Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ناما و جمهوری دومینیکن برای همگرایی اقتصادی به این گروه اضافه خواهند شد.
ویتالی زدوروفتسکی (به انگلیسی: Vitaly Zdorovetskiy؛ متولد ۸ مارس ۱۹۹۲)، بیشتر شناخته شده با عنوان ویتالی، یوتیوبر و بازیگر زاده شده در روسیه و ساکن ایالات متحده آمریکا است. ویدیوهای یوتیوب زدوروفتسکی تا اکتبر ۲۰۱۸ به بیش از ۱٫۵ میلیارد نمایش و بیش از ۹٫۸ میلیون مشترک رسیدند. کانال ویدیو بلاگ او نیز تاکنون ۲ میلیون مشترک دارد. محتوای ویدیوهای زدوروفتسکی شامل دوربین های مخفی، ویدیو بلاگ و سفرنامه ویدیویی می شود. او همچنین هر از چندگاهی به پرش در میان مسابقات ورزشی و جیمی جامپ می پردازد. یکی از آخرین کارهای او پرش در مسابقه فینال لیگ ملی بسکتبال آمریکا و اعتراض به سیاست های دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، بود.
گردنه پیوار یک گذرگاه کوهستانی است که ولایت پکتیای افغانستان را به کورم، پاکستان وصل می کند. در ۱۸۷۸ میلادی نیروهای بریتانیایی نبردی در این ناحیه انجام دادند.
در آب (به فرانسوی: "Dans l'Eau") یک نقاشی رنگ روغن اثر یوجین دی بلاس است." در آب" تنها نقاشی برهنه یوجین دی بلاس است. بررسی. در این نقاشی یک زن جوان برهنه که تا ساق پا در آب ایستاده است و به گروهی از ماهی های کوچه نگاه می کند، به تصویر کشیده شده است. این مدل دارای رنگ پوست گلگون مانند است و موهای مجعد و تیره او پشت سرش بسته شده. اگرچه خورشیدی در این قطعه هنری به تصویر کشیده نشده، اما نوری طلایی از میان ابرها می درخشد و در آب بازتاب پیدا می کند. نقاش این اثر نام و تاریخ پدیدآمدن آن (۱۹۱۴ میلادی) را با ج. هر مشکی در گوشه سمت چپ آن امضا کرده است. پیش زمینه. یوجین دی بلاس در خانواده ای هنرمند اهل اتریش به دنیا آمد. برادر وی، ژولیس فون بلاس، نقاش و پدرش، کارل فون بلاس، نقاش، مجسمه ساز و پروفسور در آکادمی هنرهای زیبای وین بود. کار بعدها به رم نقل مکان کرد و آنجا یوجین و ژولیس به دنیا آمدند. خانواده یوجین پس از پروفسور شدن کار در آکادمی ونیز، به ونیز رفتند. یوجین در انگلستان نیز به خوبی شناخته شده بود و کارهای او در آکادمی سلطنتی هنر، گالری گرافتون و نیو گالری به نمایش گذاشته شدند.
استناد علمی ()به ارجاع دهی تشریحی به کارهای قبلی مرتبط با موضوع در یک مقاله یا کتاب منتشره جدید گفته می شود. هدف استناد در یک کار نو و جدید اینست که به خوانندگان اثر کمک شود که بتوانند با مراجعه به کار مورد استناد قرار گرفته کار جدید را داوری کنند، از اطلاعات زمینه ای کار برای توسعه آن در آینده استفاده کنند و آورده کارهای قبلی در کار فعلی را تصدیق کنند. استناد دهی مثلاً در یک مقاله مروری منابع متعددی را گردهم می آورد. اگر حجم کار در یک حوزه لحاظ شود، در غیاب دیگر معیارها، کیفیت یک کار تا سطح بسیار زیادی بر اساس میزان ارجاعاتی که کسب کرده است سنجیده می شود. گرچه این موضوع لزوماً شاخص قابل اعتمادی نیست اما شمردن تعداد ارجاعات یک کار آسان است و داوری در مورد مزیت های کارهای پیچیده بسیار دشوار خواهد بود. کارهای قبلی می تواند بخاطر رویه های آزمایشی، ابزارها، اهداف و نتایج نظری قبلی که کار تحقیقاتی جدید یا پایان نامه جدید بر اساس آن شکل می گیرد یا دیگر دلایل مورد ارجاع قرار گیرند. معمولاً اینگونه استنادات چارچوب عمومی از تاثیرپذیری ها و ذهنیت تحقیق را تدوین می کنند و به ویژه تعیین فرد مناسب برای داوری همتا کمک می ک
نند. استناد انتظام یافته به کارهای قبلی در ریاضیات و علوم حداقل تا زمان اقلیدس قابل پیگیری است. در اواخر هزاره میلادی دانشمندان عالم اسلام علم حدیث یا پشتوانه سنجی(Backing)که روایی(Validity)گفتارهای پیامبر اسلام را در احادیث می سنجیدند، استناد علمی توسعه پیدا کرد. مکتب اشاعره در فلسفه اولیه اسلامی این موضوع را به فقه یا دانش نظری حقوق بسط دادند، در حالی که مکتب معتزله از روش های سنتی بهره می بردند و أنها را در علوم به کار می بستند. به بیان دیگر، کسب جایگاه و اقتدار برای ایجاد کار جدید از طریق استناد به مراجعی که اقتدارشان پذیرفته شده است یک ایده نزدیک به جهانی میان مردم مدیترانه است. در اینجا مردم تحصیل کرده در معرض یک یا چمد مورد از این کردارها بوده اند و قبل از رنسان اروپا و ظهور روش علمی این استناد علمی در جریان بوده است.
