Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گورودو فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی وینود مهرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون سری دوی، آنیل کاپور، ریشی کاپور، قادرخان، کیران کومار، دنی دنزونگپا، پران، لاکسیمیکانت برد ایفای نقش کرده اند.
در داستان نویسی مری سو (به انگلیسی: Mary Sue) یک کهن الگوی شخصیتی کهن در داستان است، معمولاً یک زن جوان، که اغلب به عنوان شایستگی غیرقابل توضیحی در همه حوزه ها به تصویر کشیده می شود، استعدادها یا قدرت های منحصربه فردی دارد، بیشتر شخصیت های دیگر او را دوست دارند یا به او احترام می گذارند، به طور غیرواقعی عاری از ضعف، بسیار جذاب، ذاتاً با فضیلت، و/یا به طور کلی فاقد عیوب شخصیتی معنادار است.مری سو که معمولاً زن و تقریباً همیشه شخصیت اصلی است، اغلب خودنمایی ایده آلانه شخص نویسنده است و ممکن است به عنوان نوعی برآورده شدن آرزوی شخصی نویسنده باشد. داستان های مری سو اغلب توسط نویسندگان نوجوان نوشته می شوند. اصطلاح مری سو که از فن فیکشن سرچشمه می گیرد، توسط پائولا اسمیت در سال 1973 در داستان کوتاه تقلید آمیز «داستان یک ترککی» به عنوان نام شخصیتی برای شخصیت های زن ایده آل که در فن فیکشن پیشتازان فضا (Star Trek) به طور گسترده در داستان های طرفداران پیشتازان فضا پخش می شوند، ابداع شد. این اصطلاح برای شخصیت های مرد نیز به کار رفته است، اگرچه ممکن است شخصیت مرد با ویژگی های مشابه، گری سو یا مارتی سو یا لری سو نامیده شود. ا
لگوی کهن مری سو به عنوان یک داستان(trope) ادبی، به طور گسترده با نویسندگی بی کیفیت مرتبط است و داستان هایی که از شخصیت مری سو استفاده میکنند اغلب به این خاطر ضعیف تر در نظر گرفته می شوند. اگرچه این اصطلاح بیشتر به صورت منفی استفاده می شود، اما گاهی اوقات به صورت مثبت استفاده می شود. تاریخچه. اصطلاح مری سو برگرفته از نام شخصیتی است که توسط پائولا اسمیت در سال 1973 در داستان تقلید آمیز "داستان یک ترککی" منتشر شده است که در مجله استار ترک فنزین اسمیت و شارون فرارو منتشر شد. در این داستان ستوان مری سو ("جوانترین ستوان ناوگان-با سن فقط پانزده و نیم سال") شخصیت های زن ایده آلیست که در فن فیکشن های استار ترک پراکنده شده اند، به تصویر کشیده می شود. داستان میخواند: مری سو در حالی که روی پل اینترپرایز پا می گذاشت، فکر کرد: «وای، خدا، خدا، گلوریوسکی». "من اینجام، جوانترین ستوان ناوگان - فقط پانزده سال و نیم." کاپیتان کرک به سمت او آمد. "اوه، ستوان، من شما را دیوانه وار دوست دارم. میای با من به تختم؟" "کاپیتان! من از اون دخترا نیستم!" "راست میگی، و من بهت احترام می گذارم بخاطرش. اینجا، یه دقیقه هوا کشتی رو داشته باش که م
ن برم دوتا قهوه بریزم" آقای اسپاک روی پل آمد. "تو صندلی فرماندهی چه کار می کنی ستوان؟" "کاپیتان به من گفت بشینم" "بی نقص منطقیه. ذهن تو را تحسین می کنم." کاپیتان کرک، آقای اسپاک، دکتر مک کوی و آقای اسکات با ستوان مری سو به ریگل XXXVII پرتاب شدند. آنها مورد حمله اندرویدهای سبز قرار گرفتند و به زندان انداخته شدند. در یک لحظه ضعف، ستوان مری سو به آقای اسپاک نشان داد که او نیز نیمه ولکان است. به سرعت بهبود یافت و با سنجاق سرش قفل را باز کرد و همه به کشتی برگشتند. اما دکتر مک کوی و ستوان مری سو متوجه شدند که مردانی که به سمت پایین پرتاب شده بودند به طور جدی توسط جامپینگ کلد رابیز تحت تاثیر قرار گرفته بودند، مری سو کمتر از همه. در حالی که این چهار افسر در اتاق مریضان به سر می بردند، ستوان مری سو کشتی را اداره می کرد و اینقدر به خوبی آن را اداره می کرد که جایزه صلح نوبل، نشان ولکان گالانتری و نشان ترالفامادوری خوب را دریافت کرد. با این حال سرانجام بیماری به او رسید و او به شدت بیمار شد. در اتاق مریضان در حالی که آخرین نفس خود را می کشید، توسط کاپیتان کرک، آقای اسپاک، دکتر مک کوی و آقای اسکات احاطه شده بود و همه از ا
