Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
امام قلی شاهقلی (منصور الملک) فرزند میرزا علی اکبر تبریزی (سمین العلما) سرگرد ارتش در انتهای سلسلهٔ قاجار و دوران رضا شاه پهلوی بود. زندگی نامه. از جمله سمت های وی، ریاست املاک رضا شاه در غرب کشور بوده است. پدرش، میرزا علی اکبر تبریزی مترجم زبان روسی بود و از جمله کسانی بود که سنگ بنای دارالترجمه را در ایران در زمان ناصرالدین شاه گذاشت. متن زیر از کتاب میرزا تقی خان امیرکبیر می باشد … همراهان و ملازمان ولیعهد را علاوه بر امیرنظام در این سفر حاجی ملامحمود نظام العلماء (معلم ولیعهد)، عیسی خان (دایی ناصرالدین شاه)، طاهرخان قزوینی، میرزا محمد حکیم باشی و میرزا علی اکبر تبریزی(به عنوان مترجم) برعهده داشتند، اما آنکه … امام قلی شاهقلی متولد سال ۱۲۳۰ه .ش در تبریز می باشد و در سال ۱۳۳۰ه .ش در تهران درگذشت و در قم به خاک سپرده شد. او دو مرتبه ازدواج کرد. از ازدواج اولش دو پسر به نام های سرهنگ رضاخان شاهقلی و سرهنگ محمودخان شاهقلی و سه دختر به نام های فاطمه سلطان، مرحمت و لطیفه داشت. ازدواج دوم او با دختر فاطمه سلطان باغبانباشی (همسر ناصرالدین شاه قاجار) به نام خدیجه حاجبی بود. از ازدواج دوم دو پسر به نام های دکتر منوچ
هر شاهقلی و مهندس علی اشرف شاهقلی داشت. پس از انقلاب ۱۳۵۷ و با خروج فرزندش دکتر منوچهر شاهقلی از ایران، برخی از افراد با بهایی خواندن او و پسرش تلاش بسیار کردند تا اموال دکتر منوچهر شاهقلی را مصادره کنند. هرچند منوچهر شاهقلی بعداً به ایران بازگشت و به طبابت پرداخت، اما همچنان در سایت های دولتی و وابسته به دولت از «امام قلی شاهقلی» به عنوان مؤذن فرقهٔ بهاییت نام می برند. متن زیر از سایت «موسسهٔ مطالعات و پژوهش های سیاسی» می باشد ... یکی از سهامداران اولین بیمارستان خصوصی در ایران ـ که نام پارس برآن نهاده شد و هنوز هم به همین نام فعالیت دارد ـ فردی به نام منوچهر شاهقلی بود. پدر او «سرهنگ امامقلی شاهقلی» از اعضای فرقه ضالة بهائیت بود که به عنوان مؤذن آنها شهرت داشت! ...
دولت سوم جعفر شریف امامی یکی از آخرین دولت های دورهٔ پهلوی است که از شهریور تا آبان ۱۳۵۷ فعالیت کرد. رئیس این دولت، جعفر شریف امامی بود. دولت شریف امامی یک بار در تاریخ ۸ آبان توسط مجلس استیضاح شد اما رأی اعتماد گرفت. پیشینه تشکیل دولت. در ۵ شهریور ۱۳۵۷ شریف امامی به نخست وزیری برگزیده شد و هیئت وزیران خود را در همین تاریخ به حضور شاه و روز ۲۵ شهریور به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد. مجلس شورای ملی در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۵۷ با ۱۷۷ رأی از ۲۰۰ نفر به دولت وی رأی اعتماد داد.
سوپر جام فوتبال کاتالونیا یک مسابقه سوپر جام است که توسط فدراسیون فوتبال کاتالونیا از سال ۲۰۱۴ برگزار می شود. این مسابقه دارای دو باشگاه برتر کاتالان از لالیگا است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
محمد باقریان (متولد ۱۳۲۶ تهران) سیاستمدار ایرانی، معاون رئیس جمهور در دولت هفتم، دبیرکل سابق جمعیت توحید و تعاون بوده است. تحصیلات. محمد باقریان دارای فوق لیسانس مهندسی مکانیک از دانشگاه شیراز است. سوابق. محمد باقریان در دولت چهارم به جمع دولتمردان ایرانی پیوست. وی چندین سال متوالی مسئولیت های دولتی را تجربه کرد. بهزاد نبوی بعد از رأی اعتماد مجلس به عنوان وزیر صنایع سنگین، او را به عنوان معاون خویش و رئیس هیئت عامل سازمان گسترش برگزید، به این ترتیب نخستین مسئولیت دولتی اش را تجربه کرد. بعد از آن در سال ۱۳۶۸ به عنوان معاون نخست وزیر در امور جانبازان انقلاب اسلامی و عضو هیئت سرپرستی بنیاد جانبازان برگزیده شد. با آغاز دولت اصلاحات به مسئولیت مشاور ارشد رئیس جمهور در سازمان امور اداری و استخدامی کشور در سال ۱۳۷۶ الی ۱۳۷۹، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، عضو شورای مرکز تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری را تجربه کرد. در سال ۱۳۸۴ اعطای نشان دولتی را دریافت کرد. در دولت دوم خاتمی از مسئولیت های دولتی کناره گرفت و به فعالیت های غیردولتی پرداخت. دستگیری. باقریان در انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری که به عنوان رئیس ستاد موسوی
فعالیت می کرد، در تاریخ ۷ دی ۱۳۸۸ دستگیر شد.
