Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
س ۱۹۴۹ با احمد بن بلا بر عملیات بدون خونریزی پست «وهران» که منجر به مصادره پول کلانی گردید نظارت داشت. حسین در سال ۱۹۵۱ به عنوان نماینده هیئت جنبش در مصر انتخاب و به آن کشور رفت. او در سال های بعد برای تشکیل کمیته های کمک به موضوع استقلال الجزایر به پاکستان، هند و اندونزی سفر کرد. فعالیت در دوران انقلاب. حسین آیت احمد در سال ۱۹۵۵ در کنفرانس باندونگ شرکت کرد و سپس برای دفاع از انقلاب الجزایر در مقابل هیئت سازمان ملل به نیویورک رفت و در سال بعد دفتر جبهه آزادیبخش ملی الجزایر را در نیویورک تأسیس نمود. حسین در ۲۲ اکتبر سال ۱۹۵۶ به همراه احمد بن بلا، محمد خیضر، محمد بوضیاف و مصطفی الاشرف در حالی که با هواپیما عازم رابط پایتخت تونس بودند توسط استعمار فرانسه ربوده شدند. او علی رغم این که در زندان بود به عنوان وزیر در دولت موقت جمهوری الجزایر انتخاب شد و سرانجام بعد از آتش بس در سال ۱۹۶۲ به همراه یارانش از زندان آزاد گردید. نقش ویژه در انقلاب. حسین آیت از چهره های برجسته جبهه آزادیبخش ملی الجزایر و یکی از ۹ نفری بود که باعث اوج گیری انقلاب در الجزایر شدند. او مسئول تبلیغات در دفتر جبهه آزادیبخش ملی بود. بعد از استقلا
ل. بعد از رسیدن الجزایر به استقلال در ۵ ژوئیه ۱۹۶۲، انتخابات مجلس برای تدوین قانون اساسی در ماه سپتامبر همان سال برگزار شد و حسین آیت به عضویت این مجلس انتخاب گردید؛ ولی بدنبال اختلافاتی که با شیوه حکومت احمد بن بلا پیدا کرد استعفا داده و در سپتامبر ۱۹۶۳ جبهه نیروهای سوسیالیست را تأسیس و با اعلام جنگ مسلحانه به زندگی مخفی روی آورد تا این که در سال ۱۹۶۴ بازداشت و حکم اعدام برای او صادر شد ولی بعداً حکم او به زندان تقلیل پیدا کرد. حسین آیت پس از فرار از زندان در اول ماه مه ۱۹۶۶ از الجزایر خارج و به تبعید اختیاری در سوئیس رفت و سرانجام پس از گشایش سیاسی که بدنبال حوادث اکتبر سال ۱۹۸۸ به وجود آمد به الجزایر بازگشت. درگذشت. حسین آیت احمد روز چهارشنبه ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵ در سن ۸۹ سالگی در بیمارستان لوزان فرانسه وفات یافت. پیکر او به الجزایر منتقل و در مراسم استقبال رسمی از پیکر او رئیس پارلمان به عنوان نماینده رئیس جمهور، نخست وزیر و کلیه اعضای دولت حضور داشتند. در تشییع جنازه او هزاران نفر شرکت داشتند. جنازه وی بر اساس وصیت خودش در روستای زادگاهش در کنار مادرش بخاک سپرده شد.
نبرد فالکرک () یکی از جنگ های مهم مربوط به اولین جنگ استقلال اسکاتلند، در تاریخ ۲۲ ژوئیه سال ۱۲۹۸ میلادی می باشد. ارتش انگلستان به رهبری پادشاه ادوارد یکم به مصاف ویلیام والاس، رهبر اسکاتلندی رفت که فرجام این نبرد، شکست اسکاتلند و پیروزی انگلستان بود. مدت زمان کوتاهی پس از این نبرد، والاس از عنوان تشریفاتی نگهبان اسکاتلند استعفا داد.