ز دست دادن جوانی زیبا و زیبایی جوانیش، هوش، توانایی و همه خوبی هایش بی شرمانه گریه می کردند. حتی تا به امروز تولد او یک تعطیلات ملی در اینترپرایز است. در سال 1976 ویراستاران Menagerie نوشتند: اسمیت و فرارو این شخصیت را خلق کردند تا الگوی تکرارشونده ای را که در ارسال های نویسنده ها به Menagerie یافت می شود به تمسخز تقلیدی بگیرند، که در آن زن جوانی وارد Starship Enterprise می شود و به سرعت بر شخصیت های شناخته شده پیروز می شود. در حالی که شخصیت مری سو در اصل جنسیت خاصی نداشت، این داستان های ارسالی معمولاً توسط زنان نوشته می شد. به گفته اسمیت و فرارو، بر خلاف هواداران علمی تخیلی بزرگتر، بیشتر طرفداران Star Trek را زنان تشکیل می دادند. اصطلاح مری سو همچنین می تواند به ژانر فن فیکشن با چنین شخصیت هایی اشاره داشته باشد. این داستان ها قهرمان های زن جوان، جذاب و با استعدادی استثنایی را نشان می دهند و نقش خود نویسنده را در داستان وارد می کنند. آنها اغلب تضاد داستان را حل می کنند، عشق شخصیت های دیگر را به دست می آورند و در پایان به مرگ قهرمانانه می میرند. داستان های مری سو اغلب توسط نویسندگان نوجوان نوشته می شود. یک نوی
سنده ممکن است شخصیت جدیدی را بر اساس خودش بسازد، یا ممکن است شخصیت و علایق یک شخصیت تثبیت شده را تغییر دهد تا بیشتر شبیه خودش باشد. شخصیت Mary Sue در جوامع طرفداران به عنوان یک شخصیت ضعیف، بی نقص و فاقد واقع گرایی, بار معنایی منفی پیدا کرده است. اسمیت و فرارو در ابتدا نام های (مردانه) دیگری مانند "Murray Sue" یا "Marty Sue" را در نظر گرفته بودند. اسمیت بعداً در مقایسه این شخصیت با پروکسی های مرد مانند سوپرمن گفت: «برای [مردها] اشکالی ندارد که شخصیت های جانشینی داشته باشند که فوق العاده قادر باشند». در حالی که در ابتدا برای توصیف شخصیت های فن فیکشن استفاده می شد، این اصطلاح به شخصیت ها و داستان ها در داستان های تجاری منتشر شده نیز گفته می شود. بررسی. به گفته کامیل بیکن اسمیت، فولکلورشناس، این برچسب «تحقیر شده ترین ژانر جهانی در کل فن فیکشن» است و ممکن است با محدود کردن ویژگی های مجاز برای شخصیت های زن، «جنسیت گرایی خودتحمیلی» را نشان دهد. نویسنده Ann C. Crispin اصطلاح مری سو را به عنوان "بی ارزش توصیف کرد، به این معنی که شخصیتی که به طور خلاصه نادیده گرفته شده است، یک شخصیت واقعی نیست، مهم نیست چقدر خوب ترسیم
شده باشد، چه جنس، چه گونه یا درجه فردیت" طبق گفته جکی منسکی در "Smithsonian"، همانطور که این اصطلاح در استفاده شهرت یافت، طرفداران - اغلب طرفداران مرد - از آن برای تحقیر هر شخصیت زن توانا استفاده کرده اند. دو ویژگی ایده آلی سازی و خود درج کردن معمولاً توسط طرفداران به عنوان ویژگی های شخصیت مری سو ذکر می شود. آنجی فازکاس و دن وینا می نویسند که چنین شخصیت هایی "فرصتی را برای دختران نوجوان فراهم می کنند تا خود را در روایت های فرهنگ عامه به عنوان قهرمان داستان های خود بنویسند". به گفته جکی مانسکی در "Smithsonian"، برخی از منتقدان استدلال می کنند که «مری سوز دروازه ای را برای نویسندگان، به ویژه زنان و اعضای جوامع کمتر نشان داده شده باز کرد که خود را در شخصیت های خارق العاده ببینند». به گفته بیکن اسمیت، داستان های مری سو «مرکز تجربه دردناک نوجوانی یک طرفدار زن هستند»، به ویژه برای کسانی که نمی توانند یا نمی خواهند از نظر فکری یا جسمی مطیع همسالان مرد خود باشند. آن ها ترکیبی از شخصیت های اصلی فعال را با «ویژگی های تایید شده فرهنگی زیبایی، فداکاری و خودفریبی» نشان می دهند. در نسخه های فن فیکشن، قهرمان به طور معمولی د
