Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سهراب و رستم نام یک شعر روایی از متیو آرنولد است. آرنولد در این شعر داستان مشهور شاهنامه را با تقلید از شیوه ی سنگین و سریع هومر بازگو می کند. او که قادر به خواندن شاهنامه به زبان اصلی نبود برای نوشتن این شعر به خلاصه ی داستان از تاریخ ایران جان ملکم و گزارش سنت-بوو از ترجمه ی منثور شاهنامه اکتفا کرد.
بانوی سفیدپوش گونه ای از ارواح مؤنث است که سر تا پا سفیدپوش است. معمولاً گزارش های دیده شدنش مربوط مناطق روستایی هستند و با موضوع های افسانه ای یا رخدادهای غم انگیز در ارتباط است. افسانه های بانوی سفیدپوش در بسیاری از کشورهای جهان یافت می شوند اما در بخش هایی از ایالات متحده، ایرلند و بریتانیا برجسته تر هستند. این افسانه ها عموماً با موضوع هایی مثل از دست دادن دختر، مادر، همسر یا پدر و پاکی و معصومیت پیش از مرگ گره خورده اند (بر خلاف بانوی سرخ پوش). در افسانه های متداول قرون وسطایی، بانوی سفیدپوش در خانه هایی ظاهر می شود که یکی از اهالی آن خانه قرار است به زودی بمیرد. در روایات متاخرتر بانوی سفیدپوش در عکس هایی که درست قبل یا بعد از لحظهٔ مرگ ثبت می شوند، ظاهر می شود. طبق اطلاعات مندرج در دانشنامه ناتل این شبح ها به عنوان روح اجداد شخص متوفی شناخته می شوند.
اُمید جعفری (زادهٔ ۲۷ تیر ۱۳۵۴ – درگذشتهٔ ۲۹ اسفند ۱۳۹۷ در تهران) خواننده و آهنگساز اهل ایران بود. خوانندگی قطعهٔ «بر طبل شادانه بکوب» ترانهٔ پیروزی های ورزشی ایران، از آثار او است. زندگی نامه. امید جعفری در ۲۷ تیر سال ۱۳۵۴ متولد شد. او فارغ التحصیل کارشناسی ارشد حقوق بود و از سال ۱۳۷۶ به عنوان خواننده با مرکز موسیقی صدا و سیما همکاری و فعالیت های رسمی هنری خود را آغاز نمود. او همچنین خوانندهٔ گروه موسیقی «سفیران» بود. آثاری همچون: «بر طبل شادانه بکوب»، «سمفونی ایران»، «دعا»، «دخترک قالیباف» و «مهر میهن» از قطعات اجرا شده توسط او بوده است. از وی به عنوان «راوی موفقیت ها و شادی های ورزشی» یاد شده است. آثار هنری. از جمله آثاری که توسط امید جعفری اجرا شده است، به موارد زیر می توان اشاره نمود: درگذشت. امید جعفری روز ۲۹ اسفند سال ۱۳۹۷ ساعاتی قبل از تحویل سال ۱۳۹۸ بر اثر بیماری درگذشت و ۱ فروردین سال ۱۳۹۸ در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
کمال مشحون (درگذشته ۲۰ شهریور ۱۳۹۸) بازیکن بسکتبال و رئیس فدراسیون بسکتبال ایران بود. وی در بازی های آسیایی ۱۹۵۱ کاپیتان تیم ملی بسکتبال ایران بود و در این مسابقات به مدال برنز دست یافته بود، مشحون همچنین در سال های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ نیز ریاست فدراسیون بسکتبال ایران را بر عهده داشت. وی برادر بزرگتر محمود مشحون رئیس سابق فدراسیون بسکتبال ایران بوده است.
