Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تاریخ باشگاه استقلال از آغاز دهه خورشیدی تا پایان سده ۱۴ام خورشیدی را می توان دوران حرفه ای شدن باشگاه نام نهاد. از ابتدای فصل ۸۱–۱۳۸۰ لیگ برتر فوتبال ایران آغاز به کار کرد. از ابتدای فصل ۸۲–۱۳۸۱ نیز مسابقات جام باشگاه های آسیا با شکل و نام نوینی به نام لیگ قهرمانان آسیا آغاز به کار کرد. مجموع این دو تغییر باعث شدند تا باشگاه فوتبال استقلال نیز با شرکت کردن در مسابقات حرفه ای، گام در راه حرفه ای شدن بگذارد و یکی از راهکارهای باشگاه برای تحقق این امر در گام نخست استخدام مربی خارجی، رولند کخ و سپس استخدام مربی جوان داخلی، امیر قلعه نویی بود. پایان مربی گری منصور پورحیدری: ۱۳۸۲–۱۳۸۰. شکست استقلال در آخرین هفته اولین دوره مسابقات لیگ برتر ایران به منزله از دست رفتن عنوان قهرمانی و قهرمان شدن رقیب دیرینه بود. چند هفته پیش از آن نیز باشگاه در مرحله نیمه نهایی جام باشگاه های آسیا و در ورزشگاه آزادی مغلوب تیم سوون سامسونگ کره جنوبی شده بود. مجموع این ناکامی های باعث شدند تا منصور پورحیدری که از ابتدای پیروزی انقلاب در همواره در کنار باشگاه بود مجبور به استعفا شود. امیر قلعه نویی مربی جوانی که شاگرد پورحیدری نیز بود ب
ه طور موقت جایگزین وی شد تا در بازی برگشت یک چهارم نهایی جام حذفی تیم را رهبری کند. موفقیت وی در این جام باعث شد تا باشگاه حداقل فصل را دست خالی به پایان نرساند و به مسابقات لیگ قهرمانان آسیا فصل بعد نیز راه یابد. دوران موقت مربیگری قلعه نویی به زودی به پایان رسید و باشگاه برای فصل مربی آلمانی رولند کخ را برگزید تا وی هدایت تیم را در فصل ۸۲–۱۳۸۱ بر عهده بگیرد. دوره نخست قلعه نویی: ۱۳۸۵–۱۳۸۲. عدم موفقیت باشگاه در فصل قبل تغییرات گسترده ای را در پی داشت، علی فتح الله زاده بعد از هفت سال مدیریت باشگاه جای خود را به حسین قریب داد و وی در نخستین گام قلعه نویی جوان را به باشگاه برگرداند. قلعه نویی نیز ابتدا دستیاران جدید خود، صمد مرفاوی و حمید بابازاده را معرفی کرد و سپس دست به تغییرات فراوانی در ترکیب اصلی تیم زد و بازیکنان مسن و پا به سن گذاشته ای همچون سیروس دین محمدی و علی موسوی را کنار گذاشت و به جوانانی همچون پیروز قربانی و امیرحسین صادقی میدان داد. تیم جوان شده استقلال با مدیریت و مربی نوین فصل را به خوبی آغاز کرد. استقلال سه قهرمانی را در لیگ برتر خلیج فارس با امیر قلعه نویی تجربه کرده است.
غرق شدن مهاجران لیبی () در ماه نوامبر ۲۰۱۶، رخ داد. در این ماه در دو حادثه متفاوت که در ساحل لیبی بوقوع پیوست، تعداد زیادی کشته شدند. شرح واقعه. در حادثه اول در ۳ نوامبر۲۰۱۶ حدود ۲۴۰ مهاجر بر اثر واژگون شدن ۲ کشتی در ساحل لیبی کشته شدند. به دنبال این حادثه ،۱۲۰ مهاجر از کشتی اول جان باختند و تنها ۱۹ نفر نجات پیدا کردند. در کشتی دوم نیز قریب به ۱۲۰ مهاجر دیگر کشته شده و تنها ۲ نفر از کشتی دوم زنده ماندند. در حادثه دوم در ۱۷ نوامبر کشتی دیگری بدون داشتن موتور که حامل صد مهاجر بود ساحل لیبی را ترک کرد و بر اثر غرق شدن کشتی، همه سرنشینان آن به جز ۲۷ مهاجر که نجات یافته و به ایتالیا رفتند، بقیه کشته شدند. قربانیان مدیترانه در ۲۰۱۶. در سال ۲۰۱۶ حدود ۴۷۰۰ مهاجر که در تلاش برای عبور از دریای مدیترانه بودند کشته شدند.
