Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
با نام دیوار برمکی یاد شده است) و دیوار شروان (که در منابع عربی از آن با نام سور الطین به معنی حصار گلی یاد شده است) همچنین در منابع ارمنی از آن با نام اپزوت کَوات یاد شده است؛ ریشه این نام از "ابزود کواد" در زبان فارسی میانه به معنی فر یا کامکار شدن است. این دیوار از ترکیبی از خشت، سنگ و آجر ساخته شده بود. ساخت این دیوار تا پایان پادشاهش خسرو انوشیروان ادامه داشت اما هرگز کامل نشد. این دیوار از کوه های قفقاز در جنوب غربی تا ساحل دریای خزر امتداد داشت. دیوار دربند. دیوار دربند با طول ۳٬۶۵۰ متر در بخش شمالی و ۳٬۵۰۰ متر در بخش جنوبی دارای هفت دروازه، سنگرهای خارجی و برج های دیواری مستطیلی و دایره ای بود. امروزه بخش شمالی و دیوارهای اصلی شهر باقی مانده اند؛ اما بیشتر دیوار جنوبی از بین رفته است. تکنیک های به کار رفته در ساخت این دیوار شبیه به تکنیک های به کار رفته در ساخت تخت سلیمان است؛ این دو بنا در یک دوره ساخته شده اند. دربند همچنین توسط مرزبان ساسانی اداره می شد. گذرگاه دربند مهم ترین سازه دفاعی ساسانی در قفقاز بود. تاریخ دانان عرب تمامی این خط دفاع را به خسرو انوشیروان نسبت دادند و آن را به عنوان یکی از ع
جایب جهان به شمار می آوردند. در قرون وسطا، بستن گذرگاه دربند برای جلوگیری از یورش یأجوج و مأجوج، به اسکندر نسبت داده می شد. گذرگاه دربند با نام های "دروازه اسکندر" و "دروازه های خزر" نیز شناخته می شود. تنگه داریال. تنگه داریال که در پارسی میانه به آن اَرانان در به معنی دروازه اَران ها می گویند در سرزمین قفقاز واقع شده است و در سال های ۲۵۲/۲۵۳ به دست ساسانی ها افتاد. استحکامات ساخته شده در ین تنگه با نام های دروازه اَلان ها، دروازه های ایبریا و دروازه های قفقاز شناخته می شدند. جنوب-شرق خزر. دیوار بزرگ گرگان. دیوار بزرگ گرگان یا دیوار بزرگ اسکندر یا دیوار سرخ که در متون قدیمی با نام مار سرخ نیز نامیده شده است دیواری تاریخی است که از کنار دریای خزر در ناحیه گمیشان آغاز شده و تا کوه های گلیداغ در شمال شرق کلاله ادامه می یافته است. هم اکنون تقریباً تمام این دیوار از میان رفته است و تنها بخش های کوچکی از آن که در زیر خاک مدفون مانده، باقی است. دیوار تاریخی گرگان پس از دیوار چین (به طول شش هزار کیلومتر)، بزرگترین دیوار دفاعی جهان است. این دیوار عظیم تاریخی که ۲۰۰ کیلومتر طول دارد در ۲۹ تیرماه سال ۱۳۷۸ به ثبت ملی رسی
ده است. بیشتر تاریخ نگاران براین باورند انوشیروان ساسانی این دیوار را بنا نهاده، اما گردیزی در "زین الخبار" آغاز بنای آن را به یزدگرد اول و اتمام آن را به انوشیروان نسبت می دهد. مارکوارت نیز در" شهرستان های ایران" به ساخت این دیوار توسط یزدگرد و بنای شهر دهستان توسط نرسی اشکانی و کمش تپه توسط آژی دهاک اشاره می کند. سعید نفیسی هم در" تاریخ تمدن ایران ساسانی" از تعمیر آن توسط مازیار فرمانروای طبرستان خبر می دهد. دیوار تمیشه. این دیوار با طول ۱۱ کیلومتر از خلیج گرگان تا رشته کوه های البرز امتداد داشت. همچنین درگذشته دیواری به طول ۲۲ کیلومتر موازی با دیوار تمیشه میان شهرهای بندر گز و بهشهر قرار داشته است. دیوار تمیشه دومین خط دفاعی پس از دیوار بزرگ گرگان بوده است.
نیروهای مسلح جمهوری لهستان که به اصطلاح ارتش لهستان نامیده می شود نیروهای مسلح لهستان است که شامل نیروی زمینی لهستان ، نیروی هوایی لهستان ، نیروی دریایی لهستان ، نیروهای ویژه لهستان و نیروهای دفاع منطقه ای لهستان می شود و تحت فرماندهی وزارت دفاع ملی لهستان قرار دارند. نیروهای مسلح لهستان از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴ به عنوان جزوی از نیروهای آی ساف در افغانستان حضور داشت که بزرگترین عملیات نظامی این نیرو پس از پیوستنش به ناتو بود. همچنین ارتش لهستان در جنگ عراق طی سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ فرماندهی نیروهای ائتلاف شامل ۲۸ کشور و ۸۵۰۰ سرباز را در جنوب عراق به عهده داشت.