خدمه خرابکار یک فیلم اکشن، جنایی و درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی آلبرت پایون می باشد. خلاصه داستان. گروهی از نیروهای دولتی سطح بالا به منظور انجام یک مأموریت مرگبار به خیابان ها اعزام می شوند.
موزه کوربه خانه پدری گوستاو کوربه نقاش فرانسوی است. این موزه در شهر اورنان فرانسه (شهری نزدیک مرز فرانسه و سوئیس) در کنار رود لو واقع شده است. این بنا در سال ۲۰۰۳ کارش را به عنوان موزه شروع کرد و تابلوها و مجسمه های کوربه و برخی از آثار نقاشان دیگر پیرو مکتب کوربه را نمایش می دهد. در سال ۲۰۱۹ به مناسبت ۲۰۰امین سالگرد تولد کوربه، نمایشگاهی از آثار این هنرمند در این موزه برگزار شد.
منظور از تیشرت چاپ شده تی شرتی ست که روی آن تصویر یا نوشته یی به روش های مختلف چاپ شده باشد. به عبارت دیگر طرحی بعد از تهیه و دوخته شدن پارچه روی تیشرت چاپ می شود، و نه حین مراحل فرآوری پارچه. روش های مختلفی برای چاپ روی تیشرت وجود دارد که از میان آن ها می توان به سیلک اسکرین (Silk Screen)، سابلیمیشن (Sublimation)، ترانسفر (Transfer)، و مستقیم (Direct to Garment) اشاره کرد. گاهی بعضی از این چاپ ها نیاز به شرایط نگهداری خاصی دارند، در نحوه تا کردن لباس، شستشو یا اتو کشی آنها، معمولاً لباس هایی که با چاپ سیلک به فروش می رسند، نباید مستقیماً اتو کشی شوند و مراقبت هایی دارند که می توان به قرار دادن پارچه ای به عنوان محافظ قسمت چاپی لباس، بین اتو و لباس، از سلامت ماندن چاپ لباس اطمینان خاطر داشته باشیم چاپ اسکرین (Screen-Print). چاپ اسکرین از قدیمی ترین روش های چاپ روی لباس است. در این روش از طرحی که می خواهند روی لباس چاپ کنند شابلن درست می کنند، آن را روی لباس قرار می دهند، و رویش رنگ می مالند. مزیت این روش این است که رنگ تا عمق الیاف پارچه نفوذ می کند، و به این ترتیب تا زمانی که لباس کهنه و مندرس شود طرح چاپ شد
ه روی آن ماندگار می ماند. به خاطر ماهیت روش چاپ اسکرین، استفاده از آن تنها برای چاپ یک طرح در تیراژ بسیار بالا توجیه مالی و اقتصادی دارد. پس بنابراین استفاده از آن برای چاپ طرح دلخواه به صورت تکی غیر منطقی می باشد. از دیگر محدودیت های این روش کمتر بودن تعداد و تفکیک رنگ ها نسبت به روش های دیگر است. چاپ سابلیمیشن (حرارتی یا Iron-On). چاپ سابلیمیشن که حداقل از دههٔ هفتاد میلادی به این سو رواج داشته، تحولی در زمینهٔ چاپ طرح دلخواه روی لباس بود. در این روش از پرینترهای چهار رنگ (CMYK) جوهری برای چاپ طرح روی کاغذ مخصوص و انتقال آن روی لباس به وسیلهٔ نوعی اتو استفاده می کنند. در روش چاپ سابلیمیشن هر طرحی که بر صفحهٔ کامپیوتر قابل مشاهده باشد را می توان چاپ کرد. همچنین این روش چاپ نسبتا ارزان و ساده است. روش سابلیمیشن علی رقم خوبی هایی که دارد، دارای دو نقص بزرگ است. نخست اینکه در این روش فقط امکان چاپ روی پارچه های رنگ روشن وجود دارد. این به خاطر آن است که برای چاپ طرح از پرینترهای چهار رنگ استفاده می شود که فاقد کارتریج رنگ سفید هستند. در واقع پرینتر با فرض اینکه طرحی که در کامپوتر مشاهده می شود قرار است روی کاغذ
سفید چاپ بشود، برای چاپ رنگ سفید را اصلاً در نظر نمی گیرد؛ بنابراین اگر طرح چاپ شده را روی پارچه ی مثلا سیاه رنگ منتقل کنید هیچ رنگی به خوبی دیده نخواهد شد. نقص دوم مربوط به محدودیت در نوع پارچه انتخابی می باشد. چاپ سابلیمیشن تنها بر روی پارچه هایی امکان پذیر است که دارای حداقل ۷۰٪ مواد پلیمری (مانند پلی استر) باشد. این روش چاپ ۱۰۰٪ روی پارچه های کتان مانند پنبه ای (اصطلاحا نخی) قابل اجرا نمی باشد.این روش توسط مهندس رستم رشیدی در ایران برای اولین بار ایجاد شد. چاپ مستقیم (دیجیتال یا DTG). در این روش از پنج کارتریج رنگ (CMYK+W) که شامل رنگ سفید هم هست استفاده می شود؛ بنابراین امکان چاپ میلیون ها رنگ روی هر رنگ پارچه یی وجود دارد. به این دلیل به این روش چاپ «مستقیم» می گویند که پارچه مستقیماً درون پرینتر قرار می گیرد و جوهر روی آن پاشیده می شود. در چاپ مستقیم، جوهر تا حدی درون بافت و الیاف پارچه نفوذ می کند. طرح چاپ شده خرده خرده همراه با پارچه کهنه می شود، و زمانی که از پوشیدن لباس بخاطر کهنگی بیش از حد آن دست می کشید، طرح چاپ شده تا حد قابل قبولی پایدار خواهد بود. متأسفانه چاپ مستقیم هم درست مثل روش قبلی دارا
ی نقص است. در چاپ مستقیم از پرینترهای بزرگ و گران قیمتی استفاده می شود. همچنین جوهر استفاده شده وارداتی و گران است. این موارد باعث شده تا هزینهٔ چاپ طرح روی لباس با استفاده از روش مستقیم، قدری گران تر از روش های دیگر باشد. با این همه قطعاً در زمینهٔ چاپ تکی و تیراژ پایین لباس، هیچ روشی با چاپ مستقیم نمی تواند رقابت کند. منابع. ۲- https://instagram.com/_akschap?igshid=YmMyMTA2M2Y=
نبرد ساتالا ()، نبردی است میان نرسی، شاهنشاه ساسانی با گالریوس، فرمانده امپراتوری روم در ارمنستان بزرگ که در سال ۲۹۸ رخ داد که با پیروزی رومی ها همراه بود. در سال ۲۹۵ یا ۲۹۶، نرسه به روم اعلام جنگ کرد. به نظر می رسد که او ابتدا به غرب ارمنستان بزرگ حمله کرد و کل ارمنستان بزرگ را بار دیگر ضمیمه شاهنشاهی ساسانی کرد. قسمت های غربی این سرزمین در سال ۲۸۷، طی عهدنامه صلحی که بین بهرام دوم، شاهنشاه ساسانی، و دیوکلسین، امپراتور روم، بسته شده بود، به امپراتوری روم واگذار شد. نارسه پس از آن به جنوب و بین النهرین حرکت کرد و در آنجا شکست سختی را به گالریوس، فرمانده نیروهای شرقی روم وارد کرد. دو سال بعد، احتمالاً در بهار سال ۲۹۸، گالریوس توسط نیروهای جدیدی که از بهترین مناطق امپراتوری روم استخدام شده بودند، تقویت شد. نرسه نیز از ارمنستان و بین النهرین پیشروی نکرد و به گالریوس اجازه داد تا در سال ۲۹۸ به شمال بین النهرین حمله کند. در ادامه نرسه با ارتش خود به ارمنستان عقب نشینی کرد تا از این طریق، گالریوس را به دنبال خود بکشاند و مطمئن شود که او به سمت جنوب حرکت نکرده و به تیسفون حمله نمی کند. همچنین او قصد داشت با کشاندن گ
الریوس به ارمنستان ارتباط او را با عقبه اش یعنی استان های شرقی روم قطع کند. با این حال، این حرکت استراتژیک به ضرر تاکتیکی نرسه تبدیل شد. زیرا زمین ناهموار ارمنستان برای عملیات سواره نظام که ارتش ساسانی در آن تبحر داشت، نامطلوب بود؛ در سوی دیگر این ناهمواری ها، برای ارتش روم که قدرت آن در پیاده نظامش بود مشکلی ایجاد نمی کرد. گالریوس در سال ۲۹۸ با نیروهای خود و به همراه تیرداد سوم، پادشاه ارمنستان وارد ارمنستان شد. تیرداد از سال ۲۸۷ بر بخش هایی از غرب ارمنستان که طی عهدنامه ای بین ایران و روم به امپراتوری روم داده شده بود، حکومت می کرد؛ ولی او در سال ۲۹۶ از نرسه شکست خورد. با این وجود مردم محلی ارمنستان که همچنان حامی تیرداد بودند، با ورود او و گالریوس به ارمنستان کمک های بسیاری به آنها کردند. این حمایت مردم ارمنستان از نیروهای رومی موجب شگفتی نیروهای رومی شد و همچنین باعث شد که قطع ارتباط نیروهای رومی با عقبه خود جبران شود و گالریوس موفق شود که در دو جنگ پیاپی، بر نرسه پیروز شود و عهدنامه نصیبین را بر او تحمیل کند. به گفته شهبازی گالریوس با حیله و با پرچم صلح به سپاه ایران نزدیک شد و در یک لحظه با استفاده از ع
نصر غافلگیری به سپاه نرسی یورش برد و باعث وارد آمدن شکست به ارتش ایران شد.
لنی بلود (; – ) هنرپیشه، موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. بربادرفته، وضعیت کشور، جو یانگ قدرتمند، یک روز در مسابقه و ستاره ای متولد شده است از جمله فیلم های هستند که لنی در آن ها به ایفای نقش پرداخته است.
موکا (به لاتین: Moka) یک منطقهٔ مسکونی در گینه استوایی است که در استان بیوکو سور واقع شده است. موکا ۱٬۳۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرستان راکیو () یک شهرستان در اوکراین است که در استان زاکارپاتیا واقع شده است. شهرستان راکیو ۹۲٬۴۴۶ نفر جمعیت دارد.
یاسینیا (به لاتین: Yasinia) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در رکیو رایان در استان زاکارپاتیا واقع شده است. یاسینیا ۸٬۵۹۶ نفر جمعیت دارد و ۹۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بِلا کون (زاده ۲۰ فوریه ۱۸۸۶ با نام بلا کوهن – درگذشته ۲۹ اوت ۱۹۳۸ یا ۳۰ نوامبر ۱۹۳۹) انقلابی و سیاستمدار کمونیست مجار و رهبر جمهوری شورایی مجارستان در سال ۱۹۱۹ بود. او در ۱۹۲۰ به مسکو مهاجرت کرد و در آنجا قربانی پاکسازی های ۱۹۳۸–۱۹۳۹ استالین شد. جوانی. بلا کون بزرگترین فرزند شاموئل کوهن، سردفتر اسناد رسمی روستا و رُزا گلدن برگر در ۲۰ فوریه ۱۸۸۶ در روستای لِله در ترانسیلوانی (در نزدیکی سیلادی چه، امروز در رومانی) به دنیا آمد که هر دو یهودیان از دین برگشته بودند. مادرش به پرتستانتیسم گرویده و پدرش دائم الخمر بود که فرزندانش را دائماً کتک می زد. علی رغم دیدگاه غیر مذهبی والدین، بلا کون را در دبیرستان های متعلق به جامعهٔ کالوینیسم در کُلُژوار و زیلاه (امروز زلئو در رومانی) فرستادند و او پس از آن در دانشگاه کُلُژوار به تحصیل در رشتهٔ حقوق پرداخت. او در ۱۹۰۴ حقوق را رها کرد و به رشتهٔ روزنامه نویسی در کُلُژوار و نادْیْ واراد رفت. در همین سال ها نیز نام خانوادگی خود را به مجاریِ کون تغییر داد. بلا کون به دلیل مقاله هایش چندین بار به دادگاه احضار و حتی در ۱۹۰۷ به شش ماه حبس محکوم شد. بعد از کنار گذاشتن چاپ مقاله، سم
ت منشی گری در صندوق بیمهٔ کار کُلُژوار را بر عهده گرفت که کمی بعد به اختلاس متهم شد. همانگونه نیز یک بار گزارش شد که ۱۱۰ کرون خرج سفر گرفته ولی هرگز به مقصد نرفته است. پس از این رسوایی فرصتی به او داده شد تا پول را پس آورد. او در مه ۱۹۱۳ با ایرن گال، معلم موسیقی از طبقه متوسط ازدواج کرد. جنبش کارگری. در سال های اقامت در مدرسهٔ کُلُژوار، اندره آدی که در سال بالاتر بود را به تعلیم خصوصی بلا کون گماشته بودند و آدی او را به محافل روشن فکری چپ بوداپست معرفی کرده بود. او در ۱۹۰۲ در زمان دبیرستان وارد شد و در ۱۹۱۳ به نمایندگی کنگرهٔ حزب درآمد. در آغاز جنگ جهانی اول، بلا کون در ارتش اتریش-مجارستان ثبت نام کرد و پانزده ماه در جبهه روسیه جنگید. در اوایل ۱۹۱۶، با پیشروی روس ها به گالیسیا، اسیر و به اردوگاهی در تومسک منتقل شد. در پائیز همان سال، برای مقابله با زندگی کسالت بار زندان با چند افسر جوان دیگر گروهی را برای مطالعه و گفتگوی مارکسیستی تشکیل دادند. سال بعد کون و همکارانش که بسیاری از آنها رهبران آیندهٔ جنبش تحت حمایت بلشویکِ جمهوری شورایی مجارستان شدند، با فراکسیون بلشویک و منشویک آشنا شده و در ارتباط ماندند. این
زمان نقطهٔ شروع فعالیت انقلابیِ روسی بلا کون است. در سال های تومسک بین آوریل ۱۹۱۷ تا نوامبر ۱۹۱۸، کون بیش از بیست مقاله و تفسیر خبر در مجلهٔ کارگران سیبری، درفش انقلابو سپس در پراودا منتشر کرد. در اکتبر ۱۹۱۷ او را با چند تن دیگر از اسیران به ویلایی در تومسک منتقل کردند. بلا کون در دسامبر ۱۹۱۷ به پتروگراد و مسکو رفت که در آنجا با رهبران بلشویک و لنین آشنا شد و شاخهٔ مجاری حزب کمونیست اتحاد شوروی را در مارس ۱۹۱۸ تأسیس کرد. در نوامبر آن سال غیرقانونی به بوداپست رفت و حزب کمونیست مجارستان را با بودجهٔ مسکو تشکیل داد، خود نیز ریاست کمیتهٔ مرکزی را بر عهده گرفت. حزب کمونیست، تبلیغات ضد دولتی شدیدی را از طریق "روزنامهٔ سرخ" بر ضد سوسیال دموکرات ها و میهای کارویی، نخست وزیر آغاز کرد. این حزب اقبال زیادی در میان روشنفکرانِ به خصوص بوداپستی و طبقهٔ کارگر پیدا کرد. بلا کون توسط دولت کارویی در فوریه ۱۹۱۹ زندانی شد ولی به رهبری حزب کمونیست از درون سلول ادامه داد. جمهوری شورایی. پس از جنگ جهانی اول در ۱۶ نوامبر ۱۹۱۸ مجارستان به عنوان جمهوری خلق مجار اعلام موجودیت کرد. کشور، دستخوشِ آشوب با اقتصادی نابودشده بود و همسایه های
پیروز در جنگ نیز علاقه مند به گرفتن هرچه بیشتر از خاک تاریخی پادشاهی مجارستان بودند، در این شرایط از ۱۱ ژانویه ۱۹۱۹ میهای کارویی در مقام رئیس جمهور بر سر کار بود ولی نتوانست کشور را یکپارچه کند. او در ۲۰ مارس یادداشتی از ژنرال فِرناند ویکس دریافت کرد که ارتش مجارستان باید دشت بزرگ را ترک کند و کارویی دستور کابینهٔ جدید داد ولی خاطرنشان کرد که دولت جدید باید تنها از سوسیال دموکرات ها انتخاب شود، اما به دور از اطلاع کارویی سوسیال دموکرات ها با کمونیستها ائتلاف کرده بودند. بلا کون از زندان آزاد شد و مقام کمیسر امور خارجهٔ خلق را در دولت جدید ائتلافی کمونیست-سوسیال دمکرات به عهده گرفت. و از جمله سوسیال دموکرات هایی بودند که اتحاد با کمونیست ها را پذیرفتند و در دولت جدید نیز در منصب کمیسر آموزش و کمیسر دفاع ظاهر شدند. با کودتای بلا کون کارویی استعفا داد و جمهوری شورایی در ۲۱ مارس ۱۹۱۹ تأسیس شد و تا اول اوت همان سال برای ۱۳۳ روز ادامه یافت. بلا کون توانست با تشکیل ارتش سرخ مجارستان در برابر یادداشت ویکس مقاومت کند و نیروهای چکسلواک را تا شمال کاشّا (امروز کوشیتسه) و مرز لهستان بیرون براند. اما با تأسیس جمهوری شورا
یی اسلواکی در ۱۶ ژوئن ۱۹۱۹، برای ملی گرایان مسجل شد که دولت جدید بلا کون هیچ قصدی برای بازپس گیری سرزمین های از دست رفته ندارد، بلکه برای گسترش ایدئولوژی کمونیستی و تأسیس دیگر کشورهای کمونیستی در اروپا، منافع ملی مجارستان را قربانی می کند. به سوی غرب، نیز یک وکیل مجاری به نام مأمور شد که حزب کمونیست اتریش را با همراهی چهار هزار سرباز ارتش سرخ تشکیل دهد ولی سران حزب بازداشت شدند و ارتش سرخ هم توسط پلیس اتریش درهم شکسته شد. اما از سوی شرق رومانیایی ها چندین بار حتی تا بوداپست به مجارستان لشکر کشیدند و سرانجام نیز بلا کون وادار به استعفا شد و در اول اوت با هواپیما به وین گریخت؛ بوداپست در ۴ اوت توسط ارتش رومانی تسخیر شد. سیاست. در دورهٔ ۱۳۳ روزهٔ جمهوری شورایی اگرچه ، سوسیال دموکراتِ معتدل، به عنوان نخست وزیر رئیس شورا شد ولی قدرت دولتِ مبتنی بر ائتلاف سوسیال دموکرات ها و کمونیست ها بیشتر در دست بلا کون، کمیسر خارجی و همچنین کمونیست های تازه از شوروی برگشته، متمرکز بود. تحت رهبری کون، دولت جدید برنامه های کمونیستی اتخاذ کرد؛ به عنوان مثال حکم لغو عنوان ها و امتیازات اشراف، جدایی کامل کلیسا از سیاست، آزادی بیان م
دون، آموزش رایگان، احقاق حقوق زبانی و فرهنگی اقلیت ها و حق رأی مساوی برای طبقه کارگر (اعم از زن و مرد) به اجرا درآمد. دولت کمونیست همچنین شرکت های صنعتی، بازرگانی و کشاورزی، حمل و نقل، بانک مسکن و زمین های شخصی را ملی اعلام کرد. وحشت سرخ. برای مقابله با فعالیت های ضدانقلاب که در ژوئن صورت گرفت، بلا کون، گروه "" را تشکیل داد. تعداد قربانیان ترور پسران لنین ۵۹۰ نفر است که به ترور یا وحشت سرخ مجارستان معروف شد. اتریش و کریمه. بلا کون پس از فرار به وین که تحت تسلط حزب سوسیال دموکرات اتریش بود، زندانی و در ژوئیه ۱۹۲۰ با زندانیان اتریشی در شوروی معاوضه شد و در آنجا به حزب کمونیست اتحاد شوروی پیوست. او متصدی کمیته انقلابی منطقه ای در کریمه شد، که در طول جنگ داخلی روسیه بارها بین بلشویک ها و ارتش سفید دست به دست گشته بود. پس از شکست ارتش سفید در ۱۹۲۰ به فرماندهی ژنرال وْراندْیْل نزدیک به ۵۰٬۰۰۰ افسر، اسیر جنگی و ضد بلشویک به دستور رزالیا زِملیاچکا و بلا کون با تأیید لنین اعدام شدند. اقدام مارس در آلمان. او در مارس ۱۹۲۱ برای رهبری "قیام کارگران" به آلمان سفر کرد. پلیس در ۱۶ مارس به دستور، اتو هورزینگ فرماندار ایالت آز
اد پروس و عضو حزب سوسیال دموکرات، معادن مس مانزفیلد و کارخانه های شیمیایی در اطراف هاله را، به دلیل غارت در این مکان ها و به منظور خلع سلاح کارگران اشغال کرد. با اشغال مخفی گاه کمونیست ها در منطقهٔ هاله-مرزِبورگ، حزب کمونیست خواستار شورش مسلحانه کارگران شد ولی نتوانست حمایتی از سایر احزاب سیاسی به دست آورد و به شکست نظامی انجامید. فعالیت های نهایی و درگذشت. بین سالهای ۱۹۲۱–۱۹۳۶ بلا کون عضو کمیته اجرایی و عضو هیئت رئیسهٔ کمینترن که بالاترین مقام منتخب آن به حساب می آمد، بود. در ۱۹۳۲–۱۹۳۶ او به عنوان یکی از اعضای برجسته کمیته اجرایی کمینترن، ریاست کمیسیونی که به "کمیسیون کون" معروف شد را نیز بر عهده داشت. در این زمان او از برجسته ترین کمونیست های جهان بود. با این وجود کمیسیون تحقیقات کمینترن به نتیجه رسید که بلا کون خطاهایی جدی مرتکب شده و توصیه برای مجازات وی داد. کون متهم شده بود که برای چند سال در حزب کمونیست مجارستان، با سیاست هایی غیرقانونی و از روشهای غیرقابل قبول کارگران را با تهمت بی اعتبار می کرده است. خبر دستگیری بلا کون در ۲۹ ژوئن ۱۹۳۷ در تمام رسانه های جهان انعکاس پیدا کرد و بر اساس پروندهٔ دادگاه ن
ظامی در شوروی احتمالاً در ۳۰ نوامبر ۱۹۳۹ در زندان درگذشت. پس از دهه ها ابهام در مورد سرنوشت کون، سرانجام دولت شوروی در ۱۹۸۹ اعلام کرد، او یک سال پیشتر در ۱۹۳۸ مخفیانه در گولاگ تیرباران شده است. خانواده. میکلوش کون نوه پسری او مورخ شوروی، استاد دانشگاه و برندهٔ جایزه سچنیی است.
