Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حسام منظور (زادهٔ ۱۸ آذر ۱۳۵۹) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ارومیه است. زندگی هنری. حسام منظور، ۱۸ آذر ۱۳۵۹ در تهران زاده شد. مادرش اهل ارومیه است. او که فارغ التحصیل کارشناس ارشد کارگردانی از دانشگاه تربیت مدرس است، فعالیت های هنری خود را از سال ۱۳۸۲ آغاز کرده در بیش از ۴۰ نمایش ایفای نقش کرده است. وی تجربه اجرا در مراکز مطرح تئاتر اروپا از جمله پیکولو ایتالیا و جشنواره شکسپیر گدامفک لهستان را دارد. او همچنین از سال ۱۳۹۵ به تدریس رشته بازیگری در دانشگاه آزاد مشغول است. او در سال ۱۳۸۸ برای نمایش مکبث به کارگردانی رضا ثروتی نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد از جشنواره تئاتر دانشگاهی و در سال ۱۳۹۰ برای نمایش مکبث به کارگردانی رضا ثروتی نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر سال تئاتر از جشن بازیگر شد. او همچنین در سال ۱۳۹۵ برای بازی در نمایش اودیسه به کارگردانی آرش دادگر جایزه بهترین بازیگر سال را از سیزدهمین جشن بازیگر، دریافت کرد. آثار هنری. بازیگری تئاتر:
گیرندهٔ شمارهٔ ۱۲۶ جفت شونده با پروتئین جی () که با نام های VIGR و DREG هم شناخته می شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRG6"» کُدگذاری می شود. این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی، ویژهٔ چسبندگی» است و به میزان زیادی در سلول های بنیادی مزانشیمی بیان می شود. یکی از کارهای احتمالی این پروتئین، دخالت در تعیین قد انسان (به ویژه اندازهٔ تنهٔ بدن)، عملکرد ریوی، و بروز «کژپشتی نوجوانی با علت نامشخص» باشد. در موش ها، این پروتئین با رشد و تکامل ستون مهره ها و غضروف های بدن مرتبط است. علاوه بر «کژپشتی نوجوانی با علت نامشخص»، جهش در ژنِ تولیدکنندهٔ این پروتئین با بروز «آرتروگریپوزیس چندگانهٔ مادرزادی» در ارتباط است.
گیرندهٔ شمارهٔ ۱۱۴ جفت شونده با پروتئین جی () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRG5"» کُدگذاری می شود. این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی، ویژهٔ چسبندگی» است. آران ای پیام رسانِ این گیرنده، در مری انسان و در لنفوسیت ها، مونوسیت ها، ماکروفاژها و سلول های دندریتیک موش ها بیان می شود.
گیرندهٔ شمارهٔ ۱۱۲ جفت شونده با پروتئین جی () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRG4"» کُدگذاری می شود. این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی، ویژهٔ چسبندگی» است. این پروتئین در سلول های اِنتروکرومافین انسان و در رودهٔ باریک موش بیان می شود.
جئوسسارما نام یک سرده از خرچنگ های آب شیرین یا خرچنگ های خاکی کوچک است که پشت لاک شان عموماً کوچک تر از ۱۰ میلی متر است. این خرچنگ ها روی زمین زندگی و تولید مثل می کنند و مراحل لاروی خود را درون تخم می گذرانند. آنها در هند و در طول آسیای جنوب شرقی تا جزایر سلیمان و هاوایی یافت می شوند. در بازار حیوانات خانگی گاهی آنها را «خرچنگ ومپایر» می خوانند. این عنوان ربطی به عادات غذایی آنها ندارد بلکه به درخشندگی و چشم های زرد برخی گونه های جئوسسارما مربوط است.
نیکلای کُنستانتینوویچ کولچیتسکی (؛ – ) یک پزشک، کالبدشناس و بافت شناس اهل امپراتوری روسیه بود. او دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه خارکف پ استاد رشتهٔ بافت شناسی در همان دانشگاه بود و علت شهرتش کشف سلول های اِنتروکرومافین در روده ها بود که بعدها به افتخار خودش سلول های کولچیتسکی نام گرفت. وی از سال ۱۹۱۶ میلادی تا زمانِ انقلاب فوریه، وزیر آموزش در امپراتوری روسیه بود. در سال ۱۹۱۸ و بدنبال انقلاب فوریه، بلشویک ها او را دستگیر کردند، اما پس از مدتی رهایش کردند و او ابتدا به خارکیف و سپس به سواستوپول رفت. در سال ۱۹۲۱ میلادی، کولچیتسکی تصمیم به مهاجرت گرفت و به انگلستان رفت و در دپارتمان کالبدشناسی کالج دانشگاهی لندن مشغول به کار شد. وی در سال ۱۹۲۵ میلادی بدنبال یک سانحه سقوط در دانشکدهٔ محل کارش، درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
پروانهٔ خالدار مرداب نام یک گونه از زیرخانواده فرچه پایان نیمفالینا است. این پروانه نامش را از زیستگاهش که مرداب، تالاب و چمن زار است، گرفته. در دهه های گذشته جمعیت این پروانه ها به سرعت کاهش یافته و گونه آنها به عنوان گونه در معرض خطر دسته بندی می شود. این اتفاق در اثر تغییرات آب وهوایی و از بین رفتن زیستگاه های آنها رخ داده است.
