Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پیدا کرد. در موزیک ویدیوی «منو دست بنداز» او همبازی بازیگر سون ایون سو بود. در سال ۲۰۱۳، هونگ بین با دیگر اعضای ویکس در قسمت چهارم سریال وارثان حضور داشت. در سال ۲۰۱۴، هونگ بین اولین تجربهٔ بازیگری خود را با بازی در سریال «روز با شکوه» به عنوان بازیگر همراه در کنار گو ووری از «رنگین کمان» گذراند. در همان سال، هونگ بین و ان در موزیک ویدیوی «شکلات نعنایی» از مامامو و کی ویل حضور داشتند. ۲۰۱۵–۲۰۱۸: مجری گری و بازیگری. از ۳ مارس ۲۰۱۵ تا ۱۳ اکتبر ۲۰۱۵، هونگ بین همراه با جیئون از تیارا و ژومی از سوپرجونیور در برنامهٔ دِ شو به عنوان مجری حضور داشتند. در سپتامبر ۲۰۱۵، هونگ بین اولین تجربهٔ بازیگری به عنوان نقش اول را با بازی در سریال «مدرسه موریم» در نقش وانگ چی آنگ گذراند. «مدرسه موریم» از ۱۱ ژانویه ۲۰۱۶ شروع به پخش کرد و او در کنار لی هیون وو به بازی پرداخت. در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۶ ویکس اولین آهنگ سریال را با عنوان «زنده» منتشر کرد که به عنوان آهنگ اصلی سریال انتخاب شد. بیننده های سریال توجه زیادی به این آهنگ کردند. ویکس در ادامه حمایت خود از هونگ بین را با انتشار آهنگ دیگری برای سریال با عنوان «پادشاه» نشان داد که در ۱
فوریه همان سال منتشر شد. در سپتامبر ۲۰۱۶، هونگ بین همراه با دیگر عضو ویکس، ان و چانمی از ای او ای به عنوان بازیگران وب درامای «چه خبر از این بچه ها» انتخاب شدند که از ۱۶ نوامبر بر روی آنتن رفت. در مارس ۲۰۱۷، هونگ بین همبازی یون جه وون در مینی سریال کمدی عاشقانهٔ «چهارشنبه ۳:۳۰ بعد از ظهر» شد. در آوریل ۲۰۱۸، او به عنوان همبازی جو هیون سونگ برای بازی در سریال ۱۰ قسمتی شبکه کی بی اس با عنوان «صدای درخشان» ایفای نقش خواهد داشت. در همان سال، او به عنوان بازیگر سریال «عشق جادوگر» و سریال رازآلود و هیجانی «لبخند پر کشیده از نگاهت» انتخاب شد. ۲۰۱۹-حال حاضر: موسیقی، برنامهٔ تلویزیونی و جدایی از ویکس. در ۲۰ می ۲۰۱۹ اعلام شد که هونگ بین و هیونگوون از مونستااکس قرار است همکاری داشته باشند. در ۴ اوت ۲۰۱۹ اعلام شد که هونگ بین به عنوان مهمان در برنامهٔ «گیرندهٔ عشق ۲» از شبکهٔ ام نت حضور خواهد داشت. در ۷ اوت ۲۰۲۰ کمپانی جلی فیش طی بیانیه ای اعلام کرد که هونگ بین به دلایل شخصی تصمیم به جدا شدن از گروه ویکس گرفت.
بنو مُنَجِّم یا بنی منجم یا آل منجم نام خاندانی ایرانی در دربار عباسیان در سده های ۹ و ۱۰ میلادی (سده های ۳ و ۴ ه . ق) بودند. آنان خود را از نوادگان ساسانیان می دانستند و به واسطهٔ ازدواج با عباسیان پیوند داشتند. اعضای این خاندان به ستاره شناسی (و گاهشماری ایرانی)، اختربینی، شعر، موسیقی (به خصوص آواز)، الهیات و حقوق علاقه داشتند. طبق سخن ابن ندیم این خاندان از نوادگان یزدگرد سوم ساسانی بودند. نام آنان نخست هنگامی وارد تاریخ شد که ابومنصور المنجم (ابان حسیس) به عنوان ستاره بین به خدمت دومین خلیفه عباسی منصور درآمد. پسرش «بِزیست» از آئین زرتشت به اسلام درآمد و نام خود را به یحیی بن ابی منصور تغییر داد؛ او در دربار مأمون کار می کرد. یحیی در زمان خلافت مأمون عباسی از ۱۹۸ تا ۲۱۷ ه .ق منجم دربار او بود. چهار فرزند یحیی با نام های علی، عبدالله، حسن و سعید نیز همانند وی برای عباسیان کار کردند. آنان به قدری با خلفا رابطهٔ نزدیکی داشتند که حتی برخی به عنوان نمایندگان خلفا برگزیده شدند. علی بن یحیی (درگذشته در ۲۷۵ ه .ق) در دربار متوکل عباسی بود. یکی از پسران علی به نام هارون فرزندی به نام علی داشت که در زمان سیطرهٔ آل ب
