Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ورزش انفرادی گونه ای از ورزش است که در آن شرکت کنندگان به صورت فردی با یکدیگر به رقابت می پردازند. با این حال، رقابت های تیمی مانند مسابقه امدادی، جام دیویس و جام فد نیز در ورزش های انفرادی اتفاق می افتد.
جعفر رحمان زاده (متولد ۱۳۳۶ در آمل) سیاستمدار ایرانی، استاندار اسبق زنجان و مازندران است. رحمان زاده همچنین عنوان معاونت سیاسی امنیتی مازندران را بر عهده داشته است. وی در سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ بنا به پیشنهاد سید عبدالواحد موسوی لاری وزیر کشور و به تصویب هیئت وزیران و با حکم رئیس جمهور وقت سید محمد خاتمی، استاندار زنجان شد. وی همچنین، در زمان ریاست سید ابراهیم رئیسی سرپرست معاونت برنامه ریزی و مدیرکل برنامه ریزی سازمان بازرسی کل کشور را بر عهده و فرمانداری چندین شهر را هم در کارنامه خود داشته است.
وادی الشاطئ (به عربی: شعبیة وادی الشاطئ) یک استان در لیبی است. وادی الشاطئ ۹۷٬۱۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸٬۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
ژان-کریستوف «ژول» بولیون (؛ زادهٔ در سن-بریو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل فرانسه است که در فصل در مجموع در یازده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. بولیون در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۳ امتیاز را به نام خود به ثبت رساند.
فلیس بونتو (؛ زادهٔ در مانربیو، نزدیکی برشا، درگذشتهٔ در سیلاو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل ایتالیا بود که از فصل تا در مجموع در شانزده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. بونتو در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۲ بار بر روی سکو رفت و ۱۷٫۵ امتیاز را به نام خود به ثبت رساند. بونتو در ۲۱ نوامبر ۱۹۵۳ بر اثر تصادف رانندگی به هنگام پیشتازی در مسابقه در سیلاو درگذشت.
یوآخیم بونیر (؛ زادهٔ در استکهلم، درگذشتهٔ در لو مان) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل سوئد بود که از فصل تا در مجموع در ۱۰۸ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد.بونیر در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۱ بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و او در این مسابقات ۱ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۱ بار به پیروزی دست یافت و ۳۹ امتیاز را به نام خود به ثبت رساند. بونیر در ۱۱ ژوئن ۱۹۷۲ بر اثر تصادف رانندگی در مسابقه ۲۴ ساعته لمانز ۱۹۷۲ در لو مان درگذشت.
جانی بوید (؛ زادهٔ در فرزنو، کالیفرنیا، درگذشتهٔ در فرزنو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در شش گراند پری شرکت کرد. بوید در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۱ بار بر روی سکو رفت و ۴ امتیاز را به نام خود به ثبت رساند. بوید در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۳ بر اثر ابتلا به سرطان در فرزنو درگذشت.
لوئیز-پریرا بوئنو (؛ زادهٔ در سائو پائولو، درگذشتهٔ در آچیبایا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل برزیل بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. بوئنو در ۸ فوریهٔ ۲۰۱۱ بر اثر ابتلا به سرطان در آچیبایا درگذشت.
ژان ماری بهرا (؛ زادهٔ در نیس، درگذشتهٔ در برلین غربی) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل فرانسه بود که از فصل تا در مجموع در ۵۳ گراند پری شرکت کرد. بهرا در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک در ۱ مسابقه موفق شد سریع ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۹ بار بر روی سکو رفت و ۵۱ امتیاز را به نام خود به ثبت رساند. بهرا در ۱ اوت ۱۹۵۹ بر اثر شکستگی شدید جمجمه و دنده ها پس از پرتاب شدن به بیرون از خودرو به هنگام مسابقه در برلین غربی درگذشت.
لوسین بیانچی (؛ زادهٔ در میلان، درگذشتهٔ در پیست سرت، لو مان) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل بلژیک بود که از فصل تا ، و سپس در فصل های و در مجموع در نوزده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. او در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۱ بار بر روی سکو رفت و ۶ امتیاز را به نام خود به ثبت رساند. بیانچی در ۳۰ مارس ۱۹۶۹ بر اثر تصادف رانندگی در آزمون های آماده سازی برای مسابقه ۲۴ ساعته لمانز ۱۹۶۹ در پیست سرت، لو مان درگذشت.
کلمنت بیاندتی (؛ زادهٔ در بوددوسو، درگذشتهٔ در فلورانس) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل ایتالیا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. بیاندتی در ۲۴ فوریهٔ ۱۹۵۵ در فلورانس درگذشت.
