Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بوسه () یک پیکرهٔ مرمرین است. این مجسمه توسط مجسمه ساز فرانسوی، اگوست رودین، در سال ۱۸۸۲ میلادی ساخته شد و در آغوش گرفتن زوجی را به تصویر کشیده می کشد. این تندیس در پاریس وجود دارد. این مجسمه "بوسه" در اصل با عنوان فرانچسکا دا ریمینی بود که در اشاره به کمدی الهی دانته نامگذاری شده بود.
سیزدهمین دوره جشن خانه سینمای ایران شهریور ماه ۱۳۸۸ در هتل استقلال تهران برگزار شد. جوایز. به دلیل وقایع سال ۸۸ و شرایط ملتهب آن زمان و همچنین کاهش بودجه برگزاری جشن، جشن سیزدهم به صورت مختصر و بدون اهدای تندیس در بخشهای رقابتی برگزار شد. در این دوره تنها چند تندیس افتخار اهدا شد و از سه هنرمند (تیگران تومانیان، نیکو خردمند و ناصر تقوایی) و یک خدمتگزار عرصه فرهنگ و هنر (محمدباقر قالیباف شهردار تهران) تقدیر به عمل آمد.
بازاریابی تأثیرگذاران (افراد تأثیرگذار) یا اینفلوئنس مارکتینگ یا اینفلوئنسر مارکتینگ ؛ شاخه ای از بازاریابی با رسانه های اجتماعی است که روی اشخاص خاصی از جامعه متمرکز می شود. این نوع از بازاریابی، اشخاصی که بر روی مشتری های بالقوه تأثیر می گذارند را تشخیص و به فعالیت های بازاریابی از طریق این تاثیرگذاران جهت می دهد. در واقع تاثیرگذاران افرادی هستند که روی تعداد قابل توجهی از افراد، تأثیرگذار هستند. هنگامی که یک تاثیرگذار (یا به زبان رایج یک شاخ فضای مجازی) محتوایی را تولید می کند، خود را به عنوان یک خریدار بالقوه یا شخص ثالث نشان می دهد و محصول را گواهی می کند. اشخاص ثالث حتی در زنجیره تأمین هم حضور دارند دارند (خرده فروشان، تولیدکنندگان و غیره) یا می توانند به اصطلاح، تاثیرگذاران ارزش افزوده باشند (مانند روزنامه نگاران، فرهنگیان، تحلیل گران، مشاوران حرفه ای و غیره) ایده «جریان ارتباط دو گامی» در کتاب انتخاب مردم به نوشته پائول لازارسفلد، برنارد برلسون و هازل گاودت که در سال ۱۹۴۰ میلادی مطالعاتی بر روی روند تصمیم گیری رای دهندگان انجام دادند، پدیدار شد. این ایده در ادامه در دو کتاب «تأثیر شخصی» نوشته لازارسفل
د و الیهو کتز در سال ۱۹۹۵ میلادی و «تأثیر ارتباطات گسترده» نوشته جوزف کلاپر در سال ۱۹۶۰ میلادی توسعه پیدا کرد. تاثیرگذاران. بیشتر مباحث در پیرامون موضوع تأثیر اجتماعی بر محور مقبولیت و اطمینان در محیط اجتماعی قرار دارد. همان طور که در کتاب رابرت سیالدینی آمده است، تأثیرگذاری یعنی علم و تمرین. در زمینه بازاریابی از طریق تأثیرگذاران، تأثیر، کمتر در مورد استدلال یا اجبار به یک دیدگاه خاص، و بیشتر در مورد ظهور تعامل های بین گروه های مختلف جامعه است. تأثیر اغلب معادل دفاع است اما ممکن است گاهی منفی باشد و به همین ترتیب به مفاهیم رقیبان و متفکران نیز مرتبط می شود. تاثیرگذاران بیشتر زمان خود را صرف تولید محتوا و جذب مخاطبان خود می کنند. در ابتدا تاثیرگذاران، اغلب سبک زندگی خود را در شبکه های اجتماعی نمایش می دادند که به آن سبک زندگی (life style) می گویند. این روزها اما «تاثیرگذاران متخصص» که در حوزه خاصی فعالیت می کنند و آموزش می دهند بسیار زیاد شده اند. پرداخت به تاثیرگذاران. بازاریابی از طریق تأثیرگذاران به دو زیر بخش تقسیم می شود: درآمد حاصل از بازاریابی تأثیرگذاران و هزینه (پرداخت) در بازاریابی تأثیرگذاران. درآم
