Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه شهرستان دیگر پیوست. با جابه جایی مرزها بر اساس حکمیت نخست وین قدمی بزرگ در برقراری مرز مشترک بین مجارستان و لهستان برداشته شد. اثرات. روابط اسلواکی و مجارستان. حکمیت اول وین احساسات ضد مجارستان را در اسلواکی تشدید کرد. یانوش استرهازی، یکی از رهبران سیاسی اقلیت مجار در اسلواکی پیشنهاد کرد که ۱۰۰۰ کیلومتر مربع از مناطق اهدا شده به مجارستان با جمعیت عمدتاً اسلواک به منظور تضمین همزیستی مسالمت آمیز بلند مدت به اسلواکی بازگردانده شود. این پیشنهاد توسط دولت مجارستان مورد پذیرش واقع نشد. برهم خوردن توازن اقلیت ها بین دو کشور و فاصله کوتاه بین این حکمیت و حمله مجارستان به اسلواکی در ماه مارس سال ۱۹۳۹، باعث ایجاد بسیج اجتماعی در ضدیت مجارستان در طول جنگ جهانی دوم در اسلواکی گردید. گفته می شود همه ساله در سالگرد این حکمیت تظاهرات ضد مجارستانی با سر دادن شعار و گاهی آسیب زدن به اموال یا مساکن اقلیت باقی مانده مجار، در اسلواکی برگزار می شد. افراطی شدن اروپای مرکزی. با اجرای حکمیت مخست وین مجارستان مفاد پیمان تریانون را زیر پا گذاشت. این کشور تنها چند هفته بعد تلاش خود را برای استیلا بر کارپاتین روتنیا از سر گرفت. تحت ف
شار آلمان نازی اسلواکی در چهاردهم ماه مارس سال ۱۹۳۹ اعلام استقلال کامل کرد و با اشغال مابقی سرزمین ها توسط آلمان، چکسلواکی تماماً از میان برداشته شد. دو روز پیش از آن، آلمان اجازه اشغال مابقی کارپاتین روتنیا به شرط چشم پوشی از اسلواکی را به مجارستان داده بود. ۱۴ و ۱۵ مارس مناطق باقی مانده از کارپاتین روتنیا تحت عنوان کارپاتو-اوکراین اعلام استقلال کرد اما بلافاصله مورد تهاجم مجارستان واقع و پس از سه روز به طور کامل اشغال شد. در جریان این حمله بخش کوچکی از شرق اسلواکی نیز به اشغال مجارستان درآمد. با توجه به عدم مواجهه با واکنشی قابل توجه، مجارستان از بیست و سوم ماه مارس حملات به مناطق شرقی اسلواکی را با شدت بیشتر ادامه داد. ارتش مجارستان قصد داشت تا جایی که می تواند در خاک اسلواکی پیشروی کند. پس از یک جنگ کوتاه مدت بین دو کشور، آلمان، مجارستان را مجبور به توقف عملیات خود آغاز مذاکره ساخت. با انجام این مذاکرات مجارستان بر خلاف حکمیت وین بدون داشتن دلایل موجه قومیتی مناطق بیشتری در شرق اسلواکی (۱۸۹۷ کیلومتر مربع و ۷۰ هزار نفر جمعیت عموماً اسلواک) دریافت کرد. تا میانه ماه مارس سال ۱۹۳۹ ایجاد مرز مشترک بین مجارستان
و لهستان از نظر نظامی خوشایند آلمان نبود. به هر حال هنگامی که مجارستان در ماه مارس سال ۱۹۳۹ اجازه سلطه بر کاپاتین روتنیا را یافت از جانب آلمان ملزم شده بود به اسلواکی دست اندازی نکند. هدف آلمان از این مسئله ایجاد محلی مناسب برای اجرای طرح حمله به لهستان بود. از همین رو آلمان عوامل حاضر در کارپاتین روتنیا را که خود عوامل نظامی آن را به عنوان متحدان ضمنی از یک سال پیش آموزش داده بود، کنار نهاد. دلیل دیگر این موضوع بر طرف کردن خطر به وجود آمدن جنبش استقلال طلب در اوکراین در صورت حمله آلمان به شوروی بود. لهستان نیز پیش از این، حضور این نیروها در مجاورت مناطق جنوب شرقی خود که جمعیتی عموماً با قومیت اوکراینی داشتند، را خطری بالقوه می پنداشت. این تصمیم آلمان نهایتاً به ضرر این کشور تمام شد. هنگامی که در جریان حمله آلمان به لهستان، هیتلر از دولت مجارستان درخواست کرد نیروی های آلمانی به جهت سرعت دادن به عملیات خود، از طریق کارپاتین روتینا که مرز مشترک مجارستان و لهستان شده بود، لهستان را مورد یورش قرار دهند با توجه به روابط حسنه تاریخی بین مجارستانی ها و لهستانی ها با مخالفت میکلوش هورتی، نایب السلطنه این کشور مواجه
گردید. از طرفی با اطمینان از شکست قطعی، ده ها هزار نفر از نیروهای نظامی لهستانی از طریق همین مرز مشترک برای ادامه نبرد در جبهه های دیگر از کشور خود گریختند.
