Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ars، Borland و GNU GCC در هنگام کامپایل کردن کد برای پلتفرم های ویندوز استفاده شد. حتی بعدها در زبان های دیگری مانند , , Delphi، Fortran و به کار رفت. این موضوع به زیرروال های نوشته شده در زبان های مذکور این امکان را می دهد که توسط کتابخانه های ویندوز و با استفاده از قرارداد فراخوانی متفاوتی نسبت به پیش فرض خودشان صدا زده شوند. هنگام کامپایل کردن مثال های زیر که به زبان C هستند: کامپایلرهای ۳۲ بیتی به ترتیب موارد زیر را خروجی می دهند: _f _g@4 @h@4 در و که روش هایی برای دستکاری نام هستند، به ترتیب تابع به صورت codice_1 و codice_2 کدگذاری می شود که تعداد بایت های ورودی(ها) در لیست پارامترها (شامل آن هایی که در در ثبات ها پاس داده می شوند) در مبنای ۱۰ است. در حالت صرفاً یک زیر خط (_) ابتدای اسم تابع قرار می دهیم. قرارداد ۶۴ بیتی در ویندوز، در ابتدای اسم زیر خط ندارد. این تفاوت باعث می شود که در برخی مواقع خاص در هنگام تبدیل کردن کد به نسخهٔ ۶۴ بیتی، تعدادی ارجاع حل نشده باقی بماند. ++C. دستکاری نام در کامپایلرهای ++C بسیار استفاده می شود. در استاندارد ++C روش خاصی برای دستکاری نام مشخص نشده است بنابراین کامپایلر
های مختلف ممکن است اطلاعات متفاوتی را در اسم ها وارد کنند. نمونه های اولیهٔ کامپایلرهای ++C کد منبع را به کد زبان C تبدیل می کردند و سپس آن کد باید به کد هدف که قابل اجرا بر روی ماشین است تبدیل شود. از این جهت نیاز بود تا نمادها با شناسه های C مطابقت داشته باشند. حتی بعدها که کامپایلرهایی برای ++C نوشته شدند که کد منبع را مستقیماً به کد قابل اجرا بر روی ماشین تبدیل می کردند، پیونددهنده های سیستم عموماً از نمادهای ++C پشتیبانی نمی کردند و در نتیجه دستکاری نام کماکان نیاز بود. برای زبان ++C یک طرح دکوراسیون (Decoration Scheme) استاندارد وجود ندارد. پس هر کامپایلر مجبور است یک نمونه برای خودش در نظر گرفته و از آن استفاده کند. ++C همچنین شامل ساختارها و ویژگی های پیچیده ای نظیر کلاس ها، قالب ها، فضاهای نام و سربارگذاری عملگرها می باشد که معنی یک نماد مشخص را بسته به موقعیتی که در آن استفاده می شود، تغییر می دهد. فراداده در مورد این ویژگی ها، با استفاده از دستکاری نام نمادها ممکن است ابهام آمیز باشند. از آنجا که سیستم های دستکاری نام برای این ویژگی ها میان کامپایلرهای مختلف یکسان نیستند، تنها تعداد کمی از پیونددهن
ده ها می توانند کد شیءای که توسط کامپایلرهای مختلف تولید شده اند را پیوند دهند. در ++C نام متغیر یک فضای نام نیز دستکاری می شود به این صورت که اسم فضای نام به آن اضافه می شود تا بتوان متغیرهایی با نام یکسان در فضاهای نام متفاوت داشت. کامپایلرهای ++C اسم متغیرهای C را نیز برای تشخیص فضای نامی که متغیر C در آن قرار دارد دستکاری می کند. مثالی پیچیده تر در زبان ++C. در ابتدای این بخش یک مثال سادهٔ فرضی از دستکاری نام در زبان ++C آورده شد. حال به سراغ یک مثال واقعی تر می رویم. نمادهای دستکاری شده در این مثال که در کامنت هایی زیر هر شناسه آورده شده اند، توسط کامپایلرهای GNU GCC 3.x تولید شده اند: namespace wikipedia class article public: std::string format (void); /* = _ZN9wikipedia7article6formatEv */ bool print_to (std::ostream&amp;); /* = _ZN9wikipedia7article8print_toERSo */ class wikilink public: wikilink (std::string const&amp; name); /* = _ZN9wikipedia7article8wikilinkC1ERKSs */ }; تمام نمادهای دستکاری شده با codice_3 شروع می شوند (توجه داشته باشید که در زبان C شناسه ای که با زیر خط و در ادامه یک حرف بزرگ ان
