Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تریاس پایینی آفریقای جنوبی، همانند یافته های هند و چین پیدا شده بود. پراکندگی فسیلی و گونه ها. فسیل های لیستروساوروس در بسیاری از بسترهای استخوانی پرمین پسین و تریاس اولیه، به وفور در آفریقا، و به میزان کمتر در بخش هایی از هند، چین، مغولستان، روسیه اروپایی و قطب جنوب (قطب در آن زمان در جنوب نبوده است) یافت شده است. گونه های یافته شده در آفریقا. بیشتر فسیل های اسکلت لیستروساوروس ها در سازندهای بالفور (Balfour Formation) و حوضچه های کاتبرگ (Karoo basin) در آفریقای جنوبی یافت شده اند.
پهن بال سانیان نام یک زیرراسته از راسته کژدم های دریایی است.
نالینو یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است.
مهرآباد یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. مهرآباد ۱۸ نفر جمعیت دارد.
ماهمیران یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. ماهمیران ۱۲۶ نفر جمعیت دارد.
قوسی شاخان نام یک خانواده از راسته ملوانک سانان است.
خرم یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. خرم ۵۷ نفر جمعیت دارد.
کلاته شیخ یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است.
کلاته قصاب یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. کلاته قصاب ۱۶ نفر جمعیت دارد.
کلاته کربلایی برات یک روستا در ایران است که در دهستان خوسف واقع شده است.
جفت رود یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. جفت رود ۲۱ نفر جمعیت دارد.
جنبوک یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است.
حوض حسنعلی یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. حوض حسنعلی ۷ نفر جمعیت دارد.
خروج فیلمی محصول ۱۳۹۸ در ایران به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا و تهیه کنندگی حبیب الله والی نژاد است. این فیلم با تصمیم عوامل و با توجه به همه گیری ویروس کرونا، به عنوان اولین فیلم در تاریخ سینمای ایران به صورت آنلاین از تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۹۹ اکران شد. خلاصهٔ داستان. این فیلم داستان گروهی از کشاورزان روستایی را روایت می کند که شرکت سهامی آب، هنگام تخلیهٔ سد آب شور به اشتباه آب را روانهٔ زمین های کشاورزی آن ها می کند و باعث خرابی تمامی محصولات آن ها می گردد. آن ها پس از آن که از طریق مسئولان سد، دهیار، بخشدار و امام جمعه موفق به حل مشکل شان نمی شوند، تصمیم می گیرند که نزد رئیس جمهور بروند و مشکل شان را با او در میان بگذارند. این گروه با تراکتور از روستای خود به سمت تهران عازم می شوند و طولی نمی کشد که خبر سفر آن ها در تمام رسانه ها پخش می شود و این موضوع باعث ایجاد محبوبیت و مشکلاتی برای آن ها می گردد. مراحل تولید. شکل گیری ایده تولید. ابراهیم حاتمی کیا پس از ساخت فیلمی به نام "گزارش یک جشن" (۱۳۸۹)، ایدهٔ ساخت فیلمی با مضمون «اعتراض مردمی به حاکمان» را در سر داشت. اما در طول یک دهه، داستان مناسبی برا
