Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بی طرفی در روزنامه نگاری یک اندیشهٔ مهم مطابق بحث حرفه ای روزنامه نگاری است. بی طرفی در روزنامه نگاری به انصاف، بی غرض بودن، واقع گرایی و بی طرفی برمی گردد اما به ندرت همهٔ این کیفیت ها را شامل می شود. از زمان اولین استنتاج به عنوان یک تمرین در قرن هجدهم، تعداد زیادی مقالهٔ انتقادی و جایگزین اندیشه های آن زمان به وجود آمده که باعث تقویت بحث پویا و در حال پیشرفت دربارهٔ ماهیت ایدئال روزنامه نگاری شده است. بیشتر روزنامه ها و ایستگاه های تلویزیونی برای مصالح خود وابسته به آژانس های خبری هستند و هرکدام از این چهار آژانس بزرگ جهانی یعنی خبرگزاری فرانسه، آسوشیتد پرس، رویترز و افه شروع به کار کرده و بر اساس فلسفهٔ ابتدایی تهیهٔ اخبار بی طرف منحصر بفرد اداره می شوند تا بتوانند همهٔ مجلات و روزنامه ها را تأمین کنند. همین است که آن ها خبرهای جداگانه ای برای روزنامه های آزادی خواه و محافظه کار تهیه نمی کنند. روزنامه نگار Jonathan Fenby این اندیشه را شرح داده است: برای به دست آوردن چنین مقبولیت گسترده ای، آژانس ها از جانبداری آشکار خودداری می کنند. اطلاعات صحیح قابل شرح، سهام آن ها در بازرگانی و تجارت است. به شکل سنتی، آ
ن ها در یک سطح پایینی از مسوولیت گزارش را ارائه می دهند و اطلاعات را به یک سخنران، انتشارات یا منابع نسبت می دهند. آن ها از قضاوت و حمایت واضح از تردید و ابهام خودداری می کنند؛ بنابراین بنیان گذاران این آژانس ها از کلمه استفاده نمی کنند، بی طرفی در واقع یک پایهٔ فلسفی برای سرمایه گذاری آن ها است یا در غیر اینصورت مقبولیت گسترده و نادر را از دست می دهند. هدف. هدف بی طرفی در روزنامه نگاری کمک به مخاطبان برای داشتن نظر شخصی دربارهٔ یک موضوع است؛ یعنی حقایق را ارائه کرده و به مخاطبان این امکان را می دهد که تفسیر خودشان را داشته باشند. برای بی طرف ماندن در روزنامه نگاری، روزنامه نگاران باید حقایق را چه دوست داشته باشند یا نه و چه موافق باشند یا نه بیان کنند. گزارش بی طرف می خواهد موضوعات و وقایع را بدون جانبداری و تبعیض و علی رغم نظر نویسندگان و باورهای شخصی، به تصویر بکشد. تاریخچه. وضع نامطلوب روزنامه نگاری جنجالی سبب شد که در ایالات متحده آمریکا علیه آن مخالفتهایی برانگیخته شوند. به طوری که در دوره پس از جنگ جهانی اول، «والتر لیپمن» روزنامه نگار و متفکر مشهور آن کشور، به دنبال یک تجزیه و تحلیل علمی در مورد مندرج
ات مطبوعات، از عملکرد منفی روزنامه های آمریکایی در گزارش رویدادهای جنگ مذکور و انقلاب بلشویک روسیه، به شدت انتقاد کرد. او مخصوصاً جهت گیری های شخصی و مغرضانه برخی از خبرنگاران روزنامه «نیویورک تایمز» در این باره را یادآور شد و برای جلوگیری از تکرار آنها، بر ضرورت دگرگونی روزنامه نگاری ذهنی گرای موجود و توجه به یک شیوه «روزنامه نگاری عینی» تأکید گذاشت. در همین دوره، وی در کتاب معروف خود به نام «افکار عمومی» که در سال ۱۹۲۲ انتشار یافت، نیز برای مقابله با روزنامه نگاری جنجالی و ذهنی گرا و حمایت از روزنامه نگاری واقعیت جو و عینی گرا، از تأثیر نامناسب «قالب های ذهنی» خبرنگاران در ارائه گزارش های خبری، نکوهش کرد. او در این کتاب، به تعریف «روزنامه نگاری عینی» طرف توجه خویش پرداخت و با تأکید بر لزوم جدایی بین ذهنیت فردی خبرنگار و عینیت واقعه یا مسئله مورد گزارش، تأثیر ندادن احساسات و تمایلات شخصی و رعایت بی طرفی کامل در کسب و انتشار اخبار را، از اصول اساسی روزنامه نگاری مذکور، معرفی نمود. گردانندگان «انجمن آمریکایی سردبیران روزنامه ها» هم به موازات کوشش های «والتر لیپمن» برای پشتیبانی از «روزنامه نگاری عینی» در سال ۱