گلیسی شروع شود، جزو شناسه های رزرو است، پس از مغایرت میان شناسه ها جلوگیری می شود). برای نام های تو در تو (شامل فضاهای نام و کلاس ها)، به دنبالشان یک codice_4 می آید و پس از آن یک دنباله از طول ها و شناسه ها (منظور طول شناسهٔ بعدی است) قرار می گیرد، و در آخر یک codice_5. به عنوان مثال، codice_6 تبدیل می شود به: _ZN"9Wikipedia7article6"formatE برای توابع، پس از آن اطلاعات مربوط به نوع ورودی ها می آید؛ مثلاً برای که یک تابع (بدون ورودی) است به دنبالش codice_7 قرار می گیرد: _ZN"9Wikipedia7article6"formatEv برای ، نوع استاندارد (که یک برای codice_8 است) استفاده شده است، که دارای نام مستعار مخصوص codice_9 است؛ پس یک مرجع برای این نوع codice_10 است و در نتیجه نام کامل تابع برابر خواهد بود با: _ZN"9Wikipedia7article8"print_toERSo چگونه کامپایلرهای مختلف ++C توابع یکسان را دستکاری می کنند. آنچه در بالا گفته شد تنها مثالی از یک روش برای دستکاری نام بود. در واقعیت، استانداردی برای نحوهٔ دستکاری نام ها در زبان ++C وجود ندارد و کامپایلرهای مختلفی که برای آن وجود دارند به روش های گوناگونی این کار را انجام می دهند. در جدول
زیر می توانید مثال هایی از تعدادی از این روش ها مشاهده کنید: مدیریت نمادهای زبان C هنگام پیوند از ++C. زبان C از پشتیبانی نمی کند؛ بنابراین وقتی در کد ++C می خواهیم از توابعی استفاده کنیم که به زبان C نوشته شده اند، باید به کامپایلر ++C بگوییم آن ها را دستکاری نکند (در صورت دستکاری کردن نام این توابع، پیونددهنده در هنگام پیوند دادن نمی تواند تعریف آن ها را بیابد). برای این کار از استفاده می کنیم. برای مثال، کتابخانه استاندارد رشته ها یعنی شامل قطعه کدی به صورت زیر است: #ifdef __cplusplus extern "C" void *memset (void *, int, size_t); char *strcat (char *, const char *); int strcmp (const char *, const char *); char *strcpy (char *, const char *); strcpy(a, argv[2]); else memset(a, 0, sizeof(a)); زبان های برنامه نویسی دیگری که از دستکاری نام استفاده می کنند. در این مقاله تنها مثال هایی از زبان های C و ++C آورده شد. اما زبان های دیگری نیز هستند که از این تکنیک استفاده می کنند. مانند: در لیست بالا تنها تعدادی از زبان های معروفی که از این تکنیک استفاده می کنند ذکر شده اند. به طور کلی هر زبانی که در آن قابلیت تعر
یف موجودیت های مختلف با نام های یکسان (اضافه بار) وجود داشته باشد می تواند به این لیست اضافه شود.
چاپگرهای سه بعدی دستگاه هایی هستند که با استفاده از آنها می توانید از مدل های سه بعدی که در کامپیوتر خود دارید نمونه سه بعدی واقعی بسازید. تکنولوژی استفاده شده در پرینترهای سه بعدی جدید این امکان را به استفاده کنندگان می دهد که از ماده های کامپوزیتی در طراحی های خود به ویژه طراحی های صنعتی برای چاپ به صورت سه بعدی استفاده کند. یکی از کاربردهای چاپگرهای سه بعدی ساخت قطعات صنعتی است که طرفداران زیادی در سرتاسر دنیا پیدا کرده است. تولیدات صنعتی بر پایه طراحی دقیق و حرفه ای قطعات استوار است. این امر نیاز به بررسی دقیق نمونه قبل از تولید است، که پرینترهای سه بعدی کمک شایانی در این زمینه به تولیدکنندگان می کند. با استفاده از پرینت سه بعدی می توان سفارش های سریع قطعات با ساختار پیچیده را با تمام جزئیات بررسی و نواقص را رفع کرد. دیگر نگران تهیه یک قطعه یدکی کمیاب نباشید، شاید برای شما پیش آمده باشد که یک دستگاه مورد استفاده در محل کار یا زندگی شما دچار نقص شده و نیاز به یک قطعه یدکی پیدا کرده اید، که موفق به تهیه آن از بازار نشده اید. با فناوری چاپ سه بعدی این مهم ممکن شده است که قطعه مورد نیازتان را تولید کنید و حتی