کنستانتن انریکز () بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
دانیل ژران (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
فرانتز ریشل (؛ ۱۶ مارس ۱۸۷۱ – ۲۱ مارس ۱۹۳۲) بازیکن راگبی ۱۵ نفره و ورزشکار دو و میدانی اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ژان-کلود مانیان (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
ژان-لوک کرتیه (؛ زادهٔ ) اسکی باز آلپاین اهل فرانسه است.
ژان-پیر ویدال (؛ زادهٔ ) اسکی باز آلپاین اهل فرانسه است.
ژان دسپو (; – ) بوکسور، و هنرپیشه اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "منون" اشاره کرد.
ژولین پیه (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
لیونل پلومنل (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
ناتالی لانسین (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
پیر ژونکر دوریولا (؛ ۱ فوریه ۱۹۲۰ – ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱) سوارکار اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و لژیون دونور (افسر) شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است. منابع. Olympic medals
رنه لوموان (; – ) شمشیرباز اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
نسرین خسروانی (زاده۱۳۴۰ در ساری)، بازیگر و دوبلور ایرانی است. زندگی هنری. نسرین خسروان اصفهانی (نسرین خسروانی) فعالیت های هنری اش را از سال ۱۳۷۲ در گروه تئاتر «برگ سبز» اصفهان همراه با قدرت الله ایزدی آغاز کرد. پس از آن در برخی آیتم های کوتاه طنز ظاهر شد و در ادامه در سال ۱۳۷۵ با فیلم سینمایی «روی خط مرگ» به کارگردانی شفیع آقامحمدیان به سینما راه یافت. سریال تلویزیونی «عیاران» به کارگردانی کاظم بلوچی نیز اولین حضور جدی او در آثار تلویزیونی محسوب می شود. فیلم شناسی. سینمایی. فیلم تلویزیونی
سورین وانداناند (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
ولادیمیر آئیتوف (; – ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
امیلی فر (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
آلبر آیا (؛ ۷ مارس ۱۸۷۵ – ۲ دسامبر ۱۹۳۵) شمشیرباز اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
بوریس سانسون (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
اوستاشه () یک حزب تندرو و ملی گرای کروات بود که بین سال های ۱۹۲۹ و ۱۹۴۵ فعالیت می کرد و در فاصله سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ قدرت را در دولت مستقل کرواسی در اختیار داشت. ایدئولوژی. یکی از تأثیرات ایدئولوژیک عمده بر ناسیونالیسم کرواتی اوستاشه، آنته استارچویچ، فعال کروات قرن نوزدهم، مدافع اتحاد و استقلال کرواسی بود که از نظر دیدگاه ضد هابسبورگ و ضد صرب بود. آرمان آنته استارچویچ، تشکیل کشور کرواسی بزرگ بود که شامل سرزمین های کروات ها، صرب ها، بوسنیایی ها و اسلوونیایی ها می شد. اوستاش ها از نظریات استارچویچ برای ترویج الحاق بوسنی و هرزگوین به کرواسی استفاده کردند و کرواسی را دارای دو مؤلفه اصلی قومی فرهنگی می دانستند: کاتولیک ها و مسلمانان. اوستاشه به شدت تحت تاثیر فاشیسم و نازیسم قرار داشت. آنته پاولیچ، رهبر اوستاشه، پوگلونیک نامیده می شد که شبیه دوچه فاشیست ها و پیشوای نازی ها بود. اوستاش ها مانند فاشیست ها اقتصاد شرکتی را ترویج می کردند. برخی نویسندگان اوستاشه را فاشیسم روحانی نامیده اند که به اهمیت مذهب کاتولیک رومی در این ایدئولوژی تأکید می کند. جنایات جنگی. اوستاشه تحت رهبری آنته پاولیچ، در طول جنگ جهانی دوم مرتکب
نسل کشی و جنایات جنگی شدند. هدف اوستاش ها تضعیف قدرت غیر کروات ها و تشکیل کشور کرواسی بزرگ بود. اوستاشه در طول جنگ جهانی دوم حدود 600 هزار صرب، به علاوه ده ها هزار یهودی و کولی را از بین بردند. آنته پاولیچ عقیده داشت یک سوم صرب ها باید کشته شوند،یک سوم تبعید شوند و یک سوم به مذهب کاتولیک بگروند.
