Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گردشگری ورزشی (به انگلیسی: Sport Tourism) به آن دسته از سفرهایی گفته می شود که شخص با هدف تماشا یا شرکت در یک مسابقهٔ ورزشی عازم سفر می شود. گردشگری ورزشی یکی از زیرمجموعه های صنعت گردشگری است که طرفداران آن روز به روز در حال افزایش است. اهمیت و هدف. گردشگری ورزشی سومین صنعت رایج در جهان است. از این صنعت برای کارآفرینی و درآمدزایی بهره می برد. در این صنعت، کیفیت خدمات رسانی بسیار پر اهمیت است. انواع گردشگری ورزشی. گردشگری رویدادهای ورزشی. در این بخش گرشگر با هدف تماشا یا شرکت در رویدادهای ورزشی بزرگ و مهم مانند بازی های المپیک و مسابقات جام جهانی فوتبال عازم سفر می شود. این دو رویداد مهم ورزشی که از مشهورترین و پرطرفدارترین رویدادهای ورزشی جهان هستند هر چهار سال یکبار، و هربار در شهر و کشوری متفاوت در سرار دنیا برگزار می شوند و گردشگران را به سمت خود می کشد. گردشگری ورزشی فعال. گردشگری ورزشی فعال به آن دسته از گردشگری گفته می شود که شخص در آن با هدف شرکت در یک مسابقه ورزشی مانند گلف، قایق رانی، تنیس، موج سواری، شنا و… سفر می کند. گردشگری ورزشی نوستالژیک و مشاهیر. این زیرمجموعه از گردشگری ورزشی به سفرهایی گفته
می شود که شخص با قصد بازدید از جاذبه های ورزشی مانند بازدید از موزه های ورزشی و ورزشگاه های بزرگ و مشهور دنیا سفر می کند. ملاقات با مشاهیر ورزشی نیز در این دسته قرار می گیرند. گردشگری ورزشی سخت و گردشگری ورزشی نرم. دسته بندی دیگری نیز از گردشگری ورزشی وجود دارد که به دو نوع سخت و نرم تقسیم می شوند. در گردشگری سخت فرد با هدف رقابت در یک رویداد ورزشی (مانند بازی های المپیک، جام جهانی فوتبال و…) سفر می کند؛ در حالی که در گردشگری نرم هدف فرد شرکت در یک رقابت ورزشی نیست و صرفاً برای تفریح یا سرگرمی (مانند پیاده گردی، اسکی و قایق رانی تفریحی) به چنین سفری می رود. مسابقات گردشگری ورزشی سازمان جهانی گردشگری. سازمان جهانی گردشگری UNWTO از سال ۲۰۱۹ مسابقاتی برای استارتاپ ها در حوزه گردشگری ورزشی ایجاد کرده است که به نفرات و استارتاپ های برتر کمک میکند علاوه بر پیدا کردن هم گروهی، از خدمات این سازمان و جوایز آن بهره مند شوند. برای شرکت در این رویدادها باید دارای سایت و ایده کاملاً پخته شده باشید و اخبار سازمان جهانی گردشگری را دنبال نمایید. در سال 2019 که اولین دوره مسابقات گردشگری ورزشی سازمان جهانی گردشگری برگزار شد،
استارتاپ باچرخ از ایران توانست تا مرحله نیمه نهایی حضور پیدا کند. منابع. http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=7440967&amp;pageStatus=0&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author
لونت اوزومجو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است. از سال ۱۹۹۶ او فعالیت حرفه ای خود را در تئاتر در استانبول آغاز کرد. از آثاری که وی در آن ها شرکت داشته است می توان به حرم سلطان اشاره کرد.
