Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ژنی بدست آمد. این نتایج قبل از biobankهای ۵۰۰٫۰۰۰ تایی در سال ۲۰۰۷ و حتی بعد از تحقیقات گسترده ژنی، برای چندین سال معتبر و قابل استفاده بودند. مشکلی که در این زمینه همچنان باقی ماند (تحقیقات از مرحله بررسی های تک ژنی به حالت تحقیقات گسترده ژنی درآمد) با اینکه اجازه دسترسی به مجموعه داده های ژنوتیپ را فراهم نمود، اما هیچ سیستمی برای جمع آوری همزمان داده های مرتبط با فنوتیپ ایجاد نشد. در حالیکه داده های ژنوتیپ از یک سری نمونه های ژنتیکی مانند نمونه های خون بدست می آیند، داده های فنوتیپ به ناچار باید از تحلیل و آزمایش یک نمونه مرتبط با یک ارزیابی فیزیکی، مرور تاریخچه پزشکی یا یک سری از فرایندهای دیگری که می تواند بسیار هم مشکل باشد بدست آیند. حتی درصورتی که این داده ها در دسترس نیز بودند، دسته ای از نایقینی های اخلاقی در مورد حقوق بیماران وجود دارد که نمی توان به راحتی گفت، کدام فنوتیپ مشاهده شده در بیمار از چه راهی و به کدام ژنوتیپ آن مرتبط است. موسسات biobank شروع به جمع آوری و ذخیره داده های ژنوتیپ، تطبیف و مرتبط سازی آن با فنوتیپ های متناظر کرده و امکان دسترسی گسترده به آن ها توسط پژوهشگران را فراهم نمودند.
در سال ۲۰۰۸ میلادی پژوهشگران ایالات متحده موفق به ذخیره ۲۷۰ میلیون نمونه در biobankها شدند و نرخ ذخیره سازی داده های جدید در حدود ۲۰ میلیون نمونه به ازای هر سال تعیین شد. این اعداد بسیار بزرگ بوده و نشان دهنده تغییرات جهانی در زیرساختار پژوهش در طول سالیان مختلف است. در مجموع پژوهشگران پیشرفت های زیادی داشته اند و از مراکز تک پژوهشی بسمت زیرساختارهای مختلف و کیفی نسل جدید رفته اند. برخی از چالش های به وجود آمده با ظهور biobankها، به صورت اخلاقی، پژوهشی و اجتماعی است که می تواند شامل عدالت در جمع آوری کمک های مالی از جمعیت های آسیب پذیر، تأمین رضایت آگاهانه نمونه دهنده ها، منطق افشای داده ها به شرکت کنندگان، حق مالکیت اموال معنوی و حریم خصوصی و امنیت نمونه دهنده ها است. بعلت این مشکلات جدید به وجود آمده، پژوهشگران و سیاست گزاران نیازمند سیستم های جدیدی برای مدیریت پژوهش ها می باشند. بسیاری از پژوهشگران، جمع آوری داده های پزشکی (biobanking) را یک عامل کلیدی برای بهبود زیرساختارها در جهت کشف داروها و بهبود صنعت داروسازی معرفی کرده اند. انواع biobankها. واژه biobank به شیوه های مختلفی استفاده می شود. اما یک راه ب
رای تعریف آن به این صورت است: " مجموعه ای سازمان یافته از مواد بیولوژیکی انسان و اطلاعات مربوطه ذخیره شده برای یک یا چندین هدف تحقیقاتی ". داده های جمع آوری شده از گیاهان، حیوانات، میکروب ها و سایر عوامل غیرانسانی نیز می تواند به عنوان biobank تعریف شود اما در برخی مطالعات این واژه تنها برای نمونه های انسانی به کار می رود. معمولاً biobankها از محیط های بسیار سرد (cryogenic) برای ذخیره سازی نمونه ها استفاده می کننn. که این محیط ها می توانند از یک یخچال تا انباری گسترده از آن ها متغیر باشد. این نمونه ها توسط موسساتی مانند بیمارستان ها، دانشگاه ها، سازمان های غیرانتفاعی و کمپانی های