Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لویی آنتوان دو بوگَنویل () زاده ۱۲ نوامبر ۱۷۲۹ –درگذشته ۳۱ اوت ۱۸۱۱) کاوشگر و دریابد اهل فرانسه بود. وی هم عصر کاوشگر بریتانیایی، جیمز کوک بود و در طی جنگ هفت ساله در شمال آمریکا و جنگ استقلال آمریکا بر علیه نیروهای بریتانیایی جنگید. بوگنویل بعداً به خاطر سفرهای کاوشی خود، از جمله سفر به دور کره زمین در یک کاوشگری علمی در سال ۱۷۶۳، اولین استقرار ثبت شده در جزایر فالکلند، و سفرهای دریایی به اقیانوس آرام، به شهرت رسید. جزیره بوگنویل در پاپوآ گینه نو و همچنین گل بوگینویلیا به نام او نامگذاری شده است. زندگی. حرفه های اولیه. بوگنویل که "فرزند پیر-ایو دو بوگنویل" (۱۶۸۸ الی ۱۷۵۶)، یک دفترخانه دار (اسناد رسمی) بود، در ۱۲ نوامبر ۱۷۲۹ "(۲۱ آبان ۱۱۰۸ خورشیدی)" در پاریس، پایتخت پادشاهی فرانسه به دنیا آمد. وی در اوایل زندگی، در رشته حقوق تحصیل کرد، اما به زودی این حرفه را رها نمود. در سال ۱۷۵۳ در وارد ارتش فرانسه شده و به سپاه تفنگداران گارد پیوست. در سن بیست و پنج سالگی رساله ای در مورد حساب انتگرال، به عنوان مکملی برای رساله Des infiniment petits نوشته گیوم لوپیتال منتشر نمود. در سال ۱۷۵۵ او به عنوان منشی سفارت فرانسه د
ر لندن به انگلستان فرستاده شد و در آنجا به عضویت انجمن سلطنتی درآمد. جنگ هفت ساله (جنگ فرانسویان و سرخپوستان). بوگنویل در سال ۱۷۵۶ با درجه سروان پیاده نظام سواره دراگون و افسر دستیار مارکی لوئی-ژوزف دو مونتکالم به کانادا اعزام شد. او در تصرف دژ ازویگو در سال ۱۷۵۶ و نبرد دژ ویلیام هنری در سال ۱۷۵۷ فعالانه شرکت داشت. وی در سال ۱۷۵۸ در طی دفاعی پیروزمندانه از دژ کاریون مجروح شد.. بوگنویل در زمستان بعدی به دستور مارکی برای به دست آوردن منابع نظامی بیشتر برای مستعمره به فرانسه بازگشت. در طول این سفر، او به آموختن راه های دریا پرداخت، مهارت هایی که بعدها به خوبی به کارش آمدند.بوگنویل پس با حضور در جنگ علیه بریتانیا خود را متمایز و برجسته نمود، وی به سرهنگی ارتقا یافته و مفتخر به کسب نشان سنت لوئی گردید. وقتی سال بعد به کانادا بازگشت، موفق به کسب منابع محدودی شده بود. مقامات دولتی تصمیم گرفته بودند تا "«وقتی خانه آتش گرفته، نگران اصطبل نباشد»" (کنایه از تحدید سرزمین اصلی فرانسه در جنگ های هفت ساله است). در طی سال تعیین کننده ۱۷۵۹، بوگنویل در دفاع از استجکامات کِبِک، پایتخت فرانسه جدید شرکت نمود. او با نیروی کوچک ولی
نخبه تحت فرمانش، که در میان آنها سربازان نارنجک انداز و سواران داوطلب بودند، در ساحل شمالی رودخانه سن لوران، در بالادست شهر، به گشت زنی پرداخت. او چندین بار مانع از ورود انگلیسی ها به ساحل رودخانه و قطع ارتباط با مونترال شد. با این حال، او زمان کافی برای جمع آوری نیروهایش و حمله به عقبه سپاه بریتانیا را نداشت، زمانی که آنها با موفقیت از دشت های آبراهام بالا رفته و در ۱۳ سپتامبر به کبک حمله ور شدند. پس از تلاش سرهنگ ناکام برای کمک رسانی مجدد به شهر محاصره شده، و در پی مرگ مرگ مارکی دو مونتکالم و سقوط کبک در ۱۸ سپتامبر، بوگنویل به دستور فرمانده جدیدش، شوالیه دو لِوئیس، به جبهه غربی اعزام شد. او تلاش کرد تا حمله سه جانبه علیه مونترال را از سنگرهای خود در جزیره ایل او نوآ Île-aux-Noix متوقف نماید. او از جمله افسرانی بود که شوالیه دو لویس را در جزیره سنت هلن در نزدیکی مونترال برای حفظ آخرین موضع فرانسویان در آمریکای شمالی قبل از تسلیم عمومی در سپتامبر ۱۷۶۰ همراهی کردند. بوگنویل در مورد این جنگ در یادداشت های روزانه خود نوشت: "«این جنگی نفرت انگیز است. بسیار هوایی که ما تنفس می کنیم، مسری است از بی احساسی و سختی»"
