Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اه، وجود اثرات جانبی در بازار است. وجود اثر جانبی در بازار بدین معنی است که در فرایند تولید و مبادله، کالایی جانبی تولید می گردد که قیمت آن در مبادلات لحاظ نمی گردد؛ اما این کالا برای هر دو طرف مبادله اثر رفاهی دارد. پیگو یکی از پیشگامان توسعه این مفهوم در اقتصاد بود. پیگو بیان داشت در شرایطی که هزینه یا منفعت نهایی خصوصی و اجتماعی برای یک کالا برابر نیست؛ تولیدکننده خصوصی انگیزه ای برای رعایت منافع اجتماع نداشته و سعی دارد تولید را مبتنی بر منافع خصوصی خودش پی بگیرد؛ در نتیجه ثمره بازار برقراری شرایط بهینه اجتماعی (برقراری هزینه و منفعت نهایی اجتماعی) نخواهد بود. پیگو در مقاله ی اقتصاد رفاه معتقد بود که وجود اثر جانبی و تفاوت هزینهٔ نهایی خصوصی و اجتماعی، دو اثر مخرب در اقتصاد خواهد داشت: الف) بخشی از آحاد اقتصادی منفعتی کسب می کنند که برای آن هزینه ای نپرداخته اند و بخشی نیز زیان هایی می بینند که بابت آن جبرانی نخواهند داشت. ب) در صورت وجود اثر جانبی منفی، کالای دارای اثر خارجی بیش از حد بهینه تولید خواهد شد و در حالت اثر جانبی مثبت، با کمبود تولید نسبت به حالت بهینه مواجه خواهیم بود. از همین رو پیگو معتقد
بود با برقراری مالیات یا یارانه بر کالای دارای اثر جانبی، باید تولید آن ها را در سطح بهینه قرار داد. بدین معنی که یارانه یا مالیات، هزینه ها یا منافع دیده نشده کالای دارای اثر جانبی را برای تولیدکننده عیان (درونی) کند تا تصمیم او در بهینه سازی منافع خصوصی اش به نتیجهٔ بهینه اجتماعی منجر گردد. اثر جانبی در تولید می تواند به دو صورت اثر جانبی مثبت و منفی باشد. به عنوان مثال آلودگی ناشی از تولید به عنوان اثر جانبی منفی، کالایی است که تولیدکننده از آن سود برده اما مجاورین تولید از آن متضرر می شوند. از آنجا که این کالا (آلودگی) در بازار مبادله نمی شود؛ تولید آن در سطحی غیر بهینه قرار خواهد گرفت؛ زیرا هزینهٔ نهایی آن با منفعت نهایی اش برابر نخواهد بود. تولیدکننده آلودگی را در سطحی تولید می کند که هزینه های نهایی تولید آلودگی برای کارخانه با منفعت نهایی تولید آلودگی برای کارخانه برابر گردد و در این محاسبه؛ هزینه های آلودگی برای مجاورین در نظر گرفته نمی شود. در حقیقت تولیدکنندهٔ کالای دارای اثر جانبی در این حالت بخشی از هزینه های فعالیت را در محاسباتش وارد نمی کند. مالیات پیگویی بر تولید کالای دارای اثر خارجی، در پی
درونی کردن این هزینه برای تولیدکننده است تا تولید کالای دارای اثر جانبی در سطح بهینه اجتماعی قرار بگیرد. با همین منطق می توان با کالاهای دارای اثر جانبی مثبت، همچون آموزش نیز همین برخورد داشت و برای تولید آن ها در سطح بهینه اجتماعی، یارانهٔ پیگویی پرداخت نمود. نحوه عملکرد مالیات پیگویی. همان طور که در شکل روبرو پیداست؛ صاحب بنگاه بدون دخالت دولت، در راستای برابرسازی منفعت نهایی با هزینه نهایی گام برمی دارد و سطح تولید خود را در Q_p قرار می دهد. در حالی که سطح بهینه اجتماعی کمتر از این میزان است. از همین رو می توان با برقراری مالیات به گونه ای سیاست گذاری کرد که نتیجه بهینه سازی شخصی صاحب بنگاه با بهینه اجتماعی یکسان گردد. همانگونه که در شکل پیداست؛ با برقراری مقداری معین مالیات؛ محل تقاطع منحنی هزینه نهایی صاحب بنگاه و منفعت نهایی او، با تقاطع هزینه نهایی اجتماعی و منفعت نهایی یکی شده و نتیجهٔ مورد نظر Q_s حاصل می گردد. کارکرد مالیات پیگویی به محل خرج شدن مالیات دریافتی، ارتباطی ندارد. به دیگر بیان لزومی ندارد مالیات اخذ شده به کسانی پرداخت گردد که از محل ایجاد اثر جانبی ضرر کرده اند. هدف از اخذ مالیات پیگویی
