Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عبدالله قرداش معروف به حاجی عبدالله العفری و ملقب به پروفسور و ویرانگر یکی از اعضای داعش و شخصی است که گفته می شد جانشین ابوبکر بغدادی است. به نوشتهٔ روزنامهٔ تایمز، سابقهٔ آشنایی قرداش با بغدادی به سال ۲۰۰۳ بازمی گردد. این دو در آن زمان به جرم همکاری با القاعده در کمپ بوکای بصره زندانی بودند. دو روز پس از مرگ بغدادی، دونالد ترامپ در توئیتر اعلام کرد «گزینهٔ نخست برای جانشینی ابوبکر بغدادی» هم کشته شده است. ترامپ در توئیتش نامی از این شخص نبرده بود اما آمریکا همزمان با مرگ بغدادی خبر کشته شدن ابوالحسن مهاجر (سخنگوی داعش) به همراه یکی از مقام های رده بالای این گروه را داده بود. در ۹ آبان ۱۳۹۸ داعش در یک بیانیهٔ صوتی ابو ابراهیم الهاشمی القریشی را به عنوان خلیفهٔ جدیدشان معرفی کردند.
جعبه استنلی فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی آمول گوپته است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیویا دوتا، پرتو گوپتا، دیویا جاگداله، راجندرانات زوتشی، آموله گوپته، راهول سینگ، ویدیوت جاموال ایفای نقش کرده اند.
یوتلست ۱۶ درجه شرقی به انگلیسی و مختصر شده(Eutelsat16E) یک ماهواره مخابراتی متعلق به شرکت یوتلست می باشد که هم اکنون در ۱۶درجه شرقی خدمات خود ارائه می دهد. همچنین این ماهواره جایگزین ماهواره های قدیمی همچون هاتبرد۴، آتلانتیک برد ۴، نایل ست ۱۰۳ می باشد. منابع. https://web.archive.org/web/20130730040512/http://www.eutelsat.com/deutsch/satellites/EUTELSAT-16B.html
فرعی ، فیلمی محصول سال ۱۹۶۵ و به کارگردانی ریتویک گاتاک است. در این فیلم بازیگرانی همچون آبی باتاچاریا، مادهابی موکرجی، ساتیاندرا باتچاریا، بیجون باتچاریا، پیتمبار ایفای نقش کرده اند.
کشتار پالمیری () از سری کشتارهایی بود که با توسل به زور توسط آلمان نازی طی جنگ جهانی دوم اعمال شد. این کشتار در نزدیکی روستای پالمیره واقع در جنگل کامپینوسکا در شمال شرقی ورشو صورت گرفت. حوالی دسامبر ۱۹۳۹ و ژوئیه۱۹۴۱ بیش از ۱۷۰۰ شهروند یهودی لهستانی (قوم) که عمدتاً زندانیان زندان پاویاک بودند توسط اس اس و پلیس آلمان نازی در جنگل گلید نزدیک روستای پالمیره به جوخه اعدام سپرده شدند. بهترین مستند این کشتار در ژوئن ۱۹۴۰ بود که ۳۵۸ نفر از اعضای نخبگان سیاسی، فرهنگی و اجتماعی لهستان در یک کشتار جمعی به قتل رسیدند. بنابر این پالمیره یکی از بدنام ترین مکان های جنایات و اماکن کشتار جمعی آلمان نازی در لهستان است، این مکان در کنار کشتار کاتین به نمادی از محل کشته شدن لهستانی ها به نام اینتلیجنتسیا در حین جنگ جهانی دوم به شمار می رود.
جورج هاکن اشمیت (; – ) وزنه بردار، کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل استونی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیو دبلیو ای شده است.
اسب هفتم خورشید فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی شیام بنگال است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجیت کاپور، آمریش پوری، نینا گوپتا، راجشواری ساچدف، پالاوی جوشی، ایلا آرون، راوی جانکال ایفای نقش کرده اند.
جام طلایی آقاخان () نام رقابتی بود که در میان سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۱ با شرکت تیم های مطرحی در سطح آسیا برگزار می شد. لیگ قهرمانان آسیا به طور کلی به عنوان جایگزین این رقابت ها به حساب می آید. چهل و نهمین امام شیعیان نزاری، کریم آقاخان چهارم، بانی این جام بود و به همین دلیل بدین نام شناخته شده است. سپیدرود رشت و برق تهران دو تیم ایرانی ای بودند که موفق به قهرمانی در جام رسمی آقاخان شدند. قهرمانان. کشوری. جدول زیر لیست کشورها در تعداد قهرمانی باشگاه ها را نشان می دهد.