آخرین سخنرانی نیکلای چائوشسکو رئیس دولت سابق و دبیرکل پیشین حزب کمونیست رومانیایی در ۲۱ دسامبر ۱۹۸۹ انجام شد. این سخنرانی یک لحظه اساسی در انقلاب رومانی بود. سخنرانی. به دنبال افزایش تنش پس از شورش در تیمیشوارا، که بر اساس گزارش ها در آن هزاران نفر کشته شدند، چائوشسکو تصمیم گرفت تا در برابر جمعیت در میدان کاخ (در حال حاضر به عنوان میدان انقلاب) در بخارست سخنرانی کند که از تلویزیون ملی پخش شود. این سخنرانی یک رویداد سالانه بود و توسط رژیم با دقت برنامه ریزی شده بود تا از موفقیت و حمایت مردمی اطمینان حاصل کند. هزاران کارگر با تهدید به اخراج با اتوبوس به میدان آورده شده بودند. به آنها پرچم های قرمز، آگهی ها و تصاویر بزرگ چائوشسکو و همسرش النا را داده بودند. تماشاچیانی که در خیابان پیروزی جمع شده بودند به کارگران اضافه شدند. به جمعیت، که بالغ بر ۸۰٬۰۰۰ نفر بودند، دستورهای مربوط به مکان ایستادن، زمان استقبال و سرود برای خواندن داده شده بود. ردیف های جلوی اجتماع مقامات رسمی رده پایین و اعضای حزب کمونیست بودند که به عنوان رهبران تشویقی عمل می کردند. قبل از آنها، عوامل لباس شخصی سکوریتاته و یک ردیف نظامیان پلیس بودند
، که جمعیت را حدود ۳۰ متر از جلوی ساختمان کمیته مرکزی دور نگه داشته بودند. چائوشسکو در بالکن ساختمان کمیته مرکزی ظاهر شد و همچون سالهای گذشته سخنرانی خود را با " زبانی چوبی " شروع کرد. اما، او خلق و خوی جمعیت را به شدت اشتباه حدس زده بود. فقط ردیف های جلو چائوشسکو را با تشویق همراهی کردند، در حالی که بیشتر جمعیت بی تفاوت بودند. هشت دقیقه بعد از شروع سخنرانی، برخی از مردم شروع به فریاد کردند چون تیراندازی رخ داده بود. کارگران یکی از نیروگاه های بخارست شروع به آواز خواندن کردند "Ti-mi-asha-ra!" Ti-mi-şoa-ra! "- آوازی که به زودی با همراهی همه جمعیت همراه شد. چائوشسکو دست راست خود را در امید به ساکت کردن جمعیت بالا برد؛ سیمای خیره او یکی از لحظات فراموش نشدنی پایان کمونیسم در اروپای شرقی باقی می ماند. پس از آنکه بسیاری از مردم شروع به خروج از میدان کردند، هر دوی نیکولا و النا چائوشسکو از بلندگو فریاد می کشیدند که مردم سر جایشان بنشینند. سپس نیکولا سعی کرد جمعیت را با پیشنهاد افزایش حقوق ۲۰۰ لئوی رومانی در ماه (در حال حاضر حدود ۱۸ دلار آمریکا، در عین حال افزایش حقوق ۱۰ تا ۲۰ درصد برای حقوق متوسط) و بورس تحصیلی دان
ش آموزان از ۱۰۰ تا ۱۱۰ لئو، در حالی که به تحسین دستاوردهای ۴۲ سال گذشته ادامه می داد نگه دارد. با این حال او متوجه نشد که یک انقلاب واقعی درست در مقابل چشمانش آغاز شده است. گارد امنیتی او ظاهر شد، ناپدید شد و در نهایت، چائوشسکو را از بالکن برد. در همان لحظه، بسیاری از رومانیایی ها شاهد ضعف رژیم چائوشسکو برای اولین بار بودند. روز بعد، در ۲۲ دسامبر، چائوشسکو و همسرش النا از بخارست با هلیکوپتر فرار کردند اما چند ساعت بعد در تروژوشیه دستگیر شدند، محاکمه شدند و به جوخه اعدام سپرده شدند.