به رفع عیب یا نقص احتمالی که موجب خرابی آن قطعه شده است بپردازید. شاید مهمترین کاربرد پرینترهای سه بعدی پس از نمونه سازی در صنعت است. پرینت سه بعدی راه خود را در حوزه های مختلفی از صنعت باز کرده است. از کاربردهای آن می توان به صنعت ماشین سازی، هوافضا، تولید پوشش ها و پوسته ها و تولید قطعات کاربردی اشاره کرد. پرینت سه بعدی می تواند برای تولید قطعات در تعداد پایین به کار گرفته شود. درحالی که تولید انبوه قطعات می تواند به درازا کشیده شود و هزینهٔ زیادی دارد. پرینتر سه بعدی به فرد کمک می کند قطعات لازم را در کوتاه ترین زمان ممکن و با هزینهٔ به صرفه تولید کند. به طور کلی می توان گفت برای تولید قطعات در تیراژ پایین پرینت سه بعدی بهترین تکنولوژی موجود است. پرینت سه بعدی راه خود را به بسیاری از صنایع باز کرده است. کاربرد. با توجه به کاربردهای فراوان پرینت سه بعدی در صنعت قطعه سازی و افزایش مزیت های این روش، از جمله باصرفه بودن آن در مقایسه با سایر روش های نمونه سازی سه بعدی سنتی در طی مراحل طراحی محصول، می توان با شبیه سازی و تست نمونه های تولیدی همه جوانب را مانند کارکرد صحیح ، بررسی زیبایی محصول، ارگونومی، نظر سنج
ی، امکان سنجی تولید انبوه و بازاریابی مورد بررسی قرار داد و در نهایت به رفع اشکالات احتمالی پرداخت و سپس با بهینه سازی آن برای ساخت انبوه قالب اقدام نمود. تمامی محصولات و کالاهایی که به طور مداوم در جهت کمک به انسان ها برای زندگی بهتر، ابداع و تولید شده اند، در ابتدا، صرفاً ایده هایی ذهنی بوده اند که به مرور توسط افراد مختلف وارد مرحله عمل شده و به تولید انبوه رسیده اند تا پاسخگوی جوامع امروزی باشند. گسترش تکنولوژی در ساخت چاپگرهای سه بعدی، شامل انواع آنها، و کاربردهای پرینت سه بعدی در صنایع مختلف، امکاناتی برای تولیدکنندگان محصولات تجاری فراهم آورده که بتوانند نمونه ای از محصولات خود را در مراحل مختلف طراحی، تست و بررسی کرده و قبل از تولید انبوه، در اندازه های مورد نظر تهیه نمایند؛ لذا می توان گفت که استفاده از پرینترهای سه بعدی، آرزوی دیرینه ایده پردازان، طراحان و تولیدکنندگان را برآورده کرده و باعث شده تا پروسه نمونه سازی و مدلسازی، در عین کاهش هزینه ها، سرعت، دقت و کیفیت مطلوبی داشته باشد و محصولات و کالاهای مصرفی و تجاری متنوعی تولید و به بازارعرضه شود. ساخت ماشین. پرینت سه بعدی می تواند برای ساخت انواع
قطعات داخلی یا بیرونی خودرو به کار رود. برای مثال شرکت سوئدی کونیگزگ برای ساخت اولین Mega Car یا ماشین مگای خود از پرینت سه بعدی استفاده کرده است. این ماشین که One:1 نام دارد نسبت توان به وزن آن یکسان است که دلیل نام گذاری آن نیز همین است. به این دلیل به این ماشین مگا کار می گویند که ۱۳۴۱ اسب بخار یا یک مگاوات نیرو دارد. در سال ۲۰۱۴ شرکت لوکال موتورز اولین ماشین تماماً پرینت سه بعدی شدهٔ خود را به بازار ارائه کرد. ساخت ساختمان. از پرینترهای عظیم الجثه هم برای ساخت ساختمان استفاده می شود. این کار برای افزایش بهره روی، صرفه جویی در زمان و هزینه و کاهش اتلاف مواد و انرژی انجام می گیرد. با استفاده از دستگاه های تمام اتوماتیک هزینهٔ نیروی انسانی پایین می آید و با استفاده از مواد اولیهٔ محلی، انرژی صرف شده برای حمل و نقل مواد کاهش می یابد. از ساختمان هایی که با پرینت سه بعدی ساخته شده اند می توان به ساحتمان های روستای شمبالا در ایتالیا، ساختمان موزهٔ بنیاد آیندهٔ دبی و … کامپیوترها و ربات ها. به دلیل آزادی ای که پرینت سه بعدی در شخصی سازی ایجاد می کند، از آن در ساخت کامپیوتر یا لپ تاپ و ربات نیز می توان استفاده کرد