ی این ایده پیدا نکرده بود تا این که در دی ماه ۱۳۹۷ به طرح دلخواهش دست پیدا کرد. طی این یک دهه، او مدام روی طرح کار کرده بود؛ پس از این که گروه تحقیق دربارهٔ یک طرح جذاب مستند به نتیجه ای نرسیدند، به سراغ ایده های تاریخی نیز رفتند. در این سال ها، گفتگوهایی با جامعه شناسان معترض و فعالان سیاسی چپ و راست نیز انجام شد تا زمینه های اعتراض هم مشخص شود. در کنار این اقدامات، چند فیلم نامه نویس جوان نیز به مجموعه اضافه شدند؛ اما هیچ کدام از طرح های پیشنهادی مورد تأیید حاتمی کیا قرار نگرفت. پیش تولید. پاییز ۱۳۹۷، یکی از اعضای گروه، فایلی صوتی را برای حاتمی کیا فرستاد که شرح یک اتفاق در یک شهر کوچک ایران بود و این ماجرا مورد توجه حاتمی کیا قرار گرفت. گروه او، تحقیق روی ماجرا را از همان زمان شروع کردند و با بیش از ۳۰ نفر از افراد مرتبط با آن واقعه مصاحبه کردند. سرانجام حاتمی کیا نگارش فیلم نامهٔ "خروج" را در زمستان ۱۳۹۷ آغاز کرد. تولید. فیلم برداری "خروج" از یکی از روستاهای شهرستان گچساران شروع شده و در قم به پایان رسید. ویژگی متمایز مراحل تولید "خروج" در مقایسه با فیلم های دیگر حاتمی کیا، در شیوهٔ انتخاب بازیگران است. ب
ازیگران این فیلم از بین افرادی انتخاب شده اند که طی سال های منتهی به تولید "خروج"، کمتر روی پرده سینما دیده شده بودند. سن و سال حدود ۱۲ نفر از این بازیگران، حداقل بالای ۶۰ سال بود. از طرفی، یکی از اجزای اصلی این فیلم، تراکتورسواری بود که چالش استفاده از تراکتور در گرمای بالای ۵۰ درجه و رطوبت بالا برای این بازیگران مسن، فیلم سختی به وجود آورد. یکی دیگر از مشکلات ساخت فیلم، عدم اجازهٔ ضبط صحنه های مربوط به حرم فاطمه معصومه بود و گروه تولید مجبور به تغییر لوکیشن شد. از نظر صداگذاری، "خروج" یک فیلم پر از صداست. چون در آن تراکتور، کامیون و جاده وجود دارد که فضاهای صوتی زیادی ایجاد می کنند؛ بنابراین در فضاسازی های فیلم، سکوت هایی نیز حاکم می شود تا ذهن بیننده، در کل مدت نمایش فیلم، آزار نبیند. "خروج" دارای ۴۸۰ نما است و بیش از ۵۰ دقیقه از مدت زمان فیلم دارای جلوه های بصری است. کار جلوه های بصری، از ۱۵ آبان با حضور ۱۵ کارشناس آغاز شد و در ۵ دی به پایان رسید. موسیقی متن. موسیقی متن فیلم ساختهٔ کارن همایون فر است که پیش از این فیلم، با حاتمی کیا در ساخت مجموعه تلویزیونی "حلقه سبز" (۱۳۸۵–۱۳۸۴) و فیلم های "بادیگارد" (۱۳
۹۴) و "به وقت شام" (۱۳۹۶) همکاری کرده بود. به گفتهٔ محمد عنبرسوز، آنچه در "خروج" به شدت توجه ها را جلب می کند، موسیقیِ درجهٔ یک و حماسی همایون فر است که کاملاً روی اثر نشسته و کمک شایانی به جذابیت روایت کرده است. نمایش. "خروج" برای نخستین بار در روز اول سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. اکران آنلاین برای اولین بار در ایران. پس از شیوع کرونا در ایران و تعطیلی سینماها در سراسر کشور، سازندگان فیلم خروج تصمیم گرفتند تا برای اولین بار در ایران، فیلم خروج را پیش از نمایش عمومی در سینماها و در دوران قرنطینه خانگی به صورت اینترنتی اکران کنند؛ بنابراین خروج اولین فیلمی است که به صورت اینترنتی از یکشنبه ۲۴ فروردین ۱۳۹۹ به صورت آنلاین نمایش داده می شود. آمار فروش و تعداد بیننده. باتوجه به گزارش فیلیمو و نماوا فیلم "خروج" در اکران آنلاین، یک میلیارد تومان فروخته است. بنا بر گزارش ها، ۸۴ هزار و چهارصد بلیت برای اکران "خروج" به فروش رفته است. با توجه به دسترسی شش ساعته به فیلم برای خریداران، امکان تماشای خانگی با خرید یک بلیت و اینکه در شبکه نمایش خانگی هر بلیت با ۲/۵ بیننده برابر است، مجموع مخاطبین "خروج" ۲۱۱ ه
