Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ترل می شود. هدف از اعمال مالکیت اجتماعی از بین بردن اختلاف میان طبقات مالکان خصوصی، که دریافت کننده درآمد اموال منفعل هستند و کارگران که دریافت کننده درآمد کار (دستمزد، حقوق و کارمزد) هستند است؛ به گونه ای که تولید مازاد (یا در مورد سوسیالیسم بازار سود اقتصادی) به کل جامعه یا اعضای یک شرکت تعلق پیدا کند. مالکیت اجتماعی، اتوماسیون نیروی کار را به منظور کاهش تدریجی طول روز کاری، در مقابل پدیده افزایش ناامنی شغلی و بیکاری در سرمایه داری، پیشنهاد می کند که باعث افزایش بهره وری می شود. کاهش زمان لازم برای کار از ملزومات مفهوم مارکسیستی آزادی انسان و غلبه بر ازخودبیگانگی است، ایده ای که به صورتی گسترده میان سوسیالیستهای مارکسیستی و غیر مارکسیستی مشترک است. اصطلاح «اجتماعی شدن»، به فرایند بازسازی چارچوب اقتصادی، ساختار سازمانی و نهادهای اقتصادی بر اساس رویکردی سوسیالیستی اشاره دارد. [۸]مفهوم جامع اجتماعی شدن و مدل خاص مالکیت دولتی در مالکیت اجتماعی، علاوه بر بازسازی مجدد ترازهای شغلی در محیط کار، پایانی بر قانون ارزش، انباشت سرمایه و استفاده از پول و ارزیابی مالی در فرایند تولید خواهد بود. مارکسیست ها اجتماعی شدن را
به عنوان طرحی برای بازسازی روابط اجتماعی به منظور غلبه بر بیگانگی در نظر دارند که روابط اجتماعی سلسله مراتبی در محل کار را با اتحادیهٔ کارمندان جایگزین می کند. اجتماعی شدن به عنوان روندی که فرایندهای اقتصادی و به تبع آن روابط اجتماعی درون یک اقتصاد را تغییر می دهد، درک می شود. به این ترتیب، متمایز از فرایند «ملی سازی» است که لزوماً به تغییر ساختار سازمانی یا تغییر چارچوب اقتصادی که سازمان های اقتصادی تحت آن فعالیت می کنند، منجر نمی شود. برابری شهروندان در مالکیت. مالکیت اجتماعی سرمایه و سهام در بستری از یک سیستم سوسیالیستی بازاری پیشنهاد شده است که در آن مالکیت اجتماعی به وسیله تصاحب سهام شرکت توسط صندوق های بازنشستگی عمومی یا متعلق به کارکنان سهام شرکت، حاصل می شود. اقتصاددان آمریکایی جان روئمر مدلی سوسیالیسم بازار ابداع کرد که شامل نوعی مالکیت دولتی است که در آن افراد یک کوپن غیرقابل انتقال دریافت می کنند که به آنها حق سهام سود حاصل از شرکت های عمومی مستقل غیردولتی تعلق می گیرد. در این مدل، «مالکیت اجتماعی» به مالکیت اجتماعی صاحبان سهام در یک اقتصاد بازار اشاره دارد. جیمز یونکر استدلال می کند که مالکیت عمو
می بر ابزار تولید را می توان همان طور که مالکیت خصوصی در سرمایه داری مدرن به دست می آید، از طریق سیستم سهامداران که عملاً مدیریت را از مالکیت تمییز می دهد، حاصل کرد. یونکر فرض می کند که مالکیت اجتماعی را می توان با استفاده از یک بازوی دولتی به دست آورد؛ ادارهٔ مالکیت عمومی، سهام شرکت هایی که در فهرست عمومی هستند را بدون تأثیرگذاری بر فرایند تخصیص منابع سرمایه ای بر اساس قواعد بازار، در اختیار دارد. یونکر این مدل را سوسیالیسم بازار عملگرایانه نامید و اظهار داشت که این مدل حداقل در مقایسه با سرمایه داری مدرن، کارآمد و در عین حال دربرگیرنده نتایج اجتماعی برتری خواهد بود زیرا مالکیت عمومی باعث می شود تا سود در میان کل جمعیت توزیع شود و نه در میان یک طبقه رانتی وارث. یک فرم جایگزین مالکیت اجتماعی صاحبان سهام، مالکیت سهام شرکت ها از طریق صندوق های مستمری بگیران و بازنشستگی است. مفهوم کلی این مدل ابتدا در سال ۱۹۷۶ توسط نظریه پرداز مدیریت پیتر دراکر شرح داده شد، که استدلال می کرد صندوق های بازنشستگی می توانند نیازهای کارکنان برای حصول امنیت مالی را با نیاز سرمایه برای سیار و متنوع بودن سازگار سازند. او این مفهوم را «
سوسیالیسم صندوق بازنشستگی» نامید. در سوئد، در اواخر دهه ۱۹۷۰، طرح میدنر توسط حزب کارگران سوسیال دموکرات سوئد به عنوان راهی برای اجتماعی کردن شرکت ها توسط صندوق های مستمری بگیران کارمندی به کار گرفته و این سهام می توانست برای خرید سهام شرکت استفاده شود. طرح اصلی رودلف میدنر این بود که شرکت های سوئدی بزرگتر از مقیاسی خاصی را ملزم کند تا سهامی برابر با ۲۰ درصد سود شرکت را منتشر کرده و از طریق اتحادیه های کارگری، مالکیت آن را به صندوق های مستمری بگیران کنترل شده توسط کارمندان منتقل کند. این طرح رد شد و یک طرح تخفیف یافته در سال ۱۹۸۴ به تصویب رسید که تصمیم گیری در شرکت ها را همان طور که بود باقی گذاشت و محدوده مالکیت کارکنان را به کمتر از ۳٬۵ درصد از سهام شرکت های ثبت شده در سال ۱۹۹۰ محدود کرد.