گیرندهٔ شمارهٔ ۹۷ جفت شونده با پروتئین جی () که با نام گیرندهٔ چسبندگی جی ۳، جفت شونده با پروتئین جی هم شناخته می شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRG3"» کُدگذاری می شود. این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی، ویژهٔ چسبندگی» است. این گیرنده، در سلول های اِندوتلیال و گرانولوسیت های انسان و همچنین در گرانولوسیت ها، مونوسیت ها، ماکروفاژها و سلول های دندریتیک موش ها بیان می شود.
علی شیرازی (زاده ی ۱۳۳۹) خوشنویس اهل ایران است. زندگی نامه. شیرازی آموزش خوشنویسی را از ۱۳۵۴ زیر نظر نصرالله معین اصفهانی آغاز کرد و پس از دریافت گواهینامه ممتاز از انجمن خوشنویسان ایران، در محضر غلامحسین امیرخانی، استاد ارشد انجمن خوشنویسان ایران، به صورت حضوری و مکاتبه ای تعلیم دید. سپس مدتی در جایگاه ریاست انجمن خوشنویسان استان اصفهان فعالیت کرد. وی در سال ۱۳۶۷ به تهران مهاجرت کرد و به عضویت شورای عالی انجمن خوشنویسان ایران درآمد. فعالیت ها. علی شیرازی در سال ۱۳۷۸ «گواهینامه استادی» از انجمن خوشنویسان ایران را دریافت کرد و موفقیت های بسیاری را به دست آورد که می توان به برخی از توفیقات او به شرح ذیل اشاره کرد: تشکیک در اصالت آثار. اواخر تابستان ۹۶ زمزمه هایی در فضای مجازی پیچید که برخی آثار علی شیرازی با دست انجام نشده و احتمالاً با کاترپلاتر یا دستگاه چاپ تولید شده اند. افشین پرورش با منتشر کردن ویدئوهایی در صفحات خودش به این ظن دامن زد و علی شیرازی در مصاحبه هایی به وی تاخت. آثار علی شیرازی در موزه ها. آثار علی شیرازی در موزه های ایران و جهان عبارت اند از:
گیرندهٔ شمارهٔ ۶۴ جفت شونده با پروتئین جی () که با نام HE6 هم شناخته می شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRG2"» کُدگذاری می شود. این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی، ویژهٔ چسبندگی» است. این گیرنده، در بخشی از مجاری دستگاه تناسلی مردان (در محلی که بازجذب مایعات موجود در مایع بیضوی و منی صورت می گیرد) دیده می شود. اهمیت بالینی. بیان این پروتئین در برخی انواع مدولوبلاستوما (نوعی تومور مغزی کودکان)، سارکوم یوئینگ و همچنین سارکوم های نشأت گرفته از پروستات، کلیه و ریه شدت می گیرد. ریکتر و همکارانش ثابت کردند که این پروتئین حالت تهاجمی و احتمال متاستاز سرطانی را از طریق فاکتور رشد جفتی و MMP1 افزایش می دهد.
موزه هنر کارولینای شمالی () در رالی، کارولینای شمالی واقع شده است. این موزه در ۱۹۵۶ به عنوان اولین موزه بزرگ کشور که توسط مجلس قانون گذاری ایالت ایجاد و سرمایه آن تأمین شده، افتتاح شد. از ابتدای تأمین و تخصیص سرمایه ای که مجموعه موزه را شکل داده در ۱۹۴۷، این موزه به عنوان یک سیاست روبه جلو، دسترسی رایگان و دائمی به این مجموعه را برای عموم تأمین کرده است. امروزه این مجموعه دارای آثاری با تاریخی تا بیش از ۵،۰۰۰ سال قدمت از دوران باستان تاکنون، یک آمفی تئاتر برای اجرا در فضای باز و برنامه های عمومی و نمایشگاه های مشهور است. این موزه دارای بیش از ۴۰ نگارخانه و تعداد زیادی اثر برجسته هنری در بزرگ ترین پارک موزه کشور آمریکاست. اخیراً و به عنوان یکی از موزه های پیشرو در جنوب کشور آمریکا، موزه هنر کارولینای شمالی توسعه ای بزرگ را تکمیل کرده که موزه را برنده جایزه بین المللی طراحی در استفاده بهره ورانه از انرژی کرده است.
