Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لینرژیک کلروپروتیکسن ( گلوکوم زاویه باریک ، انسداد شدید ، مشکلات در ادرار کردن ، حالت کانفیوژن و دلیریوم ) حساس هستند. در بیماران بالای 60 سال ، دوزها باید به ویژه کم باشند. عوارض جانبی زودرس و دیررس اکستراپیرامیدال ممکن است رخ دهد اما با فرکانس پایین ذکر شده است . مصرف بیش از حد. علائم مصرف بیش از حد می تواند سردرگمی ، فشار خون پایین و تاکی کاردی باشد و تعداد زیادی تلفات با غلظت خون پس از مرگ از mg / L 0.1 تا 7.0 mg / Lگزارش شده است. در مقایسه با مقادیر غیر سمی در خون پس از مرگ که می تواند تا 0.4 افزایش یابد mg / kg. تداخلات. کلرپروتیکسن ممکن است سطح پلاسما لیتیوم را همزمان افزایش دهد. برای جلوگیری از مسمومیت با لیتیوم ، سطح لیتیوم پلاسما باید از نزدیک مورد بررسی قرار گیرد. اگر کلرپروتیکسن به طور همزمان با مواد مخدر تجویز شود ، مقدار مصرف مواد افیونی باید کاهش یابد (تقریباً 50٪) ، زیرا کلروپروتیکسن اقدامات درمانی و عوارض جانبی مواد افیونی را بطور قابل توجهی تقویت می کند. از مصرف همزمان کلروپروتیکسن و ترامادول (اولترام) خودداری کنید. تشنج با این ترکیب ممکن است روبرو شود. اگر کلرپروتیکسن با بنزودیازپین ها یا ب
اربیتوراتها تجویز می شود ، اثرات آرام بخش کننده و حالت های گیج کننده را در نظر بگیرید. دوزهای کم بطور خاص از این داروها انتخاب کنید. در ترکیب کلروپروتیکسن با سایر داروهای آنتی کولینرژیک ( داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و داروهای ضد پارکینسون ) احتیاط ویژه ای کنید: به ویژه افراد مسن ممکن است دچار دلیریوم ، تب بالا ، انسداد شدید حتی ایلئوس و گلوکوم شوند.
کلوتیاپین () نوعی داروی آنتی سایکوتیک آتیپیک از گروه ترکیبات شیمیایی دی بنزوتیازپین ها است که علی رغم شیوع بالای عوارض خارج هرمی در پی مصرف آن، توسظ برخی پزشکان برای درمان اسکیزوفرنی مقاوم به درمان استفاده میشود.
دی بنزوتیازپین () گروهی از ترکیبات شیمیایی هستند که از مشتقات تیازپین ها بوده و دارای دو حلقه بنزن هستند. کوئتیاپین جزء این دسته است.
تیازپین () نوعی تیه پین است که در ترکیب هتروسیکلیک هفت عضوی آن, جای یک نیتروژن با یک کربن عوض شده است. بنزوتیازپین ها (مانند دیلتیازم) دارای یک حلقه بنزن و دی بنزوتیازپین ها دارای دو حلقه بنزن هستند.
نوردوکسپین () متابولیت فعال داروی دوکسپین از گروه ضدافسردگی های سه حلقه ای است.
کلرسیکلیزین () نوعی آنتی هیستامین نسل اول از گروه دی فنیل متیل پیپرازین است و برای درمان حالات آلرژیک مانند رینیت، کهیر، خارش و نیز برای درمان تهوع استفاده می شود.
محمد حاتمی (متولد ۱۳۳۸) روان شناس و تهیه کنندهٔ ایرانی، رئیس سازمان نظام روان شناسی ایران و دانشیار بازنشستهٔ دانشگاه خوارزمی است.
