Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا درست می کنند، سپس توده ای از طلا را داخل آن می اندازند و سیندری می گوید که با دستگاه فوت کن آن را فوت کند تا او به بیرون می رود و بر می گردد. در این هنگام لوکی به شکل پشه ای چشم بروک را نیش می زند و برای پاک کردن خون از چشمش وقفه ای در دمیدن حاصل می شود که برای همین دستهٔ چکش ثور کوتاه است به طوری که قابل حمل با یک دست است. لوکی شرط را می بازد و هنگامی که می خواهند سر او را ببرند می گوید که باید گردن او را ببرند و او روی گردنش شرط نبسته برای همین آن ها چاره ای ندارند و برای درسی عبرت لب های او را می دوزند.
بتریس آلتریبا (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما، مدل (شخص)، و بازیگر تئاتر اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "چشمان بدون چهره"، "بینوایان"، "پشت درهای بسته، و "زیبا باش اما خفه شو" اشاره کرد.
ماگالی آمادئی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، مدل اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "خانه دی" اشاره کرد.
سوآد آمیدو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "مونیخ"، "یک مرد و یک زن"، "نبرد سه پادشاه"، "و هم اکنون … خانم ها و آقایان" و "بهترین سالهای یک زندگی" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است. زندگی نامه. او دختر بازیگری به نام حمیدو بود. فعالیت حرفه ای او با همکاری با پدرش در فیلم کوتاه "چای نعناع" در سال ۱۹۶۳ آغاز شد. سپس کلود للوش او را برای بازی در نقش دختر انوک امه در فیلم "مردی و زنی" (۱۹۶۶) انتخاب کرد. او در جوانی، آموزش بازیگری را با آنیست فرای آغاز کرد. سپس در مؤسسه New Square Sylvia Monfort آموزش دید و پس از آن با ژان-لوئی مارتن-بارباز، جان استراسبرگ و آندریاس ووتسیناس دوره دید. از اوایل دههٔ ۱۹۸۰، در سینما و تلویزیون فعالیت داشت. او با ایفای نقش در فیلم "برادر بزرگ" ساختهٔ فرانسیس ژیرو به شهرت رسید و برای آن نامزد دریافت جایزهٔ سزار امیدبخش ترین بازیگر زن شد. همچنین با کارگردانانی چون ژرار اوری، ژاک دره، آریل زیتون، ژرار لوزیه و استیون اسپیلبرگ همکاری داشت. در ۲۳ دسامبر ۱۹۸۷ با کارگردان فابین انتنین
ته ازدواج کرد، اما این ازدواج در ۱۵ مارس ۱۹۹۱ به جدایی انجامید. وی در سال ۲۰۰۸، نشان لژیون دونور را دریافت کرد. آمیدو در سال ۲۰۰۹، نخستین فیلم کوتاه خود با نام "کامی و جمیلا" را کارگردانی کرد، اما استعداد خود را در مقام فیلمساز با فیلم دومش "قرار با نینت" به اثبات رساند؛ این فیلم در جشنواره های بسیاری به نمایش درآمد.
فابین انتنینته (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، هنرپیشه اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی وی می توان به دیسکو اشاره کرد.
کریستوفر گیست (۱۷۰۶–۱۷۵۹) یک کاشف، نقشه بردار و مرزبان انگلیس استعماری بود. وی یکی از نخستین کاشفان اروپایی سرزمین اوهایو (ایالات کنونی اوهایو، شرق ایندیانا، پنسیلوانیا غربی، و شمال غربی ویرجینیا غربی، ایالات متحده) بود. وی نخستین کسی است که اطلاعاتی دقیق از اوهایو به دست آورده و به بریتانیا داد. در آغاز جنگ فرانسه و هند (۱۷۵۴)، همراه با سرهنگ جورج واشینگتن در عملیات هایی در بیابان شرکت کرد و جان واشینگتن را دو بار در دو موقعیت متفاوت نجات داد. منابع. ویکی پدیای انگلیسی.
زبیگنیف مسنر (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل لهستان بود.
