Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرهاد حافظی جراح و پژوهشگر برجسته ایرانی-سوئیسی (آلمانی) می باشد. حافظی اولین بار در سال ۱۹۹۴ موفق به کشف ژن دژنراسیون شبکیه ناشی از نور شد و به عنوان یکی از محققین به نام در زمینه شبکیه چشم شناخته شده. او در سال ۲۰۰۳، تمرکز کار تحقیقاتی خود را به فیلد قرنیه تغیر داد. دکتر حافظی برای مدت طولانی در کنار بنیانگذار کلاژن کراس لینکینگ ([./ corneal collagen (cross-linking](CXL) فعالیت کرده و اکنون خودش به عنوان ادامه دهنده و لیدر این راه در دنیا شناخته می شود. تحقیقات بالینی و آزمایشگاهی اخیر حافظی بر روی درک بهتر از قرنیه تمرکز دارد. گروه پژوهشی او در دانشگاه زوریخ دارای سه هدف تحقیقاتی اصلی است: بررسی زیست شناسی سلولهای قرنیه، پژوهش های کاربردی سازی شده (Translational research)به منظور بهبود تکنیک های جراحی لیزر رفراکتیو که می توانند به رفع برخی از عوارض ناشی از این روش جراحی را کم کند. منتشر کرده است. فعالیت او در زمینه کلاژن کراس لینکینگ (CXL) او را کاندید دریافت جوایز بین المللی بسیاری در سالهای ۲۰۱۴، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ کرده است. همتایانش حافظی را به عنوان یکی از ۱۰۰ چهره تأثیرگذار در علم چشم پزشکی می دانند. او در ح
ال حاضر استادیار بالینی چشم پزشکی در دانشکده پزشکی کک(Keck School of Medicine)، دانشگاه کالیفرنیا جنوبی(University of Southern California) و استاد چشم پزشکی در دانشگاه ژنو است. او همچنین لیدر یک گروه پژوهشی (Ocular Cell Biology Group)در مرکز بیوتکنولوژی کاربردی و پزشکی مولکولی در دانشگاه زوریخ (Applied Biotechnology and Molecular Medicine at the University of Zurich)و مدیر کلینیک چشم پزشکی ELZA (ELZA Institute) نیز می باشد. زندگی نامه و تحقیقات. حافظی در سال ۱۹۶۷ در رمشاید، آلمان متولد شد، اما در سال ۱۹۸۱ به فریبورگ در سوئیس تغیر مکان داد. او رشته پزشکی را در فریبورگ و برن زیر نظر پروفسور پیتر وایدمن(Prof. Dr. med Peter Weidmann) به پایان رساند. او از سال ۱۹۹۳ پس از پایان رشته پزشکی، در یک دوره دو ساله تحصیلات تکمیلی در رشته پزشکی تجربی و زیست شناسی( Experimental Medicine] and Biology) در دانشگاه زوریخ مشغول به تحصیل شد. او پس از این دوره دو ساله، حدود سه سال در آزمایشگاه سلولی مولکولی شبکیه در دپارتمان چشم پزشکی بیمارستان دانشگاهی زوریخ مشغول به کار و تحقیق شد، دقیقاً در همین زمان بود که موفق به کشف ژن c-fos
شد. وجود این ژن باعث بروز بیماری دژنراسیون شبکیه ناشی از نور (light-induced apoptotic retinal degeneration) می شود؛ و این کشف او در آپریل ۱۹۹۷ بر روی جلد مجله پزشکی Nature ([./https://en.wikipedia.org/wiki/Nature_Medicine Nature Medicine]) به چاپ رسید که موفقیتی بزرگ و برجسته برای او و تیم پژوهشی که در آن مشغول به تحقیقات بود به حساب می آمد. پس از آن حافظی تمرکز تحقیقاتی خود را بر روی دژنراسیون سلولی و شبکیه معطوف کرد. که به صورت اختصاصی تر بر روی light-induced photoreceptor death in the absence of [ p53] and JunD/AP-1 متمرکز بود، کاری که نتیجه اش در دو ژرنال معروف IOVS و Cell Death &amp; Differentiation به چاپ رسید. در سال ۲۰۰۰ حافظی و همکارانش نشان دادند که Fra1 می تواند مانندژن c-Fos باعث مرگ سلول های گیرنده نور در شبکیه بشود. این کار او در همان سال در مجله معروف Genes &amp; Development] به چاپ رسید. در همان سال حافظی در تیم تحقیقاتی دیگری فعالیت می کرد که توانستند آنزیم / RPE65 را در چرخه بینایی کشف کنند که یکی از عوامل اصلی دژنراسیون شبکیه در اثر نور (light-induced retinal degeneration) می باشد؛ که مقال
