Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ک کرد. از زمان برقراری روابط دیپلماتیک بین هند و اسرائیل، همکاری در عرصه های نظامی و اطلاعاتی افزایش یافته است. با سقوط اتحاد جماهیر شوروی و ظهور فعالیت های تفرقه افکنانه اسلامی در هر دو کشور زمینه را برای یک اتحاد استراتژیک هموار کرد. از آن زمان، حمایت هند از فلسطین متعادل بوده است اگرچه هند هنوز مشروعیت آرمان های فلسطین را به رسمیت می شناسد. پیوندهای فرهنگی. همچنین در بیشتر کشورهای جهان سوم، از جمله شرق اروپا، جنوب شرق آسیا و حاشیه آسیای جنوبی، میراث بالیوود همچنان به ساختن حقایق قدرت نرم برای هند ادامه می دهد.
لنون یا مک کارتنی () یک فیلم مستند کوتاه کانادایی محصول سال ۲۰۱۴ است. این فیلم تلفیقی از ۵۵۰ پاسخ افراد مشهور، از مصاحبه هایی در طول دهه ها گرفته شده، برای پاسخ به این سؤال که کدام یک از اعضای سابق بیتلز بهتر است؟ جان لنون یا پل مک کارتنی. بازیگران. به ترتیب ورود:
شتاب () یک فیلم در ژانر مهیج و اکشن است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به اولگا کوریلنکو، جیمز پیورفوی، و مورگان فریمن اشاره کرد.
منطقهٔ مشک آویز در دهستان دشت لاله واقع در شهرستان مهر قرار دارد. این منطقه از حدود ۲۵۰ سال قبل در اختیار طائفهٔ آخوندها و جمالان روستای شلدان، قرار داشته است؛ و در طول سالیان، به علت خاک منحصر به فرد و سفت مشک آویز، با کشت به صورت دیم، اقدام به کشاورزی می کردند. تا قبل از انقلاب اسلامی خوانین منطقه، در این کشاورزی ها، اخلال ایجاد می کردند. سال ها بعد با پیگیری های قانونی از طریق مراجع قضایی، و اقدام به اخذ ۷۰ سند تفکیکی و تحویل به ۷۰ خانوار، تکلیف این زمین ها مشخص شد. سد خاکی مشک آویز که ساخت آن در نیمه اول سال ۹۷ به پایان رسید، تبدیل به یکی از چشم نوازترین تفرجگاه ها در جنوب استان فارس، شده است. این سد، با حجم آب گیری ۳ میلیون متر مکعب، بزرگترین سد شهرستان مهر به حساب می آید. برقراری تعادل اکولوژیکی در این منطقه جهت کنترل فرسایش و مهار هرز آب های سطحی و نیز کاهش سیلاب های منطقه ای از اهداف و مزایای مهم این طرح است.
آرامگاه آسکیا () آرامگاهی ست که احتمالاً آسکیا محمد اول، یکی از شاخص ترین امپراتوران امپراتوری سنغای در آن دفن است و از سال ۲۰۰۴ در فهرست آثار میراث جهانی یونسکو قرار دارد. این آرامگاه شامل یک مقبره هرمی شکل، دو مسجد، یک قبرستان و یک زمین تجمع است. این بنا با ۱۷ متر ارتفاع، بزرگ ترین بنای به جا مانده از دوران پیشااستعماری در این منطقه است. گفته شده است که آسکیا محمد، تمام گل و چوب های این آرامگاه را در سال ۱۴۹۵ میلادی، در جریان بازگشت از حج، از مکه با خود آورده است. کاروان وی را «هزاران شتر» نوشته اند. آسکیا محمد تنها فرد دفن شده در داخل مقبره است هر چند که افراد دیگری در محوطه این آرامگاه مدفون هستند.
میکرومونوسپورا سرده ای از باکتری های خانواده میکرومونوسپوراسه است. این باکتری ها گرم مثبت، هاگ ساز و عموماً هوازی هستند و جلینه ایجاد می کنند و به صورت اشکال گندروی در خاک و آب زندگی می کنند. گونه های متفاوت منبع آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزید که به "micin-" ختم می شوند، همانند جنتامایسین هستند. در حالی که سایر آمینوگلیکوزیدها که به "mycin-" ختم می شوند همانند نئومایسین و استرپتومایسین توسط پیچیده قارچ تولید می شوند.
