Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خامنشی به پایان رسید – را آغاز تاریخ بشر می پندارند. آهن که در اعصار سه گانه پس از عصر برنز جای می گیرد. زمان رخداد این دوره در جاهای گوناگون متفاوت است. به گونه سنتی آغاز این زمان را سده دوازدهم پیش از میلاد در خاور نزدیک باستان، هندوستان باستان و یونان باستان می دانند. در دیگر بخش های اروپا این دوره دیرتر آغاز گشت. عصر آهن در کرانه های مدیترانه با فتوحات امپراتوری روم، در هندوستان با بودایی گری و جینیسم، در چین با کنفوسیوس گرایی و در شمال اروپا با سده های میانی آغازین (پایان قرن هشتم میلادی) به پایان رسید. خاورمیانه. شاهنشاهی هخامنشی، که توسط کوروش بزرگ تأسیس شد، در طی قرنهای ۶ تا ۴ قبل از میلاد از یونان و ترکیه تا رودخانه ایندوس و آسیای میانه را شامل می شد که توسط این حکومت اداره می شد. سیاست پارسی شامل تحمل فرهنگ های دیگر، یک دولت بسیار متمرکز و تحولات مهم زیرساختی بود. بعداً، در دوره داریوش بزرگ، سرزمینها یکپارچه شدند، بوروکراسی توسعه یافت، اشراف به درجات نظامی منصوب شدند، جمع آوری مالیات با دقت سازماندهی شد و جاسوسان برای اطمینان از وفاداری مقامات منطقه استفاده شدند. دین اصلی ایران در این زمان، مزدیسنا
بود که توسط فیلسوف و ابر انسان تاریخ زمان زرتشت توسعه یافت و این یک شکل اولیه یکتاپرستی را به منطقه معرفی کرد. این آیین قربانی کردن حیوانات و استفاده از مسمومیت ها را در آیین ها ممنوع می کرد؛ و مفهوم نجات معنوی را از طریق عمل اخلاقی شخصی، یک زمان پایان، و داوری عمومی و خاص با یک بهشت یا جهنم معرفی کرد. این مفاهیم به شدت تحت تأثیر امپراتوران بعدی و توده ها قرار می گرفت. مهمتر از همه، آیین زرتشت پیشرو مهمی برای مذاهب ابراهیمی مانند مسیحیت، اسلام یا یهودیت شده است. امپراتوری پارس در برقراری صلح و ثبات در خاورمیانه موفق بود و تأثیر عمده ای در هنر، سیاست (تأثیرگذاری بر رهبران هلنیستی) و دین داشت. حکومت ساسانیان. شاهنشاهی ساسانی که نام رسمی اش ایرانشهر بود، پایان دورهٔ ایران باستان و آخرین حکومت ایرانی پیش از حملهٔ اعراب به ایران در سدهٔ ۷ و ۸ میلادی بود که از سال ۲۲۴ تا ۶۵۱ میلادی به مدت ۴۲۷ سال بر ایران فرمان راند؛ شاهنشاهان این دولت از دودمان ساسانیان بودند.این شاهنشاهی یکپارچه را که به نام خاندان ساسان نامیده شد، اردشیر بابکان با شکست اردوان پنجم، اخرین شاه اشکانی (پارتی)، پایه گذاری کرد و بیش از چهار سده دوام
آورد. شاهان ساسانی که ریشه شان از پارس بود،بر پهنهٔ بزرگی از آسیای غربی چیرگی یافته و در کنار امپراتوری روم-بیزانس، در گذر بازهٔ زمانی افزون بر ۴۰۰ سال، ابرقدرت جهان باستان شمرده می شدند.پایتخت ایران در این دوره، شهر تیسفون در نزدیکی بغداد در عراق امروزی بود. پرچم ایران باستان در این دوره، درفش کاویانی بود که پس از سرنگونی ساسانیان از میان رفت. هند. امپراتوری های موریا و گوپتا را عصر طلایی هند می نامند و با اختراعات و اکتشافات گسترده ای در علم، فناوری، هنر، دین و فلسفه مشخص شده اند. مذاهب هندوئیسم و بودیسم، که از زیر قاره هند آغاز شد، تأثیر مهمی در جنوب، شرق و جنوب شرقی آسیا داشتند. تا سال ۶۰۰ قبل از میلاد، هند به ۱۷ ایالت منطقه ای تقسیم می شد که گهگاه میان خود دچار اختلاف می شدند. در سال ۳۲۷ پیش از میلاد، اسکندر با دید فتح کل جهان به هند آمد. او از شمال غربی هند عبور کرد و استان باختر را ایجاد کرد اما نتوانست بیشتر حرکت کند زیرا ارتش وی می خواست به یونان برگردند. اندکی قبل، سربازان چاندراگوپتا مائوریا شروع به کنترل رودخانه گنگ کردند و به امپراتوری موریا تأسیس شد. امپراتوری موریا (سانسکریت: मौर्य राजवंश، مائو