"آمِریکا، آمِریکا" ترانه ای سرودهٔ خوزه لوئیس آرمنتروس و پابلو هررو است که توسط نینو براوو، خوانندهٔ اسپانیایی، اجرا شد. این اثر در قالب پنجمین آلبوم نینو براوو با نام "y volumen 5" (1973) (به معنای: "و جلد ۵") منتشر شد. این آهنگ در چارت موسیقی های اسپانیولی در سال ۱۹۷۳ رتبهٔ نخست را داشت. در سال ۲۰۱۳ میلادی، ترانهٔ "آمریکا، آمریکا" وارد تالار مشاهیر گرمی لاتین شد. نسخهٔ لوئیس میگوئل. در سال ۱۹۹۲ میلادی خوانندهٔ سرشناس مکزیکی، لوئیس میگوئل، اثر "América América" را به صورت زنده کاور کرد و در آلبوم "América &amp; En Vivo" (آمریکا و در زندگی) خود جای داد. این آهنگ کاور شده در چارت "بیلبورد" برترین آهنگ های لاتین رتبهٔ بیستم را کسب کرد. موزیک ویدئوی ترانهٔ «آمریکا آمریکا» در چندین لوکیشن مختلف در ایالات متحده آمریکا و جزیرهٔ پورتوریکو فیلمبرداری شد. میگوئل این اثر خود را به سربازان مبارز در جبهه های جنگ خلیج فارس تقدیم کرده بود. موزیک ویدئوی میگوئل برندهٔ جایزهٔ بین المللی ام تی وی در رقابت جوایز موزیک ویدئو ام تی وی ۱۹۹۳ شد و برای برترین ویدئوی سال رقابت های جایزه لو نوئسترو نامزد نهایی بود که موفق به کسب آن نش
گردنه تورماله با ارتفاع ۲۱۱۵ متر، بلندترین گردنهٔ آسفالته در بخش فرانسوی پیرنه است که در دپارتمان اوت-پیرنه قرار دارد. سنت-ماری-دو-کامپان نیز در پایین سمت شرقی و روستای بارژ هم در سمت غربی آن قرار دارند. پنیری که از شیر گوسفند این کوهستان ساخته می شود نیز تورماله نام دارد. جاده های مرتفع تر در پیرنه. تورماله مرتفع ترین گردنهٔ آسفالته در پیرنهٔ فرانسه است؛ ولی برخلاف ادعاهای رایج، بلندترین جاده در پیرنهٔ فرانسه یا بلندترین گردنه در پیرنهٔ فرانسه یا بلندترین گردنهٔ آسفالته در پیرنه نیست. (برای نمونه:) جاده های آسفالته به دریاچه های اومار (۲۱۹۲ متر) و کاپ-دو-لانگ (۲۱۶۱ متر) در ارتفاع های بالاتری قرار دارند. گردنه لاکت در ارتفاع ۲۶۳۷ قرار دارد، ولی جادهٔ آن آسفالته نیست. در نهایت، گردنه انوالیرا در آندورا با ارتفاع ۲۴۰۷ متر، مرتفع ترین گردنهٔ آسفالته در پیرنه است. معنی تورماله. برخی فرانسویان اعتقاد دارند تورماله به معنی «سفر بد» است؛ زیرا در فرانسوی، تور (tour) به معنی «سفر» و مال (mal) به معنی «بد» است. ولی برای یافتن معنی باید از زبان گاسکون استفاده شود؛ زیرا این کوه در ناحیه گسکونی قرار دارد. در این زبان، تور
به معنی فاصله و مال به معنی کوه است. بنابراین تورماله را می توان «کوه دور» ترجمه کرد. جزئیات سربالایی. مسیر غربی از لوز-سن-سوور، ۱۹ کیلومتر است که ۱۴۰۴ متر با شیب میانگین ۷٫۴٪ افزایش ارتفاع می یابد. بیشترین شیب آن ۱۰٫۲٪ در نزدیکی رأس است. مسیر شرقی از سنت-ماری-دو-کامپان آغاز می شود و پس از طی ۱۷٫۲ کیلومتر با شیب ۷٫۴٪ به رأس می رسد. افزایش ارتفاع این مسیر ۱۲۶۸ متر و بیشترین شیب آن، ۱۲٪ است. مانند بیشتر سربالایی های فرانسه، در هر کیلومتر تابلوهایی نصب شده است که ارتفاع فعلی، ارتفاع رأس، فاصله با رأس و شیب کیلومتر بعدی را نمایش می دهد. تور دو فرانس. تورماله یکی از مشهورترین سربالایی های تور دو فرانس است. این گردنه بیش از هر سربالایی دیگری در مسیر تور گنجانده شده است. نخستین بار در سال ۱۹۱۰ تور از این گردنه عبور کرد و اکتاو لاپیز نخستین رکابزنی بود که از آن گذشت. تا سال ۲۰۱۶ گردنه تورماله ۸۵ بار در مسیر تور قرار داشته است. دو بار خط پایان در رأس سربالایی بوده است. ووئلتا اسپانیا نیز چند بار از این گردنه گذر کرده است. در تور ۲۰۱۰ تورماله در دو مرحلهٔ پیاپی گنجانده شده بود. در مرحلهٔ ۱۶ مسیر غربی به سوی پو و در مر
حلهٔ ۱۷ مسیر شرقی تا رأس سربالایی طی شد. در گردنه، یادبودی برای ژاک گوده (مدیر تور در سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۸۷) و مجسمهٔ بزرگی از اکتاو لاپیز قرار دارد. به نخستین رکابزنی که به رأس گردنهٔ تورماله برسد، جایزه ژاک گوده اهدا می شود.