. بوگنویل که همراه با دیگر افسران فرانسوی که همگی از افتخارات نظامی توسط فاتحان جنگ محروم شده بودند به اروپا بازگردانده شد و با شرایط تسلیم از انجام هرگونه وظیفه فعال بیشتری در برابر بریتانیا منع شد. وی سال های باقی مانده از جنگ هفت ساله (۱۷۶۱ تا ۱۷۶۳) را به عنوان یک دیپلمات گذراند و به مذاکره در مورد معاهده پاریس کمک کرد. تحت در طی معاهده فرانسه بیشتر فرانسه جدید در شرق رودخانه می سی سی پی را به امپراتوری بریتانیا واگذار نمود. اولین پیراناوبری فرانسوی. اسکان ایل مالیوینا جزایر فالکلند. پس از صلح، فرانسوی ها تصمیم گرفتند که ایل مالوینا() یا همان جزایر فالکلند را به مستعمره خود تبدیل نمایند. در آن زمان این جزایر تقریباً ناشناخته بودند. در آن زمان این جزایر تقریباً ناشناخته بودند. بوگنویل با هزینه خود وظیفه اسکان آکادیانی ها (فرانسوی تبارهایی که به مستعمره آکادی در فرانسه نو مهاجرت نموده بودند) را که به دلیل امتناع از ادای سوگندهای وفاداری، توسط بریتانیایی ها به فرانسه تبعید شده بودند را بر عهده گرفت. در ۱۵ سپتامبر ۱۷۶۳، بوگنویل با ناوچه لِگل () (عقاب)، تحت هدایت ناخدا "نیکولا-پیر دولکوگویو" و کشتی اسلوپ لُوس ف
انز () (ابولهول)، تحت هدایت ناخدا "فرانسوا-شنارد دو لاژی رُوده" از فرانسه شروع به حرکت نمود.در این سفر طبیعت شناس و نویسنده «آنتوان ژورف پرنیتی» Antoine-Joseph Pernety که به (دوم پرنیتی) مشهور بود، کشیش و وقایع نگار سفر کاوشگری و مهندس و جغرافیدان «لوهیلیر دو لارسر» Lhuillier de la Serre، کاوشگران را همراهی می نمودند. کاوشگران در اواخر ژانویه ۱۷۶۴ به خلیج فرانسوی (که بعداً برکلی ساوند تغییر نام داد) وارد شدند. آنها سپس به مکانی که امروزه پورت لویی قرار دارد وارد شده و آن را به نام پادشاه فرانسه لوئی پانزدهم نامگذاری نمودند. مراسم رسمی در اختیار گرفتن مالکیت جزایر در ۵ آوریل ۱۷۶۴ برگزار شد و پس از آن بوگنویل و پرنیتی به فرانسه بازگشتند. لویی پانزدهم در ۱۲ سپتامبر ۱۷۶۴ "(۲۲ شهریور ۱۱۴۳ خورشیدی)" به طور رسمی مالکیت جزایر را تصویب نمود. اگرچه این مستعمره فرانسوی جمعیتی بیش از ۱۵۰ نفر نداشت، اما به دلیل انگیزه های مالی (بوگنویل هزینه سفرها را شخصاً پرداخت کرده بود) و دلایل سیاسی (اسپانیا از این واهمه داشت که فالکلند به پایگاهی برای حمله به طلای پروی آن دولت تبدیل شود)، دولت فرانسه به بوگنویل دستور داده تا این مستع
مره را برچیده و آن را به اسپانیایی ها بفروشد.بوگنویل ۲۰۰٬۰۰۰ فرانک در پاریس و ۵۰۰٬۰۰۰ فرانک دیگر در بوئنوس آیرس دریافت نمود. اسپانیا موافقت کرد که مستعمره پورت لوئی را حفظ نموده و به این ترتیب از ادعای مالکیت بریتانیا بر جزایر جلوگیری نمود. اسپانیا قبل از استقرار فرانسویان در ارتباط با این مستعمره ادعای مالکیت داشت. در ۳۱ ژانویه ۱۷۶۷ در ریو دلا پلاتا، بوگنویل با دون فیلیپ روئیز پوئنته، فرمانده ناوچه لا اسمرالدا و لا لیبر ("خرگوش") و فرماندار آینده ایلاس مالویناس ملاقاتی داشت تا مالکیت مستعمره را منتقل کرده و ساکنین فرانسوی را تخلیه نماید. به نوشته بوگنویل: پیراناوبری (سفر به دور کره زمین). در سال ۱۷۶۶ بوگنویل از پادشاه فرانسه لویی پانزدهم اجازه سفر به دور کره زمین را دریافت نمود. او چهاردهمین دریانورد و اولین فرانسوی بود که به دور دنیا سفر کرد (اگرچه برخی معتقدند که ریچارد نورماندی که در طول سفر فردیناند ماژلان به دور دنیا در خدمت او بود، اولین فرانسوی بود که این کار را انجام داد) انجام این مأموریت اعتبار فرانسه را پس از شکست هایش در طول جنگ هفت ساله بهبود بخشید. این اولین سفر کاوشگری به دور دنیا بود که طبیعت
شناسان و جغرافی دانان حرفه ای دریانوردان را همراهی می نمودند.