آنو ۱۸۰۰ یک بازی ویدئویی به سبک شهرسازی و استراتژی هم زمان است که توسط بلو بایت توسعه یافته و به وسیله یوبی سافت در ۱۶ آوریل ۲۰۱۹، برای مایکروسافت ویندوز منتشر شد. این بازی هفتمین قسمت از مجموعه بازی های "آنو" به شمار می رود که با استفاده از یک محیط تاریخی به دنبال دو عنوان آخر، "۲۰۷۰ بعد از میلاد" و "۲۲۰۵ بعد از میلاد" بازمی گردد، که وقایع آن در جریان انقلاب صنعتی در سدهٔ ۱۹ میلادی اتفاق می افتد. به دنبال نسخه پیشین، این بازی به سری بازی های سنتی شهرسازی و مکانیسم مبارزهٔ اقیانوسی بازمی گردد، اما جنبه های جدیدی از گیم پلی را نیز نشان می دهد، مانند گردشگری، بلوپرینت و تأثیرات صنعتی سازی نمودن بر ساکنان جزیره.
جُوکُو یک اصطلاح و واژه ای است در شرق آسیا که به امپراتور یا امپراتور ژاپن که از سلطنت کناره گیری کرده گفته می شود. جُوکُو عنوان یک امپراتور ژاپن است که به نفع یک جانشین از سلطنت کناره گیری کرده است. همان طور که در کد تایهو تعریف شده است، جُوکُو اگرچه بازنشسته شده است، هنوز هم می تواند قدرت را اعمال کند. اولین نمونه از آن، امپراتریس جیتو در قرن هفتم بود. امپراتور بازنشسته بعضی اوقات وارد جامعه روحانیت بودایی شده، و تبدیل به یک دایجوهو می شد که در دوره هی آن این امر شایع بود. آخرین جُوکُو امپراتور کوکاکو (۱۷۱۷–۱۸۷۹) بود که در سال ۱۸۴۰ درگذشت. هنگامی که امپراتور آکیهیتو در ۳۰ آوریل ۲۰۱۹ از سلطنت کناره گیری کرد، وی به اولین جوکو در طول دو قرن تبدیل شد.
جیمز ایول براون «جب» استوارت (۱۲ می ۱۸۳۳–۶ فوریه ۱۸۶۴) ملقب به جی.ای. بی استوارت (انگلیسی: J. E. B. Stuart) که از افسران ارتش ایالات متحده و از فرماندهان جنوبی ارتش کنفدراسیون آمریکا یا ایالات مؤتلفه آمریکا بود. لقب «جب» را یکی از دوستانش در ابتدای نام خانوادگی وی قرار داد. استوارت یک فرمانده سواره نظام ارتش کنفدراسیون جنوب بود که به دلیل توانایی ها و نبوغ نظامی اش به یکی از فرماندهان الهام بخش جنوب تبدیل شد. مهارت وی پشتیبانی با کمک سواره نظام در یورش ها و عملیات آفندی بمشار می رفت. وی یکی از مورد اعتمادترین افسران زیر دست ژنرال رابرت ئی لی بوده به طوری که از وی به عنوان چشم ها و گوش های ژنرال لی یاد می کردند. استوارت با داشتن رفتار و کرداری منحصر به فرد، سبک پوشش پر زرق و برق و دلاوری و نبوغ نظامی اش به یکی از شخصیت های برجسته جنوبی در طی جنگ داخلی آمریکا تبدیل شد. به ویژه پس از اینکه دو حمله موفقیت آمیز را علیه ارتش پوتوماک در سال ۱۸۶۲ رهبری کرد. اما در شکست ارتش جنوب در نبرد گتیسبرگ تا اندازه ای مقصر شناخته شد. زیرا وی متهم شد که در ارائه اطلاعات درست به ژنرال لی پیرامون موقعیت نیروهای اتحادیه در طی نبرد
ناموفق بود. استوارت در سال ۱۸۶۴ در نبرد یلو تاورن بر اثر زخم مرگباری که برداشته بود در سن ۳۱ سالگی درگذشت. دوران کودکی. استوارت در تاریخ ۶ نوامبر ۱۸۶۶ در کشتزاری بنام لائورل هیل فارم در شهرستان پاتریک، ویرجینیا در نزدیکی مرز کارولینای شمالی زاده شد. نیاکان وی از مهاجران اسکاتلندی و ایرلندی بودند. او هشتمین فرزند از یازده فرزند خانواده و جوانترین برادر در میان پنج پسر خانواده بود. پدربزرگش سرگرد الکساندر استوارت در طول جنگ انقلابی آمریکا، یکی از سرکردگان نیروهای انقلابی در نبرد گیلفورد کورت هاوس بود. پدرش آرچیبالد استوارت یک برده دار، وکیل، سیاست مدار وابسته به حزب دموکرات، عضو انجمن ایالتی ویرجینیا، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و یکی از کهنه سربازان جنگ ۱۸۱۲ بوده است. مادرش الیزابت لیچر پنیل استوارت، زنی مذهبی و سختگیر بوده که مدیریت خانواده و کشتزارهای محل درآمدشان را به خوبی اداره می کرد. استوارت در سن ۱۲ سالگی برای ادامه تحصیل خانه را به مقصد شهر وایتنویل ویرجینیا ترک کرد. پس از پایان تحصیلات مقدماتی، در ۱۵ سالگی وارد کالج ایموری و هنری شد. در سال ۱۸۵۰، استوارت در آکادمی علوم نظامی آمریکا، وست پو