شورش ماه دوم ; در ماه دوم از سال ۱۲۷۲ یک درگیری داخلی در ژاپن بین خاندان هوجو بود. این درگیری در هنگامی که احتمال حمله مغول به ژاپن می رفت در کیوتو رخ داد و به دستور هشتمین شیکّن هوجو توکیمونه، هوجو توکی آکی و هوجو نوری توکی و برادر ناتنی اش هوجو توکیسوکه به مجازات شورش کشته شدند. زمینه. در ایام سال نو ۱۲۶۸ سفیران کشور گوریو نامه تهدیدآمیز قوبلای خان را به دولت محلی دازایفو در ولایت چیکوزن در کیوشو جنوب غربی ژاپن تحویل دادند. در ماه سوم شوگون سالاری کاماکورا که در انتظار حمله مغول بود، جهت یک پارچه کردن قدرت هوجو توکیمونه را از خاندان اصلی هوجو که در آن زمان ۱۸ سال شده بود را به عنوان هشتمین شیکّن منصوب کرد. توکیمونه برادر بزرگتری از خود بنام هوجو توکیسوکه داشت که مادر وی سوکوشیتسو (زن غیراصلی) پدر وی بود و خود وی بزرگترین پسر از زن اصلی پدرش محسوب می شد. در سال ۱۲۶۴ توکیمونه در سن ۱۴ سالگی رنشو یا دستیار شیکن شد و در همان زمان برادر ناتنی اش برای برعهده گرفتن پست ریاست بخش جنوبی روکوهارا تاندای (نوعی سازمان امنیت و اطلاعات) راهی کیوتو شد. پست ریاست بخش شمالی که از بخش جنوبی دارای اهمیت بیشتری بود برعهده هوجو
توکیشیگه بود. وی از حامیان شاخه اصلی خاندان هوجو بود و در سال ۱۲۷۰ درگذشت. پس از مرگ وی چون برای مدتی جانشینی برای وی منصوب نشد، اهمیت و نفوذ نابرادری وی که رئیس بخش جنوبی روکوهارا تاندای بیش از قبل شد. بیشتر شوگو ها (فرمانداران) منطقه کیوشو از شاخه دیگر خاندان هوجو بنام خاندان هوجو (شاخه ناگوئه) بودند و ناگوئه هوجو بعد از شاخه اصلی بیشترین قدرت را در ژاپن در اختیار داشت. در زمان پنجمین شیکن هوجو توکی یوری برادر بزرگتر خاندان ناگوئه هوجو در پی شورش میا تبعید شده بود. برادران وی هوجو توکی آکی و هوجو نوری توکی بخشیده شدند اما برادر کوچکتر وی هوجو نوری توکی از وابستگان نزدیک شاهزاده مونه تاکا (شوگون قبلی) بود و همچنان مخالف یکه سالاری خاندان هوجو باقی مانده بود. حادثه شورش. ۴ سال بعد از منصوب شدن توکیمونه به عنوان شیکّن در هفتمین روز از ماه دوم سال ۱۳۷۲ شورشی در کاماکورا رخ داد. در ماه دوازدهم سال ۱۲۷۱ هوجو یوشیمونه رئیس بخش شمالی روکوهارا تاندای شد. در ۹ ماه دوم سال ۱۲۷۲ وی به همراه رئیس بخش جنوبی روکوهارا تاندای، برادر ناتنی هوجو توکیمونه، هوجو توکیسوکه، به عیادت امپراتور گو-ساگا که در حال مرگ بود، به کاخ فرع
ی امپراتور در ساگانو در کیوتو رفتند. در روز یازدهم همان ماه در کیوتو هوجو توکی آکی و هوجو نوری توکی در هنگام شورش کشته شدند. سربازان سرکوب شورش به خانه توکی آکی نیز حمله کردند و وی را کشتند. اما توکی آکی بیگناه تشخیص داده شد و ۵ نفر میئوچی بیتو (سامورایی های در خدمت خاندان هوجو) که مسئول قتل وی بودند گردن زده شدند. چهار روز بعد در روز پانزدهم توکیسوکه نیز به اتهام شرکت داشتن در شورش به دستور نابرادری خود مورد تعقیب رئیس بخش شمالی روکوهارا تاندای، هوجو یوشیمونه قرار گرفت و کشته شد. در زمان مرگ ۲۵ سال داشت. کشته شدن وی به دستور هوجو توکیمونه شیکن هشتم؛ در راستای تصفیه نیروهای مخالف احتمالی توکوسو (شاخه اصلی خاندان هوجو) قبل از حمله مغول به ژاپن و استقرار بیش از پیش یکه سالاری خاندان هوجو ارزیابی می شود. نتیجه. فرمانداری سه ولایت در کیوشو، ولایت چیکوگو، ولایت اوسومی و ولایت هیگو که در اختیار هوجو توکی آکی بود که بیگناه به قتل رسیده بود. پس از مرگ وی فرمانداری این نواحی به آداچی یاسوموری و اوتوموتو یوری یاسو منتقل شد. این تغییر به این علت دانسته می شود که در صورت حمله مغول فرمانداران و افراد وابسته به شاخه فرعی خ
اندان هوجو (شاخه ناگوئه) از اریکه قدرت در منطقه جنوبی کشور حذف شوند و از نظر امنیتی کسانی که فرمانبرداری بیشتری از هوجو توکیمونه داشتند جایگزین آنان شوند. حقیقت ماجرا. هوجو آکی توکی در مورد این رویداد نوشته است: دو برادر هوجو توکی آکی و هوجو نوری توکی بی گناه در این ماجرا کشته شدند. مورای شوسوکه (متولد ۱۹۴۹) تاریخدان در این باره نوشته است: در فیلمی که ان اچ کی بنام هوجو توکیمونه (مجموعه تلویزیونی تایگا) ساخته، تقصیر این کشتار به گردن میئوچی بیتو (سامورایی های در خدمت خاندان هوجو) انداخته شده است. همچنین وی می نویسد: هوجو توکیمونه زمان حیات (۱۲۸۴–۱۲۵۱ میلادی) با این کشتار مخالفان سیاسی خود را از طریق پاکسازی به خاک سپرد اما پس از مرگ نابرادری اش و هوجو توکی آکی و هوجو نوری توکی نتوانست پشتیبانی جدیدی در سطح آنان برای حمایت از خود پیدا کند و در زمان گرفتاریِ حمله مغول به ژاپن به تنهایی مجبور به اداره امور شد و سلامتی روحی و جسمی خود را در این دوران سخت از دست داد. هوسوگاوا شیگه ئو (متولد ۱۹۶۲) تاریخدان در این باره نوشته است: شورش ماه دوم باعث ایجاد دیکتاتوری هوجو توکیمونه شد، و به این ترتیب توکیمونه خود را به م
ردم به عنوان یک رهبر بی رحم به نمایش گذاشت و اشاره می کند که این ماجرا نشاندهنده اینست که پایه دولت سامورایی از عناصر «ترس» و «زور» پی ریزی شده است.
