Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
استفاده مجدد از کد ، که استفاده مجدد از نرم افزار نیز نامیده می شود ، بر اساس بازبهره پذیری ، استفاده از نرم افزارِ موجود یا دانش نرم افزاری برای ساختن نرم افزار جدید است. بررسی اجمالی. استفاده مجدد از کد اولیه، در اولین روزهای برنامه نویسی مورد استفاده قرار گرفته است. برنامه نویسان همیشه از بخش های کد، قالب ها، عملکردها و رویه ها استفاده مجدد کرده اند. با اینکه استفاده مجدد از نرم افزار به عنوان یک حوزه شناخته شده برای مطالعه مهندسی نرم افزار است اما فقط از سال 1968 میلادی شروع می شود که داگلاس مک لیروه از آزمایشگاه های بل، مبنای صنعت نرم افزار را بر روی اجزا با قابلیت استفاده مجدد پیشنهاد کرد. استفاده مجدد از کد با هدف صرفه جویی در وقت و منابع و کاهش فراوانی و با بهره گیری از تجربه های با ارزشی که قبلاً به نوعی در فرایند توسعه محصول نرم افزاری به دست آمده اند، ایجاد شده است. ایده اصلی در استفاده مجدد این است که بخش هایی از یک برنامه کامپیوتری که به طور همزمان نوشته شده اند، می توانند در ساختار برنامه های دیگری که بعدا نوشته می شوند، استفاده شوند. استفاده مجدد از کد ممکن است به معنی ایجاد نسخه جداگانه دارایی
های قابل استفاده مجدد باشد. در حالی که کد، رایج ترین منبع انتخاب شده برای استفاده مجدد است، سایر دارایی های ایجاد شده در چرخه توسعه ممکن است فرصت هایی را برای استفاده مجدد فراهم کنند: مؤلفه های نرم افزار، مجموعه تست، طرح ها، مستندات و غیره. یکی از مثال های خوب استفاد مجدد از کد، کتابخانه های نرم افزاری است. برنامه نویسان ممکن است چکیده های داخلی ایجاد کنند یا ممکن است کتابخانه های سفارشی برای استفاده خود ایجاد کنند، تا قسمت های خاصی از برنامه آنها مورد استفاده مجدد قرار گیرد. برخی از خصوصیاتی که باعث می شود قابلیت استفاده مجدد نرم افزارها بیشتر شود عبارتند از: پیمانه ای بودن، همراهی آزادانه، انسجام زیاد، پنهان کردن اطلاعات و تفکیک دغدغه هاست. برای استفاده از یک قطعه کد موجود جهت استفاده در یک کد تازه نوشته شده، باید نوعی رابط یا وسیله ارتباطی تعریف شود. این موارد معمولاً شامل «تماس» یا استفاده از یک زیر روال، شی، کلاس یا نمونه اولیه است. در سازمان ها، چنین شیوه هایی توسط مهندسی دامنه، که به عنوان مهندسی خط تولید نرم افزار نیز شناخته می شود، رسمی و استاندارد می شود. همچنین نوع دیگری از استفاده مجدد از کد، است
فاده از نسخه قبلی یک برنامه موجود به عنوان نقطه شروع برای نسخه بعدی است. بعضی از به اصطلاح «استفاده مجدد از کد» شامل یک کپی ساده از قسمت هایی یا همه کد یک برنامه موجود برای ساخت یک برنامه جدید است. در حالی که شرکت ها می توانند با استفاده از این قابلیت، فرصتی برای بازاریابی محصول در حال تولید پیدا کنند، در نتیجه می توانند با بسیاری از مشکلات تکراری همان کد که ناشی از برنامه نویسی برش و چسباندن است، تحمیل شوند. بسیاری از محققان تلاش کرده اند تا استفاده مجدد را سریع تر، آسان تر، منظم تر و بخشی جدایی ناپذیر از روند عادی برنامه نویسی قرار دهند. اینها برخی از اهداف اصلی اختراع برنامه نویسی شیءگرا است که به یکی از رایج ترین شکل های استفاده مجدد تبدیل شده است. یکی از اختراع هایی که مدتی دیگر خواهیم دید، برنامه نویسی عمومی است. وسیله جدیدتر دیگر استفاده از نرم افزار «ژنراتور» است، برنامه هایی که می توانند بر اساس مجموعه پارامترهایی که کاربران انتخاب می کنند، برنامه های جدیدی ایجاد کنند. زمینه های مطالعه در مورد چنین سیستم هایی برنامه نویسی مولد و برنامه نویسی استرالیا هستند . انواع استفاده مجدد. در مورد انگیزه و عوامل