مهبد مقدم (۱۷ نوامبر ۱۹۸۲ - مارس ۲۰۲۴) کارآفرین اینترنتی ایرانی-آمریکایی و یکی از مؤسسان و رئیس اِوِرپِیدیا بود. مقدم یکی از بنیانگذاران جینیس نیز بود. او این شرکت را در اوت ۲۰۰۹ به همراه تام لهمن و ایلان زکوری ایجاد کرد. تحصیلات. مقدم دبیرستان خود را در «بیرمنگام های» در لس آنجلس گذرانده و سپس در زمینه تاریخ و مطالعات بین الملل از دانشگاه ییل فارغ التحصیل شد. او در طول تحصیل عضو فی بتا کاپا بود. مقدم سرانجام جی دی خود را در زمینه حقوق از دانشگاه استنفورد در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد و پس از آن به عنوان وکیل مؤسسه حقوقی دیوی و لبوف مشغول به کار شد. زندگی و حرفه. مقدم در سال ۲۰۱۳ در فهرست ۳۰ زیر ۳۰ فوربس قرار گرفت. او در سال ۲۰۱۴ به دنبال نظرات حاشیه ساز پیرامون تیراندازی در ایسلا ویستا از جینیس کناره گیری کرد. او در سال ۲۰۱۵ پس از ملاقات با سام کاظمیان به عنوان یکی از بنیانگذاران به اوریپدیا پیوست. مقدم در سال ۲۰۱۷، لری سنگر، یکی از مؤسسان ویکی پدیا را در اورپیدیا به عنوان رئیس بخش اطلاعات استخدام کرد. در اوت ۲۰۱۸، مقدم در برنامه آمریکا کیست، مورد شوخی عملی ساشا بارون کوهن قرار گرفت. مقدم دو بار مبتلا به تومور مغزی
شده است و آخرین بار در سپتامبر ۲۰۱۸ تحت عمل جراحی قرار گرفت. مقدم معتقد است، ابتلا به تومور مغزی باعث شده است نظرش در مورد جهان تغییر کرده و الهام بخش «تغییر فلسفه شرکتی» در او شود.
اتحادیه گمرکی اوراسیا یک اتحادیه گمرکی متشکل از کشورهای عضو اتحادیه اقتصادی اوراسیا است. ادارهٔ این اتحادیه وظیفهٔ اصلی اتحادیه اقتصادی اوراسیا است که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شده بود. به کالاهایی که میان کشورهای این اتحادیه جابه جا می شوند هیچ حق گمرکی تعلق نمی گیرد و - بر خلاف مناطق تجارت آزاد - اعضای اتحادیه گمرکی یک تعرفه خارجی مشترک برای همهٔ کالاهایی که به اتحادیه وارد می شوند وارد می کنند. یکی از نتایج اتحادیه گمرکی این است که اتحادیه اوراسیا به عنوان یک نهاد واحد در مذاکرات بین المللی نظیر مذاکره با سازمان تجارت جهانی وارد می شود و دیگر لازم نیست هر کشور به صورت جداگانه وارد مذاکره شود. این اتحادیه در ۱ ژانویه ۲۰۱۰ ایجاد شد. کشورهای مؤسس آن بلاروس، روسیه و قزاقستان بودند. در ۲ ژانویه ۲۰۱۵ ارمنستان، نیز به آن اضافه شد. قرقیزستان نیز در ۶ اوت ۲۰۱۵ به این اتحادیه پیوست. معاهدهٔ ابتدایی که موجب ایجاد اتحادیهٔ گمرکی شده بود با امضای موافقت نامه ای در ۲۰۱۴ که باعث تشکیل اتحادیهٔ اقتصادی اوراسیا شد فسخ گردید. موافقت نامهٔ جدید شامل یک اتحادیهٔ گمرکی در قالب چارچوب قانونی اتحادیه اوراسیا بود. کشورهای عضو، همگرایی اق
تصادی را ادامه دادند و تمام گمرکات مرزی را پس از ژوئیه ۲۰۱۱ میان خود حذف نمودند. در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۱ کشورهای عضو یک کمسیون مشترک برای رشد تبادلات اقتصادی تاسیس کردند تا بتواند تا ۲۰۱۵ یک اتحادیه اقتصادی را طرح ریزی نماید. در ۱ ژانویه ۲۰۱۲ سه عضو این اتحادیه یک فضای واحد اقتصادی ایجاد کردند تا همگرایی اقتصادی بین یکدیگر را افزایش دهند. کمیسیون اقتصادی اوراسیا نقش یک سازمان تنظیم کننده برای اتحادیهٔ گمرکی و جامعهٔ اقتصادی اوراسیا را بر عهده دارد. ایجاد اتحادیهٔ گمرکی اوراسیا با امضای سه معاهده در سال های ۱۹۹۵، ۱۹۹۹ و ۲۰۰۷ تضمین شده بود. نخستین معاهده ایجاد این اتحادیه را تضمین کرده بود، دومین معاهده تشکیل آن را و سومین معاهده از تشکیل یک سرزمین واحد گمرکی و تشکیل اتحادیه گمرکی خبر داد. در سال ۲۰۲۱ ایران به جمع اتحادیه اوراسیا پیوست.