د حاصل از بازاریابی تاثیرگذاران، ناشی از پرداخت یا روابط موجود با تاثیرگذاران یا محتوای شخص ثالث که از طریق تبلیغ فرد تأثیرگذار، رشد داشته است، می باشد. پرداخت در کارزارهای بازاریابی مؤثر می تواند به صورت حمایت، تبلیغات ابتدایی یا پیام های رضایتمندی باشد و می تواند در هر نقطه از محتوا ظاهر شود. بودجه ها به طور گسترده ای متفاوت هستند و معمولاً بر اساس درآمد مخاطبان است. کاربرد. برخی از بازاریابان از بازاریابی تاثیرگذاران به منظور ایجاد اعتبار در تجارت، برخی برای ایجاد گفتگوهای اجتماعی حول نمانام خود و عده ای دیگر برای فروش برخط یا فروش در فروشگاه ها برای محصولات خود بهره می برند. بازاریابی تأثیرگذاران همچنین می تواند به بازاریابی محصولات و خدمات متنوع بازاریابی بپردازد، که بر اعتبار کسب شده در طول زمان تأثیر می گذارد؛ بنابراین، ارزش بازاریابی از طریق تأثیرگذاران را می توان با روش های مختلف اندازه گیری کرد. بعضی از بازاریاب ها ارزش رسانه های تولید شده (EMV) را اندازه گیری می کنند، برخی دیگر نرخ تأثیرگذاری را دنبال می کنند، و برخی هزینه بابت اقدام (CPA) را دنبال می کنند. بازاریابی از طریق تأثیرگذاران ارزش خود را
از ۳ منبع به دست می آورد: روش های بازاریابی. بازاریابی از طریق تأثیرگذاران، به طور فزاینده بخشی از یک محتوای تجاری است که شامل چهار فعالیت اصلی می شود: بازاریابی تأثیرگذاران توسط یک فعالیت مستمر ارزیابی، که در کنار چهار فعالیت اصلی قرار دارد، رشد می کند. بازاریابی تأثیرگذاران با کلمه بازاریابی شفاهی (دهان به دهان) (WOM) مترادف نیست، اما تأثیرش ممکن است به این شیوه منتقل شود؛ بنابراین بازاریابی دهان به دهان بخش اصلی سازوکار بازاریابی تأثیرگذاران است. در تعریف تأثیرگذار تفاوت های قابل توجهی وجود دارد. Peck تأثیرگذاران را «مجموعه ای از اشخاص ثالثی که بر سازمان و مشتریان بالقوه خود تأثیر می گذارد» تعریف می کند. به طور مشابه، Brown and Hayes یک تأثیرگذار را «شخص ثالثی که به طور قابل توجهی تصمیم گیری خرید مشتری را شکل می دهد، اما هرگز نمی تواند برای آن پاسخگو باشد» تعریف می کند. Keller and Berry خاطرنشان می کند که تأثیرگذاران انسان هایی عملگرا، دارای ارتباط مؤثر، تأثیرگذاری بالا، ذهن فعال و اعتقاد بالا هستند، گرچه این مجموعه ویژگی ها به طور خاص با بازارهای مصرفی هماهنگ هستند. دقیقاً چیزی که بازاریابی از طریق تأثیر
گذاران را شامل می شود بستگی به محتوا (خرده فروشی یا B2B) و متوسط انتقال نفوذ (برخط یا برون خط یا هر دو) دارد. اما به طور فزاینده ای پذیرفته شده است که شرکت ها علاقه مند به شناسایی و درگیر شدن با تأثیرگذاران هستند. همان طور که Keller and Berry بیان می کنند، «کسب وکارها خیلی سخت در حال پیشرفت هستند و برای متقاعد کردن مردمی که به پیام های آن ها کمتر گوش می دهند یا کمتر نگاه می کنند، توجه بیشتری دارند». هدف قرار دادن تأثیرگذاران به عنوان وسیله ای برای تقویت پیام های بازاریابی، به منظور مقابله با گرایش رو به رشد مشتریان، برای نادیده گرفتن بازاریابی استفاده می شود. شناسایی تأثیرگذاران. نخستین گام در بازاریابی تأثیرگذار شناسایی افراد تأثیرگذار است. تأثیرگذاران به بخش های جداگانه خاصی در بازار تقسیم می شوند و به عنوان کانال برای کل بخش هدف مورد استفاده قرار می گیرند. در حالی که فهرستی از تأثیرگذاران عمومی وجود دارد (مانند فهرست تایم ۱۰۰) اما به عنوان هدف برنامه یک تجارت در بخش خاص کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. وبگاه هایی وجود دارند که هنگامی که کارزار خود را طراحی کرده اید، می توانید تأثیرگذارانی که مشتاق هستند در