صومعهٔ بانوی مرفع کارمل () در گذشته یک صومعهٔ کاتولیک بوده که در محوطه عمومی سانتا ماریا مایور در لیسبون، پرتغال واقع شده است. این صومعهٔ قرون وسطایی در واقعهٔ زمین لرزه ۱۷۵۵ لیسبونویران شد، و "کلیسای" گوتیک ویران شده "بانوی مرفع کارمل" (به ) در نمای جنوبی صومعه، اثری است که پس از زلزله بزرگ ساخته شده است و هنوز در شهر قدیمی قابل مشاهده است. تاریخچه صومعه در سال ۱۳۸۹ توسط دونو آلوارش پریرا (فرمانده عالی نظامی پادشاه) تأسیس شد، که از صومعه کوچک کارملی که در زمین های خریداری شده از خواهرش بئاتریز پریرا و دریاسالار پسنها قرار داشت، نشأت گرفته بود. بازسازی صومعه در حدود سال ۱۳۹۳ آغاز شد. در سال ۱۴۰۷، محراب و بخش انتهایی کلیسای صومعه تکمیل شد و این امر اجازه داد اولین مراسمات مذهبی در همان سال برگزار شود. تا سال ۱۴۲۳، سلول های اقامتی تکمیل شدند و این امکان را فراهم کردند که راهبان کارملی از مورا (جنوب پرتغال) در ساختمان ساکن شوند، از جمله پدر نونو د سانتا ماریا، دونو آلوارش پریرا، که ثروتش را به صومعه اهدا کرد و به آن پیوست. تا سال ۱۵۵۱، صومعه شامل ۷۰ روحانی و ۱۰ خادم بود و اجاره زمین حدود ۲۵۰۰ کروزادو در سال پردا
خت می کرد. در سال ۱۷۵۵، زلزله ای در سواحل پرتغال باعث خسارات جدی به صومعه شد و کتابخانه آن که حدود ۵۰۰۰ جلد کتاب داشت به طور کامل تخریب شد. در آن زمان، ۱۲۶ روحانی مجبور به ترک ساختمان شدند و ابتدا به کوتوفیا و سپس به کامپو گرانده منتقل شدند. تعمیرات جزئی در سال ۱۸۰۰ انجام شد و در این زمان کاشی های سقف تعمیر شدند. ده سال بعد، سایت صومعه توسط گارد سلطنتی پلیس اشغال شد که شامل استقرار سربازان تیرانداز در سال ۱۸۱۴ و ارتش ذخیره در سال ۱۸۳۱ بود. در سال ۱۸۳۴، تعمیرات توسط دپارتمان کارهای عمومی برای تطبیق صومعه به عنوان دادگاه قضایی منطقه سوم انجام شد. کلیسا هرگز به طور کامل بازسازی نشد و به عنوان کارگاه اره کشی اجاره داده شد، قبل از اینکه دستورهای مذهبی از کشور اخراج شوند. در آن زمان، اولین و دومین شرکت های پیاده نظام برای نگهبانی شهری در صومعه مستقر شدند و بعداً، اولین اسکادران سواره نظام در سال ۱۸۴۵. ساختمان ها و سایت در سال ۱۸۶۴ به انجمن باستان شناسان پرتغال اهدا شد که ساختمان ویران شده را به موزه تبدیل کردند. در سال ۱۹۰۲، تیمی مسئولیت بازسازی نمای صومعه را بر عهده گرفت. بین سال های ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲، دیوارهای اطراف صو
معه کارمو بازسازی شدند و چندین قوس ساخته شد، تحت هدایت معمار لئونل گایا. در سال ۱۹۵۵، مجوز اجرای پروژه های عمومی برای حفظ و بازسازی نمای ساختمان ها و سقف های ساختمان های نظامی داده شد. در ۲۸ فوریه ۱۹۶۹، زلزله ای به سقف کلیسا آسیب رساند. در طول رویدادهای انقلاب میخک، صومعه توسط شورشیان نظامی که مخالف رژیم نوو بودند محاصره شد. آخرین رئیس جمهور رژیم، مارسلو کایتانو و نیروهای وفادار به رژیم در ساختمان ها محبوس شده و در نهایت به رئیس جمهور آینده دموکراتیک، آنتونیو د اسپینولا تسلیم شدند. صومعه قدیمی در نهایت به مقر گارد جمهوری تبدیل شد. معماری صومعه کارمو و کلیسای آن بین سال های ۱۳۸۹ و ۱۴۲۳ در سبک گوتیک ساده که برای دستورات مذهبی گدایی گر معمول بود، ساخته شدند. همچنین تأثیراتی از صومعه باتالیا، که توسط پادشاه ژوآن اول تأسیس شده بود و در همان زمان در حال ساخت بود، دیده می شود. در مقایسه با دیگر کلیساهای گوتیک شهر، گفته شده که کلیسای کارمو در معماری و تزئینات خود تأثیرگذارترین بوده است. کلیسا دارای نقشه ای به شکل صلیب لاتین است. نمای اصلی دارای یک درگاه با چندین آرک ولتی و ستون هایی با نقوش گیاهی و انسان نما است. پنج
