Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فلسفه اقتصاد (به انگلیسی: Philosophy of economics) شاخه ای از فلسفه است که به بررسی پرسش های بنیادین، مفهومی، روش شناختی و اخلاقی در علم اقتصاد می پردازد. این رشته، اقتصاد را نه به عنوان یک حوزه ی علمیِ بدیهی، بلکه به عنوان یک پدیده ی انسانی و اجتماعی مورد واکاوی قرار می دهد و مفروضات پنهان آن را آشکار می سازد. این حوزه به سه پرسش اصلی تقسیم می شود: تاریخچه. ریشه های فلسفه اقتصاد را می توان در آثار فیلسوفان باستان مانند ارسطو جستجو کرد که بین دو نوع کسب ثروت تمایز قائل بود: oikonomia (مدیریت خانواده و مایحتاج زندگی) و chrematistics (هنر پول درآوردن به خاطر خود پول). در دوران مدرن، اقتصاد به عنوان شاخه ای از فلسفه اخلاق ظهور کرد. آدام اسمیت، که به عنوان بنیان گذار اقتصاد کلاسیک شناخته می شود، استاد فلسفه اخلاق بود و کتاب مشهور او، ثروت ملل، در امتداد اثر دیگرش، نظریه احساسات اخلاقی، قابل فهم است. با "چرخش نئوکلاسیک" در اواخر قرن نوزدهم، اقتصاددانان تلاش کردند تا این رشته را به یک علم دقیق و ریاضی شبیه به فیزیک تبدیل کنند و آن را از ریشه های فلسفی و اخلاقی اش جدا سازند. این رویکرد پوزیتیویستی تا دهه ها حاکم بود
. با این حال، در نیمه دوم قرن بیستم، متفکرانی مانند کارل پوپر با طرح مسئله ابطال پذیری، فریدریش هایک با تأکید بر محدودیت های دانش، و آمارتیا سن با نقد مفهوم رفاه، دوباره پرسش های فلسفی را به قلب مباحث اقتصادی بازگرداندند. قلمرو و پرسش های کلیدی. روش شناسی و معرفت شناسی. یکی از بحث های اصلی در فلسفه اقتصاد این است که آیا اقتصاد یک علم است یا خیر. نظریه انتخاب عقلانی. سنگ بنای بسیاری از مدل های اقتصادی مدرن، نظریه انتخاب عقلانی است. این نظریه فرض می کند که افراد ترجیحات ثابت و کاملی دارند و همیشه گزینه ای را انتخاب می کنند که مطلوبیت آن ها را به حداکثر می رساند. این مدل از "انسان اقتصادی" (Homo economicus) از چند جهت مورد نقد قرار گرفته است: اخلاق و عدالت توزیعی. برخلاف ادعای بسیاری از اقتصاددانان مبنی بر "بی طرفی ارزشی" (value-free) علم اقتصاد، فلسفه اقتصاد نشان می دهد که این رشته سرشار از قضاوت های اخلاقی پنهان است. هستی شناسی پدیده های اقتصادی. این بخش به ماهیت خود مفاهیم اقتصادی می پردازد.
شیوع ابولا در کیوو در جمهوری دموکراتیک کنگو در ۱ اوت ۲۰۱۸ با تأیید ۵ مورد تست مثبت ایبولا آغاز شد. این استان و منطقه مصیبت زاده درگیر یک بحران نظامی است که سبب شده درمان و پیشگیری بیماری سخت شود. به دلیل وخیم تر شدن اوضاع در جمهوری دموکراتیک کنگو (کیووی شمالی و مناطق اطراف)، سازمان بهداشت جهانی در ۲۷ سپتامبر ارزیابی خطر را از سطح زیاد به سطح خیلی زیاد افزایش داد. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹ پس از تأیید یک مورد ابولا در شهر دو میلیون نفری گوما، سازمان جهانی بهداشت اعلام که شیوع این بیماری به سطح وضعیت اضطراری بهداشت جهانی رسیده است.
فیلیپ گراندریو (؛ زادهٔ ) کارگردان و فیلمنامه نویس اهل فرانسه است. از آثارش "علی رغم شب" (۲۰۱۵) را می توان نام برد.
علی رغم شب () فیلمی درام به کارگردانی فیلیپ گراندریو محصول سال ۲۰۱۵ است. از بازیگران آن می توان به آریان لابد اشاره کرد.