جمال لی آدامز (متولد ۱۷ اکتبر ۱۹۹۵) یک بازیکن فوتبال آمریکایی است، که برای تیم نیویورک جتس در پست مدافع بازی می کند. وی در تیم LSU فوتبال کالجی بازی می کرد. دوران کالج. آدامز در هر ۱۳ بازی به عنوان یک دانشجوی تازه وارد در LSU در سال ۲۰۱۴ بازی کرد و ۶۶ تکل داشت.
روز جهانی سرطان یک روز بین المللی در تاریخِ ۴ فوریه ی هر سال و بمنظورِ بالا بردن آگاهی از سرطان و تشویق برای پیشگیری، تشخیص و درمان آن است. این روز توسط اتحادیه کنترل بین المللی سرطان () برای حمایت از اهداف اعلامیه جهانی سرطان هدایت می شود. این روز در سال ۲۰۰۸ پیشنهاد شد. اهداف. هدف اصلی روز جهانی سرطان، کاهش چشمگیر بیماری و مرگ ناشی از سرطان و فرصتی برای تجمع جامعه ی بین المللی برای پایان دادن به بی عدالتی ناشی از رنج قابل پیشگیری از سرطان است. سازمان ملل متحد از ناظرین این روز است. روز جهانی سرطان، اطلاعات غلط را هدف قرار می دهد، آگاهی اجتماع درباره ی سرطان را افزایش می دهد و بدنامی اجتماعی را کاهش می دهد. ابتکارات متعددی در روز جهانی سرطان برای نشان دادن حمایت از مبتلایان به سرطان اجرا می شود. یکی از این حرکات #NoHairSelfie است؛ یک جنبش جهانی برای کوتاه کردن موهای سر خود است تا نمادی از شجاعت برای افرادی باشد که تحت معالجه ی سرطان قرار دارند. سپس تصاویر شرکت کنندگان در رسانه های اجتماعی به اشتراک گذاشته می شود. نتایج. روز جهانی سرطان توسط جامعه بین المللی سرطان، دولت ها و افراد در سراسر جهان مشخص شده است.
هر ساله بیش از ۹۰۰ فعالیت در بیش از ۱۰۰ کشور مختلف برگزار می شود که خود این روز یک موضوع پرطرفدار در توییتر است. در سال ۲۰۱۶، روز جهانی سرطان یک کمپین سه ساله تحت عنوان «ما می توانیم. من می توانم» آغاز کرد که قدرت اقدامات جمعی و فردی برای کاهش تأثیر سرطان را بررسی می کند. در سال های اخیر، شهرها با روشن کردن مکان های دیدنی و مهمِ خود به رنگ های نارنجی و آبی، شروع به حمایت از این روز کرده اند. در سال ۲۰۱۹، ۵۵ مکان دیدنی در ۳۷ شهر در طرح نورپردازی شرکت کردند. دستِ کم ۶۰ دولت به طور رسمی، روز جهانی سرطان را گرامی می دارند.
بزرگراه ۳۰، بزرگراهِ شرقی-غربی بزرگی در ایالات متحده است که به طول در ایالت آیووا قرار دارد. این طولانی ترین بزرگراه در ایالت است و توسط وزارت حمل و نقل آیووا (Iowa DOT) نگهداری می شود. مسیر در آیووا از گذرگاه رودخانه میزوری در بلر، نبراسکا آغاز می شود و از گذرگاه رودخانه می سی سی پی در کلینتون به پایان می رسد. «بزرگراه ۳۰» در ابتدا به عنوان بخشی از بزرگراه لینکلن، اولین بزرگراه بین قاره ای در ایالات متحده تصور می شد. عبور این مسیر از آیووا به دلیل پیوند مهم بین اوماها، نبراسکا و شیکاگو، ایلینوی صورت گرفت. با به وجود آمدن سیستم بزرگراه ایالات متحده در دهه ۱۹۲۰ و تبدیل شدن بزرگراه لینکلن به بزرگراه ۳۰، خزانه فدرال هزینهٔ آسفالت کردن جاده های خاکی آیووا را پرداخت و تا سال ۱۹۳۱، آن را در سراسر ایالت آسفالت کرده بود. شرح مسیر. «بزرگراه ۳۰» از غرب به شرق در قسمت مرکزی آیووا امتداد دارد. شهرهای کوچکی در طول مسیر وجود دارد و شهرهای بزرگ تری چون دنیسون، آمس، سرو رپیدز و کلینتون نیز از طریق این بزرگراه به یکدیگر متصل شده اند. بین اوگدن و کوه ورنون، بخش قابل توجهی از بزرگراه به آزادراه چهار خطه ارتقا یافته است.
آناتولی کریکون (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق بسکتبال اهل استونی بود که برای کشور شوروی در مسابقات شرکت می کرد.