، برای مثال لپتاپ های VIA OpenBook و Novena. این لپ تاپ یک لپ تاپ اوپن سورس است که فرد می تواند مادربرد را جدا خریده و روی آن نصب کند و باقی اجزای آن قابل پرینت است. کاربرد FDM. این روش برای مدل های مفهومی، تست نمونه و برقراری ارتباط بین طراحی و نمونه نهایی بسیار مناسب است. نمونه هایی که تولید می شود می تواند نمونه های اولیه کاربردی باشد که در سنجش عملکرد نمونه نهایی به کار می رود. برای تولید قطعات پایانی بدون اینکه برای ساخت قالب آن زمان و هزینه زیادی را هدر دهد به کار می رود. ساخت ابزارها را بسیار سریعتر از دستگاه های تولید، قالب سازی و تولید انجام می دهد و نیاز به تراشکاری دوباره ندارد. استفاده از طیف وسیعی از مواد ترموپلاستیک در نمونه سازی سریع محصولات نیز، به طراحان امکان تست مواد جدیدی را برای کاربردهای پرینت سه بعدی نوید می دهد. موادی مانند ABS و PLA و PA وغیره که از نوع سخت بوده یا موادی مثل Flexible که مانند لاستیک خاصیت ارتجاعی دارد، همگی قابل استفاده در پرینترهای سه بعدی با تکنولوژی FDM هستند. کاربرد SLA. استریولیتوگرافی یکی از بهترین راه های تولید نمونه های اولیه بسیار دقیق، با دوام و ارزان قیمت ا
ست. چاپگرهایی که با این روش نمونه سازی را انجام می دهند قادر هستند اشیاء با پیچیدگی های بسیار بالا را که به روش سنتی بسیار وقت گیر است و از دقت پائینی برخورداراست را به راحتی و با دقت بسیار بالا بسازد. در بسیاری از صنایع مانند پزشکی، از این روش برای تولید نمونه های اولیه و در مواردی نمونه های پایانی خود استفاده می کنند. امروزه خودرو سازان برای تولید بسیاری از قطعات به عنوان مثال دستگیره های ماشین به جای استفاده از روش زمان بر ریخته گری از SLA استفاده کرده که این نمونه ها می توانند برای سنجش عملکرد و ظاهر نمونه های واقعی به کار برده شوند و حتی در مواردی به عنوان الگویی جامع برای سنجش خودروسازی باشند. کاربرد SLA. این روش برای ساخت نمونه های با دقت بالا در صنایعی استفاده می شود که معمولاً از نمونه پرینت شده به عنوان نمونه ای که در قالب گچی یا سرامیکی قرار می گیرد استفاده می شود. از جمله مزایای این تکنولوژی می توان به موارد زیر اشاره کرد: کاربرد SLM. پرینترهای سه بعدی می توان جهت تولید قطعات بسیار پیچیده که پیش از این امکان تولید آنها به روشهای سنتی وجود نداشت استفاده نمود. به دلیل امکان ساخت قطعات بسیار مستحکم و
در عین حال بسیار سبک، تاکنون صنعت هوا و فضا بیشترین کاربر این نوع پرینترهای سه بعدی بودند ولی هر روزه صنایع دیگری بخصوص صنعت پزشکی به دنبال استفاده از این پرینترهای سه بعدی در جهت تولید محصولات پیچیده تر هستند. مزیت. همزمان با افزایش کاربرد چاپگرهای سه بعدی در صنایع مختلف، می توان با صرف هزینه ای مناسب، ضمن صرفه جویی در وقت و همزمان با افزایش دقت، به نمونه ای درخور توجه از محصول تولیدی مورد نظر دست یافت. تا به امروز تکنولوژی چاپگرهای سه بعدی تأثیر بسزایی در قطعه سازی و ساخت قطعات صنعتی داشته، که پیش بینی می شود در سال های آتی میزان استفاده از چاپگرهای سه بعدی رشد زیادی داشته باشد. با توجه به اهمیت بسیار زیاد زمان در تولید قطعات صنعتی صنعتگران همواره به دنبال راهی جهت تولید سریع قطعات صنعتی به خصوص پلاستیک در زمان بسیار کم و بدون نیاز به ساخت قالبهای گران قیمت هستند. یکی از راه های سریع و به صرفه جهت تولید قطعات پلاستیک بدون قالبسازی استفاده از پرینترهای سه بعدی است. مزیت استفاده از پرینترهای سه بعدی جهت تولید سریع قطعات پلاستیکی این است که در این روش هیچ گونه محدودیتی به لحاظ شکل هندسی و پیچیدگی قطعات وجود ن
