Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پی ال زد پی. ۸ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت P.Z.L. است. هواگرد پی ال زد پی. ۸ نخستین پروازش را در اوت ۱۹۳۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Zygmunt Pulawski بود.
پی تی او-۴ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع هواپیمای آموزشی ساخت شرکت Aviotöökoda, تالین است. این هواگرد در سال ۱۹۳۸ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۳۸ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۸ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Voldemar Post, Richard Tooma and Otto Org بود.
پی .زد.ال -۱۰۱ گاورن یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع ترابری ساخت شرکت WSK-Okęcie است. هواگرد پی .زد.ال -۱۰۱ گاورن نخستین پروازش را در ۱۴ آوریل ۱۹۵۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳۲۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پی ال زد. ۵ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع ورزشی ساخت شرکت PZL است. هواگرد پی ال زد. ۵ نخستین پروازش را در مه ۱۹۳۰ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۰ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۳۰–۱۹۳۲ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۱۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پارنال پتو یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع Submarine-launched naval reconnaissance ساخت شرکت پارنال است. هواگرد پارنال پتو نخستین پروازش را در ۴ ژوئن ۱۹۲۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Harold Bolas بود.
پارنال پلور یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت پارنال است. هواگرد پارنال پلور نخستین پروازش را در ۱۹۲۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۲۳ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۳ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Harold Bolas بود.
پرسیوال پرنتیس یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع Military هواپیمای آموزشی ساخت شرکت Percival است. هواگرد پرسیوال پرنتیس نخستین پروازش را در ۳۱ مارس ۱۹۴۶ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال نوامبر ۱۹۴۷ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۴۷–۱۹۴۹ تولید شده است. در مجموع، تعداد&gt;۳۷۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
فونیکس سی. آی یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع Reconnaissance and General-Purpose Biplane ساخت شرکت Phönix Flugzeug-Werke است. این هواگرد در سال ۱۹۱۸ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۴۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پیاجیو پی. ۱۱۹ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت Piaggio است. هواگرد پیاجیو پی. ۱۱۹ نخستین پروازش را در ۱۹ دسامبر ۱۹۴۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Giovanni Casiraghi بود.
پیاجیو پی. ۱۵۰ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع Training monoplane ساخت شرکت Piaggio Aero است. هواگرد پیاجیو پی. ۱۵۰ نخستین پروازش را در ۱۹۵۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پیلاتوس پی-۱ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع نظامی آموزشی ساخت شرکت Pilatus Aircraft است. در مجموع، تعداد ۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پایپر پی ای-۳۲آر یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع شخصی،تاکسی هوایی ساخت شرکت پایپر ایرکرفت است. هواگرد پی آی-۳۲آر لانس نخستین پروازش را در ۳۰ اوت ۱۹۷۴ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۷۵ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۷۵–۲۰۰۹ تولید شده است.
پایپر پی ای-۳۶ پاونی بریو یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع سم پاش ساخت شرکت پایپر ایرکرفت است. هواگرد پی آی-۳۶ پاونی بریو نخستین پروازش را در ۵ دسامبر ۱۹۶۹ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۷۳ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۷۳–۱۹۸۱ تولید شده است. در مجموع، تعداد 938 (Piper-built) فروند از این هواگرد ساخته شده است.
تورنوس پیپیسترل یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع بادپر ساخت شرکت Pipistrel است. هواگرد تورنوس پیپیسترل نخستین پروازش را در ۲۰۰۲ میلادی انجام داد.
آی-۶ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت پولیکارپوف است. هواگرد آی-۶ نخستین پروازش را در ۳۰ مارس ۱۹۳۰ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، نیکولای نیکولائوچ پولیکارپف بود.
پومیلیو پی ای یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع شناسایی دو سرنشینه و تهاجمی ساخت شرکت Pomilio است. هواگرد پومیلیو پی ای نخستین پروازش را در ۱۹۱۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۷ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد 545 فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پوتز ۴۲۵ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع شناسایی ساخت شرکت Potez است. هواگرد پوتز ۴۲۵ نخستین پروازش را در ۱۹۳۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۶ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۶ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پراگا ایی-۴۵ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع جنگنده دوباله ساخت شرکت ČKD-Praga است. هواگرد پراگا ایی-۴۵ نخستین پروازش را در ۸ اکتبر ۱۹۳۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Jaroslav Šlechta بود.