ینت نام نویسی کرد. در سال ۱۸۵۲ میلادی رابرت ئی. لی به عنوان سرپرست آکادمی وست پوینت برگزیده شد. در همان سال برادر زاده وی فیتزهوگ لی وارد آکادمی شد و به یکی از دوستان نزدیک استوارت تبدیل گشت. این آشنایی و دوستی موجب شد تا استوارت روابط نزدیکی با خانواده لی پیدا کند و بر جایگاه اجتماعی وی افزود. در سال پایانی دانشکده، استوارت به دلیل توانایی بسیاری که در سوارکاری از خود نشان داد به عنوان یکی از هشت دانشجویی برگزیده شد که مفتخر به دریافت درجه ستوان دومی با عنوان افسر سواره نظام شده بودند. در دوران حضورش در وست پوئنت به یکی از دانشجویان برجسته و محبوب دانشکده تبدیل شد. گرچه وی در نوجوانی از ظاهر چندان زیبایی برخوردار نبود، با این وجود همکلاسی هایش به دلیل خوشرویی اش به او لقب "زیبا" داده بودند. استوارت در سال ۱۸۵۴، از میان ۴۶ دانشجو با رتبه سیزدهم از آکادمی وست پوینت فارغ التحصیل شد. او رتبه دهم دانشجوی برتر را در دوره تاکتیکی سواره نظام بدست آورد. گرچه وی از برنامه های آموزشی دوره مهندسی عمران و ریاضیات لذت می برد اما استعدادی اندکی که در نقاشی و طراحی داشت موجب شد تا با رتبه پایین بیست و نهم این دوره را به پای
ان برساند. بنا بر باور خانوادگی استوارت ها، وی واپسین سال دانشکده خود را از سر عمد با رتبه های پایین سپری کرد تا به جای خدمت در واحدهای نخبه ارتش، در رسته نه چندان دشوار مهندسی به خدمت گرفته شود. خدمت در ارتش آمریکا. استوارت پس از پایان دوره آموزشی در وست پوینت، در آغاز برای مدت کوتاهی در هنگ ارتش آمریکا واقع در تگزاس خدمت کرد. پس از آن در سال ۱۸۵۵، به هنگ یکم سواره نظام در فورت لیون ورث (انگلیسی: Ft. Leavenworth) در ایالت کانزاس منتقل شد. در آنجا دلباخته دختر یکی از افسران سواره نظام بنام فلورا کوک شد. آن دو پس از یک ماجرای عشقی طولانی باهم ازدواج کردند و صاحب سه فرزند به نام های فلورا استوارت (۱۸۵۲-۱۸۵۷)، جیمز ایول براون استوارت جونیور (۱۹۳۰-۱۸۶۰) و ویرجینیا پلام استوارت (۱۸۶۳-۱۸۹۸) شدند. استوارت در طی ماجرای بلوای کانزاس، جزو افسران اعزامی جهت سرکوب شورش گروه های مخالف برده داری در طول مرز کانزاس و میسوری بود. در سال ۱۸۵۷ در طی عملیات جنگی ارتش آمریکا علیه سرخپوستان نیز حضور یافت و در طی نبردی با قبیله شاین زخمی شد. در سال ۱۸۵۹، استوارت تحت فرماندهی رابرت لی در جریان عملیات ارتش آمریکا جهت دستگیری مخالف سر
سخت و پرآوازه برده داری بنام جان براون پس از حمله خرابکارانه وی به زرادخانه ارتش واقع در هارپرز، ویرجینیای غربی شرکت کرد. که در پایان با حمله نیروهای ارتش، جان براون دستگیر، دادگاهی و اعدام شد. استوارت در ۲۲ آوریل ۱۸۶۱ به درجه سروانی ارتقا یافت ولی اندکی بعد در سوم می از ارتش آمریکا کناره گیری کرد. نامه استعفای وی در روز چهاردهم ماه مه در وزارت جنگ پذیرفته شد. با آغاز جنگ داخلی و پس از کناره گیری از ارتش فدرال، به ویرجینیا بازگشت و به ارتش کنفدراسیون پیوست. در ارتش کنفدراسیون. با آغاز جنگ داخلی و اعلام جدایی ویرجینیا از اتحادیه آمریکا، استوارت به عنوان یک