Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باب آویان (؛ زادهٔ ) طراح رقص، و کارگردان نمایش ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در تاریخ ۲۱ ژانویه ۲۰۲۱ جان باخت. آویان آثار ماندگاری را کارگردانی کرده است. زندگی حرفه ای. آویان در نیویورک متولد شد و دوران حرفه ای خود را در نمایش های رقص برادوی مثل داستان وست ساید، دختر مسخره، "هنری و هنری دوست داشتنی" گذراند، همچنین دستیار تولید برنامه هایی مثل شاخه ها بود. او برای اولین بار با مایکل بنت ملاقات کرد زمانی که هیچ کدام در سال ۱۹۶۲ مشهور نبودند و طی دو دهه بعدی در همکاری با هم نمایش های "سوگندها"، سوگندها، شرکت، کوکو، نادانی، "الله کلنگ"، "پسندیده خدا"، "خط موزیکال"، "بالروم" و "دختران رؤیایی" را ساختند و همین مایه کسب اعتبار او به عنوان یک تولید کننده شد. موفقیت های دیگر آویان در برادوی شامل کارگردانی رقص گروهی موزیکال ۲۰۰۶ بود. منابع.
کارل قوکاسیان (؛ زادهٔ ۱۹۴۷) فرد نظامی ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است که به اتهام سرقتهای معروفی به نام «دزد بانک شب جمعه» در دادگاه به ۱۷ سال زندان محکوم شد. این سنگین ترین اتهامی است که در مقابل چنین جرمی در تاریخ ایالات متحده ثبت شده است. او طی یک دوره ۳۰ ساله از بیش از ۵۰ بانک سرقت کرده است. منابع.
رونالد دفئو جونیور (؛ زادهٔ - درگذشت ۱۲ مارس ۲۰۲۱) یک قاتل دسته جمعی است. او برای کشتار سال ۱۹۷۴ که شامل پدرش، مادرش، دو برادرش و دو خواهر می باشد مقصر است. جزئیات واقعه. حوالی ساعت ۶:۳۰ بعد از ظهر روز چهارشنبه ۱۳ نوامبر ۱۹۷۴، دفئو ۲۳ ساله وارد بار هنری در امیتی ویل، لانگ آیلند نیویورک شد و اعلام کرد:"شما باید به من کمک کنید! من فکر می کنم به مادر و پدرم شلیک شده است!". او و گروه کوچکی از مردم به خیابان ۱۱۲ اقیانوس که در نزدیکی نوار واقع شده بود، رفتند و دریافتند که والدین دفئو در داخل خانه مرده اند. یکی از این گروه ها، دوست دفئو (جو ایوویت) با پلیس شهرستان سافتک تماس اضطراری گرفت، وی در خانه جستجو کرد و فهمید که شش عضو همان خانواده در رختخواب خود کشته شده اند. قربانیان والدین رونالد جونیور بودند:رونالد دفئو(۴۴ ساله) پدرش و لوئیز دفئو بریگانت(۴۲ ساله) مادرش؛ و چهار خواهر و برادرش:داون(۱۸ ساله)، آلیسون(۱۳ ساله)، مارک(۱۲ ساله) و جان متیو (۹ ساله). همه قربانیان با یک تفنگ با عملکرد کالیبر ۰/۳۵ با اسلحه مارلین ۳۳۶ حوالی ساعت سه بامداد به گلوله بسته شدند. به والدین دفئو دو بار شلیک شده بود، در حالی که بچه ها همه ب
ا تک شلیک کشته شدند. شواهد جسمی نشان می دهد که لوئیز دفئو و دخترش آلیسون هر دو در زمان مرگشان بیدار بودند. به گفته پلیس شهرستان سوفولک، همه قربانیان در حالت خوابیده به شکم در رخت خواب پیدا شده اند. خانواده دفئو از زمان خرید خانه در سال ۱۹۶۵، در پلاک ۱۱۲ خیابان اوشن ساکن بوده اند. این شش قربانی بعداً در قبرستان سنت چارلز در فارمینگ دیل به خاک سپرده شدند. دفئو معروف به "باچ"، فرزند ارشد خانواده و تنها بازمانده خانواده بود. وی پس از اینکه در صحنه جنایت به مأموران پلیس گفت که این قتل ها توسط یک آدمکش به نام لوئیز فالینی انجام شده است برای محافظت از خود به پلیس آگاهی منتقل شد. با این حال، یک مصاحبه در پاسگاه خیلی زود ناسازگاری های جدی در شرح او از وقایع را نشان داد. روز بعد او اعتراف کرد که خود قتل ها را انجام داده است و فالینی، آدمکشی که ادعا کرده بود، مدرکی ارائه داد که ثابت می کرد در زمان قتل خارج از ایالت بوده است. دفئو به کارآگاهان گفت:"هنگامی که شروع کردم، نتوانستم متوقف شوم. خیلی سریع پیش رفت". او تأیید کرد که حمام کرده، لباس تمیز پوشیده و محل جایی که مدارک مهم از جمله لباسهای آغشته به خون، مارلین ریفل (نام
تفنگ) و گلوله ها را قبل از رفتن به محل کار مثل همیشه، آن جا دفن کرده را مشخص کرد.