همسنگار فیلمی ایرانی به کارگردانی احسان عبدی پور است که اولین بار در ۱۳۹۰ در تلویزیون به نمایش درآمد. داستان. ناخدای لنجی به همراه دستیارش قرار است عده ای از زنان، بچه ها و آدم های سالخورده و جنگ زده را از شهر آبادان به مقصد بوشهر خارج کند، آبادان در محاصرهٔ نیروهای عراقی است. در ابتدا انگیزه مالی محرک ناخدا برای این عمل است امّا در ادامه و در طی مسیر و فراز و فرودهای بسیار، ناخدا دگرگون می شود و در میانه راه تصمیم می گیرد برخی از همسفرانش را که علی رغم میل باطنی وطنشان را ترک کرده اند به آن جا بازگرداند. در این هنگام هواپیماهای دشمن به لنج حمله می کنند و ناخدا جان عدّه ای را نجات می دهد اما خود و تعدادی از کسانی که هم چنان در لنج مانده اند به شهادت می رسند. منابع. ۲ https://www.dana.ir/350041
پادشاه گوجونگ ؛ ( – ) بیست و سومین پادشاه گوریو (امروزه کره (کشور) بود. مهمترین رویداد در زمان فرمانروایی وی حمله مغول به کره توسط امپراتوری مغول بود. این حمله منجر به تسخیر گوریو شد و نبرد مابین طرفین در سال ۱۲۵۹ برای برقراری صلح به پایان رسید. در زمان سلطنت دیکتاتورهای نظامی «خاندان چه» قدرت را در دست داشتند. در اوت سال ۱۲۳۲ میلادی وی پایتخت را از که سونگ به جزیره گانگوا انتقال داد.
قاسملی (به لاتین: Qasımlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گدابیگ و در دهیاری اینک بوغان واقع شده است.
روز جهانی رقص یک جشن جهانی رقص است که توسط کمیته رقص مؤسسه بین المللی تئاتر (ITI)، همکار اصلی هنرهای نمایشی یونسکو ایجاد شده است. این رویداد هر ساله در ۲۹ آوریل، یعنی سالگرد تولد ژان ژرژ نووره (۱۸۱۰–۱۷۲۷)، خالق باله مدرن برگزار می شود. در این روز تلاش می شود تا از طریق رویدادها و جشنواره هایی که در سراسر جهان برگزار می شود مشارکت و آموزش رقص را تشویق کند. یونسکو رسماً ITI را به عنوان سازندگان و برگزار کننده این رویداد به رسمیت می شناسد. هدف از این نام گذاری ارج نهادن به رقص به عنوان زبانی جهانی است؛ زبانی که انسان ها را در صلح و دوستی به هم نزدیک می کند. درباره. همه ساله، از زمان ایجاد آن در سال ۱۹۸۲، یک شخصیت رقص برجسته برای نوشتن پیام برای روز جهانی رقص انتخاب می شود. ITI همچنین یک رویداد پرچمدار را در یک شهر میزبان منتخب ایجاد می کند، که در آن اجراهای رقص، کارگاه های آموزشی، پروژه های بشردوستانه و سخنرانی های انجام شده توسط سفیرها، مقامات، شخصیت های رقص و پیام برگزیده نویسنده برای آن سال برگزار می شود. این روز برای کسانی که می توانند ارزش و اهمیت هنر رقص هنری را ببینند، جشن می گیرند و به عنوان یک بیدارکنند
ه برای دولت ها، سیاستمداران و نهادهایی عمل می کنند که هنوز ارزش آن را برای مردم نشناخته اند. نویسندگان پیام. لیست نویسندگان پیام گذشته:
رالی قهرمانی جهان (۲۰۱۹) () چهل و هفتمین دوره از این دور از مسابقات بین المللی بود که توسط فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی (FIA) برگزار شد. بعد از به پایان رسیدن چهاردهمین دوره از رقابتهای تدارکاتی برای مسابقات رالی قهرمانی جهان که توسط تیم ها و رانندگان انجام شد، برندگان این رقابتها شامل تولیدکنندگان، رانندگان و کمک رانندگان شرایط ارزیابی نهایی برای تعیین عنوان رالی قهرمانی جهان را پیدا کردند. براساس مقررات جهانی که در سال ۲۰۱۷ توسط فدراسیون بین المللی اتوموبیل رانی وضع شد، تنها واجدین شرایط تولیدکنندگانی می شدند که منطبق با استاندارد فدراسیون در سال ۲۰۱۷ بودند. این مقررات در مرحله دوم رقابت های تدارکاتی در هر دوره مورد ارزیابی قرار گرفت و در مرحله سوم رقابتهای قهرمانی رالی جهان ادامه پیدا نکرد. اوت تاناک راننده استونیایی تیم رالی جهانی تویوتا گازو ریسینگ به همراه هم تیم خود مارتین یارویا که برنده دور سیزدهم مسابقات رالی کاتالونیا شدند و توانستند با برتری بر تیری نویویل، راننده بلژیکی تیم هیوندای از خط پایانی بگذرند، عنوان قهرمانی فصل ۲۰۱۹ رالی جهان را با کسب سی و شش امتیاز از آن خود کردند. سباستین اوجیر و
جولیان اینگراسیا مدافع عنوان قهرمانی هم اکنون در رده سوم قرار دارند و ده امتیاز عقب مانده اند. در رقابتهای شرکت های تولیدکننده نیز هیوندای شل موبایل با کسب هجده امتیاز برتری خود را نسبت به تویوتا در اختیار دارد.