، صرفاً وارد کردن هزینه های اجتماعی در محاسبات بهینه یابی بنگاه است و همین امر به تنهایی ما را به نقطهٔ بهینه اجتماعی (برابری منافع و هزینه های اجتماعی) می رساند. مالیات پیگویی زمانی در عمل موفق خواهد بود که به صورت مستقیم بر انتشار اثر جانبی وضع گردند. در غیر اینصورت الزامی بر تحقق بهینهٔ اجتماعی وجود ندارد. به عنوان مثال، اگر کارخانه فولاد ایجاد آلودگی دارد؛ وضع مالیات بر تولید فولاد الزاماً محقق کننده بهینه اجتماعی نخواهد بود؛ بلکه شیوه صحیح مالیات ستانی وضع مالیات بر آلودگی هواست. با این حال اگر تولید آلودگی، تابع همگن خطی از تولید محصول باشد؛ وضع مالیات بر محصول بهینگی اجتماعی را در پی خواهد داشت. با این حال نباید از یاد برد که پیاده کردن مالیات پیگویی در عمل مستلزم اطلاعات وسیع دولت از ترجیحات آحاد اقتصادی برای محاسبه ترجیحات جامعه و بهینه اجتماعی است که این امر، فرایندی سخت و پرهزینه و در بسیاری از مواقع ناشدنی است؛ به همین دلیل تحقق بهینه اجتماعی با وضع مالیات پیگویی امری بعید به نظر می رسد. البته بهبود رفاه اجتماعی با وضع مالیات پیگویی امری است که در امکان آن شکی نیست؛ اما این بهبود به دلیل ضعف اطلاع
ات و محاسبات دولت، الزاماً به بهینه اجتماعی منجر نخواهد شد. مالیات پیگویی و زیان های مالیاتی. بر مبنای تحلیل های اقتصاد خرد، دریافت مالیات همواره با رفاه از دست رفته نسبت به حالت عدم وضع مالیات همراه است که این امر را می توان زیان ناشی از مالیات (tax distortion) قلمداد کرد. با این حال، نسبت مالیات پیگویی با زیان ناشی از مالیات، با دیگر انواع مالیات های متعارف متفاوت است. بوونبرگ (Bovenberg) و موجی (Mooij) معتقدند که وضع مالیات پیگویی نه تنها زیان ضمنی به همراه ندارد؛ بلکه دوگونه منفعت به همراه آن خواهد بود. اول اینکه مالیات پیگویی می تواند جایگزین مالیات هایی گردد که زیان ضمنی دارند و بدین شکل مالیات پیگویی بهبود دهندهٔ رفاه خواهد بود. دوم اینکه مالیات پیگویی عموماً با بهبود وضعیت محیط زیست انسان، رفاه را افزایش خواهد داد. دیگر گزینه ها در مقابل مالیات پیگویی. مالیات پیگویی یکی از راهکارهای ارائه شده برای نیل به بهینهٔ اجتماعی است. در ادبیات اقتصاد بخش عمومی راهکارهای دیگری نیز برای مشکل شکست بازار در حالت وجود اثر جانبی ارائه شده است: چانه زنی بین بازیگران. این ایده برای حل مسئلهٔ اثر جانبی توسط رونالد کوز م
طرح شد که جایزهٔ نوبل اقتصاد سال ۱۹۹۱ میلادی را برای او در پی داشت. در ایدهٔ کوز، بازیگران بازار در شرایطی که هزینهٔ مبادله کم و حقوق مالکیت قابلیت استیفا باشد؛ می توانند بر سر منافع و زیان های اثرات جانبی مذاکره کرده و به نوعی تولید تولید اثر خارجی را بین خود مبادله کنند. به عنوان مثال، اگر حقوق مالکیت مردم ساکن اطراف کارخانه ها قابل استیفا باشد، آن ها می توانند برای استیفای حقوق خود با صاحب کارخانه مذاکره کرده و در ازای تولید آلودگی، از او غرامت دریافت کنند. در این شرایط گویی بازاری برای تولید اثر جانبی ایجاد شده و هزینه های تولید آن به کارخانه تحمیل می گردد. در