مؤثر در استفاده مجدد از کد می توان به موارد زیر اشاره کرد: فرصت طلبی: اعضای تیم در حین آماده شدن پروژه، متوجه اجزایی با قابلیت استفادهٔ مجدد خواهند شد. برنامه ریزی شده: از لحاظ استراتژیک، تیم مولفه هایی را طراحی می کند که در پروژه های آینده قابل استفاده باشند. طبقه بندی های بیشتری برای استفادهٔ مجدد وجود دارد: قاعده. استفاده مجدد از نرم افزار سیستمی یک استراتژی برای افزایش بهره وری و بهبود کیفیت صنعت نرم افزار است. اگرچه بیان ساده ای دارد ولی اجرای مجدد موفقیت آمیز نرم افزار کاری دشوار است دلیل این امر وابستگی استفاده ی مجدد به زمینه ای است که در آن پیاده سازی شده است.برخی از موضوعات مشکل ساز که باید در رابطه با استفاده مجدد از نرم افزارهای منظم برطرف شوند عبارتند از: مثال ها. کتابخانه های نرم افزار نمونه بسیار متداول استفاده مجدد از کد، روش استفاده از کتابخانه نرم افزاری است.بسیاری از عملیاتهای رایج ، از جمله تبدیل اطلاعات در بین قالبهای مختلف شناخته شده ، دسترسی به فضای ذخیره سازی خارجی ، رابط با برنامه های خارجی یا دستکاری اطلاعات (اعداد ، کلمات ، نام ها ، مکان ها ، تاریخ ها و غیره) به روش های معمول ، مور
د نیاز بسیاری از افراد مختلف است.نویسندگان برنامه های جدید می توانند به جای "دوباره اختراع چرخ" ، مثل نوشتن کد کاملاً جدید به طور مستقیم در یک برنامه برای انجام یک عملیات ، از کد در یک کتابخانه نرم افزاری استفاده کنند.پیاده سازی کتابخانه ها غالباً از مزیت هایی مثل تست شده و پوشش دادن موارد غیرمعمول و محرمانه برخوردار هستند.معایب آن عبارتند از عدم امکان نشان دادن جزئیات که ممکن است بر عملکرد یا خروجی مورد نظر ، و زمان و هزینه دستیابی ، یادگیری و پیکربندی کتابخانه تأثیر بگذارد. الگو های طراحی الگوی طراحی یک راه حل کلی برای مشکلاتی است که مدام تکرار می شوند. الگوهای طراحی مفهومی تر و ملموس تر هستند و می توانند دقیقا متناسب با نیاز طراحی شوند. این حال ، کلاسها و رابطهای انتزاعی برای پیاده سازی الگوهای خاص قابل استفاده هستند. چارچوب ها توسعه دهندگان معمولاً از طریق برنامه های شخص ثالث و چارچوب ها، از نرم افزارهای بزرگ استفاده مجدد می کنند.اگرچه چارچوب ها معمولاً مخصوص دامنه هستند و فقط برای گروه هایی از برنامه ها کاربرد دارند. عملکرد مرتبه بالاتر در برنامه نویسی کاربردی در بسیاری از موارد که همچون چارچوب ها و الگو
های طراحی، می توان از توابع مرتبه بالاتر استفاده کرد. متقابل از آنجا که برنامه های یکپارچه سازی سیستم عامل ها روی رایانه های قدیمی تر یا شبیه ساز آنها اجرا می شود، تقابل نیز یک نوع استفاده مجدد از کد است. امنیت کامپیوتر استفاده مجدد از کد در امنیت رایانه به عنوان یک روش بهره برداری از نرم افزار استفاده می شود. مثلا زمانی که یک مهاجم قادر به وارد کردن مستقیم یک کد برای تغییر کنترل جریان نیست، می تواند جریان کنترل را به دنباله های موجود در حافظه هدایت کند.نمونه ای از حملات استفاده مجدد از کد برنامه نویسی پرش گرا است. اجزا یک مؤلفه ، در یک حوزه ی شی گرا ، مجموعه ای از کلاس های مشارکتی (یا فقط یک کلاس) و رابط های آن را نشان می دهد. اجزای قابل استفاده مجدد همچنین با استفاده از فن آوری های مدیریت کد منبع اجزا (CSCM) می توانند ایزوله و هماهنگ شوند
هوبرت مینیس (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل باهاما که از ۱۱ مه ۲۰۱۷ تا ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ سمت نخست وزیری باهاما را برعهده داشت.
«عاشقش باش متنفرش نباش» ترانه ای از هنرمند هلندی دانکن لورنس است که در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شد. این دومین ترانه وی بعد از آرکاد (ترانه) است. آرکاد برنده مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۹ شد.
