Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دولت فدراسیون روسیه طی دهه گذشته پیشرفت چشمگیری در این زمینه داشته است. تعداد قربانیان قاچاق کودکان در روسیه کاهش پیدا کرده است. کارشناسان علت این موضوع را در تحقیقات تهاجمی پلیس و هم کاری روسیه با نیروهای انتظامی خارجی می دانند. موضع گیری ها. دفتر نظارت و مبارزه با قاچاق انسان در وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، روسیه را در سال ۲۰۱۷ در رده سوم "Tier3" کشورهای (مبارزه با قاچاق انسان) قرار داد. در گزارشی که توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده در سال ۲۰۱۰ گردیده، اشاره شده که برای اینکه روسیه از رده تثبیت شده ۳ خارج شود، باید کار بیشتری انجام دهد.
کریستینا شوانیتس (؛ زادهٔ ) پرتاب گر وزنه اهل آلمان شرقی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۵ مدال نقره شده است.
ماریا آباکومووا (؛ زادهٔ ) پرتاب گر نیزه اهل روسیه است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
میکرو-اینورتر خورشیدی یا به اختصار میکرو-اینورتر، یک وسیله با کاربری آسان است که در صنعت خورشیدی ("فتوولتاییک") استفاده می شود و وظیفه آن تبدیل "جریان مستقیم" (DC) تولید شده توسط یک ماژول خورشیدی به جریان متناوب (AC) است. میکرو-اینورترها در تقابل هستند با انواع رشته ای مرسوم و اینورترهای خورشیدی مرکزی که در آن ها، یک اینورتر به چندین پنل خورشیدی متصل شده است. خروجی چندین میکرو-اینورتر می توانند با هم ترکیب شوند و اغلب برای تغذیه به "شبکه برق" متصل گردد. میکرو-اینورترها نسبت به اینورترهای قدیمی تر مرسوم، چندین مزیت دارند. مزیت اصلی آنها است که پنل ها را به صورت الکتریکی از هم ایزوله و مجزا می کنند؛ بنابراین وجود مقدار کمی سایه، گرد و خاک یا برف روی هر ماژول خورشیدی، یا حتی خرابی کامل آن، خروجی کل آرایه را یکباره و بدون تناسب کاهش نمی دهد. هر میکرو-اینورتر با انجام عملیات "ردیابی نقطه حداکثر توان" یا MPPT برای ماژول متصل شده به آن، به توان بهینه منجر می شود. سادگی در طراحی سیستم، نیاز به سیم های با جریان پایین، مدیریت ساده و امنیت اضافه شده، دیگر مواردی می باشد که با ظهور میکرو-اینورترها بدست آمده است. عیب اساس
ی میکرو-اینورتر این است که نسبت به توان معادل یک اینورتر مرکزی، هزینه اولیه تجهیزات بالاتری دارد. دلیل این امر این است که هر اینورتر نیاز دارد که در همسایگی پنل نصب شود (معمولاً در سقف) که این امر نگهداری آنها را سخت تر کرده و جابجایی و برداشتن آنها را پرهزینه تر می کند. بعضی از سازندگان این مشکلات را با پنل های همراه با میکرو-اینورتر داخلی پاسخ داده اند. یک میکرو-اینورتر اغلب طول عمر بیشتری نسبت به اینورتر مرکزی دارد که نیاز به جایگزینی آن در طی طول عمر پنلهای خورشیدی وجود دارد؛ بنابراین عیب مالی در ابتدا، ممکن است در طول عمر بیشتر تبدیل به یک مزیت شود. بهینه ساز توان یک نوع تکنولوژی نزدیک به میکرو-اینورتر می باشد و همچنین عملیات ردیابی نقطه توان بیشینه را انجام می دهد ولی خروجی خود را به برق متناوب تبدیل نمی کند. شرح. اینورتر رشته ای. پنلهای خورشیدی در یک ولتاژ خاص که وابسته به طراحی ماژول و شرایط روشنایی می باشد، جریان مستقیم ایجاد می کنند. ماژول های مدرن از سلولهای ۶ اینچی که معمولاً شامل ۶۰ سلول می باشند استفاده کرده و ولتاژ نامی ۲۴ تا ۳۰ ولتی ایجاد می کنند (بنابراین اینورترها برای محدوده ۲۴ تا ۵۰ ولت با