کارزار شما شرکت کنند، پیدا کنید. همچنین می توانید با استفاده از شبکه های اجتماعی، تأثیرگذاران را بر اساس کلید واژه ها یا کسانی که متعلق به صنعت خاصی هستند، بیابید. علاوه بر این، فنون تحقیقات بازار می توانند برای شناسایی تأثیرگذاران، از طریق معیارهای از پیش مشخص شده برای تعیین میزان و نوع تأثیرگذاران، استفاده شوند. به عنوان مثال، Keller و Berry پنج ویژگی برای تأثیرگذاران پیشنهاد می کنند: بری در مطالعه خود دربارهٔ اینکه چه ویژگی هایی با تأثیرگذاران در ارتباط است ۴ کهن الگوی تأثیرگذاران را بیان می کند: (Gladwell (2000 خاطرنشان می کند که «موفقیت هر گونه همه گیری اجتماعی به شدت وابسته به مشارکت مردم با یک مجموعه خاص و نادر از هدایای اجتماعی است». (Gladwell (2000 سه نوع تأثیرگذار را شناسایی کرد: رابطین، شبکه اجتماعی ای از گروه های مختلف مردمی را دارند و به همین دلیل دسترسی گسترده ای دارند. این ها برای ارتباطات شفاهی (دهان به دهان) حائز اهمیت هستند. کارشناسان به دنبال ارائه اطلاعات و به اشتراک گذاری آن با دیگران هستند، آن ها در رابطه با روند، بسیار دقیق عمل می کنند. در نهایت فروشندگان «متقاعدکننده های باجذبه» هستند
. منبع تأثیرگذاری آن ها بر تمایل دیگران به تلاش برای تقلید رفتار آنهاست. این ۳ گروه با توجه به (Gladwell (2000 مسئول «تولید، ارتباط و پذیرش پیام ها» هستند. بیشتر نوشته ها در مورد تأثیرگذاران متمرکز بر بازار مصرف کننده است؛ و دید کمتری نسبت به تأثیرگذاران B2B وجود دارد. تمایز کلیدی بین مصرف کننده و بازارهای تجاری این است که بیشتر تمرکز بازار مصرف کنندگان بر نفوذ خود مصرف کننده است. این به این دلیل است که ارتباطات شفاهی (دهان به دهان) در محیط مصرف کننده شایع است. در بازاریابی کسب وکار، تأثیرگذاران افرادی هستند که بر فروش تأثیر می گذارند، اما معمولاً از تصمیم خرید واقعی حذف می شوند. مشاوران، تحلیلگران، روزنامه نگاران، دانشگاهیان، سامان دهندگان، سازمان های استاندارد، نمونه هایی تأثیرگذار بر کسب وکار هستند. همه عوامل اثرگذار بر کسب وکار، باهم برابر نیستند. بعضی از نفوذ بیشتری نسبت به دیگران برخوردارند، و برای ایجاد تمایز میان تأثیرگذارترین و افراد کمتر تأثیرگذار، باید از سازوکار رتبه بندی استفاده کرد. بدین ترتیب مدل Influencer50 برای رتبه بندی اثرگذاری کسب وکار ایجاد شده است: چندین شرکت دیگر از جمله Ammo Marketing
, Liquid Intelligence and DesignKarma Inc در ایالات متحده، Agent Wildfire در کانادا، SCB Partners در اروپا و Vocanic در آسیا، روش های اختصاصی خود را برای شناسایی و هدف گیری تأثیرگذاران در بازار (یا بخش بازار) توسعه داده اند. Fred Reichheld، مشاور شرکت Bain &amp; Company، یک روش را برای تعیین میزان رشد شرکت ها، تحت تأثیر تمایل مشتریان برای ارجاع آن به همکاران خود، صورت داده است [8]. Reichheld تحقیقات خود را با یک سؤال ساده تقسیم بندی می کند: چقدر احتمال دارد که شما شرکت X را به یک دوست یا همکار پیشنهاد دهید؟ از پاسخ به این سؤال، میزان رضایت مندی شبکه تعیین می شود که به شدت با نرخ رشد شرکت ارتباط دارد. شبکه اجتماعی. خدمات تحت وب می توانند برای به دام انداختن وبگاه هایی که بر اساس شبکه های اجتماعی کار می کنند استفاده شوند. در این شبکه های اجتماعی کاربران می توانند روی مخاطبان خود اثرگذار باشند. در نهایت شرکت خدمت دهنده بازاریابی تأثیرگذار از تأثیرگذاران می خواهد تا با استفاده از محصولات یا خدمات یک شرکت خاص برای شبکه های اجتماعی خود محتوا ایجاد کرده و آن را به بحث بگذارند. سپس مشتریان می توانند استفاده از محصولا