۹۲۳ به تدوین اصول اخلاقی و شرافتی حرفه روزنامه نگاری، دست زدند. به موجب این اصول، حقیقت جویی و صحت گرایی و استقلال و بی طرفی و همچنین احترام به حیثیت فردی و نیز احساس مسئولیت دربرابر مصالح عمومی، از مهم ترین مبانی حرفه ای روزنامه نگاری شناخته شدند. از آن پس، برای جبران آثار منفی روزنامه نگاری جنجالی، به معرفی روزنامه نگاری آمریکایی در قالب اصول عینی گرایی و بر مبنای یک شیوه خاص حرفه ای، همراه با یک دیدگاه ویژه اجتماعی – سیاسی، توجه فراوان مبذول گردید به همین جهت، تأکید شد که از لحاظ حرفه ای، برای تحقق عینیت اخبار، گزارش رویدادها باید بر مبنای عناصر مهم خبر _ که معمولاً با پرسش های شش گانه که؟ کجا؟ کی؟ چه؟ چرا؟ و چگونه؟، جست وجو می شود_ صورت گیرد. از لحاظ اجتماعی و سیاسی نیز با تکیه بر جایگاه خاص مطبوعات و سایر وسایل ارتباط جمعی به عنوان «رکن چهارم دموکراسی»، لزوم ایفای «نقش مقابله جویی و پرخاشگری» در برابر دولت و انجام وظیفه «نگهبانی» روزنامه نگاران از مصالح جامعه در مقابل سوء سیاست های دولتی، خاطر نشان گردید.
صالح قلاب (عربی: صالح حمد عواد القلاب) وزیر سابق تبلیغات، فرهنگ و برای ۴ دوره عضو مجلس سنای اردن بوده است. علاوه بر مناصب دولتی او در گذشته مدیر کل رادیو و تلویزیون اردن، ستون نویس روزنامه الرأی اردن به مدت چندین سال و نویسنده مقالات هفتگی در روزنامه الشرق الاوسط لندن بود. همچنین در تهیه مقاله های هفتگی نشریه الجریده چاپ کویت سهیم بوده است. زندگی نامه. او در سال ۱۹۴۴ در العالوک یکی از روستاهای قبیله بنی حسن زاده متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در روستای زادگاهش به اتمام رساند، سپس به مدرسه نظامی النصر در الزرقاء رفت و در سال ۱۹۶۴ مدرک دیپلم را از دبیرستانی که در حال حاضر دانشکده ملک فیصل نامیده می شود دریافت کرد. به دلیل عضویت در حزب بعث دستگیر و ۷ ماه زندانی شد و به دلیل این دستگیری تحصیلات او ناتمام باقی ماند. فعالیت های سیاسی. صالح قلاب بعد از آزادی از زندان به سوریه رفت و به عنوان رئیس اتحادیه سراسری دانشجویان اردنی فعالیت هایش را شروع کرد. در ژوئیه ۱۹۶۷ وارد صفوف مقاومت فلسطین شد و در منطقه الاغوار اردن، تا خروج مقاومت فلسطین از اردن به عنوان یکی از رزمندگان فدایی جنبش فلسطین باقی ماند. در نوامبر سال ۱۹۷۰بع
د از کودتای حافظ اسد از حزب بعث که تا سطح رهبری در آن ارتقاء درجه پیدا کرده بود کناره گیری کرد، به لبنان رفت و سرانجام در سال ۱۹۸۸ میلادی بعد از ۲۰ سال زندگی در تبعید به اردن بازگشت. فعالیت ها در اردن. در سال ۱۹۸۹ یک سال بعد از بازگشت به اردن در تأسیس یک جریان سیاسی بنام تجمع عربی دمکراتیک اردن با تعدادی از شخصیت های ملی اردنی وابسته به جریانات چپ و قومی شرکت کرد. هدف از این جریان سیاسی رویارویی با گروه اخوان المسلمین بود ولی بعد از توافق اسلو در سال ۱۹۹۴ به دلیل اختلافاتی که بین رهبری و بنیان گذاران این تجمع به وجود آمد، دیگر صالح قلاب به