Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سینما رکس یکی از سینماهای شهر کرمانشاه بود. این سینما دارای یک سالن روباز بود. سینما رکس در سال ۱۳۲۴ تأسیس شد و تا سال ۱۳۵۷ نیز به فعالیت خود ادامه داد. تاریخچه. در سال ۱۳۲۴ حسنعلی خان اعظم زنگنه که مالک سینما هما (سینما ایران) بود، در خیابان شاه بختی یک سالن سینمای تابستانی تأسیس کرد که سینما رکس نامیده شد. اعظم زنگنه فرزند میرزا یحیی خان زنگنه (سالار اشرف) یکی از نمایندگان کرمانشاه در دوره های پنجم و ششم مجلس شورای ملی بود. سینما رکس پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ توسط سازمان اوقاف و امور خیریهٔ استان کرمانشاه مصادر شد. پس از انقلاب این سینما تا مدت ها غیرفعال بود، و در نهایت تخریب شده و به جای آن ساختمان ادارهٔ پست کرمانشاه ساخته شد. محمدعلی سلطانی مکان سینما رکس را «باغچهٔ معروف به نصرت الممالک خانه خراب» عنوان کرده است. به گفتهٔ جواد سحابی این سینما در سه راه شریعتی کنونی و در خیابان شاه بختی قرار داشته است. فضای سینما. سینما رکس کرمانشاه عمدتاً به نمایش فیلم های خارجی می پرداخت. فعالیت این سینما شب ها در دو سانس ۸ تا ۱۰ و ۱۰ تا ۱۲ انجام می شد. تماشاگران معمولاً احساس رضایت شان از فیلم ها را با فریادهایشان بروز
می دادند. به گفتهٔ محمد حبیبیان اگر تماشاگران در هنگام ترک سالن ساکت بودند، نشانهٔ رضایت شان از فیلم بود، اما در صورت نارضایتی همزمان به صورت ریتمیک فریاد می زدند «"مفت گرانه!"» و صاحب سینما را وامی داشتند تا فیلم را از اکران خارج کند.
سفسولودین یک آنتی بیوتیک سفالوسپورینی نسل سوم است که علیه "سودوموناس آئروژینوزا" فعال است و در سال ۱۹۷۷ توسط شرکت دارویی تاکدا کشف شد.
اسکاتس فلت یک منطقه ثبت نشده در شهرستان نوادا، ایالت کالیفرنیا است. این منطقه در ارتفاع ۹۴۳ متری (۳۰۹۴ فیت) از سطح دریا قرار دارد. اسکاتس فلت در فاصله ۹٫۷ کیلومتری بلومفیلد شمالی واقع شده است.
سفمتازول یک آنتی بیوتیک سفامایسینی است که معمولاً با سفالوسپورین های نسل دوم گروه بندی می شود.
پولمون (یونانی: Πολέμων، ۲۶۹/۲۷۰ قبل از میلاد مسیح) از آتن، یک فیلسوف برجسته افلاطونی و سومین جانشین افلاطون به عنوان رئیس آکادمی از ۳۱۳/۳۱۴ تا ۲۶۹/۲۷۰ پیش از میلاد بود. او از پیروان گزنوکراتس بود که معتقد بود که فلسفه باید عملی شود نه فقط مطالعه شود. او بالاترین خیر را زندگی برطبق طبیعت می دانست. زندگی. پولمون پسر فیلوستراتوس، مرد ثروتمند و برجسته سیاسی بود. در جوانی نسبتاً لاابالی بود اما روزی که حدوداً سی سال داشت در هنگام ورود به مدرسه زنوکرات، در راس گروهی از الواط، توجه او به گفته های زنوکرات جلب شد، که علی رغم سروصدای زیاد، به آرامی ادامه یافت. بحث زنوکرات دربارهٔ محبت بود. پولمون بلافاصله از همراهانش جدا شد و به سخنان وی با علاقه گوش داد و از آن روز او یک دوره زندگی متواضعانه پرهیزگارانه را گذراند و مکرراً رفتن به مدرسه را ادامه داد. پس از درگذشت زنوکرات در سال ۳۱۵ پیش از میلاد، وی رئیس آکادمی افلاطون شد. فلسفه. دیوژن گزارش می دهد که او در همه چیز پیرو نزدیک زنوکرات بود. او هدف فلسفه را این می دانست که به صورت عملی در زندگی مردم وارد شود نه در حدس و گمانهای دیالکتیکی. وی در ادبیات بیشتر او هومر و سوفو
کل را تحسین می کرد و گفته می شود که وی نویسنده این اظهارات بوده است که هومر یک سوفوکل حماسی و سوفوکل یک هومر تراژیک است.
جرمی زوکر (؛ زادهٔ ) خواننده، و خواننده-ترانه پرداز است. وی به خاطر ترانه های «همه بچه ها افسردن» و «پیشم بیا» مشهور است که دومی بیش از سیصد میلیون بار در اسپاتیفای گوش داده شده است.