متالوپروتئیناز ۱ ماتریکس () که با نام های کلاژناز روده ای و کلاژناز فیبروبلاست هم شناخته می شود، یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"MMP1"» کُدگذاری می شود. که بر روی بازوی بلند کروموزوم شماره ۱۱ قرار دارد. این آنزیم، نخستین کلاژناز مهره داران بود که خالص سازی (به صورت پروتئین) و همسان سازی (به عنوان یک دی ان ای مکمل) شد. این آنزیم در تجزیهٔ ماتریکس برون یاخته ای در جریان فرایندهای طبیعی بدن همچون رشد و تکامل جنین، شکل دهی بافتی و هچنین برخی فرایندهای غیرعادی همچون آرتریت و متاستاز نقش دارد. «متالوپروتئیناز ۱ ماتریکس» به ویژه در تجزیهٔ کلاژن نوع ۱، ۲ و ۳ نقش مهمی دارد. فشارهای مکانیکی احتمالاً در افزایش بیان این آنزیم در سلول های لیگامان لثه ای نقش دارند. این آنزیم با اینتگرین آلفا ۲ تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
اینتگرین آلفا ۲ () یا CD49b، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"CD49b"» کُدگذاری می شود. پروتئین در واقع زیرواحدِ آلفا از اینتگرین است که یکی از گلیکوپروتئین های یکپارچهٔ غشا سلولی هستند و در لنفوسیت های تی، سلول های کشنده طبیعی، فیبروبلاست ها و پلاکت ها یافت می شوند. اینتگرین ها در چسبندگی و انتقال سیگنال های یاخته ای نقش دارند. مولکول DX5 یک پادتن مونوکلونال است که به CD49b اتصال می یابد. این پروتئین با MMP1 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
خشایار با نام تولد بلوس بیت یونان (زادهٔ ۱۳۰۵ در بغداد – درگذشتهٔ ۲۵ دی ۱۳۸۱) بازیگر آشوری تبار اهل ایران بود. نخستین فیلم او "بوسه بر لب های خونین" اثر ساموئل خاچیکیان است. بیت یونان در این فیلم با نام مستعار خشایار در یک نقش منفی حضور دارد؛ نامی مستعار که انتخاب خاچیکیان برای او است. او در فیلم های بسیاری بازی کرده است؛ از جملهٔ آن ها: "جانبازان" (ناصر محمدی)، "شکار در شب" (شهرام شبیری)، "جمیل" (احمد بخشی)، "شاهرگ" (علی غفاری) و "بدلکاران" (مهدی صباغ زاده). "سحرگاه پیروزی" (اثر حسین بلنده) واپسین نقش او در سینما است.
فردریک تریبل (؛ زادهٔ ) پزشک خون شناس، دانشمند و ایمنی شناس اهل فرانسه است. شهرت او به واسطهٔ کشف LAG3 و مکانیسم های تنظیمی وابسته به آن در دستگاه ایمنی بدن انسان است.
قله آگاتلا () قله ای در جنوب دره مانیومنت در آریزونا واقع شده است که بیش از ۱۵۰۰ فوت (۴۵۷ متر) بالاتر از زمین های اطرافش می باشد. این قله در۷ مایلی (۱۱ کیلومتر) شمال کاینتا قراردارد و از شاهراه ۱۶۳ ایالات متحده قابل مشاهده است. نام انگلیسی آگاتلا از نام محلی (ناواهو) آگاتا به معنای «پشم بسیار» مشتق شده است که ظاهراً بخاطر پوست های مودار بزکوهی و گوزن که در میان صخره ها جمع شده است گرفته شده است. این قله توسط بومیان ناواهو مقدس است. قله آگاتلا یک فرسایش درپوش آتشفشانی است که شامل صخره های تیز و زاویه دار آذرین است که توسط آب گذری از یک سنگ آتشفشانی به نام مینیت شکافته شده است. این یکی از بسیاری گدازه های قیف دالانه آتشفشانی است که در ناواهو در شمال شرقی آریزونا و شمال غربی نیومکزیکو یافت می شود که قله آگاتلا در آریزونا و شیپروک در نیومکزیکو برجسته ترین آنها هستند. این سنگ ها بخشی از میدان آتشفشانی ناواهو در جنوب فلات کلرادو هستند. عمر این مینت ها و سنگ های خوشه ای آذرین نزدیک به ۲۵ میلیون سال است.