بانوی سرخ پوش یکی از انواع ارواح مؤنث شبیه به بانوی سفیدپوش است اما طبق افسانه ها معمولاً شخصیت یک معشوقهٔ فریب خورده، روسپی کشته شده به دلیل هوای نفس یا زن باطل و بیهوده را دارد. به همین دلیل به عنوان قربانی شیءانگاری تلقی می شود. او معمولاً روسری یا جامه ای به رنگ سرخ می پوشد. بانوی سرخ پوش که شخصیتش خودمانی و دوستانه توصیف شده معمولاً در هتل های قدیمی، تئاترها یا دیگر اماکن عمومی دیده می شود اما بیشترین گزارش ها از حضور او در کمپ های قدیمی اسکان معدنچیان حکایت دارند که می تواند به دلیل رواج فحشا در آن مکان ها باشد. ایالات متحده آمریکا. گزارش شده که یک بانوی سرخ پوش تالار رِکسهَم در چسترفیلد، ویرجینیا را تسخیر کرده است. گمان می رود او سوزانا والتهال، دختر مالک اصلی این ساختمان باشد. در کتاب «تاریخچهٔ چسترفیلد کانتی» در مورد این زن نوشته شده در حالی که در ایوان نشسته بوده مشاهده شده و صدای قدم های او را در ساختمان می توان شنید. حرکت خودبه خودی صندلی های راحتی روی بالکن، باز و بسته شدن بی دلیل درها و احساس جریان هوای سرد در ساختمان به حضور او نسبت داده می شوند. طبقهٔ پنجم هتل میزپا در نوادا به حضور یک بانوی س
رخ پوش به نام رُز معروف است که به دست عاشق حسودش کشته شد. طبق گزارش ها وی در گوش میهمانان مرد نجوا می کند و مرواریدهای گردنبند پاره شده اش را روی بالشهای آن ها می گذارد. کانادا. در ونکوور روح زنی به نام جنی پرل کاکس به عنوان بانوی سرخ پوش شناخته شده است. کاکس که در زمان حیاتش شخص سرشناسی بوده در سال ۱۹۴۴ در یک سانحهٔ رانندگی مقابل هتل فِرمانت ونکور کشته شد. گفته می شود سالن کنسرت فرست انتاریو واقع در همیلتون، انتاریو توسط یک بانوی سرخ پوش تسخیر شده است که وقتی می گرید اشکی به رنگ خون از چشمانش سرازیر می شود. حضور او در این ساختمان هم توسط کارکنان و هم بوسیلهٔ تماشاگران گزارش شده است. بریتانیا و ایرلند. گفته می شود یک بانوی سرخ پوش از قرن دوازدهم میلادی در جستجوی گور کودک مرده به دنیا آمده اش در اطراف کلیسای سینت نیکولاس در روستای پلاکلی پرسه می زند. گفته می شود که باغ خانهٔ تاریخی گرین بَنک در گلاسگو، بوسیلهٔ یک بانوی سرخ پوش به همراه شبح یک سگ سیاه بزرگ تسخیر شده است.
بیرونی (ازبکی: Beruniy، بېرونی؛ قره قالپاق: Beruniy، ٴبىُرۇنیی؛ روسی: Беруни)، شهری کوچک در قره قالپاقستان، ازبکستان است. در کرانهٔ شمالی آمودریا و در نزدیکی مرز ازبکستان با ترکمنستان واقع شده است. این شهر مرکز شهرستان بیرونی است. موقعیت جغرافیایی. بیرونی در ساحل شمالی آمودریا در نزدیکی مرز ازبکستان با ترکمنستان واقع شده است. از طریق جاده، بیرونی در فاصلهٔ ۹۳۶ کیلومتری (۵۸۲ مایلی) غرب تاشکند و ۵۵٫۶ کیلومتری (۳۴٫۵ مایل) شمال شرقی شهر خیوه است. آب و هوا. آب و هوای بیرونی در طبقه بندی اقلیمی کوپن، به عنوان آب و هوای سرد کویری طبقه بندی شده است که تحت تاثیر شدید اقلیم قاره ای قرار دارد. این شهر تابستان های داغ و زمستان های سردی دارد. دمای بیرونی در ژولای به طور متوسط، ۳۸ درجه سلسیوس و در ژانویه به طور متوسط -۱۵ تا ۱۲۰ درجه سلسیوس می باشد. تاریخ. بیرونی پایتخت خوارزم در حکومت آفریغیان بود و نامش در آن زمان کاث بوده است. پس از آن، این شهر دستخوش تغییرات نام بسیاری شد، از جمله در برهه ای به نام فیل و زمانی به نام شاباز نامیده می شد. در سال ۱۹۵۷ به افتخار ابوریحان بیرونی که در این شهر به دنیا آمده بود، به "بیرونی" تغ
ییر نام یافت. شهر بیرونی در سال ۱۹۶۲ وضعیت شهر یافت. در سال ۱۹۶۹ رودخانه آمودریا طغیان کرد و در نتیجه چندین ساختمان در بیرونی آسیب جدی دیدند که به سرعت تعمیر شدند. جمعیت. این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۸ جمعیتی برابر با ۶۶٬۰۹۰ نفر داشت. اقتصاد. بیرونی یک شهر صنعتی مهم در قره قالپاقستان است. یک کارخانهٔ آسفالت، یک کارخانهٔ آجر، یک کارخانهٔ پنبه و یک کارخانهٔ کفش و چندین کارخانهٔ نساجی در این شهر فعالیت می کنند. آموزش. این شهر دارای ۱۴ دبیرستان، یک مدرسهٔ موسیقی و یک مدرسهٔ ورزشی دارد.