ویه به خدمت آنان درآمد. خاندان بنو منجم در چند نسل تأثیراتی ماندگار بر علم و ادب مناطق تحت سلطهٔ عباسیون گذاشت؛ در ابتدا این تأثیرات بیشتر در اختربینی و علوم ریاضی بود اما در نسل های بعد به ادبیات و موسیقی نیز گسترش یافت. پیش زمینهٔ تاریخی. خاندان بنو منجم در دربار عباسیان به شهرت رسیدند و برای درک زمینهٔ تاریخی به شهرت رسیدن آنان، مروری اجمالی بر تاریخ خلافت عباسیان و حضور ایرانیان در دربار ایشان ضروری است. عباسیان در ۱۳۲ ه .ق حکومت را از امویان گرفتند و تا ۶۵۶ ه .ق که بغداد توسط مغولان فتح شد، صاحب قدرت بودند. عباسیان خود از نوادگان عباس بن عبدالمطلب و در نتیجه عرب بودند اما در دوران (۱۳۲ تا ۲۳۴ ه .ق) خانواده های ایرانی نیز نفوذ قابل توجهی بر دربار داشتند. انتقال خلافت از امویان به عباسیان، از چند جهت حائز اهمیت بود. خلافت در زمان امویان صرفاً در اختیار اعراب بود اما در زمان عباسیان، رنگ و بوی جهانی تری گرفت. حضور اقوام متمدنی همچون ایرانی ها در دربار عباسیان، به شکوفایی جامعهٔ اسلامی و رشد تمدن اسلامی کمک بسیاری کرد چرا که دانشمندان و اصحاب فرهنگ مجال یافتند که آثار علمی و هنری خود را پدیدآورند. افزون بر ب
نو منجم، مهم ترین خاندان های ایرانی دیگری که در دربار خلفای اصلی عباسی صاحب منصب شدند عبارت بودند از برمکیان، و خاندان سهل. ایرانیان همچنین در به قدرت رسیدن عباسیان نقش داشتند و دوام حکومت عباسیان نیز به اتکای آنان بر ایرانیان مرتبط دانسته می شود، و به طور متقابل، تحقیر اقوام دیگر به ویژه ایرانیان توسط امویان جزو دلایل سقوط خلافت آنان برشمرده می شود. رابطهٔ ایرانیان و خلفای عباسی تا زمان حضور برمکیان در دربار مستدام بود اما پس از سقوط برمکیان این رابطه به شدت آسیب دید. پس از آن که مأمون به خلافت رسید، وی برای بهبود این رابطه تلاش کرد چنان که امور مهم خلافت عباسی را با حسن بن سهل و دیگر کارگزاران ایرانی واگذار کرد. احتمال داده می شود که این که مادر مأمون خود ایرانی بود، در این تصمیم اثرگذار بوده باشد. اوج نفوذ و استیلای ایرانیان، در زمان خلافت هارون الرشید بود. از دوران خلافت معتصم عباسی (۲۱۸ ه .ق)، نقش ایرانیان در دربار عباسی رو به افول نهاد و این ترکان بودند که قدرت گرفتند. در برهه هایی ایرانیان علیه عباسیان نیز قیام کردند، که از آن جمله می توان به قیام بابک خرمدین در سال ۲۰۰ ه . ق، و قیام مازیار از حوالی ۲۲
۴ ه .ق اشاره کرد. با این حال خاندان بنو منجم تا ابتدای حکومت آل بویه کماکان در دربار عباسیان حضور داشتند. شجره نامه. شجره نامهٔ خاندان بنو منجم به نقل از ابن ندیم، نقل شده در دانشنامه ایرانیکا، با تلخیص. ابومنصور منجم. نام او (که زرتشتی بود) «ابان حسیس» بود و به «فیروزان» نیز مشهور بود. او منجم منصور عباسی بود و بعدها به «ابومنصور» شهرت داشت (با استفاده از واژهٔ «منصور» به عنوان ترجمه ای برای واژهٔ «فیروز» یا «پیروز»). یحیی بن ابی منصور. نام زرتشتی او «بِزیست» بود. یحیی که در دربار فضل بن سهل سرخسی صاحب منصب بود، از آیین زرتشتی به اسلام گروید و نامش را نیز به «یحیی بن ابی منصور» تغییر داد (ترجمهٔ «بزیست پسر فروزان») و به ندیمان مأمون عباسی پیوست. یحیی سرپرست رصدخانه «شَمّاسیّه» در بغداد شد و کتابخانهٔ «بیت الحکمه» که توسط مأمون تأسیس شده بود نیز کار می کرد. او چهار پسر داشت (سعید، حسن، محمد و علی)؛ محمد در ادبیات عرب، نجوم و موسیقی چیره دست بود و آثار همچون "اخبار الشعرا" از خود بر جای گذشت؛ علی نیز در این علوم زبانزد بود و همهٔ افرادی که بعدها از این خاندان نامی شدند از فرزندان علی بن یحیی بودند. یحیی بن ابی
