Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رون. تیم ترون در پکن، توکیو، ایالات متحده و بسیاری از مناطق و کشورها فعال است. در مجموع، TRON دارای بیش از ۱۰۰ عضو است. بیشتر این اعضا ابتدا در غول های اینترنتی مانند علی بابا، تنسنت و بایدو کار می کردند. ترون شرکای تجاری و سرمایه گذاران بسیاری را جذب کرده است. Wei Dai بنیانگذار Ofo یکی از سرمایه گذاران مطرح ترون به شمار می آید. ترون با گروه علی بابا، شرکت Baofeng، و همچنین با oBike Game.com و Peiwo نیز همکاری داشته است. استخراج ترون. استخراج ترون (TRX) با هیچ یک از روش های استخراج با استفاده از توان پردازنده های گرافیکی ممکن نیست. تنها راه برای دستیابی به این رمزارز، استفاده از آتریوم و بیت کوین برای خرید از صرافی های آنلاین در سطح جهان است. به این ترتیب هیچ راه سریع و در دسترسی برای استخراج ترون وجود ندارد؛ چراکه تمام کوین های موجود، از قبل استخراج و صادر شده اند و افراد فقط می توانند آن را خریداری کنند. انواع گره های ترون. Super Node. Super Representative (مخفف: SR) تولیدکنندهٔ بلوک در شبکهٔ ترون است. SR ۲۷ وجود دارد. آن ها تراکنش ها را اعتبارسنجی می کنند و به نوبهٔ خود تراکنش ها را در بلوک ها می نویسند. ا
طلاعات Super Representatives برای همه در شبکهٔ ترون قابل مشاهده است. Full Node. فول نود دارای داده های زنجیرهٔ بلوک کامل است، می تواند داده ها را در زمان واقعی به روز کند. می تواند تراکنش ها را انتشار دهد و سرویس api را ارائه دهد. Lite Full Node. لایت فول نود همان کد فول نود را اجرا می کند با این تفاوت که لایت فول نود فقط شامل تمام داده های وضعیت حساب و داده های مربوط به ۲۵۶ بلوک آخر است. Solidity Node. فقط داده های بلوک های تأیید شده را از فول نود که مشخص شده است را همگام می کند، همچنین سرویس api را ارائه می دهد. توجه: SolidityNode به تنهایی منسوخ شده است. اکنون یک فول نود از تمام RPCهای یک Solidity Node پشتیبانی می کند. توسعه دهندگان جدید باید فقط فول نود را راه اندازی کنند. مزیت های ترون. ترون، قصد دارد تا به رؤیای بزرگ خود یعنی تبدیل شدن به «اینترنت غیرمتمرکز» جامهٔ عمل بپوشاند. در این مسیر و در قدم اول، ترون به طور جدی قصد دارد تا در حوزهٔ محتوا، به خصوص محتوای مربوط به سرگرمی، واسط هایی نظیر نتفلیکس، گوگل پلی و اپ استورها، فیس بوک، اینستاگرام و شبکه های اجتماعی و دیگر پلتفرم ها و واسط های محتوایی را از
میان برداشته و از طریق شبکهٔ بلاکچین خود، تولیدکنندگان محتوا را بدونِ واسطه به مصرف کنندگان محتوا متصل نماید. این موضوع، با خرید سرویس هایی نظیر بیت تورنت (نتفلیکس بلاکچینی)، کوین پلی (اپ استور بلاکچینی)، و استیمیت (شبکهٔ اجتماعی بلاکچینی) توسط ترون، بیشتر خود را نمایان می کند. در این بین، ارز دیجیتال ترون (با نماد TRX) نیز، نقش زیرساخت مالی این بستر را فراهم کرده و در تبادل هزینه این مصرف محتوا میان تولیدکنندگان محتوا و مصرف کنندگان آن، کاربرد دارد. به دلیل همین کاربردی بودن ارز دیجیتال ترون در بستر شبکهٔ بلاکچین ترون، این رمزارز با اقبال بسیار خوبی نیز در میان سرمایه گذاران مواجه شده است. علاوه بر این کاربردی بودن، ترون مدعی است که ظرفیت انجام ۲۰۰۰ تراکنش در ثانیه با کارمزدی نزدیک به صفر را دارد. این در حالی است که در حال حاضر در بلاکچین بیت کوین و آتریوم، امکان انجام ۷و ۱۵ تراکنش در ثانیه وجود دارد. کلاه برداری از طریق ترون. یکی از شایعاتی که در مورد ترون و قراردادهای هوشمند آن وجود دارد، امکان سرمایه گذاری از طریق این قراردادهای هوشمند است. پروژهٔ بانک آف ترون ، واکینگ ترون و… نمونه هایی از این کلاه بردار
ی ها بودند که به صورت پانزی اجرا شدند و همچنان فعال هستند و سوددهی دارند. پروژه هایی که وعدهٔ سود ثابت و ماهیانه به شما می دهند از این قبیل سیستم های کلاهبرداری هستند. از مهم ترین ویژگی های چنین پروژه هایی، دادن وعدهٔ سودهای نجومی، نداشتن محتوای علمی و فنی، عدم وجود نقشهٔ راه و استفاده از روش هرمی و ویروسی و زمان دار بودن پرداخت پورسانت است. طرح های سرمایه گذاری با قراردادهای هوشمند یا اصطلاحاً اسمارت کانترکت فرق دارند. طرح های سرمایه گذاری پشتوانه ندارند و قابل تغییر هستند؛ اما اسمارت کانترکت ها روی شبکهٔ بلاکچین ثبت شده اند و کسی توانایی تغییر و حذف آن را ندارد و کسب درآمد از آن از طریق جذب نفرات جدید است و پاداش افراد در لحظه و به کیف پول شخصی آن ها واریز می شود.