ر پایان داستان می میرد. بیکن اسمیت می گوید که این بیانگر «حقیقت فرهنگی» است که برای وارد شدن به زنانگی در یک جامعه آمریکایی پر از مرد، باید «عامل فعال درون [خود]» را کشت. بنابراین مری سو مظهر "فانتزی از زن کامل" است، که برای خدمت به نیازهای مردان و در عین حال به حداقل رساندن توانایی های خود وجود دارد. اسمیت در سال 1980 اظهار داشت که قصد او هرگز این نبود که تمام داستان های مربوط به زنان الهام بخش را کنار بگذارد. با این حال، بیکن اسمیت استدلال می کند که ترس از ایجاد «مری سو» ممکن است برای برخی از نویسندگان محدود کننده و حتی بستی بر دهان آنان باشد. او به نقل از شماره ای از آرشیوهای مجله پیشتازان فضا، پارانویای «مری سو» را به عنوان یکی از منابع فقدان «قابل باور، شایسته و قابل شناسایی با شخصیت های زن» معرفی می کند. در این مقاله، نویسنده جوانا کانتور با خواهرش ادیت، که همچنین یک ویراستار آماتور است، مصاحبه می کند، که می گوید داستان هایی با نامه های پوششی دریافت می کند که برای داستان «مری سو» عذرخواهی دریافت می کند، حتی زمانی که نویسنده اعتراف می کند که نمی داند «مری سو» چیست. " است. به گفته ادیث کانتور، در حالی که
پائولا اسمیت اصلی «داستان ترِکی» تنها ده پاراگراف بود، «از نظر تأثیر آن ها [...] آن کلمات [مری سو] باید با قانون خدمات انتخابی در بالاترین رتبه قرار بگیرند». در انجمن طرفداران Star Trek ClipperCon در سال 1987، طی بحثی توسط نویسندگان زن، یکی از نویسندگان اظهار داشت: "هر بار که سعی کردم یک زن را در هر داستانی که تا به حال نوشته ام قرار دهم، همه بلافاصله می گویند، این یک مری سو است." بیکن اسمیت می نویسد که "شرکت کنندگان در یک میزگرد در ژانویه 1990 با ناراحتی فزاینده خاطرنشان کردند که هر شخصیت زنی که در جامعه [طرفداران] خلق شود با اصطلاح مری سو پیوند می خورد" [تاکید بر اصل]. انواع. با معمولیت کمتر از شخصیت های مرد ممکن است برای شخصیت دادن به همان عملکردهای تحقق آرزوها استفاده شود. این شخصیت ها که مارتی سو، گری سو، یا لری سو نامیده می شوند، معمولاً در فرهنگ طرفداران به عنوان الحاقی به تروپ مری سو مورد بحث قرار می گیرند. به عنوان مثال، طرفداران استدلال کرده اند که در Star Trek، شخصیت James T. Kirk یک "مارتی سو" است. در مصاحبه ای در سال 2012، پائولا اسمیت گفت که جایگزین مرد به ندرت مورد اشاره قرار می گیرد و از جیمز
باند و سوپرمن به عنوان شخصیت های محبوب «مارتی سو» نام می برد. او استدلال کرد که مری سو های مرد برای مخاطب مرد درحال رسیدن به سن بلوغ مفید است: "آنچه در فرهنگ روی آن تمرکز می شود توسط پسران و مردان جوان تعریف می شود. از نظر روانشناسی، یک نقطه عطف در زندگی مردان وجود دارد. نقطه ای وجود دارد که آنها باید از زنان در جوانی خود جدا شوند، و سپس بعداً به عنوان مردان بالغ به زنان باز می گردند، اما بسیاری از مردان هرگز موفق نمی شوند، هرگز به دنیایی که زنان را به عنوان انسان میشناسند، باز نمی گردند.» نمونه. کاربران توییتر بر اساس مهارت های ظاهراً طبیعی ری به عنوان مکانیک، جنگنده، خلبان و کاربر «نیرو» که از دیگر شخصیت های اصلی فیلم مورد تحسین قرار گرفته، بحث کرده اند که آیا سه گانه ی دنباله ی جنگ ستارگان، مری سو را در قهرمانش، ری، به نمایش می گذارد. نویسنده کارولین فرامک از Vox این نکات را با جنبه های مشابه شخصیت لوک اسکای واکر مقایسه می کند و به این نتیجه می رسد که درک ری از توانایی هایش لزوماً تأثیرگذارتر از لوک نیست. فرامکه استدلال می کند که انتقاد "غریزی" طرفداران از شخصیت هایی مانند ری نشان دهنده استانداردی دوگانه ا