لویجی امیلیو رودولفو برتتی بیانکو (؛ زادهٔ در میلان، درگذشتهٔ در ریو دو ژانیرو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل برزیل بود که در فصل در مجموع در چهار گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. بیانکو در ۸ مهٔ ۱۹۸۴ بر اثر بیماری تنفسی در ریو دو ژانیرو درگذشت.
پابلو بیرگر (؛ زادهٔ در بوئنوس آیرس، درگذشتهٔ در بوئنوس آیرس) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل آرژانتین بود که در فصل ، و دوباره در فصل در مجموع در دو گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. بیرگر در ۹ مارس ۱۹۶۶ بر اثر تصادف رانندگی جاده ای در بوئنوس آیرس درگذشت. زندگی. پابلو بیرگر در روز هفتم ژانویه ۱۹۲۴ در شهر بوئنوس آیرس به دنیا آمد. از سنین کودکی به مسابقات رانندگی علاقه مند بود و فعالیتش در این زمینه را در سال ۱۹۴۷ با رانندگی یک فورد توریسمو کارترا آغاز کرد ولی پس از مدت کوتاهی مجبور به کناره گیری از مسابقات شد. او اولین پیروزی خود در مسابقات رانندگی را در سال ۱۹۵۱، پس از ۲ سال دوری از این ورزش به دست آورد. مرگ. در ۹ مارس ۱۹۶۶، بیرگر برای تجارت به شهر خونین سفر می کرد که یک تصادف مرگبار بین لوخان و خنرال رودریگز، نه چندان دور از بوئنوس آیرس رخ داد. بیرگر در هنگام رخداد این تصادف چهل و دو ساله بود. او دو روز بعد در گورستان سن خوزه فلورس، واقع در جنوب شرقی بوئنوس آیرس به خاک سپرده شد.
کاخ زمستانی نصرت اله خان معروف به سردار امجد از مهم ترین بناهای حکومتی گیلان در شهر تالش(هشتپر) به شمار می رود. سردار امجد که از اواسط دوره ناصرالدین شاه قاجار تا انقلاب مشروطه حاکم کرگان رود تالش بود، از قدرت و نفوذ زیادی در منطقه تالش برخوردار بود و برای قدرت نمایی و تدارک مکانی مناسب برای پذیرایی از بزرگان و درباریان قاجار تصمیم به ساخت این بنا می گیرد. بنابر روایت منابع محلی احداث و تکمیل این بنا ۲۵ سال به طول انجامیده است. سنگ های به کار رفته در بنا از ارتفاعات ییلاقی تالش به این مکان آورده شده اند و کارگران زیادی به طور روزانه در ساخت این بنا مشغول به کار بوده اند. این بنا اطاقسرا نامیده می شد که اکنون در ضلع غربی میدان اصلی شهر تالش واقع گردیده است و با نمای بیرونی آبی رنگ و به همراه طاق نماها و درگاه های هلالی توجه هر رهگذری را به خود جلب می کند. این بنا در جریان شورش های محلی مردم تالش در دوره انقلاب مشروطه به آتش کشیده می شود و به مدت ۶۰ سال به صورت متروکه باقی می ماند. تا اینکه در اوایل دهه ۱۳۵۰ خورشیدی مورد بازسازی قرار گرفت و این ساختمان و محوطه بزرگ پیرامون آن به جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران واگ
ذار می شود و پس از انقلاب اسلامی نیز در اختیار بسیج سپاه پاسداران قرار می گیرد. بدین جهت علیرغم آنکه بخشی از محوطه شرقی آن در مجاورت میدان اصلی شهر تالش به پارک تبدیل شده است علیرغم دیدگاه برخی صاحب نظران و مسئولان محلی به تبدیل این مکان به موزه کاخ، بعلت کاربری نظامی کنونی، مورد بازدید علاقه مندان قرار نمی گیرد. در سالهای اخیر با ترک برداشتن برخی از نماها و نم گرفتن طبقه فوقانی آن، سقف این بنا با حلب پوشانیده شده است. مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گیلان گفت: کاخ سردار امجد برای تأسیس موزه تالش انتخاب شد. در بیرون این کاخ هشت در بزرگ وجود داشته و از آنجائیکه در زبان تالشی در را «بًر» می گویند، منطقه را هشتبر نام نهادند که به مرور زمان و بر اثر تکرار به هشتپر معروف شد و تغییر نام پیدا کرد و در سال های اخیر این نام نیز عوض شد و آن را «تالش» نامیدند ولی مردمان بومی و منطقه همچنان این شهر را هشتپر می نامند.
اخترشناسی پیاده رو یا سایدواک (Sidewalk) به فعالیت تنظیم تلسکوپ در یک مکان شهری بر مبنای سود و یا غیرانتفاعی به عنوان سرگرمی و یا برای آموزش عمومی اشاره می کند.
