Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
واژه نامه تضمین اطلاعات ملی یا دستورالعمل شماره ۴۰۰۹ کمیته سیستم های امنیت ملی که از سوی حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا منتشر شده است، یک واژه نامه غیر محرمانه است که در آن، واژه ها و اصطلاحات اطلاعات امنیتی مورد استفاده، برای بیان مفاهیم تضمین اطلاعات گردآوری شده اند. این واژه نامه در گذشته با عنوان "دستورالعمل شماره ۴۰۰۹ کمیته سیستم های امنیت ملی" از سوی «کمیته ارتباطات امنیت ملی و امنیت سیستم های اطلاعاتی» منتشر می شد. بر اساس فرمان اجرایی ۱۳۲۳۱ در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۱، حفاظت از زیرساخت های حیاتی در عصر اطلاعات، جرج دابلیو بوش رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، «کمیته ارتباطات امنیت ملی و امنیت سیستم های اطلاعاتی» را در جایگاه «کمیته سیستم های امنیت ملی» قرار داد. آخرین ویرایش این واژه نامه در ۲۶ آوریل ۲۰۱۰ منتشر شد.
هوراس انگدال (؛ زادهٔ ) مترجم، نویسنده، هیئت علمی، و منتقد ادبی و منتقد رقص، اهل سوئد است. درکمون شپس هولم در استکهلم متولد شد، او به عنوان عضو آکادمی سوئد در ۱۶ اکتبر انتخاب شد و در تاریخ ۲۰ دسامبر همان سال به عنوان جانشین یوهاننس ادفلت (Johannes Edfelt) در صندلی شماره ۱۷ انتخاب شد و دبیر دائمی آکادمی به مدت ده سال (۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹) بود. زندگی نامه. انگدال در سال ۱۹۴۸ در جزیره اسکس هولمن (Skeppsholmen) از جزایر استکهلم متولد شد و در شهرهای استکهلم و کلسکرونا بزرگ شد. پدرش افسر و مادرش خانه دار بود و هر دو آنها از خانواده متوسطی بودند. او اولین سال تحصیل را به مدرسه انگلبرکتس اسکولان رفت تا اینکه پدرش به کلسکرونا منتقل شد. در سن یازده سالگی، خانواده به استکهلم برگشت و هوراس به مدرسه واساریال منتقل شد (او با کریستر پترسن همکلاس شد) انگدال پس از تحصیل در رشته ادبیات در دانشگاه استکهلم، دکترای خود را در سال ۱۹۸۷ با دفاع از پایان نامه خود: (متنی عاشقانه) دریافت کرد. او در سالهای ۱۹۷۰–۱۹۸۰ همراه با، دو نفر دیگر به نامهای ستیگ لاشون و آندش اولسون عضو هیئت تحریریه مجله کرایس بود. او در دهه ۱۹۸۰ تا۱۹۹۹۰به عنوان منتقد اد
بی و منتقد رقص فعال بود. در سالهای ۱۹۸۹ – ۱۹۹۸ در هیئت تحریریه فرهنگی روزنامه داگنزی هتر کار می کرد. در سال ۱۹۹۷ به عنوان عضو آکادمی سوئد در صندلی ،۱۷جانشین یوهاننس ادفلت شد، و به عنوان دبیر دائمی آکادمی سوئد ، انتخاب گردید. در سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ به عنوان مجری برگزاری مراسم برنده جایزه نوبل ادبیات (کاری که همیشه متعلق به دبیر دائمی آکادمی بود) شناخته می شد. هوراس انگدال در ژوئن ۲۰۰۹ از کار دبیرخانه کناره گیری کرد و جانشین او، پتر انگلوند، مورخ و نویسنده، اداره آکادمی را برعهده گرفت. انگدال پس از ۲۰۰۴ استاد ادبیات نوردیک در دانشگاه آرهوس بود. او همچنین تا آوریل ۲۰۰۹ عضو هیئت مدیره اپرای پادشاهی بود. در سال ۲۰۱۴، انگدال در مسابقه بابلز در تلویزیون سراسری سوئد، شرکت کرد و متنی را از بنی آندشون نوشت. کار ادبی انگدال، به نام بادکنک سال نو، برنده مسابقه شد. وی در بهار سال ۲۰۱۶ یکی از شخصیت های اصلی در برنامه های تلویزیونی کمدین سوئدی لیو استورم کوئیست (Liv Strömquist) در تلویزیون سراسری سوئد (SVT) بود. خانواده. هوراس انگدال پسر رولاند انگدال فرمانده عالیرتبه ارشد نظامی و برادر ناخدا ستفن انگدال است. او در سال های
۱۹۸۹ تا ۲۰۱۴ با اببا ویت - برتستروم ازدواج کرد و از او سه فرزند پسر دارد. وی از سال ۲۰۱۸ با نویسنده و منتقد ادبیات ستینا اوتتربری زندگی می کند.