سوکاتا تی بی یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع موتور پیستونی سبک ساخت شرکت Socata است. این هواگرد در سال ۱۹۷۵ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲٬۱۵۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
ای۸وی۱ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت Seversky است. هواگرد ای۸وی۱ نخستین پروازش را در ۱۵ اوت ۱۹۳۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۷ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، الکساندر کارتولی بود.
اس ئی وی-۳ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع Three-seat amphibian ساخت شرکت Seversky Aircraft است. هواگرد اس ئی وی-۳ نخستین پروازش را در ۱۹۳۳ میلادی انجام داد. طراح این هواگرد، الکساندر کارتولی بود.
اس آی ۲۰۲ هومل یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع ورزشی و آموزشی ساخت شرکت Siebel Flugzeugwerke Halle K.G. است. هواگرد اس آی ۲۰۲ هومل نخستین پروازش را در مه ۱۹۳۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۶۶ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، F. Fechner بود.
سوپ ویت تی اف. ۲ یک هواگرد ملخ پیشین تک موتوره از نوع تهاجم زمینی ساخت شرکت Sopwith است. هواگرد سوپ ویت تی اف. ۲ نخستین پروازش را در ۲۷ آوریل ۱۹۱۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۸ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال های ۱۹۱۸–۱۹۱۹ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۴۹۷ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
نفتالی بِنِت (، ؛ زادهٔ ) نخست وزیر اسبق، سیاستمدار و نظریه پرداز اسرائیلی است که از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ حزب دست راستی خانه یهودی را رهبری کرده است. او از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ به عنوان وزیر آموزش اسرائیل و از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ به عنوان وزیر دفاع اسرائیل کار کرده و اکنون رهبری حزب یامینا را بر عهده دارد. نفتالی بنت که زاده و بزرگ شده حیفا است پسر مهاجرینی از آمریکا است. بنت در سایرت متکل و مگلن یگان های نیروهای ویژه ارتش اسرائیل خدمت نظامی کرده و در بسیاری از عملیات های رزمی شرکت جست و بعدتر کارآفرین زمینه نرم افزار شد. در سال ۱۹۹۹ او از هم بنیانگذاران و مالکان شرکت آمریکایی کایوتا شد که با تمرکز بر تقلب آنلاین بانکی، تقلب تجارت الکترونیک و فیشینگ، در زمینه ضد تقلب کار می کرد. این شرکت در سال ۲۰۰۵ به مبلغ ۱۴۵ میلیون دلار فروخته شد. او همچنین به عنوان مدیرعامل ارشد شرکت رایانش ابری اسرائیلی سولوتو که در سال ۲۰۱۳ به مبلغ گزارش شده ۱۰۰ تا ۱۳۰ میلیون دلار فروخته شد کار کرد. نفتالی بنت از طرفداران گسترش شهرک های یهودی نشین در کرانه باختری رود اردن است و در مه ۲۰۲۰ مجوز ساخت ۷۰۰۰ خانه دیگر در شهرک های یهودی نشین را صادر کرد. وی