پل خشتی گوراب تولم در استان گیلان ، شهرستان صومعه سرا ، بخش تولم و روستای گوراب واقع شده است که توسط حکام محلی در دوره قاجاریه بر روی رودخانه "گازروبار" احداث گردیده و نزد اهالی به مرغانه پرد شهرت دارد. در ساخت این پل قدیمی و ارزشمند از مصالحی مثل سنگ، آجر و ملات ساروج استفاده شده است. به لحاظ معماری نیز، ویژگی شاخص آن، داشتن یک دهانه بزرگ با قوس جناغی می باشد. جهت پل، شرقی-غربی و طول آن هفده متر و عرض آن سه متر می باشد. پل خشتی گوراب تولم شهرستان صومعه سرا به شماره 1364 در 15 آبان ماه سال 1384 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
علی اکبر همدانی، متخلص به پروین از شاعران پرآوازه همدان، همنشین شاعران هم دوره خود در زمان قاجاریه بوده است. در برخی از منابع نام او علی اکبر و در برخی دیگر محمد قید شده ولیکن نام علی اکبر به درستی نزدیک تر است. تولد او را در سال ۱۲۳۸ هجری قمری آورده اند. نویسنده کتاب «بزرگان و سخن سرایان همدان» در مجلد دوم که در سال ۱۳۴۲ خورشیدی منتشر شد از پروین همدانی این گونه نقل می کند: «"پروین شاعری ادیب و فاضل و نیک اعتقاد و سخن سنج و متدین بود، اما روزگار به تنگدستی می گذرانید. دیوان اشعارش بنا به قول حاج شیخ آقا بزرگ طهرانی در نزد حاج شیخ عبدالمجید همدانی موجود و مضبوط است".» آتشکده پروین. اثر مشهور پروین، آتشکده می باشد که به چاپ رسیده. طبق شناسنامه کتاب، شاعر علی اکبر همدانی متخلص به پروین و سال نشر ۱۳۲۴ خورشیدی از سوی کتابفروشی حافظ است. سال ولادت پروین همدانی نیز ۱۲۳۸ قمری و سال درگذشت او ۱۳۱۲ قمری قید شده است. این کتاب شعر در کتابخانه های سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران (تهران)، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، کتابخانه مرکز اسناد و مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی (تهران)، سازمان کتابخانه ها، موزه ها و
مرکز اسناد آستان قدس رضوی (مشهد)، کتابخانه آیت الله وزیری (یزد)، کتابخانه عمومی میرداماد (گرگان)، کتابخانه آستان فاطمه معصومه (قم) و کتابخانه آخوند ملاعلی همدانی در شهر همدان موجود است. آتشکده پروین به کوشش سیداحمد هدایتی از شاعران همدانی و متخلص به سهیل با مقدمه ای دربارهٔ شرح مختصر زندگی او در همدان منتشر شده اشت. این کتاب اشعار مذهبی پروین همدانی را با موضوع محوری واقعه کربلا شامل می شود. شاعران هم عصر. پروین همدانی با شاعرانی به نام از جمله غبار همدانی، جاوید، مظهر همدانی و تسلیم معاصر بود و از جمله در تذکره های باقی مانده دربارهٔ شاعران این دوره یا دیوان اشعار ایشان می توان به آثار شعری هر کدام دست یافت. نیز یک شعر سروده پروین با گویش همدانی معروف است. احتمالاً این شعر از جمله شعرهای قدیمی به گویش همدانی باشد. دانستن واژه هایی که در آن روزگار در گویش همدانی استفاده می شده و در اصطلاح واژه های عامیانه و مردمی بوده است خود پژوهشی جامع و کامل می طلبد. در این خصوص نوشته پرویز اذکایی (سپیتمان) در توضیح گویش همدانی منتشر شده به شکل مقدمه بر مجموعه اشعار گردآوری شده از پروین، راهنماست. او طبق آنچه در کتاب بزرگا
ن و سخن سرایان همدان آمده است در گورستان عمومی همدان به خاک سپرده شد. طبع پروین. دربارهٔ طبع روان و ذوق سرشار پروین همدانی، مهدی درخشان در کتاب خود این گونه نقل کرده که او در آغاز وقتی شعرهای خود را برای دیگران می خوانده به دلیل خوبی، روان بودن و نیکی مضامین، اشعار را سروده پروین نمی دانستند. به همین جهت روزی جمعی از مخالفانش سه کلمه را از واژه های محلی همدانی انتخاب کرده و به پروین می دهند تا برای آنها شعری بسراید. آن سه کلمه «ورزو، گو و مرنو» بود که از لغات محلی همدان است و احتمال استفاده آنها در آثار شعرا بسیار کم بوده. از او می خواهند تا یک رباعی بسراید و سه کلمه مذکور را قافیه سازد. ورزو به فتح اول و ثالث در میان مردم همدان به معنی قوی و ورزیده و بسیار ستبر است. گو، به فتح اول تلفظ محلی گاو است. مر نو به کسر اول و فتح ثالث آواز مخصوص گربه ها را گویند، چنانچه شیهه و عرعر و عف عف نام صدای اسبان و خران و سگان باشد. به کار بردن کلماتی از اینگونه خاصه اگر به ظاهر از لغات عامیانه و دارای معانی مخصوص باشند، چون چندان با شعر و ادب و احساسات لطیف سازگار نیست، امری دشوار است ولی پروین پس از اندک تأملی فی المجلس رب