ت شرکت را از طریق کسی که روی آن ها تأثیر داشته است ببینند. هم اکنون حداقل ۷۰ شرکت از طریق تأثیرگذاران، محصولات خود را به نمایش می گذارند. طرفداران این روش از تبلیغات برخط، ادعا دارند که این نوع فعالیت برخط در بازار داغ معاملات برون خط آن ها نیز تأثیر گذاشته است. برای مثال، Razorfish برای اولین بار یکی از گزارش های بازاریابی از طریق تأثیرگذاران را منتشر کرد. این گزارش نظریه هایی حول بازاریابی اجتماعی را به بحث می گذارد. از جمله این نظریه های بازاریابی اجتماعی، اهمیت پویایی نیرو/پول و توانمندسازی مصرف برخط، میزان اعتبار و اهمیت (بازاریابی همهمه ای) می باشند. به علاوه، فعالیت های برخط می توانند هسته اصلی تصمیم گیری برون خط باشند. به این دلیل که مصرف کنندگان می توانند محصولات را بررسی کرده و وبگاه را بررسی کنند. منتقدان این روش برخط ادعا می کنند که بررسی منابع به صورت برخط می تواند به راحتی بخشی از اطلاعات و ورودی ها را از قلم بیندازد. آن ها ملاحظه می کنند که مبادله اطلاعات بسیار بیش تری در دنیای برون خط رخ می دهد که در دنیای برخط حذف می شوند. در حقیقت، بیش ترین مبادله اطلاعات به جای فضای مجازی، در صحبت های رو در
رو رخ می دهند. آن ها ادعا می کنند که بیشینه این گسترش فرد به فرد (نزدیک به ۸۰ درصد) در صحبت های رو در رو رخ می دهند. این در حالی است که بر اساس گزارش ها، گسترش فرد به فرد در فضای مجازی تنها ۷ تا ۱۰ درصد سهم را به خود اختصاص می دهد. کارل نتیجه گیری می کند که به نظر می رسد بیشینه تبلیغات فرد به فرد، در فضای برون خط رخ می دهد. این یافته ها زمانی بسیار جنجالی شد که سازمان ها بیش تر به نمانامهایی توجه نشان دادند که در فضای مجازی به بحث گذاشته شده بودند. همچنین تحقیقات علمی اخیر روی تبلیغات برخط تمرکز پیدا کرده بود؛ بنابراین توجه سازمان ها هم به گفتگوهای برخط و هم به گفتگوهای برون خط بسیار مهم است. کلر فی در سال ۲۰۰۷ اعلام کرد که “در حالی که پیش از این متخصصان برآورد کرده بودند که ۸۰٪ صحبت های کلامی بازاریابی در فضای برون خط اتفاق می افتد (چه رو در رو چه با تلفن)، تحقیقات جدید نشان می دهد که این تصور به ۹۲٪ ارتقا یافته است. “ نیت الیوت مشاهده می کند که سهم بسیار زیادی از کاربران، یکدیگر را به صورت رو در رو، تحت تأثیر قرار می دهند؛ و همین کاربران از طریق وبنوشته ها یا شبکه های اجتماعی به مقدار کم تری تحت تأثیر قرار
می گیرند. و Fluent گزارش می دهد که به رغم این که معیارها به این سمت جهت گیری می کنند که «به یاد داشتن تأثیر فعالیت های برخط، روی تصمیمات خرید بسیار مهم است.» همچنین نظرسنجی ها بیان می کنند که: «جامعه نظرسنجی، به دوستان برخط خود اعتماد بیش تری دارند. این آمار اعتماد ۷۳ درصد برای دوستان برون خط در مقابل تنها ۳۳ درصد به دوستان برخط را نشان می دهد.» نرخ درگیرکنندگی. یکی از معیارهای مهم برای هر فرد تأثیرگذار در شبکه اجتماعی اینستاگرام، نرخ درگیرکنندگی (Engagement Rate) است. برای محاسبه نرخ درگیرکنندگی هر مطلب اینستاگرام، ابتدا مجموع تعداد پسندها، دیدگاه ها و کسانی که مطلب را ذخیره کرده اند محاسبه می کنیم و سپس حاصل را تقسیم بر تعداد کل دنبال کننده های آن صفحه اینستاگرام می کنیم. حاصل ضرب عدد به دست آمده در عدد ۱۰۰ نرخ درگیرکنندگی آن مطلب محسوب می شود. Engagement Rate= (Likes + Comments + Saves) / Followers * ۱۰۰ کارشناسان بازاریابی دیجیتال میانگین نرخ درگیرکنندگی ۱۲ مطلب آخر هر صفحه اینستاگرامی را، به عنوان معیاری برای سنجش میزان تأثیرگذاری آن صفحه در نظر می گیرند. ماهیت تأثیرگذاری. منابع یافت تأثیرگذاران می توان