منصور در لشکرکشی به آناتولی مأمون رو همراه کرد و نهایتاً در همین دوره در سال ۲۱۷ ه .ق درگذشت و در قبرستان قریش در شهر حلب به خاک سپرده شد. علی بن یحیی. ابوالحسن علی بن یحیی بن ابی منصور (زادهٔ ۲۰۱ ه . ق، درگذشتهٔ ۲۷۵ ه .ق در سامرا) مشهور به ابن منجم سرشناس ترین عضو خاندان بنو منجم بود. او ابتدا از نزدیکان محمد بن اسحاق بن ابراهیم مُصعَبی حکمران طاهری فارس بود، و بعداً به خدمت فتح بن خاقان (از وزیران متوکل عباسی) درآمد. سپس از ندیمان خاص متوکل شد و محرم اسرار او نیز شد. او همچنین با خلفای بعدی عباسی شامل منتصر، مستعین و معتمد رابطهٔ نزدیکی داشت. علی بن یحیی بیشتر عمرش را در بغداد و سامرا گذراند. او با موسیقی دانان برجستهٔ زمان خود از جمله اسحاق موصلی نشست و برخاست داشت و رساله ای با نام "اخبار اسحاق بن ابراهیم" را دربارهٔ او تألیف کرد؛ این رساله یکی از منابع مهمی است که ابوالفرج اصفهانی در نگارش "الاغانی" از آن استفاده کرد. او همچنین صاحب کتابخانه ای گرانقدر با نام "خزانه الحکمه" بود (یا بنا بر روایت دیگری، این کتابخانه متعلق به فتح بن خاقان بود و علی بن یحیی بر آن سرپرستی می کرد)؛ در این کتابخانه به کسانی که
از راه دور آمده بودند مکانی برای اسکان داده می شد و گفته شده که ستاره شناس نامی ایرانی ابومعشر بلخی از جمله کسانی بود که از این کتابخانه بهره برد. به جز "اخبار اسحاق بن ابراهیم" دو اثر دیگر نیز از او یاد شده است: ' و '. علی بن یحیی شاعری ستایش شده بود و بسیاری از ادبای پس از او وی را از این بابت ستوده اند، از جمله صاحب بن عباد وزیر آل بویه که از وی به عنوان یکی از زبردست ترین و ظریف ترین شاعران یاد کرده است. یحیی همچنین بر ترجمهٔ آثار یونانی اهتمام ورزید و از او در کنار برادران بنوموسی به عنوان یکی از مهم ترین مترجمان زمان خودش یاد شده است. وی همچنین ثابت بن قره را گماشت تا برای او رساله ای دربارهٔ موسیقی تدوین کند (') و نیز کتاب "دربارهٔ کره و استوانه" از ارشمیدس را نیز به عربی ترجمه کند ('). احمد بن علی. ابوعیسی احمد بن علی بن یحیی (درگذشتهٔ ۳۲۰ ه .ق) چند کتاب نوشت از جمله "تاریخ سنی العالم" و " که قسطا بن لوقا پزشک و ریاضی دان مشهور، رساله ای در پاسخ به این آخری نوشته است. به جهت شباهت نام وی با نام نوهٔ برادرش (احمد بن علی بن هارون) برخی از آثار اولی به اشتباه به دومی نسبت داده شده است. یحیی بن علی. ابوا
حمد یحیی بن علی بن یحیی (۲۴۱ تا ۳۰۰ ه .ق) از ندیمان خاص و موفق خلفای بعدی عباسی، به ویژه موفق، معتضد و مکتفی بود. او از فقهای معتزله نیز بود و ابوبکر صولی از شاگردانش بود. از او چند اثر مهم باقی مانده است، از جمله " که ناتمام ماند و نهایتاً پسرش احمد آن را به پایان رساند، و نیز رساله ای در خصوص نظریات اسحاق موصلی راجع به موسیقی و تفاوت آن با نظریات ابراهیم بن مهدی (از رامشگران خلفای عباسی که نظریات موصلی را بسیار دشوار می دانست و معتقد بر ساده کردنشان بود). احمد بن یحیی. ابوالحسن احمد بن یحیی بن علی (درگذشتهٔ ۳۲۷ ه .ق)، ادیب، شاعر و فقیه معتزلی بود و از پیروان مذهب محمد بن جریر طبری (موسوم به مذهب جریریه) بود. او با خلفای عباسی زمان خودش و به خصوص با الراضی بالله رابطهٔ نزدیکی داشت. وی کتابی در مورد خاندان بنو منجم و نسب ایرانی آن ها نوشت (')، کتاب "الباهر" از آثار پدرش را تکمیل کرد، و چند اثر دیگر نیز نوشت از جمله: '، ' و '. یوسف بن یحیی. ابوالقاسم یوسف بن یحیی بن علی، مانند برادرش احمد بن یحیی از ندیمان خلفای عباسی زمان خود بود. وی بر امور اداری و مالی بیمارستان سیده (که در آن زمان به همت سنان بن ثابت تأسیس