کشتار گزینشی جوجه ها فرایند جداسازی و دفع جنین های نر یا جوجه های ناخواسته نر است که برای صنعت دامداری فایده ای ندارند. در سراسر جهان در حدود ۷ میلیارد جوجه نر در سال کشته می شوند. معدوم سازی جوجه ها در تمام دنیا برای کنترل عرضه و تقاضا بازار انجام می شود. جابه جایی مهره گردن، خفگی با گاز دی اکسید کربن، چرخ کردن با دستگاه های با سرعت بالا، استفاده از انتقال نیروی برق از بدن پرنده، قرار دادن جوجه ها در کیسه های پلاستیکی و مرگ آنها در شرایط کمبود اکسیژن برخی از روشهای رایج کشتار گزینشی جوجه ها در دنیا است.
غیب گویی محمد به عنوان یکی از معجزات محمد در اثبات نبوتش، مورد استدلال مسلمانان قرار می گیرد. این غیب گویی شامل اخبار از آینده، گذشته، بیان نکات از علوم و فنون مختلف و آخرالزمان است. بر اساس باورهای ادیان ابراهیمی، پیامبران به واسطه ارتباط با خداوند از علم غیب مطلع هستند و از این اخبار به عنوان معجزه برای اثبات این ارتباط استفاده می کردند. بر اساس آموزه های قرآنی، علم غیب مخصوص خداوند است و تنها به برخی از رسولان اعطاء شده است. از علم غیب پیامبران در برخی آیات قرآن چون آیه ۲۶ و ۲۷ سوره جن، آیه ۱۷۹ سوره آل عمران، آیه ۱۲ سوره یس، آیه ۸۹ سوره نحل یاد شده است. یکی از مسائل مربوط علم غیب پیامبران، تفاوت آن با پیش بینی — همچون پیش بینی های نجومی یا هواشناسی — است. تفاوت این دو عنوان، در تحلیلی بودن پیش بینی و قطعی بودن غیب گویی است. معین در فرهنگ نامه خود، به این تفاوت اشاره و پیش بینی را حدسی از وقایع فقط آینده با استفاده از اسباب و علل موجود تعریف می کند. در کتاب "شرف النبی"، ۱۲۰ معجزه از محمد گزارش شده است که ۱۳ مورد آن مربوط به اخبارهای غیبی او می باشد. این اخبار، شامل خبر از مرگ دیگران در آینده، خبر از کفر برخ
ی در آینده، خبر از مکان گمشده ها، خبر از جنگ های آینده و نتیجه جنگ های پیش رو، خبر از شیوه مرگ برخی و خبر از تحرکات سیاسی و اجتماعی آینده می شود. بخش عمده ای از اخبار غیبی محمد، مربوط به آخرالزمان است که در آن احوالات پیش آمده در آخرالزمان تشریح می شود. از جمله اخبار غیبی محمد که به تحقق پیوسته است می توان به مرگ ابولهب در حال کفر، مرگ خسرو پرویز، چگونگی مرگ علی بن ابی طالب، عمار و ابوذر، به خلافت رسیدن عثمان و جنگ های علی بن ابی طالب با گروه های مختلف از جمله عایشه، طلحه و زبیر اشاره کرد. اصطلاحات لغوی. "غیب" واژه ای عربی است که به پیش گویی ترجمه شده است. کتب لغت همچون دهخدا و معین در تعریف این لغت آورده اند که غیب گویی، عمل و کار شخص پیشگو است و منظور از پیشگویی، اخبار از آینده است و مترادف آن کهانت می باشد. مجید معارف در تعریف لغوی غیب و غیب گویی معتقد است که غیب به معنای پنهان و پنهان شدن به کار می رود و معنای اصطلاحی آن، در مقابل شهاده حضور قرار دارد؛ خواه این حضور مکانی باشد یا حضور نزد حواس ظاهری یا نزد علم یا حضور نزد بصیرت انسانی. سید محمدحسین طباطبائی در تعریف غیب می نویسد: کلمه غیب، بر خلاف شهادت ا