دارویی نگهداری می شوند. می توان biobankها را براساس طراحی آن ها یا اهدافی که دنبال می کنند، طبقه بندی کرد. Biobankهایی که در جهت رفع بیماری ها طراحی شده اند معمولاً بیمارستان های تابعه ای دارند که توسط آن ها داده ها و نمونه های مربوط به بیماران مختلف را جمع آوری می کنند و شاید به دنبال نشانگرهای بیولوژیکی مربوط به بیماری ها هستند. آن دسته از biobankهایی که مبتنی بر جمعیت هستند، نیازی به بیمارستان تابعه خاصی ندارند؛ زیرا که نمونه های
خود را از تمامی افراد که ویژگی های مختلفی دارند، جمع آوری می کنند و شاید به دنبال نشانگرهای بیولوژیکی برای امکان ابتلا به بیماری ها به صورت عمومی در میان یک جمعیت هستند. Biobankهای مجازی جوامع آماری اپیدمیولوژیک را در یک مجموعه مشترک جمع آوری می کنند. این biobankها مجاز به جمع آوری داده هایی هستند که مطابق مقررات ملی باشند. بانک های حاوی بافت انسان بافت های انسانی را برای پیوند زدن یا انجام تحقیقات گسترده ذخیره می کنند. همان طور که biobankهای بیشتری سازمان می یابند انتظار می رود که بانک ها حاوی بافت نیز با آن ها ترکیب شوند. Biobankهای جمعیتی، اطلاعات و مواد زیستی را در کنار خصوصیات و اطلاعاتی نظیر شیوه زندگی، داده های کلینیکی و محیطی ذخیره می کنند. نمونه های بیولوژیکی. مجموعه هایی که توسط biobankها گردآوری شده و در دسترس قرار می گیرند نمونه هایی هستند که طی مراحل نمونه برداری انتخاب شده اند. انواع نمونه ها شامل خون، ادرار، سلول های پوستی، بافت های ارگان ها، تصاویر پزشکی (شامل تصاویر ساختاری مانند sMRI یا تصاویر کارکردی مانند rfMRI و tfMRI، تصاویر DTI) و همچنین دیگر نمونه های گرفته شده از بدن می باشند. Biobank
ها این نمونه ها را در شرایط خوبی نگهداری می کنند تا زمانی که پژوهشگران برای انجام تست ها یا آنالیزهای خود به آن ها نیاز داشته باشند. ذخیره سازی. Biobankهایی شامل دیتابیس های DNA لازم است که با دقت زیادی داده ها را ذخیره کرده و امکان دسترسی به اسناد نمونه ها و اطلاعات نمونه دهنده را فراهم آورند. این نمونه ها باید بگونه ای نگهداری شوند که کمترین میزان تغییرات را در طول زمان داشته باشند همچنین باید در برابر تخریب های فیزیکی عمدی یا سهوی محافظت شوند. مراحل ثبت هر داده ای که وارد یا خارج سیستم می شود به طور مرکزی ذخیره می گردد. این عمل بر روی سیستمی مبتنی بر رایانه انجام می گیرد که قابلیت حمل و بسته بندی دارد. مکان فیزیکی هر نمونه برای دسترسی سریع به محل آن ها ذکر می شود. سیستم های آرشیو موجود از فاش شدن اطلاعات شخصی نمونه دهنده گان جلوگیری می کنند تا این اطلاعات برای پژوهشگران مخفی بماند.دیتابیس هایی که شامل داده های کلینیکی هستند، به طور جداگانه نگهداری می شوند و با روش های امنیتی ارتباط میان اطلاعات کلینیکی و نمونه های بافت را برقرار می کنند.ذخیره دمای اتاق نمونه ها نیز بعضاً استفاده می شود. این امر در جهت پاسخ