شد) نظارت داشت و از او اشعاری نیز بر جا مانده است. هارون بن علی. ابوعبدالله هارون بن علی بن یحیی (زادهٔ ۲۵۱ ه . ق، درگذشتهٔ ۲۸۸ یا ۲۸۹ ه .ق) دیگر فرزند علی بن یحیی بود. از او چند اثر بر جای مانده که یکی از مهم ترینشان ' (یا ' است که در آن گزیده ای از اشعار حدود ۱۶۰ شاعر آمده است. وی به از بر داشتن اشعار بسیار شهرت داشت. از وی اثری دیگر با نام "" در مورد مسائل مربوط به زنان نیز بر جای مانده است. علی بن هارون. ابوالحسن علی بن هارون بن علی (۲۷۱ تا ۳۵۲ ه .ق) از دوستان ابن ندیم و شاعری چیره دست بود. او نیز مانند پسرعمویش کتابی در خصوص نسب خاندانش نوشت. به جز این چندین اثر دیگر نیز از او باقی مانده از جمله کتابی که در مقابله با "الاغانی" نوشت، رساله ای که در مقایسهٔ دیدگاه های اسحاق موصلی و ابراهیم بن مهدی نوشت، و رسالهٔ "شهر رمضان" که راجع به ماه رمضان بود و برای خلیفه راضی بالله آن را نوشت. هارون بن علی بن هارون. ابوعبدالله هارون بن علی بن هارون بن علی بن یحیی (۳۰۲ تا ۳۷۶ ه .ق) شاعر و ادیب بود. وی کتاب "" را نوشت. وی همچنین منجم نیز بود. به گفتهٔ جمال الدین قفطی وی جداول اختربینی تهیه کرده بود که در زمان خودش بس
یار توسط مردم مورد استفاده بود، اما برخی ابداع این جدول را به پدربزرگش (که او هم هارون نام داشت) نسبت می دهند و تشابه نام آن ها را دلیل این سردرگمی می دانند. احمد بن علی بن هارون. ابوالفتح احمد بن علی بن هارون بن علی بن یحیی (درگذشته پس از ۳۷۷ ه .ق) نیز ادیب و شاعر بود. او از نزدیکان صاحب بن عباد از وزاری آل بویه بود. تاریخ درگذشت وی مشخص نیست اما از آنجا که قاضی ابوعلی مُحَسَّن بن علی تنوخی او را در سال ۳۷۷ قمری دیده و این دیدار را نقل کرده است، احمد بن علی دست کم تا آن زمان زیسته است.
صنعت زبان () شاخه ای از صنایع می باشد، که ارتباطات چند زبانه را از طریق خواندن و نوشتن، تسهیل می نماید. محدوده خدمات این صنعت شامل حوزه هایی چون ترجمه، ویراستاری، نمونه خوانی، ترجمه هم زمان، ترجمه ماشینی و… می باشد.
صنعت اطلاعات () شاخه ای از صنعت است، که وظیفه ارائه خدمات مرتبط با دریافت و ارسال اطلاعات را به سایر صنایع برعهده دارد. این صنعت طیف گسترده ای از اطلاعات را میان سایر صنایع انتقال می دهد، که مهمترین نوع آنها بخش اقتصادی می باشد.
صنعت برق () شامل تولید، انتقال، توزیع و فروش نیروی برق به عموم مردم و کارخانه های صنعتی است. توزیع تجاری برق از سال ۱۸۸۲ با تولید برق برای لامپ های روشنایی آغاز شد. افزایش نگرانی های اقتصادی و ایمنی در دهه های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ میلادی منجر به قانون گذاری صنعت برق شد. انرژی الکتریکی قابل اعتماد و اقتصادی، که روزگاری یک موضوع جدید گران قیمت و محدود به نقاط پر جمعیت شهر بود، به یک جنبه اساسی برای عملکرد عادی همه عناصر کشورهای توسعه یافته تبدیل شد. در اواسط قرن بیستم، برق به عنوان «انحصار طبیعی» تلقی شد، به این معنی که تنها در صورتی که تعداد محدودی از شرکت های توزیع برق در بازار شرکت کنند، کارآمد است. در برخی مناطق، شرکت های یکپارچه به صورت عمودی همه مراحل را از تولید تا توزیع نهایی ارائه می دهند و فقط نظارت دولتی، نرخ بازده و ساختار هزینه ها را تنظیم می کند.