موسی اوزونلار (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است. او فعالیت حرفه ای خود را از سال ۱۹۸۹ آغاز کرد.
ستار تانری اویَن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "راهزنی"، ""، "شربت زغال اخته" و "اکثریت" اشاره کرد. او با سریال شربت زغال اخته تقریبا به شهرت رسید و شناخته شد.
تورگای تانولکو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ترکیه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "لبه بهشت"، "شغال" و زندگی های کاغذی اشاره کرد. او با بازی در سریال راهزنان در دنیا حکومت نمی کنند در نقش شاهین آقا شناخته می شود.
سن گیاهخوار گونه ای از حشرات مکنده از خانواده حشرات علفی است که از گیاه تغذیه می کند. میزبان. میزبان این حشره بسیاری از انواع میوه ها و سبزیجات می باشد. سن گیاهخوار بویژه به محصولاتی مانند پنبه، یونجه، انواع بقولات و بنشن، سیب، میوه های هسته دار و انواع علف ها علاقه دارد. تولید مثل. سن گیاهخوار ماده پس از زمستان گذرانی، برای تولید مثل معمولاً روی گیاه پنبه (سرده) تخم گذاری می کند. معمولاً تخم گذاری در ماه مه و بیرون آمدن شفیره ها از تخم در ماه ژوئن اتفاق می افتد. کنترل. نئونیکوتینوید خانواده ای از حشره کش ها است که این حشره را کنترل می کند. برای کنترل و جلوگیری از آسیب سن گیاهخوار تنها با اسپری مرتب ترکیب بردو، گیاه از آسیب حشره ایمن خواهد ماند.
ارکان یازگان (; – ) هنرپیشه، و کمدین اهل ترکیه بود. اوبه عنوان یکی از کمدین های بزرگ ترکیه شناخته می شود.
کرم ییلمازر (; – ) هنرپیشه، خواننده اهل ترکیه بود. وی بین سال های ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "عروس" اشاره کرد.
آزمون سکرتینین کولسیستوکینین (به انگلیسی: secretin-cholecystokinin test) ترکیبی از آزمون secretin و cholecystokinin است و برای ارزیابی عملکرد پانکراس و کیسه صفرا استفاده می شود. این تست را می توان همراه با سونوگرافی انجام داد تا عملکرد کیسه صفرا را همزمان مشاهده نمود.
رنشو دستیار شیکّن (نایب السلطنه) شوگون سالاری کاماکورا در ژاپن بود. رنشو امضای خود را در کنار دستورهای شیکن قرار می داد. در سال ۱۲۲۴ سومین شیکن هوجو یاسوتوکی، هوجو توکیفوسا را به عنوان نخستین رنشو منصوب کرد. از آن پس، رنشو از اعضای خاندان هوجو انتخاب می شد اما نه از شعبه اصلی این خاندان (توکوسو) به استثناء هوجو توکیمونه، که موقتی این پست را از ۱۲۶۴ تا ۱۲۶۸ اشغال کرد. فهرست رنشوها. "نکته: در این فهرست سه نفر به نام هوجو شیگه توکی قرار دارند که هر سه اشخاصی متفاوت هستند
خشکه دول ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رابرت فردریک شیلینگ () پزشکی بود که با تحقیق خود در زمینه ویتامین B 12 شناخته می شود . شیلینگ استاد دانشگاه ویسکانسین بود . تست شیلینگ را به نام او نام گذاری کرده اند .
