Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محمد خوارزمشاه بود. چگونگی جنگ های چنگیز خان ثابت می کند که هدف او نه دستیابی به ایران و غارت و قتل عام مردم است بلکه هدف دستیابی به شخص محمد خوارزمشاه و انتقام از اوست. پس سپاهیانش را به چند دسته تقسیم کرد و به شهرهای متفاوت فرستاد تا راه بازگشت به خوارزمشاه بسته شود. او بخشی از سپاه را به فرماندهی اُگتای و جغتای مامور فتح اُترار کرد و پسر دیگرش، جوجی را به سمت جند و آن سوی سیحون فرستاد و خود به همراه تولی به سمت بخارا حرکت کرد. پس از اُترار نوبت به شهر کوچک سُنقاق رسید که مانعی بر سر راه شهر جُند بود. پس طبق رسوم مغولی، بازرگانی ایرانی به نام حسن حاجی را به شهر فرستادند تا از اهالی آن ایلی بگیرد یعنی از آن ها تابعیت بگیرد مردم شهر نیز پس از کنکاش در باب موضوع به این نتیجه رسیدند که مسلمانی که اطاعت کافر را کند مسلمان نیست پس مقاومت کردند و سفیر مغولان را کشتند پس مغولان نیز به انتقام سفیر اهالی را قتل عام کردند و حکومت سُنقاق پس از فتح به پسر حسن حاجی رسید. حاکم خوارزمی شهر جُند به هنگام رسیدن مغولان از شهر گریخت و مغولان به سرپرستی جوجی پسر چنگیز شهر را بدون خونریزی فتح کردند؛ و فقط به غارت خانه ها پرداخت
ند و علی خواجه سمرقندی به حکمرانی آن منصوب شد پس از جند مغولان از سیحون گذشتند به سرعت به اولین شهر مهم ماوراءالنهر یعنی بناکت (فلاکت) رسیدند. فتح ماوراءالنهر. سه تن از فرماندهان چنگیز وظیفه فتح شهر بناکت را به عهده گرفتند و به سرعت موفق شدند؛ سپس آن ها شهر خجند را نیز فتح کردند. رهبر مدافعان شهر خجند مردی به نام تیمور ملک (فرمانده ارتش سلطان محمد) بود. او و سپاهیانش در برابر مغولان از خود مقاومت بسیار نشان دادند اما موفق نشدند ولی تیمور توانست با اندکی از سپاهیانش فرار کند و به خوارزم برود و با باقی مانده سپاه خوارزمشاه متحد شود و چندین عملیات نظامی در دفاع از حمله مغول انجام دهد اما سرانجام به علت عدم اتحاد داخلی فرماندهان خوارزمشاه هیچ یک از این تلاش ها راه به جایی نبرد. پس از فتح خجند به شهر زَرنوق رسیدند که مردم زرنوق اطاعت مغول را پذیرفتند و از قتل و غارت در امان ماندند. در سال ۶۱۷ قمری / ۱۲۲۰ میلادی سپاه چنگیز خان با خشونت شهر نور را فتح کرد و به شهر بخارا رسید. بخارا از مراکز بزرگ ماوراءالنهر بود و از تمام لحاظ سرآمد شهرها به حساب می آمد به خصوص از لحاظ دینی که مرکز تجمع بزرگان طراز اول دین بود. فرمان
ده خوارزمی بخارا نیز راه هم مقامش در جند را ادامه می دهد و مردم شهر در برابر مغولان مقاومت کردند. فتح این شهر را خود چنگیز به همراه پسر کوچکش تولی انجام داد. منابع از تخریب شهر به ویژه مسجد آن و هتک حرمت از کتاب مقدس و علمای دین خبر می دهند. چنگیز خان پس از فتح بخارا از بزرگان بخارا درخواست کرد که تمام آلات نقره ای را که سلطان محمد از کاروان مغولی اُترار گرفته بود به او باز پس دهند که این اشیاء متعلق به مغولان است. پس از بخارا نوبت به سمرقند رسید. فرماندهی کل سپاه سمرقند به عهده برادر ترکان خاتون بود که قبلاً سلطان محمد ۱۱۰ هزار سپاهی در اختیار وی گذاشته بود پس از شروع جنگ فرمانده نیروهای خوارزمی که دشمن را قدرتمند دیده بود با این بهانه که با مغولان هم نژاد است دست از جنگ کشید ولی مردم هم چنان به مقاوت پرداختند سرانجام پس از ده روز مقاومت شکسته شد و قاضی و شیخ الاسلام شهر به نزد چنگیز رفت و برای خود و ائمه و وابستگان ها امان گرفت او بسیاری از افراد ایل ترکان خاتون و خوارزمیان را کشت و مسجد سمرقند را که به عظمت و شکوه معروف بود نابود کرد؛ پس از این کل ماوراءالنهر به تصرف درآمد پس از سمرقند تقریباً تمام ماوراءا