ویلیام لئونارد لانگر (زاده ۱۶ مارس ۱۸۹۶ – درگذشته ۲۶ دسامبر ۱۹۷۷) مورخ آمریکایی، رئیس بخش تاریخ دانشگاه هاروارد بود که کتاب های متعددی از جمله تاریخ جهان را نوشته است. زادگاه و زندگی. لانگر در سال ۱۸۹۶ در ماساچوست متولد شد. در ۳ سالگی پدرش را از دست داد. زندگی سختی داشت اما در بوستون درس خواند و توانست وارد دانشگاه هاروارد بشود. در جنگ جهانی دوم مدتی گرفتار اوضاع نابسامان جهان بود. او زبان آلمانی را خیلی خوب بلد بود. همسر وی سوزان کاترین معروف به سوزان لنگر فیلسوف مشهوری بود و قبل از اینکه از هم جدا شوند دو فرزند آوردند. تخصص ها. تخصص لانگر تاریخ اروپا بود و سالها در مورد تاریخ اروپا و جهان تدریس کرده بود و مهم ترین کتاب هایش در همین زمینه هاست. درگذشت. ویلیام لانگر در سال ۱۹۷۷ م در ۸۱ سالگی درگذشت. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/William_L._Langer
هاردکور () یک فیلم درام جنایی به کارگردانی پل شریدر محصول سال ۱۹۷۹ است. از بازیگران آن می توان به جرج سی. اسکات، پیتر بویل، سیزن هوبلی، دیک سارجنت و گری گراهام اشاره کرد.
رود ابولا که به محلی به لگبالا شناخته می شود، از رود مونگالا از رود کنگو در شمال جمهوری دموکراتیک کنگو سرچشمه می گیرد. این رود ۲۵۰ کیلومتر طول دارد. ابولا که به معنی «آب سفید» است یک واژه برگرفته از فرانسوی است (Eau Blanche) که گاهی نیز به صورت L'Ébola گفته می شود و از نام محلی این رود لگبالا در دوره حکمرانی بلژیکی ها گرفته شده است. در سال ۱۹۷۶ ویروس ابولا در روستای یامبوکو در ۶۰ مایلی رود ابولا شناسایی شد. پروفسور پیتر پیوت تصمیم گرفت به دلیل ننگین بودن بیماری به جای نام روستا نام رود را روی این بیماری بگذارد.
سید حشمت موسوی زادهٔ (۱۳۳۴ ایلام- درگذشت ۱۳۹۷ تهران) سیاست مدار و نماینده دوره چهارم مجلس شورای اسلامی حوزه انتخابیه ایلام بود زندگی نامه. وی از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ نماینده حوزه انتخابیه ایلام در مجلس شورای اسلامی دوره چهارم بود که پس از یک دوره بیماری در تهران درگذشت.
سیانات استر یک ماده شیمیایی است که در آن اتم هیدروژن گروه فنولیک OH با گروه سیانور جایگزین شده است. محصول بدست آمده با یک گروه OCN-، سیانات استر نام دارد. اگر پایهٔ سیانات استرها، بیسفنول یا مشتقات نوولاک باشد در تولید صمغ (رزین) کاربرد دارند. کاربرد در تولید صمغ. سیانات استرها را می توان با کمک گرما، فراوری کرد؛ در دمای بالا یا پایین در حضور یک فروکافت مناسب این کار صورت می گیرد. پرکاربردترین فروکافت ها عبارتند از فلزهای واسطه مانند کبالت، مس، منگنز و روی. نتیجهٔ بدست آمده یک مادهٔ ترموست با دمای انتقال شیشه بسیار بالا (حدود ۴۰۰ درجهٔ سانتیگراد) و گذردهی نسبی بسیار پایین است که در نتیجهٔ این ویژگی ها، این ماده در دماهای بسیار بالا، آتش، دود و مواد سمی، طول عمر بالا و پایداری خواهد داشت همچنین برای برد مدار چاپی در ابزارهای الکترونیکی حساس مناسب خواهد بود. این ماده جذب رطوبت بسیار کمی دارد؛ جذب رطوبت پایین و ایستادگی در برابر دماهای بسیار بالا نسبت به دیگر اپکسی ها باعث می شود تا سیانات استرها در کاربردهای فضایی نیز استفاده شوند. کربن/سیانات استر از جمله موادی است که در هواپیمای XCOR Lynx از آن استفاده می شود
نوکتوراما () فیلمی درام به کارگردانی برتران بونلو محصول سال ۲۰۱۶ است. فیلم ماجرای چند جوان است که در پاریس دست به حملات تروریستی می زنند.
دهان قورباغه ای سلیمان نام یک گونه از تیره دهان قورباغه ای است.
دهان قورباغه ای جاوه ای نام یک گونه از تیره دهان قورباغه ای است.
