Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
راه هوایی یا مجرای تنفسی در انسان، بخشی از آناتومی دستگاه تنفس است که در روند تنفس به شکل مستقیم نقش ایفا می کند. هوا از راه بینی یا دهان تنفس شده و در حفره بینی یک لایه از غشای مخاطی بینی آلودگی ها و مواد مضر موجود در هوا را فیلتر و جذب می کند. در مرحله بعد هوا وارد حلق که خود یک چهارراه بین مری و حنجره است می شود. در ابتدای حنجره اپیگلوت وجود دارد که در هنگام ورود هوا از بالای حنجره به کنار رفته و اجازه ورود هوا به تراشه را می دهد و در هنگام غذا خوردن ورودی حنجره را می بندد و مانع وارد شدن غذا به راه هوایی می شود. بعد از حنجره، هوا وارد نای می شود و پس از آن وارد نایژه راست و نایژه چپ می شود. هرکدام از نایژه ها به واحدهای کوچکتری تقسیم می شوند که به آن نایژک می گویند و در نهابت نایژک ها در انتها به کیسه هوایی یا آلوئول تنفسی ختم می شوند که در آن تبادل گازهای تنفسی در آن صورت می گیرد. ریه ها در حفره قفسه سینه واقع شده اند که توسط دنده ها محافظت می شوند. در قاعده ریه یک صفحه عضلانی به نام دیافراگم وجود دارد که قفسه سینه را از دستگاه گوارش جدا می کند. دیافراگم که عضله اصلی در فرایند تنفس است توسط سیستم عصبی سم
پاتیک کنترل می شود. ریه ها توسط یک لایه سروزی پوشیده شده اند که روی خود تاخورده است و یک پرده دو جداری تشکیل می دهد که یک لایه آن روی ریه و یک لایه آن سطح داخلی قفسه سینه را در بر می گیرد که به آن پرده جنب می گویند. حدفاصل بین این دو لایه توسط یک مایع به نام مایع جنب که باعث لغزندگی و نرم شدن حرکات می شود پر شده است. ساختار. راه هوایی به دو قسمت فوقانی و تحتانی تقسیم بندی شده است: همچنین در یک تقسیم بندی دیگر راه هوایی را می توان به دو بخش "انتقال دهنده" و "تنفسی" تقسیم بندی کرد. منطقه انتقال دهنده هوا و گازهای تنفسی را به بخش تنفسی منتقل می کند و در بخس تنفسی تبادل گازهای تنفسی صورت می گیرد. راه هوایی فوقانی. طبق تعاریف مختلف راه هوایی فوقانی، معمولاً به قسمتی از دستگاه تنفسی که بالاتر از زاویه جناغ سینه یا بالاتر از تارهای صوتی یا بالاتر از غضروف کریکوئید قرار دارد گفته می شود. گاهی اوقات حنجره هم در تقسیم بندی راه هوایی فوقانی و هم در تقسیم بندی راه هوایی تحتانی قرار می گیرد. راه هوایی تحتانی. این قسمت از راه هوایی شامل نای، نایژه و نایژک ها و ریه که خود شامل برونشیل های تنفسی، مجاری آلوئول، کیسه های آلوئو
ل و آلوئول می باشد. این قسمت از راه هوای به درخت تنفسی هم مشهور است. بزرگترین مجرای تنفسی در انسان تراشه یا نای است که از تعدادی غضروف حلقوی تشکیل شده است، همچنین ریه ها بزرگترین عضو دستگاه تنفسی تحتانی هستند که توسط پرده جنب در داخل قفسه سینه احاطه شده اند. پرده جنب یک غشای دو لایه است که لایه بیرونی آن به سطح داخلی قفسه سینه چسبیده و لایه داخلی آن به سطح خارجی ریه متصل است. این لایه مقداری کمی مایع ترشح می کند که باعث لغزندگی و حرکت آزاد ریه در داخل قفسه سینه می شود. ریه ها به لوب های مختلف تقسیم می شوند. ریه راست از ریه چپ بزرگتر است و علت این تفاوت سایز وجود قلب در سمت چپ قفسه سینه است. ریه راست سه لوب دارد که به نامهای لوبهای فوقانی، میانی و تحتانی شناخته می شود در حالی که ریه چپ دارای دو لوب بوده که به نامهای لوب فوقانی و تحتانی شناخته می شود. علاوه بر این هر لوب به بخش های کوچکتری که با نام برونکوپولموناری تقسیم شده است. هر کدام از ریه ها دارای چند سطح هستند، سطح خارجی که در مجاورت سطح داخلی قفسه سینه بوده و توسط پرده جنب احاطه شده است. سطح تحتانی که در مجاورت دیافراگم قرار دارد و سطح داخلی که در مرکز
