Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ش یافته است. این جشن در سال ۱۹۸۹ در دانشکده پزشکی پریتزکرت دانشگاه شیکاگو برای اولین بار برگزار شد. جنجال. مطالعات نشان داده اند که روپوش پزشک در بیمارستان ها می توانند مسکن هایی مانند MRSA را بی اثر کند. در سال ۲۰۰۷، سرویس سلامت همگانی انگلیس، لباسهای آستین بلند را ممنوع کرد. در سال ۲۰۰۹، انجمن پزشکی آمریکا تحقیقی را برای محافظت از بیماران و ممنوعیت استفاده از لباس آستین بلند انجام داد، اما استفاده از آن ممنوع نشد. یک مطالعه منتشر شده در سال ۲۰۱۱ برای استفاده از لباس آستین کوتاه و بلند و آلودگی آن انجام داد ولی هیچ تفاوت آماری در میزان آلودگی وجود نداشت. در تلاش برای کاهش آلودگی لباس های بهداشتی، ای اس تی ام بین الملل در حال توسعه استانداردهای خاصی برای مقاومت در برابر نفوذ مایع، دفع مایع، تخریب باکتری ها و خواص ضد میکروبی چنین لباس هایی است. آزمایشگاه. روپوش آزمایشگاهی مانع از نشت تصادفی، مواد آزمایشگاهی مانند اسیدها می شود. در آزمایشگاه معمولاً از روپوش سفید آستین بلند که خاصیت جذب کنندگی دارند مانند پنبه استفاده می شود تا کاربر از مواد شیمیایی محافظت شود. بعضی از روپوشهای آزمایشگاهی در انتهای آستین دارای
دکمه یا کشباف هستند تا آستین را در اطراف مچ دست نگه دارند. برخی ازمایشگاه ها نیز وجود دارد که در آن حفاظت از مواد مانند اسید ضروری نیست و از طرف محققان خاصی مانند میکروب شناسی مورد استفاده قرار می گیرد، چون در این محیطها سهولت شستن دستهای ساعد مورد توجه بیشتری قرار دارد (مهم در میکروبیولوژی). لباس مدرسه. روپوش سفید که مانند روپوش آزمایشگاهی هستند، توسط دانش آموزان و معلمان اکثر مدارس ابتدایی عمومی به عنوان یک لباس روزانه در کشورهایی مانند آرژانتین، اروگوئه، اسپانیا، بولیوی و مراکش استفاده می شود. در دهه های گذشته در پاراگوئه و شیلی نیز از روپوش سفید استفاده می شد.
دریندل (،) نام لباس سنتی زنانه اتریشی است. دامن مزبور در آلمان و سوئیس نیز مرسوم است. پوشش دامنی بلند با سینه بندی محکم، یقه باز با آستین کوتاه یا بلند است. درواقع، دامن دریندل زیرمجموعه تراخت است؛ تراخت پوشش مرسوم دهقان های (روستاییان) آلپ است. به طورکلی در اروپا، لباس هایی را که از سبک دریندل الهام گرفته شده اند، مد روستایی می نامند.
فورزا موتور اسپورت ۷ یک بازی ویدئویی به سبک شبیه سازی مسابقه است که توسط ترن ۱۰ استودیوز توسعه یافته و به وسیله استودیو مایکروسافت در اکتبر ۲۰۱۷، برای مایکروسافت ویندوز و اکس باکس وان منتشر شده است. این بازی دنبالهٔ "فورزا موتور اسپورت ۶"، و هفتمین قسمت اصلی از مجموعه بازی های "فورزا" به شمار می رود. بازی دارای ویژگی هایی از قبیل ۷۰۰ خودرو—شامل خودروهای جدید نسخه "فورزا هورایزن" است، که اکثر آن ها از "فورزا هورایزن ۳" آورده شده اند.
لیز سولاری (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۸۳ ) بازیگر آرژانتینی است. او خواهر سانتیاگو سولاری است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "فیزیک یا شیمی"، "آخرین پروسکو" و "بازیکن دوازدهم" اشاره نمود.
خدا قسم فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی کی. سی بوکادیا است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانی دئول، تابو، فریده جلال، گویند نامدو، اشیش ویدیارتی، موکش ریشی، دیزی شاه، بینا بانرجی ایفای نقش کرده اند.
گورو فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی اومش مهرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، سری دوی، شاکتی کاپور، راجینیکانت، کیم کاتکار، شاشی کاپور، نوتان، باب کریستو ایفای نقش کرده اند.
