Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
، که همزمان با علاقه جهانیان به خانواده امپراتوری ژاپن بود، انجمن گردشگری محلی با موفقیت از استان میازاکی درخواست کرد تا خط کانجی «هاکو ایچیو» را دوباره بر روی برج به نمایش بگذارد.
خورخه گرائو (؛ – ) یک کارگردان فیلم، نویسنده، نقاش اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "آکتئون" اشاره نمود.
آکتئون () یک فیلم درام به کارگردانی خورخه گرائو است که در سال ۱۹۶۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به خوان لوئیس گالیاردو اشاره کرد.
مارتین لاسال (؛ زاده ۱۹۳۰ میلادی) بازیگر فرانسوی-اروگوئه ای است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آکتئون"، "گمشده"، "جیب بر"، "سگ های جنگ"، "تعقیب آتشین" و "زیر آتش" اشاره کرد.
کلودیا گراوی (؛ زادهٔ ) بازیگر کنگویی اهل کنگوی بلژیک است که بعدها به تابعیت اسپانیا درآمد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آکتئون" و "شب پادشاهان" اشاره کرد.
پیمان لندن یک پیمان پنهان میان تفاهم مثلث و پادشاهی ایتالیا بود که در ۲۶ آوریل ۱۹۱۵ امضا شد. این پیمان میان پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند، جمهوری سوم فرانسه، امپراتوری روسیه و پادشاهی ایتالیا بود. هدف در این پیمان به دست آوردن اعتماد و همپیمانی ایتالیا در برابر همپیمان پیشینش، امپراتوری آلمان و اتریش-مجارستان بود. در این پیمان پیشنهاد شده بود که ردیف جنوبی اتریش-مجارستان به شمال ایتالیا تا شرق در دریای آدریاتیک به ایتالیا پیوست شود. همچنین بریتانیا قول داد که هزینهٔ آن را تقبل کند. ایتالیا یک ماه بعد این پیمان را پذیرفت. همپیمانی با دشمن دیرین ایتالیا، اتریش از سوی برخی به عنوان جنبش سیاست واقعی نام گرفت اما این قرارداد هرگز اعلام عمومی نشد. پس از جنگ، رهبران بریتانیا و فرانسه دیگر به پیمان پایبند نبودند درنتیجه بخش هایی که قرار بود به ایتالیا پیوست شود، انجام نشد. این «پیروزی تکه تکه شده» در ایتالیا منجر به پدید آمدن فاشیسم و جنگ جهانی دوم شد.
کایل رایدآوت (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، نویسنده، کارگردان فیلم اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "سوپرنچرال"، "آی زامبی"، "افسانه های فردا"، "ددپول" و "وارکرفت" اشاره نمود.
چاخار در نویسه های چینی سنتی: 察哈爾 در نویسه های چینی ساده شده: 察哈尔 در پین یین: Cháhā'ěr که با نام های چاهائر، چاهار یا قاهار هم شناخته می شود، یک استان در جمهوری چین بود که در بازهٔ سال های ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۶ وجود داشت. بیشتر گسترهٔ این استان در مغولستان داخلی امروزی بود و نام آن هم برگرفته از چاخارهای مغولستان است. در ۱۹۱۳ در سال دوم جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲)، منطقه ویژه اداری چاخار زیرمجموعه ای از استان ژیلی (Zhili) با ۱۱ شهرستان شد.
الن مویل (؛ زادهٔ ۱۹۴۷) کارگردان فیلم، بازیگر و فیلم نامه نویس اهل کانادا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ولوم را بالا ببرید"، "سوابق امپراتور"، "هار"، "میدان تایمز" و "" اشاره کرد.