ریه قرار دارد و در برابر قلب و عروق بزرگ و کارینا قرار دارد. آلوئول ها کیسه های نازکی در ریه هستند که تبادل گازهای تنفسی در آن ها انجام می شود، تعداد این کیسه ها به طور میانگین برابر با ۴۸۰ میلیون می باشد. زمانی که دیافراگم منقبض می شود در قفسه سینه فشار منفی ایجاد می شود در نتیجه هوا برای پر کردن حفره قفسه سینه وارد ریه می شود. در ادامه هوا وارد آلوئول ها می شود، تمام آلوئول ها از مویرگ پوشیده شده است، در این هنگام گلبول های قرمز اکسیژن را جذب می کنند و دی اکسیدکربن را رها می کنند. در نهایت با پایان یافتن انقباض دیافراگم، فشار منفی ایجاد شده در قفسه سینه از بین رفته و قفسه سینه به حالت اول برمی گردد و هوا از ریه خارج می شود. میکروآناتومی. جدار داخلی دستگاه تنفسی از اپیتلیوم خاصی پوشیده شده است. ترشحات راه هوایی توسط سلول هایی به نام گابلت ایجاد می شود، علاوه بر این عضلات صاف و غضروف هم در راه هوایی وجود دارد. بیشتر بافت اپیتلیوم راه هوایی از بینی تا برونش از نوعی خاص از سلول به نام بافت پوششی مطبق کاذب پوشیده شده است که به نام اپیتلیوم تنفسی شناخته می شود. این نوع بافت دارای مژک بوده که این مژکها به صورت هما
هنگ به سمت بالا حرکت کرده و ترشحات را به سمت حلق برده تا در نهایت بلعیده شوند. سلول های اپیتلیوم در برونش ها شکل مکعبی دارند اما هنوز مژک دارند. در قسمت فوقانی دستگاه تنفسی غدد زیادی وجود دارد اما همین طور که به سمت قسمت تحتانی راه هوایی حرکت کنیم از میزان آن ها کاسته می شوند و در قسمت برونشیول ها دیگر وجود ندارند. برای سلول های گابلت هم این قاعده وجود دارد اما در این سلول های در ابتدای برونشیول ها هنوز به صورت پراکنده وجود دارند. غضروف ها در راه هوایی تا قبل از نایژک ها وجود دارند. در نای غضروف های C شکل از نوع غضروف شیشه ای (غضروف هیالین) وجود دارند در حالی که این غضروف ها در نایژه به شکل صفحه در می آیند. عضلات صاف از ابتدای تراشه آغاز می شوند و به غضروف های C شکل متصل می شوند و تا نایژه و نایژک ها ادامه پیدا می کند. در نایژه و نایژک ها به جای غضروف سخت، بافت منعطف وجود دارد. ریه ها از ۱۳ نوع سلول مختلف تشکیل شده است که ۱۱ نوع آن سلول اپیتلیال بوده و ۲ نوع آن سلول های مزانشیمی هستند. سلول های اپیتلیال جدار نای و نایژه را را تشکیل می دهند در حالی که سلول های مزانشیمی ریه ها را تشکیل می دهند. عملکرد. بیشتر را
ه هوایی فقط برای این ایجاد شده که هوا را به ریه ها برساند. آلوئول ها تنها بخشی از ریه هستند که اکسیژن و دی اکسید کربن را با خون مبادله می کنند. تنفس. تنفس فرایند منظم نفس کشیدن است که در آن هوا توسط فرایند دم وارد ریه و آلوئول ها شده و در فرایند بازدم از ریه خارج می شود. زمانی که انسان شروع به نفس کشیدن می کند هوا وارد نای شده و از طریق نایژه ها وارد ریه می شود. دستگاه تنفس و راه هوایی توسط قفسه سینه، ستون فقرات و جناغ سینه محافظت می شود. در ریه ها، اکسیژن از هوا استنشاق شده به خون منتقل می شود و در سراسر بدن گسترش می یابد. دی اکسید کرین که در خون وریدی وجود دارد، وارد ریه می شود و از طریق راه هوایی تحتانی و در پی آن راه هوایی فوقانی در فرایند بازدم از بدن خارج می شود و بدین ترتیب روند تنفس کامل می شود. برخلاف نای و نایژه راه هوای فوقانی قابلیت انعطاف داشته و سازگار است. به این ترتیب باید در مقابل فشار منفی حاصل از انقباض دیافراگم و ورود هوا به ریه مقاومت کنند و ان کار را با انقباض منظم عضلات راه هوایی فوقانی مانند ماهیچه چانه ای زبانی و عضله استخوان لامی انجام می دهند. عضله اصلی که باعث بازشدن ریه و ورود هوا