وقت آواز فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ که در این فیلم هنرمند مشهور و خوشتیپ بالیوود mithun da میتون چاکرابورتی، سری دوی، گلشن گروور، قادرخان، آسرانی، نیلم کوتهاری ایفای نقش کرده اند.
هفته نامه گل آقا، یکی از مشهورترین مجلات طنز در تاریخ مطبوعات ایران. اولین شماره هفته نامه گل آقا اول آبان ۱۳۶۹ با قیمت ۱۵ تومان انتشار یافت و گفته شده که همه نسخه های آن تا پیش از ظهر به فروش رفت. هفته نامه طنز و کاریکاتور گل آقا، با شعار «خنده بر هر درد بی درمان دواست»، منتشر می شد. کیومرث صابری فومنی، پیش از راه اندازی هفته نامه گل آقا، از ۲۳ دی ۱۳۶۳، ستون طنز سیاسی با عنوان «دو کلمه حرف حساب» را در صفحه سوم روزنامه اطلاعات راه اندازی کرد و مطالب خود را با نام مستعار «گل آقا» امضا می کرد. گفته شده یکی از سوژه های اصلی نقد عملکرد دولتمردان، حسن حبیبی، معاون اول در دولت های اکبر هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی بوده است. چنانکه احمد عربانی، کاریکاتوریست هفته نامه گل آقا، به نقل از صابری فومنی گفته، سه شنبه ها که هفته نامه گل آقا منتشر می شده، کابینه دولت شلوغ می شده و مجله در جلسات هیئت دولت دست به دست می شده است. به گفته عربانی، هفته نامه گل آقا در فضای خشک سیاسی دهه های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰، خط شکن تمامی رسانه ها در زمینه طنز سیاسی بوده است. هفته نامه گل آقا، ۲ آبان ۱۳۸۱، در دوازدهمین سالگرد انتشار خود، و همزمان با چاپ
شماره ۵۴۸، با تصمیم کیومرث صابری فومنی، تعطیل شد و دلایل این تصمیم هیچ گاه اعلام نشد. با این حال، مجله گل آقا پس از شش سال توقف، بار دیگر از ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۷، از سوی پوپک صابری، دختر گل آقا، انتشار یافت و پس از انتشار ۲۰ شماره، در سوم دی ماه ۱۳۸۷، به خواست پوپک صابری، مدیرمسئول وقت هفته نامه گل آقا، متوقف شد. به گفته ابراهیم نبوی، یکی از همکاران هفته نامه گل آقا، تیراژ این هفته نامه پس از آنکه مطالبی از روشنفکران دگراندیش منتشر کرد و از عباس معروفی حمایت نمود، تا ۱۶۰ هزار نسخه افزایش یافت، اما پس از چندی، صابری فومنی تصمیم گرفت مجله را از سیاست دور سازد و از همین رو بود که تیراژ آن به ۶۰ هزار نسخه کاهش یافت. گفته شده که هفته نامه گل آقا از بسیاری جهات وامدار نشریه طنز توفیق بوده و غیر از اینکه صابری فومنی خود طنزنویسی را از این مجله آغاز کرده، هفته نامه گل آقا در فرم و قالب بندی متن به شکل ستون های ثابت نیز از توفیق اثر پذیرفته بود و تنها تفاوت گل آقا با توفیق، در رویکرد محتوایی مجله بود که برخلاف توفیق، قصد رویارویی با حکومت را نداشت و تنها به دنبال اصلاح گری بود.
سِرُو () در ایالت مینا ژرایس برزیل واقع شده است. این شهر متعلق به منطقه کلان شهری و بلو هوریزونته است. سرو به خاطر پنیر سنتی ، غنا فرهنگی، نفوذ مستعمراتی و محیط منحصر به فرد خود مشهور است.
شیر یا شیرزن فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی هارمش مالهوترا است. در این فیلم بازیگرانی همچون سری دوی، پران، شاتورگان سینها، رانجیت، لالیتا پاوار، قادرخان ایفای نقش کرده اند.
ایسایس سانچز (؛ زادهٔ ) ورزشکار فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپانیول و باشگاه فوتبال آدلاید یونایتد اشاره کرد.
سمفونی شماره ۱ در دو مینور اُپوس ۳۲، نخستین سمفونی اثر لوئیز فَرانْک (۱۸۰۴–۱۸۷۵)، آهنگساز فرانسوی سبک رمانتیک است. فَرانْک این اثر را در سال ۱۸۴۱ یا ۱۸۴۲ نوشت. سمفونی شماره ۱ فَرانْک در ۲۳ فوریهٔ ۱۸۴۵ در بروکسل و به رهبریِ فرانسوا-ژوزف فِتی اجرا شد. موومان ها. سمفونی شماره ۱ فَرانْک در چهار موومان تصنیف شده است: اجرای سمفونی شماره ۱ فَرانْک، به طور معمول، بین ۳۰ تا ۳۵ دقیقه به طول می انجامد.