نظام الدین خان مشارالدوله (۱۲۶۲خ شیراز – ۱۳۱۵ خ تهران) که نام خانوادگی حکمت برگزید، دولتمرد دوران قاجار و پهلوی بود. پدرش حسام الدین خان شیرازی پزشک دربار قاجار بود که ابتدا لقب حافظ الصحه گرفت و بعد مسیح الملک شد و در آخر عمر لقب مشارالدوله گرفت که پس از مرگ به پسرش رسید. نظام الدین پس از تحصیل در رشته حقوق در اروپا در شروع جنگ بین الملل اول به ایران بازگشت و به نمایندگی از شیراز وارد دوره سوم مجلس شورای ملی شد. اعتبارنامه اش حدود سه ماه پس از آغاز به کار مجلس در ۲۶ اسفند ۱۲۹۳ به تصویب رسید. در مجلس عضو اقلیت حزب دموکرات بود اما با پیشروی ارتش روسیه بسوی تهران، مجلس تعطیل شد و نمایندگان به قم و کرمانشاه مهاجرت کردند. مشارالدوله هم مانند بسیاری دیگر از اعضای حزب دموکرات به کرمانشاه و سپس استانبول مهاجرت کرد. پس از بازگشت به ایران به ترتیب معاون وزارت فوائد عامه، معاون وزارت معارف و معاون وزارت جنگ شد. در ۲۶ فروردین ۱۳۰۳ سردار سپه او را به عنوان کفیل (سرپرست) وزارت فوائد عامه به مجلس معرفی کرد. در همین مقام بود که در دوازدهم تیر همان سال لایحه «توحید اوزان و مقادیر» را برای رواج سیستم اندازه گیری متریک به مجلس
داد. در هشتم شهریور سردار معظم تیمورتاش وزیر فوائد عامه شد و رضا خان موقتا سرپرستی وزارت معارف را به مشار الدوله سپرد تا وزیری برای این وزارتخانه پیدا کند. دو ماه بعد او را روانه حکومت کردستان کرد. حکمت در دهم تیر ۱۳۰۶ حاکم اصفهان و سپس حاکم بنادر و کرمان شد تا اینکه در دهم مهر ۱۳۱۳ محمدعلی فروغی او را به عنوان وزیر پست و تلگراف دولت خود به مجلس معرفی کرد. حکمت تا هنگام مرگ در این سمت ماند. مشارالدوله در باغ طوطی شاه عبدالعظیم به خاک سپرده شده است. برادرش سردار فاخر حکمت در زمان محمدرضا شاه چند دوره رئیس مجلس شورای ملی بود. باغ مسیح الملک که امروزه بخشی از آن میان میدان بهارستان و خیابان کمال الملک تهران باقی مانده، متعلق به پدر مشارالدوله حکمت بود.
فهرست برندگان رقابت های باشگاهی اتحادیه فوتبال اروپا (به ) شامل آمار قهرمانی تیم ها و کشورهای یوفا در مسابقات باشگاهی اروپا است. این مسابقات شامل: لیگ قهرمانان اروپا (سابقاً جام باشگاه های اروپا)، لیگ اروپا (سابقاً جام یوفا)، سوپرجام اروپا، در حال حاضر و جام برندگان جام اروپا (منحل شده در سال ۱۹۹۹) و جام اینترتوتو (منحل شده در سال ۲۰۰۸) در گذشته می باشد. یوفا و کونمبول با همکاری یکدیگر مسابقات جام بین قاره ای فوتبال را از سال ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۴ برگزار کردند که بعدها زیر نظر فیفا و با نام جام باشگاه های فوتبال جهان ادامه یافت. رئال مادرید با ۲۴ عنوان قهرمانی رکورددار کسب عنوان قهرمانی است؛ ۷ بار بیشتر از آ.ث. میلان ایتالیا. یوونتوس ایتالیا تنها تیمی است که در هر ۶ رقابت مسابقات باشگاهی اروپا قهرمان شده است. آن ها پلاک یوفا را در ۱۲ ژوئیه ۱۹۸۸ به خاطر کسب هر سه جام قهرمانی اصلی اروپا، یعنی جام باشگاه ها (در سال ۱۹۸۵)، جام برندگان جام (در سال ۱۹۸۴) و جام یوفا (در سال ۱۹۷۷) به دست آوردند. یوونتوس اولین قهرمانی خود در سوپر جام اروپا را در سال ۱۹۸۴، اولین قهرمانی جام بین قاره ای فوتبال خود را در سال ۱۹۸۵ و اولین قهرمانی