اعی زیر را در برابر تقاضای مدعیان سرود و با خواندن آن همه شنوندگان و مخالفان را به تحسین و شگفتی واداشت: درخشان در پاورقی این داستان می نویسد: «"برای نگارنده یقین کامل حاصل نگردید که این واقعه تا چه حد با حقیقت مقرون است و آیا پروین این رباعی را برای طبع آزمایی سروده است یا نه؟ هر چه هست مطلب بدان نحو که در متن مندرج است در بین مطلعین مردم همدان مشهور و به پروین همدانی منسوب است".» اشعار پروین عموماً ساده و روان و دارای مضامین خوب است و غالباً از لطف طبع و پختگی وی حکایت می کند. ترکیبات و تشبیهات و کنایات و استعاراتی که به کار برده است، شعر او را از فصاحت و سادگی خارج نساخته و معنی را پیچیده و دشوار نکرده است. پروین را می توان از پیروان بازگشت شعر به سبک شعرای متقدم به شمار آورد. قاسم برنا نویسنده و پژوهشگر در نگارش شرح حال نویسندگان و شاعران همدانی نوشته ها و مقاله هایی دربارهٔ پروین همدانی دارد که در نشریات مختلف از جمله هگمتانه منتشر شده است. مجموعه غزلیات صابر و پروین همدانی نیز به کوشش محمود توحیدی امین در سال ۱۳۸۶ از سوی انتشارات راز قلم به بازار نشر آمده و در اختیار علاقه مندان شعر فارسی است. شعر محلی
همدانی. از پروین، شعری مشهور با نام اصطلاحات زنان به جای مانده که در آن به معرفی اخلاقیات زنان همدانی می پردازد: منابع. همدانی، علی اکبر. "آتشکده پروین". همدان: کتاب فروشی حافظ ۱۳۲۴. درخشان، مهدی. "بزرگان و سخنسرایان همدان". تهران: اطلاعات ۱۳۷۴. اذکایی، پرویز. "فرهنگ مردم همدان". همدان: مادستان ۱۳۸۵. اذکایی، پرویز. "همدان نامه". همدان: مادستان ۱۳۸۰. اسدبیگی، حافظ. "مشاهیر همدان". همدان: سروش الوند ۱۳۸۴. "دانشنامه اسلامی".
رِشتان، (به ازبکی: Rishton، به روسی: Риштан، به تاجیکی: Рештон)، شهری در استان فرغانه، کشور ازبکستان است. یکی از دانشمندان معروف اسلامی، به نام برهانالدین مرغینانی، مولف کتاب الهدایه، در این شهر متولد شده است و در شهر مرغینان، که در همسایگی رشتان و در ولایت فرغانه واقع است، بزرگ شده است. این شهر به نام های راشدان، رشیدان و رِشدان نیز نامیده شده است. موقعیت جغرافیایی. این شهر در مرز قرقیزستان، در استان فرغانه و در نیمه راه خوقند به فرغانه واقع شده است و با این دو شهر، تقریباً ۵۰ کیلومتر فاصله دارد. تاریخ. طبق یافته های دانشمندان، سکونت بشر در این مکان به حدود چهار قرن قبل از میلاد بر می گردد و لذا این شهر دارای قدمتی در حدود ۲۴۰۰ سال می باشد. رشتان در ساحل سمت راست رودخانه سوخ قرار دارد و دسترسی به منابع آبی سبب شده است که از عصر مفرغ کشاورزی در این منطقه بر پا شود و منجر به ایجاد این سرزمین در اواخر هزاره دوم قبل از میلاد شود. جمعیت. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ برابر با ۳۲۷۵۸ نفر بوده است. سفالگری در رشتان. ریشتان یکی از معروف ترین و قدیمی ترین مراکز سفالگری در ازبکستان است. سفالگری در این شهر قدمت دیرینه دارد
و سفال آبی رنگ رشتان، در سراسر جهان شناخته شده است. یک لایه رس با رنگ زرد مایل به قرمز و با کیفیت خوب در عمق ۱ تا ۱.۵ متر عمق و ضخامت ۰.۵ تا ۱.۵ متر، تقریباً در کل منطقه رشتان قرار دارد. این رس را می توان بدون پالایش یا اضافه کردن انواع دیگر رس یا افزودنی، برای سفالگری بکار برد.