شجاعت و تلاش یا همت و محنت فیلمی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی کی. باپایا است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیتندرا، سری دوی، پونام دیلون، شامی کاپور، قادرخان، شاکتی کاپور، آسرانی، افتخار ایفای نقش کرده اند.
سمفونی شماره ۲ در رِ ماژور اُپوس ۳۵، دومین سمفونی از سه سمفونیِ لوئیز فَرانْک (۱۸۰۴–۱۸۷۵)، آهنگساز فرانسوی سبک رمانتیک است. فَرانْک این اثر را در سال ۱۸۴۵ و حدود سه سال پس از سمفونی شماره ۱ خود نوشت. فَرانْک این سمفونی را در پاریس تصنیف کرد و نخستین بار در ۳ مهٔ ۱۸۴۶ به رهبریِ تئوفیل تیلمان در سالن کنسرواتوار اجرا شد. موومان ها. سمفونی شماره ۲ فَرانْک در چهار موومان تصنیف شده است: اجرای سمفونی شماره ۳ فَرانْک، به طور معمول، بین ۳۰ تا ۳۵ دقیقه به طول می انجامد.
شبه اندام مغزی یا اُرگانویید مغزی نوعی اندام مینیاتور شده و مصنوعی است، که در آزمایشگاه تولید می شود و شبیه مغز می باشد. ارگانوییدهای مغزی از طریق کشت سلول های بنیادی پرتوان در بیورآکتورهای چرخشی و پس از گذشت چند ماه ایجاد می شوند. مغز انسان یک سیستم بسیار پیچیده از بافت های هتروژن است و شامل انواع مختلفی از یاخته های عصبی می باشد. این پیچیدگی مطالعه مغز و نحوه کار آن را سخت کرده است مخصوصاً هنگامی که این موضوع با بیماری های نورودژنراتیو مرتبط می شود. هدف از ایجاد این مدل های نورولوژیک in vitro مطالعه این بیماری ها در یک فضای ساده تر و قابل تغییر و بدون محدودیت های شرایط in vivo مخصوصاً هنگام کار با انسان. تفاوت های میان فیزیولوژی انسان و سایر مدل های پستاندار امکان مطالعه بیماری های نورولوژیک را محدود می کند. شبه اندام های مغزی بافت های سنتز شده ای هستند که حاوی انواع مختلفی از یاخته های عصبی و همین طور ساختارهای آناتومیکی می باشند که شبیه مغز پستانداران می باشد. شبه اندام های مغزی بیشترین شباهت را به لایه های از یاخته های عصبی که به آن ها قشر مغز (کورتکس) و شبکه کورویید گفته می شود، دارند. در برخی از موارد
ساختارهایی شبیه به شبکیه، مننژ و هیپوکامپ نیز می تواند ایجاد شود. سلول های بنیادی این توانایی را دارند که رشد کنند و به بافت های مختلفی در بدن تبدیل شوند و سرنوشت نهایی آن ها به فاکتورهای مختلفی بستگی دارد. در تصویر زیر برخی از عوال شیمیایی که می توانند موجب تمایز سلول های بنیادی به انواع بافت های عصبی شوند آمده است. تکنیک های مشابهی که برای تمایز سلول های بنیادی استفاده می شود، برای رشد و ایجاد شبه اندام ها نیز به کار گرفته می شود.. ایجاد مدل. استفاده از سلول های بنیادی پرتوان برای ایجاد شبه اندام های مغزی به پژوهشگران این اجازه را می دهد تا مکانیسم های تکوینی فعلی بافت عصبی و همین طور ریشه های بیماری ها نورولوژیک را به طور مختصر بیان کنند. شبه اندام های مغزی ابزارهای مناسبی جهت فهم پاتولوژی بیماری هستند. شبه اندام ها می توانند برای آزمایش هایی مورد استفاده قرار گیرند که مدل های in vitro فعلی قابلیت انجام آن را ندارند یا برای آن ها بیش از حد ساده می باشند و علاوه بر آن قابلیت انطباق بیشتری با انسان دارند تا موش یا سایر مدل های پستاندار. بر اساس تاریخ، پیشرفت ها اصلی که در رابطه با چگونگی کار مغز حاصل شده است