کتابخانه بین المللی جوانان (IYL) در مونیخ کتابخانه ای است که در مجموعه سازیِ ادبیات کودکان و نوجوانان از سراسر جهان تخصص دارد تا بتواند آنها را در دسترس عموم یا جامعهٔ جهانی قرار دهد. این کتابخانه بزرگ ترین در نوع خود در سراسر جهان است و از ژوئن سال ۱۹۸۳ در قلعه بلوتنبرگ در منطقه مونیخ اوبرمنزینگ فعالیت می کند. قبلاً این کتابخانه در شوابینگ واقع شده بود. کلاغ سفید. فهرست «کلاغ سفید» (زاغ سفید) سالانه منتشر می شود و شامل کتاب های پیشنهادی کودک و نوجوان است. از میان تعداد زیاد کتاب هایی که این کتابخانه از ناشران، مؤسسات، سازمان ها و سایر همکاران دریافت می کند، کارشناسان ۲۰۰ نسخه جدید از بیش از ۸۱ کشور جهان را به بیش از ۵۸ زبان انتخاب می کنند. عناوین با توجه به موضوع و کیفیت نوآورانه ادبی و ظاهری آنها برای مخاطبان بین المللی انتخاب می شوند. خلاصه ای از هر کتاب ارائه می شود.
آلوارو آنتونیو گارسیا پرز (به ؛ زاده ۲۳ فوریه ۱۹۷۵) با نام شناخته شده آلوارو مورته، بازیگر اهل اسپانیاست. او در سطح جهانی با بازی در نقش پروفسور در سریال خانه کاغذی، به شهرت دست پیدا کرده است. زندگی هنری. مورته حرفه بازیگری اش را با بازی در یک نقش جزئی در سریال اسپانیایی بیمارستان مرکزی، شروع کرد. در ادامه به بازی در سریال های اسپانیایی همچون پلانتا ۲۵ و نقش آدولف کاستیلو در سریال باندولرا و… پرداخت. در سال ۲۰۱۷، مورته در نقش پروفسور در سریال شبکه اسپانیایی آنتن ۳ به نام سرقت پول، بازی کرد و بازی اش مورد تحسین واقع شد و به همراه این سریال، شهرت جهانی پیدا کرد. در اواخر سال ۲۰۱۷ نت فلیکس حق پخش این سریال را خرید و آنرا در سیستم عامل خود توزیع کرد. فصل ۴ این سریال در آوریل ۲۰۲۰ منتشر شد. مورته علاوه بر کار بازیگری خود، صاحب یک شرکت تئاتر به نام "۳۰۰ تپانچه" است که آنرا در سال ۲۰۱۲ تأسیس کرده است. در دسامبر ۲۰۱۹، اعلام شد مورته به بازیگران سریال جدید آمازون به نام چرخ زمان، پیوسته است. این سریال اقتباسی از رمانی فانتزی به همین نام است. مورته قرار است نقش لوگین آبلار را به تصویر بکشد. زندگی شخصی. او با بلانکا کلم
نته، یک سبک شناس ازدواج کرده است، آنها ۲ فرزند به نام های جولیتا و لئون دارند که دوقلوهای غیر یکسان هستند.
قصه های گنجشکی یک کتاب کودک فارسی نوشتهٔ ناصر یوسفی است که در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. این کتاب در فهرست کلاغ سفید (۲۰۱۴) قرار گرفت. محتوا. مؤلف در این داستان از احساسی که به دنیای گنجشک ها دارد، می نویسد. در مقدمه کتاب آمده است: «من با گنجشک ها دوست هستم. من سال هاست که با آن ها رابطه دارم. بعضی وقت ها فکر می کنم که آن ها دخترخاله ها و پسرعموهای من هستند.»