زار نفر برآورد شده است. نقد. اکران فیلم در جشنواره فجر با واکنش های مختلفی از سوی مردم و منتقدان روبرو شد. به گزارش احمد رنجبر در اواسط جشنواره، بازی فرامرز قریبیان فصل مشترک تمجیدها بود ولی بر سر کیفیت فیلم، اتفاق نظر وجود نداشت. به عنوان مثال، جبار آذین، "خروج" را فیلمی کم اهمیت از یک سینماگر بااهمیت و با بازیِ درجهٔ یک فرامرز قریبیان یاد کرد. در نقطهٔ مقابل، محمدتقی فهیم، "خروج" را فیلمی در قوارهٔ حاتمی کیا می داند؛ نه آنچه برخی ها از حاتمی کیا انتظار دارند. کلیشه ها و بن مایه های ثابت آثار حاتمی کیا مانند احساسات گرایی، به خصوص تک گویی های غلو شدهٔ قهرمانانش، رابطهٔ مخدوش بین نسل ها و رابطهٔ پینگ پُنگی بین قهرمان و ضدقهرمان در "خروج" تکرار نشده و پایان بندی "خروج" نیز مشابه آثار پیشین حاتمی کیا نیست. به گفتهٔ میلاد جلیل زاده، چنین تفاوتی نه از سر میل فیلم ساز به آزمایش کردن قالب های جدید، بلکه به دلیل دگردیسی و تحولات روزآمد فُرمی به وجود آمده است. با این حال، سید محسن عبداللهی می نویسد که با فیلمی متفاوت از حاتمی کیا روبرو نیستیم و "خروج"، ادامه ای است منطقی در روند فیلم سازی کسی که همواره سعی کرده همگام
با اتفاقات جامعه حرکت کند و در زمان حاضر زندگی کند. "خروج" داستان سفر جاده ای کشاورزان یکی از روستاهایی است که کیلومترها از تهران و مسئولان پایتخت نشینش دور افتاده اند و شروع یک دوئل بین حاشیه و مرکز. قهرمان "خروج" به شکل پیش فرض، مخالف قواعد حافظان وضع موجود است و حاتمی کیا بیش از آن که بخواهد در مورد چیستی این اعتراض صحبت کند، دوربینش را گرفتار دوئلی کرده که آرام آرام یک طرفش کشاورزان هستند و سمت دیگرش مرکز نشین های برخوردار از منافع قدرت. کشاورزان "خروج"، نمایندهٔ محذوفان و بیرون ماندگان از قدرت هستند که به دیده نشدن و شنیده نشدن اعتراض دارند. خسرو نقیبی "خروج" را صاحب قهرمانی کاریزماتیک، شبیه قهرمان های وسترن و افتتاحیه ای باشکوه می داند. وی می نویسد جاه طلبی های تکنیکی حاتمی کیا همچون سه گانهٔ اکشن خود — "چ" (۱۳۹۲)، "بادیگارد" (۱۳۹۴) و "به وقت شام" (۱۳۹۶) — در "خروج" نیز مشاهده می شود. او معتقد است که حاتمی کیا داستان های به مراتب لاغرتر از "خروج" را توانسته به مدد بازی های درخشان و اتمسفر صحنه، تبدیل به اثری تماشایی کند. اما در "خروج"، بازیگران نقش های فرعی به این روند ضربه می زنند. "خروج" سکانس ها و د
یالوگ هایی دارد که از بهترین سکانس ها و دیالوگ های تمام سال های فیلم سازی حاتمی کیاست و در مقابل، سکانس هایی نیز دارد که از کلاس کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا بسیار فاصله دارند. وی در مجموع، "خروج" را فیلمی مهم در کارنامهٔ این فیلم ساز می داند که میزان خشم و افت وخیزش یادآور "موج مرده" (۱۳۷۹) است. امیر ابیلی نیز تمام قدرت "خروج" را در اجرا، کارگردانی و بازی نقش اول، و ضعف های آن را نیز در فیلم نامه و بازی های فرعی می داند. یزدان سلحشور "خروج" را فیلمی می داند که پُر از بازی های بد، ازدحام موسیقیِ نابجا، احساسات گرایی توده ای و شعارهایی است که به جای خرده روایت های فیلم نشسته اند. مهرزاد دانش "خروج" را ملغمه ای پوپولیستی از شعار و خطابه می داند. به گفتهٔ محمد عنبرسوز، "خروج" با قاب های حیرت انگیزی آغاز می شود و زیبایی های بصری در فیلم برداری، قاب بندی، هدایت دوربین، طراحی صحنه و حتی جلوه های بصری دلنشین، حسابی مخاطب را سر ذوق می آورد ولی بزرگ ترین اشکال فیلم، مضمون زدگی و تلاش اغراق شدهٔ فیلم ساز برای نمادسازی ایدئولوژیک از همه چیز است. حمید خرمی می نویسد که حاتمی کیا در "خروج"، از لحن حماسی فیلم های قبلی خود فا