به غرب برو محصول سال ۱۹۲۵ میلادی، یک فیلم کمدی وسترن صامت، به کارگردانی و بازی باستر کیتون و گاس لئونارد است. داستان. یک جوان ولگرد (باستر کیتون) آخرین دارایی خود را می فروشد و تنها چند خرده ریز و یک عکس از مادرش نگه می دارد. او که قادر به یافتن شغلی در شهر نیست، به غرب می رود و با وجود اینکه هیچ تجربه ای ندارد، می تواند در یک مزرعه گاو شغل پیدا کند. ...
پیر کلاور بونیمپا (؛ زادهٔ ) فعال حقوق بشر اهل بوروندی است. بونیمپا انجمن حفاظت از حقوق بشر و افراد متهم را به نام (APRODH) در اوت ۲۰۰۱ تأسیس کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مارتین انالز شده است. زندگی نامه. بونیمپا قبل از اینکه انجمن (APRODH) را تأسیس کند به عنوان خدمتکار دولت در وزارت اقتصاد و امور مالی بوروندی مشغول به کار بود. سپس به عنوان افسر پلیس برای پلیس هوایی و گمرک خدمت کرد. هنگام کار در سمت افسر پلیس هوایی گمرک متهم به حمل اسلحه غیرقانونی شد و دو سال را از ۱۹۹۴تا ۱۹۹۶ در زندان مرکزی مپیمبا گذراند. در طول این دو سال حبس، بونیمپا اغلب مورد شکنجه و ضرب و شتم قرار گرفت و این تجربه ای بود که الهام بخش او برای تأسیس انجمن (APRODH) شد. در سال ۱۹۹۵، پس از یک سال سپری کردن زندان، او به فکر ایجاد یک سازمان غیرانتفاعی و درهمکاری با دو زندانی دیگر افتاد و مقاله هایی را برای انجمن دفاع از حقوق زندانیان نوشت. پس از مشاهده وضعیت زندگی در زندان و سوءاستفاده هایی که از همه نژادها و گروه های قومی صورت می گرفت، هدف انجمن را برای محافظت از حقوق همه زندانیان مشخص کرد. فعالیت های حقوق بشری. بونیمپا انجمن حفاظت
از حقوق بشر و افراد متهم را به وجود آورد؛ آن ها نه تنها به تلاش برای حمایت از حقوق اساسی همه زندانیان پرداختند، بلکه برای حمایت از ۹۰۰۰ نفر یا افرادی که برای سالیان بدون محاکمه در زندان به سر می برند، به مبارزه برخاستند. آن ها همچنین برای جلوگیری از اعمال شکنجه و خشونت جنسی و همچنین حفاظت از کودکانی که در سیستم جنایی گرفتار هستند تلاش می کنند. بوروندی بازداشتگاهی برای نوجوانان و کیس های جنایی ندارد و کودکان بالای ۱۵ سال در سیستم قضایی بزرگسالان محاکمه می شوند. اگر چه به طور قانونی کودکان زیر سن مجاز نباید در زندان بمانند، اما به دلیل جنگ داخلی و ناآرامی ها، بسیاری از این کودکان به هر حال در زندان مانده اند. در زندان پیمپا فرزندان زنان و مردان زندانی نمی توانند جداگانه از اولیایشان زندگی کنند؛ این شامل فرزندان زنانی است که در زندان هستند، یا اغلب کودکانی که در زندان متولد می شوند. دستگیری و تیراندازی. در ۱۵می ۲۰۱۴، پیر کلاور بونیمپا بار دیگر در بوجومبورا بازداشت شد. پس از محاکمه، مقامات دادستانی به او هشدار دادند که امنیت، امنیت داخلی و خارجی را به مخاطره می اندازد و ۱۰ روز زودتر در رادیو به دروغ پراکنی پرداخ
تند. اظهارات و شایعات مربوط به کیفرخواستی است که این گروه را متهم می کند جوانان را مسلح کرده و برای آموزش نظامی به کشور همسایه جمهوری دموکراتیک کنگو فرستاده است. دستگیری و آزار و سرکوب فعالان حقوق بشر توسط سازمان دیده بان حقوق بشر مورد توجه قرار گرفته است. بونیمپا مخالف پیر انکورونزیزا رئیس جمهور بوروندی است و و در ماه فوریه ۲۰۱۳میلادی برای سومین بار در سال ۲۰۱۵ خود را کاندید ریاست جمهوری کرده و بونیمپا نارضایتی خود را برای این که برای سومین بار به قدرت برسد اعلام کرده است. بونیمپا در ۳ اوت ۲۰۱۵ در بوجومبر به او شلیک شد و او به شدت زخمی شد، برخی معتقدند که این حمله به عنوان تلافی برای ترور ژن آدولف شیمی ریمانا، یک متحد کلیدی انکورونزیزا که یک روز قبل کشته شد بوده است. در ۹ اوت، بونیمپا، که با زخم گلوله ای که به صورتش خورده بود مجروح شده و از آن رنج می برد، برای مداوا به بلژیک رفت. داماد خانواده بونیمپا در اکتبر ۲۰۱۵ کشته شد و پسرش در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۱۵، پس از دستگیری کشته شد.