گورستان ارامنه گریگوری مربوط به دوره قاجار است و در بافت قدیمی شهرستان بوشهر، محله شنبدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۸۷۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جفری ادوارد اپستین (؛ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۵۳ – ۱۰ اوت ۲۰۱۹) سرمایه دار و مجرم جنسی آمریکایی بود. با وجود نداشتن مدرک دانشگاهی، او زندگی حرفه ای خود را با تدریس در مدرسهٔ دالتون آغاز کرد. پس از اینکه از مدرسه برکنار شد، اپستین وارد کار بانک داری و سرمایه گذاری شد و در شرکت بر استرنز وظیفه های گوناگونی را به عهده گرفت. او در نهایت شرکت خود را راه اندازی کرد. اپستین یک حلقهٔ اجتماعی از افراد بلندپایه به وجود آورد و شمار زیادی از زنان و کودکان را قوادی می کرد. اپستین به همراه اطرافیانش از این زنان و کودکان سوءاستفاده جنسی می کرد. سال ۲۰۰۵ بود که یکی از والدین در پام بیچ، فلوریدا گزارش دادند اپستین دختر ۱۴ ساله شان را مورد سوءاستفادهٔ جنسی قرار داده است. سپس پلیس تحقیقات خود را دربارهٔ اپستین آغاز کرد. مقامات فدرال سی و شش دختر را شناسایی کرده بودند که برخی از آن ها ۱۴ سال سن داشتند و گفته می شد اپستین از آن ها سوءاستفادهٔ جنسی کرده بود. اپستین در سال ۲۰۰۸ از سوی دادگاه ایالتی فلوریدا به جرم فراهم کردن یک کودک برای فحشا و نیز جلب یک تن فروش، مجرم شناخته شد. او فقط بابت این دو جنایت (به دلیل توافقِ طرفین، پیش از محاکمه که
بحث برانگیز بود) مجرم شناخته شد و حدود سیزده ماه در بازداشتگاه به سر برد. با این حال برنامهٔ آزادسازی موقت او را قادر ساخت تا به بیرون از زندان برود و پس از اتمام شیفت کاری به زندان بازگردد. اپستین بار دیگر در ۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۹ به دلیل قاچاق جنسی افرادی که به سن قانونی نرسیده بودند دستگیر شد. او در ۱۰ اوت ۲۰۱۹ در سلول زندانش درگذشت. پزشکی قانونی چرایی مرگ او را خودکشی با دار زدن اعلام کرد. وکلای اپستین در مورد این حکم اختلاف نظر دارند و تردیدهای چشمگیری در میان عموم دربارهٔ علت حقیقی مرگ او وجود دارد که منجر به تئوری های توطئه متعددی شده است. در سال ۲۰۲۵، اداره تحقیقات فدرال (FBI) ویدئوی دوربین های مداربسته ای را منتشر کرد که از نتیجه گیری مبنی بر خودکشی اپستین در سلول زندانش پشتیبانی می کرد. با این حال، زمانی که وزارت دادگستری ایالات متحده این ویدئو را منتشر کرد، حدود ۲ دقیقه و ۵۳ ثانیه از آن ناپدید شده بود و بررسی ها نشان داد که ویدئو دست کاری شده است، با وجود این که FBI ادعا کرده بود ویدئو خام (بدون ویرایش) است. از آنجایی که مرگ اپستین امکان پیگیری اتهامات جنایی علیه او را ناممکن کرد، یک قاضی در ۲۹ اوت ۲۰۱۹ ه
مهٔ اتهامات جنایی را مختومه اعلام کرد. اپستین چند دهه با گیلین مکسول ارتباط داشت. مکسول در سال ۲۰۲۱ در دادگاه فدرال ایالات متحده بابت ارتکاب قاچاق جنسی و توطئه برای کمک به اپستین در قوادی دختران (شامل یک نوجوان ۱۴ ساله) به منظور سوءاستفاده جنسی از کودکان و روسپی گری، مجرم شناخته شد. اوایل زندگی. اپستین در سال ۱۹۵۳ در بخش بروکلین نیویورک از والدین یهودی پالین و سیمر اپستین زاده شد. پدر و مادر او در سال ۱۹۵۲ کوتاه مدتی پیش از تولدش ازدواج کرده بودند. مادرش دستیار مدرسه و خانه دار بود. پدرش به عنوان باغبان و نگهبان در اداره پارک ها و تفریحات نیویورک کار می کرد. جفری اپستین برادر کوچک تری داشت که با هم در محله طبقه متوسط سی گیت کونی آیلند در بروکلین بزرگ شدند. اپستین موسیقی دان توانمندی بود که در پنج سالگی پیانو می نواخت. او در ۱۶ سالگی از دبیرستان لافایت فارغ التحصیل شد. او در آغاز در کوپر یونیون و سپس در مؤسسه علوم ریاضیاتی کورانت در دانشگاه نیویورک تحصیل کرد؛ ولی آنجا را در ژوئن ۱۹۷۴ بدون دریافت مدرک ترک کرد. کار. جفری اپستین، در سن ۲۱ سالگی و بدون داشتن مدارک رسمی، در سپتامبر ۱۹۷۴ به عنوان معلم فیزیک و ریاضی