ره گل رز بالای درگاه به طور جزئی تخریب شده است. سمت جنوبی کلیسا با پنج پشت بند پروازی که در سال ۱۳۹۹ پس از فرو ریختن دیوار جنوبی در طول کار ساخت اضافه شد، تقویت شده است. صومعه قدیمی، که در سمت راست نما قرار دارد، در اوایل قرن بیستم به سبک نئوگوتیک بازسازی شد. فضای داخلی کلیسا شامل یک شبستان با سه راهرو و یک محراب با یک کلیسای اصلی و چهار کلیسای جانبی است. سقف سنگی شبستان پس از زلزله فرو ریخت و هرگز بازسازی نشد و تنها قوس های نوک تیز بین ستون ها باقی مانده اند. صومعه کارمو در محله شادو، روی تپه ای مشرف به میدان روسیو و روبروی تپه قلعه لیسبون قرار دارد. این صومعه در مقابل یک میدان آرام (میدان کارمو) واقع شده است و بسیار نزدیک به آسانسور سانتا ژوستا قرار دارد. موزه امروزه کلیسای ویران شده کارمو به عنوان موزه باستان شناسی (Museu Arqueológico do Carmo یا موزه باستان شناسی کارمو) استفاده می شود. شبستان و محراب کلیسای کارمو محل یک موزه باستان شناسی کوچک است که شامل آثار تاریخی از تمامی دوره های تاریخ پرتغال است. شبستان شامل مجموعه ای از مقبره ها، فواره ها، پنجره ها و دیگر بقایای معماری از مکان ها و سبک های مختلف است
. کلیساهای جانبی قدیمی محراب نیز به عنوان اتاق های نمایشگاهی استفاده می شوند. یکی از آن ها شامل اشیاء پیش تاریخی برجسته ای است که از یک دژ نزدیک آزامبوجا (۳۵۰۰–۱۵۰۰ پیش از میلاد) حفاری شده است. مجموعه مقبره های گوتیک شامل مقبره فرنائو سانچز، پسر نامشروع پادشاه دینیش اول (اوایل قرن چهاردهم)، با تزئیناتی از صحنه های شکار گراز، و همچنین مقبره باشکوه پادشاه فرناندو اول (سلطنت ۱۳۶۷–۱۳۸۳) است که از صومعه فرانسیسکن سنتارم به این موزه منتقل شده است. دیگر نمایشگاه های برجسته شامل مجسمه ای از یک پادشاه قرن دوازدهم (شاید آلفونسو انریکش)، آزولیژوهای مورو و اشیائی از دوره های رومی و ویزیگوت است.
کلان فرگشت یا فرگشت کلان ، نوعی از فرگشت است که در اکثریت گونه ها اتفاق می افتد و نقطه مقابل خردفرگشت می باشد که به تغییرهای فرگشتی کوچک در آلل های یک گونه یا جمعیت گفته می شود. کلان فرگشت و خردفرگشت به شرح فرایندهایی که در مقادیر مختلف رخ می دهند، می پردازد. بسته به نیروهایی که تصور می شود هدایت کننده آن هستند، فرایند گونه زایی ممکن است در چارچوب نظر باشد. دیرینه شناسی، زیست شناسی فرگشتی، ژنومیک تطبیقی و فیلواستراتریگرافی ژنومی اکثر شواهد را برای الگوهای کلان فرگشت و فرایندها ارائه می دهد. ریشه کلمه. یوری فیلیپشنکو، حشره شناس روس برای اولین از واژه های کلانفرگشت و خردفرگشت را در سال ۱۹۲۷ به زبان کاری آلمانی اش ابداع نمود،"Variabilität und Variation". از زمان آغاز این دو اصطلاح، معانی آنها چندین بار مورد تجدید نظر قرار گرفته است. اصطلاح کلان فرگشت هنگامی که توسط نویسندگانی چون دیرینه شناس اتو شیندوولف برای توصیف تئوری های خود در مورد فرگشت هدفمند درآمد، مورد پسند قرار نگرفت. این عقیده حیاتی بود که جانداران به دلیل "نیروی محرک" درونی در جهتی مشخص، فرگشت می یابند. کلان فرگشت شامل تغییرهایی می باشد که در مقیاس ز