یادداشت مشورتی ارتباطات امنیت ملی و امنیت سیستم های اطلاعاتی (کوتاه شده: NSTISSAM) مجموعه ای از اسناد مرجع هستند که از سوی آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا منتشر می شوند. این اسناد اطلاعات طبقه بندی شده هستند. اما در برخی از آنها (به غیر از جزئیات فنی) از طبقه بندی خارج شده و به صورت همگانی در دسترس قرار گرفته اند.
تیم ملی ایران در ۱۵ دوره از مسابقات جام ملت های آسیا شرکت کرده است و با سه قهرمانی متوالی از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۶، یکی از موفق ترین کشورهای شرکت کننده در این مسابقات است. در سه دوره نخستین برگزاری این مسابقات ایران در جام ملت های آسیا حضور نداشته است. از ۱۹۶۸ ایران میزبانی این مسابقات را بر عهده گرفت و در همان نخستین حضور موفق به کسب عنوان قهرمانی نیز شد. تمام بازی های این دوره جام ملت ها در ورزشگاه امجدیه در تهران برگزار شد و ایران با پیروزی در تمام بازی هایش قاطعانه عنوان قهرمانی آسیا را از آن خود کرد. دو دوره بعدی در سال های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ که به ترتیب با میزبانی تایلند و ایران برگزار شد را نیز ایران باز هم فتح کرد تا با سه بار قهرمانی متوالی پر افتخارترین تیم وقت آسیا شود. بازی های جام ملت های ۱۹۷۶ در ورزشگاه تازه ساز آزادی در تهران و باغ شمال در تبریز برگزار شدند. از زمان کسب سه قهرمانی متوالی ایران از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۶ تا به حال هیچ تیم دیگری موفق به تکرار این مهم نشده است. تیم ملی بعد از حضور موفقیت آمیز در سه دوره پیاپی دیگر نتوانست مقام قهرمانی اش را تکرار کند و با وجود حضور پیاپی در تمامی دوره های جام ملت ها همواره
در مرحله نیمه نهایی و یک چهارم نهایی متوقف شده است. ایران همچنین از ۱۹۷۶ بدین سو دیگر میزبانی بازی ها را نیز بر عهده نگرفت. تیم ایران از ۱۹۶۸ تا به امروز در چهارده دوره پیاپی این مسابقات حاضر بوده است و رکورددار تعداد بازی، برد و گل زده است. تیم ملی ایران با سه مقام قهرمانی، شش مقام سومی و یک مقام چهارمی بعد از تیم های ملی ژاپن و عربستان سومین تیم پرافتخار آسیا و جزو سه تیم برتر آسیایی در جام ملت های آسیا است. پیشینه. سال های نخست: ۱۹۶۴–۱۹۵۶. ایران در نخستین دوره جام ملت های آسیا در ۱۹۵۶ غایب بود اما در دور مقدماتی دومین دوره شرکت کرد و با وجود نتایج نسبتاً خوب از جمله پیروزی ۰–۳ برابر تیم ملی اسرائیل با شکست سنگین و دور از انتظار ۱–۴ برابر تیم ملی پاکستان که معمولاً در برابر ایران شکست می خورد، با یک امتیاز کمتر نسبت به اسرائیل در گروهش دوم شد و از صعود به مرحله نهایی جام ملت ها بازماند. ایران در جام ملت های ۱۹۶۴ نیز غایب بود اما با برعهده گرفتن میزبانی دور بعد یعنی ۱۹۶۸ به طور مستقیم و برای نخستین بار در مرحله نهایی جام ملت ها حاضر شد. تیم ملی در این جام حضور درخشانی داشت و تمامی بازی های خود را با برد پشت
سر گذاشت تا بدون شکست خوردن نخستین قهرمانی اش در آسیا را تجربه کند. دو دوره بعدی نیز تیم ملی به طور مستقیم وارد جام ملت ها شد و هر دو دوره را بدون شکست خوردن فتح کرد تا با سه قهرمانی متوالی رکوردی در این زمینه از خود بر جای بگذارد. قهرمانی های پیاپی:۱۹۶۸–۱۹۷۶. تیم ملی در جام ملت های آسیا ۱۹۶۸ نخستین حضور خود را تجربه کرد و به دلیل میزبانی به صورت مستقیم به بازی ها راه یافت. همه بازی ها در ورزشگاه امجدیه برگزار شدند و تیم ملی به همراه چهار تیم اسرائیل، برمه، تایوان و هنگ کنگ به صورت گروهی بازی ها را برگزار کردند. تیم ملی با مربی گری محمود بیاتی و ترکیبی از ستاره هایش در المپیک ۱۹۶۴ توکیو و جوانان جویای نام پا به مسابقات گذاشت. در بازی نخست در تاریخ ۲۰ اردیبهشت سال ۱۳۴۷ خورشیدی برابر هنگ کنگ، ایران در حضور ۲۸۰۰۰ تماشاگر با نتیجه ۰–۲ و گل های همایون بهزادی و علی جباری به پیروزی رسید. سه روز بعد ایران به مصاف تایوان رفت و این تیم را با حساب ۰–۴ در حضور ۳۰۰۰۰ تماشاگر شکست داد، گل های ایران را همایون بهزادی، حسین کلانی، اکبر افتخاری و حسین فرزامی به ثمر رساندند. ۲۶ اردیبهشت ایران با برمه دیدار کرد و توانست این بازی
