Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ش می گوید. در بیشتر این اشعار، «نیما» فقط نامی حقیقی و منفرد نیست؛ بلکه مَجاز از هر انسانی است که بتواند به فردایی بهتر بیندیشد. این حساسیت و رویکرد در آثار نیما بسیار دیده می شود و می توان نشانه های مشابه آن را در آثار دیگر شاعران نیز مشاهده کرد. گویی نیما با آوردن نام خود، برای بیان دغدغه های انسانی از شیوهٔ امیری خوانی الهام گرفته و به حدیث نفس می پردازد. مهم ترین بخش از خودخوانی های نیما، جایی است که به بیان آرزوها و ناکامی های شاعر می پردازد. این بخش ها نه از منظر شخصی، بلکه بازتاب منِ اجتماعی شاعر است و درد مشترک اوست که در قالب حدیث نفس بازگفته می شود. بخش های زیادی از "روجا" را شِکوه ها و شکایت ها تشکیل داده و در برخی از این گونه ابیات نیما شخص خودش را مورد عتاب قرار می دهد. به نظر مصطفی علی پور، منتقد ادبی، گرچه نیما شعرهای طبری را به وزن های کلاسیک و سنتی سروده است، ولی از منظر زبان و نگاه شاعرانه همان اتفاقی در "روجا" روی می دهد که در اشعار فارسی و نیمایی او رخ داد. علی پور دربارهٔ "روجا" می گوید: «آمیختگی عاشقانگی با نوعی لحن مرثیه ای، در ترکیب با فرهنگ و عناصر بومی مازندران یکی از زیباترین فضاهای
شعر روستایی روزگار ما را شکل می دهد. شاید پس از ترانه های مذهبی و اجتماعی امیر پازواری مازندرانی، شعری به قابلیت "روجا"ی نیما یوشیج در نمایندگی کردن فرهنگ و آرزوها و غم ها و شادی های مردم مازندران وجود نداشته و ندارد.» شیون نوری در "گیله وا" می گوید: "روجا" علاوه بر این که «دارای رگه های ساحرانهٔ شعری» است، اطلاعات مفید تاریخی، محتوایی، واژگان طبری و قواعد صرف و نحو این زبان را هم در بر می گیرد و «مضمونه های نو و بدیع نیمایی» در خود دارد. او در ادامه با مقایسهٔ شعرهای فارسی نیما با "روجا" می نویسد: «اگرچه نیما در شعر فارسی به تحول توأمان فرم و محتوی پرداخت؛ اما در "روجا" تحول، تحول مضمونی است یعنی انعکاس واقعیت ها، عشق ها، سرایش زبان حال توده با نگاهی ابژکتیو و کشیدن شعر به حوزهٔ اجتماعی و… اما در موسیقی شعر، خرق عادت نمی کند.» بیژن هنری کار، پژوهشگر حوزهٔ ادبیات مازندران، معتقدست نیما در "روجا" نگاهی نو در فضای کلاسیک داشت که حتی در آثار شاعران مازندرانی پس از او دیده نمی شود. جلیل قیصری با توجه به دیدگاه نظریه پردازانی همچون نوآم چامسکی، کارل گوستاو یونگ و کنراد لورنتس، به نقش زبان مادری در جهان بینی و تفک
ر افراد تأکید می کند؛ او معتقدست چهارچوب کلی بسیاری از شعرهای فارسی نیما ابتدا در قالب دوبیتی های "روجا" به وجود آمده است. انتشار. یوشیج نخستین بار در سال ۱۳۲۵ خورشیدی، در کنگره نویسندگان از سرودن مجموعه شعری به زبان مازندرانی خبر داد. نگارش این اثر چهار سال طول کشید و به گفتهٔ احمد شاملو بخش بزرگی از زندگی نیما شده بود. بیشتر شعرها و مقاله های نیما یوشیج پیش از مرگ او منتشر شده بودند؛ اما شعرهای مازندرانی "روجا" تا چند دهه بعد به چاپ نرسید. از آنجایی که شعرهای مازندرانی نیما در زمان حیات او فرصت چاپ و انتشار نیافتند، روند تصحیح و انتشار "روجا" حدود سی تا چهل سال پس از مرگ او، بسیار سخت بود؛ جدا از آشفتگی نوشتن نامنظم یوشیج که گاهی با مداد روی جعبه سیگار می نوشت، فقدان خط و گویش معیار طبری، تنوع گویش های این زبان، عدم آشنایی گردآورندگان با گویش کجوری، گذشت زمان و گسیختگی و فرسایش نوشته ها از مشکلات گردآوری این اثر بود. در حدود ۱۰ دوبیتی از مجموعهٔ "روجا" توسط خود نیما به فارسی ترجمه شده اند. اشعاری طبری نیما، سی سال پس از مرگش در سال ۱۳۷۰، با کوشش سیروس طاهباز و به شکل بخشی از «"مجموعهٔ کامل اشعار نیما یوشیج"