آیوار رهما (؛ زادهٔ ) اسکی باز صحرانوردی اهل استونی است. وی در بازی های المپیک زمستانی ۲۰۰۶، بازی های المپیک زمستانی ۲۰۱۰ و بازی های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ شرکت میکند.
مارتین وونک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل استونی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سیلامائه کالو، باشگاه فوتبال کورساره، باشگاه فوتبال فلورا تالین، باشگاه فوتبال نومه کالیو و باشگاه فوتبال نئا سالامیس فاماگوستا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال استونی و استونی بازی کرده است.
سیم-ساندر ونه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. وی از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ بازیکن سال بسکتبال استونی شده است.
واکو ، به معنی تحت الفظی دزدان دریایی ژاپنی، دزدان دریایی بودند که از قرن چهارم تا شانزدهم میلادی به خط ساحلی کشورهای چین و کُره حمله می کردند. واکو از قومیت های ژاپنی، کره ای و چینی تشکیل شده بود که این ترکیب در طول زمان متفاوت بود و از جزایر دریای ژاپن و دریای چین شرقی به سرزمین های اصلی حمله می کردند. فعالیت واکو در کره (کشور) پس از پیمان کاکیتسو کاهش یافت اما در دودمان مینگ ادامه داشت و در سال ۱۵۰۰ میلادی به اوج خود رسید. بر اثر انتقام جویی های چینی ها و فشار شدید مقامات ژاپنی واکو تقریباً تا دهه ۱۶۰۰ از بین رفت.
سطلی از صدف ها () یک نقاشی آبرنگ مربوط به نیمهٔ سده ۱۹ از نقاش آمریکایی، وینسلو هومر است که امروزه در موزه متروپولیتن نیویورک و در شهر نیویورک قرار دارد. این نقاشی یکی از چند اثر هومر است که در شهر گلاستر ماساچوست نقاشی شده است. نقاشی نشانگر دو کودک است که هنگام پیاده روی در ساحل، سطلی حاوی صدف را حمل می کنند.
مناظره های علی بن موسی الرضا، یا به تعبیر دیگر، مجالس الرضا، مناظرات الرضا و احتجاج الرضا؛ به مجموعه مناظره هایی گفته می شود که علی بن موسی الرضا (۱۴۸ه .ق مدینه – ۲۰۳ه .ق خراسان) امام هشتم شیعیان دوازده امامی، با علمای مذاهب مختلف اعتقادی و کلامی، برگزار کرد. مهم ترین این مناظره ها که توسط منابع روایی شیعه با دقت بیشتری گزارش شده است، مربوط به مناظره ها در بین سال های ۲۰۱ تا ۲۰۳ ه .ق است که توسط وی در شهر مرو و در کاخ مأمون — خلیفه عباسی — رخ داد. وی در این دوران، به منصب ولایتعهدی مأمون منسوب بود. علاوه بر مناظره های وی در دوران ولایتعهدی، منابع شیعی برای او مناظره هایی در بصره و مدینه نیز گزارش کرده اند. مناظره هایی که علی بن موسی الرضا در کاخ مأمون برگزار می کرد، به درخواست و تدارک مأمون فراهم شده بود. در چرایی تدارک این جلسات توسط مأمون که مخالفت اعتقادی با علی بن موسی الرضا داشت، اختلاف هایی وجود دارد؛ معتزلی مسلک بودن مأمون، شیعه گری او، همزمانی با نقطه اوج نهضت ترجمه، تخریب چهره علمی علی بن موسی الرضا و دلایل سیاسی، از جمله اهداف و غرایضی است که برای تدارک این جلسات گزارش شده است. به هر حال، علی بن موس