دانشگاه فریبورگ یک دانشگاه دولتی است که در شهر فریبورگ، سوئیس قرار دارد. ریشه تأسیس این دانشگاه به سال ۱۵۸۲ با عنوان کالج سنت میشل بر می گردد و در سال ۱۷۶۳ آکادمی حقوق در آن شکل گرفت و نهایتاً در سال ۱۸۸۹ تحت عنوان دانشگاه فریبورگ توسط پارلمان سوئیس در کانتون فریبورگ تأسیس شد. دانشگاه فریبورگ تنها دانشگاه دوزبانه سوئیس است که در آن همه کلاسها به هر دو زبان آلمانی و فرانسوی که دو زبان ملی کشور هستند تدریس می شود. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
کارین اکسلینا هولدا گورینگ (زاده ۲۱ اکتبر ۱۸۸۸ – مرگ ۱۷ اکتبر ۱۹۳۱) اولین همسر هرمان گورینگ و اهل سوئد بود. زندگی نامه. وی در سال ۱۸۸۸ با نام کارین اکسلینا هولدا فوک در استکهلم به دنیا آمد. پدرش، بارون کارل، یک سرهنگ ارتش سوئد و از خانواده ای بود که از وست فالیا به سوئد مهاجرت کرده بودند. مادرش که نام خانوادگی پدری او هولدین بیمیش بود، متولد سال ۱۸۶۰ و از یک خانواده سرشناس ایرلندی بود که بخاطر ساخت آبجو استاوت در شهر "کورک" شهرت داشتند. پدر بزرگ پدربزرگ او، ویلیام بیمیش، یکی از بنیان گذاران بیمیش و کرافورد بود و پدربزرگ او، در کولدستریم گاردز ارتش بریتانیا خدمت کرده بود. مادربزرگ مادری کارین، مؤسس یک انجمن خصوصی مذهبی با نام انجمن ایدلوایس بود. کارین چهار خواهر به نام های فانی فون ویلاموویتز-مولندورف (۱۹۵۶–۱۸۸۲)، ماری ون روسن (۱۹۶۷–۱۸۸۶)، السا و لیلی داشت. ماری با کنت اریک ون روسن (۱۹۴۸–۱۸۷۹) یکی از اعضای اصلی حزب ناسیونال سوسیالیسم که یک حزب سیاسی در سوئد بود، ازدواج کرده بود. کارین در سال ۱۹۱۰ به دنبال ازدواجش با یک افسر ارتش سوئد با نام نیلز ون کانتزو، کارین ون کانتزو نام گرفت. تنها فرزند آنها، توماس ون کا
نتزو، در سال ۱۹۱۳ به دنیا آمد. او در سال ۱۹۲۰ ، پس از ترک همسر اولش، درحالیکه در حال ملاقات با خواهرش ماری در قلعه راکلدستاد بود، با هرمان گورینگ دیدار کرد. هرمان گورینگ که چهار سال از کارین جوان تر بود، در آن زمان به عنوان یک خلبان تجاری برای خط هوایی "Svensk Lufttrafik" در سوئد کار می کرد و دلیل حضور او در قلعه، به این خاطر بود که او خلبان پرواز کنت اریک ون روسن، شوهر خواهر کارین بود. گورینگ عاشق کارین شد و با وجود اینکه او یک زن متاهل با یک کودک بود و این امر یک رسوایی برای او به شمار می رفت، اما به زودی با او وارد رابطه شد. کارین در دسامبر ۱۹۲۲ از ون کانتزو جدا شد و در ۳ ژانویه ۱۹۲۳ با گورینگ ازدواج کرد. آن دو پس از ازدواج، ابتدا در خانه ای واقع در حومه های مونیخ زندگی می کردند. کارین با تبعیت از شوهرش، به عضوی از حزب نازی مبدّل شد. زمانی که گورینگ با همراهی هیتلر در جریان "کودتای نافرجام آبجوفروشی" به شدت مجروح شد، کارین او را به اتریش، سپس به ایتالیا برد و تا بهبود او، از وی پرستاری نمود. ماشین تبلیغاتی "گوبلز" از داستان عاشقانه رمانتیک کارین و گورینگ بهره برد و این زوج برای افزایش محبوبیت حزب نازی، به