یواخیم-فریدریش مارتین یوزف مرتس معروف به حرامزاده ابدی (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و صدراعظم کنونی آلمان است که از ژانویه ۲۰۲۲ به عنوان رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان (CDU) فعالیت می کند و از فوریه ۲۰۲۲ ریاست گروه پارلمانی CDU/CSU (اتحادیه) و همچنین رهبری اپوزیسیون در بوندستاگ را بر عهده دارد. در سپتامبر ۲۰۲۴، او به عنوان نامزد اتحادیه برای صدراعظمی آلمان در انتخابات فدرال ۲۰۲۵ معرفی شد. مرتس در ۶ مه ۲۰۲۵، در دور دوم رأی گیری، پس از آنکه به طور غیرمنتظره ای نتوانست اکثریت مطلق آرای پارلمان را در دور اول رأی گیری به دست آورد - که برای اولین بار در تاریخ آلمان برای یک نامزد صدراعظمی اتفاق می افتد - به عنوان صدراعظم انتخاب شد. مرتس در بریلن، نوردراین-وستفالن، آلمان غربی متولد شد. در ۱۹۷۲ به سازمان جوانان اتحادیه پیوست. پس از پایان تحصیلات حقوق در ۱۹۸۵، به عنوان قاضی و وکیل شرکتی مشغول به کار شد و در ۱۹۸۹ وارد سیاست شد، زمانی که به پارلمان اروپا راه یافت. پس از یک دوره نمایندگی، در بوندستاگ انتخاب شد و به عنوان یکی از مهم ترین کارشناسان سیاست مالی در CDU شناخته شد. در ۲۰۰۰ هم زمان با انتخاب آنگلا مرکل به ریاست CDU، او
به ریاست گروه پارلمانی CDU/CSU رسید. در آن زمان، مرتس و مرکل رقبای اصلی برای رهبری حزب بودند. پس از انتخابات ۲۰۰۲، مرکل ریاست گروه پارلمانی را از مرتس گرفت و او به معاونت فراکسیون بسنده کرد. در ۲۰۰۴، او از این سمت کناره گیری کرد و به اختلاف طولانی مدت خود با مرکل پایان داد. سپس به تدریج از سیاست کنار رفت و تا ۲۰۰۹ به طور کامل از بوندستاگ خارج شد تا بر حرفه حقوقی خود تمرکز کند. در این مدت، او مشاور ارشد در شرکت حقوقی مایر براون شد و در زمینه ادغام و تملک، بانکداری، مالی و انطباق مالی فعالیت کرد. او در هیئت مدیره شرکت های متعددی، از جمله بلک راک آلمان حضور داشت. مرتس که یک وکیل شرکتی و میلیاردر مشهور است، همچنین خلبان خصوصی دارای مجوز است و دو هواپیما شخصی دارد. در ۲۰۱۸، مرتس بازگشت خود به سیاست را اعلام کرد. او در دسامبر ۲۰۲۱ به عنوان رهبر CDU انتخاب شد و در ژانویه ۲۰۲۲ این سمت را به عهده گرفت. پیش از این، دو بار در انتخابات رهبری حزب (۲۰۱۸ و ژانویه ۲۰۲۱) شکست خورده بود. در دوران جوانی، مرتس یکی از حامیان سرسخت ضدکمونیسم بود که در آن زمان دکترین غالب در آلمان غربی و یکی از اصول اصلی CDU بود. او به عنوان نماین
ده جناح محافظه کار سنتی و طرفدار اقتصاد آزاد در CDU شناخته می شود. کتاب او «جرئت سرمایه داری بیشتر» از لیبرالیسم اقتصادی حمایت می کند. او به عنوان حامی پرشور آمریکا شناخته می شود و رئیس انجمن آتلانتیک-بریکه بود که دوستی آلمان و آمریکا را ترویج می کند. مرتس مدافع سرسخت اتحادیه اروپا، ناتو و نظم بین المللی لیبرال است و خود را «اروپایی متعهد، آتلانتیک گرا و آلمانی باز به جهان» توصیف می کند. او خواستار تقویت همبستگی اروپایی و تشکیل ارتش واحد اروپا است. همچنین به داشتن موضع سخت گیرانه علیه روسیه و چین معروف است و منتقد سرسخت دولت ترامپ بود. او ایالات متحده تحت رهبری ترامپ را با روسیه تحت پوتین مقایسه کرد و از دخالت های انتخاباتی آمریکا و روسیه انتقاد کرد. مرتس معتقد است اروپا باید توان دفاعی خود را تقویت کند و حتی پیشنهاد داده که در صورت لزوم جایگزینی برای ناتو بیابد تا از وابستگی به ایالات متحده کاسته شود. زندگی و سال های جوانی. یواخیم-فریدریش مارتین یوزف مرتس در ۱۱ نوامبر ۱۹۵۵ در شهر بریلون، واقع در ایالت نوردراین-وستفالن، آلمان غربی متولد شد. پدرش یواخیم مرتس (متولد ۱۹۲۴) قاضی و عضو حزب دموکرات مسیحی (CDU) بود.