ی الرضا در این دوران مناظراتی با جاثلیقِ مسیحی، رَأسِ جالوتِ یهودی، بزرگِ هیربَدانِ زَرتُشتی و مناظره ای با عِمرانِ صابی داشته است. از دیگر مناظراتی که برای علی بن موسی الرّضا گزارش شده است، مناظره ای با سلیمانِ مَرْوَزی و مناظرهٔ دیگری با علی بن محمد بن جَهْم که هر از مسلمانان بودند، می باشد. شیوه مناظره علی بن موسی الرضا نسبت به طرف مقابل او، متفاوت گزارش شده است. وی در مواجهه با زنادقه و خداناباوران؛ از دلیل و برهان های عقلی استفاده می کرد؛ چرا که این طایفه، هیچ کتاب و نقلی را قبول نداشتند و تنها با استناد به عقل، استدلال خود را پیش می بردند. او همچنین در مناظره با اهل کتاب نیز از استدلال های عقلی استفاده می نمود. شیوه وی در مواجه با اختلافات اعتقادی و نظرات مخالف، صبر و سعه صدر بود و سعی در آرام کردن فضای مناظره داشت. شاخصه های اصلی مناظرات علی بن موسی الرضا را می توان در دو بخش کلی مناظرات درون دینی و مناظرات برون دینی تقسیم بندی کرد. در مناظرات درون دینی علی بن موسی، تشریح جایگاه امامان پس از پیامبر اسلام، اثبات امامت علی بن ابی طالب و برخی مجادلات کلامی بین شیعه و سنی؛ مهم ترین موضوعات محسوب می شود. از
میان مباحثی که در مناظرات علی بن موسی الرضا مورد توجه قرار گرفته است، بحث و گفتگو پیرامون موضوع امامت بوده است. مباحث توحید، صفات خداوند و عدل الهی که در ارتباط مستقیم با مسئله جبر و اختیارست از موضوعات مطرح شده در این مناظرات هستند. تحقق این مناظره ها در فضایی باز و پس از یک دوره سخت گیری بنی عباس بر شیعیان؛ با وجود گسترش یافتن مباحثات کلامی در بین فِرَق و گروه ها اسلامی، اهمیت این مناظرات برای بیان دیدگاه شیعیان امامی را سبب می شود. مناظرات علی بن موسی الرضا، مورد توجه جمعی از محققان و دانشمندان غیرمسلمان نیز قرار گرفته است. دیوید واسواشتاین در این باره از دیوید توماس و استیون واسراسترام یاد می کند که هر یک به بخشی از مناظرات علی بن موسی، توجه و به آن بخش پرداخته اند. با این حال توماس به دیدِ تردید در مناظره علی بن موسی با جاثلیق مسیحی نگریسته است و آن را یک مناظره تاریخی نمی داند یا حداقل تغییر در آن توسط راوی را محتمل می داند. در مقابل واسراسترام این مناظره را اساساً تاریخی ندانسته است و آن را یک مناظره دینی گزارش می کند. پیش درآمد. تاریخ علی بن موسی الرضا. علی بن موسی الرضا که پدرش کنیهٔ او را «اَبُوالْ
حَسَن» قرار داد؛ به خاطر هم کنیه بودنِ علی بن موسی با پدرش و نوه اش، موسی کاظم و عَلیَّ النَّقی، در منابع حدیث شیعی، وی را «ابوالحسنِ ثانی» می خوانند. تاریخ ولادت او را پنجشنبه ۱۱ ذیقَعْدهٔ سال ۱۴۸ ه .ق در مدینه و تاریخ درگذشت او را آخرین روزِ صفر سال ۲۰۳ ه .ق گزارش کرده اند. به گزارش پاک نیا، نویسنده شیعه، بر اساس روایاتی که از موسی کاظم نقل شده است، وی فرزندانش را در مسائل علمی و فقهی به علی بن موسی رهنمود می کرد و می گفت: «این برادر شما علی بن موسی، عالم آل محمّد است؛ از وی پرسش ها و مجهولات خویش را بپرسید… از پدرم [جعفر صادق] چندین بار شنیدم که فرمود: عالم آل محمّد در صُلبِ توست و ای کاش او را درک می کردم.» از همین رو یکی از القاب علی بن موسی، «عالِمِ آلِ محمّد» است. بیهم دائو می گوید به نظر می رسد که همهٔ منابع، موافق هستند که وی از نظر سیاسی ساکت و علاقه مند به تعلیم دینی بوده است. برنارد لوئیس می گوید علی بن موسی در بخشِ بزرگی از زندگی اش، نقشی سیاسی نداشت، اما به خاطر علم و تقوایش معروف بود. با درگذشتِ موسی کاظم — امام هفتم شیعیان امامیه — در زندان بغداد در رَجَبِ ۱۸۳ ه . ق، علی بن موسی بنابر وصیت پدر