مصطفی الخلفی ()؛ (زاده: ۱۹۷۳) در القنیطره به دنیا آمد. وی یک سیاستمدار اسلامی، روزنامه نگار و محقق دانشگاهی در مراکش است. وی در سال ۲۰۱۱ پس از پیروزی حزب عدالت و توسعه در انتخابات پارلمانی مراکش به عنوان وزیر ارتباطات و سخنگوی دولت عبدالاله بن کیران خدمت کرد. او در حال حاضر به عنوان وزیر مسئول روابط با مجلس و سازمانهای مجتمع مدنی و همین طور سخنگوی دولت سعد الدین العثمانی خدمت می کند. تحصیلات. مصطفی از زمانی که جوان بود توانست با تحصیلات گوناگون دانشگاهی آشنا شود و در هر زمینه به مدرکی دست پیدا کند. ابتدا مدرک لیسانس علوم ریاضی را بدست آورد، سپس مدرک لیسانس فیزیک در سال ۱۹۹۵ را از دانشکده علوم در القنیطره دریافت نمود. او همچنین در سال ۱۹۹۸ از دانشگاه ابن طفیل مدرک پژوهش های اسلامی را بدست آورد و لیسانس علوم سیاسی را نیز از دانشگاه محمد أکدال پنجم کسب نمود و توانست به مدرک کارشناسی ارشد در همین رشته نائل آید. فعالیت اتحادیه دانشجویی. او یکی از پیشگامان جنبش دانش آموزی و دانشجوی مراکش بود؛ او رهبری جنبش دانشجویان را پس از حمله ایالات متحده به عراق بر عهده داشت و به عنوان سخنگوی دسته دانشجویان شناخته می شد. تحقیق
ات علمی. در دوران تحصیلات عالی خود، موضوع پایان نامه دکترای خود را در زمینه «روابط آمریکا و چشم انداز آن در جنبش اسلامی و به طور خاص در مراکش و جهان عرب» بود نوشت. او یک سال را در ۲۰۰۷ به عنوان یکی از محققان در مرکز کارنگی آمریکا گذراند، جایی که با ایده های بلند مدت ایالات متحده آشنا بود. او از سال ۲۰۰۹ مرکز مطالعات و تحقیقات و پژوهش های معاصر مراکش را به عنوان مرکز نظارت بر تحول اندیشه های مذهبی در مراکش تأسیس نمود.
باکور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مهبان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۱۶خانوار) بوده است.
احمد نجیب الشابی ()؛ (زاده: ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۴) یک وکیل و سیاستمدار تونسی است. وی متأهل و ۵ فرزند دارد. در سال ۱۹۶۴ لیسانس علوم گرفت و سپس به فرانسه رفت و درس پزشکی خواند ولی دو سال بعد به دلیل فعالیت های سیاسی وارد دانشکده قانون شد. در سال ۱۹۶۸ تحصیل را به دلیل فعالیت های سیاسی و دستگیری و محکومیت به ۱۱سال زندان که ۲ سال آن را گذراند ترک کرد، سپس در سال ۱۹۷۱سال دوم حقوق را با موفقیت در الجزایر به اتمام رساند و پناهندگی سیاسی گرفت. سپس درس را کنار گذاشت و وارد فعالیت سیاسی شد. در سال ۱۹۸۱مجدد دنبال درس رفت و در سال۱۹۸۳ درس حقوق را به اتمام رساند و در سال ۱۹۸۴ حرفه وکالت را شروع کرد. فعالیت های سیاسی. احمد نجیب به عنوان یک جوان شروع به فعالیت کرد و در شکل گیری اولین هسته های بعث در تونس شرکت داشت. بعد از فعالیت های دانشجویی در سال ۱۹۶۸ دستگیر و به ۱۱سال زندان محکوم شد که ۲سال آن را گذراند سپس به شمال غرب تبعید شد. در ابتدی دهه هفتاد به سازمان کارگر تونسی پیوست و فعال ترین عضو این سازمان در خارج بود. بعد از دستگیری گروهی از رهبران سازمانش وی در ۲۷ دسامبر۱۹۷۷ به صورت مخفی به تونس برگشت این در حالی بود که غیاباً به ۲۱
سال زندان محکوم شده بود. در سال ۱۹۸۱ تصمیم گرفت که مبارزه علنی را شروع کند و حزب تجمع سوسیالیستی پیشرفته را تأسیس کرد و در سال ۱۹۸۳ اجازه رسمی آن را گرفت و در سال ۱۹۸۴ روزنامه (الموقف) را تأسیس کرد. در سال ۱۹۹۱ با طرح امنیتی رژیم بن علی برای حل مسائل سیاسی مخالفت کرد. در سال ۲۰۰۴ و سال ۲۰۰۹ کاندیدای ریاست جمهوری شد. در سال ۲۰۰۵ در اعتراض به محدود کردن آزادیها همراه با هفت تن از مبارزان دست به اعتصاب غذای یک ماهه زد. در تأسیس گروه ۱۸ اکتبر حقوق و آزادیها که بخش زیادی از اپوزیسیون تونس را متحد کرد شرکت داشت. در اولین دولت وزیر رشد محلی شد.