را هم با نتیجه ۱–۳ و گل های حسین کلانی، اکبر افتخاری و همایون بهزادی در حضور ۳۰۰۰۰ تماشاگر شکست دهد. ۲۹ اردیبهشت ایران در شرایطی در مقابل اسرائیل صف آرایی کرد که با یک تساوی نیز به قهرمانی می رسید ولی اسرائیل برای قهرمانی نیاز به برد داشت. این بازی در حضور ۳۰۰۰۰ تماشاگر برگزار شد و ایران توانست با گل های بهزادی و قلیچ خانی در مقابل تک گل گیورا اشپیگل با نتیجه ۱–۲ پیروز و فاتح جام شود. بدین ترتیب ایران در همه بازی های خود پیروز شد و برای نخستین بار قهرمان جام ملت های آسیا شد. بازی ایران و اسرائیل به دلائل سیاسی حساسیت ویژه ای یافت و پیروزی ایران باعث محبوبیت فراوان فوتبال در جامعه ایران شد. پس از این قهرمانی تهران غرق در شادی شد و برای نخستین بار فوتبال مردم ایران را به خیابان ها کشاند. فوتبالیست های تیم ملی به کاخ نیاوران و مجلس شورای ملی دعوت شدند، خوانندگانی همچون ویگن و دلکش نخستین ترانه های فوتبالی در حمایت از تیم ملی را خواندند و حتی نشریات غیر ورزشی نیز به پوشش و پیگیری اخبار مربوط به تیم ملی پرداختند. به عنوان مثال هفته نامه زن روز در سرمقاله شماره ۴ خرداد ۱۳۴۷ نوشت: «اینک کلمه انگلیسی فوتبال کلمه ملی
ماست.» در پنجمین دوره جام ملت ها ایران مدافع عنوان قهرمانی بود و به صورت مستقیم به بازی ها راه یافت. رقابت های نهایی در کشور تایلند و شهر بانکوک برگزار می شد. تیم ها به دو گروه سه تیمی تقسیم شدند. ایران با مربی گری محمد رنجبر در این رقابت ها حاضر شده بود و در بازی نخست خود که برای گروه بندی مسابقات برگزار شد در روز ۱۷ اردیبهشت سال ۱۳۵۱ خورشیدی و در حضور ۳۰۰۰ تماشاگر به مصاف کامبوج رفت. این بازی که در ورزشگاه ملی بانکوک انجام شد با دو گل حسین کلانی و صفر ایرانپاک و با نتیجه ۰–۲ به سود ایران خاتمه یافت. روز ۱۹ اردیبهشت ایران در حضور ۴۰۰۰ نفر به دیدار عراق رفت و این بازی را نیز با هت تریک حسین کلانی با نتیجه ۰–۳ به سود خود پایان بخشید. روز ۲۳ اردیبهشت ایران به مصاف میزبان بازی ها یعنی تایلند رفت. این بازی با استقبال تماشاگران تایلندی برگزار شد و حدود ۲۵۰۰۰ نفر از این بازی دیدن کردند. با توجه به پیروزی ایران برابر عراق و تساوی عراق و تایلند، تیم ملی از گروه خود صعود کرده بود و این بازی در حقیقت تشریفاتی محسوب می شد، به همین دلیل تیم ملی ایران از تعدادی از بازیکنان ذخیره خود استفاده کرد. بازی با تشویق بی امان هوا
داران تایلندی و خشونت فراوان بازیکنان تایلند تا دقیقه ۸۰ با نتیجه ۰–۲ به سود میزبان در جریان بود. در دقایق پایانی علی جباری هافبک تیم ملی که جلو کشیده بود روی سه پاس حسین کلانی موفق شد در عرض هشت دقیقه سه بار پیاپی دروازه تیم تایلند را باز کند تا نتیجه ۲–۳ به سود ایران خاتمه یابد و یکی از پیروزی های به یاد ماندنی تاریخ تیم ملی ثبت شود. روز ۲۶ اردیبهشت ایران بار دیگر برای انجام دیدار نیمه پایانی به مصاف کامبوج رفت و در حضور ۲۰۰۰۰ تماشاگر توانست این بار هم با نتیجه ۱–۲ و گل های صفر ایرانپاک و پرویز قلیچ خانی (پنالتی) به پیروزی دست یابد و راهی بازی فینال شود. بازی پایانی برابر کره جنوبی روز ۲۹ اردیبهشت سال ۱۳۵۱ خورشیدی در حضور ۱۵۰۰۰ تماشاگر در ورزشگاه ملی بانکوک برگزار شد و در خاتمه با نتیجه ۱–۲ به سود ایران پایان یافت. گل های ایران را علی جباری و حسین کلانی (در وقت اضافی) به ثمر رساندند. این بازی در تهران به صورت زنده از تلویزیون ملی ایران پخش شد. ششمین دوره جام ملت های آسیا در سال ۱۹۷۶ به میزبانی ایران برگزار شد. ایران برای سومین بار بدون حضور در بازی های مقدماتی به صورت مستقیم در مسابقات حاضر و در گروه دوم با