دارد به گونه ای که امکان تولید قطعات بسیار پیچیده با زوایای منفی تو در تو نیز به کمک این تکنولوژی مهیا شده است. در بسیاری از موارد در قطعات پلاستیک با زوایای منفی پیچیده یا ساخت قاالب پلاستیک غیرممکن است یا به لحاظ پیچیدگی بسیار هزینه بر می باشد که در این گونه موارد استفاده از پرینترهای سه بعدی بسیار مقرون به صرفه است. از مهمترین دلایل استفاده از چاپگرهای سه بعدی در صنایع مختلف، امکان بررسی عملکرد و سایر جنبه های مورد نظر محصول، به طور عینی و فیزیکی می باشد. طراحان صنعتی، مهندسان مکانیک، کارشناسان امور مونتاژ و بسته بندی، طراحان گرافیک، مهندسان تولید و حتی فروشندگان نهایی می توانند با لمس نمونه های ساخته شده، با آن ارتباط برقرار کرده، و آن را بررسی دقیق نموده و تست نمایند. کاربرد در صنایع. کاهش هزینه تولید. با توجه به اینکه ساخت یک یا چند نمونه از مدل طراحی شده، نیازمند ساخت قالب و سایر پروسه های قطعه سازی نمی باشد، بنابراین هزینه ها کاهش یافته و در عین حال امکان ساخت نمونه قطعات پیچیده و مونتاژ و اسمبل کردن آنها با یکدیگر وجود دارد؛ لذا در این روش، ساخت نمونه یا تولید محصولات سفارشی و خاص در تیراژ اندک، بسیا
ر اقتصادی و با صرفه می باشد. کاهش مدت زمان ساخت. چاپگرهای سه بعدی صنعتی معمولاً سرعت مناسبی را برای ساخت قطعات مختلف ارایه می کنند، که بسته به مدل و نوع پرینترهای سه بعدی، متفاوت است. به هرحال مدت ساخت نمونه ها، به طور چشمگیری از ساخت ماکت و مدل به روش های سنتی، سریع تر و دقیق تر است. سبک بودن وزن قطعات. در بعضی از صنایع خصوصاً هوا و فضا، ساخت نمونه های سبک برای تست کارکرد آنها، الزامی است. متریال استفاده شده در پرینترهای سه بعدی دارای جرم حجمی پایینی هستند که مدل ساخته شده دارای وزن کمی به نسبت حجم آن می باشد. قابلیت استفاده سریع. پس از ساخت نمونه مورد نظر توسط چاپگرهای سه بعدی، مدل ساخته شده بلافاصله قابل استفاده می باشد. در موارد خاصی مانند ماکت سازی در حوزه معماری یا ساخت نمونه با کاربردهای آموزشی، اسباب بازی و لوازم تزیینی، قطعات مورد نظر امکان صیقل کاری، پولیش، رنگ آمیزی و در نهایت مونتاژ را دارا هستند. دقت در ساخت. ساخت نمونه هایی با دقت بالا از دیگر کاربردهای پرینت سه بعدی می باشد. مثلاً در چاپگرهای سه بعدی صنعتی با تکنولوژی FDM دقت ضخامت لایه ها حتی تا ۴۰ میکرون هم قابل انجام است. همچنین ضخامت لایه ه
ا برای نمونه های مختلف، متناسب نیاز و کاربرد آن ها قابل تنظیم و سفارشی سازی است که طراحان و تولیدکنندگان در صنایع مختلف می توانند بسته به نیاز خود، دقت و رزولوشن نمونه های قابل ساخت را تنظیم نمایند. مدل های ساخته شده با این روش، بیشترین شباهت را به طرح مورد نظر خواهند داشت. تولید در تیراژ محدود. گاهی ممکن است یک طرح قابلیت کاربرد خاصی داشته و در نتیجه نیاز به تعداد محدودی از محصول تولیدی باشد. در اینجا نیز چاپگرهای سه بعدی صنعتی به کمک متخصصان آمده و می توان با تولید محصولاتی با کاربرد خاص، در تیراژ محدود اقدام به تولید و عرضه نمود. بررسی کارکرد محصول. بررسی محصول طراحی شده از نظر کارکرد صحیح نیز از عواملی است که ساخت نمونه با پرینترهای سه بعدی را به خوبی توجیه می نماید. بدینگونه طراحان می توانند در طی مراحل مختلف طراحی محصول، نسبت به ساخت نمونه اقدام کرده و آن را بررسی و تحلیل نمایند، و در صورت لزوم به رفع مشکلات و نواقص طرح ها بپردازند. این کار باعث صرفه جویی در وقت و هزینه طراحی محصولات نیز می شود و ریسک تولید را کاهش می دهد. بررسی محصول از نظر زیبایی. که می تواند به عنوان یک عامل تأثیرگذار در مراحل مختلف
طراحی در نظر گرفته شود. چه بسا یک محصول ممکن است از نظر کارکرد و کاربرد، قابل قبول بوده ولی ظاهر آن ممکن است نتواند نظرها را بخود جلب نماید؛ بنابراین با ساخت نمونه های اولیه از یک محصول و در صورت نیاز پولیش و رنگ آمیزی آن ها، می توان نظرصاحب نظران را جویا شد. ارگونومی و نحوه مونتاژ. که می تواند نقش مهمی را در پروسه های تولید و بازار مصرف داشته باشد. متخصصان تولید و مونتاژ می توانند نمونه های تولیدی را از نزدیک بررسی کرده و با لمس فیزیکی نمونه های ساخته شده، با آن ارتباط برقرار کرده و در صورت لزوم به تست قطعات و اسمبل کردن آنها بپردازند تا در نهایت اشکالات احتمالی را یافته و در مرحله طراحی، اصلاح نمایند. نظر سنجی جامع. با ساخت نمونه هایی از محصولات مورد نظر به وسیلهٔ دستگاه پرینت سه بعدی، امکان ارایه آن به متخصصان، صاحب نظران و حتی قشرها مختلف جامعه فراهم می گردد. ایشان می توانند از نزدیک به بررسی و کاربرد نمونه ها پرداخته و نظرات تکمیلی خود را به کارفرمایان و طراحان اعلام نمایند تا در جهت بهبود کاربردی محصولات، قبل از اقدام به تولید نهایی بکار گرفته شود. تعامل بهتر. ساخت نمونه از یک محصول، قبل از پروسه ساخت ق