لنهر فتح شده بود. حالا طبق برنامه از پیش تعیین شده چنگیز خان نوبت به پایتخت رسید. سلطان و خانواده اش پیش از این زمان پایتخت را ترک کرده بودند و اداره آن به دست خویشان ترکان خاتون بود. سپاه اُگتای و جغتای به همراه سپاه جوجی وظیفه فتح پایتخت را بر عهده گرفتند و گرگانج که در آن زمان از مراکز علم و ادب بود و کتاب خانه و مدارس بزرگی داشت. مردمان گرگانج تسلیم سپاه مهاجم نشدند و به مدت شش ماه در برابر مغولان ایستادگی کردند سرانجام گرگانج فتح شد و مردم آن به انتقام از سلطان شان قتل عام شدند. سپاه مغول به انتقام تلفاتی که در گرگانج داد سد ساحل رود آمو دریا را ویران کرد و شهر را غرق آب نمودند. سرنوشت خانواده سلطان. ترکان خاتون به هنگام فرار به همراه دیگر زنان دربار، خزائن سلطان محمد را نیز با خود برد و قبل از حرکت دستور داد حکام ایرانی را که در زندان سلطان به سر می برند؛ از دم تیغ بگذرانند. ترکان خاتون به امید راه های صعب العبور جنگلی به قلعه ایلال در مازندران پناه برد ولی طولی نکشید که مغولان قلعه را محاصره کردند. به علت آن که در آن منطقه خشکسالی رخ داده بود و خبری از باران نبود مخازن آب خالی بود و ترکان خاتون چاره ای
جز تسلیم شدن در برابر قشون مغول را نداشت. مغولان تمام پسران سلطان را کشتند و زنان و دختران او بین فرماندهان مغول تقسیم شدند و ترکان خاتون را به اسارت گرفتند و در اردوی چنگیز باقی گذاشتند تا از پس ماندهٔ غذاها ارتزاق کند و با ذلت تمام در اسارت در مغولستان به مرگ طبیعی درگذشت. فتح خراسان. در سال ۶۱۸ قمری / ۱۲۲۱ میلادی تولی مامور فتح خراسان شد و شهرهای نیشابور، مرو، بیهق، ابیورد و هرات را اشغال کرد. او شهر توس و مشهد کنونی را نیز ویران کرد و تمام ساکنان روستای کلات نادری را کشت پس از آن شهرهای ترمذ و نخشب نیز به دست سپاه مغول افتاد و اهالی آن ها قتل عام شدند. درنیشابور تولی به انتقام قتل داماد چنگیز و پایداری مردم همگی را قتل عام کرد. طرفداران جلال الدین که مقاومت می کردند بخشوده شدند و بلخ و ولایات جوزجانان فتح شدند و به شهر طالقان رسیدند که به آن طالقان خراسان می گفتند که ده ماه مقاومت کرد و سرانجام تولی به کمک باقی برادرانش توانست آنجا را فتح کند. سال بعد نوبت بامیان رسید که طی محاصره شهر مُوتُوجن، پسر جغتای و نوهٔ محبوب چنگیز، به دست یکی از اهالی بامیان کشته شد که چنگیز به خاطر کشته شدن نوه‎اش، تمام موجودات
زنده بامیان را کشت. مغولان شهر به شهر در ایران پیش می آمدند و به دنبال سلطان محمد بودند و به هر شهری که می رسیدند سلطان چندی پیش از آنجا گریخته بود و این موجب تضعیف روحیه فرماندهان می شد؛ در نتیجه هیچ شور و انگیزه ای برای مقابله با مغول در میان مردم وجود نداشت. سپس به شهر غزنین رسیدند و موفق نشدند مانع فرار جلال الدین به هند شوند./ فرار و مرگ. سلطان محمد خوارزمشاه پس از آغاز تهاجم چنگیز در اواخر سال ۶۱۶ قمری / ۱۲۲۰ میلادی از ماوراءالنهر به سمت خراسان و شهر بلخ رفت تا از انتقام چنگیز در امان بماند. هنگامی که سلطان عزم رفتن