مادرش پائولا سوینی (متولد ۱۹۲۸) از خانواده ای اشرافی با اصالت فرانسوی بود که در بریلون شهرت داشت. پدربزرگ مادری اش، یوزف پل سوینی، شهردار بریلون بود. مرتس کاتولیک است و در خانه مادری اش، عمارت سوینی، در بریلون بزرگ شد. این خانه در سال ۱۷۵۲ ساخته شد و در ۱۸۱۳ ژروم بناپارت یک شب را در آن گذراند. در ۲۰۲۱ این عمارت با قیمت ۲ میلیون یورو برای فروش گذاشته شد. پس از اتمام آبی تور (دیپلم دبیرستان) در ۱۹۷۵، مرتس به خدمت سربازی در یگان توپخانه خودکششی ارتش آلمان پیوست. او از ۱۹۷۶ با بورسیه بنیاد کنراد آدناور در رشته حقوق تحصیل کرد. ابتدا در دانشگاه بن و سپس در دانشگاه ماربورگ ادامه تحصیل داد. در دوران تحصیل در بن، عضو انجمن دانشجویی کاتولیک Bavaria Bonn بود که در ۱۸۴۴ تأسیس شده و بخشی از اتحادیه Cartellverband است. پس از فارغ التحصیلی از دانشکده حقوق در ۱۹۸۵، مرتس به عنوان قاضی در زاربروکن مشغول به کار شد. در ۱۹۸۶، او قضاوت را رها کرد و بین ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ به عنوان وکیل داخلی در انجمن صنایع شیمیایی آلمان در بن و فرانکفورت فعالیت داشت. مرتس به آلمانی، فرانسوی و انگلیسی مسلط است. فعالیت سیاسی. در سال ۱۹۷۲، در سن هفده سالگی
، او به عضویت شاخه جوانان حزب دموکرات مسیحی، اتحادیه جوانان، درآمد. در سال ۱۹۸۰، رئیس شاخه بریلون اتحادیه جوانان شد. عضو پارلمان اروپا (۱۹۸۹–۱۹۹۴). مرز با موفقیت به عنوان نامزد در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۱۹۸۹ شرکت کرد و تا سال ۱۹۹۴ یک دوره به عنوان عضو پارلمان اروپا خدمت کرد. او عضو کمیته امور اقتصادی و پولی و هیئت پارلمانی روابط با مالت بود. عضو بوندستاگ (۱۹۹۴–۲۰۰۹). از انتخابات آلمان در سال ۱۹۹۴، به عنوان نماینده حوزه انتخابیه اش، هوخ زاورلند، در بوندستاگ خدمت کرد. در اولین دوره خود، عضو کمیته مالی بود. در اکتبر ۱۹۹۸، مرز نایب رئیس و در فوریه ۲۰۰۰ رئیس گروه پارلمانی CDU/CSU (همراه با مایکل گلوس) شد و جانشین ولفگانگ شویبله شد. در این سمت، او رهبر اپوزیسیون در بوندستاگ در اولین دوره صدراعظمی گرهارد شرودر بود. پیش از انتخابات سال ۲۰۰۲، ادموند اشتویبر، مرز را در کابینه سایه خود برای کمپین دموکرات های مسیحی برای برکناری شرودر از صدراعظمی قرار داد. در طول کمپین، مرز به عنوان کارشناس اشتویبر در بازارهای مالی و بودجه ملی خدمت کرد. پس از شکست انتخاباتی اشتویبر، آنگلا مرکل رهبری گروه پارلمانی را بر عهده گرفت؛ م
رز تا سال ۲۰۰۴ دوباره به عنوان نایب رئیس خدمت کرد. از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴، او همچنین عضو هیئت اجرایی CDU، دوباره تحت رهبری مرکل، بود. در سال ۲۰۰۵، رسانه های آلمانی او را به عنوان عضو جدید پیمان آند توصیف کردند، شبکه ای مخفی از مردان با نفوذ CDU که در سال ۱۹۷۹ توسط اعضای اتحادیه جوانان در سفری به منطقه آند در آمریکای جنوبی تشکیل شد. پیمان آند در مخالفت با مرکل، به ویژه در پنج سال قبل از صدراعظمی او در سال ۲۰۰۵، پس از آنکه رئیس CDU شد، قرار داشت. سال ها قبل از پذیرش او، مرز «وفاداری اساسی» به همتایان خود در پیمان آند داشت. بین سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹، مرز عضو کمیته امور حقوقی بود. در سال ۲۰۰۶، او یکی از نه نماینده پارلمان بود که شکایتی را در دادگاه قانون اساسی فدرال علیه افشای منابع درآمد اضافی ثبت کرد؛ این شکایت در نهایت ناموفق بود. در سال ۲۰۰۷، او اعلام کرد که در انتخابات سال ۲۰۰۹ برای مناصب سیاسی نامزد نخواهد شد. بازگشت به سیاست. پس از اینکه آنگلا مرکل قصد خود را برای کناره گیری از رهبری حزب CDU اعلام کرد، مرز اعلام کرد که در انتخابات بعدی رهبری حزب در سال ۲۰۱۸ شرکت خواهد کرد. نامزدی او توسط رئیس سابق CDU و «ولیعهد