دمیرچی (به لاتین: Dəmirçi) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است. دمیرچی ۸۹۱ نفر جمعیت دارد. بیشتر مردم آن از تات های قفقاز هستند.
این دیس مومنت ، یک گروه هوی متال آمریکایی است که در سال ۲۰۰۵ توسط ماریا برینک، خواننده و کریس هوورث، گیتاریست تشکیل گردید. جایزه ها. جوایز موسیقی آلترنیتیو مطبوعات جوایز موسیقی لودوایر
ووفر (به انگلیسی:Woofer) نوعی بلندگو الکتریکی است که می تواند فرکانس های بین ۴۰ تا ۵۰۰ هرتز را پردازش نماید. به طور معمول پایین ترین میزان فشار صدایی که توسط انسان قابل شنود است حدود ۲۰ هرتز است. ووفر در اصل برای پوشش ضعف پردازش فرکانس های پایین توسط بلندگوها استفاده می شود. این نام از کلمه انگلیسی برای پارس عمیق سگ، " ووف " (woof) گرفته شده است. «ووفر» یا «بلندگوی باس» یک اصطلاح فنی برای بلندگوی درایوری است که برای تولید صداهای فرکانس پایین طراحی شده است، معمولاً از ۵۰ تا ۲۰۰ Hz. نام آن از واژهٔ انگلیسی برای صدای پارس عمیق سگ، "woof" گرفته شده است (در برابر «توئیتر» که نام بلندگوهایی است که برای بازتولید صداهای با فرکانس بالا ساخته شده اند و از آواز زیر پرندگان "tweet" گرفته شده است). رایج ترین طراحی برای ووفر، درایور الکترودینامیک است که معمولاً از یک مخروط کاغذی سخت ساخته می شود و به وسیلهٔ سیم پیچ صوتی که در یک میدان مغناطیسی قرار دارد، به حرکت درمی آید. سیم پیچ صوتی با چسب به پشت مخروط بلندگو متصل می شود. سیم پیچ و آهن ربا یک موتور خطی برقی را تشکیل می دهند. هنگامی که جریان الکتریکی از سیم پیچ عبور می کن
د، سیم پیچ بر اساس قانون دست چپ فلمینگ برای موتور نسبت به قاب حرکت می کند و باعث می شود سیم پیچ مخروط بلندگو را مانند پیستون به جلو یا عقب براند. حرکت حاصلِ مخروط، امواج صوتی تولید می کند، چون به عقب و جلو حرکت می کند. در سطح فشار صوت (SPL) معمولی، بیشتر انسان ها می توانند تا حدود ۲۰ هرتز بشنوند. ووفرها معمولاً برای پوشش پایین ترین اکتاوهای دامنهٔ فرکانسی یک بلندگو به کار می روند. در سامانه های دو راههٔ بلندگو، درایورهایی که مسئول فرکانس های پایین هستند ناچارند بخش زیادی از محدودهٔ میانی (تا حدود ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ هرتز) را نیز پوشش دهند؛ چنین درایورهایی را معمولاً «میان ووفر» می نامند. از دههٔ ۱۹۹۰، گونه ای از ووفر که فقط برای فرکانس های بسیار پایین طراحی شده است، یعنی ساب ووفر، به طور گسترده در سامانه های سینمای خانگی و سامانه های پخش عمومی به کار می رود تا پاسخ بیس را تقویت کند؛ بازهٔ فرکانسی ساب ووفرها معمولاً از ۴۵ تا ۱۰۰ هرتز است، هرچند ساب ووفرهای حرفه ای بزرگ که در جشنواره های فضای باز استفاده می شوند می توانند تا ۲۰ هرتز نیز برسند. طراحی ووفر. طراحی خوب ووفر مستلزم تبدیل مؤثر سیگنال تقویت کنندهٔ فرکانس پایی
ن به حرکت مکانیکی هوا با دقت بالا و بازده قابل قبول است، و هم زمان نیاز به استفاده از محفظهٔ بلندگو برای پیوند حرکت مخروط با هوا هم کمک کننده و هم پیچیده کننده است. اگر به خوبی انجام شود، بسیاری از مشکلات دیگر طراحی ووفر (مثلاً نیاز به جابه جایی خطی زیاد) کاهش می یابد. در بیشتر موارد، ووفر و محفظه اش باید برای کار با هم طراحی شوند. معمولاً محفظه بر اساس ویژگی های بلندگو یا بلندگوهای به کاررفته طراحی می شود. اندازهٔ محفظه تابعی از بلندترین طول موج ها (پایین ترین فرکانس ها) است که باید بازتولید شوند، و محفظهٔ ووفر بسیار بزرگ تر از محفظهٔ لازم برای میان رده و فرکانس های بالا است. یک شبکهٔ تقسیم فرکانس، چه غیرفعال و چه فعال، بازهٔ فرکانسی ای را که باید توسط ووفر و بلندگوهای دیگر پردازش شود، فیلتر می کند. به طور معمول، انتظار می رود شبکهٔ تقسیم و سامانهٔ بلندگو (شامل ووفر) سیگنال الکتریکی داده شده توسط تقویت کننده را بدون هیچ برهم کنشی دیگر به سیگنال آکوستیکی با همان شکل موج تبدیل کنند، هرچند گاهی تقویت کننده و بلندگوها با هم طراحی می شوند و بلندگوها بازخورد منفی برای اصلاح اعوجاج به تقویت کننده می فرستند. چالش ها