زی ها با دو تیم عراق و یمن جنوبی همگروه شد. تمام بازی های تیم ملی در ورزشگاه آریا مهر برگزار شدند و در دیدار نخست تیم ایران موفق شد در حضور ۵۰۰۰۰ تماشاگر با گل های ناصر نورایی و حسن روشن در دقایق ۴۵ و ۵۸ تیم عراق را با دو گل شکست بدهد. در بازی دوم تیم ایران با نتیجهٔ پرگل هشت بر صفر تیم یمن جنوبی را در هم کوبید. ۱۰۰۰۰ نفر از این بازی دیدن کردند. گل های این بازی را غلامحسین مظلومی در دقایق ۶۳ و ۷۴ و ۸۰، علی رضا عزیزی در دقایق ۱۷ و ۷۳، ناصر نورایی در دقایق ۴۰ و ۴۲ و علیرضا خورشیدی در دقیقه ۴۵ به ثمر رساندند. در مرحله نیمه نهایی تیم ایران به مصاف چین رفت که این بازی در وقت های قانونی گلی در برنداشت و در وقت های اضافی این تیم ایران بود که با گل های علیرضا خورشیدی در دقیقه ۱۰۰ و حسن روشن در دقیقه ۱۱۹ موفق شد دو بر صفر چین را شکست داده و به فینال صعود کند. این بازی ۶۰۰۰۰ تماشاگر داشت. در دیدار فینال تیم ملی کشورمان به مصاف تیم کویت رفت و با وجود جملات فراوان در نیمه اول دو تیم مساوی شدند. اما در نیمه دوم بر روی سماجت حسن روشن و اشتباه دروازه بان تیم ملی کویت که از محوطه جریمه بیرون آمد و توپ را با دست لمس کرد، یک ض
ربه کاشته نصیب ایران شد و علی پروین موفق شد تا از روی همین ضربه دروازه کویت را باز کند تا تیم ملی کشورمان ایران در حضور ۱۱۲۰۰۰ تماشاگر برای سومین بار پیاپی قهرمان آسیا شود. تیم ملی ایران در این دوره منصور رشیدی را درون دروازه داشت که عملکردی عالی از خود نشان داد و در تمامی بازی ها توانست دروازه تیم ملی کشورمان را بسته نگه دارد و هیچ گلی در این دوره از مسابقات دریافت نکند تا تیم ملی ایران تنها تیمی در آسیا باشد که حتی بدون دریافت یک گل توانسته قهرمان جام ملت های آسیا بشود در این دوره از بازی ها مربیگری تیم ملی کشورمان ایران را حشمت مهاجرانی بر عهده داشت. با وجود این نتایج نسبتاً خوب تماشاگران در دیدار نهایی تیم ملی را هو کردند و بسیاری از آنان در هنگام مراسم اهدای جام قهرمانی به تیم ملی، ورزشگاه را ترک کرده بودند. بازی نسبتاً دفاعی تیم ملی و حملات بی هدف و بی نتیجه از دلائل اصلی این برخورد خشمگین تماشاگران بود. تیم ملی حتی بعد از ده نفره شدن کویت در نیمه دوم هم حملات جدی ای انجام نداد و به دفاع از تک گلش پرداخت. بازیکنان ایران در هنگام مراسم اهدای جام با پیراهن تیم کویت در زمین حاضر شدند. دوران ناکامی: هم اکنو
ن–۱۹۸۰. در سال ۱۹۸۰ ایران به عنوان مدافع عنوان قهرمانی در جام ملت های آسیا ۱۹۸۰ شرکت کرد. تیم ملی در ابتدا قصد تحریم بازی ها را داشت اما در نهایت به دلیل الزامات فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا در مسابقات شرکت کرد. ایران باز هم بدون برگزاری اردوی تدارکاتی مناسب و تنها با انجام دو بازی دوستانه در مقابل تیم امارات متحده عربی راهی کویت شد. این دوره جام ملت های آسیا همزمان شد با حمله عراق به ایران و آغاز جنگ ایران و عراق. این امر بر روحیه بازیکنان تأثیر منفی گذاشت، میزبانی بد کویت نیز شرایط را برای تیم ملی سخت تر کرد و بازیکنان حتی قصد ترک مسابقات را داشتند اما در نهایت ایران به بازی ها ادامه داد ولی موفق به کسب عنوانی بهتر از سومی نشد. ایران برای نخستین بار در این دوره از بازی های جام ملت های آسیا مساوی کرد و شکست خورد تا رشته پیروزی های پیاپی تیم ملی در جام ملت های آسیا گسسته شود. در تابستان ۱۹۸۴ تیم ملی بعد از ۲۴ سال در مرحله مقدماتی جام ملت های آسیا ۱۹۸۴ شرکت کرد و موفق شد با غلبه بر رقبایش پای به مرحله نهایی رقابت ها بگذارد. ایران بدون برگزاری بازی دوستانه مستقیماً پای به مرحله نهایی رقابت ها گذاشت و در حالی ک