هان سانگ هیوک (متولد ۵ ژوئیه ۱۹۹۵) شناخته شده به عنوان هیوک، خواننده و بازیگر اهل کرهٔ جنوبی تحت فعالیت کمپانی جلی فیش می باشد. او در سال ۲۰۱۲ به عنوان عضوی از ویکس شروع به کار کرد و بازیگری خود را از سال ۲۰۱۶ با فیلم کمدی اکشن «تعقیب» در نقش هان وون ته شروع کرد. اوایل زندگی. هیوک متولد و بزرگ شدهٔ دجون کرهٔ جنوبی می باشد. خانوادهٔ او متشکل از خودش، پدر و مادرش و خواهر بزرگ ترش است. او موسیقی عملی را در هنرستان هانلیم خواند و بعد از آن در رشتهٔ اجرای کی پاپ در انستیتو دونگ آه تحصیل کرد. زندگی کاری. ۲۰۱۲–۲۰۱۴: شروع به کار با ویکس و برنامه های متفرقه. هیوک عضوی از ده شرکت کنندهٔ مسابقهٔ مایدول بود که در نهایت به عنوان عضوی از ویکس انتخاب شد و در ۲۴ می ۲۰۱۲ با آهنگ ابرقهرمان شروع به کار کرد. در سال ۲۰۱۳ هیوک همراه با اعضای ویکس در قسمت چهارم سریال وارثان حضور پیدا کرد. در سال ۲۰۱۴، هیوک همراه با لئو به عنوان بازیگر مهمان در سریال «روز باشکوه» حضور پیدا کرد و عضوی از برنامهٔ «قانون جنگل در برزیل» بود. او همین طور در برنامهٔ «ضربه ساز» هم حضور داشت که به عنوان عضوی از بیگ بیونگ همراه با ان از ویکس، جکسون از گات سو
ن و سونگ جه از بی تو بی با نام هنری هیوک دی انتخاب شد که بعدها دو سینگل از آن ها با عنوان های «استرس بیخیال» و «ماهی مرکب میسو» منتشر شد. در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۵، هیوک کاوری از آهنگ «تو رو مال خودم صدا می زنم» از جف برنت ضبط کرد و آن را در کانال یوتویوب رسمی ویکس قرار داد که آن را در کنسرت یوتوپیای ویکس هم اجرا کرد. ۲۰۱۵–در حال حاضر: بازیگری و ترانه سرایی و آهنگسازی. در سال ۲۰۱۵ تأیید شد که هیوک اولین تجربهٔ بازیگری خود را با بازی در فیلم «تعقیب» در نقش هان وون ته همراه با بازیگران کیم جونگ ته و کیم سئونگ وو خواهد گذراند. او در این فیلم به عنوان رهبر یک گروه گانگستری دبیرستانی بود که این فیلم در ۷ ژانویه ۲۰۱۶ پخش شد و او جایزهٔ بهترین بازیگر تازه کار اکشن را از جشنوارهٔ بین المللی فیلم شانگهای به واسطهٔ بازی در همین فیلم دریافت کرد. در ۱۳ فوریه ۲۰۱۶ به عنوان هدیهٔ ولنتاین او آهنگ «خودتو دوست داشته باش» از جاستین بیبر را کاور کرد و به طرفدارانش هدیه داد. در ۲۰۱۶ هیوک متن آهنگ «راه شیری» از ویکس را نوشت. در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷، هیوک اولین آهنگی که خودش ساخته بود را با عنوان «آغوش» به طرفدارانش به مناسبت سال جدید هدیه داد.
در ۴ سپتامبر ۲۰۱۷ تأیید شد که هیوک همراه با چورونگ از ای پینک و کیم مین گیو در مینی سریالی بازی خواهد کرد. در اکتبر ۲۰۱۷ مشخص شد که او در سریال «خداحافظ پدر من» همراه با پارک سونگ وونگ و ها نئول هنرنمایی خواهد کرد. در ۸ ژانویه ۲۰۱۹، اعلام شد که هیوک اولین تک آهنگ سولوی خود را با عنوان «پسری با ستاره» در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۱۹ منتشر خواهد کرد. بعداً تایید شد که هیوک به عنوان جه گو در موزیکال «روستای فراموش شده» در سالن هنر چانگ مو از ۲۲ فوریه تا ۷ آوریل حضور خواهد داشت. او در این موزیکال پروفسور جوانی در دانشگاه ملی سئول است که از مدرسه ی حقوق آمده.