» با عنوان «روجا، دفتر شعرهای طبری» به چاپ رسید. این نسخه ۴۵۴ دوبیتی مازندرانی در خود داشت. با توجه به عدم شناخت سیروس طاهباز از زبان طبری، علی پاشا اسفندیاری و اسفندیار اسفندیاری او را در تصحیح "روجا" یاری کردند و نشر نگاه دست به انتشار این نسخهٔ نخست زد. در ابتدا اعلام شد شراگیم یوشیج، پسر نیما، بر نسخهٔ یادشده نظارت کرده است، ولی پس از مدتی این ادعا تکذیب شد. مشکلات این نسخه در اعراب گذاری، ترجمه، و نبود فونتیک انتقادات بسیاری در پی داشت. شراگیم، که با توجه به شناختش از لهجهٔ یوش و حضورش در کنار پدر، می توانست مناسب ترین فرد برای تصحیح "روجا" باشد، در یک وهله حدود صد دوبیتی از مجموعه را در وبگاه شخصیش بارگذاری کرد و از دیگران تقاضا کرد که به اصلاح و اعراب گذاری اشعار کمک کنند. مجید اسدی در سال ۱۳۸۰ نسخه ای از "روجا" را همراه با ترجمهٔ فارسی به کمک نشر شلّاک منتشر کرد که این اثر نیز با نظر منفی منتقدان همراه بود. بار دیگر، در ۱۳۸۱ محمد عظیمی نسخه ای از "روجا" را همراه با ترجمه و ریشهٔ برخی از واژگان، توسط نشر خاور زمین توزیع کرد. نسخهٔ عظیمی با نقد مثبت منتقدان همراه شد. او در این کتاب، ضمن آوانویسی دوبیتی
ها و آوردن ترجمهٔ فارسی، تحول واژگان از اوستایی و پهلوی به حالت کنونی را نیز بررسی کرده بود. نکتهٔ منفی این کتاب در مقدمه اش بود که به منابع اصلی ارجاع نکرده، و از این رو ارزش پژوهشی خود را از دست داده است. این نسخه شامل ۴۵۶ دوبیتی بود. در ۱۳۸۳ نشر زهره در ساری کتابی به نام "واژه های مازندرانی در اشعار نیما یوشیج و گزیده ای از اشعار روجا" را به تألیف فتوت نصیری سوادکوهی چاپ کرد. در سال ۱۳۹۴ کتاب «"نیمای تبری"» تألیف منصور علی اصغری برای اولین بار به بررسی موضوعی اشعار "روجا" پرداخت و در سال ۱۳۹۵ همایشی به منظور بررسی این شعرها برای نخستین بار در شهرستان نور برگزار شد. عادل جهان آرای، در حدود سه سال، هر روز یکی از دوبیتی های "روجا" را در ستون ثابت «نیمای گپ» در "روزنامه همشهری مازندران" چاپ کرد و در ۵۰۴ شمارهٔ متوالی روزنامه، این اشعار منتشر شدند. جهان آرای سپس تصحیح جدیدی از "روجا" ارائه کرد که با نام «"۵۰۰ روز با نیما: بررسی و تبیین اشعار تبری نیما یوشیج"» منتشر شد. در سال ۱۴۰۱ انتشارات رشدیه از نسخهٔ دیگری از "روجا" رونمایی کرد که زیر نظر شراگیم و با همت عادل جهان آرای و مانی سولده و به کمک آرش انجم روز، در
۱۴۴ صفحه و شامل ۴۶۶ دوبیتی، به چاپ رسید. جهان آرای در خلال این مراسم گفت ۴۸۹ دوبیتی از نیما بازخوانی شد که برخی از آن ها تاکنون مجال انتشار نداشته اند و در نهایت ۴۶۶ قطعه با تأیید شراگیم یوشیج به انتشار رسید. در این مجموعه ۱۲ دوبیتی برای بار نخست، از روی دست نویس های شخصی نیما منتشر شدند. گویا تعدادی از شعرهایی که به چاپ نرسیدند دارای سه مصرع بوده اند. همچنین در این مراسم اعلام شد شراگیم در حال جمع آوری «فرهنگ روجا» است که قرار است در آن واژگان طبری که نیما گردآوری کرده بود، تدوین شوند. پس از انتشار این کتاب، محمد عظیمی در یادداشتی با عنوان «دستبرد جاهلانه به آثار نیما یوشیج توسط فرزندش شراگیم»، به شیوهٔ نگارش این نسخه انتقاد کرد و شراگیم یوشیج را متهم به سوءاستفاده از آثار پدرش نمود. عظیمی در این یادداشت به ادعای شراگیم مبنی بر گم شدن نسخه های دست نویس و اصل بسیاری از دوبیتی ها اشاره می کند و مدعی است شراگیم در تصحیح مذکور به کپی برداری ناشیانه از نسخه های پیشین "روجا" دست زده و «با تغییر کلمات، اعراب، تغییر مصرع و ترجمهٔ غلط زبان طبری، خود را محق به چاپ آثار نیما و درست ترین روایت می داند». او همچنین ادعای
حق چاپ کتاب برای وارث را منقضی دانست. جلیل قیصری و روح الله مهدی پور عمران نیز کار تصحیح نسخه ای دیگر از "روجا" را پیش گرفتند.