هیچ حزب سیاسی نپیوست و فعالیت های سیاسی مستقلش را از سر گرفت ولی همچنان از نزدیکان سازمان آزادیبخش فلسطین باقی ماند. مناصب دولتی. در سال ۲۰۰۱ صالح قلاب به عنوان وزیر فرهنگ و تبلیغات اردن و همچنین عضو مجلس سنای اردن انتخاب شد. در سال ۲۰۰۵ در تأسیس کانال خبری العربیه وابسته به گروه کانال های تلویزیونی ام بی سی شرکت کرد و مدتی نیز سردبیر این کانال تلویزیونی بود ولی پس از مدت کوتاهی استعفا داد. دیدگاه های سیاسی. صالح قلاب یکی از مدافعان سرسخت مواضع اردن در قبال سازمان آزادیبخش
فلسطین و از طرفداران تشکیل کشور مستقل فلسطین با مرزهای قبل ازسال ۶۷ و پایتخت آن بیت المقدس شرقی بود. او مسئله فلسطین را برای کشورهای عرب یک اولویت، یک مسئله ملی، قومی و اردنی می دانست. صالح قلاب بشدت مخالف اخوان المسلمین و دارای موضعی کاملاً روشن علیه ایران و از مخالفان سرسخت رژیم سوریه است. حمایت از اپوزیسیون ایران. در روز ۱ ژوئن ۲۰۱۷ صالح قلاب در سخنرانی که در گردهمایی سالانه مقاومت ایران در پاریس داشت گفت: «رژیم ایران انقلاب مردم ایران را ربود و با سوء استفاده از اموال مردم ایران قتل و شکنجه در داخل ایران و حمایت از شبه نظامیان برای گسترش تروریسم و بی ثباتی در خارج از ایران را ادامه داد.»
منابع روزنامه نگاری، شخص، انتشارات یا سندی است که اطلاعاتِ به موقع را ارائه می دهد. در خارج از بحث روزنامه نگاری، منابع گاهی با عنوان منابع جدید شناخته می شوند. نمونه هایی از منابع شامل موارد رسمی، انتشارات یا رسانه ها، منابع رسمی در دولت یا تجارت، سازمان ها یا موسسات، مدرک های جرم، تصادف ها یا سایر اتفاقات و مردم تحت تأثیر این اخبار یا موضوعات است. براساس پژوهش Shoemaker , McQuail فاکتورهای زیادی هستند که منابع را واجد شرایط پذیرش توسط روزنامه نگاران تحقیقی می کنند. از گزارشگران انتظار می رود که منابع را توسعه و ترویج دهند به خصوص اگر یک موضوع خاص را پوشش می دهند. این گزارشگران هم چنین باید نسبت به نزدیک شدن زیاد به منابع شان آگاه باشند. گزارشگران معمولاً و نه همیشه، با تجربهٔ کمتر انحراف بیشتری از منابع پیدا می کنند. به عنوان مثال گاهی یک فرد می گوید که تمایلی به صحبت کردن ندارد و بعد اقدام به صحبت کردن می کند. اگر این فرد یک نقش عمومی نداشته باشد، گزارشگران علاقهٔ کمتری به استفاده از اطلاعات او دارند. روزنامه نگاران باید بدون بدگمانی کمی هم شک داشته باشند مثل اینکه بگوییم «اگر مادرت بگوید تو را دوست دارد ح
تماً او را امتحان کن.» این یک قانون نانوشته است که به طور خاص موقع گزارش یک بحث و جدال، گزارشگران باید از چند منبع استفاده کنند. منبع آگاه در روزنامه نگاری. منبع آگاه در روزنامه نگاری به کسی گفته می شود که خبرنگار یا روزنامه نگار، اطلاعات را از وی دریافت می کند اما به دلایل مشخص یا نامشخصی، نام او فاش نمی شود. این دلایل می تواند حفظ جان، ارزش، حفظ جایگاه برای کسب اطلاعات بعدی و یا عدم علاقه خود منبع برای بیان نامش به عنوان منبع باشد. مساله منتشر نشدن نام منبع و اکتفا به عبارت هایی مثل «منبع آگاه و ...» یک رسم مرسوم در میان خبرنگاران در سراسر جهان است. با این وجود برخی بر این باورند که عدم گزارش منبع یک خبر، از صحت و اعتبارش می کاهد و از همین رو معتقدند که چنین رویه ای باعث انتشار اخبار دروغ در قالب اخبار صحیح باشد.