از سال ۲۰۰۶ وارد سیاست شد و تا سال ۲۰۰۸ به عنوان رئیس ستاد بنیامین نتانیاهو کار کرد. در سال ۲۰۱۱ به همراه آیلت شاکد، جنبش برون پارلمانی «اسرائیل من» را بنیان نهادند. در انتخابات کنست ۲۰۱۳ نخستین مشارکت خانه یهودی به رهبری بنت بود و این حزب ۱۲ کرسی از ۱۲۰ کرسی را به دست آورد. وی از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ به عنوان وزیر اقتصاد و خدمات دینی و از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ به عنوان وزیر آموزش و پرورش کار کرد. او تا چندی پیش نخست وزیر اسرائیل بود. او اولین نخست وزیر اسرائیل بود که کیپا می پوشید. اوایل زندگی. نفتالی بنت در ۲۵ مارس ۱۹۷۲ در حیفای اسرائیل زاده شد. وی کوچک ترین فرزند از سه پسر جیم و میرنا بنت، کوچ کننده های یهودی آمریکایی است که یک ماه پس از جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ از سان فرانسیسکو به اسرائیل کوچ کردند. ریشه های یهودی پدرش از لهستان، آلمان، و هلند است. پدربزرگ و مادربزرگ مادری وی ۲۰ سال پیش از آغاز جنگ جهانی دوم از لهستان به سان فرانسیسکو و سپس به عنوان سالخورده به اسرائیل کوچ کردند و در خیابان ویتکین در حیفا مستقر شدند. بنت از طریق مادربزرگ پدری خود از فرزندان حاخام راپاپورت و راشی مفسر کتاب مقدس قرون وسطی است. برخی دیگر
از اعضای خانواده مادری وی که در لهستان مانده بودند در هولوکاست قربانی شدند. هر دو والدین بنت، یهودیت ارتدکس مدرن را رعایت کردند. آنها پس از کوچ به اسرائیل، برای چند ماه داوطلبانه در کیبوتس دفنا حضور یافتند و در آنجا زبان عبری را آموختند و سپس در محله اهوزا حیفا مستقر شدند. جیم بنت یک کارگزار موفق در زمینه املاک و مستغلات بود که به یک کارآفرین املاک تبدیل شد. میرنا بنت معاون مدیر کل انجمن آمریکایی ها و کانادایی ها در برنامه شمالی اسرائیل بود. هنگامی که بنت چهار ساله بود خانواده او به خاطر کار پدرش به مدت دو سال به مونترآل کوچ کردند. پس از بازگشت به حیفا، بنت شروع به تحصیل در دبستان کارمل کرد. وقتی او کلاس دوم بود خانواده او به خاطر کار پدرش به مدت دو سال به نیوجرسی کوچ کردند. خانواده بنت در زمان ده سالگی بنت به حیفا بازگشتند. بنت دو برادر دارد. یکی، آشر، که بازرگان است و اکنون در بریتانیا مستقر است. دانیل دیگر برادرش، حسابدار خدمات ترابری یکپارچه زیم است. نفتالی بنت در دبیرستان یاون یشیوا در حیفا تحصیل کرد و یک رهبر جوان با سازمان مذهبی جوانان صهیونیست بنی آکیوا شد. خدمت نظامی. نفتالی بنت در سال ۱۹۹۰ به خدمت
سربازی در نیروهای دفاعی اسرائیل اعزام شد. وی به عنوان فرمانده گروهان در یگان های کماندوی سایرت متکل و مگلان خدمت می کرد؛ او امروز نیز با درجه سرگردی به خدمت در ذخیره ها ادامه می دهد. بنت در درگیری های سال های ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۰ جنوب لبنان در منطقه امنیتی اسرائیل در لبنان خدمت می کرد. وی در بسیاری از عملیات ها از جمله عملیات خوشه های خشم شرکت کرد. بنت پس از خدمت به ارتش اسرائیل، مدرک حقوق خود را از دانشگاه عبری اورشلیم دریافت کرد. در طول جنگ ۲۰۰۶ لبنان وی به عنوان نیروی ذخیره در یگان نیروهای ویژه مگلان فراخوانده شد و در عملیات مأموریت جستجو و انهدام در پشت خطوط نیروهای مقابل شرکت کرد و در برابر موشک اندازهای حزب الله لبنان کار کرد. برخی از اقدامات بنت به عنوان کماندوی نیروهای ویژه بحث برانگیز هستند. به ویژه در دخالت وی در عملیات خوشه های خشم، زمانی که یگان او تحت آتش خمپاره قرار گرفت بحث برانگیز است و بمباران منتج به یک مجتمع سازمان ملل متحد که در آن غیر نظامیان به آن پناه برده بودند رویدادی بود که به کشتار جمعی قانا معروف شد. روزنامه نگار یگال سارنا استدلال کرد که بنت در هنگام انجام عملیات در یگان کماندویی مگلان قض
