Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شود ترجیح اکثر خانواده ها به جای داشتن دختر فرزندان پسر بود. در آخرین قسمت از استعمار فیلیپین، ایزابلای دوم اسپانیا، دستورالعمل آموزش و پرورش سال ۱۸۶۳ را معرفی کرد، ۱۰ سال قبل از آنکه ژاپن آموزش عمومی اجباری رایگان مدرن را داشته باشد و ۴۰ سال قبل از شروع دولت ایالات متحده، یک سیستم مدرن مدرسه رایگان را در فیلیپین پایه نهاد و ساخت حداقل دو مدرسه ابتدایی رایگان، یکی برای پسران و دیگری مدرسه برای دختران را در هر شهر تحت مسئولیت دولت شهرداری فراهم کرده بود. فیلیپین تحت استعمار آمریکا. هنگامی که اسپانیا در سال ۱۸۹۸ در جنگ با آمریکا شکست خورد، فیلیپین به ایالات متحده آمریکا واگذار شد. ایالات متحده سیستم جدید آموزش عمومی را در اختیار آنان قرار داد که بدون در نظر گرفتن جنسیت، فرصتی برای هر کودک ایجاد می کرد. نقش های معاصر. زنان امروزی فیلیپین در خانواده های فیلیپینی نقش تعیین کننده ای دارند. آنها معمولاً اقتصاد خانواده را کنترل می کنند و به عنوان مربی مذهبی عمل می کنند و همچنین می توانند تمام تصمیمات مهم خانواده را بگیرند. زندگی و کار. به طور سنتی، زنان روستایی و قبیله ای همه کارهای مربوط به خانه را انجام می دهند. کا
رهای سنگین که نیاز به قدرت بیشتری دارند توسط شوهر انجام می شود. در حال حاضر، کار کردن به طور مساوی با مردان تقسیم می شود.
«پیاده روی به یادماندنی» () یک کتاب از نیکلاس اسپارکس است که توسط اشت بوک گروپ منتشر شد. در سال ۲۰۰۲ یک اقتباس سینمایی تحت همین عنوان نیز با بازی شین وست و مندی مور از این اثر ساخته شد. لندن کارتر جوان جاه طلبیست که در شهری کوچک در ایالت ویرجنیا به همراه مادرش زندگی می کند، در مدرسه قرار می شود برای جشن مدرسه نمایشی را جمعی از شاگردان آن بازی کنند که از قضا لندن به همراه دختر کشیش آن شهر جیمی سالیوان نقشی را در مقابل هم دارند و مجبور می شوند به یکدیگر به تمرین نمایش بپردازند. جیمی دختری نسبتاً مذهبی و پایبند به اخلاقیات است و به همین منظور زیاد مورد توجه لندن قرار نمی گیرد، اما رفته رفته رابطه آنها به عشق تبدیل شده و سرنوست آن ها به هم گره می خورد ...
«طولانی ترین سواری» () یک کتاب از نیکلاس اسپارکس نویسنده آمریکایی است که در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۳ منتشر گردید. از این اثر اسپارکس، اقتباسی سینمایی تحت عنوان طولانی ترین سواری نیز در سال ۲۰۱۵ تهیه شده است
«شب ها در رودانته» () یک کتاب از نیکلاس اسپارکس نویسنده آمریکایی است که توسط اشت بوک گروپ منتشر شد. در سال ۲۰۰۸ از این اثر نویسنده، اقتباسی سینمایی تحت همین عنوان به کارگردانی جرج سی وولف تهیه گردید.
تلمبه وحدت محمد کافی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
ناحیه سانکوواسابا (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده است. ناحیه سانکوواسابا ۲٬۴۹۹٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۸٬۰۴۱ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه سانکوواسابا دارای ۱۰ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۵ شهرداری و ۵ دهداری.
تلمبه محمد رباطی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۶ خانوار) بوده است.
شرکت زراعی شهید بهشتی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۴۱ خانوار) بوده است.
مزرعه شهید چمران، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۵۵ خانوار) بوده است.
موروئیه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۶۹ نفر (۴۰۶ خانوار) بوده است.
منزل آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۵۶ نفر (۱۰۳ خانوار) بوده است.
منزل آباد چاه باغ، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده است.
منزل آباد تلمبه وحید نصیری، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده است.