چراغ زیر کاسه از مثل های مرتبط با عیسی است. متی. هنگام موعظه بر فراز کوه، عیسی از نور و نمک می گوید. در بخش دوم آن آمده است: شما نور جهانید. شهری را که بر فراز کوهی بنا شده، نتوان پنهان کرد. هیچ کس چراغ را بر نمی افروزد تا آن را زیر کاسه ای بنهد، بلکه آن را بر چراغدان می گذارد تا نورش بر همهٔ آنان که در خانه اند، بتابد. پس بگذارید نور شما بر مردم بتابد تا کارهای نیکتان را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، بستایند. — متی، ۵: ۱۴–۱۶ لوقا. در انجیل لوقا، ۸: ۱۶–۱۸ ضمن مَثَل چراغ آمده است: هیچ کس چراغ را بر نمی افروزد تا سرپوشی بر آن نهد یا آن را زیر تخت بگذارد! بلکه چراغ را بر چراغدان می گذارند تا هر که داخل شود، نورش را ببیند. زیرا هیچ چیزِ پنهانی نیست که آشکار نشود و هیچ چیز نهفته ای نیست که هویدا نگردد. پس دقت کنید چگونه می شنوید، زیرا به آنکه دارد بیشتر داده خواهد شد و از آن که ندارد، همان هم که گمان می کند دارد، گرفته خواهد شد. تفسیر. مفهوم اصلی مَثَل این است که «نور باید آشکار شود، نه پنهان». نور را عیسی، یا پیام عیسی، یا پاسخ مؤمنان به پیام عیسی تفسیر کرده اند.
آزادی () به طور کلی، داشتن توانایی عمل یا تغییر بدون قید و شرط است. کسی «آزاد» است اگر بتواند وضعیت خود را به راحتی تغییر دهد و در وضعیت فعلی آن محدود نباشد. در فلسفه و مذهب با داشتن اراده آزاد و بدون قید و شرط یا بردگی همراه است و یک ایده بسیار مرتبط با مفهوم آزادی است. فرد آزادی انجام کارهایی را دارد که در تئوری یا در عمل توسط نیروهای دیگر قابل پیش گیری باشد. یا یک ریاضیدان می تواند معادله ای را مطالعه کند که دارای درجات آزادی بسیار است. در مهندسی مکانیک، «آزادی» تعداد حرکت های مستقلی را توصیف می کند که به بدن یا سیستم اجازه داده می شود، که به طور کلی به درجه آزادی اشاره دارد. اراده آزاد. در گفتمان فلسفی، آزادی در زمینه اراده آزاد و خودمختاری مورد بحث قرار می گیرد و با مسئولیت اخلاقی متعادل می شود. طرفداران آزادی، آزادی اندیشه را ذاتاً ذهن انسان تلقی می کنند، در حالی که مخالفان ذهن را به عنوان تنها فکر کردن تصور می کنند که یک مغز به طور قطعی در آن زمان درگیر می شود، در نظر می گیرند. آزادی اجتماعی یا آزادی. در گفتمان سیاسی، آزادی سیاسی اغلب با آزادی و خودمختاری در مفهوم «دادن قوانین شخصی خود» و با داشتن حقوق
و آزادی های مدنی همراه است که آن ها را بدون دخالت غیرضروری دولت اعمال می کند. انواع آزادی سیاسی شامل آزادی اجتماعات، آزادی انجمن ها، آزادی انتخاب و آزادی بیان را شامل می شود. در بعضی شرایط، به خصوص زمانی که بحث محدود به آزادی های سیاسی است، "آزادی (freedom)" و "رهایی (liberty)" به جای یکدیگر مورد استفاده قرار می گیرند. با این حال، در جاهای دیگر، تمایزات ظریف بین این دو کلمه آزادی بیان شده است. جان استوارت میل، "رهایی (liberty)" متمایز از "آزادی (freedom)" در این آزادی اصولاً، اگر نه منحصراً، می تواند به عنوان اراده و آنچه که قدرت انجام می دهد، باشد؛ در حالی که "رهایی (liberty)"، فقدان قیود اختیاری است و حقوق همه افراد درگیر را در نظر می گیرد. به این ترتیب، "رهایی (liberty)" مشروط به توانایی و محدود به حقوق دیگران است. آزادی به عنوان یک مفهوم فیزیکی. به لحاظ صرفاً فیزیکی، آزادی به طور گسترده تری برای توصیف محدودیت هایی که جنبش جسمی و سایر فرایندهای فیزیکی امکان پذیر است استفاده می شود. این به مفهوم فلسفی مربوط می شود به این معنی که افراد ممکن است به اندازه آزادی به اندازه ای که از لحاظ جسمی قادر به ورزش هستند