به هندوستان را داشت وزیر پسرش رکن الدین غور سانچی او را دعوت به عراق می کند که این دعوت عقیده سلطان را تغییر می دهد در همین اثنا چنگیز بر بخارا و سمرقند چیره می شود و اوضاع بر سلطان از آنچه که بود نیز سخت تر می گردد چرا که در عرض کمتر از یک سال بیشتر از نیمی از سپاه او توسط دشمن نابود شده بود و تعقیب مداوم سلطان توسط چنگیز باعث شد سلطان موفق نشود نیرویی جمع کند. پس از تصرف سمرقند توسط سپاه مغول، سلطان با توطئه قتل خودش توسط خویشاوندان مادری مورد تهدید قرار گرفت و بیش از بیش ناامید شد بالاخر
ه چنگیز خان دو تن از فرماندهان خود یعنی جبه و سوبوتای را مأمور دستگیری سلطان کرد و آنان با مقاومت مردم در خراسان رو به رو شدند و سلطان نیز به فرار به سمت عراق ادامه داد. جبه و سوبوتای به دنبال سلطان محمد شهر به شهر حرکت می کردند؛ در شهر ری ابتدا حنفیان را کشتند و سپس شافعیان را و شهر را اشغال کردند و به دنبال رد خوارزمشاه از هم جدا شدند سوبوتای به سمت قزوین رفت و در هفتم شعبان ۶۱۷ قمری / ۱۲۲۰ میلادی آنجا را فتح کرد و جبه به سمت همدان رفت و آنجا را تصرف کرد البته هر دو شهر سال بعد پس از مرگ سلطان محمد نیز دوباره فتح شدند. همچنین شهرهای مازندران نیز در راه تعقیب سلطان ویران شدند. به محض رسیدن سلطان به عراق مطلع شد که سواران مغول به دنبال او هستند پس به قلعه فرزین در راه همدان به اصفهان پناه برد. در سال ۶۱۷ قمری / ۱۲۲۰ میلادی سلطان که به هیچ عنوان حاضر به رویارویی با مغولان نبود به صورت ناگهانی به محاصره مغولان درآمد و رکن الدین با سی هزار نفر به سمت پدر آمد و سلطان توانست به سختی از این مهلکه جان به در ببرد و به صعب العبورترین منطقه مازندران یعنی اسپیدار پناهنده شد اما مغولان هم چنان به دنبال سلطان بودند. پس با
مشورت همراهان جزیره آبسکون انتخاب شد تا سلطان به آنجا پناه برد. هنگامی که سلطان به جزیره رسید از لحاظ جسمی بسیار ضعیف شده بود و از ناحیه سینه و ریه احساس درد می کرد. سلطان چهار ماه در جزیره آبسکون زندگی کرد؛ در این مدت سه تن از پسرانش یعنی جلال الدین و آق شاه و ولیعهد اوزلاغ شاه همراه پدرشان بودند. او در همین دوران بود که جلال الدین را که پسر بزرگ تر و لایق تری برای اداره امور بود به جای اوزلاغ شاه که به اجبار مادرش او را انتخاب کرده بود، منصوب کرد و در شوال ۶۱۷ قمری / دسامبر ۱۲۲۰ میلادی درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد. مدتی بعد جلال الدین استخوان های پدرش را به قلعه اردهن در ری منتقل کرد که توسط مغولان نبش قبر شد و سوزانده شد. شخصیت. قضاوت دربارهٔ شخصیت های تاریخی کار مشکلی است و علاءالدین محمد خوارزمشاه از این قاعده مستثنی نیست. شیرین بیانی در کتاب مغول و حکومت ایلخانی در ایران دربارهٔ او می نویسد: عموماً منابع سلطان محمد را مردی مغرور می دانند که به فتوحات و موفقیت هایی که داشت افتخار می کرده است. البته سلطان را مردی عالم و فاضل نیز می دانند که خود علوم دین خوانده بود. منابع از ضعف و اطاعت سلطان مقتدر