ه در گروه آسانی قرار گرفته بود توانست به راحتی به مرحله نیمه نهایی صعود کند. در بازی نیمه نهایی در حالی که تا دقیقه ۹۰ با یک گل از عربستان پیش بود با گل به خودی شاهین بیانی بازی به تساوی کشیده شد و در وقت های اضافه نیز هیچ یک از دو تیم موفق به گلزنی نشدند تا ایران در ضربات پنالتی مغلوب شود و از حضور در فینال بازماند. ایران در بازی رده بندی نیز در ضربات پنالتی مغلوب کویت شد تا تیم ملی جام را در مقام چهارمی به پایان برساند. تیم ملی جام ملت های آسیا ۱۹۸۸ را در حالی آغاز کرد که تعدادی از بهترین بازیکنانش را به دلیل محرومیت حاصل از استعفای دسته جمعی ملی پوشان در که در بازی های آسیایی ۱۹۸۶ اتفاق افتاد به همراه نداشت. به همین دلیل ایران با ترکیبی جوان پای به رقابت ها گذاشت و با این وجود نتایج نسبتاً خوبی در مرحله مقدماتی و گروهی کسب کرد تا به عنوان تیم دوم گروه خود به مرحله نیمه نهایی برسد. ایران در بازی آخر مرحله گروهی تن به یک باخت مصلحتی برابر کره جنوبی داد تا در مرحله نیمه نهایی به سد عربستان نخورد اما محاسبات مربیان تیم ملی اشتباه از آب درآمد و تیم ملی به هر حال در نیمه نهایی در مقابل عربستان سعودی تیم اول گروه
دو قرار گرفت که بازی این مرحله با شکست ایران همراه بود. تیم ملی توسط مرتضی کرمانی مقدم یک بار دروازه عربستان را باز کرد و این گل به گفته تعدادی از کارشناسان داوری صحیح بود اما داور انگلیسی بازی آن را مردود اعلام کرد. در بازی رده بندی ایران به دیدار چین رفت که با درخشش عابدزاده تیم ملی در ضربات پنالتی ۳ بر ۰ پیروز شد تا برای بار دوم ایران به عنوان سومی جام ملت های آسیا بسنده کند. در بهار ۱۹۹۲ تیم ملی یک صعود آسان را به جام ملت های آسیا ۱۹۹۲ تجربه کرد. ترکیب تیم ملی برای این جام بر اساس ترکیب قهرمان بازی های آسیایی ۱۹۹۰ پکن که دو سال قبل برگزار شده بود بسته شد، اما در جریان بازی های مشخص شد که تیم ایران بسیار ضعیف و ناآماده بود و با یک برد و تساوی به ترتیب برابر کره شمالی و امارات متحده عربی، تکلیف ایران برای صعود به بازی آخر مقابل ژاپن میزبان کشیده شد. ایران در آن بازی با روحیه ای متزلزل ظاهر شد و در دقیقه ۵۵ بازی با اخراج جمشید شاه محمدی ده نفره نیز شد و در نهایت در دقیقه ۸۷ با اشتباه احمدرضا عابدزاده مقاومت ایران در هم شکست و ژاپن بازی را ۰–۱ برد و به همراه امارات از گروه صعود کرد و ایران در همان مرحله گروه
ی حذف شد تا یکی از تلخ ترین نتایج فوتبال ملی ایران رقم بخورد. داور بازی بعد از گل ژاپن فرشاد پیوس، مجتبی محرمی و نادر محمدخانی را نیز اخراج کرد تا یک افتضاح اخلاقی نیز برای فوتبال ایران ثبت شود. این عملکرد تا به امروز بدترین عملکرد ایران در ادوار جام ملت های آسیا نیز می باشد. در بهار ۱۹۹۶ ایران بازی های مقدماتی جام ملت های ۱۹۹۶ را با موفقیت پشت سر گذاشت و به جام ملت ها صعود کرد. سپس تیم ملی در آذر همان سال در جام ملت ها شرکت کرد و هر چند در ابتدا با شکست در مقابل عراق بازی ها را آغاز کرد اما در ادامه توانست با ۳ پیروزی درخشان ۳–۱ و ۳–۰ و ۶–۲ برابر به ترتیب تایلند و عربستان سعودی و کره جنوبی به نیمه نهایی بازی ها راه یابد. در این مرحله یک بار دیگر ایران با عربستان سعودی روبرو شد و باز هم داور بازی گل بازیکن ایرانی را مردود اعلام کرد تا کار به ضربات پنالتی بکشد و ایران باز هم مغلوب عربستان شد تا این تیم برای سومین بار ایران را در نیمه نهایی جام ملت ها شکست دهد. ایران در بازی رده بندی کویت را در ضربات پنالتی شکست داد تا برای سومین مرتبه عنوان سومی جام ملت ها را از آن خود کند. بازی های درخشان تیم ملی و گلزنی های
