شده است. پژوهشگرات رقص را دارای قدرت اجتماعی بسیار زیادی می دانند که می تواند شمار بسیاری از مردان و زنان و جوانان را در حرکت های منظم و بر اساس قواعدی ثابت، موزون و معینی متحد سازد. به همین دلیل تأثیری اجتماعی دارد و می تواند بهترین شکل آمادگی برای مبارزه باشد. جز این رقص معنای جادویی-آیینی بسیار مهمی دارد. آنچه امروزه به عنوان چوب بازی شناخته می شود، ادامهٔ رقص شمشیر است که از گذشته برای استمرار آمادگی دفاعی مبارزین خود در زمان صلح با این رقص شمشیر به تقویت روحیه و آمادگی دفاعی نیروهای خود کمک می کردند. رقص آیینی شمشیر در سیستان جنبه کاملاً دفاعی دارد
و داستان دو پهلوان رو در روی یکدیگر است که هر دو سپر به سپر شده و رزم پهلوانی شروع می شود تا یکی شکست بخورد و برای فرد پیروز سرنا یا همان ساز و موسیقی پیروزی می زنند. بسیاری از نقش هایی که در سنگ ها و غارهای خراسان دیده می شود نشان از قدمت چندین هزار ساله این رقص باستانی در این منطقه دارد.
سیوریجه یک شهر و شهرستان در ترکیه است که در استان الازیغ واقع شده است. سیوریجه ۱٬۲۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. در کردی کرمانجی به سیوریجه، خوخ (Xox‎، Xûx) یا گُلِ هزاره می گویند. نام خوخ در سال ۱۹۶۲ از سوی دولت ترکیه ممنوع شد. مساحت شهرستان سیوریجه ۶۳۴ کیلومتر مربع است و اقتصاد آن متمرکز بر کشاورزی، دامداری، ماهیگیری، شکار و ماهیگیری است. کارخانه کود، آجر و آب معدنی نیز در دسترس هستند. پس از تأسیس جمهوری ترکیه، مهاجران مسلمان و ترکیه ای از بالکان و آسیا به تدریج به شرق ترکیه مهاجرت کردند. در دهه ۳۰ و ۴۰، ۱۴۲ خانواده از رومانی و یوگسلاوی در خوخ مستقر شدند. همچنین در سال ۱۹۹۲ آنها ۳ خانواده از افراد، یک نفر از روسیه و سه نفر از چچن (۱۹۹۹) به همراه آوردند. اختلافات زیادی بین ساکنان کرد محلی و مهاجران وجود دارد. مردم منطقه اکثراً کرد هستند. رشته کوه های هزاربابا (۲٬۳۴۷ متر) و مَستار (۲٫۱۴۰ متر) در این منطقه قرار دارند.
ناخالصی موادی با هویت شیمیایی درون مقدار محدودی از مایع، گاز یا جامدی هستند که با ترکیب شیمیایی آن ماده یا ترکیب متفاوت هستند. "ناخالصی ها" یا به طور طبیعی در طول سنتز شیمیایی یک فراوردهٔ شیمیایی یا تجاری ایجاد می شوند، یا به آن افزوده می شوند. در طول تولید، ناخالصی ها ممکن است عمداً، تصادفی، ناگزیر یا اتفاقاً به ماده اضافه شوند. سطح "ناخالصی های" یک ماده به طور کلی به صورت نسبی تعریف می شود. استانداردهایی توسط سازمان های مختلفی ایجاد شده اند که سعی در تعیین سطح مجاز "ناخالصی های" مختلف در یک محصول تولیدی دارند. به طور دقیق، پس از آن است که می توان سطح خلوص یک ماده را فقط نسبت به بعضی دیگر خالص بودن یا ناخالص بودن آن بیان کرد ناخالصی های مخرب. "ناخالصی ها" هنگامی مخرب خوانده می شوند که مانع کارایی ماهیتی مواد باشند، نمونه ها شامل خاکستر و بقایای فلزات و قطعات برگ در ورق کاغذهای سفید است. حذف "ناخالصی ها" معمولاً از راه شیمیایی انجام می شود. به عنوان مثال، در تهیهٔ آهن، کربنات کلسیم به کوره های عمودی روشن افزوده می شود تا سیلیسیم دی اکسید را از سنگ آهن بزداید. پالایش منطقه ای یا روش ذوب منطقه ای یک روش اقتصادی