ست و منظور از آن، چیزی است که تحت حس و درک آدمی قرار ندارد. عبدالحسین امینی در این باره می نویسد: «هرگاه کسی از حوادث کنونی یا آینده که فعلاً قابل رؤیت نیستند تنها از رهگذر دانائی که از سرچشمه غیب و شهادت خبر می دهد آگاهی حاصل کند یا از طریق دانش و خرد مطلع گردد چنین علمی نیز از علم غیب به شمار می رود و هیچ مانعی از تحقق آن وجود ندارد.» غنیمان، منظور اصطلاحی از غیب را، آنچه تو از آن بی خبری ولی خدا آگاه است می داند. غیب گویی، یکی از گونه های معجزه است که در مقابل معجزات دعایی-پاداشی، معجزات حفاظتی، معجزات نفرینی-مجازاتی و معجزات تحدی طلبانه است. غیب گویی پیامبران. بر اساس تعالیم ادیان ابراهیمی، پیامبران به واسطه ارتباط با خداوند، از علم غیب با خبر بوده و از إخبار غیبی برای اثبات نبوتشان استفاده می کردند. در قرآن در این باره آمده است: «» در این آیه، خداوند علم غیب را از حوزه دانش بشر خارج می داند اما اطلاع برخی از پیامبران از غیب را استثناء می کند. آیات دیگری که بر علم غیب پیامبران اشاره دارد، عبارتند از: آیه ۱۷۹ سوره آل عمران، آیه ۱۲ یس و آیه ۸۹ سوره نحل. بیضاوی، مفسر سنی مذهب، تصریح می کند که این علم و آگاهی
رسولان از غیب، به عنوان یک معجزه و کرامت رخ می دهد. از جمله مواردی که از غیب گویی پیامبران در کتب دینی گزارش شده است، می توان به خبر دادن عیسی از آنچه در خانه امتش بود، بشارت های فراوان تورات، انجیل و زبور دربارهٔ پیامبر آخرالزمان، خبر یوسف به اصحابش از آینده و تعبیر خواب حاکم و آنچه بر موسی گذشت در اثبات نبوتش و… اشاره کرد. همچنین در قرآن به صراحت از آگاهی خضر، به عنوان پیامبری که از علم غیب آگاهی داشته است یاد شده است. تفاوت غیب گویی و پیش بینی. امروزه بشر از طریق آزمون و خطا قادر بر پیش بینی برخی امور در آینده شده است که نمونه بارز آن اخباری است که متخصصان امر هواشناسی از اوضاع جوی دنیا در روزهای آینده می دهند؛ بنابراین می توان گفت که بشر از راه کسب بیشتر علم و دانش قادر بر پیش بینی دست کم برخی امور در آینده است. اما تفاوت بین پیش بینی و غیب گویی در تحلیلی بودن پیش بینی و قطعی بودن غیب گویی است. البته برخی چون الکسیس کارل بر این عقیده است که پیش گویی ها نیز علم غیبی محسوب می شود. در مقابل و در تفاوت آنچه پیش گویانی همچون مرتاضان و فال گیران با پیامبرانی که از آینده و اخبار غیبی خبر می دهند، از غیر مطمئن و
بعضاً اشتباه بودن پیش بینی هاست. از دیگر تفاوت ها، منبع و منشأ این پیش گویی هاست؛ به طوری که خود فال گیران و مرتاضان نیز بر عدم اعتماد کامل به منابعشان اذعان دارند. به همین جهت برخی اینگونه پیش بینی ها را جزء علوم غیبی دسته بندی نمی کنند. در فرهنگ نامه معین نیز به این تفاوت ها اشاره شده است و آمده است که پیش بینی، حدس زدن وقایع آینده است از علل و اسباب و قراین موجود؛ مثلاً یک پزشک گاهی از دیدن احوال بیماری می تواند بگوید که او بهبود خواهد یافت یا خواهد مرد. جعفر سبحانی در تفاوت بین غیب گویی و پیش گویی می نویسد:«یگانه شرط خبر از آینده این است که گزارش به یک رشته قراین مستند نباشد و گرنه چنین گزارشی، خبر غیبی نبوده بلکه نتیجه مستقیم فکر و مغز زایای بشر خواهد بود. برخی بر اساس یک رشته اطلاعاتی که از وضع دولت ها و ملت ها دارند، اوضاع آینده جهان را از نظر درگیری و جنگ، یا صلح و مسالمت، پیش بینی کرده، و اخباری را منتشر می سازند. یک چنین گزارش های مستند به قراین و اطلاعات و تماس های دیپلماتیک، گزارش از غیب نیست، بلکه تمام گزارش های آنان، یک رشته نتیجه گیری و اطلاع از اوضاع جهان است. از باب نمونه پیامبر اسلام از طری