روزنامه نگاری اقتصادی یا روزنامه نگاری تجاری شاخه ای از روزنامه نگاری است که تجارت، اقتصاد، فعالیت های مالی و تغییرات ایجاد شده در جامعه را دنبال، ضبط، تحلیل و تفسیر می کند. موضوعات به طور گسترده همهٔ موارد فعالیت های تجاری که وابسته به اقتصاد یک ملت هست را پوشش می دهد. این حوزه از روزنامه نگاری اخبار و ویژگی های افراد، مکان ها و موضوعات وابسته به بحث تجارت را پوشش می دهد. بیشتر روزنامه ها، مجلات، اخبار رادیویی و تلویزیونی یک بخش تجاری دارند. با این حال روزنامه نگاری تجاری که به شکل جزئی تر در انتشارات، کانال های رادیویی و تلویزیونی دیده می شود به طور خاص به تجارت و روزنامه نگاری مالی اختصاص داده می شود. این حوره از روزنامه نگاری را اخبار و ویژگی های مقالات در مورد افراد و مکان ها و مسائلی که مربوط به حوزه کسب و کار است پوشش می دهد. اکثر روزنامه ها و مجلات و رادیو و تلویزیون اخبار یک بخش کسب و کار را نشان می دهد. اما به صورت دقیق و عمیق می توان روزنامه نگاری تجاری را در نشریات و رادیو و تلویزیون در ستون ها یا کانالی که به طور خاص برای کسب و کار و مالی اختصاص داده شده مشاهده نمود.
روزنامه نگاری داده محور یا روزنامه نگاری بر اساس داده، بحثی است که از سال ۲۰۰۹ مطرح شده و یک فرایند روزنامه نگاری را نشان می دهد که بر اساس تحلیل و فیلتر مجموعه داده های بزرگ به هدف ایجاد موضوع و داستانی جدید است. منابع اصلی این فرایند نرم افزارهای متن باز، انتشارات در دسترس و داده های باز هستند. این روش روزنامه نگاری نشان از تمرین های گذشته هم دارد که بیشتر در گزارش به کمک کامپیوتر دیده می شده که سال هاست در آمریکا استفاده می شود. سایر روش های مشابه روزنامه نگاری صریح است که در کتاب Philipp Meyer که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد آمده است که در آن نویسنده از تکنیک های علوم اجتماعی در تحقیقات دفاع کرده است. روزنامه نگاری اطلاعات محور حتی یک روش گسترده تر دارد. در اصل این فرایند یک دسترسی روزافزون به داده های باز را ایجاد می کند. یعنی داده هایی که به طور رایگان و آنلاین در دسترس هستند و با ابزار متن باز تحلیل شده اند. روزنامه نگاری اطلاعات محور تلاش می کند تا به سطح جدیدی از خدمات عمومی برسد، به مشتریان، مدیران و سیاستمداران کمک کند که الگوها را درک کنند و بر اساس یافته ها تصمیم گیری نمایند؛ بنابراین روزنامه نگاری براسا
س داده می تواند به روزنامه نگاران کمک کند که با راه جدیدی در نقشی وابسته به جامعه قرار گیرند. براساس پروژه هایی مثل MP Expense Scandal در سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ که توسط Offshore leaks منتشر شدند، روزنامه نگاری اطلاعات محور می تواند به عنوان یک نقش بازرسی فرض شود که با داده های نه چندان باز مثل داده های مخفی سروکار دارد.
صابر حردانی (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست وینگر راست برای باشگاه فوتبال پیکان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. وی برادر صالح حردانی بازیکن باشگاه استقلال است.
روزنامه نگاری سرگرمی هر نوعی از روزنامه نگاری است که روی تجارت سرگرمی و محصولات آن تمرکز دارد. مثل روزنامه نگاری مُد، روزنامه نگاری سرگرمی اخبار مختص صنعت را پوشش می دهد در حالی که علاوه بر افرادی که در صنعت کار می کنند مخاطبان عمومی را هم در نظر می گیرد. شیوه های معمول مثل نقد فیلم و تلویزیون، روزنامه نگاری موسیقی، روزنامه نگاری بازی های رایانه ای و افراد مشهور است. وجود اینترنت بسیاری از روزنامه نگاران حرفه ای و غیرحرفه ای را قادر ساخته که وبلاگ های شخصی دربارهٔ روزنامه نگاری سرگرمی ایجاد کنند. مرز بین روزنامه نگاری اخبار و روزنامه نگاری سرگرمی. روزنامه نگاری اخبار با اطلاعات اتفاقات جاری یا گزارش اتفاقاتی که اخیراً پیش آمده اند، سروکار دارد. هدف اصلی این نوع روزنامه نگاری، اطلاع رسانی است. روزنامه نگاری سرگرمی با اطلاعات صنعت سرگرمی مثل فیلم، موسیقی، مد، بازی های کامپیوتری و … سروکار دارد. هدف اصلی این نوعروزنامه نگاری سرگرم کردن است. روزنامه نگاران می توانند حقایق را به شکل خاصی منحرف کنند که نوشتهٔ آن ها به شکل یک سرگرمی دربیاید. این عمل می تواند تأثیر عمیقی بر مشتری بگذارد و ماهیت گزارش را مشکوک کند. مو
اردی از این مشکل ممکن است در مقالات خبری، مجلات و مستندها اتفاق بیفتد.