مهم برای خالص سازی نیمه هادی ها است. با این حال، برخی از ناخالصی ها می توانند با روش های فیزیکی از بین بروند. مخلوطی از آب و نمک را می توان با روش تقطیر، به آب به عنوان مقطر (خالص) و نمک به عنوان پس مانده جامد (ناخالصی) از هم جدا کرد. ناخالصی ها معمولاً از نظر جسمی از مایعات و گازها خارج می شوند. دفع ذرات ماسه از سنگ فلز نمونه ای از مواد جامد است. ناخالصی ها و هسته زایی. هنگامی که یک "ناخالص" مایع تا دمای ذوب آن سرد شود، در یک گذار فازی، آن مایع در اطراف "ناخالصی ها" متبلور می شود و به یک جامد کریستالی تبدیل می گردد. اگر ناخالصی وجود نداشته باشد، به آن مایع خالص گفته می شود و بدون تبدیل شدن به جامد، می تواند در فرایند فراسرمایش زیر نقطهٔ ذوب آن مایع بماند. این امر به این دلیل اتفاق می افتد که مایع چیزی برای خنک شدن با چسبیدن به اطراف ندارد بنابراین نمی تواند یک جامد کریستالی طبیعی تشکیل دهد. حالت جماد سرانجام هنگامی رخ می دهد که دستگیری پویا یا دمای انتقال شیشه رخ دهد، اما در این صورت در عوض به یک جامد آمورف - شیشه ای تبدیل می شود، زیرا هیچ نظم و مرتبه ای در آن ساختار وجود ندارد.
شهاب الدین عبدالله بن محمود بن صیرفی تبریزی (درگذشتهٔ ۷۴۲ یا ۷۵۳ ه .ق) خوش نویس و موسیقی دان ایرانی بود. محمدعلی دانش پژوه این احتمال را مطرح کرده که این شخص همان عبدالله صیرفی باشد. از مهم ترین آثار شهاب الدین عبدالله صیرفی، "" است که به زبان فارسی و در شرح رسالهٔ "الأدوار" از صفی الدین ارموی نوشته است.
تئاتر دلاکورت () یک تئاتر با فضای باز با ۱۸۰۰ صندلی است که در مرکز پارک مرکزی نیویورک، در بخش منهتن در شهر نیویورک واقع شده است. این مکان، محلی برای محصولات شکسپیر در پارک پابلیک تییتر می باشد. از زمان افتتاح آن در سال ۱۹۶۲، بیش از پنج میلیون نفر در بیش از ۱۵۰ اثر رایگان از شکسپیر و سایر آثار کلاسیک و موسیقی در تئاتر دلاکورت شرکت کرده اند.
افسون شده () موسیقی متن فیلم ۲۰۰۷ دیزنی با همین نام است. این فیلم در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۷ توسط والت دیزنی رکوردز منتشر شد و شامل ۱۵ آهنگ صوتی است، از جمله پنج آهنگ اصلی استفاده شده در فیلم و همچنین موسیقی فیلم. این ترانه ها و موسیقی توسط مایکل کوزارین و توسط استودیوی هالیوود سمفونی اجرا شده است. اگرچه "Ever Ever Ever After" به صورت تک آهنگ منتشر نشد، اما یک موزیک ویدئو از این آهنگ ساخته شد و در سی دی گنجانده شده است.
فرانچسکا اینائودی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی دو مرتبه نامزد دریافت روبان نقره ای بهترین بازیگر زن شده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دوزخ" و "حوزه استحفاظی" اشاره کرد.
«بوسهٔ عشق واقعی» ترانه ای از فیلم افسون زده است که توسط هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا، ایمی آدامز و جیمز مارسدن خوانده شده است. این قطعه نوشته و ساخته شده توسط استفان شوارتز و آلن منکن می باشد.
ایتالیا آلمیرانته مانتسینی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هدا گابلر" اشاره نمود.
هدا گابلر () یک فیلم صامت درام ایتالیایی به کارگردانی جووانی پاسترونه است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ایتالیا آلمیرانته مانتسینی و اورسته بیلانچیا اشاره کرد. این فیلم بر پایهٔ نمایش نامهٔ هدا گابلر اثر هنریک ایبسن ساخته شده است.