در مدرسه دالتون در آپر ایست ساید منهتن مشغول به کار شد. گزارش ها حاکی از رفتارهای نامناسب او با دانش آموزان دختر نوجوان، از جمله توجه مداوم و حضور در مهمانی های آن ها، بود. او در این دوره با آلن گرینبرگ، مدیرعامل بر استرنز، آشنا شد. در ژوئن ۱۹۷۶، پس از اخراج از دالتون به دلیل «عملکرد ضعیف»، اپستین توسط گرینبرگ در بر استرنز استخدام شدو به سرعت پله های ترقی را طی کرد و به مشاور مشتریان ثروتمند در زمینه کاهش مالیات تبدیل شد. با این حال، در سال ۱۹۸۱، او به دلیل «نقض مقررات بخش د» از بر استرنز اخراج شد، اما ارتباط نزدیک خود را با مدیران ارشد بانک حفظ کرد. پس از جدایی از بر استرنز، اپستین در اوت ۱۹۸۱ شرکت مشاوره خود را به نام اینترکانتیننتال استس گروپ (IAG) تأسیس کرد. او فعالیت خود را به عنوان «یک جایزه بگیر سطح بالا» توصیف می کرد که به مشتریان در بازیابی پول های سرقت شده از کارگزاران و وکلای وکلای کلاهبردار کمک می کرد. در این دوره، اپستین ادعا می کرد که یک مأمور اطلاعاتی است و حتی در دهه ۱۹۸۰ دارای گذرنامه اتریشی با نام مستعار و محل اقامت عربستان سعودی بود. در سال ۲۰۱۷، یک مقام سابق کاخ سفید گزارش داد که الکسندر ا
کوستا، دادستان وقت ایالات متحده، در مورد اپستین گفته بود که او «متعلق به اطلاعات» است و باید او را «به حال خود رها کنند». از جمله مشتریان اپستین در این دوره، عدنان خاشقجی، تاجر سعودی و از دلالان اصلی در ماجرای مک فارلین، بود. در سال ۱۹۸۷، استیون هافنبرگ، اپستین را به عنوان تحصیلدار در شرکت «تاورز فایننشال کورپوریشن» استخدام کرد. این شرکت که به جمع آوری بدهی ها می پرداخت، توسط هافنبرگ و اپستین به ابزاری برای «حمله شرکت ها» تبدیل شد. آنها تلاش های ناموفقی برای تصاحب شرکت های هواپیمایی پان امریکن ورلد ایرویز و امری ایر فرایت انجام دادند. در سال ۱۹۹۳، «تاورز فایننشال کورپوریشن» به عنوان یکی از بزرگ ترین طرح های هرمی در تاریخ آمریکا افشا شد و بیش از ۴۵۰ میلیون دلار از پول سرمایه گذاران را از دست داد. با وجود ادعاهای هافنبرگ مبنی بر نقش اپستین در این طرح، اپستین در سال ۱۹۸۹ شرکت را ترک کرده بود و هرگز به دلیل دست داشتن در این کلاهبرداری بزرگ متهم نشد. اپستین در سال ۱۹۸۸، در حالی که هنوز برای هافنبرگ مشاوره می داد، شرکت مدیریت مالی خود را به نام «جی. اپستین اند کامپنی» تأسیس کرد. تنها مشتری میلیاردر شناخته شده او، ل
س وکسنر، رئیس و مدیرعامل ال برندس (مالک ویکتوریا سیکرت) بود. اپستین در سال ۱۹۸۷ مشاور مالی وکسنر شد و در سال ۱۹۹۱، وکسنر به او وکالت تام الاختیار در امور خود داد. اپستین میلیون ها دلار از مدیریت امور مالی وکسنر به دست آورد و در پروژه ساخت کشتی تفریحی وکسنر به نام «لیمیتلس» نیز مشارکت داشت. در سال ۱۹۹۶، اپستین نام شرکت خود را به «فایننشال تراست کامپنی» تغییر داد و آن را برای مزایای مالیاتی به جزیره سنت توماس در جزایر ویرجین آمریکا منتقل کرد. در سال های بعد، اپستین به فعالیت های رسانه ای نیز پرداخت و در سال ۲۰۰۳ برای خرید مجله نیویورک پیشنهاد داد. در سال ۲۰۰۴، او و زاکرمن تا ۲۵ میلیون دلار برای تأمین مالی رادار آنلاین سرمایه گذاری کردند. همچنین، اپستین از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ رئیس شرکت «لیکوئید فاندینگ لیمیتد» بود. این شرکت در گسترش انواع بدهی های قابل پذیرش در بازار بازخرید پیشگام بود و اوراق بهادار پیچیده ای را با رتبه بندی AAA ایجاد می کرد. فروپاشی این اوراق بهادار به دلیل رتبه بندی های نادرست، به سقوط بر استرنز در سال ۲۰۰۸ و بحران مالی ۲۰۰۸ منجر شد. اپستین همچنین در صندوق های پوشش ریسک سرمایه گذاری کرد و در سال
