Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بازیگر ایرانی مهتاب کرامتی اجراها و نقش آفرینی هایی در فیلم، مجموعه تلویزیونی، تئاتر و نماهنگ داشته است. از ۱۳۷۶ با بازی در "مردان آنجلس" به تلویزیون درآمد و آوازه گرفت، "مردی از جنس بلور" (۱۳۷۷) نخستین حضورش در سینماست و در ۱۳۸۰–۸۱ نمایش هایی در تئاتر به کارگردانی مجید جعفری اجرا نمود. کرامتی نقش اصلی زن را در شماری از فیلم های درام ایرانی بازی نموده است، کارنامهٔ بازی های درخشندهٔ او دربرگیرندهٔ نقش آفرینی های "فیروزه" در "بیست" (۱۳۸۷) که برای آن سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از ۲۷امین جشنواره فیلم فجر گرفت، "آسیه" در "آلزایمر" (۱۳۸۹)، "آوا" در "زندگی خصوصی آقا و خانم میم" (۱۳۹۰)، "رؤیا"ی "فرزند چهارم" (۱۳۹۱)، "سارا" در "اشباح" (۱۳۹۲)، "منیر" در "عصر یخبندان" (۱۳۹۳)، مادر در "ماجان" (۱۳۹۳) و "مینو"ی "جاده قدیم" (۱۳۹۶) می باشد. از نقش های ماندگارش در تلویزیون پس از "هلن" در "مردان آنجلس" (۱۳۷۶)، شخصیت "مادر خانواده لیالی"در مجموعهٔ تلویزیونی "خاک سرخ" (۱۳۸۰-۱۳۷۹) ساختهٔ ابراهیم حاتمی کیاست که در کنار پرویز پرستویی نقش آفرید. دیگر بازی های او در فیلم های "مرد بارانی" (۱۳۷۸) که برای آن نامزد بهترین با
زیگر نقش اول زن در ۱۸امین جشنواره فیلم فجر شد، "پاداش سکوت" (۱۳۸۵)، "تردید" (۱۳۸۷)، "اسب حیوان نجیبی است" (۱۳۹۰)، "ناخواسته" (۱۳۹۲)، "ارغوان" (۱۳۹۳) و "مزار شریف" (۱۳۹۳) بوده است. در سال ۱۳۹۳ از پرکارترین ستاره های سینمای ایران نام گرفت، در ۱۳۹۵ با سرمایه گذاری روی مستند واقعی "صفر تا سکو" وارد تهیه کنندگی فیلم شد.
تیم فوتبال بانوان آرسنال (به انگلیسی: ) یک تیم فوتبال انگلیسی وابسته به باشگاه فوتبال آرسنال است که در سال ۱۹۸۷ توسط ویک ایکرز تأسیس شد. این تیم با کسب ۶۰ جام، به عنوان پرافتخارترین تیم فوتبال زنان در انگلیس شناخته می شود. تاریخچه. تیم زنان آرسنال در سال ۱۹۸۷ توسط ویک اِیکرز شکل گرفت. او به مدت ۲۲ سال سرمربی زنان بود؛ و در فصل ۲۰۰۸/۰۹ از این سمت کناره گیری کرد و سمت های دیگری در باشگاه به عهده گرفت. طی این مدت، اِیکرز بیش از ۳۳ جام مهم شامل یک قهرمانی اروپا، یک ۳گانه داخلی، ۱۲ قهرمانی لیگ برتر و ۱۰ قهرمانی جام اتحادیه با آرسنال به دست آورد؛ این تیم را به قدرتمندترین تیم زنان انگلستان بدل کرد. ایکرز اکنون به عنوان رئیس افتخاری تیم زنان آرسنال و مسئول لباس تیم مردان آرسنال فعالیت می کند. بهترین فصل زنان آرسنال بدون شک در فصل ۲۰۰۶/۰۷ رقم خورد جایی که آنها پس از گذشت ۲۰ سال از تأسیس تیم، موفق به فتح ۴گانه شدند. در آن فصل زنان آرسنال با شکست تیم سوئدی اوئما آی-کی که بهترین تیم اروپا بود، مبدل به اولین تیم بریتانیایی شدند که موفق به کسب لیگ قهرمانان زنان اروپا شده و این رکورد تا امروز همچنان دست نیافتنی باقی مانده
است. فصل ۲۰۰۸/۰۹ نیز فصلی بود که آرسنال موفق به کسب ۳گانه شد. این موفقیت در شرایطی رقم خورد که زنان در آن فصل ۳ بازیکن خود را در میانه راه از دست دادند. آنها ابتدا با پیروزی برابر دانکستر راورز موفق به کسب جام اتحادیه شدند. سپس با شکست ۲–۱ ساندرلند، جام مهم حذفی را برای دهمین بار در دربی کانتی و در مقابل دیدگان ۲۳۰۲۳ نفر بالای سر بردند. برای تکمیل ۳گانه در آن فصل، جام قهرمانی لیگ در آخرین روز فصل با پیروزی ۱–۰ برابر اورتون به دست آمد. آن سال نزدیک ترین رقابت قهرمانی در چند سال اخیر لیگ زنان رقم خورد جایی که آرسنال با