یک ساعت بلادرنگ، نوعی ساعت کامپیوتری (معمولا به شکل یک مدار مجتمع) است که زمان فعلی را نگهداری می کند. این عبارت اغلب اشاره به کامپیوترهای شخصی، سرورها و سامانه های نهفته دارد؛ اما ساعت های بلادرنگ تقریباً در همه انواع دستگاه های الکترونیکی که نیاز به نگهداری زمان دقیق دارند، به کار می روند. واژه شناسی. مفهوم عبارت «ساعت بلادرنگ» نباید با «ساعت های سخت افزاری» اشتباه گرفته شود. ساعت های سخت افزاری در واقع سیگنال هایی هستند که مدارهای الکترونیکی دیجیتال را کنترل می کنند. این ساعت ها زمان را به روشی متفاوت با شمارشِ انسان در نظر می گیرند. همچنین نباید ساعت های بلادرنگ را با «رایانش بلادرنگ» اشتباه گرفت. اهداف. نگهداری زمان می تواند بدون استفاده از ساعت بلادرنگ نیز انجام شود؛ اما استفاده از این ساعت ها مزایای دیگری نیز دارد که از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: · مصرفِ کمِ برق (که در صورت استفاده از برق متناوب اهمیت دارد) · آزادسازی سیستم اصلی برای انجام وظایفِ حساس به زمان · دقیق تر بودن نسبت به روش های دیگر (در بعضی موارد) یک گیرندهٔ سامانه موقعیت یاب جهانی می تواند با مقایسهٔ زمان فعلی (بر حسب ساعت
بلادرنگ) و زمانی که آخرین سیگنال را دریافت کرده است، زمان راه اندازی خود را کوتاه تر کند. اگر کمتر از چند ساعت سپری شده باشد، اطلاعات جغرافیایی قبلی همچنان قابل استفاده خواهد بود. منبع انرژی. ساعت های بلادرنگ معمولاً یک منبع برق ثانویه دارند. بدین وسیله قادر هستند در شرایطی که منبع برق اولیه از کار بیفتد یا در دسترس نباشد، به نگه داری زمان ادامه دهند. این منبع برق ثانویه در سیستم های قدیمی معمولاً یک باتری لیتیمی است؛ اما برخی سیستم های جدید از ابرمخزن به عنوان منبع برق ثانویه استفاده می کنند.زیرا ابرمخزن ها قابلیت شارژ مجدد دارند و می توانند لحیم کاری شوند. منبع برق ثانویه همچنین می تواند به حافظه غیرمجاز BIOS نیز برق برساند. زمان بندی. بیشتر ساعت های بلادرنگ از یک نوسان ساز کریستال استفاده می کنند. ولی برخی از آن ها قابلیت استفاده از فرکانس خط قدرت را نیز دارند. در بسیاری از موارد، فرکانس نوسان ساز برابر ۳۲٫۷۶۸ کیلوهرتز است. این همان فرکانسی است که در ساعت های کوارتز به کار می رود و به دلایل مشابه، مانند اینکه فرکانس دقیقاً 215 سیکل در ثانیه است، نرخی مناسب برای استفاده در مدارهای شمارنده دودویی ساده است.