جام اینترتوتو خود را در سال ۱۹۹۹ به دست آورد. موفق ترین تیم ها در رقابت های باشگاهی فوتبال اروپا، باشگاه های اسپانیایی با مجموع ۶۴ قهرمانی می باشند؛ بالاتر از باشگاه های ایتالیایی با ۴۹ عنوان و باشگاه های انگلیسی با ۴۵ عنوان. باشگاه های ایتالیایی تنها تیم های در تاریخ فوتبال اروپا هستند که در یک فصل خاص (۹۰–۱۹۸۹)، عنوان قهرمانی هر سه رقابت اصلی یوفا را کسب کرده اند؛ شامل قهرمانی میلان در جام باشگاه های اروپا، قهرمانی سمپدوریا در جام برندگان اروپا و قهرمانی یوونتوس در جام یوفا. از آنجا که یوفا جام اینتر-سیتیز فیرز کاپ را (که پیشینهٔ جام یوفا است) به رسمیت نمی شناسد، موفقیت در آن رقابت ها در این فهرست گنجانده نشده است. همچنین سوپر جام اروپا ۱۹۷۲ و جام باشگاه های فوتبال جهان (که یک رقابت فیفا است) نیز در این جدول لحاظ نشده اند. برندگان. فهرست های زیر تا پایان فینال ۲۰۲۲ به روز شده است. بر پایهٔ باشگاه. رئال مادرید با ۲۲ عنوان قهرمانی رکورددار کسب عنوان قهرمانی در رقابت های باشگاهی اتحادیه فوتبال اروپا است و آ.ث. میلان با ۱۷ عنوان در رده دوم قرار دارد. تیم های اسپانیایی رکورد دار بیشترین قهرمانی در هر سه رقابت اص
لی باشگاهی در اروپا هستند: رئال مادرید با ۱۳ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا/جام باشگاه های اروپا، سویا با ۶ قهرمانی در لیگ اروپا/جام یوفا و بارسلونا با ۴ قهرمانی در جام برندگان جام اروپا. میلان با ۵ قهرمانی در سوپرجام اروپا (به طور مشترک با بارسلونا) و با ۳ قهرمانی در جام بین قاره ای فوتبال (به طور مشترک با رئال مادرید)، دیگر رکورددار قهرمانی مسابقات باشگاهی اروپا می باشد. تیم های آلمانی هامبورگ، شالکه ۰۴ و اشتوتگارت و تیم اسپانیایی ویارئال، رکورددار قهرمانی (هرکدام دو بار) در جام اینترتوتو می باشند. یوونتوس، آژاکس آمستردام، بایرن مونیخ، چلسی و منچستر یونایتد تنها تیم هایی هستند که موفق به قهرمانی هر سه رقابت اصلی باشگاهی در اروپا شده اند (لیگ قهرمانان اروپا/جام باشگاه های اروپا، لیگ اروپا/جام یوفا و جام برندگان جام اروپا). با این حال، یوونتوس تنها تیمی است که در هر ۶ رقابت مسابقات باشگاهی اروپا قهرمان شده است (علاوه بر موارد یادشده، قهرمانی در سوپر جام اروپا، جام اینترتوتو و جام بین قاره ای فوتبال را نیز کسب کرده است). فهرست زیر شامل تیم هایی است که حداقل یک قهرمانی در مسابقات باشگاهی اروپا تا پایان سال ۲۰۲۱
به دست آورده اند (به ترتیب زمانی): بر پایهٔ کشور. باشگاه های اسپانیایی موفق ترین تیم ها در رقابت های باشگاهی فوتبال اروپا با مجموع ۶۲ قهرمانی می باشند که در لیگ قهرمانان اروپا/جام باشگاه های اروپا ۱۸ قهرمانی، سوپر جام اروپا ۱۵ قهرمانی و لیگ اروپا/جام یوفا ۱۳ قهرمانی دارند و از این حیث رکورددارند. بیشترین قهرمانی در جام بین قاره ای فوتبال را باشگاه های ایتالیایی با ۷ عنوان قهرمانی دارند. در جایگاه سوم، باشگاه های انگلیسی با ۴۴ قهرمانی قرار دارند؛ شامل رکورد قهرمانی در جام برندگان جام اروپا با ۸ عنوان. باشگاه های فرانسوی در جایگاه ششم این فهرست با داشتن بیشترین قهرمانی در جام اینترتوتو با ۱۲ عنوان، قرار دارند. باشگاه های ایتالیایی تنها تیم هایی در تاریخ فوتبال اروپا هستند که در یک فصل خاص (۹۰–۱۹۸۹)، هر سه رقابت اصلی یوفا را کسب کرده اند. فهرست زیر شامل تیم هایی است که حداقل یک قهرمانی در مسابقات باشگاهی اروپا تا پایان سال ۲۰۲۱ به دست آورده اند (به ترتیب زمانی): "* = رکورد آلمان شامل آلمان غربی می باشد."