تفاضل گل بهتر فاتح لیگ زنان شد. این قهرمانی باعث ثبت رکورد ۶ قهرمانی متوالی و هشتمین قهرمانی در ۹ سال اخیرش شد. در آن فصل تیم در لیگ قهرمانان در مرحله یک چهارم با نتیجه ۸–۳ در مجموع مغلوب اوئما آی-کی شد. در سال ۲۰۱۱ نیز تیم زنان آرسنال رقابت سنگینی با بیرمنگام و اورتون برای کسب عنوان قهرمانی داشت ولی در هر حال موفق شد لیگ برتر انگلستان را فتح کنند. دختران آرسنال در ادامه روند موفقیت های خود موفق شدند فصل ۲۰۱۲ مجدداً فاتح لیگ باشند و در فصل ۲۰۱۳ نیز برای سومین بار کانتی کاپ را به دست آورند. آنها ه
مچنین در دو فصل ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ جام حذفی را از آن خود کردند و در فصل ۲۰۱۵ با سرمربیگری پدرو مارتینز لسا دوباره فاتح کانتی کاپ شدند. اخیراً نیز تیم زنان آرسنال در فصل ۲۰۱۶ موفق شد چلسی را با یک گل در فینال جام حذفی شکست داده و این جام را از آن خود کند. آرسنالی ها در سال ۲۰۱۸ تحت هدایت جو مونتمورو، با غلبه بر منچسترسیتی در فینال کانتیننتال کاپ، برای پنجمین بار به عنوان قهرمانی این جام دست یافتند و رکورد خود را از این حیث بهبود بخشیدند. زنان آرسنال در فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹، یک بار دیگر جام قهرمانی سوپرلیگ انگلیس را بالای سر بردند. تغییر در نام باشگاه. در سال ۲۰۱۷، به مناسبت سی امین سالگرد تأسیس تیم زنان آرسنال و در راستای گسترش اتحاد و برابری بین تیم زنان و مردان آرسنال، واژه Ladies رسماً از نام انگلیسی باشگاه حذف شد تا تیم زنان آرسنال نیز همانند تیم مردان تنها با نام آرسنال شناخته شود. بر این اساس تنها در بعضی موارد و برای پرهیز از ایجاد ابهام، این تیم به جای Arsenal Ladies به صورت Arsenal Women نامیده می شود. ورزشگاه. بازی های خانگی تیم زنان آرسنال در میدوپارک واقع در بورم وود برگزار می شود. این ورزشگاه که گنجایش بیش از ۴
۰۰۰ تماشاگر را دارد، در سال ۲۰۱۷ بهسازی و تجهیز شد و مدتی بعد مدیران بورم وود اعلام کردند که در مهٔ سال ۲۰۱۸ با افزودن جایگاهی سرپوشیده به ضلع شمالی میدوپارک در پی افزایش ظرفیت این استادیوم هستند. بازیکنان. بازیکنان پیشین. در طی سال های گذشته، بازیکنان سرشناس بسیاری در تیم زنان آرسنال حضور داشته اند. چهره هایی چون: کلی اسمیت، ریچل یانکی، فی وایت، کیسی استونی، مارینه اسپیسی، اِما برن و فارا ویلیامز. برای آشنایی بیشتر با بازیکنان پیشین تیم زنان آرسنال را ببینید. تیم های پایه. تیم زنان آرسنال علاوه بر تیم اصلی، تیم های پایهٔ قدرتمندی نیز دارد که هر سال چهره های جدیدی را به دنیای فوتبال زنان معرفی می کنند. این تیم ها عبارت اند از: تیم رزرو (زیر ۲۰ سال)، زیر ۱۷، زیر ۱۵، زیر ۱۲، زیر ۱۱، زیر ۱۰، و زیر ۹ سال. از جمله بازیکنان موفق تیم رزرو زنان آرسنال می توان به الکس اسکات، کیسی استونی، لیا ویلیامسون، کارلا هامفری، کلویی کلی، چارلی دولین، ریانا دین، آنا پتن و لوته ووبن موی اشاره کرد. افتخارات. قهرمانی ها و افتخارات تیم زنان آرسنال تا فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹: پیوند به بیرون. سایت رسمی آرسنال آرشیو اخبار تیم زنان آرسنال به زبان
فارسی پروفایل بازیکنان تیم به زبان فارسی
صحنه یا سین کوچک ترین واحد کنش دراماتیک در فیلمنامه ست. در هر صحنه دو عنصر زمان و مکان اهمیت دارد و حداقل یکی از این دو عنصر یا هر دو باید پیوستگی داشته باشد. جستارهای وابسته. =پانویس=