ق وحی قرآنی، از پیروزی مجدد رومیان بر پارسیان در مدت محدودی به طور قطع و یقین گزارش داد. برای گزارش پیامبر، مستندی جز وحی الهی نبود، و هرگز این آگاهی را از مجاری و اسباب عادی مانند موازنه قدرت های نظامی دو ملت، بررسی روحیه سربازان وافسران و… به دست نیاورده بود. وی در محیط حجاز بریده از جهان خارج، با نبودن وسایل ارتباط جمعی، یا تبادل اطلاعات نظامی و سیاسی، یک چنین گزارش را در اختیار جامعه نهاد، و به همین دلیل این گونه خبرهای غیبی یکی از جهات اعجاز این کتاب جاویدان به شمار می رود.» محمد و اخبار از آینده. بر اساس آنچه در سوره تکویر آمده است، محمد از علم غیب خبر دارد. بنابر باور مسلمانان، محمد به واسطه اطلاع از علم غیب، نیت پنهانی افراد را خوانده، از حوادث آینده خبر می دهد و رویاهای صادقه را تعبیر می کرده است. در کتاب "شرف النبی" تألیف خرگوشی، بیش از ۱۲۰ معجزه از معجزات محمد گزارش شده است که بر اساس گونه شناسی معجزات محمد، ۱۳ مورد آن مربوط به اخبار غیبی محمد است. این تعداد حدود ۱۳ درصد از کل معجزات محمد را شامل می شود که کمترین درصد در بین سایر گونه های معجزات است. این ۱۳ خبر غیبی که خرگوشی مورد اشاره قرار داده ا
ست عبارتند از: محل گم شدن شتر پیامبر، آگاهی از سحر شدن توسط یک یهودی، خبر دادن از مرگ عمار، خبر از جنگ علی با طلحه و زبیر، آگاهی از مشخصات اکیدر بن عبدالملک، آگاهی از زن جاسوس، پیشگویی مرگ زینب بنت جحش، آگاهی از جهنمی بودن قزمان پیش از خودکشی، پیشگویی مرگ خسروپرویز، پیشگویی خلافت عثمان، آگاهی از آمدن ابوحثمه به تبوک، آگاهی از پیروزی زبیر و آگاهی از اموری که با او فاصله بسیار دارد. موارد فهرست شده در ادامه، غیر از پیشگویی های محمد در قرآن خواهد بود. در ماجرای صلح حدیبیه، پس از آنکه طرفین اقدام به نگارش متن عهدنامه کردند، نماینده قریش با عنوان «محمد رسول الله» مخالفت کرد و در نهایت قرار بر حذف عبارت «رسول الله» شد. در هنگام نگارش این عهدنامه، علی بن ابی طالب که وظیفه نگارش را داشت، از حذف شدن عنوان رسول الله ناراحت بود و از نگارش عهدنامه استنکاف داشت تا اینکه محمد به وی از تکرار این ماجرا و حذف عنوان وی در نوشتن عهدنامه ای خبر داد. سال ها بعد، در ماجرای حکمیت بین علی و معاویه، عنوان امیرالمؤمنین از علی بن ابی طالب حذف گردید. محمد در ابتدای رسالت خود، نامه هایی را به سران کشورهای مختلف فرستاد و از آنها دعوت به ن
بوت خود نمود. از جمله این سران، خسروپرویز حاکم ایران بود. پس از آنکه نامه به دست خسروپرویز رسید، به استاندار یمن دستور داد تا محمد را دستگیر کرده و به ایران بفرستد. با رسیدن سربازان اعزامی از یمن به مدینه، محمد از هدف آنان آگاه شد و به آنان گفت: «به یمن بازگردید، و به «باذان» بگویید خداوند، شیرویه فرزند خسروپرویز را بر او مسلط کرد و او را به قتل رسانید، و دین و قدرت من به سرزمین ایران خواهد رسید و همه جهان را فرا خواهد گرفت.» عدی بن حاتم گوید که نزد محمد بودیم و شخصی آمد و اظهار نیازمندی کرد و از ناامنی راه شکایت کرد. در این هنگام محمد رو به من کرد و گفت: «حیره را دیده ای؟» گفتم اوصافش را شنیده ام اما ندیده ام. پس گفت که: «چیزی نمی گذرد که امنیت سراسر منطقه را خواهد گرفت و کاروان ها از حیره به سمت کعبه به جهت زیارت حرکت کنند. اگر از عمری که لازم باشد برخوردار باشی، از گروهی خواهی بود که گنج کسری را فتح خواهی کرد…» عدی گوید که چیزی نگذشت که امنیت سراسر منطقه را فرا گرفت و از حیره، کاروان زیارتی به مکه به حرکت درآمد و من جزء افرادی بودم که گنج کسری را فتح کردم. در روایت دیگری که در "صحیح بخاری" گزارش شده است، ا