سراسر کشور سفر کردند. کارین تا اوایل چهل سالگیش، از بیماری سل رنج می برد. مرگ غیرمنتظرهٔ مادرش هولدین فوک، در ۲۵ سپتامبر ۱۹۳۱، شوک بزرگی برای کارین ۴۲ ساله بود. با وجود نامناسب بودن وضعیت سلامتی اش، برای مراسم خاکسپاری مادرش به سوئد رفت. وی روز بعد در استکهلم، دچار یک حمله قلبی شد. گورینگ به دنبال شنیدن این خبر، به نزد او رفت و در کنارش ماند تا اینکه وی در روز ۱۷ اکتبر سال ۱۹۳۱، یعنی چهار روز قبل از تولد ۴۳ سالگیش، از دنیا رفت. بعد از مرگ کارین، فانی، خواهر بزرگتر او، زندگینامه او را نوشت که به یکی از پرفروش ترین کتاب ها در آلمان تبدیل شد. به طوری که تا سال ۱۹۴۳، "۹۰۰۰۰۰" نسخه از آن به فروش رفت. مرگ کارین برای گورینگ شوک بزرگی بود. او در سال ۱۹۳۳، شروع به ساخت یک کلبه جنگلی نمود که بعدها به محل اقامت اصلی او تبدیل شد و آنرا به یاد همسرش، کارینهال نامید. در این مکان بود که او، پیکر همسرش را پس از انتقال از آرامگاه اصلیش در سوئد طی مراسمی که آدولف هیتلر نیز در آن شرکت داشت، مجدداً دفن نمود. گورینگ همانند خانه اش در برلین، کارینهال را از عکس های کارین پر کرد و در آنجا یک میز عشای ربانی را به یاد او ساخت که حتی ب
عد از ازدواج مجددش در سال ۱۹۳۵، باقی ماند. کارینهال در سال ۱۹۴۵ همزمان با پیشروی ارتش اتحاد جماهیر شوروی، به دستور گورینگ ویران شد. پس از جنگ، بقایای جسدی که گمان می رفت متعلق به کارین باشد، توسط خانواده فوک بازستانده شده، و پس از سوزاندن، مجدداً در سوئد به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۹۱ نیز بقایایی یافت شد که احتمال می رفت متعلق به کارین گورینگ باشد و جهت شناسایی به سوئد ارسال گردید. شواهد نشان دادند که این بقایای تازه کشف شده متعلق به وی می باشد؛ این بقایا مجدداً دفن شدند.
هر استان یک محصول (One Tambon-one product)طرح کارآفرینی محلی است که توسط نخست وزیر تاکسین شیناواترا راه اندازی شده است نسخه قبلی این راهکار OVOP بود که به معنی هر روستا یک محصول است در این طرح هر استان صرفاً به تولید و ارائه محصولی که بیشترین پتانسیل را در آن دارا است تمرکز می کند و با توجه به اینکه هر استانی محصولات ویژه و منحصر بفرد خود را دارد و امکان عرضه آن توسط دیگر استان ها مقدور نمی باشد. فلذا تمرکز بر روی تولید آن محصول می تواند برای آن استان نتایج مثمرثمرتری داشته باشد هم اکنون تعداد ۷۲۵۵ منطقه تحت پوشش این طرح است. مدیریت و سازمان. این طرح هم اکنون توسط سازمان توسعه جوامع انسانی مدیریت می شود که تحت نظر وزارت امور داخلی تایلند است تعداد ۳۶ هزار گروه نیز در راستای این طرح فعال هستند که هر گروه دارای ۳ تا ۳۰۰۰ عضو دارد درآمدزایی. در سال ۲۰۱۷ از محل فروش محصولاتی که توسط این طرح تولید شده است ۱۵۳ میلیارد بات در آمدزایی به وجود آمده است که دولت امیدوار است این میزان را تا ۲۰۰ الی ۳۰۰ میلیارد بات در سال افزایش دهد.
کن-تیکی () فیلمی در ژانر ماجراجویی، درام، اکشن، و زندگینامه ای به کارگردانی یواخیم رانینگ و اسپن سندبرگ است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به گوستاو اسکاشگورد، پال سوره هاگن، یاکوب اوفتبرو، و توبیاس زانتلمان اشاره کرد.