ایگور زگمونت تولیا (؛ زادهٔ ؛ ووچ) قاضی اهل لهستان است. وی قاضی بخش ورشو و سخنگوی سابق این دادگاه بود. علت شهرت وی نقد دولت لهستان و اصلاحات قضایی انجام شده توسط دولت محافظه کار لهستان (حزب قانون و عدالت) است که تولیا آن را به عنوان تهدیدی علیه استقلال قوه قضاییه لهستان می بیند.
ادل گلدبرگ (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه علوم رایانه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی به خاطر توسعه سامانه اسمال تاک-۸۰ و توسعه مفاهیم برنامه نویسی شیءگرا زمانی که در آزمایشگاه معروف شرکت زیراکس با نام زیراکس پارک در دهه ۱۹۷۰ میلادی مشغول به کار بود مشهور است.
من، دُن جووانی () یک فیلم درام زندگی نامه ای به کارگردانی کارلوس سائورا است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. ساخت فیلم برای اولین بار در فوریه ۲۰۰۶، در جریان بازار فیلم اروپایی جشنواره بین المللی فیلم برلین اعلام شد. فیلم نامه این اثر که «برداشتی آزاد از رویدادهای تاریخی است» توسط سائورا به همراه روزنامه نگار و نویسنده رافائلو اوبولدی و آلکساندرو والینی نوشته شد. در ابتدا قرار بود این فیلم یک هم تولید بین اسپانیا، ایتالیا و اتریش باشد، با بیشتر صحنه ها که قرار بود در وین فیلمبرداری شوند. در دسامبر ۲۰۰۶، این فیلم به عنوان یک پروژه با اهمیت فرهنگی شناخته شد و تولید آن از طرف وزارت فرهنگ ایتالیا مبلغ ۱٫۸۰۰٫۰۰۰ یورو بودجه دریافت کرد. سپس، «رای سینما» به تولید فیلم پیوست و مبلغ ۱٫۲۰۰٫۰۰۰ یورو کمک مالی کرد.
مجموعه ای استاندارد از کدهای سه حرفی است که همگی با حرف "Q" شروع می شوند. این سیگنال عملیاتی است که در ابتدا برای ارتباطات رادیوتراگرافی تجاری ایجاد شده و بعداً توسط سایر خدمات رادیویی، به ویژه رادیو آماتور پذیرفته شده است. اگرچه کدهای Q زمانی ایجاد می شدند که رادیو فقط از کد مورس استفاده می کرد، اما پس از معرفی تکنولوژی انتقال صدا همچنان به کار خود ادامه داد. کدهای Q اصلی، در حدود سال ۱۹۰۹، توسط دولت انگلیس به عنوان "لیستی از اختصارات … " برای استفاده در کشتی ها و ایستگاه های ساحلی انگلیس ایجاد شد. در اصل کدهای Q باعث تسهیل در ارتباطات بین اپراتورهای رادیویی دریایی که به زبان های مختلفی صحبت می کردند می شدند؛ بنابراین به زودی در سطح بین المللی پذیرفته شدند. در کل چهل و پنج کد Q در «لیست اختصارات مورد استفاده در ارتباطات رادیویی» پذیرفته شد که در آیین نامه خدمات ضمیمه سومین کنوانسیون بین المللی رادیو تراگرافی در لندن گنجانده شده است (این کنوانسیون در ۵ ژوئیه ۱۹۱۲ به امضا رسید و از تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۱۳ شروع به کار کرد)۳ امروزه این کدها در ICAO نیز پذیرفته شده و در علوم هوانوردی نیز به کار می روند. استفاده های بع
دی. با گذشت سال ها، کدهای Q اصلی تغییر یافتند تا منعکس کننده تغییرات در ارتباطات رادیویی باشند. به عنوان مثال، QSW / QSX در ابتدا می ایستاد "آیا باید فرکانس الکتریکی خود را افزایش یا کاهش دهم؟"، اما در دهه ۱۹۲۰ فرستنده های الکتریکی به تدریج از ایستگاه های زمینی ممنوع می شدند و این امر منسوخ می شد. در دهه ۱۹۷۰، دفترچه راهنمای پستی برای اپراتورهای رادیو شامل بیش از صد کد Q بود، که طیف گسترده ای از موضوعات از جمله روش های رادیو، هواشناسی، یافتن جهت رادیو و جستجو و نجات را در بر می گرفت. برخی از کدهای Q در حمل و نقل هوایی نیز استفاده می شود، به ویژه QNE , QNH و QFE، با اشاره به برخی از تنظیمات ارتفاع سنج. این کدها در مکالمات رادیوتلون با کنترل ترافیک هوایی «به عنوان کوتاه مدت بدون ابهام»، که در آن ایمنی و کارایی از اهمیت حیاتی برخوردار است، استفاده می شود. زیر مجموعه ای از کدهای Q در شهر میامی کالیفرنیا برای اجرای قانون و ارتباطات نجات آتش سوزی استفاده می شود، البته این یکی از معدود مواردی که از کدهای Q در ارتباطات صوتی زمینی استفاده می شود. دامنه کد QAA-QNZ شامل عباراتی است که در درجه اول برای خدمات هوانوردی اعم