این حالت کارخانه تولید آلودگی را در سطحی قرار خواهد داد که منفعت نهایی هر واحد آلودگی با هزینهٔ پرداختی به ساکنین اطراف، برابر باشد. از دیگر رو ساکنین نیز مبلغی را برای تولید آلودگی قبول می کنند که برابر با زیان نهایی متحمل شده بابت آلودگی باشد. نتیجهٔ این امر تولید اثر جانبی در سطح بهینه اجتماعی خواهد بود؛ زیرا منفعت نهایی و زیان نهایی تمام بازیگران بازار برابر خواهد شد. باید توجه داشت که صرف وجود حقوق مالکیت و هزینه مبادله کم، منجر به تخصیص بهینه
اجتماعی خواهد شد. چگونگی تخصیص مالکیت بین طرفین بازی، تأثیری در نیل به نتیجهٔ بهینه نخواهد داشت. به عنوان مثال، اگر حق مالکیت بجای ساکنین اطراف کارخانه، به کارخانه تولیدکنندهٔ آلودگی اختصاص یابد؛ ساکنین باید مطابق با زیان نهایی خود، به کارخانه مبلغی پرداخته تا کارخانه تولید آلودگی را کم کند. کارخانه نیز در حدی تولید آلودگی را کاهش خواهد داد که منفعت نهایی آخرین واحد آلودگی با مبلغ پرداختی توسط ساکنین برابر باشد. در نتیجه باز هم بهینه اجتماعی به معنای برابری زیان و منفعت نهایی تمام بازیگران، محقق خواهد شد. مزیت راه حل چانه زنی نسبت به مالیات پیگویی، کم هزینه بودن است. با وجودی که در مالیات پیگویی دولت باید محاسبه ای دقیق از ترجیحات اجتماعی داشته باشد؛ در راه حل چانه زنی اصولاً به حضور مستقیم دولت نیازی نیست و بدون دخالت خارجی، بهینه اجتماعی محقق می گردد. با این باید مدنظر داشت که برقراری پیش فرض پایین بودن هزینه مبادله و قابل استیفا بودن حقوق مالکیت در بسیاری از مواقع برقرار نبوده و موجب می گردد که نتوان از راه حل چانه زنی برای مسئله اثرات جانبی استفاده کرد. ایجاد بازار برای اثرات خارجی. یکی دیگر از سیاست های
پیشنهادی برای مسئلهٔ اثرات خارجی، ایجاد بازار است. در این حالت متقاضیان تولید اثر خارجی، باید هزینهٔ آن را پرداخت کنند. هزینه مزبور در مکانیزم بازار تعیین می شود. لازمه این امر، برقراری امکان استیفای حقوق مالکیت خواهد بود. نتیجهٔ حاصل شده از بازار اثر خارجی، درصورتی که شرایط بازار رقابتی برای آن برقرار باشد؛ حالت بهینهٔ اجتماعی است؛ زیرا قیمت حاصل شده برابر با منفعت و زیان نهایی بازیگران بازار خواهد بود. نکتهٔ قابل توجه اینکه قیمت حاصل شده در این حالت، با نرخ مالیات پیگویی برابر می شود. می دانیم که در حالت مالیات پیگویی تولید اثرات جانبی به مقداری خواهد بود که منفعت نهایی آن با نرخ مالیات برابر گردد. از دیگر رو مالیات پیگویی برای برقراری بهینه اجتماعی باید به میزانی باشد که منفعت و زیان نهایی بازیگران بازار برابر شود. در نتیجه نرخ مالیات پیگویی با قیمت تعیین شده برای اثر خارجی برابر خواهد بود. مزیت این روش نسبت به مالیات پیگویی، هم هزینه بودن است. با این حال برقراری فرض امکان استیفای حقوق مالکیت و ایجاد بازار در هر شرایطی، میسر نیست. سهمیه بندی. یکی دیگر از ایده هایی که برای مسئله اثرات خارجی عنوان شده، سهمیه