ی بسیاری در طراحی و ساخت ووفر وجود دارد. بیشتر آن ها مربوط به کنترل حرکت مخروط است تا سیگنال الکتریکی به سیم پیچ ووفر به درستی توسط امواج صوتی حاصل از حرکت مخروط بازتولید شود. مشکلات شامل میراکردن مخروط بدون اعوجاج شنیداری، جلوگیری از زنگ زدن زمانی که سیگنال ورودی لحظه ای در هر چرخه به صفر می رسد، و مدیریت جابه جایی های زیاد (که معمولاً برای بازتولید صداهای بلند لازم است) با اعوجاج کم است. همچنین ارائهٔ امپدانس الکتریکی نسبتاً ثابت در همهٔ فرکانس ها به تقویت کننده نیز یک چالش است. یکی از نخستین نسخه های طراحی کابینت باس-رفلکس، که اکنون به طور گسترده به کار می رود، در سال ۱۹۳۲ توسط آلبرت ال. توراس از آزمایشگاه های بل ثبت اختراع شد. بلندگوهای فعال. در سال ۱۹۶۵، شرکت زنهایزر سامانهٔ صوتی فیلارمونیک را معرفی کرد که با استفاده از الکترونیک برخی از مشکلاتی را که زیرسامانه های ووفر معمولی با آن روبه رو بودند برطرف می کرد. آن ها یک حسگر حرکت به ووفر افزودند و از سیگنالی که با حرکت واقعی آن منطبق بود به عنوان ورودی کنترلی برای یک تقویت کنندهٔ ویژه استفاده کردند. اگر این کار با دقت انجام شود، می تواند کارایی (چه در «دق
ت باس» و چه در گسترش عملکرد فرکانس پایین) را به طور چشمگیری بهبود دهد، اما به قیمت کاهش انعطاف پذیری (زیرا تقویت کننده و بلندگو دائماً به هم وابسته می شوند) و افزایش هزینه. با کاهش هزینهٔ الکترونیک، داشتن ووفرهای مجهز به حسگر در «سیستم های موسیقی» ارزان، بوم باکس ها یا حتی سامانه های صوتی خودرو رایج شده است. این کار معمولاً با هدف گرفتن عملکرد بهتر از درایورهای کوچک یا کم کیفیت در محفظه های سبک یا ضعیف انجام می شود. این رویکرد مشکلاتی دارد، زیرا همهٔ اعوجاج ها با روش های سروو قابل حذف نیستند و یک محفظهٔ ضعیف می تواند هر سود حاصل از اصلاح الکترونیکی را از بین ببرد. بلندگوهای اکولایزشده. از آن جا که ویژگی های یک بلندگو قابل اندازه گیری و تا حد زیادی قابل پیش بینی است، امکان طراحی مدارهای ویژه ای وجود دارد که تا حدی کاستی های یک سامانهٔ بلندگو را جبران کنند. روش های اکولایز در بیشتر کاربردهای سامانه صوتی هم رسانی و تقویت صوتی به کار می روند. در این جا مسئلهٔ اصلی بازتولید های-فای نیست، بلکه مدیریت محیط آکوستیکی است. در این حالت، اکولایز باید به طور جداگانه برای مطابقت با ویژگی های خاص سامانهٔ بلندگو و اتاقی که د
ر آن استفاده می شود تنظیم گردد. تقسیم دیجیتال فرکانس و اکولایز. فناوری رایانه ای، به ویژه پردازش سیگنال دیجیتال (DSP)، امکان طراحی شبکه های تقسیم فرکانس با دقت بسیار بالا را فراهم کرده است. با استفاده از پاسخ ضربه ای متناهی (FIR) و دیگر روش های دیجیتال، تقسیم فرکانس در سامانه های دو-آمپ یا سه-آمپ با دقتی انجام می شود که با فیلترهای آنالوگ، چه غیرفعال و چه فعال، ممکن نیست. افزون بر این، بسیاری از ویژگی های خاص درایورها (حتی تفاوت های فردی) می تواند هم زمان اصلاح شود، همان طور که در طراحی های اخیر کلاین و هومل دیده می شود. این رویکرد پیچیده است و بنابراین احتمال کمی دارد که در تجهیزات کم هزینه استفاده شود. مواد مخروط. همهٔ مواد به کاررفته برای مخروط مزایا و معایب خود را دارند. سه ویژگی اصلی که طراحان در مخروط جست وجو می کنند، سبک وزنی، سختی و نبود رنگ آمیزی (به دلیل نبود زنگ زدن) است. مواد ویژه ای مانند کولار و منیزیم سبک و سخت هستند، اما بسته به طراحی می توانند مشکل زنگ زدن داشته باشند. موادی مانند کاغذ (از جمله مخروط های کاغذی پوشش دار) و انواع پلیمرها معمولاً کمتر از دیافراگم های فلزی زنگ می زنند، اما می توا