به آن و همچنین انقباض ریه و خروج هوا از آن می شود، دیافراگم است و عضلات بین دنده ای بیرونی به این روند کمک می کنند. مقابله با عفونت. دستگاه تنفسی فوقانی سلول هایی به نام گابلت دارند که وظیفه ترشح مخاط را بر عهده دارند. این مخاط یک لایه را بر روی سطح راه هوایی تشکیل می دهد و در نهایت باعث تصفیه مواد زائد از این مسیر می شود. این مواد تصفیه شده به سمت بالا حرکت می کند یا بلعیده شده و وارد محیط بسیار اسیدی معده می شوند یا توسط فرد از طریق دهان دفع می شود. سلولهای دستگاه تنفسی از موهای ریزی که مژک نامیده می شود پوشیده شده است. این مژکها به صورت منظم به سمت بالا حرکت کرده و مخاطی که جسم خارجی در آن گیر افتاده را به سمت حلق می رانند. علاوه بر این باعث تمیز و استریل ماندن دستگاه تنفسی تحتانی و جلوگیری از تجمع مخاط می شود. ماکروفاژها در آلوئول ها بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند که باعث جذب و هضم هر عامل مضری که در هنگام استنشاق وارد ریه شده می شود. وجود مو در بینی به دلیل نقش حفاظتی آن است که باعث گیرافتادن ذرات خارجی مانند گرد و غبار می شود. رفلکس سرفه باعث بیرون افتادن تمام محرکهای که در غشای مخاطی به دام افتادند می
شود. در راه هوایی عضلات حلقوی وجود دارد که به محض ورود یک عامل محرک منقبض می شوند و راه هوایی را مسدود می کنند. اهمیت بالینی. راه هوایی مستعد بروز عفونت است. عفونت. عفونت دستگاه تنفسی فوقانی احتمالاً شایع ترین عفونت در جهان است. عفونت راه هوایی در نوزادان و افراد مسن به دلیل ضعیف بودن بیشتر محتمل است. بسیاری از این عفونتها کشنده هستند اما تحقیقات جدید و علم پزشکی درمان این نوع عفونت ها را امکان پذیر کرده است. برای درمان عفونت های باکتریایی آنتی بیوتیک تجویز می شود اما در مقابل درمان عفونتهای ویروسی سخت تر بوده اما امکان پذیر است. سرماخوردگی و آنفلوانزا شایع ترین علت عفونت دستگاه تنفسی فوقانی است که می تواند باعث ایجاد بیماری های جدی تری شده و دستگاه تنفسی تحتانی را نیز درگیر کند، سینه پهلو شایعترین و پرتکرارترین عفونت دستگاه تنفسی تحتانی است. این عفونت می تواند باکتریایی، ویروسی یا قارچی داشته باشد. پنومونی می تواند از طریق هوا منتقل شود بنابراین زمانی که فرد نفس می کشد عوامل بیماری زا از طریق هوا وارد سیستم تنفسی فرد می شوند و به سرعت در دستگاه تنفسی تحتانی رشد می کند و ریه ها را پر از مایع و مخاط می کند که
این منجر به سختی تنفس و سرفه های زیاد می شود. این سرفه ها به دلیل تلاش بدن جهت خارج کردن مایع اضافی و مخاط ایجاد بروز می کند. اگر فرد مبتلا به سایر بیماری ها نظیر آسم، آنفلوانزا، بیماری قلبی یا سرطان باشد احتمال ابتلا به این عفونت ها بیشتر است. برونشیت یکی دیگر از عفونت های راه هوایی است که دستگاه تنفسی تحتانی را درگیر می کند، این عفونت منجر به التهاب در راه هوایی می شود. برونشیت در دو شکل وجود دارد، برونشیت حاد که قابل درمان است یا بدون درمان بهبود پیدا می کند و برونشیت مزمن که شدید و ضعیف می شود و تأثیر خود را روی ریه می گذارد. این بیماری موجب افزایش ترشحات راه هوایی می شود. برونشیت مزمن در بین افراد سیگاری شایع است زیرا مواد ناشی از سیگار کشیدن در ریه ها تجمع پیدا می کند که این مورد باعث شده ریه ها سخت تر کار کنند و برای بهبود خود تلاش بیشتری کنند. سل یکی دیگر از بیماری های شایع در دستگاه تنفسی تحتانی است. این بیماری از طریق قطرات تنفسی از فرد بیمار به سایر افراد منتقل می شود. این عفونت منجر به تخریب بافت ریه می شود که باعث ایجاد سرفه خونی می شود، عدم درمان این بیماری منجر به مرگ می شود. سرطان ریه. علل برخ