فرهنگ برادوستی یا اوریگنیشن زاگرسی قدیمی ترین فرهنگ دورهٔ پارینه سنگی پسین در ناحیه زاگرس است، که بین ۱۹۰۰۰ تا ۳۸۰۰۰ سال پیش در این سرزمین رواج داشته است. حوزهٔ آن عمدتاً در زاگرس مرکزی در اطراف ایلام، کرمانشاه، لرستان، کردستان عراق و نیز در زاگرس جنوبی در کهگیلویه و بویر احمد، خوزستان و فارس و در حاشیهٔ دریاچه طشک و دریاچه مهارلو و مرودشت گسترش داشته است. همچنین در دههٔ اخیر آثاری از این فرهنگ در البرز مرکزی کشف شده است. ابزارهای سنگی در این فرهنگ نسبت به فرهنگ موستری، که در دورهٔ پارینه سنگی میانی در این ناحیه رایج بوده است، تنوع بیشتری دارد و تخصصی تر شده است. این فرهنگ به دو دورهٔ قدیم و جدید تقسیم می شود و نهایتاً، متعاقب آخرین بیشینه یخچالی به فرهنگ زرزی تحول می یابد. مطالعهٔ فرهنگ برادوستی از حیث چگونگی گذار از دورهٔ پارینه سنگی میانی به پسین در آسیای جنوب غربی، گسترش مدرنیته رفتاری در اوراسیا و انقراض نئاندرتال ها، نحوهٔ ارتباط با فرهنگ اوریگنیشن در شام و اروپا و ظهور ابزارهای تراشهٔ سنگی نوین اهمیت دارد. هرچند مطالعات در این خصوص هنوز به نتیجهٔ قطعی و دقیقی نرسیده است. پارینه سنگی پسین. در دیرین مردم
شناسی و باستان شناسی، پارینه سنگی پسین دوره ای است که تقریباً از ۴۰۰۰۰ سال پیش آغاز می شود و طی آن ابزارهای سنگی و چوبی تخصصی تر و پیچیده تری ساخته و فرهنگ های گوناگونی ایجاد می گردد. این دوره تا پایان آخرین عصر یخبندان در حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش ادامه می یابد. تحول فرهنگی این دوره را به گسترش انسان خردمند در اوراسیا نسبت می دهند. این تحول انسان شناختی بین ۵۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ سال پیش رخ داد. پراکندگی وسیع انسان خردمند، مستقیم یا غیرمستقیم، بر افول فرهنگ دیرپای نئاندرتال ها مؤثر بوده است. وضعیت انسان خردمند در منطقه زاگرس در ایران در توضیح این گذار از پارینه سنگی میانی به پسین در آسیای جنوب غربی اهمیت مطالعاتی زیادی دارد. در آفریقا، توسعه ابزارهای تیغه ای چند هزاره زودتر رخ داده بود و مرز پارینه سنگی میانی و پسین واضح نیست. پارینه سنگی پسین، به طور خاص، محدود به اروپا و تا حدی غرب آسیا و شمال شرق آفریقا می شود. طی این تحول ساخت تیغه ها (blade) و اسکنه ها (burin) سنگی و استخوانی جایگزین تراشه های سنگی موستری شد. همچنین زمان بندی در بهره برداری از منابع و احتمالاً فرایند ذخیره سازی گوشت پدیدار شد. همچنین، اشیا و نگاره ها
ی تزیینی ایجاد شد و مواد خام همچون سنگ و عاج در مسافت های طولانی تجارت می شد، که نشان دهنده پیدایش جوامعی با سازماندهی پیچیده تر بود. ساخت مجسمه، نقاشی، حجاری و دیگر شیوه های ابداع نمادها آغاز شد. از ۲۰ هزار سال پیش، در خاتمه این دوره ساخت ابزارهای ریزتراشه ای (microlithic) توسعه یافت و تمرکز بر منابع در ابعاد کوچک شکل گرفت. طی دورهٔ پارینه سنگی پسین از ۴۰۰۰۰ تا ۲۹۰۰۰ سال پیش، فرهنگ اوریگنیشن در اروپای مرکزی و شام رواج داشت. البته آثار آن در اروپای شرقی و اروپای جنوبی شامل روسیه، یونان، شبه جزیره ایتالیا و غرب ایبری کمیاب و نادر است. این فرهنگ قدیمی ترین فرهنگی است که در اروپا به طور قطع با انسان خردمند امروزین ارتباط دارد. این فرهنگ دارای آثار هنری، خاکسپاری، روابط پیچیده اجتماعی و تجارت بوده است. همچنین ابزارهای تیغه ای پیچیده ای می ساخته است و موفق شده در دوره ای که هوا به شدت سرد و خشک بوده، با محیط سازگاری یابد. مطالعات باستان شناسی مرتبط با این فرهنگ. طی صد و پنجاه سال کاوش های باستان شناسی در ایران، دوران پیش از تاریخ ایران به طور یکسان مورد کاوش قرار نگرفته است. در حالی که در مناطق غربی و جنوبی کاوش ه