اوت ضعیفی از خود نشان داده است. سارنا استدلال کرد که بنت یک نیروی ۶۷ نفره از نیروهای جنگی را به لبنان هدایت کرد. در یک زمان خاص، او تصمیم گرفت که دستورها را نادیده بگیرد و برنامه های عملیاتی را تغییر دهد بدون اینکه این اقدامات را با مافوق خود که از نظر او ترسو بودند و به اندازه کافی ثابت قدم نیست تغییر دهد. در نزدیکی روستای کفر کنا، نیروهای بنت در کمین گرفتار شدند … ۱۰۲ غیرنظامی کشته و ۱۰ نفر زخمی شدند که چهار نفر از آنها حافظ صلح سازمان ملل بودند. بنت پاسخ داد: «من اکنون مورد حمله قرار گرفته ام» و گفت: «من مسوول قتل عام در کفر کنا هستم. قهرمانی مورد بررسی قرار نخواهد گرفت. به بایگانی ها نگاه کنید. پرونده نظامی من برای بررسی در دسترس است و منتظر شما است. اعضای پیشین یگان بنت نامه ای در دفاع از او نوشتند و گفتند: «نفتالی … بسیاری از عملیات های موفق را به انجام رساند که منجر به از میان برداشتن نیروهای حزب الله لبنان در اعماق قلمرو نیروهای مقابل شد». کار تجاری. نفتالی بنت در بخش شمال شرقی منهتن ساکن شد تا به عنوان یک کارآفرین نرم افزار کار کند. او در سال ۱۹۹۹ یک شرکت نرم افزاری ضد کلاهبرداری بنیان گذاشت و به عنو
ان مدیر عامل آن کار کرد. این شرکت در سال ۲۰۰۵ به قیمت ۱۴۵ میلیون دلار به شرکت آراس ای سکیوریتی فروخته شد و بنت را به یک میلیونر تبدیل کرد. یک شرط معامله اجازه داد تا شعبه این شرکت اسرائیل دست نخورده باقی بماند. در نتیجه، ۴۰۰ اسرائیلی در دفاتر اسرائیلی این شرکت در هرتزلیا و بئرشبع استخدام شدند. نفتالی بنت در زمانی که به همراه شریک زندگی اش لیورگولان درگیر جمع آوری بودجه برای راه اندازی شرکت های نوپای فناوری اسرائیلی بودند به عنوان مدیر عامل شرکت سلووتو کار کرده است. سلووتو یک شرکت فناوری است که خدمات مبتنی بر رایانش ابری را فراهم می کند و پشتیبانی از راه دور برای رایانه های شخصی و دستگاه های همراه را در سال ۲۰۰۹ فراهم می کند. سولوتو ۲۰ میلیون دلار از سرمایه گذاران، از جمله سرمایه سرمایه گذارانی چون سرمایه گذاران گیزا ونتور کاپیتال، سرمایه گذاری پراکسیما ونتور، سرمایه گذاری شاخص بیسمر ونتور پارتنر، ایندکس ونتور، سرمایه گذاری مایکل اریرنج چرچ فاند، و مدیر نوآوری اریک اشمیت را افزایش داده بود. فروش سولوتو به مبلغ ۱۰۰–۱۳۰ میلیون دلار به شرکت آمریکایی آسورین در اکتبر ۲۰۱۳ نهایی شد. کار سیاسی. نفتالی بنت پس از خروج
از کارآفرینی نرم افزاری، بنت به اسرائیل بازگشت و کار در سیاست را آغاز نمود. بنت پس از شرکت در جنگ ۲۰۰۶ لبنان به رهبر مخالفان، بنیامین نتانیاهو پیوست و از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ به عنوان رئیس ستاد وی خدمت کرد. او گروهی را رهبری کرد که طرح اصلاح آموزشی نتانیاهو را توسعه داد. او همچنین کمپین اولیه نتانیاهو را برای رهبری حزب لیکود در اوت ۲۰۰۷ را انجام داد. در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۰ بنت به عنوان مدیر کل شورای یشا منصوب شد و مبارزه با توقف اسکان در شهرک ها را در سال ۲۰۱۰ رهبری کرد. نفتالی بنت تا ژانویه ۲۰۱۲ در این پست خدمت کرد. نفتالی بنت در آوریل ۲۰۱۱ با هم کاری آیلت شاکد حزب اسرائیل من را بنیان گذاشت که بیان می شود اعضای اسرائیلی آن ۹۴٬۰۰۰ نفر است. او در آوریل ۲۰۱۲ جنبشی به نام ییسراییلیم (اسرائیل من) را بنیان گذاشت. اهداف اصلی این جنبش، افزایش صهیونیسم در میان حامیان راست میانه، افزایش گفتمان بین جوامع مذهبی و سکولار و گسترش پابتکار ثبات و پایداری اسرائیل اعلام شدند. متعاقباً بنت در حالی که نامزدی خود را برای رهبری حزب اعلام می کرد از لیکود استعفا داد و به خانه یهودیان پیوست. در انتخابات داخلی ۶ نوامبر ۲۰۱۲ او ۶۷ درصد آرا را کسب