مانی زمین شناسی رخ می دهد، در مقابل با خردفرگشت که در هر مقطع زمانی ممکن است رخ دهد. کلان فرگشت و ترکیب مدرن. توسط ترکیب مدرن در اوایل قرن بیستم، به نظر می رسد که کلان فرگشت از تاثیر پیچیده خردفرگشت حاصل شده باشد. بنابراین، تمایز بین کلان فرگشت و خردفرگشت چندان اساسی نمی باشد، تنها تفاوت بین ان دو زمان و مقیاس می باشد. طبق مشاهدات ارنست و. مایر، فرگشت خاص چیزی جز برون یابی و بزرگن مایی رویدادهایی که در میان جمعیت ها و گونه ها اتفاق می افتد، نیست … تشخیص دادن دلایل خردفرگشت ها و کلان فرگشت ها گمراه کننده است." با این حال، زمان یک عامل مورد نیاز برای تمایز نیست – کلان فرگشت ها ممکن است بدون ترکیب تدریجی تغییرهای کوچک اتفاق بیفتند. تکثیر کلی ژنوم می تواند در یک نسل واحد رخ دهد – و این امر بخصوص در گیاهان رایج می باشد. تغییرها در ژن های تنظیم کننده فرگشت نیز فاکتور مهمی در تولید گونه زایی از طریق تغییرهای بزرگ و نسبتاً ناگهانی در مورفولوژی جانوران می باشد. انواع کلان فرگشت. روش های بسیاری برای مشاهده کلان فرگشت ها وجود دارد، به عنوان مثال مشاهده تغییرها در ژنتیک، مورفولوژی، طبقه بندی، اکولوژی و رفتار جانداران، هر
چند با یکدیگر مرتبط هستند. ساهنی ات آل. این ارتباط را به عنوان «با افزایش تنوع طبقه بندی، انگیزه هایی برای استفاده از چهارپایان به حالت های جدید زندگی وجود دارد، که در ابتدا ممکن است منابع نامحدود به نظر برسند، تعداد کمی از رقیبان و پناهندگی احتمالی از خطر وجود دارد؛ و با افزایش تنوع زیست محیطی، گونه ها متنوع می شوند. از اجدادشان با نرخ بسیار بیشتری در بین جانوران با اقتباس های برتر، نوآورانه یا انعطاف پذیرتر» اظهار نمود. موضوعات پژوهشی. پژوهش هایی که در راستای کلان فرگشت انجام گرفته است، شامل موارد زیر می باشد:
ژوزف پینکوفسکی (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل لهستان بود.
خُردفرگشت یا فرگشت خُرد، به تغییرها در تناوب آلل ها گفته می شود که در طول زمان در یک جمعیت رخ می دهد. این تغییر به دلیل چهار فرایند اتفاق می افتد: جهش، انتخاب (طبیعی یا مصنوعی)، شارش ژنی و رانش ژنی. این تغییر در حدود مدت زمان فرگشتی کوتاهی در مقایسه با زمانی وصف شده برای کلان فرگشت اتفاق می افتد که کلان فرگشت به تغییرهای بزرگتری که در جمعیت رخ می دهد گفته می شود. (در اصطلاحات تکاملی) ژنتیک جمعیت شاخه ای از زیست شناسی می باشد که ساختارهای ریاضیاتی را در فرایند خردفرگشت فراهم می آورد. ژنتیک بوم شناختی خود را با مشاهده ریزگردها در طبیعت درگیر می کند. به طور معمول، نمونه های قابل مشاهده از تکامل نمونه هایی از خردفرگشت می باشد. به عنوان مثال، سویه های باکتریایی که مقاومت آنتی بیوتیکی دارند. در طول زمان خردفرگشت ها باعث گونه زایی در ظهور ساختارهای تازه، گاهی توسط خردفرگشت طبقه بندی می گردد. کلان و خردفرگشت فرایندهای تفکیکی را در مقیاس های مختلف نشان می دهد. تفاوت با کلان فرگشت. کلان فرگشت و خردفرگشت به توضیح فرایندهای یکسان می پردازد، و تنها در میزان مقیاس متفاوت هستند. خردفرگشت به تغییرهای تکاملی کوچک در یک گونه ی
ا جمعیت اشاره دارد (معمولاً به تناوب تغییرات آلل ها می پردازد) در حالی که کلان فرگشت، تکامل در مقیاس انبار ژنی مجزا می باشد. تمرکز مطالعات کلان فرگشت روی تغییرهای رخ داده روی گونه ها می باشد. چهار فرایند. جهش. جهش به تغییرهایی که در ترتیب دی ان ای در تمام ژنوم های سلولی گفته می شود که توسط خطا در میوز یا همانند سازی رخ دهد. از دلایل دیگر جهش می توان به امواج رادیواکتیو، ویروس ها، سازه جابجاشدنی و مواد جهش زا یا موتاژن ها اشاره کرد. خطاها اغلب در فرایند همانندسازی در پلیمیریزاسیون رشته ای اتفاق می افتد. این خطاها همچنین توسط خود ارگانیسم یعنی به وسیله فرایندهای سلولی مانند کمبود تغذیه ایجاد می شود. انتخاب. انتخاب فرایندی است که با استفاده از آن صفات وراثتی که باعث زنده ماندن ارگانیسم ها و تولیدمثل موفق در یک جمعیت در طی نسل های متوالی شایع تر می شود. گاهی تمایز میان انتخاب طبیعی و انتخاب مصنوعی یا گزینشی که تجلی انتخابی است که توسط انسان ها انجام می شود، بسیار ارزشمند است. این تمایز کاملاً پراکنده است. با این وجود انتخاب طبیعی بخش مهمی از انتخاب است. رانش ژنتیکی. رانش ژنتیکی تغییر در فراوانی نسبی است که در آن،