تلمبه سعادت آباد رباط، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
پورنوگرافی میلف یک سبک از پورنوگرافی است که در آن بازیگر نقش اول مؤنث معمولاً زنانی در سنین ۳۰ تا ۵۰ هستند؛ هرچند که بسیاری از بازیگران این نوع از فیلم پورن، کارشان را درحوالی ۲۵ سالگی آغاز کرده اند. تاریخچه. قدیمیترین استفاده "میلف" در پست یوزنت (۱۹۹۵) دربارهٔ تصاویر مادرهای جذاب مجله تصویری "پلی بوی" است. بعد از استفاده کردن "میلف" برای شخصیت مادر استیفلر (جنیفر کولیج) در فیلم "امریکن پای" ۱۹۹۹ این واژه معروف شد.
آب گندمان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
شکنجه پستان (که به آن بازی پستان، شکنجه نوک پستان یا شکنجه سینه نیز گفته می شود) یکی از فعالیت های بی دی اس ام است که طی آن، تحریک جنسی از طریق وارد کردن عمدی درد فیزیکی یا فشردن به پستانها، هاله پستان یا نوک پستان ها در چارچوب سلطه گری و سلطه پذیری ارائه می شود. این فعالیت در میان جامعه کینک محبوبیت زیادی دارد. افرادی که این فعالیت را دریافت می کنند ممکن است به دلیل سادومازوخیسم خواهان آن باشند، یا ممکن است به دلیل تمایل به رضایت یک فرد سلطه گر که سادیستیک است، در این فعالیت شرکت کنند. انگیزه افراد ممکن است همچنین ناشی از فتیش پستان باشد. شکنجه پستان ملایم، مانند بازی ضربه ای سبک بر روی پستان ها، گاهی خارج از چارچوب بی دی اس ام نیز به منظور ایجاد تحریک و لذت در طی سکس متعارف مورد استفاده قرار می گیرد. پستان ها گاهی برای ارضای میل به تحقیر اروتیک مورد استفاده قرار می گیرند. ارجاعات بی رحمانه یا تحقیرآمیز به پستان ها می توانند تحقیر کلامی ایجاد کنند، در حالی که تحقیر فیزیکی از طریق تکنیک های نظم مانند تنبیه پستان امکان پذیر است. فعالیت های کینک و بی دی اس ام هرگز به طور کامل بدون خطر نیستند، اما برخی از انواع
شکنجه پستان مانند استفاده از گیره های لباس بر روی نوک پستان، شلاق زنی سبک و باندپیچی ساده پستان نسبتاً ایمن و کم خطر محسوب می شوند. در مقابل، برخی دیگر از انواع شکنجه پستان مانند چوب زنی شدید، سوراخ کاری غیرحرفه ای یا آویزان شدن توسط پستان ها به عنوان فعالیت های بازی مرزی در نظر گرفته می شوند که خطرات جدی به همراه دارند. از نظر آناتومیکی، پستان ها اجازه نمی دهند فرد به طور ایمن از طریق تکنیک های باندپیچی معلق توسط پستان هایش آویزان شود. تمامی انواع شکنجه پستان نیازمند اتخاذ تدابیر پیشگیرانه کافی برای جلوگیری از آسیب یا خونریزی هستند. روش ها. تکنیک های مختلفی برای شکنجه پستان وجود دارد که گاهی برای ایجاد تأثیر اروتیک بیشتر با هم ترکیب می شوند. شکنجه نوک پستان. شکنجه نوک پستان، که به عنوان بازی نوک پستان در بی دی اس ام نیز شناخته می شود، شامل اعمال درد اروتیک بر روی نوک پستان ها است. این فعالیت یکی از عناصر محبوب شکنجه پستان است. این تکنیک می تواند شامل گاز گرفتن، مکیدن، نیشگون گرفتن، لمس خشن یا مالیدن نوک پستان و هاله پستان باشد. افراد سلطه پذیری که این فعالیت را تجربه می کنند، اغلب از آن لذت می برند، حتی اگر
