Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زباله زیست دارویی هر نوع زباله ای است که حاوی (یا دارای احتمال وجود) مواد عفونی باشد. همچنین زباله عفونی ممکن است زباله هایی باشد که از لحاظ ظاهری بتوان تشخیص داد که مبدأ آن دارویی، پزشکی یا آزمایشگاهی بوده است. زباله زیست دارویی نوعی زباله زیستی یا Biowaste است. زباله زیست دارویی می تواند مایع یا جامد باشد. از نمونه های زباله های زیست دارویی می توان به خون های دورریخته شده، تیغ ها، سوزن ها، سرنگ ها و دیگر اجسام برنده، محیط های کشت میکروبی دور ریخته شده، بانداژها و لباس های استفاده شده، دستکش های دورریخته شده و همچنین لوازم آزمایشگاهی که خواصی که ذکر شد را داشته باشند. مقابله با تهدید. آنچه که مقابله با تهدید پسماندهای دارویی را با مشکل مواجه می کند، غیرقابل شناسایی شدن و کاهش یافتن یا حذف خطرات زباله است؛ لذا باید خروجی و دفع آنها، یعنی فاضلاب مربوطه ایمن سازی گردد. برای این کار روش های زیادی وجود دارد، اما برای رسیدن به هدف باید از روش های جداسازی و امحای اینگونه زباله ها استفاده نمود. زباله های زیست دارویی اغلب سوزانده می شوند. یک زباله سوز کارآمد می تواند عوامل بیماری زا و با نفوذ را از بین ببرد، بطوریکه
مواد مضر آن در خاکستر حاصله نیز قابل تشخیص نباشد. عملیات حرارتی سوختن زباله می تواند شامل فناوری هایی مانند گازسوزی و تجزیه حرارتی با نتایج خوبی مانند بازیابی انرژی، کاهش دادن حجم زباله و نابودی تهدیدات جدی زباله ها باشند.
من مست هستم فیلمی محصول سال ۱۹۵۹ و به کارگردانی نارش سایگال است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج کاپور، مالا سینها، لیلا چیتنیس، نظیر حسین، هلن ایفای نقش کرده اند.
ابی کلنسی (؛ زادهٔ ) مدل و مجری تلویزیون اهل بریتانیا است. ابی کلنسی همسر پیتر کراوچ می باشد. همچنین وی دارنده مقام دوم مدل برتر بعدی بریتانیا در سال ۲۰۰۶ می باشد.
پی یترو پرونا (به انگلیسی: Pietro Perona) استاد مهندسی برق و محاسبات و سیستم های عصبی در موسسه فناوری کالیفرنیا و مدیر مرکز تحقیقات مهندسی بنیاد علوم ملی در مهندسی سیستم های نئومورفیک است. او به خاطر تحقیقاتش در بینایی رایانه شناخته شده است و مدیر گروه بینایی محاسباتی کالتک است. بیوگرافی دانشگاهی. پرونا دکترای مهندسی برق را با درجه عالی از دانشگاه پادوا در سال ۱۹۸۵ و دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در سال ۱۹۹۰ دریافت کرد. عنوان پایان نامه او «"پیدا کردن مرزهای بافت و روشنایی در تصاویر"» و استاد راهنمای او جیتندرا مالیک بود. در سال ۱۹۹۰، او عضو پسادکتری در مؤسسه بین المللی علوم رایانه در برکلی بود. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۱، او عضو پسادکتری در موسسه فناوری ماساچوست در آزمایشگاه سیستم اطلاعات و تصمیم گیری بود. او از سال ۱۹۹۱ در دانشکده مؤسسه فناوری کالیفرنیا بوده است و در سال ۲۰۰۸ او به نام آلن پکت استاد شد. پژوهش. تحقیق پرونا بر جنبه های محاسباتی دید و یادگیری تمرکز دارد. او توسعه معادله دیفرانسیل انحصاری، یک معادله دیفرانسیل دیفرانسیل جزئی است که باعث کاهش سر و صدا در تصاویر در حالی که افزایش مرزهای منطقه
. او در حال حاضر در تشخیص بصری و در تجزیه و تحلیل بصری از رفتار علاقه مند است. پروونا و سرگ Belongie منجر به پروژه Visipedia، که تسهیل تحقیقات در مورد ارائه بصری دانش، جستجوی بصری، و سیستم های یادگیری ماشین در انسان است. پرونا پیشگام مطالعه طبقه بندی بصری (از جمله انتشار مجموعه Caltech 101) بود که جایزه Longuet-Higgins را در سال ۲۰۱۳ دریافت کرد. او همچنین دریافت کننده جایزه Koenderink 2010 برای مشارکت های اساسی در دیدگاه رایانه، کنفرانس رایانه رایانه ای ۲۰۰۳ و جایزه بهترین مقاله برای تشخیص الگو و یک جایزه تحقیقاتی ریاست جمهوری سال ۱۹۹۶ در NSF است. پوشش رسانه ای. گفتارها یا تحقیقات پرونا در رسانه های مختلف ملی، از جمله نیویورک تایمز، علوم روز جمعه، نیویورکر و لس آنجلس تایمز بازتاب داشته است. در سال ۲۰۰۳، پرونا و استفن نولین نمایشگاه هنر NEURO را برگزار کردند که هنرمندان و دانشمندان معاصر را برای بررسی مهندسی نئومورفیک گرد هم آورد.
نقش برجسته های شاپور یکم، به مجموعه نقش برجسته هایی گفته می شود که در زمان شاپور یکم، شاهنشاه ساسانی و به دلایل مختلف از جمله شکست امپراتوری روم، ساخته شده اند. در زمان شاپور اول سه امپراتور روم به ایران تاخت آوردند. نخستین آن ها گوردیانوس جوان بود که در سال ۲۴۲ میلادی کشته شد. دیگری فیلیپ عرب بود که در برابر شاپور ناچار به تسلیم شد و پذیرفت که سالیانه به ساسانیان برای حملات پی درپی ای که به آنجا نموده و خساراتی که وارد کرده بود، باج بپردازد. در پایان والرین بود که در سال ۲۶۰ میلادی با ۷۰ هزار سرباز و سناتور رومی اسیر ساسانیان شد. در همین راستا شاپور دستور داد تا سنگ تراشان سنگ نگاره های متعدد و باشکوهی را با دقت و هنرمندی خیره کننده در گذرگاه های اصلی و شاهراه های عبور و مرور قشون و مردم کنده کاری نموده و با ظرافت رویدادهای مهم تاریخی دوران حکومت قدرتمند خویش را بر دل صخره های محکم کوه حک نمایند، تا مردم آن دوران از این فتوحات و دستاوردهای ساسانیان آگاه شده و از آن پند بگیرند. نقش برجسته دارابگرد. در چهار کیلومتری جنوب داراب در دامنه کوهی به نام «پهنا»، نقش برجسته ای از دوران ساسانیان وجود دارد. در این نقش،
شاپور یکم سوار بر اسب در میان سنگ نگاره به گونه تمام رخ دیده می شود و سه امپراتور رومی در جلوی او قرار دارند. این نگاره در بالای چشمه آب و برکه ای پر از نی قرار دارد. این نگاره ۹٫۱۰ در ۵٫۴۰ متر است. در این نگاره شاپور تاجی شبیه تاج پدرش اردشیر اول بر سر دارد. دست چپ شاپور بر سر والرین است و در دست راستش چیزی مسطح و چهارگوش دارد. اسب به زیبایی تمام توسط هنرمند حجاری شده است. زیر پای اسب گوردیان سوم افتاده است، که در سن ۱۹ سالگی در میشه در کرانه فرات کشته شد. در این نگاره نیز به اقتضای سن کم او بدون ریش است. پشت سر شاپور ۱۸ شخص بلندپایه ایرانی ایستاده اند. سمت راست شاه یعنی مقابل او، رومی ها هستند که با نگرانی به شاپور نگاه می کنند. قیصر دیگری به سوی شاپور می شتابد و دست های خود را ملتمسانه به سوی شاپور دراز کرده، فیلیپ عرب است که پس از مرگ گوردیان، صلح را به مبلغ نیم میلیون دینار از شاپور خریداری کرد. نقش برجسته دارابگرد از جمله بحث برانگیزترین نقوش برجسته دوره ساسانی به شمار می آید که دارای چندین نظریه است: نقش برجسته اول پیروزی شاپور اول بر رومیان و دیهیم ستانی از اهورامزدا. این سنگ نگاره با ۹٫۲۰ متر پهنا و
۵٫۵۰ متر بلندی به شدت آسیب دیده است. دو اتفاق مهم زمان شاپور یعنی آیین دیهیم ستانی او از اهورامزدا و جریان پیروزی او بر امپراتور روم را در هم بافته است. در این نقشه برجسته شاپور یکم (راست) در حال گرفتن دیهم شاهی از اهورامزدا (چپ) است. در زیر پای اسب شاپور جسد گوردیان سوم، و در زیر پای اسب اهورامزدا جسد اهریمن مشاهده می شود. شخصی زانو زده به حالت ملتمسانه جلوی شاپور نقش بسته است که فیلیپ عرب، امپراتور روم بوده که درخواست صلح از شاپور را دارد. این نقش برجسته به مرور زمان آسیب های فراوانی دیده است. در زیر سم اسب اهورامزدا، اهریمن قرار دارد و در زیر سم اسب شاپور به گفته مک درموت، گوردیان سوم. گوردیان جوان در آن هنگام تازه ۱۹ ساله بود. هماهنگ با این سن، در همه نگاره های شاپور که جسد گوردیان به زیر پای اسب شاهنشاه افتاده است، بدون ریش به تصویر کشیده شده. گوردیان در این نقش برجسته به زحمت قابل شناسایی است زیرا آسیب های بسیاری دیده است. اما دربارهٔ فرد زانو زده دو نظریه وجود دارد: نقش برجسته دوم پیروزی شاپور یکم و دشمنان رومی. سنگ نگاره دیگری به پهنای ۱۲٫۴۰ متر و ارتفاع ۴٫۶۹ متر در بیشاپور از شاپور به یادگار مانده اس
ت. در این نگاره شاپور سوار بر اسب است. جسد گوردیان، با نوار برگ غار در پیرامون سر، زیر پاهای اسب افتاده است. شاپور با دست راست والرین را گرفته است و امپراتور با توجه به سنت دربار ایران، دست ها را در آستین پنهان کرده است. فلیپ عرب نیز ملتمسانه جلو شاپور زانو زده و باز هم مسلح است و شمشیر رومی خود را از حمایل بازوی چپ آویخته است و شنل شال مانند و موّاج خود را بر دوش دارد. یافتن سبب رفتار متفاوت شاپور با والرین و فیلیپ آسان است. فلیپ عرب در سال ۲۴۴ میلادی با پرداخت غرامت به شاپور با او پیمان صلح بست، اما والرین در حال نبرد با او دستگیر شد. نفری که درست پشت سر والرین ایستاده است و ساعد و مچ دست چپش را با خونسردی به دسته شمشیر تکیه داده است، به سه دلیل باید هرمزد اردشیر ولیعهد شاپور بوده باشد. ریش او درباری است، دست راست را به نشانه احترام بلند نکرده است و سوم اینکه نوار ویژه فرمانروایی در پشت گردن او مواج است. نفر سمت راست که هیئتی فاخر هر دو دست را به نشانه احترام بلند کرده است، نیز می تواند شاپور بیدخش باشد. همان کسی که در نگاره داراب با ارابه جنگی، امپراطوران اسیر را به حضور شاه آورده بود. با این تفاوت که در ا
ینجا از ارابه خبری نیست. فرشتهٔ شناوری نیز در بالای سر شاپور در حال دادن دیهیم شاهی به اوست. به گمان در طرح مجلس های جانبی پیرامون این نگاره بزرگ از طرح نگاره هایی که به صورت ردیف هایی مطبق در پلکان آپادانا در تخت جمشید آمده اند استفاده شده است. در دو سوی نگارهٔ شاپور با مهمانان اسیر، مجلس هایی نیز در چهار ردیف مطبق کنده شده است، که در آن ها بلندپایگان ساسانی، اسیران رومی و حاملان غنیمت های جنگی، هر یک به طور جداگانه به نمایش درآمده اند. نقشه برجسته سوم شاپور یکم و دشمنان رومی. این سنگ نگاره با ۱۱ متر طول و ۴٫۲۰ متر ارتفاع، در کرانه سمت راست رودخانه در بیشاپور قرار دارد. گوردیان سوم در زیر اسب شاپور به چشم می خورد. در اینجا هنرمند سنگ تراش دست های گوردیان را به صورتی طبیعی آکنده از بدبختی به نمایش گذاشته است. در این سنگ نگاره، فیلیپ عرب به زانو درآمده، ملتمسانه تر دیده می شود و والرین، دست در دست ایستاده کنار شاپور (که به احتمال زیاد در اسارت ساسانیان درگذشت) تعجب آور است. زیرا در این سنگ نگاره فیلیپ عرب به پرداخت باج تحمیل شده به حالت زانوزده نقش بسته ولی والرین که به اسارت درآمده ایستاده است، که احتمالاً شا
پور از به نقش بستن والرین به حالت زانوزده خودداری کرده است. ولیعهد هرمزد اردشیر و شاپور بیدخش نایب السلطنه شاپور در کنار هم قرار دارند و بیدخش در حالی که دست چپ خود را بر شمشیر دارد با دست راست خود حلقه پیروزی را به شاپور تقدیم می کند. این صحنه را می توان یکی از کارهای هنری بسیار موفق دوره ساسانی به شمار آورد. این نگاره که ساختار و هنجار هنری سرزنده متفاوتی دارد و یکی از پرچهره ترین و پرکارترین نگاره های دوره ساسانی است، آسیب فراوانی از گذشت زمان دیده است. نقشه برجسته شاپور یکم و امپراتوران روم. سنگ نگاره پیروزی شاپور بر امپراتوران روم، در سه کیلومتری شمال تخت جمشید و در ده متری شرق آرامگاه داریوش بزرگ قرار گرفته و حدود ۱۱ متر طول و ۵ متر عرض دارد. این سنگ نگاره صحنهٔ اسارت والرین و درخواست صلح فیلیپ عرب را نشان می دهد که به دستور شاپور اول در حدود سال ۲۶۲ میلادی تراشیده شده است. این نقش سه برابر اندازهٔ طبیعی است و از حیث دقت در جزئیات و ظریف کاری یکی از بهترین نقش های دورهٔ ساسانی است و مشخص است که از روی طبیعت ساخته شده؛ زیرا حتی لباس والرین درست مطابق جامه های رومی های آن زمان است. شاپور بر اسب بسیار زیبا
یی سوار است و تاج کروی بزرگی که به صورت بسیار برجسته کنده کاری شده است، بر سر دارد که در سکه های او هم دیده می شود و نوارهایی از پشت سرش آویزان است و نیز بالاپوشی در پشت سر او هست و شلوار گشادی بر تن دارد. نوارهای شاهی از کفش های شاپور آویخته و چین و شکن لباسش بسیار دلپذیر نموده شده است. شمشیر راست و بلند شاپور در نیام است و وی دست چپ را بر دسته آن نهاده، و دست راست را دراز کرده، مچ در آستین نهفته یک رومی بر پای ایستاده را گرفته است. در پشت سر شاپور کرتیر ایستاده است. احتمالاً تصویر او در زمان بهرام دوم در حدود سال ۲۸۰ میلادی به نگاره شاپور اضافه شده است. سنگ نگاره و نبشته را به دستور کرتیر موبد موبدان کنده اند. در این نگاره وی انگشت سبابهٔ دست راست را به نشانهٔ ستایش به سوی شاپور دراز کرده است و حالت احترام به خود گرفته، در پایین تنهٔ کرتیر، سنگ نوشته ای به خط و زبان فارسی میانه کنده اند که بسیار آسیب دیده است. اسب شاپور زین و برگ آراسته دارد و دُمش گره خورده و نوار بلند و پرچین و شکنی از آن آویخته است. اسب اندازه ای تقریباً طبیعی دارد و پای راست را خم کرده و حالت درنگ به خود گرفته است. پیش روی اسب، مردی در
جامهٔ رومی زانوی چپ را بر زمین نهاده است و زانوی راست را خم ساخته و دست ها را به حالت التماس به جانب شاهنشاه دراز کرده است؛ این شخص میان سال است و ریش کوتاه و مجعدی دارد و جامه اش ردای امپراتوری رومی (توگا) می باشد و بر سرش تاجی از برگ درخت غار دارد، که امپراطوران بر سر می نهادند و مشابه دیهیم امپراتوری است. او شمشیر نیام شده ای به کمر آویخته که دسته اش حالت صلیب دارد. کنار این رومی زانوزده، یک نفر دیگر رو به شاهنشاه ایستاده که بی ریش است. اما دیهیمی از برگ غار بر سر دارد و نوار کوچکی پشت سرش افشان شده و شمشیری از کمر آویخته است و دستش در آستین سر دوخته مخفی گردیده و مچ چپش را شاپور گرفته است. هر دوی این افراد، رومی هستند و از ردای امپراتوری و تاج برگ غار آن ها پیداست که امپراتور می باشند. ولی در مورد هویت آن ها بحث بسیار شده است. تا سال ۱۹۵۴ همه می گفتند آنکه زانو زده، والرین است که از شاه امان می خواهد و آنکه ایستاده، کردیاس نامی از اهالی سوریه است که گفته اند شاپور او را به امپراتوری انتخاب کرد. اما در آن سال مک درموت این فرضیه را رد کرد و گیرشمن و برخی دیگر نیز با وی هم آواز شدند. مک درموت متوجه شد که کرد
یاس اصلاً در تاریخ جنگ های شاپور که خودش بر کعبه زرتشت نقد کرده است نیامده و هیچ سکه ای از او در دست نیست و چنین شخصی در تاریخ روم به امپراتوری شناخته نمی باشد. زمان روی دادن درگیری میان شاپور و والرین محل اختلاف است و تاریخ دانان به سال ۲۵۸، ۲۵۹ و حتی ۲۶۰ میلادی اشاره کرده اند. از سوی دیگر، شاپور در شرح جنگ هایش از سه امپراتور رومی نام می برد: گردیان جوان که کشته شد، فیلیپ عرب که به درخواست صلح آمده و پانصد هزار سکهٔ زرین باج داد و والرین که گرفتار شده و در نقوش شاپور هم سه امپراتور را نموده اند؛ امپراتوری جوان که زیر پای اسب شاپور به خاک افتاده (در دارابگرد و بیشاپور) و بنابراین گردیان است؛ امپراطوری که مچ دستش را شاپور گرفته و بنا بر رسم کهن، گرفتن مچ دست علامت اسارت بوده همان والرین می باشد. چیزی که استدلال مک درموت را تأیید می کرد این بود که سکه های والرین او را بی ریش نشان می دهد و فرد ایستاده که شاپور مچش را گرفته (اسیرش کرده) نیز بی ریش است، در حالی که سکه های فیلیپ عرب او را با ریش کوتاه و مجعدی می نمایند و آنکه در پیش شاپور زانو زده نیز درست همین نوع ریش را دارد. افزون بر آن، گردن والرین روی سکه ها
بسیار ستبر است و فرد ایستاده از کنار اسب شاه نیز گردن ستبر دارد. نظریه مک درمونت توسط والتر هینتس، ژان گاژه، هوبرتوس فون گال و مانفرد راین، رد شده است. آن ها قیصر زانو زده را والرین و قیصر ایستاده را فیلیپ عرب می دانند. در رد نظر مک درموت این دلایل آورده شده است: یوحنا مالالاس مورخ بیزانسی حتی می گوید که والرین ریشی انبوه داشته است. به این ترتیب همان گونه که از پیش معمول بود برای این که قیصر ملتمس در نگاره های شاپور را والرین بخوانیم، مانعی نیست.
هتل ایمپریال () یک هتل پنج ستاره در توکیو، ژاپن است. این هتل در ۱۲ دسامبر ۱۸۸۷ بنیان گذاری شده و ساختمان کنونی آن در ۱۰ مارس ۱۹۷۰ با ۱۷ طبقه و ۷۷۲ اتاق تأسیس شده است.
عبدالله عامری الحسینی (زادهٔ ۱۳۰۱ تهران – درگذشتهٔ ۲۰ مهر ۱۳۹۶ در گوهردشت کرج) نقاش نوگرای ایران بود. زندگی نامه. عبدالله عامری سال ۱۳۰۱ خورشیدی در محله امام زاده یحیی تهران در یک خانواده مذهبی متولد شد و از همان کودکی به نقاشی می پرداخت. او دیپلم نقاشی خود را در هنرستان کمال الملک به پایان رساند و سپس به دانشکده هنرهای زیبا رفت. عامری الحسینی به همراه محمود جوادی پور و احمد اسفندیاری از نخستین فارغ التحصیلان دانشکده هنرهای زیبا بودند که شیوه جدیدی در نگرش نقاشی آن زمان به وجود آورده بودند. وی در طول تحصیل با نوگرایی در نقاشی و مکتب هایی چون امپرسیونیسم و پست امپرسیونیسم آشنا شد و سپس با کسب تجربه این راه را ادامه داد. پس از فارغ التحصیلی با گرایش های دیگری چون کوبیسم، نقاشی انتزاعی و نیمه انتزاعی، سورئالیسم آشنا شد.&lt;br&gt; وی همچنین به هنر ایرانی توجه داشت. با این همه تنوع در سبک ها و نقاشی های او تمامی آثار وی از عشق به طبیعت و مفهوم گرایی پیروی می کند. او در آثار خود از رنگ های روشن و درخشان که انعکاس خلوص و پاکی و بهره گیری از نگارگری ایرانی بود استفاده می کرد. وی در سال ۱۳۴۱ نمایشگاهی در تالار فرهنگ ب
رگزار کرد و پس از آن در سال ۱۳۵۶ نمایشگاه دیگری برگزار کرد. عامری از جمله هنرمندانی بود که متأسفانه مورد بی مهری اصحاب رسانه و هنر قرار گرفت. با انتشار کتاب پیشگامان نقاشی معاصر ایران (نشر هنر ایران، ۱۳۷۶) توسط جواد مجابی این هنرمند به نسل های بعدی معرفی شد. در سال ۱۳۸۶ متأسفانه در بسیاری از خبرگزاری ها خبر درگذشت ایشان درج شد. وی سرانجام در ۲۰ مهرماه ۱۳۹۶ درگذشت.
سعود السنعوسی (به عربی: سعود السنعوسی)، (۱۹۸۱ - ) رمان نویس و روزنامه نگار عرب کویتی است. رمان نخست او به نام "زندانی آینه ها" (۲۰۱۰) جایزهٔ لیلا عثمان را از آن خود کرد. داستان کوتاه "بونسای و پیرمرد" او در سال ۲۰۱۱ برندهٔ مسابقه ای شد که توسط مجلهٔ العربی و بی بی سی عربی ترتیب داده شده بود. رمان ساقهٔ بامبو که از منظر پسری دورگه با والدین کویتی و فیلیپینی نوشته شده که برای یافتن جایی در هر یک از دو کشور مبارزه می کند، که موفق شد جایزهٔ بین المللی داستان عربی را در سال ۲۰۱۳ به دست بیاورد. سنعوسی برای ایرانیان نویسنده ناشناخته ای نیست زیرا تا کنون سه کتاب وی به فارسی برگردانده شده است. نخستین کتاب ترجمه شده سعود سنعوسی به فارسی «ساقه البامبو» نام دارد که یک بار در سال 1393 به نام «ساقه بامبو» با ترجمه مریم اکبری و عزیز طهماسبی توسط انتشارات نیلوفر چاپ شد، بار دوم، در سال 1394 به نام «در آغوش آب» با ترجمه سمیه صادقی توسط انتشارات لوح فکر انتشار یافت و در سال 1395 برای سومین بار به قلم روح الله رحیمی به نام «ساقه بامبو» به فارسی برگردانده شد و توسط نشر بوتیمار مشهد به چاپ رسید. «ناقه الصالحه» کتاب دیگری از این ن
ویسنده است که تحت عنوان «ماده شتر صالحه» به دست ناهید پورصدامی به فارسی درآمد و در سال 1401 توسط نشر پیله روانه بازار کتاب ایران گردید. سومین کتاب وی «حمام الدار» نام دارد که توسط مسلم زارع مطلق به فارسی درآمده و در سال 1403 خورشیدی توسط نشر میعاد اندیشه روانه بازار شده است. سعود السنعوسی در کویت زندگی می کند و در روزنامهٔ القبس می نویسد.
سرواریکس (به انگلیسی:Cervarix) نوعی واکسن است که برای جلوگیری از عفونت ناشی از سرطان ویروس اچ پی وی پاپیلومای انسانی (HPV) کاربرد دارد. این واکسن برای جلوگیری از عفونت ناشی از دو نوع خطرناک این ویروس یعنی انواع 18 و 16 HPV تولید شده است، این دو نوع ویروس عامل حدود ۷۰٪ موارد سرطان دهانه رحم است. همچنین این نوع ویروس ها باعث ایجاد سرطان گردن رحم، ناحیه تناسلی، نئوپلازی داخل صفاق و آدنوکارسینوما می شوند. به علاوه این واکسن می تواند در مدت زمان طولانی موجب افزایش قدرت سیستم ایمنی بدن شود. واکسن Cervarix را می توان به عنوان جایگزین واکسن گارداسیل (Gardasil) معرفی نمود. واکسن سرواریکس ساخت شرکت گلاکسواسمیت کلاین، یک شرکت داروسازی چند ملیتی انگلیسی است که مقر آن در برنتفورد لندن است. مؤسسه ملی سرطان در آمریکا اعلام کرده که این واکسن برای دختران و پسران ۱۰ تا ۲۵ سال قابل استفاده است، البته می توان این واکسن را تا قبل از سن ۴۵ سالگی نیز تزریق نمود. دستور تزریق واکسن. واکسیناسیون با Cervarix شامل تزریق ۳ دوز ۰٫۵ میلی لیتری از این واکسن است که واکسن دوم در فاصله یک ماه و واکسن سوم در فاصله شش ماه تزریق می شود. محل تزریق
این واکسن معمولاً بازو است. محدودیت اثربخشی. یکی از معایب واکسن سرواریکس محافظت محدود است. زیرا این واکسن تنها شامل دو نوع ویروس HPV 16 و ۱۸ بوده و در برابر سایر انواع این ویروس ها محافظتی ایجاد نمی کند؛ بنابراین توصیه می شود زنانی که واکسینه شده اند، همچنان به روش های غربالگری سرطان بپردازند. واکسن جدیدتر HPV توسط شرکت گلاکسواسمیت کلاین در حال توسعه بود اما در سال ۲۰۲۴ این شرکت اعلام کرد که توسعه آن را به دلیل تمرکز بر روی فناوری های متمایز خود متوقف کرده است. محافظت متقاطع. طبق مطالعات انجام شده درباره سرواریکس، این واکسن علاوه بر سویه های ۱۶ و ۱۸ موجود در واکسن، علیه سایر سویه های سرطان زا از جمله ۳۱، ۳۳ و ۴۵ ایمنی زایی و محافظت بیشتری نسبت به گارداسیل ۴ در برابر ایجاد بافت پیش سرطانی نئوپلازی درون اپیتلیومی دهانه رحم با گرید ۲ و بیشتر ایجاد میکند. همچنین برای سرواریکس علیه سویه های ۵۱، ۵۲ و ۵۶ نیز محافظت متقاطع مشاهده شده است. عوارض جانبی. شایع ترین اثرات جانبی موضعی در کمتر از ۲۰٪ بیماران درد، قرمزی و تورم در محل تزریق است. همچنین شایعترین عوارض جانبی غیر معمول شامل خستگی، سردرد، درد عضلانی (میالژی)، عل
ائم گوارشی و درد مفاصل (آرترالژی) می باشد. در نظر داشته باشید لاتکس موجود در سرنگ های واکسیناسیون ممکن است موجب واکنش های آلرژیک در افراد حساس به لاتکس شود.
بازگشت به آینده یک بازی ویدئویی است که در سبک ماجراجویی گرافیکی توسط تل تیل گیمز ساخته و منتشر شده است. این بازی در سال ۲۰۱۰ با موتور ابزار تل تیل مخصوص شرکت سازنده ساخته شده است. کار آهنگ سازی این بازی نیز بر عهدهٔ جارد امرسون-جانسون بوده است.
دبیرستان کوندورسه نام مدرسه ای است که در سال ۱۸۰۳ تأسیس شد و در منطقه ۹ پاریس واقع است. از زمان تأسیس و در دوره های گوناگون سیاسی، نام های مختلف بر روی آن گذارده اند ولی امروزه با نام مارکی دو کندورسه فیلسوف و ریاضیدان فرانسوی شناخته شده است. بزرگانی چون آنری برگسون، کلود لوی-استروس، مارسل پروست و پل ورلن در این مدرسه تحصیل کرده اند. تعدادی از دبیران مشهور این دبیرستان عبارتند از: ژان بوفره، ژان-ماری گویو، ژان-پل سارتر و استفان مالارمه.
جام باشگاه های تهران ۱۳۴۱ دوره ای از مسابقات جام باشگاه های تهران بود که در آذر ماه سال ۱۳۴۱ با حضور ۱۲ تیم آغاز شد و تا اوایل بهمن ماه ادامه داشت. در این فصل از بازیهای قهرمانی تهران تیم فوتبال تاج با کسب ۲۰ امتیاز موفق به کسب عنوان قهرمانی شد. نتایج کلی فصل. نتایج کلی تیم ها در فصل به این شرح است: منبع
آچمز یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی مهرداد خوشبخت و نویسندگی سعید فرهادی است که از ۲۲ تیر تا ۲۸ مرداد ۱۳۹۸ از شبکه سه سیما پخش شده است. داستان. در خلاصه داستان مجموعه تلویزیونی «آچمز» آمده است: مصیب پس از چهل و پنج سال می فهمد که تنها فرزند خانواده نبوده است. وی برای پیدا کردن گمشده سالیان دور مادرش، راهی تهران می شود، اما خودش هم گمشده بزرگ تری دارد؛ عزت و احترام! مصیب مجبور است بین این دو گمشده یکی را انتخاب کند و همین داستان های پیچیده ای برایش به وجود می آورد که او را تبدیل به انسانی دیگر می کند. خواننده تیتراژ. موسیقی تیتراژ مجموعهٔ تلویزیونی آچمز کاری از گروه دال با صدای امین هدایتی و شعر غزل مهدوی می باشد
بمباردیه سی آرجی یک خانواده از جت های منطقه ای تولید شده توسط شرکت بمباردیه ایروسپیس است. شرکت بمباردیه مدعی است که این خانواده از هواپیماهایش موفق ترین جت های منطقه ای در جهان است. تا اکتبر ۲۰۱۸، ۱۸۰۰ فروند از انواع مختلف سی آرجی تحویل شرکت های هواپیمایی شده است. مدل ها. این خانواده هواپیما شامل مدل های زیر است: نکات. در کانادا به این هواپیما جت منطقه ای (Jet Regional) هم گفته می شود.
آبشار آینه رود در فاصله یک کیلومتری شمال شرقی شهر دماوند در نزدیکی محلهٔ روح افزا قرار گرفته است و یکی از جاذبه های گردشگری شهرستان دماوند و استان تهران است.
یک دروگر علوفه (همچنین دروگر سیلاژ یا چاپر نیز خوانده می شود) یک ماشین کشاورزی است که گیاهان علوفه ای را برای ساخت سیلاژ برداشت می کند. سیلاژ، از گندمیان، ذرت یا هر گیاه دیگری است که به قطعات کوچک تقسیم شده و در یک سیلو یا کیسه های سیلاژ فشرده شده است. سپس سیلوها برای تهیه خوراک دام مورد تخمیر قرار می گیرند. هِیلاژ فرایند مشابهی برای سیلو است اما با استفاده از گندمیان که خشک شده باشد.
لایهٔ کنلی-هِوی ساید یا لایهٔ سنگین که لایهٔ E هم نامیده می شود، ()، لایه ای از گاز یونیده ای است که تقریباً ۹۰ تا ۱۵۰ کیلومتر (۵۶ و ۹۳ مایل) از زمین - یکی از چند لایه در یونوسفر زمین است. این لایه که به عنوان منطقهٔ E نیز شناخته می شود بازتاب دهندهٔ موج های رادیویی متوسط است. به دلیل وجود این لایهٔ بازتابنده، امواج رادیویی زمینی می توانند پیوسته به دور افق به زمین برگردانده شوند و زمین را ترک نکنند. این تکنیک انتشار "skywave" یا "skip" از دههٔ ۱۹۲۰ برای ارتباط های رادیویی دور، تا فاصله های بین قاره ای استفاده شده است. کارایی این پدیده همیشه یکسان نیست و در ساعت های شبانه روز متفاوت است. «روز بودن» انتشار موج های رادیویی را محدود می کند؛ در طول روز سمت زمین، بادهای خورشیدی، یونوسفر و "لایهٔ کنلی-هِوی ساید" را می فشارد و به سطح زمین نزدیک تر می کند، در نتیجه، دامنه ای که موج های رادیویی می توانند با انعکاس حرکت کنند، به شدت کاهش می یابد. وارونهٔ آن، در شب پیش می آید: پدیدهٔ «رو-پشت به باد» (lee). میزان تأثیر آن بیشتر وابسته به تأثیر فصلی و میزان فعالیت خورشید است. این لایه به نام های پیش بینی کنندگان آن؛ آرتور
ادوین کنلی و الیور هِوی ساید، نام گذاری شده است. تاریخچهٔ کشف. وجود چنین پدیده ای در سال ۱۹۰۲ به طور مستقل و تقریباً هم زمان توسط مهندس برق آمریکایی آرتور ادوین کنلی (۱۹۳۹–۱۸۶۱) و فیزیک دان انگلیسی الیور هویی ساید (۱۸۵۰–۱۹۲۵)؛ به عنوان توضیحی برای انتشار موج های رادیویی فراتر از افق، که گولیلمو مارکونی در سال ۱۹۰۱ مشاهده کرده بود، پیش بینی شد. با این حال، تا سال ۱۹۲۴، که دانشمند اهل بریتانیا ادوارد ویکتور اپلتون وجود آن نشان داده شد زمان برد و او جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۴۷ را به همین مناسبت دریافت کرد. فیزیک دانان به دلیل بسیار خوبی که داشتند، در برابر ایدهٔ وجود «لایهٔ بازتابنده» مقاومت می کردند و آن نیاز به بازتاب کلی داخلی، که آن هم به نوبهٔ خود، نیاز به سرعت نور در یونوسفر، بیشتر از اتمسفر در زیر آن داشت، بود. از آن جا که سرعت در لایهٔ اتمسفر زیر اساساً همان سرعت نور در یک خلأ ("c") است، دانشمندان نمی خواستند باور کنند که سرعت در یونوسفر می تواند از آن بالاتر باشد. با این وجود، مارکونی سیگنال هایی که در انگلستان پخش شده بودند را، در نیوفاندلند دریافت کرده بود؛ بنابراین بایستی مکانیسمی در کار باشد که توانس
ته این انتقال به این دوری را امکان پذیر کرده باشد. این معما با کشف این که دو سرعت نور؛ یکی سرعت فاز نور و دیگری سرعت گروهی آن، وجود دارد. سرعت فاز می تواند در واقع می تواند از c بیشتر باشد، اما سرعت گروه؛ که قادر به حمل و انتقال اطلاعات است، بر پایهٔ نسبیت خاص، نمی تواند از c بیشتر باشد. سرعت فاز برای امواج رادیویی در یونوسفر در حقیقت بیشتر از c است و بازتاب کل داخلی را ممکن می سازد و بنابراین یونوسفر می تواند موج های رادیویی را بازتاب دهد. این میانگین هندسی "سرعت فاز" و "سرعت گروه" است که نمی تواند بیش از c باشد، بنابراین وقتی سرعت فاز بالاتر از c است، سرعت گروه باید زیر آن باشد. نام. در سال ۱۹۱۰، ویلیام اکسل نام لایهٔ هوی ساید "Heaviside Layer" را برای لایهٔ بازتابنده رادیویی در اتمسفر بالا پیشنهاد کرد.
دروگر پنبه یک ماشین کشاورزی است که به طور خودکار برداشت گیاه پنبه را انجام می دهد که زمان برداشت را کاهش و بهره وری را افزایش می دهد.