ناشی از آسیب ها یا بیماری های عملکردی مغز بوده که منجر به فهم عملکرد نواحی مختلف مغز شده است. یک مدل in vitro مغز می تواند منجر به موج دیگری از فهم مغز انسان شود. کاربردها. علاوه بر استفاده از آن در فهم پاتولوژی بیماری ها و درمان آن ها، می توان در آینده آن را به طور مستقیم به یک میزبان مانند انسان پیوند زد. ارگانویید می تواند در نواحی آسیب دیده با بافت میزبان ادغام شود و با سیستم عروقی درآمیزد درحالی که از نظر ایمونولوژیک منجر به پاسخ نشود. لیستی از کاربردهای بالقوه شبه اندام های مغزی در زیر آورده شده است. کاربردهای بالقوه: بیماری. می توان از شبه اندام ها برای بررسی مراحل حیاتی و اولیه تکوین مغز، بررسی داروها و به علت این که از سلول های زنده تشکیل شده اند می توان از آن ها برای مطالعه بیماران به طورت فردی کرد. میکروسفالی. در یک مورد، پس از ایجاد یک شبه اندام از یک بیمار با میکروسفالی نشان داده شد که علت ایجاد علائم بیماری تکوین سریع مغز و در پی آن کاهش رشد آن می باشد. میکروسفالی یک نقص تکوینی می باشد که منجر به کاهش سایز مغز می شود و در نتیجه آن کاهش سایز سر اتفاق می افتد. میکروسفالی برای مدل های موشی مناسب ن
می باشد زیراکه نمی توانند این شرایط را شبیه سازی کنند. به نظر می رسد فرم اولیه بیماری ناشی از یک جهش در ژن میکروسفالین باشد. ایجاد این بیماری در مدل های موشی سخت می باشد زیرا موش ها فاقد مراحل تکوینی بزرگ شدن قشر مغز می باشند. طبیعتاً بیماری ای را که این مرحله از تکوین را تحت تأثیر قرار می دهد نمی توان در مدلی که فاقد آن می باشد، بررسی کرد. برای استفاده از ارگانوییدهای مغزی در مدل کردن میکروسفالی در انسان، گروهی از محققین سلول های فیبروبلاست بیماران را گرفتند و آن ها را با استفاده از چهار فاکتور معروف، دستکاری کرده و به حالت پرتوان مجدداً بازگرداندند. این فاکتورها شامل: oct4,sox2,c-myc,klf4 می باشد. سلول های پرتوان جدید دوباره کشت داده شدند و به ارگانوییدهای مغزی طی فرایندی که در پایین توضیح داده شده آیت تبدیل شدند. ارگانوییدهای مغزی به دست آمده کاهش سلول های پروژنیتور و همین طور بافت های کوچک تری را از خود نشان دادند. بعلاوه بافت های به دست آمده از بیماران بافت های نورواپی تلیالی ساخته شده از پروژنیتور کمتر، کاهش سلول های بنیادی گلیال شعاعی و افزایش نورون ها را نشان دادند. این نتایج نشان دهنده این بود که ایج
اد این بیماری، ناشی از تمایز زودرس سلول های بنیادی به نورون ها می باشد که منجر به نقص در سلول های گلیال شعاعی می شود. بیماری آلزایمر. پاتولوژی بیماری آلزایمر هم با استفاده از این شبه اندام ها مدل شده است. سلول های بنیادی پرتوان افراد مبتلا برای ایجاد ارگانوییدها مورد استفاده قرار گرفت و با مدل های کنترل که از افراد سالم به دست آمده بود مقایسه شد. مشخص شد که در مدل های مبتلا ساختارهای مشابه پلاک های آمیلوئید بتا و نوروفیبریلاری تانگل ها که عامل ایجاد علائم بیماری می باشند ایجاد می شود. تلاش های قبلی برای مدل سازی این بیماری با دقت بالا موفق نبودند و داروهایی که بر اساس اثرگذاری بر مدل های پرکلینیکال مانند موش ایجاد شده بودند نیز تأثیری در کارآزمایی های بالینی انسان نداشتند. اوتیسم. به طور مشابهی، از طریق مقایسه ارگانوییدهای مغزی سالم و غیر سالم مورد مطالعه قرار گرفته است. بررسی هر دو مدل نشان دهنده افزایش میزان بیان فاکتور رونویسی FOXG1 که منجر به افزایش تعداد نورون های گابائرژیک در مدل های مبتلا می شود، بود. اهمیت استفاده از این شبه اندام های مغزی، تقویت نظریه عدم تعادل نورون های تحریکی/مهاری در بیماری اوتیسم
