Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به دادرسان و باکره های وستال اعطا می شد، همین طور ارتشیان در قانونهای اردوگاه نظامی به وی اجازه داد، دادگاه های عالی اردوگاه را کنترل کند، همچنین سنا به وی حق وتو نیز اعطا کرد که فقط دو کنسول از آن برخوردار بود، همه اینها تأثیر و قدرت عمیق او را در زمان سلطنت کلودیوس نشان می داد. طبق گفته مورخ و تاریخ نگار تایتیتوس در مورد اگریپینا چنین گفتند: در همان سالی که اگریپینا وارد جلسات سنا شد، کلودیوس مستعمره رومی را به خاطر مقام عالیرتبه اگریپینا تأسیس کرده و مستعمره کلونیا کلودیا را به نام آگریپیننسیس یا اگریپیننسیم را که امروزه با نام کلن شناخته می شود در ایتالیا تأسیس کرد، این مستعمره همان جایی بود که آگریپینا در آنجا به دنیا آمد بود، و این نام را بر آنجا نامید. این مستعمره تنها مستعمره رومی بود که به افتخار یک زن رومی نامگذاری شد. در سال ۵۱، وی حق حضور در یک مراسم مخصوص در عموم را به دست آورد، که قبلاً فقط مردان حق حضور در مراسم را داشتن نه زنان و این مراسم برای استفاده از پیوندها برای حمل مجسمه های خدایان استفاده می شد، همچنین به او نجاری سلطنتی هم داده شد که از آن استفاده می کرد. نجاری سلطنتی نوعی کالسکه تشر
یفاتی برای والامقام های رومی بود که معمولاً مخصوص کاهنان، یا مانند باکره های وستال و مجسمه های مقدس اختصاص داشت این افتخار به اگریپینا اجازه این را داد که به عنوان یک زن کاملاً عمومی و مذهبی عمل کند، همین طور کلودیوس به او حقوق رسمی امپراتوری اعطا کرد و حتی اجازه رسمی این را داد که دادگاهی جداگانه برای پذیرش ژنرال ها، سناتورها، استانداران، دادرسان، قاضی ها، اشراف و سفیران خارجی داشته باشد و در مورد امور سیاسی و غیره با آنها به طور کامل بحث کند، او حتی حزبی را به رهبری خود و متحد اصلی خودش پالاس راندازی کرد که تمامی دولت را اداره می کرد. همین طور در همان سال امپراتور یک کار بی سابقه انجام داد و حق انتصاب و اخراج رئیس گارد پرتورین را به اگریپینا داد و او آفرانیوس بروروس را به عنوان رئیس گارد پرتورین منصوب کرد، و جانشین رئیس قبلی گارد پرتورین به نام روفریوس کریسپینوس کرد، کلودیوس حتی وظیفه گارد پرتورین را برای محافظت از او و اگریپینا را برابر اعلام کرد. ظهور نرون و شروع نزاع قدرت و جانشینی با کلودیوس و مرگ امپراتور. اگریپینا که با مرور زمان در قدرت در کنار امپراتور دوش به دوش شوهرش واقع شده بود و در اداره کل امپ
راتوری علناً به کلودیوس کمک کرد و در این زمان بسیار زیاد ثروتمند و قدرتمند شد و توانست به راحتی رقبای سیاسی خود را حذف کند. کلودیوس او را به صورت دفاکتو در فرمان و مقام دوم در امپراتوری قرار داد و این کار به او اجازه این را داد که یک حاکم ظالم در برابر رقبای سیاسی رسماً باشد. کلیه منابع سنتی، باستانی و مدرن ادعا می کنند که اگریپینا از قدرت بی نظیر خود و با نفوذ ویرانگر و کاملی که بر شوهر ضعیف خود داشت توانست با موفقیت کلودیوس را در سال ۱۱ فوریه ۵۰ میلادی به فرزندخواندگی و جانشینی پسرش تحت تأثیر قرار دهد و پسرش را تنها جانشین کلودیوس کند. لوسیوس دومیتوس آهنوباربوس در سال ۵۰ میلادی توسط عموی بزرگ مادر و ناپدری خود به عنوان وارث، جانشین و سزار امپراتوری روم درآمد. نام لوسیوس به نرون کلودیوس سزار دورس ژرمنیکوس تغییر یافت و وی پسر، وارث و جانشین کلودیوس شد. به دستور آگریپینا و کلودیوس نرون و اکتاویا نامزد کردند، و آگریپینا ترتیب داد تا سنکا جوان که یک دانشمند و استاد بزرگی بود از تبعید برگردد تا بتواند امپراتور آینده را تدریس کند. کلودیوس به دلیل اصل و نسب ژولیو و کلودین همسرش، پسر او نرون را پذیرفت. آگریپینا پسرخ