طبیعت بی جان با نیمرخ لاوال نقاشی رنگ روغن است که در سال ۱۸۸۶ توسط پل گوگن کشیده شده است. در این تابلو نیمرخ شارل لاوال دوست گوگن که به یک میز و تعدادی میوه و یک مجسمه سرامیک نگاه می کند، نقاشی شده است. مجسمه سرامیک نیز دست ساخته گوگن می باشد. این تابلو در موزهٔ هنر ایندیاناپولیس واقع در ایندیاناپلیس می باشد.
انتخابات در آلمان () عبارتند از انتخابات بوندستاگ (پارلمان فدرال)، و مناطق محلی. در متمم چندین بخش از قانون اساسی آلمان دولت بر انتخابات نظارت دارد و الزامات قانون اساسی از جمله رای مخفی را تعیین می کند و ضروری است که همه انتخابات به شیوه ای آزاد و منصفانه اجرا شود. یکی از متمم های قانون اساسی ماده ۳۸ است که در رابطه با انتخاب نمایندگان در بوندستاگ فدرال اشاره دارد. ماده ۳۸٫۲ از قانون پایه، ایجاد حق رای همگانی را الزام آور می کند: «هر کسی که به سن ۱۸ سالگی برسد باید حق رای داشته باشد» انتخابات فدرال آلمان برای تعیین همه اعضای بوندستاگ تشکیل می شود، همچنین در تعیین و انتخاب صدراعظم آلمان نقش دارد.
«رضاشاه روحت شاد» یک شعار سیاسی است. این شعار پس از حدود ۴۰ سال از براندازی سلسله پهلوی در ایران مطرح شد. «رضاشاه روحت شاد» نخستین بار در تظاهرات ضدحکومتی دی ۱۳۹۶ در ایران توسط مردم معترض فریاد زده شد. دامنه تعابیر این شعار ممکن است علاوه بر ستایش رضاشاه و اقدامات او، مخالفت با نظام جمهوری اسلامی ایران را نیز شامل شود. همچنین این شعار به نوعی نفی اقدامات گذشته در براندازی نظام پادشاهی در جریان انقلاب اسلامی ایران نیز تلقی می شود. تاریخچه. نخستین بار در تظاهرات ۱۳۹۶ ایران در مشهد و در جوار مسجد گوهرشاد، عده ای از معترضان فریاد «رضاشاه روحت شاد» سر دادند. این شعار به سرعت در دیگر شهرها از زبان مردم معترض شنیده شد. "رضاشاه روحت شاد" بارها در قم که پایتخت مرجعیت روحانیون شیعه است فریاد زده شد. در سال ۱۳۹۷ نیز این شعار بارها تکرار شد. در عصر جمعه ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷ فریاد «رضا شاه، روحت شاد» در ورزشگاه آزادی تهران طنین انداز شد. این شعار در حین بازی فوتبال پرسپولیس تهران توسط تماشاگران فریاد زده شد. بار دیگر در ۹ مهر ۱۳۹۷ در یک بازی فوتبال در استادیوم پارس شهر شیراز، این شعار توسط تماشاچیان تکرار شد. در تیرماه همان ۱۳
۹۷ نیز این شعار در جلوی ساختمان مجلس شورای اسلامی توسط عده ای از معترضان اقتصادی سرداده شد که جنجال آفرید. در تظاهرات تیر ۱۳۹۷ تهران بازاریان اهل تهران این شعار را در کنار شعارهای دیگری همچون «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» در اعتراضات خود بکار گرفتند. در تظاهرات سراسری مرداد ۱۳۹۷ این شعار در اعتراضات بکار برده شد. در سه شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۷ این شعار توسط مردم معترض در منطقه "شاپور جدید" در اصفهان، همراه با شعارهایی همچون «مرگ بر دیکتاتور» و «سوریه رو رها کن، فکری به حال ما کن» علیه نظام حکومتی سر داده شد. در عصر جمعه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ فریاد «رضا شاه، روحت شاد» بار دیگر در ورزشگاه آزادی تهران طنین انداز شد. این شعار بازهم در حین بازی فوتبال پرسپولیس تهران توسط تماشاگران فریاد زده شد. در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران این شعار در آبان ۱۳۹۸ در شهرهای مختلف ایران توسط معترضان به گرانی ۳۰۰ درصدی و سهمیه بندی بنزین به کار برده شد. و به همراه شعارهای توپ تانک فشفشه «آخوند باید گم بشه» و دشمن ما همینجاست دروغ میگن آمریکاست از شعارهای اصلی اعتراضات بود. بار دیگر، شعار «رضاشاه روحت شاد» در اعتراضات تابستان ۱۴۰۰ ایران سر داده