، محسوب شوند. تعدادی از متغیرها یا پارامترهای مستقل برای یک سیستم به عنوان تعداد آن از درجه آزادی توصیف شده است. به عنوان مثال، حرکت وسیله نقلیه در امتداد جاده دارای دو درجه آزادی است؛ برای رفتن سریع یا آهسته یا تغییر جهت با چرخاندن چپ یا راست. حرکت کشتی در امواج دارای چهار درجه آزادی است، از آنجایی که می توان آن را به سمت طرف مقابل به سمت بینی و دم قرار داد. یک هواپیما همچنین می تواند صعود و سقوط کند و به شش درجه آزادی برساند. آزادی در نظریه ریاضی. در ریاضی، آزادی توانایی یک متغیر برای تغییر در ارزش است. برخی از معادلات دارای چنین متغیرهایی هستند. این مفهوم به عنوان ابعاد یک چند جمله ای یا یک تنوع جبری شناخته می شود. هنگامی که درجه آزادی به جای ابعاد مورد استفاده قرار می گیرد، این معمولاً به این معنی است که منیفولد یا تنوع که سیستم را مدل می کند، تنها به طور ضمنی تعریف می شود. این درجات آزادی در بسیاری از رشته های ریاضی و مرتبطی، از جمله درجات آزادی بکار رفته در فیزیک و شیمی برای توضیح وابستگی به پارامترها، یا ابعاد فضای فاز، و درجات آزادی در آمار، تعداد مقادیر در محاسبه نهایی آماری که آزاد هستند به وجود می
آیند.
کاروان نام یک تصنیف است با خوانندگی غلامحسین بنان که در گوشهٔ دیلمان از آواز دشتی اجرا شده است. تاریخچه. این تصنیف نخستین بار در برنامهٔ رادیویی گل های رنگارنگ شمارهٔ ۲۱۷، با همکاری مرتضی محجوبی (آهنگساز) و رهی معیری (شاعر) اجرا شده است. در این برنامه ابتدا یک قطعهٔ چهارمضراب از ابوالحسن صبا اجرا می شود، سپس بنان یک قطعهٔ آوازی در گوشهٔ دیلمان از آواز دشتی و پس از آن تصنیف کاروان را با آهنگسازی محجوبی و شعر معیری اجرا می کند. این قطعات را جواد معروفی برای اجرا با پیانو و ارکستر تنظیم کرده است. بنابر توضیحات تقی روحانی (گویندهٔ برنامه)، اعضای ارکستر گل ها در این برنامه عبارتند از مرتضی محجوبی، جواد معروفی، علی تجویدی، همایون خرم، حبیب الله بدیعی، عباس شاپوری، سلیم فرزان، محمد میرنقیبی، علیرضا ایزدی، و امیرناصر افتتاح. برخی منابع به اشتباه حسینعلی وزیری تبار را به عنوان نوازندهٔ ساز قره نی این اثر معرفی می کنند اما مشاهده می شود که تقی روحانی هنگام معرفی اعضای ارکستر گل ها در این اجرا، اسمی از حسینعلی وزیری تبار نمی برد و سلیم فرزان تنها نوازندهٔ قره نی در بین این هنرمندان است. همچنین غلامحسین بنان در برنامهٔ ر
