Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آلفردو فوگلینو (؛ 1893 – ) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
پدرو کالمینو (; – ) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
آمریکو تسوریر (؛ – ) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل آرژانتین بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
هکتور نونز (; – ) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است، می توان به باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، باشگاه فوتبال والنسیا، باشگاه فوتبال رئال مایورکا و باشگاه فوتبال لوانته اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
عمر بوراش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل اروگوئه است. وی به عنوان سرمربی، در سال ۱۹۸۳ ، تیم ملی فوتبال اروگوئه را قهرمان کوپا آمریکا کرد.وی همچنین سرمربی این تیم در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است.
دنیلو آلویم (; – ) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بوتافوگو و باشگاه ورزشی واسکو دوگاما اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
قانون علامات صنعتی و تجاری نخستین قانون مالکیت فکری در ایران است که در دوره پنجم مجلس شورای ملی به تصویب رسیده و مشتمل بر ۱۸ ماده، ۶ تبصره و ۱۱ بند است. این قانون در سال ۱۳۱۰ مورد بازنگری قرار گرفته و توسط قانون ثبت علائم و اختراعات منسوخ شد. بدین ترتیب نظام مالکیت فکری در ایران، قدمت بیشتری در مقایسه با سایر کشورهای در حال توسعه دارد. از تصویب این قانون، به عنوان نخستین اقدام برای سازماندهی اقتصاد تجاری ایران در فاصلهٔ سال های ۱۳۰۳ تا ۱۳۰۹ نام برده می شود. تلاش برای ثبت علامت های صنعتی و تجاری از بهمن ۱۲۹۸ با تصویب لایحهٔ پیشنهادی وزارت فلاحت، تجارت و فوائد عامه تحت عنوان «لایحهٔ استقرار و حفظ نام شرکت تجارت خانه ها و جلوگیری از تقلید علامت کارخانه ها» آغاز شد و با طرح قانون علامت های تجاری در سال ۱۳۰۰ توسط وزارت مالیه ادامه پیدا کرد. در فاصلهٔ زمانی ارایه لایحه به مجلس در ۲ خرداد ۱۳۰۳ تا زمان تصویب آن، بحث های طولانی صورت گرفت و نمایندگان موافق و مخالف به بیان دیدگاه های خود در خصوص لزوم تصویب یا غیرضروری بودن تصویب چنین طرحی پرداختند. مفاد این قانون شامل مواردی چون لزوم ثبت علامت های تجاری در وزارت تجارت ب
رای برخورداری از حق انحصاری در حوزه تجارت، چگونگی ثبت علامت های تجاری، چگونگی انتقال حق علامت های تجاری به دیگران، مدت زمان قانونی حق علامت های تجاری و چگونگی برخوردار شدن تجار خارجی از حق ثبت علامت های تجاری بود.
قانون ثبت علائم و اختراعات دومین قانون مالکیت فکری در ایران است که در دوره هشتم مجلس شورای ملی به تصویب رسیده و مشتمل بر ۵۱ ماده، ۲ تبصره و ۴۱ بند است و تا زمان تصویب قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری در سال ۱۳۸۶ پابرجا بود. پس از این قانون، چندین لایحه برای ایجاد قانون حق تکثیر به مجلس رفت اما به دلیل کاستی های که داشتند، همگی رد شدند تا سرانجام در سال ۱۳۴۸ قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان به تصویب مجلس برسد. بر طبق این قانون، یک نماد بازرگانی شامل هرگونه نشان واره، طراحی، شماره، حرف، عبارت، مهر، و غیره است. ماده ۳۰ قانون می گوید که هر مخترعی که گواهی ثبت اختراع در خارج از ایران داشته باشد، در صورتی که تاریخ انقضای آن گواهی هنوز به پایان نرسیده، می تواند برای ثبت اختراع در داخل ایران نیز درخواست کند. اما اگر پیش از آن که وی به ثبت اختراع خود در ایران اقدام کند، شخص یا مؤسسه ای اقدام به استفاده از اختراع مذکور کرده باشد و یا حتی مقدمات استفاده را انجام داده باشد، مخترع نمی تواند از عملیات آن شخص یا مؤسسه جلوگیری کند. تلاش برای ثبت علامت های صنعتی و تجاری از بهمن ۱۲۹۸ با تصویب لایحهٔ پ
یشنهادی وزارت فلاحت، تجارت و فوائد عامه تحت عنوان «لایحهٔ استقرار و حفظ نام شرکت تجارت خانه ها و جلوگیری از تقلید علامت کارخانه ها» آغاز شد و با طرح قانون علامت های تجاری در سال ۱۳۰۰ توسط وزارت مالیه ادامه پیدا کرد. از تصویب قانون علامات صنعتی و تجاری، به عنوان نخستین اقدام برای سازماندهی اقتصاد تجاری ایران در فاصلهٔ سال های ۱۳۰۳ تا ۱۳۰۹ نام برده می شود.