روزنامه نگاری مد همهٔ جلوه های رسانه های مد منتشر شده مثل نویسندگان مد، منتقدان و گزارشگران آن را شامل می شود. هم چنین می تواند ویژگی های مد در مجلات و روزنامه ها باشد یا شامل کتاب های دربارهٔ مد و گزارش های مربوط به مد در تلویزیون یا مجلات آنلاین مد، وب سایت ها و وبلاگ ها هم می شود. کار یک روزنامه نگار مد می تواند کمی متفاوت باشد. کار اصلی شامل نوشتن و ویرایش مقالات است و می تواند به ایجاد و طرح یک نوعی از مد کمک کند. یک روزنامه نگار مد زمان زیادی را برای تحقیق و مصاحبه می گذراند و لازم است که او با افرادی که در صنعت مد هستند، مثل عکاس، طراح و متخصصین روابط عمومی ارتباط خوبی داشته باشد. روزنامه نگاران مد یا به طور تمام وقت با نشریه کار می کنند یا به صورت آزاد مشغول هستند.
روزنامه نگاری پزشکی ، انتشار اطلاعات مربوط به سلامت در بستر رسانه هاست. موضوعات پزشکی به شکل گسترده ای گزارش می شوند و این گزارش ها پزشکان، مردم عادی و دولت را تحت تأثیر قرار می دهند. این پوشش خبری معمولاً به خاطر گمراه کردن و غلط بودن مورد انتقاد قرار می گیرد. تعدادی وب سایت و روزنامه، روزنامه نگاری پزشکی را مرور می کنند. دسترسی به اطلاعات سلامت هر ساله افزایش می یابد و تأثیرات مختلفی بر رفتار گیرندگان اطلاعات دارد. اخبار پزشکی را می توان از منابع مختلفی استخراج کرد، مثل: برنامه های خبری تلویزیون، روزنامه ها، وب سایت های اینترنتی، روزنامه های علمی که اخبار مربوط به پزشکی و سلامت را منعکس می کنند.
روزنامه نگاری سیاسی یک شاخهٔ گسترده از روزنامه نگاری است که همهٔ جلوه های سیاست و علوم سیاسی را پوشش می دهد با اینکه این عنوان معمولاً به سمت دولت های مدنی و قدرت سیاسی برمی گردد. هدف روزنامه نگاری سیاسی این است که اطلاعاتی را برای رای دهندگان ارائه دهد که بتوانند نظر خودشان را بیان کرده و در اجتماع و بحث های ملی یا محلی شرکت کنند که بر آن ها اثر خواهد داشت. براساس مقاله ای از Edward Morrissey در theweek.com روزنامه نگاری سیاسی شامل روزنامه نگاری نظرات است. همان طور که رویدادهای سیاسی حال حاضر می توانند در گزارش ها تحت تأثیر قرار بگیرند. این اطلاعات شامل حقایق هستند، دورنمای آن ذهنی است و بر یک عقیده تکیه دارد. Brendan Nyhan و John Sides براین باورند که روزنامه نگاران سیاسی که از سیاست گزارش می دهند معمولاً با تحقیق علوم سیاسی آشنایی ندارند و از ارتباط آن با کارشان مطلع نیستند. روزنامه نگارهایی که سیاست را پوشش می دهند و با اطلاعاتی که متن آن ها را تشکیل می دهد آشنا نیستند ممکن است باعث شوند نوشتهٔ آن ها جهت دیگری به خود بگیرد. روزنامه نگاری سیاسی از طریق رسانه های مختلفی انجام می شود، به شکل چاپ شده، صدا و س
یما یا گزارش آنلاین. استفاده از رسانه های دیجیتال افزایش یافته و پوشش لحظه ای از کمپین، سیاست، اخبار وقایع و چارچوبی قابل پذیرش برای کاندیداها را ممکن می کند. برخی رسانه ها به خاطر روزنامه نگاری سیاسی قوی، معروف شده اند مثل نیویورک تایمز و واشینگتن پست که به همین خاطر استفاده از آن ها بسیار بالاست. گزارش های سیاسی چاپ شده، آنلاین و در صدا و سیما که به عنوان سرگرمی ارائه می شوند برای به روزرسانی جلوه های وضعیت دولت، اخبار سیاسی، کمپین ها و انتخابات است. با توجه به نظرات Geoffrey Baym اطلاعات ارائه شده نباید شامل اخبار جعلی باشند اما مرز بین اخبار سرگرمی و حقیقی باید تا زمان تجدید سیاسی محو و نامشخص باشد. این نوع روزنامه نگاری توسط مقاله نویس ها و افراد حرفه ای تحلیل، تفسیر و بررسی می شود؛ که این می تواند نیازمند ماهیتی باشد که از صحت اطلاعات ارائه شده جلوگیری می کند. گزارش اخبار با یک دید متعصب باعث می شود توانایی مخاطبان را برای طرح عقیده یا باور خودشان از چیزی که گزارش شده کم کند. این نوع گزارش با یک هدف سیاسی یا اجتماعی ممکن، انجام می شود.