وانده خود به نام بریتانیک را از همه میراث قدرت، افتخارات و عنوان های محترم خود محروم کرد و بیشتر او را از پدرش و جانشینی برای تاج و تخت به هر طریق ممکن جدا کرد تا برای پسرش نرون مشکلی ایجاد نکند و حتی او را در ملاعام و خاص و حتی در دربار تحقیر می کرد و به عنوان یک پسر بچه بی ارزش نشان می داد. به عنوان مثال، در سال ۵۱ میلادی، آگریپینا دستور داد که بریتانیک در گوشه ای از کاخ که مناسب یک شاهزاده نبود حبس شود و حتی در همان موقع دستور اعدام معلم و استاد بریتانیک، به نام سوسیبیوس را صادر کرد، زیرا او با اگریپینا مقابله کرده بود و به دلیل انتخاب فرزند خود نرون، به جای بریتانیک، از پذیرش کلودیوس از نرون و انتخاب نرون به عنوان جانشین خشمگین شد و از آزار و اذیت بریتانیک ناراضی بود و به اگریپینا توهین کرد. نرون و اکتاویا در ۹ ژوئن سال ۵۳ به دستور اگریپینا ازدواج کردند و بخاطر این ازدواج نرون به عنوان سناتور رومی پذیرفته شد، همچنین اگریپینا بخاطر ازدواج پسرش با دختر کلودیوس به مسئول و نگهبان مهر سلطنتی تبدیل شد که بالاترین حکم حکومتی در امپراتوری روم بود، این مسئولیت قدرت، نفوذ و آزادی قابل توجه ای را در دولت به اگریپینا
اعطا کرد، از همان زمان به بعد نفوذ اگریپینا رو به رشد بیشتری رفت و شروع به رهایی از قدرت امپراتور کلودیوس کرد. کلودیوس بعداً بخاطر خودکامگی و برنامه های دیکتاتوری همسر خود از ازدواج خود با آگریپینا توهین کرد و نرون را برای جانشینی تخت سلطنت نپذیرفت، زیرا اگریپینا بسیار زیاد قدرتمند و بانفوذ شده بود و هواداران بسیاری بین تمام سنا و ارتش به دست آورده بود و همچنین محبوبیت فراوانی بین مردم همراه نرون پیدا کرده بود و قدرت همه جانبه و استبدادی کلودیوس هم محدود به اگریپینا شده بود، به همین خاطر شروع کرد به نفع پسر خود بریتانیک برای وارث تاج و تخت کار کردن، و آماده سازی او برای تخت را آغاز کرد. گفته می شود یا این که کلودیوس مخفیانه این قصد را داشت اما کار وی برای اگریپینا آشکار شد و اقدامات وی به آگریپینا انگیزه ای برای از بین بردن کلودیوس داده است و سریع دست به کار شد، اولین اقدام اگریپینا برای به تخت نشاندن نرون این بود که دشمنان قدرتمند و پرنفوذ خود که به شدت برای موقعیت او و آینده پسرش خطرناک بودند را از صحنه سیاسی حذف کند، او قبلاً اکثریت مخالفان و دشمنان نیرومندش را با روش های مختلف به راحتی حذف کرده بود و آخر
ین دشمن سیاسی و خطرناک وی تبیریوس کلودیوس نرگس بود که با فتنه جویی توانست خیلی راحت او را تبعید و بعد به طرز بی رحمانه ای به قتل برساند. او همچنین دومیتیا لپیدا خواهرشوهر اول خود و عمه نرون را بخاطر نفوذش بر پسرش حذف کرد، اگریپینا او را به منظور این که سعی در دشمنی و تفرقه انداختن بین او و پسرش را دارد از همه میراث و افتخارات خود محروم کرد و بعد به قتل رسانید و بعد از حذف بانفوذترین و خطرناکترین موانع و دشمنان خود برای اهدافش، او برنامه قتل امپراتور را ریخت. منابع باستانی و مدرن می گویند که وی در تاریخ ۱۳ اکتبر ۵۴ (یکشنبه شب) به یک کنیزی مجرم و قاتل به نام لوکوستا، دستور قتل امپراتور کلودیوس را صادر کرد و امپراتور را با یک بشقاب قارچ سمی در یک ضیافت مسموم کرد و به این ترتیب نرون را خیلی ماهرانه قادر ساخت تا به سرعت تاج و تخت را به عنوان امپراتور به دست آورد. حسابها با توجه به این واقعه خصوصی بسیار متفاوت است و طبق منابع مدرن تر، این احتمال وجود دارد که کلودیوس به دلایل طبیعی درگذشته باشد. کلودوس در ۶۳ سالگی بود که درگذشت. سلطنت نرون و کنترل امپراتوری بر حق خود. اداره امپراتوری روم به تنهایی و شروع نزاع قدرت ب