فتوپلیمر یا شیدهمپار پلیمری است که در هنگام مواجهه با نور، که اغلب در ناحیه مرئی و یا فرابنفشِ طیف الکترومغناطیسی قرار می گیرد، تغییر خواص می دهد. این تغییرات اغلب از لحاظ ساختاری آشکار می شوند، برای مثال، این مواد در مواجهه با نور در نتیجه ی پیوند های عرضی سخت می شوند. مثالی در زیر نشان داده شده است که ترکیبی از مونومرها، الیگومرها و آغازگرهای نوری، از طریق فرایندی به نام فرآوری به یک ماده پلیمری سخت شده تبدیل می شوند . طیف گسترده ای از کاربردهای مفید تکنولوژیکی به فتوپلیمرها تکیه دارند، به عنوان مثال برخی از لعاب ها و لاک الکل ها به فرمول بندی فتوپلیمر برای سخت شدن مناسب در معرض نور بستگی دارند. در برخی موارد، لعاب می تواند در کسری از ثانیه که در معرض نور قرار دارد فرآوری شود، در حالی که وقتی در معرض اشعه گرمایی قرار می گیرند فرآوری آن ها به نیم ساعت یا بیشتر زمان نیاز دارد. مواد قابل عمل آوری به طور گسترده برای تکنولوژی های پزشکی، پرینت و فتوزیست مورد استفاده قرار می گیرند. تغییرات در خصوصیات ساختاری و شیمیایی پلیمرها می تواند به وسیله ی دو عامل انجام گیرد. عامل داخلی، یعنی تغییر از طریق کروموفورهای موجود
در زیر واحد های پلیمر ایجاد می شود و یا عامل خارجی، یعنی افزودن مولکول های حساس به نور که باعث ایجاد تغییر می شود. به طور کلی فتوپلیمر از ترکیبی از مونومرهای چند وظیفه ای و الیگومر ها ساخته شده است تا بتواند به ویژگی های فیزیکی مورد نیاز دست پیدا کند. بنابراین انواع گوناگونی از مونومر ها و الیگومر ها بوجود امدند تا هر کدام در برابر نور بسپارش شوند. فوتوپلیمرها فرایندی به نام فرآوری را طی می کنند،که در این فرایند الیگومرها هنگام قرار گرفتن در معرض نور به صورت اتصالات عرضی به هم متصل می شوند و چیزی را که به عنوان پلیمر شبکه شناخته می شود،تشکیل می دهند.در واقع نتیجه ی این فرآوری نوری،تشکیل شبکه ترموست از پلیمرها است. یکی از مزایای استفاده از فرآوری نوری این است که این عمل را می توان به صورت انتخابی با استفاده از منابع نوری پر انرژی به عنوان مثال لیزرها انجام داد،با این حال،اکثر سیستم ها به راحتی توسط نور فعال نمی شوند و در این حالت یک آغازگر نوری لازم است. آغازگر های نوری ترکیباتی هستند که در اثر مواجهه با نور به بخش های واکنش دهنده ای تجزیه می شوند که پلیمریزاسیون گروه های خاصی را روی الیگومرها را فعال می کنند
. نمونه ای از مخلوطی که هنگام قرار گرفتن در معرض نور به صورت اتصالات عرضی به هم متصل می شوند در زیر نشان داده شده است. این مخلوط از مونومر استایرن و آکریلاتهای الیگومریک تشکیل شده است. معمولاً سیستم های فوتوپلیمر شده از طریق اشعه ماوراء بنفش فرآوری می شوند ، زیرا نور ماوراء بنفش دارای انرژی بالایی است. با این حال،توسعه سیستم های آغازگر های نوری مبتنی بر رنگ ، امکان استفاده از نور مرئی را فراهم کرده است ، که منجر به مزایایی همچون ایمنی بالا و راحتی کار در این فرآیند شده است. فرآوری توسط اشعه ی فرابنفش در فرآیندهای صنعتی طی چند دهه گذشته بسیار گسترش یافته است. بسیاری از فناوری های سنتی فرآوری،که بر پایه ی حرارت یا محلول بودند را می توان با فناوری های فوتوپلیمریزاسیون جایگزین کرد. نرخ بالای پلیمریزاسیون و عدم تخریب زیست محیطی از جمله مزایای فرآیند فتوپلیمریزاسیون نسبت به پلیمریزاسیون با حرارت می باشد. ساختار. همانطور که گفته شد یک سیستم فتوپلیمری از سه بخش اصلی یعنی آغاز کننده های نوری،الیگومر ها و مونومر ها تشکیل شده است. در زیر هر کدام از این بخش ها به صورت جداگانه توضیح داده شده است. آغازکننده های نوری. دو نو