» دوران کول، ولفگانگ شویبله، تبلیغ شد. در ۷ دسامبر ۲۰۱۸، در دور دوم انتخابات رهبری، مرز توسط آنگرت کرامپ-کارن باوئر شکست خورد. در ۲۵ فوریه ۲۰۲۰، او نامزدی خود را در اولین انتخابات رهبری CDU در سال ۲۰۲۱ اعلام کرد. نزدیک ترین رقبای او آرمین لاشت و نوربرت روتگن بودند. پس از چندین بار تعویق، انتخابات رئیس جدید حزب CDU در کنگره حزب در ۱۵–۱۶ ژانویه ۲۰۲۱ برگزار شد، که اولین بار در تاریخ حزب بود که به طور کامل آنلاین برگزار شد. در دور اول، مرز ۳۸۵ رای، ۵ رای بیشتر از لاشت، کسب کرد. در دور دوم، مرز برای دومین بار نتوانست پست ریاست حزب را به دست آورد و از بین ۱۰۰۱ نماینده، ۴۶۶ رای کسب کرد، در حالی که لاشت ۵۲۱ رای کسب کرد. در همان روز، پس از شکست در انتخابات رهبری، مرز پیشنهاد داد که «به دولت فعلی بپیوندد و وزارت اقتصاد را بر عهده بگیرد». این وزارتخانه در آن زمان توسط همکار حزبی او، پیتر آلت مایر، اداره می شد و این پیشنهاد رد شد. لاشت با جذب مرز به تیم مبارزات انتخاباتی خود به سرعت او را آرام کرد. لاشت این کار را با این استدلال توجیه کرد که مرز «بدون شک یک بازیکن تیمی» بود و تخصص اقتصادی و مالی او می تواند کمک حیاتی در
غلبه بر چالش عظیم همه گیری به روشی پایدار ارائه دهد. پیش از انتخابات فدرال آلمان در سال ۲۰۲۱، پاتریک زنس بورگ، جانشین مرز در کرسی او در بوندستاگ، نتوانست حمایت حزب خود را برای نامزدی جدید به دست آورد. مرز به جای او، پس از ۱۲ سال غیبت، به بوندستاگ بازگشت. رئیس حزب دموکرات مسیحی. در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۱، مرز نامزدی خود را در دومین انتخابات رهبری حزب دموکرات مسیحی در سال ۲۰۲۱ اعلام کرد. رقبای او نوربرت روتگن و هلگه براون بودند. در طول مبارزات انتخاباتی کوتاه آنها، رقبای مرز خود را به عنوان جانشینان مرکل معرفی کردند. در مقابل آنها، مرز وعده داد که یک گسست قاطع از خط مشی میانه رویی که مرکل به مدت ۱۶ سال دنبال کرده بود، ایجاد کند. در مجموع، حدود ۴۰۰۰۰۰ عضو حزب دموکرات مسیحی توانستند به صورت آنلاین یا از طریق نامه رای دهند. تا ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، مرز در دور اول رای گیری اکثریت مطلق ۶۲٫۱ درصد اعضا را به دست آورده بود، بنابراین دور دوم رای گیری ضروری نبود. این بدان معنا بود که او در سومین تلاش خود توانست ریاست حزب را به دست آورد. مرز در واکنش به نتایج رای گیری گفت: «آرام به خودم گفتم، 'وای'؛ اما فقط آرام، سرودهای پیروزی از من د
ور هستند». مرز به طور رسمی در کنگره ۱۰۰۱ نماینده حزب در کنگره مجازی فدرال حزب در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۲ به عنوان رئیس حزب دموکرات مسیحی انتخاب شد. در نهایت، ۹۱۵ نفر از ۹۸۳ نماینده به او رای دادند و با کسب ۹۴٫۶ درصد آرا معتبر، رهبر بزرگ ترین حزب مخالف در بوندستاگ شد. این رای به طور رسمی یک «پیش رای گیری دیجیتال» نامیده شد که نتیجه آن به صورت کتبی توسط نمایندگان تأیید شد. پس از آنگرت کرامپ-کارنباوئر و آرمین لاشت، مرز در عرض سه سال سومین رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی شد. او رسماً در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۲ به عنوان رهبر حزب شروع به کار کرد. صدراعظم. در ۶ مه، زمانی که دور اول رای گیری برگزار شد، مرتس به عنوان صدراعظم بعدی تأیید نشد، زیرا به طور غیرمنتظره ای نتوانست اکثریت مطلق را در پارلمان به دست آورد و تنها ۳۱۰ رای از ۶۳۰ رای مورد نیاز را کسب کرد. این اولین بار در تاریخ آلمان بود که یک نامزد صدراعظمی در اولین تلاش آرای لازم را کسب نکرد. دور دوم رای گیری در همان روز برگزار شد و در نتیجه او با ۳۲۵ رای به عنوان صدراعظم انتخاب شد. مرتس و کابینه اش در همان روز رای گیری سوگند یاد کردند. یکی از اولین اقدامات رسمی او، بازسازی وزارتخانه ها
و ایجاد وزارت دیجیتال و نوسازی دولت بود. در ۷ مه، او اولین سفر خارجی خود را به عنوان صدراعظم انجام داد و در فرانسه با رئیس جمهور امانوئل مکرون دیدار کرد و به طور مشترک ایجاد شورای دفاع و امنیت فرانسه و آلمان را اعلام کرد و پس از آن در ورشو با نخست وزیر لهستان، دونالد تاسک، دیدار کرد و بر روابط در چارچوب مثلث وایمار تأکید کرد.
