Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بخش های دپارتمان گویان () شامل ۲ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان اوت-رن () شامل ۴ بخش به شرح زیر است:
۱۵۰ میلی گرم یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی امانوئل برکو محصول ۲۰۱۶ است. این فیلم اولین بار در جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. فیلم بر اساس کتابی نوشته ایرن فراشون به نام "مدیاتور ۱۵۰ میلی گرم" است. داستان. در بیمارستانی در برست، یک پزشک متخصص ریه رابطه ای مستفیم بین مرگ مشکوک چند نفر و یک داوری معتبر کشف می کند. او به تنهایی برای کشف حقیقت می جنگد. قصه زندگی ایرن فراشون، کسی که ماجرای مدیاتور را افشا کرد.
بخش های دپارتمان اوت-کورس () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان اوت-گرون () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
مرتضی صمدیهٔ لباف (زاده ۱۳۲۵ اصفهان - درگذشته ۴ بهمن ۱۳۵۴) از اعضای برجستهٔ سازمان مجاهدین خلق ایران در سال ۱۳۵۴ بود. وی به همراه مجید شریف واقفی که در آن دوره عضو مرکزیت سازمان بود، به مقابله با حرکت انحرافی جریانی که ایدئولوژی و تشکیلات سازمان را هدف قرار داده بودند، برخاست. و همین امر باعث ترور هر دوی آن ها توسط جریان اپورتونیستی و در رأس آنها تقی شهرام، در اردیبهشت ۱۳۵۴ شد. در این ترورها و تسویه های خونین، مجید شریف واقفی به قتل رسید، اما مرتضی که از ناحیهٔ فک دچار آسیب شده بود، مجروح شد. وی در حالی که زخمی بود خود را به بیمارستان سینا رساند و در آنجا توسط ساواک بازداشت شد. زندگی. مرتضی صمدیهٔ لباف در سال ۱۳۲۵ در یک خانوادهٔ مذهبی در شهر اصفهان به دنیا آمد. بعد از تحصیلات ابتدائی و متوسطه در زادگاهش، در رشتهٔ مهندسی فیزیک در دانشگاه آریامهر (دانشگاه صنعتی شریف) مشغول به تحصیل شد. در دانشگاه با سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد و در ۱۳۵۰ به عضویت این سازمان درآمد. وی بعد از ضربهٔ سال ۱۳۵۰ که تعداد زیادی از اعضای سازمان دستگیر شدند، مجبور شد زندگی مخفیانه ای را در خانه های تیمی سازمان آغاز کند. او در بسیاری
از عملیات های این سازمان شرکت داشت، اما ساواک تا سال ۱۳۵۳ از مخفی شدن وی اطلاعی نداشت و گفته می شود در مدت دو سال (۵۲–۵۰) مجبور شده است ۱۱ بار خانه خود را تغییر دهد. در سال ۱۳۵۳ مرکزیت سازمان در بیرون از زندان متشکل از تقی شهرام، بهرام آرام و مجید شریف واقفی بودند. بعد از اعلام تغییر ایدئولوژی توسط تقی شهرام، مجید شریف واقفی و صمدیه لباف به مخالفت با وی پرداختند. تقی شهرام به طور غیابی برای آن ها حکم اعدام صادر کرد و وحید افراخته را مسئول ترور مجید و مرتضی کرد. در روز ۴ اردیبهشت ۱۳۵۴ وحید افراخته به همراه چند تن دیگر مجید شریف واقفی را که بر سر قرار در سه راه خیابان بوذرجمهری حاضر شده بود با تیر از پای درآوردند. عصر همان روز که با مرتضی قرار ملاقات داشتند، وحید افراخته و مرتضی در خیابان گرگان یکدیگر را دیدند و از آنجا به خیابان فرعی سلمان فارسی وارد شدند. هنگام برگشتن وحید افراخته برای از دست ندادن فرصت، اسلحه اش را کشید و به سوی او شلیک کرد. تیراندازی وحید در سازمان شهرت داشت، ولی سرعت حرکت صمدیهٔ لباف فرصت های دیگر را از وحید گرفت. صمدیه خود در این زمینه می گوید: «در همان تاریکی، دیدم وحید دست به اسلحه برد.