آزمایش شیلینگ یا تست کوبالامین (به انگلیسی: Schilling test) یک مطالعه پزشکی است که برای بیماران مبتلا به کمبود ویتامین ب 12 (کوبالامین) مورد استفاده قرار می گیرد. هدف از این آزمایش تعیین کردن میزان توانایی بیمار در جذب ویتامین ب 12 از روده خود است. این آزمایش را به نام رابرت شیلینگ نامگذاری کرده اند.
هوجو توموتوکی ; – ) سیاستمدار، پسر دوم؛ دومین شیکن از شوگون سالاری کاماکورا به نام هوجو یوشیتوکی و همسر اصلی اولش هیمه نو مائه در ژاپن بود. وی برادر کوچکتر و ناتنی هوجو یاسوتوکی شیکن سوم بود اما پس مرگ یاسوتوکی، نوه وی هوجو تسونه توکی جانشین وی شد. برادر تنی او هوجو شیگه توکی نام دارد.
رز سیاه یک فیلم اکشن آمریکایی و روسی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی و بازیگری الکساندر نوسکی است. در این فیلم کریستانا لوکن، آدریان پل و روبرت داوی نیز بازی می کنند. این فیلم در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۴ در روسیه منتشر شد. با بودجه ای بالغ بر ۷ میلیون دلار ساخته شده است. داستان. در لس آنجلس چند دختر روسی کشته می شوند. اداره پلیس لس آنجلس با اینکه می تواند قاتلین را پیدا کنند ولی کوتاهی می کند به همین دلیل ولادیمیر کازاتوف افسر پلیس روسیه به لس آنجلس می آید. با همکاری یک آمریکایی بنام امیلی اسمیت، به بررسی این جنایات ادامه می دهند. فیلمبرداری. لوکیشن این فیلم در مسکو (روسیه) و در لس آنجلس (ایالات متحده) بود.
هوجو تسونه توکی ; – ) چهارمین شیکن (۱۲۴۲–۱۲۴۶) از شوگون سالاری کاماکورا و رهبر شاخه اصلی (توکوسو) خاندان هوجو در ژاپن بود. وی برادر بزرگتر شیکن پنجم هوجو توکی یوری بود.
هوجو یاسوتوکی (؛ – ) سومین شیکن از شوگون سالاری کاماکورا در ژاپن بود. پسر ارشد وی هوجو توکیئوجی قرار بود پس از پدر شیکن شود ولی سلامتی خود را از دست داد و قبل از پدر در سن ۲۷ سالگی درگذشت. هوجو توموتوکی برادر کوچکترِ هوجو یاسوتوکی و از خاندان هوجو (شاخه ناگوئه) بود، اما پس از مرگ یاسوتوکی، نوه وی هوجو تسونه توکی، پسر هوجو توکیئوجی، از شاخه اصلی خاندان هوجو جانشین وی و چهارمین شیکن شد. زندگی. هوجو یاسوتوکی در سال ۱۱۸۳ (سال دوم جوئی) به عنوان پسر هوجو یوشیتوکی، شیکن دوم به دنیا آمد. نام کودکی او «کونگوئو» بود. گفته می شود که مادر او آوا نو تسوبونه، یک سوکوشیتسو (زن غیراصلی) بود. او از دوران کودکی اراده ای قوی و با ملاحظه داشت و حتی میناموتو نو یوریتومو، اولین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا، امید زیادی به آینده او داشت. کتاب تاریخی «آزوما کاگامی»، که در دوره کاماکورا نوشته شده است، حادثه ای را توصیف می کند که در آن او در ۱۰ سالگی اجمالی از پتانسیل بزرگ خود را نشان داد. یک بار، یک ملازم با اسب از کنار کونگوئو عبور کرد. وقتی میناموتو نو یوریتومو از این موضوع مطلع شد، از اینکه به کونگوئو، برادرزاده خود بی احترامی ک
رده بود، عصبانی شد. سپس به عنوان یک بهانه موقت، گوکه نین به دروغ شهادت داد که به او احترام گذاشته است. در این زمان، کونگوئو با رعیت ها صحبت کرد و از آنها دفاع کرد و گفت: «به من بی احترامی نشده است.» گفته می شود که Minamoto no Yoritomo تحت تأثیر اخلاق و شخصیت کونگوئو قرار گرفت و شمشیر ژاپنی مورد علاقه خود را به عنوان جایزه به او داد. پس از این اتفاق، میناموتو نو یوریتومو در هر فرصتی از کونگوئو حمایت می کرد. هنگامی که در سال ۱۱۹۴ (سال پنجم کنکیو) در سن ۱۳ سالگی گنپوکو یا جشن بزرگسال شدن