ال می شود، همان طور که توسط سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری تعریف شده است. محدوده کد QOA-QQZ برای خدمات دریایی محفوظ است. محدوده کد QRA-QUZ شامل عباراتی است که برای کلیه خدمات قابل استفاده است و به اتحادیه بین المللی ارتباطات از راه دور اختصاص داده شده است. بسیاری از سازمان های نظامی و سازمان های دیگر که از کد مورس استفاده می کنند کدهای دیگری را تصویب کرده اند، از جمله کد Z که در بیشتر کشورهای اروپایی و ناتو استفاده می شود. کد Z دستورها و سؤالاتی را برای انتقال رادیوی نظامی اقتباس می کند، به عنوان مثال "ZBW 2" که به معنی "تغییر در فرکانس پشتیبان شماره ۲" و "ZNB abc" است، که به معنی "چک من abc است، مال شما چیست؟" وبه عنوان سؤال یا پاسخ ارسال می شود. منابع. ویکی پدیا انگلیسی 1. "Handbook for Radio Operators. London: Her Majesty's Stationery Office. 1975. pp. 155–174. ISBN 0-11-880462-6. Retrieved 16 April 2019." 2. ^ ""Radio codes &amp; signals – Florida". National Communications Magazine. Retrieved 30 January 2010." 3. ^ ""The Q-Code". Retrieved 5 September 2016." 4. ^ "The ICAO Q-Code. Procedures for Air Na
vigation Services (PANS). ICAO. Doc ۸۴۰۰." 5. ^ ""SM" (PDF). Retrieved 6 September 2016." 6. ""The Q-Code". Retrieved 5 September 2016." 7. "The ICAO Q-Code. Procedures for Air Navigation Services (PANS). ICAO. Doc ۸۴۰۰." 8. ^ ""SM" (PDF). Retrieved 6 September 2016"
مارشال روکا () یک مجموعهٔ تلویزیونی جنایی ایتالیایی است که از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۵ میلادی پخش شد. این سریال در زمان پخش اولیه خود، یکی از محبوب ترین تولیدات تلویزیونی بود.
روبرتو آکورنیرو (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا است. از جمله نقش های مهمی که او ایفا نموده است، می توان به نقش «پدر روحانی آنجلو دِل آکوا» در "" و «سروان آلوئیزی» در "مارشال روکا" اشاره نمود.
واژه شناسی. در پورنوگرافی تراجنسیتی معمول است که از اصطلاحاتی استفاده می شود که عموماً در جامعه افراد ترنس به عنوان لحن توهین آمیز در نظر گرفته می شوند، مانند «چیکز ویت دیکز» ، «ترنی» و «شیمیل» . وندی ویلیامز، که خود بازیگر پورنوگرافی تراجنسیتی است، گفته است که با فعالانی که فکر می کنند این عناوین توهین آمیز هستند مخالف است. با این حال، در سال ۲۰۱۷ یک وبسایت مهم در حوزه پورنوگرافی تراجنسیتی عنوان خود را از ShemaleYum به GroobyGirls تغییر داد و عنوان کرد که دیگر از عناوینی که توسط جامعه توهین آمیز تلقی می شوند، استفاده نخواهد کرد. گفتنی است که بسیاری از فعالان حوزه جنسیت و رسانه های فعال در حوزه افراد ترنس این واژه ها را هم عرض دیگر واژه های توهین آمیزی که برای کارگران جنسی به کار برده می شود دانسته اند و به کار بردن آن را امری نادرست می خوانند. جایزه ها. "جایزه ای وی ان بازیگر تراجنسیتی سال"، یکی از مهم ترین جوایزی است که به بازیگران این صنعت اهدا می شود.
این نوشتار، فهرستی کامل از سرمربیان باشگاه فوتبال آ.اس. رم و افتخارات آن ها است.