ید آماده باشند). برای تبدیل به برق متناوب، پنلها ممکن است به صورت سری به هم متصل شوند تا آرایه ای را که به طور مؤثر مشابه یک پنل بزرگ با نرخ نامی ۳۰۰ تا ۶۰۰ ولت مستقیم است، ایجاد کنند. سپس توان به اینورتری که آن را به ولتاژ متناوب استاندارد، که معمولاً ۲۳۰ ولت ۵۰ هرتز یا ۲۴۰ ولت ۶۰ هرتز است تبدیل می کند، اعمال می شود. مشکل اصلی رویکرد اینورتر رشته ای این است که مجموعه رشته پنل ها، عملکردی برابر عملکرد ضعیف ترین بخش در هر رشته را خواهند داشت. برای مثال اگر یک پنل در رشته، ۵٪ مقاومت بیشتر ناشی از نقص تولید جزئی داشته باشد، کل رشته دارای ۵٪ تلفات عملکرد خواهد بود. این شرایط متغیر است. اگر یک پنل در اثر یک سایه، افت خروجی چشمگیری را تجربه کند، روی خروجی کل رشته تأثیر می گذارد، حتی اگر دیگر پنلها سایه نشده باشند. حتی تغییرات کوچک در جهت گیری می تواند باعث ایجاد تلفات خروجی شود. در صنعت این امر با نام «اثر چراغ های کریسمس» شناخته می شود. اگر یکی از چراغ های درخت کریسمس با مشکل مواجه شود، به دلیل سری بودن چراغ های درخت کریسمس، کل درخت کریسمس خاموش می شود. البته این تأثیر خیلی هم دقیق نیست و فعل و انفعالات بین نقطه ر
دیابی بیشترین توان اینورتر و "دیود"های کنارگذر را نادیده می گیرد. مطالعات انجام شده توسط تولیدکنندگان میکرو-اینورتر شرکت های بهینهکننده DC در سایه، نشان از بهبود اندک ۲، ۵ و ۸ درصدی میکرو-اینورترها به ترتیب در شرایط کم سایه، سایه معمولی و سایه شدید نسبت به اینورتر رشته ای قدیمی دارد. علاوه بر این، بهره وری خروجی پنل به شدت از باری که روی اینورتر قرار دارد، تأثیر می پذیرد. به منظور حصول توان حداکثری، اینورترها از تکنیکی به نام MPPT برای تضمین انرژی تولیدی بهینه با تغییرات بار اعمال شده، استفاده می کنند. اگرچه همان مشکلاتی که باعث تغییرات خروجی از پنلی به پنل دیگر می شوند، روی بار مناسبی که سیستم MPPT باید اعمال کند، تأثیر می گذارد. اگر یک پنل در نقطه کار نامناسبی عمل کند، اینورتر رشته ای تنها می تواند تغییرات کلی را مشاهده کند و نقطه MPPT را به تطبیق حرکت دهد. این نتایج نه تنها در پنل زیر سایه، بلکه در دیگر پنلها نیز تلفات ایجاد می کند. سایه های به کوچکی ۹٪ سطح آرایه، می توانند در برخی مواقع، گستره توان سیستم را تا ۵۴٪ کاهش دهند. اگرچه، همان طور که در بالا عنوان شد، این تغییرات تلفات سالیانه نسبتاً کوچک می باش
ند و تکنولوژی های جدیدتر به بعضی از اینورترهای رشته ای توانایی کاهش چشمگیر تأثیرات سایه های جزئی را می دهند. مشکل دیگر هر چند که جزئی است این است که، اینورترهای رشته ای در مقادیر توان انتخابی محدودی در دسترس هستند. این بدان معناست که برای یک آرایه داده شده، معمولاً اینورتری با مقدار نامی بزرگتری را می طلبد. برای مثال، یک آرایه ۲۳۰۰ واتی متشکل از ۱۰ پنل، احتمالاً از اینورتر ۲۵۰۰ یا ۳۰۰۰ وات استفاده می کند. این معضل همچنین مانع از افزایش تعداد آرایه ها در طول زمان شده و گسترش توان سیستم را در هنگام وجود سرمایه با مشکل مواجه می کند. اگر مشتری در ابتدا برای پنلهای ۲۳۰۰ وات، اینورترهای ۲۵۰۰ وات خریداری نماید، دیگر حتی نمی تواند یک پنل را بدون اضافه بار اینورتر به سیستم اضافه کند. اگرچه، این افزایش ابعاد در صنعت امروزی کاری معمول در نظر گرفته می شود (گاهی ۲۰٪ بالاتر از مقدار نامی اینورتر)؛ به منظور در نظر گرفتن کاهش کارایی و افت ماژول، و همچنین عملکرد بهتر در هنگام ماه های زمستان. چالش های دیگری که مرتبط با اینورتر مرکزی است شامل فضای مورد نیاز برای قرار دادن وسیله، و الزامات خنک کاری آن است. اینورترهای مرکزی بزرگ