ی از سرطانها عوامل محیطی مانند سیگار است. وقتی که فرد دود ناشی از ترکیبات تنباکو را استنشاق می کند مژک های راه هوایی فلج می شود که این اتفاق سبب ورود ترشحات به ریه می شود. تکرار سیگار کشیدن موجب مرگ و از بین رفتن مژکها می شود و به این ترتیب توانایی فیلتر کردن راه هوایی از بین می رود. موادی که به دلیل سیگار کشیدن وارد ریه می شود بافت صورتی ریه را به رنگ سیاه تغییر می دهد. تجمع این مواد در ریه سبب سرطان ریه یا بیماری مزمن انسدادی ریه خواهد شد. بیماری مزمن انسدادی ریه. این بیماری یک بیماری شایع در دستگاه تنفسی تحتانی است که به دلیل قرار گرفتن فرد در معرض مواد شیمیایی خطرناک یا استفاده طولانی مدت از تنباکو ایجاد می شود. این بیماری به شکل مزمن و پیش رونده بوده و به شکل غیرقابل برگشت به بافت ریه آسیب می زند و سرانجام باعث مرگ فرد بیمار می شود. این بیماری موجب تخریب آلوئول ها و در نهایت بافت ریه می شود که باعث سخت شدن تنفس می شود. تنفس فرد بیمار کوتاه شده و تعداد آن افزایش می یابد و حجم قفسه سینه افزایش می یابد. کاهش تعداد آلوئول ها موجب از دست دادن عرضه اکسیژن به ریه ها و افزایش تجمع دی اکسید کربن می شود. بیماری مز
من انسدادی ریه به دو دسته تقسیم می شود: نوع اولیه و نوع ثانویه نوع اولیه بیشتر در افراد جوان دیده می شود که در آن آلوئول ها از بین رفته و بافت ریه خراب می شود. نوع ثانویه در افراد بالغ مسن که سیگاری هستند یا سابقه کشیدن سیگار یا برونشیت دارند دیده می شود. واژه های قدیمی برای بیماری مزمن انسدادی ریه آمفیزم و برونشیت مزمن است. آسم. برونش ها مسیر اصلی رسیدن هوا به ریه راست و ریه چپ هستند. راه هوایی هوا را که شامل اکسیژن می باشد به برونشیول ها در داخل ریه منتقل می کند. التهاب در برونش و برونشیول ها می تواند سبب تنگی راه هوایی و بروز حملات آسم شود. این بیماری سبب بروز خس خس، تنگی قفسه سینه و مشکلات شدید تنفس می شود. انواع متفاوتی از آسم وجود دارد که می تواند روی عملکرد برونش ها اثر بگذارد. حساسیت به یک ماده می تواند منجر به بروز یک واکنش آلرژیک شود که در نهایت باعث التهاب در راه هوایی و برونش ها می شود، در نتیجه عبور هوا از بین می رود یا کاملاً بسته می شود.
سلاح همجوشی ژاو () یک بمب هیدروژنی فرضی است که برای پیشرانش همجوشی هسته ای دوتریوم و تریتیوم از هیدروژن، نیازمند یک آغازگر شکافت هسته ای نباشد. این سلاح ها که به شکافا نیازی ندارند آسانتر و ارزانتر از سلاح های کنونی ساخته می شوند. تاکنون هیچ سلاح همجوشی ژاوی ساخته نشده است.
جام ملت های آفریقا ۲۰۰۰ () بیست و دومین دوره از رقابت های جام ملت های آفریقا بود که به میزبانی مشترک کشورهای غنا و نیجریه برگزار شد. تیم ملی فوتبال کامرون در این دوره از رقابت ها به مقام قهرمانی رسید. تیم منتخب جام. دروازه بان مدافعان هافبک ها مهاجمان
ساندرو پوپو (; – ) یک بازیکن و مربی فوتبال اهل ایتالیا بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آ. اس. رم، باشگاه فوتبال ونتزیا، اینتر میلان و پیاچنزا اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ابوبکری یاکوبو (; – ) یک بازیکن فوتبال اهل غنا بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آژاکس آمستردام و ویتس آرنهم اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده است.
هنک خروت (؛ زادهٔ – ۱۱ مهٔ ۲۰۲۲) یک بازیکن فوتبال اهل هلند بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آژاکس آمستردام و فاینورد اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است.