سلسله یا روابط عاشقانه فیلمی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی یاش چوپرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاشی کاپور، آمیتاب باچان، جایا باچان، ریکا، سانجیو کومار، کولبوشان کارباندا ایفای نقش کرده اند.
یتیم یا حرامزاده یا بی نام و نشان فیلمی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی پراکاش مهرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، زینت امان، امجد خان، راکهی گولزار، سورش اوبروی، بیندو، اوم پراکاش، رانجیت، خوشبو ساندار ایفای نقش کرده اند.
کرسیدا کاول ("Cressida Cowell") (زادهٔ ۱۵ آوریل ۱۹۶۶) نویسندهٔ انگلیسی داستان های کودکان است که برای مجموعه رمان های چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم بیشتر شناخته شده است، پس از آنکه که دریم ورکس انیمیشن رمان های او را به انیمیشن تبدیل کرد، جوایز گوناگونی به کاول داده شد. بیش از هفت میلیون نسخه از این رمان ها در جهان فروخته شد.
زندگی نامه. احسان شفیعی (زاده ۱۸ آبان ۱۳۶۱ در تهران) نوازنده موسیقی پاپ ایرانی است. او فرزند اول خانواده است. در همان سال های کودکی به سازهای کوبه ای علاقه نشان داده و در همان سنین شروع به آموختن ساز ایرانی تنبک نمود. در 19 سالگی آموختن سازهای پرکاشن لاتین را آغاز نمود و در سال 1383 با حضور در کلاس های استاد همایون نصیری وارد مرحله جدی تر از آموختن پرکاشن لاتین شد. دوران فعالیت. فعالیت حرفه ای موسیقی وی در سال ۱۳۸۸ با عضویت در گروه هنری دارکوب آغاز شد. کیفیت بالای نوازندگان گروه و ممارست ایشان در همکاری با استاد نصیری نقش مهمی درکیفیت نوازندگی او داشت وسبب گردید وی وارد مرحله جدیدی از زندگی هنری خود شود. از آن پس وی به مدت ۴ سال با گروه های متعددی از جمله ارکستر سمفونیک ویولت، فاصله، وصل یار، مانترا و ارکسترهای مختلف پاپ به عنوان نوازنده پرکاشن همکاری داشت. همچنین وی مدتی به عنوان سرپرست ارکستر روزبه نعمت الهی از خوانندگان مطرح ایران فعالیت داشت. او در سال ۱۳۹۱ جهت فرصت مطالعاتی، افزایش دانش موسیقی و همکاری آکادمیک با چند گروه موسیقی مربوط به دانشگاه قبرس شمالی به این کشور سفر کرد و در آفرینش چندین اثر موسیقا
یی نقش مهمی بازی کرد. ره آورد و ماحصل این سفر مدال جهانی برنز Global Music Award به خاطر نواختن ساز پرکاشن در قطعه موزیک تحت نام Unrecognized Country در آلبوم The Journey می باشد که در سال ۱۳۹۵ موفق به دریافت این جایزه گردید. در حال حاضر او دانشجوی رشته موسیقی در تهران می باشد و در زمینه فعالیت موسیقی به عنوان یکی از ارکان گروه فعال و پرطرفدار کاکوباند فعالیت می نماید. همچنین او در حال جمع آوری و تهیه آلبوم هنری خویش می باشد که به زودی در بازار موسیقی عرضه خواهد شد.او هم اکنون ارتیست کمپانیsela cajonکه از مطرح ترین کمپانی های سازنده سازهای کوبه ای درکشورآلمان می باشد است. پیوند به بیرون. ۹-www.sela-cajon.com
صالح محمود عثمان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و وکیل اهل سودان است. فعالیت ها. عثمان به خاطر حمایت از حقوق بشر و داشتن نمایندگی قانونی آزاد برای صدها قربانی خشونت قومی در سودان بیش از دو دهه به خوبی شناخته شده است. او متولد منطقه جبل مرا در مرکز دارفور در غرب سودان است. عثمان به خاطر کار خود در زمینه مسائل حقوق بشر در سودان، دریافت جایزه دیده بان حقوق بشر در سال ۲۰۰۵، جایزه بین المللی حقوق بشر از انجمن وکلای آمریکا در سال ۲۰۰۶، و قرار گرفتن در بین ۵۰ فرد اثرگذار در اروپا در سال ۲۰۰۷ مورد تقدیر قرار گرفت. همچنین در سال ۲۰۰۷ پارلمان اروپا به اتفاق آراء به او رأی داد تا جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه به او اهدا شود. او سه بار برای دفاع شجاعانه اش در دفاع از حقوق بشر بازداشت شد، اما هرگز به هیچ جرمی متهم نشد. در سال ۲۰۰۵، او به مجلس ملی سودان منصوب شد و در آنجا برای ترویج اصلاحات قانونی و ایجاد قانون در سودان کار می کند.