من هم پیش دستی کردم و تیراندازی کردم و چون صدای شلیک تیر بلند شد، او فرار کرد.» در این ماجرا فک و صورت مرتضی صمدیه تیر خورد. افراخته بعداً در کمیتهٔ مشترک گفت: «مرتضی می توانست مرا بزند، ولی به دور و بر من شلیک می کرد». وقتی مأموران از صمدیه پرسیدند که چرا وحید را نزدی؟ پاسخ داد: «تیراندازیم فقط برای ترساندن او بود.» مرتضی پس از مجروح شدن، سوار یک وانت شد و به منزل برادرش رفت. چون وضع جسمانیش وخیم بود، برادرش او را تا جلوی در بیمارستان سینا رساند و منطقه را ترک کرد. مرتضی وانمود کرد که خودش به بیمارستان آمده است و با این ترفند که سارق مسلح بوده و با همکارانش اختلاف پیدا کرده و آن ها او را زده اند در آنجا بستری شد. پلیس مستقر در بیمارستان به وی مشکوک شده و به ساواک اطلاع داد. ساواک وی را شناسائی و مرتضی را به کمیتهٔ مشترک منتقل کرد. محاکمه و اعدام. مرتضی صمدیهٔ لباف در دادگاه اعلام داشت: «عده ای در سازمان مارکسیست شده اند و چون من دیگر نمی خواستم کار کنم و به دنبال زندگیم بودم قصد ترور مرا داشتند.» با دستگیری وحید افراخته در مرداد ماه ۱۳۵۴ وضع صمدیهٔ لباف به کلی تغییر کرد. وحید تمام اطلاعاتی را که از او داشت،
لو داد. به دنبال اعترافات وحید افراخته (که با لو دادن تمامی اطلاعات سازمان قصد نجات خودش از اعدام را داشت)، صمدیهٔ لباف به شدت تحت فشار و شکنجه قرار گرفت. در کتاب خورشیدواره در رابطه با صمدیه لباف نوشته شده است: «من را که به داخل اتاق بازجوئی بردند، حسینی و عضدی نشسته بودند. شروع کردند به هتاکی کردن، فحش های رکیک دادن و حرف های زشت زدن و بعد گفتند صمدیهٔ لباف را بیاورند. صمدیه فقط یک پیژامه پایش بود، صورتش آنقدر زرد شده بود، مثل اینکه آن را داخل زردچوبه کرده اند، زنجیر به دست ها، پاها و گردنش بود. با این وضع و صدای زنجیر او را داخل آوردند. صمدیه با اینکه در آن وضعیت بود، اما مشخص بود از روحیهٔ بسیار بالائی برخوردار است. برقی را در چشمانش می شد دید. من چند بار که صمدیهٔ لباف را در حال بازجوئی و شکنجه دیدم، حالت خاصی داشت، بسیار صبورانه شکنجه ها را تحمل می کرد و نسبت به بازجوها با بی اعتنائی و تمسخر روبرو می شد.» … «بعد از دو روز مرا به قسمتی از کمیته که عکاسی در آن قرار داشت بردند. در گوشه ای از این محل بر روی یک تخت فلزی فنری، مرد برهنه ای (از کمر به بالا) را بسته بودند و بازجو چراغ الکلی لوله بلندی را در دس
ت داشت که شعله آن را زیر تخت می گرفت. با حرارت چراغ، فنر داغ می شد و بدن او را می سوزاند، قلبم فشرده شد، نمی دانم که بود، به نظرم رسید صمدیهٔ لباف است.» در نهایت مرتضی صمدیهٔ لباف به اعدام محکوم شد و در ۴ بهمن ۱۳۵۴ تیرباران شد.
بخش های دپارتمان اوت-لوار () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان اوت-مرن () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان اوت-سوا () شامل ۴ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان اوت-وین () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان اوت-الپ () شامل ۲ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان اوت-دو-سن () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان ایله-ویلن () شامل ۴ بخش به شرح زیر است:
فرقه مذهبی، شاخه مذهبی، دسته مذهبی ، یک دودمان جوامع و سازمان های مردمی است که به نحوی جدا از جامعه زندگی می کنند و مطابق با عبادت دینی خاص خود زندگی می کنند که معمولاً با اصول اعمال مذهبی بنیانگذار آن مشخص می شود. معمولاً متشکل از افراد غیرروحانی و در برخی دسته ها روحانیون است. چنین فرقه هایی در بسیاری از ادیان جهان وجود دارد. در کلیسای کاتولیک، اعضای مؤسسات مذهبی، مگر شماس یا کشیش که در راسته مقدس باشند، روحانی نیستند، بلکه وابسته به غیرمذهبی ها هستند. در حالی که وضعیت زندگی وقفی نه روحانی است و نه غیر روحانی، مؤسسات خود به عنوان این یا آن دیگری طبقه بندی می شوند، مؤسسه روحانی مؤسسه ای است که «به دلیل هدف یا طرح مورد نظر مؤسس یا به موجب سنت مشروع، تحت هدایت روحانیان، اجرای دستورهای مقدس را بر عهده می گیرد و توسط مرجعیت کلیسا به چنین عنوانی شناخته می شود.» مؤسسات مذهبی شناخته شده کاتولیک رومی که همه آنها به جای «جمعیت» به عنوان «راسته ها» طبقه بندی نشدند، شامل آگوستینیان، باسیلیان، بندیکتین ها، بیت لحمی ها، بریجتین ها، کامالدوزی ها، کارملیت ها، کارتوسیان ها، سیسترسی ها، مفهوم گرایان، دومینیکن ها، فرنسیسکن ها
، هیرونیمیت ها، یسوعی ها، مینیها، پیاریست ها، سالسی ها، الیوتن ها، تئاتین ها، تراپیست ها و ویزیتندین ها هستند.