خود را جشن گرفت، یک کاراکتر کانجی، «یوری» را به او داد و او را به نام «هوجو یوریتوکی» نامید. نام یاسوتوکی که در سال های بعد از آن استفاده می کرد، مشخص نیست. پس از مرگ میناموتو نو یوریتومو در سال ۱۱۹۹، او در خدمت میناموتو نو یوری ایه، دومین شوگون شوگون سالاری کاماکورا بود و بار دیگر قدرت شخصیت خود را نشان داد. او از طریق دستیاران نزدیک خود به استاد خود که تمام وقت خود را صرف بازی با توپ می کند، نصیحت می کند. این موضوع میناموتو نو ییوری ایه، دومین شوگون شوگون سالاری کاماکورا را به شدت خشمگین کرد. با این حال، به گفته آزوما کاگامی،
هوجو یاسوتوکی اصلاً به خشم میناموتو نو یوری ایه، دومین شوگون شوگون سالاری کاماکورا اهمیتی نداد. همچنین، از همان زمان، او شروع به بیان نظرات خود به پدرش، هوجو یوشیتوکی کرد. در سال ۱۲۰۰ (شوجی ۲)، ساساکی سونتاکا، رعیت برجسته میناموتو نو یوریتومو برکنار شد و قلمرو او مصادره شد. اگرچه او بعداً بخشیده شد، اما تنها یک قلمرو به او بازگردانده شد. در مورد این موضوع، هوجو یاسوتوکی نظر خود را به پدرش یوشیتوکی هوجو بیان کرد و گفت: «تمام زمین های مصادره شده سرزمینی بود که ساساکیسونتاکا از طریق پیروزی خود در نبرد به دست آورده بود. از آنجایی که جرایم او بخشیده شده است، این حق است که تمام قلمرو را برگردانید.» حضور در نبرد وادا. در سال ۱۲۰۲ (سال دوم کنین)، در سن ۲۰ سالگی، با دختر یک ملازم با نفوذ، میئورا یوشیمورا، ازدواج کرد و در سال ۱۲۰۳ (سال سوم کنین) با پسر بزرگش، هوجو توکیجی به دنیا آمد. در سال ۱۲۱۲ (سال دوم کنرکی)، دومین پسر، هوجوتوکیزانه، به دنیا آمد. در این دوره، خاندان هوجو شاهد قتل میناموتو نو یوری ایه، دومین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا، توسط پدربزرگ و شیکن اول، هوجو توکیماسا، سقوط هوجو توکیماسا و انتصاب پدرش، هوجو
یوشیتوکی، به عنوان شیکن دوم، اتفاقات بزرگ یکی پس از دیگری در حال وقوع بود. با این حال، هیچ حرکت قابل توجهی از هوجو یاسوتوکی وجود نداشته است. نام هوجو یاسوتوکی برای اولین بار از نبرد وادا که در ماه مه ۱۲۱۳ (کنریوکو ۳) آغاز شد، مطرح می شود. وادا یوشیموری از سامورایی دوکورو بتو (رئیس سازمان مسئول نظارت بر ارتش، نیروی انتظامی و گوکه نین) مانعی برای هوجو یوشیتوکی شده بود تا او دولت خودکامه خود را ایجاد کند. در این زمان، هوجو یاسوتوکی به سرعت از میناموتو نو سانه تومو، سومین ژنرال شوگون سالاری کاماکورا محافظت کرد و کمک زیادی به پیروزی در نبرد کرد. پس از جنگ، منطقه تودا در ولایت موتسو (در حال حاضر استان های آئوموری، ایواته، میاگی و فوکوشیما) جایزه یا غنیمت جنگی پس از جنگ برای مشارکت های برجسته دریافت کرد: به او قلمرو منطقه تودا، استان میاگی امروزی داده شد اما او نپذیرفت و گفت: «طبیعی است که من با دشمن پدرم هوجو یوشیتوکی بجنگم. لطفاً قلمرو را به شخص دیگری بدهید.» رفتار متواضعانه او باعث ستایش او از سوی ملازمانش شد و محبوبیت بیشتری پیدا کرد. پس از آن، در سال ۱۲۱۸ (کنپو ۶)، او به عنوان سامورایی دوکورو منصوب شد. او به با