آناتولی بوریسوویچ کوزنتسوف (؛ – ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم های او می توان به "گامبی ترکی" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی و هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده است.
اسپارتاک میشولین (؛ – ) هنرپیشه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۵ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مرشد و مارگاریتا" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی و هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده است.
پاول بوریسی لوسپکایف (; ؛ – ) بازیگر ارمنی تبار اهل اتحاد شوروی بود. وی بین سال های ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۰ میلادی فعالیت می کرد. پدر وی ارمنی و مادرش کازاک بود. کوتاه مدتی پس از اکران فیلم "خورشید سفید بیابان" به علت آنوریسم قلبی درگذشت و در گورستان شمالی سن پترزبورگ به خاک سپرده شد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد. پیوند به بیرون.
خورشید سفید بیابان () فیلمی در ژانر وسترن، جنگی و اوسترن به کارگردانی ولادیمیر موتیل است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به آناتولی بوریسوویچ کوزنتسوف، اسپارتاک میشولین و پاول لوسپکایف اشاره کرد.
اتفاقاتی که در پاییز ۱۳۷۷ به عنوان قتل های زنجیره ای مشهور شدند پیش از این نیز سابقه داشتند. هرچند که مراجع رسمی در ایران فقط دست داشتن مأموران وزارت اطلاعات در چهار قتل را پذیرفتند. به گفته مصطفی پورمحمدی، یکی از اعضای «هیئت مرگ (کمیته اعدام)» در قتل عام ۱۳۶۷، قتل های زنجیره ای خودسرانه نبوده؛ بلکه از درون نظام جمهوری اسلامی، انجام شده است. همچنین همهٔ متهمان، با وجود گرفتن حکم کیفری، آزاد می باشند.
دانشگاه سنت گالن یک دانشگاه دولتی و تحقیقاتی است که در شهر سنت گالن، سوئیس قرار دارد. این دانشگاه در سال ۱۸۹۸ تأسیس شد و در رشته های حقوق، اقتصاد، روابط بین الملل و مدیریت اجرایی دارای تخصص می باشد. این دانشگاه همچنین با نام HSG نیز شناخته می شود که مخفف عبارات "Handels-Hochschule St. Gallen" است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
مدل برنامه ریزی اقتصادی شوروی، یک مدل خاص برنامه ریزی از اقتصاد دستوری است که توسط دولت های سوسیالیستی مارکسیست لنینیست مورد استفاده قرار می گرفت و برگرفته از اقتصاد اتحاد جماهیر شوروی بود. اگرچه در میان این اقتصادها اختلافاتی قابل توجه وجود دارد، اما مدل برنامه ریزی شوروی و اقتصاد مدل شوروی، به ویژگی های ساختاری اصلی مشترک میان این اقتصادها اشاره دارد. مدل اقتصادی شوروی یک شکل از برنامه ریزی اقتصادی است که دربرگیرنده ویژگی هایی مانند تصمیمات سرمایه گذاری منطبق بر تمرکزگرایی، تخصیص اداری ورودی های اقتصادی، تعادل اجناس برای دستیابی به تعادل میان ورودی های موجود و خروجی های هدفمند و تا حدودی استفاده از برنامه ریزی خطی برای بهینه سازی برنامه ریزی ها، است. ویژگی ها. موسسات. موسسات عمده برنامه ریزی شوروی در اتحاد جماهیر شوروی عبارت بودند از (گاسپلن)، یک سازمان برنامه ریزی و (گاسناب)، سازمانی برای تخصیص منابع دولتی بین سازمان ها و شرکت های مختلف در اقتصاد و شرکت هایی که در تولید و تحویل کالاها و خدمات در اقتصاد نقش داشتند. این شرکت ها با برنامه هایی که توسط گاسپلن طراحی شده بود، از انجمن های تولیدی و موسساتی مجزا ت
شکیل شده و با هم مرتبط بودند. تعادل اجناس. برنامه ریزی بر اساس تعادل اجناس، عملکرد اصلی گاسپلن در اتحاد جماهیر شوروی بود. این روش برنامه ریزی شامل ارزیابی تأمین مواد در واحدهای طبیعی (برخلاف شرایط پولی) بود که برای حصول توازن در عرضهٔ ورودی های موجود با خروجی های هدفمند استفاده می شد. متعادل سازی مواد شامل بررسی ورودی ها و مواد خام موجود در اقتصاد و سپس ایجاد تعادل آن ها با خروجی های هدفمند مشخص شده توسط صنعت، با استفاده از یک ترازنامه برای دستیابی به تعادل بین عرضه و تقاضا است. این تعادل برای طراحی یک برنامه در سطح اقتصاد ملی استفاده می شود.