ند متفاوت باشند. بازاریابان به عادت گذشته تأثیرگذارانی را مورد هدف قرار می دهند که به سادگی قابل شناسایی هستند، مانند تأثیرگذارانی که در اخبار، تحلیل های صنفی، و مدیران نمونه هستند. این در حالی است که در بیش ترین خریدهای B2C، تأثیرگذاران می توانند از افرادی باشند که برای خریداران یا کارمندانِ خرده فروشی ها شناخته شده باشند. در معاملات با ارزش تر B2C، انجمن تأثیرگذاران می توانند بسیار گسترده و متفاوت بوده و شامل مشاوران، افرادی با سابقه سیاسی، اقتصاددانان و انجمن کاربران باشند. تحلیل کننده فورستر، مایکل اسپیر بیان می کند، برای کسب وکارهای متوسط و کوچک، «فروش های حوزه فناوری های اطلاعاتی، از گروه های مختلفی مانند هم پیمان های کسب وکاری، مشاوران، محتواسازها، و فروشندگان فناوری تأثیر می پذیرند.» او توصیه می کند که «لازم است دست فروشان، تأثیرگذاران را در بازار خود، شناسایی کنند. این مهم، نیازمند آن است که برنامه شناسایی تأثیرگذاران، جامع بوده و بایستی برای رتبه بندی میزان تأثیرگذاری افراد تأثیرگذار روی فرایند تصمیم گیری، یک شاخص ایجاد کنیم.» تأثیرگذاران همچنین می توانند نقش های مختلفی را در زمان های متفاوت در فرای
ند تصمیم گیری ایفا کنند. این ایده در بازاریابی تأثیرگذاران به دست براون و هایس بیان شده است. آن ها مشخص می کنند که چگونه و در چه زمانی بخش های مختلف اثرگذار روی فرایند تصمیم گیری تأثیر می گذارند. این مهم در ادامه بازاریابان را قادر می سازد تا به طور انتخابی تأثیرگذاران را بر حسب اثر مشخصات انفرادی آن ها، مورد هدف قرار دهند. تأثیر وبنوشت نویسان روی دیگر کاربران شبکه های اجتماعی یک موضوع قابل بحث دیگر می باشد. این مبحث در کتاب «تاثیرگذاران جدید» از پاول گیلین بررسی شده است. براون و هایس همچنین این موضوع را مورد بحث قرار داده اند اما کمتر به اهمیت تأثیر شبکه های اجتماعی، به طور خاص در زمینه B2B اعتقاد دارند. فرایند تأثیرگذاری. به منظور دست یافتن به هدف مشتریان کسب وکارها، تأثیرگذاران بایستی به طور غیرمستقیم یک تغییر نگرشی در مخاطب نمانام یا محصول ایجاد کنند. تغییر در نگرش مخاطب، از محتوایی سرچشمه می گیرد که فرد تأثیرگذار تولید کرده است. خود تغییر در واقع یک فرایند روانشناختی در انسان می باشد. فرایند روانشناختی می تواند تحت مدل RACE توضیح داده شود. رسیدن (Reach)، عمل کردن (Act)، تبدیل کردن (Convert)، و مشارکت کرد
ن (Engage), RACE را ایجاد کرده اند. این چهار پله برای کمک به نمانام ها طراحی شده است تا بتوانند با مصرف کننده خود در فرایند مصرف همراه شوند. انواع روش های فرد تأثیرگذار شدن. برای تبدیل شدن به فرد تأثیرگذار در شبکه های اجتماعی، روش های متفاوتی وجود دارد:
تروریسم در قرقیزستان () بعد از مداخله نظامی آمریکا و سرنگونی طالبان در سال ۲۰۰۱ در افغانستان افزایش داشته است. دولت قرقیزستان و ازبکستان پایگاه های هوایی مشترک برای عملیات ضد تروریستی دایر کرده اند. جنوب قرقیزستان به صورت فزاینده ای به اسلام رادیکال و تروریسم سمپاتی دارند. روابط بین سازمان های تروریستی. حزب التحریر در ازبکستان، تاجیکستان و قرقیزستان به عنوان یک سازمان تروریستی ممنوع اعلام شد. دولت قرقیز «حوت» را بعد از اینکه در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۶ اعلام جهاد علیه دولت قرقیز کرد را ممنوع اعلام کرد. رئیس جمهور ازبکستان، اسلام کریموف، قبل از اینکه دولت قرقیزستان این گروه را ممنوع اعلام کند، دو بار به دولت قرقیزستان گفته بود که فعالیت های «حوت» را ممنوع اعلام کند. مقامات دولت قرقیز و دولت ازبک بر این عقیده هستند که بین حزب التحریر و جنبش اسلامی ازبکستان، اکرومیه گروه اسلامی رادیکال رابطه وجود دارد. ژنرال رشید توسوپ بکوف، پیگرد کننده قزاق، از دادگاه شهر آستانه خواسته بود که گروه «حوت» را به دلیل فعالیت های تروریستی اش در ۱۶ مارس ۲۰۰۵ ممنوع اعلام کند. زام کنتولی سخنگوی مطبوعاتی گفت که بسیار محتمل است که بین طالبان و القا
عده و بسیاری از گروه های افراطی رابطه وجود داشته باشد؛ بنابراین براساس قانون ممنوعیت افراطیون قزاق، ما دلایل زیادی برای قانون شکنی های «حوت» و فعالیت های حزب التحریر در قلمرو قزاق داریم. حزب التحریر. عمورزاک مامایوسوپوف، رئیس کمیته ایالتی در امور مذهبی قرقیزستان، در ۱۲ آوریل ۲۰۰۶ گفت که گسترش ایدئولوژی حزب التحریر یکی از مهمترین مشکلات در آسیای مرکزی می باشد. در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۶ پلیس مورد عملیات تروریستی قرار گرفت. تروریست ها یک پلیس را مجروح کرده و ۵ پلیس را نیز کشتند. اویتالبک عثمانوف سخنگوی سرویس امنیت ملی قرقیزستان گفت که تروریست ها از جنبش اسلامی ازبکستان و حزب التحریر بوده و در تعداد زیادی عملیات های تروریستی شرکت داشته اند. عثمانوف گفت که آنها برای انجام عملیات در آینده نیز طراحی کرده اند. پلیس قرقیز رهبر مظنون حوت را در ۱۷ ژانویه ۲۰۰۷ در اوش دستگیر کرد. پلیس در دستگیری وی سلاح، مهمات و کتاب های مذهبی ممنوعه را کشف کردند.
اداین یا به زبان کوئنیا، آتانی یا "آتان"، در رشته افسانه های جی. آر. آر. تالکین، به انسان هایی گفته می شود که در دوره نخست به سوی بلریاند هجرت کردند و با الف ها رابطهٔ دوستانه داشتند. در زبان سینداری مفرد اداین، اَدَن می شود. در ابتدا این واژه به تمام انسان ها داده می شد اما در دورهٔ دوم تنها به انسان های بلریاند ادن گفته شد. اداین به سه خاندان تقسیم شدند:
تروریسم در اندونزی () به عمل تروریستی بر روی اماکن یا حمله به شهروندان اندونزی یا خارجی ها گفته می شود. این عمل تروریستی همیشه دولت جمهوری اندونزی یا خارجی ها را در اندونزی، به طور مشخص بازدیدکنندگان غربی و به طور ویژه آن هایی که از آمریکا و استرالیا به اندونزی می روند را هدف قرار داده است. در ژوئن سال ۲۰۱۵ اندونزی از لیست سیاه مالی کشورهای غیر همکار یا تروریسم (NCCTs) بر اساس اینکه اندونزی در جنگ سراسری علیه منابع مالی تروریستی و پولشویی همکاری می کند، خارج شد. این به اندونزی همان وضعیت سایر کشورهای عضو G-20 را می دهد. شک و گمان. از قدیم شبه نظامیانی که به صورت سیاسی مخالف دولت اندونزی هستند مسؤلیت حملات تروریستی در اندونزی را بعهده داشته اند. جنبش های جدایی طلبانه که در اندونزی عمل می کند مانند «دارالاسلام» (اندونزی)، «فرتیلین» (شبه نظامیان جدایی طلب تیمور شرقی در جریان اشغال تیمور شرقی)، «گراکان آسه مردکا» و «ارگانیساسی پاپوآ مردکا» به طور معمول مسئول عملیات تروریستی در اندونزی مانند بمبگذاری، تیراندازی در اندونزی هستند. عملیات های تروریستی اخیر در اندونزی می تواند توسط گروه تروریستی اسلامی متحد با القاعده