ه آن در مجله Nature Genetics. چاپ شد. در سال ۲۰۰۱، حافظی بر روی پروژه یافتن مسیرهای مولکولی که باعث آپوپتوز سلول های شبکیه در اثر نور می شوند فعالیت می کرد، کاری که مقاله آن در مجله معتبر Cell Death &amp; Differentiation به چاپ رسید. در این مقاله به این موضوع اشاره شده بود که آپوپتوز گیرندهای نوری (فتو رسپتورها) شبکیه مستقل از فسفوریلاسیون N-ترمینال یکی از اجزاء ژن AP-1 به نام c-Jun می باشد. در همان سال، او و گروهی از محققان با استفاده از یک تغییر پایه در کدون ۴۵۰ از ژن RPE65 (Leu450Met variation) در یک نژادموش استفاده کردند، که در موش های جهش یافته سرعت احیاء ردوپسین بسیار کمتر از نوع وحشی آن بود. آنها مشاهده کردند که این جهش باعث افزایش مقاومت شبکیه در برابر دژنراسیون ناشی از نور در گیرندهای نوری شبکیه (light-induced retinal [./https://en.wikipedia.org/wiki/Degeneration degeneration]) می شود و همچنان نشاندهنده آن است که آسیب دیدگی نوری شبکیه به کینتیک احیاء ردوپسین وابسته است. کراس لینکینگ قرنیه. در سال ۲۰۰۲، او فوق تخصص خود را در فیلد قرنیه گرفت و علاقه بالینی و تحقیقاتی خود را به قرنیه تغییر داد. . و کار
او به توسعه اصول (CXL) کراس لینکینگ کلاژن قرنیه کمک کرد و CXL را از یک یافته آزمایشگاهی به یک متد بالینی تبدیل کرد، و در ابتدا از آن برای درمان کراتوکونوس استفاده کرد. ترکیبی از دانش علوم پایه همراه با تجربه بالینی و جراحی CXL، باعث شده است که او به یکی از متخصصان برجسته جهان در هر دو زمینه کراتوکونوس و CXL تبدیل شود. امروزه CXL به عنوان درمان انتخابی برای کراتوکونوس پیشرونده و اکتازی های قرنیه در نظر گرفته می شود، که این امر نیاز به پیوند قرنیه را به نصف کاهش داده است. حافظی همچنان جهت گسترش تعداد افرادی که می توانند از CXL سود ببرند، تلاش می کند. به طور خلاصه، روش اصلی انجام CXL پروتکل Dresden نامیده می شود، این پروتکل شامل حذف ۸–۱۰ میلی متر مرکزی اپیتلیوم قرنیه در بیماران بالغ که قرنیه ضخیم تر از ۴۰۰ میکرومتر داشته باشند و استفاده از محلول ریبوفلاتوین ۰٫۱ درصد در قرنیه به مدت ۳۰ دقیقه قبل از تاباندن اشعه و همچنین هر ۵ دقیقه در طول تابش اشعه ماوراء بنفش -A (UV-A)به با قدرت 3 MW / cm² می باشد. حافظی تلاش کرده است تا مرزهای استفاده از کراس لینکینگ را گسترش دهد، از این رو او پیشگام درمان کودکان مبتلا به کراتوک
ونوس با تکنولوژی CXL می باشد، او همچنین معرفی کننده استفاده از محلول ریبوفلاوین هیپو اسمولار برای درمان افراد مبتلا به قرنیه نازک (≤ ۴۰۰ میکرون) با تکنولوژیCXL می باشد. او همچنین پیشگام استفاده از تکنولوژیCXL برای درمان اکتازی پس از لیزیک(post-LASIK ectasia)می باشد. تجربیات حاصل از انجام دادن این عمل ها باعث شده که حافظی به یک متخصص بین المللی پیشرو در زمینه اکتازی قرنیه به طور کلی و به طور خاص در keratoconus تبدیل شود. تخصص او در درمان کودکان مبتلا به کراتوکونوس با استفاده از CXL منجر به مشارکت او در تعیین استانداردهای ایمنی و بهترین مدل های عمل برای درمان این بیماران شده است. حافظی استفاده های درمانی دیگر CXL را نیز مورد بررسی و آزمایش قرار داده است. درمان کراتوکونوس کودکان با استفاده از CXL و همچنین استفاده از CXL برای درمان کراتیت های عفونی از جمله روشهای جدید او می باشد. حافظی همچنین دارای دو اختراع پزشکی نیز می باشد، که هر دو به تکنولوژی CXL و درمان با CXL مرتبط هستند. جوایز و جایگاه علمی. حافظی به دلیل کمک به پیشرفت و کاربردی سازی تکنولوژی کراس لینکینگ (CXL technology)جوایز بین المللی بسیاری را از آن خ