در نظریه آماری تخمین، مسئله تانک آلمانی به تخمین حداکثر در یک توزیع یکنواخت گسسته از نمونه برداری بدون جایگزینی گفته می شود. به عبارت ساده، فرض کنید تعداد نامعینی از اشیا داریم که به ترتیب از ۱ تا "N" شماره گذاری می شوند. نمونه ای تصادفی از این موارد را می گیریم و عدد آنها را مشاهده می کنیم. مساله در اینجا تخمین "N" بر اساس این اعداد مشاهده شده است. این مساله پس از اعمال آن توسط نیروهای متفقین در جنگ جهانی دوم و تخمین میزان ماهانه تولید تانک آلمانی بر اساس داده های اندک نامگذاری شده است. در این کار آنها از روش ساخت و اختصاص اعداد صعودی برای شماره سریال بخش های یک تانک (شاسی، گیربکس، موتور، چرخ) استفاده کردند، از آنجایی که تعدادی تانک آلمانی در جنگ جهانی دوم بدستان متفقین افتاد، آنها تعداد کل تانک های آلمان را با تقریب خوبی تخمین زدند. این مساله را می توان با استفاده از استنتاج فراوانی گرایانه یا استنتاج بیزی، حل کرد که نتایج متفاوتی می دهند. برآورد حداکثر جمعیت بر اساس "یک" نمونه، نتایج واگرای متفاوتی را می دهد، در حالی که تخمین بر اساس چند نمونه، یک سؤال خوب است که پاسخ آن ساده است (به خصوص در استنتاج فراوان
ی گرایانه) اما بدیهی نیست (به خصوص در استنتاج بیزی). مثال. فرض کنید چهار تانک بدستمان افتاده است، و شماره سریال آنها این است: "۱۹"، "۴۰"، "۴۲" و "۶۰". روش فراوانی گرایانه این تعداد تانک را به ما می دهد: استنتاج "بیزی"، اگر از "میانه" استفاده کنید، به تخمین فراوانی گرایانه نزدیک است: در حالی که استنتاج بیزی مبتنی بر میانگین کاملاً دور است: اگر k = ۴ (تعداد تانک) و m = ۶۰ (بزرگترین شماره سریال) در نظر بگیریم حداکثر تعداد تانک مشاهده شده از این تخمین بدست می آید: تخمین ۷۴٫۵ (میانه) و ۸۹ (میانگین) بدین صورت در استنناج بیزی محاسبه می شود: در حقیقت، در هر دو استنتاج بیزی مبتنی بر تابع جرم احتمال زیر است: این توزیع دارای چولگی مثبت است و مربوط به این واقعیت است که حداقل ۶۰ تانک وجود دارد. به دلیل همین چولگی، ممکن است میانگین معنی دارترین تخمین نباشد. میانه در این مثال ۷۴٫۵، شباهت بیشتری به استنتاج فراوانی گرایانه دارد. با استفاده از تقریب استرلینگ، تابع احتمال بیزی به این تقریب زده می شود: که تقریب زیر برای میانه را می دهد: سرانجام، تخمین متوسط توسط بیزی و انحراف آن به شرح زیر محاسبه می شود:
بوئن ینگ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی به بازیگران پخش زنده شنبه شب در فصل ۴۵م اضافه شد که وی را اولین چینی آمریکایی، سومین مرد علناً همجنس گرا و چهارمین آسیایی آمریکایی تبدیل می کند که در این برنامه بازیگری می کند. ویدئوهای لب زنی وی در توییتر باعث شهرتش شدند.
ایستگاه دوسترلیتس () یا گار دوسترلیتس یکی از شش ایستگاه راه آهن اصلی شهر پاریس، فرانسه است. ایستگاه که در سال ۱۸۴۰ تاسیس شده به خط راه آهن پاریس-بوردو متصل است.
ایستگاه سن-لازار () یا گار سو-لازا یکی از شش ایستگاه راه آهن بزرگ در شهر پاریس، فرانسه است. این ایستگاه که در سال ۱۸۳۷ تاسیس شده به خط راه آهن پاریس-لو آور متصل است.