بخش های دپارتمان اندر () شامل ۴ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان اندر-ا-لوار () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
مردان گناهکار نام یک فیلم درام کلمبیایی به کارگردانی ایوان دی گائونا محصول ۲۰۱۶ است. این فیلم نماینده کشور کلمبیا در نودمین دوره جوایز اسکار بود. اما نتوانست جزو نامزدان نهایی قرار بگیرد. داستان. ماریانا، عشق ابدی ولینگتون، خود را برای ازدواج با رنه آماده می کند اما ولینگتون در تلاش است او را منصرف کند. شایعهٔ دزدی و به قتل رسیدن چند نفر در شهر گذشته ای تلخ را برای آ نها تداعی می کند و در عین حال خانواده جدید ماریانا را هم به خطر می اندازد.
بخش های دپارتمان ژورا () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان لانده () شامل ۲ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان لوا-ا-شر () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان لوار () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان لوار-آتلانتیک () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان لواره () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش کاور (به فرانسوی: Arrondissement de Cahors) یک بخش در فرانسه است که در لو واقع شده است.
بخش های دپارتمان لوت () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان لوت-ا-گرون () شامل ۴ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان من-ا-لوار () شامل ۴ بخش به شرح زیر است:
چری تیگو ۳ایکس که با نام چری تیگو ۲ هم شناخته می شود یک خودروی کراس اوور در کلاس کامپکت کوچک از شرکت چری است که بر اساس چری ای۱۳ ساخته شده است. این خودرو در ایران با نام ام وی ام x22 به بازار عرضه شد. بررسی. چری تیگو ۳ایکس در نمایشگاه خودرو پکن ۲۰۱۶ رونمایی شد. قیمت این خودرو در زمان عرضه از ۵۸ هزار و ۹۰۰ یوان تا ۸۳ هزار و ۹۰۰ یوان متغیر بود که همین موضوع این کراس اوور را به ارزان ترین محصول سری کراس اوورهای چری تیگو بدل کرد. چری تیگو ۳ایکس در ابتدا تنها با یک موتور ۱٫۵ لیتری بنزینی با قدرت ۱۰۶ اسب بخار و گشتاور ۱۳۵ نیوتن متر و همراه با یک جعبه دنده پنج دنده دستی یا یک جعبه دنده چهار دنده اتوماتیک در دسترس بود. یک موتور ۱٫۲ لیتری توربو با قدرت ۱۵۰ اسب بخار از اوایل سال ۲۰۱۷ در دسترس قرار گرفت. موتور ۱٫۲ لیتری توربو به همراه جعبه دنده شش دنده دستی یا سی وی تی قابل انتخاب است. تیگو ۳ایکس مستقیماً در زیر تیگو ۳ قرار داشت و با وجود اینکه یک خودروی کاملاً متفاوت بود، هدف از خلقت آن بدل شدن به مدل اسپورت تر تیگو ۳ بود. این خودرو در ایران با نام ام وی ام ایکس۲۲ عرضه شده است. فیس لیفت. ۲۰۲۰. نسخه فیس لیفت چری تیگو ۳ا