ود کرده است، که در ادامه به آنها اشاره شده است: علاوه بر این، در سال ۲۰۱۲، حافظی و همکارش، دکتر اولیویر ریچوز(Dr. Olivier Richoz)، جایزه INNOGAP دانشگاه ژنو را برای ساخت یک دستگاه پزشکی یکبار مصرف (the C-Eye device) برای انجام PACK-CXL به دست آوردند. حافظی یکی از متخصصین چشم پزشکی برجسته دنبا می باشد؛ که دارای H-index 44 و مجموعاً دارای بیش از ۷،300 citations می باشد. فصل های تالیفی. 1. Richoz O, Hafezi F Modifications for Thin Corneas, in Corneal collagen cross-linking, Randleman B, Hafezi F, Editors. 2013, Slack Inc.: Thorofare, NJ, USA. 51-55. 2. Hafezi F, Mavrakanas N Corneal Collagen Cross-Linking for Postoperative Corneal Ectasia, in Corneal collagen cross-linking, Randleman B, Hafezi F, Editors. 2013, Slack Inc.: Thorofare, NJ, USA. 75-81. 3. Pajic B, Latinovic S, Hafezi F, Pajic-Eggspuehler B, Mrochen M, Fankhauser F Lamellar corneal resection with LDV Crystal line femtosecond laser after penetrating keratoplasty, in Femtosecond laser technology, Gark A, Editor. 2012, Jaypee Brothers: Mumbai. 4. Pajic
B, Hafezi F, Pajic-Eggspuehler B, Mrochen M, Mueller J, Pajic D, Fankhauser F Applanation-free femtosecond laser processing of the cornea, in Femtosecond laser technology, Gark A, Editor. 2012, Jaypee Brothers: Mumbai. 5. Iseli HP, Hafezi F, Mrochen M, Seiler T Estado actual de la reticulación del colágeno corneal, in Técnicas de modelado corneal: desde la ortoqueratologia hasta el cross-linking, Cezón Prieto J, Editor. 2009, Sociedad Española de Cirurgia Ocular Implanto-Refractiva: Madrid. 381-86. 6. Hafezi F, Iseli HP, Seiler T Automated anterior lamellar keratoplasty for the management of complications in refractive surgery, in Surgical techniques in anterior and posterior lamellar corneal surgery, John T, Editor. 2005, Slack Inc.: New York. (in press). 7. Mrochen M, Jankov M, Iseli HP, Hafezi F, Seiler T Retinal imaging aberrometry - principles and application of the Tscherning aberrometer, in Wavefront Customized Visual Correction: The Quest for Super Vision II, MacRae S, Krueger RR, Applegate RA, Edito
rs. 2003, Slack Incorporated: New York. 137-43. 8. Hafezi F, Abegg M, Wenzel A, Grimm C, Remé CE Lichtschäden des Auges: ein Überblick, in Risikofaktoren für Augenerkrankungen, Erb C, Flammer J, Editors. 1999, Hans Huber: Bern, Göttingen, Toronto, Seattle. 277-83. 9. Remé CE, Hafezi F, Marti A, Munz K, Reinboth JJ Light damage to retina and pigment epithelium, in The Retinal Pigment Epithelium, current aspects of function and disease, Marmor MF, Wolfensberger T, Editors. 1998, Oxford University Press: Oxford. 563-86. 10. Remé CE, Bush R, Hafezi F, Wenzel A, Grimm C Photostasis and beyond: where adaptation ends, in Photostasis and related phenomena, Williams TP, Thistle AB, Editors. 1998, Plenum Press: New York. 199-206. 11. Hafezi F, Marti A, Steinbach JP, Munz K, Aguzzi A, Remé CE Light-induced retinal degeneration is prevented in mice lacking c-fos, in Degenerative retinal diseases, LaVail MM, Hollyfield JG, Anderson RE, Editors. 1998, Plenum Press: New York. 193-98. 12. Remé CE, Hafezi F, Grimm C, Wenzel A
UV- und Lichtschäden des Auges - wie kann man sich schützen?, in Physikalische Therapiemassnahmen in der Dermatologie, Dummer R, Panizzon R, Burg G, Editors. 1997, Blackwell Wissenschaftsverlag: Berlin. 200-09. 13. Hafezi F, Marti A, Munz K, Remé CE Early events in light-induced apoptosis of photoreceptors and pigment epithelium of rats in vivo, in Les Seminaires ophthalmologiques Ipsen. 1997, Editions Irvinn: Paris. 13-17. 14. Reme CE, Weller M, Szczesny P, Munz K, Hafezi F, Reinboth JJ, Clausen M Light-induced apoptosis in the rat retina in vivo: morphological features, threshold and time course, in Degenerative diseases of the retina, Anderson RE, LaVail MM, Hollyfield JG, Editors. 1995, Plenum Press: New York. 19-25.