الب های آن، این امکان را فراهم کرده است که طراحان و قالب سازان با یکدیگر تعامل بهتری داشته و با بررسی جامع نمونه های ساخته شده، کلیه جوانب ساخت و تولید را مورد مطالعه قرار دهند. با بررسی پیچیدگی های احتمالی طرح ها، امکان ساده سازی و بهینه کردن آنها قبل از تولید انبوه فراهم می شود و در نتیجه قالب ها و محصولات نهایی با کمترین ریسک و حداقل هزینه و بیشترین کیفیت، طراحی و ساخته خواهند شد. بازاریابی قبل از تولید انبوه. از دیگر مواردی که ساخت نمونه سازی سریع با چاپگرهای سه بعدی صنعتی را محبوب ساخته، بازاریابی قبل از ساخت و تولید انبوه است. بدین گونه که کارفرمایان و صاحبان کارخانجات و صنایع مختلف می توانند با حداقل هزینه و در اسرع وقت، از طرح مورد نظر خود، یک نمونه فیزیکی و قابل لمس بسازند و با ارایه آن به قشرها هدف، نظر ایشان را در مورد ایده و محصول تولیدی خود جویا شوند. شاید این بخش از مهمترین کاربردهای مدل سازی سریع سه بعدی باشد، زیرا ایده پردازان را قادر می سازد که با ارایه محصول مطلوب، ریسک سرمایه گذاری و تولید انبوه را به حداقل برسانند.
اِی سی ای (کره ای: 에이스) یک گروه پسران کره جنوبی است که توسط Beat Interactive تشکیل شده است. این گروه از پنج عضو تشکیل شده است: جون، دونگهون، واو، کیم بیونگ کوان و چان. این گروه در ۲۳ مه ۲۰۱۷ با تک آهنگ «کاکتوس» آغاز به کار کردند. تاریخ. پیش از اولین. جون قبل از انتقال به CJ E&amp;M تحت عنوان Jellyfish Entertainment در کنار VIXX آموزش دیده است. او در Mnet ' "I Can" You "Voice" You به عنوان یک نگاه کانگتا به نظر می رسد. دونگون قبل از اینکه یک کارآموز در CJ E&amp;M شوید، در Superstar K5 رقابت کرد و بعداً در I Can Your Voice نیز ظاهر شد، این قسمت را بدست آورد و از ستون JB Got7 کسب ستایش کرد. وو قبل از اینکه بعداً به CJ E&amp;M بروید، در YG Entertainment در کنار برنده آموزش دیدید، جایی که با جون و دونگون آشنا شد. کیم بایونگوان در فصل ۱ ستاره K-pop Star شرکت کرد اما در دور نهایی بازیگران حذف شد. او همچنین تحت آموزش JYP Entertainment در کنار چان آموزش دید. ۲۰۱۷ - در حال حاضر. در ۲۳ مه ۲۰۱۷، ACE اولین آلبوم جدید خود "کاکتوس را" منتشر کرد، گروه A.C.E یک #گروه #موسیقی زیر نظر #کمپانی Beat Interactive است. این گروه از پ
نج عضو تشکیل شده است که کار خود را در تاریخ ۲۳ مه سال ۲۰۱۷ در #کره جنوبی آغاز کردند. نام A.C.E برگرفته شده از عبارت Adventure Calling Emotions است و بیانگر آن است که گروه قصد دارد باعث به وجود آمدن احساساتی در افراد شود که آن ها را به سوی #ماجراجویی و تحقق رؤیاها سوق می دهد. این گروه به تازگی #ترانه جدیدی با عنوان Under Cover نیز #منتشر کرده است که مورد توجه طرفداران آن ها قرار گرفته است. نام گروه طرفداران A.C.E یا به عبارت دیگر نام #فندم آن ها Choice، به معنی انتخاب است. در تاریخ ۷ ژوئن سال ۲۰۱۸، ACE آلبوم repackaged خود با نام "ACE Adventures in Wonderland را" با نام آهنگ "Take Me Higher" منتشر کرد. ACE دومین آلبوم خود با عنوان "Under Cover را منتشر کرد" که آهنگی با همین نام در ۱۷ مه ۲۰۱۹ منتشر شد. ای سی ایی سومین آلبوم خود با نام "Under Cover: The Mad Squad را" در تاریخ ۲۹ اکتبر ۲۰۱۹ با عنوان آهنگ "Savage" منتشر کرد.