صله گرفته و مطالبه گری مردمی و عدالت خواهی را دنبال کرده است که شاید برای کارگردانی همچون او که ذاتاً آرمان گرا است، ساخت چنین اثری قابل قبول و دفاع نباشد. اثری که بسیار ساده و احیاناً فانتزی است و انتظاراتی در سطح فیلم "به وقت شام" را اساساً نمی تواند محقق کند. اسدالله غلامعلی نیز معتقد است "خروج" مهر تأییدی بر دانش و دقت حاتمی کیا در زمینه میزانسن و توجه به سینما است. اما همین اندازه دقت در فیلم نامه و ساختار روایی فیلم وجود ندارد. سعید مستغاثی معتقد است که درون مایهٔ "خروج"، اعتراض منطقی، آرام و متین است و در مقابل تئوری شورشِ "جوکر" (تاد فیلیپس، ۲۰۱۹) قرار می گیرد. گونه. به نوشتهٔ پرویز جاهد، هرچند که "خروج"، عناصری از ژانرهای وسترن، دهقانی و جاده ای را در خود دارد ولی فیلم ژانر نیست. نشانه هایی از فیلم های جاده ایِ "داستان استریت" (دیوید لینچ، ۱۹۹۹) و "شوگرلند اکسپرس" (استیون اسپیلبرگ، ۱۹۷۴)، فیلم وسترن "نابخشوده" (کلینت ایستوود، ۱۹۹۲) و فیلم های دهقانی "زنده باد زاپاتا!" (الیا کازان، ۱۹۵۲) و "خوشه های خشم" (جان فورد، ۱۹۴۰) در "خروج" وجود دارد. اما "خروج" بیش از همه یادآور ژانر فیلم های رئالیسم سوسیالیست
ی و فیلم های ملی-میهنی اتحاد جماهیر شوروی است. در این ژانر، فرد اهمیتی ندارد، قهرمان، فرد نیست؛ بلکه جمع و توده است و فرد باید قربانی شود یا نادیده گرفته شود. اگرچه حاتمی کیا، کاملاً در محدوده این ژانر عمل نمی کند، اما حرکت کلی فیلم او در این جهت است. تا پیش از "خروج"، تنها وسترن ایرانی را می شد "روزی روزگاری" دانست که فیلم حاتمی کیا به رغم تفاوت های زمان روایت آن با سریال امرالله احمدجو، شباهت های مشخصی به سلف خود دارد. به گفتهٔ علی زادمهر، "خروج" یک فیلم جاده ای است که بیننده را به یاد فیلم هایی همچون "دیده بان" (۱۳۶۷) و "آژانس شیشه ای" (۱۳۷۶) می اندازد و همان نشانه ها را یادآوری می کند. اگر در "دیده بان"، شخصیت اصلی به دنبال ارتباط خط کمین با نیروهای خودی است که دشمن آن را قطع کرده و برای این کار مسیر طولانی را پیاده می رود، این بار شخصیت «رحمت»، مسیر طولانی را با تراکتور می رود تا صدای مردم را به رئیس جمهور برساند. و نیز اگر در "آژانس شیشه ای"، شخصیت «عباس» قبل از جنگ، زمین داشت و به جنگ رفت و زمانی که برگشت تراکتور نداشت؛ امروز «رحمت» قهرمان "خروج"، هم پسر خود را برای کشور اهدا کرده و هم زمینش را از دست
داده است و دیگر تراکتور هم به درد او نمی خورد. شخصیت پردازی. فرامرز قریبیان با سکوت و بازی زیرپوستی خود، تصویری از یک قهرمانِ تنها اما آرمان گرا را به تصویر می کشد. قهرمانی که از جنس حاج کاظم در "آژانس شیشه ای" بوده و حالا برای گرفتن حق هم نسلان خود، خروج کرده است. اما قهرمانِ حاتمی کیا، این بار آرام است و بدون فریاد، دنبال حق می گردد. رحمت به عنوان قهرمان و شخصیت محوری فیلم، آدم موجهی است و انگیزه محکمی برای به پا خاستن و حرکت علیه ظلم دارد. چهرهٔ دهقانی، رنج کشیده و کاریزماتیک او، همدلی تماشاگر را برمی انگیزد. به نوشتهٔ پرویز جاهد، رحمت همانند شمایل های فیلم های وسترن، تنها، مغرور و خاموش است و فرامرز قریبیان نیز به بهترین شکل، او را تصویر کرده که کله شقی و سماجت او و تصمیمش برای سفر به تهران با تراکتور، یادآور "داستان استریت" است. آرش خوشخو، بازی قریبیان را پیراسته شده، کنترل شده و مؤثر می داند. وی معتقد است قریبیان در این فیلم، به کمال فنی و قلهٔ دوران هنرپیشگی اش رسید. به تعبیر میلاد جلیل زاده، حاتمی کیا به جای کنترل باقی بازیگرانش، تمام توانی که داشته را روی بازی گرفتن از فرامرز قریبیان متمرکز کرده است.