مایمونا ان دیایه () بازیگر فرانسوی-بورکینابی است. او بیشتر به خاطر نقش اصلیش در فیلم چشم طوفان (۲۰۱۵) شناخته می شود که برای آن مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. زندگی نامه. او در کشور گینه بزرگ شد و پس از ورود به دانشگاه و تحصیل در رشته زبان فرانسه، اولین حضور خود را مقابل دوربین در فیلم «در تعقیب پروانه ها» ساخته «اوتار لوسلیانی» (۱۹۹۲) تجربه کرد و در سال ۲۰۰۶ نیز در انیمیشن «کریکو» صداپیشگی کرد. وی سپس به کشور ساحل عاج نقل مکان کرد و در آنجا چندین اثر مستند از جمله «وارباسانگو» (۱۹۹۸) را ساخت. «ان دیایه» به عنوان بازیگر نیز در تلویزیون، فیلم های کوتاه و بلندی نقش آفرینی کرده که از آن جمله می توان به «ظرف عشق» از «ژاک ترابی»، «باغ ها در پاییز» (۲۰۰۵) ساخته «اوتار لوسلیانی»، «زنی شبیه هیچ کس دیگر» (۲۰۰۸) از «عبدول ایه دائو» و همچنین فیلم جدید «tourne a ouaga» ساخته «آیرین تاسمبدو» اشاره کرد.
راس مک الوی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "راه پیمایی شرمان" اشاره کرد.
فیلپ ماتزیمبکر (؛ زادهٔ ) نویسنده، و کارگردان فیلم اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آفتاب پرست پارسونز نام یک گونه از تیره آفتاب پرست است. این گونه از خانواده مارمولک مربوط به تیره آفتاب پرست بوم زادی است که در بخش هایی مرطوب در حواشی جنگلی ناحیه شمال شرقی ماداگاسکار زندگی می کند. هم اکنون براساس قانون ماداگاسکار صدور هورمون مارمولک پارسونز از کشور بومی خود غیرقانونی است.
هاینکل اچ ایی ۹ یک هواپیمای تک باله تک موتوره آب نشین شناسایی بود که توسط شرکت آلمانی هاینکل در اواخر دهه ۱۹۲۰ میلادی با ساختار زیر بال (low wing) طراحی شد. هاینکل اچ ایی ۹ در سال ۱۹۲۹ موفق به ثبت چندین رکورد در بخش هواگردهای دریایی از جمله حداکثر سرعت در فاصله یک کیلومتر با ۱۰۰۰ کیلوگرم (۲۳۱ کیلومتر بر ساعت) و حداکثر سرعت در فاصله ۱۰۰۰ کیلومتر با ۱۰۰۰ کیلوگرم بار شد.
قتل در گرینویچ ، یک فیلم تلویزیونی آمریکایی در ژانر جنایی درام به کارگردانی تام مک لوکلین و محصول سال ۲۰۰۲ است. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام، نوشته مارک فورمن ساخته شده و داستان آن دربارهٔ ماجرای واقعی قتل مارتا موکسلی است که در سال ۱۹۷۵ در گرینویچ به قتل رسید. مگی گریس که در زمان بازی در فیلم ۱۹ سال داشت در نقش مارتا ظاهر شده است. کریستوفر ملونی، رابرت فورستر، جاون فاستر و توبی مور دیگر بازیگران فیلم هستند. "قتل در گرینویچ" نسختین بار در تاریخ ۱۵ نوامبر ۲۰۰۲ توسط یواس ای نتورک پخش شد. این فیلم تلویزیونی با استقبال خوبی از سوی منتقدان همراه بود.
ریچارد مور (؛ – ) تهیه کننده موسیقی مشهور آثار کلاسیک و اپرا اهل ایالات متحده آمریکا بود. او آثاری از ساموئل باربر و جان کارلو منوتی را برای نخستین بار ضبط و منتشر کرد و فعالیتش همچنین دربرگیرندهٔ هنرمندانی چون آرتورو توسکانینی، لئوپولد استوکوفسکی، فریتس راینر، زوبین مهتا، جیمز لواین، گئورگ سالتی، لیئنتین پرایس، مونتسرات کابایه، روجرو ریموندی، ریچارد توکر، پلاسیدو دومینگو، رناتا تبالدی، نیکولای گدا، جوزپه دی استفانو، آنا مافو و میرلا فرنی، ویکتوریا د لس آنخلس، یوسی بیورلینگ و سر توماس بیچام بود. وی با ارکستر سمفونیک لندن، ارکستر فیلادلفیا، ارکستر سمفونیک شیکاگو و ارکستر سمفونیک بوستون همکاری داشت.