«آهنگ کار مبارک» ترانه ای از ترانه ای از فیلم افسون زده است که توسط هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا، ایمی آدامز خوانده شده است. این قطعه نوشته و ساخته شده توسط استفان شوارتز و آلن منکن می باشد.
جرو تسامبوتو (؛ – ) بازیگر، نویسنده، کارگردان فیلم اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هدا گابلر" اشاره نمود.
بیماری غشاء پایه نازک () یا به اختصار TBMD که با نام های دیگری همچون «خون ادراری خوش خیم خانوادگی» و «نفروپاتی غشاء پایه نازک» (TBMN) هم شناخته می شود، در کنار نفروپاتی ایمونوگلوبین آ شایع ترین علتِ خون ادراری بدن حضور علائم دیگر است. تنها یافتهٔ غیرطبیعی در این بیماری، نازک شدنِ غشای پایه گلومرول های کلیه است. نکتهٔ مهم آن است که این بیماری پیش آگهی خوش خیمی دارد و مبتلایان به آن در سرتاسر زندگی شان، عملکرد کلیوی طبیعی و سالم دارند. علائم و نشانه ها. اغلب مبتلایان به صورت تصادفی طی آزمایش ادرار برای چک آپ های روتین کشف می شوند. فشار خون، عملکرد کلیه و دفع پروتئین ادراری معمولاً طبیعی هستند. پروتئینوری خفیف (کمتر از ۱٫۵ گرم در روز) و فشار خون بالا در عدهٔ اندکی از مبتلایان دیده می شود. خون ادراری واضح و درد پهلوها، نشان دهندهٔ عارضهٔ دیگری همچون سنگ کلیه یا نشانگان هماچوری درد کمر است. همچنین، هیچگونه تظاهر فراگیر در این بیماری دیده نمی شود، در نتیجه اگر فرد دچار کم بینایی و ناشنوایی است، باید به دنبال یک بیماری وراثتی همچون نشانگان آلپورت بود. ژنتیک. اساس مولکولی این بیماری به طور کامل مشخص نشده است، اما نقص
در کلاژن نوع ۴ در برخی خانواده های مبتلا گزارش شده است. برخی مبتلایان نیز حامل ژن هایی هستند که می تواند منجر به نشانگان آلپورت شوند. تشخیص. بیماری غشاء پایه نازک را باید از دو بیماری دیگری که سبب خون ادراری می شوند، یعنی نفروپاتی ایمونوگلوبین آ و نشانگان آلپورت افتراق داد. تنها راه تشخیص دقیق این بیماری بیوپسی کلیه است که نازک شدگی غشای پایه و کاهش ضخامت را از میزان طبیعی آن یعنی ۳۰۰ تا ۴۰۰ نانومتر به ۱۵۰ تا ۲۵۰ نانومتر نشان می دهد. با این حال بیوپسی به ندرت انجام می شود؛ چرا که فرد مشکل کلیوی و پروتئینوری ندارد و تنها دچار خون ادراری میکروسکوپی است که با چشم غیرمسلح دیده نمی شود. پیش آگهی بیماری عالی است؛ مگر آنکه تظاهرات بیماری همچون بیشتر مبتلایان به نشانگان آلپورت و نفروپاتی ایمونوگلوبین آ پیش رونده باشد. پیش آگهی. پیش آگهی بیشتر مبتلایان به این بیماری عالی است. برخی گزارش ها حاکی از آن است که عدهٔ اندکی از بیماران ممکن است بعدها دچار فشار خون بالا شوند. ممکن است بیماری غشاء پایه نازک با یک بیماری کلیوی دیگر به طور همزمان موجود باشد که یک دلیل احتمالی آن، شیوع زیاد این بیماری در انسان است.
روبرت سالوس (؛ – ۱۹۶۱ میلادی) یک چشم پزشک اهل اتریش بود. او در دانشگاه کارل در پراگ درس خواند و در سال ۱۹۰۲ میلادی دکترای پزشکی گرفت. وی در سال ۱۹۰۹ میلادی متخصص چشم پزشکی و در سال ۱۹۱۶ به مقام استادی در این رشته رسید. روبرت سالوس در سال ۱۹۲۸ میلادی تشکیل عروق جدید در سطح قدامی عنبیه (Rubeosis iridis) و در سال ۱۹۳۹ میلادی، تغییرات عروقی ناشی از فشار خون بالا را در چشم توصیف نمود.