ست، زیرا قهرمانان مرد "به ظاهر کامل" به ندرت مورد انتقاد قرار می گیرند. تاشا رابینسون از The Verge می نویسد: «اگر ری، قهرمان مرد سفیدپوست استاندارد بود، نگران خونسردی بیش از حد ری نبودیم». در حالی که رابینسون بیان می کند که ری "یک نوع شخصیت مری سو" است، او پیشنهاد می کند که از "بی عیب و نقص بودن شخصیت" لذت ببرید، نه اینکه آن را به عنوان یک مشکل تلقی کنید. در مقاله ای به نوشته سانی باچ در واشنگتن پست باچ استدلال می کند که فقدان ایرادات ری شخصیت او را کمتر جالب و قابل ربط می کند و می گوید: "مشکل ری این نیست که او یک زن است، بلکه این است که او یک شخصیت خسته کننده کامل است." به طور مشابه، در مقاله ای از گاردین، پیتر بردشاو، منتقد فیلم، پیشنهاد می کند که کامل بودن ری تنش و درام داستان را تضعیف می کند و می نویسد: «ری نه تنها به طور چشمگیری جالب نیست، بلکه به عنوان یک انسان نیز قانع کننده نیست». شخصیت آریا استارک از سریال بازی تاج و تخت شبکه HBO به دلیل نقش قهرمانانه اش در قسمت پایانی سریال به عنوان مری سو شناخته شده است. ناامیدی از این شخصیت الهام بخش پاسخی در وب سایت فمینیستی The Mary Sue شد، که نام خود را به عنوا
ن تلاشی برای "اقتباس مجدد" این اصطلاح انتخاب کرد. Gavia Baker-Whitelaw از The Daily Dot شخصیت اصلی My Immortal، Ebony Dark'ness Dementia Raven Way را به عنوان یک قهرمان داستان مری سو توصیف کرد که به وضوح, نسخه ای تجلیل شده ایی از نویسنده بود. علاوه بر اینکه در بین مردم به عنوان یکی از بدترین آثار فن فیکشن که تا به حال نوشته شده است دیده میشود، My Immortal به دلیل استفاده از استعاره(Trope) های مرتبط با نوشته های بی کیفیت، از جمله تروپ مری سو، بدنام است. قسمت "Buffy the Vampire Slayer "Superstar به عنوان یک طعنه عمدی از نوع داستان های مری سو/مارتی سو تحلیل شده است. در «سوپراستار»، یک شخصیت جزئی سریال، جاناتان لوینسون، طلسم تقویتی را انجام می دهد که او را محبوب و فوق العاده می سازد. کیدرا چانی و رایزل لیبلر در مجله فرهنگ عامه فمینیستی Bitch شخصیت وسلی کراشر را در Star Trek: The Next Generation به عنوان یک «شبه گری سو» توصیف می کنند که «نوجوانی باهوش است که به نظر می رسد همیشه پاسخ های مشکلات را کشف می کند وکسی که بدون آموزش رسمی به خدمه اینترپرایز ارتقا یافت. به گفته نویسنده پت فلیگر، این شخصیت ممکن است نقشی برا
ی جین رودنبری، که نام میانی او وسلی بود، باشد. به گفته بیکن اسمیت، داستان هایی که شکل «ناب» شخصیت مری سو را نشان می دهند «در بخش پیشتازان فضا در هر کتابفروشی یافت می شوند». برای مثال در رمان 1986 Dreadnough پیشتازان فضا، توسط دایان کری، قهرمان داستان، کادت پایپر، با استفاده از یک مانور از یک رمان ماجراجویی دخترانه، یک آزمون آموزشی را شکست می دهد. به او گفته می شود که او اولین کسی است که در امتحان را صادقانه قبول شده است. توسط کاپیتان کرک برای اینترپرایز استخدام می شود که با او "اتصال پنهانی" احساس می کند. او در طرح مربوط به یک کشتی ربوده شده, مرکزی می شود. او باید کرک را با پرت کردن حواس نگهبانانش از اسارت آزاد کند. در اوج داستان، فرماندهی کشتی را بر عهده می گیرد. ابتدا به ستوان و سپس ستوان فرمانده ارتقاء می یابد. جوانترین کسی می شود که دومین جایزه برتر فدراسیون را به دلیل نبوغ خود در "کمک به نجات ناوگان ستاره" دریافت می کند. و در پایان رمان با کرک قرار می گذارد تا به سفر بپردازذ.