دوستی فیلمی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی راکش کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، امجد خان، نیتو سینگ، تانوجا، قادرخان، رانجیت ایفای نقش کرده اند. آمیتاب باچان در زمان ایفای نقش در این فیلم، تنها ۳۹ سال سن داشت. ساخت موسیقی این فیلم را نیز،راجیش روشن انجام داد.
گای تیس مربی بزرگ فوتبال بلژیک (زاده ۶ دسامبر ۱۹۲۲ در آنتورپ بلژیک - در گذشته در اول اوت ۲۰۰۳ در آنتورپ) بود. زندگی نامه. دوران بازیکنی وی از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۸ بود. او از سال ۱۹۵۴ به مربیگری فوتبال پرداخت. وی مربیگری تیم ملی بلژیک را از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۹ به عهده داشت. در جریان بازی های جام جهانی ۱۹۹۰ دوباره به تیم ملی بازگشت و سمت سرمربی گری را بر عهده گرفت و سرانجام در سال ۱۹۹۱ با دنیای مربی گری خداحافظی کرد. وی با تربیت نسلی از ستارگان ممتاز بلژیک نظیر یان کولمانز، انزو شیفو، اریک ژرتس، ژان ماری فاف و … تیم ملی این کشور را برای نخستین بار بعنوان یک تیم قدرتمند در سطح بین المللی مطرح نمود.
یک شب بارانی فیلمی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی شاکتی سامانتا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، راکهی گولزار، امجد خان، آبی باتاچاریا، اوتپال دوت ایفای نقش کرده اند.
تپه خوشن مربوط به کالکولتیک (مس سنگی) ـ عصر برنز I ـ هزاره اول (پیش از میلاد) - دوره اسلامی قرن ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان پیرانشهر، بخش لاجان، دهستان لاهیجان غربی، روستای گردسور واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۲۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هو یا (; زاده ) فعال حقوق بشر اهل چین است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. کار او بر روی جنبش دموکراسی چین، جنبش چینی زیست گرایی یا دفاع از محیط زیست و کمک به ویروس اچ آی وی در جمهوری خلق چین متمرکز شده است. هو یا مدیر میراث چهارم ژوئن است. پس از آنکه رهبران روستایی در چندین استان چین بیانیه ای را صادر کردند و خواستار حقوق زمین های خود شدند زیرا به خاطر اعمال سیاست زمین در چین و فساد، اموال آنان توقیف شده بود، این تصمیم هو یا منجر به دستگیری و حبس وی شد، زندانی شدن هو یا از سوی رهبران روستایی در چندین استان چین مورد توجه قرار گرفت. در سوم آوریل ۲۰۰۸ او به ۵ سال زندان محکوم شد. هو یا پس از اینکه در مارس ۲۰۰۸ به اتهام «براندازی حکومت مرکزی» و تحریک کردن مردم اقرار کرد، محاکمه شد. محاکمه و بازداشت او توجهات بین المللی را به خود جلب کرد و هو یا به عنوان زندانی سیاسی شناخته شده مورد حمایت عفو بین الملل قرار گرفت. در نهایت هو در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۱ آزاد شد. در دسامبر ۲۰۰۸ پارلمان اروپا هو یا را به عنوان برندهٔ جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه معرفی کرد. به هو در ۲۱ آوریل ۲۰۰۸ عنوان شهروند افتخاری پاریس
اعطا شد. زندگی نامه. والدین هو یا از دانشجویان دانشگاه چینهوا در پکن و دانشگاه نانکای در تیانجین در سال ۱۹۵۷ بودند، والدین هو در هنگام جنبش ضد راستگرایی در زمان مائو تسه تونگ به لحاظ سیاسی به عنوان عناصر راست برچسب خوردند. پس از آن برای زندگی به مناطق دوردست در گانسو و هونان مهاجرت کرده کار می کردند و اغلب مجبور بودند تا سال ۱۹۷۸ با یکدیگر زندگی کنند، هنگامی که دنگ شیائوپینگ به قدرت رسید، برچسب سیاسی علیه آن ها لغو شد. در سال ۱۹۹۶ هو یا از دانشکده اقتصاد پکن در رشته مهندسی اطلاعات فارغ التحصیل شد (دانشگاه اقتصاد و تجارت)، در ژانویه ۲۰۰۶، هو با (Zeng Jinyan) زنگ جینیان ازدواج کرد و اکنون یک دختر دارد. زنگ که جزو ۱۰۰ تن از قهرمانان و پیشگامان مجله تایم برای وبلاگ نویسی شده بود. در فوریه ۲۰۰۸ دستگیر گردید. او برای نشان دادن ابراز خشم خود از چین به عنوان میزبان بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ تحت نظر قرار گرفت و باتفاق همسر و دخترش در حصر خانگی به سر بردند و توسط وزارت امنیت کشور جمهوری خلق چین و وزارت امور خارجه مورد آزار و اذیت و آزار نیز قرار گرفتند؛ تا اینکه یک روز قبل از مراسم افتتاحیه در پکن ناپدید شدند. هو ب
ه آیین بودایی و بودیسم تبتی یا لامایی شاخه ای از مذهب بودایی اعتقاد دارد. او شروع به تمرین بودیسم پس از شورش های دانشجویی کرد.