به مضرات ذخیره سازی در دمای پایین مانند هزینه ها و امکان عدم موفقیت در فریز کردن داده ها صورت می پذیرد.سیستم های کنونی کوچک بوده و توانایی ذخیره نزدیک به ۴۰٫۰۰۰ نمونه را در محیطی حدود ۱۰/۱ فضای مورد نیاز برای فریزر ۸۰- درجه سانتیگراد (۱۱۲- درجه فارنهایت) را دارا می باشند. ذخیره سازی نمونه های تکثیر شده یا جدا شده برای ایجاد امنیت بیشتر، اغلب در مکان های جداگانه ای صورت می گیرد. مالکیت. یکی از چالش های دیتابیس های بزرگ نمونه های ژنتیکی بحث مالکیت نموه های جمع آوری شده است. از سال ۲۰۰۷ میلادی کشور ایسلند ۳ قانون مختلف برای مالکیت نمونه های فیزیکی و اطلاعات آنان دارد. قانون ایسلند بیان می کند که دولت این کشور متولی نمونه های فیزیکی بوده در حالیکه نمونه دهندگان نیز حق مالکیت خود را حفظ می کنند. در عوض کشورهایی مانند استونی و جمهوری تونگا مالکیت نمونه ها را به دولت می سپارد اما قوانینشان از حقوق نمونه دهنده گان نیز به شدت محافظت می کند. اخلاق در biobank. اتفاق مهمی که در زمینه biobanking وجود دارد، زمانی است که یک محقق بخواهد نمونه های انسانی را در تحقیق خود به کار برد. در این حالت نگرانی هایی که در ادامه آمده اس
ت به وجود خواهد آمد: حقوق شرکت کنندگان در پژوهش، مالکیت نمونه ها و داده های ناشی از آن، گستره ای که طی آن نمونه دهنده می تواند بازخورد نتایج تحقیق را به اشتراک بگذارد و این حق که نمونه دهنده قادر باشد تا برای شرکت در یک مطالعه رضایت دهد. با فرض این که رضایت نمونه دهنده برای شرکت در یک مطالعه جلب شود، نگرانی اصلی این خواهد بود که biobankها معمولاً نمونه ها و داده ها را برای چندین کار تحقیقاتی در آینده نیز جمع آوری می کنند که در نتیجه امکان دریافت رضایت کامل برای هر تحقیقی امکان پذیر نمی باشد. گفته می شود که دریافت رضایت در مورد یک تحقیق یا دریافت رضایت کلی برای تحقیقات مختلف ممکن است ملزومات قانونی و اخلاقی را برآورده نکند. مدیریت. Biobankها به یک نظارت اخلاقی توسط بازدیدکننده بی طرف و همچنین فرایند مدیریتی ای نیاز دارند که به صورت عمومی باشد. برای انواع زیادی از تحقیقات، به طور ویژه تحقیقات پزشکی، این نظارت در سطح محلی توسط (Institutional Review Board (IRB صورت می گیرد. این مؤسسه استانداردهایی را مطابق با دولت کشورهای مختلف برای جمع آوری داده ها و نمونه ها تحمیل می کند. در انواع حوزه ها قوانین کشورهای مختلف ب
رای مدیریت biobankها نیز اعمال می شود. هیچ دستورالعمل بین المللی قبول شده ای برای مدیریت biobankها وجود ندارد. Biobankها معمولاً سعی می کنند توصیه های گسترده تری از دستورالعمل ها را که به صورت بین المللی نیز قبول شده باشد در زمینه پروژه های انسانی به کار برند. این دستور العمل ها درصورتی که به صورت بین المللی مورد قبول واقع شوند می توانند توسط biobankها تغییر یابند. سازمان های کلیدی. برخی از نمونه های این سازمان ها که در ایجاد دستورالعمل های نوشتاری در مورد biobankها فعال هستند در ادامه آمده است: انجمن جهانی پزشکی () شورای سازمان های بین المللی علوم پزشکی () شورای اروپا () سازمان ژنوم انسانی() سازمان بهداشت جهانی () یونسکو() تاریخچه مدیریت biobankها. در سال ۱۹۹۸ پارلمان ایسلند قانون ایجاد دیتابیس در زمینه سلامت به نام را تصویب کرد که اجازه ایجاد biobank ملی در این کشور را مهیا ساخت. در سال ۱۹۹۹ کمیسیون ملی مشورت اخلاق پزشکی ایالات متحده () گزارشی را که حاوی توصیه هایی در مورد اداره نمونه های بیولوژیکی انسانی بود، منتشر کرد. در سال ۲۰۰۵ مؤسسه ملی سرطان ایالات متحده دفتری به نام دفتر تحقیقات نمونه های زیستی و من