نند سنگین تر و کمتر سخت باشند. ووفرهای خوب و بد با هر نوع مادهٔ مخروط ساخته شده اند. تقریباً همهٔ انواع مواد برای مخروط استفاده شده است، از الیاف شیشه و الیاف بامبو گرفته تا آلومینیوم لانه زنبوری منبسط و پلاستیک های پرشده با میکا. طراحی قاب. قاب یا «سبد» ساختاری است که مخروط، سیم پیچ صوتی و آهن ربا را در جای درست نگه می دارد. از آن جا که فاصلهٔ شکاف سیم پیچ بسیار باریک است (معمولاً چند هزارم اینچ)، صلبیت اهمیت دارد تا از تماس سیم پیچ با ساختار آهن ربا در شکاف و همچنین حرکات ناخواسته جلوگیری شود. دو نوع اصلی قاب فلزی وجود دارد: پرس شده و ریخته گری شده. سبدهای پرس شده (معمولاً فولادی) روشی کم هزینه تر هستند. عیب این نوع قاب این است که اگر بلندگو در حجم های بالا به کار رود ممکن است خم شود. سبدهای ریخته گری شده گران ترند، اما معمولاً در همهٔ جهات سخت تر، دارای میرایی بهتر (کاهش تشدید خود)، قابلیت شکل گیری پیچیده تر و در نتیجه برای درایورهای باکیفیت تر ترجیح داده می شوند. توان خروجی. یکی از مشخصات مهم ووفر، توان آن است، یعنی مقدار توانی که ووفر می تواند بدون آسیب تحمل کند. توان الکتریکی به سادگی قابل تعریف نیست و
بسیاری از سازندگان اوج توانی را ذکر می کنند که فقط برای لحظات کوتاه بدون آسیب قابل تحمل است. توان ووفر زمانی اهمیت می یابد که بلندگو در شرایط افراطی استفاده شود: کاربردهای نیازمند خروجی بالا، اضافه بار تقویت کننده، سیگنال های غیرمعمول (غیرموسیقایی)، فرکانس های بسیار پایین که محفظه بار آکوستیکی کمی ایجاد می کند (و بنابراین جابه جایی مخروط حداکثری خواهد بود)، یا خرابی تقویت کننده. در شرایط پرحجم، سیم پیچ صوتی ووفر داغ می شود، مقاومتش بالا می رود و «فشردگی توان» رخ می دهد، یعنی سطح خروجی صدا پس از کار طولانی کاهش می یابد. گرمای بیشتر می تواند سیم پیچ را تغییر شکل دهد و باعث سایش، اتصال کوتاه یا آسیب مکانیکی و الکتریکی دیگر شود. انرژی ضربه ای ناگهانی می تواند بخشی از سیم پیچ را ذوب کند و مدار باز ایجاد کند. در کاربردهای معمول موسیقی، توان الکتریکی ووفر اهمیت چندانی ندارد؛ اهمیت آن بیشتر در درایورهای فرکانس بالا دیده می شود. سه نوع تحمل توان در درایورهای بلندگو (از جمله ووفرها) وجود دارد: گرمایی، الکتریکی و مکانیکی. محدودیت مکانیکی زمانی رخ می دهد که جابه جایی مخروط به حداکثر برسد. محدودیت گرمایی ممکن است وقتی به
دست آید که توان نسبتاً بالایی برای مدت طولانی به ووفر داده شود. بیشتر انرژی واردشده به سیم پیچ به گرما تبدیل می شود، نه صدا، و گرما از طریق ساختار به هوا منتقل می شود. برخی درایورها دارای سازوکارهایی برای خنک سازی بهتر هستند (مانند قطب های دارای تهویه یا ساختارهای ویژهٔ رسانای گرما). اگر گرما بیش از حد بالا رود، چسب ها یا عایق ها ذوب می شوند و ووفر آسیب می بیند. کاربرد در سامانه های PA و سازها. ووفری که برای سامانه صوتی هم رسانی (PA) و تقویت کننده ساز طراحی شده است، از نظر ساختار شبیه ووفرهای خانگی است، اما محکم تر طراحی می شود. تفاوت ها شامل: کابینت های مقاوم برای حمل ونقل مکرر، مخروط های بزرگ تر برای SPL بالاتر، سیم پیچ های محکم تر برای توان بالاتر و سختی بیشتر سیستم تعلیق است. یک ووفر خانگی در کاربرد PA معمولاً سریع تر خراب می شود و یک ووفر PA در کاربرد خانگی کیفیت صدای موردنظر برای های-فای را ندارد. ووفرهای سامانه های PA معمولاً بازده بالا و ظرفیت توان بالایی دارند. بهای این بازده بالا، معمولاً توان جابه جایی کمتر است، زیرا برای محفظه های بوقی یا باس-رفلکس بزرگ ساخته شده اند. آن ها معمولاً برای پاسخ باس ب