خوب مهاجمان تیم ملی، خداداد عزیزی و علی دایی باعث شدند تا این دو عنوان های اول و دوم بهترین بازیکن سال آسیا را از آن خود کنند تا برای نخستین بار یک ایرانی برنده توپ طلا شود. ایران در مارس ۲۰۰۰ در بازی های مقدماتی جام ملت های آسیا ۲۰۰۰ شرکت کرد و با یک صعود آسان توانست جواز حضور در آن بازی ها را کسب کند و در سپتامبر همان سال در جام ملت های آسیا حاضر شد و در بازی افتتاحیه توانست تیم میزبان، لبنان را با نتیجه ۰–۴ از پیش روی بردارد. در ادامه بازی ها ایران با یک برد و یک تساوی از گروهش صعود کرد و برای دومین دوره پیاپی در مرحله یک چهارم پایانی حریف کره جنوبی شد و در حالی که لحظات پایانی بازی با یک گل از حریف پیش بود با پذیرفتن گل مساوی کار به وقت های اضافه کشیده شد و سپس کره ای ها در دقیقه ۹۹ بازی با یک گل طلایی ایران را از جام ملت ها حذف کردند. در تابستان ۲۰۰۳ تیم ملی ایران بازی های مقدماتی جام ملت های ۲۰۰۴ را آغاز کرد و موفق شد برای دهمین دوره پیاپی در جام ملت ها حاضر شود. در تابستان ۲۰۰۴ ایران وارد جام ملت ها شد و با وجود آنکه حتی تا آستانه حذف در مرحله گروهی نیز پیش رفته بود در نهایت توانست پا به مراحل حذفی بگذ
ارد و در بازی یک چهارم نهایی در دیداری مهیج و نفس گیر کره جنوبی را ۳–۴ مغلوب کرد اما باز هم در بازی نیمه نهایی مغلوب شد تا با پیروزی برابر بحرین در بازی رده بندی برای چهارمین بار به مقام سومی جام ملت ها برسد. سپس در تابستان ۲۰۰۶ تیم ملی در بازی های مقدماتی جام ملت های ۲۰۰۷ شرکت کرد و توانست یک صعود آسان و بی دردسر را تجربه کند. تیم ملی در تابستان ۲۰۰۷ در جام ملت های آسیا ۲۰۰۷ شرکت کرد ولی نتوانست در جام ملت ها نتیجه مناسبی کسب کند و در مرحله یک چهارم پایانی و در ضربات پنالتی مغلوب تیم کره جنوبی شد. تمام گل های ایران در آن بازی ها را هافبک ها و مدافعان تیم ملی به ثمر رساندند و خط حمله تیم ملی عملکرد قابل انتقادی داشت. ایران با یک صعود آسان در جام ملت های ۲۰۱۱ شرکت کرد. تیم ملی در آن بازی ها شروع بسیار خوبی داشت و توانست بعد از مدت ها تمام بازی های مرحله گروهی را ببرد تا پای به مراحل حذفی بگذارد. در مرحله یک چهارم نهایی تیم ملی برای پنجمین دوره متوالی با تیم کره جنوبی روبه رو شد و باز هم همچون دور قبل مغلوب این تیم شد تا برای دومین دوره متوالی در مرحله یک چهارم نهایی حذف شود. تیم ملی در ژانویه ۲۰۱۵ در جام ملت ه
ای آسیا ۲۰۱۵ شرکت کرد و توانست باز هم با یک صعود راحت، با سه برد و بدون گل خورده پای به مرحله یک چهارم پایانی گذارد و در این مرحله برابر تیم عراق صف آرایی کند. ایران در آن بازی با تصمیم سخت گیرانه داور از اواخر نیمه اول ده نفره شد اما در پایان ۱۲۰ دقیقه تلاش بازیکنانش به نتیجه ای بهتر از ۳–۳ دست نیافت تا کار تیم ملی باز در جام ملت ها باز هم به ضربات پنالتی بکشد و این بار هم ایران در ضربات ناموفق بود تا برای سومین دوره پیاپی در مرحله یک چهارم نهایی جام ملت ها حذف شود. مرحله مقدماتی جام ملت های ۲۰۱۹ با مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ یکی شد و ایران توانست یک صعود آسان و بی دردسر به جام ملت ها را تجربه کند. تیم ملی این دوره را بسیار خوب شروع کرد و بدون حتی یک گل خورده تا مرحله نیمه نهایی بالا رفت تا ایران پس از پانزده سال یک بار دیگر حضور در نیمه نهایی را تجربه کند اما در این مرحله تیم ملی با یک شکست سنگین ۰–۳ در برابر ژاپن از صعود به دیدار پایانی بازماند. در این دوره برای نخستین بار در تاریخ جام ملت ها بازی رده بندی برگزار نشد تا بازی ایران در مرحله نیمه نهایی آخرین بازی تیم ملی در این جام نیز باشد و در پایان با ا