نشانهٔ شِـفر () نشانه ای بالینی است که طی آن، فشردنِ زردپی آشیل، موجب رفلکس اکستنسور کف پا می شود که یکی از انواع رفلکس های شبه بابینسکی است. این علامت پزشکی، نام خود را از عصب شناس آلمانی «ماکس شِـفر» می گیرد.
کارنیور (به معنی گوشتخوار) که بعداً نام آن به DCS1000 تغییر یافت برنامه اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) برای نظارت بر ایمیل و ارتباطات الکترونیک بود. کارنیور از یک بویشگر قابل تنظیم استفاده می کرد که می توانست بر همه ترافیک اینترنت کاربر هدف، نظارت کند. کارنیور در اکتبر ۱۹۹۷ آغاز به کار کرد و تا سال ۲۰۰۵ (میلادی) یک نرم افزار تجاری پیشرفته، جایگزین آن شده بود. توسعه. کارنیور از روی یک برنامه پیشین اداره تحقیقات فدرال به نام اُمنیوُر (به معنی همه چیزخوار) ساخته شده بود. خود امنیور نیز جایگزین یک برنامه نظارتی قدیمی تر و (در آن هنگام) فاش نشده بود که اداره کننده درستی و انطباق اداره تحقیقات فدرال، پاتریک دابلیو. کلی از نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا جابجا کرده بود. در سپتامبر ۱۹۹۸ بخش فناوری رهگیری داده اداره تحقیقات فدرال در کوانتیکوو، ویرجینیا پروژه ای را برای جابجایی امنیور از سیستم عامل سولاریس شرکت سان مایکروسیستمز به سکوی ویندوز ان تی آغاز کرد. این کار برای آسان کردن کوچک سازی سامانه و پشتیبانی از طیف گسترده تری از تجهیزات رایانه های شخصی انجام شد. پروژه جابجایی Phiple Troenix و سامانه برآمده از آن Carni
vore نامیده شد. پیکربندی. سامانه کارنیور یک ایستگاه کار با نرم افزار بویشگر بسته شبکه و جز درایو جداشدنی بر پایه مایکروسافت ویندوز بود. این رایانه باید به صورت فیزیکی روی رساننده خدمات اینترنتی یا جاهای دیگری نصب می شد که می توانست ترافیک اینترنت بخش های شبکه محلی را ببوید و به دنبال ایمیل های در حال جابجایی بگردد. خود فناوری بکار رفته، خیلی، پیشرفته نبود و از یک بویشگر استاندارد و فیلتر مستقیم استفاده می کرد. هیچ نمایشگر رایانه یا صفحه کلیدی در رساننده خدمات اینترنتی وجود نداشت. مولفه های اصلی این عملیات، معیار فیلترینگ بودند. از هر بسته شبکه، یک کپی گرفته و بعداً روی آن، فیلتر مناسب، اِعمال می شد. برای هم خوانی دقیق با موضوع هدف، یک مدل کامل از جزئیات، ساخته می شد. در سال ۲۰۰۰ (میلادی) وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا یک بررسی فنی مستقل از کارنیور انجام داد. جنجال. چندین گروه، نگرانی خود را از راه اندازی، استفاده، و سوءاستفاده احتمالی از کارنیور اعلام کردند. در ژوئیه ۲۰۰۰ بنیاد مرزهای الکترونیک، بیانیه ای به کمیته قانون اساسی زیرمجموعه کمیته مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در امور قضایی فرستاد و در آن،
جزئیات خطرهای چنین سامانه ای را توضیح داد. مرکز اطلاعات حریم شخصی الکترونیک نیز در اینباره، چندین بیانیه داد. در ژوئیه ۲۰۰۰ اداره تحقیقات فدرال در بیانیه ای به این نگرانی ها پاسخ داد و به طبیعت هدفمند کارنیور اشاره کرد. دستیار رئیس اداره تحقیقات فدرال، دونالد کر در اینباره گفت: پس از انتقاد از کارنیور در رسانه ها برای مدت طولانی، اداره تحقیقات فدرال نام "کارنیور" را به "DCS1000" تغییر داد. به نظر می رسد DCS سرواژه Digital Collection System به معنی «سامانه گردآوری دیجیتال» باشد. کارکرد DCS1000 همانند کارنیور است. جایگزین. در میانه ژانویه ۲۰۰۵ آسوشیتد پرس گزارش کرد که اداره تحقیقات فدرال، به نفع نرم افزارهای تجاری در دسترس، مانند NarusInsight (یک سامانه نظارت گسترده) ساخت شرکت ناروس، استفاده از کارنیور را در سال ۲۰۰۱ (میلادی) متوقف کرده است. گزارشی در سال ۲۰۰۷ (میلادی) توضیح داد که سامانه جایگزین، درون شبکه رساننده های خدمات اینترنتی و نقاط تقاطع روتر یا سوئیچ های شبکه قرار داده شده و توانایی ذخیره سازی همه داده های عبوری از رساننده خدمات اینترنتی را دارد.