ع آغازکننده رادیکال آزاد وجود دارد: یک سیستم دو مولفه ای که در آن رادیکال از طریق ربایش یک اتم هیدروژن از ترکیب اولیه به وجود می آید و یک سیستم تک مولفه ای که در آن دو رادیکال از طریق تقسیم تولید می شوند.نمونه هایی از هر نوع آغازکننده های نوری رادیکال آزاد در زیر نشان داده شده است. بنزوفنون ها، زانتون ها نوعی از آغازکننده هایی هستند که با ربایش بوجود می ایند و آمین های الیفاتیک ترکیبات اولیه آنها را تشکیل می دهند. گونه های *R حاصل از واکنش، آغازگر فرایند پلیمریزاسیون رادیکال آزاد می شوند، در حالی که رادیکال ناشی از آغازکننده های یونی (بنزوفنون در مثال نشان داده شده در بالا)معمولاً غیر واکنش پذیر است. ​بنزوئین اتر، استوفنون، بنزویل اکسیم و اسیل فوسفین هم نمونه ای از اغاز گرهایی هستند که با شکافتگی ایجاد میشوند. این حالت برای نمونه هایی بوجود میاید که با قرار گیری در معرض نور خورشید، دو رادیکال ازاد میکنند و هر دو رادیکال تولیدی هم میتوانند فرآیند بسپارش را انجام دهند. این آغاز گرها به یک همکار برای پیش روی نیاز ندارند مانند الیفاتیک امین ها. الیگومر ها و مونومر ها. خواص مواد قابل فرآوری با نور مانند انعطاف پذی
ری، چسبندگی و مقاومت شیمیایی توسط الیگومر های وظیفه ای ارایه می شوند. ​الیگومرها به طور معمول اپوکسید، اورتان و پلی اتر و پلی استرهایی هستند که هر کدام ویژگی های خاصی به محصول می بخشند. ​مثالی که در زیر نشان داده شده است، الیگومر اپوکسی است که با اسید اکریلیک عامل دار شده است. اپوکسی های اکریلات به عنوان پوشش روی زیرلایه های فلزی مفید هستند و باعث ایجاد پوشش های سخت و صیقلی می شوند. هر یک از این الیگومرها معمولاً با اکریلات،عامل و وظیفه ای می شوند. الیگومرهای یورتان اکریلات معمولاً مقاوم، سفت و انعطاف پذیر هستند و پوشش های ایده آل برای کاغذ، صفحات چاپ و مواد بسته بندی هستند. پلی اتر اکریلات و پلی اتر ها منجر به ایجاد فیلم های بسیار مقاوم به حلال می شوند،اما، در معرض اشعه ی فرابنفش تخریب می شوند و به همین دلیل به ندرت در مواد قابل فرآوری با UV مورد استفاده قرار می گیرند. ​اغلب فرمولاسیون ها متشکل از انواع مختلفی از الیگومر ها هستند تا به ویژگی های مطلوب یک ماده دست یابند. ​مونومرهای کاربردی در تابش سیستم های فرآوری به سرعت پیشرفت فراوری،چگالی پیوندهای متقاطع، ویژگی های نهایی سطح فیلم و چسبندگی رزین کمک میکنند.
انواعی از مونومرها عبارتند از استرین، ان ونیل پیرولیدون و اکرلات ها.استرین نوعی مونومر کم هزینه است و توسط آن فرآوری با سرعت بالایی صورت می گیرد. ان ونیل پیرولیدون انعطاف پذیری زیادی را در ماده پس از فرآوری ایجاد می کند، حالت سمی کمی دارد و نوع آخر هم واکنش پذیری زیادی داشته و باعث ایجاد فرآروی های پر سرعت می شوند و تطبیق پذیری زیادی هم با انواع مونومرها دارنداز.مونومرها هم مانند الیگومرها باید به صورت چندتایی استفاده شوند تا خواص لازم برای محصول نهایی بوجود اید. مکانیزم ها. فرآیند آغازگرهای نوری در جذب نور و در ادامه تجزیه آن ها به دو صورت انجام میگیرد: رادیکال های آزاد و یونی. قدم ابتدایی با ناخالص سازی دسته ای از پلیمرهای خالص به کمک آغاز گرهای نوری شروع میشود.پس از آن نیز تابش انتخابی قرار دارد که باعث ایجاد محصولی با پیوندهای عرضی می شود. تعداد زیادی از این واکنش ها نیاز به حلال ندارند در نتیجه باعث کاهش هزینه ی کلی میشوند. مکانیزم یونی. در فرآیند فرآوری یونی،از یک آغازگر نوریِ یونی برای فعال کردن گروه عملکردی الیگومرها استفاده می شود،که در پیوند عرضی شرکت می کنند. معمولاً فتوپلیمریزاسیون، یک فرآیند بسیا