این صفحه مرتبط با ویدیوگرافی گروه کره ای ویکس و زیرگروه آن ها، ویکس ال آر می باشد. کارهای مورد توجه آن ها در لیست پایین نوشته شده که در مجموع ۷۰ موزیک ویدیو، ۲ آلبوم تصویری و ۲ فصل از سری برنامه یوتیوبی با عنوان ویکس تی وی از آن ها منتشر شده است. وب سری. ویکس تی وی. ویکس تی وی برنامه ایست که از یوتیوب رسمی ویکس پخش می شود و بیانگر فعالیت های متفاوت اعضاست که معمولاً چهرهٔ آن ها را در زندگی عادی نشان می دهد. قسمت های این برنامه توسط یوتیوب رسمی ویکس همراه با زیرنویس انگلیسی آپلود می شود. اولین فصل از ویکس تی وی (شناخته شده به عنوان ویکس تی وی ۱) حاوی ۱۰۰ قسمت می باشد که مدت زمان هر قسمت متفاوت است. این فصل از ۱۶ ژوئن ۲۰۱۲ شروع در ۲۷ می ۲۰۱۴ به پایان رسید. دومین فصل از ویکس تی وی (شناخته شده به عنوان ویکس تی وی ۲) از ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۴ شروع و همچنان ادامه دارد. فیلم شناسی. توجه: برای دیدن فیلم های هریک از اعضا، به صفحهٔ شخصی آن ها مراجعه کنید.
تیموتی بالارد در کالیفرنیا بزرگ شد و سپس برای تحصیلات به دانشگاه بریگم یانگ در پرووو ایالت یوتا وارد شد. فعالیت ها. بالارد بنیانگذار سازمان عملیات زیرزمینی راه آهن (O.U.R) و نویسنده چندین کتاب است. او اقداماتی در سطح ملی و بین المللی برای جلوگیری از قاچاق کودکان را سازمان داده است. صدها نفر که قربانی قاچاق انسان بودند که توسط خود او یا سازمان عملیات زیرزمینی راه آهن نجات یافته اند. این سازمان به بازداشت بیش از ۳۰۰ نفر قاچاقچی انسان کمک کرده است. بالارد به بسیاری از افسران مجری قانون در زمینه جلوگیری از قاچاق انسان کمک کرده است. او در مقابل کنگره ایالات متحده آمریکا شهادت داده و نیز توصیه هایی در مورد شیوه و کار نجات کودکان از حلقه قاچاق انسان به نمایندگان کرده است. فعالیتهای بالارد و سازمان عملیات زیرزمینی راه آهن OUR در زمینه جلوگیری از قاچاق انسان در بسیاری از وسایل ارتباط جمعی انعکاس داشته است. او به دلیل زمینه و مطالعاتی که در تاریخ آمریکا دارد نویسنده پرفروش ترین کتابها در این زمینه است.
باشگاه فوتبال کوپر (یا کُپر) یک باشگاه فوتبال در اسلوونی است. این باشگاه در سال ۱۹۲۰ تأسیس شده و در رسانه ها و به طور محلی معمولاً "Koper" خوانده می شود. این باشگاه دارای افتخارات فراوانی است.
انقلاب ۱۳۵۷ و تأسیس جمهوری اسلامی در ایران تأثیر شگرفی بر اقتصاد این کشور داشته است. از سال ۱۳۵۷ تغییرات ملموسی در خط مشی ها، نهادها و ساختار اقتصادی کشور رخ داده و علاوه بر این تولید به طور عمده ای دچار وقفه و اخلال شده است. همهٔ تغییرات ناشی از انقلاب نبوده، عوامل بسیار دیگری نظیر تحریم های مالی و تجاری و نیز نوسانات بازار جهانی نفت تحولات پس از انقلاب را شکل داده اند. برخی ویژگی های ساختاری اقتصاد نیز همچون وابستگی به صادرات نفت استمرار قابل ملاحظه ای نشان داده اند. تولید ناخالص داخلی که اساساً تولید نفت راهبر آن است، در دوره هایی دچار هم افول شدید (۱۳۶۰–۱۳۵۸ و ۱۳۶۷–۱۳۶۵) و هم رشد بالا، اگرچه نابرابر (۱۳۶۷–۱۳۶۳ و ۱۳۷۱–۱۳۶۸) شده است. در هر صورت، این رشد تا ۱۹۹۲ تنها ۹٫۴ درصد بالاتر از سطح سال ۱۹۷۷ خود بود که نشان دهندهٔ کاهشی ۳۵ درصدی از لحاظ سرانه است. تحولات سیاسی که پیش از تأسیس رژیم اسلامی رخ دادند اثر خود را بر اقتصاد گذاردند. تلاش دولت موقت برای پایدار کردن وضعیت می توانست صرفاً به طور موقت جلوی لغزش را بگیرد. روند رو به نزول با کاهش تولید نفت که تا حدی ناشی از خط مشی نامناسب دولت ولی بیشتر به خاطر نا