دردناک باشد. برخی افراد نوک پستان های خود را از نظر حساسیت اروتیک بیش از اندام تناسلی خود می دانند. نوک پستان ها جزو نواحی شهوت خیز بدن محسوب می شوند و تحریک آن ها با تکنیک هایی مانند نیشگون گرفتن می تواند در برخی موارد منجر به ارگاسم شود. در دهه ۱۹۷۰، یک مطالعه در مورد سادومازوخیسم و مجلات تماس با این مضمون و همچنین اعضای باشگاه های آلمان، شکنجه نوک پستان را به عنوان یکی از شش فعالیت محبوب شناسایی کرد. در ادبیات بی دی اس ام، گاهی از وسایل خانگی برای ایجاد حس نیشگون در نوک پستان های برجسته استفاده می شود. این وسایل شامل گیره های رخت، تله های موش، چوب رختی با گیره های یکپارچه، یا جفتی از چوب های غذاخوری با کش های بسته شده در هر دو انتها هستند. اگر نوک پستان ها به اندازه کافی برجسته باشند، می توان کش ها را مستقیماً دور آن ها بست. دستگاه هایی نیز به صورت تجاری تولید شده اند که به طور خاص برای شکنجه نوک پستان طراحی شده اند، از جمله گیره نوک پستان که به عنوان نوعی اسباب بازی جنسی به فروش می رسد. بسیاری از انواع این گیره ها قابلیت تنظیم دارند و میزان درد تولیدشده بستگی به شدت فشاری دارد که اعمال می شود. این فشار با
عث محدود شدن جریان خون می شود و هنگام برداشتن گیره ها، بازگشت جریان خون طبیعی می تواند باعث درد بیشتر شود. گیره ها ممکن است دارای سطوح صاف، پوشش پلاستیکی یا لاستیکی یا لبه های دندانه دار باشند. گیره های دندانه دار درد بیشتری ایجاد می کنند، به ویژه زمانی که وزنه هایی از آن ها آویزان شوند که فشار یا حس کششی را بر اساس حرکت فرد افزایش می دهند. برخی از گیره های نوک پستان با زنجیری متصل فروخته می شوند که به فرد سلطه گر امکان می دهد با کشیدن آن، تنش ایجاد کند. در موارد دیگر، گیره ها ممکن است به طناب ها، زنجیرها یا وسایل ثابت شده به دیوار متصل شوند. پیچاندن نوک پستان می تواند حس دردناکی ایجاد کند و درد نوک پستان می تواند با پیچاندن گیره های نوک پستان افزایش یابد؛ عملی که نوک پستان را به داخل سینه فشار می دهد. دستگاهی به نام *Titty Twister* در بی دی اس ام برای ایجاد درد در سینه ها و به ویژه نوک پستان ها به همین روش استفاده می شود. این دستگاه در انواع مختلفی ساخته می شود، اما همگی دارای گیره هایی برای نوک پستان هستند که می توانند پس از نصب، چرخانده شوند و باعث پیچش نوک پستان و سینه شوند. برخی خطرات سلامتی با شکنجه نوک
پستان همراه هستند. گیره های نوک پستان که به درستی تنظیم نشده اند می توانند باعث ایجاد بریدگی های کوچک شوند. همچنین، بستن نوک پستان ممکن است به آسیب های جدی منجر شود، و پارگی پوست نوک پستان می تواند موجب ایجاد جای زخم شود. بازی مکرر و سنگین با نوک پستان که باعث زخم یا کبودی شود، می تواند منجر به ایجاد بافت اسکار داخلی و کاهش حساسیت گردد و در نتیجه به آسیب دائمی به اعصاب و بافت منجر شود. در دوران بارداری، ممکن است نوک پستان ها به دلیل حساسیت زیاد برای استفاده از گیره ها مناسب نباشند. علاوه بر این، تحریک نوک پستان می تواند منجر به ترشح هورمون اکسی توسین شود که باعث انقباض رحم می گردد.
بزرگراه کوشی () یک بزرگراه در استان شماره ۱، نپال است. این بزرگراه که ۳۹۰ کیلومتر طول دارد از شهر بیراتنگار در نزدیکی مرز هند شروع و در بخش سانکوواسابا در نزدیکی مرز تبت به پایان می رسد. این بزرگراه که شمال به جنوب است که به عنوان کوتاه ترین بزرگراه است که هند و چین را از طریق کوه های هیمالیا در نپال به یکدیگر وصل می کند.
