Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ل گوبلن نام یکی از ایستگاه های متروی پاریس است. در ۱۵ فوریه ۱۹۳۰ در خط ۷ افتتاح شد. این ایستگاه محل نقاطع چهار خیابان اصلی است: ایستگاه ل گوبلن بین دو ایستگاه پلس دیتالی و سانسیه - دوبنتون قرار دارد. نام این ایستگاه از خاندان گوبلن که در اواسط قرن پانزدهم میلادی در نزدیکی این منطقه ساکن و از سال ۱۶۶۲ مشغول تولید پرده های نگارین شدند، گرفته شده است. پیوند به بیرون. سایت رسمی خطوط متروی پاریس
اگبرت (برت) ویلم مایر (؛ زاده در گرونینگن) شیمی دان ارگانیک هلندی است که به دلیل فعالیت در زمینه های شیمی سوپرمولکولار، شیمی مواد و شیمی پلیمر شناخته شده است. مایر که استاد برجسته علوم مولکولی در دانشگاه فناوری و استاد آکادمی آکادمی علوم و هنر سلطنتی هلند است، یکی از بنیانگذاران رشته شیمی پلیمر ماوراء مولکولی به حساب می آید. میجر نویسنده پرکار، مدرس دانشگاهی و دریافت جوایز متعدد در زمینه های شیمی آلی و پلیمری است. تحصیلات. پس از تحصیل در دوره متوسطه در آپینگه دام که در سال ۱۹۷۲ فارغ التحصیل شد، مایر تحصیلات خود را در شیمی آلی در دانشگاه گرونینگن انجام داد. وی مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۷۸ به دست آورد و متعاقباً درجه دکترای خود را با نظارت استاد هانس ویجنبرگ در سال ۱۹۸۲ دریافت کرد. موضوع پایان نامه او در مورد «شیمی در عمل: سنتزها، خواص و کاربردهای ۱٬۲-دیوکستانز» بوده است. حرفه. مایر کار خود را از سال ۱۹۸۲ در آزمایشگاه های تحقیقاتی فیلیپس در آیندهوون به عنوان یک دانشمند تحقیقاتی در زمینه مواد مولکولی آغاز کرد. در سال ۱۹۸۹ او به تحقیقات رویال دی اس ام در گیلن نقل مکان کرد تا رئیس گروه مواد جدید شود. در س
ال ۱۹۹۱ به عنوان استاد کامل شیمی آلی در گروه شیمی و مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی آیندهوون (TU / e) و در سال ۱۹۹۹ در گروه مهندسی زیست پزشکی در همان دانشگاه منتصب شد. از سال ۲۰۰۴ استاد دانشگاه برجسته علوم مولکولی در TU / e است، که از سال ۲۰۰۸ ریاست انستیتوی سیستمهای پیچیده مولکولی به عنوان مدیر علمی مشغول است. مایر از سال ۱۹۹۴ استاد کمکی شیمیایی ماکرومولکولار شیمی در دانشگاه رادبود است و از سال ۲۰۰۸ استاد برجسته مشهور در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا بوده است. در سال ۲۰۱۴ به عنوان استاد آکادمی علوم و علوم سلطنتی هلند پذیرفته شد. مشارکت در پژوهش. تحقیقات مایر بر روی شیمی فراذره ای با خصوصیات و عملکردهای ویژه متمرکز شده است. این بنیاد بر اساس اصول شیمی سنتز شیمیایی و شیمیایی ارگانیک برای یافتن راه حل هایی برای چالش های علوم مواد و علوم زندگی است. او به عنوان پیشگام در زمینه مواد ماوراء مولکولی شناخته می شود، به عنوان اولین شیمیدانی که به عنوان یک کلاس جدید از مواد، اکتشاف و توسعه پلیمرهای سوپرامولکولار عملکردی را به دست آورد. از طریق طراحی و ترکیب مولکولی پیشرفته، وی سیستمهایی را تحقق بخشیده است که واحدهای مونومر