ادوارد لوئیس (؛ – ) بازرگان سرمایه گذار و کارآفرین اهل بریتانیا بود. وی دانش آموخته مدرسه راگبی و کالج ترینیتی، کمبریج بود. علت شهرت او، سرپرستی و هدایت دکا رکوردز به مدت ۵ دهه از سال ۱۹۲۹ میلادی بود. او با مدیریت خود، این شرکت ضبط موسیقی را از تقریباً هیچ، به یک شرکت مهم و بزرگ ضبط آثار موسیقی مبدل کرد. دکا رکوردز در دوران مدیریت او حلقه نیبلونگ ریشارد واگنر را برای نخستین بار منتشر کرد.
آدریان ناستاسه (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل رومانی است. وی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ نخست وزیر رومانی، از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ وزیر امور خارجه رومانی، از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ رئیس مجلس نمایندگان رومانی و از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۲ عضو مجلس نمایندگان رومانی بوده است. در سال ۲۰۱۴ دیوان عالی دادگستری رومانی ناستاسه را به مجرم رشوه خواری به چهار سال زندان و برای باج گیری به سه سال محکوم کرد و همین باعث گرفته شدن جایگاه پروفسوری از وی شد. زندگی نامه. پیشینه خانوادگی. ناستاسه در بخارست متولد شد و خانواده اش از روستای هانول دو پامنت، کمون تارتاشستی، شهرستان دامبوویتا منشأ دارند. پدر او، ماریان ناستاسه، افسر ارتش سلطنتی رومانی بود. مادر او النا نام دارد و یک خواهر به نام دانا بارب (متولد ناستاسه) دارد. دوران جوانی. آدریان ناستاسه تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان نیکولای بالچسکو (که اکنون کالج ملی سنت ساوا است) به پایان رساند و سپس از دانشگاه بخارست فارغ التحصیل شد، به طوری که از هر دو دانشکده حقوق و جامعه شناسی مدرک دریافت کرد. او در دوره های مختلف به عنوان استاد، قاضی و رئیس چندین سازمان مرتبط با حقوق و روابط بین الملل فعالیت کرده است. در
۳۱ ژوئیه ۱۹۸۵، او با دانا میکولسکو، دختر آنجلو میکولسکو، ازدواج کرد. آنها دو پسر به نام های آندری (متولد ۱۲ فوریه ۱۹۸۶) و میهنه (متولد ۲۳ ژوئن ۱۹۹۳) دارند. فعالیت سیاسی. دوران قبل از نخست وزیری. ناستاسه برای نخستین بار در ۹ ژوئن ۱۹۹۰ به عنوان عضو جبهه نجات ملی به مجلس نمایندگان رومانی انتخاب شد و از ۲۸ ژوئن ۱۹۹۰ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۹۲ به عنوان وزیر امور خارجه در دولت های پترو رومان و تئودور استولوخان خدمت کرد. در سال ۱۹۹۲، او دوباره به عنوان عضو جبهه دموکراتیک نجات ملی (FDSN) به مجلس نمایندگان رومانی انتخاب شد و به عنوان رئیس مجلس نمایندگان خدمت کرد. بین سال های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۷، او همچنین رئیس اجرایی حزب دموکراسی اجتماعی رومانی (PDSR، که قبلاً FDSN بود) بود. زمانی که حزب دموکراسی اجتماعی رومانی (PDSR) در انتخابات ۱۹۹۶ شکست خورد، ناستاسه به رهبر گروه پارلمانی اپوزیسیون PDSR، معاون رئیس مجلس نمایندگان، عضو هیئت دائمی و عضو هیئت نمایندگان رومانی در مجمع پارلمانی شورای اروپا تبدیل شد، جایی که او دبیر ثبت نام کمیسیون شورای اروپا در مسائل قضائی و حقوق بشر با ارجاع به فعالیت های غیرقانونی فرقه های مذهبی بود. پس از پیروزی PDSR