ین مادر و پسر (۵۴ تا ۵۹). اگریپینا بعد از پیروزی های تاکتیکی و استراتژیکی با دستکاری ماهرانه و نیرنگ های فراوان بر زده دشمنانش پسرش نرون را با موفقیت در ۱۶ سالگی بر تخت امپراتوری روم نشانید و خود به عنوان مادر امپراتور جوان در مقابل سنا و ارتش فریاد زد «زنده باد امپراتور نرون، سلطنتش پاینده باد» و در این شرایط قدرتی نامحدود و مطلقی بر کلیه امپراتوری روم و تمام رومیان اعمال کرد و برای پسرش عزت و مقام کانکتور ایمپری به معنای (همسر مطلق امپراتوری) به دست آورد، همچنین اگریپینا به عنوان کشیش اعظم فرقه کلودیوس به جایگاه خدایی در روم رسید. به اگریپینا همانند دوره قبل اجازه داد شد جلسات سنا را ملاقات کند و حتی این بار با روشی بی سابقه یعنی به طور مستقل در کنار نرون او بر جلسات امپراتوری نظارت داشت. بعد از مرگ کلودیوس اگریپینا قدرت های کامل حاکم در امپراتوری روم را به طور کامل در دست گرفت و این بار توانست برحق خود بر تمامی امور حکومتی مسلط شود و کلیه فرمان ها حکومتی با رائ وی صادر می شد، او علاوه بر رتق و فتق امور مملکتی و حل مشکلات عدیده اجتماعی و اخلاقی و سایر مسائل مملکتی، سعی در کنترل سرتاسر یا بیشتر امور زندگی فر
زند خود کرد که در آن زمان شایعه شد که او سعی در رابطه محرمانه با فرزنده خود دارد، در هیچ این گونه روابط اطلاعات معتبری در دسترس نیست اما با وجود این شایعات در بین مردم، نرون جوان به طور کامل به مادر خود تکیه کرد و بزرگ ترین نفوذ را به مادر خود در همه امور خصوصی و مملکت داری داد و قبل از هر کاری برای تصمیم گیریهای امپراتوری روزانه به مادر خود مراجع می کرد و با او مشورت می کرد، همچنین کلیه تصمیم گیری های مهم و کلیدی حکومت را به مادر خود واگذار کرد و حتی در زمان ملاقات های شخصی با نرون به تنهایی اگریپینا رسماً در کنار پسرش حضور داشت، اگریپینا در روز تاجگذاری پسرش به عنوان امپراتور خود را " "الهه پرهیزگار، فلیکس آگوستا، امپراتریس حاکمان و استبدادی همه رومیان" " نامید و این قدرت، سلطه و کنترل او را نشان می داد. نظریه مورخی به نام کاسیوس دیو، در مورد اگریپینا و اقتدارش در زمان نرون: در یک سال و نیم اول سلطنت نرون، آگریپینا بر روی پسرش و تمام امپراتوری روم نفوذ اقتدارگرایانه، همه جانبه و حیرت انگیزی داشت و بر همه چیز به طور کامل مسلط بود، در حقیقت او در طول جوانی پسرش آشکارا و رسماً قدرت را بر عهده گرفت و دادگاه را
در کنار امپراتور جوان برگزار کرد، از آنجائیکه نرون تنها فرزند مرد اگریپینا بود، اگریپینا او را تشویق می کرد تا خود را با جشن ها و شکارها با دوستانش سرگرم نگه دارد. مشغولیت امپراتور به مهمانی و کتاب خوانی به اگریپینا اجازه داد تا قدرت مطلق را به دست آورد و به نام پسرش و در کنار او رسماً بر امپراتوری روم به طور تمام و کمال حکمرانی کند. او در این زمان مفتخر به مقام Mater optima (مادر والامقام) و Mater Augustus (مادر اگوستوس) شد، همچنین با تلاش ها و نقشه های ماهرانه او بود که اوایل حکومت نرون به عنوان «عصر طلایی» در روم شناخته شد. در نیمه های سال ۵۵ میلادی هنگامی که نرون شروع به برقراری رابطه با زن آزادی به نام کلودیا اکتا کرد، که آگریپینا به شدت از آن مخالفت کرد و با خشونت نرون را مورد انتقاد قرار داد و با بی رحمی با کلودیا رفتار کرد، و شروع به از دست دادن نفوذ تدریجی بر نرون کرد در حقیقت او بعد از نافرمانی پسرش با وجود این که او هرگز کلودیا را نمی پذیرد، او پسر خود را با این حرف تهدید کرد: «همان گونه که تو را به تخت رساندم می توانم کنارت بزنم» شروع به از دست دادن نفوذ بر امپراتور جوان کرد و در دومین سال حکومت پ