سامیزدات () به نشریه های زیرزمینی ای گفته می شد که در آنها مقاله های سیاسی، اخبار، رمان، شعر و کارهای توقیف شده به صورت مخفیانه منتشر می شد. بسیاری از این نشریات زیرزمینی مجموعه های غیرسیاسی بودند. آثار ادبی و داستان های کوتاه از این مسیر منتشر می شدند و به دست خواننده می رسیدند. البته مسیر انتشار این نشریه ها، منحصربه فرد بود. افراد برای انتشار این آثار از ابزار و امکانات محدود استفاده می کردند و گاهی نیز مجبور می شدند برای انتشار، از روش های رونویسی و دست نویس استفاده کنند و بعد از مطالعه آن را در اختیار دیگران بگذارند. به این ترتیب، سامیزدات ها گاهی میان افراد بارهاوبارها دست به دست می شد. پیشینه. نیکلای گلازکوف، شاعر روس، برای نخستین بار از واژهٔ سامیزدات به معنی «انتشار به دست خود» استفاده کرد. خروشچف در شوروی و دوبچک در چکسلواکی نگاهی اصلاح طلبانه به امور داشتند؛ بنابراین سیاست هایی که آن ها در فضای کشور به کار گرفتند گاهی موجب گشایش هایی در برخی فضاها می شد. همین رفتارهای سیاسی در نهایت به آنجا رسید که حوادثی مانند محاکمهٔ نویسندگان ناراضی و معاهده هلسینکی در ۱۹۷۵ گروه کوچکی را بر آن داشت تا تخلف های ر
ژیم را با استفاده از سامیزدات افشا کنند. منابع. http://qafaseh.com/report/samizdat/
هوندا آکورد (به ؛ به ) یک سری خودرو است که از سال ۱۹۷۶ تاکنون توسط شرکت هوندا ساخته می شود و بیشتر با مدل سدان شناخته شده است. این خودرو یکی از پرفروش ترین خودروهای ایالات متحده از سال ۱۹۸۹ تاکنون بوده است. نام آکورد در سراسر جهان بر روی طیف متنوعی از خودروها شامل کوپه ها، استیشن ها، هاچ بک ها و یک مدل کراس اوور استفاده شده است. این خودرو علاوه بر کسب چندین جایزه با عنوان های خودروی سال، بهترین خودرو در کلاس خود و خودروی سبز سال، از ابتدای تولید نسل اول تاکنون، در ارائه امکانات و فناوری های جدید پیشرو بوده است. از جملهٔ این فناوری ها که برخی از آن ها برای اولین بار در بازار خودرو یا در یک کلاس خاص ارائه شدند، می توان به فرمان هیدرولیک برای خودروهایی با حجم موتور کمتر از ۲ لیتر، اولین سیستم مسیریاب برای خودروها (الکترو ژیروکیتور)، ترمز ضد قفل با دیسک ترمز برای هر چهار چرخ، اولین چراغ لنزی برای خودروهای تولید شده در آمریکا، و چندین فناوری و نوآوری دیگر اشاره کرد. در دههٔ ۲۰۱۰ میلادی، و با وجود افزایش تقاضا برای خودروهای شاسی بلند در بازار خودرو، فروش خودروهای سدان کاهش چشمگیری داشت. با این حال نسل نهم هوندا آکو
رد در سال ۲۰۱۶ با فروش بیش از ۳۴۵٬۰۰۰ دستگاه در ایالات متحده، در مقایسه با مدل سی آر-وی با فروش ۳۵۷٬۳۳۵ دستگاه، آمار خوبی را نسبت به رقبای خود در این بازار به نام خود ثبت نمود. با در نظر گرفتن میانگین قیمت ۳۰٬۰۰۰ دلار برای هر دستگاه هوندا آکورد، مردم آمریکا سالانه در حدود ۱۰ میلیارد دلار برای خرید این مدل هزینه می کنند. مجموع فروش هوندا آکورد از ابتدای تولید تا سال ۱۹۸۳ به ۱ میلیون دستگاه و در سال ۱۹۹۵ به ۵ میلیون دستگاه در سراسر جهان رسید. نگاه کلی. با این که شرکت هوندا در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ و اوایل دههٔ ۱۹۷۰ میلادی با عرضهٔ مدل های ۶۰۰اس و سیویک، از بزرگ ترین صادرکنندگان خودرو به ایالات متحده بود، در سال ۱۹۷۲ جهت گسترش سهم خود از بازار خودروهای صادراتی به این کشور، طراحی یک خودروی بزرگتر با نام پروژهٔ «طراحی شماره ۶۷۱» را آغاز کرد. نام این خودرو در واقع یک واژهٔ فرانسوی به معنی «توافق» است. در آغاز، هوندا مدل آکورد را در کلاس های مختلفی به بازار عرضه می کرد و خودروهایی که همزمان با این نام در مناطق مختلف جهان فروخته می شدند، اساساً با یکدیگر متفاوت بودند. این مدل در سال ۱۹۷۶ به عنوان یک خودروی کامپکت هاچ بک به
