Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در هندسهٔ تحلیلی، هذلولی گون یک رویه و از انواع رویه های درجهٔ دوم است. هذلولی گون دورانی حالت خاصی از هذلولی گون است که از دوران یک هذلولی حول محور تقارن آن به دست می آید. هذلولی گون ها به دو دستهٔ یکپارچه (همبند) و هذلولی گون دوپارچه (ناهمبند) تقسیم می شوند. معادلهٔ استاندارد. هذلولی گون یکپارچه. در دستگاه مختصات دکارتی، روش استاندارد نمایش یک هذلولی گون یکپارچه با مرکز تقارن در مبدأ مختصات به صورت زیر است: formula_1 اگر formula_2 باشد "هذلولی گون دورانی" حاصل می شود. هذلولی گون دوپارچه. در دستگاه مختصات دکارتی، روش استاندارد نمایش یک هذلولی گون دوپارچه با مرکز تقارن در مبدأ مختصات به صورت زیر است: formula_3 اگر formula_2 باشد "هذلولی گون دورانی" حاصل می شود. مخروط بیضوی. با این که سطح مخروطی هذلولی گون نیست، به دلیل شباهتش با هر دو نوع هذلولی گون آن را در این جا آوردیم: formula_5 اگر formula_2 باشد "مخروط" (دایروی) حاصل می شود. در ابعاد بالاتر. یک ابرهذلولی گون در فضای formula_7، یک ابررویهٔ درجه دو است. ابرهذلولی گون ممکن است چندپارچه باشد (به این معنی که تعداد مؤلّفه های همبندی اش بیش از دو باشند). یک اب
رهذلولی گون، همهٔ نقاطی مانند formula_8 است که در معادلهٔ استاندارد زیر صدق کنند: formula_9 سازه های هذلولی وار. هذلولی وارهای یکپارچه در معماری سازه ها استفاده می شوند، به این دلیل که می توان آن ها را با تیرآهن های راست ساخت که باعث کاهش هزینه ها و افزایش استحکام می شود.
میرزا علی اکبر مکرم السلطنه (زاده ۱۲۳۰ در تبریز، درگذشت ۱۳۱۸ در تهران) دیپلمات ایرانی دوره قاجار و پهلوی بود. زندگی نامه. میرزا علی اکبرخان فرزند آقاصمد صراف، در سال ۱۲۶۷ قمری (۱۲۳۰ خورشیدی) در تبریز متولد شد. در دوران سلطنت ناصرالدین شاه در سال ۱۲۹۷ قمری وارد وزارت امورخارجه شد. در سال ۱۳۱۰ قمری به کارگزاری ساوجبلاغ و سه سال بعد به ژنرال قنسولگری استانبول منصوب گردید. در سال ۱۳۲۹ قمری عضو مجلس مشاوره وزارت امور خارجه بود. مکرم السلطنه صاحب شش پسر و دو دختر بود. همه پسران او در خدمت دولت بودند و در وزارت امورخارجه کار می کردند:
۶ روز یک فیلم دلهره آور و اکشن بریتانیایی-نیوزیلندی به کارگردانی توآ فریزر با فیلم نامهٔ گلن استندرینگ است. فیلم بر پایهٔ رویداد اشغال سفارت ایران در لندن در سال ۱۹۸۰ میلادی ساخته شده است. جیمی بل، ابی کورنیش، مارک استرانگ و مارتین شا در آن نقش آفرینی می کنند. منابع. Wikipedia contributors, "6 Days (2017 film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=6_Days_(2017_film)&amp;oldid=799370807 (accessed September 23, 2017
ریچل ویلیامز (؛ زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۶۷) یک مجری تلویزیون، مانکن و طراح منظر اهل ایالات متحده آمریکا است. او دانش آموختهٔ رشتهٔ «تاریخ هنر» در کالج بارد و همچنین رشتهٔ معماری در دانشگاه کلمبیا است و پدرش «تاد ویلیامز» نیز یک طراح و معمار است. وی به مدت یک سال هم، مجری برنامهٔ تلویزیونی «شوی دخترانه» در کانال ۴ بود.
لینزی پلاس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و مانکن اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "استخراج" اشاره نمود.
هلن فِـلَـنِـگِـن (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و ستاره اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "شهر هالبی" اشاره نمود.