و جهان گشای در مقابل مادر نیز سخن می گویند و این را یکی از دلایل اصلی ضعف حکومت خوارزمشاهیان می دانند اما از همه این ها گذشته نمی شود نبوغ نظامی سلطان را در بسیاری از جنگ هایش دست کم گرفت او به تنهایی در مدت زمان سلطنت خود سلسله غوریان و قراخانیان و قراختاییان را حذف کرد و در مقابل خلافت عباسی از خود مقاومت نشان داد و علاوه بر آن که خود به فارسی شعر می سرود دربار او از شاعران و نویسندگان حمایت می کرده منابع تاریخی او را مردی با اراده و جاه طلب می دانند که علی رغم شوکت ظاهری از لحاظ روانی ضعیف بود. بعضی از مورخان او را مردی بی سیاست و بی تدبیر می دانند که با تصمیم گیری های نادرست خود باعث شد که چنگیز خان مغول به ایران حمله کند فرزندان و همسران. منابع اسامی زیر را جزو فرزندان سلطان محمد خوارزمشاه می دانند: دربارهٔ دختران سلطان و همسران او اطلاع زیادی از منابع به دست نیامده از همسران او معروف ترین آن ها مادر جلال الدین، آی چیچک خاتون است که به سبب دشمنی که با ترکان خاتون داشت مشهور شده است و قاعدتاً باید همسر اول سلطان باشد سپس مادر ازلغ شاه و آق سلطان که از خویشاوندان ترکان خاتون بوده اند و نام او در منابع نیا
مده است. از دختران سلطان محمد خوارزمشاه نام خان سلطان بیشتر در منابع تکرار شده است که ابتدا به ازدواج عثمان خان حاکم سمرقند درآمد. پس از اختلافاتی که پدرش با شوهرش پیدا کرد او جانب پدر را گرفت و شوهر را به تیغ سپاهیان خوارزمشاهی واگذار کرد. او پس از حمله مغولان به همسری یکی از فرزندان چنگیز درآمد و سعی کرد در این موقعیت به سلطنت برادرش کمک کند پس مخفیانه جلال الدین را از احوال مغولان آگاه می کرد. وی پس از مرگ شوهرش نیز ارج و قرب خود را در بین مغولان حفظ کرد. دیگری نام ایشی خاتون است که توسط برادرش غیاث الدین به ازدواج یغان طاِیسی درآمد که شرح آن را گفتیم.
اردوگاه البص () برای پناهندگان فلسطینی در ۱٫۵ کیلومتری جنوب شهر صور واقع در استان لبنان جنوبی قرار دارد. تاریخچه. اردوگاه البص ابتدا توسط دولت فرانسه در سال ۱۹۳۹ برای پناهندگان ارمنی که از ارمنستان می آمدند، ساخته شد. در سال ۱۹۴۸، به پناهندگان فلسطین که از الجلیل می آمدند اختصاص داده شد و پناهندگان فلسطینی و ارمنی ها به آن منطقه منتقل شدند. وضعیت. محوطه اردوگاه البص حدود ۰٫۸ کیلومتر مربع است. شمار فلسطینیان در اردوگاه ثبت شده در پرونده آژانس کمک رسانی و کار سازمان ملل (UNRWA) حدود ۱۰ هزار نفر است که اکثر آنها از روستاها و شهرهای شمال فلسطین مانند رودخانه، ام الفرج، الزعب، میر، دامون، کافکارنا، الجش و حیف هستند. ساکنان اردوگاه معمولاً در کشاورزی و ساخت فصلی کار می کنند. ساکنان اردوگاه در خانه های آجری بتونی زندگی می کنند، که بعضی از آنها توسط پناهندگان ساخته شده اند. سیستم های زهکشی آب و فاضلاب بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ بازسازی شد.
اما الیزابت اسمیت (حدود ۱۸۴۳–۴ آوریل ۱۸۸۸) فاحشه ای بود که اواخر قرن ۱۹ در لندن به قتل رسید. مرگ او اولین مورد از قتل های وایت چپل بود و احتمالاً او قربانی قاتل سریالی جک قاتل است اگرچه نویسندگان معاصر این قضیه را قبول ندارند. زندگی و قتل. زندگی اسمیت تا پیش از قتلش در سال ۱۸۸۸ مرموزانه است. فایل های پلیس در طول تحقیقات جمع شدند ولی اکثر آن ها قبل از انتقال به دفتر سوابق عمومی گم شده بودند. در مدارک باقی مانده، بازرس ادموند رید به «یک پسر و دختر» از او اشاره می کند که در ناحیه فینزبوری پارک زندگی می کردند. کارآگاه والتر دو بعداً نوشت: "گذشته او حتی برای دوستان نزدیکش هم مانند کتابی بسته بود. او فقط به بقیه می گفت که بیوه است و بیش از ده سال پیش شوهرش را ترک کرده است و از تمام تعلقاتش دل کنده است. اطلاعاتی دربارهٔ اما اسمیت نشان می دهد که زمانی زندگی آسوده و خوبی داشته است. برخلاف افراد نوعش، نوعی فرهنگ در طرز حرف زدنش دیده می شد. یک بار از اما پرسیدند چرا کاملاً از تعلقات زندگیش دست شسته او محتاطانه گفت آن ها الان هم مثل گذشته هیچ چیزی را درک نمی کنند. من باید به طریقی زندگی کنم." در زمان مرگش در سال ۱۸۸۸ او