بندی دولتی است. بدین شکل که دولت برای اثرات خارجی سقفی معین کرده که تجاوز از آن برای تولیدکننده اثر خارجی ممکن نباشد. مقدار سهمیه با توجه به ترجیحات اجتماعی به گونه ای تعیین می گردد که تولید در سطح بهینه اجتماعی قرار بگیرد. سهمیه بندی نیز مانند مالیات پیگویی گرفتار مسئله محدود بودن قدرت تشخیص دولت است؛ به همین دلیل تضمینی برای نیل به وضعیت بهینه با وجود سهمیه بندی وجود ندارد. از دهه ۱۹۷۰ میلادی شاهد هستیم که به مرور زمان روش سهمیه بندی با روش ایجاد بازار ترکیب شده و حالت بهینه تری از سهمیه بندی را شاهد هستیم. در این مدل، دولت بجای تعیین سهمیه تغییرناپذیر برای بنگاه ها، اجازه مبادله سهمیه بین بنگاه ها را داده و به نوعی بازار برای سهمیه تولید اثرات جانبی ایجاد کرده است. در حقیقت در این روش فقط سهمیه کلی صنعت برای ایجاد اثر جانبی تعیین می گردد و نحوه تخصیص این سهمیه بین بنگاه های مختلف، بدون دخالت دولت در بازار تعیین می گردد. در این شرایط تولید اثر جانبی نسبت به حالت قبل تفاوتی نمی کند، اما میزان تولید کالا و خدمات افزایش خواهد داشت؛ زیرا سهمیه ایجاد اثر جانبی از بنگاه های با بهره وری پایین تر به بنگاه های با ب
هره وری بالاتر منتقل شده و در مجموع سطح تولید کالا به دلیل افزایش بهره وری صنعت افزایش می یابد. لازم است ذکر شود که تخصیص اولیه سهمیه، تأثیری در نتیجه نهایی ندارد؛ زیرا قیمت بازار و مقدار تولید هر بنگاه که برابری هزینه نهایی و قیمت را ارضا می کند؛ ارتباطی با تخصیص اولیه سهمیه ندارند. خلاهای مالیات پیگویی. همانطور که در قسمت های قبلی ذکر شد؛ یکی از مهم ترین خلاهای مالیات پیگویی، محاسبهٔ نرخ مناسب است. بسیاری از اقتصاددانان اعتراف دارند که محاسبهٔ نرخی که منجر به برقراری بهینهٔ اجتماعی شود؛ ممکن نیست. محاسبهٔ نرخ مناسب به محاسبه زیان تک‎تک افراد ضرر دیده نیاز دارد، درحالی که زیان مزبور جنبه های روانی غیرقابل محاسبه دارد. یکی دیگر از مهم ترین انتقادات به مالیات، ایدهٔ کوز درباره‎ی مالیات پیگویی است. کوز در مقالهٔ مسئله ی هزینه ی اجتماعی بیان می دارد که یک‎جانبه دیدن اثر جانبی صحیح نیست. او معتقد است که مسئلهٔ اثر جانبی، دوجانبه است؛ بدین معنی که هم تولیدکنندهٔ اثرجانبی و هم فرد متاثر از آن در ایجاد اثر جانبی مؤثراند و اگر هرکدام از این ها حذف شوند، مسئلهٔ اثرجانبی و هزینه های آن بی معنی خواهد شد. به عنوان مثال ا
گر کارخانهٔ تولیدکنندهٔ آلودگی حذف گردد؛ مسئلهٔ اثر جانبی حذف می شود. این نتیجه با حذف ساکنین اطراف کارخانه نیز قابل دستیابی است. در نتیجه ایجاد زیان اجتماعی وابسته به عملکرد هر دو طرف بازار است و هزینهٔ آن را نیز هردو طرف باید بپردازند. با برقراری مالیات پیگویی و بهبود شرایط ناشی از اصلاح تولید اثر جانبی، با تعادل جدیدی روبرو خواهیم شد که در آن برای برقراری بهینهٔ اجتماعی نیازمند افزایش مالیات خواهیم بود. به عنوان مثال با ایجاد آلودگی توسط یک کارخانه و کاهش جمعیت ساکن در اطراف آن به وضعیت تعادلی خواهیم رسید. حال با برقراری مالیات و بهبود هوا، جمعیت اطراف افزایش خواهد یافت که این امر به معنای افزایش هزینهٔ اجتماعی ایجاد آلودگی است. تعادل جدید بدست آمده پس از برقراری مالیات و افزایش جمعیت ساکن اطراف کارخانه، بهینهٔ اجتماعی نخواهد بود و برای رسیدن به بهینه‎ی اجتماعی دوباره مجبور به برقراری مالیات بیشتر خواهیم بود. در این تحلیل می بینیم که برقراری مالیات پیگویی هیچ گاه موجب برقراری بهینهٔ اجتماعی نخواهد شد؛ زیرا پس از برقراری مالیات با افزایش جمعیت و افزایش هزینهٔ اجتماعی روبرو خواهیم بود. ریشهٔ این امر به تحلیل
اولیه کوز دربارهٔ دوجانبه بودن هزینهٔ اجتماعی بر می گردد و تاییدی است بر این تحلیل که تحمیل تمام هزینهٔ زیان اجتماعی به یک طرف بازیگر بازار، به بهینگی اجتماعی نمی‎انجامد.
