Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جنگل زدایی در اندونزی دربرگیرندهٔ خسارت های بلند مدت به جنگل ها و پوشش گیاهی در سطح بسیاری از مناطق این کشور است؛ این پدیده تأثیرات محیط زیستی و اجتماعی عظیمی داشته است. اندونزی میزبان جنگل هایی با بیشترین تنوع زیستی در جهان است و در زمینهٔ تعداد گونه ها پس از برزیل و جمهوری دموکراتیک کنگو در ردهٔ سوم قرار دارد. تا پیش از آغاز سدهٔ بیستم میلادی، اندونزی هنوز کشوری با جنگل های متراکم بود، به طوری که ۸۴ درصد از وسعت خشکی های این کشور را جنگل ها تشکیل می دادند. جنگل زدایی در دههٔ ۱۹۷۰ شدت گرفت و پس از آن نیز همواره در حال شتاب گرفتن بوده است. وسعت پوشش جنگلی این کشور که در حوالی سال ۱۹۰۰ حدود ۱۷۰ میلیون هکتار تخمین زده شده است، در اواخر سدهٔ بیستم میلادی به کمتر از ۱۰۰ میلیون هکتار کاهش یافته است. در سال ۲۰۰۸ برآورد شد که جنگل های باران خیز استوایی در اندونزی تا یک دههٔ آینده کاملاً از بین خواهند رفت. طبق گزارش ها، تا حدود ۸۰٪ از مجموع بهره برداری از جنگل ها در اندونزی به صورت غیرقانونی انجام می پذیرد. مناطق وسیع جنگلی در اندونزی توسط شرکت های کاغذسازی بزرگ چند ملیتی نظیر خمیر و کاغذ آسیا پاکسازی شده، و با مزارع
و کشتزارها جایگزین شده اند. جنگل ها معمولاً توسط کشاورزان و صاحبان مزارع سوزانده می شوند. یکی دیگر از منشاءهای جنگل زدایی صنعت درخت بری است که مبتنی بر تقاضای دریافتی از چین و ژاپن است. قطع درختان و سوزاندن جنگل ها جهت پاکسازی زمین برای زراعت، اندونزی را پس از چین و ایالات متحده آمریکا، به سومین کشور تولیدکنندهٔ گازهای گلخانه ای تبدیل کرده است. آتش سوزی جنگل ها معمولاً مخزن های کربن با ظرفیت بالا که شامل جنگل های باران خیز با رشد قدیمی و جنگل های باتلاقی می شوند را نابود می کند. در مهٔ ۲۰۱۱ دولت اندونزی جهت مبارزه با این موضوع، برای قراردادهای درخت بری جدید مهلتی قانونی تعیین کرد. اما با توجه به ادامهٔ روند افزایشی پدیدهٔ جنگل زدایی، مشخص شد که این اقدام در کوتاه مدت بی نتیجه خواهد بود. جنگل زدایی در اندونزی تا سال ۲۰۱۲ از میزان جنگل زدایی در برزیل گذشته بوده، و این کشور را به کشوری با سریع ترین روند پاکسازی جنگل ها در جهان بدل کرده است. تاریخچه. مجمع الجزایر اندونزی که متشکل از حدود ۱۷٬۰۰۰ جزیره است، محل استقرار برخی از جنگل هایی با بیشترین تنوع زیستی در جهان است. در سال ۱۹۰۰ ۸۴٪ از مجموع وسعت خشکی های اندو
نزی پوشیده از جنگل ها بوده است. مزارع و کشتزارهای درختی شخصی کوچک تا سال ۱۹۵۰ همچنان مناطق کوچکی را پوشش می دادند. پوشش جنگلی در آن زمان معادل ۱۴۵ میلیون هکتار جنگل اولیه و ۱۴ میلیون هکتار دیگر متشکل از جنگل های ثانویه و جنگل های آبگیر بوده است. اندونزی در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ همزمان با توسعهٔ صنعت فراوری چوب این کشور، از این منبع ارزشمند در راستای منافع اقتصادی خود استفاده کرد. ظرفیت تولید در صنعت کاغذ و خمیرکاغذ از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ تا سال ۲۰۰۰ رشدی نزدیک به ۷۰۰٪ را تجربه کرد، و این موضوع اندونزی را به نهمین کشور بزرگ تولیدکنندهٔ خمیر کاغذ، و یازدهمین تولیدکنندهٔ کاغذ در جهان بدل کرد. نرخ جنگل زدایی در اندونزی همچنان به روند افزایشی خود ادامه می دهد. در گزارش دولتی محیط زیست سال ۲۰۰۹ که توسط سوسیلو بامبانگ یودهویونو، رئیس جمهور وقت اندونزی منتشر شد، آشکار شد که تعداد کانون های آتش سوزی از رقم ۱۹٬۱۹۲ در سال ۲۰۰۸، به میزان ۳۲٬۴۱۶ کانون در سال ۲۰۰۹ رسیده است. وزارت محیط زیست، این افزایش را به اجرای ضعیف قانون و فقدان نظارت از سوی مقامات منطقه ای نسبت داد، و پاکسازی خشکی ها را دلیل اصلی این آتش سوزی ها دانست. بین سال