لسان المیزان اثر ابن حجر عسقلانی ویرایش و الحاقی بر کتاب "میزان الاعتدال" اثر شمس الدین ذهبی است. این کتاب دربارهٔ علم رجال و دربردارندهٔ رجالی است که از دیدگاه اهل سنت، ضعیف، متروک یا مجهول به شمار می روند. ابن حجر در این کتاب از تکرار نام راویان کتاب های ستّه خودداری کرده است. به گفتهٔ ذهبی در "میزان الاعتدال"، تشیع و غلو در آن بدعت کوچک به حساب می رود و این گونه افراد در میان تابعین و اصحاب تابعین بسیار بوده اند که درصورت ردّ روایت حدیث آنان، حجم بسیاری از احادیث پیامبر اسلام از بین می رود. اما رفض را بدعت کبری دانسته به آن معنی که ردّ ابوبکر و عمر و انکار مقام آنان است و ادامه می دهد که در میان رافضیان، فرد راستگو وجود ندارد. ابن حجر پس از نقل این قول از ذهبی در مقدمهٔ "لسان المیزان" می آورد مالک و اصحاب او و ابوبکر باقلانی روایت اهل بدعت مانند اهل رفض و خوارج را کاملاً منع می کنند.
شان بارتلت (؛ زادهٔ ) بازیکن پیشین و مربی فوتبال اهل آفریقای جنوبی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، باشگاه فوتبال آژاکس کیپ تاون، و باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز، چارلتون اتلتیک، زوریخ و باشگاه فوتبال آژاکس کیپ تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آفریقای جنوبی بازی کرده است.
رشدسنجی عبارت است از مطالعهٔ رابطهٔ میان بزرگی، شِکل، کالبدشناسی، فیزیولوژی و در نهایت رفتار جانور. این مطلب نخستین بار در سال ۱۸۹۲ پیشنهاد شد پس از آن در ۱۹۱۷ از سوی دارسی تامپسون و پس از او در ۱۹۳۲ از سوی جولیان هاکسلی مطرح شد. رشدسنجی یک مطالعه و تحلیل آماری بر روی رشد، زیست و کاربردهای عملی اندام های زندهٔ موجودات است و نرخ های متفاوت رشد را زیر نظر می گیرد. یک کاربرد این پژوهش در گونه های حشرات است مانند سوسک هرکول که یک تغییر کوچک در بزرگی کلی اندام منجر به افزایش نامتعارف در ابعاد بندهای پا، شاخک یا شاخ ها می شود. رابطه ای که اینجا مطرح است یک رابطهٔ توانی است که به قرار زیر است: یا در قالب لگاریتمی: در این رابطه a، توان پیمایش است. چندین گونه رشدسنجی وجود دارد.
پیکرسنجی اندام فوقانی مجموعه ای از اندازه گیری های شکل اندام های فوقانی است. اندازه گیری ها. اندازه گیری های پیکرسنجی اندام فوقانی به اندازه گیری های اصلی و فرعی تقسیم می شوند. اندازه گیری های اصلی: اندازه گیری به طور مستقیم صورت می گیرد. اندازه گیری های فرعی: که با اعمال فرمول ها و اصلاحات تجربی بر روی اندازه گیری های اصلی حاصل می شود. با توجّه به این موضوع که اندازه گیری های خارجی از دست لزوماً اندازه گیری های استخوان ها، چربی ها و ماهیچه ها را ترکیب می کند، اندازه گیری های فرعی سعی دارند نسبت به اندازه گیری های اصلی شاخص های بهتری از ترکیب بدن و وضعیت تغذیه ای ارائه دهند. اندازه گیری های اصلی. سه اندازه گیری پیکرسنجی اصلی اندام فوقانی عبارت اند از: طول اندام فوقانی، چین پوستی سه سر (triceps skin fold = TSF) و محدودهٔ اندام بین فوقانی (mid-upper arm circumference = MUAC).
اسایلم () یک شرکت مستقل فیلم سازی و پخش فیلم های ویدئویی کم هزینه در ایالات متحده آمریکا است. این شرکت که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شده دفتر مرکزی آن در شهر بربنک، کالیفرنیا قرار دارد.
مدفوع فسیل شده فسیل یک مدفوع است. مدفوع فسیل شده به عنوان فسیل شاخص طبقه بندی می شوند چون شواهدی برای رفتار حیوان (در این مورد رژیم غذایی) به جای مورفولوژی آن می دهند. این نام مشتق از کلمات یونانی باستان κόπρος ("kopros"به معنی "مدفوع") و λίθος ("lithos"به معنی "سنگ") است. آنها برای اولین بار توسط ویلیام باکلند در سال ۱۸۲۹ شرح داده شدند. اینگونه فسیل ها در دیرین شناسی بسیار ارزشمندند چرا که آنها شواهد مستقیم از شکار و رژیم غذایی از موجودات منقرض شده اند. این فسیل ها ممکن است از نظر اندازه از چند میلی متر به بیش از ۶۰ سانتیمتر برسند.