مثلث قدرت دهی تد (قدرت پویا یا مثلث TED) شیوه ای در تحلیل رفتار متقابل برای خروج از مثلث کارپمن و حرکت از نقش های ناسالم به سمت آگاهی است. در سال ۲۰۰۳ این الگو در برابر مثلث کارپمن معرفی شد. در این مثلث هر یک از نقش ها به طور مثبت و سازنده و بدون بازی ذهنی اجرا می گردد و از روی هیجانات تصمیم گیری انجام نمی شود. تاریخچه. اگر کسی در مثلث کارپمن قرار گیرد، به واسطه نقشی که برعهده می گیرد می تواند در رابطه ایفای نقش کند و رابطه مادامی که افراد از نقش خود خارج نشوند، ادامه خواهد داشت. کسی که در بازی های این مثلث گرفتار می شود در واقع با تغییر بین نقش ها تصور و توهم بهبودی می کند حال آنکه او در لحظه جابجایی بین نقش ها فقط از رنج و درد نقش قبلی درآمده و در نقش جدید هم بزودی با درد و رنج آن مواجه خواهد شد؛ بنابراین: «شفای حقیقی نه در تغییر وضعیت بین نقشها، که در تحول در نقشها ست» از این منظر مثلث کارپمن به مثلث تد تبدیل می گردد که به کمک آن می توان از نقش خود به نقشی سازنده منتقل شد بدون آنکه وارد بازی طرف مقابل شد. نقش ها. محوریت در مثلث کارپمن "قربانی" ولی در مثلث TED "خلاق" یا " آفرینشگر" است. خلاق برخلاف قربانی ت
مرکزش روی "آنچه می خواهم" است ونه "آنچه نمی خواهم" تمرکز روی خواسته ها و نخواسته ها تحول آفرین است. خلاق روی راه حل ها متمرکز می شود نه یافتن مقصر. در مثلث قدرت دهی نقش ناجی باید تبدیل به نقش «مربی» شود. یعنی به جای اینکه طرف مقابل را نادیده بگیرد و به اصطلاح به او ماهی بدهد، به او ماهی گیری یاد دهد و به قربانی اجازه دهد که آرام آرام روی پای خود بایستد. اگر فرد ناجی متوجه شود که قدرتش صرفاً به خاطر حمایت از دیگران نیست و اگر دیگران به او نیازمند نباشند باز او معتبر است می تواند عملکرد مربی یا رهبر را داشته باشد. در مثلث قدرت دهی نقش ستمگر باید به موقعیت «چالشگر» حرکت کند و تنش پویا ایجاد کند. چالشگر با انتقاد سازنده فرد قربانی را از نقشش خارج می کند. در انتقاد سازنده چالشگر کل هویت و وجود فرد را هدف قرار نمی دهد بلکه با وضعیت من خوبم تو خوبی به او می گوید این رفتارت خوب نیست بیا راجع به آن با هم صحبت کنیم در حالی که ستمگر حالت من خوبم تو خوب نیستی را برقرار می کند و کل هویت و جود فرد مقابل را زیر سؤال می برد.
دوناوشتات یا شهر دانوب بیست و دومین منطقهٔ مسکونی وین واقع در اتریش است. دوناوشتات ۱۴۸٬۹۸۰ نفر جمعیت دارد و در شرق وین واقع است.
مسعود امینی تیرانی (زاده ۱۸ فروردین ۱۳۵۰) کارگردان فیلم، مستندساز و مدیر فیلمبرداری است. او در فیلم هایش توجه ویژه ای به فرم در سینما دارد. زندگینامه هنری. امینی تیرانی در سال ۱۳۵۰ در نجف آباد به دنیا آمد. فیلمسازی رادر سال ۱۳۶۵ با ساخت چند فیلم کوتاه در انجمن سینما جوان نجف آباد آغاز کرد. وی فارغ التحصیل رشته سینما گرایش فیلمبرداری از دانشگاه هنر تهران است.
بیداری برای سه روز فیلمی به کارگردانی مسعود امینی تیرانی محصول سال ۱۳۹۲ است. این فیلم در تاریخ ۱۳ مهر ۱۳۹۲ در گروه هنر و تجربه اکران شد. خلاصه داستان. پرویز پرستویی و سهیلا گلستانی تصمیم می گیرند سه روز بیدار بمانند و همزمان به کارهای عادی خود بپردازند.
پت کی یرنان (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون اهل کانادا و ایالات متحده آمریکا است. او صبح روز حملات ۱۱ سپتامبر در حال اجرای زنده بود و آن روز نزدیک به ۱۵ ساعت در گزارش زنده خود ادامه داد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به مترجم، انتقام جویان، مرد آهنی ۳، '، "شب در موزه"، "پسر هیچ کس"، "آنی"، "شکارچیان روح"، "هیولای پول"، "مرد عنکبوتی شگفت انگیز ۲"، "آنی"، "بدون توقف"، ' و "دکتر استرنج" اشاره کرد.