یکس در اوت ۲۰۲۰ با نام چری تیگو ۳ایکس پلاس عرضه شد. تیگو ۳ایکس پلاس با زبان طراحی «Life In Motion 3.0» طراحی شده و دارای نمای جلویی بازطراحی شده در مقایسه با مدل قبل از فیس لیفت است. این نسخه با دو موتور عرضه می شود: موتور اول یک موتور ۴ سیلندر ۱٫۵ لیتری تنفس طبیعی با قدرت ۱۱۶ اسب بخار و گشتاور ۱۴۳ نیوتون متر که با جعبه دنده دستی یا سی وی تی جفت می شود و موتور دوم یک موتور ۳ سیلندر ۱ لیتری توربوشارژر با قدرت ۱۰۲ اسب بخار و گشتاور ۱۵۰ نیوتن متر که با جعبه دنده سی وی تی ۹ سرعته (شبیه سازی شده) جفت می شود. این خودرو در ایران با نام ام وی ام ایکس۲۲ پرو عرضه شده است. ۲۰۲۳. دومین فیس لیفت تیگو ۳ایکس در مه ۲۰۲۳ معرفی شد. در این فیس لیفت نمای جلو و عقب بازطراحی شده اند. این نسخه همچنان از موتور ۱٫۵ لیتری تنفس طبیعی چهارسیلندر خطی با قدرت ۱۱۶ اسب بخار و گشتاور ۱۴۳ نیوتن متر بهره می برد که به یک جعبه دنده سی وی تی متصل شده است. یک نوع شیک تر با بدنه دو رنگ و گزینه های قابل انتخاب بیشتر با نام چری اومودا ۳ نیز در دسترس است. پیشرانه اومودا ۳ با مدل معمولی یکسان است. این خودرو در ایران با نام ام وی ام ایکس۳۳ کراس عرضه می
شود. مدل برقی. چری تیگو ۳ایکس ئی یا چری تیگو ۳ایکس ئی وی خودرویی برقی است که بر اساس تیگو ۳ایکس ساخته شده است. استایل بیرونی تا حد زیادی یکسان باقی مانده است؛ با این حال وجود برخی خطوط آبی رنگ در چراغ های جلو و جلوپنجره آن را از مدل بنزینی متمایز می کند. تیگو ۳ایکس ئی وی از یک موتور الکتریکی با قدرت ۱۲۱ اسب بخار نیرو می گیرد.
کوری نام یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی ریشارد بوگایسکی محصول ۲۰۱۶ است. داستان. فیلم قسمت گنگ و مبهمی از زندگی جنایتکاری استالینست به نام جولیا بریستیژر را نمایش می دهد. او افسر سازمان امنیت عمومی است و به دلیل شکنجه وحشیانه زندانیان هنگام بازجویی با نام مستعار «لونای خونخوار» شناخته می شود. اوایل دهه ۶۰ میلادی سر کله جولیا در موسسه ای برای نابینایان نزدیک ورشو پیدا می شود. این مؤسسه محل رفت وآمد کاردینال استفان وژنسکی، اسقف اعظم لهستان است. کاردینال وژنسکی بین سال های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶ تحت نظارت جولیا بریستیژر زندانی بوده است. جولیا در گفتگویی سخت و پرهیجان با کاردینال به ایدئولوژی کمونیست پشت و برای جنایت هایش طلب بخشش می کند.
بخش های دپارتمان مانش () شامل ۴ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان مرن () شامل ۵ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان مرتینیک () شامل ۴ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان مین () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان مورت-ا-موزل () شامل ۴ بخش به شرح زیر است:
بخش های دپارتمان موس () شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
پاریس سفید نام یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی لیدیا ترکی محصول ۲۰۱۶ است. داستان. رقیه در ۷۰ سالگی تصمیم می گیرد تا روستایش در منطقه قبائل الجزایر را ترک کند و به پاریس برود. او به تنهایی در طول مدیترانه سفر می کند تا همسرش نور را به خانه بازگرداند. از بندر الجزیره تا میدان پیگال در پاریس تنها با آدرس یک هتل روی تکه ای کاغذ و البته کمک دوستانی تازه و باورنکردنی او سرانجام نور را در حومه شهر پیدا می کند. اما قهرمان او، کهنه سرباز جنگ، فردی که در ۴۰ سال گذشته مخارج خانواده را از آن سوی مرزها تأمین می کرده، تبدیل به یک بیگانه شده است.