ای وسیعی انجام شده است، مناطق شمالی و شرقی هنوز نسبتاً کشف نشده و دوران پارینه سنگی نادیده گرفته شده است. در مقابل، دوره نوسنگی به منظور مطالعه شکل گیری یک جانشینی، به طور قابل ملاحظه ای مطالعه شده است. مطالعات باستان شناسی در زاگرس با هدف شناسایی منشأ فرهنگ اوریگنیشن آغاز شد. نخستین بار سلککی (Solecki) در غار شانه در در کردستان عراق در سال ۱۹۵۳ موفق شد آثار یک فرهنگ مربوط به پارینه سنگی پسین را بیابد و آن را با توجه به این که در کوه برادوست یافت شده بود، فرهنگ برادوستی نامید. آثار کاوش شده در غار شانه در بین ۲۸۷۰۰ تا ۳۴۵۴۰ سال قدمت داشت. مطالعات بعدی در غار یافته در سال های ۱۹۶۵، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ انجام شد و آثار پیدا شده بین ۲۱۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ سال قدمت داشت. مطالعات غار اشکفت گاوی در سال ۱۹۷۸ انجام شد و آثار یافت شده ۱۸۰۰۰ تا ۲۸۰۰۰ سال قدمت داشت. آثار غار بوف که در سال ۲۰۰۷ کاوش شد نیز بین ۳۱۰۰۰ تا ۳۷۰۰۰ سال قدمت داشت. آثار غار کلدار در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ کاوش شد و بین ۳۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰۰ سال قدمت داشت. آثار گرم رود (البرز مرکزی) که سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ کاوش شد، بین ۲۴۰۰۰ تا ۲۹۵۰۰ سال قدمت داشت. در غیاب آثار زیست شناختی و فسی
ل های انسانی، مطالعات در ناحیهٔ زاگرس عمدتاً بر روی آثار باستان شناختی و فرهنگ مادی ساکنان این ناحیه متمرکز شده است. یعنی گذار از پارینه سنگی میانی به پسین مبتنی بر تحول تراشه های سنگی است، و نه آثار فسیلی. همچنین، گسترهٔ مطالعات این دوره در ایران عمدتاً محدود به غارها و جان پناه های واقع در دره های میان رشته کوه زاگرس در حوالی کرمانشاه، خرم آباد و چند ناحیه در استان فارس است. سکونتگاه ها. تا کنون چندین اجتماع از فرهنگ برادوستی در کوه پایه های زاگرس یافت شده است، که همهٔ موارد آن در ایران قرار دارد و فقط غار شانه در (عراق) در کردستان عراق واقع است. اغلب اقامتگاه های مربوط به این فرهنگ در زاگرس مرکزی قرار دارد. شمالی ترین اقامتگاه در ایران غار خر در بیستون می باشد. دیگر اقامتگاه ها جان پناه وارواسی، غار ارجنه، غار یافته، غار برده سپید و غار پاسنگرد می باشند. فراتر از زاگرس، سکونتگاه هایی در حاشیه دریاچه طشک، دریاچه مهارلو و ۲۴ سکونتگاه در مرودشت یافت شده است. این نشان می دهد که در این دوره انسان سازگاری بیشتری با شرایط محیطی یافته است. همچنین این احتمال مطرح است که شش اقامتگاه در ایذه به این فرهنگ تعلق داشته ب
اشد. آثار یافت شده در گرم رود، در البرز مرکزی، نشان دهندهٔ شباهت هایی با فرهنگ برادوستی است. سکونتگاه های واقع در ارتفاعات کوهستانی برفگیر در زاگرس در فاصله میان ۲۸۰۰۰ تا ۱۴۰۰۰ سال پیش مقارن با آخرین بیشینه یخچالی متروک شده است. منشأ. از آنجا که در غار بیستون و غار شانه در، آثار فرهنگ موستری مربوط به دورهٔ پارینه سنگی میانی (پیش از ۵۰۰۰۰ سال پیش) همراه با بقایای استخوان نئاندرتال ها یافت شد، دو فرضیه مطرح شده است؛ یکی این که فرهنگ برادوستی از فرهنگ موستری تکامل یافته است و دیگر این که این فرهنگ توسط انسان خردمند بناگاه در این منطقه آورده شده است. برخی دانشمندان بر اساس تدوام تراشه های سنگی یافت شده در غار ورواسی، ایدهٔ تداوم فرهنگی از دورهٔ پارینه سنگی میانی تا فراپارینه سنگی (۱۰هزار سال پیش) را طرح کرده اند. در مقابل برخی دیگر از باستان شناسان این فرضیه را طرح کرده اند که فرهنگ برادوستی به فرهنگ اوریگنیشن، که در اروپا و شام رایج بوده، تعلق داشته است. اما این فرضیه هنوز به طور فراگیر پذیرفته نشده است. سلککی، نخستین بار این فرضیه را طرح کرد، که این فرهنگ حاصل مهاجرت افرادی از فرهنگ اوریگنیشن از طریق قفقاز به ز