خودسامانی را به زنجیرهای پلیمری فوق العاده مولکولهای طولانی سوار می کنند، و در نتیجه موادی از خصوصیات منحصر به فرد پویا برخوردارند که تصور می شد منحصراً برای ماکرومول ها محفوظ هستند. بنابراین، کلاس جدید او از ساختارهای مافوق مولکولی به تعریف اصلاح شده ای از توصیف هرمان استاودینگر در مورد اینکه پلیمرها چیست منجر شد. سنتز دندریمرهای پلی (پروپیلن ایمین) که هم اکنون در مقادیر تجاری مناسب (در مقیاس چند کیلوگرم) در سراسر جهان تولید می شود. دندریمرهای او ترکیب اصلی یک اتصال دهنده فسفات را که در حال حاضر در کلینیک استفاده می شود تشکیل می دهد. مایر همچنین پلیمرهای نیمه هادی نول با تحرک الکترون بالا تولید کرد. اکتشاف او در مورد ترکیب کایرالیته و مورفولوژی مزوسکوپی در این پلیمرها منجر به ساختن یک LED شد که نور بصورت مدور قطبی منتشر می کند. سالها بعد از بینش نیمه هادی های کایرال برای بهینه سازی شکافت آب در یک سلول فوتوالکتروشیمیایی استفاده شد. کشف مایر از پلیمرهای سوپرمولکولی مبتنی بر ureidopyrimidinone یک نقطه عطف در شیمی مافوق مولکولی است. او یک بلوک ساختمان چهار ضلعی دارای پیوند هیدروژنی ساده طراحی کرد که خود مکمل آن
است و یک ثابت پیوند بسیار بزرگ را نشان می دهد. با آوردن دو عدد از این واحدها به همراه یک فضا، منجر به پلیمر مافوق مولکولی با خواص بی سابقه ای شد. بسته به شرایط استفاده شده از یک سو، دارای تمامی خصوصیات ماکرومولکول ها، در محلول و حالت جامد است، در حالی که از طرف دیگر ماهیت پویای مولکولهای آلی را که از طریق پیوندهای غیر کووالانسی به هم گره خورده اند، نشان می دهد. امروزه در بسیاری از آزمایشگاه های بین المللی دانشگاهی و صنعتی بین المللی مفهوم پلیمرهای ماوراء مولکولی مورد بررسی قرار می گیرد. آزمایشگاه مایر با موفقیت شرکت SupraPolix را راه اندازی کرده است، ارائه یک پلت فرم پلیمری سوپرامولکولی به عنوان یک جزء اصلی در چندین کاربرد، از جمله چسب (به عنوان الاستومرهای فوق جریان)، لوازم آرایشی و داروهای احیا کننده دریچه های قلبی، که کارآزمایی بالینی آن توسط شرکت هلندی / سوئیس Xeltis انجام می شود. . در پی کشف وی، مایر مکانیسمهای موجود در خودسامانی شیمیایی را کشف کرد و ثابت کرده است که پلیمریزاسیون های ماوراء مولکولی، براساس مکانیسم آنها، می توانند طبق روشی مشابه پلیمریزاسیون های معمولی طبقه بندی شوند. پژوهش حاضر در آزمای
شگاه مایر در چند جزء سیستم های پلیمر ابرمولکولی پیچیده تمرکز و رفتار مونتاژ خود همچنین به استفاده بالقوه از پلیمرهای ابرمولکولی به عنوان بررسی بیومیمتیک از بافت های بیولوژیک با استفاده از یک روش مدولار که اجازه می دهد تا برای تنظیم آسان از خود دینامیک به محرک های خارجی استفاده شود. دستاوردها و جوایز. "بازده علمی و مدیریت تحقیق" وی تاکنون بیش از ۶۰۰ مقاله و مقاله بررسی شده توسط همکاران منتشر کرده است که بیش از ۶۰٫۰۰۰ بار به آنها استناد شده است، و او را دارای شاخص H از بالای 110 . وی ۹۵ دانشجوی دکترا را راهنمایی کرد و بیش از ۲۵ نفر از اعضای گروه سابق وی اکنون اساتید دانشگاهی معتبر را در سراسر جهان در اختیار دارند. مایر دارای بیش از ۲۰ اختراع ثبت شده و مؤسس شرکت های SyMO-Chem , یک شرکت تحقیقاتی حرفه ای (۲۰۰۰) و SupraPolix , با تمرکز بر روی پلیمرهای ماوراء مولکولی (۲۰۰۳) است. از سال ۲۰۰۶ مایر رئیس هیئت مشاوره علمی بین المللی DSM است، او از سال ۲۰۰۸ بنیانگذار و مدیر علمی مؤسسه سیستم های مولکولی پیچیده در دانشگاه فنی آیندهوون است و وی ۲۷ میلیون یورو برای برنامه تحقیق از سیستم های مولکولی عملکردی از سال ۲۰۱۲ را به ع