سیار پایین مناسب نیستند، زیرا این کار اندازه و هزینه را به شدت بالا می برد. ووفر خانگی ممکن است بتواند فرکانس های پایین تر را بازتولید کند، بنابراین بیشتر ووفرهای PA برای کاربرد خانگی های-فای مناسب نیستند و برعکس. بازه های فرکانسی. در سطح فشار صوت معمولی، بیشتر انسان ها می توانند تا حدود ۲۰ هرتز بشنوند. برای بازتولید دقیق پایین ترین صداها، یک ووفر یا مجموعه ای از ووفرها باید حجم هوای کافی را جابه جا کنند، کاری که در فرکانس های پایین دشوارتر می شود. هرچه اتاق بزرگ تر باشد، ووفر باید هوای بیشتری را جابه جا کند تا توان صوتی لازم در فرکانس های پایین ایجاد شود.
ایگادزور یا باقرلی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است.
بلندگوی میان-سطح () بلندگویی است که فرکانس های میانی صدا، ۲۵۰ تا ۲۰۰۰ هرتز را پردازش می کند.
شمالگان یک فیلم درام بقای ایسلندی ساخته سال ۲۰۱۸ به کارگردانی جو پیانا است و به نویسندگی پیانا و رایان موریسون ساخته شده است. این فیلم یک تولید مشترک بین المللی بین ایسلند و ایالات متحده است در فیلم مس میکلسن در نقش مردی که در قطب شمال به سر می برد، بازی می کند. این فیلم در جشنواره کن ۲۰۱۸ به نمایش درآمد و در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۱۹ در سینماها اکران شد. تولید. این فیلم در طول ۱۹ روز در ایسلند فیلمبرداری شد. مدس میکلسن از این فیلم به عنوان دشوارترین فیلمبرداری حرفه خود نام برد. انتشار. در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۱۸، این فیلم برای رقابت برای دوربین طلایی در جشنواره کن ۲۰۱۸ انتخاب شد. بلیکر استریت ایالات متحده را به دست آورد و حقوق بین المللی را از جشنواره کن انتخاب کرد.
داش کرپی (به لاتین: Dashkerpi) یک روستا در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده است.
کالینینو (به لاتین: Kalinino) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گوی گول واقع شده است. کالینینو نام خود را از میخائیل کالینین یکی از اعضای حزب کمونیست اتحاد شوروی گرفته است.
درایور بلندگوی الکترودینامیکی () دستگاهی است متشکل از چند نوع مبدل که سیگنال های صوتی را به موج های صدا تبدیل می کند. در این دستگاه برای وفاداری زیاد به اصل، برای پردازش فرکانس های بالا از تیوتر، فرکانس های میانی از بلندگوی میان-رده و برای فرکانس های پایین از ووفر استفاده می شود.
در علم و مهندسی، نمودار نیمه لگاریتمی یک نوع نمودار است که در آن یکی از محورها در مقیاس لگاریتمی است ولی محور دیگر در مقیاس خطی است. این نوع نمودار برای نمایش رشد نمایی یک پدیده به کار می رود و همچنین وقتی گسترهٔ مقادیر یک متغیر خیلی بزرگ باشد نیز کاربرد دارد. معادله. اگر متغیر formula_1 رابطهٔ تابع نمایی با متغیر formula_2 داشته باشد، این رابطه را می توان با استفاده از لگاریتم به یک رابطه خطی تبدیل کرد: در این معادله، شیب خط برابر با formula_4 و عرض از مبدأ آن برابر با formula_5 است و formula_6 پایهٔ لگاریتم را نشان می دهد. در نمودارهای نیمه لگاریتمی، معمولاً از پایهٔ ۱۰ استفاده می شود.