در ۳۱ اوت ۲۰۱۵، اجتماع ویکی پدیای انگلیسی ۳۸۱ حساب کاربری زاپاس را کشف کرد که مشغول به فعالیت در یک حلقهٔ مخفی ویرایش در برابر دستمزد بودند. مشارکت کنندگان این حلقه، از شرکت ها و تجارت های متوسطی که مقاله هایی که در مورد آن ها نوشته می شد در ویکی پدیا مورد تأیید قرار نمی گرفت، مبلغی را برای ایجاد دوبارهٔ مقالات دریافت می کردند. این رسوایی، که با اشاره به اولین حساب کاربری کشف شده، نام مستعار اورینج مودی برای آن انتخاب شد، با پیشی گرفتن از ابعاد رویداد ویرایش ویکی پدیا توسط ویکی-پی آر، که در سال ۲۰۱۳ به کشف و قطع دسترسی حدود ۲۵۰ حساب زاپاس منجر شده بود، وسیع ترین رسوایی تعارض منافع در ویکی پدیا در زمان خود بود. داستان این رسوایی توسط صدها منبع خبری به زبان انگلیسی و سایر زبان ها نقل شد. از جملهٔ این منابع می توان به "کومسامولسکی پراودا"، "لو تمپس"، "لو موند"، و "دی تسایت" اشاره کرد. این حلقهٔ ویرایش توسط رسانه های مختلف با نام هایی مانند ویرایشگران «کلاه سیاه» ("تک کرانچ")، «ویرایش متقلبانه» ("پی سی ورلد")، «اخاذی» ("وایرد")، یک «کلاهبرداری باج خواهانه» ("ایندیپندنت")، و یک «اتحادیهٔ گستردهٔ جرایم مجازی» ("تین
ک پراگرس") مورد اشاره قرار گرفت. تاریخچه. در سال ۲۰۱۵، مدیران ویکی پدیای انگلیسی، ۳۸۱ حساب کاربری را مسدود کردند که بسیاری از آن ها پس از یک تحقیق و بررسی دوماهه که توسط ویرایشگران ویکی پدیا آغاز شده بود، مشکوک به حساب زاپاس همان افراد شناخته شده بودند. بیش از ۲۰۰ مقالهٔ ویکی پدیا که توسط این حساب ها ساخته شده بود، حذف شد. نتیجهٔ تحقیقات ویکی پدیا، که با اشاره به نخستین حساب کشف شده «اورینج مودی» نام گرفت، نشانگر این بود که حساب های زاپاس مقالات حذف یا طرد شده با موضوع تجارت ها و افراد را در ویکی پدیا جستجو کرده بودند. بسیاری از این مقاله ها به دلیل دربرداشتن محتوای تبلیغاتی حذف شده بودند. این ویرایشگران، که برخی از آنان دارای جایگاه مدیریت در ویکی پدیا بودند، پس از آن در ازای انتشار و حفاظت از مقالهٔ تجارت ها، اقدام به اخاذی و دریافت پول از آن ها می کردند. در کنار تجارت ها، افرادی نظیر موسیقی دان کوبایی، دایرامیر گونزالز نیز هدف این حلقه بودند. خود مشارکت کنندگان این حلقه نیز در برخی موارد ممکن بود در حذف بعضی مقاله ها دخیل باشند.
فهرست های برندگان جایزه نوبل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: بر پایه جایزه؛ بر پایه قومیت؛ بر پایه منشاء؛ بر پایه ملیت؛ سایر؛
بلاتاسپت () یک پروتئین الحاقی یا همجوش (fusion protein) است که از اتصالِ بخشِ FC از پادتن IgG1 به دومین برون سلولی پروتئین CTLA-4 به دست می آید. هدف از ساخت این دارو، افزایش بقایِ بافت پیوندشده بود؛ ضمن آنکه از بروز عوارض جانبی داروهای رایج سرکوب کننده سیستم ایمنی همچون سیکلوسپورین و تاکرولیموس تا حدی جلوگیری شود. تفاوت بلاتاسپت با داروی آباتاسپت تنها در ۲ اسید آمینه است. بلاتاسپت توسط شرکت بریستول-مایرز اسکوئیب ساخته شد و در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۱ میلادی توسط سازمان غذا و داروی آمریکا مورد پذیرش واقع شد.