می باشد که اگر ثابت شود می تواند به پیدایش اهداف دارویی در درمان بیماری کمک کننده باشد. ساخت ارگانوییدها. برای ایجاد یک شبه اندام، امبریوئید یا شبه جنینی (بافتی که برخی خصوصیات جنینی را حفظ کرده است) که از بافت عصبی ایجاد شده است مورد استفاده قرار می گیرد. جنین از سه لایه اندودرم، مزودرم و اکتودرم تشکیل می شود. هر کدام از این لایه ها بخش های مختلف بدن را می سازند. سیستم عصبی از اکتودرم ایجاد می شود (که سازنده اپی درم پوست و مینای دندان نیز می باشد). سلول های اکتودرمال در قطراتی از ژل گزاشته شده و در مایع حاوی مواد مغذی در یک بیورآکتور چرخشی که رشد سلول ها را پشتیبانی می کند گذاشته شدند. پس از ده روز ارگانویید نورون ها را ایجاد کرد. پس از ۳۰ روز نواحی ایجاد کرد که به بخش های خاصی از مغز شباهت داشتند. بدون حضور گردش خون به اندازه حدو ۴ میلی متر می رسند و می توانند تا یک سال یا بیشتر زنده بمانند. کل فرایند می تواند به پنج مرحله تقسیم شود. در ابتدا سلول های بنیادی پرتوان انسانی کشت داده می شوند. به آن ها اجازه داده می شود که یک امبریوئید بادی (ساختارهای کروی چند سلولی و پرتوان) ایجاد کنند. پس از آن کشت سلولی به
سمت نورواکتودرم القا می شود. پس از آن نورواکتودرم در یک قطره ماتریژل رشد می کند. ماتریژل مواد غذایی مورد نیاز را فراهم می کند و نورواکتودرم شروع می کند به رشد و تکثیر. اما نبود ساختارهای عروقی اندازه و سایزی که شبه اندام می تواند رشد کند را محدود می سازد. این محدودیت اصلی در ساخت ارگانوییدها می باشد اما با این حال تکنیک های جدید مثل استفاده از بیورآکتورهای چرخشی میزان مواد غذایی بیشتری در اختیار سلول های درونی ارگانویید قرار می دهند. این مرحله یعنی آخرین مرحله پیشرفت اصلی در ایجاد ارگانوییدها می باشد. بیورآکتورهای چرخشی به طور افزاینده ای در کشت سلول ها و تکثیر بافت ها مورد استفاده قرار می گیرند. رآکتور منجر به تسریع زمان دو برابر شدن سلول ها، افزایش تکثیر سلولی و افزایش اجزای ماتریکس خارج سلولی در مقایسه با سلول های کشت شده به صورت استاتیک می شود. شکل: این فلوچارت نشان دهنده مراحل اییجاد یک شبه اندام مغزی می باشد که چند این فرایند به طول می انجامد و عامل محدودکننده اندازه آن عدم تغذیه سلول های داخلی می باشد. این تکنیک در ابتدا توسط مادالین لنکستر ارائه شد و تا به امروز دچار تغییراتی نیز شده است. روش های جدید
تر این امکان را یه وجود آورده اند که بتوان ارگانوییدهای مغزی-عروقی را ایجاد کرد. آزمایش. تمایز. نشان داده شده است که ارگانوییدهای مغزی که از طریق بیورآکتورهای چرخشی ایجاد می شوند، به بخش های مختلف بافت عصبی از جمله کاپ بینایی، هیپوکامپ، قسمت های شکمی تلنسفال و قشر خلفی مغز تمایز می یابند. سلول های بنیادی/پروژنیتور عصبی بسیار متمایز می باشند از این جهت که قابلیت خودنوزایی دارند و چندتوان می باشند. این به این معنی است که می توانند نورون ها و سلول های گلیال را که در جز اصلی از سیستم عصبی می باشند را ایجاد کنند. سرنوشت این سلول ها توسط عوامل متعددی که بر روی فرایند تمایز اثر می گذارند، کنترل می شود. ویژگی های مکانی و زمانی سلول های پروژنیتور می تواند بر این که این سلول ها به نورون یا سلول گلیال تبدیل شوند، تأثیر بگذارد. پس از آن تمایز بیشتر تحت تأثیر شرایط خارج سلولی و سیگنالینگ یا پیامدهی سلولی می باشد. شرایط و تحریکات مورد نیاز برای تبدیل سلول های پروژنیتور عصبی به بافت های ویژه عصبی مانند هیپوکامپ، عصب بینایی، قشر مغز و… به طور دقیق نامشخص است. گمان می رود استفاده از شبه اندام های عصبی می تواند این مسیرهای تک