ادیویی «سرگذشت رادیو» از سلیم فرزان به عنوان نوازندهٔ قره نی این اثر نام می برد. بنابر توضیحات رهی معیری در یک مصاحبهٔ رادویی، ترانهٔ کاروان به یاد رضا محجوبی ساخته شده است. همچنین تقی روحانی در ابتدای برنامه به این نکته که این اثر به یاد رضا محجوبی تنظیم یافته است، اشاره می کند. از طرفی به گفتهٔ همسر صبا، قطعهٔ کاروان را محجوبی در واکنش به خبر درگذشت صبا خلق کرده است و ترجیع بند شعر آن («با ما بودی، بی ما رفتی») نیز به همین حادثه اشاره دارد. اما شهرخ پیرنیا فرزند داوود پیرنیا ساخت این قطعه را به یک گردهمایی هنرمندان در منزل پدرش منتسب کرده است. تصنیف کاروان یکی از آثار گرانبهای بنان دانسته می شود. بازخوانی. تاکنون خوانندگان فراوانی این تصنیف را بازخوانی کرده اند از جمله محمدرضا شجریان (در یک اجرای خصوصی همراه با سه تار پرویز مشکاتیان و نی محمد موسوی) و مرضیه (برنامهٔ رادیویی گل های رنگارنگ شمارهٔ ۲۲۰). همچنین علی زند وکیلی در سال ۱۳۹۵ به یاد غلامحسین بنان این قطعه را مجدداً اجرا کرد. شهاب طالقانی نیز در سال ۱۴۰۱ این قطعه را با عنوان «تنها ماندم» و در گستره ی صوتی بَم (باس) در تلفیق با موسیقی بلوز اجرا نموده
فضل هادی شینواری (۱۹۲۷ – ۱۳ دلو/بهمن ۱۳۸۹) قاضی ارشد اسبق دیوان عالی افغانستان از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ میلادی بود. براساس قانون اساسی افغانستان که پس از براندازی حکومت امارت اسلامی طالبان در سال ۲۰۰۱ تصویب شده بود، حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان وی را در این سمت منصوب کرده بود. وی از قوم پشتون و از شهر جلال آباد، افغانستان بود. شینواری در ۱۳ دلو/بهمن ۱۳۸۹ در اثر سکته مغزی درگذشت. وی عضو تنظیم دعوت اسلامی افغانستان بود. سال های ابتدایی. شینواری در ولسوالی شینوار، ولایت ننگرهار افغانستان متولد شد. او تحصیلات اسلامی خود را در کابل به پایان رساند و در سال ۱۹۵۴ در لیسه/دبیرستان ابن سینا مشغول به تدریس شد. وی پس از چند سال در سال ۱۹۷۴ به ولایت زادگاه خود ننگرهار در مرز پاکستان بازگشت. شینواری در سال ۲۰۰۲ توسط رئیس جمهور افغانستان حامد کرزی به عنوان رئیس دیوان عالی کشور منصوب شد. شینواری در سال ۲۰۰۳ علیه آموزش مختلط بین دختران و پسران صحبت کرد. هرچند وی این موضوع را روشن کرد که مخالف تحصیل دختران و بانوان نیست و اعتراض وی به تحصیل آنان در کنار مردان و پسران است. شینواری همچنین تلاش های دیوان عالی کشور برای ممنوعیت تلویز
یون کابلی را رهبری می کرد. بنا به گفته Eurasianet، شینواری مسئول بازگشایی وزارتخانه ای است که قبلاً با نام وزارت امر به معروف و نهی از منکر شناخته می شد. شینواری در ۱۸ قوس/آذر ۱۳۸۳ پس از انتخاب رئیس جمهور افغانستان، سوگند خدمت به حامد کرزی را یاد کرد. مذاکرات صلح عربستان سعودی. در طول ماه رمضان سال ۲۰۰۸، شایعاتی مبنی بر اینکه پادشاه سعودی شاه عبدالله تلاش دارد تا با وساطت مذاکراتی را بین طرف های درگیر تشکیل دهد وجود داشت. وزیر اسبق دولت طالبان، وکیل احمد متوکل، سفیر سابق دولت طالبان در پاکستان عبدالسلام ضعیف و شینواری از چهره های برجسته افغانستانی بودند که با شاه عبدالله ملاقات کردند. ضعیف تأیید کرد که از طرف پادشاه عربستان برای یک ملاقات شام با رهبران برجسته افغانستان که شامل اعضای دولت کرزی، حزب اسلامی گلبدین حکمتیار و دیگر اعضای سابق طالبان می شد دعوت شده است. ضعیف این نشست را به عنوان «گفتگوهای صلح» توصیف کرد. وی همچنین اظهار داشت که هیچ یک از افراد حاضر در این نشست مجاز به انجام مذاکرات نبوده اند. ضعیف هر کسی که در این نشست دربارهٔ افغانستان صحبت می کرد را رد کرد.