پیپ مرشام یک پیپ ساخته شده از ماده معدنی سپیولیت است، که با عنوان مرشام نیز شناخته شده است. مرشام (، لغتی آلمانی برای «کف دریا» است که گاهی اوقات شناور در دریای سیاه یافت می شود و بیشتر تحت عنوان کف دریا شناخته می شود (از این رو منشأ آلمانی این نام و همچنین نام فرانسوی با همین ماده است، ) خاصیتی که این سنگ دارد این است که می توان حکاکی های بسیار ظریف وروی آن انجام داد. از قرن ۱۷ برای ساخت پیپ از این ماده معدنی استفاده می شد؛ نام دیگر مرشام «کف دریا» و رنگ طبیعی آن سفید است. چگالی پایینی دارد؛ یک ماده معدنی متخلخل است که باعث جذب بسیاری از مواد تنباکو در حین کشیدن پیپ می شود و در طول زمان رنگ آن به قهوه ای مایل به طلایی تغییر پیدا می کند. در قدیم در کشور انگلستان پیپ های مرشام در بین کلکسیونرها قیمت گذاری و خرید و فروش می شد و به عنوان کالایی لوکس شناخته می شد. پیشینه. اولین استفاده ثبت شده از مرشام برای ساخت پیپ به سال ۱۷۲۳ بازمی گردد. این ماده به سرعت به عنوان ماده ای مناسب برای تهیه دود خنک، خشک و طعم آور مورد توجه واقع شد. مرشام بخاطر داشتن طبیعت متخلخل، رطوبت و تنباکو از اعماق این سنگ کشیده می شود. مرشام
جایگزین اصلی برای لوله های خشتی (سفالین) آن زمان شد و تا به امروز این مزیت خود را حفظ نموده است. اگرچه از اواسط دهه ۱۸۰۰ لوله های پیپ از جنس چوب erica arbora به رایج ترین لوله های پیپ تبدیل شده اند. با آغاز استفاده از چوب «بریار» از گیاه (Erica arbora)، از اوایل دهه ۱۸۲۰، تقاضا برای پیپ های سفالی و در مرحله بعد، پیپ های مرشام را تا حد زیادی کاهش داد. ویژگی های مرشام با قرار دادن «استم های بریار» همراه با کاسه ای از جنس مرشام ترکیب شده است. برخی افرادی که از پیپ استفاده می کنند بر این باورند که پیپ های چوبی مرشام با دسته چوبی از جنس گیاه مزبور تخلخل و کیفیت بالایی از دود را ایجاد می کنند که بعلت کیفیت جذب حرارتی و ماندگاری چوب مورد استفاده است. با این حال قبل از تمیز کردن لوله باید مرشام خنک شود و چوب بریار پس از چند روز استعمال باید استراحت کند، بنابراین این ترکیب با برخی از اشکالات هر دو ماده همراه است. نازکی آستر می تواند تأثیری در میزان دوام پیپ داشته باشد و برخی از افراد پیپ های خود را تمیز نمی کنند و باعث ترک خوردگی مرشام می شود. مشخصات. پس از استعمال، پیپ های مرشام به تدریج تغییر رنگ می دهند و پیپ های ق