برف باران یا باران و برف آمیخته (به انگلیسی آمریکایی: Rain and snow mixed) گونه ای بارش آمیخته از باران و برف نیمه ذوب شده است. برخلاف تگرگ ریزه که سخت و باران منجمد که تا زمان برخورد به جسم دیگری روی زمین، مایع و سیال هستند، برف باران نرم و شفاف است اما رگه هایی از بلورهای یخ که ناشی از بلورهای برفی به نام برفابه هستند را در خود دارند. در هر مکان، برف باران معمولاً به طور خلاصه به عنوان یک مرحله انتقال از باران به برف یا بالعکس رخ می دهد، اما پیش از تبدیل کامل به سطح برخورد می کند. کد متار برف باران RASN یا SNRA است. واژه شناسی. این نوع بارش در بیشتر کشورهای مشترک المنافع معمولاً به عنوان "برف باران" (sleet) شناخته می شود. ولی خدمات هواشناسی ملی ایالات متحده آمریکا از اصطلاح "sleet" برای اشاره به پدیده تگرگ ریزه استفاده می کند.
رام نات کوویند (؛ زادهٔ ) سیاست مدار و وکیل اهل هند است. وی در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۷ به عنوان چهاردهمین رئیس جمهور هند انتخاب شد. دوره ریاست جمهوری وی در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۲ به پایان رسید و دراپادی مورمو جانشین او شد. وی پیش از رسیدن به ریاست جمهوری، بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ فرماندار ایالت بیهار هند بود. زندگی. کوویند در کانپور دهات، ایالت اوتار پرادش متولد شد. پدرش یک کشاورز بود. او دارای مدرک لیسانس در تجارت و لیسانس حقوق از کالج DAV (وابسته به دانشگاه کانپور) است. کوویند یک دالیت و مورد حمایت حزب حاکم بهارتیا جاناتا (بی جی پی) است؛ دالیت ها پایین ترین طبقه اجتماعی در نظام کاستی هند به شمار می رفتند. وی دومین رئیس جمهور دالیت هند است. ک.ر. نارایان، دهمین رئیس جمهور هند، اولین دالیتی بود که به این مقام دست یافت. او نگرشی نزدیک به حزب ملی داوطلبان هندو که متهم به تنفر از مسلمانان است، دارد. مسئولیت ها. رام نات کوویند از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ فرماندار بیهار بود. وی همچنین به عنوان عضو مجلس راجیا سابا از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶ خدمت کرده است. رام نات کوویند در انتخابات ریاست جمهوری هند که در ژوئیه ۲۰۱۷ برگزار شد با کسب حدود دو سوم از آر
ای نمایندگان مجالس قانون گذاری هند با پیروزی بر خانم میرا کوما به عنوان چهاردهمین رئیس جمهوری هند انتخاب شد. رای گیری به صورت مخفی برگزار شد و بنابراین نمایندگان مجبور به رای دادن به نامزد مورد حمایت حزب خود نبودند. ۴۸۹۶ عضو مجلس فدرال و مجالس ایالتی در این انتخابت شرکت کردند. و او توانست با کسب دوهزار و ۹۳۰ از مجموع چهار هزار و ۸۹۶ رای پیروز شود.
مهدی جعفری (زاده ۱۳۴۸) کارگردان فیلم، مدیر فیلمبرداری و مستندسازاست. زندگینامه هنری. جعفری متولد ۱۳۴۸ اهواز است. پس از جنگ ایران و عراق همراه با خانواده به اصفهان نقل مکان کرده و موقتاً در شهر نجف آباد ساکن شدند. او پس از یک دوره کوتاه بازیگری در تئاتر، کار فیلمسازی را از سال ۱۳۶۴ با حضور در انجمن سینمای جوانان نجف آباد آغاز کرد؛ سپس در سال ۱۳۶۷ وارد دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر تهران شد و تحصیلات خود را در رشته کارشناسی کارگردانی سینما تکمیل کرد. وی از ۱۳۷۳ به ساخت فیلم های کوتاه داستانی روی آورد و از سال ۱۳۸۳ به عنوان مدیر فیلمبرداری در سینمای ایران مشغول به کار است. مهدی جعفری در کنار فیلمبرداری سینما ساخت چندین مستند کوتاه و بلند را نیز در کارنامه خود دارد. او همچنین عضو هیئت مؤسس انجمن فیلم کوتاه ایران در خانه سینما است. حضور یکی از فیلم های کوتاه او به نام کمی بالاتر در میان ده فیلم بخش مسابقه فیلم های کوتاه جشنواره بین المللی فیلم برلین در سال ۲۰۰۶ به عنوان یکی از افتخارات فیلم کوتاه ایران به شمار می رود. وی در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را برای فیلم سینمایی یدو دریافت