۲۰۰۶، ۵۷ میلیون دلار در صندوق پوشش ریسک بر استرنز سرمایه گذاری کرد که در سال ۲۰۰۷ سقوط کرد. در سال ۲۰۱۵، روزنامه هاآرتص گزارش داد که اپستین در استارتاپ اسرائیلی «ریپورتی هوملند سکیوریتی» (کارباین فعلی) سرمایه گذاری کرده است که با نیروهای دفاعی اسرائیل ارتباط داشت. مسائل حقوقی. در مارس ۲۰۰۵، با شکایت زنی مبنی بر آزار جنسی دخترخوانده ۱۴ ساله اش در عمارت اپستین، تحقیقات پلیس پام بیچ آغاز شد. این تحقیقات ۱۳ ماه به طول انجامید و شامل بازرسی از خانه اپستین بود. پلیس مدعی شد که اپستین به چندین دختر برای انجام اعمال جنسی پول پرداخت کرده است. مصاحبه با پنج قربانی و هفده شاهد، به همراه مدارک و اقلامی که از خانه اپستین کشف شد (از جمله دو دوربین مخفی و تعداد زیادی عکس از دختران، و رسیدهایی برای کتاب های مربوط به سادیسم و مازوخیسم)، نشان می داد که برخی از دختران زیر سن قانونی، حتی تا ۱۴ سال، درگیر بوده اند. همچنین، گزارش ها حاکی از پرواز دادن سه قلوهای ۱۲ ساله از فرانسه برای تولد اپستین و سوءاستفاده جنسی از آن ها بود. در مه ۲۰۰۶، پلیس اتهاماتی شامل چهار مورد رابطه جنسی غیرقانونی با افراد زیر سن قانونی و یک مورد آزار جنسی
را علیه اپستین مطرح کرد. در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۶، اپستین توسط پلیس پالم بیچ به اتهام تهیه صغیر برای فحشا و تحریک به فحشا دستگیر و با قرار وثیقه ۳۰۰۰ دلاری آزاد شد. دادستان ایالتی، بری کریشر، هیئت منصفه بزرگی را تشکیل داد که تنها با ارائه شواهد از دو قربانی، یک اتهام مربوط به تحریک به فحشا و تن فروشی کودکان را بازگرداند. اپستین در اوت ۲۰۰۶ خود را بی گناه دانست و وکلای برجسته ای از جمله روی بلک، جرالد لفکورت، استیون پینکر، الن درشویتس و کنت استار او را همراهی کردند. در ژوئیه ۲۰۰۶، اف بی آی نیز تحقیقات خود را با نام «عملیات سال کبیسه» آغاز کرد که منجر به صدور کیفرخواست ۵۳ صفحه ای در ژوئن ۲۰۰۷ شد. الکسندر اکوستا، دادستان وقت ایالات متحده برای ناحیه جنوبی فلوریدا، با یک توافق نامه عدم پیگرد قانونی (NPA) موافقت کرد که به اپستین و چهار همدست نام برده و هر «همدست بالقوه» نام برده نشده، مصونیت از تمامی اتهامات جنایی فدرال اعطا می کرد. این توافق نامه، تحقیقات اف بی آی را متوقف و کیفرخواست را مهر و موم کرد. آکوستا بعداً اعلام کرد که او یک توافق نامه آسان پیشنهاد داده است زیرا به او گفته شده بود که اپستین «متعلق به سازمان های
اطلاعاتی» است و «بالاتر از حد» اوست. اپستین موافقت کرد که در دادگاه ایالتی فلوریدا به دو اتهام فحشا اعتراف کند، ۱۸ ماه در زندان بماند، به عنوان مجرم جنسی ثبت شود و به ۳۶ قربانی شناسایی شده توسط اف بی آی غرامت بپردازد. بعداً این توافق نامه به عنوان «معامله زیرمیزی» توصیف شد. یک قاضی فدرال بعداً تشخیص داد که دادستان ها با پنهان کردن این توافق نامه از قربانیان، حقوق آن ها را نقض کرده اند. در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۸، پس از اعتراف اپستین به یک اتهام دولتی مبنی بر تهیه دختر زیر ۱۸ سال برای فحشا، او به ۱۸ ماه زندان محکوم شد. برخلاف اکثر مجرمان جنسی، اپستین به جای زندان ایالتی، در بال خصوصی زندان پالم بیچ کانتی نگهداری شد و پس از سه ماه و نیم، به او اجازه داده شد تا شش روز در هفته و تا دوازده ساعت در روز برای «آزادی کار» از زندان خارج شود. این امر با سیاست های کلانتر مغایرت داشت. درب سلول اپستین باز گذاشته شده بود، و او به اتاق وکلا دسترسی داشت که تلویزیونی برای او نصب شده بود. او برای یک بنیاد که قبل از ورود به زندان تأسیس کرده بود، کار می کرد و اداره کلانتر ۱۲۸۰۰۰ دلار از سازمان غیرانتفاعی اپستین برای خدمات اضافی در دوران آزا