شد. این مردم ایذه بودند که در تجمع اعتراضی خود از این شعار استفاده کردند. در تاریخ ۴ مرداد ۱۴۰۰ (مصادف با سالگرد درگذشت رضاشاه) کاسبان پاساژ علاءالدین در تهران بلافاصله پس از قطعی برق دست به تظاهرات زدند. این معترضان در داخل پاساژ شعارهایی اعتراضی همچون «رضاشاه روحت شاد» سر دادند. تصاویری هم از یکی از ایستگاه های مترو تهران منتشر شده که در آن معترضان شعار «رضاشاه روحت شاد» سر می دهند. در تاریخ ۳ آذر ۱۴۰۰ و در اعتراضات مردم شهرکرد به ناکارآمدی نظام جمهوری اسلامی در مدیریت منابع آب، معترضان شعار «رضاشاه روحت شاد» سر دادند. شعار «رضاشاه روحت شاد» در اعتراضات ۱۴۰۰ اصفهان توسط مردم معترض فریاد زده شد. همچنین رضاشاه روحت شاد در اعتراضات اردیبهشت ۱۴۰۱ ایران هم در شهرهای گوناگون ایران توسط مردم معترض به حاکمیت روحانیت فریاد زده شد. در اعتراضات خرداد ۱۴۰۱ ایران هم این شعار در شهر آبادان و خرمشهر و شهرهای دیگر سرداده شد. در تاریخ ۹ خرداد ۱۴۰۱ و در جریان بازی باشگاه فوتبال استقلال تهران و باشگاه فوتبال نفت مسجدسلیمان این شعار در ورزشگاه آزادی توسط تماشاچیان سر داده شد. هزاران تماشاچی این شعار را به نحوی آهنگین اجرا کرد
ند. در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۴۰۱ و در تجمع اعتراضی جمعی از بازنشستگان در مقابل خانه کارگر در تهران، معترضان این شعار را فریاد زدند. در ۲۲ خرداد ۱۴۰۱ و در اعتراضات بازنشستگان تأمین اجتماعی، این شعار در شهرهای شیراز و اصفهان توسط بازنشستگان به همراه شعارهایی مانند «فتنه ۵۷ باعث فقر ملت» و «توپ تانک فشفشه، آخوند باید گم بشه» سرداده شد. در ۲۳ خرداد توسط بازنشستگان و مردم معترض در شهر دورود استان لرستان این شعار همراه شعارهایی مانند «رئیسی حیا کن، مملکتو رها کن» سرداده شد. در ۲۴ خرداد ۱۴۰۱ در شهر کازرون استان فارس این شعار توسط معترضان سرداده شد. در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۴۰۱ شماری از کسبه و بازاریان شهر فسا در استان فارس، در اعتراض به گرانی و مالیات های سنگین، با تعطیل کردن مغازه هایشان و تجمع مقابل فرمانداری این شهر، شعار «رضا شاه روحت شاد» سر دادند. خارج از ایران. در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۹ مصادف با چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، جمعی از ایرانیان مقیم کشور بریتانیا، با برگزاری تجمعی مقابل سفارت جمهوری اسلامی در شهر لندن، شعارهایی همچون «رضاشاه روحت شاد»، «مرگ بر خامنه ای» و «مرگ بر اصل ولایت_فقیه» سر دادند. همچنین در همان تا
ریخ، گروهی دیگر از مخالفان حکومت جمهوری اسلامی، با برگزاری یک تجمع در شهر استکهلم پایتخت کشور سوئد، شعارهایی همچون «رضاشاه روحت شاد»، «زنده و جاوید باد حکومت پهلوی»، «مرگ بر جمهوری اسلامی» و «جمهوری اسلامی نابود باید گردد» سر دادند. شعارهای مرتبط. در تظاهرات ۱۳۹۶ ایران دسته ای از شعارها به ایران پیش از روی کار آمدن نظام جمهوری اسلامی ارجاع داشت. این دسته از شعارها غالباً در هواخواهی شاهنشاهی پهلوی بود. از جمله این شعارها می توان شعارهایی همچون «ای شاه ایران برگرد به ایران»، «شاه برگرد شاه برگرد شاه برگرد»، «شاهنشاه روحت شاد»، «رضا، رضا پهلوی»، «رضا شاه معذرت معذرت»، «ولیعهد کجایی به داد ما بیایی»، «ایران که شاه نداره حساب و کتاب نداره» را نام برد. در اعتراضات ۱۴۰۰ خوزستان شعاری مشابه با عنوان «رضاشاه شرمنده ایم» توسط معترضان اهل ایذه فریاد زده شد. در اعتراضات ۱۴۰۰ اصفهان معترضان شعار مشابهی تحت عنوان «رضاشاه کجایی، به داد ما بیایی» سر دادند. در تجمع ۲۲ خرداد ۱۴۰۱ بازنشستگان تأمین اجتماعی در اصفهان معترضان شعاری مشابه تحت عنوان «فتنه ۵۷ باعث فقر ملت» را فریاد زدند. در اعتراضات ۱۴۰۱ ایران معترضان شعار «رضاشاه م