میرزا محمدعلی خان معروف به کلوپ (۱۲۵۷–۱۳۲۰) که نام خانوادگی فرزین برگزید، دیپلمات و دولتمرد ایرانی و نخستین وزیر دربار محمدرضا شاه پهلوی بود. او فرزند میرزا مسیح اصفهانی بود. در مدارس جدیدالتأسیس تهران و مدرسه دارالفنون تحصیل کرد. در دارالفنون با ذکاءالملک فروغی دوست شد و این دوستی در آینده او را در پیشرفت در سیاست کمک کرد. میرزا محمدعلی خان مدتی حسابدار کلوپ فرانسویها در همدان بود و از این رو به میرزا محمدعلی خان کلوپ معروف شد. سپس به استخدام مالیه همدان درآمد و نماینده این شهرستان در دوره سوم مجلس شورای ملی شد. در مجلس از اعضای اقلیت دموکرات بود. نمایندگی او به یک سال نکشید که به دلیل پیشروی ارتش روسیه بسوی تهران، مجلس تعطیل شد و نمایندگان به قم و کرمانشاه مهاجرت کردند. در دولتی که نظام السلطنه مافی در کرمانشاه تشکیل داد، وزیر مالیه شد اما با شکست این دولت به برلن رفت و در انتشار روزنامه "کاوه" شرکت کرد. بعداً به ایران بازگشت و به مقام خزانه داری کل کشور در وزارت مالیه رسید و در دوره نخست وزیری سردارسپه، معاون وزیر مالیه شد. در زمان رضاشاه ابتدا به عنوان وزیرمختار به برلن رفت و در ۲۴ دی ۱۳۰۷ به عنوان سفیر ک
بیر ایران در افغانستان تعیین شد اما پیش از آنکه راهی محل مأموریت شود، به علت مرگ ابوالقاسم عمید در بهمن ۱۳۰۷ به کفالت (سرپرستی) وزارت امور خارجه تعیین و در شانزدهم آن ماه به مجلس معرفی شد. در سی ام تیر ۱۳۰۸ کفیل وزارت مالیه و در شانزدهم شهریور همان سال وزیر مالیه شد. کمی بعد در سی ام آبان به وزارت امورخارجه رسید. سال بعد در ۲۳ اردیبهشت بار دیگر وزیرمختار ایران در آلمان شد. پس از بازگشت به ایران در دهم شهریور ۱۳۱۱ معاون بانک ملی و سپس رئیس بانک ملی شد. در پی حمله به متفقین به ایران در سوم شهریور ۱۳۲۰ دوست قدیمی اش محمدعلی فروغی نخست وزیر شد و او را وزیر دربار کرد. در عکس معروف صحنه ادای سوگند محمدرضا شاه پهلوی در مجلس شورای ملی در ۲۵ شهریور ۱۳۲۰، محمدعلی فرزین پشت سر او دیده می شود. محمدعلی فرزین در سال ۱۳۲۰ مدتی پس از تصدی وزارت دربار درگذشت.
نیلوفر بیانی (زادهٔ ۱۳۶۶ در تهران) پژوهشگر و فعال محیط زیست و زندانی سیاسی اهل ایران است. او متهم ردیف دوم در پروندهٔ زندانیان محیط زیستی ایران است. بی بی سی در سال ۲۰۲۲ او را یکی از ۱۰۰ زن الهام بخش و اثرگذار در جهان معرفی کرد. زندگی. نیلوفر بیانی در سال ۱۳۶۶ (۱۹۸۷ میلادی) در تهران متولد شد. نیلوفر بیانی به دلیل علاقه به محیط زیست، تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه مک گیل در مونترآل کانادا ادامه داد و مدرک کارشناسی زیست شناسی را از آن دانشگاه دریافت نمود. پس از آن، در رشتهٔ «بیولوژی حفاظت» ادامه تحصیل داد و در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه کلمبیا در نیویورک آمریکا فارغ التحصیل شد. او مدتی نیز در دانشگاه کلمبیا به تدریس مشغول شد. وی که سابقهٔ کار در آزمایشگاه دانشکده مک گیل دارد، یک دوره را نیز در اوگاندا و تانزانیا به عنوان پروژهٔ تحصیلی آفریقای مک گیل گذراند. او از سال ۱۳۹۱ تا اردیبهشت ۱۳۹۶ به عنوان مشاور در پروژه بین المللی «کاهش مخاطرات پس از بحران بر اساس رویکرد اکوسیستمی» در برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد در ژنو مشغول به کار بود. وی در تابستان ۱۳۹۶ به ایران بازگشت و به عنوان مدیر برنامه ریزی، همکاری