در خانه ای کرایه ای در خیابان ۱۸جورج در ایست اند لندن زندگی می کرد. او در ساعات اولیه سه شنبه ۳ آوریل ۱۸۸۸ شدیداً در حوزه خیابان اوزبورن و خیابان بریک لین مورد حمله وایتچپل قرار گرفته بود. او از آن حمله جان سالم بدر برد و با اینکه مجروح بود، خودش را به خانه اش رساند. اما به صاحب خانه مری راسل گفت که دو یا سه مرد به او حمله کردند که یکیشان نوجوان بود. خانم راسل و یکی دیگر از مستاجرین به نام انی لی، اسمیت را به بیمارستان لندن بردند و یک جراح به نام جورج هزلیپ به او رسیدگی کرد. او به کما رفت و روز بعد ساعت ۹صبح مرد. تحقیقات پزشکب مشخص کرد جسمی ضخیم درون واژن او قرار گرفته بوده و پرده صفاقش را از هم دریده است. تا روز ۶ آوریل پلیس از حادثه اطلاع نداشت. گزارش مرگ حکم به قتل توسط فرد یا افرادی ناشناس داد. محقق ارشد وست مسئولیت پرونده را به دست ادموند رید داد. رید در گزارشش اشاره کرد که لباس های اما آن چنان کثیف و پاره بود که معلوم نبود این پارگی ها جدید بوده یا قدیمی. والتر دو بعد گفت: "مانند تمام پرونده های قتل در این کشور، هرچقدر هم که قربانی ها فقیر و منزوی باشند، پلیس تمام تلاشش را کرد تا قاتلین اما اسمیت را پید
ا کند. تمام جاهای برای یافتن سرنخ بررسی شد. از صدها نفر بازجویی شد." اسمیت توصیف خوبی از مردانی که به او حمله کرده بودند ارائه نکرد و هیچ شاهدی نیز پاپیش نگذاشت. تحقیقات بی نتیجه بود و قاتل یا قاتلین هرگز گیر نیفتادند. قتل های وایتچپل. این پرونده را اولین مورد از یازده قتل وایتچپل می دانند. اگرچه رسانه ها مرگ اما را به قتل های بعدی منتسب به جک قاتل، نسبت دادند اما این احتمال کم است. به جز والتر دو که گفت فکر می کند اسمیت اولین قربانی جک قاتل بوده، پلیس گمان می برد که قتل او کار یک گروه جنایتکار بوده است. اسمیت یا نمی خواسته یا نتوانسته مهاجمین را توصیف کند چون از انتقام آن ها می ترسیده است. فاحشه ها اغلب توسط گروه های خرابکار مدیریت می شدند و شاید رئیسش به عنوان تنبیه یا ارعاب به او حمله کرده بوده است.
ناتالیا کنپ لوا (به انگلیسی: Natalia Konopleva) یک زن روسی بود که در سال ۱۹۷۶ شطرنج روسی و روسی را بر عهده داشت. زندگی نامه. ناتالیا کنپ لوا اولین موفقیت در مسابقات قهرمانی شطرنج دختران اتحاد جماهیر شوروی را به دست آورد: ۱۹۵۹–۱؛ ۱۹۶۰ - دوم و سوم؛ ۱۹۶۱ - ۱ - ۲، ۱۹۶۲ - مکان های دوم و سوم. در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، ناتالیا کنپ لوا از بازیگران برجسته شطرنج در اتحاد جماهیر شوروی بود. او برنده مسابقات قهرمانی شطرنج زنان زنان (۱۹۶۴) و مسابقات قهرمانی شطرنج زنان شهر مسکو (۱۹۷۰) شد. او عضو تیم مسکو بود که دو بار برنده مسابقات قهرمانی شطرنج تیم های شوروی (۱۹۶۳، ۱۹۶۷) شد. همچنین در سال ۱۹۶۴، تیم شطرنج تیم تیم اتحاد جماهیر شوروی را به دست آورد. ناتالیا کنپ لوا هشت بار در مسابقات قهرمانی زنان اتحاد جماهیر شوروی شرکت کرد. بهترین نتایج آن: ۱۹۶۷ و ۱۹۷۲ - دوم و چهارم؛ ۱۹۶۹–۴؛ ۱۹۷۰ - مکان های ۳ در مسابقات شطرنج بین المللی زنان، او جایگاه اول را در (۱۹۶۵) به دست آورد. مکان دوم در مسکو؛ مکان دوم و سوم در سوفیا (۱۹۷۰) و تفلیس (۱۹۷۳) مشترک است. در سال ۱۹۷۰، ناتالیا کنپ لوا عنوان «فید استاد بین المللی زنان» (شگفت انگیز) را کسب کرد، اما د