ولایت های چین () یکی از تقسیمات اداری سطح چهارم در کشور چین هستند. در مجموع ۳۳۹ واحد تقسیماتی در سطح ولایت در چین وجود دارد که شامل این لیست می باشد. آیماق. آیماق ها، واحدهای تقسیماتی هم سطح با ولایت هستند که به جا مانده از آرایش نظامی قوای مغول تبار در منطقهٔ مغولستان داخلی تحت فرمانروایی دودمان چینگ (سلسله پادشاهی منچو-تبار حاکم بر چین در طول قرن ۱۸ و ۱۹ میلادی) می باشد. آیماق ها (به مغولی: ، به سیریلیک: аймаг، به لاتین: ayimaγ)(به چینی: 盟، به پین یین: méng) خود نیز به لواء (به مغولی: ، به سیریلیک: қосиу، به لاتین: qosiɣu)(به چینی: 旗، به پین یین: qí) تقسیم شده اند. در کشور مغولستان، استان های ۲۱-گانهٔ این کشور در زبان مغولی با نام «آیماق» شناخته می شوند. امروزه، اکثر آیماق های مغولستان داخلی به شهر در سطح ولایت ارتقاء یافته و منحل شده اند. تنها سه آیماق در مغولستان داخلی باقی مانده است. ولایت. در طول تاریخ، ولایات (به چینی: 地区، به پین یین: Dìqū) فراگیرترین تقسیمات اداری سطح دوم (تحت حاکمیت استان ها) بودند. اما امروزه، دولت چین، باارتقاء ولایات به شهر در سطح ولایت، سعی در حذف ولایات دارد. به همین دلیل، امروز
ه، در سال ۲۰۲۳، تنها ۷ ولایت در چین باقی مانده است، که ۵ تای آنها در منطقهٔ سین کیانگ (دو تا از این ۵ تا تحت مدیریت ولایت خودمختار ایلی قزاق)، یکی در منطقه خودمختار تبت و دیگری نیز در هیلونگ جیانگ قرار دارد. ولایت خودمختار. ولایات خودمختار معمولا محل سکونت اقلیتی یا اقلیت هایی قومی می باشند.در یک مورد استثنایی، ولایت خودمختار ایلی قزاق تحت حاکمیت خویش، دو ولایت قزاق نشین دیگر را نیز، دارد.
جری مکی (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۶۲) تاجر و سیاستمدار آمریکایی است. زندگی نامه. مکی در کچیکان، آلاسکا متولد شد. در سال ۱۹۸۰ از دبیرستان کچیکان فارغ التحصیل شد. او ساناحاج لوج را در کریگ، آلاسکا، متعلق به خود داشت. مکی در سالهای ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ در مجلس نمایندگان آلاسکا خدمت کرده و دموکرات بود. او سپس در سالهای ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ در سنا آلاسکا خدمت کرد.
ولایت تارباغاتای (به قزاقی: تارباعاتای ایماعى، به سیریلیک: Тарбағатай аймағы)(به اویغوری: تارباغاتای ۋىلایىتى) و یا ولایت تاچنگ (به چینی: 塔城地区، به پین یین: Tǎchéng Dìqū) یک ولایت در چین است که در استان سین کیانگ واقع شده است. این ولایت در سال ۲۰۲۰ دارای ۱٬۱۳۸٬۶۳۸ نفر جمعیت بوده است. در موردی استثنایی در سلسله مراتب تقسیمات اداری در جمهوری خلق چین، این ولایت، به همراه ولایت آلتای، خود تحت مدیریت ولایت خودمختار ایلی قزاق به مرکزیت شهر قولجا می باشد. تاریخ. در سال های آخر جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۴ میلادی، مردمان قزاق و اویغور منطقه، با حمایت شوروی، علیه دست نشاندگان چیانگ کای شک و جنگ سالاران وفادار به جمهوری چین قیام کردند. نتیجهٔ این قیام، تاسیس جمهوری ترکستان شرقی در منطقهٔ ایلی در شمال سین کیانگ بود. این جمهوری تا سال ۱۹۴۹ میلادی، بر اراضی که امروز شامل ولایت خودمختار ایلی قزاق، ولایت خودمختار بورتالا مغول، و شهر قارامای می شوند، حکومت کرد. منطقهٔ ایلی در آن زمان متشکل از سه ولایت «ایلی»، «آشان» (آلتای) و «تارباغاتای» تشکیل شده بود. با پیروزی حزب کمونیست چین در جنگ داخلی چین در سال ۱۹۴۹ میلادی، تاسیس جمهوری