در انتخابات قانونی ۲۰۰۰ و انتخاب دوباره یون ایلیسکو به عنوان رئیس جمهور رومانی، ناستاسه به عنوان رئیس PDSR انتخاب شد، که پس از ادغام با حزب دیگری به نام حزب سوسیال دموکرات (PSD) تغییر نام داد. ناستاسه تا آوریل ۲۰۰۵ رئیس PSD باقی ماند، زمانی که در کنگره ای از سوی وزیر امور خارجه سابق، میه چا جئوانا، جایگزین شد. در همان کنگره، ناستاسه به عنوان رئیس اجرایی PSD انتخاب شد، دومین مقام ارشد در حزب. دوران نخست وزیری رومانی. ناستاسه در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۰ توسط پارلمان به عنوان نخست وزیر تأیید شد، پس از آن که رئیس جمهور یون ایلیسکو او را چند روز پیش تر به این سمت منصوب کرده بود. او همزمان با رهبری حزب سوسیال دموکرات (PSD) این سمت را بر عهده داشت. چهار سال نخست وزیری او با ثبات سیاسی بی سابقه در رومانی پس از کمونیسم، رشد اقتصادی پیوسته و سیاست خارجی به شدت متمایل به غرب همراه بود، اگرچه در سال ۲۰۰۱، برخی از رسانه ها و بخش هایی از اپوزیسیون سیاسی این امر را در پی ارتباط نزدیک او با ریشتئا پریبوی،مأمور سابق سکیوریتاته، مورد سؤال قرار دادند. رومانی به ناتو پیوست و نیروهای رومانیایی را در حمایت از تلاش های بین المللی در بالکان،
افغانستان و عراق اعزام کرد. دولت ناستاسه مذاکرات پیوستن رومانی به اتحادیه اروپا (EU) را تکمیل کرد و با شجاعت قوانین و اصلاحات لازم برای پیوستن به اتحادیه اروپا را تصویب و اجرا کرد، که در نهایت با گسترش اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۷ به نتیجه رسید. دولت او همچنین با موفقیت مذاکراتی را برای برداشتن محدودیت های ویزا برای سفر رومانیایی ها به کشورهای عضو پیمان شنگن اتحادیه اروپا انجام داد. نرخ تورم کاهش یافت و لئوی رومانی قوی تر شد. با این حال، منتقدان اشاره کردند که این امر حداقل تا حدی به دلیل ورود ارز خارجی به رومانی از طرف تقریباً دو میلیون رومانیایی که در خارج از کشور کار می کردند، بود. تولید ناخالص داخلی (GDP) نیز در هر سال دوره نخست وزیری او به طور قابل توجهی رشد کرد، به طوری که در سال ۲۰۰۴ رشد ۸٫۳٪ به دست آمد که بالاترین در منطقه بود. دستمزد متوسط نیز رشد کرد، هرچند که با سرعت رشد اقتصادی هم راستا نبود. به عنوان مثال، در سال ۲۰۰۴ دستمزدها ۱۰٫۴٪ افزایش یافتند و نرخ تورم ۹٫۲٪ بود، که منجر به رشد واقعی دستمزد ۱٫۲٪ شد، در سالی که GDP با ۷٪ رشد مواجه شد. دولت ناستاسه نتوانست پیشرفت قابل توجهی در برخی از مسائل مهم ج
امعه رومانی مانند سیاست کشاورزی داشته باشد: حدود ۴۲٪ از رومانیایی ها همچنان در بخش کشاورزی مشغول به کار بودند (در مقایسه با ۳٪ از فرانسوی ها و ۱۹٪ از لهستانی ها). منتقدان همچنین اشاره کردند که رشد اقتصادی به طور یکنواخت بین طبقات اجتماعی توزیع نشده بود و درصد افرادی که زیر سطح فقر زندگی می کردند همچنان بالا باقی ماند، به ویژه در مناطق روستایی. اگرچه دولت گام های اولیه ای به سوی اصلاحات قضائی معنادار برداشت، اما دولت بارها مورد انتقاد قرار گرفت، از جمله توسط اتحادیه اروپا، به دلیل ناتوانی در مبارزه اساسی با فساد گسترده، از جمله در بالاترین سطوح. در سال ۲۰۰۲، ناستاسه به عنوان صاحب درجه بزرگ صلیب نشان ستاره رومانی منصوب شد، که در دسامبر ۲۰۱۹ به دلیل دو بار متهم شدن به جرم از او پس گرفته شد. نامزدی ریاست جمهوری ۲۰۰۴. چرخه انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۴ پایان دوره دوم ریاست جمهوری ایون ایلیسکو بود، که بر اساس قانون اساسی، نمی توانست دوره دیگری را خدمت کند. حزب دموکراتیک سوسیالیست رومانی (PSD) ناستاسه را به عنوان نامزد ریاست جمهوری خود انتخاب کرد. هم نامزدی او (که در صورت پیروزی ناستاسه به عنوان نخست وزیر منصوب می شد)