لِوی اشتراوس اند کو یک شرکت سهامی عام آمریکایی است که لباس های تولیدی آن در سراسر جهان با نام لِویز و در ایران لیوایز شناخته شده است که نام تجاری لباس های دنیم معروف به جین است. این شرکت در مارس ۱۸۵۳ توسط لوی اشتراوس بنیان گذاشته شد. او از بوتتنهایم در بایرن آلمان به سانفرانسیسکو در کالیفرنیا آمد تا شعبه ای از فروشگاه منسوجات برادر نیویورکی خود را در سواحل غربی آمریکا باز کند. لیوایز در قرن نوزده میلادی و در جریان تب جستجوی طلا در کالیفرنیا به عنوان شرکت فروشنده شلوارهای کارگری و محصولات دیگر آغاز به کار کرد. دفتر مرکزی این شرکت در لوی پلازا سانفرانسیسکو واقع است. محصولات این شرکت در بیش از ۱۱۰ کشور جهان به فروش می رسد و بیش از نیمی از فروش محصولاتش در سطح جهانی انجام می شود. تاریخچه. Levi Strauss مهاجر آلمانی تجارت تجاری خود را در آدرس خیابان ساکرامنتو ۹۰ در سانفرانسیسکو آغاز کرد و سپس مکان را به خیابان ساکرامنتو ۶۲ منتقل کرد. در سال ۱۸۵۸، این شرکت به عنوان واردکننده پوشاک Strauss, Levi (David Stern &amp; Levis Strauss) و غیره. خیابان ۶۳ و ۶۵ ساکرامنتو (امروز، در محوطه فعلی لابی خیابان ساکرامنتو ۳۵۳) در سانف
رانسیسکو ثبت شد. دایرکتوری با اشتراوس به عنوان مدیر فروش و برادر شوهرش، دیوید استرن، به عنوان مدیر آن. جیکوب دیویس، یک مهاجر لتونیایی، یک خیاط رنو، نوادا بود که اغلب پیچ و مهره های پارچه جین را از خانه عمده فروشی Levi Strauss &amp; Co می خرید. پس از اینکه یکی از مشتریان دیویس به خرید پارچه ای برای تقویت شلوار پاره شده ادامه داد، به این فکر افتاد که از پرچ های مسی برای تقویت نقاط فشار مانند گوشه های جیب و پایه دکمه ها استفاده کند. دیویس پول لازم برای خرید حق ثبت اختراع را نداشت، بنابراین به اشتراوس نامه نوشت و پیشنهاد داد که با هم تجارت کنند. پس از اینکه اشتراوس پیشنهاد دیویس را پذیرفت، در ۲۰ می ۱۸۷۳، این دو مرد از اداره ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده اختراع ۱۳۹۱۲۱ را دریافت کردند. این پرچ ثبت شده بعداً در طراحی و تبلیغات جین شرکت گنجانده شد. برخلاف یک کمپین تبلیغاتی که نشان می داد لوی اشتراوس اولین شلوار جین خود را در طول هجوم طلا در کالیفرنیا (که در سال ۱۸۴۹ به اوج خود رسید) به معدنچیان طلا فروخت، تولید لباس های جین تنها در دهه ۱۸۷۰ آغاز شد. این شرکت اولین جفت جین لیوایز ۵۰۱ را در دهه ۱۸۹۰ ساخت. شلوار
جین مدرن در دهه ۱۹۲۰ ظاهر شد، اما فروش تا حد زیادی به کارگران غرب ایالات متحده، مانند گاوچران، چوب بران، و کارگران راه آهن محدود شد. شلوار جین لیوایز ظاهراً برای اولین بار در خلال شور و شوق مزرعه داری در دهه ۱۹۳۰ به شرق معرفی شد، زمانی که شرقی هایی که در تعطیلات به سر می بردند با داستان هایی (و معمولاً نمونه هایی) از شلوارهای سخت با پرچ به خانه بازگشتند. زمانی که شلوار جین آبی به عنوان یک کالای ضروری اعلام شد و فقط به افرادی که در کارهای دفاعی مشغول به کار بودند فروخته شد، تقویت دیگری در جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد. بین دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۸۰، شلوار جین لیوایز در میان طیف گسترده ای از خرده فرهنگ های جوانان، از جمله گریسر، مد، راکر، و هیپی محبوب شد. ۵۰۱های محبوب شرینک به فیت لیوایز در یک ترتیب اندازه منحصر به فرد فروخته شد. اندازه نشان داده شده به اندازه شلوار جین قبل از کوچک شدن اشاره دارد، و انقباض قابل توجهی بود. این شرکت هنوز هم این شلوار جین چروکیده و منحصر به فرد را تولید می کند. اگرچه افسانه های رایج (با حمایت بازاریابی شرکت) معتقدند که طرح اصلی بدون تغییر باقی مانده است، اما اینطور نیست: پرچ فاق و حلقه کمر