بخش فسارود، یکی از بخش های شهرستان داراب در استان فارس ایران است. مرکز این بخش، شهر پاسخن است. تقسیمات کشوری. شهر: پاسخن جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش فسارود برابر با ۱۸٬۳۱۸ نفر بوده است.
سِوِریان ها (به روسی: Северяне؛ اوکراینی: Сiверяни؛ بلاروسی: Севяране؛ بلغاری:Сeверяни) نام یک قبیله یا اتحاد قبایلی اسلاوی شرقی بود که در میانهٔ شرق رودهای دنیپر و دانوب می زیستند. گزارش هایی از وجود آنان در منابع مختلف غربی و شرقی از سدهٔ نهم تا دوازدهم در دست است. در کاوش های باستان شناسی گورپشته هایی از سده های هشتم تا دهم میلادی یافته شده است که درون آنها خاکستر انسانی کشف شد. در این یافته ها دانسته شد که سوریان ها به کشاورزی، شکار و دامداری اشتغال داشته اند و صنایع دستی ای از نوع فلزی، سفال گری و بافندگی داشته اند. ریشهٔ نام. نام منطقهٔ سوری از نام ایشان گرفته شده است. دربارهٔ معنای نام آنها پیشنهاد شده که این نام از ریشهٔ اسلاوی سور (sěver) باشد و بنابراین سوریان ها به معنای "مردمان شمالی" بوده است. نظر دیگر این است که نام ایشان دگرگون شدهٔ نام قبیلهٔ سرمتی سئوئر (Seuer) باشد که از ریشهٔ ایرانی seu به معنای سیاه می باشد. دیدگاه های دیگری هم هست که ریشهٔ نام این مردمان را عبری یا مجاری دانسته است. برخی پژوهشگران هم پیشنهاد داده اند که نام این قبیله را باید مرتبط با سابیرها بدانیم. منابع. Wikipedia contr
ibutors, "Severians," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Severians&amp;oldid=886712404 (accessed August 31, 2019).
بادشاه بیگم، (تولد ۱۷۰۳ – مرگ ۴ دسامبر ۱۷۸۹) ملکه همسر و ملکه ارشد محمد شاه، امپراتور گورکانی بود. او پس از ازدواج با محمد شاه به مقام عالیرتبه پادشاه بیگم و ملکه زمانی مشهور شد و این مقام ها را همسرش به او داد. بادشاه بیگم دخترعموی همسرش بود. وی دختر امپراتور فرخ سیر از همسرش گوهرنساء بیگم بود به همین دلیل از هنگام تولد شاهدختی مغل بود. وی در دوران همسرش محمدشاه گورکانی نفوذ سیاسی عمده ای در دربار مغول داشت و بانفوذترین و محبوبترین همسر وی بود. همچنین بخاطر تأثیرات و تلاش های او بود که ناپسرس اش احمد شاه بهادر توانست به سلطنت برسد و او در زمان سلطنت ناپسری اش همواره در مقام برجسته پادشاه بیگم ماند و همواره مسئولیت کاخ و حرم شاهنشاهی شخصاً برعهده اش بود و به عنوان یک نوع ملکه مادر در نزده درباریان و مردم مورد احترام و تقدیر شد. خانواده و نسب. بادشاه بیگم در زمان سلطنت پدربزرگ پدربزرگش اورنگ زیب در حدود سال ۱۷۰۳ متولد شد. او دختر فرخ سیر امپراتور بعدی مغول و همسر اول او، گوهرنساء بیگم بود. فرخ سیر پسر دوم شاهزاده عظیم الشان بود که از همسرش صاحب نیسوان بیگم متولد شد. عظیم الشان خود پسر دوم امپراتور هفتم مغول به