یمیریم،ایران رو پس میگیریم » و همچنین «شاهنشاه روحت شاد» را هم سر دادند واکنش ها. از ابتدای به کارگیری این شعار، "رضاشاه روحت شاد" واکنش هایی را چه از نوع حمایت و چه در مقام مخالفت درپی داشت. دیدگاه آکادمیک. به اعتقاد "سیدجواد میری" دانشیار جامعه شناسی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، یکی از دلایل ظهور این شعار، نقص گفتمان عمومی در جمهوری اسلامی ایران نسبت به «انکار مطلق پهلوی» و توصیف گذشته ایران با القابی همچون «طاغوت» بود. به گفته او، این شعار بیش از آنکه مدیون شخص رضاشاه پهلوی باشد، متأثر از «سیاه نمایی هایی» است که در رسانه های جمعی وابسته به نظام و توسط آموزش و پرورش در طول دوران جمهوری اسلامی برساخت شده است. به باور مرتضی مردیها مدرس و نویسنده علوم سیاسی، این شعار بیشتر از اینکه در مقام ابراز اشتیاق به نظام پادشاهی و سلطنت طلبانه باشد نشانه «عمق زیاد نارضایتی» و «نفرت از وضع موجود» در جامعه ایران است. مردیها رویکرد به سردادن شعارهای رئالیستی را بیشتر موضوعی «عارضی» می داند تا «ذاتی». او دیو ساختن و درمقابل آن بت سازی از شخصیت های سیاسی همچون شاه و محمد مصدق را کار نابجایی دانسته است. به اعتقاد
مردیها اوضاع جامعه و مردم ایران در دوران پهلوی بدتر از دوران جمهوری اسلامی نبود. علاوه بر این، در تحلیل این شعار ضمن اینکه بدی های دوران پهلوی را انکار نمی کند و برخی از آنها را برمی شمرد، سهم بزرگی از معضلات دوران حکومت پهلوی را ناشی از «عقب ماندگی مردم» آن زمانه می داند تا خود حکومت. مردیها در این تحلیل گفت: امیر یحیی آیت اللهی، پژوهشگر فلسفه در تحلیل خود از این شعار ابراز می کند که رضاشاه را باید در قالب همان دوران حکومتش سنجید و نه در ظرف ارزش های امروزین. او می افزاید که در زمانی که رضاشاه حاکم ایران بوده قاره اروپا و متعاقباً تمام جهان گرفتار فاشیسم دولتی بود و باید رضاشاه را در ظرف زمانی و مکانی دوران خودش سنجید. او روی هم رفته استنتاج می کند که رضاشاه و فرزندش خلاف تبلیغات نظام جمهوری اسلامی هیچ کدام دین ستیز نبودند و استبداد ورزی این دو حاکم نیز از دو حکومت پیشین و پسین خود بیشتر نبوده است. به اعتقاد آیت اللهی مسئله این شعار به رضاشاه و «مدرنیزاسیون از بالا» مربوط باشد به نسبت اپوزیسیون کلاسیک با ساخت سیاسی پسا انقلابی در ایران ربط دارد که به گفته او «مبهم» است. به عقیده رابرت اسپنسر نویسنده منتقد ا
سلام، معترضانی که شعار "رضاشاه روحت شاد" را سر می دهند، دارند تأکید می کنند که حکومت جمهوری اسلامی را نمی خواهند. صادق زیباکلام استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران نیز به تحلیل این شعار پرداخته است. او در این تحلیل تجدید گرایش به دودمان پهلوی در جامعه ایران را حسی نوستالژیک می داند که ناشی از سرخوردگی جوانان از انقلاب اسلامی است و نه عدم آگاهی آن ها از تاریخ. با این حال او از همگان با هر قضاوتی از تاریخ خواست تا رای ۹۸ درصدی مردم (با گرایش های سیاسی گوناگون) به جمهوری اسلامی در سال ۱۳۵۸ را کتمان نکنند. او که خودش از مدافعان اقدامات رضاشاه پهلوی است، کتابی تحت عنوان رضاشاه به رشته تحریر درآورده است. زیباکلام در مصاحبه ای پیرامون اقدامات رضاشاه می گوید: ابراهیم فیاض جامعه شناس و مردم شناس نزدیک به جناح اصولگرا، با شبیه دانستن اشرافی گری به وجود آمده در دوران حکومت جمهوری اسلامی و اواخر دورهٔ قاجار معتقد است: «رضاشاه روحت شاد، از یک سو واکنشی به اشرافیت مذهبی است و از سوی دیگر مطالبهٔ یک فضای سیاسی و اجتماعی جدید است برای رها شدن از شر این اشرافیت مذهبی.» طبق تحلیل محمد رهبر پس از انقلاب ۵۷ تمامی افراد و احزابی که خو