سرین هیدرولاز () یکی از بزرگترین رده های آنزیم هاست که از حدود ۲۰۰ آنزیم تشکیل شده و حدود ۱٪ از ژن های پروتئوم انسان را تشکیل می دهند. یک وجه تمایز این گروه از آنزیم ها وجود یک سرین هسته دوست در جایگاه فعال ساختمانی شان است که جهت هیدرولیز سوبستراها بکار می روند. این سرین یک میانجی اسیل-آنزیم ایجاد می کند که شروع کاتالیز است و پس از آن پدیدهٔ صابون سازی این میانجی به واسطهٔ آب/هیدروکسید صورت می پذیرد. برخلاف سایر سرین های غیر کاتالیتیک، سرین های هسته دوست با یک رلهٔ پروتونی فعال می شوند که در واقع یک سه گانه کاتالیزگر شامل سرین، یک ریشهٔ اسیدی همچون آسپارتات یا گلوتامات و یک ریشهٔ قلیایی چون هیستیدین است. اَبَـرخانوادهٔ سرین هیدرولازها به شرح زیر هستند:
الیاس اشمول () به انگلیسی: Elias Ashmole (۲۳ مه ۱۶۱۷- ۱۸مه ۱۶۹۲) عتیقه شناس، سیاستمدار، مسئول نشان ها، کیمیاگر، اخترشناس انگلیسی است که از نظام سلطنتی در دوران جنگهای داخلی انگلستان به نفع چارلز دوم حمایت کرد. وی عتیقه شناس و بسیار متمایل به روش بیکن برای مطالعه طبیعت بود. کتابخانه او نگرش فکری او را منعکس می کرد، از جمله آثاری در مورد تاریخ انگلیس، حقوق، سکه شناسی، کروگرافی، کیمیاگری، طالع بینی، ستاره شناسی و گیاه شناسی. اگرچه او یکی از بنیانگذاران انجمن سلطنتی، یک موسسه کلیدی در توسعه علوم تجربی بود، اما علایق او عتیقه ای و عرفانی و همچنین علمی بود. او یک فراماسون اولیه بود، اگرچه میزان مشارکت و تعهد او نامشخص است. او در طول زندگی خود یک گردآورنده مشتاق کنجکاوی ها و دیگر مصنوعات بود. بسیاری از آنها را از مسافر، گیاه شناس و کلکسیونر جان تریدسکانت جوان به دست آورد. اشمول بیشتر مجموعه خود، کتابخانه باستانی و دست نوشته های قیمتی خود را برای ایجاد موزه اشمولین به دانشگاه آکسفورد اهدا کرد. وکیل، سلطنت طلب و فراماسون. اشمول در ۲۳ مه ۱۶۱۷ در خیابان بریدمارکت، لیچفیلد، استافوردشایر به دنیا آمد.خانواده او سرشناس بودن
د، اما در زمان تولد اشمول، ثروتشان کاهش یافته بود. مادر او، آن، دختر یک پارچه فروش ثروتمند کاونتری، آنتونی بویر، و یکی از بستگان جیمز پاجت، بارون خزانه داری بود. پدرش، سیمون اشمول (١٥٨٩-١٦٣٤)، یک زین باز بود که به عنوان سرباز در ایرلند و اروپا خدمت کرده بود. الیاس اشمول در مدرسه گرامر لیچفیلد (مدرسه پادشاه ادوارد ششم کنونی) شرکت کرد و در کلیسای جامع لیچفیلد به عنوان خواننده خوانندگی مشغول شد. در سال ١٦٣٣ به عنوان مربی پسران پاژه برای زندگی به لندن رفت و در سال ١٦٣٨ با کمک جیمز پاجت به عنوان وکیل واجد شرایط شد. او از یک فعالیت حقوقی موفق در لندن لذت برد و با النور مینوارینگ (١٦٠٣-١٦٤١)، یکی از اعضای خانواده اشرافی چشایر، ازدواج کرد که در حالی که باردار بود درگذشت، [5] تنها سه سال بعد در ٦ دسامبر ١٦٤١.[2] اشمول هنوز در اوایل بیست سالگی خود اولین گام ها را به سمت موقعیت و ثروت برداشته بود. او همچنین با سرلشکر چارلز ورسلی (که در ١٢ ژوئن ١٦٥٦ درگذشت و در کلیسای وستمینستر به خاک سپرده شد)، برادر شوهر خواهرش، مری اشمول، که با جان بوث از سالفورد ازدواج کرد، متحد شد. اشمول از چارلز اول در جنگ داخلی حمایت کرد. در آغاز