مدارگرد مشتری اروپا ، بخشی از «مأموریت سامانهٔ مشتری اروپا - لاپلاس»؛ به اختصار (EJSM / لاپلاس) بود. "مدارگرد مشتری اروپا" (JEO) یک کاوشگر مدارگرد پیشنهادی بود که برای راه اندازی در سال ۲۰۲۰ طراحی شده و برای بررسی دقیق قمرهای؛ اروپا و آیو، و نیز مَگنِتوسفِر مشتری برنامه ریزی شده بود. هدف اصلی "مدارگرد مشتری اروپا" یافتن نشانه هایی از وجود احتمالی یک اقیانوس زیرزمینی بوده است. در ماه ژوئن ۲۰۱۵، یک مأموریت کم هزینه تر، «مأموریت چند پرواز اروپا (اروپا کلیپر Clipper Europa)» توسط ناسا تأیید شد و وارد مرحله تدوین فرمول بندی شد.
جکی گریدو (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، مجریِ هواشناسی و هنرپیشه اهل پورتوریکو است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "«اِی وال-۷۲»" اشاره نمود.
کابارهٔ ولتر () یک باشگاه شبانه در زوریخ بود که به دست هوگو بال و با همکاری امی هنینگز در تاریخ ۵ فوریه ۱۹۱۶ به عنوان کاباره ای هنری و سیاسی تأسیس شد. مارسل یانکو، تریستان تزارا، سوفی تویبر-آرپ و ژان آرپ از دیگر پایه گذاران کاباره بودند. کاباره ولتر نقش بسزایی در شکل گیری جنبش دادا ایفا کرد.
کاباره ولتر () گروه موسیقی تجربی انگلستانی بود که سال ۱۹۷۳ در شفیلد شکل گرفت. نام گروه برگرفته از کاباره ای به همین نام بود، با سبکی متأسی از آن که در قالب آثار دادائیستی مبتنی بر هنر اجرا و آزمایشگری با ضبط های نواری نمود می یافت و کابارهٔ ولتر را به عنوان یکی از پیشگامان موسیقی اینداستریال در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ معرفی کرد. کابارهٔ ولتر در دورهٔ پست پانک با تلفیق بدیع گرایش های تجربی خود با موسیقی های رقص، موج نو و پاپ اقبال یافت و اکنون از خلاق ترین و تأثیرگذارترین گروه های الکترونیک دورهٔ خود به شمار می رود.
میخائیل گورووی (زاده ۱۹ می ۱۹۶۵) بازیگر روس است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم محافظ مزدور اشاره کرد.
بری آتسما (زاده ۲۹ دسامبر ۱۹۷۲) بازیگر هلندی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم محافظ مزدور اشاره کرد.
آنا اوکسا با نام اصلی ایلریانا هوکسها (زاده ۲۸ آوریل ۱۹۶۱) خواننده ایتالیایی است. او همراه با فاستو لیالی نماینده ایتالیا در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۸۹ بود.
تندر میان برگ ها () فیلمی درام به کارگردانی آرماندو بو محصول سال ۱۹۵۸ است. خود او و ایسابل سارلی در آن نقش آفرینی کرده اند. "تندر میان برگ ها" نخستین فیلم حاوی برهنگی کامل از روبرو در سینمای آرژانتین بود و این مسئله در زمان اکران جنجال زیادی به پا کرد که باعث به شهرت رسیدن ایسابل سارلی و فروش بالای فیلم شد. اکنون این فیلم از نمونه های کالت سینمای آرژانتین به شمار می رود.
پیر دوبوآ (به فرانسوی Pierre Dubois؛ زاده ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۵)، نویسنده بین المللی فرانسوی است که به عنوان متخصص در موضوعات مرتبط به داستان های جادوگری شناخته شده است. او نویسنده و داستان سرای داستان های کامیک فرانکو بلژیکی است که در مورد پریان و شخصیت های کوچک قامت قصه های عامیانه فرانسوی است. در دوران جوانی مجذوب داستان های جن و پری و فانتزی هایی از این دست شد و سپس با تحصیل در رشته هنر تبدیل به تصویرگر این شخصیت ها گردید. او افسانه های محلی را گردآوری کرد و با مضامینی جدید بیش از سی سال است که در رادیو و تلویزیون مشغول بازگویی آنهاست همچنین مبدع عنوان اِلفیکولوژی یا اِلف شناسی به عنوان یک رشته برای مطالعه «افراد کوچک» (پریان، گابلینها، لوتنها و دیگر موجودات مشابه) است، اگر چه این عنوان در اصل فقط یک شوخی توسط او بود. اولین کتاب کامیک او در سال ۱۹۸۶ منتشر شد و از آن به بعد او هر ساله اثر جدیدی تولید می کند و همچنین به طور منظم در تلویزیون و کنفرانس ها با موضوع افسانه ها و قصه های مربوط به شخصیت های تخیلی، که تخصص وی بوده است حضور می یابد. اوایل زندگی حرفه ای. پیر دوبوا تحصیل خود را به منظور صرف کردن بیشتر وقتش بر
ای نویسندگی و تصویرگری رها کرد و سعی کرد به عنوان تصویرگر مجلات کامیک فعالیت کند اما برای چنین شغلی کار به اندازه کافی وجود نداشت. همچنین در این زمان وی شروع به جمع آوری افسانه های محلی که در حال فراموشی بودند کرد. مدتی بعد وی به خدمت سربازی رفت و این مدت را در اپرنه گذراند. در آنجا با دختر آرنولد ون گنپ که یک قصه گوی فولکلوریک بود ملاقات کرد و از این طریق با کلاد سیگنول آشنا شد. او نویسنده ای علاقه مند به قصه های افسانه ای بود و پیر دوبوا را برای تصویرگری داستان هایش استخدام کرد.