نبرد صخره های سرخ که با نام نبرد چیبی نیز شناخته می شود، یک نبرد دریایی تعیین کننده در چین بود که در زمستان ۲۰۸–۲۰۹ پس از میلاد روی داد. این جنگ در رودخانه یانگ تسه بین نیروهای جنگ سالاران که بخش های مختلف کشور را کنترل می کردند در اواخر سلسله هان درگرفت. نیروهای متحد سون کوان، لیو بی، و لیو چی مستقر در جنوب یانگ تسه، نیروهای برتر از نظر عددی جنگ سالار شمالی سائو سائو را شکست دادند. با انجام این کار، لیو بی و سون کوان از تسخیر جنوب یانگ تسه توسط سائو سائو جلوگیری کردند و تلاش های سائو سائو را برای اتحاد مجدد سرزمین هایی که قبلاً در اختیار سلسله هان شرقی بود ناکام گذاشتند. پیروزی متفقین در صخره های سرخ، بقای لیو بی و سون کوان را تضمین کرد و کنترل یانگ تسه را در اختیار آنها قرار داد و مرزهای قابل دفاعی را ایجاد کرد که بعداً به عنوان پایه ای برای دودمان های شو هان و وو شرقی در دوره سه پادشاهی (۲۸۰–۲۲۰) شد. مورخان در تلاش خود برای بررسی جدول زمانی وقایع در صخره سرخ به نتایج متفاوتی رسیده اند. مکان میدان نبرد همچنان موضوع بحث است: بیشتر محققان یا مکانی در جنوب غربی ووهان کنونی، یا مکانی در شمال شرقی باکیو در یویان
گ، هونان کنونی را به عنوان مکان های نامزد احتمالی برای نبرد در نظر می گیرند. زمینه. در اوایل قرن سوم، سلسله هان، که نزدیک به چهار قرن قدمت داشت، در حال فروپاشی بود. امپراتور شیان از سال ۱۸۹ یک شخصیت تشریفاتی بود و هیچ کنترلی بر جنگ سالاران منطقه نداشت. سائو سائو یکی از قدرتمندترین جنگ سالاران بود. او میزبان امپراتور در پایتختش در یه بود که علاوه بر مشروعیت، مقداری کنترل بر امپراتور را به او داد. در سال ۲۰۰ او رقیب اصلی خود یوان شائو را در گواندو شکست داد و شمال چین را دوباره متحد کرد و کنترل دشت چین شمالی را به دست آورد. در زمستان ۲۰۷ او با شکست دادن مردم ووهوان در نبرد کوه سفید گرگ جناح شمالی خود را ایمن کرد. پس از بازگشت به یه در سال ۲۰۸، سائو سائو به توصیه خودش به عنوان صدراعظم منصوب شد که عملاً کنترل دولت امپراتوری را به او داد. مبارزات جنوبی سائو سائو اندکی پس از آن در پاییز ۲۰۸ آغاز شد. بخش یانگ تسه که از استان جینگ می گذرد اولین هدف بود. تسخیر پایگاه دریایی در جیانگ لینگ و کنترل نیروی دریایی استان یانگ تسه برای دسترسی امن به جنوب ضروری بود. جنگ سالاران لیو بیائو و سون کوان با او مخالفت کردند. لیو بیائو
، فرماندار جینگ، یانگ تسه را در غرب دهانه رودخانه هان، که تقریباً قلمرو اطراف شهر شیاکو و در جنوب را در بر می گرفت، کنترل می کرد. سان کوان یانگ تسه در شرق هان و نواحی جنوب شرقی مجاور آن را تحت کنترل داشت. لیو بی، یکی دیگر از جنگ سالاران، در فانچنگ بود که با لیو بیائو از شمال شرق پس از یک توطئه ناموفق برای ترور سائو سائو و بازگرداندن قدرت امپراتوری گریخت. در ابتدا، سائو سائو به موفقیت سریعی دست یافت. جینگ در وضعیت بدی قرار داشت. ارتش آن از درگیری با سون کوان در جنوب خسته شده بودند. علاوه بر این، به دلیل اینکه پسران لیو بیائو، لیو چی بزرگتر و لیو کونگ کوچکتر، به دنبال جانشینی پدر خود بودند، اختلاف سیاسی وجود داشت. لیو کونگ پیروز شد و لیو کی به فرماندهی جیانگ شیا تنزل یافت. لیو بیائو تنها چند هفته بعد بر اثر بیماری درگذشت. لیو کونگ تسلیم یک سائو سائو در حال پیشروی شد و به او یک ناوگان قابل توجه و جیانگ لینگ به عنوان پایگاه عملیاتی روبه رو شد. پیشروی سائو سائو، لیو بی را مجبور به عقب نشینی فوری به سمت جنوب کرد که با پناهندگان همراه بود و توسط سواره نظام نخبه سائو سائو تعقیب می شد. لیو بی در نبرد چانگبان محاصره شد