خود را با «مؤسسه میراث حیات وحش پارسیان» آغاز کرد. بازداشت. نیلوفر بیانی، ۶ ماه پس از بازگشت به ایران، در ۴ بهمن سال ۱۳۹۶، از سوی سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دستگیر و متهم به جاسوسی شد. غیر از او، کاووس سیدامامی، امیرحسین خالقی، عبدالرضا کوهپایه، هومن جوکار، مراد طاهباز، سام رجبی، سپیده کاشانی و طاهر قدیریان، از فعالان محیط زیست بازداشت و روانهٔ زندان شدند. پس از گذشت بیش از ۵۰۰ روز از «بازداشت موقت» این فعالان محیط زیست، محمدرضا تابش، رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی، ابراز امیدواری کرد رئیس قوه قضائیه، ابراهیم رئیسی به وعده هایی که در مورد اجرای عدالت داده، عمل کند. او در این مورد گفت: «معتقدیم این پرونده باید در محکمه ای عادلانه و با حضور وکلای مدنظر خانواده ها و البته به صورت علنی برگزار شود تا افکار عمومی در جریان آن قرار گیرد.» محمود صادقی یکی دیگر از نمایندگان مجلس همزمان با اظهارات تابش در یک پیام توئیتری نوشت: «با این همه تأکید مؤکدی که آقای رئیسی بر رعایت موازین آیین دادرسی دارند تا جایی که دستورالعمل قابل تحسین کرامت انسانی را ابلاغ می کنند، نمی دانم برای این مقدار طولانی شد
ن نامتعارف بازداشت موقت فعالان محیط زیست چه توجیهی دارند؟!» نیلوفر بیانی در ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ در اعتراض به ادامه بازداشت موقت خود، به همراه سایر بازداشت شدگان محیط زیستی، اعتصاب غذا کرد. جلسات دادگاه. اولین جلسهٔ رسیدگی به اتهامات نیلوفر بیانی و فعالان محیط زیست، پس از گذشت ۱ سال از بازداشت، صبح چهارشنبه ۱۰ بهمن ۱۳۹۷ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست ابوالقاسم صلواتی برگزار شد. نیلوفر بیانی به همراه ۳ فعال محیط زیست دیگر (مراد طاهباز، هومن جوکار و طاهر قدیریان)، به «افساد فی الارض» مهتم شده بود. نیلوفر بیانی در دومین جلسهٔ دادگاه اعلام کرد که بارها توسط مأموران مورد ضرب و شتم قرار گرفته و تهدید شده است. او در دادگاه رو به دیگران کرد و فریاد زد: در ۲۲ مهر ۱۳۹۸ سخنگوی قوه قضائیه ایران، از تغییر اتهام «افساد فی الارض» به «همکاری با دولت متخاصم آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران جهت جاسوسی به نفع سیا و موساد»، خبر داد. محکومیت. ۲۹ آبان ۱۳۹۸ غلامحسین اسماعیلی سخنگوی قوه قضاییهٔ ایران اعلام کرد: پس از برگزاری ۳۶ جلسه از دادگاه «متهمان به جاسوسی از مراکز نظامی در پوشش محیط زیست»، شش نفر از متهمان پرونده به
۶ تا ۱۰ سال زندان محکوم شدند. در بین این افراد، نیلوفر بیانی به ۱۰ سال زندان و رد مالِ ۶ سال کار در سازمان ملل محکوم شد. در ۲۹ بهمن ۱۳۹۸ احکام قطعی فعالان محیط زیستی ایران صادر و حکم دادگاه بدوی تأیید شد. «نیلوفر بیانی» فرزند یوسف، به اتهام «همکاری با آمریکا به عنوان دولت مخاصم و تحصیل مال نامشروع به مبلغ ۳۵۶/۶۰۰ دلار به ۱۰ سال حبس و رد وجوه مأخوذه و ضبط مبلغ به نفع دولت جمهوری اسلامی ایران» محکوم شد. مرخصی. نیلوفر بیانی ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ پس از ابتلا به ویروس کرونا از زندان اوین به مرخصی درمانی آمد. آزادی. او در تاریخ بیستم فروردین ۱۴۰۳ از زندان اوین آزاد شد. افشاگری و نامه به مسئولان. نیلوفر بیانی در نامه های چندگانه دست به افشاگری زد. او عنوان کرد که برای اعتراف اجباری تحت شکنجه و آزار جنسی و جسمی و روحی قرار داشته و حکم صادر شده بر مبنای آن اعتراف های اجباری است. وی در این نامه ها نوشته است که بازجویان اطلاعات سپاه در حدود ۱۲۰۰ ساعت او را به منظور گرفتن اعتراف اجباری و ساختگی، بازجویی کرده اند و تحت «شدیدترین شکنجه های روحی و روانی، تهدید به شکنجه فیزیکی و تهدیدهای جنسی» قرار داشته است. متن این نامه ها را نخس