یوتوکو این ; تولد ۱۵۱۵ – مرگ ۱۶۰۶ یک زن از اهالی ژاپن بود. وی سی شیتسو (همسر اصلی) ایکدا تسونه توشی و مادر ایکدا تسونه اوکی بود. وی همچنین دایه اودا نوبوناگا بود. پدر و شوهر وی به اودا نوبوهیده خدمت می کردند. پس از اینکه وی ایکدا تسونه اوکی را زایمان کرد. نوبوناگا در حدود سه سال داشت و برای شیر دادن وی هر دایه ای را که خدمت می گرفتند پستان دایه را گاز می گرفت تا اینکه یوتوکو این به عنوان دایه به او شیر داد و نوبوناگا در بغل او آرام گرفت و شیر او را قبول کرد. وی پس از مرگ شوهرش همسر غیراصلی اودا نوبوهیده شد و یک فرزند دختر به نام ایرین این حاصل این وصلت بود.
جشنواره نقد کتاب یکی از جشنواره های سالانه در ایران است که از سال ۱۳۸۳ با مدیریت خانه کتاب ایران برگزار می شود و به نویسندگان بهترین مقالات نقد کتاب جایزه می دهد. پیشینه. اولین دوره جشنواره نقد کتاب در سال ۱۳۸۳ با حمایت وزیر وقت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، احمد مسجدجامعی، و دبیری سیدفرید قاسمی آغاز به کار کرد. دبیرخانهٔ این جایزه، علاوه بر برگزاری جشنواره، به برگزاری نشست های نقد و بررسی کتاب و انتشار آثار مرتبط با نقد می پردازد. این رویداد معمولاً همزمان با هفته پژوهش (آذرماه هر سال) برگزار می شود. برگزیدگان. در دو دورهٔ اول جشنواره، افراد تنها با عنوان «برگزیده» معرفی می شدند، اما از دورهٔ سوم به بعد، عنوان «شایستهٔ تقدیر» نیز به برندگان اضافه شد. به گزارش مشرق نیوز در سال ۱۳۹۹، میزان جایزهٔ فرد برگزیده ۴ میلیون تومان و شایسته تقدیر ۲ میلیون تومان است.
تالار ادبیات، ساختمانی آجری متعلق به میانه قرن نوزدهم میلادی با کاربرد کتابخانه و موزه در ایالات متحده آمریکا است. این ساختمان در مرکز شهر رامنی ایالت ویرجینای غربی و در تقاطع جاده ۲۸ ویرجینیای غربی و جاده ۵۰ آمریکا در قطعه زمینی حدود یک هکتار (۰/۴۰ هکتار) و طی سال های ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۰ توسط انجمن ادبیات رامنی ساخته شده است. این ساختمان نبش کاخ دادگستری شهرستان همپشایر قرار گرفته است. زمین این ساختمان، بخشی از زمین اعطایی دولت انگلستان به چارلز دوم در دوران تبعید او در سال ۱۶۴۹ بوده است که پس از پایان تبعیدش به هفت تن از پشتیبان هایش به عنوان هدیه اهدا شد. آخرین جلسه انجمن ادبیات رامنی در سال ۱۸۸۶ در این ساختمان برگزار شد.سپس طی سال های ۱۸۸۶ تا ۱۹۷۳، از ساختمان تالار ادبیات به عنوان محل جلسات لاج کلیتون ماسون های باستانی آزاد و مورد قبول و نیز از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۳ به طور همزمان به عنوان محل کتابخانه عمومی شهرستان همپشایر استفاده می شده است. . این ساختمان از سال ۱۹۷۹ به لیست اماکن تاریخی اداره ملی ثبت اماکن تاریخی آمریکا اضافه شد. معماری تالار ادبیات، به عنوان ساختمان کتابخانه ای دوطبقه با ارتفاع زیاد با ساختار آجر
قرمز، ترکیبی از دو سبک آمریکایی (با توجه به سبک بازگشت به یونان باستان) و ویکتوریایی که در آن زمان به عنوان سبک متداول ساختمان های با کاربرد آموزشی و فرهنگستانی شناخته می شد، بوده است.