و قاطعانه شکست خورد اما به سمت شرق به شیاکو گریخت و در آنجا با لو سو فرستاده سون کوان در ارتباط بود. گزارش های تاریخی متناقض هستند: لو سو ممکن است با موفقیت لیو بی را تشویق کرده باشد تا به سمت شرق به سمت فانکو حرکت کند (، نزدیک ازو امروزی، هبئی). در هر صورت، لیو بی بعداً به لیو چی ملحق شد و از جیانگ شیا مالیات گرفت. مشاور اصلی لیو بی، ژوگه لیانگ، به چایسانگ (جیوجیانگ امروزی، جیانگشی) برای مذاکره با سون کوان علیه سائو سائو فرستاده شد. ژوگه لیانگ به سون کوان گفت که لیو بی و لیو چی هر کدام ۱۰٬۰۰۰ نیرو دارند. این اعداد ممکن است اغراق آمیز بوده باشند، اما هر چقدر هم که این زوج نیرو بزرگی را به کار بردند، در یک نبرد مستقیم با سائو سائو همخوانی نداشت. قبل از ورود ژوگه لیانگ، سون کوان نامه ای از سائو سائو دریافت کرد. در آن سائو سائو ادعا کرد که یک ارتش ۸۰۰٬۰۰۰ نفری دارد و اشاره کرد که می خواهد سون کوان تسلیم شود. ژانگ ژائو، منشی ارشد سون کوان، از تسلیم شدن بر اساس اختلاف نیروها حمایت کرد. ژوگه لیانگ توسط لو سو و ژو یو، فرمانده ارشد سون کوان حمایت می شد. سون کوان با اتحاد موافقت کرد. او در حین مجلس گوشه ای از میز خود
را برید و گفت: «هرکسی که هنوز جرأت کند برای تسلیم استدلال کند، مانند این میز [رفتار] خواهد شد.» به ژو یو، چنگ پو و لو سو ۳۰٬۰۰۰ مرد اختصاص داده شد و برای کمک به لیو بی فرستاده شدند. با ۲۰٬۰۰۰ سرباز لیو بی، اتحاد تقریباً ۵۰٬۰۰۰ نیرو داشت که آموزش دیده و برای نبرد آماده شده بودند. ژو یو نیروهای سائو سائو را نزدیک به ۲۳۰٬۰۰۰ تخمین زد. این شامل ۷۰ تا ۸۰ هزار نفر بود که از یانگ تحت تأثیر قرار گرفتند و روحیه و وفاداری آنها به سائو سائو نامشخص بود. نیروی تهاجم سائو سائو شامل افراد غیر جنگی نیز می شد: نه تنها کسانی که در تدارکات و ارتباطات کار می کردند، بلکه همسران و فرزندان برخی از سربازان نیز بودند. نبرد. نبرد صخره های سرخ با تلاش نیروهای سائو سائو برای ایجاد یک پل در سراسر یانگ تسه آغاز شد که شکست خورد. سپس هر دو طرف به مواضع خود در هر دو ساحل یانگ تسه عقب نشینی کردند. به دنبال آن، یک درگیری دریایی در خود رودخانه آغاز شد که با حمله زمینی متفقین همراه بود. این سکانس تعیین کننده بود و نیروهای سائو سائو شکست خوردند. در خلال عقب نشینی بعدی، مردان سائو سائو در گل و لای گرفتار شده بودند و به شدت از بیماری رنج می بردند.
سائو سائو در نهایت پس از رسیدن به گذرگاه هوارونگ موفق به فرار شد. نیروهای ترکیبی سون-لیو از شیاکو یا فانکو به سمت صخره های سرخ حرکت کردند و در آنجا با نیروی پیشتاز سائو سائو روبرو شدند. افراد سائو سائو که به دلیل سلسله راهپیمایی های اجباری در لشکرکشی طولانی مدت جنوب انجام داده بودند، گرفتار بیماری و روحیه ضعیف بودند، افراد سائو سائو نتوانستند در زد و خورد کوچکی که پیش آمد مزیتی کسب کنند و بنابراین او به وولین، در شمال منطقه رودخانه و متحدان به سمت جنوب عقب نشینی کردند. سائو سائو کشتی های خود را به عقب زنجیر کرده بود، احتمالاً با هدف کاهش دریازدگی در نیروی دریایی خود، که عمدتاً از شمالی هایی تشکیل شده بود که عادت به زندگی در کشتی ها نداشتند. نیروهای هیوآنگ گای سوار بر کشتی هایشان به سمت جنوب رودخانه حرکت می کنند ولی زمانی که به میانهٔ رودخانه می رسند، نیروهای هیو آنگ گای بدون آنکه همه خدمه کشتی ها سوار قایق شوند، شروع به آتش زدن کشتی ها کردند ولی ناگهان باد مخالف شروع به وزیدن کرد و باعث شد آنها سمت ناوگان دریایی سائو سائو بروند و بسیاری از سربازان و اسب ها یا به وسیلهٔ آتش زنده زنده سوزانده یا در دریا غرق شد