ادر شاه اول بود. مادر بادشاه بیگم، گوهرنساء بیگم (معروف به فخرالنساء بیگم)، دختر سعادت خان، یک نجیب زاده مغول با اصالت ترک بود، که در زمان سلطمت فرخ سیر، میر آتیش (رئیس توپخانه) بود. بادشاه بیگم که یک شاهزاده خانم مغول بود، دارای تحصیلات والایی بود، و بسیار باهوش و در ظریف حکمرانی و دیپلماسی را به خوبی آموزش دیده بود. ازدواج. محمدشاه در سال ۱۷۱۹ به سلطنت پیوست و پسر شاهزاده جهان شاه، پسر کوچک امپراتور بهادر شاه اول بود و برادر ناتنی کوچکتر پدر امپراتور فرخ سیر، شاهزاده عظیم الشان بود. بادشاه بیگم، دختر عموی اول شوهرش از طریق پدر بود. وی در ۸ دسامبر ۱۷۲۱ در دهلی با محمدشاه ازدواج کرد. این ازدواج در یک مراسم بسیار باشکوه و پرزرق و برق که بیش از یک هفته طول کشید برگزار می شد. بر این اساس، بسیاری از افسران لاک های روپیه ارائه دادند و همه لباس افتخار و جواهرات و افزایش حقوق دریافت کردند. پس از ازدواج، به بادشاه بیگم لقب ملکه الزمانی ("ملکه عصر") اعطا شد که توسط آن در بین مردم بسیار پ مشهور است و بیشتر از، عنوان والای پادشاه بیگم مورد استفاده قرار می گرفت. بادشاه بیگم و شوهرش، پسر اول خودشان، شهریار شاه بهادر را که
در کودکی درگذشت، به دنیا آورد. پس از آن، او بدون فرزند ماند. ملکه. بادشاه بیگم زنی بسیار قدرتمند و تأثیرگذاری بود. او به حل و فصل جنبه های مختلف و شاخه های مهم مدیریت دولت و حکومت بسیار زیاد علاقه مند بود و در امورات با اهمیت روزانه نقش بسیار فعال داشت. او که محبوب و همسر اصلی پادشاه بود، در بین همسران وی تأثیرگذارترین و بانفوذترین بود و نظرات خودش را در مورد او به آسانی اعمال می کرد. محمد شاه بعداً به یک دختر رقصنده، اودهم بای، زنی بدون هیچ گونه اصل و نسب و کاملاً از طبقه بی نام و نشون و بردگان علاقمند شد، و او را به همسری درآورد، هرچند که بادشاه بیگم محبوب اصلی و همیشگی شوهرش باقی ماند و نفوذ سیاسی خود را تا پایان سلطنت او اعمال می کرد. این ازدواج با اودهم بای منجر به تولد پسری به نام احمد شاه بهادر شد. این پسر توسط ملکه بزرگ شده است نه مادرش اودهم بای، و بادشاه او را با عشق خود بزرگ کرد، گویی که پسر خودش است. او احمد را بسیار دوست داشت و او به دلیل تلاشهایش بزرگ شد تا بر تخت سلطنت بنشیند. بعداً، بادشاه بیگم همچنین دختر احمد شاه، محترم النسا را تربیت کرد. بادشاه بیگم راه اندازی قصرهای بسیار زیبا در جامو و
به سبک معمولی مغول، پایه های باغ های تفریحی در ساحل رودخانه تاوی را بنا نهاد. ملکه مادر. در آوریل ۱۷۴۸، محمد شاه درگذشت. بادشاه بیگم، خبر مرگ شوهرش را پنهان کرد وبه همه دستور داد که دهانشان را ببندند، او پیام هایی را برای پسر ناتنی اش احمد که با صفدر جنگ، در نزدیکی پانی پات در اردوگاه بود فرستاد تا به دهلی برگردد و ادعای تاج و تخت کند. به توصیه صفدر جنگ، وی در پانی پات بر تخت سلطنت نشست و چند روز بعد به دهلی بازگشت. بادشاه بیگم، حتی پس از مرگ شوهرش، به عنوان یک ملکه مادر بسیار زیاد مورد احترام دربار، مردم و ارتش و کل اشراف بود. او همچنان از عنوان والای پادشاه بیگم برخودار بود. با وجود همه مهر و محبتی که به احمد شاه داشت، اما او بیشتر به مادر واقعی خود اودهم بای (ملقب به قدیسه بیگم) ارادت داشت و تأثیر قدیسه از بادشاه بر روی احمد بیشتر بود، که گفته می شود قدیسه زنی بسیار فاسد و بی رحم است و از ضعف و سادگی و هوس بازی بیش از حد پسرش برای حکومت کردن استفاده کرده است. در فوریه ۱۷۵۶، دخترناتنی ۱۶ ساله بادشاه بیگم، شاهزاده خانم حضرت بیگم، به دلیل زیبایی بی نظیر و فوقالعاده اش چنان مشهور شد که عالمگیر دوم امپراتور مغو