بازی های پارالمپیک زمستانی ۲۰۱۸ یازدهمین دوره از پارالمپیک زمستانی است که از ۹ مارس تا ۱۸ مارس ۲۰۱۸ در پیونگ چانگ کره جنوبی برگزار شد. این دوره، دومین میزبانی کره جنوبی از پارالمپیک پس از میزبانی سئول از پارالمپیک تابستانی ۱۹۸۸ بود. گزینش میزبان. براساس قراردادی که در سال ۲۰۰۱ بین کمیته بین المللی المپیک و کمیته بین المللی پارالمپیک بسته شد، میزبان المپیک در هرسال، میزبانی پارالمپیک را نیز برعهده دارد. پیونگ چانگ در ۱۲۳مین نشست کمیته بین المللی المپیک که در سال ۲۰۱۱ به میزبانی دوربان برگزار شد، با اختلاف میزبانی را به دست آورد. آیین گشایش. آیین گشایش این دوره از بازی ها در روز نخست، ۹ مارس ۲۰۱۸ در ورزشگاه المپیک پیونگ چانگ که اختصاصا برای این بازی ها ساخته شده بود، برگزار شد. ورزش ها. در این دوره از بازی ها، ۸۰ رویداد در ۶ رشته ورزشی برگزار شد. در این دوره، اسنوبردسواری به یک رشته مجزا تبدیل شد و ده رویداد مدال طلا ذیل آن برگزار شد. در پارالمپیک زمستانی ۲۰۱۴، این ورزش بخشی از اسکی آلپاین بود و تنها دو رویداد مدال در آن گنجانده شده بود. تقویم. در جدول زیر، تقویم بازی ها به تفکیک ارائه شده است. بخش های آبی به ب
رگزاری رویدادها اشاره دارد؛ درحالی که رنگ زرد نماد بازی های نهایی (برگزاری دور پایانی برای مدال طلا) اشاره دارد. کشورهای شرکت کننده. با این حال، این کمیته مجوز داد تا ورزشکاران روسیه به عنوان ورزشکاران بی طرف در این مسابقات شرکت کنند. ۳۰ ورزشکار در ۵ رشته به رقابت پرداختند. آنها با پرچم کمیته بین المللی پارالمپیک در این دوره از بازی ها در آیین گشایش و پایانی شرکت کردند. جدول نهایی. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ ، با نمانام بازی های پارالمپیک توکیو ۲۰۲۰، یک رویداد بزرگ بین المللی چند ورزشی معلولین بود که توسط کمیته بین المللی پارالمپیک اداره شد و به عنوان شانزدهمین دورهٔ بازی های پارالمپیک تابستانی، در شهر توکیو، ژاپن از ۲۴ اوت تا ۵ سپتامبر ۲۰۲۱ برگزار شد. این رویداد که قبلاً برای ۲۵ اوت تا ۶ سپتامبر ۲۰۲۰ برنامه ریزی شده بود به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به سال ۲۰۲۱ به تعویق افتاد و در پی اعلام وضعیت اضطراری در بازی های المپیک در توکیو، به طور کامل پشت درهای بسته برگزار شد. شهر توکیو اولین بار در سال ۱۹۶۴ میزبان این بازی ها بود و این دومین پارالمپیک تابستانی بود که توسط توکیو میزبانی شد و سوم پارالمپیک تاکنون ("زمستانی ۱۹۹۸") که در ژاپن برگزار شد. توکیو اولین شهری بود که بیش از یک بار میزبان این بازی ها شد. بازی ها. ورزش ها. ۵۳۹ رویداد در ۲۲ رشته ورزشی برگزار شد. رویدادهای دوچرخه سواری به جاده و پیست تقسیم شد. بازی های گلبال، والیبال نشسته، بسکتبال با ویلچر و راگبی با ویلچر برای مردان و زنان و فوتبال پارالمپیک تنها برای مردان اجرا شد. هیئت های کمیتهٔ ملی پارالمپیک. ۴۴۰۳ ورزشکار از ۱۶۳ کمی
ته: رتبه بندی ذکر شده توسط تعدادی از ورزشکاران. مدال ها. &lt;/onlyinclude&gt; مکان ها. مکان های اجرای بازی های براساس اطلاعات وب سایت رسمی:
فهرست دارندگان عنوان خادم هنر افتخاری جمهوری آذربایجان در زیر آمده است.