ریا ریژاوانا) یک امپراتوری گسترده و قدرتمند در هند باستان بود که از سال ۳۲۱ تا ۱۸۵ قبل از میلاد تحت سلسله مائوریان بود که یکی از بزرگترین امپراتوری های جهان در زمان خود به شمار می آید. دولت توسط چاندراگوپتا مائوریا که یک پادشاه مستبد بود اداره می شود، که در درجه اول به ارتش متکی بود تا قدرت خود را تأیید کند. این کشور همچنین از بوروکراسی استفاده می کرد و حتی از یک سرویس پستی پشتیبانی می کرد. نوه چاندراگپتا، اشوکا، با تسخیر بیشتر هند امروزی، امپراتوری را به شدت گسترش داد. سرانجام او به بودیسم گروید و زندگی مسالمت آمیز را آغاز کرد که در آنجا او دین و روش های انسانی را در سراسر هند ترویج کرد. امپراتوری موریا خیلی زود پس از مرگ آشوکا از هم پاشید و توسط مهاجمان کوشان از شمال غربی فتح شد و امپراتوری کوشان را تأسیس کرد. هند بزرگ عنوانی تاریخی برای حوزه نفوذ فرهنگ هند است که شامل شبه قاره هند و بسیاری مناطق فراتر از آن در جنوب آسیا، آسیای میانه و جنوب شرق آسیا می شود. این حوزه فرهنگی عمدتاً متأثر از گسترش آیین هندو و آیین بودا از هند به آسیای جنوب شرقی، آسیای مرکزی و چین از طریق جاده ابریشم از قرون اولیه عصر تاریخی و
گسترش سیستم نگارشی هندی مانند خط Pallava از سلسله پالاوا در جنوب هند به آسیای جنوب شرقی و خط Siddhaṃ به شرق آسیا از طریق امپراتوری گوپتا است. گسترش خط و به دنبال آن فرهنگ هندی توسط مسافران و معامله گران دریای بین سده های ۵ تا ۱۵ صورت گرفت که با حاکمیت هند بر مناطق اطراف مصادف بود. از سوی غرب، هند بزرگ بیشتر با با ایران بزرگ در هندوکش و پامیر همپوشانی داشته است. در عصر اکتشاف، اصطلاح هند بزرگ بیشتر برای مکانهای مبهم اطراف هند مانند ایندیز به کار می رفت. چین کلاسیک. سلسله ژو. از سال ۱۰۲۹ قبل از میلاد، سلسله ژو () تا ۲۵۸ پیش از میلاد در چین وجود داشته، حکومت کرده است. سلسله ژو با دادن قدرت به اشراف محلی و تکیه بر وفاداری خود از یک سیستم فئودالی استفاده می کرد تا بتواند قلمرو بزرگ خود را کنترل کند. سرانجام، دولت ژو، شهرک نشینان را ترغیب به حرکت به دره رودخانه یانگ تسه کرد و بدین ترتیب پادشاهی میانه چین را ایجاد کرد. دودمانی بود که پس از دودمان شانگ و پیش از دودمان چه این از سال ۱۰۴۶ پیش از میلاد تا ۲۵۶ پیش از میلاد در چین فرمان راند. مدت فرمانروایی دودمان ژو از همه دیگر دودمانهایی که در آن سرزمین فرمان راندند، بی
شتر است؛ با این حال تاریخ فرمانروایی این دودمان کاملاً مشخص نیست. در این دوره، فلسفه چینی گسترش و توسعه یافت و فیلسوفان بزرگی چون کنفسیوس، لائوتزه و شانگ یانگ پیدا شدند. پایتخت فرمانروایان این دودمان هائوجینگ بود. سلسله شین. شین شی هوانگ (، "Shǐ Huángdì")، که آخرین امپراتور ژو را سرنگون کرد و سلسله شین را تأسیس کرد. سلسله شین (به چینی: 秦朝؛ pinyin: Qín Cháo) اولین سلسله حاکم چینی امپریالیستی بود که از ۲۲۱ تا ۲۰۷ قبل از میلاد به طول انجامید. امپراتور جدید سیستم فئودالی را لغو کرد و بوروکراسی را مستقیماً منصوب کرد که برای قدرت به وی متکی باشد. نیروهای امپراتوری هوانگ هرگونه مقاومت منطقه ای را از بین بردند و با گسترش به سمت دریای جنوبی چین و شمال ویتنام امپراتوری چین را پیش بردند. سازمان بزرگ یک سیستم مالیاتی یکنواخت، سرشماری ملی، تنظیم جاده ها، اندازه گیری های استاندارد، سکه استاندارد و یک زبان رسمی نوشتاری و گفتاری را به ارمغان آورد. اصلاحات بعدی شامل پروژه های جدید آبیاری، تشویق تولید ابریشم، و مشهورترین آغاز ساخت دیوار بزرگ چین است - که به منظور نگه داشتن مهاجمان عشایری طراحی شده است. با این حال، شی هوانگ به