بسیاری از مدارهای مجتمع ساعت های بلادرنگ دارای دقتی کمتر از ۵ قسمت در میلیون هستند. در عمل این دقت برای ناوبری آسمانی (کار متداول یک کرونومتر) مناسب است. در سال ۲۰۱۱، ساعت های اتمی در مقیاس تراشه اختراع شدند. گرچه این ساعت ها گرانتر هستند، اما قادر به نگه داری زمان در حد ۱۰۰ نانوثانیه می باشند. مثال ها. بسیاری از تولیدکنندگان مدارهای مجتمع، اقدام به ساخت ساعت های بلادرنگ کرده اند. برخی از این تولیدکنندگان عبارتند از: Epson, Intersil, IDT, Maxim, NXP Semiconductors, Texas Instruments, STMicroelectronics و Ricoh. ساعت های بلادرنگ سازگار با کامپییوتر اولین بار در سال ۱۹۸۴ میلادی توسط IBM PC/AT در Motorola MC146818 به کار برده شدند. بعدها، Dallas Semiconductor ساعت های بلادرنگِ سازگاری را تولید کرد که اغلب در کامپیوترهای شخصی قدیمی تر به کار برده می شدند و امروزه به دلیل black battery cap و silkscreened logo متمایزشان به سادگی در بردهای اصلی یافت می شوند. در سیستم های جدیدتر، ساعت های بلادرنگ در پل جنوبی تعبیه شده اند. بعضی از ریزکنترل گرها، مخصوصاً آن هایی که ویژگی های اضافی زیادی دارند، شامل یک ساعت بلادرنگ توک
ار هستند. ساعت های بلادرنگ مبتنی بر رادیو. برخی از کامپیوترهای مدرن، اطلاعات ساعت را از طریق رادیوی دیجیتال دریافت می کنند و از آن برای ارتقای استانداردِ زمانی استفاده می نمایند. دو روش متداول وجود دارد: بیشتر پروتکل های تلفن همراه (مانند LTE) مستقیماً زمان محلی فعلی را ارائه می کنند. اگر اینترنت رادیویی در دسترس باشد، یک کامپیوتر می تواند از پروتکل زمانی شبکه استفاده نماید. کامپیوترهایی که گاهی به عنوان سرویس دهنده های زمان محلی استفاده می شوند، از GPS یا پخش رادیویی با فرکانس بسیار کم که توسط سازمان ملی استاندارد ارائه می شود (مثلا یک ساعت رادیویی) استفاده می کنند. ساعت های بلادرنگ تاریخی. بعضی طراحی های قدیمی کامپیوتر مانند Nova و PDP-8، از نوعی از ساعت بلادرنگ استفاده می کردند که به دقت بالا، سادگی، انعطاف و قیمت ارزانش مشهور بود. منبع تغذیه کامپیوتر یک پالس را در ولتاژ منطقی برای هر دو موج نزولی یا هر عبور صفر از منبع برق AC تولید می کند. یک سیم پالس را به یک وقفه منتقل می کند. نرم افزار اداره گر وقفه، سیکل ها، ثانیه و … را می شمارد. بدین طریق، می تواند یک ساعت یا یک تقویم کامل را در اختیار بگذارد. این ن
وع ساعت همچنین به طور معمول اساس زنجیره های زمانی نرم افزارهای کامپیوتر را تشکیل می داد. برای مثال، معمولاً تایمر برای تغییر وظایف در یک سیستم عامل استفاده می شد. تایمرهای شمارنده که در کامپیوترهای امروزی به کار رفته اند، ویژگی های مشابه را با دقت کمتری فراهم می کنند و ممکن است ردپای نیازمندی هایشان را در این نوع ساعت ها ببینید. (برای مثال، در PDP-8 که نوعی ساعت مبتنی بر مبادله است، مدل DK8EA در ابتدا عرضه شد و بعدها یک ساعت کریستال به نام DK8EC بر مبنای آن وارد بازار شد). ساعت مبتنی بر نرم افزار را باید هر بار که کامپیوتر روشن می شود، تنظیم کرد. در ابتدا این کار توسط اپراتور کامپیوتر انجام می شد. از زمانی که اینترنت فراگیر شد، پروتکل های زمانی شبکه برای تنظیم این ساعت ها به صورت خودکار به کار گرفته شدند. در اروپا، آمریکای شمالی و برخی دیگر از مناطق، این ساعت بلادرنگ کار می کند. زیرا فرکانس برق مستقیم تنظیم شده است تا یک دقت فرکانس طولانی مدت به خوبی ساعت های استاندارد ملی داشته باشد. بدین نحو که در این مناطق، این ساعت بلادرنگ، بهتر از ساعت های کوارتز کار می کند و هزینه کمتری نیز دارد. طراحی ساعت های بلادرنگ
در کامپیوترهای قابل حمل و مناطقی که برق مستقیم تعدیل نمی شود (مثلا جنوب آسیا)، عملی نیست. همچنین تنظیم این ساعت بدون دسترسی به اینترنت ساده نیست. واحدهای پردازشگر مرکزی فاقد ساعت. بعضی از بردهای اصلی کامپیوتر، بدون ساعت های بلادرنگ ساخته می شوند. عدم استفاده از ساعت بلادرنگ می تواند برای صرفه جویی در هزینه ها (مانند معماری سیستم Raspberry Pi) یا عدم نیاز به آن ها (مانند معماری سیستم ) باشد.