نوع ژن (آلل) در جمعیت به دلیل نمونه گیری تصادفی اتفاق می افتد؛ یعنی آلل های موجود در فرزندان جمعیت، نمونه تصادفی از والدین هستند. شارش ژن. شارش ژن یعنی تبادل ژن بین جمعیت ها، که معمولاً از همین گونه هستند. نمونه هایی از جریان ژن در یک گونه شامل مهاجرت و سپس تولید جانداران یا تبادل گرده است. انتقال ژن بین گونه ها شامل تشکیل جانداران ترکیبی و انتقال ژن افقی است. کاربرد واژه. اصطلاح خردفرگشت نخستین بار توسط گیاه شناس، رابرت گرین لیف لوییت، در سال ۱۹۰۹ در مجله Botanical Gazette به کار برده شد، او از این اصطلاح برای آنچه که او «رمز و راز» می نامد، چگونگی شکل گیری بی شکل بودن می پردازد، استفاده نموده است.
سرهنگ دوم جورج مونرو (گاهی اوقات به نام «مونرو» شناخته می شود) (۱۷۰۰–۱۷۵۷) یک سرباز اسکاتلندی-ایرلندی بود. او بیشتر به عنوان افسری از ارتش بریتانیا شناخته می شود که به دفاع از قلعهٔ ویلیام هنری در ۱۷۵۷ و در طول جنگ هفت ساله و جنگ فرانسه و سرخپوستان پرداخت اما موفق نبود و شکست خورد. این وقایع توسط جیمز فنوریور کوپر در رمان خود "آخرین موهیکان" (و اقتباس های بعدی تلویزیونی وسینمایی آن) مشهور شد.
هکتور خوزه کامپورا (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل آرژانتین بود.
رول بهاری (یا به انگلیسی spring roll) یک سبک از غذاهای چینی است که بیشتر در شرق آسیا تهیه می شود. رول های بهاری را می توان از سبزیجات، گوشت یا مرغ تهیه کرد. عموماً در اروپا این غذا را با رول تخم مرغ (Egg roll) اشتباه می گیرند. مشابه این غذا در ترکیه با نام بورک یا در کشورهای حاشیه خلیج فارس مشابه سمبوسه است. خمیر استفاده شده در رول بهار (که به عنوان بسته بندی مواد درونی عمل می کند) با آرد برنج تهیه می شود، این در حالیست که رول تخم مرغ (Eggroll) با یک خمیر از آرد گندم تهیه می شود اما برای دستور این خوراکی بطور سنتی در چین فقط از آرد گندم استفاده می شود. خاستگاه. این غذا که با نام پنکیک لاغر (به چینی 薄饼) هم شناخته می شود در جنوب رودخانه یانگ تسه چین برای اولین بار به شهرت جهانی رسیده است. علت انتخاب اسم اسپرینگ رول که به معنای رول بهاری می باشد برگرفته از جشن بهار چینی می باشد که این غذا در آن روز پخت می شود. طرز تهیه. دستور رول بهاری در هر نقطه از دنیا متفاوت است اما آن چیزی که مشترک است استفاده از این غذا بعنوان یک میان وعده می باشد. متداول ترین روش تهیه این خوراکی در خاورمیانه با خمیر فیلو (یوفکا) و مقداری ه
ویج و کلم خرد شده به همراه مرغ و سبزیجات از پیش تفت داده شده می باشد. در ابتدا باید مواد اولیه را در خمیر مربوطه رول و سپس در مقدار کمی روغن سرخ کرد. در کنار این غذا معمولاً از انواع سس یا سالادها استفاده می شود. میزان کالری. هر تکه رول بهاری با مرغ و سبزیجات (به وزن تقریباً ۷۵ گرم) حاوی اطلاعات تغذیه ای زیر است: "توجه داشته باشید که روغن شمارش نشده است." غذای منجمد. رول های بهاری که در ایران تحت عنوان اسپرینگ رول شناخته می شود معمولاً از قبل نیمه آماده می باشد و فقط نیاز به گرم شدن دارند. اسپرینگ رول های منجمد معمولاً بزرگتر از سایز معمولی چینی هستند و خمیر بسیار ضخیم تری دارند. در ایران برخی شرکت ها مانند کاله این محصول را به صورت منجمد وارد بازار کرده اند.