هده دارد. در سال ۲۰۱۷ به عنوان عضو هیئت امنای دانشگاه لیدن منصوب شد. مایر همچنین به عنوان عضو هیئت های مشاوره یا تحریریه بیش از ۱۰ مجله علمی، از جمله Advanced Material (از سال ۱۹۹۲)، انگوانته کمی (از سال ۱۹۹۸)، علوم شیمیایی (از سال ۲۰۱۰) و مجله انجمن شیمی شیمی آمریکا (از سال ۲۰۱۰) فعالیت می کند. "دعوت نامه ها و عضویت های دانشگاهی" مایر در بسیاری از دانشگاه ها به عنوان سخنرانی در این دانشگاه دعوت شده است. او در سال ۲۰۰۱ سخنرانی صدمین سالگرد ون هاف در آکادمی هنرها و علوم سلطنتی هلند، سخنرانی Carothers در دوپونت ویلمینگتون در ۲۰۰۵ و سخنرانی اصلی علوم در دانشگاه Lowlands 2009 را ارائه داد. مایر عضو منتخب آکادمی هنرها و علوم سلطنتی هلند (KNAW، از سال ۲۰۰۳) و انجمن علوم و علوم سلطنتی هلند (KHMW، از سال ۱۹۹۷) است. او همکار افتخاری انجمن تحقیقات شیمی هند (از سال ۲۰۱۲) و عضو انجمن آمریکا برای پیشرفت علم (از سال ۲۰۱۵) است. علاوه بر این، مایر به عنوان عضو افتخاری انجمن شیمی شیمی رویال هلند (KNCV، از سال ۲۰۱۸) انتخاب شده است. جوایز. مایر جوایز برجسته متعددی دریافت کرده است، از جمله زندگی شخصی. میجر در سال ۱۹۵۵ به عنوان ب
زرگترین پسر روولوف مایر و وینی میریزر د ویت به دنیا آمد. در سال ۱۹۷۹ با Iektje Oosterbeek ازدواج کرد که دارای دو پسر است: راجر مایر (۱۹۸۵)، CTO در Paylogic در آمستردام و ویگر مایر (۱۹۸۸) که یک معمار در سیدنی است.
مهدی فاتحی متولد (۱ فروردین ۱۳۶۱، تهران) یک گرافیست و نقاش ایرانی است. زندگی نامه. مهدی متولد ۱۳۶۱ در تهران و دانش آموختهٔ کارشناسی ارشد ارتباط تصویری از دانشکده هنر و معماری است. هر چند او را با پوسترهایی که برای تئاترها، گالری ها و رویدادهای فرهنگی و هنری طراحی کرده می شناسند، اما نمونه های شاخصی از طراحی نشانه، جلد و طراحی گرافیک کتاب نیز در مجموعه آثارش دیده می شود. مهدی فاتحی یکی از طراحان گرافیکی است که علی رغم تنوع نرم افزارهای دیجیتالی در خلق پوستر هنوز با تکنیک سیلک اسکرین کار می کند. او برنده جایزه های اول و دوم طراحی پوستر تئاتر از جشنواره های سی و پنجم، و سی و یکم تئاتر فجر، دریافت مدال برنز از هشتمین سه سالانه پوسترهای صحنه ای صوفیا، بلغارستان، برندهٔ مدال برنز در دهمین سه سالانهٔ بین المللی پوستر تویوما، ژاپن، برندهٔ بخش پوستر جشن تصویر سال نود، تقدیرشده در چهاردهمین بینال پوستر تئاتر لهستان، و دریافت بورسیه انستیتو فرانسه در پاریس. تدریس در دانشگاه سوره، دانشگاه علم و فرهنگ، دانشگاه علمی کاربردی، دانشگاه آزاد، و همین طور تجربه داوری در رویدادهای معتبری همچون پنجمین بینال سرو نقره ای، بیست و نهم
ین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، و نمایشگاه ۲۵ سال پوستر تئاتر ایران بخش دیگری از تجربیات اوست. فاتحی در بیش از ۴۰ نمایشگاه و بینال داخلی و خارجی، در کشورهایی همچون آمریکا، لهستان، ایتالیا و فرانسه شرکت کرده، و چندین نمایشگاه انفرادی در داخل و خارج از کشور برگزار کرده است. او عضو انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، مرکز توسعهٔ هنرهای تجسمی، و عضو هیئت مؤسس انجمن طراحان پوستر تئاتر است، و در حال حاضر در استودیوی شخصی خود "استودیو فا" به فعالیت حرفه ای اش ادامه می دهد.