معمولاً خنک می شوند. فنهای خنک کننده ایجاد نویز می کنند، بنابراین مکان اینورتر متناسب با ناحیه استفاده باید در نظر گرفته شود. به دلیل اینکه فن های خنک کننده قسمت های متحرکی می باشند، گرد و خاک و رطوبت می تواند در طول زمان، تأثیرات منفی روی عملکرد آنها بگذارد. اینورترهای رشته ای صدای کمتری دارند ولی در بعدازظهرها که توان اینورتر پایین است ممکن است تولید نویز صوتی مانند ویز ویز داشته باشند. میکرو-اینورتر. میکرو-اینورترها، اینورترهای کوچک با توان پایین هستند که برای کنترل و تنظیم خروجی یک پنل واحد استفاده می شوند. پنل های متصل به شبکه (grid-tie) مدرن معمولاً بین ۲۲۵ تا ۲۷۵ وات توان دارند، اما به ندرت این توان را در عمل تولید می کنند، بنابراین میکرو-اینورترها به طور معمول بین ۱۹۰ تا ۲۲۰ وات (گاهی اوقات ۱۰۰ وات) قرار می گیرند. به دلیل کار در توان پایین، بسیاری از مسائل مربوط به طراحیهای بزرگتر به سادگی از بین می روند؛ نیاز به یک "ترانسفورماتور" بزرگ به طور کلی حذف می شود، "خازن"های الکترولیتی می توانند با خازن های لایه نازک قابل اطمینان تر جایگزین شوند، و بارهای خنک کنندگی نیز کاهش می یابند بنابراین دیگر هیچ نیازی
به فن های خنک کننده نمی باشد. زمان متوسط بین خرابیها (MTBF)، صدها سال نقل شده است. مهمتر اینکه، یک میکرو-اینورتر متصل شده به یک آرایه واحد، به آن اجازه می دهد تا خروجی آن پنل را جداسازی و تنظیم کند. برای مثال در همان آرایش ۱۰ پنلی که برای نمونه در بالا استفاده شد، با استفاده از میکرو-اینورترها هر پنلی که عملکرد ضعیفتری دارد، هیچ اثر گذاری روی پنل های اطرافش نخواهد داشت. در آن نمونه، آرایه در کل به میزان ۵ درصد توان بیشتری نسبت به حالتیکه به صورت رشته باشد، تولید می کند. در هنگامی که سایه افتاده است، این دستاوردها می توانند قابل توجه باشند، بطوریکه تولیدکنندگان ادعا می کنند که به طور کلی، حداقل ۵ درصد خروجی بهتر است و در بعضی موارد حتی ۲۵ درصد اشاره شده است. بنابراین یک مدل واحد را می توان با طیف گسترده ای از پنل ها استفاده کرد، پنل های جدید را می توان در هر زمان به آرایش اضافه کرد بدون آنکه نیاز باشد توان آن با پنل های موجود یکسان باشد. گاهی اوقات دو پنل خورشیدی به میکرو-اینورترها متصل می شوند (میکرو-اینورتر دوگانه). توانی که به میکرو-اینورتر وارد می شود بیشتر از ۶۰۰ وات و ۲۴ ولت می باشد (همان طور که گفته شد
، دو پنل خورشیدی ۱۲ ولت می توانند باهم سری شوند). سپس میکرو-اینورتر این توان را که توسط آرایه (های) خورشیدی تأمین شده را به ولتاژ استاندارد متناوب که معمولاً ۲۳۰ ولت و ۵۰ هرتز یا ۲۴۰ ولت و ۶۰ هرتز می باشد تبدیل می نماید. ابعاد این نوع میکرو-اینورترها معمولاً "22x16.4x5.2cm / 8.66x6.46x2.۰۵ می باشد. همان طور که گفته شد، میکرو-اینورترها مستقیماً در پشت پنل، ولتاژ متناوبی (۲۲۰ ولت) که برای اتصال به شبکه لازم است را تولید می کنند. آرایه های پنل ها به صورت موازی به هم متصل شده و سپس به شبکه وصل می شوند که این مزیت بزرگ را فراهم می کند که در صورت خرابی یک پنل یا اینورتر، کل رشته از شبکه قطع نمی شود. در کنار توان پایینتر و بار گرمایی و بهبود زمان بین خرابی ها، برخی معتقدند که به طور کلی قابلیت اطمینان آرایهٔ یک سیستم مبتنی بر میکرو-اینورتر به طور قابل توجهی از نوع مبتنی بر اینورتر رشته ای بیشتر است. این ادعا توسط ضمانت های طولانی تر، به طور معمول ۱۵ تا ۲۵ سال، در مقایسه با ضمانت ۵ تا ۱۰ ساله که عمدتاً برای اینورترهای رشته ای استفاده می شود، پشتیبانی می شود. بعلاوه، زمانی که خطا رخ می دهد، به جای یک رشته کامل، همان ن