های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰، ۲۰٪ (۲۴ میلیون هکتار) از مناطق جنگلی در اندونزی از دست رفت و تا سال ۲۰۱۰ نیز تنها ۵۲٪ (۹۴ میلیون هکتار) از زمین های این کشور را جنگل ها پوشانده بوده اند. با وجود اعمال ضرب الاجل برای قراردادهای درخت بری جدید در سال ۲۰۱۰، نرخ جنگل زدایی به سیر صعودی خود ادامه داد و با رسیدن به میزان ۸۴۰٬۰۰۰ هکتار در سال ۲۰۱۲، از نرخ جنگل زدایی در برزیل پیشی گرفت. مناطق تحت تأثیر. بیشترین خطر متوجه جنگل های استوایی کم ارتفاع اندونزی است که از نظر منابع چوب و تنوع زیستی غنی ترین جنگل ها هستند. تا سال ۲۰۰۰ این جنگل ها در جزیرهٔ سولاوسی تقریباً به طور کامل پاکسازی شده بوده اند، و پیش بینی شده بود که تا چند سال بعد در سوماترا و کالیمانتان نیز نابود خواهند شد. در سوماترا بواسطهٔ امتیازهای اعطا شده از سوی حکومت مرکزی به شرکت های تولید روغن پالم برای پاکسازی جنگل ها، ده ها هزار کیلومتر مربع از جنگل ها نبود شده اند. از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۴ مناطقی وسیع پوشیده از جنگل ها در کالیمانتان به دلیل آتش سوزی غیرقابل کنترل سوختند و به انتشار آلودگی اتمسفری در سراسر جنوب شرقی آسیا منجر شدند. درخت بری. در یک تحقیق مشترک بین بریتانیا
و اندونزی در سال ۱۹۹۸ دربارهٔ صنعت چوب در اندونزی، اشاره شده است که حدود ۴۰٪ از خروجی این صنعت غیرقانونی است و ارزش مازادی برابر با ۳۶۵ میلیون دلار دارد. در ارزیابی های جدیدتر که به مقایسهٔ برداشت های قانونی با مصرف شناخته شدهٔ داخلی بعلاوهٔ صادرات پرداخته اند نیز اشاره شده است ۸۸٪ از درخت بری در این کشور نیز به نوعی غیرقانونی است. مالزی گذرگاه کلیدی برای خروج محصولات چوبی غیرقانونی از اندونزی است. درخت بری. برآورد می شود که حدوداً ۷۳٪ از درخت بری ها در اندونزی غیرقانونی است. شرکت های خصوصی که تحت تأثیر منافع مالی حاصل از تقاضا در بازارهای داخلی و منطقه ای برای چوب به قطع درختان می پردازند، مقصر اصلی در بروز پدیدهٔ جنگل زدایی هستند. این شرکت های کشاورزی-صنعتی غالباً به آیین نامه های قانونی پایبند نیستند و به طور نامناسبی از شیوه های جنگل زدایی مؤثر بر هزینه و ناکارآمد از نظر زیست محیطی مانند سوزاندن جنگل ها جهت پاکسازی خشکی ها برای مقاصد کشاورزی استفاده می کنند. در قانون جنگل داری مصوب سال ۱۹۹۹ اشاره شده است که شرکت ها ملزم هستند که جهت تأیید قانونی فعالیت های جنگل زدایی خود، از مقامات منطقهٔ مربوط پروانهٔ آی
پی کی، که مجوزی برای برداشت چوب است را دریافت کنند. با توجه به سهل انگاری در اجرای قوانین و آئین نامه های قانونی نفوذپذیر در کشورهای بزرگ در حال توسعه نظیر اندونزی به تضعیف و بی اثر شدن تلاش ها برای حفاظت از جنگل ها و پوشش گیاهی منجر می شوند، بسیاری از این شرکت ها می توانستند با دور زدند این خط قرمزها اقدام به فعالیت های غیرقانونی درخت بری، سود و بازدهی خود را افزایش دهند. در چشم انداز اجتماعی، کشاورزان ساکن در مناطق روستایی با توان مالی در مقیاس کم که از امکانات تحصیلی پائینی بهره مند هستند، جهت پشتیبانی از فعالیت های کشاورزی خود از شیوهٔ ابتدایی بریدن و