ر انتخابی است و مهم است که این فرآیند فقط در جایی رخ دهد که تمایل برای انجام آن وجود دارد. به منظور اقناع کردن این الیگومرها ، آن ها می توانند با آغازکننده های نوریِ آنیونی یا کاتیونی ترکیب شوند تا هنگامی که در معرض نور قرار می گیرند پلیمریزاسیون را آغاز کنند. مونومرها،یا گروه های عاملی که در فتوپلیمریزاسیون کاتیونی به کار گرفته می شوند عبارتند از: ترکیبات استرینیک، ونیل اتر ها، لاکتونها،لاکتام ها،اترهای سایکلیک،استال های سایکلیک و سیلوکسان های سایکلیک.اکثر آغازکننده های نوری یونی در زیر گروه کاتیونی قرار میگیرند و آغازکننده های نوری آنیونی بسیار کم تر مورد بررسی قرار گرفته اند. آغازکننده های نوری کاتیونی انواع متفاوتی دارند که عبارتند از: نمک انیوم،ترکیبات اورگانومتالیکس،نمک های پریدینیوم ها. یکی از معایب آغاز گرهای واکنش های نوری این است که در برابر اشعه های کوتاه فرابنفش قابلیت جذب بالایی دارند. مواد حساس به نور یا کروموفور ها که در یک منطقه طول موج طولانی تری قابلیت جذب دارند را می توان برای تحریک آغازکننده های نوری از طریق انتقال انرژی به کار برد. سایر تغییرات ممکن برای این نوع از سیستم ها میتواند به کمک
بسپارش کاتیونی رادیکال های آزاد صورت گیرد.در این مورد، یک رادیکال آزاد ،از گونه ی دیگر در محلول ایجاد می شود که با آغازکننده نوری واکنش می دهد تا پلیمریزاسیون را شروع کند. اگر چه گروه متنوعی از ترکیبات فعال شده توسط آغازکننده های کاتیونی وجود دارند، ترکیباتی که بیشتر استفاده ی صنعتی دارند شامل اپیکسودها،اکستانها و ونیل اترها هستند. یکی از مزایای استفاده از فتوپلیمریزاسیون کاتیونی این است که وقتی پلیمر شدن آغاز شد،دیگر در طول فرایند به اکسیژن حساس نیست و همچنین به منظور خوب عمل کردن به اتمسفری خنثی احتیاج ندارد. مکانیزم رادیکال آزاد. امروزه،اغلب مسیر های فتوپلیمریزاسیون رادیکال آزاد مبتنی بر واکنش های اضافی پیوندهای دوگانه کربن در آکریلات ها یا متاآکریلات ها هستند و این مسیرها به طور گسترده در فتولیتوگرافی و استریولیتوگرافی به کار می روند. ​قبل از اینکه ماهیت رادیکال آزاد در انواع خاصی از پلیمریزاسیون مشخص شود، رفتار منومرهای خاصی هنگام مواجهه با نور بررسی شدند. ​نخستین کسی که واکنش زنجیره ای رادیکال آزاد ونیل بروماید را نشان داد، ایوان اوسترومیسلنکس،شیمی دان روسی بود که به بررسی پلیمر شدن لاستیک مصنوعی پرداخ
ت. ​متعاقباً مشاهده شد بسیاری از ترکیبات در مواجهه با نور تجزیه می شوند و به عنوان آغازکننده های نوری در صنعت پلیمریزاسیون استفاده شدند. ​در مکانیزم رادیکال آزاد در سیستم های قابل فرآوری ،نور تابیده شده توسط یک آغازکننده نوری جذب می شود و ترکیبی از الیگومرها و منومرهای موظف را ایجاد می کنند.مواد فراوری شده در برابر نور که با استفاده از مکانیزم های رادیکال های ازاد بوجود می آیند، از بسپارش زنجیره ای استفاده میکنند. این بسپارش سه مرحله دارد: آغاز، انتشار زنجیره و پایان زنجیره. ​این سه مرحله در طرح زیر نشان داده می شوند، که در آن *R نشان دهنده رادیکال است که در اثر تعامل با تابش در شروع کار تشکیل میشود و M یک مونومر است. مونومر فعالی که شکل می گیرد، برای ایجاد رادیکال های زنجیره ای پلیمری در حال رشد تکثیر می شود.در مواد فرآوری شده با نور، مرحله انتشار شامل واکنش هایی از رادیکال زنجیره ای با پیوندهای دوگانه واکنشی پرپلیمر یا الیگومرها است. واکنش پایانی معمولاً از طریق ترکیبی که در آن دو رادیکال زنجیره ای به هم متصل می شوند حاصل می شود، و یا از طریق عدم انتشار، که این مورد زمانی رخ می دهد که یک اتم (معمولاً هیدروژ