پرویز جاهد معتقد است که حاتمی کیا به جای تمرکز روی این شخصیت و قرار دادن او در مرکز درام روستایی اش، با درگیر شدن در ماجراها و شیرین کاری های آدم های فرعی داستان، سقوط فیلمش را رقم زده است. اگر حاتمی کیا، به جای راه انداختن کارناوال کشاورزان در جاده و ساختن صحنه هایی شلوغ، شلخته و آشفته، وسواس بیشتری در پرداخت سینمایی فیلمش به خرج می داد، می توانست یکی از بهترین فیلم های حماسی و دهقانی سینمای ایران را بسازد. حمیدرضا کاظمی پور می نویسد که شخصیت های فیلم بیشتر از آن که جدی و دغدغه مند باشند، در حد باقی مانده اند و حرف جدی فیلم به دلیل پرداخت ضعیف شخصیت ها، بیشتر از آن که اعتراضی باشد به شوخی تبدیل شده است. با این وجود، یزدان سلحشور، بازی قریبیان را نیز نسبت به نقش مشابهی که او در "پرونده" (مهدی صباغ زاده، ۱۳۶۲) بازی کرده، دارای اُفت محسوسی می داند. به گفتهٔ بهزاد وفاخواه، "خروج" فیلمی به سبک آثار مسعود کیمیایی از «طغیانِ آدمِ کم حرف و عمل گرا» است که زور و ظلم را تاب نیاورده است. شباهت هایی هم بین شخصیت های این فیلم با شخصیت های "ریو براوو" (هاوارد هاکس، ۱۹۵۹) وجود دارد. تأثیر فناوری. از نکات قابل توجه در "خرو
ج"، تأثیر شبکه های اجتماعی در روند داستان است. داستان در جایی اوج می گیرد که حتی قهرمانان سینمای حاتمی کیا نیز موبایل به دست می گیرند و سفر خود را با سازوکارهای فناورانه هماهنگ می کنند. آنچه الگوی سفرِ قهرمان را تعیین می کند نه فقط قصد او به سفر، بلکه تصویری است که از سفر او در قاب های کوچکِ گوشی های هوشمند ثبت شده و تماشا می شود. تصویری که پیوندش با خصلت ژورنالیستی، حتی جلوتر از مسافران این مسیر، مقصد را تحت الشعاع قرار می دهد. حاشیه ها. بیستمین فیلم بلند حاتمی کیا، با وجود آن که در سکوت خبری ساخته شد، همانند آثار پیشین او از ابتدای رونمایی با حاشیه های بسیاری همراه شد. علی زادمهر خبرنگار "جام جم" بر این باور است که حاتمی کیا در این فیلم تلاش دارد نشان بدهد که رئیسِ همه موفقیت ها و مشکلات در کشور، رئیس جمهور است و به صورت عمدی نیز با نشانه گذاری هایی می خواهد بگوید منظورش حسن روحانی، رئیس جمهور فعلی است. اما به صورت جدی به نقد او نمی پردازد؛ بلکه بیشتر به نقد اطرافیان رئیس جمهور و کارگزاران او از فرمانداران منطقه تا شناخته ترین مشاور او می پردازد و می خواهد نشان دهد این اطرافیان رئیس جمهور هستند که نمی خواهد
صدای مردم به او برسد. لحن انتقادی فیلم نسبت به رئیس جمهور، به چالشی بزرگ برای آن تبدیل شده است. محمدرضا زائری سردبیر سابق "همشهری" ضمن تمجید از فیلم در نخستین روز جشنواره فیلم فجر، نسبت به تنگ نظری های احتمالی ابراز نگرانی کرد. در پنجمین روز جشنواره، مصطفی فقیهی صاحب امتیاز وبگاه خبری انتخاب، با انتقاد از شمایل اشرافی رئیس جمهور در این فیلم، "خروج" را یک بیانیهٔ سیاسی علیه حسن روحانی دانسته، متهم به «بی تدبیر خواندن نظام جمهوری اسلامی» کرده