بادمجونی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
بادامستان پایین، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
اندرا وسطی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
اکبرآباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
ادرباغ، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
احمدآباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
اشوب وسطی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
اشوب علیا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
اشوب سفلی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
آدوری، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
دینکو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
ده نو سه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
ده نو دو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
دهکده، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
ده لاسلمانی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
سامانه ناوبری یک سامانه (معمولاً الکترونیکی) است که در پیمایش کمک می کند. سامانه های ناوبری ممکن است همگی روی یک وسیله نقلیه یا کشتی قرار داشته باشند، یا ممکن است در جای دیگری واقع شده و از طریق رادیو یا سیگنال های دیگر با وسیله نقلیه یا کشتی ارتباط برقرار کنند، یا ممکن است از این روش ها استفاده کنند. سامانه های ناوبری ممکن است دارای امکانات زیر باشند:
ده رامسر، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
ده بره، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
ده بابو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
درنیدوئیدپایین، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
درگری، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
درشیخان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
خون خالدین، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
حسن آباد جنگو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
چهارجز علیا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
چهارجز سفلی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
چشمه بیدو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
چاه کاهی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
تنگو کاریک، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
برگنج یا بیرگنج (به نپالی: ، ) شهر (در سطح «کلان شهر») در و مرکز ناحیه پرسا در استان مادیش در نپال است. بیرگونج ۱۳۲٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۲٬۳۸۲ نفر جمعیت دارد و ۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. شهر برگنج در جنوب نپال و بر روی مرز با هند قرار دارد. شهر برگنج توسط دو گذرگاه زمینی، یک خط ریلی که حدود کمتر از ۱ کیلومتر به درون خاک نپال می آید، و تاسیسات بندر خشک، به شهر راکسَول در ایالت بیهار متصل است.
پونستان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
بیدملکی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
بیدارستان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
باغ لا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
پولیکارپف آی-۵ یک هواگرد جنگنده دوباله تک موتوره تک سرنشین بود که بین سال های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۶ جنگنده اصلی نیروی هوایی اتحاد جماهیر شوروی به حساب می آمد. پس از آن مربی پیشرفته استاندارد تبدیل شد. پس از آغاز عملیات بارباروسا که بخش اعظم نیروهای هوایی اتحاد جماهیر شوروی (VVS) را منهدم کرد، هواگردهای باقیمانده آی-۵ به چهار مسلسل و محفظه بمب مجهز شدند و به عنوان هواپیمای تهاجمی و بمب افکن شبانه در سال ۱۹۴۱ وارد خدمت شدند. این هواگرد اوایل سال ۱۹۴۲ با بازیابی توان تولید هواگردها در شوروی