رویدادنامه مارونی یک سند مُقَطع به زبان سریانی است که توسط مسیحیان مارونی سوری در میانه ی صده ی هفتم نوشته شده است. نویسندگان این رویدادنامه یک سند معتبر باستان شناسی از ثبات در دهه نخست حکومت معاویه بر شام میان سال های ۶۵۸ تا ۶۶۵ ارائه می دهند. رویدادنامه مارونی گاه شماری سنتی تاریخ اسلام از قبیل سنت های اسلامی مانند حج را رد می کند.
یک پیشینه داستان یا داستان پیش زمینه مجموعه ای از حوادث خلق شده برای یک داستان است که به عنوان داستان قبل از داستان اصلی و منتهی به داستان اصلی است. یک فن ادبی که به ترتیب زمانی زودتر از روایت مورد توجه واقع شده است.
کشت فشرده یا کشت متمرکز ، شکل مدرن کشاورزی متمرکز است که اشاره به تولید صنعتی محصولات کشاورزی دارد. روش های کشت متمرکز یا کشت فشرده عبارتند از: نوآوری در کشاورزی، ماشین آلات کشاورزی، روش های مهندسی ژنتیک و زیست فناوری و تکنیک ها برای دستیابی به مقیاس اقتصادی در تولید و ایجاد بازارهای جدید برای مصرف، ثبت اختراع به منظور حفاظت از اطلاعات ژنتیکی و تجارت جهانی است. این روش به طور گسترده در کشورهای توسعه یافته انجام می شود.
کشاورزی مکانیزه روند و فرایند استفاده از ماشین آلات کشاورزی برای مکانیزه کردن کار کشاورزی است که تا حد زیادی بهره وری کاری مزرعه را افزایش می دهد. در دوران مدرن طراحی ماشین آلات جایگزینی برای بسیاری از کارهای مزرعه که پیش تر دستی یا توسط جانوران اهلی مانند گاو یا اسب و قاطر انجام می شد، فراهم کرد.