خانواده برده دار جنوبی وفاداری خود را به زادگاهش و ایالات جنوبی آمریکا نشان داد و پس از کناره گیری از ارتش اتحادیه، خانواده خود را به جنوب بازگرداند. وی تصمیم گرفت تا خدمات نظامی خود را در اختیار ارتش کنفدراسیون قرار دهد. در ۱۰ می ۱۸۶۱، استوارت با درجه سرهنگ دوم به ارتش ویرجینیای شمالی پیوست. وی طی فرمان ژنرال لی فرمانده ارتش ویرجینیای شمالی موظف شد که در واحد سرهنگ استون وال جکسن در هارپرزفری خدمت کند. سرهنگ جکسن اعتقادی به بهره گیری از استوارت در واحد پیاد
ه نظام خود را نداشت. بلکه در ۴ ژوئیه به وی مأموریت داد تا نخستین گردان های سواره نظام ارتش ویرجینیای شمالی را سازماندهی کند. پس از آن استوارت در ۱۶ ژوئیه به درجه سرهنگی ارتقا پیدا کرد. پس از سپری کردن نخستین دوره خدمت نظامی اش در دره شناندو، استوارت حضوری موفقیت آمیز در پیروزی چشمگیر جنوبی ها علیه ارتش اتحادیه در نخستین نبرد بول ران داشت و پس از نبرد به تعقیب و جستجوی نیروهای در حال گریختن شمالی پرداخت. اندکی بعد وی در ۲۴ سپتامبر ۱۸۶۱ به درجه سرتیپی (انگلیسی: brigadier general) ارتقا یافت. در ژوئن ۱۸۶۲ در طی نبرد هفت روزه جهت دفاع از ریچموند که پایتخت ایالات مؤتلفه بشمار می رفت شرکت کرد و از سوی ژنرال لی موظف شد که به جناح راست ارتش اتحادیه که فرماندهی آن برعهده ژنرال جورج بی مک کللن بوده یورش برد. وی نه تنها مأموریتش را با موفقیت انجام داد، بلکه پس از آن به تعقیب دشمن پرداخت که در پایان گزارشی ارزشمند از موقعیت و مسیر جابجایی ارتش اتحادیه به ژنرال لی ارائه کرد. مأموریت بعدی ژنرال استورات ایجاد اختلال در شبکه ارتباطی شمالی ها و بریدن سیم های تلگراف بود که در انجام آن، گردان های سواره نظام وی بسیار فعال و پرکا
ر بودند. در کنار آن سواران چابک و تیز روی ژنرال استوارت وظیفه دیدبانی و گزارش دهی را برعهده داشتند. حتی در موردی موفق شدند سند مهمی از اطلاعات نیروهای فدرال کشف کنند که باعث شناسایی و آشکار شدن شمار و موقعیت آن ها شد. پس از آن در اوت ۱۸۶۲، استورات در دومین نبرد بول ران (دومین ماناسس) به درجه سرلشکری (major general) ارتقا یافت و در نبرد فرماندهی کل سواره نظام ارتش کنفدراسیون را برعهده داشت. وی در طول کمپین مریلند، نبوغ و توانایی های جنگی خود را به هنگام دفاع در کرمپتون گپ (انگلیسی: Gap Crampton's Gap) در یکی از گذرگاه های ساوت مانتین (انگلیسی: South Mountain) به خوبی نشان داد. پایداری استوارت در برابر حمله ژنرال مک کللن باعث تأخیر برنامه و نقشه تهاجم ارتش اتحادیه گردید و ژنرال لی این فرصت را پیدا کرد تا نیروهای خود را به خوبی متمرکز کند. تا پایان سال ۱۸۶۲، استوارت توانایی های خود را به عنوان یک فرمانده سواره نظام و یک افسر اطلاعاتی به خوبی نشان داد. به طوری که ژنرال لی وی را به عنوان چشم های ارتش خود می نامید. پس از نبرد آنتی تام ،در ۲۶ اکتبر ژنرال مک کللن با پافشاری و پیگیری های رئیس جمهور لینکلن با گذر از رو
د پوتوماک جهت تعقیب کردن ژنرال لی بسوی جنوب به کندی پیشروی را آغاز کرد. ژنرال لی برای رویارویی با ارتش اتحادیه، ژنرال استوارت را به عنوان پیشقراول ارتش ژنرال لانگستریت قرار داد. در نخستین روزهای ماه نوامبر، چندین زدوخورد میان استوارت با یگان های سواره و پیاده نظام ارتش اتحادیه در مانیتن ویل، الدی و آپرویل پیش آمد. در ششم نوامبر، استوارت پیغام غم انگیزی از طریق تلگراف دریافت کرد. دخترش فلورا اندکی پیش از جشن تولد پنج سالگی اش بر اثر بیماری حصبه درگذشته بود. در