ابع آن به نام () تأسیس کرد که وظایفی از قبیل ساخت دیتابیس مشترک و فرایندهای عملیاتی استاندارد برای سازمان های شریک خود را دنبال می کرد. در سال ۲۰۰۶ شورای اروپا سیاستی را روی نمونه های بیولوژیکی انسانی پذیرفت که برای حل مشکلات در زمینه biobank حاوی نکات جدیدی بود. مسائل اقتصادی. پژوهشگران خواستار بررسی های بیشتری در مورد زوایای اقتصادی biobankها بوده اند، بخصوص آن دسته از biobankهایی که از امکانات دولتی برخوردار هستند. لازم است ذکر شود که biobankهای ملی اغلب توسط شرکای خصوصی/مردمی تأمین اعتبار می شوند و تسهیلات مالی توسط شوراهای تحقیقات ملی، سازمان های خیریه پزشکی، سرمایه گزاران صنعت دارو و سرمایه گزاران زمینه بیو تکنولوژی صورت می پذیرد. با این روش، biobankهای ملی نوعی رابطه اقتصادی میان ارگان های مخالف دولتی، مردم و نهادهای تجاری و تبلیغاتی ایجاد می کنند. انگیزه های تجاری قوی ای وجود دارد که بر روی جمع آوری سیستماتیک بافت های بدن تمرکز کرده است. این موضوع به راحتی در زمینه پژوهش های ژنومی نیز دیده می شود، جاییکه مطالعات صورت گرفته در گستره جمعیت، خود را بیشتر در زمینه تکنولوژی های تشخیصی نسبت به مطالعات اتیول
وژیک معطوف می کند. بنابراین منجر به تأکید روی ریسک فاکتورها و آزمایش ها و اندازه گیری های پیشگیرانه می شود. با در نظر گرفتن پتانسیل این کار برای بدست آوردن سودهای قابل توجه، محققانی مانند Mitchell و Waldby بر سر این مبحث بحث می کنند که چون biobankها تعداد زیادی از جمعیت ملی را به عنوان نمونه دهنده مشارکت می دهند، در واقع این افراد اجازه می دهند تا از بدن آن ها و تاریخچه پزشکی آن ها منابعی با پتانسیل های تجاری ایجاد شود. بنابراین مشارکت آن ها باید به عنوان یک «عملکرد کلینیکی» دیده شده و در نتیجه نمونه دهندگان نیز باید از منافع اقتصادی بهره مند گردند. مواردی با مشکلات قانونی. Biobankها بالذاته نمونه هایی را از بدن انسان ذخیره می کنند. مواردی وجود داشته است که بر سر مالکیت نمونه های ذخیره شده اختلاف نظر برقرار بوده که برای حل این مسئله موضوع به دادگاه واگذار شده است. نمونه هایی از این موارد به شرح زیر است:
دولت فدرال اتریش ،ادامهٔ نخستین جمهوری اتریش بین سالهای ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸ بود. این حکومت توسط سیاستمدار رژیم پیشین (جمهوری اول اتریش) یعنی انگلبرت دلفوس و بعد از او اداره این حکومت به دست کورت شوشنیگ افتاد. دولت فدرال اتریش یک حکومت اقتدارگرا بر اساس ترکیبی از تأثیرات حزب محافظه کار کاتولیک و فاشیستی ایتالیا بود. تاریخ. انگلبرت دلفوس، در سال ۱۹۳۲ به صدر اعظمی اتریش منصوب شد، در تاریخ ۴ مارس ۱۹۳۳ کارل رنر، استعفای خود را از سمت رئیس پارلمان فدرال اعلام کرد؛ و این استعفا پس از ناکامی در یک روند رای گیری رخ داد. دلفوس این حادثه را «انحلال خود» پارلمان فدرال نامید و جلسه بعدی پارلمان فدرال را در روز ۱۵ مارس برگزار کرد. دلفوس در ۱۵ مارس