«زن کثیف» عبارتی بود که دونالد ترامپ، نامزد ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا، در جریان مناظره انتخاباتی سوم در اشاره به رقیب خود، هیلاری کلینتون گفت. این عبارت پوشش گسترده ای پیدا کرد و به شعاری برای رأی دهندگان زن تبدیل شد. همچنین جنبشی فمینیستی به همین نام نیز ایجاد شد.
کول اسپانیول یا کول اسپانیایی یک آلبوم موسیقی منتشر شده در ۱۹۵۳ و ساخته شده توسط نت کینگ کول و تنظیم شده توسط نلسون ریدل بود. این یکی از سه آلبومی بود که کول با تم اسپانیولی ساخت و با دو آلبوم "با دوستان من" در سال ۱۹۵۹ و "کول اسپانیول بیشتر" در سال ۱۹۶۲ پیگیری شد. موسیقی ارکستر در هاوانا، کوبا ساخته شد و کول در ماه ژوئن در لس آنجلس، کالیفرنیا آواز خود را به آن اضافه کرد. به هر صورت اثر «Tú, mi delirio» (به معنای: "تو، خدای من هستی") ساخته شده بود و نت کینگ کول صدای پیانو را بازسازی کرد. آلبوم اصلاح شده را پس از آن تحت نام "Español and More, Vol. 1" (به معنای: "اسپانیول و بیشتر، جلد یکم") منتشر شد. این آلبوم بعدها در سال ۲۰۰۷ میلادی وارد تالار مشاهیر گرمی لاتین شد. در چارت مجله بیلبورد ال پی رتبهٔ دوازدهم را کسب نمود.
اسکرام بان یک متدولوژی (روش شناسی) مدیریت چابک است که توصیف کننده هم زمان اسکرام و کانبان است و در اصل به عنوان یک راه حل برای گذار از اسکرام به کانبان طراحی شده است. امروزه، اسکرام بان یک چارچوب مدیریتی است که وقتی تیم های مختلف، اسکرام را به عنوان روش انتخابی خود برمی گزینند، از روش کانبان به عنوان یک دریچه برای مشاهده، درک و بهبود مداوم چگونگی انجام کار استفاده می کنند. تاریخچه. به مرور زمان که روش کانبان در حال عمومیت یافتن بیشتری بود در تلاش هایی برای آسان تر کردن مفاهیم توسعه نرم افزار ناب و کانبان برای تیم های موجود اسکرام، روش اسکرام بان متولد شد. اولین مقاله دربارهٔ اسکرام بان شامل توصیف سطوح مختلف برای انتقال از اسکرام به کانبان بود. اساساً اسکرام بان یک چارچوب مدیریتی است که وقتی تیم های مختلف، اسکرام را به عنوان روش انتخابی خود برمی گزینند، از روش کانبان به عنوان یک دریچه برای مشاهده، درک و بهبود مداوم چگونگی انجام کار استفاده می کنند. - اسکرام بان از اسکرام بدین شکل متمایز می شود که در آن به برخی از اصول و شیوه های خاصی تأکید شده است که با پایه های اصول سنتی اسکرام متفاوت است. از جمله این تفاوت ه
ا عبارتند از: - همچنین اسکرام بان از روش کانبان متمایز می شود در اینکه: شاید مهم تر از همه، اصول و شیوه های تعبیه شده در اسکرام بان منحصر به فرایند توسعه نرم افزار نیستند. آن ها می توانند به راحتی در بسیاری از زمینه های مختلف کاربرد داشته باشند، زبان مشترک و تجربه مشترک را در میان اعمال مختلف کسب و کار مرتبط با یکدیگر به اشتراک می گذارند. این به نوبه خود، نوعی سازگاری سازمانی را تقویت می کند که یکی از ویژگی های اصلی موفقیت است. یک چارچوب برای تکامل و انقلاب. هنگامیکه «کوری دالاس» جهان را به اسکرام بان در کتاب مبنی بر نام آن معرفی کرد، آن را به عنوان یک روش انتقال برای انتقال تیم های توسعه نرم افزار از اسکرام به چارچوب توسعه نرم افزاری «تکامل یافته تر» تعریف کرد. با این حال، اسکرام بان در عمل خود به شکلی تکامل یافته است که تبدیل به یک خانواده از اصول و شیوه هایی شده است که قابلیت های مکملی که ایجاد کرده است منحصر به خودش است و از اسکرام و کانبان منحصر به فرد است. این قابلیت ها منجر به سه ظهور متمایز شده است: روش. در اسکرام بان، کار تیمی در تکرارهای کوچک سازماندهی شده و با کمک یک صفحه (بورد) بصری، شبیه به بورد