دسامبر ۱۸۶۲ طی نبرد فردریکزبرگ، ژنرال استوارت با کمک سواره نظام خود و همراه آتش توپخانه سرگرد جان پلهام از نیروهای جنوبی در فرمان ژنرال جکسن واقع در گذرگاه همیلتون پشتیبانی می کرد. بعدها، ژنرال لی از فرماندهی استوارت و نقش مهم سواره نظام در دفاع از موقعیت جنوبی ها در برابر نیروهای دشمن ستایش کرد. ژنرال لی عنوان کرد که استوارت در زمان های سرنوشت ساز جنگ، به خوبی از جناح راست ارتش جنوب دفاع کرده و موجب آشفتگی و پریشانی نیروهای دشمن به هنگام پیشروی آنان شده بود. بعد از جنگ استوارت به همسرش فلورا نامه نوشت که طی این جنگ به دستمال گردن خزدارش گلوله ای برخورد
کرده، اما آسیبی به وی وارد نشده است. پس از روزهای کریسمس، استورات طبق فرمان ژنرال لی، سواره نظامش را به سوی شمال رودخانه راپاهانوک حرکت داد و می بایست به پشت نیروهای شمالی رخنه کند که در صورت امکان به نیروهای دشمن آسیب جدی وارد کند تا شرایط نفوذ و پیشروی دشمن مختل شود. استوارت با هزاروهشتصد سوارکار و با در اختیار داشتن پشتیبانی آتش توپخانه به سمت شمال پیشروی کرد و خود را به چهار مایلی جنوب فرفکس، ویرجینیا رساند. در آنجا موفق شد. ۲۵۰ تن از نیروهای دشمن را اسیر کند و شماری اسب و قاطر و سایر سازوبرگ جنگی دشمن را غنیمت گرفت. سپس استوارت پیش از آنکه نیروهای پیشتازش خطوط تلگرام دشمن را قطع کنند، طی تلگرافی به ژنرال میجس فرمانده پشتیبانی و تدارکات ارتش اتحادیه نوشت: " ژنرال میجس خواهشمندم دفعه دیگر قاطرهای بهتری برایمان بفرستید. اینهایی که به تازگی فرستادید بسیار بی ارزش هستند." در طول نبرد چنسلورزویل استوارت توانایی های خود را در فرماندهی نیروهای پیاده نیز به خوبی نشان داد. پس از زخمی شدن ژنرال استون وال جکسن علاوه بر سواره نظام تحت فرمان خود، فرماندهی نیروهای پیاده ژنرال جکسن نیز به وی سپرده شد. تا سال ۱۸۶۳، با بل
ند شدن نام و آوازه استوارت، وی به یک اسطوره و قهرمان ملی برای جنوبی ها تبدیل شده بود. نقشه های جنگی وی، همواره با جزئیات بسیاری همراه بود. اما در ماه ژوئن در طی بزرگترین جنگ سواره نظام در طول جنگ داخلی آمریکا واقع در برندی استیشن، ویرجینیا، بازنگری بزرگی از سوی فرماندهان نظامی و رسانه ها پیرامون میزان توانایی های سواره نظام پرآوازه و نیرومند وی به وجود آمد. در ۹ ژوئن ۱۸۶۳ دو لشکر سواره نظام ارتش اتحادیه از دو مسیر متفاوت به سواره نظام ژنرال استوارت به طور غافلگیرانه یورش بردند. در آغاز جنگ استوارت آمادگی رویارویی با دشمن را نداشت اما اندکی بعد با روحیه و شور مثال زدنی به سازماندهی نیروهاش پرداخت. وی در ادامه موفق شد به یورش های آغازین سواره نظام اتحادیه پاسخ بدهد و از نفوذ آن ها جلوگیری کند. اما به آوازه شکست ناپذیری وی خدشه وارد آمده بود. زیرا وی از دفع کامل و آسیب رساندن به دشمن ناکام مانده بود. این برای نخستین بار در طول جنگ بود که وی از برتری کامل در برابر دشمن برخوردار نشده بود. در طول کمپین گتیس بورگ (ماه ژوئیه ۱۸۶۳)، ژنرال استورات و مردانش به عنوان جلودار و پیشقراول ارتش ویرجینیای جنوبی با پایداری سرسخ