آجرهای خاکستر بادی از مصالح ساختمانی به خصوصِ بنایی هستند که از آب و خاکسترهای بادی کلاس c و کلاس f تشکیل می شوند؛ تحت فشار ۲۸ مگا پاسکال یا ۲۷۲ اتمسفر فشرده شده و در مدت ۲۴ ساعت در حمام بخار ۶۶ درجهٔ سلسیوس نگه داری و توسط یک عامل ورودی هوا سفت می شوند؛ سپس آجرها تحت بیش از ۱۰۰ چرخهٔ ذوب_انجماد قرار می گیرند. این آجرها به دلیل داشتن غلظت بالای کلسیم اکسید، به آجرهای «خود سیمانی» معروف شده اند. این روش ساخت باعث صرفه جویی انرژی و کاهش آلودگی جیوه شده و هزینه آن ۲۰٪ کمتر از تولید آجر رسی سنتی است. تاریخچه. گرد زغال از لحاظ تاریخی همواره به عنوان ضایعات از خانه ها و صنعت جمع آوری می شده است. در قرن نوزدهم، خاکستر زغال سنگ توسط «لاشخور ها» جمع آوری می شد و به آجر پزی های محلی که خاکستر را با خاک رس مخلوط می کردند تحویل داده می شد. درآمد حاصل از فروش خاکستر معمولاً صرف جمع آوری زباله می شد. معمولاً در هنگام تشکیل زغال سنگ خاک رس به دست می آید. وقتی زغال سوزانده می شود، ذرات رس نسوز به عنوان خاکستر باقی می ماند. در بویلر های بزرگ، خاکسترهای نسوز برای مدت طولانی فشرده می شوند. این روزها فن آوری زغال سنگ پودر شده به
دلیل بهبود بهره وری در انرژی ترجیح داده می شود. در این شرایط خاک رس از طریق دودکش خارج می شود و در فیلترهای کیسه ای یا رسوب دهنده های الکترواستاتیکی (ESPs) قرار می گیرد و این باعث می شود تا نام «خاکستر بادی» به وجود آید. مواد اولیه. مواد اولیهٔ آجرهای خاکستر بادی عبارتند از: استحکام آجرهای خاکستر بادی با ترکیب فوق، در محدوده ای بین ۷٫۵ تا ۱۰ MPa است. در واقع آجرهای خاکستر بادی سبک تر و مستحکم تر از آجرهای رسی هستند. مهمترین اجزاء آن شامل: خاکستر بادی، آب، آهک خام یا لجن آهک، سیمان، پودر آلومینیوم و گچ می باشد. اتوکلاو کردن با ارتقای کیفیت سیمان باعث افزایش سختی بلوک ها می شود. گچ به عنوان عامل استحکام بلند مدت عمل می کند. در واکنش شیمیایی به دلیل وجود خمیر آلومینیوم، ساختار متخلخل متمایز (بتن اسفنجی اتوکلاوی)، سبکی و خاصیت عایق بودن را فراهم می کند. خواص یادشده آن را از سایر مواد سبک وزن بتنی جدا می کند. محصول نهایی یک بلوک سبک تر با وزن کمتر از ۴۰٪ آجرهای معمولی است، در حالی که نقاط قوت مشابهی را نیز ارائه می دهد. وزن مخصوص در حدود ۰٫۶ تا ۰٫۶۵ می باشد. استفاده از این بلوک ها در ساختمان ها باعث کاهش بار مرده
(ایستا بار یا بار ساکن) می شود و به این ترتیب ۳۰ تا ۳۵ درصد در مصرف فولاد سازه و بتن صرفه جویی می شود. فرایندهای تجاری در دو دسته قرار می گیرند. مسیر آهک و مسیر سیمان (سیمان پورتلند معمولی) که از آن (دومی) به عنوان منبع آهک استفاده می شود. در مسیر آهک، ترکیب شامل: خاکستر بادی (۵۰٪)، آهک خرد شده (۳۰٪) و گچ بدون آب (۲۰٪) است که به آنها ۳ تا ۴ برابر خاک سنگ، شن و ماسه یا هر ماده پرکننده بی اثر اضافه می شود. در مسیر سیمان، ترکیب شامل: خاکستر بادی (۷۶٪)، سیمان پورتلند معمولی (۲۰٪) و آنیدریت (۴٪) است که به آنها ۳ تا ۴ برابر مواد پرکننده اضافه می شود. این خواص خاکسترهای بادی که در زیر آمده است بر استحکام و ظاهر آجرهای خاکستر بادی تأثیر می گذارد: علاوه بر این، براساس عملیات دیگ بخار، خاکستر بادی را می توان به دو دستهٔ دما پایین(LT) و دما بالا(HT) طبقه بندی کرد. خاکستر بادی دما پایین که دارای فازهای آمورف است وقتی تولید می شود که دمای دیگ بخار بیش از ۸۰۰ درجه سانتیگراد نشود، در حالی که خاکستر بادی دما بالا حاوی فازهای واکنش شیشه ای، در دستگاه های فوق حرارتی با بیش از ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد تولید می شود. خاکستر بادی دما
پایین با آهک واکنش خوبی نشان می دهد در حالی که خاکستر بادی دما بالا به خوبی با سیمان پورتلند معمولی واکنش نشان می دهد. مزایا. ۱. به دلیل وزن کم باعث کاهش بار مرده در سازه ها می شود (۲٫۶ کیلوگرم، ابعاد: ۲۳۰ میلی متر در ۱۱۰ میلی متر در ۷۰ میلی متر) ۵. با توجه به اندازه یکنواخت، گچ و ملات آجر مورد نیاز اتصالات تقریباً ۵۰٪ کاهش می یابد. ۸. این آجرها به مدت ۲۴ ساعت نیازی به خیس کردن در آب ندارند و پاشیدن آب قبل از استفاده کفایت می کند.