آلخاندرو آگوستین لانوس (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل آرژانتین بود.
حسین پرورش که همچنین به نام پرویز پرورش نیز شناخته شده، هنرپیشهٔ اهل ایران است. او از سال ۱۳۵۲ برای چندین سال استاد دانشگاه در رشتهٔ بازیگری در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. وی نخستین کسی بود که برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشنوارهٔ فیلم فجر شد و جالب اینکه پس از این جایزه، علیرغم پیشنهادهای بسیار ؛ دیگر هرگز به سینما بازنگشت. فعالیت. از سال ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۱، دورهٔ عمومی تئاتر را در یکی از دانشگاه های آمریکا گذرانده و سپس یک دورهٔ دو سالهٔ دانشگاهی را نیز در همین زمینه طی کرده است. از سال ۴۴ تا سال ۵۰، در یکی از استودیوهای فیلم سازی آمریکا، کار عملی بازیگری را آغاز کرد و چندی پس از شروع کار فراگیری، و همراه با آن، در کلاس های این استودیو به آموزش این فن نیز پرداخت. در طی همین دوره، نقش های کوتاهی در شش قسمت از شش مجموعه تلویزیونی بازی کرد. پرورش، پس از بازگشت به ایران، از سال ۱۳۵۲ به تدریس بازیگری در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک پرداخت. و در این مدت، تنها در چند نمایش تلویزیونی شرکت کرد. فیلم «کلاغ» (۱۳۵۶) ساخته بهرام بیضایی، نخستین کار سینمایی او در ا
یران بود و پس از انقلاب، در فیلم های : «آفتاب نشین ها» (۱۳۶۰) ساخته مهدی صباغ زاده، «نقطه ضعف» ساخته محمدرضا اعلامی و مجموعه تلویزیونی «اشک تمساح» (۱۳۶۲) ساخته مهدی نجیب زاده بازی کرده است. پرورش تا سال 1361 سرپرست بخش تئاتر دانشکدهٔ هنرهای زیبا بود و چند سال بعد از آن ایران را برای همیشه ترک کرد و در کالیفرنیا ساکن شد. جستارهای وابسته. • سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد
آرتورو اومبرتو ایلیا (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل آرژانتین بود.
ادواردو لوناردی (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل آرژانتین بود.
دیوید مایکل سالامن (؛ زادهٔ ۱۹۶۲) موسیقی دان، بانکدار و مدیر اجرایی آمریکایی است، که هم اکنون به عنوان مدیرعامل شرکت گلدمن ساکس فعالیت می کند. وی در اکتبر ۲۰۱۸ جایگزین لوید بلنکفین شد. سالامن در فاصله سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۶ مدیر بخش بانکداری سرمایه گذاری گلدمن ساکس بود.
ادلمیرو خولیان فارل (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل آرژانتین بود.
پدرو پابلو رامیرز (؛ ۳۰ ژانویه ۱۸۸۴ – ) سیاست مدار اهل آرژانتین بود.
آرتورو راوسون (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل آرژانتین بود.
آنتال آپرو (؛ – ) سیاست مدار کمونیست اهل مجارستان بود. او از ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۴ ریاست مجلس ملی مجارستان را بر عهده داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان انقلاب اکتبر شده است.
ویلم اسخرمرهورن (; زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل پادشاهی هلند بود.
نخست وزیر کره جنوبی دومین مقام عالی سیاسی و قائم مقام دولت کره جنوبی است که توسط رئیس جمهور کره جنوبی با تصویب مجلس ملی کره جنوبی منصوب می شود. صاحب مقام ملزم به عضویت در مجلس ملی نیست.
ابوالفوارس ماناذر بن جستان یا مناذر ششمین پادشاه دیلم از سلسله جستانیان از ۳۳۱ تا ۳۶۱ بود. جایگاه او در الموت بود. در سال ۳۳۱ حسن فیروزان پس از شکست از وشمگیر در گرگان ابتدا به ماناذر پناه برد. آن طور که ابراهیم صابی و ناطق بالحق نوشته اند ماناذر در ۳۵۳ق/۹۶۴م ماناذر به عنوان پادشاه دیلم، به ابوعبدالله محمد بن حسن بن قاسم علوی در مدینه نامه نوشت و او را دعوت کرد رهبری زیدی بین دیلمیان و گیلیان را برعهده بگیرد و او را در هوسم (رودسر) به امامت بگمارد. بر این اساس نتیجه گرفته می شود که قلمروی ماناذر در سده چهارم قمری/دهم میلادی از طالقان، رودبار الموت، سفیدرود، اشکور، تا لاهیجان را در بر می گرفته است. ابو عبدالله در سال ۳۵۳ در رودبار به ماناذر پیوست و پس از این که در ابتدا از امیرکا پسر ابوالفضل الثائر شکست خورد، نهایتاً هوسم را از او گرفت و با نام المهدی لدین الله حکومت کرد. او که از حمایت ناصریه گیلی و قاسمیه دیلمی بهره مند بود تلاش زیادی کرد تنش ها بین این مکتب را کاهش دهد و هر دوی آنها را معتبر معرفی کند. ماناذر دو پسر داشت، خسرو و فولاذ که به حکومت رسیدند. دخترش با عضدالدولهٔ دیلمی ازدواج کرد و مادر صمصام ال
دوله بود.