آشوره (ترکی استانبولی: Aşure) یا پودینگ نوح نوعی هریسه و دسر ترکی است که از مخلوطی متشکل از دانه، میوه، میوه خشک و آجیل تهیه می شود. این دسر در ترکیه تمام سال مخصوصاً در ایام محرم و روز عاشورا سرو می شود. آشوره دسری محدود است که حاوی هیچ محصول حیوانی نیست. یکی از دلایل آن اعتراض به انواع خشونت و خونریزی است. علویان ترکیه نقش برجسته ای در ترویج این پودینگ داشتند. آن ها این دسر را به طور سنتی درست کرده و در روزهای روزه (همزمان با نبرد کربلا) برای خودداری از خوردن گوشت آن را می خورند. ریشه. کلمه آشوره از کلمه فارسی "آشوردن" به معنی «بهم زدن» ریشه می گیرد. در سنت ترکی، این غذا بیشتر در تاریخ ۱۰ محرم یا بعد از ۱۰ محرم در تقویم قمری تهیه می شود. نه تنها اعتقاد اسلامی، بلکه اعتقادات ماقبل اسلام نیز مربوط به برخی از داستانهای اقوام سامی به ماه محرم نیز مرتبط هستند. همچنین به زبان ترکی، آش (Aş) به معنی هریسه است و از کلمه فارسی «آشور» به معنی مخلوط شدن گرفته شده است. اولیا چلبی در سفرنامه خود آشوره را اینگونه تعریف می کند: «آشوره نوعی هریسه (aş) است که باید در دهم محرم پخته شود.» تاریخ و سنن. در حکایات تاریخی ادعا شده
است که وقتی کشتی نوح در کوه آرارات آرام گرفت، خانواده نوح با نوعی خوراکی مخصوص جشن گرفتند. از آنجا که وسایل آنها تقریباً تمام شده بود، آنچه باقی مانده بود (در درجه اول دانه ها، میوه های خشک و غیره) را برای تشکیل یک پودینگ در کنار هم پختند و چیزی که اکنون آشوره نامیده می شود، پدید آمد. خانواده های ترکیه برای یادبود این رویداد، پودینگ آشوره را درست می کنند. آشوره در میان فقرا و همچنین همسایگان، دوستان و نزدیکان توزیع می شود. روز عاشورا روز مهمی در تقویم اسلامی است که مربوط به یوم کیپور موسی است که توسط یهودیان نیز گرامی داشته می شود. دهمین روز محرم روز عاشورا نیز پایان جنگ نبرد کربلا را نشان می دهد و یک روز ویژه برای شیعه است. در بین صوفیان ترک و بالکان (به ویژه بکتاشی)، پودینگ آشوره با دعاهای ویژه برای سلامتی، شفا، ایمنی، موفقیت و تغذیه معنوی تهیه می شود.
ماهی کپوردندان سوراخ شیاطین با نام علمی "Cyprinodon diabolis" یک گونه ماهی است که بومی سوراخ شیاطین در نوادای آمریکا است. محل زندگی این ماهی یک آبخوان زمین گرمایی در میان سنگ های آهکی غاری در شرق دره مرگ است. این ماهی کمیاب ترین ماهی جهان شناخته شده است و جمعیت آن از سال ۲۰۰۵ تا کنون کمتر از ۲۰۰ مورد بوده است. پژوهش ها نشان داده است که این گونه احتمالاً در ۱۰۰۰ یا ۶۰ هزار سال پیش در این آبخوان پرورش یافته است. از سال ۱۹۶۷ که این گونه در معرض خطر اعلام شده است، از آن حفاظت می شود.
ماهی لوتی نیل با نام علمی "Lates niloticus" یک گونه از ماهی های آب شیرین است این ماهی از تیرهٔ سوف های بزرگ از راستهٔ سوف ماهی سانان است. این ماهی در سراسر قلمرو آفریقای گرمسیری یافت می شود و بومی رود کنگو، نیل، رود سنگال، رودخانه نیجر، دریاچه های چاد، ولتا، تورکانا و بستر دیگر رودها است همچنین در آب های لب شور دریاچه مریوط مصر نیز یافت می شود. این ماهی از نظر اقتصادی و نقش در زنجیرهٔ غذایی در شرق آفریقا بسیار با اهمیت است. در زبان هوسه نام این ماهی به معنی «فیل آب» است. توصیف. ماهی لوتی نیل به رنگ نقره ای با سایه ای از آبی است. چشمانی سیاه دارد که حلقه ای روشن و به رنگ زرد کمرنگ پیرامون آن است. این ماهی یکی از بزرگترین ماهی های آب شیرین است و می تواند در بیشترین حالت به طول ۲ متر و سنگینی ۲۰۰ کیلوگرم برسد. اما به طور میانگین درازی آنها ۱٫۲۱ تا ۱٫۳۷ متر است. ماهی های بزرگسال بخش هایی از دریاچه را که اکسیژن کافی داشته باشد مال خود می کنند در حالی که ماهی های جوان در بخش های کم عمق یا ساحلی زندگی می کنند. این ماهی به شدت درنده است و قدرت را در قلمرو بدست می گیرد. خوراک ماهی های لوتی نیل، ماهی های دیگر (حتی از گ
ونهٔ خودشان)، سخت پوستان و حشرات است و جوان های آنها از زئوپلانکتون تغذیه می کنند. ماهی های لوتی با زندگی در گروه های بزرگ از خودشان در برابر دیگر شکارچیان محافظت می کنند. جستارهای وابسته. تیلاپیای نیل
دریاچه مریوط یک دریاچهٔ آب لب شور در شمال مصر است. گستردگی این دریاچه در سدهٔ بیستم میلادی ۲۰۰ کیلومتر مربع بود اما در سدهٔ ۲۱ ام به ۵۰ کیلومتر مربع رسید. در سال ۲۰۱۵ سنگ یادبودی همانند سنگ روزتا پیدا شد که مربوط به ۲۲۰۰ سال پیش بود. ابعاد این سنگ ۱۰۵ در ۶۵ در ۱۸ سانتیمتر بود. محتویات این سنگ مربوط به دو فرعون از دودمان بطلمیوسی و کلئوپاترای یکم سیروس بود. همچنین در ساحل این دریاچه چندین گور باستانی پیدا شده است. ماهی لوتی نیل نیز در این دریاچه زندگی می کند هر چند که زیستگاه اصلی آن آب های شیرین است. در ۱۹۳۹ یک دریاچهٔ کوچکتر از این دریاچه را جدا کردند و همین باعث شکوفایی و رشد بیشتر ماهی لوتی نیل شد.