هیرودیوم (لاتین)، هیرودیون ()، که در اسرائیل به عنوان هرودیون معروف است () و در زبان عربی به عنوان جبل الفریدیس (، "کوه بهشت کوچک")؛ همچنین هار هوردوس یک تپه مخروطی شکل کوتاه، در جنوب اورشلیم و جنوب شرق بیت لحم، در بیابان یهودیه، کرانه باختری رود اردن قرار دارد. هیرود بزرگ یک قلعه کاخ و یک شهر کوچک در هرودیوم، بین سال های ۲۳ تا ۱۵ قبل از میلاد بنا کرد و گمان می رود که در آنجا دفن شده باشد. هرودیوم ۷۵۸ متر (۲٬۴۸۷ متر) ft) بالاتر از سطح دریا، و بلندترین قله در صحرای یهودیه می باشد. امروزه، این مکان توسط توسط سازمان باغات و مناطق طبیعی اسرائیل کنترل و اداره می شود و یک پارک ملی در اسرائیل است. اسرائیل ادعا می کند که حق دارد در منطقه طبق پیمان های اسلو کار کند، اما مقامات فلسطین می گویند اسرائیل حق ندارد حفاری ها را در آنجا انجام دهد یا مصنوعات اسرائیلی را که در کاوش های آنجا کشف شده است حذف کند. ریشه شناسی. هیرودون تنها محلی است که به نام پادشاه هرود بزرگ نامگذاری شده است. این مکان توسط صلیبیون به عنوان "کوه فرانک هاً شناخته می شد. مردم محلی عرب آن را "جبل ال فردوس" (جبل الفردوس) ("کوه بهشت") می نامند. نام مدرن
عبری، "هرودیون" ()، در واقع ترجمه ای از املای یونانی است. با این حال، باستان شناسان مدرن اسرائیلی تأیید کرده اند که نام اصلی عبری این سایت "هیرودیس" ()، دقیقاً همان طور که این نام در یکی از نامه های شورش بارکوخبا "کشف شده از غارهای مورابات" در صحرای یهودا ثبت شده است. تاریخ. پیدایش. ۴۰ سال پیش از میلاد، پس از فتح سوریه توسط اشکانیان، هیرود به ماسادا گریخت. در راه، در محل هرودیون، هیرود با اشکانیان درگیری پیدا کرد و پیروز ظاهر شد. به گفته یوسف فلاوی، مورخ یهودی رومی، "او به یادبود پیروزی خود، شهری را در آن نقطه بنا کرد و آن را با کاخهای شگفت انگیز تقویت کرد … و او پس از خودش آن راً هیردیون "نامید. ساخت و ساز. باستان شناسان بر این باورند که این کاخ توسط بردگان، کارگران پولی و معماران ساخته شده است. هرود یکی از بزرگترین سازندگان زمان خود محسوب می شد و از جغرافیای آن وحشت نمی کرد. کاخ وی در حاشیه کویر ساخته شده بود و در بالای تپه مصنوعی قرار داشت. بزرگترین برج از چهار برج قلعه در یک پایه سنگی به قطر ۱۸ متر ساخته شده است که این مکان به احتمال زیاد جایی بوده است که هیرود زندگی می کرد. او اتاق های خود را با کف موزائ
یک و نقاشی های دیواری پیچیده تزئین کرده بود. سه برج دیگر که از فضاهای نشیمن و انبارها تشکیل شده بودند به قطر ۱۶ متر بودند. در بیرون، چندین مخزن برای جمع آوری آب به داخل کاخ ساخته شده است. خاکبرداری. کاوش باستان شناسی هرودیوم در سال ۱۹۶۲ توسط ویرجیلیو کانیو کوربو و استانیسلاو لوفردا، از اورشلیم آغاز شد و تا سال ۱۹۶۷ ادامه یافت: آنها ارگ فوقانی، در بالای تپه را کشف کردند. از سال ۱۹۷۲، حفاری انجام شده توسط ایهود نتصر، به نمایندگی از دانشگاه عبری اورشلیم آغاز شد، و آنها تا زمان مرگ ایهود نتصر در سال ۲۰۱۰ ادامه داشت. نتصر عمدتاً کاخ پایین، در پایه تپه را حفاری کرده است. کاخ هرود. هرود بزرگ کاخی را در درون قلعه هرودیوم بنا کرد. خود هرود مأمور ساختن کاخ بین ۲۳ تا ۱۵ قبل از میلاد در بالای هرودیوم شد تا همه بتوانند آن را ببینند. این کاخ شامل چهار برج هفت طبقه بود، یک حمام، حیاط، یک تئاتر رومی، اتاق های مهمانی، یک پیاده رو بزرگ ("سرسرا")، و همچنین یک محوطه زندگی عجیب و غریب برای خودش و مهمانان را شامل می شد. هنگامی که هیرود درگذشت و شورش بزرگ آغاز شد، هیرودیوم کنار گذاشته شد. سرانجام یهودیان پایگاهی در هیرودیوم داشتند