پاتریتسیا پلگرینو (؛ زادهٔ ) یک بازیگر، مجری تلویزیون و خواننده اهل ایتالیا است. او دانش آموختهٔ تئاتر سان کارلو در ناپل است و در زمینهٔ تئاتر با هنرمندانی چون ویتوریو گاسمن همکاری داشته است. وی خوانندهٔ سبک ایتالو دیسکو هم بوده است. از فیلم های وی می توان به "پاینده باد ایتالیا" اشاره کرد.
پینا چئی (؛ ۱۳ ژوئن ۱۹۰۴ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "عشق و آشوب"، "لا تراویاتا"، و "چشمان سیاه" اشاره کرد.
گابریله واریاله () تدوین گر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ما هفت خواهر بودیم"، "زن زناکار"، "برنج تلخ"، "آنا" و "" اشاره نمود.
لوچانو دوریا (؛ ۳۰ نوامبر ۱۸۹۱ – ) نویسنده، تهیه کننده، کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مردانه بکش"، "روسینی" و "ما هفت خواهر بودیم" اشاره کرد.
نونتسیو مالاسوما (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، و تدوین گر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "ما هفت خواهر بودیم"، "شیطان در صومعه" و "زن نابینای سورنتو" اشاره نمود.
رومینا موندلو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مارکیز"، "به سوی شگفتی"، "مظنون" و "شهردار" اشاره کرد.
رُزی ماتساکوراتی (؛ زادهٔ ۹ مه ۱۹۳۸ - ۱۶ اکتبر ۲۰۲۰) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شوهران جوان"، "شب"، "راهبهٔ مونتزا" و "ساحل" اشاره کرد.
ساندرا راول (؛ ۱۶ ژانویه ۱۹۱۰ – ۱۳ اوت ۱۹۵۴) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آقای پارکس مرموز" اشاره کرد.
سیمونا بوریونی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "سنسو ۴۵"، "قطعات نمایشی کوتاه" و "کمیسر رکس" اشاره کرد.
آریانه کائویلی (); () – ) شطرنج باز اهل فیلیپین-استرالیا-ارمنستان بود. عنوان استاد بین المللی زنان توسط فیده به وی اعطا گردید. در مسابقات قهرمانی شطرنج ۲۰۰۹ زنان اقیانوسیه برنده شد و در هفت المپیاد شطرنج زنان نیز به رقابت پرداخت. در روز ۳۰ نوامبر ۲۰۱۷ با لوون آرونیان در صومعه سده ۱۳امی ساغموساوانک ازدواج نمود. پس از اینکه خودروی وی به ستون پلی در ایروان برخورد نمود به بیمارستان انتقال یافت و سرانجام پس از دو هفته در روز ۳۰ مارس ۲۰۲۰ درگذشته است.