ل، که در آن زمان حدود شصت سال داشت، با اعمال فشارها و تهدیدهای ناراحت کننده صاحب محل و نامادری شاهزاده خانم، بادشاه بیگم را زیر فشار قرار داد، تا دست حضرت بیگم به دست او بدهد. شاهزاده خانم مرگ با از دست دادن سرش بر ازدواج با یک پیرمرد کور قدیمی شصت ساله ترجیح داد و علمگیر دوم موفق به ازدواج با او نشد. نقش در حمله افغان ها. در آوریل ۱۷۵۷، احمد شاه درانی، پادشاه درانی، پس از فتح پایتخت شاهنشاهی گورکانی، دهلی نو، خواستار ازدواج با دخترخوانده ۱۶ ساله بسیار زیبای بادشاه پادشاه بیگم، شاهزاده خانم حضرت بیگم شد. بادشاه بیگم بار دیگر در برابر واگذاری مسئولیت مناقصه او به یک افغان سخت در سن پدربزرگش بود مقاومت کرد، اما احمد شاه در ۵ آوریل ۱۷۵۷ در دهلی به زور با حضرت بیگم ازدواج کرد. احمد شاه پس از جشن های عروسی، همسر جوان خود را به محل تولد خود افغانستان برد. عروس گریان با همراهی بادشاه بیگم، مادرش صاحب محل و چند خانم مهم دیگر از حرمسرای سلطنتی بود. در جریان اشغال دهلی توسط افغان ها، که از ۱۸ جولای تا ۲ اکتبر ۱۷۸۸ به مدت دو ماه و نیم به طول انجامید، جهنم بر احمد شاه بهادر و خانواده شاهنشاهی گشود. احمد در ۳۰ ژوئیه ۱۷۸۸
از سلطنت خلع شد و ده روز بعد نابینا شد. غلام قدیر شاهزاده بیدار بخت، پسر احمد شاه، شاهنشاه سابق را از زندان شاهنشاهی بیرون آورد و او را به عنوان شاهنشاه عروسکی جدید با عنوان جهان شاه انتخاب کرد. گفته می شود که وی ۱۲ لاک روپیه از بادشاه بیگم دریافت کرده است تا انتقام خود را از شاه عالم دوم که پدرش علمگیر دوم با برکناری و کور کردن احمد شاه، تخت سلطنت را تأمین کرده بود، بدست آورد. با این حال، ۴ ماه بعد، خانواده سلطنتی مغول توسط ارتشهای ماراتا به رهبری مهادجی شیند که به تازگی دهلی را از غلام قدیر و ارتش او اسیر کرده بودند، از اسارت آزاد شدند. مرگ. بادشاه بیگم در سال ۱۷۸۹ در دهلی درگذشت و در باغ سی هزار به خاک سپرده شد. این باغ توسط شاه جهان امپراتور مغول در زمان سلطنت خود به دستورات وی تهیه شده بود. دختر امپراتور اورنگ زیب، شاهزاده خانم زینت النسا بیگم، نیز پس از مرگ در سال ۱۷۲۱ در سی هزاره باغ به خاک سپرده شد.
عبدالله علایلی با نام کامل عبدالله عثمان علایلی(۲۰ نوامبر ۱۹۱۴ - ۱۳۳۳ ق / ۳ دسامبر ۱۹۹۶ - ۱۴۱۷). زبان شناس ادیب دانشنامه نویس و فقیه متجدد لبنانی بود. او فرهنگ لغت را بازنگری کرد و مفاهیم «فرهنگ لغت» و «دائرةالمعارف» در هم آمیخت. او به دلیل نظرات فقهی و زبانشناسی بحث برانگیزش شناخته شده است. سه گانه حسین. علایلی اصرار داشت که اصلاحات باید دارای نمادهای ایده آل، معنوی و تاریخی باشد؛ از این رو حسین، به عنوان اندیشه ای انقلابی و آزاده، در پروژه اصلاحی علایلی از جایگاه مهم و مرکزی برخوردار است؛ لذا او سه کتاب دربارهٔ حسین بن علی نگاشته که عبارتند از: وی کتاب اخیر را پس از سه دهه مجدداً با عنوان «از روزهای نبوت» منتشر کرد. تغییر عنوان کتاب با ملاحظه این نکته صورت گرفت که روزهای زندگی حسین چیزی جز اقتباس از روزهای زندگی پیامبر نیست و نیز اشاره به این حدیث که: «حسین از من است و من از حسین هستم.» پیوند به بیرون. سمینار بزرگداشت. مجمع گفتگو و توسعه ادیان و فرهنگ ها و دانشکده مطالعات اسلامی دانشگاه مقاصد، جلسه ای برای بزرگداشت وی ترتیب داد.