اگرس بوده است. طبق آخرین بررسی های منتشر شده، محدودیت های مطالعاتی مانع از پاسخ دقیق و قطعی دربارهٔ رابطه فرهنگ پارینه سنگی میانی و پسین در ایران است. نخست، اطلاعات عمدتاً مبتنی بر یک سکونتگاه، یعنی ورواسی می باشد. دوم، فقدان اطلاعات چینه شناسی و زمان بندی (کورونولوژیک) با دقت بالاست. سوم، اطلاعات اندکی دربارهٔ فرهنگ موستری دورهٔ پارینه سنگی میانی متأخر در زاگرس در قیاس با مناطق دیگر نظیر شام وجود دارد؛ بنابراین، با اطلاعات کنونی نمی توان در خصوص منشأ و فرایند پیدایش فرهنگ برادوستی اولیه در زاگرس اظهار نظر کرد. دوره بندی. بر اساس آثار سکونتگاه های وارواسی و شانه در، فرهنگ برادوستی به دو دوره قدیم و جدید تقسیم شده است، که دورهٔ قدیم از ۳۸۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ پیش و دورهٔ جدید از ۳۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ سال پیش قدمت دارد. در برخی اقامتگاه ها آثار فرهنگ برادوستی همراه با آثار فرهنگ زرزی یافت شده است، که شاید گواه جدا شدن فرهنگ زرزی از فرهنگ برادوستی باشد. شاید بروز کمبود منابع غذایی حیوانی در ارتفاعات زاگرس در آخرین بیشینه یخچالی (حدود ۲۵۶۰۰ تا ۱۹۰۰۰ سال پیش) که طی آن دما حدود ۷ درجه از دمای امروزی کمتر بوده است، منجر به تحول فره
نگ برادوستی به فرهنگ زرزی شده باشد. مطالعات چینه شناسی نشان دهندهٔ هیچ گسستی، بین فرهنگ برادوستی و زرزی در سه سکونتگاه مطالعه شده، نیست. سبک زندگی. در این دوره، سکونتگاه های ناحیهٔ زاگرس در فضای باز واقع شده است و ابعاد مختلف آن ها نشان دهندهٔ یک نظام سلسله مراتبی است، به طوری که گویا سکونتگاه های بزرگ تر گنجایش پنجاه نفر را دارد. سکونتگاه هایی نیز برای دسته های کوچک شکارچیان تعبیه شده که دو تا پنج نفر گنجایش دارد و مناسب اقامت کوتاه مدت است. در قیاس با فرهنگ موستری دورهٔ میانی، فرهنگ برادوستی توان ساخت انواع بیشتری از ابزارها را داشته و تکنیک های پیشرفته تری را برای ابزارسازی به کار گرفته است. ساخت ابزارهای تیغه ای نشانهٔ بهره گیری بیشتر از گیاهان است. اما آنچه یافت شده، ابزارهای دست ساز این مردم است و آثاری که نشان دهندهٔ فرهنگ معنوی آن ها باشد، یافت نشده است. در خصوص پیدایش صنعت ابزارهای تیغه دار و ریزتیغه (bladelet) در دورهٔ برادوستی اولیه، با قطعیت بیشتری می توان نظر داد. بر پایهٔ مطالعات بر روی غار یافته، شواهد قابل ملاحظه ای راجع به کاربست زیورآلات، رنگ اخرا، ابزارهای استخوانی و دیگر مواد معدنی وجود دا
رد. ابزارهای سنگی ساخته شده از جنس چخماق است و روی دو لبهٔ آن ها آثار ترمیمی ضخیم و مایل برای شکل دهی مشاهده می شود. همچنین، گاه از استخوان برای ساخت ابزار استفاده شده است، اما این ابزارها نسبت به فرهنگ های معاصرش تنوع کمتری دارد. تیغه های شکل داده شده جای تراشه های سنگی موستری را گرفته و به تدریج کوچک تر شده است. تحول مهم تر، تغییر کاربری آن ها بوده، که در این دوره برای ساخت تراشنده، رنده و همچنین برای استفاده در نوک پیکان و نیزه استفاده شده است. هرچند نوع شکارها نسبت به دورهٔ قبل تغییر نکرده، اما سلاح ها متنوع تر شده است. همچنین از استخوان برای ساخت درفش و از ابزارهای سنگی برای آسیا کردن دانه های گیاهان و خرد کردن قطعات گل اخرا برای تهیه رنگ اخرا استفاده شده است. هرچند وجود رنگدانه های اخرا گواه بر رنگ آمیزی بدن یا ابزارهاست، اما برخلاف اروپا، غارنگاره ای یافت نشده است. برای نمونه در غار وارواسی ابزارهای سنگی و قطعات استخوانی یافت شده است، که احتمالاً به اواخر دوره این فرهنگ متعلق است. این ابزارها شامل انواع اسکنه های چندوجهی، رنده ها و تیغه های دندانه دار است، که ۳۰٪ ریز ابزار، ۳۸٪ ریزتیغه های نوع دوفور و