اسکرام و نیز بورد کانبان، نظارت می شود. برای نشان دادن هر مرحله از کار، تیم هایی که در همان فضا کار می کنند، اغلب از یادداشت های بر روی کاغذ پشت چسب دار یا یک تخته سفید استفاده می کنند. در مورد تیم های غیرمتمرکز، نرم افزار مدیریت تصویری مانند Assembla, Targetprocess, Eylean Board, JIRA یا Agilo for Trac اغلب استفاده می شود. جلسات برنامه ریزی برگزار می شود تا مشخص شود چه داستان های کاربر در تکرار بعدی تکمیل می شود. داستان کاربر پس از آن به بورد اضافه می شود و تیم آن ها را تکمیل می کند، تیمی که در هر زمان به تعداد کمی از داستان های کاربر به عنوان عملی (کار در حال پیشرفت یا محدودیت WIP) کار می کند. بدین ترتیب، برای محدود کردن تکرارها، محدودیت های WIP مورد استفاده قرار می گیرند و یک برنامه ریزی برای تیم تعیین می شود که زمان برنامه ریزی بعدی چه موقع خواهد بود؛ این زمان هنگامی رخ می دهد که WIP پایین تر از سطح پیش تعیین شده قرار گیرد. هیچ نقش پیش تعیین شده در اسکرام بان وجود ندارد؛ تیم نقش هایی را که قبلاً داشته اند حفظ می کنند. تکرار. تکرار کار در اسکرام بان کوتاه است. این تضمین می کند که یک تیم به راحتی می تواند ب
ه سرعت به تغییرات یک محیط تغییرپذیر واکنش نشان دهد. طول تکرار توسط تعداد داستان های کاربر در آن تکرار و سرعت تیم (تعداد داستان هایی که تیم می تواند در تکرار تکمیل کند) اندازه گیری می شود. طول ایدئال یک تکرار بستگی به روند کاری هر تیم دارد و توصیه می شود که تکرار بیش از دو هفته نباشد. برنامه ریزی بر اساس تقاضا. برنامه ریزی در اسکرام بان بر اساس تقاضا است و زمانی اتفاق می افتد که یک واقعه (Trigger) برنامه ریزی روی دهد. زمان روی دادن واقعه برنامه ریزی با تعداد کارهایی که در قسمت «برای انجام» (To-Do) در بورد قرار دارد همراه است - یعنی زمانی که این کارهای «برای انجام» به تعداد مشخصی برسد، رویداد برنامه ریزی برگزار می شود. تعداد وظایفی که باید یک رویداد برنامه ریزی را آغاز کند از پیش تعریف نشده است. این بستگی به سرعت تیم دارد (تا چه میزان می تواند کارهای باقی مانده را به اتمام برساند) و همچنین بستگی به زمان لازم برای برنامه ریزی تکرار بعدی بستگی دارد. وظایف برنامه ریزی شده برای تکرار بعدی به قسمت «برای انجام» در بورد اضافه می شود. اولویت بندی. توصیه می شود اولویت بندی وظایف را در حین برنامه ریزی انجام دهید. این به
این معنی است که وظایف به بورد با اولویت های مشخص اضافه می شوند. این به اعضای تیم کمک می کند تا بدانند کدام وظایف باید ابتدا تکمیل شود و کدامیک بعداً می تواند تکمیل شود. اولویت بندی می تواند با اضافه کردن اعداد به وظایف یا با اضافه کردن یک ستون اولویت اضافی، که در آن مهم ترین وظایف در بالا قرار داده شده و وظایف با اولویت کمتر در زیر آورده می شود. برنامه ریزی اندازه سطل. برنامه ریزی اندازه سطل امکان برنامه ریزی طولانی مدت را برای اسکرام بان فراهم می کند. این بر اساس سیستم سه سطل است که باید قبل از ساخت آن در بورد اسکرام بان مورد استفاده قرار گیرد. سه سطل سه مرحله مختلف برنامه را نشان می دهند و معمولاً سطل های ۱ ساله، ۶ ماهه و ۳ ماهه نامیده می شوند. سطل ۱ ساله برای اهداف بلند مدت شرکت مانند نفوذ به یک بازار جدید، عرضه محصول جدید و غیره اختصاص داده شده است. هنگامی که شرکت تصمیم می گیرد با یک برنامه حرکت کند، به سطل ۶ ماه منتقل می شود، جایی که الزامات اصلی این طرح شکل داده شده است. هنگامی که یک شرکت آماده است تا برای اجرای طرح اقدام کند، الزامات به سطل ۳ ماهه منتقل می شوند و به وظایف واضح تقسیم می شوند تا توسط تیم