خلق چین، و تلاش حکومت تازه تاسیس بر تثبیت حاکمیت خویش، مائو تسه تونگ از رهبران جمهوری ترکستان شرقی درخواست کرد که دست از آرمان استقلال برداشته و به حاکمیت چین برگردند. با فشار و اصرار متحد اصلی جمهوری ترکستان شرقی، یعنی اتحاد جماهیر شوروی، رهبران جدایی طلب چاره ای جز قبول درخواست مائو نداشتند. در نتیجه، در سپتامبر ۱۹۴۹ میلادی، بدون خونریزی و درگیری، منطقهٔ ایلی منحل شده، و سه ولایت آن جمهوری خلق چین پیوسته و در تابعیت استان سین کیانگ قرار گرفتند. در سپتامبر ۱۹۵۴، ولایت خودمختار ایلی قزاق در منطقهٔ ایلی، تابع حکومت استانی سین کیانگ تاسیس شد. سه ولایت آلتای، تارباغاتای و ولایت خودمختار بورتالا مغول، بدون انحلال، در تابعیت این ولایت جدید قرار گرفتند. در همین تاریخ، ایلی منحل شده و شهرستان های تابع آن، تحت مدیریت مستقیم منطقهٔ خودمختار قرار گرفتند. یک سال بعد، در اکتبر ۱۹۵۵ میلادی، استان سین کیانگ به «منطقهٔ خودمختار سین کیانگ اویغور» ارتقاء یافت. در سپتامبر ۱۹۷۸٬ شهر شیهزی به شهر وابسته به بینگتوان و «شهر تابع مستقیم منطقه خودمختار» تغییر وضعیت داده، از تابعیت ولایت خودمختار ایلی قزاق در آمده، و مستقیما در تابع
یت اداری منطقه خودمختار سین کیانگ قرار گرفت. در اوت ۱۹۷۹ میلادی، مرکز اداری ولایت خودمختار ایلی قزاق از شهر کویتون به شهر قولجا برگردانده شد. در فوریه ۱۹۸۲ میلادی، شهر قارامای، از ولایت تارباغاتای جدا شده و به شهر در سطح ولایت در تابعیت ولایت خودمختار ایلی قزاق ارتقاء یافت. در ژانویه ۱۹۸۳، شهر کویتون از ولایت تارباغاتای جدا شده و در تابعیت مستقیم ولایت خودمختار قرار گرفت. در اوت ۱۹۸۴ میلادی، شهر قارامای، به شهر در سطح شهرستان تنزل درجه یافت، اما مستقیما تحت مدیریت «ولایت خودمختار» و نه یکی از سه ولایت تشکیل دهنده قرار گرفت. در ژانویهٔ ۱۹۹۰ میلادی، شهر قارامای، دوباره به شهر در سطح ولایت ارتقاء یافت، از تابعیت ولایت خودمختار در آمده، و مستقیما در تابعیت اداری منطقه خودمختار سین کیانگ قرار گرفت. در ژانویه ۲۰۲۳، شهر باییانگ به عنوان شهر وابسته به بینگتوان و «شهر تابع مستقیم منطقه خودمختار» تاسیس شده، از تابعیت ولایت تارباغاتای و ولایت خودمختار ایلی قزاق در آمده، و مستقیما در تابعیت اداری منطقه خودمختار سین کیانگ قرار گرفت. تقسیمات اداری. ولایت تارباغاتای به ۳ شهر در سطح شهرستان، ۳ شهرستان و ۱ شهرستان خودمختار تق
سیم شده است.
نفوذ پذیری عروقی ، اغلب به عنوان نفوذپذیری مویرگی، ظرفیت دیواره یک رگ خونی برای عبور مولکول های کوچک (داروها، مواد مغذی، آب، یون ها) و یا حتی کل سلول ها (لنفوسیت ها در مسیرشان به محل التهاب) به داخل و یا خارج از رگ را نشان می دهد. دیواره های عروق خونی توسط یک لایه ی سلول اندوتلیال تشکیل می شود. نوع شکاف و اتصال بین سلول های اندوتلیال (cell junction) به نوع و وضعیت فیزیولوژیکی بافت بستگی دارد. تکنیک های متعددی برای اندازه گیری نفوذپذیری عروقی نسبت به مولکول های خاص وجود دارد. به عنوان مثال، با ورود به یک مویرگ با یک میکروپیپت، مویرگ را با یک فشار معین تخلیه می کنند و سرعت عبور از سلول ها را اندازه می گیرند. در تحقیقات سرطان، مطالعه نفوذپذیری مویرگ های اطراف تومورها، بسیار مهم است زیرا دیواره رگ، سد عبور مولکول های بزرگ به تومورها است که بر پیشرفت تومور اثر می گذارد، و تغییرات در نفوذپذیری ممکن است نشان دهنده آسیب عروقی با مواد مخدر باشد. یک نمونه از افزایش نفوذپذیری عروقی در ضایعه اولیه بیماری پریودنتال است که در آن بستر لثه بزرگ و ملتهب می شود و به تعداد زیادی از نوتروفیل ها اجازه می دهد که وارد اپیتلیوم بینا
بینی و بافت همبندی زیرین شوند.