کوباتو (به پرتغالی: Cubatão) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. کوباتو ۱۴۲٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۷٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر آگوس د سنپدرو خواهرخواندهٔ کوباتو هست.
ایتو (به پرتغالی: Itu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. ایتو ۶۴۰٫۷۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۷٬۰۹۵ نفر جمعیت دارد و ۵۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ترس کوراسویس (به پرتغالی: Três Corações) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده است. ترس کوراسویس ۸۲۸٫۰۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.چون بین سه شهر ریودوژانیرو ، بلوهوریزونته و سائوپائولو واقع شده است به این نام یعنی ، ترس کوراسویس نامیده شده است.
کارابیکویبا (به پرتغالی: Carapicuíba) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. کارابیکویبا ۳۴٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۲٬۲۹۴ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر مناجیو خواهرخواندهٔ کارابیکویبا هست.
پرایا گرانج (به پرتغالی: Praia Grande) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. پرایا گرانج ۱۴۹٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۹٬۱۴۶ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پرزیدنت پرودنته (به پرتغالی: Presidente Prudente) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. پرزیدنت پرودنته ۵۶۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۷٬۰۷۲ نفر جمعیت دارد و ۴۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کابو فریو (به پرتغالی: Cabo Frio) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو دو ژانیرو واقع شده است. کابو فریو ۴۱۰٫۴۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۶٬۰۳۰ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر ریو دو ژانیرو خواهرخواندهٔ کابو فریو هست.
ایتاکاکیسیتوبا (به پرتغالی: Itaquaquecetuba) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. ایتاکاکیسیتوبا ۸۲٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۲٬۸۰۱ نفر جمعیت دارد و ۷۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باروئری (به پرتغالی: Barueri) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. باروئری ۶۵٫۷۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۲٬۲۷۵ نفر جمعیت دارد و ۷۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Berilo خواهرخواندهٔ باروئری هست.
فرانکا (به پرتغالی: Franca) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. فرانکا ۶۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۰٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ژوازیرو (به پرتغالی: Juazeiro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده است. ژوازیرو ۶٬۵۰۰٬۵۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۵٬۱۸۳ نفر جمعیت دارد و ۳۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر سیوداد خوارس، چیئوائوا خواهرخواندهٔ ژوازیرو هست.
سائو ویسنچه (به پرتغالی: São Vicente) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. سائو ویسنچه ۱۴۷٫۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۵٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای رزیستنسیا و ناها، اوکیناوا خواهرخوانده های سائو ویسنچه (سائو پائولو) هستند.
ژونژیی (به پرتغالی: Jundiaí) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. ژونژیی ۴۳۱٫۲۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۵٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد و ۷۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آگوس د سنپدرو (به پرتغالی: Águas de São Pedro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. آگوس د سنپدرو ۳٫۶۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۰۷ نفر جمعیت دارد و ۵۱۵٫۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای کوباتو و Molinaseca خواهرخوانده های آگوس د سنپدرو هستند.
ویلا ولا (به پرتغالی: Vila Velha) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در اسپیریتو سانتو واقع شده است. ویلا ولا ۲۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۶٬۲۰۸ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر چینگ دائو خواهرخواندهٔ ویلا ولا هست.