پروژه تکمیل شود. از این سطل است که تیم در هنگام برپایی تقاضای برنامه ریزی خود، وظایف خود را آغاز می کند. بورد. بورد اسکرام بان از سه ستون تشکیل شده است: برای انجام، در حال انجام، و انجام شده. پس از جلسه برنامه ریزی، وظایف به ستون To Do اضافه می شوند، زمانی که یک عضو تیم آماده کار بر روی یک کار است، آن را به ستون Do انتقال می دهد و زمانی که او آن را تکمیل می کند، آن را به ستون Done انتقال می دهد. بورد اسکرام بان به صورت بصری نمایانگر پیشرفت تیم است. ستون های بورد با توجه به پیشرفت کار تیم، انطباق داده و گسترش می یابد. عمومی ترین ستون های افزوده شده به بورد اسکرام بان شامل ستون های اولویت در بخش To Do و ستون هایی مانند Design, Manufacturing, Testing در بخش Doing است. محدودیت های WIP. برای اطمینان از این که تیم به طور مؤثر کار می کند، روش اسکرام بان بیان می کند که یک عضو تیم نباید در یک زمان بر روی بیش از یک وظیفه کار کند. برای اطمینان از اجرای این قاعده، اسکرام بان از محدودیت WIP (کار در حال انجام) استفاده می کند. این محدودیت در بالای قسمت در حال انجام بخش بورد (همچنین می تواند در هر ستون از آن بخش باشد) تجسم
می یابد و بدین معنی است که تنها آن تعداد از آن ها می توانند در یک ستون مربوطه در یک زمان باشند. محدودیت WIP معمولاً برابر با تعداد افراد در تیم است، اما می تواند براساس مشخصات کار گروهی گسترش یابد. محدودیت To Do. برای انجام جلسات برنامه ریزی تولیدی، تعداد وظایف بخش To Do نیز می تواند محدود باشد. همانند محدودیت های WIP، در بالای بخش To Do یا بالای ستون های مربوطه نوشته شده و تعداد وظایف در بخش To Do یا ستون های خاص را محدود می کند. تیم. اسکرام بان به تعداد خاصی از اعضای تیم یا نقش های تیم نیاز ندارد. نقش هایی که تیم قبل از اتخاذ اسکرام بان وجود داشته است به همان تعداد در هنگام اجرای اسکرام بان نگه داشته می شود. تک تک اعضاء تیم توسط دیگر اعضای تیم مجبور به انتخاب وظایف برای تکمیل خود هستند. نقش تیم در اسکرام بان بیشتر تخصصی است و کمتر مانند آنچه که در تیم اسکرام انتظار می رود به صورت چند وظیفه ای است. اصل کشیدن. در اسکرام بان وظایف، به اعضای تیم، توسط رهبر تیم یا مدیر پروژه اعطا نمی شود. هر عضو تیمی انتخاب می کند که کدام وظیفه را از قسمت To Do قرار است که انجام دهد. این روند جریانی یکنواخت را تضمین می کند، به ط
وری که همه اعضای تیم همواره به طور مساوی مشغول هستند. انجماد ویژگی ها (Feature freeze). انجماد ویژگی در اسکرام بان هنگامی که مهلت پروژه در حال نزدیک شدن است استفاده می شود. این بدان معنی است که تنها ویژگی هایی که تیم برای توسعه در حال فعالیت بر روی آن ها است هنوز هم می تواند توسط تیم بر روی آن ها کار انجام شود و هیچ ویژگی اضافی را نمی توان اضافه کرد. تریاژ (Triage). تریاژ معمولاً بلافاصله پس از یخ زدن ویژگی اتفاق می افتد. با نزدیک شدن مهلت پروژه، مدیر پروژه تصمیم می گیرد که کدام ویژگی های در حال توسعه را کامل کند و کدامیک ناتمام باقی بماند. این تضمین می کند که تیم می تواند بر روی پایان دادن به ویژگی های مهم قبل از پایان مهلت پروژه تمرکز کند و موارد کم اهمیت تر را فراموش کند. ابزارها. مانند سایر روش ها، اسکرام بان می تواند با کمک ابزارهای مختلف اجرا شود. اساسی ترین پیاده سازی اسکرام بان یک تخته سفید فیزیکی با یادداشت های چسبنده (اسکرام) است. راه حل های الکترونیکی، شبیه به اسکرام و تابلوهای الکترونیکی کانبان نیز در دسترس هستند. آن ها یک اتوماسیون کامل از بورد را ارائه می دهند، جایی که فقط باید توسط اعضای تیم به