دی کار او دریافت کرد. اپستین تقریباً ۱۳ ماه از محکومیت خود را گذراند و در ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۹ آزاد شد. او به مدت یک سال، تا اوت ۲۰۱۰، تحت حصر خانگی و آزادی مشروط قرار گرفت. در دوران آزادی مشروط، به او سفرهای متعددی با جت شرکتی خود به اقامتگاه هایش در منهتن و جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا اجازه داده شد. با وجود مخالفت های وکیل اپستین، در ژانویه ۲۰۱۱ او به عنوان مجرم جنسی «سطح سه» (خطر بالای تکرار جرم) در ایالت نیویورک ثبت شد. این توافق نامه و رفتار آسان با اپستین با انتقاد عمومی مواجه شد و رئیس پلیس پالم بیچ، دادستان آکوستا را به رفتار ترجیحی متهم کرد. در پی دستگیری مجدد اپستین در ژوئیه ۲۰۱۹ به اتهام قاچاق جنسی، آکوستا از سمت خود به عنوان وزیر کار ایالات متحده آمریکا استعفا داد. در ۶ ژوئیه ۲۰۱۹، اپستین توسط کارگروه جرایم علیه کودکان اف بی آی-اداره پلیس نیویورک سیتی در فرودگاه تیتربورو، نیوجرسی، به اتهام قاچاق جنسی دستگیر شد. او در مرکز اصلاح و تربیت متروپولیتن در شهر نیویورک زندانی شد. در جستجو از عمارت او در منهتن، شواهدی از قاچاق جنسی، از جمله صدها عکس مستهجن از زنان کاملاً یا نیمه برهنه (که برخی از آن ها زیر س
ن قانونی بودند)، کشف شد. همچنین ۷۰۰۰۰ دلار پول نقد، چهل و هشت الماس و یک پاسپورت جعلی اتریشی با عکس اپستین اما با نامی دیگر یافت شد. در ۸ ژوئیه، دادستانی ایالات متحده در ناحیه جنوبی نیویورک، او را به قاچاق جنسی و توطئه برای قاچاق کودکان برای رابطه جنسی متهم کردند. اپستین درخواست آزادی با وثیقه ۱۰۰ میلیون دلاری را داشت، اما قاضی ریچارد ام. برمن در ۱۸ ژوئیه این درخواست را رد کرد و اعلام کرد که اپستین برای عموم خطرناک است و احتمال فرار جدی دارد. در ۲۹ اوت ۲۰۱۹، نوزده روز پس از پیدا شدن جسد اپستین در سلول زندان، پرونده او توسط قاضی فدرال ایالات متحده ریچارد برمن بسته شد. دادستان ها اعلام کردند که تحقیقات برای یافتن همدستان احتمالی را ادامه خواهند داد. مرگ. اپستین در ۱۰ اوت ۲۰۱۹ در سلول خود در مرکز اصلاح متروپلیتن نیویورک خودکشی کرد. یک روز پیش از این رویداد، دادستان با استناد به مدارک تازه، اتهام های تازه ای علیه او مطرح کرده بود. در صورت محکومیت در پرونده اتهامات جنسی او با مجازات تا ۴۵ سال زندان روبه رو بود. اپستین به عنوان یک کنشگر اقتصادی با چهره های سرشناس زیادی آشنا بود و به مسائل مالی آن ها آگاهی داشت. این
موضوع باعث شد در مورد خودکشی او تردیدها و گمانه زنی هایی مطرح شود. بیل دی بلازیو شهردار نیویورک با توجه به سابقهٔ خودکشی ناموفق اپستین در ژوئیهٔ ۲۰۱۹ خواستار انجام بررسی کامل دربارهٔ چگونگی مرگ اپستین شد و اینکه او به راحتی توانسته خودکشی کند را عجیب دانست. نیویورک پست با استناد به گفته های یک زندانی پیشین که همبند اپستین بوده، خودکشی یک شخص در آن بخش از زندان منهتن را غیرممکن دانسته و درصد زیادی از افراد حضور عوامل موساد در آن زندان را در آن شب تایید میکردند زندگی شخصی. اقامتگاه ها. اپستین پیش از نقل مکان به آخرین خانه اش در منهتن، در یک خانه دوبلکس زندگی می کرد که سابقاً متعلق به دولت ایران بود و وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا در جریان انقلاب ۱۳۵۷ ایران آن را تصاحب کرده بود. او این خانه را که در ستریت ۶۹ام واقع شده از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ به مبلغ ۱۵ هزار دلار در ماه اجاره کرده بود. او پیشتر بین ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ عمارتی هم بیرون کلمبوس اهایو داشت که از مربی خود آن را خریده بود. متهمان دیگر پرونده اپستین. قرار است تا چند روز آینده، اسامی همه افراد سرشناسی که در دادگاه های جرایم جنسی اپستین با نام مستعار «جان دو