و در آنجا کنیسه ای بنا کردند که برخلاف کاخ های هرود، امروزه هنوز هم دیده می شود. حمام. حمام رومی شامل سه منطقه، کالداریوم، تپیداریوم و فریجیداریوم بود. همچنین دارای گنبدی بسیار چشمگیر بود که علی رغم هزاران سال زلزله و جنگ هنوز در وضعیت خوبی قرار دارد. کالداریوم برای اجرای گرما سقفهای طاق، کفهای بلند و کانالهایی در دیوارها قرار داده شده بود. تپیداریوم درست مانند محوطه های زندگی کاخ دارای کف و معرق بود. فریجیداریوم، آخرین مکان حضور در حمام، جایی بود که میهمانان در یک استخر بزرگ خنک می شدند. کنیسه. کنیسه در این مکان وجود دارد که دارای نیمکت های سنگی است که در امتداد دیوارها و راهروها توسط ستونهایی که پشت بام را تشکیل می دهند، ساخته شده است؛ که یکی از قدیمی ترین کنیسه های شام است. مقبره هرود. استاد دانشگاه عبری ایهود نتصر در ۸ مه ۲۰۰۷ گزارش داد که مقبره هرود، بالاتر از تونل ها و استخرهای آب را در یک مکان مسطح در نیمه راه بالای تپه به هرودیوم، جنوب بیت المقدس قرار دارد. کاوش های بعدی این ایده را تقویت کرد که این مکان مقبره هرود است. اکنون پایه مقبره کشف نشده و برای بازدید کنندگان سایت قابل مشاهده است. کاوش های ۲۰۰
۹–۲۰۱۰ در نزدیکی پایه مقبره یک تئاتر کوچک با ظرفیت ۴۵۰ صندلی با یک جعبه تئاتر سلطنتی به طور دقیق و زیبا تزئین شده است. نتصر در اکتبر ۲۰۱۰ در اثر جراحات وارده از سقوط در محل درگذشت، و دسترسی به مقبره متعاقباً در معرض بررسی عموم امنیت سایت قرار گرفت.
ایستگاه پاریس-برسی-بورگوین-پی دوورنی () یکی از شش ایستگاه راه آهن بزرگ در شهر پاریس، فرانسه است. این ایستگاه که در سال ۱۹۷۷ تاسیس شده به خط راه آهن پاریس-مارسی متصل است.
شاهدخت آلیس باتِنبِرگ (به ؛ ۲۵ فوریهٔ ۱۸۸۵ – ۵ دسامبر ۱۹۶۹) شاهدخت نیکوکار آلمانی، نتیجهٔ ملکه ویکتوریا و عضو خاندان های پادشاهی یونان و دانمارک بود. او مادر شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو همسر الیزابت دوم، ملکه حاکم امپراتوری بریتانیا بود. وی در قلعهٔ وینزر به دنیا آمد و کودکی اش در بریتانیا، امپراتوری آلمان و حوضهٔ مدیترانه گذشت. او در هنگام تولد یک شاهدخت هسن محسوب می شد و عضوی از خاندان باتنبرگ بود که شاخه ای از خاندان سلطنتی هسن است. وی به طور مادرزادی ناشنوا بود و از طریق لب خوانی با دیگران ارتباط برقرار می کرد. آلیس پس از ازدواج با شاهزاده اندروی یونان و دانمارک به عنوان شاهدخت اندروی یونان و دانمارک شناخته می شد. وی بعد از ازدواج با اندرو تا زمان تبعید اغلب اعضای خانوادهٔ سلطنتی یونان در سال ۱۹۱۷، در یونان زندگی می کرد. خانوادهٔ آلیس بعد از مدتی به یونان بازگشت، اما چون همسر او در شکست یونان در جنگ یونان و ترکیه (۱۹۲۲–۱۹۱۹) مقصر قلمداد می شد، مجدداً مجبور به ترک یونان شدند. اندرو بخش عمدهٔ باقی عمر خود را خارج از یونان سپری کرد، اما آلیس در سال ۱۹۳۸ به یونان بازگشت. در سال ۱۹۳۰ تشخیص داده شد که آلیس به بی