پایگاه فضایی وستوچنی () یک پایگاه فضایی متعلق به روسیه است که بر روی مدار ۵۱ درجه شمالی در استان آمور در خاور دور روسیه در دست ساخت است. انتظار می رود با تکمیل این پایگاه در سال ۲۰۱۸، وابستگی دولت روسیه به پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان کاهش یابد. نخستین پرتاب ماهواره از این پایگاه در ۲۸ آوریل ۲۰۱۶ انجام شد.
پیشگیری از بارداری (که با نام دنیای جدید هم شناخته می شود) فیلم گمشدهٔ مستند آمریکایی و محصول سال ۱۹۱۷ است که توسط مارگارت سنگر تولید شده است. او در آن بازی کرده و کارش برای تنظیم خانواده را توصیف می کند. این اولین فیلمی بود که با حکم دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۱۵ با استناد به قانون شرکت فیلم های دوجانبه برخلاف کمیسیون صنعتی اُهایو ممنوع شد. این قانون می گفت نمایش فیلمها مشمول قانون آزادی بیان نیست. ممنوعیت فیلم پیشگیری از بارداری توسط دادگاه تجدیدنظر نیویورک با این استدلال بود که فیلمی در مورد تنظیم خانواده را می توان به خاطر «اخلاق، نجابت، رفاه و امنیت عمومی» سانسور کرد.
علی نظری (زادهٔ ۱۳۱۴ در اهواز – درگذشتهٔ دی ۱۳۹۵ در لس آنجلس) خواننده، ترانه سرا و آهنگساز اهل ایران بود. زندگی. علی نظری متولد ۱۳۱۴ در اهواز، آهنگساز، ترانه سرا و خواننده که با آهنگ های جنوبی و عربی در دههٔ ۱۳۴۰ در لاله زار تهران معروف شد، او از معدود خوانندگان موسوم به سبک کوچه بازاری بود که قبل از انقلاب به شوهای تلویزیونی دعوت می شد. علی نظری در سال ۱۳۵۰ در فیلمی به نام «خانه به دوشان» ایفای نقش کرد. او بعدها کم کم از نظرها پنهان ماند، دیگر نه در محفلی ظاهر شد و نه در رادیو تلویزیون ها حضور پیدا کرد تا اینکه سرانجام دی ۱۳۹۵ در سن ۸۱ سالگی بر اثر کهولت سن در لس آنجلس درگذشت. از معروف ترین ترانه های او می توان به «ماه آبادان»، «برمزار مادر»، «نماز»، «چشم آبی»، «روزه دارم»، «قسم به آه بی نوایان»، «دختر دردانه من»، «تاپ تاپ نازی نازی»، «سوگند» و «سنگ صبور» اشاره کرد.