بودی تأسیسات صادرات نفت از سوی عراق بود، فرار سرمایه و کارکنان ماهر و مدیران ادامه یافت و عدم قطعیت های حقوقی و سیاسی و نهادی، اقتصاد را دچار بحرانی عمیق کرد. با وجود مداخلات فزایندهٔ حکومتی و انحرافات ناشی از آن در اقتصاد، عملکرد خوب بخش کشاورزی و بازیابی تولید و صادرات نفت از ۱۹۸۲ تا اواسط دهه ۱۹۸۰، دوره ای از گسترش سریع در تولید واقعی را موجب شد. در هر صورت، تا اواسط دهه ۱۹۸۰، افت قیمت نفت در بازار به همراه هزینهٔ فزایندهٔ اقتصادی جنگ، تنگناهای زیادی بر اقتصاد اعمال کرد. کمبود شدید ارز، باعث افت شدید واردات و همچنین افت شتابناک سرمایه گذاری و تولید همراه با نرخ تورم بالا بین سال های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۸ شد. در سال ۱۹۸۹ با پایان یافتن جنگ، رشد دوباره شروع شد و رشد درآمدهای نفتی، اصلاحات در سیاست ها و اعتبار خارجی به آن کمک کرد ولی تا ۱۹۹۳ افول دیگری در فعالیت اقتصادی دوباره شروع شد. رئیس اتاق بازرگانی ایران در اوایل سال ۱۴۰۰ گفت که با وجود همهٔ پتانسیل ها سهم اقتصاد ایران از اقتصاد جهانی نسبت به ۴۰ سال پیش از این تاریخ، نصف شده است. در ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸ شورای جهانی طلا در گزارشی آورده است که خرید سکه، طلا و جواهر
ات توسط مردم ایران در سه ماه اول ۲۰۱۹ نسبت به سه ماه آخر ۲۰۱۸، ۲۱ درصد افت داشته است. ایجاد اقتصاد غارتی. پس از انقلاب ۵۷ و در چارچوب اقتصاد اسلامی، دو دسته از نهادهای مالی که خارج از سیستم بانکی دولتی شکل گرفتند، شرکت های مضاربه ای و صندوق های قرض الحسنه بودند. این نهادهای پولی تازه تأسیس، با توجه به انحصاری که دولت در بازار پولی و مالی ایجاد کرده بود و با ملاحظهٔ تفاوت های آشکاری که در سودآوری انحصاری سیستم بانکی به وجود آمده بود و همین طور حیف و میل های گسترده ای که در این سیستم پولی پایه ریزی شده بود، توانستند بخش بزرگی از سرمایه ها و منابع پولی مردم را به سود خود جذب نمایند. برخی افراد سودجو با ارائهٔ فرصت های وسوسه آمیز سرمایه گذاری به مردم، آن ها را به ظاهر در قالب عقود مضاربه ای، ترغیب به سرمایه گذاری در طرح های مختلف با سودهای بسیار بالا کردند و از این طریق توانستند سرمایه ها و پس اندازهای مردم را از دستشان خارج کنند. هرچند ریشهٔ شکل گیری صندوق های قرض الحسنه به دوران پیش از انقلاب بازمی گردد که عمدتاً با نیات خیرخواهانه به وجود آمده بودند، با این حال شماری از این صندوق ها در دهه ۷۰ به پولشویی، فرار
مالیاتی و جذب سپرده های مردم به صورت پانزی مبادرت کردند. بسیاری از مردم در نتیجهٔ فعالیت این مؤسسات مالباخته و متضرر شدند. همچنین پس از انقلاب ۵۷، اموال ۵۳ صنعتگر و بانکدار ایرانی که در دورهٔ شاه نوعی الیگارشی را در اقتصاد ایران شکل داده بودند، مصادره شد و تحت کنترل روحانیت حاکم قرار داده شد. این اموال به بنیادها سپرده شدند که دستگاهی مستقل و زیرنظر شخص ولی فقیه هستند. این نهادها به دولت ها پاسخگو نیستند، از نظر نحوهٔ مدیریت و حقوق مدیران و انتخاب آن ها با دولت ها همکاری نمی کنند و این وضعیت، فرایند بودجه و برنامه ریزی اقتصادی را دچار اختلال می کند. در ابتدا دو نهاد در این زمینه نقش پُررنگی ایفا می کردند: نخست بنیاد مستضعفان و دوم آستان قدس رضوی؛ امّا به تدریج نهادهای دیگری هم به آن ها افزوده شدند. کمیته های دیگری نیز بودند که باید به مستضعفان و مستمندان رسیدگی می کردند. عملکرد این نهادها با ایجاد سازمان اقتصادی وابسته به سپاه، بنیاد تعاون سپاه و قرارگاه خاتم الانبیاء گسترش یافت. برای مثال، این نهادها توانستند ادارهٔ خدمات بازنشستگی اعضای سپاه یا ارائهٔ خدمات اجتماعی به خانوادهٔ شهدا را برعهده گیرند و یک نظام