لاترین افسر نظامی در شوگون سالاری کاماکورا تبدیل شد. در جنگ جوکیو به عنوان فرمانده کل ارتش شوگون سالاری کاماکورا پیروز شد. در سال ۱۲۱۹، یک حادثه بزرگ رخ داد که در آن میناموتو نو سانه تومو، سومین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا، توسط برادرزاده اش کوگیو (راهب) در معبد تسوروگائوکا هاچیمانگو ترور شد. از آنجا که میناموتو نو سانه تومو فرزندی نداشت، خط مستقیم خاندان میناموتو منقرض شد. امپراتور بازنشسته امپراتور گو-توبا که به دنبال فرصتی برای بازگرداندن اقتدار دربار امپراتوری بود، از این فرصت استفاده کرد. در سال ۱۲۲۱ (جوکیو ۳)، «اینسن» (اینسن: سند صادر شده با دستور امپراتور بازنشسته) برای دستگیری هوجو یوشیتوکی صادر شد و «جنگ جوکیو» آغاز شد. در کاماکورا، بلافاصله میان گوکه نین ها گفتگو شد، اما بسیاری از گوکه نین ها تمایلی به جنگیدن با دربار نداشتند. در وهله اول، هیچ کس در تاریخ هرگز با مخالفت با دربار امپراتوری پیشرفت نکرده بود. با این حال، هوجو یوشیتوکی با زیرکی نبرد بین خاندان هوجو و دربار امپراتوری را به نبرد بین شوگون سالاری کاماکورا و دربار امپراتوری تغییر داد و خواهرش، همسر قانونی میناموتو نو یوریتومو، هوجو ماساک
و، و شوگون سالاری کاماکورا را در صف مقدم قرار داد. به این ترتیب، طرحی برای بسیج ارتش و حمله به کیوتو اتخاذ شد. در این زمان هوجو یاسوتوکی به عنوان فرمانده کل ارتش شوگون سالاری کاماکورا انتخاب شد. ارتش شوگونی کاماکورا که از کاماکورا خارج شد در مجموع ۱۹۰۰۰۰ سرباز داشت، ارتش توکایدو به رهبری هوجو یاسوتوکی ۱۰۰۰۰۰، ارتش توساندو ۵۰۰۰۰ و ارتش هوکوریکو ۴۰۰۰۰ سرباز داشت. هوجو یاسوتوکی ابتدا جنگ را در ولایت اُواری (استان آیچی غربی کنونی) آغاز کرد و سپس در اومی کونینورو (شهر کوساتسو کنونی، استان شیگا) اردو زد. شروع به راهپیمایی به سمت کیوتو کرد. در این زمان، هوجو یاسوتوکی به اوجی (شهر کنونی اوجی، استان کیوتو) که از زمان های قدیم به عنوان یک مکان استراتژیک در نظر گرفته می شد، توجه کرد. برای محافظت از کیوتو، ارتش امپراتوری یک خط دفاعی قوی در اوجی ایجاد کرد و شدیدترین نبرد جنگ جوکیو اتفاق افتاد. با این حال، ارتش شوگونی کاماکورا در برابر جریان تند رود اوجی و باران تیر و کمان مبارزه کرد و بارها در تلاش برای عبور از رودخانه شکست خورد. هوجو یاسوتوکی نیز خونسردی خود را از دست داد و نه تنها به پسر ۱۹ ساله اش هوجوتوکیوجی دستور داد
که از رودخانه عبور کند و به او گفت: «یادت باشد اینجا جایی است که باید بمیری»، بلکه خودش نیز با اسب سعی کرد از رودخانه عبور کند. سرانجام ژنرال خشن ساساکی نوبوتسونا با وجود غرق شدگان فراوان موفق شد از رودخانه عبور کند و ارتش شوگون سالاری کاماکورا به کیوتو حمله کرد. در نتیجه، امپراتور بازنشسته گوتوبا از مقاومت خود دست کشید و دستور خود برای دستگیری و کشتن یوشیتوکی هوجو را پس گرفت و به نبرد پایان داد. در نهایت ارتش شوگون سالاری کاماکورا به پیروزی کامل دست یافت. پس از جنگ جوکیو، هوجو یاسوتوکی در کیوتو ماند و به امور پس از جنگ رسیدگی کرد. در کاماکورا، رده های بالای شوگون سالاری کاماکورا یک سری ارزیابی ها (جلسه) برگزار کردند و تصمیم گرفتند خانواده امپراتوری، اشراف دربار و سامورایی را که طرف دربار امپراتوری بودند، مجازات کنند. هوجو یاسوتوکی، که در کیوتو باقی مانده بود، این تصمیم را اجرا کرد. در همان زمان، جوایزی برای خدمات شایسته نیز برگزار شد و بیش از ۳۰۰۰ فیف مصادره شده از دربار امپراتوری بین رعیت هایی که نقش فعالی داشتند، توزیع شد. در نتیجه، قدرت سامورایی ها به طور چشمگیری گسترش یافت. با این حال، به دلیل انحلال اش