جنگ در سال ١٦٤٢، او لندن را به مقصد خانه پدر همسرش، پیتر مینوارینگ از اسمال وود، چشایر ترک کرد. در آنجا او تا سال ١٦٤٤ زندگی بازنشسته ای داشت، زمانی که او به عنوان کمیسر پادشاه در لیچفیلد منصوب شد.[6] بلافاصله پس از آن، به پیشنهاد جورج وارتون، یک ستاره شناس برجسته با ارتباطات قوی دربار، اشمول یک پست نظامی در آکسفورد دریافت کرد، جایی که او به عنوان افسر مهمات برای نیروهای پادشاه خدمت کرد. در اوقات فراغت خود، ریاضیات و فیزیک را در اقامتگاه خود، کالج Brasenose مطالعه کرد.[7] در آنجا علاقه عمیقی به ستاره شناسی، طالع بینی و جادو پیدا کرد.[2] در اواخر سال ١٦٤٥، او آکسفورد را ترک کرد تا سمت کمیسر مالیات در ووستر را بپذیرد. اشمول پست نظامی اضافی کاپیتان را در هنگ پیاده لرد آستلی، بخشی از پیاده نظام سلطنتی، دریافت کرد، اگرچه به عنوان یک ریاضیدان، او به موقعیت های توپخانه اعزام شد. به نظر می رسد که او هرگز در هیچ جنگ واقعی شرکت نکرده است.[8]
تورانیسم که با نام پان تورانیسم هم شناخته می شود ایدئولوژی بود که توسط یک فرد مجارستانی ساخته و پرداخته شد. این روش فکر به منظور مقابله با روش فکرهای دیگر کشورهای اروپایی (مثل پان اسلاویسم و پان ژرمنیسم) هم زمان با شکل گیری و رشد فزاینده ایدئولوژی های ملی گرایی اروپایی، برای یارگیری مجارستانی ها و اتحاد آنها با کشورهای ترک زبان مانند عثمانی و برخی قومیت های اورالی زیر سایه امپراتوری تزار روسیه ساخته شد و هدف آن ها یارگیری سیاسی برای مقابله با همدیگر بود. ریشه اصلی کلمه پان تورانیسم به کتاب شاهنامه فردوسی و سرزمین افسانه ای توران برمی گردد و در واقع خود توران واژه ای ایرانی است و تورانیان هم مردمی ایرانی تبار در خارج از فلات ایران بودند. ایده پان تورانیسم ۵۰ سال پیش از شعله ور شدن جنگ جهانی اول شکل گرفت. در اوایل سده بیستم برخی از اندیشمندان و سیاستمداران ترکیه و تاتارستان در تعریف توران آن را تبدیل به وسیله ای برای توجیه پانترکیسم قرار دادند و این منطقه اساطیری را «همه سرزمین ها و کشورهایی که در آن به ترکی سخن گفته می­شود» تعریف نمودند. این موضوعی است که در ادبیات سیاسی ترکیه هنوز هم کم و بیش مطرح است. طبق ای
ن ادبیات سیاسی، پان تورانیسم به اندیشه متحد کردن همه ترکان جهان و سرزمین های آنان گفته می­شود. در اوایل سده بیستم، بعضی روشنفکران و سیاست پردازان ترکیه مانند ضیا گوک آلپ و انور پاشا از اندیشه اتحاد ترکان دفاع کردند. حتی انور پاشا که از فرماندهان مشهور ارتش عثمانی بود، بعد از شکست امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول و قطع کمک بلشویک ها، در سال ۱۹۲۲ برای تحقق خیال متحد کردن ترکان آسیای مرکزی به آنجا رفته و در زد و خوردهایی که در تاجیکستان کنونی با بلشویک ها رخ داد، جان خود را از دست داد. همچنین، اندیشمند معروف پان ترک، ضیا گوک آلپ در کتاب «پایه های پان ترکیسم» و در تعریف «تورانیسم» نوشت که عثمانی ها، آذربایجانی ها، تاتارها و ترکان آسیای مرکزی مشمول پان تورانیسم می­شوند اما «این اندیشه شامل مجارها، تونگوزها، مغول ها و فنلاندی ها نیست.» کمپین تبلیغاتی عثمانی ها در طول جنگ جهانی اول تحت تأثیر دو گرایش مشخص پان اسلامیسم و پان تورانیسم بود. در حالی که پان تورانیسم مردمان ترک تبار شبه جزیره بالکان، قفقاز، شمال ایران و آسیای میانه را هدف قرار می داد، تبلیغات پان اسلامیستی همچنان عمدتاً به مردمان خاورمیانه، نزدیک و حتی ش