سائو ژوزه دو ریوپرتو (به پرتغالی: São José do Rio Preto) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. سائو ژوزه دو ریوپرتو ۴۳۱٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵۶٬۲۴۵ نفر جمعیت دارد و ۴۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ننه خانم بارفروش ملقب به مهد علیا (زادهٔ ساری) شصتمین همسر فتحعلی شاه قاجار بود که در پیش او مقام بالایی داشت به طوری که لقب مهد علیا را از او گرفت. او دختر محمد خان مازندرانی پازواری و خواهر ملا عبدالله بود. او رابطه ای با زنان دربار نداشته و بیشتر با شوهرش وقت می گذراند. او چهار فرزند از فتحعلی شاه داشت، با این که مادر ولیعهد نبود، لقب مهد علیا را داشت. چرا که آسیه خانم دولو، مادر عباس میرزا، زود درگذشت و مهلت داشتن لقب را نداشت. پس از ننه خانم، گلین خانم همسر عباس میرزا این لقب را گرفت.
آراساتوبا (به پرتغالی: Araçatuba) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. آراساتوبا ۱٬۱۶۷٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۰٬۵۳۶ نفر جمعیت دارد و ۳۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ژاکاری (به پرتغالی: Jacareí) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. ژاکاری ۴۶۴٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۹٬۵۳۹ نفر جمعیت دارد و ۵۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سوزئنو (به پرتغالی: Suzano) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. سوزئنو ۲۰۶٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۵٬۲۸۰ نفر جمعیت دارد و ۷۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بارباسنا (به پرتغالی: Barbacena) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده است. بارباسنا ۷۵۹٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۲٬۹۸۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر بورلینگتون، آیووا خواهرخواندهٔ بارباسنا هست.
برچیوگه (به پرتغالی: Bertioga) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. برچیوگه ۴۹۰٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶٬۵۵۵ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تابو دا سها (به پرتغالی: Taboão da Serra) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. تابو دا سها ۲۰٫۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۲٬۱۷۷ نفر جمعیت دارد.
لیمیرا (به پرتغالی: Limeira) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. لیمیرا ۵۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۰٬۹۱۱ نفر جمعیت دارد و ۵۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گواراچینگتا (به پرتغالی: Guaratinguetá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. گواراچینگتا ۷۵۲٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۹٬۰۷۳ نفر جمعیت دارد.
امبو دا زارچز (به پرتغالی: Embu das Artes) یک شهر، شهرداری های برزیل و شهر ، شهرداری و در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. امبو دا زارچز ۷۰٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۱٬۷۸۱ نفر جمعیت دارد و ۷۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر هینو، شیگا خواهرخواندهٔ امبو دا زارچز هست.
آپاره سیدا (به پرتغالی: Aparecida) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. آپاره سیدا ۱۲۱٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶٬۲۱۷ نفر جمعیت دارد و ۵۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سانتا کروز دو سو (به پرتغالی: Santa Cruz do Sul) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده است. سانتا کروز دو سو ۷۳۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۶٬۷۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سها نگرا (به پرتغالی: Serra Negra) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. سها نگرا ۲۰۳٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۹۱۲ نفر جمعیت دارد و ۹۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آراگواری (به پرتغالی: Araguari) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده است. آراگواری ۲٬۷۳۰٫۶۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۶٬۶۹۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سوماری (به پرتغالی: Sumaré) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. سوماری ۱۵۳٫۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۵٬۹۵۵ نفر جمعیت دارد و ۵۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پندومونهانگابا (به پرتغالی: Pindamonhangaba) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. پندومونهانگابا ۷۲۹٫۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
والینوس (به پرتغالی: Valinhos) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. والینوس ۱۴۸٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۰٬۲۵۸ نفر جمعیت دارد و ۶۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای بیت لحم و کاوارتزره خواهرخوانده های والینوس هستند.
پاتوس د مینس (به پرتغالی: Patos de Minas) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده است. پاتوس د مینس ۳٫۱۸۹٬۷۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۰٬۸۹۳ نفر جمعیت دارد و ۸۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوتوکاتو (به پرتغالی: Botucatu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. بوتوکاتو ۱٬۴۸۲٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۹٬۴۸۳ نفر جمعیت دارد.