ابوعلی منصور العزیزی الجوذری، منشی مخصوص (کاتب) "جوذر" از بزرگان خلافت فاطمی بود. جوذر به عنوان معتمد چهار خلیفهٔ نخست فاطمی انجام وظیفه می نمود. "زندگینامهٔ استادجوذر" با عنوان «سیرة الأستاذ جوذر»، با تکیه بر دانسته های کاتب در مورد اسرار اربابش (جوذر) و مکاتبات او با امامان اسماعیلی توسط ابوعلی منصور العزیزی نگاشته شده است. منصور به عنوان کارمندی طرف اعتماد به بایگانی های جوذر دسترسی کامل داشته و پس از مرگ وی، با هدف حفظ خاطرهٔ این سیاستمدار، اثر را نوشته و هر از چند گاهی تجربه های شخصی خود را نیز در آن نقل می کند. منصور العزیزی دوازده سال (از ۹۶۱ م تا مرگ جوذر در۹۷۳ / ۳۶۲ ه. ق )در خدمت وی بوده است. سیره الجوذر اطلاعات مهمی پیرامون تاریخ سیاسی و تشکیلات و نظام اداری و تاریخ اجتماعی دولت فاطمیان در دوره معز و عزیز دربردارد.نوشته منصور العزیزی نگاه اجمالی نادری است به این دورهٔ زمانی که نه تنها یک روایت زندگینامه ای از سیاستمداری برجسته از دورهٔ آغازین عصر فاطمی ارائه می کند بلکه اظهارات شفاهی و مواد آرشیوی از دوره ای را گردآوری می کند که بیش از شصت سال از حکومت فاطمی را در بر می گیرد.
تپه پشت آب مربوط به کالکولتیک(مس سنگی) - هزاره اول (پیش از میلاد) است و در شهرستان پیرانشهر، بخش مرکزی، دهستان لاهیجان، روستای بندره واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۲۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سونات ویولن شماره ۴ در لا مینور، اُپوس ۲۳ اثر لودویگ فان بتهوون، یک سونات دونوازی برای ویولن و پیانو است که آهنگساز، آن را در سال ۱۸۰۱، یک سال پس از تصنیفِ سمفونی اول خود، ساخت و در اکتبرِ همان سال منتشر شد. بتهوون سونات ویولن شماره ۴ خود را به کُنت موریتس فون فریس (۱۷۷۷–۱۸۲۶)، نجیب زاده، بانکدار، و حامی هنر اهل اتریش، اهدا کرد. آهنگساز، افزون بر این دو سونات ویولن، دو اثر دیگرِ خود را نیز به این کُنت تقدیم کرد: یکی، در همان سال، کوئینتت زهی اُپوس ۲۹ در دو ماژور، و دیگری، ۱۱ سال بعد، یعنی در ۱۸۱۲، سمفونی شماره ۷ خود را نیز به این کنت تقدیم کرد. قرار بود این سونات همراه با سوناتِ ویولنِ بعدیِ بتهوون، یعنی سونات ویولن شماره ۵، اُپوس ۲۴، منتشر شود؛ اما این دو اثر، به دلیل متفاوت بودنِ اندازهٔ کاغذها، در نوبت های جداگانه و با دو شماره اُپوسِ جدا منتشر شدند. برخلاف سه سونات ویولنِ نخستِ بتهوون (سونات شماره ۱ و شماره ۲ و شماره ۳)، سونات شماره ۴ با اقبالِ منتقدان روبه رو شد. ساختار. این سونات از سه موومان تشکیل شده است: اجرای کاملِ سونات ویولن شماره ۴ بتهوون به طور معمول ۱۹ دقیقه به طول می انجامد.