به قاره هند معطوف بود. در ایران و آسیای میانه، با ترکیب قومی متنوع خود، عثمانی ها از ترکیبی از پان تورانیسم و پان اسلامیسم استفاده کردند. با پایان جنگ جهانی اول و سقوط امپراتوری عثمانی، تنها تعداد کمی از ماجراجویان سیاسی به دنبال پان تورانیسم بودند، از جمله انور پاشا که در سال ۱۹۲۲ در حین مبارزه با بلشویک ها در آسیای میانه کشته شد. در جمهوری ترکیه، در حالی که ملی گرایی محلی با اشارات پان ترکیستی تحمل و حتی تشویق می شد، پان تورانیسم هرگز به یک گرایش سیاسی قابل توجه تبدیل نشد. تنها با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ بود که ندای اتحاد میان مردمان ترک تبار بار دیگر شنیده شد. اگرچه این ندای اتحاد از طریق پیمان های همکاری میان جمهوری های مستقل ترک تبار قفقاز، آسیای میانه و ترکیه تبلیغ شد، اما رقابت های عمیق در سطوح منطقه ای و بین المللی از دست یابی به موفقیت های چشمگیر جلوگیری کرد. چگونگی شکل گیری ایدئولوژی تورانیسم. ولادمیر مینورسکی نوشته است که ایده پان تورانیسم دست کم به ۱۸۳۹ میلادی در مجارستان می رسد. نخستین بار مجارها بودند که دربارهٔ توران و تورانیان به طور جدی پژوهش کردند؛ در حد
ود نیم قرن پیش از آغاز جنگ جهانی اول، دولتمردان مجار در جستجوی متحدانی بر ضد جنبش پان اسلاویسم بودند و از آنجا که ترکی نیز از زبانهای تورانی است، اگر چه از شاخهٔ فین (اویغوری)، اندیشهٔ اثبات خویشاوندی ترکها، برای اتفاق مجار ـ ترک بر ضد اسلاوها، مطرح شد. پیشرفت خاورشناسی و بویژه ترک شناسی را یکی از مهمترین عوامل فرهنگی زمینه ساز پیدایش، اشاعه و توسعهٔ پان ترکیسم دانسته اند. ترک شناسی شاخه ای از دانش خاورشناسی است که ضمن داشتن سابقهٔ چندین قرنی، در قرن نوزدهم میلادی عمق و وسعت روزافزون یافت. پژوهشهای خاورشناسانی چون دوگینی، کائن و دیویدز دربارهٔ تاریخ، زبان، ادبیات و مردم شناسی قوم ترک، به آگاهی از تاریخ آسیای مرکزی و تمدن پیش از عثمانی ترکها افزود. با رخنهٔ این آگاهیها به میان ترکهای ساکن روسیهٔ تزاری و امپراتوری عثمانی، پان ترکیسم در ذهن و زبان و قلم نخبگان آنان بتدریج شکل گرفت. در اواخر قرن نوزدهم، امپراتوری تزاری با تهاجم به قفقاز و آسیای میانه، تعداد زیادی از مردمان ترک تبار را به قلمرو خود ملحق کرد. سیاست روسی سازی که توسط روسیه تزاری در این منطقه اجرا شد، باعث شد گروهی از نخبگان محلی به ترویج جایگزینی بر
ای پان اسلاویسم روسی بپردازند. با این حال، فعالیت های آنان پیش از جنگ جهانی اول عمدتاً به سازمان دهی کنگره های مسلمانان روسیه و انتشار برخی نشریات مانند ینی فیوضات (وفور جدید) و شلّاله (آبشار) در باکو یا توران در تاشکند محدود می شد. همبستگی فزاینده میان مردمان ترک تبار روسیه در امپراتوری عثمانی که از افول طولانی و تحقیرآمیز رنج می برد، با استقبال روبه رو شد. در میان رهبران کمیته اتحاد و ترقی که در امپراتوری عثمانی حکومت می کردند، شخصیت هایی مانند انور پاشا بودند که آرزوی تشکیل امپراتوری تورانی را داشتند؛ امپراتوری ای که مردمان ترک تبار را گرد هم آورده و منافع قابل توجهی در قفقاز و آسیای میانه ایجاد می کرد. ورود امپراتوری عثمانی به جنگ جهانی اول تا حدی با این انگیزه صورت گرفت. توران و ترکستان. پان تورانیسم یک ایدئولوژی است که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شکل گرفت و وابستگی فرهنگی قوی ای میان تمامی مردمان ترک ایجاد کرد. اگرچه پان تورانیسم با پان ترکیسم مرتبط است، اما پیروان آن تفاوت هایی دارند. در حالی که پان ترکیسم به طور تاریخی عمدتاً به ترک های ساکن در امپراتوری عثمانی و مناطق مرزی آن محدود بود، پان