انتخابات مجلس کره جنوبی () بیست و یکمین دوره انتخابات قانونگذاری این کشور در ۱۵ آوریل ۲۰۲۰ برگزار می شود. تمام ۳۰۰ عضو مجلس شورای ملی با انتخاب ۲۵۳ نفر از حوزه های انتخاباتی با نظام انتخاباتی نخست نفری انتخاب می شوند و ۴۷ نفر از فهرست نمایندگی تناسبی احزاب انتخاب می شوند. نظام انتخاباتی و تعداد اعضای شورای ملی نیز امکان دارد قبل از انتخابات ۲۰۲۰ به دلیل اصلاحات در قانون اساسی و اصلاحات انتخاباتی پیشنهاد شده توسط رئیس جمهور فعلی، ماه جائه، تغییر کند. در این انتخابات که با حضور ۶۶٫۲ درصد مردم رکورد مشارکت در ۲۸ سال اخیر را شکست، لی هائه چان رهبرحزب مینجو کره جنوبی در ائتلاف با دیگر احزاب،موفق شد اکثریت مطلق مجلس کره را با کسب ۱۸۰ کرسی به دست آورد و حزب آینده متحد به رهبری هوآنگ کیو-آن را شکست دهد. این انتخابات در حالی که فاصله گذاری اجتماعی ناشی از ویروس کرونا در حوزه های اخذ رای وجود داشت برگزار گردید. نظام انتخاباتی. در انتخابات ۲۰۱۶ تعداد ۳۰۰ عضو شورای ملی انتخاب شدند که از این تعداد ۲۵۳ یعنی (۸۴٪) از حوزه های نظام انتخاباتی نخست نفری انتخاب شدند و ۴۷ (۱۶٪) نفر از طریق فهرست احزاب بسته به صورت تک رأی انتقال
پذیر نمایندگی تناسبی انتخاب شدند. مطابق با قانون انتخابات رسمی کره جنوبی، بزرگترین روش باقیمانده سهمیه بندی هار. است که برای به دست آوردن کرسی از طریق نمایندگی تناسبی احزاب نیاز دارند در آستانه انتخابات آن فهرست را تصویب کنند به طوریکه احزاب از ۵ ولسوالی تک رأی انتقال پذیر یا ۳٪ از کل آراء فهرست احزاب را دارا باشند. محدودیت در نامزدها. کاندیداهای مجلس شورای ملی موظف هستند مبلغ ۱۵٬۰۰۰٬۰۰۰ را برای برنده انتخابات مجلس بپردازند (تا دسامبر سال ۲۰۱۷، ۱۴۰۰۰ دلار آمریکا محاسبه می شد)، نکته دیگر طبق قانون امنیت ملی، دادگاه قانون اساسی از ثبت نام نیروهای «چپ» و نمایندگانی که طرفدار احزاب کره شمالی هستند ممانعت می کند، هرچند وجود این ماده در انتخابات اخیر تأثیری نداشت. تاریخ و پروسه انتخابات. انتخابات ۲۰۲۰ مجلس شورای ملی براساس ماده ۳۴ قانون انتخابات رسمی مجلس در ۱۵ آوریل برگزار می شود، روز برگزاری انتخابات مجلس مقننه ۵۰ روز مانده به انتهای موعد تصدی اعضای شورای ملی در اولین چهارشنبه برگزار خواهد شد. حداقل سن برای رأی دهندگان واجد شرایط ۱۹ سال است که موظف هستند در روز انتخابات ثبت نام کنند، رای دهندگان برای ثبت نام در م
حل رای گیری نیاز به نشان دادن فرم تأیید شده شناسایی یا کارت شناسایی هستند. نظرسنجی ها در روز انتخابات از ۶ صبح تا ۶ بعد از ظهر برگزار می شود که مطابق زمان استاندارد کره است (۲۱: ۰۰–۰۹: ۰۰ UTC، ۱۴–۱۵ آوریل). از سال ۲۰۰۹، رای دهندگان قادر بودند در خارج از کشور نیز رای بدهند. همچنین رأی دهندگان می توانند بدون اطلاع قبلی در رای گیری ها در کره شرکت کنند. اصلاحیه انتخابات، شامل تعیین ۱۷ تن از هیئت مدیره و اعضایی که به شیوه تناسبی انتخاب شدند بعلاوه اعضایی که اکثریت را در مجلس کسب کردند.