کمدی سکسی سبک ایتالیایی () نوعی کمدی جنسی و از زیرگونه های کمدی ایتالیایی در میان ژانرهای گوناگون فیلم است. سبک. عموماً در کمدی های سکسی مقادیر فراوانی برهنگی زنانه و طنزهای گوناگون وجود دارد اما اهمیت کمتری به «نقد اجتماعی» که خصوصیت بارز کمدی ایتالیایی است، داده می شود و داستان فیلم غالباً در محیط های مرفه و دارای سطح زندگی بالا همچون خانهٔ ثروتمندان می گذرد. این سبک از فیلم، ارتباط نزدیکی با انقلاب جنسی داشت و در زمان پیدایش بسیار نوآورانه و نوین محسوب می شد. برای نخستین بار بود که فیلم های با برهنگی زنانه در سینماها پخش می شد. با آنکه پورنوگرافی و نمایش آمیزش جنسی در سینماهای ایتالیا ممنوع بود، اما برهنگی نسبی، تا حدی مجاز بود. این سبک از فیلم، پلی میان کمدی جنسی و پورنوگرافی سافت کور (نیمه و ملایم) بود و مولفه هایی از کمدی بزن بکوب را نیز در خود داشت و داستان های فیلم نیز اغلب کلیشه ای بود. تاریخچه. ریشه ها. کمدی سکسی سبک ایتالیایی ریشه در چندین گونه فیلم مختلف دارد. ژانر فیلم موندو برهنگی را رایج کرد و محدودیت های نمایشی در سینمای ایتالیا را تغییر داد. مجموعه ای از کمدی های موفقیت آمیز ایتالیایی دهه شصت
(مانند "خانم ها و آقایان" (۱۹۶۶) به کارگردانی پیترو جرمی و "برهنه می بینم" (۱۹۶۹) از دینو ریسی) بر ریاکاری و شرم ایتالیایی در مورد تابوهای جنسی متمرکز شدند و فیلم نامه های مبتنی بر سکس را رواج دادند. دوران اصلی. این سبک از فیلم ها بین دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ از نظر تجاری بسیار موفق بودند، اگرچه عموماً مورد انتقاد منتقدان فیلم قرار می گرفتند (به استثنای چند مورد از جمله چند فیلم کمدی با بازی لاندو بوتسانکا) و سپس با رایج شدن برهنگی زنان در مجلات، تلویزیون و سینمای جریان اصلی ایتالیا و همچنین گسترش دسترسی به فیلم های پورنو رو به افول گذاشت. فیلم های دکامرونی (۱۹۷۵–۱۹۷۱). "سه گانه زندگی" پیر پائولو پازولینی (متشکل از "دکامرون" (۱۹۷۱)، "افسانه های کانتربری" (۱۹۷۲) و "داستان های عشقی هزار و یک شب" (۱۹۷۴) و الهام گرفته از داستان های "دکامرون" اثرِ جووانی بوکاچو، "حکایت های کنتربری" اثرِ جفری چاوسر و "هزار و یک شب") حاوی برهنگی و صحنه های سکسی است. موفقیت این فیلم ها و سهل گیری سانسورچی های ایتالیایی که از اوایل دهه ۱۹۷۰ شروع شد، راه را برای ساخت ده ها فیلم سافت کور هموار کرد که داستان همگی در قرون وسطی یا رنسانس
می گذشت که در مجموع به عنوان "دکامرونی ها" (مفرد: "دکامرونی"؛ واژه های جایگزین: "دکامرونیک" و "دکامرونه") و همچنین "بوکاچسکو" شناخته می شوند. موج فیلم های دکامرونی از سال ۱۹۷۱ (که با فیلم "در عشق، هر لذتی با رنج همراه است" آغاز شد) تا پایان سال ۱۹۷۵ ادامه داشت و در سال ۱۹۷۲ به اوج خود رسید و در مجموع حدود ۵۰ فیلم دکامرونی تولید شد. سبک های فرعی. سایر سبک های فرعی بسیار محبوب کمدی سکسی سبک ایتالیایی شامل دبیرستانی (ایتالیایی: scolastica)، نظامی (ایتالیایی: militare)، بیمارستانی (ایتالیایی: ospedaliera)، پلیسی (ایتالیایی: poliziottesca) و کمدی های خانوادگی (ایتالیایی: familiare) بود. بازیگران. کمدی های سکسی سبک ایتالیایی آغازگر فعالیت و شهرت چندین بازیگر زن، از جمله ادویژ فِـنِـش شد که معمولاً ستاره اصلی این سبک از فیلم ها بودند. ماریا باکسا و گلوریا گوئیدا بازیگران اصلی فیلم های سبک داستان بلوغ و مجموعه فیلم های محبوب "دختر دبیرستانی" در اواسط دهه ۱۹۷۰ بودند و نادیا کاسینی که در اواخر دهه ۱۹۷۰ جانشین موفق ادویژ فِـنِـش شد. بسیاری از بازیگران زن که قبلاً در سبک های دیگر سینما موفقیت کسب کرده بودند به سمت کمدی
های سکسی رفتند و در این ژانر به شهرت رسیدند، مانند فمی بنوسی در اواسط دهه ۱۹۷۰ و باربارا بوشه در اواخر دهه ۱۹۷۰. آنا ماریا ریتسولی و کارمن روسو که مدل های عکاسی گلامور بودند، نیز این مسیر را در اوایل دهه ۱۹۸۰ دنبال کردند؛ دوره ای که محبوبیت این سبک سینمایی رو به افول گذاشت. تعدادی از کمدین ها و بازیگران مرد برجسته از جمله لاندو بوتسانکا، لینو بانفی، کارلو جوفره، آلبرتو لیونلو، پیپو فرانکو، آلوارو ویتالی و رنتسو مونتانیانی نیز در این سبک از فیلم ها نقش آفرینی کرده اند.