ز محمد نقل شده است که گنج های قیصر و کسری توسط مسلمانان در راه خدا انفاق می شود. این گزارش محمد، بیانگر گسترش اسلام در شرق و غرب دارد. در روایت دیگری، محمد از تسلط اسلام بر مشارق و مغارب زمین یاد می کند. در روایاتی دیگر، محمد از فتح شام، بیت المقدس، مصر، ایران، روم، هند و عراق به دست مسلمانان گزارش می دهد. به نقل از صحیح بخاری و صحیح مسلم، مردی از بنی تمیم با نام ذوی الخویصره به محمد توهینی کرد، یکی از اصحاب محمد، به سبب توهین وی، قصد قتلش را کرد اما محمد وی را از این کار منصرف کرد و به وی گفت: «این مرد رئیس گروهی خواهد بود که اگر نماز و روزه آنها را ببینید نماز و روزه خود را بسیار ناچیز می شمارید امّا با این وصف از دین خارج می شوند همان طور که تیر از کمان خارج می گردد.» چیزی نگذشت که ذوی الخویصره رهبری خوارج نهروان را عهده دار شد. بنابر آنچه یعقوبی در تاریخش نقل می کند، محمد از آینده امت اسلام پرده برداشت و گفت: «هنگامی که تعداد بنی امیه به سی تن برسند، شهرها را میان خود تقسیم می کنند و ولایت و حکومت بین آنان دست به دست می گردد و بندگان خدا را بندگان خود می دانند و آیین الهی را تخریب می کنند.» یکی دیگر از پی
ش گویی های محمد، دربارهٔ به خلافت رسیدن معاویه بوده است. محمد در این دست روایات از نشستن معاویه بر منبر خویش هشدار داده بود. خبر از آینده ابولهب ابن کثیر، مفسر سنی مذهب، با اشاره به سوره تبت، اخبار این سوره را یکی از دلایل در اثبات نبوت محمد می داند و با تأکید بر اینکه ابولهب و همسرش، می توانستند با ایمانی ظاهری، اشتباه در کلام محمد را به رخ او بکشند، آن را دلیلی قوی ذکر می کند. وی، جمعی دیگر از علماء تفسیر را یاد می کند که این آیه را دلیلی بر حقانیت نبوت محمد به عنوان خبری غیبی دانسته اند. فخر رازی، مفسر سنی مذهب، با خبر غیبی خواندن این آیات، آن را از سه جهت مورد بررسی قرار داده است: اول خبر آیه از خسران و هلاکت ابولهب که این اتفاق در آینده رخ داد. دوم خبر آیه از عدم انتفاع از مال و فرزند ابولهب که این نیز در آینده محقق شد. سوم خبر آیه از جهنمی بودن وی، که این نیز با مرگ او در کفر به وقوع پیوست. محمد پیش از ماه رمضان، خطبه ای خواند و در بین آن، علی بن ابی طالب برخاست و از اعمال این ماه سؤالی کرد؛ محمد جوابش را داد و پس از پاسخ، به گریه افتاد. علی از علت گریه سؤال کرد و محمد چنین پاسخ داد که: «برای آنچه در چن
ین ماهی برای تو پیش می آید. گویا می بینم که در حال نماز هستی و شقی ترین مردم همتای کشنده شتر صالح، محاسن تو را به خون سرت رنگین می کند.» در روایات متعدی از محمد به قتل و شیوه قتل علی بن ابی طالب اشاره شده است. در این روایات به کشته شدن علی بر اثر ضربه به فرق سر و همچنین رنگین شدن محاسن از آن خون اشاره شده است. در روایتی دیگر، محمد در تعبیر رؤیای زینب بنت علی، از مرگ علی، فاطمه، حسن و حسین پیش از زینب خبر می دهد. خبر از جنگ ها محمد در جنگ بدر، به برخی از اصحاب خود خبر از پیروزی بر قریش را داد؛ این در حالی بود که جبهه اسلام در مقابل هزار جنگجوی قریش، عددی کم به حساب می آمد. خبر از فتنه ها و جنگ های پس از خود بنابر نقل "مستدرک حاکم نیشابوری"، محمد به همسرش عایشه می گوید که تو را در حال جنگ با علی می بینم، تو به قصد جنگ با وی از حوأب عبور می کنی و با علی نبرد خواهی کرد. سال ها بعد و پس از مرگ عثمان، عایشه به خونخواهی عثمان به جنگ با علی رفت و نبرد جمل را رقم زد. لئورا وچا ولیری معتقد است، عایشه برجسته ترین شخصیت جنگ جمل در میان مخالفان علی است. در روایاتی متعدد، محمد از وقوع فتنه های فراوان پس از خود خبر می دهد.