در طول جنگ جهانی دوم برای مطابقت با الزامات هیئت تولید جنگ برای حفظ فلز برداشته شد و بعد از آن جایگزین نشد. جنگ. علاوه بر این، پرچ های جیب پشتی که از سال ۱۹۳۷ با پارچه جین پوشانده شده بودند، در دهه ۱۹۵۰ به دلیل شکایت هایی که روی مبلمان آنها خراشیده بود، به طور کامل برداشته شد. از اوایل دهه ۱۹۶۰ تا اواسط دهه ۱۹۷۰، لوی اشتراوس رشد قابل توجهی را در تجارت خود تجربه کرد، زیرا ظاهر معمولی دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ باعث ایجاد «شوق شلوار جین آبی» شد و به عنوان یک کاتالیزور برای این برند عمل کرد. لیوایز، تحت رهبری والتر هاس، پیتر هاس پدر، پل گلاسکو، و جورج پی سیمپکینز پدر، خط لباس این شرکت را با اضافه کردن مدها و مدل های جدید، از جمله شلوار جین سنگ شسته از طریق خرید شرکت بزرگ وسترن گارمنت، گسترش داد. GWG)، تولیدکننده پوشاک کانادایی. این خرید منجر به معرفی تکنیک مدرن «شستن سنگ» شد که هنوز توسط لوی اشتراوس استفاده می شود. Simpkins با افزایش بی سابقه ظرفیت تولید خود از ۱۶ کارخانه به بیش از ۶۳ کارخانه در ایالات متحده از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۴ و ۲۳ کارخانه در خارج از کشور اعتبار دارد. گسترش Levi تحت عنوان Simpkins بدون حتی یک کارمند
اتحادیه انجام شد، در نتیجه موضع قوی لیوایز و خانواده هاس در مورد حقوق بشر و استفاده Simpkins از تولید «پرداخت برای عملکرد» از سطح اپراتور چرخ خیاطی به بالا انجام شد. در نتیجه، کارخانه های لیوایز به عنوان بالاترین عملکرد، بهترین سازمان دهی و تمیزترین تأسیسات نساجی زمان خود انتخاب شدند. از یک شرکت با پانزده فروشنده، دو کارخانه، و تقریباً هیچ تجارتی در شرق می سی سی پی در سال ۱۹۴۶، سازمان بیش از ۳۰ سال رشد کرد و دارای نیروی فروش بیش از ۲۲۰۰۰ نفر با ۵۰ کارخانه و دفتر در ۳۵ کشور بود. در دهه ۱۹۸۰، شرکت حدود ۶۰ کارخانه تولیدی خود را به دلیل مشکلات مالی و رقابت شدید تعطیل کرد. نام تجاری Dockers که در سال ۱۹۸۶ راه اندازی شد و عمدتاً از طریق فروشگاه های زنجیره ای به فروش می رسد، به رشد شرکت در اواسط دهه ۱۹۹۰ کمک کرد، زیرا فروش جین شروع به کم رنگ شدن کرد. داکرها در سال ۱۹۹۶ به اروپا معرفی شدند و توسط مدیر عامل خورخه باردینا هدایت شدند. لوی استراوس در سال ۲۰۰۴ تلاش کرد تا بخش Dockers را بفروشد تا بخشی از بدهی ۲٫۶ میلیارد دلاری شرکت را کاهش دهد. در دهه ۱۹۹۰، لیوایز با رقابت سایر برندها و محصولات ارزان تر خارج از کشور مواجه
شد و سرعت تعطیلی کارخانه های خود در ایالات متحده و استفاده از قراردادهای پیمانکاری فرعی دریایی را تسریع بخشید. در سال ۱۹۹۱، لوی اشتراوس در رسوایی مربوط به شلوارهای ساخته شده در جزایر ماریانای شمالی دخیل شد: حدود ۳ درصد از شلوارهای جین لیوایز که سالانه با برچسب Made in the USA فروخته می شد، نشان داده شد [توسط چه کسی؟] توسط کارگران چینی ساخته شده است. وزارت کار ایالات متحده شرایط را «برده مانند» نامید. از سال ۲۰۱۶، اکثر شلوارهای جین لیوایز در خارج از ایالات متحده تولید می شوند، اگرچه تعداد کمی از مدل های گران قیمت تر هنوز در ایالات متحده ساخته می شوند. شرکت تان هلدینگ، پیمانکار فرعی ماریاناس لوی اشتراوس که در آن زمان بزرگ ترین جریمه در تاریخ نیروی کار ایالات متحده بود، پرداخت کرد که در آن زمان بزرگ ترین جریمه در تاریخ کار ایالات متحده بود. بیش از ۹ میلیون دلار جبران خسارت به حدود ۱۲۰۰ کارمند. لوی اشتراوس ادعا کرد که هیچ اطلاعی از این تخلفات ندارد، روابط خود را با خانواده تان قطع کرد و اصلاحات کار و شیوه های بازرسی را در تأسیسات دریایی خود به اجرا گذاشت. گروه فعال Fuerza Unida (نیروی متحد) پس از تعطیلی کارخانه