ر سال ۱۹۷۶ - عنوان مادر بزرگ زن (شگفت انگیز). ناتالیا کنپ لوا دو بار در مسابقات بین المللی مسابقات قهرمانی جهان شطرنج زنان شرکت کرد و هر بار او کمی کمتر از رفتن به مسابقات کاندیدان بود. با این حال، عدم ورود به مسابقات انتخابات سال ۱۹۷۴، یک ضربه وحشتناک برای زنان جوان، با استعداد، اما بسیار عاطفی شد. ناتالیا کنپ لوا تا به حال فرسودگی ذهنی، او متوقف شطرنج برای ده سال، تنها به قهرمانان شطرنج در ۱۹۸۰ بازگشت. پس از سقوط پرده آهن، او در مسابقات شطرنج در آلمان، مجارستان، جمهوری چک بازی کرد. اما بهترین سال های او گذشته است و او در نهایت شطرنج را ترک کرد. در آخرین سالهای زندگی او یکی از آپارتمان های مسکو خود را زندگی کرد و بعد از مرگ یخ زده. جنازه یخ زده او به سردخانه (spartsmyen) روسیه بردند.
اقتصاد خانه () یک رشته تحصیلی است که با اقتصاد و مدیریت خانه، خانواده و جامعه در ارتباط است. این ارتباط با افراد، خانواده ها، جوامع و محیط زیستی که در آن زندگی می کنند، مرتبط می باشد. این رشته نخستین بار در پی جنبش اقتصاد خانه توسط الن سوالو ریچاردز آغاز شد، او اولین زنی بود که در مؤسسه فناوری ماساچوست حضور داشت. وی اولین معلم زن در ایالات متحده بود.
من غول می کشم () فیلمی در ژانر خیال پردازی و مهیج به کارگردانی آندرس والتر است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به مدیسون ولف، ایموجن پوتس، سیدنی وید و زویی سالدانا اشاره کرد. داستان. یک روز، باربارا با سوفیا ملاقات می کند، که فقط از لیدز، انگلیس به منطقه نقل مکان کرد. سوفیا ابراز علاقه می کند تا باربارا را بشناسد، اما باربارا در ابتدا دور می ماند. درگیری باربارا و گروهی از قلدرها به رهبری تیلور با تماس گرفتن توسط باربارا توسط روان شناس مدرسه، خانم موله قطع می شود. باربارا به طور ناگهانی جلسه بعدی را ترک کرد و اعلام کرد که صحبت های آنها او را از آمادگی برای نبرد با یک غول منصرف می کند. بعداً، باربارا افسانه های غول های بزرگ را برای سوفیا توضیح داد. او نشان می دهد سوفیا طعمه و تله او را به فریب و دام غول ایجاد شده، و او می گوید در مورد جادویی موزیک، کوکلس که او در کیف دستی خود را نگه می دارد. او همچنین به سوفیا در مورد هاربینگرز، موجوداتی شبح مانند که وقتی غول نزدیک وجود دارد، به او هشدار می دهند، می گوید. باربارا پس از بازداشت توسط مدیر به جرم توهین به معلم، سوفیا را با خود به دنبال شکار یک غول
می برد. سوفیا شروع به تردید در ادعاهای باربارا در مورد غول ها می کند.
آندرس والتر (؛ زادهٔ ) کارگردان، تهیه کننده اهل دانمارک است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه شده است.
تئاتر ملی مجارستان یک سالن نمایش در شهر بوداپست، مجارستان است. این تئاتر که در سال ۱۸۳۲ بنیان گذاری شده در سال ۲۰۰۲ نوسازی شده است، تئاتر ملی ۶۱۹ نفر ظرفیت دارد.
تئاتر ملی ایسلند () یک سالن نمایش در شهر ریکیاویک، ایسلند است. این تئاتر که در سال ۱۹۵۰ ساخته شده دارای ۵۰۰ نفر ظرفیت می باشد.