همچنین محمد از آینده امت خود خبرهایی را می دهد و به علی از جنگ با سه گروه قاسطین، مارقین و ناکثین خبر می دهد. در یکی از روایات، از محمد منقول است که روزی خواهد رسید که دو حَکَم که هر دو گمراه کننده هستند، برای آینده امت حکمیت می کنند. یحیی بن معین، در شرح این حدیث، منظور از این غیب گویی محمد را حکمیت عمروبن عاص و ابوموسی اشعری دانسته است. در روایتی دیگر، محمد از قرار گرفتن حسن بن علی در بین دو گروه از مسلمانان یاد می کند. در این روایت از صلحی که حسن بین این دو گروه برپا می کند یاد شده است. خبر از خلافت پس از خود محمد در برخی روایات منقول از او، از خلافت پس از خود یاد می کند؛ در یکی از این روایات، محمد دوران خلافت پس از خود را ۳۰ سال یاد می کند که پس از آن، خلافت مسیر دیگری را طی خواهد کرد و به پادشاهی گرایش پیدا خواهد کرد. به گزارش ابن کثیر، جمع سال های خلافت خلفای راشدین، با احتساب ماه ها دقیقاً ۳۰ سال خواهد شد. همچنین محمد در روایات مختلفی از خلفای بسیاری که پس از او به منصب قدرت می رسند یاد می کند. در جنگ تبوک، شتر ابوذر از راه ماند و از ارتش اسلام عقب افتاد؛ ابوذر که معطل شترش شده بود، آن را رها کرد و اسب
اب خود را برداشته و پیاده به مسیر ادامه داد، چیزی نگذشت که به محمد رسید. محمد در وصفش گفت: «خدا ابوذر را رحمت کند، تنها می رود و تنها می میرد و تنها زنده می شود.» سرانجام در دوران حکومت عثمان، ابوذر توسط عثمان به بیابان های ربذه تبعید شد و در آنجا با غربت از دنیا رفت. کاروانی که از نزدیک اقامت گاه ابوذر می گذشت، از مرگ ابوذر مطلع شد؛ عبدالله بن مسعود که در کاروان بود از دیدن این صحنه ناراحت شد و گفت: «صدق رسول اللّه، تمشی وحدک و تموت وحدک و تبعث وحدک.» در مراحل ساخت مسجد النبی، مسلمانان از سادگی عمار یاسر سوء استفاده کرده و بر دوش وی، بار بیشتری قرار می دادند؛ عمار نزد محمد آمد و از خستگی خود شکایت کرده و گفت که اینان مرا کشتند. محمد پس از محبت به وی، او را از شیوه مرگش مطلع کرد و گفت: اینان تو را نمی کشند، بلکه گروه ستمگری تو را خواهند کشت. سالها بعد در جنگ صفین، عمار در لشکر علی بن ابی طالب و به دست لشکریان معاویه به قتل رسید. با قتل وی، صحابه محمد که در جبهه معاویه بودند، به یاد حدیث محمد افتادند و برخی از لشکریان معاویه به لشکریان علی پیوستند. شبیه به این روایت را که محمد، از کشته شدن عمار به دست قومی ستم
گر یاد می کند، در منابع اهل سنت همچون "صحیح مسلم"، "مسند احمد"، "سنن کبری" و "معجم الکبیر" نقل شده است. علی بن ابی طالب در جنگ جمل، وقتی به زبیر برخورد کرد، به وی گفت: به خاطر داری که محمد از تو سؤال کرد که آیا علی را دوست داری؟ و تو پاسخ دادی چه چیزی مانع از دوستی من و او می شود، پیامبر به تو گفت: تو بر او خروج می کنی و با او می جنگی در حالی که تو ستمگری. با شنیدن این سخن، زبیر از جنگ با علی منصرف شد و بازگشت… در روایات متعدد منقول در منابع اهل سنت، محمد از قتل عمر بن خطاب و عثمان بن عفان خبر می دهد. بر اساس این روایات، این دو نفر به مرگ طبیعی از دنیا نخواهند رفت و کشته خواهند شد. بر اساس روایتی که ابوداود گزارش می کند، محمد خطاب به زنی به نام ورقة بن نوفل که تقاضای شرکت در جنگ بدر را داشته است، سفارش ماندن در خانه می کند و او را به شهادت در راه اسلام مژده می دهد. به گزارش بیهقی، این زن بعدها در راه اسلام کشته شد و به عنوان شهیده، شناخته و مورد زیارت قرار گرفت. خبر از مردمان آخرالزمان. در روایات فراوانی که از محمد بن عبدالله در منابع تاریخی و روایی بیان شده است، از صفات و ویژگی مردمان و احوالات زمان آخرالزما