وینی کمک کننده باشد. بیان ژن. برای بررسی این موضوع که آیا سلول های بنیادی یا پروژنیتور عصبی در حال تمایز به بافت های عصبی خاصی هستند، می توان از نشانگر (مارکر)های ژنی خاصی استفاده کرد. دو مارکر ژنی که در دوران پرتوانی سلول بیان می شوند، شامل OCT4 و NANOG می باشد. بیان این دو نشانگر در حین تکامل سلول ها به ارگانویید، کاه می یابد. مارکرهای عصبی، که نشان دهنده القا و تمایز موفق به بافت عصبی می باشند، شامل SOX1 و PAX6 می باشد که در حین تکامل ارگانویید افزایش می یابند. این تغییرات در بیان ژن ها بیانگر این موضوع است که تمایز ارگانوییدها به نوعی یک تمایز خود هدایت شونده یا ذاتی می باشد. مارکرهای موجود برای مغز پسین و مغز پیشین نیز می تواند مورد آزمایش قرار گیرد. مارکرهای مغز پیشین شامل FOXG1 و SIX3 می باشد که در طی تمایز ارگانویید به میزان بالا بیان می شوند. اما مارکرهای مغز پسین که شامل EGR2 و ISL1 می باشد در ابتدا وجود دارند اما در مراحل بعدی کاهش می یابند. این عدم تعادل به سمت ایجاد مغز پیشین مشابه این اتفاق در انسان در دوران جنینی می باشد که منجر به گسترش بافت مغز پیشین می شود. برای بررسی این که آیا ارگانوییدها
دچار تمایز بیشتر به سمت نواحی خاص قشر می شوند از ماکرهای قشر مغز و لوب پس سری (اکسیپیتال) استفاده شده است. بسیاری از نواحی که مارکر مغز پیشین یعنی FOXG1 را بیان می کردند، در واقع به عنوان نواحی از قشر مغز شناخته می شدند، علاوه بر آن برای مارکر قشر خلفی یعنی EMX1 نیز مثبت بودند. این نواحی می توانستند با مارکرهای بیشتری نیز اختصاصی شوند مانند AUTS2، TSHZ2 و LMO4 که اولی نمایانگر قشر مغز و دو مارکر بعدی نشان دهنده لوب پس سری می باشند. مارکرهای ژنی برای هیپوکامپ، قسمت شکمی مغز پیشین و شبکه کوروئید نیز در ارگانوییدهای مغزی دیده شده است اما ساختار و شکل کلی این نواحی هنوز ایجاد نشده است. لوکالیزاسیون. عملکردی. شبه اندام های مغزی بعلاوه، نورون های قشری دارای عملکرد را نیز ایجاد می کنند. این نورون ها باید بر روی یک صفحه قشری سازماندهی شده شعاعی ایجاد شوند. مارکر TBR1 در صفحه ابتدایی، که پیش ساز صفحه قشری (کورتیکال) می باشد، به همراه MAP2 که یک مارکر عصبی می باشد، در ارگانوییدهای ۳۰ روزه بیان می شوند. این مارکرها نشان دهنده ایجاد لایه قاعده ای عصبی همانند صفحه ابتدایی می باشند. این سلول ها به صورت راسی مجاور ناحیه خنث
ی می باشند و ریلین مثبت می باشند که نشان دخنده حضور سلول های کژل-رتزیوس می باشد (Cajal-Retzius). این سلول ها برای ابجاد ساختار صفحه قشری مهم می باشند. صفحه قشری معمولاً به صورت داخل به خارج ایجاد می شود، وو پس از آن نورون هایی که بعداً به وجود می آیند (جوانتر) به سمت لایه های سطحی و بالایی می آیند. این سازماندهی در ارگانوییدهای مغزی هم بر اساس مارکرهای ژنی وجود دارد. نورون هایی که در ابتدا به وجود می آیند، مارکر CTIP2 را بیان می کنند و در مجاورت سلول های صفحه ابتدایی که TBR1 را بیان می کنند قرار می گیرند. نورون هایی که بعداً ایجاد می شوند حاوی مارکرهای SATB2 و BRN2 می باشند در لایه های سطحی قرار می گیرند، بسیار دور تر از صفحه ایتدایی نسبت به نورون هایی که در ابتدا ایجاد می شوند و این نشان دهنده سازماندهی صفحه قشری می باشد. بعلاوه ارگانوییدهای مغزی پس از گذشت ۷۵ روز از تشکیل آن ها یک ناحیه ابتدایی و حاشیه ای و بدون سلول را نشان می دهند. تشکیل ساختار لایه ای در صفحه قشری در ارگانوییدها بسیار ابتدایی می باشد و نشان دهنده این موضوع می باشد که عوامل و فاکتورهای مورد نیاز برای القای تشکیل لایه های دوم تا ششم وجود ن