۱۴٫۵٪ ریزتیغه هایی با مرمت های مقطعی بر روی لبه ها می باشد. حدود ۶۰ درصد از کل ابزارها ریزتیغه است. در منطقهٔ مرکزی زاگرس خراشنده های ساده به تعداد کم کشف شده و تعداد کمی از آن ها نیز قایقی شکل هستند. اواخر دورهٔ برادوستی مصادف با آخرین بیشینه یخچالی است و کوه ها در تمام سال پوشیده از برف بوده است و انسان ها در طول سال باید کوچ می کرده اند و غذای کمتری در ارتفاعات می یافتند.
شمارش سلول شامل هر روشی برای شمردن یا کمی سازی سلول ها در علوم حیاتی، شامل تشخیص پزشکی و درمان می باشد. شمارش سلول یکی از زیرمجموعه های مهم سیتومتری (سلول سنجی) است که دارای کاربردهای تحقیقاتی و درمان بالینی می باشد. برای مثال، شمارش کامل خون می تواند به یک پزشک برای تعیین اینکه چرا بیمار احساس مریضی دارد کمک کند و اینکه چه تصمیمی برای کمک به او بگیرد. سلول ها در محیطی مایع (مانند خون، پلاسما، لنف، یا محلول های آزمایشگاهی) شمرده می شوند و معمولاً به صورت تعداد سلول در واحد حجم بیان می شوند، و بنابراین غلظت را بیان می کنند (برای مثال، ۵۰۰۰ سلول در میلی لیتر). کاربردها. روش های متعددی در زیست شناسی و پزشکی نیازمند شمارش سلول هستند. با شمارش سلول ها در یک حجم کوچک، غلظت می تواند تعیین شود. مثال هایی که نیاز به شمارش سلول دارند شامل: شمارش دستی سلول. چندین روش برای شمارش سلول وجود دارد. برخی از آن ها ابتدایی هستند و نیاز به تجهیزات خاصی ندارند، بنابراین می توانند در هر آزمایشگاه بیولوژی انجام شوند، در حالی که دیگر روش ها وابسته به لوازم پیچیده الکترونی هستند. محفظه شمارش. یک محفظه شمارش (که به عنوان هموسیتومتر نی
ز شناخته می شود) یک لام میکروسکوپی است که به طور ویژه برای فراهم کردن امکان شمارش سلول طراحی شده است. هموسیتومتر دو محفظه شبکه بندی شده در وسط خود دارد، که توسط یک لام شیشه ای در زمان شمارش پوشیده شده اند. قطره ای از کشت سلول در فضای بین محفظه و پوشش شیشه ای قرار می گیرد، که آن را پر می کند. با نگاه کردن به نمونه در زیر میکروسکوپ، محقق شبکه را برای شمارش دستی تعداد سلول ها در ناحیه معینی از اندازه معلوم به کار می برد. فاصله جدایی بین محفظه و پوشش از پیش تعریف شده است، بنابراین حجم محیط کشت شمرده شده می تواند با غلظت سلول ها محاسبه شود. اگر نشانگرهای رنگی میزان زنده بودن به سیال اضافه شود، میزان زنده بودن سلول می تواند تعیین شود. مزایای این روش ارزان و سریع بودن آن است؛ این مزایا روش شمارش دستی را به عنوان روشی ارجح در آزمایشات بیولوژیکی سریع قرار داده است. معمولاً نیاز است که محیط کشت مورد آزمایش گسترش یابد، به عبارت دیگر غلظت بالای سلول ها شمارش را غیرممکن می کنند. نیاز به توسعه محیط کشت یک عیب است، زیرا هر گسترشی عدم دقت و ناصحیحی را به اندازه گیری اضافه می کند. صفحه گذاری و شمارش CFU. برای کمی سازی تعداد س
لول ها در یک کشت، سلول ها می توانند به سادگی بر روی یک ظرف پتری با محیط رشد قرار داده شوند. اگر سلول ها به طور مناسبی بر روی صفحه گسترده شوند، به طور کلی می توان فرض کرد که به یک کلونی واحد یا (CFU (Colony Forming Unint رشد خواهند یافت. سپس کلونی ها می توانند شمرده شوند، و بر اساس حجم کشت معلوم که بر روی صفحه پخش شده است، غلظت سلول می تواند محاسبه شود. معمولاً نیاز هست که محیط های کشت قبل از صفحه گذاری گسترش یابند؛ به عبارت دیگر، به جای بدست آوردن کلونی های یگانه ای که می توانند شمرده شوند، می توان هزاران کلونی بدست آورد که بر روی یکدیگر