ن یاد شده است. در ادامه به برخی از این روایات اشاره خواهد شد: محمد در توصیف مردمانی که در آخرالزمان زندگی می کنند آمده است که «برای مردم روزگاری فرا می رسد که تنها همّ و غمشان شکم آنهاست، شرافت آنها تجملات زندگی آنها و سرمایه هایشان خواهد بود. قبله آنها همسرانشان، دین و آئین آها درهم و دینارشان می باشد.» در جای دیگر به موقعیت اقتصادی مردمان آخرالزمانی اشاره داشته و از رباخواری آنان یاد می کند. در روایتی آمده است که در آخرالزمان، هیچ کسی یافت نمی شود که به ربا آلوده نشده باشد و اگر هم مستقیماً ربا نخورده باشد، گَردِ ربا به او می رسد. در تشریح اوضاع عالمان دینی امت اسلام در آخرالزمان آمده است که صالحان آنان از دنیا رفته و دیگر نشانه ای از صالحان باقی نخواهد ماند. همین طور در بیان برخی گناهان و خطایای مسلمانان آخرالزمانی آمده است که آنان ربا را به عنوان معامله، شراب را به عنوان نبیذ و رشوه را به عنوان هدیه حلال می دانند. از دیگر نشانه های آخرالزمان در روایاتی که از قول محمد نقل شده است، به مرگ نابهنگام جوانان، شیوع دروغ و فساد، ظلم حاکمان بر زیردستان، سبک شمردن مقام پدر و مادر توسط فرزندان، به سختی افتادن مردمان
برای معیشت، گرامی شدن بدکاران و اشرار، زیاد شدن بلایای طبیعی چون زلزله، سیل و بیماری، افزایش قماربازی و افزایش طلاق، آشکار شدن روابط جنسی و عدم تقبیح این اقدام به جهت ترس از مردم، افزایش فساد و فحشا در جامعه و… می توان اشاره کرد. از دیگر نشانه های مردم آخرالزمانی که در روایات از جانب محمد بن عبدالله پیش بینی شده است، تغییر رفتار زنان و مردان است؛ در این روایات از تغییر ظاهری یاد شده است. از جمله پوشیدن لباس های جنس مخالف، آرایش کردن مردان، تن فروشی زنان، شیوع عمل لواط و آرایش زنان برای زنان و مردان نامحرم. در این روایات از ازدواج مردان با مردان و انحرافات شدید جنسی یاد شده است. از پیشگویی های محمد در مورد اتفاقاتی که در آخرالزمان رخ خواهد داد، از وی گزارش شده است که در آخرالزمان، وقایعی رخ خواهد داد که برخی از آنها عبارتند از: افزایش بیماری، افزایش مرگ و میر نابهنگام و زودهنگام، فساد در محصولات زراعی، وقوع جنگ های ویران کننده در سوریه و بیت المقدس که سبب ویرانی شدید این دو شهر خواهد شد، آتش سوزی های بزرگ، افزایش زلزله ها، افزایش خسف (فرورفتن در زمین) و قذف (پرتاب چیزی از مکانی به مکان دیگر) و وقوع جنگ های بز
رگ و تمام نشدنی از جمله این موارد است. در روایتی که در مسند احمد گزارش شده است، محمد، فتح بیت المقدس، شیوع کشتن انسان ها همچون کشتن گوسفندان و بروز فتنه ای که در خانه هر مسلمانی ورود می کند را از جمله نشانه های آخرالزمان دانسته است. دیدگاه ها. شیعه. به عقیده شیعیان، این غیب گویی ها، یکی از مواهب الهی است که به پیامبر داده شده است و اهل بیت پیامبر اسلام نیز از آن بهره برده اند. هشام بن حکم -از شاگردان جعفر صادق- بر این باور است که ارتباط پیامبران با وحی و غیب، سبب می شود تا معصومیت برایشان ضروری نباشد، اما در خصوص امامان به جهت عدم ارتباط با غیب، وجود عصمت، ضروری است. بر اساس روایات متعددی از پیامبر اسلام که توسط منابع شیعی گزارش شده، خدا به ائمه پس از محمد، فهم و علم محمد را عطاء کرده است. شیعیان بر این باورند که آگاهی پیامبران و امامان از علم غیب، ذاتی نیست و به تعلیم الهی است. برخی از غلاة شیعه، علم غیب امامان را ذاتی و بدون تعلیم دانسته اند. به عقیده شیعیان امامیه، این باور غلاة مستلزم شرک است. اهل سنت. به گفته شعراوی در کتابش "الغیب"، علم غیب از علوم خداوند است و خدابخشی از اخبار غیبی را به برخی از پیامبر