پارلمان را منحل کرد و دموکراسی در اتریش را به کلی نابود کرد. رئیس جمهور ویلهلم میکلاس، همانند پیروزی آدولف هیتلر در انتخابات آلمان در ۵ مارس ۱۹۳۳، هیچ اقدامی برای بازگرداندن دموکراسی انجام نداد. دلفوس پس از منحل کردن پارلمان یک سری فرمان ها فوری صادر کرد، از جمله ممنوعیت فعالیت حزب کمونیست در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۳۳، ممنوعیت فعالیت حزب سوسیال دموکرات در ۳۰ مه و ممنوعیت فعالیت حزب نازی در تاریخ
۱۹ ژوئن. در عوض، در ۲۰ مه ۱۹۳۳، حزب وطن پرستان (ملقب به حزب فاشیستی اتریش) را تأسیس کرد. بدین ترتیب تنها حزب فعال در اتریش در زمان دولت فدرال اتریش، حزب وطن پرستان بود. جنگ داخلی اتریش. در ۱۲ فوریه ۱۹۳۴ دلفوس به نیروهای امنیتی دستور داد تا سوسیال دموکرات‎ها را دستگیر کنند. پس از آنکه دیکتاتوری دلفوس اقدامات علیه سوسیال دموکرات های شناخته شده را انجام داد، سوسیال دموکرات ها خواستار مقاومت در سطح کشور علیه دولت شدند. یک جنگ داخلی آغاز شد که شانزده روز، از ۱۲ تا ۲۷ فوریه ادامه داشت. مبارزه شدید در درجه اول در شرق اتریش، به ویژه در خیابان های برخی از ولسوالی های بیرونی وین، که در آن ساختمان های بزرگ کارکنان شهری مانند قلمرو واقع شده بود، و در مناطق صنعتی شمال استان شریف، وجود داشت. اما شورش سوسیال دموکرات ها، کمونیست ها و برخی از مردم، برای پایان دادن به ممنوعیت فعالیت حزب سوسیال دموکرات و حزب کمونیست، توسط پلیس و ارتش اتریش سرکوب شد. سوسیال دموکرات ها و رهبران آنها زندانی شدند یا به خارج از کشور فرار کردند. بدین ترتیب مسیر حرکت اتریش به سمت دیکتاتوری تکمیل شد. در تاریخ ۱ مه ۱۹۳۴، زمانی که قانون اساسی جدید توسط
شورای ملی تدوین شد، دلفوس آخرین بقایای دموکراسی در اتریش را از بین برد، جمهوری اول اتریش را منحل شده اعلام کرد و دولت فدرال اتریش را تأسیس کرد. کودتای نازی ها و مرگ دلفوس. دلفوس همچنان به مقابله با نازی ها ادامه داد تا زمانی که ترور وی توسط نازی های اتریشی در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۱۹۳۴ صورت گرفت. جانشین او کورت شوشنیگ از موسلینی درخواست کمک کرد تا اگر هیتلر تصمیم به تصرف نظامی اتریش کرد به اتریش کمک کند. از این رو موسولینی بخشی از ارتش ایتالیا را در مرز اتریش بسیج کرد تا در صورت حمله نظامی آلمان به اتریش از اتریش دفاع کنند. او همچنین هیتلر را تهدید کرد که در صورت حمله به اتریش از راه نظامی با آلمان درگیر می شود. سپس او به جهان اعلام کرد: «استقلال اتریش، یک اصل است که توسط ایتالیا دفاع شده و حتی بیشتر از آن دفاع خواهد شد». ترور دلفوس با قیام در بسیاری از مناطق اتریش همراه بود، که باعث مرگ و میر بسیاری از مردم شد. در کارینتی، یک گروه بزرگ نازی اتریش سعی داشتند قدرت را در دست بگیرند، اما توسط واحدهای ایتالیایی در نزدیکی آن منطقه، دستگیر شدند. در ابتدا هیتلر به تصرف اتریش جلب شد، اما واکنش ایتالیا او را شگفت زده کرد. هی