ماری اسکیزوفرنی مبتلاست. او به یک آسایشگاه روانی در سوئیس اعزام شد و از آن به بعد جدا از همسرش زندگی کرد. وی پس از بهبود و ترخیص از آسایشگاه، باقی عمر خود را بیشتر صرف امور خیریه در یونان کرد. وی به علت پناه دادن یک خانوادهٔ یهودی در جریان جنگ جهانی دوم، از سوی بنیاد یادبود هولوکاست، عنوان درستکار در میان ملل را دریافت کرد. وی پس از جنگ جهانی، فرقه ای از راهبه های پرستار ارتدکس شرقی تأسیس کرد که به علت نبود داوطلب کافی بعد از مدتی منحل شد. بعد از سقوط کنستانتین دوم در سال ۱۹۶۷ و ایجاد حکومت نظامیان در یونان، آلیس به دعوت پسرش شاهزاده فیلیپ و ملکه الیزابت، برای زندگی به کاخ باکینگهام در لندن رفت و دو سال بعد در همین کاخ درگذشت. جسد او که ابتدا در قلعهٔ محل تولدش دفن شده بود، طبق وصیت خودش در سال ۱۹۸۸ به کلیسای مریم مجدلیه، بر فراز کوه زیتون در اورشلیم منتقل شد. شرایط زمانه. در طول زندگی آلیس، صحنهٔ سیاسی اروپا و وضعیت خانواده های سلطنتی این قاره با تغییرات بزرگی روبه رو شد. آلیس در اواخر دورهٔ ویکتوریا متولد شد. این دوره که به نام ملکه ویکتوریا نام گذاری شده، دورهٔ اوج انقلاب صنعتی در بریتانیا و قدرت امپراتوری
بریتانیا بود که به هژمونی بریتانیا در روابط بین الملل انجامید. در سال ۱۸۷۱ با پایان جنگ فرانسه و پروس و تأسیس جمهوری سوم فرانسه، اروپا وارد دورانی از صلح و ثبات نسبی شده بود که به نام دوران زیبا نیز شناخته می شود. از طرفی با تکمیل فرایندهای وحدت آلمان و وحدت ایتالیا در ابتدای دهه ۱۸۷۰، حکومت های فئودالی کوچک تر اروپا با یکدیگر متحد شده و حکومت های قوی تری تشکیل داده بودند. در این دوران بیشتر کشورهای اروپا دارای حکومت های سلطنتی بودند و خانواده های سلطنتی اروپا، از طریق ازدواج های متعدد با یکدیگر نسبت خانوادگی داشتند. این روابط خانوادگی تا حدی بود که ملکه ویکتوریا، امپراتریس بریتانیا، به نام مادربزرگ اروپا هم شناخته می شد. شرایط حاکم بر اروپا در پایان سده نوزدهم و آغاز سده بیستم میلادی باعث تقویت ملی گرایی و نظامی گری در کشورهای مختلف شد که از عوامل آغاز جنگ جهانی اول بود. در این دوره تعادل بین دولت های اروپایی شکننده بود و تنش بین این کشورها نهایتاً به جنگ جهانی اول انجامید. در اثر این جنگ، که چهار سال به طول انجامید، صحنه سیاسی اروپا به کلی تغییر کرد. امپراتوری روسیه، آلمان، اتریش مجارستان و عثمانی منحل شدن
د و کشورهای استونی، لتونی، لیتوانی، فنلاند و چکسلواکی اعلام استقلال کردند. در عین حال صحنه داخلی کشورهای اروپایی نیز دستخوش ناآرامی بود. برای مثال در یونان دو بار با فاصله ای کوتاه قدرت به دست مخالفان سلطنت افتاد و پادشاه و خانواده سلطنتی از آن کشور تبعید شدند. هم زمان در آلمان، طی جمهوری وایمار، ضعف کشور ناشی از شکست در جنگ باعث درگیری های داخلی احزاب شده بود که در نهایت به ظهور و قدرت گیری حزب نازی انجامید. با وقوع جنگ جهانی دوم در سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵، صحنهٔ سیاسی اروپا بار دیگر دگرگون شد. حکومت های سلطنتی متعددی همچون پادشاهی ایتالیا، آلبانی، رومانی و یوگسلاوی برچیده و بیشتر کشورهای اروپا صاحب حکومت جمهوری شدند. همچنین در پی جنگ جهانی دوم، امپراتوری بریتانیا به شدت تضعیف شده و مستعمرات آن به تدریج به استقلال رسیدند. تبار و خاندان. آلیس عضوی از خاندان آلمانی باتنبرگ بود که شاخه ای ناهم تراز از خاندان هسن است. خاندان هسن از قرن سیزدهم میلادی، حکمرانی ناحیه هسن را در اختیار داشت و خود شامل چند شاخه از جمله هسن-کاسل و هسن-دارمشتات بود. او فرزند شاهزاده لوییس باتنبرگ و همسرش شاهدخت ویکتوریای هسن و راین بود. پد