سوبرا (به پرتغالی: Sobral) یک شهرداری های برزیل و شهرداری و شهر در برزیل است که در سئارا واقع شده است. سوبرا ۲٬۱۲۲٫۸۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۶٬۶۴۴ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یندایاتوبا (به پرتغالی: Indaiatuba) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. یندایاتوبا ۳۱۱٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۵٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد و ۶۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
برگنسا پائولیستا (به پرتغالی: Bragança Paulista) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. برگنسا پائولیستا ۵۱۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۰٬۶۶۵ نفر جمعیت دارد و ۸۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایتاپچنینگا (به پرتغالی: Itapetininga) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. ایتاپچنینگا ۱٬۷۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۰٬۰۷۰ نفر جمعیت دارد.
ایتاپوی (به پرتغالی: Itapevi) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. ایتاپوی ۸۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۳٬۴۰۴ نفر جمعیت دارد و ۷۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کاراگوتاتوبا (به پرتغالی: Caraguatatuba) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. کاراگوتاتوبا ۴۸۵٫۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۹٬۶۲۵ نفر جمعیت دارد و ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آچیبایا (به پرتغالی: Atibaia) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. آچیبایا ۴۷۸٫۵۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۱٬۳۹۸ نفر جمعیت دارد و ۸۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
رجیسترو (به پرتغالی: Registro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. رجیسترو ۷۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶٬۲۸۰ نفر جمعیت دارد.
آگوس د لیندویا (به پرتغالی: Águas de Lindóia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. آگوس د لیندویا ۶۰٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۳۱۳ نفر جمعیت دارد.
ریو کلارو (به پرتغالی: Rio Claro) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. ریو کلارو ۴۹۸٫۴۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۱٫۴۷۳ نفر جمعیت دارد.
پرویبه (به پرتغالی: Peruíbe) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. پرویبه ۳۲۴٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵٬۲۲۶ نفر جمعیت دارد.
اوبا (به پرتغالی: Ubá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده است. اوبا ۴۰۷٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۴٬۰۰۴ نفر جمعیت دارد و ۳۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مونگاگوا (به پرتغالی: Mongaguá) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. مونگاگوا ۱۴۱٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲٬۴۹۲ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باهیتوس (به پرتغالی: Barretos) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. باهیتوس ۱٬۵۶۶٫۱۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۱٬۳۴۴ نفر جمعیت دارد و ۵۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اولامبرا (به پرتغالی: Holambra) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. اولامبرا ۶۵٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۳۷۵ نفر جمعیت دارد و ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نووا لیما (به پرتغالی: Nova Lima) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده است. نووا لیما ۴۲۸٬۴۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۸۷٬۳۹۱ نفر جمعیت دارد و ۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایگوآپی (به پرتغالی: Iguape) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. ایگوآپی ۱٬۹۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰٬۳۹۰ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
فهاز د واسکونسلوس (به پرتغالی: Ferraz de Vasconcelos) یک شهر و شهر و شهرداری در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. فهاز د واسکونسلوس ۲۹٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۴٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نووا اودسا (به پرتغالی: Nova Odessa) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده است. نووا اودسا ۷۳٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶٬۷۶۴ نفر جمعیت دارد و ۵۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر یلگاوا خواهرخواندهٔ نووا اودسا (سائو پائولو) هست.