یحیی سکاف () (زاده: ۱۱ مارس ۱۹۷۸) در شروع پروسه مبارزاتیش به حزب قومی اجتماعی سوریه پیوست و سپس وارد جنبش فتح برای شرکت در عملیات نظامی علیه اسرائیل شد. مفقود شدن. هنگام شرکت در عملیات نظامی در شمال لبنان ناپدید شد. گمان زده می شود که توسط مقامات اسرائیلی دستگیرشده است ولی اسرائیل مدعی است که در صحنه جنگ کشته شده و هیچ آثاری از او پیدا نشده است. مرکز الخیام که مسائل اسرای لبنانی در اسرائیل را دنبال می کند می گوید که خانواده اش و اسرایی که از زندان های اسرائیل آزاد شده اند او را در داخل زندان دیده اند. وی اکنون یکی از ناپدیدشدگان در زندان اسرائیل است.
یوسف العیسی (زاده: ۱۸۷۰ – درگذشته: ۱۹۴۸) روزنامه نگار و مترجم فلسطینی، در شهر یافا به دنیا آمده است، وی در صدور چند روزنامه از جمله روزنامه فلسطینی نقش داشت که همراه با پسر عمویش عیسی العیسی در سال ۱۹۱۱ تأسیس کردند، این روزنامه قدیمی ترین و طولانی ترین روزنامه فلسطینی بود و تا سال ۱۹۶۷ فعالیت می کرد. وی در سال ۱۹۱۸ به شهر دمشق در سوریه منتقل شد و در آنجا روزنامه الف باء تأسیس کرد و در سال ۱۹۴۸ در گذشت و در دمشق دفن شد. فعالیت ها. در مدرسه ارتورکسیه در لبنان درس خواند و در فعالیت های مختلف عربی از طریق روزنامه نگاری شرکت داشت. در جنگ جهانی اول دستگیر و در دمشق زندانی شد و تا پایان جنگ و فروپاشی حکومت عثمانی در زندان بود بعد از آزادی از زندان در سال۱۹۲۰ روزنامه الف باء را تأسیس کرد که بعد از مرگش پسرش خالد این روزنامه را اداره می کرد و تا سال ۱۹۵۸ که وحدت سوریه اعلام شد این روزنامه فعالیت می کرد. این روزنامه ۴۰ سال منتشر می شد. وی برای مدتی در روزنامه فلسطین نیز فعالیت کرد و بر انتشار آن نظارت داشت و مقاله هایی می نوشت که بسیار شهرت داشت.
نوری دمیراق (؛ ۱۸۸۶ – ۱۹۵۷) یک تاجر و سیاست مدار اهل ترکیه بود. او یکی از اولین میلیونرهای ترکیه بود.
سلنیس لِـیوا (؛ زادهٔ ۲۶ مهٔ ۱۹۷۲) بازیگر اهل کوبا و ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "نظم و قانون"، "مظنون"، "ماریا سرشار از برکت"، "نارنجی مد جدید است، سکس و شهر ۲، '، '، "دیدبان سوم"، "سوپرانوز"، "همسر خوب، "مظنون"، "دختران"، "ابتدایی"، "پیروی"، "معاون رئیس جمهور"، "خانم وزیر" و "" اشاره کرد.