ند. پس از شوک اولیه، ژو یو و متحدان یک نیروی مسلح سبک را رهبری کردند تا از این حمله بهره ببرند. ارتش شمال در سردرگمی فرورفت و کاملاً شکست خورد. سائو سائو با مشاهده این وضعیت ناامیدکننده، دستور عقب نشینی عمومی را صادر کرد و تعدادی از کشتی های باقی مانده خود را قبل از عقب نشینی ویران کرد. ارتش سائو سائو تلاش کرد در امتداد جاده هوارونگ عقب نشینی کند، از جمله یک مسیر طولانی که از میان زمین های باتلاقی شمال دریاچه دانگتینگ می گذشت. باران شدید جاده را چنان دچار آسیب کرده بود که بسیاری از سربازان بیمار مجبور بودند دسته های علف را روی پشت خود حمل کنند و از آنها برای پر کردن جاده استفاده کنند تا سواران بتوانند از آن عبور کنند. بسیاری از این سربازان در گل غرق شدند یا در تلاش زیر پا گذاشته شدند. متحدان، به رهبری ژو یو و لیو بی، بر روی زمین و آب تعقیب کردند تا به فرماندهی نان رسیدند، این امر همراه با قحطی و بیماری، نیروهای باقی مانده سائو سائو را نابود کرد. سپس سائو سائو به سمت شمال به پایگاه خانه خود یعنی یچنگ عقب نشینی کرد و سائو رن و زو هوانگ را برای محافظت از جیانگ لینگ، یو جین مستقر در شیانگ یانگ و من چونگ در دانگ ی
انگ باقی گذاشت. ضد حمله متفقین ممکن بود سائو سائو و نیروهایش را کاملاً شکست دهد. با این حال، عبور از رودخانه یانگ تسه به هرج و مرج تبدیل شده بود، زیرا ارتش متفقین در ساحل رودخانه گرد هم آمدند و بر سر تعداد محدود کشتی جنگیدند. برای برقراری نظم، یک گروه به رهبری ژنرال سون کوان، گان نینگ، یک پل در ییلینگ به سمت شمال ایجاد کرد و تنها یک اقدام محافظه کار قاطعانه توسط سائو رن مانع از فاجعه بیشتر شد. تحلیل و بررسی. ترکیبی از اشتباهات استراتژیک سائو سائو و اثربخشی نیرنگ هوانگ گای به پیروزی متفقین در نبرد صخره های سرخ منجر شد. ژو یو مشاهده کرده بود که ژنرال ها و سربازان سائو سائو عمدتاً سواره نظام و پیاده نظام بودند و تعداد کمی از آنها تجربه ای در جنگ دریایی داشتند. سائو سائو همچنین در میان مردم استان جینگ از حمایت کمی برخوردار بود و به همین دلیل فاقد پایگاه عملیاتی پیشروی امن بود. علیرغم تیزبینی استراتژیکی که سائو کائو در مبارزات و نبردهای قبلی از خود نشان داده بود، در این مورد به سادگی فرض کرده بود که برتری عددی در نهایت نیروی دریایی سون و لیو را شکست خواهد داد. اولین اشتباه تاکتیکی سائو سائو تبدیل ارتش عظیم پیاده ن
ظام و سواره نظام خود به نیروی دریایی بود. تنها چند روز تمرین قبل از نبرد، نیروهای سائو سائو به دلیل دریازدگی و عدم تجربه در مورد آب ضعیف شدند. بیماری های استوایی که جنوبی ها تا حد زیادی از آن مصون بودند نیز در اردوگاه های سائو سائو شایع بودند. با وجود اینکه افراد سائو سائو بسیار زیاد بودند، قبلاً از محیط ناآشنا و لشکرکشی گسترده به جنوب خسته شده بودند، همان طور که ژوگه لیانگ مشاهده کرد: «حتی یک تیر قدرتمند در انتهای پرواز خود نمی تواند به پارچه ابریشمی نفوذ کند.» یکی از مشاوران کلیدی، جیا ژو، پس از تسلیم لیو کونگ، توصیه کرده بود که به ارتش هایی که مالیات بیش از حد دریافت کرده اند، قبل از درگیر شدن با ارتش های سون کوان و لیو بی، زمانی برای استراحت و تکمیل مجدد داده شود، اما سائو سائو این توصیه را نادیده گرفت. افکار خود سائو سائو در مورد شکست خود در صخره سرخ نشان می دهد که او اقدامات و بدبختی های خود را مسئول شکست می دانست نه استراتژی هایی که توسط دشمنش در طول نبرد استفاده می شد: "تنها به دلیل بیماری بود که کشتی هایم را سوزاند و عقب نشینی کرد. موقعیت نبرد. مکان دقیق میدان نبرد صخره های سرخ هرگز به طور قطعی مشخص