روزرسانی شود. تابلوهای الکترونیکی اغلب همچنین گزارش خودکار، امکان پیوست و بحث در مورد وظایف، ردیابی زمان و نیز ادغام با سایر نرم افزارهای مدیریت پروژه معمولی را نیز ارائه می دهند. منابع. Ladas, Corey. "Scrum-ban". Lean Software Engineering. Don, Wells. "Iterative Planning". Agile Process. Retrieved 14 January 2015. "Feature Freeze". OpenStack. OpenStack. Retrieved 14 January 2015. __نمایه__
بازجوانی رودخانه در علم ژئومورفولوژی به فرایندی گفته می شود که طی آن، رودخانه در پاسخ به پایین رفتن سطح اساس خود شروع به حفر و فرسایش بستر خود می کند. این فرایند اغلب در نتیجه پایین رفتن ناگهانی سطح دریا یا بالا آمدن خشکی است. این اختلال باعث افزایش تغییر انرژی پتانسیل گرانشی رودخانه در واحد فاصله شده و نرخ فرسایش بستر رودخانه را افزایش می دهد. فرسایش در نتیجه تطبیق رودخانه با سطح اساس جدید خود رخ می دهد. نشانه ها. مناطق بازجوان شده معمولاً دارای چشم انداز پیچیده ای هستند زیرا باقی مانده چشم اندازهای قبلی به صورت محلی حفظ شده اند. ممکن است بخش هایی از دشت های سیلابی به صورت پادگانه هایی بریده شده در امتداد کانال رودخانه باقی بماند. آبراهه های پیچان رودی اغلب به شکل رود فرسوده در می آیند، در نتیجه آثار سیستم رودخانه ای قدیمی در دره های پر شیب V شکل به همراه سیستم های رودخانه ای جدیدتر یافت می شود. نمونه ها. رود نیل نمونه ای از یک رود بازجوان شده است که در زمان خشک شدن دریای مدیترانه در اواخر دوره میوسن بازجوان شده است. در آن زمان سطح اساس این رود از سطح دریا تا حدود ۲ مایل نسبت به سطح آب های آزاد پایین رفت. در
نتیجه پایین رفتن سطح اساس رود نیل، این رودخانه بستر خود را در اطراف اسوان تا چند صد متر پایین تر از سطح دریا و حدود ۲۴۳۰ متر (۸۰۰۰ فوت) پایین تر از سطح دریا در قاهره حفر کرد. پس از پرآب شدن دوباره دریای مدیترانه، تنگه ها و بسترهای بریده شده توسط رود نیل به تدریج با لای پر شد. عوامل. بازجوانی رودخانه ممکن است در نتیجه عوامل طبیعی پویا، تغییرات سطح آب های آزاد یا ایزوستازی روی دهد. همه این عوامل باعث می شوند تا رودخانه با افزایش انرژی پتانسیل گرانشی با سرعت بیشتری بستر خود را به طور عمودی حفر کند. این وضعیت باعث ایجاد عوارضی مانند پیچان رود بریده، پادگانه های رودخانه ای به وجود آمده از دشت های سیلابی قدیمی و نقاطی می شود که رود به صورت ناگهانی با سرعت بیشتری جریان می یابد. بازجوانی دینامیک. یک منطقه در هر سطحی دچار بالاآمدگی زمین ساختی شود. فرایند بالاآمدگی باعث پایین رفتن سطح اساس رودخانه شده و در نتیجه جریان آب به سمت پایین دست شروع به حفر بستر خود می کند. بازجوانی پویا (دینامیک) ممکن است بر اثر بالاآمدگی خشکی زایی یک توده بزرگ روی دهد. پیچ خوردگی یا گسل خوردگی یک حوضه زهکشی باعث افزایش شیب رودخانه در نتیجه
حفر بستر آن می شود. بازجوانی ائوستازیک. بازجوانی ناشی از تغییرات سطح آب های آزاد (ائوستازیک) زمانی روی می دهد که سطح آب های دریا در کره زمین پایین می رود. دو نوع بازجوانی ناشی از این تغییرات شناسایی شده است: تغییرات جهانی سطح دریا که در آن سطح آب های آزاد بر اثر تغییر ظرفیت حوضه های اقیانوسی پیشروی یا پسروی می کند و نوع دوم تغییرات سطح آب های آزاد بر اثر انباشتگی یا ذوب پی درپی یخسارهای قطبی که باعث پیشروی یا پسروی سطح آب های آزاد می شود. این نوع بازجوانی باعث تغییر محل دهانه رود می شود. تنظیم مجدد شیب آبراهه نسبت به سطح اساس جدید به سمت بالادست جریان ادامه می یابد و ممکن است در محل تقاطع سطح اساس قدیمی و جدید باعث ایجاد بریدگی در نیمرخ رودخانه شود. بازجوانی استاتیک. بازجوانی استاتیک رودخانه ممکن است بر اثر سه عامل روی دهد: بازجوانی ناشی از کاهش بار رسوبی رودخانه طی دوره های فرایخچالی در دره هایی روی داده است که دارای مقادیر زیادی رسوبات یخچالی بوده اند. بر اثر ذوب یخچال طبیعی بار رسوبی جریان کاهش یافته و به دنبال آن عمیق شدگی دره رخ داده است. بازجوانی رودخانه ممکن است ناشی از وجود رودشکن در نیمرخ طولی رودخان