ان از جمله محمد، آموزش داده است. از همین رو محمد از مطالبی خبر می دهد که نشانگر اطلاع وی از علم غیب است. غنیمان، آگاهی محمد از غیب و اخبار غیبی او را به سه دسته تقسیم می کند: اخبار از آنچه قبل از او رخ داده است، اخبار از آنچه بعد از او رخ می دهد و اخبار از وقایع قبل از قیامت. غنیمان این موارد از جمله معجزات محمد می داند و تعداد این اخبار را «کثیر» و زیاد گزارش می کند. وی برای اثبات مدعای خویش، به آیات متعددی از قرآن استناد می کند. بر اساس گزارش وی، آیه ۵۰ سوره انعام که بر اساس آن محمد دستور دارد به دیگران ابلاغ کند که از علم غیب آگاهی ندارد؛ در تفاسیر مختلف توجیه شده است. ابن کثیر در این خصوص می نویسد: «به دیگران نگو که من از علم غیب مطلع هستم، که علم غیب از علم الهی است و کسی از آن آگاهی ندارد مگر آنچه که از غیب به تو اطلاع داده می شود.» آلوسی در این باره معتقد است که خداوند قصد دارد با این انکار محمد، دیگران را از تصرف محمد در مقدورات منصرف سازد. مولوی، شاعر سنی مذهب نیز از معجزات محمد یاد می کند؛ وی در "مثنوی" خود، به ماجرای خبر دادن محمد از مرگ خویش پس از ماه ربیع الاول اشاره می کند و می سراید: صوفیه. به
گزارش غنیمان، اهل تصوف باور به غیب را از مسلمات مذهب خود می دانند. در این خصوص حلاج معتقد است که اگر بنده، در مقام معرفت و شناخت به مقام خلوص برسد، بر او وحی می شود و آگاهی خواهد یافت. رفاعی از صوفیان شناخته شده، بر این باور است که خداوند بر برخی بندگان خود، چهار نعمت ارزانی می کند و اگر این چهار نعمت در فرد جمع شود، چهار نعمت دیگر به وی ارزانی می شود از جمله، ملاقات با ملائکه، گفت و گو با مردگان و شناخت بندگان صالح از غیر صالح. کتاب شناسی. از جمله آثاری که با موضوع غیب گویی های محمد نگارش یافته است، می توان به "پیشگویی های محمد (ص)"، اثر هادی آل اسحاق خوئینی و "پیشگویی پیشوایان"، اثر احمد سیاح اشاره کرد. دیگر اثر در این خصوص، "اخبار غیبی یا پیشگویی های پیامبر اعظم"، اثر محمدجعفر واصف است که تلاش نموده است تا مجموعه ای از اخبار غیبی و پیش گویی های محمد را در خصوص فتنه ها و حادثه های آینده جمع آوری نماید. احمد عوض ابوشباب در کتاب "الخبر الیقین فی المعجزات النبی الامین"، تعداد بسیاری از اخبار غیبی محمد را در موضوعات مختلف گزارش کرده است. منابع. فارسی و عربی وب انگلیسی
انگار گفته بودی لیلی رمانی ست نوشتهٔ سپیده شاملو که در سال ۱۳۷۹ از سوی نشر مرکز به چاپ رسید. درباره کتاب. این رمان را رمانی روانشناختی با دیدگاه انتقادی-اجتماعی دانسته اند که ذهنیت زنانه و نظام تک آوایی بر آن حاکم است و شخصیت های مرد داستان از پسِ نگاه زنانه دیده می شوند. خلاصه داستان. رمان با مرگ علی نوربخش در بمباران تهران آغاز می شود. همسرش، شراره، که راوی داستان هم هست، علی را مخاطب قرار می دهد و زندگی خود را بازگو می کند. فصل اول، دربارهٔ زندگی با علی و مرگ علی ست. فصل دوم، ماجرای عروسی با علی، سفر مشهد و کوه رفتن دوران نامزدی را از زبان شراره می شنویم. فصل سوم مرگ مستانه و ماجرای آشنایی مستانه و محمود روایت می شود. در فصل چهارم، راوی داستان عوض می شود. این بار، مستانه، خواهر علی از زندگی خود و از مرگ علی می گوید. در فصل پنجم، شراره مستانه را مورد خطاب قرار می دهد و برایش از اتفاقات بعد از مرگ علی می گوید. در فصل ششم از رابطهٔ مستانه با شراره و سیاوش، پسرش، باخبر می شویم. فصل هفتم دربارهٔ فراموش کردن علی ست. در فصل هشتم، شراره با آشنای قدیمی قرار سفر خارج را می گذارد. سیاوش قهر می کند و ... جوایز. این رم
ان برندهٔ جایزه بنیاد هوشنگ گلشیری برای بهترین رمان اول در سال ۱۳۷۹ شده است.