ویکی پدیا، یک دانشنامهٔ اینترنتی چندزبانه با محتوای آزاد است. ویکی پدیا همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
افشین پیرهاشمی ( – ١٧ آذر ١۴٠٣) نقاش ایرانی و دانش آموختهٔ مقطع کارشناسی رشتهٔ نقاشی از دانشگاه آزاد اسلامی بود. سبک کار. بسیاری از نقاشی های افشین پیرهاشمی سیاه و سفید هستند و ابعادی بزرگ دارند. برخی از منتقدان، او را فتورئالیست می دانند. او رویکردی مینیمالیستی داشت. در نقاشی های افشین پیرهاشمی زنان در لایه های تودرتو با حجاب سیاه در پس زمینه سفید با عناصری غیر معمول از جمله شمشیر و اسلحه و کلاه خود گرفته تا خط و شعر فارسی به تصویر کشیده می شدند. او همزمان با نگاهی مدرن به زنان دیدگاه اسطوره ای خود به آنان را حفظ کرد. او در برخی از کارهایش از چهره مهناز افشار و مهتاب کرامتی استفاده کرد. برگزاری نمایشگاه ها. او در آغاز نمایشگاه هایی در گالری های هما و سیحون و موزهٔ هنرهای معاصر تهران برگزار کرد. پیرهاشمی نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در سال ۱۳۶۹ در گالری بامداد برگزار کرد. پس از آن در کمتر از یک دهه در نمایشگاه های انفرادی و گروهی بسیاری آثار خود را به نمایش گذاشت و در حراجی های بین المللی معتبری مانند کریستیز، بونامز و فیلیپس آثار خود را به فروش رساند. او خیلی زود به یکی از گران ترین هنرمندان جوان معاصر خاو
رمیانه تبدیل شد. پیرهاشمی نزدیک به ۲۰ سال اجازه برگزاری نمایشگاه در داخل ایران را نداشت. شرکت او در دوسالانه بین المللی هنر پکن در سال ۱۳۸۴ و کسب رتبه دوم آن نمایشگاه راه او را برای حضور در عرصه بین المللی هموار کرد. آشنایی و همکاری پیرهاشمی با «ایام گالری» در دمشق و شعبه آن در دبی به در معرفی کارهایش بیشتر کمک کرد.. زیرا ایام گالری کارهای او را در لندن، نیویورک و مسکو به نمایش گذاشت.
سن وران (به فرانسوی: Saint-Véran) یک کمون (فرانسه) و پیست اسکی در فرانسه است که در canton of Aiguilles واقع شده است. سن وران ۴۴٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۲ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. جغرافیا. سن وران، واقع در کوه های آلپ فرانسه، واقع در کمون بالا در فرانسه است. این سومین دهکده در اروپا است، پس از تریپاله در ایتالیا و جوف در سوئیس. جمعیت ثابت در حدود ۳۰۰ نفر است، اما در تابستان و زمستان گردشگران زیادی مراجعه می کنند. علاوه بر گردشگری، فعالیت های اصلی این منطقه کشاورزی و صنایع چوبی است.
جنگ قیمت نوعی رقابت تجاری است که در آن رقبا به طور مرتب قیمت خود را نسبت به دیگری کاهش می دهند. زمانی که یکی از رقبا قیمت خود را کاهش می دهد، سایر رقبا نیز قیمت خود را کاهش می دهند. اگر یکی از آن ها دوباره قیمت خود را کاهش دهد، یک چرخه از کاهش قیمت ها آغاز می شود. در کوتاه مدت، جنگ قیمت به نفع خریداران است، زیرا از کاهش قیمت ها بهره می برند. در سوی دیگر، جنگ قیمت معمولاً به نفع شرکت های درگیر نیست، زیرا کاهش قیمت باعث می شود که سود نهایی شرکت ها کاهش یابد و ادامه حیات آن ها را به خطر بیندازد. در میان مدت و بلندمدت، جنگ قیمت ها می تواند برای شرکت های چیره در یک صنعت مفید باشد. به طور معمول، شرکت های کوچکتر و حاشیه ای نمی توانند در چنین شرایطی رقابت کنند و تعطیل می شوند. شرکت های باقی مانده، سهم بازار رقبای تعطیل شده را در اختیار می گیرند؛ بنابراین بازندگان واقعی، شرکت های حاشیه ای و سرمایه گذاران آن ها هستند. در درازمدت ممکن است مصرف کنندگان نیز ضرر کنند. با کم شدن تعداد شرکت های فعال در صنعت، قیمت ها افزایش می یابند و گاهی اوقات به سطحی بالاتر از شروع جنگ قیمت می رسند. دلایل. مهمترین دلایلی که موجب وقوع جنگ ق
یمت ها می شود عبارتند از: اجتناب از جنگ قیمت ها. اجتناب از جنگ قیمت ها بهترین سیاست است، اما اگر مزایای آن جذاب باشد (حتی برای رقبا)، آغاز می گردد.