اسرار قطب جنوب که در فارسی بیشتر با نام ابوالهول یخ ها معروف است کتابی است نوشته ژول ورن نویسنده و نمایشنامه نویس فرانسوی است که در دو جلد نخستین بار در سال ۱۸۹۸ منتشر شد. این کتاب داستان سفری به اطراف جزایر کرگولن در جنوب اقیانوس هند است. این رمان به عنوان پاسخی به کتاب روایت آرتور گوردون پایم، از نانتوکت نوشته ادگار آلن پو که در سال ۱۸۳۸ منتشر شد، نوشته شده است. شرح داستان. جلد ۱. داستان این کتاب در ۱۸۳۹ یازده سال پس از وقایعی که برای آرتور گوردون پیم رخ داده اتفاق می افتد و یکسال بعد از انتشار کتاب تنظیم شده است. راوی ماجرا مرد ثروتمند آمریکایی به نام جرولینگ است که خود را با مطالعه و بررسی شخصی حیات وحش جزایر کرگولن سرگرم نموده بودو حال در پی راهی برای بازگشت به آمریکا بود. هالبران یکی از نخستین کشتی هایی است که وارد کرگولن شده و کاپیتان لن گای با اکراه موافقت می کند که جرولینگ را به عنوان مسافر پذیرفته و تا جزایر تریستان دا کونا برساند. در بین راه آن ها با کوه یخ سرگردانی مواجه می شوند که جسدی روی آن افتاده بوده و معلوم می شود که ملوانی از کشتی جین است. یادداشتی همراه جسد است که نشان می دهداو و چند نفر د
یگر از جمله کاپیتان کشتی جین، ویلیام گای از یک واقعه مرگبار در تسالا جان به در برده و هنوز زنده هستند. گای که قبلاً با جرولین در مورد قضیه آرتور گوردون پیم صحبت کرده بود خودش را برادر ویلیام گای معرفی می کند. او تصمیم می گیرد که برای نجات خدمه جین اقدام کند. پس از تهیه آذوقه و بقیه ملزومات مورد نیاز برای چنین سفری در تریستان دا کونا و جزایر فالکلند در حالیکه جرولین هم همراه آن ها است راهی جنوب می شوند. آنها ملوان اسرارآمیزی به اسم هونت هم چون اشتیاق بسیاری برای سفر از خود نشان می دهد را هم با خود همراه می کنند. آب و هوای معتدل به کشتی هالبران اجازه پیشروی خوبی می دهد. دراوایل تابستان هستند و با ترک برداشتن صفحات یخی اقیانوس جنوبی مسیر هموارتر می شود. آنها ابتدا جزیره بنت را پیدا می کنند جایی که کشتی جین در آنجا توقف کرده بود و در نهایت جزیره تسالا را پیدا می کنند. اما جزیره کاملاً ویران شده و ظاهراً زلزله عظیمی را پشت سر گذاشته است. آن ها بقایای بومی های تسالا را پیدا می کنندکه ظاهراً مدت ها قبل از زمین لرزه مرده بودند. حتی قلاده سگ پیم تایگر هم پیدا می شود اما هیچ اثری از کشتی جین نیافتند. جلد ۲. هونت هویت ا
صلی خودش یعنی دیرک پیترز را آشکار می کند. در سفرشان به جنوب در تسالا او و پیم از هم جدا می شوند و تنها پیترز است که به سلامت به آمریکا بر می گردد. جایی که او وسوسه می شود که ماجرای سفرشان را منتشر کند. خاطرات پیم دست پیتر بود و ظاهراً ادگار آلن پو آن را به زیبایی در رمان روایت آرتور گوردون پیم از نانتاک شرح می دهد. پس از بازگشت به خانه، پیتر هویت جدیدی برمی گزیند چون از اینکه بر لاشه کشتی گرامبوس مجبور به آدمخواری شده بسیار شرمنده بود. گای و پیتر تصمیم می گیرند که مسیر دشوار جنوب را ادامه دهند اما ملوانی به اسم هرنه خیلی روی روحیه خدمه تأثیر منفی می گذارد چون معتقد بود که آن ها باید دست از این جستجو بردارند و قبل از آغاز زمستان به خانه برگردند. خیلی طول نکشید که کشتی هالبران طی تصادفی عجیب و غریب به کوه یخی برخورد کرد و بعد از مدتی نابود شد. اگر چه خدمه به سلامت روی کوه یخ قدم گذاشتند اما فقط یک قایق کوچک برایشان باقی مانده بود و آن ها هم ناچار بودند که به طریقی از آن استفاده کنند. آن ها روی این کوه یخ سرگردان بودند و حتی گذار کوه یخ به قطب جنوب افتاد. قبل از اینکه خدمه روی خشکی تا به اینجا ناشناخته ای که درو