کرد. جوایز و نامزدی ها. ۱- جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران جشنوارهٔ تورین - ایتالیا (۱۳۷۹) برای فیلم زیارت ۲-جایزهٔ بهترین فیلم کوتاه تجربی از جشنوارهٔ فیلم کوتاه تهران (۱۳۸۱) برای فیلم برکه ۳- جایزهٔ بهترین فیلم کوتاه از جشن خانه سینما برای فیلم کمی بالاتر (۱۳۸۴) ۴- جایزهٔ بهترین فیلم کوتاه از جشنواره دیدار ـ تاجیکستان (۲۰۰۷) برای فیلم کمی بالاتر ۵-جایزهٔ بهترین فیلم کوتاه از جشنواره حقوق بشر کابل (۲۰۱۱) ۶-جایزهٔ بهترین فیلم مستند از فسیتوال فیلم قبرس برای فیلم هر کجا بروم آسمان مال من است (۲۰۱۰) ۷- جایزهٔ سیمین بهترین فیلم کوتاه از بخش بین الملل جشنوارهٔ فیلم رشد (۱۳۸۵) برای فیلم همهٔ روزهای خوب ۸- جایزهٔ فرانچسکوگارسیا از جشنوارهٔ هوسکا اسپانیا (۲۰۰۷) برای فیلم پنجره ۹- جایزهٔ بهترین تصویربرداری از جشنوارهٔ بین المللی رشد (۱۳۷۹) برای فیلم مستند صنعتی دام ۱۰-جایزهٔ بهترین فیلم برداری از دومین جشنواره مستند کیش برای فیلم مستند داستانی یموت یک خانه یک ایل ۱۱- جایزه بزرگ شهید آوینی از جشنواره سینما حقیقت برای فیلم مستند نام ونشان (۱۳۹۴) ۱۴- دیپلم افتخار جشنواره فیلم های کودک و نوجوان اشلینگل آلمان (۲۰۱۶) برای فیلم س
ینمایی بلوگا ۱۵- سیمرغ زرین بهترین فیلم از نگاه ملی از سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم سینمایی ۲۳ نفر ۱۶-پروانه زرین بهترین فیلمنامه و بهترین فیلم از بخش ملی و جایزه بهترین کارگردانی از بخش بین الملل سی و دومین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان اصفهان برای فیلم سینمایی ۲۳ نفر ۱۷-سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از سی و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم یدو (۱۳۹۹) ۱۸- پروانه زرین بهترین کارگردانی بخش بین الملل از سی و چهارمین جشنواره فیلم های کودکان ونوجوانان اصفهان برای فیلم سینمایی یدو -۱۴۰۰ ۱۹- برنده جایزه سیفژ برای فیلم یدو در سی و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان اصفهان -۱۴۰۰
ماریس اشترومبرگس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل لتونی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
در سال ۱۳۹۵ جمعیت این استان ۱٬۲۷۰٬۴۲۰ نفر بوده است. پر جمعیت ترین شهرستان این استان شهرستان اردبیل می باشد. جمعیت شهرستانهای استان اردبیل بر پایه سرشماری سال های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۵ خورشیدی بدین شرح است:
آناتولی بی بیوف (; ؛ زادهٔ )، یک سیاست مدار اهل اوستیای جنوبی است. وی پس از پیروزی در چهارمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اوستیای جنوبی، از ۲۱ آوریل ۲۰۱۷ میلادی، به عنوان چهارمین رئیس جمهور این کشور، قدرت را در دست گرفته بود و در پنجمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اوستیای جنوبی، از رقیب خود آلان گاگلویف شکست خورد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
مهرشاد حاتمی سیاست مدار ایرانی زاده 1369 از سال 2021 در لیست تحریم ایالات متحده آمریکا شاخه نظامی حزب اله لبنان جایزه 5.000.000 دلاری آمریکا برای دادن اطلاعات از وی وی از سال 2015 با اداره حفاظت اطلاعات همکاری داشته تا کنون اهل ازنا استان لرستان == وی زاده 1990 استان لرستان،شهرستان ازنا می باشد تا مقطع تحصیلی.وزارت اطلاعات،جمهوری اسلامی ایران.تاکنون مامور در بیمه و بانک پاسارگاد تا کنون
هوای تازه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۵ به کارگردانی حسن فتحی و محمد رحمانیان، نویسندگی و تهیه کنندگی اسماعیل عفیفه می باشد که از شبکه ۳ پخش شد. در ۳۲ قسمت ۳۰ دقیقه ای تهیه شد. جوانی (نصرا… رادش) که داماد سرخانه می باشد در خانه پدر زن خود با مشکلات عدیده ای روبه رو می شود. در هر قسمت از این مجموعه شاهد ماجرای تازه ای هستیم و …
دومنتی کولومبگوو (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل گرجستان و به عنوان چهاردهمین نخست وزیر جمهوری نیمه ریاستی اوستیای جنوبی شناخته می شود.