کرد و به عنوان رئیس خانه یهودیان انتخاب شد. در انتخابات قانونگذاری سال ۲۰۱۳ بنت رهبری این حزب را بر عهده داشت تا ۱۲ کرسی در کنست را بدست آورد. بنت پس از ورود به کنست، پیش از تصدی صندلی مجبور شد تابعیت آمریکا را که به عنوان پسر پدر و مادر آمریکایی گرفته بود کنار بگذارد. وی در مارس ۲۰۱۳ به عنوان وزیر اقتصاد و وزیر خدمات دینی منصوب شد. در آوریل ۲۰۱۳ نیز به عنوان وزیر امور اورشلیم و امور مهاجران منصوب شد. وی به عنوان یک عضو ارشد کابینه، نقش عمده ای در امور مالی، سیاسی، و امنیتی داشت. پس از انتخاب دوباره در انتخابات ۲۰۱۵ بنت به عنوان وزیر آموزش و پرورش منصوب شد و نیز مسئولیت رسیدگی به امور مهاجران را در دولت تازه حفظ کرد. در سال ۲۰۱۵ نتانیاهو وزارت امور اورشلیم و امور دیاسپرا را تقسیم کرد و در ابتدا امور اورشلیم را برای خود در نظر گرفت. وی بعداً زئوف الکین را به سمت وزیر امور اورشلیم منصوب کرد. بنت به عنوان وزیر آموزش و پرورش دستور رسمی منع دعوت مدیران مدارس از اعضای شوریم شتیکا و سایر سازمان هایی را که رفتار نظامی اسرائیل در کرانه باختری را تقبیح می کردند صادر کرد. تحت نظارت بنت، وزارت آموزش و پرورش برنامه های در
سی مدارس را تغییر داد تا تعداد بازدیدها از میراث فرهنگی در یهودیه و سامره را افزایش دهد. در اکتبر ۲۰۱۵ بنت از کنست استعفا داد تا اجازه دهد شولی موعالم صندلی او را بگیرد. استعفای وی طبق قانون نروژ صورت گرفت که به وزیران اجازه می داد هنگام حضور در کابینه از کرسی های پارلمانی خود استعفا دهند اما در صورت ترک دولت، به کنست بازگردند. او در ۶ دسامبر ۲۰۱۵ به کنست بازگشت و آوی وورتزمن تصمیم گرفت صندلی خود را خالی کند و برای این کار مجبور شد به طور موقت از سمت خود استعفا دهد. به دنبال استعفای آویگدور لیبرمن از سمت وزیر دفاع در نوامبر ۲۰۱۸ بنت اعلام کرد که به دنبال این سمت برای خود است. در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸ سخنگوی حزب لیکود اعلام کرد که نتانیاهو درخواست بنت را رد کرده و به جای آن خود نتانیاهو این سمت را بر عهده خواهد گرفت. سپس اعلام شد که حزب خانه یهودی بنت دیگر وابسته به دولت نتانیاهو نخواهد بود. اما در ۱۹ نوامبر بنت به تعهد خود برای خروج از ائتلاف نتانیاهو عمل نکرد. در دسامبر ۲۰۱۸ بنت در میان حزب خانه یهود بود تا حزب را ترک کند و حزب جدایی راست تاره ای را تشکیل دهد. این حزب تازه به سختی شکست خورد تا از آستانه انتخابات عب
ور کند؛ و در نتیجه بنت در دوره ۲۱ کنست، کرسی کسب نکرد. در ژوئن ۲۰۱۹ نتانیاهو بنت را از دولت اخراج کرد. مواضع سیاسی. مواضع بنت به لحاظ 'ناسیونالیستی افراطی توصیف شده است، و بنت خود را از منظر جناح راست تر از نتانیاهو توصیف می کند و دیگران نیز همین عقیده را دارند. او همچنین یک 'عمل گرا' و 'فرصت طلب' لقب گرفته بود. او با ایجاد یک کشور فلسطینی مخالف است و از کاهش مالیات ها حمایت می کند. درگیری اسرائیل و فلسطین. در فوریه ۲۰۱۲ بنت یک برنامه برای مدیریت درگیری اسرائیل - فلسطین به نام ابتکار ثبات اسرائیل منتشر کرد. طرح مبتنی بر بخش هایی از ابتکارات قبلی، «صلح در برابر زمین» ادی مینتز و «طرح صلح ایلون» توسط بنیامین ایلون، و متکی بر اظهارات وزرای نتانیاهو و حزب لیکود در پشتیانی از الحاق یک جانبه کرانه باختری است. بنت مخالف ایجاد دولت فلسطین است و گفت: «من هر کاری در توانم باشد انجام خواهم داد تا مطمئن شوم آنها هرگز دولتی نخواهند گرفت». او پیشنهاد می کند که از سه قسمت مناطق فلسطینی، به موجب آن اسرائیل یک طرفه منطقه سی را ضمیمه خود کند و اختیارات نوار غزه به مصر منتقل شود و منطقه الف و منطقه ب با تشکیلات خودگردان فلسطینی