ای در سن آنتونیو، تگزاس در ژانویه ۱۹۹۰، تشکیل شد که در آن ۱۱۵۰ خیاط، که برخی از آنها چندین دهه برای Levi Strauss کار کرده بودند، شاهد صادرات مشاغل خود به کاستاریکا بودند. در اواسط و اواخر دهه ۱۹۹۰، Fuerza Unida در مقر Levi Strauss در سانفرانسیسکو اعتصاب غذا و تحصن در اعتراض به سیاست های کارگری شرکت برگزار کرد. این شرکت در فوریه ۱۹۹۶ بدهی چند میلیارد دلاری را برای کمک به تأمین مالی یک سری خریدهای اهرمی سهام در میان اعضای خانواده به عهده گرفت. سهام در سهام لوی اشتراوس، در آن زمان، به صورت عمومی معامله نمی شد. این شرکت از سال ۲۰۱۶ تقریباً به طور کامل متعلق به نوادگان غیرمستقیم و اقوام وثیقه لوی اشتراوس بود، که چهار برادرزاده آنها پس از مرگ عموی خود در سال ۱۹۰۲، شرکت کالاهای خشک سانفرانسیسکو را به ارث بردند. اوراق قرضه این شرکت و همچنین سهام شرکت ژاپنی وابسته به Levi Strauss Japan K.K. در ژوئن ۱۹۹۶، این شرکت پیشنهاد داد که به کارگران خود سود غیرمعمولی تا ۷۵۰ میلیون دلار در مدت شش سال پرداخت کند، زیرا طرح سهام کارکنان را در زمان خرید داخلی خانواده متوقف کرده بود. با این حال، شرکت نتوانست اهداف جریان نقدی را تعیین
کند، و هیچ سود سهام کارگران پرداخت نشد. فروش سالانه این برند در سال ۱۹۹۷ افزایش یافت و به ۷٫۱ میلیارد دلار رسید. تأثیر فرهنگی. لیوایز توسط افراد مختلف از معدنچیان تا بازیگران از جمله دریافت کنندگان جایزه نوبل پوشیده شده است. مارلون براندو و آلبرت انیشتین لباس لیوایز را پوشیدند و ژاکت چرمی اینشتین توسط Levi Strauss &amp; Co در دهه ۱۹۳۰ ساخته شد و در ژوئیه ۲۰۱۶ در خانه حراج کریستی به قیمت ۱۱۰۵۰۰ پوند فروخته شد. لیوایز از چندین تکنیک برای حذف رقبا از حوزه خود استفاده می کند، هم در پوشاک و هم در تبلیغات و حضور در فروشگاه. در میان تکنیک های دیگر، الگوهای دوخته شده و برچسب های لباس آن را از محصولات رقیب متمایز می کند. همچنین چندین علامت کلمه مانند "لیوایز"، "Red Tab", "Orange Tab", "Silvertab"، "۵۰۱"، "۵۰۵"، "۵۱۷"، "۵۵۰"، "۵۶۹" و "Dockers" را محصور کرده است. در مجموع، اینها بخشی از آنچه را که می توان تجربه لوی نامید را تشکیل می دهد. به عنوان مثال، لیوایز از سال ۱۸۷۳ از "طراحی کمانی" خود در جیب های پشت شلوار جین خود استفاده کرده است. در سال ۱۹۴۳، این شرکت این طرح را به عنوان یک علامت تجاری در USPTO به ثبت رساند. طرا
حی قوسی یکی از روش هایی است که برای حذف رقابت در زمینه پوشاک و سایر روش ها استفاده می کند. لیوایز تا سال ۲۰۱۹ این طرح را در بیش از ۱۰۰ حوزه قضایی علامت تجاری گذاشته بود. ساختار شرکت و کارکنان. لیوایز یک شرکت جهانی است که در سه بخش جغرافیایی سازمان یافته است: Levi Strauss Americas (LSA)، که دفتر مرکزی آن در سانفرانسیسکو است. لوی اشتراوس اروپا (LSE)، مستقر در بروکسل؛ و Levi Strauss آسیا و اقیانوسیه، خاورمیانه و آفریقا (LSAMA)، مستقر در سنگاپور. این شرکت تقریباً ۱۶۰۰۰ کارمند در سراسر جهان استخدام می کند. استراوس پس از مرگش در سال ۱۹۰۲، شرکت را به برادرزاده هایش، پسران