در جمهوری خلق چین، ولایت خودمختار (، ) یکی از تقسیمات اداری مناطق خودمختار چین است که در سطح ولایت قرار دارد. ولایت های خودمختار اکنون یا در گذشته دارای بیش از ۵۰ درصد جمعیت اقلیت های قومی بوده اند. جمعیت همهٔ ولایت های خودمختار به طور عمده متشکل از قوم هان است. نام هر ولایت خودمختار نیز با توجه به اقلیت حاکم در آن منطقه تعیین می شود.
کیگو اوکاوا (متولد ۱۱ مارس ۱۹۹۰) یک بازیکن واترپلو از ژاپن است. او عضو تیم ملی واترپلو ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بودکه تیم در مرحله گروهی حذف شد.
هپی گیلمور () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی دنیس داگن است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد که توسط رابرت سیموندز تهیه شده است. آدام سندلر را به عنوان شخصیت اصلی، یک بازیکن ناموفق هاکی روی یخ بازی می کند که استعدادی تازه برای گلف کشف می کند. این فیلمنامه توسط Sandler و همکار مکرر او تیم هرلیلی در دومین همکاری بلند مدت خود نوشته شده است. این فیلم همچنین اولین همکاری چندگانه بین سندلر و دوگان است. این فیلم در تاریخ ۱۶ فوریه ۱۹۹۶ توسط Universal Pictures در سینماها اکران شد. هپی گیلمور یک موفقیت تجاری بود و در بودجه ۱۲ میلیون دلاری ۴۱٫۲ میلیون دلار درآمد کسب کرد. این فیلم برای «بهترین مبارزه» برای آدام سندلر در مقابل باب بارکر جایزه فیلم MTV را بدست آورد.
دانشگاه آزاد آمستردام یک دانشگاه در شهر آمستردام پایتخت هلند است که در سال ۱۸۸۰ تاسیس شده است. این دانشگاه یکی از دو دانشگاه دولتی و تحقیقاتی بزرگ شهر است که دیگری دانشگاه آمستردام می باشد. همچنین بر مبنای رتبه بندی تایمز در میان ۱۵۰ دانشگاه برتر دنیا قرار گرفته است. ترجمه تحت الفظی عبارت Vrije Universiteit، معادل "Free University" یا «دانشگاه آزاد و مستقل» می باشد. عبارتِ «آزاد»، به استقلال دانشگاه هم از دولت و هم از کلیسای اصلاح شده هلند اشاره دارد. هم در داخل و هم در خارج از دانشگاه، این موسسه معمولاً با عبارتِ مخفف شده ی "VU" نامیده می شود. در سال ۲۰۱۴، این دانشگاه ۲۳٬۶۵۶ دانشجو داشت، که اغلبشان دانشجوی تمام وقت بودند. در همین سال، بر مبنای واحدهای FTE، این دانشگاه دارای ۲٬۲۶۳ عضو هیئت علمی و پژوهشگر، و ۱٬۴۱۰ کارمندِ اداری، فنی و دفتری بود. رتبه بندی. در رتبه بندی دانشگاه های جهان، دانشگاه آزاد آمستردام در سال ۲۰۱۹، در رده ۱۰۳ دانشگاه های جهان قرار دارد. همچنین در همین سال، بر اساسِ رتبه بندی CWUR، در جایگاه ۱۴۶ جهان و در سال ۲۰۲۰ بر مبنای رتبه بندی تایمز، در رده 138 و بر اساسِ رتبه بندی QS در جایگاه ۲۱۹
قرار گرفته است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
ماجراجویی های هراس انگیز سابرینا یک سریال اینترنتی در ژانر ترسناک ماوراء طبیعی است که توسط روبرتو آگیره-ساکاسا و با الهام از کامیک بوکی به همین نام برای نت فلیکس ساخته شده است. "ماجراجویی های هراس انگیز سابرینا" از محصولات اصلی نت فلیکس است و با همکاری وارنر برادرز تلویژن، برلانتی پروداکشنز و آرچی کامیکس تهیه شده است. کرنان شیپکا در این سریال در نقش اصلی یک از شخصیت های آرچی کامیکس؛ یعنی سابرینا اسپل من ظاهر شده است. راس لینچ، لوسی دیویس، چنس پردومو، میشل گومز، تاتی گابریل، ادلین رودولف و جاز سینکلر از دیگر بازیگران سریال هستند. این سریال ابتدا قرار بود برای شبکه سی دابلیو ساخته شود تا در کنار سریال "ریوردیل" یک همکاری دیگر بین سی دابلیو و آرچی کامیکس باشد اما پروژه به دلایل مختلف به سرانجام نرسید. در دسامبر ۲۰۱۷، نت فلیکس حق ساخت سریال را خرید. سپس همان ابتدا اعلام شد که سریال در چهار فصل تولید خواهد شد. ; فصل اول و دوم سریال به صورت تولید پشت سر هم در ونکوور بریتیش کلمبیا فیلم برداری شد. فصل اول سریال در تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۱۸ و فصل دوم نیز در تاریخ ۵ آوریل ۲۰۱۹ توسط نت فلیکس منتشر شد. فصل اول دارای ١٠ قسمت و