تانه نیروهای اتحادیه روبرو شدند. پیشروی ژنرال استوارت در مسیر شمال رود پوتوماک از سر گرفته شد. فرماندهی استورات طی نبرد گتیسبرگ بسیار مورد بحث و نقد قرار گرفته است. طبق فرمان ژنرال لی، استورات مأموریت یافته بود که با پراکنده کردن دیدبان های خود به هنگام پیشروی، اطلاعات مهمی از دشمن برای ارتش کنفدراسیون گردآوری کنند. اما ژنرال استوارت تنها بر روی پیشروی متمرکز شده بود. همچنین وی بسیار دیرتر از زمان تعیین شده خود را به گتیس برگ رسانید و اطلاعات مهمی که پیرامون موقعیت، شمار و مسیر پیشروی نیروهای دشمن که ژنرال لی برای آغاز جنگ به آن ها نیازمند بود با تأخیر همراه شد. هنگامی که او به ژنرال لی پیوست، نبرد آغاز شده بود و نیروهای خسته وی نتواستند کمکی چندانی در پیشبرد جنگ انجام دهند. سرتیپ ادوارد پورتر الکساندر نوشت: «ژنرال لی فقط گفت:خب ژنرال،بالاخره تو اینجا هستی.» و استوارت از سرمای کلام ژنرال لی،نارضایتی و اعتراض او را درک کرد. مرگ. در مه 1864،سرلشکر اتحادیه فیلیپ شریدان به قصد پرت کردن حواس ژنرال لی و کشاندن استوارت به میدان نبرد،از رودخانه آنا شمالی عبور و یکی از ایستگاه های قطار ویرجینیا را تصرف کرد. سربازان ات
حادیه راه قطار های ارتش کنفدراسیون را بستند،3000 نفر از سربازان اسیر را آزاد کردند و منابع غذایی و دارویی که در قطار بود و بسیار حیاتی به شمار می رفت،از بین بردند. ژنرال استوارت با 5000 نفر نیرو اعزام شد تا راه را بر شریدان ببندد و شمالی ها را بیرون کند. او در سر راه توقف کوتاهی داشت تا با همسر و فرزندانش دیدار کند. اندرو ونبل،دستیار استوارت نوشت:«ژنرال به من گفت که انتظار زنده ماندن تا پایان جنگ را ندارد و اگر جنوب از شمال شکست بخورد،نمی خواهد زندگی کند.» در نهایت،دو نیرو در 11 مه در محلی موسوم به یلو تاورن در 6 مایلی شمال ریچموند با هم روبرو شدند. پس از سه ساعت درگیری،استوارت شخصا یک حمله متقابل را رهبری کرد. نیرو های او،پیاده نظام دشمن را عقب راندند. اما در حین عقب نشینی لشکر پیاده نظام دشمن،ناگهان یکی از سربازان اتحادیه به نام جان ای هاف،چرخید و با هفت تیر کالیبر 44 خود به استوارت شلیک کرد. گلوله شکم استوارت را شکافت و از یک اینچی ستون فقراتش عبور کرد و بیرون رفت.جسم در حال سقوط استوارت در دستان یکی از افسرانش به نام دورسی افتاد. مرد زخمی به دورسی گفت:«دورسی،مردانت را نجات بده.» اما دورسی خودداری کرد و اس
توارت را به پشت جبهه برد. پیش از اینکه وی را به ریچموند منتقل کنند،روی برانکارد به نیروهایش که دچار بی نظمی شده بوند گفت:«برگردید،برگردید و وظیفه خود را انجام دهید،همانطور که من انجام داده ام. برگردید،من ترجیح می دهم بمیرم تا اینکه شکست بخورم.» استوارت دستور داد که شمشیر و دیگر وسایلش به پسرش اعطا شود. هنگامی که دستیارش او را ترک کرد، جفرسون دیویس رئیس جمهور کنفدراسیون وارد شد. دستش را گرفت،و گفت:«ژنرال،چه احساسی داری؟» استوارت گفت:«اگر خداوند و کشورم فکر کنند به تقدیرم رسیده ام و وظیفه ام را انجام داده ام،مرگ برایم آسان می شود و حاضرم بمیرم.» گفته می شود آخرین سخنان وی چنین است:«من استعفا می دهم،خواست خداوند انجام شود.» در نهایت،ژنرال جیمز ایول براون استوارت،ساعت 7:38 دقیقه عصر روز 12 مه 1864 میلادی،در سن 31 سالگی در ریچموند،پایتخت ایالات موتلفه آمریکا،پیش از رسیدن همسرش به بالینش درگذشت. او را در قبرستان هالیوود ریچموند به خاک سپردند. جان ای هاف،قاتل او هم 16 روز بعد از مرگ وی،در سن 44 سالگی در نبرد هاو شاپ کشته شد. ژنرال رابرت ای لی گفت که با ذکر نام استوارت،به سختی جلوی گریه خود را می گیرد و استوارت هیچ و
قت به او اطلاعات غلطی نداده است. فلورا استوارت،همسر جیمز استوارت بعد از مرگ او هرگز لباس سیاه را از تن درنیاورد و به کارهای خیریه پرداخت. در نهایت وی هم در سال 1923(قریب به شش دهه پس از مرگ همسرش)در اثر یک حادثه و برخورد سرش با جدول خیابان در نورفک، ویرجینیا درگذشت.