دیوید استرن، واگذار کرد. خانواده استرن هاس تا زمانی که برای اولین بار در سال ۱۹۷۱ عمومی شد. در فوریه ۲۰۱۹، این شرکت برای عرضه اولیه عمومی به کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده درخواست داد تا در بورس نیویورک تحت نماد تیک تیک LEVI معامله شود. لوی استراوس برای دومین بار در تاریخ خود در ۲۱ مارس ۲۰۱۹ با قیمت ۱۷ دلار به ازای هر سهم عرضه شد. این شرکت همچنین به دلیل ترویج علل مترقی شناخته شده است. آنها یکی از اولین مؤسسات بخش خصوصی برای حمایت از اهدا
ف LGBTQ بودند و در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۱۶ یک میلیون دلار برای حمایت از مهاجرت و حقوق LGBTQ اهدا کردند. در سال ۲۰۱۸، چیپ برگ، مدیر عامل شرکت، مقاله ای را در مجله فورچون منتشر کرد که در آن علیه خشونت با اسلحه صحبت می کرد. در چند ماه اول همه گیری COVID-19، این شرکت ۶۲ درصد کاهش فروش را تجربه کرد و زیان ۳۶۴ میلیون دلاری را به ثبت رساند. رهبری شرکت با کاهش ۷۰۰ شغل اداری به امید صرفه جویی ۱۰۰ میلیون دلاری در هزینه ها پاسخ داد. محصولات فعلی. از سال ۲۰۱۹، اکثریت قریب به اتفاق Levi's در خارج از کشور در تعدادی از کشورهای در حال توسعه مانند هند، سریلانکا، ویتنام و اندونزی به دلیل در دسترس بودن نیروی کار ارزان و مواد خام ساخته شده است. با این حال، برخی از سبک ها در خطوط "Levi's Premium" و "Levi's Vintage Clothing" در ایالات متحده ساخته شده اند. این شرکت بسیار بیشتر از شلوار جین، از جمله خطوط کامل پیراهن، ژاکت، ژاکت، لباس زیر، جوراب، عینک، لوازم جانبی، کفش، لباس، دامن، و محصولات چرمی تولید می کند. همه شلوارهای جین و شلوار بر اساس تناسب طبقه بندی می شوند - لاغر، باریک، صاف، بوت کات، مخروطی، راحت، گشاد، و "
بزرگ و بلند" - که با اعداد سه رقمی علامت تجاری مشخص می شوند. ۵۰۱، طراحی مدرن اصلی این شرکت، در سبک های مردانه و زنانه موجود است. بقیه سری های ۵۰۰ برای آقایان و سری های ۳۰۰، ۴۰۰، ۷۰۰ و ۸۰۰ برای خانم ها طراحی شده اند.
کارنیوال فیلم اَند تله ویژن لیمیتد () یک شرکت تهیه و تولید برنامه های تلویزیونی در بریتانیاست که در سال ۱۹۷۸ میلادی بنیان گذاری شد. این شرکت برای بسیاری از شبکه های تلویزیونی اصلی بریتانیا نظیر آی تی وی، بی بی سی، اسکای، کانال ۴، پی بی اس، اچ بی او، ان بی سی فیلم یا مجموعه تلویزیونی تهیه و تولید کرده است. از تولیدات این شرکت می توان به پوآرو (با شرکت دیوید سوشی)، هتل بابل، انید، وایت چپل، دراکولا، سرزمین سایه ها و دانتون ابی اشاره کرد.
گَـرِث نیم تهیه کنندهٔ اجرایی و تهیه کنندهٔ تلویزیونی اهل بریتانیا است. او هم اکنون مدیر عامل کارنیوال فیلمز است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "دانتون ابی" و "ریچارد دوم" اشاره نمود. او به عنوان تهیه کننده، برندهٔ جوایز گوناگونی از جمله جایزه امی و جایزه گلدن گلوب شده است.
راسل بیکر (؛ زادهٔ - درگذشته ) نویسنده، روزنامه نگار و مجری اهل ایالات متحده آمریکا بود که به واسطهٔ تفسیرهای طنزآمیز و همچنین خودانتقادی های هدف دار و حساب شده اش شهرت دارد. راسل بابت نگارش خودزندگی نامهاش که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد، برندهٔ جایزه پولیتزر شد. او از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۹۸ یکی از ستون نویسان نیویورک تایمز و از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۴ میلادی در شبکهٔ پی بی اس، مجری مجموعهٔ مسترپیس بود.