و دیالوگ دهه ات گذشته مربی! را خطاب به حاتمی کیا نوشت. دو روز بعد، حاتمی کیا واکنش های تندی در نشست خبری فیلم نشان داد و انتقادهای روزهای گذشته را «زبان بی حیایی» نامید. تنش بین او و خبرنگاران تا بدانجا پیش رفت که نظم نشست بهم خورد. در این نشست جنجالی، حسام الدین آشنا مشاور فرهنگی رئیس جمهور، علیرضا معزی معاون ارتباطات و اطلاع رسانی دفتر رئیس جمهور و صاحب امتیاز وبگاه خبری خبر آنلاین، و محمد قوچانی سردبیر "سازندگی" حضور داشتند که حضور این اشخاص، توجه رسانه ها را برانگیخت. آشنا پس از پایان نشست، دربارهٔ شباهت ظاهری مشاور رئیس جمهور در این فیلم به خودش گفت: «حاتمی کیا بزرگت
ر از این حرف هاست که به کسی طعنه بزند، من هم این موضوع را به خودم نگرفتم.» "ایران" پیش بینی ها دربارهٔ واکنش های احتمالی دولت به "خروج" را «شیطنت اهالی رسانه» عنوان کرد. با این حال، علیرضا معزی هم همانند مصطفی فقیهی، "خروج" را به سخنرانی های حسن عباسی و علی اکبر رائفی پور تشبیه کرد. در ششمین روز جشنواره، "هفت صبح" از «آوار شدن حاشیه های فرامتن به شکلی ناجوانمردانه بر سر "خروج"» گزارش داد. همچنین مسعود داودی، مدیرمسئول و سردبیر "بانی فیلم"، از حجم کم سابقه ای از انتقادات نوشت که متوجه این فیلم و فیلمسازش شده است. به گفتهٔ داودی، نگاه های منفی به فیلم، از سوی منتقدان و کارشناسان هر دو جریان اصلی سیاسی ایران ابراز می شود. روزنامهٔ دولتی "ایران"، حاتمی کیا را «طلب کار از زمین و زمان» و تلویحاً در آستانهٔ «سقوط و پایان تاریخ مصرف» توصیف کرد. روزنامهٔ اصول گرای "تهران تایمز"، "خروج" را یک بیانیهٔ سیاسی علیه دولت روحانی خواند. وبگاه خبریِ اصول گرای مشرق نیوز، "خروج" را به دامن زدن به حاکمیت دوگانه در نظام سیاسی کشور متهم کرده و با انتقاد از کاستی های فیلم نوشت: «چه بسا هرکسی اگر دسترسی به پول هنگفتی داشته باشد و نسب
ت به نحوهٔ هزینه آن، مجبور به ارائهٔ پاسخ نباشد، دچار چنین عارضه ای شود.» روزنامهٔ اصلاح طلبِ "اعتماد" نیز داستان "خروج" را از حیث برداشت های سیاسی، مناقشه برانگیز خوانده و از کشاندن پای شخصیت های سیاسی به داستان انتقاد کرد؛ البته "اعتماد" از بی احترامی به حاتمی کیا هم انتقاد کرد. یکی از پربحث ترین اتفاقات جشنواره فیلم فجر، کنار گذاشته شدن "خروج" از فرایند انتخاب سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران بود. حاتمی کیا این اتفاق را مهندسی آرا خواند که با واکنش ابراهیم داروغه زاده دبیر جشنواره روبرو شد. یکی دیگر از حاشیه های فراوان نشست خبری "خروج" در جشنواره، خداحافظی فرامرز قریبیان از سینما بود. او با گفتن جملهٔ «"خروج" بهترین کار من است»، از تصمیم خود برای اتمام دوران بازیگری خبر داد.
حامی یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. حامی ۹۵ نفر جمعیت دارد.
تجگ یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. تجگ ۱۱۳ نفر جمعیت دارد.