دارد. نورون های ارگانوییدهای عصبی می توانند تشکیل آکسون نیز بدهند، همان طور که از طریق رنگ آمیزی با GFP نشان داده شد. آکسون های رنگ آمیزی شده حاوی شاخه زایی پیچیده و مخروط رویشی بودند. بعلاوه تصویر برداری با استفاده از رنگ کلسیم نشان داد که ارگانوییدهای مغزی دارای نوسانات کلسیم و پتانسیل های خود به خودی در سلول های عصبی می باشد. پیامرسانی کلسیم می تواند از طریق گلوتامات تسهیل و از طریق تترودوتوکسین مهار شود. فیزیکی. هنوز کاملاً مشخص نشده است که بافت هایی که از سلول های بنیادی ایجاد می شوند چگونه پس از تعامل با بافت های اطراف منجر به ایجاد ارگان می گردند. اما این قضیه نشان داده شده است که تمایز بیشتر بافت ها نیازمند برهمکنش با بافت های اطراف است و این بستگی به فاکتورهای قابل انتشار و القایی دارد که یه می توانند باعث القای تمایز یا مهار آن شوند. تمایز ارگانوییدهای مغزی کاملاً لوکالیزه و متمرکز می باشد. مارکرهایی که در بخش قبل برای مغز پیشین و پسین شرح داده شد، از نظر فیزیکی کاملاً لوکالیزه می باشند و به صورت دسته ای پدیدار می شوند. این نشان دهنده این است که با آزادسازی محرک ها به صورت موضعی یک یا تعداد بیشتری س
لول به سمت نوع خاصی تمایز می یابند که این در تضاد با مسیرهای تصادفی در بافت می باشد. مارکرهای اختصاصی شدن برای لوب های مغز، قشر پرفرونتال و لوب پس سری، از نظر فیزیکی لوکالیزه و مشخص شده اند. اما سلول های هیپوکامپ و بخش های شکمی مغز پیشین از نظر فیزیکی لوکالیزه نیستند و در ارگانوییدهای مغزی به صورت تصادفی قرار گرفته اند. ارگانوییدهای مغزی عروق خونی ندارند و از نظر اندازه به علت کم رسیدن مواد غذایی به سلول های عمقی محدود شده اند. بیرآکتورهای چرخشی و تکنیک های تولید داربست سه بعدی که می توانند منجر به افزایش اندازه و سایز ارگانوییدها از طریق ادغام سیستم های انتقال مواد غذایی in vitro شوند، احتمالاً پرش بعدی در ساخت و توسعه شبه اندام های مغزی محسوب می شوند. اصول اخلاقی. نگرانی های اخلاقی برای استفاده از ارگانوییدهای مغزی به عنوان مدل هایی برای بیماری به عنوان توانایی بالقوه آن ها برای ادراک درد یا توانایی ایجاد هشیاری افزایش یافته است. در حال حاضر بعید است که بتوان مدل های ساده فعلی را با پیچیدگی های مغز انسان مقایسه کرد، با این حال مدل هایی نیز ایجاد شده اند که می توانند به تحریکات ناشی از نور پاسخ دهند در نتیجه
می توان گفت که مدل های فعلی تا حدی توانایی پاسخ به برخی تحریکات را دارند. اگر وجود این گونه حواس و ادراکات در این مدل ها قابل اثبات باشد آن موقع می توان می توان نسبت به موارد اخلاقی مشکوک بود. اقدامات زیادی در حال انجام برای حل این سوالات می باشد مانند سمپوزیومی در دانشگاه آکسفورد که برای حل نگارانی های اخلاقی در رابطه با این فناوری جدید برگزار شد. به طور مشابه پروژه هایی مانند brainstorm از دانشگاه کیس وسترن که هدف آن ها بررسی پیشرفت های حاصل در این شاخه با بررسی آزمایشگاه هایی که با ارگانوییدهای مغزی کار می کنند، می باشد تا بتوانند چارچوب فلسفی کار با این فناوری را در آینده ایجاد کنند. منابع. Content in this edit is from the existing English Wikipedia article at ; see its history for attribution.