تین بار در بهمن ۱۳۹۸ بی بی سی فارسی منتشر کرد. در سال ۱۳۹۷ نیز، وبسایت کلمه خبری در مورد اعتراض نیلوفر بیانی در دادگاه به شکنجه و اعتراف گیری منتشر کرده بود. نامه به رئیس بند ۲-الف بازداشتگاه سپاه در اوین. نیلوفر بیانی در ۲۶ دی ۱۳۹۷ در نامه ای به «حسینی» رئیس بند ۲ الف بازداشتگاه سپاه در اوین، بخشی از رفتارهای مأموران را چنین توصیف کرده است: او در این نامه می افزاید: «در کمال ناباوری هر بار پس از افشاگری و درخواست کمک از مسئولین مربوط با مضاعف شدن فشارها روبه رو شده و تهدیدها و شکنجه ها فزونی یافت و مکرراً به من یادآور می شدند… کاری نکن که لج سیستم را درآوری.» نامه به رئیس قوه قضاییه. نیلوفر بیانی، در نامه ای که به تاریخ ۴ بهمن ۱۳۹۷ به رئیس وقت قوه قضاییه، صادق آملی لاریجانی نوشت، عنوان کرد مأموران اطلاعات سپاه به صراحت به او می گفته اند: «بر دهان قاضی ای خواهند کوبید که حکمی غیر از حکم از پیش نوشته شدهٔ سپاه را در دادگاه قوه قضاییه قرائت کند.» آخرین دفاع. نیلوفر بیانی در بخشی از متن آخرین دفاع خود در شهریور ۱۳۹۸، با اشاره به هراس دائمی خود از امکان عملی شدن تهدیدهای جنسی سربازجوی پرونده نوشت: نامه به سید علی
خامنه ای. نیلوفر بیانی در ۲۲ بهمن ۱۳۹۷، در نامه ای به سید علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران، رفتار بازجویان سپاه را توضیح داد. او در بخشی از نامهٔ خود نوشته است که به همراه ۷ مردِ مسلح به ویلایی خصوصی در لواسان تهران برده شده و در آن جا وی را مجبور به نظارهٔ رفتار غیراخلاقی و غیراسلامی آن ها در استخر خصوصی کرده اند. نامه بهمن ۱۳۹۸. نیلوفر بیانی در نامه ای که در اواسط بهمن ۱۳۹۸ نوشته است، به شرح حالی از وضعیتش پرداخته است. او در بخشی از شرح حال خود از ۲۲ ماه بازداشت موقت در بند ۲ الف سپاه پاسداران، بیان می کند که مأموران در هنگام بازجویی، وی را تحت فشار وادار به «تقلید صدای حیوانات وحشی» نموده اند و به «تزریق آمپول فلج کننده و آمپول هوا» تهدید کرده اند. او ذکر می کند که بازجویان، با نشان دادن تصویر جسد کاووس سیدامامی به وی هشدار داده اند: «عاقبت خودت و تمام همکاران و اعضای خانواده ات نیز همین است مگر آن که هر آنچه ما می خواهیم بنویسی.» او به مواردی نظیر: «تهدید همه روزه به اعدام»، «تحمل ۸ ماه سلول انفرادی»، «بازجویی های طولانی ۹ تا ۱۲ ساعته در روز و شب»، «بازجویی های ایستاده یا در حال چرخیدن با چشم بند یا
در حال بشین و پاشو»، «توهین به خود و خانواده»، «تهدید به بازداشت و شکنجه پدر و و مادر ۷۰ ساله» و «انتقال جزئیات حس لحظهٔ اعدام» اشاره نموده است. واکنش ها. در این اطلاعیه، دادستانی تهران افزوده است که پس از انتشار شرح حال نیلوفر بیانی، یک «هیئت قضایی» مأمور بررسی و «شنیدن توضیحات، ادله و استنادات احتمالی» این زندانی شده است. دادستانی افشاگری های نیلوفر بیانی را «نشر اکاذیب و اتهام افکنی های بی استناد» عنوان نموده است.