ریچل فرانسیس شا که با نام هنری فرانکی شا (؛ زادهٔ ۱۹۸۱ میلادی) شناخته می شود، هنرپیشه، فیلمنامه نویس، کارگردان و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "لالایی"، "قوی تر"، ""، "دو دختر ورشکسته"، سلام خانم ها، "آقای ربات"، "هوم کامینگ"، "حرکت ناگهانی ممنوع"، "آمرزش"، "سقوط کردن"، "بیماری های آشکار" و "ایالت کوهستان آبی" اشاره کرد.
براق حاجب یا برق حاجب، بنیان گذار و اولین حاکم قراختاییان کرمان است که در سال ۶۱۹ هجری بعد از شکست خوارزمشاهیان از مغولان، به کرمان گریخت و توانست کنترل منطقه را بدست گیرد و حکومت مستقل خود را تأسیس کند. چون نسبت به مغولان از در فرمانبرداری درآمد، اوگتای قاآن، او را در امارت کرمان باقی گذاشت و بدین ترتیب قدرت او در این ولایت بی منازع گشت. وی به مدت سیزده سال بر کرمان فرمان راند و در ذی الحجه ۶۳۲ ق / اوت ۱۲۳۵ م در کرمان درگذشت . پس از براق حاجب، برادر زاده اش قطب الدین محمد جانشین وی شد. ازدواج و فرزندان. او با یوکا خاتون ازدواج کرد و رکن الدین تنها پسرش از اوست و همچنین با بیوه علاءالدین محمد خوارزمشاه و قتلغ ترکان خاتون هم ازدواج کرد. درگذشت. در اختلافی که میان براق و علاءالدوله محمود، اتابک یزد رخ داد، به یزد لشکر کشید، اما پیش از آنکه نبردی روی دهد، غائله خاتمه یافت . به دنبال این وقایع ، سرداران مغول که به فرمان اوگتای خان مأمور فتح سیستان شده بودند، از او یاری خواستند، و وی را به اطاعت از خان مغول فراخواندند. براق پاسخ داد که با لشکر خویش کار تصرف سیستان را بدون کمک مغولان به انجام خواهد رساند. سپس فرزند
خود رکن الدین خواجه مبارک را به خدمت اوگتای روانه کرد. رکن الدین هنوز به مقصد نرسیده بود که براق در سال ۶۳۲ درگذشت و در گنبد سبز دفن شد. جستارهای وابسته. قراختاییان کرمان
اَنالیس باسو (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جاده سرخ ،" "کاپیتان خارق العاده"، "داستان های زمان خواب"، "امید روح میابد"، "نورگیر"، ""، "کدبانوهای وامانده"، "به من دروغ بگو"، "خون حقیقی"، "استخوان ها"، "پارک ها و تفریحات"، "دختر جدید"، "نیکیتا" و "کنستانتین" اشاره کرد.
فرانچسکا هیلتون (؛ – ) بازیگر، عکاس، کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود. یک ماه قبل از مرگش در سال ۲۰۱۵، او چنان فقیر شده بود که در آپارتمان های اجاره ای هفتگی و در ماشینش زندگی می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "یک جای امن" اشاره نمود.
نیکولتا ماکیاولی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. پدر او یک ایتالیایی از شهر فلورانس و مادرش آمریکایی بود و خودش از نوادگان فیلسوف شهیر ایتالیایی نیکولو ماکیاولی بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "حکایت های ناپسند"، "زنان سیری ناپذیر"، "آبنبات"، "سینه های یخی"، "فراسوی نیک و بد"، "مأمور پلیس"، "هیجان" و "زندگی عجیب و غریب بارون فریدریش فون در ترنک" اشاره کرد.