ش، وارث و جانشینش او شد. یکی از چالش های اصلی علی بن موسی الرضا در ابتدای دورهٔ امامتش، شکل گیری مذهب واقِفیّه بود. در ابتدا، بعضی از وکلای موسی کاظم به ویژه علی بن اَبی حَمزهٔ بَطائِنی، زیاد بن مَروان قَندی و عثمان بن عیسی رَواسی درگذشت وی را انکار کردند و اعتقاد به این مذهب را رواج دادند. آنان اموال و دارایی هایی را که به عنوان خمس و نُذورات از شیعیان در اختیار داشتند، نزد خویش نگاه داشتند و علی بن موسی را به عنوان امام نپذیرفتند. واقفی ها معتقد بودند موسی بن جعفر از دنیا نرفته و هنوز زنده است و روزی می خورد و همو قائم آل محمد است که به غیبت رفته است. بنابر گزارشی در کتاب "الجامع لرواة أصحاب الإمام الرضا"، از آثار رجالی شیعه، این مسئله، سبب اختلاف اعتقادی بزرگی در گروه های گوناگونِ شیعیان به ویژه در کوفه و بغداد شد. پس از آن علی بن موسی متهم به انحراف از آموزه های اجدادش در برخی موارد شد. دونالدسون می گوید علی بن موسی هنگام عهده داریِ امامت پس از پدرش، بیست یا بیست و پنج سال سن داشت. هجده سال بعد، مأمون تصمیم گرفت با منصوب کردنِ او به جانشینی اش، حمایتِ گروه های مختلف شیعه را به سمت خود جلب کند. به گفتهٔ جع
فر مرتضی عاملی، مورخ شیعه، مأمون و مشاورانش برای آرام کردن علویان در خراسان و سایر سرزمین های اسلامی، به فکر انتصاب یکی از علویان به مقامِ ولایتعهدی افتادند. از بین آنها، علی بن موسی الرضا به جهت منزلت و اعتبار و نیز عدم شرکت در قیام علیه حکومت، بهترین گزینه بود. به عقیده رسول جعفریان، از دیگر اهداف مأمون، قداست بخشیدن به حکومتش بود؛ چرا که وی در دید عموم مردم، حتی غیرِشیعیان، قداستِ خاص خود را داشته و این کار، قداست و حس تبعیت از آن حکومت را به ویژه در میان علویان ایجاد می کرد. در سال ۲۰۰ ه . ق، مأمون برای علی بن موسی الرّضا دعوتنامه ای جهت آمدن به مرو نوشت و علی بن موسی به مرو عزیمت کرد. سرانجام، به گزارش طَبَری پس از آنکه مأمون شرایط علی بن موسی را پذیرفت، او را در دوم رمضان ۲۰۱ ه . ق، به ولایتعهدی خود منصوب کرد. پس از مراسم در روز ۷ رمضان/۳۰ مارس، از سوی خلیفه نامه ای رسمی مبنی بر اعلانِ انتصاب تنظیم شد تا در مسجدهای سراسر امپراتوری خوانده شود. پیشینه مناظره. دهخدا معنای «مناظره» در لغت را هم نظر و بحث کردن با هم گزارش می کند و معادل فارسی آن را «هم ویژاری» به معنای گفتگو کردن می داند. در اصطلاح، منظور از
مناظره، گفتگو و مکالمه ای است که در آن دو طرف قصد دارند با استفاده از اصول پذیرفته شده طرف مقابل، دیدگاه و نظر خود را به اثبات برسانند. اما مناظره در عصر عباسیان، و خصوصاً مأمون، ساختاری غیر از مناظره و شبیه به جدل داشت. با این وجود، در منابع از آنها تحت عنوان مناظره یاد شده است. برگزاری این مناظره ها باعث شده بود که مأمون در نظر مردم فردی آزاداندیش تلقی شود که فضای باز سیاسی و فکری ایجاد کرده است. به گفته ابوحنیفه دینوری در "اخبار الطوال"، مأمون از ستارگان درخشان علم و حکمت در میان بنی عباس بود. وی با استقبال او از مناظره های بین ادیان، سبب تحول و انقلاب در فضای مناظره ها چه در اسلام و چه در سایر ادیان شده است. مأمون برای شرکت در مناظره ها، شخصاً ورود می کرد و برای این منظور، نزد ابوالهذیل محمد بن علاف، شاگردی نمود. دیدگاه مأمون در چنین مناظره هایی، علاوه بر مسائل کلامی، مسائل سیاسی نیز بود. براساس آنچه خطیب بغدادی در "تاریخ بغداد" تشریح کرده است؛ مأمون معتقد بود که غلبه بر دشمنان، باید با حجت و نه با قدرت صورت پذیرد؛ چرا که آن غلبه ای که با قدرت باشد، با زوال قدرت از بین خواهد رفت، اما غلبه ای که به حجت ثا