کریس لامن (زاده ۱۹۶۵ - درگذشته ۲۳ اوت ۲۰۰۰) بدل کار اهل کانادا بود. مرگ. در بعد از ظهر روز جمعه ۱۸ اوت ۲۰۰۱ وی به همراه بدل کار دیگری از عقب یک استیشن در حال حرکت به بیرون پریدند که موجب آسیب لامن شد. وی را پیراپزشکان حاضر در صحنه به بیمارستان St. Michael’s در تورنتو رساندن و پزشکان جراحت او را شکستگی جمجمه تشخیص دادند پس از پنج روز بسترش شدن کریس لامن در ۲۳ اوت درگذشت. وی هنگام مرگ ۳۵ سال سن داشت
قوه قضائیه امارت اسلامی افغانستان، رکن مستقل دولت امارت اسلامی افغانستان می باشد. رئیس قوهٔ قضائیه که رئیس دیوان عالی کشور نیز است، اکنون عبدالحکیم حقانی است. وظایف قوه قضائیه. صلاحیت قوه قضائیه شامل رسیدگی به تمامی دعاویی است که از طرف اشخاص حقیقی یا حکمی، به شمول دولت، به حیث مدعی یا مدعی علیه در پیشگاه محکمه مطابق احکام قانون اقامه شود. تشکیلات قضایی در افغانستان. قوه قضائیه افغانستان متشکل از دیوان عالی، محاکم استیناف و محاکم ابتدائیه است.
تلویزیون ورزشی ۳ اولین شبکه تلویزیونی اختصاصی ورزشی در افغانستان است. برنامه ها. تلویزیون ورزشی ۳ به طور کامل بر رویداده ای ورزشی، به ویژه فوتبال و کریکت تمرکز دارد. از نخستین روزهای تشکیل، این تلویزیون توانسته میلیون ها بیننده را جذب کند. صفحه فیسبوک این شبکه بیش از ۳۵۰ هزار دنبال کننده دارد.
بمب گذاری انتحاری اسد ۱۳۹۴ یک حمله انتحاری در تاریخ ۳۱ مرداد/سد ۱۳۹۴ در کابل افغانستان بود که در نتیجه این حمله بیش از ۱۰ تن کشته و حدود ۶۰ تن دیگر زخمی شدند. تلفات. حداقل ۱۰ نفر کشته و ۶۰ نفر از جمله یک زن و ۳ سرباز ناتو زخمی شدند.
برنامه ۱۰۰ کلاس درس یک پروژه مشترک از سوی دویچه وله و Cap Anamur برای ساخت و بازسازی کلاس های درس در افغانستان پس از حمله نیروهای آمریکایی در سال ۲۰۰۱ بود. این برنامه در ۲۳ جوزا/خرداد ۱۳۸۲ به ساخت تقریباً ۳۰۰ کلاس درس و۳۲ مدرسه کمک کرد. این کلاس های درس حدود ۴۰ متر مساحت داشتند که می توانست بین ۳۰ تا ۴۰ دانش آموز را جا دهد. رهبران موافقت کردند که مدارس هم برای پسران و هم برای دختران باز باشد. بودجه این پروژه از طریق کمک های مالی از سراسر جهان، که بیش از ۳۸۰، ۰۰۰ نفر بود، تأمین گردید.
جان استیونس هنسلو ،(زاده ۶ فوریه ۱۷۹۶ – درگذشته ۱۶ مه ۱۸۶۱) کشیش، گیاه شناس و زمین شناس بریتانیایی بود. او بیشتر به عنوان دوست و مربی شاگردش چارلز داروین در یادها مانده است. زندگی اولیه. هنسلو در روچستر، کنت بدنیا آمد، او پسر یک وکیل جان پرنتیس هنسلو پسر جان هنسلو بود. هنسلو در سال ۱۸۱۸، سالی که در آن آدام سجویک استاد زمین شناسی دانشگاه کمبریج شد، از کالج سنت جان کمبریج با رتبه ۱ در ریاضیات فارغ التحصیل شد. حرفه اولیه. هنسلو در سال ۱۸۱۸ فارغ التحصیل شد. او از دوران کودکی خویش نسبت به تاریخ طبیعی اشتیاق داشت، که بر زندگیش تأثیر زیادی گذاشت، او در سال ۱۸۱۹ در یک تور در جزیره وایت که در آن اولین درس های زمین شناسی را یادگرفت، سجویک را همراهی کرد. او شیمی را زیر نظر استاد جیمز کامینگ و کانی شناسی را زیر نظر ادوارد دانیل کلارک مطالعه کرد. در پاییز سال ۱۸۱۹، مشاهدات ارزشمندی راجع به زمین شناسی جزیره من داشت، و در سال های ۱۸۲۰ و ۱۸۲۱ زمین شناسی بخش های انگلسی را بررسی کرد،نتایج در جلد اول از معاملات انجمن فلسفی کمبریج (۱۸۲۲)چاپ شد. اساس این انجمن در نوامبر ۱۸۱۹ توسط گروهی از استادان دانشگاه کمبریج مانند فاریش، لی، س