سوزاندن درختان استفاده می کنند. این تکنیک بدوی کشاورزی شامل بریدن درختان جنگلی پیش از آغاز فصل خشک، و متعاقباً سوزاندن این درخت ها در فصل خشک پیش رو جهت حمایت از فعالیت های آن ها مبنی بر کشت محصولات می شود. این عمل زراعتی تا زمانی که آن منطقه از مواد مغذی خالی شود و دیگر برای پشتیبانی از محصولات کشاورزی کفایت نکند، به صورت مکرر بر روی همان نقطه از خشکی اعمال می شود. این کشاورزان پس از این به سراغ یک نقطهٔ دیگر از خشکی رفته و بی وقفه تکنیک برش و سوزاندن خود
را اجرا می کنند. از نگاه سیاسی، اقدامات دولت اندونزی در زمینهٔ مهار کردن جنگل زدایی به طور گسترده ای مورد انتقاد بوده است. فساد در میان مقامات رسمی منطقه ای اندونزی باعث به وجود آمدن بدبینی نسبت به سخت گیری های دولتی به فعالیت های غیرقانونی در زمینهٔ قطع درختان شده است. تبرئه شدن مالک یک کارخانهٔ چوب بری به نام آدلین لیس در سال ۲۰۰۸، که به قطع غیرقانونی درختان متهم شده بود، نظر عموم را به خود جلب کرد و موجی از انتقادها را متوجه تشکیلات سیاسی کشور اندونزی کرد. با توجه به اینکه مهاجرت ساکنان مناطق روستایی به مناطق شهری به ناگزیر شدن گسترش شهرها منجر شده است، حکومت اندونزی با توسعهٔ پایدار شهرها سعی دارد تا پدیدهٔ جنگل زدایی را مدیریت کند. فقدان پاسخگویی نسبیت به ارتباط پروژه های فراکوچی تقبل شده از سوی دولت اندونزی با جنگل زدایی، نشان گر کمبود شواهدی مبنی بر در نظر گرفته شدن استفادهٔ معقول از منابع جنگلی در پروژه های توسعه شهری دولت است. این موضوع، اعتبار دولت اندونزی در مدیریت کارآمد و مسئولانهٔ پروژه های توسعهٔ شهری و اقدامات مرتبط با حفاظت از جنگل ها را مورد شک قرار داده است. اقدامات حفاظتی. اقدامات برای مها
ر گرمایش جهانی شامل طراحی مقیاس هایی جهت پایش روند پیشروی پدیدهٔ جنگل زدایی در اندونزی، و تشویق حکومت های ملی و منطقه ای به متوقف کردن این روند بوده است. اصطلاح اصلی برای اشاره به برنامه هایی از این دست، کاهش آلاینده های حاصل از جنگل زدایی و فرسایش جنگل (REDD) است. سامانه های جدیدی جهت پایش جنگل زدایی در حال به کار بسته شدن در اندونزی هستند. یکی از این سیستم ها، پلتفرم پایش جنگل برای اقدام متعلق به مرکز توسعهٔ جهانی که در حال حاضر داده های آن نمایش دهندهٔ جنگل زدایی در سراسر اندونزی بوده و به صورت ماهانه بروزرسانی می شوند. در ۲۶ مهٔ ۲۰۱۰ اندونزی مرامنامه ای را برای تعیین یک ضرب الاجل دو ساله برای قراردادهای جدید درخت بری با کشور نروژ به امضا رساند. این توافق بخشی از معامله ای بود که بر پایهٔ آن در صورتی که این کشور به تعهدات خود عمل کند، مبلغی تا سقف یک میلیارد دلار را دریافت خواهد کرد. انتظار می رفت که این توافق موانعی بر سر راه صنعت تولید روغن نخل قرار داده و برنامه های احداث یک شهرک کشاورزی عظیم در استان پاپوآ را به تعویق انداخته یا باعث کند شدن آن شود. منابع مالی در ابتدا برای نهایی کردن استراتژی اندونزی
در رابطه با گرمایش و جنگل ها، ساخت و نهادینه کردن گنجایش کافی جهت پایش، گزارش و تأیید روند کاهش آلاینده ها، و به جریان انداختن سیاست های توان بخش و اصلاحات سازمانی صرف خواهند شد. کشور نروژ قصد دارد تا در راه اندازی سامانه ای جهت کمک به کاهش فساد اداری و در نتیجه اجرای این توافق نامه به اندونزی کمک کند. ضرب الاجل قانونی دو ساله برای درخت بری در اندونزی در ۲۰ مهٔ ۲۰۱۱ به اجرا درآمد و پس از آن نیز در سال ۲۰۱۳ برای دو سال دیگر تمدید شد.