قرار می گیرند. به علاوه، صفحه گذاری یک روش آهسته است، اکثر میکروارگانیسم ها نیازمند حداقل ۱۲ ساعت برای تشکیل کلونی هستند. اگر چه این روش می تواند وقت گیر باشد، اما تخمین صحیحی از تعداد سلول های زنده می دهد (زیرا تنها آن ها قادر به رشد و تشکیل کلونی های قابل مشاهده هستند). بنابراین این روش به طور گسترده در آزمایشات با هدف کمی سازی تعداد سلول های مقاوم به دارو یا دیگر شرایط خارجی به کار م رود. به علاوه، شمارش کلونی ها بر روی صفحات آگار می تواند با شمارنده های کلونی تسهیل شود. ا
ز مزایای این روش این است که سلول های زنده را شمارش میکند. و از معایب آن میتوان به وقت گیر بودن،و این مورد که سلول های پیر با اینکه تغذیه کرده و محصول تولید میکنند اما قادر به تشکیل کلونی نیستند پس در شمارش با این روس قادر به شمارش آنها نیستیم اشاره کرد. شمارش خودکار سلول. مقاومت الکتریکی. یک کالتر کانتر وسیله ای است که می تواند سلول ها و همچنین حجم آن ها را اندازه بگیرد. این وسیله بر اساس این واقعیت است که سلول مقاومت الکتریکی بزرگی را را نشان می دهد؛ به عبارت دیگر، آن ها تقریباً هیچ الکتریسیته ای را انتقال نمی دهند. در یک کالتر کانتر، سلول ها در یم محلولی که الکتریسیته را هدایت می کند، شناور هستند، و یکی یکی به داخل یک شکاف ریز مکیده می شوند. نگه دارنده شکاف دو الکترود هستند که الکتریسیته را هدایت می کنند. زمانی که هیچ سلولی در شکاف نباشد، الکتریسیته بدون هیچ کاهشی جریان می یابد، اما زمانی که یک سلول به داخل شکاف مکیده می شود جریان تحت مقاومت قرار می گیرد. کالتر کانتر تعداد این اتفاقات را می شمارد و همچنین جریان (و بنابراین مقاومت) را اندازه می گیرد، که به طور مستقیم مرتبط با حجم سلول به دام افتاده است. سیست
می مشابه فناوری شمارش سلول CASY است. شمارشگرهای کالتر و CASY بسیار ارزانتر از سیتومترها هستند، و برای کاربردهایی که نیازمند تعداد سلول و اندازه هستند، مانند تحقیق چرخه سلولی، آن ها روش هایی برای انتخاب هستند. مزایای آن ها در برابر روش های فوق تعدا زیاد سلول هایی است که می توانند در زمان کوتاه پردازش شوند، برای مثال: هزاران سلول در ثانیه. این مزیت دقت بالا و اهمیت آماری را ارائه می دهد. فلوسایتومتری. فلوسایتومتری تا حد زیادی پیچیده ترین و گرانترین روش برای شمارش سلول است. در یک سیتومتر جریان سلول ها در یک فضای باریک در مقابل یک پرتو لیزر جریان می یابند. پرتو به هر کدام از آن ها یکی به یکی برخورد می کند، و آشکارساز نوری را که از سلول ها منعکس شده است، ثبت می کند. سیتومترهای جریان بسیاری از توانایی های دیگر را دارند، مانند تجزیه و تحلیل شکل سلول و ساختار داخلی و خارجی آن ها و همچنین اندازه گیری مقدار پروتئینهای خاص و دیگر مواد شیمیایی در سلول ها؛ بنابراین سیتومترهای جریان صرفاً با هدف شمارش سلول ها، به ندرت خریداری می شوند. تجزیه و تحلیل تصویر. رویکردهای اخیر استفاده از تصاویر میکروسکوپی با کیفیت بالا را مورد تو
جه قرار داده اند، که در آن ها یک الگوریتم طبقه بندی آماری برای انجام تشخیص خودکار سلول و شمارش آن ها به عنوان یک تحلیل تصویر به کار می رود [3]. طیف وسیعی از تکنیک های طبقه بندی تصویر برای این هدف می توانند به کار گرفته شوند [۴]. شمارش غیر مستقیم سلول. روش اسپکتروفتومتری. سوسپانسیون های سلولی کدر هستند. سلول ها جذب می شوند و نور را پراکنده می کنند. غلظت بالای سلولی کدورت بالایی ایجاد می کند. اسپکتروفوتومتر می تواند شدت نور را بسیار دقیق اندازه گیری کند. محیط کشت سلول در یک کووت شفاف قرار داده می شود و جذب نسبت به محیط تنها اندازه گیری می شود. چگالی نوری (OD) به طور مستقیم متناسب با توده زیستی در سوسپانسیون سلول است. استفاده از اسپکتروفوتومتر برای اندازه گیری کدورت محیط کشت کدورت سنجی یا توربیدومتری نامیده می شود. این مزایا استفاده از اسپکتروفتومتری را انتخاب مناسبی برای اندازه گیری رشد باکتری در کاربردها ساخته است. اشکال اسپکتروفتومتری ناتوانی آن در فراهم کردن شمارش مطلق یا ایجاد تمایز بین سلول های زنده و مرده است. میکروبیولوژی امپدانس. میکروبیولوژی امپدانس یک روش میکروبیولوژیکی سریع برای اندازه گیری غلظت میکر