افالیزومب () دارویی بود که برای درمان بیماری های خودایمنی طراحی و ساخته شده بود و در آغاز جهت درمان پسوریازیس به بازار عرضه شد. این دارو یک پادتن مونوکلونال نوترکیب بود که هفته ای یک بار به صورت زیرجلدی تزریق می شد. افالیزومب به زیرواحد CD11a از «آنتی ژن شمارهٔ ۱ مرتبط با عملکرد لنفوسیت» متصل می شود و از طریق مهار فعال سازی لنفوسیت ها و جلوگیری از خروج آنها از خون و نفوذشان به درون بافت، نقش یک داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی را ایفا می کند. افالیزومب به سبب نقش احتمالی اش در بروز عفونت های کشندهٔ مغزی در سال ۲۰۰۹ میلادی از بازارهای دارویی جمع آوری شد. عوارض جانبی شناخته شدهٔ این دارو، سپتیسمی باکتریایی، مننژیت ویروسی، بیماری تهاجمی قارچی و لکوانسفالوپاتی چندکانونی پیش رونده است که نوعی بیماری عفونی مغز به دلیل فعال شدنِ ویروس های جی سی نهفته است. ۴ مورد از این بیماری اخیر در مبتلایان به پسوریازیس گزارش شد که میزان بروز آن ۱ در ۵۰۰ بیمار است. به سبب این عارضهٔ خطرناک آژانس دارویی اروپا و سازمان غذا و داروی آمریکا پیشنهاد کردند که عرضهٔ این دارو به بازارهای اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا تعلیق شود. در آوریل
۲۰۰۹ میلادی، شرکت دارویی جننتک به صورت داوطلبانه افالیزومب را از بازار دارویی ایالات متحده آمریکا جمع آوری نمود.
قره سو، (به ازبکی: Qorasuv، به روسی: Карасу) شهری در ولایت اندیجان، کشور ازبکستان است. جمعیت این شهر در سال ۱۹۸۹ میلادی برابر با ۱۹٬۵۰۰ نفر بوده است. واژهٔ قره سو، واژه ای ترکی تبار و به معنای آب سیاه می باشد. موقعیت جغرافیایی. این شهر در شرق ازبکستان، در ولایت اندیجان، در ۵۰ کیلومتری مرکز ولایت اندیجان، در شهرستان قرغان تپه و در مرز قرقیزستان واقع شده است. تاریخ. قره سو به همراه شهری دیگر به همین نام در قرقیزستان، در واقع یک شهر بوده اند که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، به دو شهر تقسیم شده است و بخشی از آن در قرقیزستان و بخشی نیز در ازبکستان قرار گرفته است. مرز این دو شهر به شدت توسط ازبکستان کنترل می شود. این شهر، دومین شهری است که توسط ازبکستان در جریان کشتار اندیجان، در بهار سال ۲۰۰۵، که حدود ۶٬۰۰۰ نفر از این مرز فرار کردند، توسط ازبکستان بسته شد.
ناحیهٔ قرغان تپه (به ازبکی: Qoʻrgʻontepa tumani، قۉرغان تېپه تومنی)(به روسی: Кургантепинский район) یکی از ناحیه های استان اندیجان کشور ازبکستان است. تقسیمات کشوری. این ناحیه از ۲ شهر و ۵ سلساویت (شورای دهستان) تشکیل شده است که شامل ۵۳ روستا است: طبیعت. این ناحیه در غرب با ناحیه جلال کودوک، در شرق و جنوب شرقی و شمال با قرقیزستان و در شمال غرب با ناحیه پخته آباد هم مرز است. مساحت آن ۴۸۰ کیلومترمربع می باشد و آب و هوای این ناحیه از نوع اقلیم قاره ای است و متوسط دمای آن در ژانویه حدود -۲ تا -۳ درجه سلسیوس و در ژولای در حدود ۲۶.۶ درجه سلسیوس است. میزان بارش در این ناحیه در حدود ۲۵۰ الی ۴۰۰ میلیمتر در سال و عمدتاً در فصل زمستان و بهار می باشد. گرگ، روباه و خارپشت از حیوانات وحشی هستند که در این ناحیه می توان یافت. علاوه بر اینها، انواعی از خزندگان و جوندگان و پرندگان و همچنین ماهی (در آبگیرها) نیز در این ناحیه می توان یافت. جمعیت. جمعیت این ناحیه در سال ۲۰۲۴ برابر با ۲۳۰٬۴۰۰ نفر بوده است که عمدتاً ازبک می باشند. علاوه بر آن جمعیت هایی از تاجیک و روس و قرقیز و قزاق و اندکی از اقوام دیگر نیز در آن زندگی می کنند.