کاووس سیدامامی (زادهٔ ۳ دی ۱۳۳۲ – درگذشتهٔ ۱۹ بهمن ۱۳۹۶) فعال محیط زیست، جانباز جنگ ایران و عراق، و دکترای جامعه شناسی، عضو هیئت علمی دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق، استاد ارتباطات و مدیرعامل مؤسسه «حیات وحش میراث پارسیان» بود که در ۱۹ بهمن ۱۳۹۶ در زندان اوین درگذشت. زندگی. رامین سید امامی، فرزند کاووس سیدامامی در مورد زندگی پدرش می گوید کاووس سید امامی پس از دریافت کارشناسی ارشد در امور بین الملل از دانشگاه اوهایو به ایران بازمی گردد. در سال ۱۳۵۸ در دانشگاه جندی شاپور اهواز جامعه شناسی تدریس می کند. در بحبوحه اعتراضات اوایل انقلاب، با جمعی از استادان و برای حفاظت از دانشجویان گروهی را تشکیل می دهد. با همسرش، مریم ممبینی، آشنا می شود و در خردادماه ۱۳۵۹ ازدواج می کند. فرزند نخستین اش، رامین، در شکم مادر است که ارتش عراق در شهریور ۱۳۵۹ به خاک ایران و شهر اهواز حمله می کند. کاووس سیدامامی داوطلب می شود و به جبهه آبادان می رود. همسر و فرزندش به بوشهر می روند. در اسفندماه روی پل خرمشهر ترکش می خورد و برای مداوا به تهران ارسال می شود. همسرش در تهران به او ملحق می شود. بلافاصله پس از مداوا به دا
نشگاه بازمی گردد. مرگ. از قول پسر وی، رامین سیدامامی، گفته شده است پدرش ۴ بهمن ۱۳۹۶ دستگیر و جمعه ۱۹ بهمن ۱۳۹۶ خبر مرگ وی در زندان اوین را به او می دهند و مدعی خودکشی او در زندان می شوند. مرگ وی مورد توجه رسانه های خارج از ایران و همچنین داخل ایران نیز قرار گرفت. مدیر پروژه یوز آسیایی، هومن جوکار و مراد طاهباز، فعال محیط زیست و میراث فرهنگی و همین طور به نقل از کیهان لندن،نیلوفر بیانی، همسر جوکار، مشاور سابق محیط زیست سازمان ملل و برنامه ریز مؤسسه حیات وحش، از همکاران سیدامامی بودند که همزمان با او دستگیر شدند. سیدامامی شهروندی دوتابعیتی (ایرانی - کانادایی) بود. پیام درفشان، وکیل خانواده سیدامامی که در ۲۹ فروردین ۱۳۹۶ برای پیگیری پرونده کاووس سیدامامی به دادسرا مراجعه کرده بود، اعلام کرد در گزارش معاینه اولیه پزشکی قانونی «میزان کبودی ها در نقاط مختلف بدن، جای تزریق پوستی روی جسد و وضعیت جمود نعش که نشان می دهد فوت چه زمانی اتفاق افتاده است» مشهود بوده است. وکیل سیدامامی گفت علت دقیق مرگ از سوی پزشکی قانونی اعلام نشده است اما در گزارش به این شکل عنوان شده که «دور گردن، آثار کبودی ناشی از فشار جسم دیده می شود»
. واکنش ها. واکنش های داخلی. عباس جعفری دولت آبادی، دادستان تهران، در حاشیه راهپیمایی ۲۲ بهمن به خبرگزاری کار ایران گفت: «این فرد یکی از همان متهمان (فعال محیط زیست) بوده و با توجه به اینکه می دانسته است اعترافات زیادی هم علیه وی شده و هم خود اعترافاتی داشته متأسفانه در زندان دست به خودکشی زده است.» غلامحسین محسنی اژه ای، سخنگوی قوه قضائیه، در ۲۳ بهمن (۱۲ فوریه) ضمن تأیید خبر بازداشت شماری از فعالان محیط زیست در ایران گفت که این افراد «به اتهام دادن اطلاعات طبقه بندی شده از مراکز حساس به سرویس های اطلاعاتی بیگانه از جمله رژیم صیهونیستی و آمریکا» در روزهای گذشته دستگیر شده اند و برخی از آن ها در بازداشت هستند. محسنی اژه ای همچنین در پاسخ به پرسش خبرنگاران دربارهٔ خودکشی کاووس سیدامامی در زندان اوین گفت: «فرد مورد نظر شما جزو همان بازداشت شدگان بوده است، اما اینکه برای چه کسانی و به چه میزانی اتهامشان اثبات می شود، باید تا پایان بررسی ها و دادگاه صبر کرد». او در مورد علت مرگ سیدامامی افزود: «من هم شنیده ام ایشان خودکشی کرده اند، اما هنوز از جزئیات آن اطلاع ندارم». فاطمه ذوالقدر، از اعضای فراکسیون محیط زیست مجلس