لوکوموتیو لایپزیگ یک باشگاه فوتبال آلمانی مستقر در شهر لایپزیگ و ایالت زاکسن است. نام قدیمی و تاریخی آن "وی اف بی لایپزیگ بوده" که به عنوان اولین قهرمان لیگ ملی آلمان در سال ۱۹۰۳، برای بسیاری از هواداران فوتبال شناخته شده می باشد. این باشگاه سابقه نایب قهرمانی در لیگ فوتبال آلمان شرقی را دارد. تاریخچه. لوکوموتیو لایپزیگ مدعی جانشینی وی اف بی لایپزیگ و اسپورتبرودر لایپزیگ است که به ترتیب در سالهای ۱۸۹۶ و ۱۸۹۳ تأسیس شده اند. به همین دلیل یکی از قدیمی ترین باشگاه های اتحادیه فوتبال آلمان می باشد. با این حال، آنها با تغییر اسم روبرو شده اند. در سال ۲۰۱۸، لوکوموتیو ادعا کرد با وی اف بی لایپزیگ که ورشکسته شده، به منظور کسب عناوین در آینده، به طور رسمی ادغام شده. به دلیل وقفه ها و آشفتگی های قابل توجه در تاریخ باشگاه، به ویژه در دوران پس از جنگ جهانی دوم، این باشگاه تاریخ پیچیده ای دارد. وی اف بی لایپزیگ (۱۹۹۳–۱۸۹۳). این باشگاه به عنوان وی اف بی لایپزیگ در تاریخ ۲۶ مه ۱۸۹۶ تأسیس و از اجماع بخش تیم فوتبال با باشگاه ژیمناستیک ۱۸۴۵ لایپزیگ تشکیل شد. با این حال، آنها در سال ۱۸۹۸ با باشگاهی بنام اسپورتبرودر لایپزیگ ادغام
شده که یکی از چهار باشگاه فوتبالی بود که در سال ۱۸۹۳ در لایپزیگ تشکیل شد. پس از ادغام با اسپورتبرودر لایپزیگ، این باشگاه تحت نام وی اف بی اسپورتبرودر ۱۸۹۳ لایپزیگ به رقابت پرداخت. وی اف بی اسپورتبرودر ۱۸۹۳ لایپزیگ یکی از ۸۶ تیم اصلی بود که در ۲۸ ژانویه سال ۱۹۰۰ در شهر جمع شد تا اتحادیه فوتبال آلمان (دی اف بی) تشکیل شود. اتحاد بین دو باشگاه تا ۲ مه ۱۹۰۰ ادامه یافت و دو طرف دوباره راه های جداگانه خود را طی کردند. وی اف بی لایپزیگ بلافاصله موفق شد راهی اولین فینال مسابقات لیگ قهرمانی کشور آلمان (ویکتوریا) شود که در سال ۱۹۰۳ برگزار شد. رقیب آنها دی اف سی پراگ بود، یک باشگاه آلمانی و یهودی از پراگ، که در آن زمان بخشی از امپراتوری اتریش-مجارستان بود. فدراسیون آلمان به منظور افزایش تعداد شرکت کنندگان لیگ ملی جدید خود، از باشگاه های آلمانی کشورهای دیگر دعوت کرده بود. دی اف سی پراگ در شرایطی که اجازه داشت از یک مسابقه پلی آف بپرهیزد، راهی فینال شد، در حالی که وی اف بی لایپزیگ بازی های سختی را پشت سر گذاشته بود. با ورود به هامبورگ برای مسابقه، پراگی ها روز قبل از مسابقه در یک میخانه مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و بنابرا
ین کمتر از حد تصور به ورزشگاه آمدند. مسابقه نیم ساعت به تأخیر افتاد، زیرا مسئولان برای برقراری یک فوتبال در شرایط عالی و خوب تلاش می کردند. میزبان، باشگاه آلتونا هامبورگ توپ جدیدی را تهیه کرده بود. در دقیقه ۱۱، دی اف سی پراگ گل اول را به ثمر رساند. در پایان نیمه اول، نتیجه ۱–۱ شد، اما وی اف بی لایپزیگ پس از آن کار را یکسره کرد تا به عنوان اولین قهرمان ویکتوریا ("ویکتوریا لیگ قهرمانی فوتبال آلمان")، نماینده برتر فوتبال آلمان، پر قدرت ظاهر شود با یک پیروزی قاطع ۷–۲. وی اف بی لایپزیگ در لیگ قهرمانی آلمان سال ۱۹۰۴ خود را به رقابت نهایی رساند، اما این مسابقه هرگز مورد تأیید قرار نگرفت. اعتراض اف وی کارلسروهه در مورد نیمه نهایی و اختلاف نظرشان با بریتانیا برلین هرگز برطرف نشد و حریف لاپزیگ مشخص نشد. آنها تنها چند ساعت قبل از شروع، مسابقه فینال را ترک کردند. آن سال جام قهرمانی اهدا نشد. فصل بعد، وی اف بی لایپزیگ قادر به پرداخت هزینه سفر برای شرکت در مسابقه مرحله اول مرحله پلی آف نشد و بنابراین از رقابت آن سال حذف شد. با این حال، آنها در سال ۱۹۰۶ و ۱۹۱۳ دوباره ویکتوریا (لیگ قهرمانی آلمان) را بالا بردند، همچنین در فین