ن)از یک زنجیره رادیکال به دیگری منتقل می شود که منجر به ایجاد یک زنجیره ی پلیمری دوتایی می شود. ​بیشتر کامپوزیت ها که از طریق رشد زنجیره رادیکال فرآوری می شوند حاوی مخلوطی از الیگومرها و منومرها هستند که می توانند وزن های مولکولی از ۵۰۰ تا ۳۰۰۰ داشته باشند. همچنین دارای ضریب عملکردی بین 2 تا 8 هستند. به طور کلی، مونومر با قابلیت عملکردی بالاتر، چگالی اتصالات عرضی محکم تری را در مواد نهایی منجر می شوند. ​به طور معمول این مونومر ها و الیگومرها به تنهایی مقدار نور کافی را از منایع نور موجود جذب نمی کنند بنابراین آغاز گرهای واکنش های نوری به آنها اضافه می شود. کاربردها. فتوپلیمریزاسیون یک تکنولوژی مورد استفاده گسترده است که در طیف وسیعی از کاربرد ها همچون تصویربرداری و پزشکی مورد استفاده قرار میگیرد. در زیر توضیحی در مورد برخی از کاربردهای فتوپلیمریزاسیون آورده شده است. دندانپزشکی. فتوپلیمرها ی رادیکال آزاد در دندانپزشکی کاربرد وسیعی به عنوان مواد چسبنده،کامپوزیت ها و پوشش های محافظ پیدا کرده اند. این کامپوزیت های دندانی بر پایه کامفورکینون و یک ماتریس حاوی الیگومرهای متا اکریلات با فیلرهای معدنی نظیر سیلیکون دی
اکسید هستند. کاربردهای پزشکی. مواد چسبنده ی قابل فرآوری با نور همچنین در تولید کاتتر، سمعک،ماسک های جراحی، فیلترهای طبی و سنسورهای آنالیز خون مورد استفاده قرار می گیرند. فتوپلیمر ها همچنین برای سیستم های تحویل دارو، مهندسی بافت مورد بررسی قرار گرفته اند.فرآیندهای فتوپلیمریزاسیون برای این کاربردها در شرایط داخل بدن و خارج بدن در حال توسعه هستند. چاپ سه بعدی. چاپ دیجیتال،تصویربرداری دیجیتالی و چاپ سه بعدی تنها چند تکنولوژی چاپ سه بعدی هستند که از فتوپلیمریزاسیون استفاده می کنند.چاپ سه بعدی معمولاً با نرم افزار CAD - CAM انجام می شود، که یک مدل کامپیوتری سه بعدی ایجاد می کند تا به جسم پلاستیکی سه بعدی تبدیل شود. ​تصویر به بخش های کوچکی بریده میشود، که هر برش از طریق فرآوری پرتویی پلیمر مایع بازسازی می شود، و تصویر را به یک جسم جامد تبدیل می کند. ​فتوپلیمرها که در فرآیندهای تصویربرداری سه بعدی استفاده می شوند نیاز به اتصال عرضی کافی دارند و باید به طور ایده آل برای داشتن حداقل انقباض حجمی در پلیمر شدن به منظور جلوگیری از اعوجاج جسم جامد طراحی شوند. ​مونومرهای معمولی که برای تصویربرداری سه بعدی استفاده می شوند عبا
رتند از اکریلات ها و متااکریلات ها،که اغلب با یک جز غیر پلیمری ترکیب می شوند تا انقباض حجمی را کاهش دهند. فتورزیست ها. فوتورزیست ها پوشش ها یا الیگومرهایی هستند که روی یک سطح نشانده می شوند و برای تغییر خواص به هنگام تابش نور طراحی شده اند. ترمیم نشتی. در صنعت از رزین فعال شده با نور به عنوان درزگیر برای درز و شکاف ها استفاده می کنند. برخی از رزین های نوری دارای ویژگی های منحصر به فرد هستند که آن را به عنوان یک محصول تعمیری ایده آل می سازند. این رزین ها به سرعت روی هر سطح خیس یا خشک فرآوری می شوند. آلودگی محیطی. در هنگام شستن صفحات پلیمری با آب و برس پس از اینکه آن ها در معرض پرتوی ماورا بنفش قرار گرفته اند، منومرها وارد سیستم فاضلاب می شوند و در نهایت به محتوای پلاستیکی اقیانوس ها افزوده می شوند. ​تاسیسات تصفیه آب کنونی قادر به حذف مولکول های منومر از آب فاضلاب نیستند. بعضی از مونومر ها نیز مانند استایرین ، سمی یا سرطان زا هستند. آینده تکنولوژی فتوپلیمر. در بخش اصلی این مقاله ما بر روی کاربردهای کنونی تکنولوژی فتوپلیمر مانند پوشش ها،مواد چسبنده،چاپ، و تصویرسازی سه بعدی صحبت کردیم. بدون شک، در طی ۲۵ سال گذشته
، به کارگیری فتوپلیمر در این کاربردها تاثیر شگرفی بر صنایع ما گذاشته است و این تاثیر به طور قطع در آینده ادامه خواهد داشت.با افزایش آگاهی زیست محیطی و فشار نهادهای مختلف دولتی و بین المللی، می توان گفت که آینده، اتکای بیشتری به فن آوری فتوپلیمر خواهد داشت،در مرحله بعدی توسعه،می توان انتظار داشت که فتوپلیمرها را بیشتر در بازارهایی از قبیل صنایع خودرو، هواپیما و قطار، پوشش های معماری داخلی و خارجی، کفپوش مسکونی، مبلمان، پوشش های دریایی، پوشش های فلزی برای پل ها و دیگر کاربردهای عمومی زیر بنایی، مشاهده کنیم.حوزه های زیادی وجود دارند که پتانسیل ایجاد فرصت های جدید برای اجرای فن آوری های جدید را دارند.در بسیاری از این فرصت ها،فتوپلیمرها میتوانند با ویژگی های تخصصیشان نقش ویژه ای داشته باشند تا نیاز ها را برای کاربردهای منحصر به فرد،برآورده کنند.برای مثال،در هولوگرامی یا برچسب های امنیتی از فتوپلیمر ها برای استفاده در شناسایی و مسایل امنیتی استفاده میشود. با این حال، پتانسیل بسیار بزرگتری برای ثبت فن آوری پردازش مجدد در سیستم های ذخیره داده با تراکم بالا وجود دارد. این سیستم ها نه تنها به دنبال برآورده کردن تقاضای