ایران، به نقل از معاون پارلمانی قوه قضائیه در ۲۵ بهمن (۱۴ فوریه) گفت که سید امامی با حکم دادستانی بازداشت شد: «وی پس از یکی از بازجویی ها خواستار موکول شدن ادامه بازجویی به روز بعد شد و پس از این که به اتاق خود بازگشت در سرویس بهداشتی اقدام به خودکشی کرد.» واکنش های بین المللی. سازمان عفو بین الملل، در ۲۳ بهمن یک روز پیش از خاکسپاری کاووس سید امامی در بیانیه ای خواستار تحویل جسد سید امامی برای تحقیقات و کالبدشکافی مستقل شد. این سازمان جلوگیری مقامات ایران از انجام تحقیقات مستقل در مورد مرگ «بسیار مشکوک» سیدامامی را نشانه ای از «تلاش عامدانه» برای پنهان کردن شواهد شکنجه و قتل احتمالی خواند. مگدلنا مغربی، معاون شمال آفریقا و خاورمیانه عفو بین الملل دربارهٔ گذاشتن پیش شرط برای برگزاری مراسم خاکسپاری بدون کالبد شکافی گفت: «این که بر بدن سیدامامی آثار جرم همچون علائم شکنجه وجود داشته باشد یا به سرنخ های دیگر در رابطه با دلایل مرگ وی اشاره کند مورد توجه جدی ماست.» مغربی از دولت کانادا و جامعه بین المللی خواست تا به مقامات ایران برای انجام تحقیقات مستقل در مورد شرایط پیرامون مرگ سید امامی مطابق با استانداردهای بین
المللی حقوق بشر فشار وارد آورند تا به گفته او افراد مسئول در مرگ این جامعه شناس و روسای آن ها به دست عدالت سپرده شوند. کریستیا فریلند، وزیر امور خارجه کانادا در بیانیه ای از وضعیت بازداشت و مرگ سید امامی به شدت ابراز نگرانی کرده و گفته است که کانادا بارها دربارهٔ این پرونده نگرانی خود را ابراز کرده است. در این بیانیه آمده: «یک کانادایی جان خود را از دست داده است. ما انتظار داریم که دولت ایران اطلاعات و پاسخ های خود را دربارهٔ شرایط منتهی به این تراژدی در اختیار ما بگذارد.» فریلند تأکید کرده که از تمام ابزارهای در اختیار دولت کانادا برای کسب اطلاعات بیشتر استفاده خواهد کرد. فعالیت ها. سیدامامی بیش از ۳۹ کتاب فارسی و انگلیسی پیرامون اخلاق، علوم سیاسی، محیط زیست، فرهنگ و ملیت و علوم اجتماعی تألیف و تدوین کرده و طرح های پژوهشی متعدد در زمینه آلودگی هوا، بحران های زیست محیطی، قومیت و هویت در دانشگاه و … انجام داده است.
رونالد لوی (؛ زادهٔ ) یک دانشمند، پژوهش گر و پزشک اهل ایالات متحده آمریکا است. تخصص او در زمینهٔ سرطان شناسی و بیماری لنفوم از جمله لنفوم هاجکین، لنفوم غیر هاجکین و لنفوم بورکیت است. پژوهش های وی نشان داده که چگونه دستگاه ایمنی را می توان برای درمان لنفوم بکار گرفت. کارهای او همچنین باعث شد تا دانشمندان دریابند که می توان آنتی بادی های بدن را، به عنوان یک دارویِ ضدسرطانِ برای هر شخص، به طور مجزا و مخصوص، ایجاد کرده و بکار گرفت. علاوه بر این، تحقیقات وی منجر به کشف و تولید داروی ریتوکسی مب شد که اینک به طور گسترده در درمان لنفوم بکار می رود.
کلود رودیر (؛ در سنت الیو لمین – در اردوگاه کار اجباری راونسبروک در آلمان)، فیزیک دان و عضو جنبش مقاومت ملی فرانسه (MUR) در اوورنی اهل فرانسه بود. زندگی نامه. زندگی اولیه و تحصیلات. کلود رودیر در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۱۹۰۳ در سنت الیو لمین پوی-دو-دم در فرانسه در خانواده ای از معلمان سکولار و جمهوری خواه متولد شد. اجداد او از معدنچیان بوده اند و یکی از پدربزرگ هایش در یک فاجعه بزرگ معدن جان خود را از دست داده بود. کلود یک دانشجوی درخشان بود و در سال ۱۹۲۱ در École Normale Supérieure یک مؤسسه دانشگاهی برای دختران جوان در شهر سور (Sèvres) ثبت نام کرد. در این مؤسسه او دوره های متعددی را که توسط فیزیک دان ضدفاشیست پل لانژون تدریس می شد، گذراند. او عنوان جوانترین نفر را داشت که توانست به مدرک agrégé در فیزیک که بالاترین مدرک در فرانسه بود، دستیابی پیدا کند. قبل از جنگ جهانی دوم. پس از مدتی تدریس در &lt;bdi&gt;پامیه&lt;/bdi&gt;، کلود به ریوم رفت و در آنجا معلم مدرسه راهنمایی دختران شد. او در در تاریخ ۲۸ اوت ۱۹۲۶ با پی یر ویرلوگو، یک مهندس سرامیک جوان، در کلرمون-فران ازدواج کرد. این زوج دو پسر داشتند: ژان (۲۰۰۶–۱۹۲۷) و مارک