ه باشد که اغلب به شکل تندآب یا آبشار ظاهر می شود. آبشار سلیالاندفوس در جنوب ایسلند نمونه ای از این نوع بازجوانی است که بالاآمدگی ایزوستازی در نتیجه عوامل ساختمانی و ذوب یخچال روی داده است. در برخی موارد نادر بازجوانی رودخانه ممکن است زمانی رخ دهد که رودشکن پایین دست رودخانه به سمت یک دریاچه در جهت بالادست خود شروع به حفر و فرسایش کند و سطح اساس جدیدی برای شاخه های فرعی خود ایجاد کند. زمانی که رودشکن به دریاچه می رسد، دریاچه تخلیه شده و سطح اساس جریان های بالادست دریاچه به سرعت از سطح دریاچه (سطح پیشین) به سطح جریان پایین دست رودشکن پایین می افتد. یک نمونه کاملاً چشمگیر برای این حالت آبشار نیاگارا است که در حال بریدن بستر خود به سمت دریاچه ایری است و در آینده با رسیدن به این دریاچه باعث تخلیه دریاچه و پایین رفتن سطح اساس رودخانه های آن خواهد شد. ژرف دره ها و تنگ ها. ژرف دره ها و تنگ ها در مرحله اولیه توسعه دره قرار دارند و از جالب ترین اشکال دره محسوب می شوند. این پدیده ها ناشی از فرورفتگی پرشتاب به دلیل فعالیت های اخیر زمین ساختی مانند بالاآمدن عمودی است. بالاآمدگی زمین ساختی باعث ایجاد فلات های بلند شده و قد
رت فرسایشی پایین رونده رودهای موجود را تداوم می بخشد.
بشیره بن مراد () (زاده: سال ۱۹۱۳ – درگذشته: ۴ می ۱۹۹۳) از رهبران جنبش زنان تونس بود، وی در یک خانواده مشهور مذهبی و علمی به دنیا آمد، پدر بزرگ وی شیخ احمد بن مراد یک مفتی حنفی، و پدرش شیخ محمد صالح بن مراد از شیوخ اسلام حنفی بود. فراگیری. بشیره آموزشهای خود را از جمعی از شیوخ مسجد الزیتونه از جمله پدربزرگش و محمد مناشو که به وی ادبیات و نویسندگی را آموخت فراگرفت. وی همزمان به حفظ قرآن و یادگیری عربی پرداخت و بسیاری از اشعار عربی را نیز حفظ نمود و توانست به نویسندگی در مطبوعات و سخنرانی در اجتماعات زنان و حتی جلسات مختلط بپردازد. فعالیت در اتحادیه زنان. بشیره بن مراد به همراه خواهرش نجیبه و تعداد دیگری از زنان مرفه تونسی به فعالیت در امور خیریه پرداخت، در دسامبر ۱۹۳۶ جزو پایه گذاران اتحادیه زنان تونس بود، این اتحادیه در سال ۱۹۳۸ به رسمیت شناخته شد و علی رغم اینکه به این اتحادیه جواز داده نشد ولی تا سال ۱۹۵۱ فعالیت می کرد. اولین فعالیت برجسته بشیره مراد تأسیس انجمن زنان در سال ۱۹۳۶ بود که در برگیرنده زنان فعال در زمینه ملی و فرهنگی می شد و هدف آن خدمت به کشور و بهبودی و ارتقاء وضعیت زنان تونس بود. بلافاصله بعد
از تأسیس این انجمن یک رژه بزرگ توسط زنان در پایتخت برگزار شد که بشیره بن مراد در حالی که پرچم تونس را حمل می کرد در جلوی آن قرار داشت. این انجمن نمایندگی هایی در نقاط مختلف کشور دایر کرد. افکار. بشیره بن مراد در یکی از فراخوانهایش به آموزش در سال ۱۹۳۸ نوشت: «زنان تونسی پیشرفت کرده اند و ایده های خود را گسترش داده اند و روند امور را هم دنبال می کنند خوب و بد و زشت و زیبای کشور از هر جنبه را فهم می کنند، در انجمن های خیریه و جلسات علمی شرکت می کنند و من بخاطر همه اینها خوشحالم. من از مردمم می خواهم که به سختی برای علم و دانش تلاش کنند، برای گسترش آموزش و کنار زدن موانع دختران تونسی مدرسه بسازند و برای کمک جدی در مسیر کاری مفید، صحبتها و اتهام زنی را ترک کنند.» بعد از استقلال تونس بشیره بن مراد از مشارکت فعال در کار زنان محروم شد.