سرش او دیگر بر زندگی و تصمیمات نرون سلطه نداشت و از همان وقت شروع به از دست دادن تدریجی نفوذش بر دولت کرد. در همین زمان بوروس و سنکا که از دخالت های هر روزه و سلطنت مطلق آگریپینا ناراضی بودند، با دیدن علاقه نرون به اکتا، امیدوار بودند که از طریق او بتوانند بر نرون تأثیر بگذارند تا اقتدار و سلطه کامل اگریپینا را در دولت سرنگون کنند. در همین نقطه، آگریپینا در تلاش خود برای حفظ قدرت و نفوذ بی نهایتش و امپراتور کردن پسرخوانده خود بریتانیک تلاش کرد و شروع به حمایت از او کرد و موفق شد او را به عنوان وارث بلافصل و جانشین نرون تبدیل کند و با این بهانه که نرون وارث مقدر و بلاواسطه بود و با این مقام امپراتور شده با موفقیت اعلام برابری بین این دو را کرد و بریتانیک با قرار گرفتن در سن قانونی می توانست امپراتور مشترک با نرون باشد. بعد از آن که بریتانیک به عنوان وارث تاج و تخت تبدیل شد و قرار شد، لحظه ای که به سن قانونی رسید همراه نرون امپراتور باشد ولی این کار مورد خشم نرون واقع شد، در همین زمان به طور مخفیانه به دستور نرون هنگام ضیافت خودش در فوریه ۵۶ میلادی مسموم شد، بعد از مرگ ناگهانی بریتانیک نرون گفت: «بگذارید مادرم
بیاید و او را ببیند تا عبرت بگیرد». از همان وقت جنگ قدرت بی رحمانه ای بین آگریپینا و پسرش آغاز شده بود. شروع از دست دادن حاکمیت بر امپراتوری. آگریپینا بین ۵۶ تا ۵۸ میلادی بسیار زیاد مراقب بود و بیش از حد چشم انتقادی نسبت به پسرش داشت. در سال ۵۶، آگریپینا پسرش را مجبور به رفتن به بیشتر اوقات برای زندگی در محل سکونت امپراتوری دور از کاخ اصلی کرد تا از قدرت دور شود و او قدرت هولناک و شهوانی را برای خودش به نرون تحمیل می کرد. سرانجام نرون مادر خود را به تدریج با کمک بوروس و سنکا و بسیاری از دشمنان مادرش در جلسات سنا از همه حقوق امپراتوری، حق الهی شاهانه، امتیازات، افتخارات و قدرت های بسیار گسترده اش در اداره امپراتوری به طور رسمی و حتی از ریاست محروم کرد و حتی حق تبرداران امپراتوری را از مادرش گرفت و محافظان شخصی رومی و آلمانی و محافظت گارد پرتورین را از مادرش در سال ۵۸ میلادی از کار انداخت و حتی شروع به عزل افراد قوی مادرش در دولت کرد. با وجود تلاش های نرون اگریپینا همچنان در دولت و زندگی شخصی پسرش مداخله می کرد و حتی زمانیکه که دیگر به عنوان مشاور و نایب امپراتور سمتی نداشت همچنان در جلسات سنا از پشت پرده شرکت
می کرد و با هوادارانش در مجلس سنا، ارتش روم، گارد پرتورین و حتی مردم جناحی بر زده نرون و سنکا و بوروس تشکیل داد و توانست همچنان قدرتش را از طریق نرون بر امپراتوری حاکم نگهدار و بر زده نرون توطئه کند. در آخر این اختلاف به جایی رسید که نرون حتی مادر خود را تهدید کرد که تاج و تخت را رها خواهد کرد و برای زندگی در جزیره رودوس در یونان، مکانی که زندگی تیبریوس پس از طلاق جولیا بزرگان در آنجا زندگی کرده بود، می رود. نرون همچنین در سال های منتی به ۵۶ میلادی اگریپینا را از کاخ امپراتوری برداشته و به محله های دیگر کاخ دور از خودش برد و همین طور پالاس قدرتمندرین متحد، مشاور موردعلاقه و دست راست قدرت مادرش را هم همراه بسیاری از مردان پرقدرت و بانفوذش از دادگاه اخراج کرد. برداشته شدن اگریپینا از کاخ اصلی، سقوط و اخراج پالاس از مقام های قدرتمند و پرسودش و اخراج بسیاری از مردان بزرگ او بین سال های ۵۶ و ۵۷ میلادی و مخالفت شدید بوروس و سنکا، همراه بسیاری از مشاوران جدید نرون که مدام در گوش نرون تکرار می کرد که «اگریپینا به هیچ وجه قابل اعتماد نیست و قصد سلطنت دارد» به تضعیف اقتدار رسمی آگریپینا کمک کرد، این کار باعث می شد اگری