لاله زار (به لاتین: Laləzar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است.
بسیاری از جانوران، به ویژه آنهایی که اهلی شده اند، دارای نام های ویژه ای برای نر، ماده، بچه و گروه هایشان هستند. در زبان فارسی و دیگر زبانهای ایرانی نیز به گوناگونی نام ها برای یک گونه جانور برخورد می شود. برای نمونه می توان به کتاب عجایب المخلوقات قزوینی اشاره نمود. شایان ذکر است که در بندهش ایرانی، بخشی دربارهٔ جانوران و سرده ها و نام هایشان نیز وجود دارد که گواهی بر به کارگیری نام های گوناگون بر یک گونه جانوری نزد ایرانیان است. گفته شده که یکی از بهترین منابع واژگانی شناخته شده در زبان انگلیسی کتاب آلبانس مقدس () است که دربارهٔ یکایک این واژگان توضیح و روشنگری داده است. اصطلاحات. در این جدول به برخی از رایج ترین نام های جانوران پرداخته شده است:
گارد ملی ارتش () یک سازمان شبه نظامی و نیروی ذخیره نظامی در دولت فدرال ایالات متحده است، که به ۲ بخش مختلف تقسیم می شود و بطور همزمان زیر نظر ۲ سازمان مختلف شامل؛ گارد ملی ایالات متحده آمریکا و نیز گارد ملی ارتش (که در هر ایالت مستقر می باشد و تحت نظر فرماندار هر ایالت قرار دارد) فعالیت می کند. گارد ملی ارتش به واحدهای فرعی مختلف، مستقر در هر ایالت و قلمرو ایالات متحده، که تحت نظر فرمانداران مربوطه اداره می شود، تقسیم می گردد. پیشینه شکل گیری گارد ملی ارتش به سال ۱۶۹۲ بازمی گردد، که فعالیت خود را در شهر سیلم، ماساچوست آغاز کرد. ستاد مرکزی گارد ملی ارتش در شهر آرلینگتون، ویرجینیا مستقر می باشد.
کیاوشان () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است.
حاجی قدیرلی (به لاتین: Hacıqədirli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق سو واقع شده است. حاجی قدیرلی ۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
دستگاه پخش خودرو () دستگاهی در خودروها برای فراهم آوردن پخش داده ها، آهنگ و سرگرمی های دیگر است. در دههٔ ۱۹۵۰ تنها یک رادیو AM ساده بود. پس از آن پخش رادیو اف ام شد. سپس نوار کاست، سی دی، دی وی دی و دیسک بلوری نیز به آن ها افزوده شد. تاریخچه. در سال ۱۹۰۴، قبل از اینکه فناوری تجاری قابل دوام برای رادیو سیار وجود داشته باشد، مخترع آمریکایی لی دو فارست «پدر رادیو» یک رادیو ماشین را در نمایشگاه خرید لوئیزیانا در سال ۱۹۰۴ در سنت لوئیس به نمایش گذاشت. در حدود سال ۱۹۲۰، فن آوری به حدی رسیده بود که در دسترس بودن گیرنده های رادیویی پخش رادیویی به صورت زنده را ممکن می کرد. یک چالش فنی این بود که لوله های خلاء در گیرنده های رادیویی به جریان مستقیم ۵۰ تا ۲۵۰ ولتی نیاز داشتند، اما باتری های خودرو با ولتاژ ۶ ولت کار می کردند. ولتاژ با یک ویبراتور افزایش یافت که DC ضربانی را فراهم می کرد که می توانست با یک ترانسفورماتور به ولتاژ بالاتر تبدیل شود. در سال ۱۹۶۲، مونتز دستگاه پخش نوار کارتریج ۴ مسیره Wayfarer را معرفی کرد. افراد مشهور، از جمله فرانک سیناترا، این واحدها را در خودروهای خود نصب کردند. پیچیدگی روزافزون سیستم صوتی و
سیله نقلیه برای قرار دادن چنین رسانه هایی، واحد صوتی را به هدف متداول سرقت خودرو تبدیل کرده است، بنابراین این دستگاه ها به سیستم های ضد سرقت نیز مجهز شدند. قوانین. سیستم های صدای بیش از حد بلند در خودروها مقررات شهرداری ها را نقض می کند که برخی از آنها آنها را غیرقانونی اعلام کرده اند. در سال ۲۰۰۲، وزارت دادگستری ایالات متحده راهنمایی برای افسران پلیس در مورد نحوه برخورد با مشکلات مربوط به سیستم های صوتی با صدای بلند در اتومبیل ها صادر کرد.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مصر، تیمی برای جوانان زیر ۲۰ سال مصر است و تحت نظر اتحادیه فوتبال مصر اداره می شود.