تورانیسم ادعاهای گسترده تری داشت. پان تورانیسم به دنبال اتحاد تمامی مردمان ترک تبار بود که خود را از نسل توران می دانستند، از جمله مغول ها. نام توران به یک فلات افسانه ای در آسیای میانه مرتبط است. در اوستا، مردمی به نام تورا به عنوان دشمنان دین راستین (یعنی زرتشتیان) معرفی شده اند، یعنی مردمانی که زرتشتی گری را نپذیرفته بودند. اما بعدها واژه توران به طور رایج به سرزمینی در شمال رود آمودریا (رود اکسوس در دوران باستان) اشاره داشت، جایی که غیرایرانی های آسیای میانه و عمدتاً مردمان ترک تبار کوچ نشین سکونت داشتند. تفاوت اصلی بین توران (در افسانه های زرتشتی و همچنین شاهنامه فردوسی) و منطقه تاریخی توران (که در کتب مورخین اسلامی ذکر گردید) وجود دارد. در زمان ساسانیان به اشتباه ترک ها را تورانیان پنداشتند، حال آنکه توران منطقه ای در خانات پاکستان امروزی است که مرکز آن شهر قُضدار است. این اشتباه ساسانیان در کتاب های ایرانی هایی که پس از حمله اعراب به ایرانشهر، تاریخ ایران را روایت کردند هم وجود دارد و باعث سردرگمی شرق شناسان گردید. پان ترکیسم. گرچه ایدئولوژی پان تورانیسم (در ابعاد عمومی تر) تحقق نیافت، ولی منجر به رشد
اندیشه اندیشه پان ترکیسم (که نسبت به اندیشه قبلی جزئی تر بود) شد. تئوریسین های مورج اندیشه پان ترکیسم، اکثراً ترک زبان هایی بودند که زیر ستم امپراتوری تزار بودند و در پی آن بودند تا با ترویج ناسیونالیسمی فرامرزی ناسیونالیسم ترکی، مردم ترک زبان عثمانی را با تمامی اقوام و ملیت های ترک زبان جهان (به خصوص ترک های ساکن امپراتوری تزار روس) متحد کنند. یکی از عوامل اتحاد آنها یکی بودن زبان، دیگر یکی بودن مذهب (در مقابل مذهب تزارها که مسیحی بودند و مسلمانان تسلط آنها بر خود را نامشروع می دانستند) بود. این تفکر به ترویج و تحریک مردم ترک زبان عثمانی و مقابله با اندیشه پان اسلامیسم (که سلاطین عثمانی خود را خلیقه وقت جهان اسلام اعلام کرده بودند) انجامید. از میان اقوام ترک زبانی که امروزه ترک نام گرفته اند بسیاری از اقوام نام برده در زیر در تاریخ قدیم هیچ گاه خود و قوم خود را ترک نمی نامیدند. در مورد بخشی از این اقوام ساکن آسیای میانه تنها پس از وارد شدن نظریهٔ پان ترکیسم توسط آرمین وامبری یهودی و فرستادهٔ پنهانی وزارت امور خارجه بریتانیا به منطقه این نام رفته رفته برای این اقوام نیز رواج یافت.این ترک زبان ها عبارتند از:
پان ترکیسم و جعل تاریخ. ولادیمیر مینورسکی در مورد جعل پان ترک ها برای هویت سازی خودشان و مصادره کشورهای دیگر جهان چنین گفته است: «هر جا که پرسش حل نشده ای در زمینه فرهنگ قوم های شرق باستان پدید آید ترکان بی درنگ دست خود را همان جا دراز می کنند»
حقوق محیط زیست یا قانون محیط زیست () حقوق زیست محیطی یا قانون محیط زیست و منابع طبیعی، یک اصطلاح جمعی برای توصیف مجموعه ای از قوانین، معاهدات، مقررات معمول و عرفی است، که به اثرات فعالیت های انسانی در محیط طبیعی اشاره دارد. رژیم های اصلی در قوانین و حقوق زیست محیطی، اغلب آلودگی محیط زیست را شامل می شوند. یک مجموعه مرتبط اما متمایز از رژیم های نظارتی که در حال حاضر به شدت تحت تأثیر اصول حقوقی و قوانین محیط زیست قرار دارند، تمرکز بر مدیریت منابع طبیعی خاص نظیر جنگل ها و معادن می