ال ۱۹۱۱ و ۱۹۱۴ بازی کردند. در دوره منتهی به جنگ جهانی دوم، وی اف بی لایپزیگ نتوانست موفقیت اولیه خود را تکرار کند. پس از سازماندهی مجدد لیگ های فوتبال آلمان تحت نظام رایش سوم در سال ۱۹۳۳، این باشگاه در گالیگا ساچسن، یکی از ۱۶ بخش برتر حضور کرد. در حالی که آنها در بخش خود نتایج خوبی کسب کردند، اما نتوانستند در دور پلی آف پیش بروند. آنها سال ۱۹۳۷ در جام قهرمانی فوتبال آلمان که امروز به عنوان جام حذفی آلمان شناخته می شود، در یک بازی مقابل شالکه ۰۴، مغلوب میدان شدند. افتخارات. افتخارات باشگاه:
دیگامباراها (آسمان جل ها) معتقدند اشراق زمانی حاصل می شود که همه تعلقات از جمله لباس ها دور ریخته شده باشند و زمانی که روح در بدن مردی متولد شود
بیمارستان شفاء مسجدسلیمان واقع در استان خوزستان، شهرستان مسجدسلیمان از سال ١٣٨٢، خدمات بیمارستانی مورد نیاز مردم شهرستان و مناطق مجاور را فراهم نموده است. ایـن بیمـارستـان وابستـه به سازمان تأمیـن اجتماعـی در زمینی بـه مساحت m٢ ٩٥٠٠٠ معادل ٥/٩ هکتار و زیربنای ٢٧٧٧ مترمربع افتتاح گردید. در حال حاضر این مرکز دارای ٣٢ تخت مصوب و ٣٠ تخت فعال می باشد. این بیمارستان نقش بسزایی در ارتقای سطح سلامتی جامعه تحت پوشش خود به عهده دارد. حصول اطمینان از اینکه جامعه تحت پوشش بیمارستان خدمات مورد نیاز خود را در بالاترین سطح کیفیت دریافت می کند، هدف اصلی این بیمارستان می باشد که با مشارکت کامل کلیه کارکنان بیمارستان و جامعه قابل حصول می باشد. بیمارستان شفا ، خدمات بیمارستانی مورد نیاز جامعه تحت پوشش خود را در حوزه های زیر ارائه می نماید: - جراحی عمومی - چشم - داخلی -داروخانه - رادیولوژی - آزمایشگاه - فیزیوتراپی.
بیمارستان ولیعصر بهبهان واقع در استان خوزستان، شهرستان بهبهان بیمارستانی آموزشی، درمانی، پژوهشی و وابسته به دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بهبهان می باشد. گفتنی است که این بیمارستان در دهه ۶۰ با رویکرد خیرانه آغاز شد؛ اما بعد از وقوع کرونا با روی کارآمدن محمدطلا مظلومی به عنوان نماینده مجلس و ریاست وقت دانشکده علوم پزشکی دکتر رمضان احدی و معاون توسعه دانشکده مهندس کمال خوبانی با سرعت بسیار زیادی به بهره برداری رسید.هم اکنون ریاست این بیمارستان بر عهده دکتر سینا دهدشتی ها ( متخصص بیهوشی ) می باشد که مدیریت این بیمارستان با سرپرستی مهندس مصطفی آقایی و مدیرپرستاری آن خانم خورشید بربری می باشد . این مرکز دارای بخش های ویژه ICU جنرال ۱۸تخته ، ICU جراحی ۹تخته و CCU می باشد و همچنین با فعال شدن اورژانس و بخش جراحی و ۹ اتاق عمل با بروز ترین امکانات خدمات رسانی مینماید . این بیمارستان دارای بخش های اطفال ، داخلی ، عفونی و نورولوژی بوده که با پشتیبانی یک آزمایشگاه مرجع و آزمایشگاه سلولی مولکولی خدمات خود را ارائه مینماید . درمانگاه تخصصی این بیمارستان نیز با حضور پزشکان متخصص و فوق تخصص فعال شده و نوبت های آ
ن بصورت آنلاین و حضوری می باشد . آدرس سایت نوبت دهی اینترنتی در سایت پذیرش۲۴ می باشد شهرستان بهبهان در حوزه درمان سطح فوق العاده بالایی دارد و بعد از مرکز استان، بدون شک و با اختلاف نسبت به بقیه شهرهای استان، رتبه ممتاز را داراست و از لحاظ نسبت تعداد بیمارستان و مراکز درمانی به جمعیت، جزو پنج شهر برتر ایران است.