تلر متقاعد شد که نمی تواند با قدرت های غربی اروپایی مواجه شود و او رسماً مسئولیت قتل دلفوس را رد کرد و پشیمانی خود را نسبت به قتل صدر اعظم دولت فدرال اتریش اعلام کرد. نازی ها در وین، پس از اعلام ساختن یک دولت جدید تحت ناسیونالی اتریشی، آنتون رینتلن که قبلاً توسط دلفوس زندانی شده بود، را به عنوان رهبر نازی ها در اتریش و صدر اعظم جدید اتریش انتخاب کردند و به مجلس ملی اتریش رفتند تا ضمن تشکیل دولت جدید آنتون رینتلن را به عنوان صدر اعظم جدید به مردم معرفی کنند اما پس از تهدیدات ارتش اتریش به منظور تخریب مجلس با استفاده از دینامیت تسلیم شدند و سپس مورد محاکمه و اعدام قرار گرفتند و بدین ترتیب کورت شوشنیگ در ۲۹ ژوئیه سال ۱۹۳۴ به صدر اعظمی اتریش رسید. با این وجود، هیتلر همچنان به بی ثباتی سیستم دولتی اتریش معتقد بود و مخفیانه روابط خود را با هواداران نازی در اتریش مانند آرتور زایس-اینکوارت و ادموند گلیس-هورستنوا ادامه داد. اما اتریش تحت سلطه شوشنیگ نیز مانند دولت دلفوس تحت حمایت همسایهٔ جنوبی خود، یعنی حکومت فاشیستی ایتالیا بود. اما رفته رفته موسولینی، به هیتلر نزدیک شد. اگرچه شوشنیگ سعی کرد روابط اتریش را با نازی ها
بهبود ببخشد اما با برپایی «محور» برلین و رم توسط موسولینی و هیتلر در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۳۶، ایتالیا حمایت خود از اتریش را برداشت و اتریش بدون داشتن یک حامی قدرتمند بین المللی بسیار ضعیف گشت. آنشلوس. هیتلر در نوامبر ۱۹۳۷ برنامه های خود را برای الحاق اتریش به آلمان را در دیدار با فرماندهان ارشد ارتش اعلام کرد. بعد از آن آلمان نازی به اتریش اولتیماتوم داد و با فشارهای زیاد هیتلر به شوشنیگ، او مجبور شد تا آرتور زایس-اینکوارت را وارد کابینه خود کند. اما پس از گذشت چند هفته فشارهای هیتلر به اتریش از سر گرفته شد و شوشنیگ مجبور شد تا زایس اینکوارت را به سمت جانشینی خود برساند. آخرین تلاش شوشنیگ برای حفظ استقلال اتریش، رفراندوم بود و این همه پرسی قرار بود تا در ۱۳ مارس صورت بگیرد. به عنوان بخشی از تلاش او برای اطمینان از پیروزی در رفراندوم، او رهبران سوسیال دموکرات را از زندان آزاد کرد و در عوض پیشنهاد از بین بردن دولت یک طرفه و قانونی کردن فعالیت حزب سوسیال دموکرات اتریش را مطرح کرد. هیتلر با بسیج نیروهای ارتش آلمان در مرز اتریش واکنش نشان داد و خواستار تعیین زایس اینکوارت به عنوان صدراعظم اتریش شد. در ۱۱ مارس، نازیها
ی اتریشی شوشنیگ را مجبور به استعفا کردند. زایس اینکوارت به عنوان جانشین وی، صدر اعظم اتریش شد و در حضور ویلهلم میکلاس سوگند یاد کرد اما روز بعد نیروهای ارتش اتریش بدون هیچگونه مقاومت به ارتش آلمان نازی اجازه ورود به اتریش را دادند گرچه این کار به دستور آرتور زایس-اینکوارت صورت گرفت. هیتلر در اصل قصد داشت تا اتریش را به عنوان یک کشور دست نشانده به رهبری زایس اینکوارت حفظ کند. با این حال، حمایت مشتاقانه مردم از هیتلر باعث شد تا او موضع خود را تغییر دهد و از الحاق اتریش به آلمان نازی پشتیبانی کند. در ۱۳ مارس، زایس اینکوارت رسماً آنشلوس را تصویب کرد، هر چند رئیس جمهور میکلاس از امضای آنشلوس خودداری کرد و از سمت خود استعفا داد. سپس آرتور زایس-اینکوارت بیشتر وظایف میکلاس را به عهده گرفت و لایحهٔ آنشلوس را به تصویب قانون اساسی و مجلس ملی دولت فدرال رساند، سپس اتریش به آلمان نازی پیوست.