پینا، بسیار برخلاف میلش مجبور به بازنشستگی آرام شود. هر چند بازنشستگی آرام مناسب آگریپینا که زنی بسیار سرسخت و سیاستگذاری بود نبود و او هرگز آن را قبول نکرد. او مرتباً علیه نرون شدیداً آشوب می کرد و جناح هایی از سناتورها، ژنرال ها، اشراف زادگان و استانداران بزرگ را تشکیل می داد که هنوز به او وفادار هستند و آنها سعی کردند نرون را بترسانند یا او را با یکی که مطیع دستورها امپراتریس هست جایگزین کنند. در یکی دیگر از سخنان اگریپینا به نرون او با دلگرمی و فروتنی به پسرش گفت: در طول این زمان، اختلافات بین مادر و پسر چنان بالا رفت که به سمت سال ۵۸ میلادی زمانی که نرون عاشق زنی به نام پوپایا سابینا شد و اگریپینا بخاطر مخالف های بسیار خود از قصر اخراج شد و به زندگی در املاک کنار رودخانه در میسنوم رفت. در حالی که آگریپینا در آنجا زندگی می کرد یا وقتی به دیدارهای کوتاه به رم رفت، نرون افرادی را برای اذیت کردن او فرستاد. اگرچه در میسنوم زندگی می کرد و دور از پایتخت بود، اما اگریپینا همواره به عنوان یک مادر امپراتور و اگوستا تماماً تقدیر شده و بسیار محبوب، قدرتمند، متنفذ در دولت و ثروتمند بود و او همچنان بر سیاست های نامشخص
و خطرناک امپراتوری نفوذ داشت و همین باعث خشم نرون می شد و نرون از او به شدت واهمه داشت چون اگریپینا می توانست جانشینان سرسخت احتمالی امپراتوری را برای نرون به وجود آورد، و این نفوذ و توانایی برای امپراتور خطرناک بود و اگریپینا همچنان نه تنها برای نرون بلکه برای پوپایا سابینا، سنکا و بوروس یک مانع بزرگ و خطرناک بود. پوپایا سابینا به خاطر ترس از مادر نرون جرئت نکرد ازدواج قانونی خود را با اوتو برهم بزند و نرون را متقاعد کند از زن خود اوکتاویا جدا شود و با او ازدواج کند. در همین زمان ها آگریپینا و نرون در دیدارهای کوتاه یکدیگر را می دیدند و او برای آخرین بار سعی داشت نفوذ خود را بر پسرش دوباره به دست آورد و دولت را دوباره کاملاً تحت سلطه قرار دهد، اما زمانی که دید نرون به توصیه های او اهمیت نمی دهد، تصمیم نهایی خود را گرفت تا نرون را با شخصی عوض کند که دست نشانده او در امپراتوری باشد، در این زمان اگریپینا برنامه ریزی کرده بود که خواهرزاده خود گایوس روبلیوس پلوتوس را به عنوان امپراتور روم جایگزین نرون کند و در بین مردم از او طرفداری کرد و توانست حزبی را از ارتشیان، سناتورها و لژیون های رومی و بخشی از حاکمان ایال
تی امپراتوری را به طرف او بکشد و او را جانشین و وارث ظاهری نرون کند، بعد از این حوادث در سال ۵۹ او توسط نرون مخفیانه در یک توطئه کشته شد. مرگ و پیامدهای بعدی. شرایطی که مرگ آگریپینا را احاطه کرده است، به دلیل تضادهای تاریخی و تعصب ضد نرون، نامشخص است. همه داستانهای زنده مانده از مرگ آگریپینا با خود و یکدیگر تناقض دارند و عموماً خیالی هستند، هر چند در سال ۵۹ میلادی امپراتور دستور ترور مادر خود اگریپینا را صادر کرد و او در شب ۲۳ مارس ۵۹ در قصر خود با یک کودتای بی سر و صدا توسط چند سرباز قاتل به قتل رسید و بعد از آن باعث پشیمانی و عذاب وجدان شدید در نرون شد. حسابهای مورخی به نام کاسیوس دیو در مورد مرگ اگریپینا. داستان کاسیوس دیو نیز تا حدودی متفاوت است. این دوباره با پوپایا به عنوان انگیزه قتل آغاز می شود. نرو کشتی را طراحی کرد که در هنگام دریا در انتها باز می شد. آگریپینا را روی زمین گذاشت و پس از بازشدن کف کشتی، او درون آب افتاد. آگریپینا شنا کرد و به ساحل رسید، نرون از زنده ماندن مادرش باخبر شد و به شدت ترسید و در شب ۲۳ مارس ۵۹ قاتل هایی را ارسال کرد تا او و تمام افرادش را بکشد. نرون سپس ادعا کرد که آگریپینا