عبدالعزیز مهجور (زاده ۱۳۲۴ - درگذشته ۲۵ سرطان/تیر ۱۳۹۶) شاعر و نویسنده افغانستان بود که به پژوهش دربارهٔ بیدل دهلوی می پرداخت. زندگی نامه. مهجور در سال ۱۳۲۴ خورشیدی در هنگام تبعید پدر، در ولایت قندهار افغانستان متولد شد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی و متوسطه در مکتب عالی نجات به دانشکده اقتصاد دانشگاه کابل رفت و لیسانس گرفت. پدر وی استاد عبدالحمید اسیر معروف به قندی آغا از بیدل شناسان معروف افغانستان بود. او بیش از سه دهه در سمت های مختلف دولتی کار کرد و از جمله ریاست بانک توسعه صنعتی افغانستان را به عهده داشت. با آن که تجربه های اداری و کاری او همه مرتبط با رشته تحصیلی اش بود، هیچ گاه تحقیق و پژوهش در آثار و اندیشه های ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل را کنار نگذاشت. عبدالعزیز مهجور از خردسالی و در مجالس پدر با بیدل آشنا شد. پدرش «قندی آغا» از دیرباز یکی از حلقه های بیدل خوانی در کابل را اداره می کرد. به جز این قندی آغا وظیفه داشت همه ساله در روز درگذشت بیدل، مجلسی را در خانه اش با نام «عرس بیدل» به یادبود این متفکر و شاعر برجسته سده دهم و یازدهم هجری با آدابی خاص با حضور اهالی فرهنگ و ادب شهر برگزار کند. در ه
مایش بین المللی که به مناسبت سیصد و چهلمین سال تولد بیدل در دانشگاه کابل در شهریور ۱۳۶۴ برگزار شد عبدالعزیز مهجور در سیمای یک پژوهشگر جوان اما ریشه دار در میان بیدل پژوهان دنیا سری بلند کرد و پدر را از ادامه راه مطمئن ساخت. مهجور رفته رفته بر مطالعات و تحقیقات خود افزود و با پدید آمدن نابسامانی ها در افغانستان و بیرون شدن دیگر بیدل پژوهان برجسته از کشور در دو سه دهه آخر عمر خود به یکی از سرشناس ترین بیدل پژوهان در داخل کشور افغانستان تبدیل شد. در سال های پسین به نمایندگی از افغانستان در صدر هیئت ها تقریباً در همه عرس ها و همایش ها پیرامون بیدل شرکت کرد. مهجور از سال ۱۳۷۲ و پس از مرگ قندی آغا، رسماً بر منصب و جایگاه پدر تکیه زد و ارشاد و پاسخ پرسش های مریدان ابوالمعانی بیدل را عهده دار شد که تا اندکی پیش از مرگ آن وظیفه را در منطقه ای موسوم به باغ رئیس جنگلک کابل به پیش برد. عزیز مهجور تا آخرین روزهای عمرش در کابل زندگی می کرد و در تیر ماه ۱۳۹۶ برای درمان به هند رفته بود. بیدل خوانی مهجور. مهجور در گنج شایگان و در «حلقهٔ بیدل خوانی جهانی» خواند: مهجور در سخنانی دربارهٔ ابیات غزل دوم دیوان بیدل گفته بود: «بیدل
در این غزل خود، انسان را به تکاپو و جد و جهد با نفس تشویق کرده می گوید که اگر انسان نمی تواند تلاش فراوان نماید کم از کم به اندازهٔ یک آبلهٔ پا باید تحرک داشته باشد.» آثار. از عبدالعزیز مهجور بر اساس زندگی نامه ای که خود اندکی پیش از مرگ نوشته است، بیست و دو اثر در گستره ادب فارسی بر جا مانده است. او در بیشتر این آثار که رساله هایی کوچک و کم حجم هستند، همچون "پدر به شرح" و "توضیح ابیات و آثار عبدالقادر بیدل" با تمرکز بر عرفان این اندیشمند و شاعر فارسی زبان پرداخته است. با آن که برخی از این آثار چون "«غزل های ستاره دار»" و "«سیری در نکات بیدل»" او حاوی نکات و مطالب تازه ای در بیدل پژوهی هستند اما نگاه و رویکرد نویسنده تازه و امروزی نیست. او در تحقیقاتش از کلیات بیدل چاپ بمبئی و کابل استفاده می کرد و از جدیدترین تصحیحات آثار بیدل بر اساس دیرینه ترین نسخه ها کمتر سود می برد. او در آثارش بیشتر از منظر یک مرید و معتقد به بیدل نگریسته است تا یک محقق بی طرف. او کمتر می توانست نقدی را بر اندیشه و شعر بیدل بپذیرد و این در واقع مشکل و عیب تنها عبدالعزیز مهجور نبود و نیست بلکه بیشتر حلقه های بیدل گرایی افغانستان و بیدل
پژوهان این کشور در سده نوزدهم و بیستم با این آسیب جدی مواجه بوده اند. از مهجور آثاری به چاپ رسیده است از جمله: و … افتخارات. در سال ۱۳۸۱ شمسی برای شرکت در نشست جهانی دربارهٔ ابوالمعانی عبدالقادر بیدل عبدالعزیز مهجور به دانشگاه اسلامی ملی در شهر دهلی هند دعوت شد. در این نشست به وی دکترای افتخاری بیدل شناسی اهدا شد. همچنین در نشست بیدل که در تهران برگزار شد عبدالعزیز مهجور از سخنرانان اصلی آن همایش بود. درگذشت. عبدالعزیز مهجور صبح روز یکشنبه در ۲۵ سرطان/تیر ۱۳۹۶ در ۷۲ سالگی در یکی از بیمارستان های دهلی نو پایتخت هند درگذشت. نزدیکانش گفتند که پیکر وی به کابل منتقل شده است. در فقدان مهجور. عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی دولت افغانستان ضمن ابراز تاسف از درگذشت مهجور به خانواده ادبیات افغانستان و بازماندگان وی تسلیت گفت. عبدالله گفت: «از مرحوم استاد مهجور ۲۴ عنوان کتاب در زمینه بیدل شناسی به جا مانده است.»