آرتور دی کوستا ای سیلوا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاستمدار اهل برزیل بود. وی از ۱۵ مارس ۱۹۶۷ تا ۳۱ اوت ۱۹۶۹ رئیس جمهور این کشور بود.
غشای زیستی یا زیست غشا یا ممبران یک غشای محصورکننده یا جداکننده است که به عنوان یک سد غشای نفوذپذیر غربالشی در موجودات زنده عمل می کند. "غشاهای زیستی"، به شکل غشای سلولی یوکاریوتی، از یک غشاء دولایه لیپیدی و فسفولیپید با پروتئین پوسته ای درونی جاسازی شده، پروتئین پوسته ای درونی و محیطی استفاده می شوند که در ارتباط ها و حمل و نقل مواد شیمیایی و یونها مورد استفاده قرار می گیرند. بخش عمده ای از لیپیدها درون غشای سلولی فضای روانی غشا را برای چرخش بهتر پروتئینها؛ برای عملکرد فیزیولوژیکی پخش و پراکنده شدن، فراهم می کند. پروتئین ها: با محیطی با سیالیت غشایی بالا، لایه لیپیدی با حضور یک پوستهٔ لیپیدی حلقوی، متشکل از مولکول های چربی که کاملاً محکم به سطح پروتئین پوسته ای درونی وصل شده اند، سازگار هستند. غشای سلولی با بافت های ایزوله شده توسط لایه های سلول مانند غشای مخاطی، غشای پایه و غشاهای سروز متفاوت است.
جرزی () یکی از نژادهای گاو شیری کوچک است که اصالت آن به جرزی، در جزایر مانش بریتانیا برمی گردد. جرزی یکی از سه نژاد این منطقه می باشد و دو نژاد دیگر «آلدرنی» (وضعیت: منقرض شده) و گرنزی نام دارند. گاوهای جرزی تولیدکننده های بزرگی هستند؛ تخمین زده می شود که بیشتر از ده برابر وزن خود قادر به شیردهی هستند. شیر آن ها کمی زردرنگ و دارای مقادیر زیادی چربی است. گاوهای جرزی به خوبی با مکان ها و آب و هوای مختلف سازگاری پیدا می کنند. برخلاف بسیاری از نژادها، که در یک دمای خاص بازدهی دارند، این گاوها به خوبی گرما را تحمل می کنند. این نژاد به بسیاری از کشورهای جهان صادر شده است. از جمله در دانمارک، فرانسه، نیوزلند و ایالات متحده آمریکا، از این گاوها به عنوان نژاد پرورشی غیروابسته استفاده می کنند. این نژاد در نپال به عنوان حیوان کار استفاده می شود.
نَره اُستُخوان یا باکولوم (Baculum)، استخوانی است که در آلت نری بسیاری از پستانداران جفت دار یافت می شود. برخلاف سایر نخستیان از جمله گوریل و شامپانزه، آلت مردی انسان فاقد این استخوان است. این استخوان در بالای پیشاب راه نر جای داشته و با فراهم کردن سختی لازم در هنگام دخول جنسی به تولید تولید مثل جنسی کمک می کند. هم ساخت این استخوان در پستانداران ماده، استخوانی در کلیتوریس (فنج) است که فنج استخوان (بابلوم) نامیده می شود. فنج استخوان در انسان وجود ندارد. واژه baculum (باکولوم) در زبان لاتین به معنای عصا یا چوب بلند است که خود از واژه یونانی βάκλον (باکلون) به معنای عصا، ریشه گرفته است. کارکرد. کارکرد نره استخوان در آمیزش جنسی است. شکل و اندازه آن بسته به نوع گونه فرق می کند. فرگشت آن ممکن است حاصل انتخاب جنسی باشد. ویژگی های ظاهری آن گاهی برای تمایز دادن گونه های مشابه از همدیگر استفاده می شود. وجود یک استخوان در آلت نری به جانور نر اجازه می دهد تا مدت زیادی با جانور ماده جفت گیری کند. این موضوع می تواند در برخی از راهبردهای جفت گیری، یک برتری آشکار محسوب شود. درازای نره استخوان ممکن است در برخی گونه ها به مدت
زمان جفت گیری بستگی داشته باشد. در گوشت خواران و نخستیان، به نظر می رسد که طول نره استخوان از انتخاب جنسی پساجفت گیری اثر گرفته باشد. در برخی گونه های خفاش، نره استخوان همچنین می تواند از پیشاب راه حفاظت کند تا تحت فشار قرار نگیرد.