لئونید تیبیلوف (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی و سومین رئیس جمهور اوستیای جنوبی بود. او این سمت را از ۱۹ آوریل ۲۰۱۲ تا ۲۱ آوریل ۲۰۱۷ بر عهده داشت. وی در فاصله سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ ریاست کاگ ب را در اوستیای جنوبی عهده دار بود.
استان آذربایجان غربی دارای ۲۰ شهرستان است. شهرستان ارومیه پرجمعیت ترین شهرستان استان است. این استان در سال ۱۳۹۵ دارای ۳٬۲۶۵٬۲۱۹ نفر جمعیت بوده است. شهرستانهای استان آذربایجان غربی بر پایه سرشماری سال های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۵ خورشیدی بدین شرح است:
همسفر یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۹ به، نویسندگی شعله شریعتی و کارگردانی و تهیه کنندگی قاسم جعفری است که از شبکه ۳ پخش شد و در ۳۰ قسمت ۴۵ دقیقه ای است. "همسفر" قصه جوان هایی است که در نیمه راه زندگی از همراهی هم بازمی مانند. همسفر روایت غربت و تنهایی آدم هاست، آدم هایی که تا دیروز با عشق در کنار هم بودند و در فردایی که خیلی دور نیست به جدایی می اندیشند…
روابط ایران و کویت () روابط دو جانبه بین جمهوری اسلامی ایران و کویت می باشد. کویت از حامیان اصلی عراق در جنگ علیه ایران بود. کویت دارای روابط نزدیک با ایران بوده است به طوری که این کشور در سال ۲۰۱۴ روابط خود با ایران را «عالی و تاریخی» توصیف کرد. ولی وقایع ماه های ژوئن و ژوئیه ۲۰۱۷ منجر به تیرگی روابط کویت با ایران شده است. در آخرین اقدام در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷ کویت اقدام به محدود کردن فعالیت دیپلماتیک ایران در آن کشور شد. روابط دو کشور قبل از انقلاب ۱۳۵۷. پیش از استقلال کویت، با اینکه دو سوم جمعیت این شیخ نشین را ایرانیان تشکیل می دادند، دولت ایران در کویت نمایندگی کنسولی نداشت. روابط حاکمان کویت نیز با ایرانیان و دولت ایران، روابط حسنه ای نبود. در بیستم اردیبهشت ۱۳۲۹ میرسید علی لواسانی که نمایندگی اداره دخانیات ایران را در کویت داشت، به عنوان اینکه خود را تنها فرد دارای نمایندگی از دولت ایران در این شیخ نشین می دانست، به مناسبت بازگرداندن پیکر رضا شاه به ایران، مجلس یادبودی برای او در یکی از مساجد کویت گرفت اما پلیس کویت به این مراسم حمله کرد و آن را به هم ریخت و لواسانی را هم به مدت سه ساعت بازداشت کرد. شیخ کویت
سپس لواسانی را احضار و به او اعلام کرد که باید ظرف ده روز کویت را ترک گوید. وقتی این مهلت سررسید و لواسانی حاضر نشد کویت را ترک کند، کنسول انگلیس او را احضار کرد و به وی هشدار داد که اگر کویت را ترک نکند، به زندان خواهد افتاد. لواسانی گفت مأمور دولت ایران است و تنها به حکم دولت ایران از آنجا خارج می شود. انگلیسی ها هم او را دستگیر کردند و به فرودگاه بردند و سوار هواپیما کردند و به ایران فرستادند. پس از استقلال کویت در سال ۱۹۶۱، ایران از جمله اولین کشورهایی بود که کویت را به رسمیت شناخته و در ۱۲ ژانویه ۱۹۶۲ سفارت ایران را در این کشور تأسیس کرد. در دسامبر ۱۹۶۷ شیخ صباح الاحمد الجابر الصباح وزیر خارجه وقت کویت در رأس یک هیئت سیاسی به ایران سفر کرد؛ و بدنبال آن محمدرضا پهلوی شاه ایران در ژوئیه ۱۹۷۰ با یک هیئت سیاسی- اقتصادی به کویت رفت. با حاکمیت مجدد ایران بر جزایر سه گانه تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی در خلیج فارس در دسامبر ۱۹۷۲ روابط دو کشور رو به سردی نهاد. در دسامبر ۱۹۷۳ مناسبات دو کشور به حالت عادی بازگشت و تا سال ۱۹۷۸ زمان پیروزی انقلاب اسلامی ایران ادامه داشت. روابط دو کشور بعد از پیروزی انقلاب. روابط دو کشو