دفترهای نیما یک مجموعهٔ سه جلدی از آثار نیما به کوشش، تصحیح، تطبیق فرزند او شراگیم یوشیج است که توسط نشر رشدیه به چاپ رسیده است. جلد نخست "دفترهای نیما: مجموعه آثار منثور نیما" در سال ۱۳۹۶، جلد دوم "دفترهای نیما: مجموعه اشعار نیما «الف»" در سال ۱۳۹۷ و جلد سوم "دفترهای نیما: مجموعه یادداشت های روزانه نیما یوشیج" در سال ۱۳۹۹ منتشر شده است. دفترهای نیما: مجموعه آثار منثور نیما. جلد نخست کتابی مشتمل بر آثار منثور نیما یوشیج است. این کتاب با پرتره های بهمن محصص، هانیبال الخاص، علی گلستانه و منوچهر معتبر از نیما مصور شده است. به گفتهٔ شراگیم یوشیج بخشی از محتوای این کتاب پیش تر هرگز چاپ نشده بود؛ ازجمله نمایشنامه ای با عنوان "خواهش می کنم و" چند داستان کوتاه. دفترهای نیما: مجموعه اشعار نیما «الف». جلد دوم اشعار نیما یوشیج را در بر می گیرد. "دفترهای نیما: مجموعه یادداشت های روزانه نیما یوشیج". جلد سوم یادداشت های روزانهٔ نیما یوشیج است.
برج مدور مردکان () قلعه ای است که در شهرک مردکان در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان قرار دارد. این برج در میان ساکنین محلی به «قلعهٔ شیخ» نیز معروف است. تاریخچهٔ برج. سر دروازهٔ برج سه کتیبه وجود دارد، که روی لایه سنگی مستطیلی شکل به زبان عربی نوشته شده است. بنابه کتیبهٔ اول، برج در دورهٔ سلطنت «فریبرز سوم» بنا شده است. کتیبهٔ دوم حکایت از آن دارد، که صاحب برج مدور مردکان مردکان «اسحق بن کاکولی» بوده و تاریخ ساخت آن به سال ۱۲۳۲ (میلادی) بازمی گردد. روی سومین کتیبه نیز نوشته شده است، که این ساختمان از سوی معماری به نام «عبد المجعد فرزدن مسعود» بنا گردیده است. مشخصات معماری. ارتفاع قلعه برج مدور مردکان مردکان ۱۶ متر می باشد. قلعهٔ موجود در اطراف برج شامل یک حیاط مستطیلی شکل است، که با دیوارهای سنگی دارای بلندی ۷ متر در هر زاویه احاطه شده است. مساحت کل حیاط به بُعد ۲۵ متر در ۲۵ متر است. در گوشه های دیوار قلعه، برج ها، طارمی ها و برج های دیده بانی قرار گرفته است. برج مدور مردکان از لحاظ طرح، دایره ای شکل می باشد، که رو به طبقات بالا کم کم باریک تر می گردد. برج در امتداد ارتفاع اش به سه بخش تقسیم می شود. این قسمت ها
با گنبدها پوشانیده شده و با یکدیگر به واسطه پله هایی وصل می شود، که روی دیوار ساخته شده است. جهت روشن کردن طبقات دوم و سوم پنجره هایی به شکل نوار تنگ در داخل برج ساخته شده است، که از خارج ساختمان به سمت داخلش شدیداً گسترش می یابد. برج با استفاده از محلول آهک و سنگ آهک بنا گردیده است.
رونالد فیربرن ( زاده ۱۱ اوت ۱۸۸۹ - درگذشته ۳۱ دسامبر ۱۹۶۴) روان پزشک روان تحلیلی و اهل اسکاتلند و چهره مرکزی در توسعه تئوری رابطه اشیاء بود.
سونات ویولن شماره ۵ در فا ماژور، اُپوس ۲۴ اثر لودویگ فان بتهوون، یک سونات دونوازی برای ویولن و پیانو است که آهنگساز، آن را در سال ۱۸۰۱ ساخت و در همان سال منتشر شد. این سونات عموماً به نام سونات بهار معروف است؛ نامی که پس از درگذشتِ بتهوون به آن داده شد. بتهوون سونات ویولن شماره ۵ خود را، همچون سونات ویولن شماره ۴، به کُنت موریتس فون فریس (۱۷۷۷–۱۸۲۶)، نجیب زاده، بانکدار، و حامی هنر اهل اتریش، اهدا کرد. آهنگساز، افزون بر این دو سونات ویولن، دو اثر دیگرِ خود را نیز به این کُنت تقدیم کرد: یکی، در همان سال، کوئینتت زهی اُپوس ۲۹ در دو ماژور، و دیگری، ۱۱ سال بعد، یعنی در ۱۸۱۲، سمفونی شماره ۷ خود را نیز به این کنت تقدیم کرد. قرار بود این سونات همراه با سوناتِ ویولنِ قبلیِ بتهوون، یعنی سونات ویولن شماره ۴، اُپوس ۲۳، منتشر شود؛ اما این دو اثر، به دلیل متفاوت بودنِ اندازهٔ کاغذها، در نوبت های جداگانه و با دو شماره اُپوسِ جدا منتشر شدند. ساختار. این سونات از چهار موومان تشکیل شده است: اِسکِرتسو و تریویِ این اثر کوتاه است. اجرای کاملِ سونات ویولن شماره ۵ بتهوون به طور معمول ۲۲ دقیقه به طول می انجامد.