خطوط دفاعی ساسانی شبکه ای از دژها، دیوارها و گودال هایی بودند که در بخش هایی از مرز ایران ساخته شده بودند. این استحکامات بخشی از تاکتیک و استراتژی نظامی ساسانی ها به شمار می آمدند. این خطوط دفاعی امروزه بر اساس یافته های باستان شناسی شناخته شده اند. مرز غربی. در اوایل برپایی پادشاهی ساسانی، تعدادی کشور حائل میان پادشاهی ساسانی و امپراتوری روم قرار داشتند و نقش مهمی در روابط بین این دو امپراتوری داشتند. هردو امپراتوری به تدریج این کشورهای حائل را جذب کردند و آن ها را با خطوط دفاعی ای جایگزین کردند که مستقیماً توسط دولت مرکزی اداره می شدند. از جمله این شهرهای مرزی دارا، نصیبین، آمد، سینگارا، هترا، رها، بزبده، قرقیسیا، رأس عین، الرصافه، رقه، دورا اروپوس، حلبیه، صورا، ارزروم، و سربان بودند. ریچارد فرای باور دارد گسترش استحکامات دفاعی ساسانی به دستور شاپور دوم، تقلیدی از ساخت خطوط دفاعی رومی در سوریه و بین النهرین در دهه های پیشین توسط دیوکلسین بوده است. خطوط دفاعی رومی در مرز زمین های کشاورزی در مقابل بیابان شام قرار داشتند. در امتداد رود فرات استحکامات دفاعی سنگینی قرار داشت. دیوار اعراب. در نخستین سال های پادشا
هی شاپور دوم، قبایل غارتگر عرب به بخش های جنوبی ایران حمله کردند. شاپور دوم پس از شکست تازی ها و ایمن کردن مرزهای جنوبی ایران، سیستم دفاعی ای را در میان رودان پایه گذاری کرد کرد تا مانع از اینگونه حملات در آینده شود. این خط دفاعی در فارسی میانه "وَر ی تازیگان" و در عربی خندق سابور نام داشت (وَر به هر دو معنی دیوار و دریاچه است). این خط دفاعی بین بصره امروزی و خلیج فارس قرار داشت و احتمالاً شامل خندقی بزرگ و دیواری در سمت ایران بوده است. این ناحیه و خط دفاعی آن به احتمال زیاد توسط یک مرزبان اداره می شده است. در نیمه دوم فرمانروایی ساسانی ها، لخمیان اداره این ناحیه را در دست گرفتند. وظیفه آن ها محافظت از این ناحیه در مقابل حملات رومی ها و غسانیان و نیز مراقبت از زمین های کشاورزی دل ایران شهر از غارتگری های اعراب بادیه نشین بود. ساسانی ها در نهایت نگهداری از این خط دفاعی را متوقف کردند، زیرا در آن زمان مشغول جنگ در دیگر مرزهای ایران بودند. اگرچه بعدها اعراب از همین نقطه به ایران حمله کردند و سقوط امپراتوری ساسانی را رقم زدند. در قفقاز. در هنگام پادشاهی قباد یکم و خسرو انوشیروان در واکنش به فشارهای مردم شمال کشور
مانند الان ها، استحکامات نظامی گسترده ای در مرز قفقاز مستقر شده بود. تنها نقاط قابل عبور این سیستم دفاعی، گذرگاه های در الان و دربند بودند. نظام جدید حکومتی ای نیز در این ناحیه توسط خسرو انوشیروان پایه گذاری شد که به موجب آن حاکمان محلی مسئول نگهداری از این استحکامات می شدند. این حاکمان محلی با عناوینی مانند شروان شاه، تبرسراشاه، الان شاه/اران شاه و لیازشاه شناخته می شدند. گذرگاه دربند. گذرگاه دربند باریکه ای سه کیلومتری در قفقاز شمالی در میان دریای خزر و کوه های قفقاز بود. این گذرگاه پس از پیروزی شاپور یکم بر اشکانی ها، تحت تسلط ساسانی ها قرار گرفت. در هنگامی که ساسانی ها مشغول جنگ با بیزانس ها و درگیری با هپتال ها بودند، قبیله های شمالی موفق به پیشروی در شمال شدند. ساخت دیواری خشتی (حداکثر ضخامت ۸ متر و ارتفاع ۱۶ متر) به یزدگرد دوم نسبت داده شده است. هدف ساخت این دیوار بستن گذرگاه دربند بود. این دیوار در شورش هایی در سال ۴۵۰ نابود شد. ابزود کواد. مکان جغرافیایی: . تلاش دوم ساسانی ها برای بازسازی استحکامات قفقاز در زمان سلطنت قباد یکم رخ داد (۴۹۸–۵۳۱). در این دوران دیوارهای بش برمک (که در منابع اسلامی از آن