قطه که خطا رخ داده قابل شناسایی خواهد بود. این نه تنها باعث شناسایی و جداسازی راحتتر خطا می شود، بلکه مشکلات جزئی که در غیر اینصورت قابل مشاهده نبودند را نیز آشکار می کند – یک پنل تکی که عملکرد ضعیف تری دارد ممکن است در خروجی یک رشتهٔ طولانی تأثیر قابل توجهی نداشته باشد. معایب. عیب اصلی استفاده از میکرو-اینورترها، تا همین اواخر، هزینهٔ آن بوده است. از آنجا که هر کدام از میکرو-اینورترها پیچیدگی های یک اینورتر رشته ای را دارا می باشند اما توان خروجی آنها کمتر است، هزینه های آن برای وات مشخص بیشتر خواهد بود. این موضوع، مزایای آنها را از لحاظ ساده سازی اجزای تکی خنثی می کند. از فوریه ۲۰۱۸، یک اینورتر مرکزی تقریباً هزینه ای معادل ۰٫۱۳ دلار بر وات دارد درحالیکه هزینهٔ یک میکرو-اینورتر حدود ۰٫۳۴ دلار بر وات می شود. همانند اینورترهای رشته ای، ملاحظات اقتصادی، تولیدکنندگان را مجبور به محدود کردن تعداد مدل های تولیدی آنها می کند. اکثراً یک مدل را تولید می کنند که ممکن است برای پنلی که به آن وصل می شوند، از نظر توان کوچکتر یا بزرگتر باشند. در بسیاری از موارد بسته بندی کردن و یکپارچه نمودن می تواند تأثیر قابل توجهی بر قی
مت بگذارد. با یک اینورتر مرکزی شما ممکن است تنها یک مجموعه اتصالات برای ده ها پنل، یک خروجی متناوب و قسمتی به نام جعبه ترکیب کننده (Combiner Box) داشته باشید. نصب و راه اندازی میکرو-اینورترها برای بیش از ۱۵ پنل ممکن است نیازمند یک جعبه ترکیب کننده بر روی سقف باشد. این امر می تواند قیمت را افزایش دهد. به منظور کاهش هزینه ها برخی مدل ها دو یا سه پنل را با یک اینورتر کنترل می کنند که باعث می شود بسته بندی و هزینه های مربوط به آن کاهش یابد. بعضی از سیستم ها دو میکرو-اینورتر کامل را در یک جعبه قرار می دهند، درحالیکه دیگران فقط بخش «رهگیری نقطه حداکثر بازدهی» (MPPT) را از سیستم تکرار می کنند و برای کاهش بیشتر هزینه ها، از یک قسمت DC به AC استفاده می کنند. برخی معتقدند که این رویکرد میکرو-اینورترها را از نظر هزینه با اینورترهای رشته ای قابل قیاس می سازد. با کاهش قیمتها به طور مداوم، معرفی میکرو-اینورترهای دوگانه و ظهور مدل های گسترده تر برای مطابقت هرچه بیشتر و نزدیکتر با خروجی ماژول خورشیدی، هزینه، کمتر یک مشکل (و مانع برای استفاده از میکرو-اینورترها) محسوب می شود. استفاده از میکرو-اینورترها در جاهایی که اندازه آرا
یه کوچک بوده و حداکثر نمودن کارایی هرکدام از پنلها بسیار با اهمیت است، متداول شده است. در این موارد اختلاف میزان قیمت به ازای یک وات، به دلیل تعداد کم پنل ها، به حداقل می رسد و اثر کمی در هزینهٔ کلی سیستم دارد. بهبود در میزان انرژی حاصل شده از یک آرایه با اندازه معین، می تواند این تفاوت هزینه را جبران کند. به همین دلیل میکرو-اینورترها در بازار مسکونی بسیار موفق بوده اند، جاییکه فضای محدود برای پنل ها، اندازه آرایه را کوچک می کند و سایه درختان یا دیگر اشیای مجاور اغلب یک مشکل به شمار می رود. تولیدکنندگان میکرو-اینورتر روش های نصب مختلفی را پیشنهاد می دهند، بعضی به اندازه یک پنل کوچک، و بعضی تا حداکثر زیر ۵۰ عدد. یک عیب میکرو-اینورترها که اغلب نادیده گرفته می شود هزینه های بهره برداری و تعمیر و نگهداری مربوط به آنهاست. با اینکه تکنولوژی در طول سالها بهبود یافته، واقعیت این است که دستگاه ها در نهایت خراب یا فرسوده می شوند. نصب کننده می بایست میان هزینه های جایگزینی (حدود ۴۰۰ دلار برای هر دور کار غلتک)، افزایش خطرات ایمنی پرسنل و تجهیزات و ماژول ها، و میزان سود برای نصب و راه اندازی تعادل برقرار سازد. برای صاحبان