سینما پیروزی یا سینما آتلانتیک یک سالن سینما در شهر کرمانشاه بود که در خیابان سعدی این شهر قرار داشت. این سینما به عنوان یک سینمای ممتاز رتبه بندی شده بود و دارای یک سالن نمایش فیلم به ظرفیت ۷۸۰ نفر بود. تاریخچه. این سینما در مهر سال ۱۳۴۵ با نام سینما آتلانتیک و با گنجایش ۷۸۰ صندلی تأسیس شد. افتتاحیه این سینما با نمایش فیلم مردی از استانبول (۱۹۶۵) با بازی هورست بوخهولتس و سیلوا کوشچینا همراه بود. محمدعلی سلطانی بنیانگذاران این سینما را خدیوی و رضا ثابتی عنوان کرده است. به گفته محمد حبیبیان فردی به نام وطن چی مالکیت زمین سینما را در دست داشته و خدیوی و ثابتی با وی قرارداد می بندند که در زمین وی سینمایی ساخته و تا بیست سال عواید آن را در اختیار داشته باشند و پس از بیست سال سینما را به مالک زمین واگذار کنند. سینما آتلانتیک در دههٔ ۱۳۵۰ از نظر معماری، دکوراسیون داخلی، کیفیت صندلی ها و همچنین کیفیت صدا و تصویر مدرن ترین سینمای کرمانشاه به شمار می آمد. در این سینما نیز همچون سینما ایران کرمانشاه فیلم های هنری اکران می شد و به همین دلیل این دو سینما بر سر جذب روشنفکران و علاقه مندان به فیلم های فاخر در رقابت بودند.
از جمله فیلم های غیرایرانی که در این سینما نمایش داده شد می توان به شکوه علفزار (۱۹۶۱) اثر الیا کازان، بانی و کلاید (۱۹۶۷) اثر آرتور پن، بندباز (۱۹۵۶) اثر کارول رید و می خواهم زنده بمانم! (۱۹۵۸) اثر رابرت وایز اشاره کرد. فیلم های داریوش مهرجویی مانند گاو، و نیز فیلم طبیعت بی جان از سهراب شهید ثالث نیز در این سینما اکران شد. در سال ۱۳۵۲ چند تن از روشنفکران و شیفتگان سینمای هنری در کرمانشاه سالن سینما آتلانتیک را اجاره کرده و روزهای جمعه از ساعت ۱۱ تا ۱ نیمروز فیلم های مطرح سینمای جهان را در این سالن اکران نمایش می دادند. انتخاب و آماده کردن فیلم ها را علی اشرف درویشیان در تهران انجام می داد. سپس محمد حبیبیان و احمد نوربخش عصر چها رشنبه با ماشین شخصی نوربخش به تهران رفته و صبح روز پنجشنبه فیلم را به کرمانشاه می رساندند. عصر پنجشنبه نیز فیلم با حضور حبیبیان، نوربخش و پرویز صمیمی در منزل شخصی ایرج محبی از دبیران فیزیک کرمانشاه که در منزل خود آپارات ۳۵ میلیمتری داشت تماشا می شد و نهایتاً صبح جمعه فیلم به آپاراتچی سینما آتلانتیک را تحویل داده می شد. از جمله فیلم های به نمایش درآمده می توان به هملت اثر گریگوری کوزین
تسف، اتلو اثر سرگی یوتکویچ (با بازی سرگئی باندارچوک) و چهل و یکمین اثر گریگوری چوخرای اشاره کرد. نمایش این فیلم ها با استقبال گستردهٔ جوانان کرمانشاهی مواجه شد، به گونه ای که سالن مملو از جمعیت شده و تماشاگران حتی روی پله های سالن را نیز پر می کردند. استقبال مردم از این برنامهٔ فرهنگی سبب شد تا ساواک به مالکان سینما فشار آورده و در هفتهٔ ششم جلوی ادامهٔ نمایش فیلم را بگیرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷. در جریان انقلاب بهمن ۱۳۵۷ سینما پیروزی مورد هجوم نیروهای مذهبی افراطی قرار گرفت و دچار آتش سوزی شده و خسارت هایی بدان وارد آمد. در روز ۱۰ شهریور ۱۳۵۷ تظاهراتی در خیابان فردوسی و در مقابل مسجد بروجردی کرمانشاه از طرف نیروهای اسلام گرا اتفاق افتاد. با مداخله پلیس جمعیت متفرق شد، اما گروهی از تظاهرکنندگان به خیابان سعدی و چهارراه شیر و خورشید کرمانشاه رفتند و تلاش کردند تا سینما پیروزی را به آتش بکشند. در روز ۲ آبان ۱۳۵۷ نیز تظاهرات بزرگ دیگری برگزار شد که اگرچه با ابتکار عمل معلمان و دانش آموزان مدارس و به دنبال تعطیلی یک روزه مدارس در روز ۱ آبان به راه افتاده بود، اما مورد استقبال عمومی مواجه شد و بیش از ۱۵ هزار نفر در آن