عطر شیرین عطر تلخ فیلمی به کارگردانی ناصر محمدی و به نویسندگی علیرضا اخلاقی محصول سال ۱۳۹۵است.این اثر آخرین ساخته سینمایی ناصر محمدی بعد ۱۵ سال و بیش از یک دهه دوری از سینما می باشد. بازیگران. این فیلم روایت دلبستگی دختر (بهاره افشاری) و پسری (دانیال عبادی) است که با موجود تفاوت هایی در طبقه اجتماعی و فرهنگی شان، سعی دارند تا زندگی به دور از باورهای خانوادشان بسازند.
خدمه خرابکار یا "غارتگران" (به انگلیسی: The Wrecking Crew) یک فیلم جاسوسی کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۶۸ به کارگردانی فیل کارلسون و با نقش آفرینی دین مارتین در نقش مت هلم به همراه الکه زومر ، نانسی کوان ، تینا لوئیس و شارون تیت است. این چهارمین و آخرین فیلم از سری فیلم های مت هلم است و بر اساس رمانی به همین نام اثر دونالد همیلتون ساخته شده است. در این فیلم تعدادی از کشتی گیران ، بوکسورها و ورزشکاران کاراته از جمله ویلهلم فون هامبورگ ، پیپر مارتین ، جو گری ، جو لوئیس ، اد پارکر و چاک نوریس (در نخستین نقش آفرینی خود) در نقش های کوچک و کم اهمیت ظاهر می شوند. بروس لی نیز با اینکه در این فیلم در جلوی دوربین ظاهر نمی شود ، اما به عنوان "مشاور کاراته" (رقصنده) برای صحنه های جنگ همکاری می کند.
آنی ادروس (; – ) یک زن روزنامه نگار و گزارشگر برجستهٔ اهل اندونزی بود. او بنیانگذار روزنامه واسپادا به همراه همسرش محمد سعید در سال ۱۹۴۷ بود. فعالیت وی در سال ۱۹۳۰ به عنوان نویسنده در مجله پانجی پوستاکا (به )، جاکارتا آغاز شد. در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۹، گوگل ۱۰۱مین سالگرد تولد او را با گوگل دودل ستود.
بازی های ویدئویی در اندونزی یک بخش رو به رشد از بازار است که در حال حاضر به عنوان شانزدهمین بازار بزرگ در جهان محسوب شده و در سال ۲۰۱۷ نیمی از بازار جنوب شرق آسیا را تشکیل می داده است. بیش از ۴۰ میلیون نفر در این کشور بازی بازهای فعال هستند، و بخش بازی های موبایل در زمینهٔ بازدهی مالی، بخش غالب بازار محسوب می شود. توسعهٔ بازی های ویدئویی در این کشور با وارد شدن کنسول ها به بازار و ظهور مراکز بازی های آرکید، و سپس توسعهٔ گیم پلی آنلاین در بازی های رایانه ای و افزایش رواج کافی نت ها آغاز شد. بازی های موبایل همزمان با معرفی تلفن های هوشمند به مرور اهمیت کسب کردند. با وجود این که صنعت بازی های ویدئویی اندونزی بخش کوچکی از درآمدهای داخلی از بازی های ویدئویی را به خود اختصاص داده است، اما سهم مشارکت این صنعت در اقتصاد ملی این کشور در سال ۲۰۱۵ حدود ۱٫۱ میلیارد دلار بوده است. سرقت بازی های ویدئویی نیز در سراسر این کشور رواج دارد و بخش بخش عمده ای از بازی های نصب شده را این بازی های سرقت شده تشکیل می دهند. تاریخچه. توسعهٔ بازی های ویدئویی در اندونزی در میانه های دههٔ ۱۹۸۰ و بواسطهٔ کنسول های بازی وارداتی مانند سوپر نی