علام ای اف سی ایران با توجه به عملکرد بهتر نسبت به دیگر تیم حذف شده در مرحله نیمه نهایی، مقام سوم را کسب کرد. مرحله مقدماتی جام ملت های ۲۰۲۳ با مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ یکی شد و ایران توانست یک صعود آسان و بی دردسر به جام ملت ها را تجربه کند. تیم ملی این دوره را نیز بسیار خوب شروع کرد و موفق شد با سه پیروزی پیاپی به مرحله حذفی راه یابد.تیم ملی در مرحله یک هشتم به سختی و در ضربات پنالتی تیم سوریه را شکست داد و به مرحله بعد صعود کرد، در مرحله یک چهارم نهایی ایران موفق به برد مقابل تیم ژاپن شد و به نیمه نهایی صعود کرد، اما در این مرحله بازهم مانند دوره قبل از صعود به فینال بازماند و با نتیجه ۲–۳ مغلوب تیم قطر میزبان شد.با توجه به عملکرد بهتر نسبت به دیگر تیم حذف شده در مرحله نیمه نهایی، مقام سوم را کسب کرد. نتایج. تقابل ها. تا پایان بازی با قطر در سال ۲۰۲۳، تیم ایران ۷۴ بار برابر ۲۸ تیم مختلف به شرح زیر بازی کرده است: بهترین و بدترین نتایج. بردها. تا پایان مرحله نیمه نهایی ۲۰۲۳: در کل تا به حال ۴۵ بازی از ۷۴ بازی را برده است (برد در پنالتی ها مساوی در نظر گرفته می شود و در فهرست زیر نیست): باخت ها. تا پایان
مرحله نیمه نهایی ۲۰۲۳: در کل تا به حال ۹ بازی از ۷۴ بازی را باخته است (باخت در پنالتی ها مساوی در نظر گرفته می شود و در فهرست زیر نیست): ۳ بار به کره جنوبی، ۲ بار به ژاپن، و ۱ بار به عراق ، عربستان ، کویت و قطر باخته است. رکورد نباختن در دور گروهی. در دور گروهی ایران فقط سه بار باخته است و از این لحاظ رکورددار نباختن در دور گروهی است و از باخت به عراق در ۱۹۹۶ تا پایان دور گروهی ۲۰۲۳ در ۲۳ بازی دور گروهی (شامل ۱۸ برد و ۵ مساوی) شکست نخورده است. مساوی ها. تا پایان مرحله نیمه نهایی ۲۰۲۳: در کل تا به حال ۲۰ بازی (شامل ۹ بازی که به ضربات پنالتی کشیده است) از ۷۴ بازی را مساوی کرده است (باخت و برد در پنالتی ها مساوی در نظر گرفته می شود و در فهرست زیر هم هست): وقت اضافه و ضربات پنالتی. تا پایان مرحله نیمه نهایی سال ۲۰۲۳، در مجموع ۱۳ بازی ایران به وقت اضافی رفته است که نتیجه ۴ بازی در وقت اضافی تعیین شده (۲ برد و ۲ باخت) و ۹ بازی به ضربات پنالتی (۳ برد و ۶ باخت) کشیده است. هر بازی که در وقت اضافی به پایان برسد برد و باخت آن محسوب می شود و بازی هایی که به پنالتی می رسد مساوی در نظر گرفته می شود. وقت اضافه. ۴ بار نتیجه
در وقت اضافی تعیین شده است: ضربات پنالتی. ۹ بار نتیجه در ضربات پنالتی تعیین شده است و وقت اضافی نتیجه را تعیین نکرده است: ترکیب ها و بازی ها. ۱۹۹۲. منبع(ها): WorldFootball.net(H) Host. آمار بازیکنان. (۱۸ بهمن ۱۴۰۲)
NSTISSAM TEMPEST/1-92 یا الزامات آزمون آزمایشگاهی الکترومغناطیسی فضای کامپوزیتی سند مرجعی است که توسط یادداشت مشورتی ارتباطات امنیت ملی و امنیت سیستم های اطلاعاتی وابسته به آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا منتشر شد. این سند در اصل، طبقه بندی شده بود. اما در سال ۱۹۹۲ با حذف اطلاعات حساس، در دسترس همگان قرار گرفت. این سند، گام های آزمایش برای شناسایی ویژگی های تابش الکترومغناطیسی ایجاد و پخش شده توسط دستگاه های خاصی در یک محیط آزمایشگاهی را بیان می کند.