زمستان سرزمین عجایب () یک پویانمایی خیال پردازی آمریکایی مخصوص کودکان است که در سال ۱۹۷۶ تولید شد.
استنلی کوهن (متولد ۱۹۵۰) یک وکیل و فعال سیاسی است. او وکالت برخی از اعضای حماس و حزب الله، منسوبین به اسامه بن لادن، و نیز برخی دیگر از موکلین بحث برانگیز را برعهده داشته است. او در سال ۲۰۱۴ با اتهام تخلفات مالیاتی محکوم به ۱۸ ماه حبس شد که منجر به تعلیق مجوز وکالت او نیز گردید. زندگی اولیه و فعالیت شغلی. کوهن در سال ۱۹۵۳ و در پورت چستر (نیویورک) بین گرینویچ کانتی و ریا (نیویورک) متولد شد و رشد کرد. او توسط پدر و مادرش که از یهودیان ارتودکس بودند تربیت شد و در مدارس عبری تعلیم یافت. او عمل به آداب یهودیت را از سن ۱۴ سالگی متوقف کرد. زمانی که او هنوز یک دانشجوی حقوق در دانشگاه لانگ آیلند بود، همکاری با وکیل لین استوارت را در وکالت از کتی بودین عضو گروه های چپ گرای آب و هوا زیرزمینی و سازمان کمونیستی ۱۹م می آغاز کرد که متهم به مشارکت در سرقت برینسک ۱۹۸۱ بود. پس از فارغ التحصیلی، در دهه ۸۰، کوهن برای هفت سال در انجمن کمک های حقوقی در برونکس فعالیت کرد. او همچنین به عنوان یک داوطلب در برنامه دولتی مبارزه با فقر امریکورپ ویستا مشغول به فعالیت در وینباگو، اوماها و اقامتگاه سانتی سو بود. پس از ویستا، او یک برنامه مب
ارزه با مواد مخدر را برای نوجوانان بی خانمان در وستچستر کانتی (نیویورک) رهبری کرد. در سال ۱۹۸۳ او مدرک وکالت JD را از دانشکده حقوق دانشگاه پیس اخذ کرد. او زمانی که وکیل و کارمند ارشد انجمن کمک های حقوقی بود، مدت کوتاهی وکالت لری دیویس را برعهده داشت که متهم به کشتار و سرقت از فروشندگان مواد مخدر شده بود. در سال ۱۹۹۰، کوهن برای وکالت از شیخ عبدالرحمن یاسین، مغز متفکر بمب گذاری مرکز تجارت جهانی در سال ۱۹۹۳ به ویلیام کونتلر و لین استوارت (که برای این پرونده محکوم شده بود) پیوست. کوهن مرتباً از نوار غزه بازدید می کند. یکی از موکلین وی موسی محمد ابو مرزوق، عضو حماس بود؛ او همچنین از اعضای حزب الله و القاعده مانند بستگان بن لادن، دامادش دفاع حقوقی کرد، پرونده ای که نقدهای شدید را در پی داشت. کوهن اعلام کرده است که او پرونده های بزرگ برعهده نخواهد گرفت، مگر آنکه با منش سیاسی موکل آشنا باشد و از آن ها خوشش بیاید، او را به یهودستیزی و «سخنگوی تروریست ها» بودن متهم کرده اند. در سال ۱۹۹۶، کوهن مخالفان اشغال ساختمان های روستای شرقی نیویورک را وکالت کرد و از تبدیل شدن این منطقه به «منطقه مقاومت» با ایجاد پست های ایست و با
زرسی در مقابل اعیان نشین شدن منطقه حمایت کرد. او در مذاکرات ناموفق برای آزادی پیتر کاسیگ، که توسط داعش گروگان گرفته شده بود درگیر شد. با درخواست یک دوست قدیم، جان پنلی، کهنه سرباز نیروی دریایی، کوهن پذیرفت نقش واسطه را ایفا کند. بنا به گزارش اینترسپت: "در حالی که او خودش فاقد ارتباطی با دولت اسلامی بود، کوهن توانست با واعظ اردنی ابو محمد المقدسی ارتباط برقرار کرده و او را متقاعد به بازکردن باب گفتگو با ترکی بن علیکند"، اما مذاکرات با بازداشت ناگهانی ابو محمد مقدسی از سوی دولت اردن با شکست روبرو شد. "نیوریپابلیک" در پروفایل سال ۲۰۱۵ کوهن، حساب توییتر او با حدود تقریباً ۱۹٬۰۰۰ فالوئر را با عنوان "جریانی از نقد مشروع سیاست های اسرائیل، اما با نظرهایی ناراحت کننده (اگر نگوییم کاملاً نفرت پراکنانه) با نقل قول هایی مانند" من بیشتر ترجیح می دهم ۱۸ ماه در زندان به سر ببرم تا اینکه بخواهم با یک صهیونیست شام بخورم." توصیف کرد. محکومیت جنایی. در آوریل ۲۰۱۴، کوهن با اتهام مانع تراشی و جلوگیری از فعالیت اداره خدمات درآمد داخلی و عدم تسلیم اظهارنامه های مالیاتی به عنوان یک «جنایتکار» محکوم شد. این محکومیت منجر به از دست دا
دن مجوز قانونی او شد، هرچند که پس از آزادی از زندان می تواند دوباره آن را درخواست کند. او متهم به دریافت در مجموع ۳۵۰۰۰ دلار پول گزارش نشده به IRS بود. اتهام اولیه دادستانان عدم گزارش بیش از ۳ میلیون دلار به IRS و اتهام اداره خدمات حقوقی اش به صورت نانوشته و خارج از درج در دفاتر رسمی بود. او محکوم به گذراندن هجده ماه در زندان فدرال شد. او ادعا کرد پرونده دارای انگیزه سیاسی است. کوهن این محکومیت را در ندامتگاه کانان ویمارت پنسیلوانیا گذراند.