باشد. سایر حوزه ها، مانند ارزیابی تأثیرات زیست محیطی، نیز ممکن است به طور منظم به هر یک از این دسته ها مرتبط نباشند، با این حال به عنوان بخش مهمی از قوانین زیست محیطی بشمار می آیند. تاریخچه. در طول تاریخ، نمونه های اولیه مصوبات قانونی که برای حفاظت آگاهانه از محیط زیست انسان طراحی شده اند، یافت شده است. همچنین حقوق عرفی مربوط به آسیب به محیط زیست، فقط در موارد حریم شخصی یا به دلیل احکام قضایی مجاز گشته است، اما در موارد عمومی مانند جلوگیری از بوی ناشی از محل نگهداری خوک ها، ریختن زباله یا خسارت ناشی از انفجار برای سدها مسئولیت مبرم عموم
ی محسوب می گردید. با این حال برای مقابله با تهدیدهای جدی زیست محیطی مداخله نیروی انتظامی مجاز شمرده شده است. در سال ۱۸۵۸بوی زیاد ناشی از ریختن فاضلاب در رودخانه تایمز لندن باعث شد مجلس اجباراً محل خود را تخلیه کند. قانون کمیسیون فاضلاب کلان شهر در سال ۱۸۴۸ به کمیسیون فاضلاب اجازه داده بود تا در تلاش برای پاکسازی رودخانه ها مسیر گودالهای اطراف شهر را ببندد، اما این امر باعث شد مردم رودخانه را نیز آلوده کنند. متعاقباً پارلمان ۱۹روز بعد، قانون دیگری را برای ساخت سیستم فاضلاب لندن تصویب کرد. لندن همچنین از آلودگی وحشتناک هوا رنج می برد، دود زیاد ناشی از سوختن زغال سنگ در سال ۱۹۸۲به اوج خود رسید، درحالی که در سال ۱۹۵۶ قانون «هوای پاک» به تصویب رسیده بود. کنترل آلودگی. قوانین کیفیت هوا انتشار آلودگی هوا را در اتمسفر رصد می کند. یک زیر مجموعه تخصصی از قوانین کیفیت هوا، کیفیت هوای داخل ساختمان ها را تنظیم می کند. قوانین کیفیت هوا معمولاً به طور خاص برای محافظت از سلامت انسان با محدود کردن یا از بین بردن غلظت آلودگی هوای موجود طراحی شده اند. طرح های دیگر برای رفع مشکلات اکولوژیکی گسترده تر طراحی شده اند که از جمله برا
ی موارد زیر می باشند: محدودیت های مواد شیمیایی مؤثر بر لایه ازون، برنامه های تجارت گازهای گلخانه ای برای رفع باران اسیدی یا تغییرات آب و هوا. تلاشهای نظارتی شامل شناسایی و طبقه بندی آلاینده های هوا، تعیین محدودیت در میزان قابل قبول انتشار، و دیکته کردن فناوریهای کاهش یا ضروری یا مناسب. کیفیت آب. قوانین دولتی مربوط به کیفیت آب، انتشار آلاینده ها به داخل منابع آب، ازجمله آبهای سطحی، آبهای زیر زمینی و آب آشامیدنی ذخیره شده را کنترل می کند. برخی از قوانین مربوط به کیفیت آب، مانند مقررات مربوط به آب آشامیدنی، ممکن است فقط با توجه به سلامت انسان طراحی شده باشد. در بسیاری از موارد دیگر، از جمله محدودیت در تغییر ویژگی های شیمیایی، فیزیکی، رادیولوژیکی و بیولوژیکی منابع آب نیز ممکن است منعکس کننده تلاش برای محافظت از اکوسیستم های آب به طور گسترده تر باشند. اقدامات نظارتی ممکن است شامل شناسایی و طبقه بندی آلاینده های آب، تعیین غلظت های قابل قبول آلاینده در منابع آب و محدود کردن تخلیه آلاینده ها از منابع پساب باشند. مناطقی که باید مورد نظارت قرارگیرند، شامل تصفیه و دفع فاضلاب، مدیریت پساب صنعتی و کشاورزی و کنترل آب روان
سطحی از سایت های ساختمانی و محیط های شهری است. پیوند به بیرون. United States
تقاطع (به زبان مالایالم:Anthardaaham) فیلمی محصول سال ۱۹۷۷ و به کارگردانی آی. وی. ساسی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سری دوی، بهادر، کی. پی اومر، ام جی. سومان ایفای نقش کرده اند.