نشده است و مدت ها موضوع بحث های عمومی و دانشگاهی بوده است. محققان حداقل ۱۳۵۰ سال در این موضوع بحث کرده اند، با بسیاری از سایت ها که استدلال هایی به نفع خود ارائه کرده اند. دلایل روشنی برای رد برخی از این پیشنهادها وجود دارد. به طور کلی، چهار مکان هنوز مورد حمایت قرار می گیرند. به گفته ژانگ، بسیاری از بحث های کنونی از این واقعیت ناشی می شود که مسیر و طول یانگ تسه بین وولی و ووهان از زمان سلسله های سوئی و تانگ تغییر کرده است. بحث مدرن همچنین با این واقعیت پیچیده است که نام برخی از مکان های کلیدی در طول قرن های بعد تغییر کرده است. به عنوان مثال، شهرستان هوارونگ مدرن در هونان، در جنوب یانگ تسه واقع شده است، اما در قرن سوم، شهر به این نام در شرق جیانگلینگ، به طور قابل توجهی در شمال یانگ تسه قرار داشت. پوکی (蒲圻)، یکی از مکان های کاندید، در سال ۱۹۹۸ به " شهر چیبی " در تلاشی برای تشویق گردشگری محلی تغییر نام داد. سوابق تاریخی حاکی از آن است که نیروهای سائو سائو پس از درگیری اولیه در صخره های سرخ، که محل نبرد را به صراحت در کرانه جنوبی یانگ تسه قرار می دهد، در سراسر یانگ تسه به سمت شمال عقب نشینی کردند. به همین دلیل،
تعدادی از محوطه های کرانه شمالی توسط مورخان و جغرافی دانان تخفیف داده شده است. گزارش های تاریخی همچنین مرزهای شرقی و غربی را برای قسمتی از یانگ تسه تعیین می کنند که همه مکان های ممکن برای میدان جنگ را در بر می گیرد. نیروهای متفقین از فانکو یا شیاکو در بالادست حرکت کردند. از آنجایی که یانگ تسه تقریباً به سمت شرق به سمت اقیانوس با پیچ و خم های شمال شرقی و جنوب شرقی جریان دارد، صخره های سرخ حداقل باید در غرب فانکو قرار داشته باشند که در پایین دست دورتر است. غربی ترین مرز نیز مشخص است زیرا پیشروی شرقی سائو سائو از جیانگ لینگ شامل عبور از باکیو، نزدیک یویانگ امروزی، هونان، در ساحل دریاچه دونگ تینگ بود. نبرد باید در پایین دست (یعنی شمال شرقی) آن مکان نیز بوده باشد. یکی از نامزدهای محبوب برای مکان نبرد تپه چیبی در هوانگژو است که گاهی به عنوان "صخره های قرمز سو دانگپو " یا "صخره های سرخ ادبی" (文赤壁) شناخته می شود. این حدس عمدتاً از شعر معروف قرن یازدهم " اولین قصیده بر صخره های سرخ " ناشی می شود که تپه هوانگژو را به عنوان محل وقوع نبرد معرفی می کند. نام این صخره «چیبی» است، اگرچه با نویسه دوم متفاوت نوشته شده است (赤鼻;
' صخره سرخ'). تلفظ همزمان این دو نام نیز متفاوت بود که با تلفظ متمایز آنها در بسیاری از لهجه های غیر ماندارینی منعکس می شود. در نتیجه، تقریباً همه دانشمندان این ارتباط را رد کرده اند. این سایت همچنین در کرانه شمالی یانگ تسه قرار دارد و مستقیماً در مقابل فانکو قرار دارد، نه در بالادست آن. علاوه بر این، اگر نیروهای متحد سون-لیو از ژیاکو به جای فانکو خارج شوند، همان طور که قدیمی ترین منابع تاریخی نشان می دهند، تپه در هوانگژو از نقطه عزیمت به پایین دست ، احتمالی که نمی توان با آن منابع تاریخی تطبیق داد. شهر چیبی، که قبلاً پوکی نام داشت، احتمالاً پذیرفته شده ترین گزینه است. برای تمایز از سایت سو، این سایت به عنوان «صخره های قرمز نظامی» () نیز شناخته می شود. این دقیقاً در سراسر یانگ تسه از وولین است. این استدلال اولین بار در اوایل سلسله تانگ مطرح شد. همچنین شخصیت هایی در صخره ها حک شده اند (تصویر بالای این صفحه را ببینید)، که نشان می دهد این محل نبرد بوده است. منشأ این حکاکی را می توان بین دودمان تانگ و سونگ دانست که قدمت آن را حداقل ۱۰۰۰ سال نشان می دهد. برخی منابع از کرانه های جنوبی یانگ تسه در شهرستان جیایو ()