ن کوه یخ جا خوش کرده بود پرت شوند هرنه و افراد وفادار به او آخرین قایق باقی مانده را دزدیدند و سعی کردند راهی سوی دریای آزاد پیدا کنند و این کار آن ها باعث می شد که کسانی که پشت سر خود رها کرده بودند با شرایط بسیار سخت زمستان جنوبگانی مواجه شوند. با این حال آن ها خوش شانس بودند چون کوتاه مدتی پس از این واقعه آن ها قایق کوچک بومی را دیدند که در آب شناور بود. نخستین واکنش پیتر شنا کردن به سمت قایق بود اما پیتر متوجه شد که کاپیتان گای و سه نفر از خدمه اش در اثر گرسنگی نیمه جان در قایق افتاده اند. پیتر آن ها را به سمت ساحل کشاند و مردی که پرستار کشتی هالبران بود آن ها را از مرگ نجات داد. ویلیام گای ماجرایش را بازگو می کند اینکه مدت کوتاهی پس از انفجار کشتی جین سگ آن ها تایگر دچار هاری می شود و بیماری به بومی ها سرایت می کند. کسانی هم که توانسته بودند به جزایر اطراف بگریزند بر اثر زلزله کشته می شوند. تا قبل از زلزله، ویلیام گای و افرادش در تسالا زندگی نسبتاً راحتی داشتند جایی که به خانه شان تبدیل شده بود اما بعد از زلزله اوضاع خراب شد و آن ها کوشیدند از سر ناامیدی با قایقی سوی شمال فرار کنند که موفق نشدند. بعد از
این، خدمه کشتی های هالبران و جین سعی کردند با قایق تازه بدست آورده شان راه شمال را دوباره امتحان کنند. آن ها پیشرفت خوبی داشتند تا زمانی که متوجه نیروی مغناطیسی قوی شدند. آن ها منشأ نیرو را که یک ابوالهول یخی بود پیدا کردند. این یک کوه یخ مغناطیسی بسیار عظیمی که بار الکتریکی آن ناشی از تمرکز جریان ذراتی بود که در سرتاسر قطب میدان مغناطیسی زمین متمرکز شده بود وباعث شارژ آن می شد. در آنجا آن ها باقیمانده هایی از تیم هرنه را که بعد از مرگشان به جای مانده بود پیدا کردند. مرگ آن ها زمانی رخ داده بود که تجهیزاتی آهنی و اجزاء قایق آن ها تحت تأثیر نیروی شدید مغناطیسی این کوه یخ جذب کوه شده و با آن برخورد کرده بود. قایق جرولین ودیگران فقط به این دلیل نابود نشده بود که توسط بومی ها از قطعات فاقد آهن ساخته شده بود. در پای ابوالهول آن ها بدن پیم را پیدا کردند که به همین شکل کشته شده بود. از شدت غم و اندوه پیتر همان جا می میرد و بقیه دوباره سوار قایق شده و در نهایت به اقیانوس فاقد یخ رسیده و نجات پیدا می کنند.
به دور ماه () دنباله ای است بر کتاب "از زمین تا کره ماه" که توسط ژول ورن نوشته شده و در سال ۱۸۷۰ توسط انتشارات پیر-ژول اتزل منتشر شد. بعدها این کتاب به کتاب "از زمین تا کره ماه" افزوده شد و کتاب کامل تر "سفر به ماه" شکل گرفت. پیرنگ. پس از شلیک از یک توپ فضایی غول پیکر، پرتابه گلوله ای شکل باشگاه توپخانه بالتیمور، همراه با سه مسافرش، باربیکن، نیکول و میشل آردان، سفر پنج روزه به ماه را آغاز می کند. چند دقیقه پس از شروع سفر، یک سیارک کوچک و درخشان