سلامت مادر، مربوط به سلامت در دوران بارداری، زایمان و دوره پس از زایمان می شود که شامل مراقبت های بهداشتی، برنامه ریزی خانواده، مراقبت های پیش و حین بارداری و مراقبت های پس از زایمان است تا اطمینان حاصل شود که در اکثر مادران تجربه ای مثبت رقم بخورد و در بقیه، حتی الامکان مرگ و میر و عوارض را کاهش دهد. صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) تخمین زده است که ۲۸۹٬۰۰۰ زن در سال ۲۰۱۳ از عوارض مربوط به بارداری یا زایمان فوت کرده اند. این علل، طیفی از خونریزی شدید تا زایمان سخت را شامل می شود که همه آنها نیاز به مداخلات جدی دارند. از وقتی زنان به برنامه های تنظیم خانواده و تکنسین های زایمان ماهر و مراقبت های اورژانسی مامایی دسترسی پیدا کرده اند، نسبت مرگ و میر مادران جهان از ۳۸۰ مرگ و میر مادر در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده در ۱۹۹۰ به ۲۱۰ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده در سال ۲۰۱۳ رسیده است. این پیگیری ها باعث شده که در بسیاری از کشورها نرخ مرگ و میر مادر نصف شود. با وجود اینکه میزان مرگ و میر مادر در سطح جهان کاهش یافته است، پیشرفت بیشتری در این زمینه باید اتفاق بیفتد. هنوز در برخی نقاط جهان به ویژه در جوامع فقیرنشین که بیش از ۸۵٪
آنها در آفریقا و جنوب آسیا زندگی می کنند آمار بالایی گزارش می شود. نتیجهٔ مرگ یک مادر پدید آمدن خانواده های آسیب پذیر است، و نوزادان آن ها، اگر زنده بمانند، اغلب قبل از رسیدن به روز دوم تولد، می میرند. نکته قابل توجه اینست که چه مرگ و میر و چه عوارض شدید ناشی از بارداری و زایمان، تا حد بالایی قابل پیشگیری است. در سال ۲۰۱۰، کمیسیون مشترک ایالات متحده برای اعتباربخشی سازمان های بهداشتی، مرگ و میر مادران را " رویداد نگهبان " توصیف کرد و از آن برای ارزیابی کیفیت سیستم مراقبت های بهداشتی استفاده کرد. چهار عنصر برای جلوگیری از مرگ مادران ضروری است: عوامل مؤثر بر سلامت مادران. فقر و میزان دسترسی به مراقبت های سلامت. وضعیت اجتماعی و اقتصادی، هنجارها و ارزش های فرهنگی و موقعیت جغرافیایی مرگ و میر مادران را تحت تاثیر قرار می دهد. خطر مرگ مادران (در دوران بارداری یا زایمان) در کشورهای جنوب صحرای آفریقا ۱۷۵ برابر بیشتر از کشورهای توسعه یافته است و خطر ابتلا به عوارض بارداری و پیامدهای منفی پس از تولد حتی بالاتر است. فقر، سلامت مادران و پیامدهای آن بر کودک با هم در ارتباطند. زنانی که در مناطق فقیرنشین زندگی می کنند به احت
مال زیاد چاق هستند و رفتارهای ناسالمی مانند سیگار کشیدن و مصرف مواد مخدر در بین آن ها رایج است. همچنین اغلب به مراقبت های قبل از زایمان دسترسی ندارند در نتیجه هم مادر و هم کودک قویاً در معرض آسیب قرار می گیرند. مطالعه ای در کنیا نشان داد که مشکلات رایج در سلامت مادران در مناطق فقیرنشین شامل خونریزی، کم خونی، فشار خون بالا، مالاریا، دکولمان جفت، زایمان زودرس، سخت زایی و پره اکلامپسی است. به طور کلی مراقبت های قبل از زایمان شامل مراقبت های پزشکی و خدمات آموزشی، اجتماعی و تغذیه ای و دندانپزشکی در دوران بارداری است، اگرچه به دلایل گوناگون برخی از زنان ترجیح می دهند خودشان را درگیر این اقدامات نکنند. در یک مطالعه ملی ایالات متحده، ۷۱ درصد از زنان کم درآمدی که دغدغه ی سلامت داشتند، در دسترسی به مراقبت های قبل از زایمان با سختی مواجه بودند. علاوه بر این، مهاجران و زنان اسپانیایی در معرض خطر بیشتری نسبت به زنان سفید پوست یا سیاه پوست هستند، سطح تحصیلات نیز یک شاخص است (از آنجا که تحصیلات و نژاد همبستگی دارند). نوجوانان به احتمال زیاد ضعیف ترین گروه در دریافت مراقبت های قبل از زایمان هستند. در طول مطالعات متعدد، زنان