روزافزون دولت، مصرف کنندگان خصوصی و صنعت برای ذخیره سازی و بازیابی اطلاعات عظیم، بلکه برای اهداف بایگانی ثابت و بلند مدت هستند.سیستم های بر پایه ی فتوپلیمر دارای قابلیت ذخیره بیشتر از یک ترابایت اطلاعات در داخل حجم فضایی معادل با یک سی دی معمولی هستند که به تجاری سازی نزدیک می شوند. در حال حاضر، تلاش قابل توجهی هم در زمینه صنعت و هم در دانشگاه برای توسعه سیستم های جدید فتوپلیمر برای این کاربرد وجود دارد. به طور حتم در آینده شاهد پیشرفت های عظیمی در فناوری های جدید بر پایه ی فتوپلیمر ها خواهیم بود.
هیدروکدون () که با نام تجاری Hysingla به فروش می رسد، نوعی مسکن اوپیوئیدی است که برای درمان دردهای شدید طول کشیده که سایر مسکن ها مؤثر نبوده اند استفاده می شود. معمولاً به صورت ترکیبی استامینوفن/هیدروکودون یا ایبوپروفن/هیدروکودون برای درد شدید که نیاز به یک اپیوئید دارد و در ترکیب با هماتروپین متیل بروماید برای تسکین سرفه تجویز می شود. عوارض جانبی رایج شامل سرگیجه ، خواب آلودگی، حالت تهوع و یبوست است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل فشار خون پایین، تشنج، طولانی شدن QT، افت تنفسی و سندرم سروتونین باشد . کاهش سریع دوز ممکن است منجر به ترک مواد افیونی شود . استفاده در دوران بارداری یا شیردهی به طور کلی توصیه نمی شود. اعتقاد بر این است که هیدروکودون با فعال کردن گیرنده های مواد افیونی ، عمدتاً در مغز و نخاع عمل می کند. هیدروکودون ۱۰ میلی گرم معادل حدود ۱۰ میلی گرم مورفین خوراکی است. هیدروکودون در سال ۱۹۲۳ ثبت اختراع شد، در حالی که فرمول طولانی اثر برای استفاده پزشکی در ایالات متحده در سال ۲۰۱۳ تایید شد. در سال ۲۰۱۷، این دارو با بیش از شش میلیون نسخه، ۱۱۸اُمین داروی رایج تجویز شده در ایالات متحده بود. هیدروکودون یک
شبه افیون نیمه مصنوعی است که از کدئین یا کمتر از تبائین تولید می شود . تولید با استفاده از مخمرهای دستکاری شده ژنتیکی توسعه یافته است اما به صورت تجاری استفاده نمی شود. مصارف پزشکی. هیدروکودون برای درمان دردهای متوسط ​​تا شدید استفاده می شود. در فرمولاسیون مایع، برای درمان سرفه استفاده می شود. در یک مطالعه که قدرت هیدروکودون را با اکسی کدون مقایسه کرد، مشخص شد که برای دستیابی به همان درجه از میوز (انقباض مردمک) 50٪ هیدروکودون بیشتری لازم است. محققین این را به این معنا تفسیر کردند که اکسی کدون حدود 50 درصد قوی تر از هیدروکودون است. با این حال، در یک مطالعه بر روی بیماران بخش اورژانس با شکستگی، مشخص شد که مقدار مساوی از هر دو دارو تقریباً به همان میزان تسکین درد ارائه می کند، که نشان می دهد تفاوت عملی کمی بین آنها هنگام استفاده برای این منظور وجود دارد. برخی منابع بیان می کنند که اثر ضد درد هیدروکودون در 20-30 دقیقه شروع می شود و حدود 4-8 ساعت طول می کشد. اطلاعات سازنده می گوید شروع اثر حدود 10-30 دقیقه و مدت زمان آن حدود 4-6 ساعت است. فاصله دوز توصیه شده 4-6 ساعت است. تداخلات. بیمارانی که الکل ، سایر مواد افیو
نی، آنتی هیستامین های آنتی کولینرژیک ، داروهای ضد روان پریشی ، داروهای ضد اضطراب ، یا سایر داروهای مضعف سیستم عصبی مرکزی (CNS) را همراه با هیدروکودون مصرف می کنند، ممکن است افسردگی افزایشی CNS را نشان دهند . هیدروکودون ممکن است با داروهای سروتونرژیک تداخل داشته باشد.