مؤسسه سلطنتی بریتانیای کبیر (اغلب به مؤسسه سلطنتی (Ri) مخفف می شود)، سازمانی است که خود را وقف آموزش علمی و تحقیقات کرده و مکان آن در شهر لندن است. این مؤسسه در ۱۷۹۹، توسط برترین دانشمندان بریتانیایی آن زمان چون هنری کاوندیش تأسیس شد و اولین رئیس آن، جورج فینچ، نهمین کنت وینچلسی بود. اصول بنیادین آن نشر دانش و تسهیل معرفی اختراعات و پیشرفت ها، به علاوهٔ تسهیل کاربرد علم در مسائل رایج زندگی (از طریق تدریس درس های فلسفی و آزمایش ها) می باشد. بسیاری از بودجه اولیه مؤسسه و پیشنهاد اولیه برای سرمایه گذاری در آن توسط «جامعه ارتقاء شرایط و رفاه فقراء» ارائه گشت و این پیشنهاد تحت هدایت انسان دوستی به نام سر توماس برنارد و یک دانشمند بریتانیایی زاده آمریکا به نام سر بنجامین تامپسون، کونت رامفورد صورت گرفت. مؤسسه سلطنتی، از زمان تأسیسش تا به حال در آدرس ۲۱ خیابان آلبمارل در میفیر قرار دارد. خیریه سلطنتی آن در سال ۱۸۰۰ پذیرفته شد.
ژونگ زونگ(تولد: ۲۶ نوامبر ۶۵۶ - مرگ: ۳ ژوئیه ۷۱۰) وی چهارمین و ششمین امپراتور دودمان تانگ بود که در دو دوره حکومت کرد. (در دوره اول وی با طور اسمی حاکم کشور بود همه قدرت و حکومت رسماً در دست مادرش امپراتریس بیوه وو بود که بعد از مخالفت با مادرش به طور مؤثر توسط قدرت واقعی مادرش در کل حاکمیت سرنگون شد، ژونگ زونگ به خاطر این که در دوره سلطنت اول خود هیچ قدرتی نداشت و دوره کوتاه از سلطنت داشت. در دوره دوم سلطنتش هم به عنوان یک حاکم نسبتاً ضعیف و زودباور شناخته می شد که عمدتاً توسط همسر موردعلاقه اش امپراتریس وی حمایت می شد). وی فرزند سوم امپراتور گائوزونگ از همسر دومش امپراتریس وو بود و در طول سلطنت پدرش قدرت امپراتوری توسط امپراتریس وو تقسیم شده بود، او بعد از مرگ پدرش با فرمان مادرش امپراتریس وو به نام بر تخت سلطنت نشست، اما تمام قدرت های کامل حاکم در اختیار مادرش امپراتریس وو به عنوان امپراتریس بیوه و نایب السلطنه بود و به تنهایی امور «سرزمین تانگ» را همچنان با رأی و حتی این بار بر حق خودش اداره می کرد و بی معارض بر چین حکم راند. بخاطر این که تمامی قدرت های یک حاکم مطلق و بی چون و چرا در دستان مادرش بود، از آ
ن زمان به بعد امپراتور تنها فقط به نام وجود داشت و حتی در یکی از اتاق های کاخ داخلی زندانی مجازی بود، اما ژونگ زونگ از این کار ناراضی بود و با مادرش مخالفت کرد، هر چند امپراتریس وو بعد از تشکیل یک جلسه شورا به مقامات و ژنرال ها دستور رسمی برای برکناری امپراتور ژونگ زونگ را صادر کرد و به سلطنت دو ماه اش پایان داد و "او را به مخالفت با خود کنار گذاشت" و وی را به مقام پرنس لولینگ کاهش داد و به یکی از روستاهای چانگآن پایتخت قبلی سلسله تانگ تبعید کرد. امپراتریس وو ژونگ زونگ را به نفع پسر کوچکش لی دان (بعداً امپراتور رویزونگ) که یک دست نشاند کامل بود کنار گذاشت و بعد از کنار زدن ژونگ زونگ امپراتریس بیوه وو از همه خواست که اعلام وفاداری نسبت به او را کنند و همین اتفاق افتاد همه در جلسه شورا این شعار را دادند: «تا زمانی که شما زنده هستید هیچ حاکمی پذیرفته نیست و حکم شما در همه سرزمین یگانه هست و زندگی ما و فرزندانمان به هیچ وجه ارزشمندتر از شما نیست»، امپراتور رویزونگ که در طول زندگی خود بعد از سوگند به نام مادرش امپراتریس بیوه وو هیچ اختیاری از خود نداشت بعد از چند سال به نوبه خود تخت را به مادرش واگذار کرد و امپرات