اردوگاه الدهیشه () یک اردوگاه پناهندگان فلسطینی است که در جنوب بیت لحم در کرانه غربی واقع شده است. مساحت کمپ ۱٫۵ کیلومترمربع است. طبق گزارش دفتر مرکزی آمار فلسطین در اواسط سال ۲۰۰۶، جمعیت این اردوگاه ۹۳۹۹ نفر بود. اردوگاه به عنوان یک اردوگاه موقت برای ۳۴۰۰ پناهنده فلسطینی تأسیس شد که در اصل از ۴۵ روستای غرب بیت المقدس و الخلیل بود که در طول جنگ ۱۹۴۸ خانه هایشان را ترک کردند. در ابتدا پناهندگان در چادر زندگی می کردند اما در حال حاضر در خانه ها زندگی می کنند. کمبود آب در تابستان وجود دارد. تاریخچه. اردوگاه الدهیشه در سال ۱۹۴۹ در مساحتی برابر با ۴۳۰ هزار مترمربع در داخل بیت لحم در کرانه غربی تأسیس شد. ساکنان روستا در بیش از ۴۵ روستای غرب بیت المقدس و هبرون زندگی می کنند. الدهیشه یکی از اردوگاه های موقت بود که یک راه حل موقت بشردوستانه برای مسکن پناهندگان فلسطینی بود. در پایان دهه ۱۹۵۰، آژانس کمک رسانی و کار سازمان ملل (UNRWA) شروع به ساخت واحدهای مسکونی ساده کرد: یک اتاق ۱۰ مترمربع، یک سقف فلزی و یک طبقه بتونی. در طول سالها، پناهندگان خانه های بیشتری را توسط UNRWA ساخته اند. در جریان اولین خیزش، ارتش اسرائیل یک
حصار امنیتی در اطراف اردوگاه و یک میدان فلزی در ورودی اصلی را برای جلوگیری از پرتاب سنگ ها در وسایل نقلیه اسرائیل که در جاده اصلی اورشلیم-هبرون قرار داشت، ساختند. این دیوار تا سال ۱۹۹۵ زمانی که اردوگاه تحت کنترل دولت فلسطین قرار گرفت باقی مانده بود. در سال ۱۹۹۵، ساکنان اردوگاه کمیته اردوگاه را تشکیل دادند که اکنون کمیته فعال در کمپ های پناهندگان کرانه باختری است. در سال ۱۹۹۷، UNRWA یک مدرسه دخترانه جدید تأسیس کرد و از سوی آژانس کمک بین المللی ایالت متحده کمک های مالی دریافت کرد. خواهرخوانده. شهر مونتاتیر خواهرخواندهٔ اردوگاه الدهیشه هست.
موسیقی مقامی نوعی از موسیقی است که بر اساس مقام طبقه بندی شده باشد. موسیقی مقامی ممکن است اشاره به یکی از انواع زیر باشد:
تئاتر اَبی () یک سالن نمایش در شهر دوبلین، ایرلند جنوبی است. این تئاتر که در سال ۱۹۰۴ ساخته شده دارای ۴۹۲ نفر ظرفیت می باشد.
من احساس زیبایی می کنم یک فیلم کمدی آمریکایی است که ۲۰ آوریل ۲۰۱۸ عرضه شد. ایمی شومر میشل ویلیامز و امیلی راتایکوفسکی از بازیگران آن هستند. این فیلم نقدهای متنوعی از جانب منتقدین دریافت کرد که آنرا نامتعهد به لحن داستان توصیف کرده اند. داستان. رنی برت زنی معمولی است که دچار احساس ناامنی و کمبود اعتماد به نفس می شود. یک روز معمولی از خواب بیدار می شود در حالی که در وجودش اعتماد به نفس زیادی احساس می کند. با این که ظاهرش تغییری نکرده حس می کند که زیباترین زن دنیاست و می خواهد بدون ترس و شاد زندگی کند. مناقشات. فیلم متهم شده است که بدون آنکه اشاره کند شباهت هایی به فیلم دیگری به سال ۱۹۴۵ دارد. از دیگر نقدها به فیلم راجع به تحقیر بدن است. به این نقد پاسخ هایی داده اند.
خواجه عبدالصمد شیرازی همچنین معروف به عبدالصمد شیرین قلم، نقاش قرن ۱۶ میلادی اهل ایران بود که به امپراتوری گورکانی هند مهاجرت کرد. او از پایه گذاران مکتب نگارگری گورکانی بود و بعدها چندین مقام و منصب درباری دریافت کرد. دوران فعالیت عبدالصمد در دربار گورکانی از ۱۵۵۰ تا ۱۵۹۵، نسبتاً به خوبی ثبت شده است و تعدادی زیادی از آثار این دوره به او منسوب است. در سال ۱۵۷۲ او سرپرست کارگاه سلطنتی اکبر کبیر شد و «در این دوره بود که مکتب گورکانی به به بلوغ رسید.» اخیراً برخی از تاریخدانان مانند باربارا برند او را همان میرزا علی دیگر نقاش ایرانی می دانند که آثار تا زمانِ رفتن عبدالصمد به دربار گورکانی امضا شده است.