دلیل استبداد خود بدنام بود و کارگران را مجبور به ساختن دیوار، گرفتن مالیات های سنگین و مجازات شدید همه کسانی که مخالف او بودند، می کرد. او به کنفوسیوس ها ظلم کرد و به ارتقاء قانون گرایی، این ایده را که مردم ذاتاً شر هستند، و برای کنترل آنها به یک دولت نیرومند نیاز داشت. قانون گرایی با دیدگاه های واقع گرایانه و منطقی تزریق می شد و جذابیت های مکالمه تحصیل کرده را بیهوده و ناپسند می پنداشت و ان را رد می کرد. همه این موارد باعث شده پیروان هوانگ با مردم بسیار بد رفتار باشند و شروع به تضعیف حکومت شین شد و جناح های مختلف شروع به مبارزه برای کنترل چین کردند. سلسله ای است که پس از دودمان چو و پیش از دودمان هان در چین فرمان راندند. فرمانروایی ایشان از سال ۲۲۱ تا ۲۰۶ پیش از میلاد به طول انجامید. یکپارچگی و اتحاد سرزمینی چین در سال ۲۲۱ پیش از میلاد، در زمان فرمانروایی چین شی هوانگ آغازگر امپراتوری بود که بر تمام چین فرمان می راند؛ این امپراتوری تا زمان دودمان چینگ چائو ادامه یافت. ادیان تائوئیسم و کنفوسیانیسم، ادیان غالب مردم در زمان دودمان چین چائو بود. نخست وزیر نامدار این امپراتوری لی سی بود. سلسله هان. سلسله هان (چین
ی ساده شده: 汉朝؛ چینی سنتی: 漢朝؛ پینین: Hàn Cháo؛ ۲۰۶ پیش از میلاد - ۲۲۰ میلادی) دومین سلسله امپراتوری چین بود، که قبل از سلسله شین و قبل از آن توسط سه پادشاهی (220-265 CE) با گذشت چهار قرن، دوره سلسله هان دوران طلایی در تاریخ چین به حساب می آید. امپراتور وو از هان، یکی از بزرگترین امپراتورهای سلسله هان، صلح را در سراسر چین قابل مقایسه با پاکس رومانا دید که صد سال بعد در مدیترانه دیده ظهور می کند. تا به امروز، گروه قومی اکثریت چین از خود به عنوان «قوم هان» یاد می کنند. سلسله هان هنگامی تأسیس شد که دو دهقان موفق شدند در برابر فرزند ضعیف جانشین شی هوانگ قیام کنند. دولت جدید هان، تمرکز و بوروکراسی شین را حفظ کرد، اما سرکوب های قبلی را کاهش داد. آنها قلمرو خود را در کره، ویتنام و آسیای میانه گسترش دادند و یک امپراتوری حتی بزرگتر از شین ایجاد کردند. دودمان هان که بعد از دودمان چین به قدرت رسید، بین سال های ۲۰۶ قبل از میلاد و ۲۲۰ میلادی، حدود ۴۰۰ سال بر چین فرمانروایی می کرد. این زمان طولانی یکی از پرتأثیرترین دوره ها در تاریخ چین بوده است و تا آشوب کلاه زردها و دوره سه امپراتوری ادامه پیدا کرد. این امپراتوری همچنین
در سال ۱۰۸ ق. م به گوجوسان حمله کرد و امپراتوری گوجوسان یک سال مقاومت کرد و سرانجام سقوط کرد. اکثر مردم چین، اکنون خود را از قوم هان می دانند، که به علت حکومت طولانی این سلسله این قومیت اکثریت مطلق را پیدا کرد. قرون وسطایی. در این دوره، امپراتوری های جهان شرقی از طریق تجارت، مهاجرت و فتوحات مناطق همسایه گسترش یافتند. باروتها از اوایل قرن یازدهم مورد استفاده گسترده ای قرار گرفتند و پانصد سال قبل از یوهانس گوتنبرگ، برای چاپ مطبوعات خود از نوع متحرک استفاده می کردند. بودیسم، تائوئیسم، کنفوسیسیسم فلسفه های غالب خاور دور در قرون وسطی بودند. مارکو پولو نخستین غربی نبود که به شرق سفر کرد و با داستانهای شگفت انگیز از این فرهنگ متفاوت بازگشت، اما حکایت های او که در اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم منتشر شد، اولین شرحی بود که به طور گسترده در سراسر اروپا خوانده شد. آسیای غربی (خاورمیانه). امپراتوری روم. در قرن اول پیش از میلاد، گسترش جمهوری روم کل منطقه مدیترانه شرقی را دربر گرفت. بدین ترتیب و تحت امپراتوری روم، این منطقه با بسیاری از مناطق اروپایی و شمال آفریقا در یک واحد منفرد سیاسی و اقتصادی متحد شد. حتی مناطقی