ریس بیوه وو به عنوان امپراتور بر تخت نشست و رسماً خود را امپراتریس فرمانروا در سلسله جدید ژو نامید و شروع به حکومت مستقل کرد. در سال ۶۹۸ دادگاه درگیر یک مبارزه قدرت تلخ شد. امپراتریس وو در تلاش برای برجستگی قدرت بی چون و چرا خود، امپراتور سابق را از ۱۵ سال انزوا آزاد کرد و او را در آوریل ۶۹۸ به پایتخت لوئویانگ فراخواند. در ۱۰ ژانویه ۷۰۵، امپراتریس وو بشدت بیمار شد و توان رسیدگی به امور قدرت را نداشت، در همین زمان برادران ژانگ قدرت زیادی گرفتن و کارهای کثیف زیادی انجام می دادند، در همان سال در ۲۰ فوریه ۷۰۵، یک کودتای بسیار قدرتمند در کاخ سلطنتی از سوی تمامی دولت وو زتیان را سرنگون کردند و امپراتور ژونگ زونگ به عنوان امپراتور سه روز بعد احیا شد. امپراتور ژونگ زونگ به مدت پنج سال سلطنت کرد و این بار به عنوان امپراتور از قدرت های مطلق و بی چون و چرایی برخوردار بود، اما او یک حاکم نسبتاً ضعیف و زودباور بود و به راحتی تحت تأثیر قرار می گرفت. و به همین خاطر تمامی کنترل و قدرت های واقعی در دست ملکه اش، امپراتریس وی و عاشقش وو سانسی (برادرزاده وو زتیان) و دخترش لی گوئر، پرنسس آنل بود و در همین زمان هر سه آنها چنان قدر
تمند شدند بخصوص امپراتریس وی همانند مادرشوهرش وو زتیان که در زمان سلطنت شوهرش قدرتی بیش از اندازه بدست آورد او هم به مقام و فرمان دوم در دولت ارتقاء یافته و همراه وو سانسی و دخترش پرنسس آنل متهم به نقشه کشی برای سرنگونی امپراتور و تصرف همه قدرت و تاج و تخت سلطنتی بر خودشان شدند. در سال ۷۱۰، امپراتور ژونگ زونگ در مبارزه تلخ قدرت با همسرش امپراتریس وی در اوج سلامت خود به طور ناگهانی درگذشت، که گفته می شود توسط امپراتریس وی برای تصرف قدرت مسموم شده است، که پسرخوانده اش لی چونگمائو را به عنوان امپراتور شانگ نصب کرد. امپراتریس وی، که در نصب دخترش لی گوئر، پرنسس آنل به عنوان وارث امپراتور ژونگ زونگ ناکام مانده بود، فکر کرد که لی چونگمائو، متولد ژونگ زونگ و یک صیغه زن بی ارزش و تنها ۱۱ سال سن دارد، به راحتی کنترل می شود و اجازه این را دارد که قدرت خود را حفظ کند و حتی بتواند همانند مادر شوهرش امپراتریس وو از قدرت های کامل حاکم بر حق خود استفاده کند و به راحتی امپراتور را برکنار کند و بعد تخت سلطنت را برای خودش بدست آورد. این طرح امپراتریس وی با شکست مواجه شد، زیرا پرنسس تایپینگ، خواهر امپراتور ژونگ زونگ، دو هفته بعد
با برادرزاده اش لی لونگجی (بعداً امپراتور شوان زونگ) فرزند امپراتور رویزونگ امپراتور را ربوده و کودتایی را آغاز کردند و امپراتریس وی و امپراتور جوان را سرنگون کردند. امپراتور رویزونگ، پدر لی لونگجی و برادر بزرگتر پرنسس تایپینگ، به عنوان امپراتور احیا شد. سلطنت اول: تحت نایب السلطنگی امپراتریس بیوه وو و از سلطنت برکنار شدن. امپراتور ژونگ زونگ، بعد از فوت پدرش امپراتور گائوزونگ بر تخت نشست ولی همسر