راف نظامی در اطراف کیوتو در نتیجه جنگ جوکیو، «کیبیشی» که در اصل مسئول حفظ نظم عمومی در کیوتو بود، ضعیف شدند. هوجو یاسوتوکی و دیگران در کیوتو نیز مسئولیت نظارت نظامی را بر عهده گرفتند. این کار نظارتی اساس روکوهارا تاندای (یک دفتر شعبه شوگون سالاری کاماکورا) شد. پس از آن، روکوهارا تاندای نقش مهمی به عنوان یک نهاد نگهدارنده و یک آژانس سیاسی تا سقوط شوگون سالاری کاماکورا ایفا کرد. انتصاب به عنوان شیکن و آغاز اصلاحات سیاسی. پس از مرگ یوشیتوکی هوجو در سال ۱۲۲۴ (سال اول جنین)، هوجو یاسوتوکی نایب السلطنه سوم شد، اگرچه اختلاف بر سر وراثت (حادثه خاندان ایگا) وجود داشت. حادثه ایگا، یک اختلاف ارثی، دربارهٔ همسر دوم پدر هوجو یاسوتوکی، ایگا نو کاتا بود که با برادر بزرگترش «ایگا میتسومونه» و پسرش «هوجو ماسامورا» تبانی کرد. ماسامورا: برادر ناتنی هوجو یاسوتوکی) تلاشی ناموفق برای انتصاب او به عنوان جانشین خود بود. در این زمان، ایگا میتسومونه تبعید شد، اما هوجو ماسامورا که بر سر جانشین او جنگیده بود، باقی ماند که یک بار دیگر عظمت هوجو یاسوتوکی را نشان داد. بلافاصله پس از آن، در سال ۱۲۲۵ (سال دوم جنین)، عمه او هوجو ماساکو، که نف
وذ پنهانی به عنوان «راهبه شوگون» داشت، بر اثر بیماری درگذشت. اداره شوگون سالاری به دوش هوجو یاسوتوکی سپرده شد. فلسفه سیاسی مورد حمایت در اینجا «دشمن نسازی» بود. اگرچه خاندان هوجو در راس گوکه نین ها سلطنت می کرد، اما آنها سعی کردند سیستمی را ایجاد کنند که در آن تصمیم های مختلف از طریق مشورت گرفته می شد. برای این منظور، اولین گام، انتشار «سیستم امضای متقابل» بود. هم امضا کننده موقعیتی است که به نایب السلطنه کمک می کند و می توان آن را معاون نایب السلطنه نیز نامید. این نام از این واقعیت ناشی می شود که اسناد صادر شده توسط شوگون سالاری کاماکورا همراه با نایب السلطنه امضا شده است. اولین مستعفی عموی هوجو یاسوتوکی «هوجو توکیفوسا» بود که به عنوان «ریوشیککن» (متشکل از نایب السلطنه اصلی و نایب السلطنه) منصوب شد. علاوه بر این، به عنوان سازمانی برای حمایت از این سیستم دو سر، یک «هیوجوشو» (گروه ارزیابی) متشکل از ملازمان تأثیرگذار تأسیس شد. نقش اصلی آن تصمیم گیری در مورد مسائل قضایی و اداری و همچنین قوه مجریه است و دارای ۱۴ تا ۱۵ عضو است. این سیستم از «سیستم شورای ۱۳ نفره» الهام گرفته شده بود که در اوایل دوره کاماکورا اعمال
می شد و یکی از اهداف آن تحکیم وحدت گوکه نین ها بود. در سال ۱۲۲۶ (سال دوم کاروکو)، او از خاندان کوجو از خاندان های سکه (خانواده فوجیوارای شمالی، که نایب السلطنه ها را تولید می کرد و کانپاکو که به امپراتور کمک می کرد به عنوان چهارمین شوگون از کاماکورا منصوب شد) آورده شد. در حالی که هوجو یاسوتوکی کنترل دولت را به دست گرفت. این «حکومت استبدادی» را کامل می کند. از آن زمان به بعد، سیستمی که در آن خاندان هوجو از شوگون دست نشانده حمایت می کرد تا سقوط شوگون سالاری کاماکورا ادامه یافت. در همین حال، ساختمان های دولتی جدید نیز در راستای اصلاحات سیاسی ساخته شد و به مدت ۴۵ سال از زمان تأسیس شوگون سالاری کاماکورا، ساختمان شوگون سالاری کاماکورا که در اوکورا (یوکینوشیتا، شهر کاماکورا، استان کاناگاوا فعلی) قرار داشت، جایگزین شد. توسط تسوجیکو اوتسونومیا، همچنین در کاماکورا اوتسو نو میازوشی: به کوماچی، شهر کاماکورا، استان کاناگاوا منتقل شد. علاوه بر این، دولت «اوبانیاکو» را برای حفاظت از کاماکورا سازماندهی مجدد کرد و به وضوح سیستم سیاسی را تجدید کرد. این همچنین اعلامیه ای بود که رژیم هوجو یاسوتوکی دنیای جدیدی را باز خواهد کرد. آ