پمپئو یک نام خانوادگی ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
معبد کنکون ، معبد تاکه ایسائو یک معبد شینتویی است که بر روی کوه فونااوکا در شهر کیوتو در ژاپن قرار گرفته است.
پیترو تارکینی () (زادهٔ – درگذشتهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس بود.
رابرت هاگمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل [[سست. منابع. [[رده:افراد زنده]] [[رده:اهالی کانتون سولوتورن]] [[رده:دوچرخه سواران تور دو فرانس]] [[رده:دوچرخه سواران مرد اهل سوئیس]] [[رده:زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)]] [[رده:برندگان مرحله تور دوچرخه سواری سوئیس]]
ساشا اوروایدر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
ویلی ترپ (؛ زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۳۸) دوچرخه سوار پیست اهل سوئیس است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
هانس هلنشتاین (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
هانسیورگ امیزگر (؛ (۱۸ فوریهٔ ۱۹۵۲ - ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵) دوچرخه سوار اهل سوئیس بود.
یورگن اشنایدر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
اسکار فن بورن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
رولاند تالمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به روت–آکروس اشاره کرد.
رودولف هاوزر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
آندریاس اشباخ (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
آنتونیو فرتی (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
آرنولد نوتزلی (؛ زادهٔ ۱۹۰۰) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
ایگون شیویلر (؛ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۳۷ - ۴ سپتامبر ۲۰۲۳) دوچرخه سوار اهل سوئیس بود.
اریخ فاس () دوچرخه سوار اهل سوئیس بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ شرکت کرده است.
ارنست فوریمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
ارنست لویترت (؛ زادهٔ ۱۸۹۸) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
اروین جایسلی (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
اروین لینهارد (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
فاستو لوراتی (؛ زادهٔ - درگذشته ) دوچرخه سوار اهل سوئیس بود.
فریتز بوسی (؛ زادهٔ ۱۸۹۶) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
فریتز زینتالر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
گاستون گروسا (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
گیلبرت بیشاف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
گاتفرید ویلمن (؛ زادهٔ ۱۸۹۴) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
گوستاو موس (؛ 1905 – december ) دوچرخه سوار اهل سوئیس بود.
هانس فلوکیگر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
هانسرودی مرکی (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
هاینریش مولر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس بود.
جیکوب کایرونی (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
یوزف هلبلینگ () ( – ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۴) یک دوچرخه سوار اهل سوئیس بود.
لوئی مرمیود (؛ زادهٔ ۱۸۹۴) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
مارتین اشتگر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
پاتریک مورلن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
والتر نابنهانس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
والتر رایزر (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) دوچرخه سوار اهل سوئیس بود.
والتر ریچارد (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل سوئیس است.