رافائِل لِمکین (؛ – ) حقوقدان لهستانی یهودی تبار بود که بیشتر برای وضع واژهٔ نسل کشی و آغاز کنوانسیون منع و مجازات جرم نسل کشی شناخته شده است. لمکین واژهٔ نسل کشی را در سال ۱۹۴۳ از genos (خانواده، قبیله، یا نژاد به یونانی) و -cide (کشتن به لاتین) ساخت. زندگی نامه. لمکین در ۲۴ ژوئن ۱۹۰۰ در بزوودنه، دهکده ای در ولکوویسکی آویزد، فرمانداری گرودنو، در امپراتوری روسیه (بلاروس کنونی) متولد شد. وی در یک خانواده یهودی لهستانی در یک مزرعه بزرگ در نزدیکی واوکویسک بزرگ شد و یکی از سه فرزند جوزف لمکین و بلا نیوز پومرانز بود. پدرش یک کشاورز و مادرش یک ادیب، نقاش، زبان شناس و دانشجوی فلسفه با مجموعه بزرگی از کتابها در زمینه ادبیات و تاریخ بود. لمکین و دو برادرش (الیاس و ساموئل) نرد مادرشان درس خانگی خواندند. از زمان جوانی، لمکین علاقمند به بررسی موضوع قساوتها بود و غالباً از مادرش در مورد حوادث تاریخی نظیر غارت کارتاژ، حمله و فتوحات مغول و آزار و شکنجه قوم اوگنو سؤال می کرد. لمکین ظاهراً، در سن ۱۲ سالگی، با خواندن کتاب هوس های امپراتور نوشته هنریک سینکیه ویچ، به ویژه بخشی که نرون مسیحیان را جلوی شیرها انداخت، با مفهوم جنایا
ت جمعی روبرو شد. در مورد این داستان ها، لمکین نوشت: «یک رشته خون از صحنه روم از طریق چوبه دار فرانسه به قتلگاه بیالیستوک هدایت شد». لمکین از طریق نوشته های خود، اعتقادی اساسی، که در تفکر او در طول زندگیش به وجود آمده، را نشان می دهد: رنج یهودیان در شرق لهستان بخشی از الگوی بزرگتری از بی عدالتی و خشونت بود که در طول تاریخ و در سراسر جهان وجود داشت. مزرعه خانوادگی لمکین در منطقه ای واقع شده بود که در آن جنگ بین نیروهای روسی و آلمانی در طول جنگ جهانی اول رخ داد. خانواده او قبل از پناه گرفتن، در جنگلی در همان نزدیکی کتاب ها و اشیا قیمتی خود را دفن کردند. در طول جنگ، آتش توپخانه خانه آنها را ویران کرد و نیروهای آلمانی محصولات و اسب و دام آنها را تصرف کردند. برادر لمکین ساموئل سرانجام بر اثر سینه پهلو و سوء تغذیه درگذشت در حالی که خانواده در جنگل باقی مانده بودند. وی پس از فارغ التحصیلی از یک مدرسه تجارت محلی در بیاویستوک، تحصیل زبان شناسی را در دانشگاه ژان کازیمیر (لووف فعلی اوکراین) آغاز کرد. او چند زبانه بود، به ۹ زبان مسلط بود و چهارده زبان را درحد خواندن می دانست. اولین کتاب منتشرشده او ترجمه رمان نوه من مریمک
ا نوشته حییم نحمان بیالیک از عبری به لهستانی در سال ۱۹۲۶ بود. در بیاویستوک بود که لمکین پس از اطلاع از نسل کشی ارامنه در امپراتوری عثمانی، و بعداً تجربه آشوریان درعراق و قتل عام آنها در طی کشتار سمیل در سال ۱۹۳۳ به قوانین علیه جنایات دسته جمعی علاقه مند شد. پس از مطالعه در مورد ترور طلعت پاشا، عامل اصلی نسل کشی ارامنه، در برلین توسط سوقومون تهلیریان، لمکین از جولیوس ماکارویچ پرسید که چرا طلعت پاشا را نمی توان به جرم جنایاتش در دادگاه آلمان محاکمه کرد. ماکارویچ، یک ملی گرا- محافظه کار که معتقد بود یهودیان و اوکراینی ها اگر از ذوب شدن در جامعه امتناع ورزند باید از لهستان اخراج شوند، پاسخ داد که دکترین حاکمیت وستفالی به دولت ها این حق را می دهد که امور داخلی خود را هر طور که صلاح می دانند انجام دهند. باسخ لمکین این بود که «او آنها را می کشد و این کار اوست. اگر دخالت کنید، در حال تجاوز هستید»، «اما ارمنی ها مرغ نیستند». او در نهایت چنین نتیجه گرفت، «من معتقدم حاکمیت را نمی توان به عنوان حق کشتن میلیون ها انسان بی گناه تصور کرد». لمکین سپس برای تحصیل فلسفه به دانشگاه هایدلبرگ آلمان رفت و در سال ۱۹۲۶ برای تحصیل در