» آورده شده بود، منتشر شوند. گمانه زنی ها حاکی از انتشار نام هایی مانند شاهزاده اندرو فرزند سوم ملکه الیزابت دوم و نیز بیل کلینتون رئیس جمهور پیشین ایالات متحده آمریکا است. ایلان ماسک در پیامی در شبکه مجازی ایکس از دونالد ترامپ در پرونده اپستین نام برد
براتیوشا بانرجی (; – ) هنرپیشه اهل هند بود. وی بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می کرد. زندگی نامه. وی در ۱۰ اوت ۱۹۹۱ در جمشیدپور به دنیا آمد و در بسیاری از برنامه های تلویزیونی حاضر شد، در سال ۲۰۱۰ از سوی انجمن کشف استعداد برگزیده شد و برای کار به بمبئی نقل مکان نمود، در بسیاری از مجموعه های تلویزیونی هندی از جمله «بالیکا وادو» در سال ۲۰۱۰ درخشید. مرگ. جسد او در یکم آوریل سال ۲۰۱۶ در حالیکه از سقف خانه اش آویزان شده بود کشف گردید. براتیوشا بعد از آنکه برای آخرین بار با نامزد سابقش تماس گرفت، اقدام به خودکشی کرد و در منزلش خود را حلق آویز کرد و در بیمارستان جان باخت. او دختر شادی بود و هیچ اثری از افسردگی در او دیده نمی شد. علت این خودکشی، شکست عاطفی اعلام شد، زیرا نامزد براتیوشا با وی قطع رابطه کرده و با دختر دیگری نامزد کرده بود.
بوکاری درامه () بازیکن فوتبال (زاده ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۵) اهل سنگال است که در پست دفاع چپ بازی می کند. دوران باشگاهی. پاری سن ژرمن. وی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ عضو تیم پاری سن ژرمن بود و در ۲۵ بازی به میدان رفت. سوشو. او از سال ۲۰۰۷ تا سال ۲۰۱۱ در ۵۹ بازی برای سوشو به میدان رفت و ۲ گل زد. رئال سوسیداد (قرضی). وی فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹ را به صورت قرضی در رئال سوسیداد بازی کرد. کیه وو ورونا. او از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ برای کیه وو ورونا در ۷۷ مسابقه ۲ گل به ثمر رساند. آتالانتا. او از فصل ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ عضو تیم آتالانتا بود و در ۶۴ مسابقه به میدان رفت. اسپال. وی نیم فصل ۲۰۱۸ در تیم اسپال ۵ بازی انجام داد.
شادکامی مطلق یا شادکامی ۳ فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی ایندرا کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون اجی دیوگن، مادهوری دیکشیت، آرشاد وارسی، جاوید جعفری، آنیل کاپور، ریتیش دشموک، سانجی میشرا، جانی لور، بومان ایرانی، ماهش مانجرکار، سودش لهری ایفای نقش کرده اند. این فیلم دنباله فیلم های شادکامی و شادکامی دو برابر است.
شادکامی مطلق یا شادکامی ۲ فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی ایندرا کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، کانگانا رانوت، آرشاد وارسی، ریتیش دشموک، آشیش چادهاری، جاوید جعفری، مالیکا شراوات، ذاکر حسین، ساتیش کایشیک ایفای نقش کرده اند. این فیلم دنباله فیلم های شادکامی است و در سال ۲۰۱۹ دنباله آن با نام شادکامی مطلق ساخته شد.
دانشنامه جهانی منونایت بازتعمیدی ، یک دانشنامه برخط دربارهٔ منونایت و آناباپتیست است. هدف این پروژه فراهم کردن اطلاعات آزاد و قابل اطمینان دربارهٔ موضوع های مرتبط به آناباپتیست به زبان انگلیسی است. این دانشنامه از سال ۱۹۹۶ و با نام دانشنامه منونایت کانادایی توسط جامعه تاریخی منونایت کانادا برخط شد.