اهان سکولار دموکراسی بودند سرکوب شدند و رضاشاه در زمین بایر سیاست ایران به یگانه نماینده یک حکومت سکولار و توسعه محور شده بر اساس تحلیل مجید محمدی تحلیلگر سیاسی، این شعارهای «شاه دوستانه» و «نوستالژیک» بیشتر از اینکه سلطنت طلبانه یا مشروطه خواهانه باشند، نشان دهنده «نارضایتی مردم از جهت گیری اقتصادی و اجتماعی و نارضایتی از جایگاه کشور در جامعه بین المللی» و «ناامیدی مردم از اصلاح امور و تغییر روند ناکارآمدی حکومت» است. بنا بر اظهارات محمدی بخشی از ملت ایران به شاهنشاهی پهلوی به عنوان حکومتی نگاه می کنند که در جامعه جهانی احترام داشت. به گفته محمدی، ایرانِ عصر پهلوی شرایطی به مراتب بهتر نسبت به کشورهایی همچون ترکیه و کره جنوبی داشت. محمدی یادآور شد که ایران در سال ۱۹۸۰ میلادی از لحاظ تولید ناخالص داخلی در ردیف هفدهم جهان و ترکیه در ردیف بیست و هفتم بود، اما در سال ۲۰۱۴ ترکیه بر اساس همان شاخص در ردیف هفدهم جای دارد، درحالی که رتبه ایران به ردیف بیست و یکم نزول کرده است. محمدی در این باره افزود که در مورد کره جنوبی نیز در سال ۱۹۷۷ درآمد سرانه ایران ۲ برابر درآمد سرانه این کشور بود، درحالی که در سال ۲۰۱۲، درآمد
سرانه کره جنوبی ۵ برابر درآمد سرانه ایران بود. محمدی اظهار داشت که ایران در دوران جمهوری اسلامی از لحاظ اعتبار گذرنامه، فرار مغزها و سرمایه گذاری خارجی شرایط به مراتب بدتری نسبت به دوران پهلوی داشته است. حامیان. مدافعان رضاشاه او را پدر «ایران نوین» می دانند. گویا مخالفت او با روحانیت و نظمی که در ایران آن زمان ایجاد کرد، از انگیزه های شعار دهندگان برای حمایت از اوست. به دیدگاه مهدی مظفری جامعه شناس، این یک شعار «استراتژیک» است که مستقیماً ذات حکومت ولایت فقیه را نشانه گرفته است. به باور او دلیل اینکه مردم در شعارهایشان بیشتر به رضاشاه «رغبت» داشتند تا فرزندش محمدرضاشاه، «ضدیت» و «قاطعیت» او با روحانیت شیعه دوازده امامی بود. برخلاف محمدرضا پهلوی، رضاشاه برای مقابله با نفوذ کمونیست ها در ایران، هرگز حاضر نشد تا بر قدرت روحانیون بیفزاید. علیرضا نوری زاده نویسنده و روزنامه نگار، دربارهٔ این شعار گفت:
یک جنگ خصوصی () فیلمی در ژانر درام زندگینامه ای محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی متیو هاینمان و با بازی رزمند پایک در نقش روزنامه نگار ماری کالوین است. این فیلم بر اساس مقاله ای نوشتهٔ ماری برنر که در سال ۲۰۱۲ با عنوان «جنگ خصوصی ماری کالوین» در ونتی فر منتشر شد، ساخته شده است. جنگ خصوصی نوشتهٔ آرش عامل است و از بازیگران آن می توان به جیمی درنان، تام هولندر و استنلی توچی اشاره کرد. نمایش افتتاحیهٔ فیلم در جشنوارهٔ فیلم تورنتو ۲۰۱۸ بود و در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۱۸ در ایالات متحدهٔ آمریکا اکران شد. فیلم عموماً با نقدهای مثبت منتقدان مواجه شد که بازی پایک را ستودند.
چارلز "چیپ" پاشایان جونیور (؛ ؛ زادهٔ ) سیاستمدار، و وکیل ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال های ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۱ نمایندهٔ حوزه انتخابیه هفدهم کالیفرنیا از جمهوری خواه در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا بود.