بت شود، هیچ چیز نمی تواند آن را زائل نماید. شاهد دیگر این ادعا، مناظره او با یک فرد مانوی بود که پس از مناظره و غلبه بر شخص مانوی، دستور قتل او را صادر کرد. به گزارش جعفریان، دوران علی بن موسی الرضا، زمانی برای شکوفایی بحث های کلامی از ناحیه جریان های گوناگون فکری بوده است و همین امر سبب ایجاد اختلافات فراوانی در هر زمینه شد. در این شرایط، علی بن موسی الرضا نیز سعی داشت تا نظرات خویش را اعلام نماید. همین دلیلی است بر اینکه عمده روایاتی که از علی بن موسی الرضا گزارش شده است به شیوه پرسش و پاسخ و احیاناً مناظره بوده است. از عوامل گسترش این نوع مناظره ها، گستردگی سرزمین های اسلامی، آغاز نهضت ترجمه، پراکنش آثار یونانی و مصری، روحیه معتزلی مأمون، تنازع قدرت در راس هرم حکومت و تغییر برخورد جامعه اسلامی با اندیشه ها و مذاهب و فرق اسلامی را می توان نام برد. در همین فضا، مأمون درخواستی را به رومیان ارسال کرد و از آنان طلب آثار فلسفی کرد و دستور به ترجمه آثار آنان داد. این اقدام او به افزایش فضای نقد و گفتگو از حیث درون تمدنی و ارتباط جهان اسلام با سایر ملل کمک کرد. در تحلیل اوضاع یهودیان در دوره های مختلف اسلامی، آنها
همواره مورد محدودیت حکومت های مسلمان قرار می گرفتند و تا پیش از به روی کار آمدن مأمون، این محدودیت ها به طور کامل اعمال می شد. با آغاز خلافت مأمون، یهودیان از آزادی بیان بیشتری نسبت به گذشته برخوردار شدند. مأمون حتی در سال ۲۱۰ ه .ق برای دخالت یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان در امور داخلی شان، فرمانی را صادر کرد. قرشی معتقد است این مناظره ها که عموماً توسط دستگاه حکومت اجرا می شد، برای فهمیدن نظرات و دلایل اعتقادات طرف مقابلشان صورت می گرفته است. او همچنین گزارش می کند که شبیه به این مناظره ها در قصرهای برمکیان بین شیعه و سنی صورت می گرفته است. در حوزه ایدئولوژیک، عصر علی بن موسی الرضا، عصر گسترش فرقه ها و توسعه آنان بوده است. از جمله این فرقه ها، واقفیه، غالیه، زیدیه، اسماعیلیه، مفوضه، حلولیه، مجسمه، فطحیه و… را می توان نام برد. علاوه بر فرقه های کلامی، فرقه های سیاسی نیز گسترش فراوانی داشتند؛ افرادی چون محمد بن جعفر ادعای امامت و خلافت و بر علیه حکومت قیام وقت کرد. زیدالنار نیز به دشمنی با بنی عباس در کوفه قیامی خونین به راه انداخت. مجیدی معتقد است که دلیل این آشفتگی اعتقادی در آن عصر، اختلاف در عملکرد دستگاه ح
کومتی، گسترش بی سابقه سرزمین های اسلامی و ورود افراد تازه مسلمان با سؤال و شبهه های مختلف عنوان شده است. مناظره های پیش از ولایتعهدی. به گزارش "دایرةالمعارف فارسی"، علی بن موسی الرضا پیش از ولیعهدی مناظره هایی را با اهل ادیان و متکلمان زمان خویش داشته است؛ که از این میان مناظره ای در بصره را می توان یاد کرد. محمدباقر مجلسی، محدث شیعه در کتاب "بحارالانوار"، مناظره علی بن موسی در بصره را مربوط به پیش از ولایتعهدی و عزیمت به سوی خراسان دانسته است. این مناظره ها بیشتر بر محور رد شبهات، رفع اختلاف های درون دینی و اشاعه معارف مکتب شیعه بوده است. در این خصوص مادلونگ تنها به نقل از منابع شیعه از دیدارهایی معجزه گونه در گردهمایی های پیروانش در بصره و کوفه یاد می کند. در مناظره ای که در بصره برای علی بن موسی گزارش شده است، او ابتدا با استناد به گواهی پیامبران پیش از پیامبر اسلام به حقانیت و بعثت محمد، به دنبال اثبات اصل حقانیت اسلام در قبال سایر ادیان است و در ادامه به اثبات جایگاه امامت از منظر تشیع می پردازد. او در این مناظره شرایطی را برای امام تشریح می کند؛ اعم از اینکه امام پس از پیامبر باید با همه امت ها و فِرَق