دامداری فشرده یا پرورش دام صنعتی، که همچنین به عنوان دامداری کارخانه ای نیز شناخته می شود؛ رویکرد تولیدی نسبت به جانوران اهلی به منظور به حداکثر رساندن خروجی تولید است در حالی که هزینه های تولید به حداقل رسانده می شود. کشاورزی فشرده اشاره به دامداری های داشتی مانند گاو، مرغ و ماهی در بالاترین تراکم است—که یک گونهٔ عملی در کشاورزی صنعتی است. تولیدات اصلی این صنعت گوشت، شیر و تخم مرغ هستند. همچنین بحث هایی در مورد غیراخلاقی بودن دامداری صنعتی وجود دارد. تاریخچه. دامداری صنعتی تحولی جدید در تاریخ کشاورزی به شمار می آید؛ و حاصل پیشرفت های علمی و صنعتی اواخر قرن ۱۹ میلادی است. کشف ویتامین ها و نقش آن ها در تغذیه دام در دو دههٔ آغازین قرن ۲۰ میلادی، منجر به تولید مکمل های ویتامینی شد، و این امر امکان پرورش مرغ در محیط بسته را فراهم کرد. کشف آنتی بیوتیک ها و واکسن ها نیز با کاهش بیماری ها پرورش دام را در شمار بالا امکان پذیر کرد. تولید محصولات کشاورزی در سراسر جهان به منظور تهیه غذای جمعیت رو به رشد انسان ها از سال ۱۸۲۰ تا ۱۹۷۵ میلادی ۸ برابر شد. به مرور زمان شمار زیادی از کارکنانی که در زمینه کشاورزی مشغول به فعالی
ت بودند با هرچه ماشینی تر شدن صنعت کشاورزی، کار خود را از دست دادند؛ به طوری که در دههٔ ۱۹۳۰، ۲۵ درصد آمریکایی ها در صنعت کشاورزی فعالیت می کردند اما در سال ۲۰۰۲ این آمار به ۱/۵ درصد کاهش پیدا کرد. طبق گزارش بی بی سی دامداری مدرن در بریتانیا در سال ۱۹۴۷ میلادی و پس از اینکه دولت برای کاهش وابستگی کشور به گوشت وارداتی، دامداران را تشویق به استفاده از فناوری مدرن کرد، آغاز شد. سازمان ملل متحد نیز اعلام کرد که افزایش تولید محصولات حیوانی به عنوان راهی برای تأمین امنیت غذایی در نظر گرفته شده است. در سال ۱۹۹۰ میلادی ۳۰٪ محصولات گوشتی جهان از طریق دامداری صنعتی تولید می شد؛ و در سال ۲۰۰۵ این آمار به ۴۰٪ محصولات گوشتی جهان رسید.
پل رید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال وایکام واندررز، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال اوسترشوندس، باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، و باشگاه فوتبال اکستر سیتی اشاره کرد.
اسعیا رنکین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد، باشگاه فوتبال بارنزلی، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال مکلسفیلد تاون، باشگاه فوتبال استیونج، باشگاه فوتبال کراولی تاون، باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، باشگاه فوتبال اشفورد تاون، باشگاه فوتبال هندون، و باشگاه فوتبال گریمزبی تاون اشاره کرد.
چارلز راندال (؛ 1884 – 27 ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون، و باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون، و باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد.
ناتان رالف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی، و باشگاه فوتبال آلدرشات تاون اشاره کرد.
جیمز کوئیل (؛ ۱۸۹۰ – ۱۹۳۶) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، و باشگاه فوتبال آرسنال، اشاره کرد.
سید پاوق (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.وی در سن ۲۴ سالگی درگذشت. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال برادفورد سیتی و باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد.
این مسجد از یادگارهای حاج آقا علی زعیم الله تاجر معروف رفسنجانی در عصر قاجار است که مجموعه بازار، کاروانسرا، آب انبار، و مسجد چهل ستون در خیابان شریعتی کرمان از او باقی مانده است. به قول مؤلف جغرافیای کرمان (ص ۱۶۹) «مردی که سی سال قبل ملک و مال نداشت، اکنون البته سالی ده هزار تومان مداخل دهاتش متجاوز است.» او این مسجد را به سبک مسجد چهل ستون شیراز ساخت و در آن زمان بیش از یکصد هزار تومان خرج آن کرد. شیخ یحیی احمدی در کتاب فرماندهان کرمان به نقل از بهجة الصدور آورده است که حاج آقا علی این مبلغ را خرج احداث مسجد نمود. معماری. ساختمان مسجد حاج آقاعلی در سال ۱۲۸۶ هجری قمری پایان پذیرفته است. بنای مسجد مشتمل بر سردر، مناره، رواق، صحن، محراب و شبستان می باشد. در دوره اخیر مسجد را توسعه داده و الحاقیات مانند شبستان وسیع در شمال آن احداث کردند که بر وسعت و زیربنای آن افزوده شده است. این مسجد دارای سردر بلند کاشی کاری با طاق مقرنس کاری است. دو مناره بلند استوانه ای شکل، مزین به کاشی، زینت بخش سردر مسجد می باشد. شبستان مسجد دارای چهار ستون سنگی، به ارتفاع دو متر و قطر بیست سانتیمتر که طاق های گنبدی شبستان روی آنها استو
ار شده است. در بالای محراب کتیبه ای از کاشی نصب شده و از داخل با مقرنس و گچ بری تزیین شده است. سردر، مناره گلدسته و محراب مسجد مزین به کاشی هفت رنگ (مینایی) می باشد.
دیوید پرید (؛ ۱۰ نوامبر ۱۹۱۳ – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال و باشگاه فوتبال تورکی یونایتد اشاره کرد.