نقشه کشیده است که او را بکشد. حرف آخر در مورد اگریپینا که گفته شد قاتلان به شدت به ضرب و شتم پرداخته است گفته می شود که اگریپینا به قاتلان گفت که «رحم او را نابود کنند زیرا چنین بچه ای درش به وجود آمده»، گفته می شود «شکم اگریپینا را تقریباً پاره کردند»، قبل از مرگ اگریپینا با صدای بلند فریاد زد «پسر بی شرم و ناخلف نابود شود». خاکسپاری. بعد از مرگ آگریپینا، نرون جسد او را دید و اظهار داشت که او عالی هست و به گفته مورخان به جسد مادرش گفت: «او چقدر زیباست به زیبایی او ندیده ام». بدن او آن شب در یک نیمکت ناهار بود. در مراسم تشییع جنازه مادرش، نرون بدون شوخ طبعی، بی سخنی و ترسناک بود. وقتی خبرها مبنی بر درگذشت آگریپینا منتشر شد، بخشی از ارتش روم، سنا و افراد مختلف برای این که توجه نرون را جلب کنند برای او نامه های تبریک فرستادند که وی از توطئه های ماهرانه مادرش نجات یافته است. عواقب بعدی. در زمان باقی مانده از سلطنت نرون، قبر آگریپینا پوشیده یا محصور نشده است. خانواده او بعداً آرامگاه متوسطی را در میسنوم به وی دادند. مرگ مادرش وجدان نرون را آزار می داد. او احساس گناه شدیدی می کرد که گاهی در مورد مادرش کابوس می دید
. او حتی روح مادرش را دید و جادوگران سیاه را مجبور کرد که او را نابود کنند هر چند فایده نداشت و هر سال کابوس های نرون بدتر می شد. سالها قبل از درگذشت او، آگریپینا به اخترشناسان مراجعه کرده بود تا دربارهٔ آینده پسرش سؤال کند. اخترشناسان نسبتاً پیش بینی کرده بودند که پسرش با تلاش او امپراتور می شود اما او را خواهد کشت. او پاسخ داد، «بگذار او مرا بکشد، به شرط آنکه امپراتور همه جهان شود، من راضی ام» در یکی از صحبت های اگریپینا به یکی از ندیمه های مورد اعتماد خود گفته است «شاید من هرگز توسط او (نرون) کشته نشوم». تصویرسازی مدرن. در سینما، تلویزیون و رادیو
استانیسواو دوم آگوستوس (۱۷ ژانویه ۱۷۳۲–۱۲ فوریه ۱۷۹۸) پادشاه لهستان و گراند دوک لیتوانی بود. او که از سال ۱٧۶۴ تا ۱۷۹۵ سلطنت کرد، آخرین پادشاه مشترک المنافع لهستان–لیتوانی بود. او یک چهره بحث انگیز در تاریخ لهستان باقی مانده است. وی به عنوان یک حامی بزرگ هنر و علوم و مبتکر و پشتیبان محکم اصلاحات مترقی شناخته می شود. وی در درجه اول به دلیل عدم ایستادگی در برابر تجزیه طلب ها و در نتیجه جلوگیری از تخریب کشور لهستان مورد انتقاد قرار می گیرد. زندگی. جوانی. استانیسواو آنتونی پونیاتوفسکی در ۱۷ ژانویه ۱۷۳۲ در ووشچین، در مشترک المنافع لهستانی-لیتوانیایی (هم اکنون در بلاروس) متولد شد. وی یکی از هشت فرزند زنده مانده و فرزند چهارم شاهزاده خانم کونستنسا چارتوریسکا و کانت استانیسواو پونیاتوفسکی بود. پیوند به بیرون. "دائرةالمعارف بریتانیکا". ۲۲ (چاپ یازدهم. ) انتشارات دانشگاه کمبریج. پ. 61 &lt;templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
ژوزف ژوفر (; – ) فرد نظامی اهل فرانسه بود. مارشال فرانسوی در جنگ جهانی اول. در ۱۹۱۱ رئیس ستاد کلل فرانسه بود. حمله آلمان به بلژیک در ۱۹۱۴ او را غافلگیر کرد، اما ایستادگی او در نبرد مارن موجب شد تا به فرماندهی کل قوای فرانسه در ۱۹۱۵منصوب شود. کوتاهیِ او در فراهم کردن تدارکات لازم در وردن (۱۹۱۶) و شکست های فاجعه آمیز نظامی اش به برکناری او انجامید و نیول در دسامبر ۱۹۱۶ جانشین او شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، لژیون دونور (صلیب بزرگ)، و نشان عقاب سپید (لهستان) شده است.
بلیز ( ; ؛ همچنین معروف به سنت بلیز) پزشک و اسقف سیواس در ارمنستان تاریخی (سیواس مدرن ، ترکیه) بود. به گفته "آکتا سنتوروم"، وی با ضرب و شتم کشته شده است. در کلیسای لاتین جشن او در تاریخ ۳ فوریه، در کلیساهای شرقی در ۱۱ فوریه برگزار می شود. منشأ. اولین منابع در دسترس از وی، در دست نوشته های پزشکی آتیوس امیدنوس، پزشک دربار اواخر قرن ۵ یا اوایل قرن ششم است. مارکو پولو مکانی را گزارش داد که «سنت بلیز» در آن جا به قتل رسیده است. مکان کشته شدن وی در نزدیکی کوه ارگ توسط ویلیام از روبروک در سال ۱۲۵۳ ذکر شده است. با این حال، به نظر می رسد دیگر وجود ندارد.
جان اول ( ]؛ ۱۱ آوریل ۱۳۵۷–۱۴ اوت ۱۴۳۳) که به آن جان آویز نیز می گویند، از سال ۱۳۸۵ میلادی تا زمان مرگش در سال ۱۴۳۳ پادشاه پرتغال بود. وی به دلیل نقش خود در پیروزی پرتغال در جنگ پی در پی () با کاستیل، حفظ استقلال کشورش و تأسیس سلسله آویز (یا خوآنین) بر تخت پرتغال شناخته می شود. سلطنت طولانی مدت وی در طول ۴۸ سال، طولانی ترین دوران پادشاهان پرتغال، از سرآغاز گسترش برون مرزی پرتغال بود. وی به دلیل تلاش های خود برای به دست آوردن سرزمین های پرتغال در آفریقا، اولین پادشاه پرتغال شد که از عنوان «ارباب سئوتا» استفاده کرد. اوایل زندگی. جان در لیسبون به عنوان فرزند طبیعی () پادشاه پیتر اول پرتغال از زنی به نام ترزا متولد شد که به گفته اسقف سلطنتی فرنئو لوپز، یک گالیسی نجیب بود. در قرن ۱۸ میلادی یک سند قرن شانزدهم یافت شد که در آن از او به عنوان ترزا لورنچو نام برده شده است.
رودخانه آواش رودخانه اصلی اتیوپی است. مسیر آن کاملاً در مرزهای اتیوپی است و در زنجیره ای از دریاچه های بهم پیوسته تخلیه می شود، که از دریاچه گارگوری آغاز، و با دریاچه ابه (یا ابه بد) در مرز با جیبوتی، در حدود ۱۰۰ کیلومتری (۶۰ یا ۷۰ مایل) از سمت خلیج تاجورهختم می شود. این جریان اصلی یک حوضه زهکشی آندروئیک است که بخش هایی از مناطق آماره، منطقه اورومیا و سومالی و همچنین نیمه جنوبی منطقه عفر را در بر می گیرد. طبق گفته هانتینگفورد، در قرن شانزدهم، رود آواش به عنوان رود بزرگ دیر خوانده می شد و در کشور مسلمانان قرار داشت. تاریخ. انسان ها تقریباً از ابتدای گونه ها در دره آواش زندگی کرده اند. وسط میانه جایی است که تعداد بسیاری از بقایای انسان قبل از انسانیان پیدا شده است. دره آواش از حدود ۹ درجه سانتیگراد پایین دست، خانه سنتی مردم عفار است. دره آواش به عنوان بخشی از سرزمین های از استان های تاریخی یا پادشاهی گنجانده شده است Dawaro , Fatagar، IFAT و Shewa. به جز شووا، این استانها با ورود گروه هایی از مردم آماره در قرن شانزدهم ناپدید شدند.
رودخانه واله (به لاتین: Vaal River) یک رود در آفریقای جنوبی است که در ایالت آزاد واقع شده است.
رودخانه کاپواس (به لاتین: Kapuas River) یک رود در اندونزی است که در کالیمانتان غربی واقع شده است. این رود با طول ۱،۱۴۳ کیلومتر (۷۱۰ مایل) طولانی ترین رود اندونزی به شمار می رود و یکی از طولانی ترین رودهای جزیره ای جهان است.
رود بزرگ میندر یک رود در ترکیه است که در استان افیون قره حصار واقع شده است.
آلازانی یک رود در گرجستان و جمهوری آذربایجان است که در متسختا-متیانتی واقع شده است.