قدرتمندش، یعنی مادر ژونگ زونگ امپراتریس وو بعنوان امپراتریس بیوه همچنان قدرت اداره کل امپراتوری را حفظ کرده و حتی اقتدار کل امپراتوری را محکم به طور کامل در دست گرفت و ادعای اقتدار ارشد امپراتوری را برای خود کرد و در این دوره به مقامات اجازه نمی داد امپراتور جدید را ببینند و حتی به ژونگ زونگ اجازه صدور حکم را برای امور دولت نداد، در بهار ۶۸۴، ژونگ زونگ باموفقیت همسرش، پرنسس وی را به عنوان امپراتریس همسر معرفی کرد، و او می خواست پدر زن خود، وی ژوانژن (韋玄貞) شیژونگ (چینی: 侍中) - رئیس دفتر امتحانات دولت و پستی برای پست صدراعظم در نظر گرفته شده است تبدیل کند. او همچنین می خواست پسر دایی زن خود را به مقام درجه پنج تبدیل کن
د. پی یان در برابر هر دو کمیسیون مقاومت کرد. همان طور که آنها استدلال کردند، امپراتور ژونگ زونگ، با عصبانیت اظهار داشت: "حتی اگر من امپراتوری را به وی ژوانژن بدهم چه مشکلی وجود دارد؟ چرا شما اینقدر به شیژونگ اهمیت می دهید؟ پی از ترس این برنامه ریزی، به امپراتریس بیوه وو خبر داد. کمتر از دو ماه پس از به سلطنت رسیدن امپراتور ژونگ زونگ، فردای همان روزی که پی به امپراتریس بیوه وو خبر داد، امپراتریس بیوه وو سریعاً مقامات و ژنرال ها را در جلسه رسمی احضار کرد و با صدور فرمانی سلطنتی از سوی خودش به راحتی امپراتور ژونگ زونگ را برکنار کرد و به عنوان شاهزاده لولینگ کاهش داد. در حالی که ژنرال های وفادار به امپراتریس بیوه از نظر جسمانی امپراتور ژونگ زونگ را از تخت سلطنت برکنار کردند، او دست و پنجه نرم کرد و پرسید: "من چه جنایتی مرتکب شده ام؟" امپراتریس بیوه وو پاسخ داد، "شما می خواستید امپراتوری را به وی ژوانژن بسپارید. چگونه این یک جرم نیست؟" امپراتریس بیوه وو او را تحت بازداشت قرار داد و به درجه شاهزاده لولینگ تقلیل داد، و وی شاهزاده یو (که لی دان نامیده می شود) را امپراتور جدید (به عنوان امپراتور روئیزونگ) کرد. پسر لی
ژه، لی چونگزائو به رتبه عادی کاهش یافت. سلطنت دوم: تحت سایه امپراتریس وی. پس از ترمیم، امپراتور ژونگ زونگ در ابتدا پنج رهبر کودتا را در موقعیت های بسیار برجسته قرار داد. با این حال، او مثل پدرش امپراتور گائوزونگ خود را یک حاکم ناتوان و زن ذلیل ضعیف نشان داد، که تحت تأثیر همسرش امپراتریس وی بود، ملکه وی، همراه ژونگ زونگ دوباره ترمیم شد، به همراه دخترش لی گوئر، که اکنون عنوان پرنسس آنل را بر عهده داشت، قدرتمندترین، بزرگ ترین و غالب ترین چهره دربار شد، و از این پس جناحی را برای اداره کشور ایجاد کرد و برای نمونه ای از مادرشوهرش امپراتریس وو برای ریاست و نظارت بر جلسات امپراتوری و دخالت در تمامی امور به پشت پرده مروارید در پشت تخت امپراتور ژونگ زونگ رفت. همچنین در این زمان دبیر شخصی وو زتیان، شانگوآن وانر، به قدرت قابل توجهی با تأثیر سیاسی بزرگ به زندگی در دربار امپراتوری ادامه داد، زیرا که او توسط ژونگ زونگ مسئول مکاتبات، پیش نویس ها و اسناد رسمی و تهیه دیگر احکام امپراتوری شد، همچنین امپراتور زونگ زونگ او را به عنوان صیغه گرفت و خیلی سریع مورد علاقه و مورد اعتماد امپراتور شد، و همچنین با وو سانسی، شاهزاده لیانگ