(۱۹۳۴–۲۰۰۸). در سال ۱۹۲۹، او و شوهرش یک کسب و کار سرامیک را به نام سرامیک کوره (Fired Stoneware) تشکیل دادند. او از تخصص خود در امر فیزیک و شیمی در شرکت استفاده می کرد. در جنگ جهانی دوم. در سال ۱۹۳۹، در آغاز جنگ جهانی دوم، سفارت ایالات متحده آمریکا به رودیر مراجعه کرد، و با توجه به دانش او به فیزیک اتمی، به او پیشنهاد مهاجرت به آمریکا را ارائه کرد. او که به آینده فرانسه امید داشت و همچنین نگران شرکت خانوادگی و کودکان خردسالش بود، با این پیشنهاد موافقت نکرد. در سال ۱۹۴۰، نیروی کار در دسترس شرکت به دلیل تعداد زندانیان جنگی که در آلمان بازداشت شده بودند، کاهش یافت و رودیر به تدریس در مدرسه دخترانه در ریوم بازگشت. دستگیری. کلود رودیر در ۸ فوریه سال ۱۹۴۴ همراه با همسرش پی یر و دو پسرش، ژان ۱۷ ساله و مارک ۱۰ ساله دستگیر شد. کودکان همان روز آزاد شدند. او در زندان نظامی لشکر ۹۲ پیاده نظام فرانسه، همراه با همسر ژنرال آندره مارتو و ماری پفیستر، مادربزرگ نویسنده پاتریک رینال، نگهداری می شد. ماری پفیستر تا روز مرگش همراه او ماند. اردوگاه کار اجباری. پس از رسیدن به اردوگاه کار اجباری راونسبروک، یکی دیگر از اسیرانی که به ط
ور جداگانه از هنگ ۹۲ آمده بود، خودکشی همسرش را در شب بازداشت اش در هنگ Anthéroche در ریوم به او خبر داد. کلود رودیر برای چندین هفته در راونسبروک باقی ماند. جایی که ژنیو دوگل آنتونیوز، اودت سانسوم، مارگاریت بوبیر-نویمن و ژرمن تیلون نیز زندانی بودند. نازی ها انتظار داشتند که رودیر به عنوان فیزیکدان اتمی در برنامه تسلیحات هسته ای آلمان شرکت کند. رد این همکاری به معنی کار در تخلیه بار زغال سنگ در Schwedt See بود. او ماندن در این اردوگاه کار اجباری را انتخاب کرد. درگذشت. در همین اردوگاه بود که او به بیماری پلورزی مبتلا شد و در ۱۰ نوامبر ۱۹۴۴ درگذشت. یادبود. ژنیو دوگل آنتونیوز پس از بازگشت از آلمان به فرانسه در ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۵، عینک کلود را با خود از آلمان آورد و به والدین کلود تقدیم کرد. پس از جنگ، شهرداری ریوم نام خیابان ریوم شاتلگویان را به خیابان ویرلوگو (Virlogeux) تغییر داد. در این خیابان یادبودی برای رودیر و همسرش پی یر ویرلوگو نیز بنا نمود. در این یادبود عکسی از کلود رودیر از کنار و همچنین مجسمه سنگی از پی یر ویرلوگو کار شده است. هر دو این آثار هنری را پی یر خودش درست کرده بود. پارکی که متعلق به قرن نوزدهم در
امتداد این خیابان وجود دارد نیز به افتخار آنها به اسم میدان Virlogeux نام گذاری شده است. دبیرستان عمومی ریوم که روی هنگ Anthéroche که محل خودکشی پیر بود ساخته شده است، به نام مدرسه پیر و کلود Virlogeux نام گذاری شده است.
آنتونی فردریک بلانت ، محقق نامدار تاریخ هنر، نویسنده، استاد دانشگاه، افسر اطلاعاتی ام آی۵ و جاسوس اتحاد جماهیر شوروی در بریتانیا بود. آنتونی بلانت در خانواده ای اشرافی و دارای پیوند خانوادگی با خاندان سلطنتی بریتانیا به دنیا آمده بود. او پسر خالهٔ سوم ملکهٔ مادر بود. پس از افشای جاسوسی برای شوروی در سال ۱۹۷۹، لقب سلطنتی سِر از وی پس گرفته و از دربار سلطنتی بریتانیا طرد شد. حلقهٔ کمبریج. آنتونی بلانت در سال ۱۹۷۹ میلادی، در قبال معافیت از محاکمه، اعتراف کرد که عضوی از حلقهٔ کمبریج بوده و از جنگ جهانی دوم به بعد به نفع اتحاد جماهیر شوروی جاسوسی می کرده است. حلقهٔ کمبریج متشکل از دونالد مک لین، گای برجس، کیم فیلبی، آنتونی بلانت و نفر پنجمی بود که در دهه ۱۹۳۰ میلادی و در دوران دانشجویی در کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج به استخدام سرویس اطلاعاتی شوروی درآمدند و به مدت دو دهه برای شوروی جاسوسی کردند. آن ها توانستند در وزارت خارجه بریتانیا، ام آی۵ (سازمان اطلاعات داخلی) و ام آی۶ (سرویس اطلاعات خارجی) به رده های ارشد مدیریتی نفوذ کنند.