رنِی ماریا مونتویا یک شخصیت خیالی در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است. رنی مونتویا در ابتدا یک کارآگاه در بخش جنایی اداره پلیس گاتهام سیتی به شمار می رفت تا اینکه در آنجا به طور مکرر با بتمن، مأمور خودخواندهٔ نقاب دار برخورد کرد. در طی تاریخچه کتاب کامیک مشخص شد که رنِی دارای گرایش جنسی همجنس گرایی زنانه است، و بعدها به دلیل تنفر از سوء رفتار و فساد پلیس از نیروی پلیس استعفا داد. او بعدها پس از آموزش توسط نخستین مرد، تحت نام پرسش شناخته شد. رزی پرز در فیلم "پرندگان شکاری" (۲۰۲۰) وظیفه بازی در این نقش را بر عهده دارد. این اولین حضور رسمی این شخصیت در یک فیلم سینمایی محسوب می شود. همچنین ویکتوریا کارتانگا در فصل اول از مجموعهٔ تلویزیونی "گاتهام" در این نقش ظاهر شده است.
شارل آگوست امیل دوران مشهور به کارلوس-دوران (; – ) نقاش و مدرس هنر اهل فرانسه بود. او به خاطر پرتره های باکیفیتش از افراد طبقه فرادست جمهوری سوم فرانسه مشهور است. کارلوس-دوران همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
پاکونیشی مادرزادی یا پاکونیشیا کانژنیتا یک اختلال پوستی نادر است که به صورت اتوزومال غالب به ارث می رسد. شیوع آن از ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ مورد در سراسر جهان تخمین زده می شود. این بیماری به صورت بالینی و در حضور همزمان برجستگی امگا شکل ناخن و ضخیم شدن دردناک کف دست و پا تشخیص داده می شود. ضایعات معمولاً در طی ماه های اول پس از تولد یا در طی چند سال اول زندگی به وجود می آیند. تظاهرات دیگر پاکونیشیا عبارتند از لک های سفید در دهان، برجستگی های پوست مرغی، تعریق زیاد کف دست و پا، کیست های پوستی و دندان های جنینی. ژنتیک. پاکونیشیا کانژنیتا توسط جهش های منفی غالب در ژن های کدکننده کراتین ها شامل کراتین a6، b6، c6، ۱۶ و ۱۷ ایجاد می شود که بر روی کروموزوم ۱۲ و ۱۷ قرار دارند. کراتین ها فیلامان های پروتئینی بینابینی ای هستند که شبکه های سیتواسکلتی را تشکیل می دهد و از هسته سلول تا غشای پلاسمایی گسترش یافته اند. کراتین ها برای ایجاد یکپارچگی ساختاری و انعطاف پذیری سلول های اپیدرمی ضروری هستند. درمان. درمان های پیشنهادی برای این بیماری بیشتر بر روی کاهش ضایعات ناخن، کف دست و پا، کنترل درد، تعریق و عفونت ثانویه تأکید دارند. درمان ه
ای موجود عبارتند از: استفاده از ارتوپدی مثل کفی و بالشتک؛ آنتی بیوتیک خوراکی و موضعی و عوامل ضد قارچ؛ گاباپنتین موضعی؛ حذف جراحی کیست های پوستی؛ تزریق سم بوتولینوم؛ درمان های مکانیکی مانند سوهان زدن، سنگ زنی و برش پوست اضافه ناحیه دست و پا، کوتاه کردن و سوهان زدن ناخن ها؛ مداخلات جراحی شامل حذف ضایعات پوست و حذف ناخن؛ استفاده از کراتولیتیک های موضعی، نرم کننده ها و مرطوب کننده ها؛ رتینوئیدی خوراکی و موضعی؛ سیرولیموس خوراکی و موضعی و siRNA موضعی یا تزریقی. اخیراً پروتکل درمانی جدید تری ارائه شده که با کاهش معنی دار علایم همراه است (مرکز پوست، بیمارستان شهدای تجریش)
بنیاد کمک های نیکوکارانه (CAF) یک سازمان خیریه ثبت شده در انگلستان است. این بنیاد برای سازمان های سازمان نیکوکاری در انگلستان و دیگر کشورهای جهانی و اهداکنندگان خدمات فراهم کرده و به آن ها یاری می رساند. هم چنین کمک های مالی برای نیکوکاری و خیریه را در میان مردم ترویج می دهد. دفتر مرکزی بنیاد کمک های نیکوکارانه CAF در بخش اداری کینگز هیل واقع در وست مالینگ در شهرستان کنت و شعبه دیگر در لندن واقع شده است.
متلاشی () یک فیلم صامت درام به کارگردانی لوپو پیک محصول سال ۱۹۲۱ است. از بازیگران آن می توان به ورنر کراوس، پاول اوتو، و لوپو پیک اشاره کرد. "متلاشی" نخستین نمونه از فیلم های موسوم به کامرشپیل به شمار می رود.