نارا رهیت (؛ زادهٔ ۲۵ ژوئیه ۱۹۸۴ یک هنرپیشه، تهیه کننده و خوانندگی اهل هند است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به "اسوراها" و "آقا اینجاست" اشاره کرد.
زیبا بختیار (؛ زادهٔ ) هنرپیشه سینما و تلویزیون اهل پاکستان است. از فیلم هایی که وی در آن ها حضور داشته می توان به بدلکاری، جی ویکرانتا، حنا و زن داداش اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نگار شده است.
الیستر کوک (؛ – ) یک روزنامه نگار، شخصیت تلویزیونی و مجری اهل بریتانیا و ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سه چهره ایو" اشاره کرد. وی از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۲ میلادی در شبکهٔ پی بی اس، نخستین مجریِ مجموعهٔ "مسترپیس" بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پیبادی شده است.
راج کانوار (؛ ۱۹۶۶–۲۰۱۲) یک کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم، و فیلم نامه نویس سینمای بالیوود هند بود. اوفعالیت کارگردانی خود را ابتدا در دهلی آغاز کرد و سپس به بمبئی رفته و حرفه خود را به عنوان دستیار کارگردان هندی راجکومار سانتوشی ادامه داد. عاشق دیوانه وار اولین فیلمی بود که کانوار در سال ۱۹۹۲ کارگردانی کرد.
روشن عباس (؛ یک مجری، بازیگر، گوینده رادیو و کارگردان اهل هند است. آماده، آرامش خاطر و همه خوب هستند از فیلم هایی است که او به عنوان بازیگر حضور داشته است.
ژان-ژوزف موره (؛ – ) موسیقی دان، آهنگساز و رهبر ارکستر اهل فرانسه بود. آثار دراماتیک ژان-ژوزف موره، وی را در زمرهٔ یکی از چهره های شاخص موسیقی باروک در کشور فرانسه قرار داد. با آنکه امروزه دیگر آثار او اجرا نمی شوند، اما نامش به سبب یک قطعهٔ «فانفار-روندو» از «سوئیت سمفونی شمارهٔ ۱» که در مجموعهٔ تلویزیونی مسترپیس بکار گرفته شد، در یادها باقی مانده است. علاوه بر اپرا و سمفونی، از او چندین سونات، کانتات، آریا و فانفار به جای مانده است.
رینا روی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل هند است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آشا" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم فیر شده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که رینا روی در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
محسن حسن خان (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، و بازیکن کریکت اهل پاکستان است. او همسر رینا روی بازیگر هندی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به پیروزی، بزرگی، ما با زندگی خود بازی می کنیم، مقاومت اشاره کرد.
نانداموری بالاکریشنا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، و سیاست مدار اهل هند است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "افسانه" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ناندی شده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که نانداموری بالاکریشنا در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
مَـسترپیس () یک مجموعه آنتولوژی درام آمریکایی است که پخش آن از ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۷۱ آغاز شده و تا کنون ادامه دارد. این مجموعه، طولانی ترین مجموعهٔ درام هفتگی در ساعات پربیننده در ایالات متحده آمریکا محسوب می شود. در این مجموعه، بسیاری از آثار تحسین شدهٔ بریتانیایی که برخی از آنان توسط شبکهٔ مهمی چون بی بی سی، آی تی وی و کانال ۴ تهیه شده است، پخش شده است. این مجموعه برنده چندین جایزه پیبادی و جوایز امی شده است. در سال ۲۰۱۳، مجله تی وی گاید این مجموعه آنتولوژی را در رتبه سوم فهرست ۶۰ درام برتر تمام دوران و رتبه شانزدهم فهرست ۶۰ سریال برتر تمام دوران قرار داد. "مسترپیس" برای ارائهٔ اقتباس های تلویزیونی از رمان ها و زندگی نامه های مهم شهرت دارد، اما درام های غیراقتباسی را نیز شامل می شود. برخی از مهم ترین سریال های تلویریونی که در "مسترپیس" پخش شده است، "دانتون ابی"، "خانه پوشالی" و "شرلوک" هستند.