خانه فرسودگی احتمالی یا خرابی های زودرس دستگاه، باعث آسیب احتمالی به کاشی ها یا توفال های سقف، خسارت به دارایی و دیگر مشکلات و ناراحتی ها می شود. مزایا. درحالیکه میکرو-اینورترها معمولاً بازدهی کمتری از اینورترهای رشته ای دارند، به علت اینکه هر واحد اینورتر-پنل عملکرد مستقلی دارد، بازدهی مجموعه آنها افزایش می یابد. در یک پیکربندی رشته ای از اینورترها، اگر یک پنل ضعیف عمل کند، بر روی عملکرد مناسب کل رشته اثر خواهد داشت زیرا نتیجه عملکرد ضعیف ترین پنل، تعیین کننده است.[15]این مشکل در میکرو-اینورترها وجود ندارد. یک مزیت دیگر، در کیفیت خروجی پنل هاست. سطح خروجی دو پنلی که در یک بخش تولید شده اند می تواند تا ۱۰٪ متغیر باشد. در پیکربندی رشته ای این مسئله تضعیف شده است اما همچنان در میکرو-اینورترها وجود دارد. نتیجه، حداکثر توانی است که از یک آرایه میکرو-اینورتر قابل حصول است. نظارت و نگهداری هم راحت تر است؛ بطوری که بعضی از تولیدکنندگان میکرو-اینورتر، برنامه ها و سایت هایی برای نظارت بر توان خروجی میکرو-اینورتر خود ارائه داده اند. در بسیاری موارد این خدمات اختصاصی هستند. با به پایان رسیدن Enecsys و بسته شدن شدن سایت
آنها، تعدادی سایت خاص مثل Enecsys-Monitoring راه اندازی شد تا همچنان بتوان قابلیت نظارت بر سیستم را به دارندگان ارائه کرد. میکرو-اینورترهای سه فاز. برای تبدیل به صرفه توان مستقیم به توان متناوب ، اینورتر باید انرژی پنل را هنگامی که ولتاژ شبکه کاهش یافته و نزدیک به صفر است ذخیره کرده و وقتی دوباره افزایش یافت، آن انرژی را رها سازد. این امر مستلزم ذخیره مقدار قابل توجهی انرژی در یک ظرف کوچک است. مقرون به صرفه ترین گزینه برای این حجم از ذخیره سازی، خازن های الکترولیتی هستند، اما آنها معمولاً عمر کوتاهی در حد سال دارند، به خصوص اگر در جاهای گرمی مثل پنل های خورشیدی در سقف خانه ها استفاده شوند که عمرشان از این هم کمتر خواهد بود. همین مسئله باعث شده است تلاش های قابل توجهی در بخشی از تولیدکنندگان میکرو-اینورتر که انواع گوناگونی از طراحی های تبدیل انرژی با ظرفیت های ذخیره کمتر معرفی کرده اند انجام شود؛ که موجب استفاده از خازن های لایه نازک که قابلیت کمتر اما در عوض عمر به مراتب بیشتری دارند را در مواردی که امکان دارد، شده است. توان الکتریکی سه فاز راه حل دیگری را برای این مشکل ارائه داده است. در یک مدار سه فاز، توا
ن بین مقادیر مثبت و منفی تغییر نمی کند (مثلاً بین -۱۲۰ و ۱۲۰) بلکه بین مقادیر مثبت یا منفی (۶۰ تا ۱۲۰ یا -۶۰ تا -۱۲۰) متغیر است؛ و همچنین بازه تغییرات هم بسیار کوتاه تر است. اینورترهایی که برای استفاده در سیستم های سه فاز طراحی شده اند قدرت ذخیره سازی به مراتب کمتری نیاز دارند. یک میکرو-اینورتر سه فاز با روش کلیدزنی نرم می تواند تراکم مداری بیشتر و همراه با قطعات ارزان تر ارائه کند؛ در عین اینکه بازدهی تبدیل خود را تا ۹۸٪ ارتقا دهد، حتی بیشتر از مقدار مشابه برای اینورترهای تک فاز که ۹۶٪ است. مدارات سه فاز عموماً تنها در مصارف صنعتی و تجاری دیده می شوند. در اینگونه موارد اولویت اول مسائل مالی است و از پنل های بزرگتر استفاده می کنند. مقدار جذب انرژی برای میکرو-اینورترهای سه فاز علی رغم هرگونه برتری نظری، بنظر می رسد کم باشد. حفاظت. معمولاً انواع حفاظت برای میکرو-اینورترها موارد مقابل را شامل می شود: انفصال از دیگر اینورترها یا شبکه (جزیره ای شدن)، "اتصال کوتاه"، پلاریته معکوس، "کاهش ولتاژ" و "اضافه ولتاژ". موارد استفاده قابل حمل. پنلهای خورشیدی قابل انعطاف اگر با میکرو-اینورترها همراه شوند می توانند برای شارژ "