فصل دوم دارای ٩ قسمت هستند. همچنین یک اپیزود ویژه کریسمس نیز در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ مابین فصل اول و دوم منتشر شد. فصل سوم و چهارم نیز در تاریخ ۲۴ ژانویه و ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰ به تعداد ٨ قسمت و مجموعاً ١۶ قسمت پخش شدند. سریال نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد و در زمینه تیم بازیگری، منطق داستانی، جلوه تصویری و کارگردانی مورد تحسین قرار گرفت. داستان. سریال، داستان دختر جوانی به نام سابرینا اسپل من را دنبال می کند که با هویت دوگانه نیمه جادوگر-نیمه انسان خود دچار چالش شده است. در همین حال او باید علاوه بر مشکلاتی که خودش دارد، با نیروهایی شیطانی که هم او و هم خانواده اش، انسان ها و دنیایی را که در آن ساکن هستند را تهدید می کنند، مبارزه و مقابله کند.
نگهبان شب () یک فیلم اکشن روسی در سبک خیال پردازی شهری و دلهره آور به کارگردانی تیمور بکمامبتوف که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمان «نگهبان شب» نوشته سرگئی لوکیاننکو در سال ۱۹۹۸ ساخته شده است. این فیلم روسی به هفتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار برای جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی بود، اما به عنوان نامزد پذیرفته نشد. این فیلم در سینماهای ایالات متحده اکران محدودی دریافت کرد و در آنجا 1.5 میلیون دلار فروخت. در بازار ویدیوی خانگی آمریکا بیش از حد عمل کرد و بیش از 9.5 میلیون دلار فروش ویدیوی خانگی و ۱۲ میلیون دلار در اجاره ویدیوی خانگی به دست آورد. نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. دنباله ای به نام نگهبان روز در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
ممنون که سیگار می کشید () یک فیلم کمدی سیاه آمریکایی محصول سال ۲۰۰۵ است که توسط جیسون رایتمن، در اولین تجربه کارگردانی اش، نوشته و کارگردانی شده با بازی آرون اکهارت است. این فیلم بر اساس رمانی از کریستوفر باکلی در سال ۱۹۹۴ ساخته شده است. این فیلم تلاش های سخنگوی ارشد شرکت های بزرگ دخانیات، نیک نیلر (اکهارت) را دنبال می کند که با استفاده از تاکتیک های تبلیغاتی سنگین، به نفع سیگار لابی می کند و در عین حال سعی می کند الگویی برای پسر ۱۲ ساله اش، با بازی کامرون برایت، باقی بماند. این فیلم در ۱۷ مارس ۲۰۰۶ به صورت محدود اکران شد و در ۱۴ آوریل به طور گسترده اکران شد. این فیلم نقدهای عمدتاً مثبتی دریافت کرد و به ویژه برای فیلمنامه، طنز، مضامین و بازی اکهارت مورد ستایش قرار گرفت. تا سال ۲۰۰۷، این فیلم در مجموع بیش از ۳۹ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته است. این فیلم در ۳ اکتبر ۲۰۰۶ در ایالات متحده و در ۸ ژانویه ۲۰۰۷ در بریتانیا بر روی دی وی دی منتشر شد.
ولدیمار پولسین ؛ (۲۳ نوامبر ۱۸۶۹ در کپنهاگ – ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۲ در گنتافته) یک فیزیک دان و مهندس اهل دانمارک بود که سهم قابل توجهی در پیدایش اولیه فناوری رادیو داشت. او در سال ۱۸۹۸ یک ضبط مغناطیسی مفتولی به نام تلگرافون را تکمیل کرد و جرقه پولسین اولین موج پیوسته فرستنده رادیویی را در سال ۱۹۰۳ ساخت که در برخی از اولین ایستگاه های رادیویی تا اوایل دهه ۱۹۲۰ استفاده می شد.
شهرستان های خودمختار () یکی از تقسیم بندی های خودمختار در تقسیمات اداری مناطق خودمختار چین هستند. در مجموع ۱۱۷ شهرستان و ۳ banner خودمختار در چین وجود دارد.
هاناه روبن یک کشتی گیر زن آزادکار اهل کشور نیجریه است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.