آیس ، با نام اصلی تورا اولافسداتر، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. این شخصیت توسط کیث گیفن، جان د متیس و کوین مگوایر خلق شده است و برای اولین بار در شمارهٔ ۱۲ "لیگ عدالت بین المللی" (آوریل ۱۹۸۸) حضور پیدا کرد. "آیس" ابرقهرمانی دلسوز است که در کنار بهترین دوستش فایر به مبارزه با جرم و جنایت می پردازد. او و فایر در کنار یکدیگر به عنوان یکی از اعضای تیم های نگهبانان جهانی و لیگ عدالت محسوب می شدند. تورا عضو گروهی از نژاد انسان های جادویی یخی است که در رشته کوه های نروژ زندگی می کنند و پدر او، شاه اولافسداتر رهبر این افراد است. زمانی که مهندسی به نام راد شندینست مردم یخی را کشف کرد، با پدر تورا قرار گذاشت که به او اجازه ترک سرزمین پادشاهی را بدهد. پس از اینکه راد، تورا را به دکتر میست و گروه نگهبانان جهانی معرفی نمود، او به عنوان دومین شخصیت با نام مستعار "آیس میدن" به این تیم پیوست.
تیمور پرتغال (به لاتین: Portuguese Timor) یک مستعمره سابق در آسیای جنوب شرقی است. این سرزمین در سده ۱۶ میلادی مستعمره پرتغال شد. در سال ۱۹۷۵ سرانجام این سرزمین استقلال خود را از پرتغال به دست آورد اما در همان سال اندونزی اشغال نمود.
تتریب در لغت به معنی خاک آلود کردن است و در اصطلاح مسلمانان به معنی خاک آلود کردن پیشانی برای انجام نماز است یاران محمد پیامبر اسلام از تماس پیشانی خود با خاک هنگام نماز دوری می کردند ولی پیامبر به آنان دستور می داد که از خاک آلود کردن پیشانی هنگام نماز پرهیز نکنند به عنوان مثال اینگونه آمده است «ترّب وجهک یا صهیب» و در جای دیگر «یا افلح ترّب»
حق العمل سرمایه گذاری(Churning) شیوه اجرای معاملات برای یک حساب سرمایه گذاری است به وسیلهٔ فروشنده یا کارگزار به منظور گرفتن حق العمل از حساب. این یک نقض در قانون اوراق بهادار در بسیاری از حوزه های قضایی است و به طور کلی توسط دارنده حساب قابل پیگیری برای بازگشت این مبلغ است.
این صفحه فهرستی از ماموریت های دیپلماتیک کشور دومینیکا و کنسولگری های این کشور در جهان است. روابط خارجی دومینیکا محدود است. مرجع خارجی. ماموریت های دیپلماتیک دومینیکا
ذرات شبه ویروس یا (وی ال پی ها VLPs)؛ کوتاه شدهٔ (Virus-like particles)، مشابه ویروس ها با ساختارهای چندپروتئینی هستند، اما عفونی نیستند زیرا آنها مادهٔ ژنتیکی ویروس را ندارند. بیان ویروسی پروتئین های ساختاری مانند envelope یا Capsid می تواند به خودآرایی "ذرات شبه ویروسی" (VLPs) منجر شود. نخستین بار "ذرهٔ شبه ویروسی" مشتق شده از ویروس هپاتیت B و دارای آنتی ژن سطح مشتق@شده از هپاتیت ب در سال ۱۹۶۸ از سرم بیمار به دست آمد. در حال حاضر "ذرات شبه ویروس" از اجزای طیف گسترده ای از خانواده های ویروسی ساخته شده اند، از جمله (Parvoviridae) (به عنوان مثال آدنو-associated virus) با Retroviridae (به عنوان مثال HIV) و Flaviviridae (به عنوان مثال ویروس هپاتیت C) و همچنین باکتریوفاژها (به عنوان مثال Qß و AP205). "ذرات شبه ویروس" را می توان در سیستم های کشت سلولی متعددی از جمله باکتری ها، رده های سلولی پستانداران، رده های سلولی حشرات، سلول های مخمر و یاخته گیاهی تولید کرد.