هری پریلند (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، و باشگاه فوتبال گرنثم تاون اشاره کرد.
دیوید پرایس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، و باشگاه فوتبال ویلدستون اشاره کرد.
چارلی پردی (؛ ۱۱ ژانویه ۱۹۰۰ – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال لوتون تاون، و باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک اشاره کرد.
هماگلوتینین () نوعی گلیکوپروتئین است که باعث آگلوتینه شدن در یک گلبول قرمز می شود. به این پروسه هماگلوتیناسیون می گویند. پادتن و لکتین ها گونه های شناخته شده هماگلوتینین هستند. یکی از استفاده های آگلوتیناسیون در تست کومبس است.
ماجرای تیگر محصول سال ۲۰۰۰ میلادی یک انیمیشن کمدی موزیکال بر اساس داستانی از «ادی گزلیان» و با تأثیر از سری داستانهای وینی د پو نوشته آ.آ. میلن توسط کمپانی والت دیزنی تولید و منتشر شده است. داستان. تیگر که حس می کند یک ببرِ تنهاست به دنبال خانواده خود می گردد. در این زمان دوستانش برای خوشحالی تیگر نامه ای ساختگی با نام خانواده اش می نویسند و به او می دهند. تیگر بعد از خواندنِ نامه خیال می کند واقعاً این نامه از سوی خانواده اش نوشته شده است. پس از این اتفاق ماجراهایی پیش می آید که…
کین هایلو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، و فیلم نامه نویس اهل چین است.
فیروزه نوایی (زاده ۱۳۳۳ در اهواز) موسیقیدان، نوازنده فلوت و سرپرست «گروه کر فلوت تهران»، اهل ایران است. زندگی نامه. فیروزه نوایی پس از اتمام تحصیلات در هنرستان عالی موسیقی تهران با اخذ بورس تحصیلی وارد دانشگاه موسیقی وین شد. استادان فلوت او در تهران منوچهر منشی زاده، مرلین سوئینتلا (Merlin Swindler) و مهدی جامعی بودند. فعالیت هنری. فیروزه نوایی نوازنده و مدرس فلوت و مدیر کر فلوت تهران، نزدیک به ۴۰ سال در اتریش اقامت داشته است ولی برای ایجاد همبستگی خانوادگی بیشتر، محل اقامت خود را از دو سال پیش از اطریش به سوئیس تغییر داده و هم اکنون ساکن سوئیس و به عنوان معلم موسیقی در اطریش به تدریس اشتغال دارد. همچنین وی دارای «مدرک درجه یک هنری» (معادل دکترا) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می باشد. «فیروزه نوایی» اولین بانوی فلوتیست ایران است که به عنوان نوازندهٔ «فلوت اول» به ارکستر سمفونیک تهران وارد شد و به استخدام رسمی آن درآمد. نوایی ۳۵ سال در ایران نبود، اما سال ۹۲ دوباره به ایران بازگشت. او در این مدت، مسترکلاس هایی را هم برای علاقه مندان این ساز برگزار کرده و در همین راستا «گروه کُر فلوت تهران» را به همراه سعید تقد
سی (همسر فیروزه نوایی) تشکیل داد. کر فلوت تهران (TCF) به سرپرستی فیروزه نوایی و رهبری سعید تقدسی مجموعه کنسرت هایی را در شهرهای زوریخ، فلدکیرش، گراتس و وین در روزهای ۲۳ تا ۲۸ مارس به روی صحنه بردند. در کر فلوت تهران، همسر او سعید تقدسی رهبر، سهیل کوشان پور به عنوان مدیر هنری و احسان تارخ به عنوان مدیر اجرایی و سجاد پورقناد به عنوان مشاور فعالیت می کنند. وی هم اکنون رئیس هیئت مدیره «مؤسسه نوای چنگ فرزانه» می باشد و نیز مدیر هنری مؤسسه “BOA” در اتریش مشغول فعالیت می باشد. پیام تقدسی نوازنده ویولنسل، فرزند فیروزه نوایی و سعید تقدسی است.