که به طور مستقیم به روم ضمیمه نشدند نیز به شدت تحت نفوذ این امپراتوری قرار گرفتند تا برای قرن ها یکی از قوی ترین نهادهای سیاسی و فرهنگی منطقه را تشکیل دهند. اگر چه در این مناطق فرهنگ لاتین به صورت پراکنده منتشر شده بود، اما رومی ها در ادامه روند امپراتوری مقدونیه، به گسترش فرهنگ و زبان یونانی در منطقه پرداختند. شهرستانهای کوچک منطقه خاور میانه، به ویژه اسکندریه، به مراکز شهری بزرگ امپراتوری روم بدل شدند و کل منطقه را به انبار نان امپراتوری، به عنوان تولیدکننده کلیدی محصولات کشاورزی آن بدل کردند. با پذیرش دین مسیحیت از جانب امپراتوری روم، این آیین در خاورمیانه نیز ریشه دوانید و شهرهایی نظیر اسکندریه به مراکز اصلی تحصیلات مسیحی بدل شدند. در قرن پنجم میلادی، مسیحیت رومی بر دیگر مذاهب منطقه خاورمیانه سیطره یافت و آنان را به شدت سرکوب کرد. در این زمان، زبان یونانی به زبان رسمی منطقه تبدیل شد، اگر چه زبان هایی مانند سریانی ها و عبری همچنان وجود داشتند. دوره خلفای اسلامی. از قرن هفتم، قدرت جدیدی در خاورمیانه شروع به رشد کرد. درحالی که امپراتوری روم شرقی و امپراتوری ایرانی ساسانی بر اثر دو قرن جنگ در جریان جنگ های ای
ران و روم تضعیف شده بودند، مسلمانان قدرت جدید و تازه نفسی را در منطقه پایه گذاری کردند. طی یک سری فتوحات سریع و غافل گیرکننده، ارتش های عربی توانستند با تکیه بر انگیزه های اسلامی، رهبری خلفای ماهر و فرماندهان نظامی زبر دست مانند خالد ابن ولید، بسیاری از خاورمیانه را به اشغال درآورند. بدین ترتیب بیش از نیمی از سرزمین های امپراتوری روم شرقی و تقریباً تمامی سرزمین های امپراتوری ایران به تصرف اعراب درآمد. این لشکر کشی ها در آسیای صغیر توسط باقی مانده امپراتوری روم شرقی و با کمک بلغاری ها متوقف شد. ترک ها، صلیبیون و مغول ها. تسلط اعراب در اواسط قرن ۱۱ میلادی به صورت ناگهانی با ورود ترکان سلجوقی پایان یافت. اقوامی که از سرزمین های مادری خود در آسیای مرکزی به سوی جنوب مهاجرت کرده و ایران، عراق (تسخیر بغداد در ۱۰۵۵)، سوریه، فلسطین و حجاز را را فتح کردند. هرچند امپراتوری مسیحی بیزانس بخش های گسترده ای از اراضی خود را در قرن هفتم از دست داده بود، اما به عنوان یک قدرت نظامی و اقتصادی به حیات خود ادامه داد و از گسترش و نفوذ بیشتر اعراب در اروپا جلوگیری کرد. با این حال شکست ارتش امپراتوری بیزانس از سلجوقی ها در قرن ۱۱ و ا
قامت در آناتولی نقطه پایانی بود بر نفوذ امپراتوری بیزانس در منطقه. سلجوقیان طی ۲۰۰ سال آینده بر بیشتر منطقه خاورمیانه حکومت کردند، اما امپراتوری آن ها خیلی زودی به تعدادی سلطان نشین تقسیم شد. عصر عثمانی. ترک های ساکن منطقه آسیای صغیر که با تشکیل حکومت سلجوقی در ایران و بخش های عظیمی از خاورمیانه راه برای مهاجرت هر چه بیشتر آن ها از منطقه آسیای مرکزی به این منطقه یعنی مناطق آزاد شده از دست امپراتوری بیزانس فراهم شده بود به نبرد با این امپراتوری و سرپیچی از دستورهای حکومت سلجوقی پرداختند و کم کم پس از مدتی امپراتوری عثمانی به نام پایه گذار آن یعنی عثمان رئیس قبیله قایی ایجاد شد این حکومت بنابر روحیه جنگجویی افراد قبایل ترک به تصرف تدریجی قلمرو بیزانس پرداخته و کم کم به امپراتوری ای بزرگ مبدل شد که نام آن تا مدت ها بر دل دشمنان هراس می افکند امپراتوران عثمانی خود را موظف می دانستند که بر عنصر اسلام تکیه کرده و به نوعی خود را مأمور گسترش اسلام در جهان می دانستند. توسعه طلبی این امپراتوری در مواقعی باعث برخورد آن با دول ایران و بیشتر از آن با دول اروپایی از قبیل روسیه و اتریش گردید.