ر او، لوییس باتنبرگ که پسر بزرگ شاهزاده الکساندر هسن و راین از ازدواج ناهم تراز با کنتس جولیا هاوکه بود، در سال ۱۸۵۴ در گراتس اتریش متولد شده بود. وی شاهزاده ای آلمانی بود که در نوجوانی به شهروندی بریتانیا درآمده و به نیروی دریایی بریتانیا پیوسته بود. او در سال ۱۹۱۲ به فرماندهی این نیرو رسید اما در سال ۱۹۱۴ و کمی بعد از شروع جنگ جهانی اول با توجه به ریشهٔ آلمانی او و آلمان هراسی جامعهٔ بریتانیا، ناچار به استعفا از این مقام شد. جولیا بعد از ازدواج با الکساندر، عنوان شاهدخت باتنبرگ را از لودویگ سوم هسن دریافت کرد. ویکتوریای هسن و راین، مادر آلیس فرزند اول لودویگ چهارم هسن و شاهدخت آلیس پادشاهی متحده بود. لودویگ چهارم در سال ۱۸۶۲ با دختر دوم ملکه ویکتوریا ازدواج کرد و از این ازدواج صاحب هفت فرزند شد. در سال ۱۸۷۸، آلیس پادشاهی متحده و دختر چهارساله اش بر اثر ابتلا به دیفتری درگذشتند و بعد از آن نقش شاهدخت ویکتوریا، مادر آلیس، به عنوان فرزند بزرگ در تربیت برادر و خواهرانش پررنگ تر شد. این واقعه همچنین باعث شد ملکه ویکتوریا، امپراتریس بریتانیا، سعی کند رابطهٔ نزدیک تری با شاهدخت ویکتوریا برقرار و به نوعی نقش مادر ا
و را ایفا کند. این نزدیکی تا زمان بزرگسالی ویکتوریا و مرگ ملکه نیز ادامه داشت. لوییس پسرعموی پدر ویکتوریا بود و این دو از کودکی با یکدیگر آشنایی داشتند. آن ها در سال ۱۸۸۳ با یکدیگر نامزد شدند، اما ازدواج آن ها به خواست ملکه ویکتوریا تا سال ۱۸۸۴ به تعویق افتاد. با توجه به شغل لوییس به عنوان افسر نیروی دریایی بریتانیا و اعزام متناوب او به حوضهٔ مدیترانه، زندگی این زوج بعد از ازدواج بین بریتانیا، آلمان و مالت سپری می شد. شاهدخت آلیس باتنبرگ نخستین فرزند لوییس و ویکتوریا بود که در سال ۱۸۸۵ در بریتانیا متولد شد. پدر و مادر آلیس بعد از او صاحب سه فرزند دیگر به نام های لوئیز (۱۸۸۹– ۱۹۶۵)، جورج (۱۸۹۲– ۱۹۳۸) و لوییس (۱۹۰۰– ۱۹۷۹) شدند. لوئیز بعد از ازدواج با گوستاو آدولف ششم سوئد ملکهٔ سوئد شد. جورج و لوییس هر دو به نیروی دریایی بریتانیا پیوستند. جورج در اثر ابتلا به سرطان در جوانی درگذشت. لوییس آخرین نایب السلطنهٔ هند و نخستین فرماندار آن کشور بعد از استقلال بود و همچون پدرش به مقام لرد اول دریا رسید. وی در سال ۱۹۷۹ بر اثر بمب گذاری ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند در قایق شخصی اش کشته شد. کودکی. آلیس در ۲۵ فوریهٔ ۱۸۸۵ در
اتاق پرده های نگارین قلعهٔ وینزر در بارکشر، در حضور مادر مادربزرگش ملکه ویکتوریا به دنیا آمد. او در ۲۵ آوریل ۱۸۸۵ با نام کامل آلیس الیزابت جولیا ماری، در شهر دارمشتات غسل تعمید داده شد. وی شش نفر والد تعمیدی داشت که عبارت بودند از دو پدربزرگ و یک مادربزرگ در قید حیاتش، خاله، عمه و مادر مادربزرگ او: لودویگ چهارم هسن، شاهزاده الکساندر هسن و راین، شاهدخت جولیای باتنبرگ، الیزابت هسن و راین، شاهدخت ماری باتنبرگ و ملکه ویکتوریا. کودکی آلیس بین دارمشتات، لندن، زهایم-یوگنهایم و مالت، که پدرش متناوباً به عنوان افسر نیروی دریایی به آنجا اعزام می شد، گذشت. مادر او متوجه شد که آلیس دیرتر از سایر کودکان شروع به صحبت کرده و کلمات را به صورت نامفهوم ادا می کند. بالاخره مادربزرگش شاهدخت جولیا حدس زد که او مشکل شنوایی دارد و پس از مراجعه به پزشک مشخص شد که او به طور مادرزادی ناشنوا است. آلیس درنهایت با تشویق و حمایت مادرش لب خوانی و صحبت به زبان های انگلیسی و آلمانی را آموخت. بعدها او زبان فرانسوی و همچنین بعد از ازدواج زبان یونانی را نیز فرا گرفت. شاهزاده الکساندر باتنبرگ در سال ۱۸۸۸ بر اثر ابتلا به سرطان، لودویگ چهارم در س