سید علی کاشفی خوانساری (متولد ۲۲ بهمن ۱۳۵۰ در تهران) نویسنده، شاعر و روزنامه نگار ایرانی است. او سابقه سردبیری "فصلنامهٔ نقد کتاب کودک و نوجوان" و "سروش نوجوان" را در کارنامه اش دارد. از جمله آثار برجستهٔ او می توان به "روزنامه جات عهد بوق"، "دعواهای ادبی"، "لالایی های لالیلایی" و "سروده های پس از مرگ" اشاره کرد. زندگی. سید علی کاشفی خوانساری در سال ۱۳۵۰ در تهران به دنیا آمد. پدرش، سید رضا کاشفی، مترجم زبان آلمانی و از اعضای برجستهٔ انجمن اسلامی دانشجویان مقیم اروپا و مادرش، اقدس طیب، وکیل پایه یک دادگستری بود. پدربزرگش، سید ضیاءالدین خوانساری، از روحانیانِ سرشناسِ حوزه علمیه قم بود. کاشفی در دوران دانش آموزی، در مسابقات شعر، داستان و روزنامه نگاری موفقیت هایی به دست آورد. سپس در رشته مهندسی عمران به تحصیل پرداخت و دوره های آموزشی گوناگون با موضوع روزنامه نگاری، زبان انگلیسی و دوره دوساله کارگردانی سینما را گذراند. از بیست سالگی به روزنامه نگاری پرداخت. او بیش از دویست مقاله و یادداشت تخصصی در حوزهٔ ادبیات کودک و نوجوان منتشر کرده است. او سردبیری "ماهنامهٔ شهرزاد" را بر عهده داشته است. کاشفی همچنین تا کنون بی
ش از صد جلد کتاب در حوزه مسائل نظری ادبیات کودک و نوجوان، تاریخ ادبیات و مطبوعات کودکان ایران منتشر کرده است. او در فاصله سال های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ و در دوره وزارت محمدحسین صفار هرندی و در دوره وزارت علی جنتی(۱۳۹۵–۱۳۹۲) از اعضای هیئت نظارت و سانسور پیش از چاپ کتب کودک و نوجوان بوده است.
سید ضیاءالدین خوانساری (۱۲۷۱ در خوانسار - ۱۳۱۷) روحانی ایرانی و از مؤسسان حوزهٔ علمیهٔ قم بود. او پدربزرگ سید علی کاشفی خوانساری است. زندگی. خانواده اش از سادات موسوی خوانسار و از احفاد امامزاده سید صالح قصیر بودند. نسب او با ۳۵ واسطه به موسی بن جعفر می رسید. خوانساری در نوجوانی به حوزه علمیه اراک رفت و دوره های مقدماتی را گذراند و در سال ۱۳۰۰ شمسی همراه عبدالکریم حائری به قم مهاجرت کرد و در احیای حوزه علمیه قم نقش داشت. او از استادان روح الله خمینی بوده است.
؛ زادهٔ در میزا، آریزونا، درگذشتهٔ در آتلانتا، جورجیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل ایالات متحده آمریکا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. بیش در ۶ ژوئیه ۱۹۵۸ بر اثر جراحات وارده در تصادف رانندگی در آتلانتا، جورجیا درگذشت. آرت بیش یک مسابقه دهنده آمریکایی بود که از همکاری Indy 500 / F1 بهره می برد. حرفه او در می 1958 شروع شد. در اولین دور ایندیاناپولیس 500 در تصادف مرگبار پت اوکانر درگیر شد، بنابراین برای شرکت در اولین مسابقه خود منصرف شد. چند روز بعد، او اولین پیروزی خود را در ChampCar در میلواکی به دست آورد، اما چند روز بعد، قربانی تصادف در Lakewood Speedway شد و در همان تصادف درگذشت.
آیوور لئون جان بیوب (؛ زادهٔ در ایست هام، اسکس، درگذشتهٔ در نزدیکی کلرمون-فران) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که از فصل تا در مجموع در شش گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. بیوب در ۱ اوت ۱۹۵۹ بر اثر تصادف رانندگی به هنگام مسابقه در نزدیکی کلرمون-فران درگذشت.
مایکل سیمون بریندلی بریم بیوتلر (؛ زادهٔ در قاهره، درگذشتهٔ در لس آنجلس، کالیفرنیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که از فصل تا در مجموع در ۲۹ گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. بیوتلر در ۲۹ دسامبر ۱۹۸۸ بر اثر ابتلا به بیماری ایدز در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.
دونالد بنتلی بیومن (؛ زادهٔ در فارن بورو، همپشر، همپشر، درگذشتهٔ در ویکلو، شهرستان ویکلو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. بیومن در ۹ ژوئیه ۱۹۵۵ بر اثر تصادف رانندگی در دور دوم مسابقه در ویکلو، شهرستان ویکلو درگذشت.
ماسیمیلانو «ماکس» پاپیس (؛ زادهٔ در کومو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل ایتالیا است که در فصل در مجموع در هفت گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.