وزیر امور خارجه وقت، میرشا جئوانا بود. در تمام پاییز ۲۰۰۴، نظرسنجی ها پیش بینی می کردند که ناستاسه پیروز خواهد شد، به ویژه در مناطقی که حزب دموکراتیک سوسیالیست رومانی (PSD) به طور سنتی حمایت قوی داشت: در مناطق روستایی، در شهرهای کوچک و متوسط در جنوب و شرق کشور، و میان بازنشستگان و گروه های کارگری. حزب PSD که همچنان بزرگ ترین حزب سیاسی کشور بود، انتظار می رفت که به شبکه سازمان های محلی حزب خود برای اطمینان از حضور رای دهندگان در انتخابات متکی باشد. ناستاسه در دور اول انتخابات ریاست جمهوری در ۲۸ نوامبر با فاصله قابل توجهی پیش بود، اگرچه کمتر از ۵۰ درصد آراء را کسب کرده بود و بنابراین مجبور بود در دور دوم انتخابات که در ۱۲ دسامبر برگزار شد، با نامزد ائتلاف راست گرای عدالت و حقیقت (DA) یعنی تراین باسسکو رقابت کند. سازمان های مستقل جامعه مدنی ادعا کردند که در دور اول انتخابات، تقلب به نفع ناستاسه رخ داده است، از جمله رأی دهی متعدد حامیان PSD به دلیل کنترل های ضعیف بر شناسایی رأی دهندگان و نقص های موجود در محاسبه آراء الکترونیکی. زمانی که آراء در شب انتخابات دور دوم بسته شد، رسانه های بزرگ نتایج نظرسنجی های خروجی ر
ا منتشر کردند که نشان می داد بین ناستاسه و باسسکو رقابت نزدیکی وجود دارد. با این حال، باسسکو و حامیانش نتایج را به عنوان نشانه ای واضح از پیروزی تفسیر کردند. ده ها هزار نفر از حامیان باسسکو به میدان دانشگاه در مرکز بخارست و سایر نقاط کشور هجوم آوردند تا پیروزی فرضی او را جشن بگیرند. صبح روز بعد، مقامات آمارهایی را منتشر کردند که پیروزی باسسکو را تأیید می کرد. ناستاسه تنها ۴۸٫۷۷٪ از مجموع آراء را کسب کرد. ناستاسه بعداً شکست غیرمنتظره خود را به چند عامل نسبت داد، از جمله آنچه که به عنوان شکست سیاستمداران حزب انسان گرا (PC) در حمایت از او توصیف کرد (حزب انسان گرا در آن زمان توافق انتخاباتی با حزب سوسیال دموکرات رومانی داشت) و حمایت کورنلیو وادیو تودور، رهبر حزب رومانی بزرگ (PRM)، از باسسکو. عوامل دیگری که احتمالاً تأثیرگذار بودند شامل عملکرد قوی باسسکو در دومین مناظره ریاست جمهوری و اتهامات مداوم فساد علیه ناستاسه و حزب سوسیال دموکرات رومانی بود. با وجود شکست ناستاسه در انتخابات ریاست جمهوری، حزب سوسیال دموکرات رومانی همچنان بیشترین تعداد کرسی ها را در انتخابات همزمان پارلمانی به دست آورد. پس از انتخابات و در دو
ره موقت قبل از آنکه ائتلاف DA باسسکو بتواند اکثریت ائتلافی تشکیل دهد، حزب سوسیال دموکرات توانست حمایت کافی از سوی پارلمان به دست آورد تا ناستاسه را به عنوان رئیس مجلس نمایندگان انتخاب کند. نیکولای واکارویو، نخست وزیر سابق حزب سوسیال دموکرات، در همان شرایط به عنوان رئیس سنا انتخاب شد. ناستاسه روز بعد از مراسم تحلیف باسسکو از مقام نخست وزیری استعفا داد. بعدها، به درخواست کوزمین گوشا، مدیر کمپین ترایان باسسکو که پس از پیروزی استعفا داده بود، درخواست انتشار نتایج رسمی در مورد تقلب های ادعایی در انتخابات ۲۰۰۴ مطرح شد. تحقیقات به این نتیجه رسید که شواهدی قطعی از این تقلب وجود ندارد و رئیس جمهور منتخب، ترایان باسسکو، هیچ مدرکی برای اثبات این ادعا نداشت. برخی تحلیلگران سیاسی معتقدند که اتهام دزدیدن انتخابات به طور قابل توجهی به پیروزی باسسکو در انتخابات کمک کرد. محاکمه به جرم فساد، محکومیت و اقدام به خودکشی. در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۲، دادگاه ها برای ناستاسه به خاطر سوءاستفاده از یک کنفرانس با بودجه عمومی برای جمع آوری پول برای کمپین ناموفقش در سال ۲۰۰۴، حکم دو سال زندان صادر کردند. ناستاسه ادعا کرد که این حکم تحت تأثیر سیاست