با کتاب خودشان گفتگو کند و عالم به همه زبان ها باشد. او همچنین در این مناظره عصمت را لازمه امامت می داند و صفات عدالت، انصاف، حکمت و گذشت و درستکاری را از القاب امام برمی شمرد. به گزارش فتاحی، مناظره وی در بصره توسط منابعی، در دوران ولایتعهدی او گزارش شده است. بنابر عقیده جعفر سبحانی، نویسنده شیعه، محمد بن عبدالله خراسانی، خادم علی بن موسی الرضا نقل می کند که مردی از مادی گرایان نزد علی بن موسی آمد و در میان او و علی بن موسی، مناظره ای درگرفت. در این گفتگو بحث هایی در خصوص وجود خدا و صفاتش صورت گرفت. این مناظره به شکل پرسش و پاسخ گزارش شده است و علی بن موسی در آن به تمام سوالات او پاسخ می دهد. مناظره ها پس از ولایتعهدی. به گفتهٔ مادلونگ در "دانشنامه ایرانیکا"، ارتباطِ مأمون و علی بن موسی در مرو، نزدیک و صمیمی بود. مأمون به طور علنی می خواست تا علی بن موسی مستقیماً در همهٔ تصمیمات و مراسم های رسمی شرکت کند؛ اما گزارش شده است که علی بن موسی تصریح می کرد تا در امور دولت دخالت نداشته باشد. خلیفه در قضاوت ها و فتواهایش به او وابسته بود و مناظره هایی را میان او و دانشمندان مسلمان و نیز بزرگانِ جوامع دینیِ دیگر ترتی
ب می داد. به گزارش جعفریان، مناظره های علی بن موسی، به جهت انتصاب به ولایتعهدی مأمون، و با توجه به اهداف متعدد مأمون در برقراری جلسات مناظرات و اصرار به آن، بیشتر نمود داشته است. از مناظره های علی بن موسی الرضا با نام های مجلس الرضا، احتجاج الرضا و مناظرات الرضا نیز یاد شده است. وی در دورانِ ولایتعهدیِ خود، مناظره هایی با جاثلیقِ مسیحی، رَأسِ جالوتِ یهودی، بزرگِ هیربَدانِ زَرتُشتی و عِمرانِ صابی داشت. به نوشته مکارم شیرازی، از دیگر مناظره هایی که برای علی بن موسی الرّضا گزارش شده، مناظره ای با سلیمانِ مَرْوَزی و مناظرهٔ دیگری با علی بن محمد بن جَهْم است. به گزارش قرشی، این مناظره ها مورد توجه انجمن ها در خراسان قرار گرفت. جعفریان مدعی است این مناظره ها در حالی برگزار می شدند که بسیاری از شیعیان به جهت سخت گیری حاکمان عباسی، ارتباط خویش را با امامانشان از دست دادند و همین امر، موجب اهمیت این گفتگوهای کلامی در نزد شیعه شده است. چگونگی و شیوه مناظره ها. به گزارش منابع اسلامی، مأمون روزهای سه شنبه را به مناظره در دربار خود اختصاص داده بود و دانشمندان مختلف را بدین منظور دعوت می کرد. مسعودی در "مروج الذهب"، در شیو
ه برگزاری مناظره ها در دربار مأمون می نویسد: در روز سه شنبه، دانشمندان و فقیهان در دربار مأمون جمع می شدند. آنها را به اتاقی مفروش می بردند و از آنها با غذا و نوشیدنی پذیرایی می کردند. سپس نزد مأمون حاضر می شدند و تا غروب آفتاب گفتگو و مناظره می کردند. در نهایت با غروب آفتاب، دوباره سفره پذیرایی گسترده می شد و بعد، جمعیت متفرق می شدند. به گزارش قریشی، از نویسندگان شیعه، در این مناظره ها، گروه های مختلفی از مردم حضور داشتند؛ طالبیان، هاشمیان، فرماندهان نظامی و علمای مسلمان و غیرمسلمان از شرکت کنندگان در این جلسات بوده اند. شیوه مناظره علی بن موسی الرضا نسبت به طرف مقابل او در هر مناظره، متفاوت بود. وی در مواجهه با زندیقان و خداناباوران؛ از دلایل و برهان های عقلی استفاده می کرد؛ چرا که آنها کتاب های مذهبی و دلایل نقلی را قبول نداشتند و تنها به عقل استناد می کردند. او همچنین در مناظره با اهل کتاب نیز از استدلال های عقلی بهره می برد. شیوه وی در مواجه با اختلافات و نظرات مخالف، صبر و سعه صدر بود و سعی در آرام کردن فضای مناظره داشت. وی در مناظره ها به بدی و زشتی از طرف مقابل یاد نمی کرد و همواره با انصاف و تمجید از