باقی می ماند. اما این موضوع تحت پوشش امنیتی نیروهای دفاع اسرائیل و شین بت برای تضمین آرامش، کنترل ستیزه جویی فلسطینی و جلوگیری از حماس در تصرف این منطقه، باقی خواهد ماند. منطقه سی ۶۲ درصد مساحت را تشکیل می دهد و تقریباً ۳۶۵٬۰۰۰ نفر در شهرک های اسرائیلی زندگی می کنند. بر پایه پژوهش های دیگر، به فلسطینی هایی که در این منطقه زندگی می کنند شهروندی اسرائیلی یا وضعیت اقامت دائم (بین ۴۸٬۰۰۰، بر پایه گفته بنت و ۱۵۰۰۰۰ بر پایه دیگر نظرسنجی ها) ارائه می شود. در نهایت، اسرائیل در ایجاد جاده های مناطق الف و ب سرمایه گذاری می کند تا فلسطینی ها بتوانند بدون بازرسی بین مناطق سفر کنند و در زیر ساخت ها و مناطق صنعتی مشترک سرمایه گذاری کنند، زیرا صلح از پایین – و از طریق مردم و نقش مردم در زندگی روزمره رشد می کند. بنت همچنین در برابر کوچ پناهندگان فلسطینی که اکنون در خارج از کرانه باختری زندگی می کنند یا در ارتباط بین نوار غزه تحت کنترل حماس و کرانه باختری مقاومت می کند. در سال ۲۰۱۱ وی خاطرنشان کرد که در منطقه صنعتی کرانه باختری نزدیک به ۵۰ کارخانه وجود دارد که اسرائیلی ها و فلسطینی ها با هم کار می کنند و این را به عنوان یک ر
ویکرد عملی برای یافتن صلح بین دو طرف عنوان کرد. بنت پیشنهاد می کند که اسرائیل باید فرابگیرد که با مسئله فلسطین زندگی کند بدون اینکه با عمل جراحی دو کشور جدا شوند. او می گوید: «من دوستی دارم که در انتهای پشت خود ترکش دارد و به او گفته اند که با جراحی می توان آن را برداشت اما او را معلول می کند … بنابراین او تصمیم گرفت با آن زندگی کند. شرایطی وجود دارد که اصرار بر کمال، می تواند دردسرهای بیش از آنچه که ارزش دارد را به همراه داشته باشد». بنابراین تعبیر «ترکش در پشت» از بنت به سرعت نمایانگر دیدگاه او دربارهٔ مسئله فلسطین شد. بنت در پاسخ به آزادی اسرای فلسطینی توسط اسرائیل در سال ۲۰۱۳ گفت که ستیزه جویان فلسطینی باید مورد اصابت گلوله قرار بگیرند و ادعا کزد «من قبلاً بسیاری از اعراب را در زندگی خود کشته ام و مشکلی برای این مسئله وجود ندارد». بنت به دلیل این سخنان بسیار محکوم شد اگرچه گفتن آنها را انکار کرد و بیان کرد که فقط گفته است: «اگر ستیزه جویان هنگام عمل، تهدیدی حیاتی برای سربازان ما باشند باید کشته شوند». در ژانویه ۲۰۱۳ بنت، با اشاره به منطقه ای از رود اردن تا دریای مدیترانه گفت: «هیچ کشور فلسطینی در سرزمین ک
وچک اسرائیل وجود نخواهد داشت». «این اتفاق نخواهد افتاد. یک کشور فلسطین برای ۲۰۰ سال آینده یک فاجعه خواهد بود». در دسامبر ۲۰۱۴ گروهی از دانشگاهیان که مخالف جنبش بایکوت، تحریف، و تحریم ها و اعضای سومین روایت و یک سازمان صهیونیستی کارگری بودند خواهان اعمال تحریم بر بنت و سه اسرائیلی دیگر شدند که تلاش هایی را برای تضمین کنترل دائمی اسرائیل بر کرانه باختری و ضمیمه کردن همه یا بخش هایی از آن به طور یک جانبه در تخطی از قوانین بین المللی هدایت می کنند. این دانشگاهیان، که خود را دانشمندان اسرائیل و فلسطین می نامند و بیان می کنند که "حامی