عشقت را به من بده فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی آکیو علی است. در این فیلم بازیگرانی همچون اجی دیوگن، تابو، راکول پریت سینگ، جاوید جعفری، جیمی شرگیل، آلوک نات ایفای نقش کرده اند.
روشی است که در بسیاری از کشورها توسط دولت های ملی یا محلی اعمال شده است، که در آن یک وسیله نقلیه برای بازرسی از اطمینان از عدم مطابقت با مقررات حاکم بر ایمنی ، انتشار گازهای آلاینده یا هر دو مورد بازرسی قرار می گیرد. معاینه فنی خودرو را می توان در زمان های مختلف، به عنوان مثال، به صورت دوره های زمانی یا هنگام نقل و انتقال مالکیت وسیله نقلیه، انجام داد. اگر معاینه فنی خودرو به صورت بازه زمانی دوره ای انجام گردد، غالباً آن را معاینه فنی دوره ای وسیله نقلیه موتوری می نامند. فواصل زمانی آن معمولاً هر یک یا دو سال خواهد بود. هنگامی که یک وسیله نقلیه در آزمون های معاینه فنی تأیید می گردد، اغلب یک برچسب (برچسب تأیید بازرسی) برای ساده تر کردن کنترل های بعدی روی شیشه جلو اتومبیل یا روی پلاک خودرو قرار می گیرد، اما در بعضی از کشورها - مانند هلند از سال ۱۹۹۴ - این مورد حذف گردید است. مراکز معاینه فنی خودرو مکان هایی هستند که تا ببینند آیا یک وسیله نقلیه مورد تأیید قرا خواهد گرفت یا خیر. اکثر برچسب های معاینه فنی نصب شده در ایالات متحده آمریکا ماه و سال بازرسی خودرو را نیز نشان می دهند. در برخی از حوزه های حقوقی مربوط به
وسایل نقلیه مانند صدور یا تمدید پلاک خودرو گواهی معاینه فنی الزامی می باشد. در سایر موارد، هنگامی که یک وسیله نقلیه از محل بازرسی عبور می کند، یک دستگاه برچسب مغناطیسی به شیشه جلو اتومبیل یا صفحه ثبت نام وصل می شود و پلیس می تواند با دیدن اینکه آیا وسیله نقلیه دارای این برچسب مغناطیسی می باشد یا نه؛ بازرسی خود را بر روی خودروها را اعمال نماید. این سؤال ایجاد شده است که آیا معاینه فنی وسایل نقلیه راهی مقرون به صرفه برای بهبود ایمنی ترافیک جاده ای می باشد یا خیر؟ تجزیه و تحلیل تحقیقات در روند بازرسی های ایمنی وسایل نقلیه در ایالات متحده باعث ایجاد تردید در مورد اثربخشی این بازرسی ها دوره ای شده است. آفریقا. نیجریه. در ایالت لاگوس، معاینه فنی وسایل نقلیه از تمامی دارندگان وسیله نقلیه موتوری درخواست می گردد. معاینه فنی خودرو با استفاده از تجهیزات کامپیوتری، میزان انتشار گازهای آلاینده، آزمایش چراغ های جلو مبتنی بر دستگاه خودکار، تعلیق، توزین، ترمز و بازرسی زیر خودرو را شامل می گردد. در صورت وجود نقض در گزارش نتایج آزمون خودروی مردود شده می تواند تا سی روز نواقص اعلام شده را رفع نمایید. وسایل نقلیه شخصی موظف اند
قبل از صدور تاییدیه تردد توسط یک کارشناس معاینه فنی وسایل نقلیه موتوری تحت بازرسی سالانه قرار بگیرند. با این حال، وسایل نقلیه باری و مسافری موظفند دو بار در سال تحت معاینه فنی دوره ای قرار گیرند. وسیله نقلیه ای که از تاییدیه معاینه فنی دریافت می نمایید واجد شرایط دریافت گواهی تردد جاده ای می شود و برچسب آن به شیشه جلو خودرو نصب می شود. این موارد تماماً توسط مأموران مرکز معاینه فنی انجام می شود. سایر ایالات که بازرسی وسیله نقلیه رایانه ای را پذیرفته اند شامل موارد زیر هستند: مینا، آنامبرا ابوجا. آفریقای جنوبی. اعتبار گواهی معاینه فنی وسیله نقلیه جاده ای تا زمان تغییر مالکیت قابل قبول خواهد بود. مورد نیاز است که خریدار وسیله نقلیه برای ثبت نام تغییر مالکیت اقدام نمایید. مالک جدید وسیله نقلیه باید به منظور دریافت مجوز جدید (دیسک) در یک مرکز تاییدیه جاده ای (CoR) حضور یابد. شماره پلاک جدید نیز در آن زمان صادر می گردد. اگر وسیله نقلیه موتوری برای حمل و نقل عمومی استفاده می شود یا وسیله نقلیه سنگین است (به استثنای اتوبوس)، بایستی هر سال برای شایستگی تردد در جاده آزمایش شده باشد. یک اتوبوس نیز باید هر شش ماه برای شا