بازار عرضه شد، اما تولید مدل هاچ بک تنها تا سال ۱۹۸۹ ادامه یافت و پس از آن آکورد تنها در انواع سدان، کوپه و استیشن واگن ساخته شد. با معرفی نسل چهارم در دههٔ ۱۹۹۰، آکورد وارد کلاس خودروهای متوسط شد و برای رقابت در بازار جهانی، با بدنه های مختلف بر روی یک شاسی مشترک عرضه شد. شرکت هوندا در زمان معرفی نسل هشتم به بازارهای آمریکای شمالی در سال ۲۰۰۷، تصمیم گرفت این خودرو را در اندازهٔ بزرگتری تولید کند. در نتیجهٔ این تصمیم، با توجه به استانداردهایی که سازمان حفاظت از محیط زیست (EPA) در کلاس بندی خودروها تعریف کرده است، آکورد از کلاس خودروهای متوسط به کلاس خودروهای بزرگ منتقل شد؛ در حالی که مدل کوپهٔ آن همچنان در دسته بندی متوسط قرار می گرفت. در سال ۲۰۱۳ نسل نهم هوندا آکورد با ابعاد خارجی کوچک تر (۳٫۴ متر مکعب (۱۱۹ فوت مکعب)) دوباره در دستهٔ خودروهای متوسط قرار گرفت. و در نهایت، نسل دهم آکورد، که از سال ۲۰۱۸ تاکنون در حال تولید است، با وجود اندکی افزایش در ابعاد بیرونی (۳٫۵ متر مکعب (۱۲۳ فوت مکعب)) نسبت به نسل قبلی، همچنان در کلاس خودروهای متوسط قرار دارد. این خودرو اولین خودروی ژاپنی تولید شده در خاک آمریکاست که ک
ارخانهٔ آن در سال ۱۹۸۲ در شهر ماریسویل در ایالت اوهایو شروع به کار کرد و به طور ویژه در ایالات متحده به موفقیت های چشمگیری دست یافت؛ که از جمله می توان به حفظ جایگاه پرفروش ترین خودروی ژاپنی برای ۱۶ سال (۱۹۸۲–۹۷)، کسب جایگاه اول فروش در میان هم رده های خودش در سال های ۱۹۹۱ و ۲۰۰۱، و فروش بیش از ۱۰ میلیون دستگاه از زمان اولین عرضه در بازار ایالات متحده اشاره کرد. بر اساس آزمایش های متعدد در سال های گذشته، هوندا آکورد به عنوان یکی از قابل اطمینان ترین خودروهای جهان شناخته شده است. این خودرو با ۳۰ بار حضور، رکورددارِ حضور در فهرست ۱۰ خودروی برتر کار اند درایور است. فروش خودروهای سدان با افزایش تقاضا برای خودروهای شاسی بلند در دههٔ ۲۰۱۰ میلادی کاهش چشمگیری داشت. با این حال، نسل نهم هوندا آکورد در سال ۲۰۱۶ با فروش بیش از ۳۴۵٬۰۰۰ دستگاه در ایالات متحده، در مقایسه با مدل سی آر-وی با فروش ۳۵۷٬۳۳۵ دستگاه، آمار خوبی را نسبت به رقبای خود در این بازار به نام خود ثبت نمود. با در نظر گرفتن میانگین قیمت ۳۰٬۰۰۰ دلار برای هر دستگاه هوندا آکورد، مردم آمریکا سالانه در حدود ۱۰ میلیارد دلار برای خرید این مدل هزینه می کنند. هوندا
آکورد از ابتدا تا به حال در ۱۱ نسل تولید شده است که عبارتند از: نسل اول (۱۹۷۶–۱۹۸۱). نسل اول هوندا آکورد ۷ مهٔ ۱۹۷۶ در قالب یک خودروی هاچ بک سه در با نیروی خروجی ، فاصلهٔ بین دو محور و وزن معرفی شد. مدل های عرضه شده در بازار ژاپن، توان خروجی داشتند. برای همگام شدن با مقررات آلاینده ها که به تازگی در ژاپن تصویب شده بود، شرکت هوندا پیشرانهٔ آکورد را به تکنولوژی سی وی سی سی مجهز کرد. آکورد با توجه به اندازهٔ متوسط و مصرف سوخت به صرفه و اقتصادی، با فروش خوبی مواجه شد و همچنین اولین خودروی سدان ژاپنی بود که به طور پیش فرض امکاناتی همچون صندلی هایی با روکش پارچه ای، دورشمار موتور، تایمر برف پاک کن و رادیوی ای ام/اف ام را داشت. در سال ۱۹۷۸ یک مدل ال ایکس به سری هاچ بک آکورد اضافه شد که دارای امکانات جدیدی همچون سامانهٔ تهویهٔ مطبوع، ساعت دیجیتال و فرمان هیدرولیک بود. تا قبل از اینکه آکورد و یک مدل دیگر از هوندا به نام پرلود وارد بازار شوند، فرمان هیدرولیک بر روی خودروهایی با حجم موتور کمتر از دو لیتر نصب نمی شد. هوندا در ۱۴ اکتبر ۱۹۷۷ (یک سال پس از عرضه در بازار ایالات متحده) یک مدل چهاردر سدان را با موتور ۱٬۵۹۹ سی