اسرائیل، طرفدار فلسطین، حامی صلح هستند از ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا خواستند تا دارایی های خارجی بنت را مسدود کرده و محدودیت های ویزا را اعمال کنند. بنت به عنوان کار خود در مخالفت با مسدود کردن شهرک سازی در سال ۲۰۱۰ در حالی که مدیر شورای شهرک سازی یشا بود به طور فعالانه از ضمیمه بیش از ۶۰٪ از کرانه باختری پشتیبانی می کرد و به شدت برای سیاست خزنده فشار می آورد. در اکتبر ۲۰۱۶ بنت گفت: «در مورد سرزمین اسرائیل، ما باید از انجام عمل به یک تصمیم برسیم. ما باید رؤیا را علامت گذاری ک
نیم و رؤیا این است که یهودیه و سامره بخشی از کشور مستقل اسرائیل هستند. ما امروز باید عمل کنیم و باید جان خود را نجات بدهیم. ما نمی توانیم سرزمین اسرائیل را به عنوان یک هدف راهبردی و یک کشور فلسطین را به عنوان هدف استراتژیک مشخص کنیم». در نوامبر ۲۰۱۶ بنت گفت که انتخاب دونالد ترامپ به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا این امیدواری را برای وی ایجاد کرد که راه حل دو کشور دیگر قابل قبول تلقی نشود وگفت: «دوره دولت فلسطین به پایان رسیده است». در سال ۲۰۱۸ او تأکید کرد: «من یک سانتیمتر دیگر زمین به عرب ها نمی دهم، ما باید برای همیشه این تصور را کنار بگذاریم که اگر به آنها زمین بیشتری بدهیم، به ما علاقمند خواهند شد». به گفته روزنامه نگار اسرائیلی آنشل فافر، کسانی که با بنت کار کرده اند به طور خصوصی گفته اند که بسیاری از لفاظی های او با اهداف انتخاباتی است و او در واقع معتدل تر از آن چیزی است که تصور می شود. علیرغم اظهارنظرهای افراطی خود علیه یک کشور فلسطینی، در حالی که بنت درگیر مذاکرات ائتلافی برای تشکیل دولت وحدت با یائیر لاپید و دیگر رهبران حزب پس از انتخابات کنست در سال ۲۰۲۱ بود، به او پیشنهاد نخست وزیری داده شد
، با شرط ضمیمه نکردن هیچ سرزمینی در کرانه باختری و عدم ساخت شهرک های جدید در حین خدمت به عنوان نخست وزیر در یک دولت وحدت بالقوه با آن موافقت کرد. ایران. او رژیم ایران را حامی تروریسم معرفی کرده و می گوید ایران نه تنها به اسرائیل بلکه به بسیاری از کشورهای خاورمیانه آسیب وارد کرده است. وی نسبت به تلاش های ایران برای دستیابی به سلاح هسته ای هشدار داده و تصریح کرده که اسرائیل اجازه آن را نخواهد داد. بنت در دیدار با بایدن، رئیس جمهور آمریکا، استراتژی اسرائیل علیه ایران را «مرگ به وسیله هزار زخم» یا «لینگچی» توصیف کرد. اقتصاد و جامعه. بنت به قوانین کم تر دولتی در بخش خصوصی و این که تجارت های خصوصی موتور رشد اقتصادی هستند باور دارد. او به پشتیبانی اجتماعی از جمعیت های آسیب پذیر مانند سالمندان و معلولین کمک می کند. بنت گفته است که اسرائیل باید انحصار چند سرمایه دار بزرگ، اتحادیه های کارگری اصلی، و وزارت دفاع، یعنی سازمان هایی که از نظر وی موانعی برای اقتصاد اسرائیل هستند را درهم بشکند. وی معتقد است که کلید کاهش اختلافات، برابری فرصت ها و سرمایه گذاری در آموزش و پرورش در مناطق حاشیه ای است تا ابزارهایی در اختیار جمعیت