یستگی تردد در جاده ها آزمایش گردد. آمریکا. برزیل. در حال حاضر هیچ الزامی برای معاینه فنی وسایل نقلیه در برزیل وجود ندارد. قطعنامه جدید شورای ملی حمل و نقل (CONTRAN) بازرسی های اجباری وسایل نقلیه در این کشور را تا پایان سال ۲۰۱۹ اجرا خواهد کرد. کانادا. مقررات آزمایش ایمنی در کانادا در ده ایالت مختلف متفاوت است و برنامه های آزمایش سالانه انتشار گازهای آلاینده تنها در جنوب انتاریو (Drive Clean Ontario) الزامی است. AirCare (برنامه تولید گازهای گلخانه ای) در بریتیش کلمبیا از سال ۲۰۱۵ لغو شده است. در مانیتوبا، انتاریو، نیوفاندلند و لابرادور، فقط با خرید یک ماشین (جدید یا استفاده شده)، قبل از اینکه ثبت شود باید یک بررسی ایمنی معتبر انجام شود. نمایندگی ها خودرو موظف هستند گواهی ایمنی جدیدی را به خریدار ارائه دهند، در حالی که فروشندگان خصوصی نیستند. (اگر یک فروشنده خصوصی اینگونه تصمیم بگیرد، ممکن است هزینه آن را بپردازد و گواهی ایمنی جدیدی را صادر کند تا جذابیت بیشتری برای خریدار داشته باشد). منابع. Vehicle inspection
سوپر ۳۰ فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی ویکاس باهل است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریتیک روشن، مرونال تاکور، ویرندرا ساکسنا، پانکاج تریپاتی، آدیتا سیرواستاو، آمیت ساد و ویجی وارما ایفای نقش کرده اند. فیلم برگرفته شده از زندگی واقعی آناند کومار، ریاضی دان اهل هند است.
خانه سازی از وسایل اسباب بازی است که از مجموعه ای از قطعات مثل آجر تشکیل شده است و با آن می توان مدل های مختلفی ایجاد کرد. فواید از نظر روانشناسی. بازی با خانه سازی برای ایجاد مهارت های اجتماعی و ایجاد حس اعتماد به دیگران مفید است زیرا این فعالیت به صورت یک همکاری علمی صورت می گیرد و تعدادی از افراد برای به انجام رسیدن کار با یکدیگر همکاری می کنند (به عنوان مثال برای ساختن یک لگو). این اثر در دانش آموزان دبیرستانی یافت شده است.
زوج اجباری فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی پاراشانت سینگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیدهارث مالهوترا، پرینیتی چوپرا، جاوید جعفری، سانجی میشرا، روسلان ممتاز، شبا چادها ایفای نقش کرده اند.
کولومتری به دسته ای از تکنیک های الکتروتجزیه ای گفته می شود که با اندازه گیری میزان الکتریسیته مصرف یا تولید شده میزان ماده تبدیل شده در اثر واکنش الکترولیز را تعیین می کند. دو دسته اصلی از تکنیک های کولومتری وجود دارد؛ که به دو طریق انجام می گردد. کولومتری پتانسیواستاتیک یا کولومتری در پتانسیل کنترل شده که در پتانسیل ثابت انجام می گیرد و کولومتری آمپراستاتیک یا کولومتری در شدت جریان ثابت که جریان را با استفاده از آمپرستات ثابت نگه می دارد. در روش های کولومتری مقدار الکتریسیته که از محلول می گذرد به طور دقیق اندازه گیری می شود و سپس از روی مقدار الکتریسیته وزن جسم مجهول اندازه گیری می شود بنابراین اندازه گیری و محاسبه در کولومتری تابع قانون فاراده است.
میکروآنالیز شناسایی شیمیایی و تجزیه و تحلیل کمی از مقادیر بسیار کم از مواد شیمیایی (عموماً کمتر از ۱۰ میلی گرم یا ۱ میلی لیتر) یا سطوح بسیار کمی از مواد (به طور کلی کمتر از ۱ سانتی متر مربع) است. یکی از پیشگامان میکروآنالیز عناصر شیمیایی، برنده جایزه نوبل اتریشی، فریتز پرگل بود. روش ها. شناخته شده ترین روش های مورد استفاده در میکروآنالیز عبارتند از: