Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سد بافت یک سد خاکی در ۴ کیلومتری شمال شرقی شهر بافت استان کرمان و بر روی رودخانه بافت (از سرشاخه های هلیل رود) قرار دارد. گنجایش دریاچه این سد ۴۰ میلیون مترمکعب است. این طرح با هدف تأمین آب شرب شهرستان های بافت و بزنجان از محل مخزن سد بافت به میزان ۸٫۸ میلیون متر مکعب برای جمعیت ۱۰۰٬۰۰۰ نفری منطقه تا افق سال ۱۴۱۵، تأمین آب صنعت به میزان ۹/۲ میلیون متر مکعب، تأمین آب کشاورزی، کنترل سیلاب ها و روان آب های فصلی رودخانه بافت احداث شد. همچنین در زمان ساخت سد، از اهداف سد انتقال آب از مخزن آن به شهرهای بزنجان و کرمان به میزان ۵۹ میلیون متر مکعب در سال بوده است. انتقال آب به تصفیه خانه بافت. پروژه انتقال آب شرب شهرهای بافت و بزنجان از سد مخزنی بافت به تصفیه خانه شهید سلیمانی و با هدف تأمین آب شرب میزان ۸٫۸ میلیون متر مکعب تا افق سال ۱۴۱۵ شمسی برای جمعیت حدود ۹۶٬۰۰۰ نفر اجرا خواهد شد.
حسین خانزادی (زادهٔ ۱۳۴۶ گرگان) دریادار ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که در فاصله سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ فرماندهی نیروی دریایی ارتش ایران را برعهده داشت. وی از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۶ معاون طرح و برنامه نیروی دریایی ارتش بود. در خلال دوران فرماندهی خانزادی در نیروی دریایی، حوادث مختلفی از جمله غرق شدن کشتی خارک، شلیک اشتباه به شناور کنارک و کشته شدن ۱۹ نفر در جریان مانور دریایی، همچنین سانحه ناوچه دماوند در دریای خزر و کشته شدن ۲ خدمه آن اتفاق افتاد. وی هم اکنون دستیار فرمانده کل ارتش در امور راهبردی و استاد دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش است. زندگی نامه. حسین خانزادی در ۲۳ آبانِ ۱۳۴۶ در شهر گرگان، استان گلستان زاده شد. وی در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۹۶ با حکم رهبر جمهوری اسلامی به فرماندهی نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب شد. او به مدت کمتر از چهار سال مسئولیت فرماندهی نیروی دریایی را عهده دار بود. در زمان مدیریت وی حوادث مختلفی برای ناوگان نیروی دریایی ارتش ایران پیش آمد و برخی از نظامیان آن کشته شدند. از جمله ناوشکن دماوند شناور اصلی نیروی دریایی ارتش در دریای خزر در اسکله دچار سانحه و غرق شد و دست کم دو نفر طی آن کشته
شدند. در خلیج فارس در جریان یک مانور و شلیک اشتباه به شناور کنارک دست کم ۱۹ نفر کشته شدند. به تازگی ناو خارک یکی از بزرگترین شناورهای نیروی دریایی ارتش ایران هم در دریای عمان دچار آتش سوزی و سپس غرق شد. تحصیلات. خانزادی از مدارج تحصیلی به شرح زیر برخوردار است: ۱- دیپلم علوم تجربی ۲- کارشناسی ناوبری و فرماندهی کشتی از دانشگاه علوم دریایی امام خمینی ۳- کارشناسی ارشد مدیریت امور دفاعی از دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا (دافوس) ۴- کارشناسی ارشد طرح ریزی جنگ دریایی از کالج جنگ نیروی دریایی پاکستان ۵- دکترای مدیریت استراتژیک از دانشگاه عالی دفاع ملی سوابق. خانزادی عضو هیأت علمی وزارت علوم با مرتبه استادیاری میباشد. وی در دوران ۳۵ سال خدمت خود در نیروی دریایی مسئولیتهای عملیاتی متعددی را در ناوگان جنوب نیروی دریایی از جمله افسر ملوان، افسر مخابرات، افسر توپخانه، موشک و ضد زیردریایی بر عرشه ناوها و ناوشکنها را عهده دار بوده است. او همچنین فرماندهی اسکادران هواناوهای موشکی نیروی دریایی را در کارنامه خود دارد و در این تخصص تا آخرین رده خلبانی شامل استاد خلبانی و خلبان آزمایشگر انواع هواناوهای نیروی دریایی را احراز نموده ا
ست. فرماندهی نداجا. دوره مسئولیت چهار ساله دریادار خانزادی با فراز و نشیبهایی همراه بود و دستاوردهای نیز در این دوره حاصل شد: ۱- غرق شدن ناو خارک (بزرگترین ناو لجستیک خاورمیانه) ۲- شلیک به شناور خودی (شناور کنارک) که منجر به کشته شدن و مجروح شدن ۱۹ نفر از پرسنل نیروی دریایی ارتش شد. ۳- غرق شدن ناوشکن دماوند در بندر انزلی ۴- ساخت و الحاق فریگیت سهند با قابلیت حمل بالگرد و پرتاب موشک به ناوگان جنوب نیروی دریایی که در مقایسه با نخستین فروند از کلاس موج (جماران)، در مدت زمان کوتاه تری به نیروی دریایی ملحق شد. این ناوشکن دو سال بعد از الحاق طولانی ترین دریانوردی تاریخ نیروی دریایی ایران را با دور زدن دماغه امید نیک و ورود به اقیانوس اطلس و همچنین دریانوردی تا بندر سنت پترزبورگ در خلیج فنلاند را به انجام رسانید و پس از ۱۳۳ روز دریانوردی با عبور از تنگه جبل الطارق و عبور از کانال سوئز و دریای سرخ از طریق تنگه باب المندب وارد اقیانوس هند شد و به کشور مراجعت نمود. ۵- اتمام ساخت و الحاق نخستین زیردریایی نیمه سنگین از کلاس فاتح به ناوگان جنوب نیروی دریایی با قابلیت حمل و پرتاب موشک و اژدر. ۶- ساخت و آزمایش نخستین اژدرها
ی پر سرعت. ۷- ساخت و آزمایش نخستین موشک با قابلیت پرتاب از زیردریایی. ۸- ساخت و آزمایش موشکهای کروز برد بلند با قابلیت پرتاب از ساحل و عرشه ناوها. ۹- الحاق نخستین ناوبندر (ESB) نیروی دریایی و ورود این ناو پشتیبانی سنگین به چرخه عملیات نیرو. ۱۰- اسکورت کشتی های تجاری و نفتکش ایران در دوره فرماندهی دریادار خانزادی به شکل قابل توجهی توسعه داده شد. جایزه ها و نشان های افتخار. این بخش شامل نشان ها و جایزه های رسمی امیر خانزادی است که بر روی لباس همسان او نصب می شود ولی جایزه های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
مواظب روسری ات باش تاتیانا (به انگلیسی Take Care of Your Scarf, Tatiana) فیلمی به کارگردانی آکی کائوریسماکی ست که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. این فیلم، محصول مشترک آلمان و فنلاند است. در خلاصهٔ این داستان آمده است که: والتو و رینو برای خوشگذرانی و خوردن نوشیدنی به جاده می زنند. اما رویاهای آنها با از راه رسیدن کلودیا، روس و تاتیانا به هم می ریزد…
معدن هرازدان (؛ ) یک معدن بزرگ در استان کوتایک در مرکز ارمنستان می باشد. هرازدان یکی از بزرگترین ذخایر آهن در ارمنستان می باشد و برآورد می شود ذخایری حاوی ۷۷ میلیون تن سنگ آهن با درجه ۴۰٪ را دارا باشد.
معدن سوارانتس (؛ ) یک معدن بزرگ در روستای سوارانتس، استان سیونیک در جنوب ارمنستان می باشد. سوارانتس یکی از بزرگترین ذخایر آهن در ارمنستان می باشد و برآورد می شود. ذخایری حاوی ۱.۵ میلیارد تن سنگ آهن با درجه ۴۰٪ را دارا باشد.
معدن آبوویان (؛ ) یک معدن بزرگ در استان کوتایک در مرکز ارمنستان می باشد. هرازدان یکی از بزرگ ترین ذخایر آهن در ارمنستان می باشد و برآورد می شود ذخایری حاوی ۲۵۵ میلیون تن سنگ آهن با درجه ۴۰٪ را دارا باشد. این معدن در نزدیکی روستای کاپوتان Abovian district واقع شده است
معدن آنکاسار ( ) یک معدن بزرگ در استان سیونیک در جنوب شرق ارمنستان می باشد. آنکاسار یکی از بزرگترین ذخایر مس در ارمنستان می باشد و برآورد می شود ذخایری حاوی ۱.۲ میلیارد تن سنگ مس با درجه ۰.۴۹٪ و مولیبدن با درجه ۰.۲% را دارا باشد.
ابومنصور احمد بن علی بن ابی طالب طبرسی عالم، فقیه، متکلم و محدث شیعه در نیمهٔ اول سدهٔ ششم ه .ق و نویسندهٔ کتاب "الاحتجاج" است. تاریخ تولد و وفات او مشخص نیست، فقط با قرائنی و به نقل از سید محمد بحرالعلوم، با سنجیدن ولادت و وفات، معاصران و شاگردان، او را از رجالی می دانند که اوایل سدهٔ ششم ه .ق را درک کرده است. اصلیت او، ایرانی و بعضی از اهالی طبرستان و برخی اهل طبرس یا همان تفرش امروزی می دانند. وی مورد اعتماد شخصیت هایی چون شهید اول، شیخ حر عاملی و سیدمحمد بحرالعلوم و سید محمدباقر خوانساری صاحب "روضات الجنات" بوده که او را به صفات عالم، فاضل، فقیه، محدثِ ثقه، ستوده و او را از یاران بزرگ پیشینیان گفته اند. از شاگردان مشهور وی، ابن شهر آشوب، عالم بزرگ قرن ششم ه .ق است. طبرسی معاصر با ابوالفتوح رازی و فضل بن حسن طبرسی، صاحب کتاب "تفسیر مجمع البیان" بود. مقبرهٔ این دانشمند ایرانی در روستای افرا واقع در شهرستان قائمشهر قرار دارد.
پارک ملی دریاچه آرپی () یکی از چهار پارک حفاظت شده جمهوری ارمنستان می باشد. این پارک در شمال غرب استان شیراک واقع شده است و مساحتی برابر با ۲۵۰ کیلومترمربع را دربرگرفته است. این پارک در سال ۲۰۰۹ میلادی شکل گرفت و در پیرامون دریاچه آرپی در فلات شیراک و جاواختی در ارتفاع ۲۰۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است. پارک ملی دریاچه آرپی از غرب توسط کوهستان های یغناخاغ و از طرف جنوب توسط رشته کوه جاواختی احاطه شده است.
پای طلایی () جایزه ای سالیانه است که به بازیکنانی که کارنامهٔ درخشانی هم از نظر ورزشی هم از نظر شخصیتی داشته اند، داده می شود. این جایزه تنها به بازیکنان فعالی اهدا می شود که بالای ۲۸ سال سن دارند و هر نفر تنهای یک بار می تواند این جایزه را دریافت کند.
رام رُی بَسکار (به انگلیسی: Ram Roy Bhaskar)، فیلسوف بریتانیایی است که بیش از هر چیز به عنوان مبدع جنبش فلسفی واقع گرایی انتقادی شناخته شده است. او در مؤسسهٔ آموزش در کالج دانشگاهی لندن تدریس می کرد. برخی مقالات ترجمه شده به فارسی. در دفاع از رئالیسم انتقادی، جاناتان جوزف، آیدین ترکمه (مترجم)، ناشر: فضا و دیالکتیک (http://dialecticalspace.com/in-defence-of-critical-realism/). رئالیسم انتقادی و دیالکتیک نظام مند، استیو فلیت وود، آیدین ترکمه (مترجم)، ناشر: کارگاه دیالکتیک (https://kaargaah.net/?p=555) کتاب ترجمه شده ی او به فارسی. بسکار، رُی و اسکات، دیوید. نظریه ای رئالیستی انتقادی درباره ی آموزش. ترجمه ی روزبه آقاجری. چ اول. تهران. انتشارات مؤسسه ی مطالعات فرهنگی و اجتماعی
میرزا محمدباقر ناجی قزوینی(۱۳۰۳–۱۲۵۴ ه .ق)(۱۲۶۵–۱۲۱۷ه .ش) شاعر متولد لاهیجان و متخلص به ناجی می باشد. وی پس از اتمام تحصیلات مقدماتی در زادگاهش و قزوین، به اصفهان رفت و اصول، حکمت، فقه و ریاضیات آموخت. سپس مدتی در خراسان و مازندران و تهران بسر برد و سرانجام به قزوین بازگشت. او علاوه بر نظم و نثر از موسیقی نیز بهره مند بود. برخی او را شاعر هجاگو نامیده اند، در صورتی که بیشتر اشعارش مشتمل بر چکامه و قطعه و چهاربیتی می باشد. گلچینی از دیوان ناجی قزوینی. گلچینی از دیوان ناجی قزوینی نام کتابی است که به کوشش محمد دبیرسیاقی توسط نشر حدیث امروز، در سال ۱۳۷۹ منتشر شده است. در این کتاب با مقدمه محمد دبیرسیاقی، برخی از واژگان از جانب ایشان توضیح داده شده است. بیشتر اشعار این کتاب، شامل قصاید مدحی او می باشد. مانند: اسناد مربوط به شاعر. در کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، سندی با شماره ۹۵۴۶ وجود دارد، که آفرینندهٔ آن میرزا محمدباقر ناجی قزوینی ذکر شده است و تاریخ آن متعلق به ۱۳۰۵ قمری تا ۱۳۰۷ قمری است. این سند در مجموعه یک جُنگ قرار دارد. جنگ [شامل تزویج نامه و هجونامه ای درباره زنان] (۱۳۰۷–۱۳۰۵ ق) این سند
مجموعه ای است از رساله های کوچک تر با موضوعات متفاوت و نگارنده های متفاوت که در زمان های متفاوت نوشته شده اند: رساله مجدیه، آغاز کتابت صفر ۱۳۰۵، پایان محرم ۱۳۰۷؛ رساله مواعظ حسنه که حاجی سید حسن واعظ در جواب حاجی ملاعلی عرض کرد، تحریر میرزا نصرالله، به تاریخ ذیحجه الحرام ۱۳۰۶؛ تزویج نامه، منظومه دربارهٔ تحصیل زوجه، میرزا محمدباقر ناجی قزوینی (بنا به فهرست نسخه های خطی کتابخانه مجلس شورای اسلامی، جلد ۳۰)، تحریر میرزا نصرالله، شعبان ۱۳۰۷؛ دیوان ملا صادق ملا رجب اصفهانی، تاریخ تحریر ۱۳۰۶ ق؛ هجونامه، ۳۰ محرم ۱۳۰۸؛ فی بحر تقارب، مثنوی و قطعه؛ مجموعه ای از آثار قلمیه حاج شیخ الرئیس قاجار، جمادی الثانی ۱۳۰۵؛ برخی ابیات به تاریخ ۱۳۰۸.
گمشده و پیداشده در ارمنستان () یک فیلم کمدی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی گور گیراگوسیان است که در ۷ ژوئن ۲۰۱۳ منتشر شد. واچیک مانگاساریان نقش مهمی در پیدایش پروژه سینمایی «گمشده و پیداشده در ارمنستان» داشت که در سال ۲۰۱۲ در آمریکا اکران شد. این اثر با بازی آنجلا شرافیان و جیمی کندی در گیشه بسیار موفق بود و نخستین فیلم تاریخ سینمای ارمنستان است که بازیگران ارمنی و آمریکایی در کنار یکدیگر به هنرنمایی پرداختند. از بازیگران آن می توان به آنجلا سارافیان، میکائیل بوغوسیان، هراند توخاتیان، واچیک مانگاساریان، سوفیک سارگسیان، جولیتا بابایان و لوون هاروتیونیان اشاره کرد.
زنان در جنگ الجزایر () طی سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ دارای مسئولیت های مختلفی بوده اند. اکثر زنان مسلمان که نقش فعالی در این زمینه داشته اند در جبهه آزادیبخش الجزایر بوده اند. فرانسویان نیز اقدام به به کارگیری زنان مسلمان در فعالیت های جنگی کردند ولی فعالیت های آن ها به گستردگی و کیفیت مأموریت هایی که زنان الجزایری انجام می دادند نبود. بر اساس آمار ثبت شده، تعداد زنان شرکت کننده در جنگ استقلال الجزایر به ۱۱۰۰۰ تن می رسیده است، البته آمار واقعی ممکن است خیلی بیشتر از این بوده باشد. زنان شرکت کننده در این جنگ دو دسته بودند، زنان تحصیل کرده و با سواد که حدود ۲۰ درصد را تشکیل می دادند و زنان کم سواد و روستایی که سواد کاملی در زمینه خواندن و نوشتن نداشتند و این دسته حدود ۸۰ درصد بقیه را تشکیل می دهند. زنان دسته دوم در همان مناطقی که سکونت داشتند برای جبهه آزادیبخش عملیات می کردند. زنان مبارز روستایی در جنگ الجزایر به عنوان مجاهد شناخته می شدند. آنها «خانه ها و خانواده های خود را ترک کردند تا به گروه های چریکی مسلح FLN و ارتش آزادیبخش ملی (ALN) بپیوندند». آنها می خواستند جوان، مجرد و آماده باشند تا «با تأیید یا بدون تأیی
د خانواده خود» به مقاومت بپیوندند. مجاهدین همچنین «مددکار اجتماعی جمعیت روستایی در مناطقی که در آنها مستقر شده بودند به زنان دهقان محلی در مورد موضوعاتی مانند بهداشت و آموزش مشاوره می دادند». آنها همچنین مسئولیتهای سیاسی مهمی داشتند زیرا بسیاری از این مبارزان زن برای تبلیغ FLN اقدام به «تشکیل جلسات سیاسی با زنان محلی» می کردند. زنان مبارز شهرنشین به عنوان فدائیان نامیده می شدند و عمدتاً «در مراکز شهری به فعالیت های شبه نظامی مشغول بودند». مراحل. زنان در جریان انقلاب در مناطق مختلفی عملیات می کردند. مریدیت تورچان می گوید «زنان رزمنده در اشکال مختلف از قبیل جاسوس، گدا، پرستار و سر آشپز به صورتی فعال عمل می کردند» ژرارد دیگروت اضافه می کند «زنان در زمینه های جابجایی، ارتباطات و امور پشتیبانی به مردان رزمنده کمک می کردند». هر چند زنان هم در فعالیت های عملیاتی و هم در فعالیت های پشت جبهه شرکت داشتند ولی اکثر فعالیت های آن ها در زمینه های غیر عملیاتی بود. این زنان غالباً زنان ساکن مناطق روستایی و علفزارها بودند، هر چند که کم بودن میزان شرکت آن ها در عملیات ها بمعنای کم کردن از میزان اهمیت فعالیت های آن ها نیست. زنا
ن رزمنده. علیرغم این واقعیت که زنان شرکت کننده در عملیات ها کمتر از ۷۰ درصد یعنی حدود ۲ درصد از کل زنان شرکت کننده در بخش نظامی جبهه آزادیبخش الجزایر بودند ولی این عملیات به ویژه مواردی که در سال ۱۹۵۷ در پایتخت صورت گرفت مورد توجه بسیار زیادی قرار گرفت. علت این توجه این بود که زنانی همچون جمیله بوحرید و برخی زنان رزمنده دیگر نیز در بین این قبیل زنان که در فعالیت های عملیاتی علیه فرانسوی های در پایتخت الجزایر شرکت می کردند وجود داشتند و هنگامی که این زنان به ویژه جمیله بوحرید دستگیر شدند از حمایت بین المللی گسترده ای برخوردار بودند. دلیل دیگر این بود که تأثیر این فعالیت ها به خصوص این که بدست زنان صورت می گرفت بسیار حیاتی تر از تأمین غذا و دارو برای جبهه آزادیبخش ملی بود. فعالیت های مخفی. علاوه بر مأموریت های پشتیبانی، زنان از امکانات خاصی برخوردار بودند که به آن ها امکان اقدام به مأموریت های مخفی که برای مردان مشکل بود را می داد. هر چند که این زنان از این امکانات در تمامی مناطق شهری و روستایی استفاده می کردند ولی تمرکز فعالیت هایی که زنان می توانستند بکنند بیشتر در مناطق شهری بود که بهترین مثال آن هم نبردها د
ر پایتخت الجزایر بود. در حالی که مردان بخاطر احتمال دستگیری توسط فرانسوی ها عمدتاً مخفیانه عمل می کردند، این زنان قادر بودند به صورت علنی به هر جایی تردد داشته و الزامات نبرد را جابجا کنند. این زنان در تردداتشان یا از حجاب یا از پوشش فرانسوی برای عادی سازی استفاده می کردند. یکی از اتهاماتی که به زنان رزمنده از جمله جمیله بوحرید زده می شد این بود که علاوه بر این که بدستور رهبران جبهه آزادیبخش ملی اقدام به عملیات کرده اند، پوششان را نیز تغییر داده اند. زنان و جبهه آزادیبخش ملی. در خارج از الجزایر، جبهه آزادیبخش ملی سیاست هایش را طوری برنامه ریزی کرده بود که شرکت زنان در جنگ استقلال الجزایر را برجسته تر می کرد. سروده «المجاهد» که یکی از سروده های جبهه آزادیبخش ملی بود زنان شهید را که بمثابه محور نبرد بودند را بمثابه اسطوره توصیف می کند. مقالاتی که در مورد شرکت زنان در جریان نبرد در روزنامه ها منتشر می شد نقش قهرمانانه و شجاعانه زنان در نبرد را به خوبی روشن می ساخت. کما اینکه فرانتس فانون نیز در کتاب هایش به مشارکت زنان در نبرد و تأثیر آن ها در تحقق پیروزی اشاره کرده است. جبهه آزادیبخش قادر بود در زنان این انگیزه
را به وجود بیاورد که اندیشه آزادی بر پیشرفت اجتماعی اولویت دارد و به این ترتیب بود که جبهه آزادیبخش تصمیم به شرکت دادن زنان در نبرد گرفت. البته بعدها از عمل کردن به وعده هایش در ازاء این مشارکت زنان خودداری کرد. فرانسه و زنان. در آغاز سال ۱۹۵۷ و در جریان شکنجه های زیاد زنان اسیر شده، فرانسویان پی به نقشی که زنان عضو جبهه آزادیبخش در مراحل مختلف داشتند پی بردند. تقریباً در همین مدت فرانسویان یک بسیج «آزاد سازی» که زنان را هدف قرار داده بود ترتیب دادند که مانع از جذب آن ها به جبهه آزادیبخش شوند. از جمله اجرای طرحی تحت عنوان «طرح قسطنطنیه» برای بالا بردن سطح فرهنگی زنان از جمله اعطای آزادی بیان بیشتر در صورتی که ازدواج کنند و در اماکن عمومی بدون حجاب ظاهر شوند و همچنین اعطای حق رأی در سال ۱۹۵۷ و به کارگیری سمبلیک زنان مسلمان در مناصب عمومی و اقدامات دیگری از این قبیل؛ ولی از بد شانسی فرانسوی ها این بسیج علی رغم این که برخی دستاوردهایی برای آن ها داشت ولی نتیجه چندانی نداشت. بعد از استقلال. علیرغم شرکت گسترده و نقش فعال زنان در انقلاب الجزایر ولی به دلیل شرایط اجتماعی و دینی و فرهنگی حاکم بر الجزایر، نقش چندانی
به زنان در بعد از انقلاب داده نشد و آن ها به همان شرایطی که قبل از انقلاب داشتند برگشتند.
موینس (به اسپانیایی: Moyanés) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در استان بارسلون واقع شده است. موینس ۳۳۷٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۰۵۶ نفر جمعیت دارد.
بنکرنسیا د لا سرنا (به اسپانیایی: Benquerencia de la Serena) یک دهستان در اسپانیا است که در استان باداخس واقع شده است. بنکرنسیا د لا سرنا ۱۰۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۰۴ نفر جمعیت دارد و ۶۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
والماسدا (به اسپانیایی: Valmaseda) یک دهستان در اسپانیا است که در Enkarterri واقع شده است. والماسدا ۲۲٬۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۵۸۳ نفر جمعیت دارد و ۱۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای سان سورینو مارکه، تیفاریتی و Balmaceda, Chile خواهرخوانده های والماسدا هستند.
بارباته (به اسپانیایی: Barbate) یک دهستان در اسپانیا است که در استان کادیس واقع شده است. بارباته ۱۴۳٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۸۵۱ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بیکیره دمپردا (به اسپانیایی: Bellcaire) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در Baix Empordà واقع شده است. بیکیره دمپردا ۱۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
لا لکونا (به اسپانیایی: La Llacuna) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در Anoia واقع شده است. لا لکونا ۵۲٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۹۰۶ نفر جمعیت دارد.
سیئونزا (به اسپانیایی: Sigüenza) یک دهستان در اسپانیا است که در استان گوادالاخارا واقع شده است. سیئونزا ۳۸۶٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۵۵۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای Sainte-Livrade-sur-Lot و Vila Viçosa خواهرخوانده های سیئونزا هستند.
لا کامپانا (به اسپانیایی: La Campana) یک دهستان در اسپانیا است که در استان سبیا واقع شده است. لا کامپانا ۱۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد و ۱۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تلده (به اسپانیایی: Telde) یک دهستان در اسپانیا است که در استان لاسپالماس واقع شده است. تلده ۱۰۲٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۲٬۱۷۰ نفر جمعیت دارد و ۱۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کایوس (به اسپانیایی: Callús) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در Bages واقع شده است. کایوس ۱۲٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۸۵ نفر جمعیت دارد.
ژوزفین سن پیتر رافین (؛ – ) ناشر &lt;bdi&gt;سیاه پوست&lt;/bdi&gt;، روزنامه نگار، رهبر مدافع حقوق مدنی و سیاسی، مدافع حقوق زنان و حق رای آن ها و سردبیر روزنامه Woman's Era، نخستین روزنامه منتشر شده توسط زنان آفریقایی-آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا بود. دوران جوانی و تحصیلات. رافین در بوستون، ماساچوست به دنیا آمد. پدرش جان سنت پیر، اهل مارتینیک فرانسه و مادرش متولد شد و الیزابت ماتیلدا منهنیک آفریقایی تبار، اهل کورنوال انگلستان بود. پدرش خیاطی موفق و بنیان گذار کلیسای بوستون زئون بود. او در مدارس دولتی چارلزتاون، بوستون و سیلم، ماساچوست و یک مدرسه خصوصی در شهر نیویورک تحصیل کرد چرا که والدینش مخالف مدارس مشمول تبعیض نژادی در بوستون بودند. او تحصیلاتش را در مدرسه بودوین به پایان رساند (با کالج بودین اشتباه گرفته نشود). فعالیت. رافین از حق رأی زنان حمایت می کرد. او در سال ۱۸۶۹ با جولیا وارد هوی و لوسی استون انجمن حق رای زنان آمریکایی (AWSA) را در بوستون تشکیل داد. در سال ۱۸۶۸ گروهی از این زنان، شامل هوی و استون باشگاه زنان نیوانگلند را تأسیس کردند. ژوزفین رافین اولین زن دورگه ای بود که در اواسط دهه ۱۸۹۰ به این
باشگاه پیوست. رافین همچنین برای هفته نامه سیاه و جریان The Courant مقاله می نوشت. او عضو انجمن روزنامه نگاران زن نیوانگلند شد. درگذشت. ژوزفین سن پیتر رافین در در بوستون درگذشت.
کلیسای جامع رنس () نام یک کلیسای کاتولیک در رنس، فرانسه است که به سبک معماری گوتیک فرانسوی ساخته شده است. این کلیسا، جایگزین کلیسای دیگری شد که در سال ۱۲۱۱ در آتش سوخت. این کلیسا محلی بود که پادشاهان فرانسه تاج گذاری می کردند.
زیرساخت دوچرخه سواری ، به همهٔ زیرساخت هایی که ممکن است توسط دوچرخه سواران استفاده شود اشاره دارد. این شامل مشارکت در همان شبکهٔ جاده ها و خیابان هایی است که توسط رانندگان نیز استفاده می شود، به جز جاده هایی که دوچرخه سواری در آن ممنوع است (به عنوان مثال، بسیاری از بزرگ راه ها/ آزادراه ها)، علاوه بر مسیرهای دوچرخه سواری اضافی که برای استفاده وسایل نقلیهٔ موتوری نیستند، مانند مسیرهای دوچرخه، (باریک راه ها) و مسیرهای دوچرخه رو و، در جاهایی که برای دوچرخه سواران هم مجاز باشد؛ پیاده روها. به علاوه؛ امکانات رفاهی مانند میله ها و چنگک ها و قفسه های دوچرخه برای پارکینگ و نیز نشانه ها و تابلوهای تخصصی ترافیک و سیگنال ها. سهم کیفیتی دوچرخه سواری در هر منطقه به شدت به اندازه و کیفیت زیرساخت های دوچرخه سواری محلی بستگی دارد. شیوهٔ طراحی، ساخت و مدیریت شبکه های عمومی جاده می تواند تأثیر قابل توجهی بر ایمنی و کاربرد پذیری دوچرخه سواری داشته باشد. شبکهٔ دوچرخه سواری ممکن است قادر به ارائهٔ مسیرهای مستقیم و راحتی باشد که با به حداقل رساندن تأخیر و تلاش غیرضروری در رسیدن به مقصد کاربران کمک کند. مجتمع های مسکونی که دارای شبک
ه های جاده ای متراکم وگسترده تری از خیابان های متصل به هم باشند محیط مناسبی برای به کارگیری دوچرخه سواران به وجود آورده اند. تاریخچه. تاریخچهٔ زیرساخت های دوچرخه سواری مدت کوتاهی پس از رونق دوچرخه سواری؛ سال های ٬۱۸۸۰ زمانی که نخستین مسیرهای کوتاهی به زیرساخت دوچرخه اختصاص داده شده بود، شروع می شود. در جریان افزایش خودرو در سال های میانهٔ سدهٔ بیستم، و بعد از آن با کاهش دوچرخه سواری و نیز استفاده از آن به عنوان وسیله ای برای حمل و نقل، از سال های ۱۹۷۰ به این سو بازگشت به دوچرخه سواری دوباره افزایش یافت. دوچرخه روها. دوچرخه رو به یک راه باریک، کوچه، راه یا مسیری گفته می شود که به شیوهٔ خاصی طراحی شده و/ یا برای عبور دوچرخه تخصیص یافته است. خط های دوچرخه روی که توسط یک مارک رنگی مشخص شده باشند، در بسیاری از شهرها معمول است. مسیرهای دوچرخه روی تعیین حدود و مجزا شده توسط موانعی مانند؛ نرده ها، ستونک ها، یا بلوارها، در برخی از کشورهای اروپایی مانند هلند، دانمارک و آلمان بسیار رایج هستند. این گونه مسیرها همچنین به طور فزاینده ای در سایر شهرهای بزرگی مانند کلان شهر نیویورک، ملبورن، اتاوا، ونکوور و سانفرانسیسکو رایج
هستند. مونترال و دیویس، کالیفرنیا، که دارای امکانات دوچرخه سواری با موانع جداسازی شده برای چندین دهه هستند، از اولین نمونه ها در شهرهای آمریکای شمالی محسوب می شوند. انواع راه دوچرخه رو. در آمریکای شمالی اصطلاح «راه دوچرخه bikeway» به طور گسترده ای برای توصیف تمام مسیرهایی که به این منظور برای تشویق بیشتر دوچرخه سواری یا ایجاد دوچرخه سواری امن تر طراحی یا به روز شده اند استفاده می شود. در بعضی از دیگر کشورها با حوزه های قضایی متفاوت مانند انگلستان، اصطلاح «امکانات دوچرخه سواری جداگانه» گاهی ترجیح داده می شود. زیرساخت های دوچرخه سواری که دارای درجه های مختلفی از نظر ترافیک وسایل نقلیهٔ موتوری در آن ها باشند یا وجود عابر پیاده در مورد مسیرهای منحصر به فرد دوچرخه سواری را توصیف می کند. اهمیت گروه های دوچرخه سواری توسعه مسیرها. گروههای دوچرخه سواری امکان بالقوهای هستند برای گردش همان دانش و مهارت لازم برای حفظ سلامت و امنیت. افراد با فعالیت در قالب گروه میتوانند با دوچرخه سواران با تجربه در ارتباط باشند. این افزایش توانایی صرفاً در مباحث تئوری خلاصه نمیشود بلکه به صآورت کاملاً عملی، تجربه میشوند و تکرار آنها منجر
به افزایش مهارت و کیفیت عملکردِ افراد تازه وارد و کم تجربه در یک بازه زمانی کوتاه خواهد شد. ساخت مسیرهای دوچرخه در الویت قرار ندارد و آنچه برای تأمین امنیت شهروندان برای استفاده از دوچرخه در معابر شهری لازم است دانش و مهارت کافی دوچرخه سواران و آگاهی سایر مردم در این باره است. منابع. توسعه دوچرخه سواری، www.docharkhehmag.ir
بوف شاخدار بزرگ نام یک گونه از سرده بوف ها است که ساکن قاره آمریکا است. رژیم غذاییش معمولاً خرگوشان، موش و ول هاست که البته گاهی جوندگان، پستانداران کوچک و متوسط، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و بی مهرگان را نیز شکار می کند. بوف شاخدار بزرگ به شاه بوف از نظر خویشاوندی نزدیک است.
خانوادهٔ پروتئین های ترارسانندهٔ پیام و فعال کنندهٔ رونویسی () که به اختصار بدان ها «STAT protein» می گویند، پروتئین هایی هستند که در واقع، فاکتور رونویسی داخل سلولی بوده و کارشان میانجی گری و حضور در ایمنی، رشد، تمایز و آپوپتوز سلول هاست. این پروتئین ها توسط جانوس کیناز (JAK) فعال می شوند و هرگونه اختلال تنظیمی در این مسیر پیغام رسانی، منجر به افزایش احتمال بروز تومور می شود و آنژیوژنز (رَگ زایی) را تشدید می کند که این موضوع نیز به نوبهٔ خود منجر به افزایش بقای تومور و سرکوب دستگاه ایمنی بدن می شود. پژوهش های مبتنی بر سرکوب ژن نشان داده است که پروتئین های STAT در تکامل و عملکرد دستگاه ایمنی، تحمل ایمنی و بقای تومور نقش دارند.
بوستر گلد با نام اصلی مایکل جان کارتر، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. این شخصیت توسط دن جورگنز خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۱ از مجموعه "بوستر گلد" (فوریه ۱۹۸۶) به عنوان یکی از اعضای تیم لیگ عدالت حضور پیدا کرد. مایکل جان کارتر در قرن ۲۵، در خانواده ای فقیر واقع در گاتهام سیتی متولد شد. او دارای خواهری دوقلو به نام میشل است.
روان شناسی اخلاقی ، یک قلمرو پژوهشی در فلسفه و روان شناسی است. برخی اصطلاح «روان شناسی اخلاق» را نسبتاً بسیار محدود به کار می برند: برای ارجاع به پژوهش پرورش اخلاقی. اما دیگران تمایل به استفاده از این اصطلاح به طور گسترده تر دارند تا شامل هر موضوعی در محل تلاقی اخلاق و روان شناسی و فلسفه ذهن شود. برخی از موضوعات اصلی در این قلمرو عبارتند از: داوری اخلاقی، استدلال اخلاقی، حساسیت اخلاقی، مسئولیت اخلاقی، انگیزه اخلاقی، هویت اخلاقی، عمل اخلاقی، پرورش اخلاقی، تنوع اخلاقی، شخصیت اخلاقی (به ویژه چندانکه به اخلاق شناسی فضیلت گرا مربوط می شود), نوع دوستی، خودخواهی روانی، نیک بختی اخلاقی، پیش بینی اخلاقی، هیجان اخلاقی، پیش بینی عاطفی، اختلاف نظر اخلاقی.