شرکت کردند. در این تظاهرات نیز عده ای از اسلام گرایان افراطی که به تظاهرات مردمی وارد شده بودند بار دیگر به سینما آتلانتیک حمله کرده و شیشه های آن را شکستند. پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ سینما آتلانتیک نیز همچون دیگر سینماهای ایران تعطیل شد. در ۲ مرداد سال ۱۳۵۹ به دستور علی قدوسی دادستان کل انقلاب اسلامی تمام سینماهای ایران توسط حکومت به نفع بنیاد مستضعفان مصادره شدند و سینما آتلانتیک نیز مصادره و تعطیل شد. تعطیلی سینما آتلانتیک تا مدتی طولانی ادامه یافت. در سال ۱۳۶۴ نام سینما به «سینما پیروزی» تغییر داده شد و مالکیت آن نیز به حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی واگذار شد. بدین ترتیب این سینما با نام سینما پیروزی در روز ۱۸ فروردین ۱۳۶۵ با نمایش فیلم اتوبوس به کارگردانی یداله صمدی بازگشایی شد. فعالیت سینما پیروزی تا سال ۱۳۸۳ ادامه یافت. در این مدت نیز فیلم هایی مانند از کرخه تا راین (۱۳۷۱) اثر ابراهیم حاتمی کیا، سگ کشی (۱۳۸۰) اثر بهرام بیضایی و دوئل (۱۳۸۲) اثر احمدرضا درویش در این سینما به نمایش درآمد. در شهریور ماه ۱۳۸۳ سینماهای دولتی کرمانشاه همگی اعلام ورشکستگی کرده و همزمان تعطیل شدند. با این حال اندکی بعد فعالیت س
ینما پیروزی از سر گرفته شد. تا سال ۱۳۸۷ این سینما به صورت نیمه ورشکسته به فعالیت خود ادامه داد، اما در نهایت از دی ۱۳۸۷ از سوی حوزهٔ هنری سازمان تبلیغات اسلامی کرمانشاه که ادارهٔ آن را بر عهده داشت تعطیل اعلام شد. بازسازی سینما پیروزی. سینما پیروزی از دی ۱۳۸۷ به مدت طولانی تعطیل بود و در این مدت ساختمان سینما به مخروبه تبدیل شد. برای بازسازی سینما پیروزی طرحی تهیه شد که قرار بود دو سالن سینمایی ۱۵۰ نفره، یک سالن ۴۰۰ نفره و بخش های مختلف دیگر را در بر بگیرد، اما در آذر ۱۳۹۱ مدیر وقت حوزه هنری کرمانشاه از توقف بازسازی به دلیل کمبود اعتبار خبر داد و اعتبار مورد نیاز برای بازسازی این سینما را چهار میلیارد تومان اعلام کرد. در فروردین ۱۳۹۵ رئیس وقت حوزه هنری استان کرمانشاه از بازسازی این سینما به صورت یک مجتمع سینمایی با سه سالن سینما و سایر بخش های جانبی با کمک حوزه هنری خبر داد و وعده داد که در صورت تخصیص اعتبار کار بازسازی تا پایان سال ۱۳۹۶ به بهره برداری برسد. با این وجود در شهریور ۱۳۹۵ رئیس وقت حوزهٔ هنری کرمانشاه مبلغ مورد نیاز برای بازسازی سینما پیروزی را ۱۰ تا ۱۲ میلیارد تومان اعلام کرد و در بهمن ۱۳۹۵ از من
تفی بودن عملیات بازسازی یا تخریب و دوباره سازی آن به دلیل فقدان منابع مالی خبر داد. در زلزلهٔ ۲۱ آبان ۱۳۹۶ ساختمان فرسوده و متروک سینما پیروزی دچار آسیب جدی شد و بخش هایی از آن دچار ریزش گردید. به همین دلیل پس از زلزله تخریب شده و زمین آن تسطیح گردید. در سال ۱۳۹۸ رییس جدید حوزه هنری کرمانشاه از امضای قراردادی بین حوزهٔ هنری استان کرمانشاه و موسسهٔ بهمن سبز خبر داد که بر اساس آن قرار است سینما پیروزی کرمانشاه در قالب یک مجتمع تجاری و فرهنگی، به پردیسی ۸ طبقه با ۷ سالن مدرن و مجهز تبدیل شود. در این طرح بناست که طبقهٔ آخر مجتمع به یک سالن روباز چهار فصل تبدیل شود. طبق برنامهٔ زمان بندی قرار است که عملیات ساخت پروژه در اوایل سال ۱۳۹۹ آغاز شده و تا پایان سال ۱۴۰۰ آمادهٔ بهره برداری شود. گفته می شود که این مجموعه بزرگ ترین سینمای غرب کشور خواهد بود و هدف از ساخت آن فراتر از احیای یک سینما، راه اندازی یک قطب فرهنگی در غرب کشور اعلام شده است. این مجتمع فرهنگی و تجاری علاوه بر سالن های سینما و فضاهای تجاری، بخش هایی مانند کتابخانه، سرزمین کودک، رستوران، موزه صنایع دستی، نگارخانه، هایپرمارکت و پارکینگ را نیز در بر خواه