اینسی ، حکومت در گوشه نشینی، حکومت پس از کناره گیری فرم خاصی از حکومت در ژاپن در طی دوره هی آن بود. در این سیستم دوتایی، یک امپراتور ژاپن از سلطنت کناره گیری می کرد، اما قدرت و نفوذ را در اختیار داشت. در این دوره امپراتورهای بازنشسته که در معابد زندگی می کردند، همچنان به کار خود ادامه می دادند تا از نفوذ خاندان فوجیوارا و طبقه جنگجو سامورایی در امور کشور جلوگیری کنند. همزمان، کسی که عنوان رسمی امپراتور را داشت و جانشین انتخابی امپراتور سابق بود، تمام نقش های تشریفاتی و وظایف رسمی سلطنت را بر عهده داشت. امپراتورهای بازنشسته به نام دایجو تننو یا جوکو خوانده می شدند. امپراتور بازنشسته ای که به یک روحانی بودایی وارد می شد، دایجوهو خوانده می شد. امپراتورهای بازنشسته (دایجو تننو)، همین طور امپراتورهای روحانی بودایی (دایجوهو)، قبل و بعد از دوره هی آن هم وجود داشتند، اما این شیوه از حکومت به عنوان یک سیستم حکومتی، معمولاً اشاره به روشی دارد که توسط امپراتور شیراکاوا در سال ۱۰۸۶ و پس از آن توسط جانشینان وی تا هنگام ظهور شوگونسالاری کاماکورا در سال ۱۱۹۲ اعمال شد. جدول. جانشینی قدرت در سیستم اینسی پیچیده بود.
جک پالت، همچنین به نام ها پالت تراک، پالت بر نیز شناخته می شود و ابزاری برای بلند کردن و حرکت پالت است. جک پالت ها اولیه ترین شکل لیفتراک هستند و جهت انتقال پالت سنگین یا سبک در یک انبار می باشد.
محمود ذوالفقاری (زاده ۱۲۸۱ خورشیدی در زنجان - درگذشته ۱۳۶۶ خورشیدی در تهران)، نماینده مردم شهر زنجان در دوره هجدهم، دوره نوزدهم و دوره بیستم مجلس شورای ملی بود. زندگی نامه. محمود خان ذوالفقاری فرزند ذکور و ارشد اسعد الدوله ذوالفقاری از بطن خانم منورالدوله دختر سلطان علی خان وزیر افخم در سال ۱۲۸۱ در زنجان پا به عرصه وجود نهاد. برای تحصیل عازم فرانسه شد و در رشته اقتصاد دانشنامه گرفت و به ایران بازگشت و معاون پدر خود در اداره املاک وسیع زنجان شد ، معاون (نایب) او کریم الله ناصری و مردی بزرگ و شجاع بود. در حقیقت بار سنگین اداره امور ۱۶۵ قریه به او محول گردید، پس از شهریور ۱۳۲۰ و به هم ریختن اوضاع کشور و ظهور حزب توده و نفوذ آنها در روستاها برای مالکان مشکلاتی به وجود آمد مخصوصاً منطقه خمسه و زنجان بیش از سایر نقاط دچار هرج و مرج گردید ولی محمودخان ذوالفقاری توانست به منطقه آرامش دهد. پس از آنکه دموکرات های آذربایجان به منطقه زنجان مسلط شدند، محمودخان با نفرات خود از زنجان نیمه شب بیرون آمد و راه خاتون کندی را در پیش گرفت و از آنجا شروع به تعرض بر ضد دمکرات ها نمود. قوای دمکرات چند بار به فرماندهی ژنرال غلام یحیی