گرگور کِلِگین (؛ ) شخصیتی خیالی در مجموعه داستان های خیالی-حماسی "ترانه یخ و آتش" اثر نویسندهٔ آمریکایی جرج آر. آر. مارتین و اقتباس تلویزیونی آن "بازی تاج وتخت" است. این شخصیت نخستین بار در رمان "بازی تاج وتخت" (۱۹۹۶) معرفی می شود و بعدها در "نبرد پادشاهان" (۱۹۹۸)، "طوفان شمشیرها" (۲۰۰۰) و "رقصی با اژدهایان" (۲۰۱۱) هم حضور می یابد. او یک شوالیه نامدار و ملازم و خادم خاندان لنیستر است که به سبب جثه، دلاوری در نبرد، طبع بسیار خشن و خلق وخویِ غیرقابل کنترلش شهرت دارد. او برادر بزرگتر سندور کلگین (ملقب به «هاوند» یا «سگ شکاری») است و دشمن خونی یکدیگر هستند، چرا که گرگور در دوران کودکی، صورت سندور را با قساوت تمام به یک آتشدان برنج کاری چسبانده بود. گرگور کلگین بعدها با نام مستعار «رابرت استرانگ» محافظ شخصی سرسی لنیستر شد. نقش این شخصیت خیالی را در مجموعهٔ تلویزیونی "بازی تاج وتخت" که محصول اچ بی او است، بازیگر استرالیایی کونن استیونز در فصل ۱، بازیگر ولزی ایان وایت در فصل ۲ و سرانجام ورزشکار و بازیگر ایسلندی هافثور یولیوش پی یرشون از فصل ۴ به بعد، ایفا می کنند. ویژگی های شخصیتی. سِر گرگور کلگین ملقب به «کوهِ سوار
کار» یا «کوه» برادر بزرگتر سندور کلگین و دست نشاندهٔ تایوین لنیستر است. جثه و قدرت بی نظیرش از او جنگاوری خوف انگیز ساخته است و به سنگدلی و درنده خویی نیز شهرت دارد. در دوران کودکی، او صورت برادر کوچکترش را، به خاطر استفاده از اسباب بازی هایش، به یک آتشدان داغ چسبانده بود که داغ و نشان جراحت هولناک آن، برای همیشه روی صورت برادرش باقی ماند. طی دوران خدمتش به خاندان لنیستر، او مرتکب جرائم جنگی فراوانی شده است که از جملهٔ می توان به تجاوز و کشتار خانوادهٔ سلطنتی تارگرین اشاره کرد. او یکی از نخستین سربازان سپاه لنیستر بود که به دنبال شورش رابرت براتیون و در انتهایِ نبرد به منظور یک یورش چپاول گرانه، وارد کینگز لندینگ شدند. او به «شاهدخت اِلیا» تجاوز کرد و دو فرزندش رِینیس و اِگون را کشت؛ بغض و کینه ای که خاندان مارتل از همان ابتدای رمان "بازی تاج وتخت" در دل دارند. خط داستانی. در کتاب بازی تاج وتخت، تایوین لنیستر به تلافی ربودن تیریون لنیستر توسط کتلین استارک، وی را مأمورِ حمله به ریورلندز می کند. از سوی دیگر، جنگاور مشهور استارک ها «بریک دانداریون» مأموریت می یابد تا سر گرگور را دستگیر کند، اما سر گرگور در یک کم
ین گاه او را به دام انداخته و می کشد. در کتاب نبرد پادشاهان، سر گرگور و سپاهیانش، به حمله و نبرد در ریورلندز ادامه می دهند. تیریون لنیستر درخواست یک محاکمه از طریق مبارزه را می کند و خواهرش سرسی لنیستر، سر گرگور را به عنوان نماینده و مبارزِ خود در این دوئل معرفی می کند. برادر اِلیا مارتل اوبرین مارتل داوطلب می شود تا برای تیریون بجنگد و انتقام قتلِ خواهرش توسط سر گرگور را بگیرد. با آنکه در این نبرد اوبرین موفق به زخمی کردن سر گرگور با نیزه زهرآلود خود می شود، اما سر گرگور در نهایت پیروز می شود و ضمن اعتراف به قتل اِلیا و اِگون، جمجمهٔ اوبرین را با دستانش خُرد می کند. گرگور به دلیل مسمومیت از پای در می آید و بدنش را به استاد کای برن می دهند تا روی آن آزمایش کند. پس از «راهپیمایی کفاره» توسط سرسی، او از یک محافظ شخصی به نام «رابرت استرانگ» بهره می گیرد که هیکل و بدنی غول پیکر همچون سر گرگور دارد و بدنش به طور کامل با زره آهنین پوشیده شده است. در سریال تلویزیونی. فصل ۱. تایوین لنیستر او را برای حمله به ریورلند مأمور می کند. بریک دانداریون را می فرستند تا گرگور را دستگیر کند. با آغازِ جنگ، گرگور فرماندهٔ پیش قراو