آوو پیکوس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
آرتوراس کاسپوتیس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل لیتوانی است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به آژ۲آر لا موندیال اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
گینتاوتاس اوماراس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل لیتوانی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
عمر پخاکادزه (؛ ۸ دسامبر ۱۹۴۴ – ۲۱ مه ۱۹۹۳ (aged 48)) ورزشکار دوچرخه سواری پیست اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
ایگور تسلوالینکوف (؛ – ) دوچرخه سوار اهل اتحاد شوروی بود که در [بازی های المپیک تابستانی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
بوریس شوخوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار پیست اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
گاینان سایدخوژین (؛ – ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
ایمانتس بودنیکس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان نازی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
لئونید کلومبت (; – ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده است.
نیکولای کوفش (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
والری مفچان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
والری یاردی (؛ – ) دوچرخه سوار اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
ویکتور ماناکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ویکتور سوکولف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
بیلفینگر () شرکت مهندسی آلمانی است، که در زمینه ارائه خدمات مهندسی و مشاوره، همچنین ساخت وساز شهری و صنعتی فعالیت می نماید. شرکت بیلفینگر در سال ۱۸۸۰ توسط آگست برناتز تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مانهایم، آلمان قرار دارد و بخشی از سهام آن در بورس دویچه بورزه معامله می شود.
وینالی پتراکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل روسیه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
ولادیمیر کامینسکی (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل بلاروس است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
ولادیمیر اوسوکین (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل روسیه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۶ مدال نقره شده است.
الکساندر کراسنوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل روسیه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
الکساندر پانفیلوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
الکساندر پروف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
لن اوان گودمن فیلسوف و تاریخ دان فلسفه که زمینه کاری او فلسفه یهودی و اسلامی، اخلاق و متافیزیک است. گودمن از سال ۱۹۹۴ در دانشگاه وندربیلت تدریس می کند. گودمن لیسانش را در دانشگاه هاروارد در زمینه فلسفه و زبان ها و ادبیات های خاورمیانه گرفت. او دکترایش را در سال ۱۹۶۸ را از دانشگاه آکسفورد گرفت. او به عنوان استاد مدعو فلسفه و زبان ها و ادبیات های خاورمیانه در دانشگاه یو سی ال ای تدریس می کرد سپس به عنوان استادیار در سال ۱۹۶۹–۱۹۷۴ و به عنوان دانشیار در سال ۱۹۷۴–۱۹۸۱ به عنوان استاد فلسفه تدریس می کرد و در دانشگاه هاوایی در سال های ۱۹۹۳–۱۹۹۴ به عنوان استاد مدعو در هیئت علمی علوم انسانی تدریس می کرد. بعد از سمت های مختلف در تحقیقات متفاوت، گودمن از سال ۱۹۹۴ در دانشگاه وندربیلت فلسفه تدریس می کند.
آرنولد بلگارت (؛ زادهٔ - درگذشته ) دوچرخه سوار در رشته پیست اهل روسیه بود که در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده است.
اولگ لوگوین (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
سرگئی شلپاکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
واسیلی اژدانوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل روسیه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ویکتور بیکوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه سواری پیست اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده است.
هاچتیف یا هُخ تیف شرکت ساخت وساز آلمانی است، که در زمینه طراحی و احداث انواع زیرساخت های شهری و صنعتی، ارائه خدمات مهندسی و ساخت، همچنین مدیریت پروژه فعالیت می کند. شرکت هُخ تیف در سال ۱۸۷۳ توسط فیلیپ و بالتزار هافمن تأسیس شد و تاکنون پروژه های بزرگی چون: احداث فرودگاه بین المللی آتن، پل بسفر، فرودگاه بین المللی ملک عبدالعزیز و برج کومرتس بانک را برعهده داشته است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر اسن، آلمان قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس فرانکفورت معامله می شود. اکثریت سهام شرکت هاتچیف (۶۶٪) متعلق به گروپو آسی اس می باشد.
گیزاب یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت ارزگان واقع شده است. گیزاب مرکز ولسوالی گیزاب است.