وبی (عموماً باکتری و البته مخمر) نمونه به وسیلهٔ مشاهده پارامترهای الکتریکی محیط رشد است. این روش بر اساس این واقعیت است که متابولیسم باکتری ترکیبات بدون بار (یا باردار شده ضعیف) را به سمت ترکیبات باردار منتقل می کند و بنابراین خواص الکتریکی محیط رشد را تغییر می دهد. غلظت میکروبی بر اساس زمان مورد نیاز برای پارامترهای الکتریکی مشاهده شده می باشد تا زمانی که از مقادیر اولیه خود منحرف شوند. تجهیزات مختلفی برای اندازه گیری غلظت باکتری با استفاده از میکروبیولوژی امپدانس در دسترس هستند [۵] [۶] [۷] [۸] [۹]. منابع. 3. "Han, J.W. ; Breckon, T.P. ; Randell, D.A. ; Landini, G. (2012). "The Application of Support Vector Machine Classification to Detect Cell Nuclei for Automated Microscopy" (PDF). Machine Vision and Applications. Springer. 23 (1): 15–24. doi:10.1007/s00138-010-0275-y. Retrieved 8 April 2013." 4. "Han, J.W. ; Breckon, T.P. ; Randell, D.A. ; Landini, G. (ژوئیه ۲۰۰۸). "Radicular cysts and odontogenic keratocysts epithelia classification using cascaded Haar classifiers". Proc. 12th Annual Conference on Medic
al Image Understanding and Analysis (PDF). pp. 54–58. Retrieved 8 April 2013." 5. "Priego, R. ; Medina, L.M. ; Jordano, R. (2011). "Bactometer system versus traditional methods for monitoring bacteria populations in salchichón during its ripening process". Journal of Food Protection. 74 (1): 145–148. doi:10.4315/0362-028X.JFP-10-244." 8. "Grossi, M. ; Lanzoni, M. ; Pompei, A. ; Lazzarini, R. ; Matteuzzi, D. ; Riccò, B. (2010). "An embedded portable biosensor system for bacterial concentration detection". Biosensors &amp; Bioelectronics. 26: 983–990. doi:10.1016/j.bios.2010.08.039." 9. "Grossi, M. ; Lazzarini, R. ; Lanzoni, M. ; Pompei, A. ; Matteuzzi, D. ; Riccò, B. (2013). "A portable sensor with disposable electrodes for water bacterial quality assessment". IEEE Sensors Journal. 13 (5): 1775–1781. doi:10.1109/JSEN.2013.2243142."
خیابان شپرد () یک راه شریانی و خیابان اصلی در شهر تورنتو کاناداست. جهت این خیابانِ دوطرفه، شرقی-غربی است و در بخش شرقی خود دو شاخهٔ مجزا دارد: یکی از آن ها به صورت یک خیابان جمع آورنده (collector road) عمل می کند و از طریق یک خروجی انشعابی، به پیکرینگ منتهی می شود و دیگری به سمت جنوب و خیابان گینگزتن می رود. برای جلوگیری از تشابه اسمی و سردرگمی، شاخهٔ شمالی را به «توئین ریورز درایو» تغییر نام داده اند. بخشی از خیابان شپرد که در تورنتو واقع است ۳۴/۲ کیلومتر و بخش های پیکرینگ و توئین ریورز درایو در حدود ۵/۴ کیلومتر است. این خیابان، نام خود را از «جوزف شپرد اول» می گیرد که ۴۰۰ هکتار از زمین های ضلع آن را در شمال غربی خیابان یانگ خریداری کرده بود. خطوط اتوبوس رانی زیر در طول این خیابان و از ایستگاه متروی شپرد تردد می کنند: همچنین «خط ۱۹۰ سریع السیر» از ایستگاه دان میلز به اسکاربرو سنتر می رود. باغ وحش تورنتو در انتهای شرقی این خیابان واقع شده است.