تنها با فاصله ای چند صد متری از کنار آنها می گذرد بدون اینکه به پرتابه برخورد کند. این سیارک توسط جاذبه زمین تسخیر شده بود و به دومین قمر زمین تبدیل شده بود. سه مسافر در طول ادامه مسیر، مجموعه ای از ماجراجویی ها و بدبیاری ها را متحمل می شوند، از جمله بیرون انداختن جسد سگی از پنجره، مسمومیت با گاز، و انجام محاسباتی که آنها را برای مدت کوتاهی به این باور می رساند که قرار است به زمین سقوط کنند. در اواخر سفر، مشخص می شود که نیروی گرانشی برخورد قبلی آنها با سیارک باعث انحراف پرتابه از مسیرش شده است. پرتابه به جای اینکه طبق برنامه ریزی اصلی روی ماه فرود آید، وارد مدار ماه می
شود. باربیکن، آردان و نیکول با دوربین های اُپرایی خود مشغول بررسی های جغرافیایی می شوند. سپس پرتابه از بالای نیمکره شمالی ماه به درون تاریکی سایه آن فرومی رود. در سرمای شدید فرومی رود و سپس یک بار دیگر به نور و گرما راه پیدا می کند. سپس آنها به نیمکره جنوبی ماه نزدیک می شوند. از درون پرتابه خود شاهد مناظری خارق العاده از تیکو، یکی از بزرگ ترین دهانه های برخوردی ماه، هستند. این سه مرد دربارهٔ احتمال وجود زندگی در ماه بحث می کنند و به این نتیجه می رسند که ماه بی حاصل و لم یزرع است. پرتابه شروع به دور شدن از ماه، به سمت «نقطه مرده» (مکانی که جاذبه ماه و زمین برابر می شود) می کند. میشل آردان به این فکر می افتد که از راکت هایی که در ته پرتابه تعبیه شده اند (که قرار بود در ابتدا برای کاهش شوک فرود استفاده شوند) برای سوق دادن پرتابه به سمت ماه استفاده کنند و امیدوار است باعث سقوط آن روی ماه و در نتیجه تحقق مأموریتشان شود. هنگامی که پرتابه به نقطهٔ جاذبه خنثی می رسد، راکت ها شلیک می شوند، اما دیگر دیر شده است. پرتابه با فاصله ای حدود ۲۶۰٬۰۰۰ کیلومتر از زمین سقوطی را آغاز می کند و قرار است با سرعت ۱۸۵٬۴۰۰ کیلومتر بر
ساعت به زمین اصابت کند، همان سرعتی که با آن دهنه توپخانه را ترک کرده بود. به نظر می رسد همه امیدها برای باربیکن، نیکول و آردان از دست رفته است. چهار روز بعد خدمه یک کشتی نیروی دریایی ایالات متحده به نام ساسکوهنا، شاهد سقوط شهابی درخشان از آسمان به دریا می شوند که نشان می دهد همان پرتابه بازگشته است. عملیات نجات با قصد بیرون کشیدن کپسول از عمق ۶۰۹۶ متری با استفاده از زنگ های غواصی و چنگک های بخار، تجهیز می شود. پس از چندین روز جستجوی بی نتیجه، همه امید خود را از دست می دهند و تیم نجات به خانه برمی گردد. در راه بازگشت، یکی از نگهبانان یک نشانگر شناور درخشان عجیب و غریب را می بیند. تنها در این لحظه است که امدادگران متوجه می شوند که پرتابه آلومینیومی توخالی یک شناور است و بنابراین باید پس از برخورد، روی آب قرار گرفته باشد. مشخص می شود که «نشانگر» همان پرتابه است و سه مرد داخل آن صحیح و سالم پیدا می شوند. در بازگشت مورد استقبال پرشور و تجلیل قرار می گیرند زیرا به عنوان اولین کسانی که زمین را ترک کردند، شناخته می شوند.
مسافرت در انگلستان () کتابی است که در سال های ۱۸۵۹ و ۱۸۶۰ توسط ژول ورن نویسنده فرانسوی نوشته شد ولی نخستین بار در سال ۱۹۸۹ چاپ شد. این کتاب داستان مسافرت دو مرد فرانسوی از پاریس تا اسکاتلند را روایت می کند.