بنام «جامعه اسلامیه» یا داعش انجام شده باشد. اهداف. تا سال ۲۰۰۳ تعدادی از اهداف غربی مورد هدف قرار گرفت. قربانیان شامل هم خارجی ها ـ به طور خاص توریستهای غربی ـ و هم شهروندان اندونزی بودند. تروریسم در اندونزی در سال ۲۰۰۰ با بمبگذاری در محل صرافی های جاکارتا، که با چهار حمله دیگر دنبال شد، افزایش یافت. در این عملیات ها، در سال ۲۰۰۲ تنها ۲۰۲ نفر (شامل ۱۶۴ توریست بین المللی) در شهر پر رفت وآمد کوتا در بالی کشته شدند. هشدارهای سایر کشورها در مورد تهدیدات سفر به اندونزی باعث خراب شدن صنعت توریسم و سرمایه گذاری های خارجی در اندونزی شد. هر چند که بعداً اکثر اعضای کلیدی و رهبران تروریست ها مانند سامودرا امروزی، ابودجانا، اظهری حسین و نورالدین تاپ دستگیر و کشته شدند ولی هسته های تروریستی در اندونزی به صورت فزاینده ای رشد داشته است. از سال ۲۰۱۱ بنظر می رسد که تهاجمات تروریستی به اهداف خارجی های غربی و افراد مقیم در کشور به تهاجم به افسران پلیس تغییر کرده است. پلیس اندونزی موفق به نابودی هسته های تروریستی و یک گروه تروریستی جدید که به «هسته سیربون» معروف بود و افسران پلیس را هدف قرار می دادند شد. در ۱۵ آوریل ۲۰۱۱ هر بم
بگذار انتحاری خودش را در یک مسجد در یک مجموعه پلیس در شهر سیربون در غرب جاوا در حین نماز جمعه منفجر کرد. بمبگذار کشته و ۲۸ نفر از مردم زخمی شدند. همین هسته تروریستی به دو عمل تهاجمی در سولو متهم است که یکی یک بمبگذار انتحاری در یک کلیسا در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۱ و دیگری تیراندازی به یک پلیس در ۱۷ آوت ۲۰۱۲ می باشد. این عملیات ها نسبت به عملیات های قبلی گروه تروریستی جماعه اسلامیه به خوبی آماده سازی و برنامه ریزی نشده بود. اگر چه تعداد عملیات های تروریستی هم در تعداد و هم در کیفیت کاهش داشته است ولی برخی تهدیدات تروریستی مانند پاسو، سولاوسی غربی همچنان باقی است، ناحیه پولو قبلاً یک منطقه مورد مناقشه بین مسلمانان و مسیحیان بوده است. در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲ پلیس اندونزی در روستای تامانیکا در حکومت پاسو در سولاوسی مرکزی، اجساد دو گروه پلیس را کشف کرده که سه روز قبل به قتل رسیده بودند. قربانیان در یک مأموریت تحقیقاتی در محل احتمالی آموزش تروریستی در جنگل های منطقه پاسا ناپدید شده بودند. عملیات مشابهی که مقامات اندونزی، به طور خاص افسران پلیس را هدف قرار داد در پاپوآ اتفاق افتاد، هر چند که این عملیات به هسته های تروریستی اسلامی م
ربوط نمی شد ولی جنبش جدایی طلبانه ارگانیساسی پاپوآ مردکا مسئول انجام آن بود. در ۸ آوریل ۲۰۱۲ یک هواپیمای تریگانا PK-YRF در حین فرود در باند فرود مولایا در پونجاک جایا در پاپوآ توسط یک تیرانداز ناشناس هدف قرار گرفت. یک روزنامه نگار اهل پاپوآ بنام کوگویا ۳۵ ساله در یک تیراندازی کشته شد. در ۲۷ نوامبر سال ۲۰۱۲ سه پلیس که در یک پست پلیس در جایاویه یا در پاپوآ حضور داشتند در یک تهاجم توسط یک گروه ناشناس کشته شدند. پلیس جنبش جدایی طلب پاپوآ را مسئول این عملیات می داند.
گرث مک کلیری (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ریدینگ، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال آکسفورد سیتی، باشگاه فوتبال سلو تاون و باشگاه فوتبال بروملی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جامائیکا بازی کرده است.
گِرگِی پونگراتس ( زاده ۱۸ فوریه ۱۹۳۲ در گرله، درگذشته ۱۸ مه ۲۰۰۵ در کیش کون مایشا) یکی از رهبران انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان بود.