دی بنزپین () با نام تجاری Noveril نوعی ضدافسردگی سه حلقه ای است که برای درمان افسردگی ماژور استفاده میشود. به طور بالقوه میتواند در مواد درد نوروپاتیک نیز تجویز شود.
پال ادوارد استمتس (متولد ۱۷ ژوئیه ۱۹۵۵) یک قارچ شناس و کارآفرین آمریکایی است که محصولات مختلف قارچ را از طریق شرکت خود به فروش می رساند. وی نویسنده و مدافع قارچهای دارویی و مای کورمدیشن (زیست پالایی) است. زندگی شخصی. استمتس در سالم، اوهایو متولد شد. او در کلمبیا، اوهایو به همراه برادر بزرگترش، جان – برادر دوقلوی خود North – و خواهر و برادرهای کوچکترش بزرگ شد. وی فارغ التحصیل کالج ایالتی Evergreen در المپیا، واشینگتن است و مدرک لیسانس خود را در سال ۱۹۷۹ دریافت کرد. Stamets با کارولین "Dusty" یائو ازدواج کرده است. وی از ازدواج قبلی دو فرزند دارد که یکی از آنها از روی یک قارچ توهم زا نامگذاری شده است. علاقه های مرتبط به قارچ. Stamets تحریک برادرش بزرگترش جان را دلیل آغاز علاقه خود را در قارچ شناسی، و تحصیل در رشته قارچ شناسی در دوره کارشناسی می داند. بدون داشتن آموزش آکادمیک بالاتر از لیسانس، Stamets کار خود را در جنگل به عنوان شروع الوارساز آغاز کرد و تا دانش خود در زمینه قارچ شناسی را تا حد زیادی به طور خود آموخته به دست آورده است. در فرهنگ عامه. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۷، CBS پخش برنامه "Star Trek: Discovery را" که
شخصیتی به نام Stamets دارد، پخش کرد. فرمانده ستوان پائول استامتس، مهندس ارشد "USS Discovery" و اختر قارچ شناس یک شبکه قارچ که قدرت یک پیشرانه اسپور پیشرفته را دارد کشف نمود.
آلیممازین () که با نام تریمپرازین نیز شناخته میشود نوعی مشتق فنوتیازینی بوده و و برای درمان خارش در بیماری هایی مانند درماتیت استفاده شده و با دارا بودن خواص آرامبخشی، خواب آوری و ضدتهوع برای پیشگیری از بیماری حرکت استفاده میشود.
دی هیدروکدئین () نوعی مسکن اوپیوئیدی نیمه صناعی بوده و برای درمان موارد درد متوسط تا شدید و نیز برای درمان سرفه و تنگی نفس استفاده میشود.
متیل دی هیدرومورفین () نوعی اوپیوئید نیمه صناعی است و دارای خاصیت تسکین دهنده درد است.