دیمی مرشام سایه هایی از زرد، نارنجی، قرمز و کهربای را از پایه به بالا ایجاد می کنند. هنگامی که برای استفاده به عنوان پیپ آماده می شود، گره های طبیعی ابتدا جدا می شوند تا ماتریس خاکی قرمز حذف شود، سپس در یک کوره خشک می شود، دوباره خراشیده می شود و با موم صیقل می یابد. توده های خمیده شکل که به این ترتیب تهیه می شوند، تراشیده و حک شده اند، با کاغذ شیشه ای صاف می شوند، در موم یا استئارین گرم می شوند و در آخر با خاکستر استخوان جلا داده می شوند. استفاده جهانی. محصولات مرشام حکاکی شده ترکیه به طور سنتی در مراکز تولیدی مانند وین ساخته می شدند. با این وجود، از دهه ۱۹۷۰، ترکیه صادرات گره های مرشام را ممنوع اعلام کرد و سعی در ایجاد یک صنعت محلی مرشام کرد؛ بنابراین تولیدکنندگان مشهور زمانی ناپدید شده اند و تولیدکنندگان پیپ های اروپایی برای پیپ های خود به منابع دیگر مراجعه می کنند.پیپ سازی در ایران یک هنر رواج یافته است. از پیپ سازان مطرح ایرانی می توان به ماسترو رحیمی ملقب به پدر پیپ ایران اشاره کرد . یکی دیگر از انواع پیپ مرشام، پیپ کابالاش ساخته شده توسط نمادهای داستانی ویلیام گیلت است که توسط شخصیت داستانی شرلوک هولمز
به تصویر کشیده شده است. کالاباش نوعی خوراکی شبیه به کدو است که به طور خاص برای استفاده در پیپ ها پرورش یافته است. با قرار دادن بلوک های کوچک در زیر ساقه، و وادار کردن آن به تغییر شکل به منحنی ملایم، شکل را تعیین می کند. کدو رسیده، بُرش خورده و خشک می شود و سپس برای دریافت یک کاسه مرشام با واشر چوب پنبه ای نصب می شود. پیپ تمام شده یکی از جالبترین و خشک ترین دودهای موجود را ارائه می دهد. در سومالی و جیبوتی، از مرشام برای ساخت dabqaad، یک سنتی بخور دادن سوز، استفاده می شود. این ماده معدنی در منطقه البور استخراج می شود، که دومی بعنوان مرکزی برای استخراج معادن در نظر گرفته شده است. ال بوور همچنین محل استقرار صنعت پیپ سازی محلی است. مواد مشابه. مشابه هایی از این پیپ در پلاستر پاریس و سایر مکانها ساخته می شود. کانی خاکی نرم و سفید از Långbanshyttan، در ورملاند، سوئد معروف به aphrodite ()، شباهت زیادی با مرشام دارد. آن را مترادف با اسمکتیت: خاک رس stevensite دانسته اند. مرشام آفریقایی. این ماده در کشورهای مختلف آفریقایی موجود است و فرم و ساختاری متفاوت با میرشام ترکیه ای دارد. در مقایسه با میرشام ترکیه ای، ساختاری س
خت تر و سنگین تر دارد و اغلب توسط سازندگان پیپ در انگلستان مورد استفاده قرار می گیرد و امروزه نیز می توان نمونه های از آن را می توان مشاهده کرد. کاسه پیپ ها معمولاً از این جنس ساخته می شوند و مقاوم در برابر آتش و حرارت و بدنه آنها با رنگ های روشن بعنوان عمل نهایی رنگ آمیزی می شوند. معمولاً در این گونه پیپ ها لبه های آتشگاه به رنگ تیره و مشکی رنگ می شوند.
لیو شَـمراث (؛ – ) یک پزشک متخصص قلب اهل آفریقای جنوبی بود. شهرت او به واسطهٔ کارهایش در زمینهٔ نوار قلب و همچنین توصیف «آزمون پنجره شمراث» برای تشخیص چماقی شدن ناخن است.
لیا آماندا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کن کن فرانسوی"، "کنت دو مونت-کریستو"، "عاشقان پیشین"، "برهنه برای قاتل" و "سه داستان ممنوعه" اشاره کرد.