نصف النهار مرجع () یا نصف النهار مرجع بین المللی IERS (IRM)، نصف النهار اصلی (طول جغرافیایی ۰ درجه) است که توسط سرویس بین المللی چرخش و مرجع سیستم های زمین (IERS) نگهداری می شود. این خط حدود ۵٫۳ قوس الکتریکی در شرق از دایره ترانزیت ۱۸۵۱ جورج بیدل ایری یا ۱۰۲ متر (۳۳۵ فوت) در عرض جغرافیایی رصدخانه رویال گرینویچ عبور می کند. همچنین این نصف النهار مرجع سیستم موقعیت یابی جهانی (GPS) است که توسط وزارت دفاع ایالات متحده اداره می شود و از WGS84 و دو نسخه رسمی آن، سیستم بین المللی مرجع ارضی بین المللی (ITRS) و تحقق آن، قاب مرجع بین المللی زمینی است. (ITRF) بر اساس اعلام دانشمندان در اوت ۲۰۱۵ در تعیین نصف النهار مبدأ واقع در گرینویچ لندن در سال ۱۸۸۴ توسط محققان طبیعت اشتباهی صورت گرفته است. عملکرد جی پی اس ها حاکی از آن است که این محور ۱۰۲ متر به سمت شرق متمایل است. تعیین نصف النهار مرجع برای اصلاح محاسبات جهانی نصف النهار مبدأ می باشد.
حکایت های کمال یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی قدرت الله صلح میرزایی و تهیه کنندگی محسن شایانفر است که در سال ۱۳۹۸ از شبکه دوم سیما پخش شد. این سریال در ۳۳ قسمت براساس مجموعه داستان حکایت های کمال نوشته محمد میرکیانی ساخته شده است. فصل دوم یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی قدرت الله صلح میرزایی و تهیه کنندگی محمود سلامیان است که در سال ۱۴۰۴ از شبکه دوم ساعت ۲۱:۱۵ پخش می شود. این سریال در ۴۰ قسمت ساخته شده است. خلاصه داستان. این سریال روایتی از دهه ۴۰ است و ساختاری اپیزودیک دارد. قهرمان داستان پسری نوجوان به نام کمال است. این سریال در شهرک غزالی ساخته شده و فضایی طنز و نوستالژی دارد. داستان. قهرمان داستان پسری نوجوان به نام کمال است. فضای این سریال در دهه ۴۰ در شهرک غزالی می گذرد و فضایی طنز و نوستالژی دارد.
محمدباقر محمدی لائینی (زاده ۱۳۳۲ نجف) امام جمعه شهر ساری و نماینده ولی فقیه در استان مازندران است. وی همچنین نماینده استان مازندران در دوره ششم مجلس خبرگان رهبری است. او به دنبال درگذشت نورالله طبرسی، با حکم سید علی خامنه ای از ۱۴ آبان ۱۳۹۸ به عنوان نماینده ولی فقیه در استان مازندران و امام جمعه شهرستان ساری منصوب شد. وی پیش از آن امام جمعه شهرستان نکا بود. وی همچنین عضو شورای حوزه های علمیه استان مازندران و تولیت حوزه علمیه امام علی ساری را عهده دار است. او فرزند حسین محمدی لائینی نماینده پیشین مردم مازندران در مجلس خبرگان و متولد شهر نجف در کشور عراق است و تا سال ۱۳۳۸ در این کشور زندگی می کرد. پس از آن، به همراه خانواده به دلیل نقل مکان پدر به ایران، راهی ولایت خود در شهرستان نکا شد. محمدی لائینی تحصیلات ابتدایی را در روستای کوهستان نزد محمد کوهستانی آموخت و در سال ۱۳۴۴ راهی قم شد و در حوزه علمیه قم به تحصیل علوم دینی مشغول بوده است. او از کتاب صمدیه به بعد را در این حوزه آموخت و توانست در سال ۱۳۵۲ سطح خارج را به پایان برساند. وی دوره خارج اصول را نزد استادانی چون سید ابوالفضل موسوی تبریزی، میرزا یدالله دوز
دوزانی تبریزی، محمدتقی ستوده اراکی، مصطفی اعتمادی تبریزی، سید محمدباقر سلطانی و محمد فاضل لنکرانی گذراند. در سال ۱۳۶۱ و پس از بازگشایی دانشگاه ها، همزمان با ادامه تحصیل در حوزه علمیه قم، در دانشگاه تهران، دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه علوم پزشکی مازندران به تدریس معارف اسلامی و اخلاق و تاریخ اسلام پرداخت و در فاصله سال های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۲ نیز به عنوان مدیر گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی مازندران فعالیت می کرد. محمدباقر لائینی بعد از درگذشت پدر و به درخواست مردم نکا، امام جمعه این شهر و تولیت حوزه علمیه آن شد.