مدار رقیب، ترایان باسسکو، که در آن زمان رئیس جمهور رومانی بود، قرار گرفته است و اظهار داشت که در صورت لزوم، پرونده اش را به دیوان اروپایی حقوق بشر خواهد برد.در پاسخ به این اتهامات، باسسکو ادعا کرد که این اتهامات ماهیت سیاسی ندارد و گفت که آنها از سوی اعضای حزب ناستاسه گزارش شده اند. آدریان ناستاسه در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۲ به اتهامات فساد محکوم و به مدت دو سال زندان محکوم شد. در زمانی که این حکم اعلام شد، او تنها رئیس دولتی بود که در ۲۳ سال پس از انقلاب رومانی به زندان محکوم شده بود. هنگامی که پلیس برای دستگیری آدریان ناستاسه به خانه او رسید، او به طور ظاهری در تلاش برای خودکشی گلوی خود را شلیک کرد و به بیمارستان منتقل شد. بسیاری از مردم اکنون بر این باورند که این اقدام خودکشی ظاهری در واقع آخرین تلاش ناکام او برای فرار از عدالت بود. در آن شب، او با آمبولانس از بیمارستان منتقل شد و شال برلبری به گردن خود انداخته بود که هرگونه نشانه از جراحات جدی را از خبرنگاران جمع شده مخفی کند. پس از دریافت درمان در طول شش روز، او به زندان راهووا منتقل شد و سپس به دلیل وضعیت پزشکی اش، از جمله مرض قند و مشکل قلبی، به زندان جیلوا منتقل
گردید. در ژانویه ۲۰۱۴، دیوان عالی رومانی ناستاسه را به چهار سال حبس به اتهام دریافت رشوه و سه سال حبس به اتهام اخاذی محکوم کرد که این دو حکم به طور همزمان اجرا شدند.به همین دلیل، ناستاسه مقام استادی خود را از دست داد. او در نهایت در همان سال آزاد شد و در دسامبر ۲۰۲۱، هفت سال بعد، دیوان عالی رومانی درخواست ناستاسه برای بازسازی قضائی نسبت به دو حکم قبلی را پس از چندین تلاش ناموفق قبلی پذیرفت. در صورتی که این تصمیم نهایی بماند، ناستاسه دوباره قادر خواهد بود حق رای دادن و انتخاب شدن به مقام های عمومی را اعمال کند. بعد از نخست وزیری. در سال های اخیر، ناستاسه به مقامات در خصوص مسائل دولتی و روابط بین الملل مشاوره می دهد، از جمله در حل تعارضات دوجانبه و تقویت روابط دیپلماتیک و اقتصادی میان کشورها و سازمان ها.
گدارد لیبرسون (؛ – ) آهنگساز و تهیه کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۷ میلادی فعالیت می کرد. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ موسیقی در مدرسه عالی موسیقی ایستمن و دانشگاه واشینگتن و از شاگردان جرج فردریک مک کی بود. گدارد لیبرسون از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۱ و همچنین از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ میلادی، رئیس کلمبیا رکوردز بود و در سال ۱۹۶۴ میلادی رئیس انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا شد.
لیوْر فرانسه (به فرانسوی: livre française، انگلیسی: French livre؛ معادل فرانسوی پوند) یکای پول پادشاهی فرانسه و فرانک باختری، ایالت پیش از آن، از سال ۷۸۱ تا ۱۷۹۴ میلادی بود. چندین نوع لیوْر وجود داشته و بعضی از آن ها همزمان با هم موجود بوده اند. لیوْر نام یکای سکه ها و حساب ها بوده است. تاریخچه. لیور توسط شارلمانی به عنوان یک واحد حساب برابر با یک پوند نقره تأسیس شد. این واحد پول به ۲۰ سولیدوس تقسیم می شد که هر یک از معادل ۱۲ دینار بود. کلمه لیور از کلمه لاتین libra، یک واحد وزن رومی، و دینار از دناریوس رومی آمده است. این سیستم خود به عنوان الگوی بسیاری از ارزهای اروپا از جمله پوند انگلیس، لیر ایتالیا، و عمل می کرد.