سلول ۱۸ داستان بلندی اثر علی اشرف درویشیان نویسنده معاصر کرد ایران است. این داستان بلند در سال ۱۳۵۸ خورشیدی از سوی نشر نگاه منتشر شده است. علی اشرف درویشیان در این داستان با نگاهی رئالیستی به زندگی یک خانوادهٔ فقیر کرد در شهر کرمانشاه می پردازد که به سبب فعالیت های سیاسی فرزند آن ها به زندان افتاده و ناخواسته وارد مبارزهٔ سیاسی می شود. درویشیان در این کتاب وضعیت مبارزان سیاسی و نیروهای انقلابی را در دههٔ ۱۳۵۰ تحت سرکوب ساواک نشان می دهد و از فقر و فلاکت خانواده های فرودست صحبت می کند. از سلول ۱۸ به عنوان نخستین داستان سیاسی پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ نام می برند. داستان. داستان بلند سلول ۱۸ تقابل ۴ نسل را نشان می دهد. نسل اول نسلی محافظه کار است که خود را ناتوان از مبارزه با حکومت پهلوی می بیند. نسل دوم اگرچه از فساد و دیکتاتوری آگاه است، اما خود را به وضع موجود دلخوش می کند. نسل سوم نسلی آرمان خواه و مبارز است که به دنبال تغییر در شرایط علیه رژیم شاه انقلاب می کند. نسل چهارم فرزند انقلاب است که به لحاظ زمان تولد با انقلاب عجین شده است. سلول ۱۸ زندگی خانواده ای کرد را در شهر کرمانشاه روایت می کند که بسیار فقیر بو
ده و با کارگری روزگار می گذراند. قهرمان داستان جوانی به نام کمال است که همواره می کوشد با سخنان خود بقیه را از درد و رنجی که در آن به سر می برند آگاه کند. گرهٔ داستان زمانی است که کمال به ناگاه ناپدید می شود. پس از مدتی نامه ای از کمال به خانواده می رسد که نشان می دهد او درگیر مبارزهٔ مسلحانه با رژیم محمدرضا شاه شده است. در ادامهٔداستان مأموران ساواک برای دستگیری کمال به خانهٔ آن ها هجوم می آورند و همهٔاعضای خانواده و از آنجمله همسر باردار او را دستگیر کرده و در بازداشتگاه تحت شکنجه قرار می دهند تا مکان اختفای کمال را لو بدهند. اعضای خانواده در برابر فشار و شکنجهٔ ساواک مقاومت کرده و سخن نمی گویند. نرگس همسر کمال فرزندش را در زندان به دنیا می آورد و نام او را سپیده می گذارد. با کشف جسد کمال و شناسایی آن توسط عبدالله پدر کمال، اعضای خانواده آزاد می شوند و تصمیم می گیرند راه کمال را ادامه بدهند. ترجمه. سلول ۱۸ توسط هاشم خسروشاهی به زبان ترکی ترجمه شده و در ترکیه به چاپ رسیده است. در سال ۱۳۸۶ ترجمهٔ ترکی سلول ۱۸ با استقبال خوانندگان مواجه شده و در فهرست ۱۰ کتاب پرفروش ماه در کشور ترکیه قرار گرفت. ترجمهٔ ترکی سلو
ل ۱۸ همچنین در سال ۱۳۸۷ پرفروش ترین کتاب ترجمه در ترکیه بود. تجدید چاپ. سلول ۱۸ پس از چاپ اول و دوم در سال ۱۳۵۸ و چاپ سوم در سال ۱۳۵۹ تا مدت ها اجازهٔ تجدید چاپ در ایران دریافت نکرد. نشر گردون در سال ۱۳۷۸ در برلین این کتاب را تجدید چاپ کرد. انتشارات آتنا در تهران در سال ۱۳۸۱ این کتاب را بار دیگر در ایران به چاپ رساند. در سال ۱۳۹۵ سلول ۱۸ در ایران از سوی نشر نگاه تجدید چاپ شد. چاپ مجدد این کتاب با استقبال چشمگیر خوانندگان مواجه شد و سلول ۱۸ در دومین هفتهٔ ماه اردیبهشت ۱۳۹۵ در مکان دومین کتاب پرفروش کتابفروشی های تهران قرار گرفت. سلول ۱۸ در ماه اردیبهشت ۱۳۹۵ پرفروش ترین کتاب در بازار کتاب ایران شد.
پاول نیکولایویچ میلیوکف (; زاده – درگذشته ) تاریخدان و سیاست مدار اهل امپراتوری روسیه بود. وی وزیر خارجه دولت موقت روسیه بود.