ب و هوای غیرعادی و شیوع قحطی. با این حال، با وجود اشتیاق او به سیستم سیاسی جدید، دوران کانکی (۱۲۲۹–۱۲۳۲) دوره سختی برای هوجو یاسوتوکی هم در زندگی حرفه ای و هم در زندگی خصوصی او بود. ابتدا در سال ۱۲۲۹ (سال اول کانکی)، برلی پسر دومش توکی هوجو حادثه ای رخ داد که در آن مینورو توسط یک خدمتکار کشته شد. علاوه بر این، سال بعد، ۱۲۳۰، پسر ارشد او هوجو توکیوجی در سن ۲۸ سالگی در اثر بیماری درگذشت. هوجو یاسوتوکی پسر بزرگ و پرافتخار خود، هوجو توکیوجی را از دست داد، پسری که امید زیادی به او داشت که «شایسته سپردن امور آینده خود به او باشد». بلافاصله پس از آن، دختر او که با یک ملازم قدرتمند به نام میئورا یاسومورا ازدواج کرده بود، دچار بدبختی غم انگیز مرگ مادر و فرزند در هنگام زایمان شد و به این ترتیب او فرزندان خود را یکی پس از دیگری از دست داد. بلایای طبیعی و قحطی نیز به مجمع الجزایر ژاپن رسید. اول از همه، در ژوئن ۱۲۳۰، زمانی که هوجو توکیوجی و دخترش مردند، ولایت موساشی (استان سایتاما فعلی، ۲۳ بخش توکیو و بخشی از استان کاناگاوا) و استان مینو نوکونی: بلای طبیعی موج سرما به شکل بارش برف در جنوب استان گیفو امروزی ظاهر شد. تقویم
در آن زمان تقویم قمری بود که از حرکت خورشید و ماه محاسبه می شد. ژوئن در این تقویم مطابق با اواخر ژوئیه فعلی است. به عبارت دیگر در تابستان برف بارید. کیوتو نیز تحت تأثیر موج سرد بی سابقه ای قرار گرفت و آزوما کاگامی نیز ثبت می کند که در ماه ژوئیه، «یخبندان آمد و شبیه هوای زمستانی بود». علاوه بر این، یک سری طوفان های شدید باران از اوت تا سپتامبر رخ داد و گیاهان به یکباره پژمرده شدند. با این حال، هنگامی که زمستان فرا می رسد، آب و هوا به طور کامل تغییر می کند و مانند اواسط تابستان گرم شذ. در کیوتو، شکوفه های گیلاس شکوفا شدند. به دلیل این شرایط آب و هوایی غیرطبیعی، سال بعد، ۱۲۳۱، قحطی کانکی رخ داد. اسناد تاریخی مختلفی که در کیوتو باقی مانده است، صحنه ای را نشان می دهد که شبیه یک منظره جهنمی است، با تعداد بی شماری از گرسنگی مرده ها، مردمی که در طول مراسم برای گرفتن نذری رقابت می کنند و سرقت های بی سابقه. این کشور با بدترین چالش سیاسی داخلی از آغاز دوره کاماکورا مواجه بود. نحوه برخورد هوجو یاسوتوکی با قحطی. در پاسخ به قحطی کانکی، هوجو یاسوتوکی ابتدا به سرزمین های خود رفت، ولایت ایزو (شبه جزیره ایزو امروزی، استان شیزو
ئوکا و ولایت سوروگا (استان شیزوئوکا فعلی). دستور داده شد که برنج را به ثروتمندان مردم شمال شرق کشور اهدا کنند. برنج اهدایی «سویکومای» نام داشت و به عنوان بذر به کشاورزان قرض داده شد و با بهره به ثروتمندان بازگردانده شد. اما با توجه به وضعیت اضطراری، علاوه بر تمدید مدت بازپرداخت از کشاورزان، در صورت عدم امکان بازپرداخت، خود هوجو یاسوتوکی بازپرداخت را انجام می داد. علاوه بر این، مالیات سالانه معاف شد و بار مردم عادی را کاهش داد. علاوه بر این اقدام های رسمی، خود هوجو یاسوتوکی نیز شیسوکن یاکوری (قوانین ترویج صرفه جویی) را صادر کرد. به طور خاص، مردم باید تعداد وعده های غذایی خود را کاهش دهند، مهمانی ها و سرگرمی های نوشیدنی را لغو کنند، از پوشیدن لباس های نو خودداری کنند و از استفاده از چراغ ها در شب خودداری کنند. محدودیت های غذایی به ویژه سختگیرانه بود و شاعر اهل کیوتو فوجیوارا نو تیکا در دفتر خاطرات خود به نام می گتسوکی Meigetsuki نوشت که «حتی اگر بیمار نباشید، نمی توانید زندگی کنید». «من به معنای واقعی کلمه در آستانه مرگ از گرسنگی بودم.» با این حال، حتی با این تلاش ها، غلبه بر قحطی دشوار بود و هوجو یاسوتوکی ممنو