درایور بوستر نرم افزاری آنلاین برای نصب و به روزرسانی درایورهای منسوخ شده است که توسط آیوبیت ساخته شده و قادر است درایور قطعه های مختلف را شناسایی کرده و آخرین نسخه آن ها را از سرور ابری خود دانلود و نصب کند. درایور بوستر قبل از نصب درایورهای جدید یک نقطه بازیابی ایجاد می کند. ویژگی ها. پایگاه داده بزرگ درایور. پایگاه داده درایور این نرم افزار شامل ۱۵ میلیون درایور است. این درایورها از وبگاه رسمی شرکت های سازنده قطعات دریافت شده اند و دارای گواهینامه WHQL مایکروسافت هستند. تشخیص درایورهای قدیمی. به طور پیش فرض نرم افزار هر بار که شروع بکار می کند به صورت خودکار درایورهای قدیمی را اسکن و بروزرسانی می کند. کاربران می توانند این تنظیمات را شخصی سازی کرده و یک اسکن روزانه، هفتگی یا ماهانه را برنامه ریزی کنند. رفع مشکلات ویندوز. صفحه آبی مرگ که گاهی وقت ها ناشی از نصب درایورهای غیررسمی و مشابه است، مشکلات مربوط به کارت صدا و کارت شبکه با به روزرسانی و جایگزینی درایورها برطرف خواهند شد. افزایش سرعت اجرای بازی های ویدئویی. این ویژگی شامل غیرفعال کردن برنامه های غیر ضروری جهت بهبود فضای آزاد حافظه رَم و پردازنده مرکز
ی است تا منابع بیشتری برای اجرای بازی های ویدئویی در دسترس باشد. پشتیبان گیری از درایور ها. امکان پشتیبان گیری از درایور های نصب و یا بروزرسانی شده برای کاربران فراهم است.
زاین لطیف ویلیامسن (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال حرفه ای اهل ایالت متحده آمریکا است. وی هم اکنون عضو تیم نیو اورلینز پلیکانز در اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) است.
له خافیئو (؛ زادهٔ – درگذشته ۷ اوت ۲۰۲۰) سیاست مدار کمونیست ویتنامی بود. او بین سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ (میلادی) دبیرکل حزب کمونیست ویتنام بود. له خافیئو در ۷ اوت ۲۰۲۰، در سن ۸۸ سالگی در هانوی درگذشت.
جین کاتهند گودویل (؛ ۱۹۲۸ – ۲۵ اوت ۱۹۹۷) یک پرستار کانادایی از تبار بومیان اولیهٔ کری بود. وی نخستین زن بومی نخستین ساسکاچوان بود که موفق به فارغ التحصیلی در رشتهٔ پرستاری در سال ۱۹۵۴ میلادی شد. وی پس از فارغ التحصیلی، در نقاط دوردست و صعب العبور ساسکاچوان مشغول به کار شد، به نحوی که برای رسیدن به بیماران خود از سگ های سورتمه و هواپیماهای کوچک تک ملخه استفاده می کرد. وی مدتی نیز در برمودا کار کرد. او یکی از بانیان انجمن پرستاران بومی کانادا (CINA) بود و از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۰ میلادی ریاست آنرا به عهده داشت. وی همچنین نخستین زن سرخپوست بود که به عنوان «مشاور مخصوص» وزیر بهداشت و رفاه دولت کانادا خدمت کرد و مدتی نیز با «سازمان امور بومیان و نواحی شمالی کانادا» همکاری داشت. وی در سال ۱۹۸۶ میلادی از دانشگاه کویینز دکترای افتخاری دریافت نمود. گودویل در سال ۱۹۹۷ میلادی در اثر ابتلا به سرطان در شهر رجاینا درگذشت.
انجمن پرستاران بومی کانادا () یا به اختصار CINA، یک سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی در کاناداست که به انجمن پرستاران کانادا وابسته است. این انجمن تنها سازمان حرفه ای پرستاری برای بومی های کانادا محسوب می شود و پیش از این با نام «انجمن پرستاران سرخ پوست کانادا» شناخته می شد. اَن توماس کالاهان که از تبار بومیان اولیهٔ کری بود، به همراه جین کاتهند گودویل در پایه گذاری آن نقش مهمی داشت و این انجمن در سال ۲۰۱۴ میلادی «جایزهٔ یک عمر دستاورد» خود را به وی تقدیم کرد.