رشته حقوق به لووف بازگشت. در طول جنگ جهانی دوم. او ورشو را در ۶ سپتامبر ۱۹۳۹ ترک کرد و راه خود را به سمت شمال شرقی به سمت وولکوویسکی در پیش گرفت، اما خود را بین اشغالگران گرفتار یافت. آلمانی ها در غرب، و شوروی ها که از شرق نزدیک می شدند، استقلال لهستان با مفاد قرارداد بین استالین و هیتلر به خاموشی می گرایید. او به سختی از دستگیری آلمانی ها فرار کرد و توانست در اوایل بهار ۱۹۴۰ از طریق لیتوانی خود را به سوئد برساند. در آنجا در دانشگاه استکهلم سخنرانی کرد. با کنجکاوی در مورد نحوه تحمیل حکومت نازی ها، او شروع به جمع آوری قوانین و احکام نازی کرد، زیرا بر این باور بود که اسناد رسمی اغلب اهداف اساسی را بدون بیان صریح منعکس می کنند. او به دنبال شناخت الگوهای رفتار آلمانی، زمان زیادی را در کتابخانه مرکزی استکهلم به جمع آوری، ترجمه و تجزیه و تحلیل اسنادی که جمع آوری کرده بود، گذراند. تلاش لمکین اورا به این نتیجه رساند که هدف کلی آلمان ها نابودی کامل ملتی است که در کنترل آنها می افتد. برخی از اسنادی که لمکین مورد تحلیل قرار داد توسط هیتلر امضا شده بودو ایده های نبرد من را در سیاست لبنسراوم، فضای زندگی جدیدی که آلمانی ها
در آن ساکن خواهند شد، بکار گرفته بود. لمکین با کمک همکار قبل از جنگ خود، مک درموت، اجازه ورود به ایالات متحده را دریافت کرد[۳۱] و در سال ۱۹۴۱ به آنجا رفت. اگرچه او توانست جان خود را نجات دهد، اما ۴۹ نفر از خویشاوندانش را در هولوکاست از دست داد. تنها اعضای خانواده لمکین در اروپا که از هولوکاست جان سالم به در بردند، برادرش، الیاس، و همسر و دو پسرش بودند که به اردوگاه کار اجباری شوروی فرستاده شده بودند. لمکین با موفقیت به برادر و خانواده خود کمک کرد تا در سال ۱۹۴۸ به مونترال، کبک، کانادا مهاجرت کنند. پس از ورود به ایالات متحده، در سال ۱۹۴۱ به دعوت مک درموت، لمکین به دانشکده حقوق دانشگاه دوک در کارولینای شمالی پیوست. در نوامبر ۱۹۴۴، بنیاد کارنگی برای صلح بین المللی، کتاب قانون محور در اروپای اشغالی را منتشر کرد. این کتاب شامل تحلیل حقوقی گسترده ای از حاکمیت آلمان در کشورهای تحت اشغال آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم به همراه تعریف واژه نسل کشی است. ایده لمکین در مورد نسل کشی به عنوان یک جرم علیه حقوق بین الملل به طور گسترده توسط جامعه بین المللی پذیرفته شد و یکی از پایه های حقوقی دادگاه نورنبرگ بود. در سالهای ۱۹۴
۵ تا ۱۹۴۶، لمکین مشاور دیوان عالی ایالات متحده آمریکا و رابرت جکسن، مشاور رئیس دادگاه نورنبرگ شد. این کتاب به یکی از متون اساسی در مطالعات هولوکاست و مطالعه توتالیتاریسم، خشونت توده ای و مطالعات نسل کشی تبدیل شد. بعد از جنگ. پس از جنگ، لمکین ترجیح داد در ایالات متحده بماند. از سال ۱۹۴۸، او در دانشگاه ییل در رشته حقوق کیفری تدریس کرد. در سال ۱۹۵۵، او استاد حقوق در دانشکده حقوق دانشگاه راتگرز در نیوآرک شد. لمکین همچنین کمپین خود را برای قوانین بین المللی و منع نسل کشی، که از زمان کنفرانس مادرید در سال ۱۹۳۳ از آن دفاع کرده بود، ادامه داد. او ممنوعیت مشابهی را برای جنایات علیه بشریت در کنفرانس صلح پاریس در سال ۱۹۴۵ پیشنهاد کرد، اما پیشنهاد او رد شد. لمکین پیش نویس قطعنامه ای را برای معاهده کنوانسیون نسل کشی به تعدادی از کشورها ارائه کرد تا آنها را به حمایت از این قطعنامه متقاعد کند. این قطعنامه با حمایت ایالات متحده برای بررسی به مجمع عمومی ارائه شد. کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایت نسل کشی به طور رسمی در ۹ دسامبر ۱۹۴۸ ارائه و تصویب شد. در سال ۱۹۵۱، لمکین تنها تا حدی به هدف خود رسید و این زمانی بود که کنوانسیون پ