ارین بورنت (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار و گویندهٔ اخبار اسکاتلندی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است و سابقه فعالیت او به عنوان مجری و گوینده اخبار در سی ان بی سی، ام اس ان بی سی، ان بی سی و سی ان ان بوده است. او در حال حاضر از مشاوران دونالد ترامپ و یکی از اعضای شورای روابط خارجی است. بورنت میزبان برنامه ارین بورنت در خارج از جبهه می باشد که به صورت زنده اقدام به پخش برنامه از کشورهای مالی، افغانستان، رواندا، امارات متحده عربی و اسرائیل می نماید. او همچنین گزارش هایی از چین، اوکراین و پاکستان برای این برنامه تهیه کرده است. جو اسکاربرو هنگامی که شاغل در ان بی سی بود، به بورنت به خاطر کارش در تعدادی از مستندهای فیلمبرداری شده در خارج از ایالات متحده. شامل گزارش ها و فیلمبرداری از مستندهایی در داخل لیبی، جمهوری دموکراتیک کنگو، نیجریه، روسیه، امارات متحده عربی، اردن و هند، لقب «سوپراستار بین المللی» را دریافت کرد. او طی دوران حرفه ای به طور گسترده بر گزارشگری در خاورمیانه تمرکز داشت و گزارش هایی از مصر، ایران، عراق، اسرائیل، لبنان، فلسطین، عربستان سعودی، تونس، ترکیه و
یمن، علاوه بر پاکستان ارائه کرده است. زندگی شخصی. بورنت برای اولین بار در سال ۲۰۰۳ با مدیر اجرایی دیوید روبولوتا دیدار کرد. روبولوتا قبلاً تاجر کمپانی برادران لهام بود. بورنت و دیوید در سپتامبر ۲۰۱۱ نامزد کردند. آنها در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ ازدواج کردند. در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۳، بورنت یک پسر به دنیا آورد. او در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۵ یک دختر به دنیا آورد. این زوج در ۲۰ اوت ۲۰۱۸ صاحب فرزند سوم خود که یک پسر بود شدند. بورنت کاتولیک است.
نعمة الباقر (، ؛ زادهٔ ژوئیه ۱۹۷۸) روزنامه نگار سودانی اهل بریتانیا است. او هم اکنون از خبرنگاران سی ان ان است.
آلفرد موریس د زایاس (؛ زادهٔ ) وکیل، مورخ، حقوقدان، و مترجم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی متخصص برجسته در زمینه حقوق بشر و حقوق بین الملل و مقام عالی رتبه بازنشسته سازمان ملل متحد است. از سال ۲۰۱۲ او به عنوان کارشناس مستقل سازمان ملل متحد در زمینه ارتقاء یک نظم بین المللی دموکراتیک و عادلانه (منصوب شده توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد) است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده است. زندگی نامه. دٍ زایاس متولد ۳۱ مه ۱۹۴۷، در هاوانا، پایتخت کوباست. وی، در کودکی به همراه خانواده به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در شیکاگو، ایلینوی بزرگ شد. او دکترای تخصّصی حقوق خود را از مدرسه حقوق هاروارد و دکترای تاریخ دوره مدرن را از دانشگاه گئورگ آگوست گوتینگن آلمان گرفت. وی از سال ۱۹۷۰–۱۹۷۴ در نیویورک و فلوریدا کار وکالت می کرد و به ویژه متخصص در شرکت های بزرگ بود. او همچنین یکی از همکاران برنامه فولبرایت در دانشگاه توبینگن در آلمان بود و همچنین همکار پژوهشی مؤسسه ماکس پلانک برای مقایسه حقوق عمومی و حقوق بین الملل در هایدلبرگ آلمان بود. در سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰، او در کمیسیون کتاب های درسی آلمانی و آمریکای
ی در مؤسسه جرج اکرت در برانشویگ مشارکت داشت و در سال ۱۹۸۰ یک مقاله طولانی دربارهٔ موضوع تعصب و کلیشه ها در کتاب های درسی «از سیاست و تاریخ معاصر»منتشر نمود. دٍ زایاس در حال حاضر استاد حقوق بین الملل در مدرسه عالی دیپلماسی و روابط بین الملل ژنو است و پیش از این در سال های ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۳ به عنوان وکیل ارشد دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، دبیر کمیته حقوق بشر، و رئیس دادخواست های حقوق بشر خدمت کرده است. دفاع از صلح و حقوق بشر. در بیست و هفتمین جلسه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۴، به موجب قطعنامه A/HRC/RES/27/9 مجوز او به عنوان کارشناس مستقل سازمان ملل متحد در زمینه ارتقاء یک نظم بین المللی دموکراتیک و عادلانه تا سال۲۰۱۸ تمدید شد. تخصص دٍ زایاس تمرکز روی حمایت قومی منجمله روی حمایت قضایی بود. زایاس نوشته ها و سخنرانی های گسترده ای دربارهٔ حقوق بشر، از جمله در زمینه دادگستری در مورد حقوق اقلیتها و عدالت خواهی در مورد قربانیان جنایات علیه بشریت در سطح جهانی داشته است. وی همچنین در زمره حقوقدانان برجسته ایی است و فعالیت ها و پژوهشهای گستره ای در زمینه شناساندن نسل کشی ارمنی ها، هولوکاست، بازدا