یکی از ضد قهرمانان شاهنامه که از دشمنان ایرانیان به ⁪شمار می⁪آید؛ پولادوند است. پس از اسارت خاقان چین به دست رستم، افراسیاب با نوشتن نامه ای از پولادوند، درخواست یاری و مساعدت کرد. پولاد پس از خواندن نامهٔ افراسیاب، به کمک سپاه توران آمد؛ ولی در نهایت از رستم شکست سختی خورد و فرار کرد. پرسشی که مطرح می شود این⁪ است که در شاهنامهٔ پولادوند یک انسان است یا آنکه دیوی بود که به کمک افراسیاب آمد؟ به نظر می رسد بر اساس ابیات بالا پولادوند در شاهنامه یک دیو است نه یک انسان؛ هرچند دیو بودن او در شاهنامه چندان آشکار نیست. منابع. مقاله ۱، دوره ۰، شماره ۲، پاییز و زمستان ۱۳۸۹، صفحه ۵–۲۹ نوع مقاله: علمی- پژوهشی نویسندگان: ۱. رضا غفوری؛ ۲. مهدی محمدی
ان توماس کالاهان (؛ زادهٔ ۱۹۳۵ میلادی) یک پرستار کانادایی از تبار بومیان اولیهٔ کری است. وی در یک منطقهٔ حفاظت شده سرخپوستان در ساسکاچوان به دنیا آمد و در سن ۴ سالگی، لقب معنوی «واپیکیسیو پیه سیس» (زن پرندهٔ سپید اندام) را به او دادند. او یکی از نخستین زنان بومی کانادا بود که از «بیمارستان عمومی وینیپگ» در رشتهٔ پرستاری در سال ۱۹۵۸ میلادی فارغ التحصیل شد. وی تا مدتها، سرپرستارِ بخش زنان و زایمان بود تا آنکه در سال ۱۹۷۳ میلادی به سازمان نوبنیان «مراقب های مداوم افراد نیازمند» که برای تأمین نیازهای بهداشتی و سلامت چنین افرادی در مرکز وینیپگ برپا شده بود. وی همچنین استاد رشتهٔ پرستاری در «دانشکدهٔ رِد ریور» بود و در سال ۱۹۹۶ بازنشسته شد. وی پس از بازنشستگی مجدداً به دانشگاه رفت و لیسانس روان شناسی و و فوق لیسانس «مطالعات میان رشته ای» گرفت. در سال ۲۰۰۷ میلادی «ساختمان خدمات حیاتی» در «مرکز علوم سلامت» را به نام او نامگذاری کردند که تا آن زمان، بزرگترین پروژهٔ سرمایه گذاری حوزه سلامت در تاریخ منیتوبا محسوب می شد. وی همچنین یکی از نخستین پایه گذاران انجمن پرستاران بومی کانادا (به همراه جین کاتهند گودویل) بود و این
انجمن در سال ۲۰۱۴ میلادی «جایزهٔ یک عمر دستاورد» خود را به وی تقدیم کرد.
جانکارلو یودیکا کوردیا (؛ زادهٔ ) صداپیشه، نویسنده، بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایتالیا است. از جمله آثار او می توان به "جنایت های غیرحرفه ای"، "والس" و "جالو" اشاره کرد.
محمّدجواد مادرشاهی (زاده ۱۰ تیر ۱۳۲۹) سیاستمدار و از کارگزاران سابق جمهوری اسلامی است. او در دوره ریاست جمهوری سید علی خامنه ای مشاور امنیتی رئیس جمهور بودو سپس مشاور محمدرضا نعمت زاده وزیر صنایع وقت و رئیس سازمان بهینه سازی صنایع کل کشور شد. زندگی. مادرشاهی در ۱۰ تیر ۱۳۲۹ در مشهد متولد شد. او دیپلم را از دبیرستان علوی و مدرک مهندسی برق را از دانشگاه صنعتی آریامهر در تهران دریافت کرد و در آنجا با مجید شریف واقفی، وحید افراخته و جواد قدیری آشنا شد. او از شاگردان شیخ محمود حلبی و از اعضای برجسته انجمن حجتیه بوده و از سن ۱۶ سالگی به سخنرانی و مبارزه علیه بهاییت پرداخت. او با ترقی در مراتب این انجمن به یکی از ۷ نفر اصلی اداره کننده انجمن در تهران بدل شد. در سال های ابتدایی پیروزی انقلاب مادرشاهی از انجمن حجتیه جدا شد. مادرشاهی در خاطرات خود دو ضعف برای انجمن حجتیه می شمارد: یک انجمن وجود خود را در انقلاب ذوب نکرد. دوم بسیاری از مقاطع به وجود آمد که اصلا همه این مباحث می توانست یکپارچه بشود. مرحوم آیت الله بهشتی یک پیغام برای دوستان انجمن دادند که بیایید مسایل را کنار بگذاریم و با هم برنامه ریزی کنیم... پیام انجمن