خدمات اجتماعی دیگر به وجود آمد؛ نظام دولتی که بیمه ها و تأمین اجتماعی را شامل می شود و نظام موازی ای که حول این نهادها شکل گرفت. پس از جنگ، بسیاری از ماتَرَک افرادی که از مناطق جنگ زده به شهرستان ها یا خارج از کشور رفتند، رها شد. اموال بسیاری از اقلیت ها همچون بهائیان نیز تحت همین عنوان مصادره شد. خمینی در سال های پایانی عمر خود، دستوری برای تشکیل ستادهای هیئت اجرایی امام صادر کرد. نقش هیئت های اجرایی این بود که این اموال را تحت نظارت ولی فقیه درآورند و کنترل کنند. این روند قرار بود در ابتدا بیش از دو ماه طول نکشد و افراد معدودی برای آن انتخاب شدند، امّا به مرور زمان این ستادها بسیار بزرگ شدند و تا امروز نیز وجود دارند. به این ترتیب، دومین دور مصادره ها نیز انجام شد. این نهادهای فرادولتی از قانون به طور کامل تبعیت نمی کنند. در واقع، آن ها نهادهایی شترمرغی اند؛ به این معنا که خصوصی نیستند؛ زیرا مدعی اند کار خیریه، عام المنفعه و مبتنی بر قسط اسلامی می کنند، دولتی هم نیستند؛ زیرا از نظارت دولت و مجلس خارج اند و به شخص ولی فقیه پاسخ می دهند، مذهبی هم نیستند؛ زیرا از روحانیت و مراجع مذهبی نیز تبعیت نمی کنند. آن ه
ا بخش خصوصی را از این زاویه دچار اخلال می کنند که بنگاه های زیر نظارت شان از قوانین بخش خصوصی که مبتنی است بر سود (و نه داشتن یارانه یا ارز ترجیحی) تبعیت نمی کنند. اساس این دستگاه های فرادولتی این است که زیرمجموعه هایشان از تمام مزایای مرتبط با معافیت مالیاتی برخوردارند؛ از امتیازات ویژهٔ گمرکی در ورود اجناس برخوردارند؛ از اعتبارات ویژهٔ بانکی برخوردارند؛ از ارز ترجیحی دولتی استفاده می کنند و نیز در زمینهٔ زمین، شانس استفاده از زمین های رایگان را دارند. شفافیتی در کار نیست که بتوان نشان داد برای نمونه چند شرکت زیرنظر بنیاد فعالیت می کند؛ سود و زیان این شرکت ها به چه شکل است یا بیلان کاری آن ها چگونه است. بسیاری از این شرکت ها زیان ده هستند؛ امّا حفظ می شوند، چون می توانند عاملی باشند برای بهره مندی از زمین رایگان، اعتبارات بانکی، ارز ترجیحی یا عاملی باشند برای استخدام؛ مثلاً استخدام سپاهیانی که به سن بازنشستگی رسیده اند. این نظام های موازی در واقع وسایل تجدید تولید اقتدار و نیز ابزاری برای رقابت بین جناحی اند. آن ها از یک سو به سودبخش خصوصی نیستند و از سوی دیگر، به سودبخش دولتی نیز نیستند؛ چون اساساً بر مبنای
مفهوم امت شکل گرفته اند و نه شهروند، خدمات اجتماعی به شمار نمی آیند و بدین ترتیب مانع کار دولت و خدمات اجتماعی آن نیز شده اند. این گفتهٔ هاشمی رفسنجانی در سال ۱۳۶۳ رویکرد نظام اقتصادی در ایران را نشان می دهد: «نباید سرمایه های هنگفت در اختیار بخش خصوصی قرار گیرد که اهرمی علیه دولت (حکومت) داشته باشند.» گسترش فقر و فساد. پس از انقلاب ۵۷ و تأسیس نظام جمهوری اسلامی در ایران، فقر و فساد به طور چشمگیری افزایش یافت. ایران پیش از انقلاب کشوری مرفه بود؛ امّا تورم و تحریم های ناشی از سیاست های جمهوری اسلامی بخش زیادی از این ثروت را از بین برده است. بانک جهانی برآورد می کند در دهه منتهی به ۲۰۲۰، حدود ۹٫۵ میلیون ایرانی به زیر خط فقر سقوط کرده اند. ۴۰ درصد دیگر نیز در معرض فقر قرار دارند. کسری بودجهٔ دولت در دسامبر ۲۰۲۳، به تقریباً سه برابر کسری بودجه در سال ۲۰۰۸ رسید و دولت ایران برای جبران این شکاف شروع به چاپ پول کرد. سه سال پیش از انقلاب ۵۷، متوسط سهم هر ایرانی از اقتصاد کشور بیش از دو برابر سهم مردم کره جنوبی بود؛ امّا کمتر از ۴۵ سال بعد از تأسیس جمهوری اسلامی، متوسط سهم مردم ایران از کل اقتصاد کشور به یک ششم ارزش