و ظهور هواپیماهای مدرن تهاجمی همچون ایلیوشین ایل-۲ کنار گذاشته شد. در مجموع ۸۰۳ فروند از این هواگرد تولید شد. طراحی و توسعه. ذر قالب برنامه پنج ساله توسعه سال ۱۹۲۸، دولت شوروی به دفتر طراحی توپولف سفارش طراحی یک جنگنده دوباله فلزی-چوبی با موتور بریستول ژوپیتر ۷ را صادر کرد. پیش نمونه اولیه این سفارش، نخستین پرواز خود را اول سپتامبر ۱۹۲۹ به انجام رساند. جنگنده جدید آی-۵ ("Istrebitel - جنگنده)" نام گرفت اما در خود دفتر طراحی توپولف آنت-۱۲ نامیده می شد. به طور همزمان، وظیفه ساخت هواپیمای تمام چوبی با همان مشخصات تحت عنوان آی-۶ نیز به گرو
ه نیکولای نیکوویویچ پولیکارپوف محول شد. طراحی آی-۵ که توسط پاول سوخو و با نظارت آندری توپولف آغاز شده بود، به دلیل مشغله دفتر توپولف در ساخت بمب افکن های بزرگ همچون بمب افکن تمام فلزی توپولف تی بی-۱ عقب افتاد. در نتیجه پروژه های آی-۵ و آی-۶ در سال ۱۹۲۹ تحت رهبری پولیکارپوف ادغام شدند؛ هرچند که هیچ یک از این پروژه ها در تاریخ مشخص شده تکمیل نگردیدند. تولیدات هوانوردی در این دوره پنج ساله توسعه در شوروی بسیار اندک و با بهره وری پایین انجام می گرفت. به وجهی که صنعت هوانوردی در تأمین موتورهای مورد نیاز مشکل داشت، فرابنده های تولید به شکل ابتدایی صورت می یافت و از سرعت لازم برخوردار نبود. برای مثال پروانه هواپیماها کاملاً به شکل دستی تولید می شد. نیکولای پولیکارپوف شب ۲۴ نوامبر سال ۱۹۲۹ توسط دفتر سیاسی دولت به جرم عضویت در سازمان های ضدانقلاب و خرابکاری صنعتی به دلیل تکمیل نشدن به موقع پروژه ها که حاصل از همان ناکارآمدی بود، دستگیر شد و مدتی بعد بدون محاکمه به اعدام محکوم گردید. این حکم دو ماه بعد به ۱۰ سال حبس در اردوگاه کار تقلیل یافت. در دسامبر سال ۱۹۲۹، دفتر سیاسی دولت پس از پی بردن به بی گناهی بسیاری از این ا
فراد و با علم بر این که بسیاری از پروژه ها بدون آن ها پیش نخواهد رفت تعدادی از مهندسان هواپیما از جمله پولیکارپوف را در زندان بوتیرکا گرد آورد و دفتر طراحی داخل زندان ("Konstruktorskoye Byuro Vnutrenniya Tyurma" —KB VT) را به رهبری دیمیتری پاولوویچ گریگورویچ تشکیل داد. این دفتر در اوایل سال ۱۹۳۰ به محل کارخانه شماره ۳۹ در مسکو-کدینکا منتقل شد. در مدت فعالیت بر روی پروژه محکومان از شرایط رفاهی مناسب تری برخوردار بودند، از جیزه غذایی بسیار مطلوب تری بهره می بردند و حق دیدار با خویشان خود را داشتند. مدتی بعد پس از آن که ایده او در ارتباط با آی-۵ توسط دفتر سیاسی دولت مورد تأیید قرار گرفت، پولیکارپوف به عنوان طراح اصلی جایگزین گریگورویچ شد. ماکت کامل اولیه در ۲۸ مارس ۱۹۳۰ توسط کمیسیون نظامی تصویب شد. در ابتدا دو ماه فرصت جهت ساخت پیش نمونه اولیه داده شد اما بعداً به یک ماه کاهش پیدا کرد. برای افزایش سرعت تولید تجهیزات و ادوات مورد نیاز و متخصصان از سایر کارخانه ها به کارخانه شماره ۳۹ منتقل شدند تا بدین صورت نام آن به دفتر مرکزی طراحی تغییر کند. نهایتاً ساخت اولین پیش نمونه، با نام وی تی-۱۱ ("Vnutrenniya Tyurma" -
زندان داخلی) یک ماه بعد به اتمام رسید. این پیش نمونه با موتور تقویت شده ژوپیتر ۷ با توان ۴۵۰ اسب بخار نخستین پرواز خود را بدون تسلیحات از پایگاه هوایی مرکزی مسکو در ۳۰ آوریل ۱۹۳۰ انجام داد. بدنه این هواگرد به رنگ نقره ای درآمده و یک نشان قرمز رنگ VT نیز داخل ستاره ستاره سرخ شوروی روی آن نقش بسته بود. پیش نمونه دوم تحت عنوان وی تی-۱۲ دارای یک موتور ژوپیتر ۶ بود و در ۲۲ ماه مه به پرواز درآمد. این دو پیش نمونه همچنین در جزئیات دیگری همچون شکل دم و ارابه فرود تفاوت داشتند. این بدان معنی بود که اختلاف اندکی در وزن و کارایی بین دو نمونه اولیه وجود داشت، دومی اندکی سنگین تر و سریع تر بود؛ در حالی که اولی دارای بردی بیشتر و توانایی پرواز در ارتفاع های بلند بود. پیش نمونه سوم با نام وی تی-۱۳ که «هدیه ای برای کنگره شانزدهم حزب» نامیده شد، از موتور ساخت شوروی ام-۱۵ با توان ۶۰۰ اسب بخار نیرو می گرفت. در این پیش نمونه همانند تعدادی دیگر از نمونه ها آینه ای نیز برای تأمین دیدی از پشت سر برای خلبان قرار گرفت. وی تی-۱۳ نخستین بار در اول ژوئیه ۱۹۳۰ به آسمان برخاست. توانمندی این پیش نمونه غیرقابل اعتماد به نظر رسید به همین جهت