مری کینگزلی با نام کامل مری هنریتا کینگزلی (; – ) گردشگر، پرستار، نویسنده و مردم شناس اهل بریتانیا بود. او در سفرهایش به غرب آفریقا و کارهایش کمک کرد تا کشورهای اروپا فرهنگ آفریقا و امپراتوری بریتانیا را درک کنند. دوران نوجوانی. کینگزلی در ۱۳ اکتبر سال ۱۸۶۲ در لندن به دنیا آمد. پدرش جرج کینگزلی، پزشک، نویسنده و جهانگرد و مادرش مری بیلری بود. پدرش به عنوان پزشک برای جرج هربرت سیاستمدار محافظه کار و اشراف زاده بریتانیایی کار می کرد. اغلب افراد خانواده او نویسنده بودند. عموهای او چارلز کینگزلی رمان نویس و هنری کینگزلی بودند. تحصیلات. در زمینه تحصیلات، بجز درس های آلمانی که در نوجوانی فراگرفته بود تحصیلات رسمی کمی داشت چون در جامعه آن روزگار تحصیلات برای دخترها ضروری نبود. با این حال، او به کتابخانه بزرگ پدرش دسترسی داشت و دوست داشت داستان سفرهای پدرش به کشورهای خارجی را بشنود. او از رمان هایی که برای دختران مناسب تر بنظر می رسید مانند کتابهای جین آستن یا شارلوت برونته خوشش نمی آمد ولی به کتاب های علمی و خاطرات کاشفان علاقه داشت. در سال ۱۸۸۶، برادرش چارلی وارد کالج مسیح دانشگاه کمبریج شد تا در رشته حقوق تحصیل کند
این باعث شد که مری ارتباطات دانشگاهی ایجاد کند و با چند دوست دانشگاهی آشنا شود. سفر به آفریقا. پس از اولین سفر به جزایر قناری، او تصمیم گرفت تا به ساحل غربی آفریقا سفر کند. معمولاً، تنها زنان غیر آفریقایی که به دلیل خطرناک بودن به آفریقا سفر می کنند همسران میسیونری، مقامات دولتی یا مهاجران هستند. در دوران ویکتوریا اکتشاف و ماجراجویی برای زنان کار مناسبی بحساب نمی آمد. زنان آفریقایی وقتی می دیدند که زنی در سن مری بدون مرد به آفریقا سفر کرده تعجب زده می شدند و همواره از او سؤال می کردند که چرا همسرش همراه او نیست. در هفدهم اوت سال ۱۸۹۳ او در ساحل سیرالئون فرود آمد و به سوی لوآندا و آنگولا رفت. او با مردم معمولی زندگی می کرد و از آن ها می آموخت که چگونه در جنگلهای آفریقا از خود حفاظت کند. معمولاً به تنهایی به مناطق خطرناک می رفت. آموخته های او به عنوان یک پرستار به او کمک می کرد که در مقابل آسیب های جزئی و بیماری های جنگلی که با آن ها روبرو می شد توانمند باشد. مری در دسامبر ۱۸۹۳ به انگلستان بازگشت. او در ۲۳ دسامبر ۱۸۹۴ دوباره به آفریقا بازگشت و با پشتیبانی و تأمین بیشتر از انگلیس، و همچنین با افزایش اعتماد به ن
فس فعالیت های خود را ادامه داد. بازگشت به انگلستان. هنگامی که او در نوامبر ۱۸۹۵ به انگلستان بازگشت، توسط روزنامه نگاران مورد استقبال قرار گرفت. آن ها علاقه داشتند که با او مصاحبه کنند. با این حال، گزارش ها در مورد سفر او اغلب ناراحت کننده بود، زیرا روزنامه ها او را به عنوان «زن جدید» تصویر می کردند ولی این تصویر برای او خوشایند نبود. کینگزلی خود را از هرگونه جنبش فمینیستی جدا می کرد. او عقیده داشت که حق رأی زنان «یک موضوع جزئی است». نوشته ها. کینگزلی دو کتاب در مورد تجربیاتش نوشت: مسافرت به غرب آفریقا (۱۸۹۷)، که بسیار پر فروش بود و مطالعات غرب آفریقا (۱۸۹۹). او از این طریق در جامعه علمی احترام و اعتبار به دست آورد. با این حال، برخی از روزنامه ها، مانند «فلورا شوا»، از انتشار آثار او خو داری کردند. اگرچه برخی معتقدند که این رویکرد احتمالاً به دلیل اعتقادات ضد امپریالیستی او علیه امپراتوری بریتانیا و این دیدگاه بوده که آفریقایی ها مردمی نابالغ هستند، بوده است ولی این نظرگاه کاملاً درست نیست؛ زیرا او از طرفداران بریتانیا و حاکمیت غیرمستقیم آن در آفریقا بود. درگذشت. در جنگ بوئر دوم کینگزلی به عنوان یک پرستار به ک
یپ تاون سفر کرد و در بیمارستان سایمونز تاون در مداوای مجروحین جنگی شرکت کرد. بعد از دو ماه آثار بیماری حصبه در او دیده شد و نهایتاً در سوم ژوئن سال ۱۹۰۰ درگذشت. یکی از شاهدان می گوید هنگام مرگ از اطرافیانش خواست تا او را تنها بگذارند تا در تنهایی جان دهد. او می گفت نمی خواهد که کسی او را در حالت ضعف ببیند. بنا به خواسته اش او را بجای دفن کردن به دریا انداختند. میراث. داستان و افکار کینگزلی برای زندگی در آفریقا مورد توجه پادشاهی بریتانیا قرار گرفت. حزب تجارت منصفانه پس از مرگ او تشکیل شد. این حزب برای بهبود شرایط زندگی بومیان در مستعمرات بریتانیا کار می کرد. به افتخار او چندین انجمن اصلاح طلب شکل گرفت و به تسهیل تغییرات دولتی کمک کرد. مدرسه پزشکی گرمسیری لیورپول یک مدال افتخاری به نام او درست کرد. در غنا نیز به افتخار او مدرسه آچیموتا به نامش نامگذاری شد.