ژان-پل شارل ایمار سارْتْرْ (؛ ۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ – ۱۵ آوریل ۱۹۸۰): فیلسوف، اگزیستانسیالیست، رمان نویس، نمایش نامه نویس، منتقد فرانسوی و یکی از چهره های کلیدی در فلسفه اگزیستانسیالیسم (و پدیدارشناسی) به شمار می رود. آثار او بر جامعه شناسی، نظریه انتقادی، نظریه پسااستعماری و مطالعات ادبی تأثیر گذاشته است و این تأثیر کماکان ادامه دارد. او در سال ۱۹۶۴ جایزه نوبل ادبیات را علیرغم تلاش برای امتناع از آن دریافت کرد و گفت که همیشه افتخارات رسمی را رد می کند و «یک نویسنده نباید اجازه دهد که خود را به یک موسسه تبدیل کنند.» زندگی. سارتر در پاریس به دنیا آمد. پدرش «ژان باپتیست سارتر» (۱۸۴۷–۱۹۰۶) افسر نیروی دریایی فرانسه بود و مادرش «آنه ماری شوایتزر» (۱۸۸۲–۱۹۶۹) دخترعموی آلبرت شوایتزر، پزشکی که برنده جایزه صلح نوبل شد، بود. پانزده ماهه بود که پدرش به علت بیماری تبی که به احتمال زیاد از هندوچین فرانسه گرفته بود از دنیا رفت. پس از آن مادرش نزد والدینش در مودون بازگشت. پدربزرگش شارل شوایتزر، عموی آلبرت شوایتزر، در مدرسه به آموزش زبان آلمانی اشتغال داشت. ژان در خانه زیر نظر او و چند معلم خصوصی دیگر تربیت شد و در خردسالی خواندن و ن
وشتن (فرانسه و آلمانی) را فراگرفت. در کودکی چشم راستش دچار آب مروارید شد، به تدریج انحراف به خارج پیدا کرد و قدرت بینای اش را از دست داد. تا ده سالگی بیشتر خانه نشین بود و ارتباط بسیار کمی با مردم داشت. همانگونه که خود در کتاب "" دوران کودکی اش را بیان می کند، کودکی تیزهوش اما گوشه گیر بود و سال های کودکی را بیش از هرجا میان انبوه کتاب ها به خواندن آثار مهم ادبی و تاریخی گذرانده است. پس از آن به مدرسه لیس هنری هشتم رفت. دوازده ساله بود که مادرش دوباره ازدواج کرد و با همسر جدیدش که یکی از دوستان قدیمی پدر ژان بود به شهر لا روشل نقل مکان کرد. این اقدام موجب نفرت سارتر از مادرش شد. تا ۱۵ سالگی برای تحصیل به مدرسه ای در لا روشل رفت، اما تحمل شرایط مدرسه و رفتارهای خشونت آمیز دانش آموزان دیگر برای او بسیار دشوار بود. فعالیت های علمی و آموزشی. ژان در سال ۱۹۲۰، به یک مدرسه شبانه روزی در پاریس فرستاده شد. در آنجا با یکی از همکلاسی هایش به نام پل نیزان آشنا شد که این آشنایی به یک رفاقت دراز مدت انجامید. نیزان در معرفی ادبیات معاصر به سارتر نقش به سزایی داشت. در سال ۱۹۲۲ موفق به گرفتن دیپلم شد، پس از آن تصمیم گرفت به ه
مراه «نیزان» در دانشسرای عالی پاریس در رشتهٔ آموزگاری ادامه تحصیل دهد. او در امتحان ورودی سال ۱۹۲۴ رتبه هفتم را از میان ۳۵ نفر قبول شده نهایی به دست می آورد. به همراه نیزان دست به انتشار مجله ای در دانشسرا می زند. چهار سال بعد در امتحانات نهایی رشته فلسفه مردود می شود. دلیل رد شدنش نیز، عقیده سارتر در مورد فلسفه بود. او عقیده داشت سال بعد (۱۹۲۹) در امتحانات نهایی جایگاه نخست نصیب سارتر می شود و سیمون دو بووار و ژان ایپولیت و پل نیزان مقام های بعدی را کسب می کنند. سیمون دو بووار، فیلسوف، نویسنده و فمینیست فرانسوی همراه و همدم مادام العمر او بود. آشنایی این دو به سال ۱۹۲۹ و زمان آمادگی دوبووار برای امتحانات فلسفه در سوربن بازمی گردد. سیمون دوبووار دختر نازپرورده ای که تحت سلطه قراردادهای مذهب کاتولیک بود که بعد از آشنایی با سارتر شدیداً و عمیقاً به او دلبسته می شود و تا آخر عمر با او همراه می ماند. هر چند که این رابطه در سال های پایانی عمر سارتر تا حدودی ضعیف می شود. پس از اتمام تحصیلات در دبیرستان های لو آور و لیون به تدریس فلسفه پرداخت. پس از مدتی تصمیم گرفت که برای کامل شدن تحقیقاتش در زمینه فلسفه پدیدارشناس