انتخابات سراسری بریتانیا در سال ۲۰۱۹ تحت قانون انتخابات سراسری پارلمانی زودهنگام مصوب سال ۲۰۱۹ و در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۱۹ برگزار شد. این دور از انتخابات تنها دو سال و نیم پس از انتخابات سراسری که در ژوئن ۲۰۱۷ برگزار شد انجام گرفت. این دوره نخستین انتخابات پس از انتخابات ۱۹۲۳ بود که در ماه دسامبر برگزار گردید. روش. در انتخابات سراسری بریتانیا هر حوزهٔ انتخابیه می تواند از طریق روش نخست نفری یک نفر را به عنوان عضو پارلمان انتخاب کرده و به مجلس عوام بفرستد. با این روش دولت به طور غیرمستقیم انتخاب می شود. دولت را حزب پیروز یا ائتلاف چند حزب انتخاب می کنند. در واقع دولت رأی اعتماد اکثریت نماینده های انتخابات در مجلس عوام را در اختیار دارد. با این حال گاهی اوقات احتمال دارد دولت به وسیله احزاب اقلیت انتخاب شود. صلاحیت رأی دادن. هر تبعهٔ بریتانیا برای شرکت در این انتخابات باید شرایط ذیل را داشته باشد: هر فرد باید تا ۱۲ روز کاری پیش از روز رأی گیری در انتخابات ثبت نام کند. هر فردی که می خواهد به طور ناشناس در انتخابات شرکت کند تا شش روز کاری پیش از انتخابات فرصت ثبت نام دارد. افرادی که دو جا سکونت دارند (مثل دانشجویان
ی که در خانه های دانشجویی زندگی می کنند و در تعطیلات به منزل خودشان می روند) می توانند در هر دو حوزه ثبت نام کنند اما فقط در یکی از آنها می توانند رأی بدهند. پیش زمینه و کارزارها. از سال ۱۹۲۲ تا کنون احزاب محافظه کار و کارگر بریتانیا بزرگترین احزاب بریتانیا بوده اند و همهٔ نخست وزیران از میان اعضای این دو حزب برگزیده شده اند. حزب محافظه کار از ۲۰۱۰ تا این انتخابات در رأس قدرت بوده. این حزب در میان سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ با حزب لیبرال دموکرات ائتلاف کرده بود. حزب محافظه کار در انتخابات سراسری ۲۰۱۵ تعهد کرد تا یک همه پرسی در خصوص خروج پادشاهی متحد بریتانیا از اتحادیه اروپا انجام دهد. این حزب در آن انتخابات اکثریت آرا را به دست آورد. پس از آنکه ۵۱٫۹٪ در مقابل ۴۸٫۱٪ از مردم بریتانیا به خروج از اتحادیه پاسخ مثبت داند، روند خروج از مارس ۲۰۱۷ آغاز شد. در آن هنگام ترزا می که نخست وزیر وقت بریتانیا بود یک انتخابات زودهنگام در همان سال برگزار کرد تا پس از پیروزی در آن حمایت لازم برای مذاکرات دولتش با اتحادیه اروپا را به دست آورد. نتیجه این شد که حزب محافظه کار توانست اکثریت نسبی را به دست آورد اما نتوانست اکثریت مطلق کرس
ی ها را کسب کند، از این رو مجبور به تشکیل یک دولت اقلیت با همراهی حزب اتحادگرای دموکراتیک گردید. در نهایت نه تنها ترزا می بلکه بوریس جانسون (پیروز انتخابات رهبری حزب محافظه کار بریتانیا در ۲۰۱۹) نتوانستند نظر اکثریت اعضای پارلمان را در خصوص شرایط خروج مرضی الطرفین با اتحادیه اروپا یا خروج بدون توافق جلب کنند. تعداد نمایندگانی که در طول دوران کاری پارلمان ۲۰۱۷ حزب خود را ترک کردند بی سابقه بود. اکثریت آنها به دلیل اختلاف با رهبران احزاب جدا شدند و برخی از آنها حزب یا ائتلاف جدید تشکیل دادند. در فوریه ۲۰۱۹ هشت نماینده حزب کارگر و سه نماینده حزب محافظه کار از احزاب خود استعفا داده و با هم حزبی به نام گروه مستقل تشکیل دادند. با این حال پس از آنکه اختلافات بروز کرد این حزب دچار تقسیم و تغییر نام شد به طوری که در نهایت پنج نماینده تحت نام گروه مستقل برای تغییر به رهبری آنا سوبری رفتند. دو نماینده به گروهی تحت عنوان مستقلان (که در دوران اوج خود ۵ نماینده داشت) رفتند. یک نماینده هم حزب عدالت اجتماعی بیرکِن هد را تشکیل داد. پارلمان ۲۰۱۷ در حالی به پایان خواهد رسید که ۲۰ نماینده که کار خود را با احزاب محافظه کار و کارگ