رودخانهٔ مور یا مورا (؛ اسلونیایی، کرواتی، مجاری: Mura) رودخانه ای در اروپای مرکزی است و از اتریش، اسلوونی و مجارستان می گذرد و در کرواسی به دراوا، یکی از شاخه های دانوب، متصل می شود. رودخانه مور از در پارک ملی هوهه تاورن سرچشمه می گیرد و پس از طی ۴۵۳ کیلومتر به دراوا در کرواسی می ریزد؛ ۲۹۸ کیلومتر آن در اشتایرمارک اتریش واقع شده است.
رودخانه جبا (به لاتین: Jubba River) یک رود در اتیوپی است که در سومالی واقع شده است.
رودخانه ایلر (به آلمانی: Iller) یک رود در آلمان است که در بادن-وورتمبرگ واقع شده است.
رودخانه ژوروا (به پرتغالی: Rio Juruá) یک رود در برزیل است که در برزیل, پرو واقع شده است.
رودخانه اومو (همچنین Omo-Bottego گفته می شود) در جنوب اتیوپی قرار دارد و بزرگترین رود اتیوپی در خارج از حوضه رود نیل است. مسیر آن کاملاً در مرزهای اتیوپی موجود است و در دریاچه تورکانا در مرز با کنیا می ریزید. رودخانه جریان اصلی حوضه زهکشی آندروئیک، حوضه تورکانا است. جغرافیا. با توجه به اندازه، طول و دوره های آنها، می توان رودخانه های اومو و گیبی را یک رودخانه یکسان و با نام های مختلف دانست. در نتیجه، کل حوضه رودخانه گاهی اوقات حوضه رودخانه "اومو-گیب" نامیده می شود. این حوضه رودخانه شامل بخشی از منطقه اورومیا غربی است. تأثیرات انسانی. در حال حاضر اعتقاد بر این است که دره پایینی اومو هزاران سال است که فرهنگ ها و اقوام مختلف در اطراف منطقه مهاجرت می کنند. تا به امروز، مردم دره پایینی اومو از جمله مرسی، سوری، Nyangatom , Dizi و سورما به دلیل تنوع آنها مورد مطالعه قرار می گیرند.
رودخانه سامبر (به فرانسوی: Sambre) یک رود در فرانسه است که در او-دو-فرانس واقع شده است.
رود ته دونگ یا رود ده دونگ رودخانه ای بزرگ در کره شمالی است. در کوه های رنجریم شمال کشور بالا می رود. سپس در جنوب غربی به خلیج کره در نامپو جریان می یابد. در این میان، از پایتخت کشور کره شمالی، پیونگ یانگ می گذرد و در امتداد رودخانه نقاط دیدنی همچون برج جوچ و میدان کیم ایل سونگ وجود دارد. طول این رودخانه ۴۳۹ کیلومتر و عموماً عمیق است. این پنجمین رودخانه بلند در شبه جزیره کره و دومین رودخانه طولانی کره است. با توجه به عمق زیاد آن، به طور گسترده ای برای حمل و نقل استفاده می شود.
رودخانه چو (به لاتین: Chu River) یک رود در قرقیزستان است که در Kyrgyzstan, Kazakhstan واقع شده است.
سگورا (به اسپانیایی: Río Segura) یک رود در اسپانیا است که در استان خائن واقع شده است.
رودخانه ریوس (به لاتین: Reuss) یک رود در سوئیس است که در کانتون آوری واقع شده است.
رودخانه آنابار (؛ ) رودخانه ای در ساخا، روسیه است، که در غرب رودخانه لنا قرار دارد. حوضه آبریز آن به کوه های پوتوران گسترش یافته است که مرتفع ترین قسمت فلات مرکزی سیبری است. میانگین آورد (دبی) سالانه آن تقریباً است. اعتقاد بر این است که خلیج آنابار شرقی ترین آبدره در روسیه است - نقطه ای که آب و هوا در طول آخرین بیشینه یخچالی برای شکل گیری یخچال های طبیعی بسیار خشک شد. حوضه رودخانه آنابار به عنوان مکان بزرگترین غلظت رسوبات الماس در جهان خارج از آفریقا و استرالیا قابل توجه است. این منابع اتحاد جماهیر شوروی را به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان الماس در جهان تبدیل کرد و همچنان به عنوان پایه اصلی اقتصادی منطقه شناخته می شود. تاریخ. از نظر تاریخی، مردم اونکی در حوضه رودخانه آنابار سکونت داشته اند. واسیلی سیچف اولین روسی بود که در سال ۱۶۴۳ به رودخانه رسید. جغرافیا. طول رودخانه ۹۳۹ کیلومتر است (با Big Kuonamka)، منطقه حوضه آبریز ۱۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع است. دریاچه های زیادی در استخر وجود دارد. این منبع در قسمت جنوبی فلات عنبر (بخشی از فلات مرکزی سیبری) واقع شده است، جایی که این رودخانه با دره های شیب دار و شیب دار یک دره ر