کارل فرولیش (; – ) کارگردان و فیلم بردار اهل آلمان در دوران سینمای صامت بود. از آثار مهمش "ارواح سرگردان" (۱۹۲۱) و "عشق در نگاه اول" (۱۹۳۲) را می توان نام برد.
بوداهای زنده () یک فیلم فانتزی صامت به کارگردانی پاول وگنر محصول سال ۱۹۲۵ است. از بازیگران آن می توان به پاول وگنر، آستا نیلسن، کته هاک، گرگوری حمارا و هاینریش اشروت اشاره کرد.
هدا گابلر () یک فیلم صامت به کارگردانی فرانتس اکشتاین محصول سال ۱۹۲۵ است که بر پایهٔ نمایش نامهٔ "هدا گابلر" اثر هنریک ایبسن ساخته شد.
خانه دار فیلمی محصول سال ۱۹۶۳ و به کارگردانی جیمز آیووری است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاشی کاپور، لیلا نایدو، دورگا کوته، آچالا ساچدف ایفای نقش کرده اند.
اپرای سه پولی () یک فیلم درام موزیکال به کارگردانی گئورگ ویلهلم پابست محصول سال ۱۹۳۱ است که بر پایهٔ نمایش موزیکال "اپرای سه پولی" اثر برتولت برشت ساخته شد.
مارک ادوارد فیش باک (متولد ۲۸ ژوئن سال ۱۹۸۹) که با نام مارکیپلایر (و یا مارک) شناخته شده است. یوتیوبر آمریکایی است. او کار خود را در سینسیناتی، اوهایو آغاز کرد و هم اکنون در لس آنجلس زندگی می کند. کانال او در ژوئن ۲۰۲۳ بیش از ۳۵ میلیون مشترک دارد. او بیشتر ویدئوهای لتس پلی بازی می کند، معمولاً ژانر وحشت و ترس و بقا. زندگی شخصی. فیش باک در شهر هونولولو در ایالت هاوایی به دنیا آمد. پدر او در ارتش آمریکا در کشور کره جنوبی خدمت می کرد و آنجا با مادر فیش باک، که کره ای تبار است آشنا شد. پس از تولد او خانواده اش به سینسیناتی، اوهایو نقل مکان کردند. او یک برادر بزرگتر به نام توماس (تام) جیسون فیش باک دارد، که نقاش و نویسنده وبسایت کمیک "Twokinds"است. پدر بزرگ او متولد کره شمالی بود اما بعد جنگ دو کره به سئول فرار کرد، و چند دختر داشت. یکی از عمو زاده های او به نام هیونگ بی یک بازیگر در کره جنوبی است. او در دانشگاه سینسیناتی در رشته مهندسی پزشکی تحصیل می کرد اما دانشگاه را برای کارش در یوتیوب رها کرد. او در حال حاضر در لس آنجلس در ایالت کالیفرنیا همراه با دوست دخترش اِمی نلسون زندگی می کند.
کادوماتسو به معنای دروازه کاج یک نوع تزئین در سال نوی ژاپنی است که در جلوی منازل و برای خوش آمدگویی برای ورود کامی یا ارواح اجداد است. شرح. کادوماتسو را از شاخه درخت کاج و کاکل نی درست می کنند و بعد از تمیز کردن در خانه آن را در دو طرف در ورودی خانه قرار می دهند. هدف از قرار دادن آن استقبال از کامی (رب النّوع) سال نو و جلوگیری از ورود هر چیز آلوده و ناپاک است. ژاپنی ها معتقدند که کامی (رب النّوع) سال نو وارد آن خانه ای می شود که در ورودیه آن کادوماتسو باشد. این رسم از دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۷) رایج شده است. کادوماتسو را از درخت کاج می سازند زیرا از قدیم این درخت را متبرک می دانند. در ساخت نماد سال نو علاوه بر درخت کاج از خیزران (تاکه) نیز استفاده می شود، چون برگ های خیز ران در زمستان سبز است و رنگش به مدت طولانی بدون تغییر می ماند. در قدیم مردم برای تهیه کادوماتسو درخت کاج را از جنگل و کوهستان بریده به خانه می آوردند اما امروزه چند روز مانده به عید کادوماتسو را می فروشند و می توان به راحتی آن را خرید. کادوماتسو را باید بین روزهای ۲۶–۲۸ دسامبر در طرفین در قرار داد و اگر کسی فقط یک روز مانده به آغاز سال نو این کار ر
ا انجام دهد به اعتقاد بعضی میل چندانی به استقبال کامی (رب النّوع) سال نو ندارد. کادوماتسو معمولاً تا هفتم ماه ژانویه در کنار درمی ماند و در آن روز آن را برمی دارند و در حیاط معبد می سوزانند یا به نحوی از بین می برند. ساخت و ساز و جایگذاری. بخش مرکزی کادوماتسو از سه شاخه بامبوی بزرگ تشکیل شده است، هرچند کادوماتسوی پلاستیکی نیز در دسترس است. شبیه به سنت های مختلف ایکبانا (آرایش گل ژاپنی)، شاخه ها در ارتفاع های مختلف قرار می گیرند و بهشت، بشریت و زمین را به نمایش می گذارند، بهشت در بالاترین و زمین در پایین ترین سطح قرار می گیرد. در برخی از کادوماتسوها شاخه بشر و شاخه زمین را در یک ارتفاع قرار می دهد. پس از در کنار قرار دادن تمام عناصر کادوماتسو، آن را با یک طناب حصیری تازه بافته شده بهم وصل می کنند. کادوماتسو در هر دو طرف در ورودی به نشانه مرد و زن قرار داده می شود.