از نظر اقتصادی ضعیف تر قرار داده شود. بنت باور دارد که با انجام این کار به افراد و سازمان های ضعیف تر اسرائیل فرصت موفقیت حرفه ای و مالی داده می شود. وی از تهیه زمین برای کهنه سربازان در حومه شهر، در صحرای نگب و جلیلیه، برای پیشبرد راه حل ملی برای مسئله مسکن ارزان قیمت و توزیع عادلانه تر جمعیت در اسرائیل پشتیبانی می کند. وی همچنین متعهد شده که چالش های شدید اداری (بوروکراتیک) را برای مشاغل کوچک و متوسط اسرائیلی برطرف کند. نفتالی بنت که از پیروان یهودیت ارتدوکس است با اجرای ازدواج زوج های همجنس در اسرائیل مخالف است. او گفته: «همان طور که ما شیر و گوشت را به عنوان کوشر (حلال) به رسمیت نمی شناسیم» اما از حقوق مشابه آن مانند تخفیف مالیاتی برای زوج های همجنسگرا پشتیبانی می کند. به عنوان وزیر اقتصاد، بنت یک استراتژی تازه را توسط اسرائیل برای افزایش تجارت با بازارهای نوظهور در سراسر جهان و کاهش تجارت با اتحادیه اروپا ایجاد کرد تا تجارت خارجی خود را متنوع سازد. دو دلیل اصلی این تغییر، استفاده از فرصت ها در بازارهای نوظهور و جلوگیری از تهدید تحریم های احتمالی اتحادیه اروپا بر اسرائیل بر سر مناقشه اسرائیل - فلسطین است
. بنت تصدیق کرد که به دنبال کاهش وابستگی اقتصادی اسرائیل به اتحادیه اروپا برای کاهش نفوذ اتحادیه اروپا بر اسرائیل است. به گفته فایننشال تایمز، بنت معمار اصلی این محور اقتصادی است. وزارت اقتصاد تحت رهبری او شروع به بازکردن دفاتر وابسته تجاری نو در آسیا، آفریقا، و آمریکای جنوبی کرد و همچنین به بستن برخی دفاتر بازرگانی در اروپا و تحکیم دیگر دفاتر با دفاتری در کشورهای همسایه پرداخت. به عنوان بخشی از این روند، بنت گفتگوهایی با روسیه و چین در زمینه توافقات تجاری آزاد را آغاز کرد و گفتگوی پیوسته با هند را برای یک توافقنامه تجارت آزاد و هدایت هیئت های اقتصادی به چین و هند را سرپرستی کرد. نفتالی بنت هنگامیکه در کنفرانس وزرای سازمان تجارت جهانی ۲۰۱۳ در بالی اندونزی شرکت کرده بود با هیئت های نمایندگی از برخی از کشورهای نامشخص در مورد امکان توافق های تجاری آزاد آینده گفتگو کرد. بنت همچنین اصلاحاتی را برای کاهش قیمت بالای مواد غذایی اسرائیل انجام داد. تحت نظارت او، عوارض واردات و موانع کاهش یافتند و سازوکارهایی برای تضمین رقابت بیشتر در صنعت غذایی اسرائیل ایجاد شدند. این اصلاحات با کاهش قیمت مواد غذایی در اسرائیل که از آو
ریل ۲۰۱۴ آغاز شده و تا سال ۲۰۱۵ ادامه داشته است اعتبار یافته اند. با این حال، بر پایه سرمقاله هاآرتص، کاهش قیمت جهانی کالاها و تنگناهای مالی وخیم در بسیاری از مصرف کنندگان اسرائیلی باعث افت آنها و نه اصلاحات شده است. بنت تلاش کرده مردان هاردی و زنان عرب-اسرائیلی که بسیاری از آنها بیکار هستند در نیروی کار ادغام شوند. به گفته بنت، ادغام آنها در نیروی کار، رشد اقتصادی را بسیار تقویت می کند. برپایه «طرح کوپن» وی، وزارت اقتصاد برای صدها آموزشگاه حرفه ای بن کارت صادر می کند که به مردان هاردی اجازه می دهد حداقل به صورت موقت، در ازای ثبت نام در هنرستان حرفه ای برای یادگیری کسب و کار، از خدمت اجباری معاف شوند. بنت همچنین کمک های مالی و برنامه های دولتی به زنان عرب برای تشویق بیشتر آنها برای ورود به نیروی کاررا افزایش داده است هدف این کار دو برابر شدن میزان اشتغال آنها از ۲۵ به ۵۰ درصد در مدت ۵ سال است. زندگی شخصی. همسر بنت، گیلات، سکولار بود اما اکنون قوانین شبات یهودی و قوانین کوشر مذهبی یهودی را در مورد خوراک رعایت می کند. او یک شیرینی پز حرفه ای است. این زوج دارای چهار فرزند هستند و در رانانا، شهری در نزدیک به ۲۰ ک
یلومتری شمال تل آویو و ۲ کیلومتری (۱٫۲ مایل) از دریای مدیترانه زندگی می کنند. بنت نیز مانند برادران خود یهودیت ارتدکس مدرن را رعایت می کند. بنت نخستین نخست وزیر اسرائیل است که کیپا بر سر می گذارد.