تک لایه های خود ساز یا (SAM)، از مولکول های آلی هستند. مجموعه های مولکولی هستند که به طور خودجوش بر روی سطوح جذب می شوند. در بعضی موارد، مولکولهایی که تک لایه را تشکیل می دهند به شدت با بستر تعامل ندارند. این مولکولها دارای یک گروه سر هستند که میل و تمایل زیادی به بستر دارند و مولکول را به آن وصل می کنند. مانند: تیول ها، سیلان ها، فسفونات ها و غیره. این لایه ها در اثر واکنش شیمیایی با مایع یا بخار بر روی سطح رسوب می کند و به عنوان لنگرگاه برای الیگومرها کاربرد دارد. بسته به ماهیت سطح مواد، لنگرگاه ها متفاوت هستند. این ساختار به صورت خودساز از نظر ترمودینامیکی یک نظمی را در فضا میگیرند و چون منظم هستند ، خیلی کاربرد های خوبی دارند. اگر چگالی فشردگی این ساختار زیاد باشد یک لایه پیوسته آب را روی خودش نگه میدارد که مقاومت خوبی نسبت به جذب پروتئین از خودش نشان می دهد. اما در خون یا مایعات بیولوژیکی ، پروتئین ها با آب رقابت میکنند و به راحتی به سطح میچسبند. نیروی محرکه ایجاد شدن این ساختار در واقع ایجاد مناطق لنگر مانند روی سطح می باشد و تعداد کافی باید ایجاد شوند که نزدیک هم قرار بگیرند تا نیروی واندروالس بتواند آ
نها را به صورت منظم و کریستالی در بیاورد. ویژگی های این ساختار : سهولت شکل گیری ، پایداری شیمیایی
اتوکسریدین ()نوعی مشتق ۴-فنیل پیپریدینی است که ابتدا برای استفاده در بیهوشی تولید شد، اما هیچ گاه به تولید تجاری نرسیده و کاربردی در پزشکی نیافت.
اسبوتولول () که با نام تجاری سکترال (sectral) به فروش می رسد نوعی داروی بتابلاکر بوده و برای درمان فشارخون بالا و آریتمی های قلبی استفاده می شود.
آلموکالانت ()نوعی داروست که برای درمان آریتمی های قلبی استفاده میشود. این دارو نوعی مسدودکننده کانال پتاسیم می باشد.
از زبور تنهائی دومین آلبوم استودیویی از سیدعلی جابری است که با تنظیم و تدوین مقداد شاه حسینی در شش قطعه توسط نشر موسیقی هرمس در سال ۱۳۸۹ منتشر شد. نام آلبوم براساس نام یکی از اشعار محمدرضا شفیعی کدکنی به نام «از زبور تنهائی» انتخاب شده است. دربارهٔ آلبوم. «از زبور تنهائی» تجربه ای تازه در عرصه موسیقی تنبور، سازهای الکترونیکی و افکت های صوتی است که در کنار سازهای سنتی چون کمانچه و رباب و… قرار گرفته تا عرصه را برای ظهور آواز باز کند؛ چه در فرم کلاسیک آن و چه با طعم موسیقی آوازی مقام های تنبور. قطعات این آلبوم، نامی عرفانی دارند. قطعات «سیاح بحر تجرید» ملهم از کلام حقانی «حقن حقن» یارسان، «گفتند فسانه ای و در خواب شدند» ملهم از کلام حقانی «باباناووسی» یارسان، «ای عشق همه بهانه از توست» برداشتی از آهنگ آذری ساری گلین و در نهایت «از زبور تنهائی» پیشکشی به روح پرفتوح حضرت میرطاهر است. در مقدمه این اثر مقداد شاه حسینی گفت:«از زبور تنهائی، حدیث عاشقی است. حکایت دلدادگی ازلی به معشوق لم یزلی و ندای مزامیر داوودی است بر پهنه کهف غار عزلت. نقش این دل شرحه شرحه از فراق و طرح این خیال رمیده نشسته بر مرکب اشتیاق. از زبور
تنهائی، ره پیمودن است، بال گشودن است، در هوای بی چگونگی و پیوستن بدان یار پر از همیشگی.» سیدعلی جابری نیز دربارهٔ این ساخته خود گفت:«تجربه شاید، تکاپویی در نیل به باز تولید آگاهی باشد و موسیقی، باری تجربه ای برای دستیابی به آگاهی های صوتی. از زبور تنهائی کاری در زمینه موسیقی محلی نیست، بلکه تجربه و تلاشی است، برای در کنار هم نشاندن عناصر متنوع موسیقایی. عناصری که از درخت دیرسال مقامات تنبور یارسان و موسیقی سازی و آوازی ردیف موسیقی سنتی ایران، تا افه ها و الگوها و جلوه های الکترونیک را در بر می گیرد. در این اثر سعی بر آن بوده است که با اصل و مرجع گرفتن موسیقی تنبور و مقامات آن بنا و ساختمان صوتی اثر بر مبنای مقام ها و فواصل تنبور باشد، البته باز هم تنبوری که از نظام موسیقایی یارسان سرچشمه گرفته و تا تجربه های امروزین این ساز امتداد می یابد.»همچنین دربارهٔ اسم این آلبوم گفت: «اسم این اثر هم با الهام از اسم یکی از اشعار محمدرضا شفیعی کدکنی به نام «از زبور تنهائی» انتخاب شده است. شاید مناسبت آن هم نسبتی است که حضرت داوود علیه السلام به عنوان راوی و صاحب کتاب مقدس زبور با موسیقی و آواز داشته اند، همان نسبتی که به