لان و سپاه جناح چپ تایوین لنیستر شده و با تهدید و ارعاب، سربازانش را رهبری می کند. فصل ۲. در غیاب تایوین، فرماندهی هرنهال به او واگذار می شود تا گروه شورشی «برادران بی پرچم» را یافته و سرکوب کند. این موضوع سبب فرار آریا استارک، گندری و هات پای از هرنهال می گردد. فصل ۳. او پس از قتل عام زندانیان و شکست خوردن از اِدمور تالی در «استون میل»، هرنهال را ترک می کند و موفق به فرار به وسترلندز می گردد. راب استارک عموی خود را که برای کشاندنِ سر گرگور به یک تلهٔ خودساخته و کشتن او نقشه کشیده، سرزنش می کند. فصل ۴. در جریان محاکمهٔ تیریون لنیستر، سرگرگور به عنوان نماینده و مبارزِ سرسی لنیستر انتخاب می شود و اوبرین مارتل که پس از قتل خواهرش الیا مارتل، از او کینه به دل دارد و به دنبال انتقام جویی است؛ به عنوان نماینده و مبارزِ تیریون لنیستر با سر گرگور می جنگد. با آنکه اوبرین موفق می شود با سرنیزهٔ زهرآلود خود، یک زخم جدی بر گرگور وارد کند، اما گرگور در نهایت با خُرد کردن جمجمهٔ اوبرین، وی را می کشد و در همان هنگام اعتراف می کند که به خواهرش تجاوز کرده، فرزندانش را کشته و از همه اینها لذت هم برده است؛ و سپس خودش از حال می
رود. بعدها مشخص می شود که گرگور با «سم مانتی کور» مسموم شده و آرام آرام به سمت مرگ خواهد رفت. سرسی استاد کای برن را مأمور می کند تا گرگور را نجات دهد و کای برن پاسخ می دهد که این کار، گرگور را برای همیشه «تغییر» خواهد داد. فصل ۵. اقدامات انجام شده برای نجات گرگور ظاهراً موفقیت آمیز است و او مجدداً سرپا و فعال می شود، اما این اقدامت ظاهر فیزیکی و رفتار او را تغییر داده است. سر گرگور قسم خورده که روزهٔ سکوت بگیرد و تا نابودی تمامی دشمنان سرسی، محافظ شخصی او باشد. فصل ۶. سر گرگور محافظ شخصی سرسی است و تمام کسانی را که او را آزار داده یا مسخره می کنند، تهدید و مرعوب می کند. او با دستان خود، کلهٔ «ستیزه جویان فیث» را که برای دستگیری سرسی آمده اند، می کند. پس از آنکه سرسی «معبد بزرگ بیلور» را تخریب کرده و قدرت را به دست می گیرد؛ سر گرگور را مأمور شکنجهٔ خواهرراهبه «سپتا اونلا» می کند تا انتقام خود را بابت شکنجه شدنش توسط او در دوران زندانی بودن خود بگیرد. فصل ۷. سر گرگور به عنوان عضوی از تیم محافظتی ملکه، همراه سرسی است. او در فصل پایانی سریال با برادر خود سندور کلگین (ملقب به سگ شکاری) رو در رو می شود و سندور به و
ی می گوید که گرگور می داند چه کسی سرانجام به سراغش خواهد آمد و همیشه هم می دانسته است. فصل ۸. وقتی دنریس تارگرین به کینگز لندینگ می رسد، سر گرگور با تمامی نیروهایش در آنجا حضور دارند. دنریس خواستار آزادیِ مشاور خود میساندی و تسلیم شدن سرسی لنیستر است. سرسی سرپیچی کرده و از سر گرگور می خواهد سر میساندی را از تن جدا کند. سر گرگور خود در قسمت یکی مانده به آخر، در نبردی با شمشیر، با برادر خود سندور درگیر می شود. سندور می فهمد که هرگز نمی تواند حریف سر گرگور شده و به او آسیب بزند، مگر آنکه جان خودش را هم فدا کند. در نتیجه سر گرگور را از لبهٔ پلکان «رد کیپ» هُل داده و هر دو به پائین و به درون یک آتش مهیب پرت می شوند.