در خط تولید قرار نگرفت. پیش نمونه دوم نخستین پروازش در ۲۲ ماه مه ۱۹۳۰ به انجام رساند و آزمایش های مربوط به پذیرش دولتی خود را در ۱۳ آوت ۱۹۳۱ در کیف با موفقیت گذراند و یک ماه بعد در ۱۳ سپتامبر وارد خط تولید شد. یکی از مشکلات ذکر شده در این آزمایش ها با توجه به چرخان نبودن چرخ دم امکان چرخش کنترل نشده ۱۸۰ درجه هنگام فرود هنگام وزش باد بود. کوتاه کردن ۱۵ سانتی متری ارابه فرود و جا به جایی ۱۲ سانتی متری آن این مشکل را برطرف کرد. مهندسی که پیشنهاد این تغییر را داد به خاطر نبوغ خود، مفتخر به دریافت نشان ستاره سرخ شد. مشکل دیگر ورود دود از اگزوز به درون کابین خلبان بود. ده هواپیمای پیش تولید از قبل سفارش داده شده بود و بین ماه های اوت و اکتبر در کارخانه شماره ۳۹ آماده گردید. همه این هواپیماها دارای موتورهای بریستول ژوپیتر ۶ وارداتی ساخت فرانسه بودند اما شامل بهسازی های مختلفی از جمله دریچه های خنک کننده برای میل لنگ، زیرسری بهبود یافته خلبان و پروانه های فلزی که زاویه آن ها هنگام فرود قابل تنظیم بود، می شدند. پولیکارپف و تعدادی از همکارانش در پی موفقیت در این پروژه در ژوئیه ۱۹۳۱ مورد عفو واقع شده از زندان آزاد گردی
دند. پس از مرگ استالین و طی اقدامات حاکمان بعدی برای از بین برد آثار او، از پولیکارپوف و همکارانش به صورت غیابی اعاده حیثیت شد. طراحی. آی-۵ یک هواپیمای دوباله تک سرنشین دم چرخ با بال بالایی اندکی بزرگتر از بال پایینی و ارابه فرود ثابت بود. این هواپیما اتاقک سر باز خلبان دارای ساختاری مختلط شامل بدنه ای متشکل از ورقه های جوش داده شده فولادی بود که جهت ارتقا شرایط آیرودینامیکی در قسمت پشتی با پارچه و در قسمت جلویی تا اتاقک خلبان با قطعات جدا شونده دورالومین (آلیاژ آلومینوم و مس) به شکل بیضی پوشیده شده بود. همچنین بخش های جداشونده ای امکان دسترسی آسان به کمک فنر چرخ عقبی را نیز فراهم می کرد. جهت سفتی پوشش پارچه، دوخت هایی روی آن به عمل می آمد و درزها با کتان پر می شد. یک جداره نسوز مخزن سوخت ۱۶۵ لیتری را از موتور جدا می کرد و یک کپسول آتش نشانی با خروجی هایی در پمپ سوخت، لوله ورودی آن و کاربراتور تعبیه شده بود. ارابه فرود سنتی توسط یک محور یک تکه به بدنه متصل شده بود و برخی از هواپیماها پوششی روی چرخ ها داشتند. در ابتدا چرخ زیر دم ثابت بود اما در مدل های بعدی همراه دم حرکت می کرد. از حلقه های لاستیکی به ضخامت ۲۰
میلی متر به عنوان ضربه گیر در ارابه فرود استفاده می شد. بال ها با دو تیرک اصلی ساخته شده بودند. بال بالا سه قسمت داشت که بخش میانی آن از دورالومین و قسمت های بیرونی آن از چوب بود. بال های چوبی پایینی ساختی یک تکه داشتند. میله های متصل کننده بال ها به یکدیگر (با آرایش N)و بال بالا به بدنه از دورالومین ساخته شده و با سیم های فولادی مهار گردیده بودند. پارچه دوخته شده لاک دار، قطعات دم و بالها را به جز بخش ابتدایی بال های زیرین که با تخته سه لا پوشیده شده بود و لبه های بیرونی همه بال ها که یک و نیم متر از آن پوشش دورالومینی داشت، را پوشش می داد. شهپر تنها در بال های فوقانی تعبیه شده بود. تمام سطوح کنترل متحرک و قسمت دم با قالب فلزی همراه پوشش پارچه ساخته شده بودند. سیم های تقویتی در بالا و پایین دم در پیش نمونه ها قرار گرفته بود اما در هواپیماهای تولیدی سیم های پایین با میله در هر طرف جایگزین شدند. دم افقی جهت جبران گشتاور موتور ۳٫۵ میلی متر بلند بود اما تنظیم را بر روی زمین تنظیم داشت. برخی تولیدات اولیه دارای موتور بریستول ژوپیتر ۶ بودند اما بخش عمده هواپیماهای تولید شده از نسخه تحت لیسانس ام-۲۲ استفاده کردند.