جبهه غرب ۱۹۱۸ () یک فیلم جنگی صامت به کارگردانی گئورگ ویلهلم پابست محصول سال ۱۹۳۰ است که وقایع آن در سنگرهای جبهه غربی جنگ جهانی اول می گذرد. از بازیگران آن می توان به فریتس کامپرس، گوستاو دیسل و ولادیمیر سوکولوف اشاره کرد.
«فقط کمی عشق بیشتر» آلبومی از هنرمند اهل فرانسه دیوید گتا است. این آلبوم در چارت های فرانسه جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
کاگامی مُوچی یکی از تزئینات سنتی است که در سال نوی ژاپنی بکار برده می شود. کاگامی موچی معمولاً از دو موچی (کیک برنج) گرد و به شکلی که مُوچی کوچکتر بر روی مُوچی بزرگتر قرار بگیرد، تشکیل می شود. شرح. کاگامی مُوچی برای اولین بار در دوره موروماچی (قرن ۱۴–۱۶) ظاهر شد. گفته می شود نام «کاگامی» (به معنی "آینه") در کاگامی موچی از شباهت ظاهری آن با نوعی آینه گرد مسی قدیمی گرفته شد که اهمیت مذهبی نیز داشته است. از زمان های قدیم موچی غذایی برای روزهای خاص بوده است، بعضی از ژاپنی ها معتقدند که موچی غذایی است که باید به کامی (رب النّوع) سال نو تقدیم کرد. آنها معتقدند که با خوردن موچی از رب النّوع سال نو عمری جدید و طولانی می گیرند. برای درست کردم کاگامی موچی، دو موچی گرد را روی هم می گذارند علت گرد بود موچی ها در کاگامی موچی این است که از شکل قلب و روح انسان که تصوّر می شود گرد است گرفته شده است. از قدیم بعضی معتقدند که با خوردن کاگامی مُوچی ای که به کامی (رب النّوع) سال نو تقدیم می شود از آن قدرت و عمر جدید و طولانی می گیرند. علت اینکه دو موچی را روی هم می گذارند این است که یکی علامت خورشید و دیگری علامت ماه است و مردم ی
کی از آن دو را نماد خوشبختی و دیگری را شانس می دانند و با قرار دادن آن دو روی هم می خواهند شانس و خوشبختی باهم باشد و از هر دوی آنها برخوردار باشند. معمولاً زیر کاگامی موچی دو نوع برگ مخصوص بنام های «ئوراجیرو» (برگ نوعی سرخس است و از نظر لغوی، ئوراجیرو یعنی برگ پشت سفید) و «یوزوریبا» (یعنی برگی که تند تند می ریزد و برگ دیگ جای آن را می گیرد. برگ یوزوریبا طوری است که زود می افتد و برگ دیگری جای آن را می گیرد) قرار می دهند و روی کاگامی موچی میوه ای به نام «دای دای» که همان پرتقال یا نارنگی ژاپنی است می گذارند. کلمه «دای دای» به معنی نسل به نسل است یعنی آن خانواده نسل به نسل ادامه یابد و منقطع نشود.
کلیومتریکز ، گاهی به نام جامعه شناسی تاریخ یا اقتصاد تاریخ خوانده می شود کاربرد سازمانمند و اصولی نظریه اقتصاد، فنون اقتصادسنجی و روش های حسابی و آماری دیگر برای مطالعه تاریخ (به ویژه تاریخ اجتماعی و اقتصادی) می باشد. در واقع کیلومتر یک یک رویکردی کمی به تاریخ اقتصاد است.
پیاتساله لوره تو یکی از میدان های اصلی شهر میلان است. بنیتو موسولینی، نیکلا بمباچی، کلارا پتاچی، آلساندرو پاولینی و آکیله استاراچه در ۲۹ آوریل ۱۹۴۵ در این میدان آویخته شدند.