ر شروع کردند در پایان این دوره مستقل شده بودند. در طول این دورهٔ مجلس هفت نماینده از احزاب محافظه کار و کارگر به حزب لیبرال دموکرات پیوستند. مواضع احزاب درباره برگزیت. احزاب اصلی مواضع مختلفی در خصوص برگزیت (طرح خروج بریتانیا از اتحادیهٔ اروپا) دارند. حزب محافظه کار از خروج با توافق دفاع می کند. جانسون (با افزودن متممی به طرح ترزا می) چنین طرحی ارائه داد. این توافقنامهٔ پیشنهادی بخشی از کارزار حزب یادشده در انتخابات است. حزب برگزیت طرفدار «خروج بدون توافق» است. نایجل فاراژ رهبر آنها از جانسون خواسته که طرح را کنار بگذارد. حزب ملی اسکاتلند، پلاید کامری، گروه مستقل برای تغییر و حزب سبز انگلستان و ولز با خروج از اتحادیه اروپا مخالف هستند و پیشنهاد داده اند همه پرسی مجددی انجام شود. کارزار آنها در این همه پرسی مبتنی بر ماندن در اتحادیه خواهد بود. موضع حزب لیبرال دموکرات نیز تقریباً مشابه است با این فرق که در صورت پیروزی این حزب در انتخابات (که از سوی ناظران بسیار غیرمحتمل خواهد بود)، نخست وزیر به سرعت اخطار ماده ۵۰ (آگهی خروج یک کشور از اتحادیه اروپا به دیگر اعضا) را پس خواهد گرفت. موضع حزب کارگر که در همایش ۲۰۱۹
این حزب به تصویب رسید این است که دولت کارگر در خصوص توافقنامهٔ خروج، مذاکرهٔ مجدد خواهد کرد و سپس توافقنامهٔ نهایی را به همه پرسی می گذارد. سپس موضع حزب کارگر در خصوص همه پرسی بعدی در همایش ویژهٔ دیگری تعیین خواهد شد. هر چند حزب اتحادگرای دموکراتیک با کلیات توافقنامهٔ خروج از اتحادیهٔ اروپا موافقت دارد اما تا به حال با پیشنهادهای مِی و جانسون مخالفت کرده است و بر این باور است که این توافقنامه ها باعث جدایی بین ایرلند شمالی و بقیهٔ خاک پادشاهی متحد ایجاد خواهد کرد. شین فن، حزب سوسیال دموکرات و کارگر (SDLP) و ائتلاف، همگی طرفدار ماندن در اتحادیه هستند. حزب اتحادگرای اولستر (UUP) ماندن در اتحادیه را از قبول طرح جانسون بهتر می داند. احزاب و نامزدهای رقیب. در انتخابات های بریتانیا بسیاری از نامزدها، نمایندگانِ احزاب سیاسی هستند و باید نامشان توسط دفتر ثبت کمیسیون الکتروال احزاب ثبت شود. نامزدهایی که به هیچ حزبی وابستگی ندارند می توانند از برچسب «مستقل» استفاده نمایند و یا از هیچ برچسبی استفاده نکنند. در انتخابات سراسری ۲۰۱۷ نمایندگانی از ۷۱ حزب در انتخابات شرکت کردند و ۴۶۲ نفر نیز به صورت مستقل به رقابت وارد شدند
. پس از جدایی هایی که در احزاب موجود در پارلمان پنجاه و هفتم ایجاد شد، چندین نماینده نیز به عنوان مستقل در انتخابات شرکت کردند. بریتانیای کبیر. نام احزاب اصلی که در این انتخابات در سرزمین بریتانیای کبیر شرکت کردند به همراه نتایجی که در انتخابات ۲۰۱۷ به دست آورده بودند به ترتیب تعداد کرسی هایی که نصیبشان شد در جدول زیر آورده شده است. نظرسنجی ها. نمودار زیر نتایج نظرسنجی هایی که بیشتر در بریتانیای کبیر انجام شده اند را نشان می دهد. بازه ی زمانی این نظرسنجی از ابتدای ۲۰۱۷ تا کنون است. وضعیت هر خط در هر نقطه نشان دهندهٔ نتایج ۱۵ نظرسنجی اخیر است.