لپ تاپ"ها و دیگر وسایل الکتریکی استفاده شوند. تاریخچه. مفهوم میکرو-اینورتر در صنعت خورشیدی از ابتدای پیدایش آن وجود داشته است. هزینه های ثابت در ساخت مثل هزینه ترانس یا محفظه بندی، با افزایش حجم تولید و توان، سرشکن شده و مطلوب است و بدین معنی است که وسایل بزرگتر دارای قیمت ارزان تری به ازای وات مشخصی هستند. اینورترهای کوچک از شرکت های معدودی قابل دسترسی بودند ولی در واقع آنها مدل های کوچکتری از طراحی های بزرگتر بودند که در زمینه بهره وری قیمت ضعیف بودند. نمونه های اولیه. در سال ۱۹۹۱ شرکت آمریکایی Ascension Technology کار بر روی یک مدل کوچک شده اینورتر را آغاز کرد تا با نصب بر روی یک پنل، یک "پنل AC" شکل گیرد. طراحی آن بر پایه رگولاتورهای خطی استوار بود که بازدهی بخصوصی نداشتند و گرمای قابل توجهی تلف می کردند. در سال ۱۹۹۴ آنها یک نمونه را برای تست به آزمایشگاه های Sandia فرستادند. در ۱۹۹۷ این شرکت همکاری خود را با شرکت ASE Americas برای تولید و معرفی پنل ۳۰۰ واتی SunSine آغاز کرد. طراحی اینورترهایی که امروزه از آنها به میکرو-اینورترهای «واقعی» یاد می شود به تلاش های ورنر کلنکف در اواخر دهه ۱۹۸۰ در مؤسسه ISET ب
رمی گردد. این طراحی ها بر پایه تکنولوژی پیشرفته کلیدزنی فرکانس بالای منابع تغذیه است که بسیار بازدهی بهتری دارند. کارهای او در زمینه «ماژول های یکسوکننده مجتمع» بسیار الهام دهنده بودند؛ بخصوص در اروپا. در ۱۹۹۳ شرکت Mastervolt اولین اینورتر متصل به شبکه خود را معرفی کرد که با همکاری مشترک شرکتهای Shell Solar, Ecofys و ECN بود (اینورتر Sunmaster 130S). این مدل طراحی شده بود تا مستقیماً به پشت پنل خورشیدی وصل شود درحالیکه هر دو بخش AC و DC را با اتصالات فشرده به هم متصل می کرد. در سال ۲۰۰۰ این مدل با Soladin 120 جایگزین شد که میکرو-اینورتری به فرم آداپتور AC بود با این ویژگی که قابلیت اتصال پنلها را به راحتی بوسیله تنها یک پریز دیواری فراهم می کرد. در سال ۱۹۹۵ شرکت OKE یک مدل فرکانس بالا با بازدهی بهتر را طراحی کرد که در همان سال با مدل OKE4-100 توسط NKF Kabel بصورت تجاری معرفی شد و به Trace Microsine تغییر نام داد. یک مدل جدید دیگر، OK4All، بازدهی بهتر و نواحی کارکرد وسیعتری داشت. علیرغم این شروع امیدبخش، در ۲۰۰۳ اکثر این پروژه ها متوقف شد. شرکت Ascension Technology توسط Applied Power Corporation (APC) که یک تو
سعه دهنده بزرگ بود خریده شد. این شرکت هم پس از آن توسط شرکت Schott در سال ۲۰۰۲ خریده شد و برنامه تولید SunSine هم به دلیل برنامه های در دست اجرای خود شرکت متوقف شد. شرکت NKF تولید سری OK4 را در ۲۰۰۳ وقتی بودجه آن قطع شد متوقف کرد. شرکت Mastervolt هم به تولید نوع دیگری از اینورتر، مینی-اینورتر (mini-inverter)، تغییر رویه داد، با تلفیق روش های با کاربری آسان برای طراحی سیستمی با قابلیت توان تا ۶۰۰ وات. یک شرکت موفق. بعد از عواقب اتفاق تلکام که در سال ۲۰۰۱ رخ داد، مارتین فورنج از انجمن Cerent به دنبال یک پروژه جدید بود. وقتی که او کارایی پایین اینورترهای رشته ای در مزرعه اش را دید، پروژه ای را که می خواست پیدا کرد. در سال ۲۰۰۶ وی شرکت Enphase Energy (که امروزه با زیمنس مجتمع شده است) را همراه با مهندس دیگری در همان انجمن به نام راگو بلور شکل داد و آنها سال بعد را با تکیه بر دانش خود در زمینه طراحی صرف مسئله اینورترها کردند. در سال ۲۰۰۸ مدل Enphase M175 اولین نسخه تجاری موفق میکرو-اینورتر بود. نسخه بعدی M190 درسال ۲۰۰۹ معرفی شد و آخرین مدل هم، M215، در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. با پشتوانه مالی ۱۰۰ میلیون دلاری در بخش خص
وصی، شرکت توانست ۱۳٪ بازار را تا میانه دهه ۲۰۱۰ بدست گیرد و هدف خود را ۲۰٪ تا پایان آن قرار داد. آنها ۵۰۰ هزارمین اینورتر را در اوایل سال ۲۰۱۱ تولید کرده و تا سپتامبر همان سال به تولید یک میلیونی رسیدند. آنها در اوایل سال ۲۰۱۱ اعلام کردند که نسخه دوباره برندسازی شده این طراحی توسط زیمنس به طور مستقیم به پیمانکاران الکتریکی برای پخش آن به فروش خواهد رسید. این شرکت یک توافقنامه با شرکت EnergyAustralia امضا کرد تا تکنولوژی میکرو-اینورتر را بازاریابی کند. دیگر رقبای عمده. موفقیت شرکت بدون توجه رها نشد و از سال ۲۰۱۰ تعدادی از رقبا روی کار آمده و کنار رفتند. بسیاری از تولیدات با مدل M190 در مشخصات و حتی بسته بندی و مونتاژ مشخصات یکسانی داشتند. بعضی از تفاوتها در زمینه هایی مثل قیمت و کارایی برای رقابت با Enphase بود درحالیکه بقیه روی بازارهای خاص متمرکز شدند. مؤسسه های بازرگانی بزرگتر نیز مانند SMA, Enecsys و iEnergy نیز پا به میدان گذاشتند. شرکت OKE-Services محصولات OK4-All خود را بروزرسانی کرد، که به تازگی توسط SMA خریداری شده و تحت عنوان SunnyBoy 240 عرضه شد؛ در زمانیکه شرکت PowerOne محصول AURORA 250 , 300 خود ر
ا معرفی کرد. دیگر رقبای اصلی، Enecsys و SolarBridge بودند که به طور خاص در بازار آمریکای شمالی فعالیت می کردند. تنها میکرو-اینورتر تولیدی در ایالات متحده آمریکا از شرکت Chilicon Power بود. از سال ۲۰۰۹ چندین شرکت از اروپا و چین به همراه سازندگان بزرگ اینورترهای مرکزی، میکرو-اینورترها را راه اندازی کرده و آنرا بعنوان بزرگ ترین تکنولوژی تازه تأسیس شده در صنعت فتوولتاییک در سال های اخیر معرفی کردند. شرکت APsystems میکرو-اینورتر YP1000 سه فاز با توانایی پشتیبانی ۴ ماژول خورشیدی و با قابلیت خروجی متناوب تا ۹۰۰ وات را بازاریابی کرده است. تعداد سازندگان به تدریج در طی سال ها کم شد؛ به دو دلیل کاهش کارایی و ادغام و مجتمع شدن. در سال ۲۰۱۹ تعداد کمی باقی مانده اند مثل Enecsys که SolarBridge و Omnik Solar را خرید. یک لیست در حال رشد از شرکت های بزرگ فتوولتاییک در کل دنیا که با شرکت های میکرو-اینورتر شریک شدند تا پنلهای متناوب خورشیدی را تولید و به فروش رسانند وجود دارند؛ از جمله زیمنس، Trina Solar, BenQ, LG, Canadian Solar, Suntech, SunPower, NESL, Hanwha SolarOne, Sharp و دیگرانی که در آینده به این لیست می پیوندند. کاهش
قیمت ها. فاصله بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ یک کاهش قیمت ناخواسته در بازار فتوولتاییک را تجربه کرد. در شروع این دوره قیمت گذاری برای خرید عمده پنلها حدود تا ۲ تا ۲٫۵ دلار بر هر وات بود و برای اینورترها حدود ۵۰ تا ۶۰ سنت بر وات. در پایان سال ۲۰۱۲ پنلها به صورت وسیع در بازارهای عمده از ۶۵ تا ۷۰ سنت در دسترس بودند و اینورترهای رشته ای هم از ۳۰ تا ۳۵ سنت بر وات. در مقام مقایسه میکرو-اینورترها ثابت کردند که در برابر این کاهش قیمتها ایمن هستند و از ۶۵ سنت بر وات به ۵۵ تا ۵۰ سنت بر وات رسیدند. این امر می تواند باعث ضررهای بزرگ به تولیدکنندگان شود و آنها تلاش می کنند تا به رقابت خود ادامه دهند. با وجود این در ۲۰۱۸ بعضی از مبدلهایی که ۱۲ یا ۲۴ ولت مستقیم را به ۱۱۰ یا ۲۲۰ ولت متناوب تبدیل می کردند با قیمت ۰٫۰۶ دلار بر وات به فروش رسیدند.