به ایشان یک مقدار مغرورانه بود. یک مقدار مایوس کننده بود. بعد از انقلاب. مادرشاهی پس از انقلاب وارد فعالیت های اطلاعاتی شد و در همراهی با مصطفی چمران فرماندهی رکن دو (بازوی اطلاعاتی و طراحی نظامی) ستاد جنگ های نامنظم جنگ ایران و عراق را بر عهده داشت. مهدی چمران که ریاست دفتر مصطفی چمران وزیر وقت دفاع را برعهده داشت مادرشاهی را به ریاست مرکز اسناد ساواک منصوب کرد. او با نام مستعار مروج ریاست این مرکز را برعهده گرفت. این انتصاب مورد اعتراض برخی از انقلابیون قرار گرفت، از جمله عزت شاهی معتقدند این انتصاب به اعضای حجتیه که به اعتقاد آنها سابقه همکاری با ساواک داشتند این فرصت را داد تا «مدارک مربوط به خودشان را از میان پرونده ها بیرون بکشند.» در دوره ریاست جمهوری سید علی خامنه ای مادرشاهی به عنوان مشاور امنیتی وی فعالیت می کرد. در زمان تشکیل وزارت اطلاعات، مادرشاهی از طرف رئیس جمهور در جلسات مجلس حضور می یافت و خواهان تشکیل سازمان اطلاعات زیر نظر رئیس جمهور به جای وزارتخانه بود. به نوشته مهدی شبانی، به نظر می رسد مادرشاهی از رابطین بین ایران و سازمان های جاسوسی غربی بوده است. اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس وقت مجلس شور
ای اسلامی در خاطرات خود نوشته است مادرشاهی و «حبیب» در سال ۱۳۶۱ به همراه برای گرفتن اطلاعات از ولادیمیر کوزیچکین، افسر کا گ ب در تهران که به غرب پناهنده شده بود به پاکستان رفتند و اطلاعاتی در خصوص حزب توده دریافت کردند. مدتها تصور می شد منظور از «حبیب» حبیب الله عسگراولادی وزیر وقت بازرگانی است، تا این که مادرشاهی در یک سخنرانی در تیر ۱۳۹۹ اعلام کرد حبیب همان حبیب الله بیطرف بوده است. این اطلاعات برای دستگیری و اعدام رهبران و اعضای حزب توده مورد استفاده قرار گرفت. مادرشاهی از مؤسسین دانشگاه علوم پزشکی تک جنسیتی فاطمیه قم بود و همسرش (طاهره لباف) را به ریاست آن منصوب کرد که در سال ۱۳۸۱ به دستور وزیر بهداشت درمان و آموزش پزشکی منحل شد. مادرشاهی هم اکنون دبیرکل «مؤسسه مطالعاتی و تحقیقاتی بشیرصالح» در کنار آیت الله محسن اراکی، حسین قاهری و علی وکیلی به عنوان عضو هیئت امنای این موسسه، و عضو مؤسسین و هیئت امناء «مرکز جامع علوم اسلامی» (حوزه علمیه مجتهدین جوان) است. طاهره لباف همسر مادرشاهی نیز از اعضای انجمن حجتیه بوده و اکنون پزشک است. محمدجواد مادرشاهی با سید جواد مادرشاهی از اعضای جبهه ملی ایران یکی نیست.
استان داغستان (به روسی: Дагестанская область) یک استان در که در امپراتوری روسیه واقع شده بود این استان در سال ۱۸۶۰ تشکیل و در سال ۱۹۱۷ منحل شد. استان داغستان ۲۹٬۷۴۰ کیلومتر مربع مساحت و بر طبق سرشماری سال ۱۸۹۷ میلادی ۵۷۱٬۱۵۴ نفر جمعیت داشت.
مورد زرد یا نقشه مانشتاین نام رمز طرح عملیاتی تهاجم نیروهای مسلح آلمان در جریان جنگ جهانی دوم به کشورهای سفلی و فرانسه بود. این طرح از دهم ماه مه سال ۱۹۴۰ با موفقیت اجرایی و به تصرف کشورهای هدف انجامید. طرح اولیه. پیش از آغاز جنگ جهانی دوم طرح های توسعه ای آلمان شامل هیچ گونه احتمال درگیری در یک جنگ اروپایی با قدرت های غربی نمی شد. در واقع جز طرح کارزار لهستان، هیچ دستورالعملی از طرف ستاد کل آلمان برای عملیات های آینده وجود نداشت. به هر صورت، پس از پیروزی در نبرد لهستان، آدولف هیتلر، پیشوای آلمان، با اعلام این که «دشمن در حال قدرت گرفتن است»، با صدور فرمان شماره ۶ پیشوا در روز ۹ اکتبر سال ۱۹۳۹ از فرماندهان کل سه نیروی ورماخت خواست طرح یک عملیات تهاجمی پیش دستانه «در جناح شمالی جبهه غربی از طریق لوکزامبورگ، بلژیک و هلند» را آماده کنند. او خواهان آغاز تهاجم «در سریع ترین زمان ممکن و با بیشترین توان ممکن» شد. نیروی زمینی ده روز بعد طرح خود را ارائه نمود. این طرح که ده روز بعد از آن مورد بازبینی قرار گرفت، «دستورالعمل استقرار، مورد زرد» نام داشت. طرح نیروی زمینی تحت نظر سپهبد فرانتس هالدر، رئیس ستاد کل این نیرو ت