فرانسیسکو «فران» سول اورتیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به رئال مادرید سی، ویارئال، ویلم دوم و دینامو کیف اشاره کرد.
واوت وخهورست (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که برای باشگاه آژاکس بازی می کند.
بیورن مارش یونسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لولیتانو و باشگاه فوتبال لیتکس لووچ اشاره کرد.
بی یرموسا، سیوداد رئال () یک ناحیهٔ شهری در استان سیوداد رئال در بخش خودمختار کاستیا-لامانچا در کشور اسپانیاست که ۱٬۷۱۸ نفر جمعیت دارد. مجموعه دریاچه های «لاگوناس دِ روئیدِرا» در این حوزهٔ این شهرداری واقع شده اند.
میگل مورایتا (؛ – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "توپ های سان سباستین" اشاره نمود.
لائورا مانیا آلوارنگا (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم نامه نویس، کارگردان فیلم، و نویسنده اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آزادی خواهان"، "دوستت دارم، احمق" و "دوبرمن" اشاره کرد.
آندرس بیسنته گومس (؛ زادهٔ ) تهیه کننده فیلم اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وسواس بیمارگونه"، "آزادی خواهان"، "تورنته، مأمور خرفت قانون"، "بعدازظهر گائودی" و "" اشاره نمود.
کیکه مائی یو (؛ ؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"بزهای فروید"» با هنرنمایی تریستان اوجوا و همچنین "تورو" و "دیسکو، ایبیزا، لوکومیا" اشاره نمود.
خواکین لوئیس رومِـرو مارچنت (؛ ۲۶ اوت ۱۹۲۱ – ۱۶ اوت ۲۰۱۲) نویسنده و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "انتقام زورو" اشاره نمود.
ایستگاه راه آهن ورامین () در شمال شهر ورامین در استان تهران واقع شده است و راه آهن ایران مالک آن است.
خوزه لوئیس سائنس د ئردیا (؛ ۱۰ آوریل ۱۹۱۱ – ۴ نوامبر ۱۹۹۲) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"ده تفنگ آماده"» (۱۹۵۹) اشاره نمود که به بخش مسابقهٔ نهمین جشنواره بین المللی فیلم برلین راه یافت.
توبی یانگ (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار اهل بریتانیا است.
الکس اسکارو (؛ زادهٔ ) رمان نویس اهل بریتانیا است.
گونسالو لوپس-گایگو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تدوین گر، و فیلم نامه نویس اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "قبر باز" اشاره نموده.
خائیمه کامینو (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"زمستان بلند"» اشاره نمود.
آمان یک مکان خیالی در رشته افسانه های تالکین است که به آن سرزمین های نامیرا یا همواره زنده، یا قلمروی مبارک نیز می گویند. آمان سرزمین والار و سه خانوادهٔ بزرگ الف ها: وانیار، برخی از نولدور و برخی از تلری است. موقعیت. آمان قاره ای است که در غرب دور سرزمین میانی در آن سوی اقیانوس بلگائر واقع شده است. جزیرهٔ تول ارسئا درست در ساحل شرقی آن جای دارد. در پایان دورهٔ دوم، آمان از سطح زمین ناپدید شد و به قلمروی دیگر پیوست که دیگر با ابزارهای معمول سفر، امکان رفتن به آنجا وجود ندارد. نقاط مهم. الدامار. "الدامار" به معنی «سرزمین الف ها» است که منطقه ای ساحلی در آمان است و توسط الف ها بنا نهاده شده است. الدامار بخشی از والینور بود. معنی واژه ای آن، «سرزمین والار» است. در رمان هابیت به آن فائری گفته می شود. در این منطقه جنگل های خوبی وجود دارد. گسترهٔ الدامار روشن نیست اما فاصلهٔ میان خلیج الدامار و کوهستان پلوری چند ده مایل است. کالاکیریا. "کالاکیریا" (به زبان کوئنیا: "Calacirya") به معنی شکاف روشن، گذرگاهی در کوهستان پلوری است. کالاکیریا در شمال تانیکتیل جایی که شهر الفی تیریون بر روی تپهٔ تونا بنا شده، قرار دارد. پس