سانتوس دومانت (به پرتغالی: Santos Dumont) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در مینا ژرایس واقع شده است. سانتوس دومانت ۴۷٬۲۴۴ نفر جمعیت دارد و ۸۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کنستانتین پطروویچ پوبدونوستسف (؛ (زاده۲۱ مه ۱۸۲۷، مسکو - ۲۳درگذشته مارس ۱۹۰۷)، سن پترزبورگ) حقوق دان روس، دولتمرد و مشاور سه تزار بود. مواضع وی بسیار ارتجاعی بود. وی با دارا بودن مقام دادستانی عالی شورای کلیسای ارشد ارتودوکس روسیه در زمان سلطنت الکساندر سوم روسیه، نقش «عالیجناب خاکستری پوش» را در سیاست های امپراتوری ایفا می کرد، مقام غیر روحانی که سرپرستی کلیسای ارتدکس روسیه را بر عهده داشت. نوشته های وی در سیاست، قانون، هنر و فرهنگ، بر عنصر مثبت اتحاد معنوی و غیرمذهبی روسیه با پذیرش مسیحیت تأکید داشت. وی جنبش های دموکراتیک و لیبرال را دشمنان وحدت ملی و مذهبی مردم روسیه به تصویر می کشید و آنان را عناصری منفی می دانست. پوبدونوستسف می گفت که دستیابی به یک جامعه هماهنگ به معنای مسئولیت جمعی حمایت از وحدت سیاسی و مذهبی است، از این رو نظارت دقیق بر رفتار و تفکر روسی ضروری است. زندگی. پدر پوبدونوستسف، پیوتر واسیلیویچ پوبدونوستسف، استاد ادبیات دانشگاه ایالتی مسکو بود. در سال ۱۸۴۱، وی پسر ۱۴ ساله خویش را به دانشکده حقوق سن پترزبورگ، که برای آماده سازی جوانان برای خدمات مدنی تأسیس شده بود، فرستاد. پس از فارغ التحصیلی،
کنستانتین پوبدونوستسف با پستی در بخش هشتم مجلس سنای مسکو وارد خدمت عمومی شد. وظیفه این اداره حل و فصل پرونده های حقوقی فرمانداری های اطراف مسکو بود. وی به سرعت در این اداره ترفیع یافت. وی از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۵، استاد حقوق مدنی دانشگاه ایالتی مسکو بود. در سال ۱۸۶۱ تزار الکساندر دوم از او دعوت کرد تا در تئوری قانون و حکومت را فرزند و جانشینش، نیکلاس، آموزش دهد. نیکلاس جوان در سال ۱۸۶۵ درگذشت و از پوبدونوستسف جهت تدریس برادر نیکلاس الکساندر (تزار آینده الکساندر سوم) دعوت شد. در سال ۱۸۶۶ پوبدونوستسف به صورت دائم به سن پترزبورگ نقل مکان کرد. پوبدونوستسف و تزارویچ تقریباً سی سال و از جمله از زمان به تخت نشستن اکساندر به عنوان تزار در ۱۸۸۱ تا زمان مرگ وی در ۱۸۹۴، بسیار به یکدیگر نزدیک بودند. وی به عضویت شورای امپراتوری درآمد، و در سال ۱۸۸۰ - دادستان عالی شورای کلیسای ارشد ارتودوکس روسیه شد. در این مقام وی رئیس کلیسای ارتدکس روسیه بود. در زمان سلطنت الکساندر سوم، پوبدونوستسف یکی از با نفوذترین مردان امپراتوری روسیه به شمار می آمد. وی مغز متفکر مانیفست ۲۹ آوریل ۱۸۸۱ الکساندر در بود. مانیفست سلطنت مطلقه تزلزل ناپذیر که
اعلام می کرد قدرت مطلق تزار غیرقابل تغییر است و در نتیجه بر تلاش های لوریس-ملیکوف برای ایجاد یک نهاد نمایندگی در امپراتوری پایان نهاد. در واقع انتصاب پوبدونوستسف در نخستین روزهای پس از ترور الکساندر دوم منجر به استعفای لوریس-ملیکوف و سایر وزرای مشتاق اصلاحات لیبرال شد. او همیشه یک محافظه کار سازش ناپذیر بود و هرگز از بیان جسورانه عقاید قاطع خود چشم پوشی نمی کرد. از این رو، در محافل لیبرال او را همیشه به کهنه پرستی، فضل فروشی و دشمنی با پیشرفت متهم می کردند. پس از مرگ الکساندر سوم، او بیشتر نفوذ خود را از دست داد. تزار نیکلاس دوم به سیاست روسی سازی پدر خود و حتی گسترش آن تا فنلاند پایبند بود، اما در کل ایده آزار و اذیت مذهبی سیستماتیک را نمی پسندید، و کاملاً مخالف کاهش قدرت کلیسا در امور مدنی نبود. در سال ۱۹۰۱، سوسیالیستی به نام نیکولای لاگوسکی سعی کرد پوبدونوستسف را ترور کند. تیراندازی از طریق پنجره دفتر پوبدونوستسف صورت گرفت اما نافرجام بود. لاگوسکی به ۶ سال کاتورا (کار اجباری) محکوم شد. پوبدونوستسف در سال ۱۹۰۱ اقدام به تکفیر تولستوی کرد. طی انقلاب ۱۹۰۵ روسیه که پس از جنگ با ژاپن به وقوع پیوست، پوبدونوستسف ب