خاندان کاراچولو یکی از مشهورترین خاندان های اصیل کشور ایتالیا و شهر ناپل است. حاکمان، سیاستمداران، هنرمندان و شخصیت های مذهبی متعددی در طول سده های گذشته از این خاندان در تاریخ اروپا و ایتالیا تأثیرگذار بودند که از معروف ترین اعضای این خاندان می توان به شخصیت های زیر اشاره نمود:
انتخابات فدرال آلمان در روز ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۷ برابر با ۲ مهر ۱۳۹۶ برای انتخاب اعضای نوزدهمین مجلس فدرال (بوندستاگ) برگزار شد. بوندستاگ جدید باید صدراعظم آلمان را با اکثریت مطلق آرا انتخاب کند. این صدراعظم مسئول تشکیل دولت است. بر پایهٔ نظرسنجی هایی که پس از انتخابات فدرال ۲۰۱۳ در آلمان انجام گرفته، ائتلاف اتحادیه دموکرات مسیحی و اتحادیه سوسیال مسیحی (CDU/CSU) به رهبری آنگلا مرکل با اختلاف دورقمی از حزب سوسیال دموکرات (SPD)جلوتر بود. البته فاصله این دو حزب در برهه زمانی کوتاهی در اوایل سال ۲۰۱۷ که مارتین شولتس به رهبری حزب سوسیال دموکرات برگزیده شده بود کمتر شده بود. نتایج اولیه منتشر شده در ساعت ۱۸ پس از تمام شدن زمان رای گیری نشان می داد که حزب اتحادیه دموکرات مسیحی به رهبری آنگلا مرکل با ۳۳٪ پیشتاز رقابت هاست. حزب سوسیال دموکرات که عضو دولت ائتلافی قبلی بود با کسب ۲۰٪ آرا بدترین نتایج تاریخ خود را کسب کرد. این در حالی ست که حزب راستگرای آلترناتیو برای آلمان توانست ۱۳٪ آرا را به خود اختصاص دهد و برای اولین بار وارد پارلمان آلمان، بوندستاگ شود. پیش زمینه. در انتخابات قبل در سال ۲۰۱۳ دولت مستقر متشکل از اتحادیه
دموکرات مسیحی، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن و حزب دموکرات آزاد نتوانست اکثریت کرسی ها را بدست آورد. حزب دموکرات آزاد نتوانست بیش از ۵٪ آرا را تصاحب کند و در نتیجه برای نخستین بار در تاریخ خود هیچ کرسی در بوندستاگ به دست نیاورد. این در حالی بود که ائتلاف دو حزب دیگر توانستند بهترین نتایج را از زمان انتخابات ۱۹۹۰ حاصل کنند. آن ها با کسب ۴۲٪ آرا فقط ۸ درصد با تصاحب اکثریت مطلق فاصله داشتند. با این حال ایشان توانستند برای سومین بار با حزب سوسیال دموکرات وارد مذاکره شده و ائتلاف بزرگ (Große Koalition) تشکیل دهند. در مارس ۲۰۱۷ حزب سوسیال دموکرات، مارتین شولتس رئیس سابق پارلمان اروپا را به عنوان رهبر خود انتخاب کرد. در آن زمان تمایل به این حزب افزایش یافت و اختلاف آرای این حزب در نظرسنجی ها با اتحادیه دموکرات مسیحی کاهش محسوسی یافت. اما نظرسنجی های هفته های بعد حاکی از این بود که اتحادیه دموکرات مسیحی توانست جایگاه خود را ترمیم کند و اختلاف خود را سوسیال دموکرات ها بین ۱۳ تا ۱۶ درصد برساند. در انتخابات ایالتی ماه مه ۲۰۱۷، حزب سوسیال دموکرات، کنترل منطقهٔ مهم نوردراین-وستفالن را از دست داد. تاریخ انتخابات. مطابق قوانین
آلمان، انتخابات فدرال باید در یک روز یکشنبه یا تعطیل عمومی پس از ۴۶ تا ۴۸ ماه از اولین اجلاس دوره قبل بوندستاگ برگزار شود. در ماه ژانویه ۲۰۱۷ یوآخیم گاوگ رئیس جمهور وقت آلمان تاریخ رای گیری را ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۷ تعیین کرد. اولین جلسه نوزدهمین دوره بوندستاگ باید تا حداکثر سی روز پس از انتخابات برگزار شود. تا آن روز، اعضای دوره هجدهم بوندستاگ در سرکار خود باقی خواهند ماند. نتایج. ائتلاف اتحادیه دموکرات مسیحی/سوسیال مسیحی به همراه حزب سوسیال دموکرات دو حزبی هستند که همچنان بیشترین کرسی ها را در بوندستاگ در دست خواهند داشت اما هر دو به نسبت دوره پیش آرای کمتری بدست آورده و کرسی های زیادی را از دست دادند. یک حزب برای حضور در پارلمان آلمان باید دستکم پنج درصد از کل آرا را بدست آورد. حزب آلترناتیو برای آلمان با کسب بیش از دو برابر رأی نسبت به حدنصاب لازم، توانست برای اولین بار به بوندستاگ راه یابد. همچنین این حزب توانست کرسی های سه حوزهٔ انتخابیه را هم برنده شود. این بدین معنی است که حزب آلترناتیو می تواند در شرایط خاص از کرسی های نسبی خود استفاده کند. حزب دموکرات آزاد با کسب ۱۰٫۷ درصد از کل آرا به پارلمان بازگشت. احز
اب چپ و سبزها با اینکه توانستند کرسی های خود را مقدار کمی نسبت به دوره پیش افزایش دهند، اما هنوز جزو کوچکترین احزاب بوندستاگ به شمار می روند.