گورکا (به لاتین: Gorkha Municipality) یک شهرداری در نپال است که در گانداکی پرادش واقع شده است. گورکا ۳۲٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
ایتَهاری (به نپالی: ، ) یک شهر (در سطح «نیمه کلان شهر») در نپال است که در ناحیه سونسری، استان کوشی واقع شده است. ایتَهاری ۹۳٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۷٬۲۴۱ نفر (در سال ۲۰۲۱ میلادی) جمعیت دارد.
سیدارتاناگار (به لاتین: Siddharthanagar) یک شهرداری در نپال است که در بخش روپاندهی واقع شده است. سیدارتاناگار ۳۶٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳٬۴۸۳ نفر جمعیت دارد.
تریوگا (به نپالی: ، ) یک شهر در نپال است که در ناحیه اودی پور، استان کوشی واقع شده است. تریوگا ۵۴۷٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۴٬۳۷۵ نفر جمعیت دارد.
گوراهی (به لاتین: Ghorahi) یک شهر در نپال است که در استان شماره ۵ واقع شده است. گوراهی ۵۲۲٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۶٬۱۶۴ نفر جمعیت دارد و ۷۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جانشینی هسته دوستی آسیل دسته ای از واکنش های جانشینی هستند که شامل هسته دوست ها و ترکیبات آسیلی می باشند. در این نوع واکنش، یک هسته دوست - مانند الکل ، آمین ، یا انولات - گروه ترک کننده از یک مشتق آسیل - مانند اسید هالید ، انیدرید یا استر- را حذف می کند. محصول حاصل یک ترکیب حاوی کربونیل است که در آن هسته دوست به جای گروه ترک کننده موجود در مشتق آسیل اولیه، قرار گرفته است. از آنجا که مشتقات آسیلی با طیف گسترده ای از هسته دوست ها واکنش نشان می دهند، و از آنجا که این محصول می تواند به نوع خاصی از مشتقات آسیل و هسته دوست درگیر باشد، می توان از واکنش های جانشینی هسته دوستی آسیل برای سنتز انواع مختلف محصولات استفاده کرد.
بانپا (به لاتین: Banepa) یک شهرداری در نپال است که در استان شماره ۳ واقع شده است. بانپا ۵٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۵٬۵۲۸ نفر جمعیت دارد.
عاشورلو (به ترکی آذربایجانی: Aşurlu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ماساللی واقع شده است. عاشورلو ۱۸۸۴ نفر جمعیت دارد.
دیگ بخار بازیاب حرارت (HRSG) یک مبدل حرارتی بازیابی انرژی است که گرما را از جریان گاز داغ ناشی از توربین یا دیگر جریان گازهای زاید بازیابی می کند. این مبدل، بخاری تولید می کند که می تواند در یک فرایند (تولید همزمان) مورد استفاده قرار گیرد یا از آن برای چرخاندن توربین بخار (سیکل ترکیبی) استفاده شود. دیگ بخار بازیاب حرارت. این دیگ ها (بویلرها) از چهار جزء اصلی تشکیل شده اند: اکونومایزر، اواپراتور، سوپرهیتر و پیش گرمکن آب. اجزای مختلف در کنار هم قرار می گیرند تا نیازهای عملیاتی واحد را برآورده کنند. این دیگ ها را می توان با روش های مختلفی مانند جهت جریان گازهای خروجی یا تعداد سطوح فشار طبقه بندی کرد. بر اساس جریان گازهای خروجی، این دیگ ها به دو نوع عمودی و افقی تقسیم می شوند. در HRSG های نوع افقی، گاز خروجی به صورت افقی روی لوله های عمودی جریان می یابد در حالی که در HRSG های نوع عمودی، گاز خروجی به صورت عمودی روی لوله های افقی جریان می یابد. بر اساس سطوح فشار، HRSG ها را می توان به دو فشار تک فشار و چند فشار طبقه بندی کرد. HRSG های تک فشار تنها یک درام بخار دارند و بخار در سطح تک فشار تولید می شود در حالی که HRS