کریستف اشلینگنزیف (؛ – ) استاد دانشگاه، کارگردان و نمایش نامه نویس اهل آلمان بود.
ناحیه های مجارستان دومین سطح تقسیمات کشوری مجارستان پس از استان است. این ناحیه ها در سال ۲۰۱۳ میلادی جایگزین ۱۷۵ زیرمنطقهٔ این کشور شدند. در حال حاضر، ۱۷۴ ناحیه در ۱۹ شهرستان، و ۲۳ ناحیه در بوداپست وجود دارد.
باینتها براک () کوه صخره ای پر شیب و بلندی در پانماه موستاق، زیررشته ای از رشته کوه قراقروم است که در گلگت-بلتستان، پاکستان قرار دارد. این کوه با ارتفاع ۷٬۲۸۵ متر یکی از سخت ترین قله ها در جهان برای صعود است؛ به گونه ای که بین اولین صعود در سال ۱۹۷۷ و صعود دوم آن در سال ۲۰۰۱ بیست و چهار سال فاصله زمانی وجود داشته است. این کوه به دلیل وضعیت خاص خود که ترکیبی از ارتفاع زیاد از سطح دریا، ارتفاع زیاد نسبت به سطح محل و شیب زیاد است، حالتی ویژه و استثنایی دارد و از این جهت صعود آن بسیار دشوار بوده و کوهی بسیار فنی و سطح بالا در کوهنوردی تخصصی به شمار می رود. موقعیت. باینتها براک در سمت شمالی یخچال بیافو که یکی از مهم ترین یخچال های طبیعی قراقروم مرکزی است، قرار دارد. این کوه در ۷۵ کیلومتری شمال سکردو که مهم ترین شهر منطقه است و حدود ۳۰ کیلومتری شمال آسکوله واقع شده است.
فهرست منطقه های مجارستان در سال ۱۹۹۹ میلادی ایجاد شدند و شامل ۷ منطقهٔ جغرافیایی است که به ۱۹ استان و پایتخت، بوداپست تقسیم می شوند.
پاینت () یک واحد اندازه گیری حجم در سیستم های واحد اندازه گیری بریتانیا و آمریکا و در هر دو، برابر با یک-هشتم گالون می باشد. تعاریف. پاینت مایع آمریکایی. در ایالات متحده، یک پاینت مایع یک-هشتم گالن مایع (۲۳۱ اینچ مکعب) تعریف می شود. پاینت خشک آمریکایی. در ایالات متحده، یک پاینت خشک برابر با یک-هشتم گالن خشک است.
مرتضی مرادیان (زادهٔ ۶ بهمن ۱۳۴۴) دیپلمات ایرانی و سفیر کنونی ایران در مجارستان می باشد. او پیشتر سفیر ایران در کره شمالی و دانمارک نیز بوده است. وی دارای کارشناسی ارشد در رشته روابط بین الملل از دانشگاه وزارت امور خارجه و به زبان های انگلیسی و عربی مسلط است.
سکستوس ژولیوس سزار، یک پرایتور رومی در سال ۲۰۸ پیش از میلاد در طول جنگ دوم پونیک بود. بنظر می رسد که او اولین فرد خاندان سزارهای ژولیایی بود. خانواده. خاندان سزارهای ژولیایی. سکستوس اولین عضو خاندان سزارهای ژولیایی است که نام آن در منابع تاریخی پیدا شده است. از نام پسرش که سکستوس است می توان فهمید که نام پدرش، لوسیوس بوده است و به احتمال زیاد این لوسیوس همان لوسیوس ژولیوس لیبوی دوم پسر لوسیوس ژولیوس لیبو است. اما اگر این احتمال وجود نداشته باشد نمی توانیم بگوییم که نام خانوادگی پدر سکستوس سزار بوده یا نه. فرزندان. سکستوس حداقل دو فرزند داشته است: مقام و کار. در سال ۲۰۸ پیش از میلاد مقام پرایتوری استان سیسیل به وی اعطا شد. با توجه به فرماندهی لژیونهایی که از بازماندگان نبرد کانای تشکیل شده بودند، هنگامی که کنسول مارکوس کلودیوس مارسلوس و تیتوس کوینکسیوس کریسپینوس که موقعیت هانیبال را می دیدند، فاجعه بزرگی به وقوع پیوست، مارسلوس کشته شد.