د گرفت. از ابتدای سال ۱۳۹۹ به دلیل شیوع کرونا و منصرف شدن سرمایه گذاران از سرمایه گذاری در این طرح، اجرای آن متوقف ماند. در ۴ مهر ۱۴۰۱ رئیس حوزه هنری استان کرمانشاه با اعلام پیدا شدن سرمایه گذار برای ساخت یک پردیس هفت تا هشت طبقه، این پروژه را در مرحله طراحی نقشه اعلام کرد و وعده داد که کار ساخت این مجموعه مشتمل بر یک سالن بزرگ، سه سالن متوسط و چهار سالن کوچک برای نمایش فیلم، یک سالن استاندارد برای کنسرت های موسیقی، یک پلاتوی تئاتر و فضاهای تفریحی و تجاری تا پایان سال ۱۴۰۱ آغاز خواهد شد. در بهن ۱۴۰۱ رئیس حوزه هنری استان کرمانشاه از امضای تفاهم نامه ساخت پردیس سینما پیروزی با یک سرمایه دار بخش خصوصی خبر داد. در ۲۶ مرداد ۱۴۰۲ مسئولان حوزه هنری کرمانشاه در کنفرانسی خبری به همراه چند سرمایه گذار بخش خصوصی تفاهم نامه ای برای احداث پردیس سینمایی-تجاری پیروزی با برآورد سرمایه گذاری ۱۰۰ میلیارد تومان امضا کردند. قرار است این پردیس در ۹ طبقه ساخته شود و دو طبقه پارکینگ، سه طبقه تجاری، یک طبقه رستوران، یک طبقه گردشگری و شهربازی و دو طبقه سینما را دربربگیرد، به گونه ای که هشت سالن در طبقات سینمایی و یک سالن سینمایی روبا
ز نیز بر روی پشت بام جمعاً با ظرفیت ۱۲۰۰ صندلی ساخته شود. در آبان ۱۴۰۲ مدیر حوزه هنری استان کرمانشاه بار دیگر وعده داد که ساخت این مجتمع تا پایان سال ۱۴۰۲ آغاز و ساختمان ظرف مدت یک سال آماده گردد. در خرداد ۱۴۰۳ خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) با انتشار گزارشی از به انجام نرسیدن این پروژه و کمبود فضاهای تفریحی در کرمانشاه انتقاد کرد. در مهر ۱۴۰۳ نیز یک بار دیگر رئیس حوزه هنری استان کرمانشاه وعده داد که کلنگ پردیس سینما پیروزی تا پایان سال ۱۴۰۳ به زمین زده خواهد شد. در ۲۷ فروردین ۱۴۰۴ رئیس حوزه هنری کرمانشاه اعلام کرد که پردیسی پنج طبقه در محل سینما پیروزی ساخته خواهد شد که یک طبقه آن تجاری، دو طبقه پردیس سینمایی با ظرفیت ۱۵۰۰ صندلی و دو طبقه با کاربری گردشگری خواهد بود و وعده داد که این پروژه در مدت حداکثر دو سال به بهره برداری برسد.
بن یوسف بن خده (؛ زاده ۲۳ فوریه ۱۹۲۰ – درگذشته ۴ فوریه ۲۰۰۳) سیاست مدار اهل الجزایر بود. بن یوسف بن خده در ۴ فوریه ۲۰۰۳، در سن ۸۲ سالگی بعد از یک دوره طولانی بیماری در خانه اش در الجزیره درگذشت. زندگی نامه. بن یوسف بن خدا در سال ۱۹۲۰ در برواقیه، استان مدیه متولد شد. فرزند یک قاضی، در مدرسه محلی و مدرسه فرانسوی تحصیل کرد. او بعداً در البلیده به دبیرستان ابن روچد رفت و در آنجا با ملی گرایان پیشگام الجزایری مانند محمد لمین دباغین، سعد دهلاب، ابانه رامدان، علی بومنجل و محمد یزید آشنا شد. همان جایی که مدیر کالج مکرر می گفت؛ شما همان چاقوهایی هستید که ما علیه فرانسه تیز می کنیم! او پس از دریافت مدرک لیسانس، در سال ۱۹۴۳ وارد دانشگاه پزشکی و داروسازی الجزایر شد و پس از یک وقفه، در سال ۱۹۵۳ مدرک خود را در رشته داروسازی اخذ کرد. او در سال ۱۹۴۲ به حزب خلق الجزایر (PPA) پیوست. یک سال بعد او توسط مأموران محلی سازمان ضد جاسوسی SDECE به دلیل مبارزه علیه سربازگیری الجزایری ها در جنگ علیه آلمان به عنوان بخشی از «تسلیم نشدگان بلیدا» دستگیر و بازداشت شد. او هشت ماه بعد آزاد شد. بین سالهای ۱۹۵۱ و ۱۹۵۴. در نوامبر ۱۹۵۴ دوباره دستگ