بیابان یوها (Yuha Desert) بخشی از بیابان سونورا است که در ایمپریال ولی در کالیفرنیا جای دارد. این بیابان در جنوب بزرگراه میان ایالتی ۸، غرب ال سنترو و شمال مرز ایالات متحده آمریکا-مکزیک است. بنای تاریخی د آنزا (De Anza) در این بیابان قرار دارد همچنین برخی از بومیان قدیم آمریکا مانند سرخ پوستان در این بیابان زندگی می کردند. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
یراست ارنسستوویچ هوسپیان (؛ زادهٔ ) بازیکن بازنشسته فوتبال در پست هافبک/مهاجم ارمنی تبار اهل روسیه است که در پست هافبک بازی می کرد. وی نخستین بازی رسمی خویش را در سال ۱۹۸۲ در لیگ دسته دوم فوتبال شوروی در ترکیب باشگاه فوتبال دینامو استاوروپول انجام داد. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دینامو استاوروپول، کوتایک، آرارات ایروان، باشگاه فوتبال کراسنوزنامنسک، باشگاه فوتبال لادا-تولیاتی و باشگاه فوتبال ترودا اورخوفو-زویفو اشاره کرد.
فلورستانو وانچینی (; – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل ایتالیا بود. او از سال ۱۹۶۰ بیش از ۲۰ فیلم را کارگردانی کرد.
آرام واچیکی قارابگیان (؛ – ) رهبر موسیقی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. آرام قارابگیان در سال ۱۹۵۵ (۱۳۳۴) در تهران به دنیا آمد. وی به تحصیل در دانشکده موسیقی بوستون پرداخت و درآن زمان موفق به دریافت بورس تحصیلی برای ادامه تحصیلاتش در مرکز موسیقی برکشر تانگل وود شد. وی همچنین در شهر بوستون ارکستر سمفونی سیفونوا را تأسیس نمود و به دریافت جوایزی نائل گشت. وی آثاری برای پیانو، دو فلوت، پنج ویولنسل و کنترباس و گروه ۱۵ نفره نوازندگان سازهای زهی نوشته بود. قارابگیان رهبر ارکستر مجلسی جمهوری ارمنستان نیز بود. اجراهای ارکستر مجلسی قارابگیان را می توان گویاترین اجراهایی دانست که از موسیقی دانان ارمنی و کلاسیک جهان انجام پذیرفته است. . وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۷) شد. وی در ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۴ در سن ۵۸ سالگی در لس آنجلس درگذشت.
آرت فارمر (; زاده – درگذشته ) ترومپت نواز و فلوگل هورن نواز جاز اهل ایالات متحده آمریکا بود. او همچنین با ساز فلومپت که منحصراً برای او ابداع شده بود می نواخت. پس از به شهرت رسیدن آرام آرام از بیباپ به سمت آثار تجربی تر متمایل شد. او بیش از ۵۰ آلبوم در دوران حرفه ای اش منتشر کرد.
گری برتون (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، ویبرافوننواز و مدرس موسیقی جاز اهل ایالات متحده آمریکا است که بین سال های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۷ میلادی فعالیت می کرد. او از پیشگامان جاز فیوژن و از محبوب کنندگان دونوازی جاز بود. همچنین تکنیک پیانوی چهارضربی را در مقابل تکنیک دوضربی رایج در آن موقع ابداع کرد که بسیار مورد تقلید قرار گرفت. برتون بارها برندهٔ جایزه گرمی شده که غالباً در همکاری با چیک کوریا رقم خورده است.
کارلا بلِی (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۷ اکتبر ۲۰۲۳) آهنگساز، پیانیست، ارگ نواز و رهبر گروه اهل ایالات متحده آمریکا بود که از سال ۱۹۶۰ میلادی تا سال ۲۰۲۳ مشغول فعالیت بوده است. او از چهره های برجستهٔ جاز آزاد دههٔ ۱۹۶۰ بود و بیشتر به خاطر اپرای جاز "پله برقی بر فراز تپه" (Escalator over the Hill) و نیز کتاب قطعاتش مشهور است که بزرگانی همچون گری برتون، جیمی جوفره، جرج راسل، آرت فارمر، جان اسکافیلد و همسر سابقش پل بلی آنها را نواخته اند. بلی برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
آرچی شِپ (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، آهنگساز و ساکسوفون نواز اهل ایالات متحده آمریکا است. او از سال ۱۹۶۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده و از پیشگامان جاز آزاد به شمار می رود.
بیل دیکسون (; – ) آهنگساز، هنرمند تجسمی، موسیقی دان و مدرس موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا بود که بین سال های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می کرد. او از چهره های کلیدی جاز آزاد به شمار می رود.
گرمابه یکی از نقاشی های رنگ روغن است که میان سال های ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ توسط پیر اگوست رنوآر، نقاش فرانسوی، خلق شده و اینک در موزه اورسی نگهداری می شود.