نظیم گشته بود. این طرح یک تهاجم مستقیم رو در رو توسط نیروهای آلمانی مستقر در اراضی غربی را پیش بینی کرده بود. بر این اساس، ۵۶ لشکر پیاده نظام که مسئول حفاظت از مرزهای غربی در مقابل تهاجم احتمالی فرانسه و بریتانیا بودند، با پشتیبانی ۹ لشکر زرهی، از طریق بلژیک و جنوب هلند پیشروی می کردند. این طرح تمرکز تهاجم را از طریق مرکز بلژیک قرار داده بود. نیروهای زرهی و موتوریزه در جناح شمالی و نیروهای کوهستان از طریق جنگل های آردن، در جناح جنوبی حضور داشتند. قوای هوابرد در اراضی پشت سر دشمن، در نزدیکی خنت، فرود می آمدند تا اقدام نیروهای متحرک متفقین در تقویت خط مقدم بلژیک را با اختلال مواجه سازند. در جانب شمالی، گروه ارتش ب به فرماندهی ارتشبد فدر فن بک، با ۴۳ لشکر در قالب ۴ ارتش، می بایست بین نیمیخن و نامور از رود موز می گذشت و به طرف ساحل کانال مانش می رفت. بی طرفی هلند می بایست رعایت می شد؛ مگر در صورتی که لزوم اجرای «ضمیمه ماستریخت» پدید می آمد. بر اساس این ضمیمه، ارتش ششم به فرماندهی ارتشبد والتر فن رایشناو وارد خاک هلند می شد تا قلعه لیژ را از طرف شمال دور بزند. در همین حال، ارتش چهارم به فرماندهی ارتشبد گونتر فن کل
وگه قلعه لیژ را از جنوب محاصره می کرد. این دو ارتش مجموعاً شامل ۹ لشکر زرهی و ۴ لشکر موتوریزه، غرب لیژ به یکدیگر ملحق می شدند و در کنار هم از راه بروکسل و شارلروآ به سمت بندر کاله و بولونیه در فرانسه می رفتند. در مرکز خط مقدم، گروه ارتش آ به فرماندهی ارتشبد گرت فن روندشتت با ۲۲ لشکر در قالب ۲ ارتش دوازدهم و شانزدهم، می بایست از جناح چپ گروه ارتش ب در مقابل حملات فرانسوی ها از جانب جنوب شرقی محافظت می کرد. در جانب جنوبی، گروه ارتش سی به فرماندهی ارتشبد ویلهلم ریتر فن لیب با ۱۹ لشکر در قالب ۲ ارتش یکم و هفتم، در مقابل خط دفاعی ماژینو، مأموریتی کاملاً دفاعی داشت. این گروه ارتش می بایست خط رود راین را حفظ و از رخنه فرانسوی ها به زارلاند جلوگیری می کرد. پشتیبانی هوایی برای تهاجم توسط ناوگان دوم هوایی به فرماندهی سپهبد هلموت فلمی و ناوگان سوم هوایی به فرماندهی سپهبد هوگو اشپرله، تأمین می شد. طرح نهایی. به هر صورت رضایت چندانی در ارتباط با طرف اولیه وجود نداشت. به عقیده سرلشکر اریش فن مانشتاین، رئیس ستاد گروه ارتش آ، این طرح حمله ای مستقیم علیه بیشتر نیروهای متحرک متفقین در بلژیک برای به دست آوردن اراضی را پیش بینی
کرده بود به جای این که یک عملیات متحرک برای انهدام آن ها را در نظر داشته باشد. علاوه بر این، فن مانشتاین می پنداشت، حتی با حداکثر تلاش گروه ارتش آ، ضد حمله فرانسوی ها از لورن به سمت شمال شرقی ممکن بود نیروهای آلمانی را در بلژیک به محاصره بیندازد. فن مانشتاین هدف این طرح را دستیابی به «یک پیروزی جزئی و تصرف اراضی» و نه شکست کامل دشمن، می دانست. خود هیتلر نیز با اصول بنیادین این طرح موافق نبود. او پیش بینی می کرد، با توجه به این که عملیات در میانه زمستان آغاز می شد، مرحله نخست تهاجم در اثر بدی آب وهوا و شرایط زمین، در مرکز بلژیک متوقف می گشت. از این رو، دستور به افزوده یک سپاه با یک لشکر زرهی و یک لشکر موتوریزه به گروه ارتش آ داد تا تا با رخنه از ناحیه آرلون با گذر رود موز در سدان به سمت لوان، به مأموریت گروه ارتش ب پس از لیژ، سهولت ببخشد. بدین شکل، فرماندهی عالی نیروی زمینی روز ۹ نوامبر سپاه ۱۹ تحت امر سپهبد هاینتس گودریان را که در جایگاه ذخیره در نزدیکی برلین قرار داشت، به گروه ارتش آ ملحق نمود و تهاجم آن را به طرح عملیاتی افزود. در این زمان، فن روندشتت و فن مانشتاین خواهان دریافت یک ارتش کامل زرهی بودند. با