گردش خون مغزی حرکت خون از طریق شبکه شریان های مغزی و رگ های تأمین کننده مغز است. میزان جریان خون مغزی در بزرگسالان به طور معمول ۷۵۰ میلی لیتر در دقیقه است، که معادل ۱۵٪ برون ده قلبی می باشد. شریان ها خون حاوی اکسیژن، گلوکز و سایر مواد مغذی را به مغز تحویل می دهند و سیاهرگ ها خون دی اکسید شده را به قلب بازمی گردانند و دی اکسید کربن، اسید لاکتیک و سایر محصولات متابولیک را از بین می برند. از آنجا که مغز در برابر تغییرات موجود در تأمین خون خود بسیار آسیب پذیر است، سیستم گردش خون دارای تدابیر حفاظتی زیادی از جمله خودتنظیمی رگ های خونی است و شکست این تدابیر می تواند منجر به سکته مغزی شود. مقدار خونی که توسط گردش خون مغزی حمل می شود جریان خون مغزی نام دارد. شتاب های شدید ناگهانی نیروهای گرانشی درک شده توسط بدن را تغییر می دهند و می توانند گردش خون مغزی و عملکردهای طبیعی بدن را به شدت مختل کنند تا جایی که شرایط زندگی را به طور جدی مورد تهدید قرار دهند. توضیحات زیر بر اساس گردش خون مغزی ایده آل است. الگوی گردش و نامگذاری آن بین ارگانیسم های مختلف متفاوت می باشد. آناتومی. خون رسانی. سیستم خون رسانی به مغز با توجه به شر
یان های مختلفی که مغز را تأمین می کنند به طور معمول به دو بخش قدامی و خلفی تقسیم می شود. دو جفت شریان اصلی، شریان های داخلی کاروتید (تأمین کننده بخش قدامی مغز) و شریان های مهره ای (تأمین کننده ساقه مغز و بخش خلفی مغز) هستند. سیستم های گردش خون قدامی و خلفی مغز از طریق شریان های ارتباطی خلفی دو طرفه به هم مرتبط می شوند. آن ها بخشی از حلقه ویلیس که گردش خون پشتیبانی از مغز را فراهم می کند هستند. در صورت انسداد یکی از شریان ها، دایره ویلیس اتصال هایی بین گردش خون قدامی و گردش خون خلفی در راستای کف طاق مغزی فراهم می کند، و خون را به بافت هایی می دهد که در غیر این صورت ایسکمی می شوند. گردش خون قدامی مغزی. گردش خون قدامی مغزی خون رسانی به قسمت قدامی مغز از جمله چشمها را به عهده دارد، که توسط شریان های زیر فراهم می شود: گردش خون خلفی. گردش خون خلفی مغزی عبارت است از خون رسانی به قسمت خلفی مغز، از جمله لوب پس سری، مخچه و ساقه مغز که توسط شریان های زیر تهیه می شود: تخلیه وریدی. تخلیه وریدی مغز را می توان به دو زیربخش تقسیم کرد: سطحی و عمیق. سیستم سطحی از سینوس های سیاهرگی سخت شامه تشکیل شده است که دارای دیواره هایی هس
تند که بر خلاف یک ورید معمولی متشکل از ماده سخت شامه است؛ بنابراین سینوس های سخت شامه ای در سطح مغز قرار دارند. برجسته ترین این سینوس ها سینوس ساژیتال فوقانی است که در صفحه ساژیتال تحت خط میانی طاق مغزی، به صورت خلفی و تحتانی از محل تلاقی سینوس ها، جایی که تخلیه سطحی با سینوس هایی که در درجه اول سیستم وریدی عمقی را تخلیه می کنند، جریان دارد. از اینجا، دو سینوس عرضی شکافته می شوند و به صورت جانبی و رو به پایین در یک منحنی S شکل می روند که سینوس های سیگموئیدی را تشکیل می دهند که به شکل دو ورید ژوگولار شکل می گیرند. در گردن، ورید ژوگولار با روند صعودی شریان های کاروتید موازی شده و خون را به داخلبزرگ سیاهرگ زیرین تخلیه می کند. تخلیه عمیق وریدی در درجه اول از رگ های معمولی در داخل ساختارهای عمیق مغز، که در پشت مغز میانی می پیوندند تا رگ گالن شکل گیرد، تشکیل شده است. این رگ با سینوس ساژیتال تحتانی در هم می آمیزد تا سینوس مستقیم تشکیل شود و سپس به سیستم وریدی سطحی که در بالا ذکر شد در محل تلاقی سینوس ها، می پیوندد. فیزیولوژی. جریان خون مغزی (CBF) خون رسانی به مغز در یک بازهٔ زمانی است. در بزرگسالان، CBF به طور معمول