کازینو کانستانتا () یک کازینو است که در شهر کنستانتسا، رومانی واقع شده است. این مکان توسط وزارت فرهنگ و میراث ملی رومانی به عنوان یک یادبود تاریخی تعیین شده است. کازینو در خیابان کنستانتا بلوار ۲ الیزابت در امتداد دریای سیاه در منطقه تاریخی این شهر قرار دارد. کازینو سه بار جداگانه ساخته شده است که اولین سازه ساخته شده از چوب در سال ۱۸۸۰ ساخته شد. این پروژه به گونه ای طراحی شده بود که یک باشگاه و مرکز اجتماعی برای طبقه مرفه و ممتاز باشد که تمایل به خرج کردن داشت. این سبک با توجه به طرح های دانیال کارلو که در اوت سال ۱۹۱۰ افتتاح و ساخته شد، به سبک کنستانتا مونته "Constanta Monte" طراحی و ساخته شد. جدیدترین نسخه کازینو به مدت ۳۸ سال، با وقفه به علت دو جنگ جهانی، مورد حمله قرار گرفت و توسط نیروهای بلغاری و آلمانی در جنگ جهانی اول مورد حمله قرار گرفت و در یک مقطع نیز به عنوان بیمارستان موقت در زمان جنگ مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۴۸ توسط دولت کمونیست به مجلس ملی تبدیل شد. در سال ۱۹۶۰ به دفتر ملی گردشگری رسمی تحویل داده شد. آخرین تعمیرات اساسی در سال ۱۹۸۶–۱۹۸۸ صورت گرفت و در حال حاضر این ساختمان رها شده است. ت
اریخچه. کازین کرسال (Cazin Kursaal)(۱۸۸۰–۱۸۹۱). اولین نسخه کازینو کنستانتا در سال ۱۸۸۰ ساخته شد و به Cazin یا Kursaal (به زبان آلمانی) نامگذاری شد. این اولین ساختمان رومانیایی بود که پس از جنگ روسیه - ترکیه (۱۸۷۷–۱۸۷۸) و جنگ استقلال رومانی، در ساحل دریای سیاه ساخته شد. این ساختمان به منظور ایجاد یک نمای کامل از دیواره، دریا و بندرگاه کنستانتا از تمامی زاویه ها، از شیب هایی برای ایجاد دو دریاچه با هم پوشانی گرد استفاده کرد. این مکان در مجاورت فانوس دریایی ژنو قرار داشت. داخل ساختمان یک سالن رقص، دو سالن بازی و دو سالن خواندن بود که بازدیدکنندگان می توانستند مطبوعات محلی، ملی و بین المللی را بخوانند. در ابتدا، شهر کنستانتا فضا را برای کارآفرینان اجاره کرد. یکی از این کارآفرینان کازینوها عبارتند از کاپیتان کنستانتین کرانگا، پسر یون کرانگا و پدر هوریا کرانگا، معمار برجسته رومانیایی در طول دوره بین دو جنگ جهانی بود. مدت کوتاهی پس از آن ساختمان توسط شورای شهرستان منتقل و اداره شد که برای استفاده آن را باز کرد. فهمیدن این که ساختمان صرفاً درآمد کافی برای تعمیر و نگهداری را ایجاد کرده است، دوباره به کارآفرینان ثروتمن
د اجاره داده شد. پس از جنگ استقلال رومانی، آناتول مگرین، یک عکاس معروف محلی و اولین دبیر کنسولگری فرانسه در کنستانتا پس از جنگ استقلال رومانی دستگیر شد. در سال ۱۸۹۱، کازینو که با چوب ساخته شده بود، تقریباً به طور کامل توسط توفان تخریب شد و در ۲۹ ژانویه ۱۸۹۲ تخریب آن مورد تأیید قرار گرفت. کازینو (۱۸۹۳–۱۹۰۷). نسخه دوم کازینو به وسیله شهر کنستانتا و شهردار بلیک (Belik) در مجاورت مکان قبلی ساخته شد و در سال ۱۸۹۳ درهایش را باز کرد. این ساختمان تقریباً در همان مکان فعلی کازینو ساخته شده بود و مانند سلف خود، آن نیز از چوب ساخته شده بود. این اتاق از یک تالار رقص تشکیل شده بود که چندین اتاق داشت، اما تنها یک تراس به سمت دریا داشت.
بیشتر واژه های مورد استفاده برای توصیف یک نوار قلب (EKG) از اصطلاحاتی ریشه می گیرد که ویلم اینتهوون استفاده می کرده است. وی حروف P, Q, R, S, T را به موج های مختلف نوار قلب تخصیص داد که هنوز هم مورد استفاده است. اصطلاح مثلث آنتهوون نیز از نام وی گرفته شده است. در مثلث آنتهوون I+III=II است.