رطوبت گیر، رطوب زدا یا درایر نوعی لوازم خانگی است و معمولاً با هدف سلامت و آسایش یا برای از بین بردن بوی کپک زدگی، سطح رطوبت در هوا را کاهش می دهد. رطوبت گیرهای بزرگ نیز در ساختمان های تجاری، مانند سالن اسکیت روی یخ، برای کنترل سطح رطوبت استفاده می شوند. بررسی اجمالی. رطوبت گیرها در فرایندشان، آب را از هوای تهویه شده خارج می کنند. این آب جمع شده (چگالش شده) معمولاً برای نوشیدن استفاده نمی شود و دور ریخته می شود. رطوبت گیر تبریدی. جزء اصلی این رطوبت گیرها موتوری مثل موتور یخچال است که درون رطوبت گیر قرار می گیرد، به همین دلیل به آن ها رطوبت گیر یا خشک کن یا درایر یخچالی نیز گفته می شود. رطوبت موجود در هوا در دمای ۳ درجهٔ سانتی گراد تبدیل به شبنم (مایع) شده و از حالت بخار به شکل مایع تغییر ماهیت می دهد. این اصل در رطوبت گیرهای تبریدی مورد استفاده قرار گرفته است. همان طور که گفته شد در این مدل رطوبت گیر از یک موتور مثل موتور یخچال استفاده می شود. هوای گرم حاوی رطوبت در ابتدا وارد یک مبدل حرارتی شده و در اثر برخورد با هوای سردی که می خواهد از رطوبت گیر (درایر) خارج شود تا اندازه ای خنک می گردد. پس از آن هوای گرم
حاوی رطوبت وارد اپراتور شده و دمای آن تا ۳ درجهٔ سانتی گراد کاهش می یابد، در اثر این کاهش دمای هوای حاوی رطوبت، رطوبت موجود در هوا تغییر ماهیت داده و از حالت بخار تبدیل به مایع می گردد. برای تخلیهٔ رطوبت حاصله نیز دو حالت وجود دارد. یکی این که رطوبت گیر دارای مخزن قابل تخلیه بوده و رطوبت درون این مخزن می ریزد که بزرگی آن نیز بسته به نوع و مدل رطوبت گیر متفاوت است و در مدل های جدیدتر رطوبت گیر دارای خروجی مخصوص رطوبت بوده و با اتصال یک شلنگ می توان رطوبت را به بیرون از رطوبت گیر هدایت نمود. در صورت کلی استفاده از رطوبت گیرهای تبریدی در اکثر مناطق بیشتر است. نصب و راه اندازی این نوع رطوبت گیرها بسیار ساده و راحت بوده، نیازی به متخصص ندارند، قابل استفاده در مکان های کوچک بوده و به راحتی قابل حمل هستند و نیازی به تجهیزات جانبی جهت تخلیهٔ رطوبت و کانال کشی نداشته و هزینهٔ نگهداری و تعمیرات آن ها بسیار پایین است. رطوبت گیر جذبی یا شیمیایی. از این نوع رطوبت گیرها برای تجهیزات و تأسیسات و مکان های فوق العاده حساس استفاده می شود. میزان رطوبت گیری در نوع جذبی بیشتر بوده، ولی هزینه های نگهداری و تعمیر آنها بسیار بالاست.
در این نوع از رطوبت گیرها از دو مخزن مجزا با سیکل گردشی استفاده می شود، در قسمت ورودی هوای فشرده از یک شیر قابل تنظیم استفاده می شود. هوای کمپرسور بعد از ورود به مخزن اولی و عبور از مواد جاذب شیمیایی مقداری از رطوبت خود را از دست داده و سپس وارد مخزن دومی می شود. در این حال مخزن اولی از طریق شیر قابل تنظیم تخلیه می گردد. در اینجا هزینهٔ تولید هوای فشرده توسط کمپرسور از سیکل خشک سازی خارج می گردد، که به دلیل تخلخل مواد شیمیایی جاذب سیستم با افتی در حدود ۲۰٪ فشار مواجه شده، که این دو مورد باید با افزایش هزینهٔ سوخت جاری یا برق، جبران گردد. استفاده از درایر جذب شیمیایی دارای معایبی است:
شکر تلخ یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۵–۱۳۸۶ سیمای مرکز ایلام به کارگردانی احمد کاوری، نویسندگی احمد کاوری و سعید تشکری و تهیه کنندگی مرتضی هواسی می باشد که از شبکه دو پخش شد. این مجموعه در ۱۳ قسمت ۴۵ دقیقه ای تهیه شد. داستان «شکر تلخ» دربارهٔ مردی سابقه دار به نام رسول است که پس از اینکه سال ها درگیر کارهای غیرقانونی بوده، برای بازگشت به خانواده تلاش می کند. اما گذشته تاریک او را رها نمی کند و چند قاچاقچی با آوردن بسته های مواد مخدر در زندگی او سعی می کنند تا دوباره وی را به سوی خود بازگردانند.
پیتر آرسنیویچ رومانوفسکی (؛ در سن پترزبورگ – در مسکو)؛ نویسنده، استاد بین المللی و داور بین المللی شطرنج اهل امپراتوری روسیه بود. در ۲۰ ژوئیه ۱۹۲۴ رومانوفسکی در برابر ایلیا رابینوویچ در میدان کاخ سن پترزبورگ یک بازی شطرنج انسانی برپا کردند. در آن بازی افراد نیروی دریایی نقش مهره های سفید و سربازان ارتش سرخ، در حکم مهره های سیاه حضور داشتند. در ۱۹۳۵ میلادی، او اولین شطرنج باز شوروی بود که عنوان استاد افتخاری ورزش به او اعطا شد. او مربی لودمیلا رودنکو، دومین قهرمان شطرنج زنان جهان بود.