و نوجوانان، منابع مالی نامناسب و کمبود حمل و نقل را به عنوان موانع شایع برای دریافت مراقبت های قبل از زایمان مناسب معرفی کرده اند. ایدز. آمار اچ آی وی در سراسر جهان، از ۱ تا ۴۰ درصد متغیر است، کشورهای آفریقایی و آسیایی دارای بالاترین میزان هستند. عفونت HIV مادر پیامدهای بهداشتی برای کودک دارد، به ویژه در کشورهایی که فقر شدید و سطح تحصیلات پایین است. جدی ترین نگرانی برای زنان حامله ی مبتلا به اچ آی وی، خطر ابتلا به سل و مالاریا در کشورهای در حال توسعه است. وزن. در دوران بارداری، زنان با وزن متوسط ​​قبل از بارداری (BMI ۱۸/۵- ۲۴/۹) باید در طول بارداری بین ۲۵-۳۵ پوند افزایش پیدا کنند. افزایش موارد فشار خون بالا، دیابت، عوارض تنفسی و عفونت ها در موارد چاقی مادران شایع است و می تواند اثرات مضر بر حاملگی داشته باشد. تاثیر بر سلامت و رشد و نمو کودکان. سلامت پره ناتال (پیش از تولد). مراقبت های دوران بارداری بخش مهمی از مراقبت های بهداشتی اولیه مادران است. توصیه می شود مادران باردار حداقل چهار مرتبه معاینه قبل از زایمان داشته باشند که در آن یک پرسنل بهداشتی می تواند نشانه های بیماری هایی مانند کمبود وزن، کم خونی یا عفو
نت را بررسی و سلامت جنین را کنترل کند. در طول این معاینات، زنان برای تغذیه و بهداشت خود قبل و بعد از زایمان مشاوره می گیرند. فقر، سوء تغذیه و سوء مصرف مواد ممکن است به مشکلات شناختی، حرکتی و رفتاری در دوران کودکی منجر شود. به عبارت دیگر، اگر مادر در دوران پیش از زایمان (زمانی که باردار است) در معرض تراتوژن ها قرار داشته باشد، کودک احتمال بیشتری دارد که مشکلات بهداشتی یا نقص رشد یا مرگ داشته باشد. محیطی که مادر برای جنین فراهم می کند، در سلامتی کودک پس از حاملگی و تولد بسیار مهم است. سلامت پُست پارتوم (پس از زایمان). در سراسر جهان سالانه بیش از ۸ میلیون نفر از ۱۳۶ میلیون زن از خونریزی بیش از حد پس از زایمان رنج می برند. این وضعیت پزشکی به عنوان خونریزی پس از زایمان (PPH: postpartum haemorage) نامیده می شود که یکی از هر چهار مرگ و میر مادران است که سالانه رخ می دهد و سهم بیشتری از مرگ و میر مادران را نسبت به سایر علل باعث می شود.
آن لحظه (به زبان مالایالم:Aa Nimisham) فیلمی محصول سال ۱۹۷۷ و به کارگردانی آی. وی. ساسیاست. در این فیلم بازیگرانی همچون مادو، شیلا، سری دوی، کاویور پوناما ایفای نقش کرده اند.
گورستان مرکزافندی ( ) قبرستانی است واقع در محله ی مرکزافندی از ناحیه زیتین بورنو در بخش اروپایی استانبول ترکیه. گورستان و محله ای که در آن واقع شده است به پاس سوفی عثمانی مرکزافندی (۱۴۶۳-۱۵۵۲) نامگذاری شده اند. بسیاری از روشنفکران، نویسندگان و هنرمندان مشهور در این گورستان قدیمی که وسعتی معادل دارد، به خاک سپرده شده اند. این قبرستان در قرن شانزدهم با احداث آرامگاه مرکزافندی ساخته شد. محوطه ی آن در دهه ۱۹۵۰ گسترش پیدا کرد و یک قبرستان دیگر، به نام قبرستان کوزلو به فاصله ی از آن نیز تاسیس شد. در سال ۲۰۰۷، گورستان به طور کامل بازسازی شد. در زمان دفن نخست وزیر سابق نجم الدین اربکان در سال ۲۰۱۱، گورستان به طور کامل دستخوش نوسازی شد. در حال حاضر تنها خانواده هایی که یکی از بستگانشان در قبرستان به خاک سپرده شده اند، اجازه دفن در این محل را دارند. دفن شدگان مهم. به ترتیب سال مرگ: منابع. &lt;references group=" responsive="&gt;