هوشدورف یک شهرداری در آلمان است که در Biberach واقع شده است.
هاله یک شهرداری در آلمان است که در گرافشافت بنتهایم واقع شده است. هاله ۶۶۷ نفر جمعیت دارد.
تیفنباخ یک شهرداری در آلمان است که در Biberach واقع شده است.
مارش یک شهرداری در آلمان است که در برایگاو-هخشوارتسوالد واقع شده است.
وایزنفلد یک شهرداری در آلمان است که در آیشسفلد (ناحیه) واقع شده است. وایزنفلد ۲۶۸ نفر جمعیت دارد.
باویرن یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در اسلینگن (ناحیه) واقع شده است.
کاراوان پالیس گروه الکترونیک سوینگ فرانسوی است که از سال ۲۰۰۸ کار خود را آغاز کرده است. کاراوان پالیس از نوازنده ها و گروه های موسیقی مختلفی از جمله جنگو راینهارت، لایونل همپتون، ویتالیک و دفت پانک تاثیر گرفته است و اولین آلبوم استودیویی آنها در سال ۲۰۰۸ با نام کاراوان پالیس توسط واگرام منتشر شد. تاریخچه. در ابتدا گروه از سه عضو اصلی تشکیل شده بود. لویچ باروک به پروژه ی گروه علاقه مند شد و برای گروه یک استودیو رزرو کرد و چند کنسرت نیز برای گروه ترتیب داد. برای اجراهای زنده نوازنده های بیشتری نیاز بود که این نوازنده ها از طریق مای اسپیس پیدا شدند. بعد از انتشار چند تک اهنگ در اینترنت گروه به شهرت نسبی رسید. از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ آنها یک سال را به برگزاری کنسرت در فرانسه اختصاص دادند و اولین فستیوالی که در آن شرکت کردند، فستیوال جز جنگو راینهارت در سال ۲۰۰۷ بود. بعد از این درخشش، گروه با ناشر فرانسوی، واگرام موزیک، قراردادی امضا کرد و تا یک سال بعد مشغول به ساخت و ضبط موزیک برای اولین آلبوم خود شدند. اولین آلبوم گروه به نام کاراوان پالیس در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۸ منتشر شد که با تحسین منتقدان برای مایه های جاز کلاسیک آلبوم
همراه بود که تنها در فرانسه بری ۶۸ هفته متمادی در رده یازدهم پرفروش ترین آلبوم ها قرار گرفت. در ۳ اکتبر ۲۰۱۱ کاراوان پالیس آلبومی تک آهنگه به نام تصادف را منتشر کردند که حاوی دو آهنگ جدید و چهار ریمیکس از آهنگ های پیشین آنها بود.
نومریوس ژولیوس سزار، پسر دوم لوسیوس ژولیوس لیبوی دوم و برادر کوچکتر سکستوس ژولیوس سزار بود. خانواده. پدر و مادر. پدر وی لوسیوس ژولیوس لیبوی جوانتر بود که احتمالاً تنها پسر لوسیوس ژولیوس لیبو و همسرش سسیلیا متیلا بود. همسران و فرزندان. همسران. از همسران وی اطلاعاتی در دسترس نیست اما با توجه به این که خودش در منابع تاریخی بوده است ولی از همسرانش اطلاعی نبوده است می توان نتیجه گرفت که وی همسری نداشته است. فرزندان. علاوه بر همسران از فرزندان وی نیز اطلاعاتی موجود نیست بنابراین احتمال این که وی فرزندی نداشته باشد بیشتر می شود.
جو جینگ یی (؛ زادهٔ ) خواننده، و هنرپیشه اهل چین است.
لوسیوس ژولیوس ال. ف. ال. ن. لیبو، یکی از اعضای خاندان باستانی پاتریسیان ژولیایی بود که در سال ۲۶۷ پیش از میلاد کنسول گری را برعهده گرفت و پیروزی های مهم نظامی ای را بدست آورد. خانواده. پدر و مادر. پدر. از نام پدر او اطلاعی نیست اما با توجه به نام نوه هایش (که لوسیوس نبود) می توان نتیجه گرفت که نام پدرش لوسیوس بود. مادر. از مادر وی هیچ اطلاعاتی اعم از نام و خانواده و... موجود نیست. همسران و فرزندان. همسر(ان). نام همسر وی سسیلیا متیلا بود که از او اطلاعات دیگری جز نامش موجود نیست. فرزند(ان). لوسیوس تنها یک پسر هم نام خود داشت که برای این که با او اشتباه گرفته نشور به او می گفتند: لوسیوس ژولیوس لیبوی جوان تر که دارای دو فرزند بود.