پیتر لاستمن (; – ) نقاش اهل هلند بود. وی در عصر طلایی نقاشی هلند در قرن ۱۶ و ۱۷ میلادی زندگی می کرده و یکی از نقاشان مهم دوران خود به دلیل داشتن دانش آموزانی همچون رامبرانت و یان لیونس بوده است. بیشتر آثار لاستمن دربارهٔ انسان ها می باشد.
محمد عمرانی (متولد ۱۳۳۷ تهران)، سفیر سابق ایران در موریتانی است. او فارغ التحصیل رشته روابط بین الملل از دانشکده وزارت امور خارجه و دارای کارشناسی ارشد تاریخ دوران اسلامی است. وی به چهار زبان عربی، انگلیسی، آذری و فرانسه تسلط دارد و به عنوان دیپلمات ایران در عربستان سعودی و عراق خدمت کرده است. عمرانی با دریافت حکم از حسن روحانی از مرداد ۱۳۹۵ تا بهمن ۱۳۹۸ به عنوان سفیر ایران در موریتانی مشغول بکار بود. ۴ آبان ۱۳۹۵ استوارنامه خود را تقدیم محمد ولد عبدالعزیز رئیس جمهور موریتانی کرد.
غرق شدن مهاجران مالت () در ماه سپتامبر ۲۰۱۴ رخ داد. سازمان بین المللی مهاجرت اعلام کرد که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۴ یک کشتی حامل ۵۰۰ مهاجر سوری، فلسطینی و سودانی در ساحل مالت غرق شد. شرح ماوقع. بدنبال غرق شدن کشتی حامل مهاجران در ۱۱ سپتامبر، عمده مسافران آن جان خود را ا زدست دادند از این تعداد ۹ نفر نجات پیدا کردند این کشتی در تاریخ ۶ سپتامبر دمیاط مصر را ترک کرد و پنج روز بعد در ۱۱ سپتامبر غرق شد. دو قاچاقچی از بازماندگان کشتی غرق شده متهم هستند پس از آنکه پناهندگان موافقت نکردند به کشتی دیگری منتقل شوند کشتی را به عمد غرق کردند.
آبراهام بلومرت (؛ ۱۵۶۶-۱۲-۲۵ – ۱۶۵۱-۰۱-۲۷) نقاش اهل هلند بود. وی در عصر طلایی نقاشی هلند در قرن ۱۷ میلادی زندگی می کرده و بیشتر آثارش با موضوع انسان ها بوده است.
ویلم کلس هدا (; – ) نقاش اهل هلند بود. وی در عصر طلایی نقاشی هلند در قرن ۱۷ میلادی زندگی میکرده و بیشتر آثارش با موضوع طبیعت بی جان بوده است.
ستاره سینما یک نشریهٔ سینمایی است که نخستین شماره آن در ۲۸ آبان ۱۳۳۲ در ۲۴ صفحه منتشر شد. از این نشریه تا سال ۱۳۵۷، هزار و شصت و هفت شماره (تا دوم دی ۱۳۵۷) منتشر شد و با دوام ترین نشریه سینمایی تاریخ مطبوعات ایران لقب گرفت.
«توجه» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا چارلی پوث است که در سال ۲۰۱۷ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در آلبوم یادداشت های صوتی قرار داشت. این تک آهنگ در چارت های، در رتبه اول و در چارت های کانادا، والونیا، فرانسه، لهستان، سوئیس، نیوزلند، پرتغال، بریتانیا، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«چقدر» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا چارلی پوث است. این تک آهنگ در آلبوم یادداشت های صوتی قرار داشت. این تک آهنگ در چارت مکزیک در رتبه یک چارت های بریتانیا، مالزی، لبنان، و اسرائیل جزو ده ترانه اول قرار گرفت.طرفداران چارلی میگویند که او این آهنگ را برای سلنا گومز خوانده است، زیرا در موزیک ویدیو آهنگ، تصویری از یک دختر که به سلنا گومز شباهت دارد دیده می شود.به هر حال پوث این را رد یا تایید نکرده است!