علی شورورزی (زاده ۱۳۶۴ در نیشابور) مدیر فیلمبرداری، نویسنده و کارگردان سینما اهل ایران است. زندگی هنری. علی شورورزی دانش آموخته رشتهٔ سینما - فیلمسازی است. وی فعالیت خود را از سال ۱۳۸۰ در انجمن سینمای جوانان ایران - دفتر نیشابور آغاز کرد. نویسندگی و کارگردانی ۶ فیلم کوتاه داستانی و انیمیشن، نویسندگی فیلم سینمایی عطر داغ (۱۳۹۶) به کارگردانی علی ابراهیمی و تهیه کنندگی امیر شهاب رضویان و نویسندگی فیلمنامه های سینمایی «همیشه یک نفر هست»، «جشن تولد»، «افتادن تدریجی هالهٔ مقدس» و نمایشنامه های «حیوونا همه مریض شدن» و «ME» از جمله فعالیت های وی به شمار می رود. علی شورورزی، همچنین در بیش از ۵۰ فیلم کوتاه و بلند، مدیر فیلمبرداری بوده است. مشاوره و مدیریت اجرایی در دو دوره جشنواره ملی فیلم کوتاه موج کیش و مدیریت اجرایی در نخستین جشنواره فیلم کوتاه استان خراسان جنوبی از دیگر فعالیت های وی به شمار می رود.
رافائل هوزدپه (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی پرش با نیزه اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
تدی تامگو (؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۸۹) ورزشکار دو و میدانی پرش سه گام اهل فرانسه است.
اِسحاق اَنوَر (زادهٔ ۱ اردیبهشت ۱۳۵۱ – درگذشتهٔ ۳ تیر ۱۳۹۸ در تهران) شاعر، خواننده و آهنگساز اهل ایران بود. زندگی هنری. اسحاق انوری راد معروف به اسحاق انور، ۱ اردیبهشت سال ۱۳۵۱ در تهران متولد شد. او در ادبیات پیرو بیدل دهلوی بود و ردیف آوازی و سازی موسیقی ایرانی را تدریس می کرد. وی با خوانندگان و موسیقی دانانی نظیر همایون شجریان، محمد اصفهانی، عبدالحسین مختاباد، کارن همایونفر، بهزاد عبدی و رضا صادقی همکاری داشته است. نمونه اشعار. دل طوفانی. موج دریازده را تنگه ساحل قفس است ماهی تنگ نباشد دل طوفانی ما عاقلان پا مگذارید به میخانهٔ عشق داغ صد مهر جنون خورده به پیشانی ما ترمه و اطلس و دیبا همگی مال شما خرقه ای نیست برازندهٔ عریانی ما زلف ما چون خم زنجیر گره در گره است شانه رَم می کند از فرط پریشانی ما ترانه نوروز خوانی از آلبوم ایران من. بریز ای ابر در گوشم طنین ساز باران را برآور از دل این خاک تیره سبزهٔ باغِ بهاران را زمستان آب شد از شرم نوروز بهاران آمده امروز نوروز نوروز نوروز بریز ای ماهی کوچک تمام حجم دریا را درون تُنگ فروردین دلم موسیقی بی وقت می خواهد دلم موسیقی بی وقت می خواهد از آن آوازهای مانده در گوش
صدف ها تازه کن دل بیقراران را تازه کن دل بیقراران را بهاری کن هوای نوروز داران را زمستان آب شد از شرم نوروز بهاران آمده امروز نوروز نوروز نوروز ترانه نوروز از آلبوم ایران من. مست و غزل خوان زد حلقه به در نوروز چهره گشاید بهار روز من است امروز چشمه به جو آمد می به سبو آمد از نفس حافظ فال نکو آمد مژدهٔ عید آمد بخت سعید آمد مشت زمین وا شد سبزه پدید آمد سبزهٔ یار آمد عطر مسیحایی گیسوی نگار آمد قفل غزل وا شد هلهله در هلهله آواز پرستوی بهار آمد فصل شکوفایی رؤیای زمین آمد کار دل عشاق سکه شد و سیب محبت به سر سفرهٔ سین آمد آثار هنری. از جمله آثار هنری اسحاق انور به موارد زیر می توان اشاره نمود: درگذشت. روز پنج شنبه ۶ تیر ۱۳۹۸ اعلام شد پیکر اسحاق انور در منزل شخصی وی در تهران پیدا شده است. بهروز غریب پور به بهانه درگذشت انور این طور نوشت: «این هنرمند فقید در بسیاری از اپراهای گروه تئاتر عروسکی آران از جمله اپرای مولوی، اپرای حافظ، اپرای سعدی و اپرای خیام به ایفای نقش پرداخته بود. بدون شک صدای بی نظیر اسحاق انور و نقش آفرینی های او تا همیشه در یاد هنردوستان باقی خواهد ماند و به راستی که تنها صداست که می ماند. اسحاق انور
نابغه ای در دنیای موسیقی بود که مرگ را از تاریخی به بعد به خودش تزریق کرد».