مونیکا ارتل (; – ) دختر فیلمبردار هانس اورتل، عضو جنبش زیرزمینی مسلحانه در بولیوی و اهل آلمان بود. زندگی نامه. مونیکا ارتل در ۷ اوت ۱۹۳۷ در مونیخ متولد شد. پس از جنگ جهانی دوم، پدرش به بولیوی مهاجرت کرد و مدتی به کار فیلم برداری ادامه داد و سپس شغل کشاورزی را انتخاب کرد. در آن زمان مونیکا نوجوان بود. مونیکا در ۱۹۵۲ به همراه خانواده اش از آلمان به بولیوی رفت. او در بولیوی با پدرش در چندین فیلمبرداری همکاری کرد و شیوه به کارگیری دوربین فیلمبرداری و سلاح گرم را آموخت. مونیکا در سال ۱۹۵۸ با یک مهندس معدن بولیویایی - آلمانی ازدواج کرد و همراه وی به نزدیکی محل اقامت کارگران معادن مس به شمال شیلی رفت وی مدتی بعد از او طلاق گرفت. مونیکا در بولیوی با جوانانی آشنا شد که با دیدگاه های چپ خواهان آزادی کشورشان از سرکوب نظامیان بودند. در همان سالها او به این جوانان نزدیکتر شد و این نزدیکی دیدگاه های سیاسی او را رادیکال تر کرد. پیوستن به جنبش چریکی و انتقام خون چه گوارا. در دهه شصت با ورود چه گوارا به بولیوی، مونیکا به این جنبش نزدیک شد. وی پس از کمک های جزئی به جنبش چه گوارا و جنبش چریکی که زیر زمینی شده بود پیوست و مدتی ب
عد یک عضو فعال ارتش آزادیبخش بولیوی شده بود. پس از کشته شدن چه گوارا در نهم اکتبر ۱۹۶۷، سرهنگ روبرتو کینتانیا پرز به منفورترین و تحت تعقیب ترین فرد توسط انقلابیون تبدیل شد. چهار سال بعد در آوریل سال ۱۹۷۱ در حالی که کینتانیا روبرتو به عنوان کنسول بولیوی در هامبورگ خدمت می کرد در دفتر کارش با مونیکا روبرو شد. گفته می شود مونیکا با شلیک چند تیر انتقام چه گوارا را از قاتل او گرفت. در هامبورگ آلمان، مونیکا به دلیل اتهام به قتل سرهنگ روبرتو کینتانیا به عنوان قاتل او شناخته شد. هرچند این هرگز به طور کامل اثبات نشد ولی پس از این واقعه مونیکا به یکی از فعالان خطرناک تبدیل شد و توسط دولت بولیوی و مقامات بین المللی تحت تعقیب قرار گرفت. اسوالدو چاتو پره دو Osvaldo "Chato" Peredo رهبر پیشین ارتش آزادیبخش ملی بولیوی، در مصاحبه ای که در سال ۱۹۸۸ توسط کارگردان آلمانی کریستین بودیسین فیلمبرداری شده تأیید کرد که سرهنگ روبرتو کینتانیا هدف اصلی آنها بود، زیرا او دستور داده بود تا دستهای چه گوارا را قطع کنند و برای شناسایی بیشتر به لا پاز فرستاده شود. او همچنین می گوید ارتل پس از انجام مأموریت در هامبورگ به کوبا بازگشت و با رژی د