بایگانی های سری واتیکان () هستهٔ مرکزی در شهر واتیکان برای نشر و اشاعهٔ تمام سندها و رساله های سریر مقدس، پاپ می باشد. به عنوان حاکم شهر واتیکان و دارندهٔ بالاترین مقام، پاپ ها می توانند تا زمان مرگ یا استعفا، مالکیت این مرکز را در اختیار داشته و به جانشین خود منتقل نمایند. این بایگانی شامل اسناد دولتی، مکاتبات و کتاب های حسابرسی پاپ می باشد. مرکز بایگانی سری از کتابخانه واتیکان جدا گردیده و مکانی است که دانشمندان دسترسی بسیار محدودی به آن داشتند تا اینکه در سال ۱۸۸۱، پاپ لئون سیزدهم، فرمان بازگشایی درهای بستهٔ آن به روی محققان را صادر کرد. بیش از هزار نفر از همین محققان، سالانه به بررسی برخی از اسناد موجود می پردازند. برآورد گردیده که بایگانی مخفی و سری واتیکان حاوی قفسه است. در سال ۱۹۸۰، فضای جدیدی نیز در زیرزمین این مرکز ایجاد گردیده است. محدودهٔ منابع و اسناد. اسناد طبقه بندی شده می بایست در محل اصلی خود قرار داده شوند. انتشار اسناد یا نشر بخش کوچکی از آنها اکیداً ممنوع می باشد. از سال ۱۱۹۸ تاکنون، بایگانی کاملی از اسناد در این مرکز وجود دارد. هر چند اسناد مربوط به پیش از سدهٔ سیزدهم محدود است. مستندات مو
جود از آن زمان شامل موارد جالب توجهی است همچون درخواست هنری هشتم، پادشاه انگلستان برای ابطال ازدواجش. یک رونویسی دست نوشته از محاکمهٔ گالیله در رابطه با الحاد و ارتداد و همین طور نامه هایی از میکل آنژ وجود دارد که از عدم پرداخت دستمزدش به واسطه کار در سقف کلیسای سیستین گلایه و شکایت دارد.
مونوسکوپ یک شکل خاص از لوله دوربین ضبط ویدئو بود که تنها یک تصویر غیر متحرک را نشان می داد. تصویر در لوله شکل می گرفت، از این رو نام مونو (تک) سکوپ (نمایش) را روی آن گذاشتند. این لوله شبیه به یک لامپ پرتوی کاتدی (CRT) بود. مونوسکوپ ها در اوایل دهه ۱۹۵۰ برای ایجاد الگوهای آزمایش سیگنال تلویزیون و آرم های ایستگاه فرستنده سیگنال استفاده می شد. این نوع سیستم نسل تست کارت تا دهه ۱۹۸۰ از نظر تکنولوژیکی منسوخ شده بود. طراحی. مونوسکوپ به لحاظ ساختاری به CRT (لامپ پرتوی کاتدی) شبیه بود که از یک سمت دارای یک تفنگ شلیک الکترون بود. با این حال، به جای یک صفحه نمایش با پوشش فسفری که تصویر را نشان بدهد، دارای یک صفحه فلزی بود که تصویر روی آن ایجاد می شد. همان طور که پرتو الکترونی صفحه هدف را اسکن می کرد، تعداد متغیری از الکترون ها از نقاط مختلف تصویر منعکس می شدند. الکترون های بازتاب شده توسط یک حلقه الکترود داخلی دریافت می شدند و یک سیگنال الکتریکی متغیر را تولید می کردند که بعد از تقویت به ویدئو تبدیل می شد. این سیگنال یک تصویر ثابت دقیق از صفحه هدف را ایجاد می کرد؛ بنابراین، مونوسکوپ برای تولید تصاویر غیرمتحرک از قبیل ا