شهرستان اَسَکه (به ازبکی: Asaka tumani، اسکه تومنی) یکی از ناحیه های استان اندیجان کشور ازبکستان است. تقسیمات کشوری. ناحیه اسکه متشکل از ۱ شهر(اسکه) و ۸ سلساویت (شورای دهستان) به شرح ذیل تشکیل شده است که مجموعاً شامل ۶۵ روستا می شود. مرکز این ناحیه، شهر اسکه است. تاریخ. این ناحیه در ۲۹ سپتامبر ۱۹۲۶ تحت عنوان ناحیه در آمد. در تاریخ ۲۴ دسامبر ۱۹۶۲ در ناحیه مرحمت ادغام شد و مجدداً در تاریخ ۷ دسامبر ۱۹۷۰ وضعیت ناحیه یافت. طبیعت. این ناحیه در شمال غرب با ناحیه اندیجان، در شرق با ناحیه های بولاغ باشی و مرحمت، در شمال با ناحیه آلتین کول و در غرب با ناحیه شهرخان هم مرز است. مساحت آن ۲۶۰ کیلومترمربع می باشد و آب و هوای این ناحیه از نوع اقلیم قاره ای است و متوسط دمای آن در ژانویه حدود -۲.۹ درجه سلسیوس و در ژولای در حدود ۲۶.۱ درجه سلسیوس است. میزان بارش در این ناحیه در حدود ۱۸۰ الی ۱۹۰ میلیمتر در سال و عمدتاً در فصل زمستان و بهار می باشد. گرگ، روباه، خرگوش وشغال از حیوانات وحشی هستند که در این ناحیه می توان یافت. جمعیت. جمعیت این ناحیه در سال ۲۰۰۰ برابر با ۱۷۴۹۰۰ نفر بوده است که عمدتاً ازبک می باشند. علاوه بر آن جمعیت ه
ایی از تاجیک و روس و قرقیز و تاتار و اویغور و اندکی از اقوام دیگر نیز در آن زندگی می کنند.
آرکیشا آنتوانت نایت (زادهٔ )، که بیشتر با نام هنری کش دال شناخته می شود، یک رپر آمریکایی است که با ریپابلیک رکوردز قرار داد را امضاه کرده است. اوایل زندگی. کش دال در دیترویت، میشیگان به دنیا آمده و در آنجا بزرگ شده است، او بزرگترین فرد در بین فرزندان خانواده است، وی در سن جوانی مشغول به کار شد تا بتواند مادر، خواهر و برادرانش را حمایت کند. او از کودکی به موسیقی هیپ هاپ علاقه داشت و فری استایل و شعر سرایی رپ انجام می داد.
باشگاه فوتبال صامسون اسپور یک باشگاه فوتبال در ترکیه است که در شهر صامسون واقع شده است. این باشگاه از طریق ادغام پنج باشگاه تشکیل شده است: ۱۹ میس، آکناسپور، فنر ژنکلیک، صامسون اسپور و صامسون اسپور گالاتاسارای. رنگ لباس این باشگاه از قرمز و سفید تشکیل شده است و بازی های خانگی خود را در ورزشگاه صامسون انجام می دهند. این باشگاه مقام دوم لیگ دسته دوم را در سالهای ۱۹۶۹ - ۱۹۶۸کسب کرد، اما تا سال ۱۹۹۳به یک باشگاه آسانسوری تبدیل شد (مرتب بین دسته اول و دوم در حال صعود و سقوط بود). این باشگاه در سالهای ۱۹۹۷و ۱۹۹۸در مسابقات بین المللی جام اینتر توتو به رقابت پرداخت و در مسابقات بالکان جام قهرمانی را در سال ۱۹۹۴ بدست آورد. تاریخچه. صامسون اسپور مسابقات خود را از لیگ ۲ که دسته دوم لیگ فوتبال ترکیه است آغاز کرد. این باشگاه در اولین فصل حضور خود در رده پنجم قرار گرفت و با دو امتیاز کمتر نتوانست به دسته بالاتر صعود کند. این باشگاه همچنین در آن سال در جام حذفی ترکیه به رقابت پرداخت. آنها بعد از شکست دادن گونشپور در دور اول به دور دوم رسیدند اما با نتیجه ۲ بر یک به پتروسپور باختند. فصل بعد موفقیت بیشتری کسب کردند. زیرا این با