وجود ارسال چنین درخواست در این رابطه، فرماندهی عالی نیروی زمینی و در راس آن هالدر و فن براوخیچ تماماً با مخالفت کرد چرا که این مقدار نیروی زرهی را قادر به عملیات مؤثر در شرایط زمستانی با یخبندان راه ها نمی دید. طرحی نهایی عملیاتی مورد زرد در ابتدا جهت تحقق هدف محدود دستیابی به یک موضع جغرافیایی جهت ادامه جنگ علیه فرانسه و بریتانیا طراحی شد. طرح عملیاتی مورد قرمز نیز به عنوان ادامه این طرح، جهت سلطه نهایی بر فرانسه در نظر گرفته شده بود. مورد زرد از چهار شاخه که می بایست به صورت همزمان اجرا می شدند، تشکیل می گردید: هدف کلی این عملیات به محاصره درآوردن گروه ارتش ۱ فرانسه در مناطق شمالی و انهدام آن ها در طول خط ساحلی بود. بدین منظور یگان های پیاده نظام گروه ارتش آ با تعقیب قوای زرهی، می بایست جناح جنوبی آن ها را با اتخاذ مواضع دفاعی در طول رودهای ان و سوم، تأمین می نمودند. بر اساس این طرح تهاجم قدرتمند زرهی و مکانیزه مرز بین ارتش دوم فرانسه با مواضع ثابت و ارتش نهم فرانسه که حال انتقال به جنوب بلژیک بود، را هدف می گرفت. این حرکت توسط گروه زرهی "کلایست" با سه سپاه موتوریزه در یک ستون با جلوداری سپاه ۱۶ موتوریزه به
فرماندهی سپهبد هاینتس گودریان با سه لشکر زرهی و یک هنگ پیاده نظام موتوریزه انجام می گرفت. در پی این نیروها، پیاده نظام گروه ارتش آ در قالب ارتش های دوازدهم و شانزدهم مجموعاً با ۲۲ لشکر پیاده نظام و یک لشکر کوهستان، می بایست از ایجاد شکاف در پشت سر نیروهای زرهی جلوگیری و از جناح جنوبی آن محافظت می کرد. این دو ارتش توسط ارتش دوم تعقیب می شد. در مجموع ۴۵ لشکر نیز در جایگاه ذخیره فرماندهی عالی نیروی زمینی قرار داشتند.
آیفون ۱۱ () یک گوشی هوشمند از اپل است که در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۹ معرفی شد. این گوشی از نسل سیزدهم آیفون است و جانشین آیفون اکس آر شده است. آیفون ۱۱ به همراه نسخه گران تر آن یعنی آیفون ۱۱ پرو در اپل پارک توسط تیم کوک رونمایی شد. سیستم عامل این گوشی آی اواس ۱۳ است. صفحه نمایش این گوشی همانند همتای قبلی خود از Liquid Retina ساخته شده که تراکم پیکسلی برابر ۳۲۶را دارا است همچنین اندازه صفحه نمایش به ۶٫۱اینچ می رسد که ۷۹درصد از فضای جلوی صفحه را اشغال کرده است. این گوشی مجهز به پردازنده A13 Bionic با تکنولوژی ساخت +۷نانومتر است و مقدار رم آن برابر با ۴ گیگابایت و همچنین دارای ۶تنوع رنگی می باشد. شرکت اپل گوشی آیفون ۱۱ را در سه مدل معرفی کرد که غیر از این نسخه، آیفون ۱۱ پرو و آیفون ۱۱ پرو مکس با رنگ خاص سبز نیمه شب (Midnight Green) نیز عرضه کرده است.
آیفون ۱۱ پرو و آیفون ۱۱ پرو مکس تلفن های هوشمندی هستند که توسط اپل طراحی و تولید و روانهٔ بازار شده اند. این دو گوشی، پرچمداران نسل سیزدهم آیفون هستند و به ترتیب جانشین آیفون اِکس اِس و آیفون اِکس اِس مَکس شدند. تیم کوک، مدیرعامل شرکت اپل در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۹ در تئاتر اپل پارک از این دو دستگاه در کنار مدل پایین تر یعنی آیفون ۱۱ رونمایی کرد. پیش خرید آیفون های پرو در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۹ آغاز شد و در ۲۰ سپتامبر به بازار عرضه شدند. طراحی. آیفون ۱۱ پرو در رنگ های طلایی، نقره ای، اسپیس گرِی و سبز نیمه شب موجود است، که آخری قبلاً در آیفون ها موجود نبود. مشابه آیفون ایکس اس، در قسمت بالای صفحه نمایش، حاشیهٔ باریکی با یک زائده وجود دارد که محل قرارگیری دوربین ۱۲مگاپیکسلی سلفی و بلندگو است. طراحی جدید دوربین عقب با سه دوربین و یک فلاش که در یک فریم مربع شکل قرار گرفته اند قابل مشاهده ترین تفاوت در مقایسه با آیفون ایکس اس است. در این دستگاه نماد اپل در قسمت پشتی دستگاه بدون نوشته قرار دارد و استفاده از شیشهٔ مات در پشت دستگاه، آیفون ۱۱ پرو را از گوشی های قبلی اپل متمایز می کند.