ششدانگ روستایی در دهستان خور بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴ نفر (۴خانوار) بوده است.
شمس بالا یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. شمس بالا ۶۳ نفر جمعیت دارد.
شهنه یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است.
سه شاخه دندان یا تریناکسودون نام یک سرده منقرض شده از فروراسته سگ دندان است. این سرده بیشتر به خاطر گونه T. liorhinus شناخته می شود که در آفریقای جنوبی و جنوبگان زندگی می کرده است. زمان زیست سه شاخه دندان بین مرز پرمین-تریاس و اواسط تریاس تاریخ گذاری شده است. بقا و انقراض این جانور شاید مرتبط با عادت های حفر زمین آن بوده است. توصیف. سه شاخه دندان هم کمانی (سیناپسید) کوچک تقریباً به اندازه یک روباه بود و احتمالاً بدنش از مو پوشیده شده بود. آرایش دندان هایش نشان می دهد که گوشت خوار بوده است و رژیم غذایی خود را بیشتر بر روی حشرات، گیاه خواران کوچک و بی مهرگان متمرکز می کرده است. کام ثانویه منحصر به فرد تریناکسودون با موفقیت گذرگاه های بینی را از بقیه دهان جدا می کرد و به سه شاخه دندان اجازه می داد تا بدون مداخله در نفس کشیدن، به جویدن ادامه دهد، تطبیقی که برای گوارش مهم است. دوره زندگی. قدیمی ترین نمونه یافته شده از یک سه شاخه دندان نقب زن به حدود ۲۵۱ میلیون سال پیش برمی گردد، یک محدده زمانی مربوط به رویداد انقراض پرمین-تریاس. بخش عمده ای از این سنگواره ها در دشت های سیلابی آفریقای جنوبی، در حوضه کارو یافت شده ا
ند. این جانور گوشت خواری رایج در تریاس پیشین بود و دلیل آن نابودی تعدادی زیادی از گوشت خواران در جریان انقراض پایان پرمین بود. تریناکسودون جانوری زمین کاو و نقب زن بود و این رفتار در آن دوره کم دیده می شد.
گوه ای دندانان نام یک زیرراسته از رده هم کمانان است.
من تو را می بینم یک فیلم هیجان انگیز آمریکایی در سال ۲۰۱۹ است که به نویسندگی دوون گرای و کارگردانی آدام رندال تهیه شده است و توسط مت والدک و با بازی هلن هانت ساخته شده است. خلاصه داستان. داستان فیلم پس از ناپدید شدن پسر بچه ای در شهری کوچک شروع می شود و وقایع عجیبی که برای زندگی کارگاه و خانواده اش پیش می آید… تولید. فیلمبرداری در مهٔ ۲۰۱۸ در کلیولند و لاکودود، اوهایو صورت گرفت.
تکیه سلیمانیه، یک ساختمان یکپارچه در دمشق، واقع در سوریه است و یکی از مهمترین بناهای عثمانی در شهر دمشق محسوب می شود که شامل مسجد، موزه و بازار است. نام و ساخت و ساز. این بنا به نام سلطان سلیمان قانونی نامگذاری شده است، وی کسی بود که دستور ساخت این بنا در سال ۱۵۵۴ میلادی در محلی که کاخ بیبرس در دمشق قرار دارد را صادر کرد. هدف از ساخت این بنا، خدمت رسانی به مسافران و فقرا و زائران در راهشان بود. اقدامات صورت گرفته در این فضا شامل اطعام، تعلیم و تربیت، حمایت ار فقیران و اسکان بود. این بنا طراحی شده توسط معمار ترکی معمار سنان، معروف ترین معمار عثمانی بود. ساخت آن توسط مهندس ملا آقا نظارت شده است. ساخت آن در سال ۱۵۵۳ م آغاز شد و در سال ۱۵۵۹ میلادی در زمان فرمانداری خضر پاشا به پایان رسید و مدرسه ای که به آن متصل است، در سال ۱۵۶۶ میلادی در دوره فرماندار لالا مصطفی پاشا ساخته شد. مشخصات. مساحت این بنا یازده هزار متر مربع است. بارزترین ویژگی بنا، سبک مناره سلیمانیه است دو مناره باریک که تا قبل از ان در سوریه بی سابقه بوده است. ساختمان تکیه شامل دو بخش است: در رسانه. در سال ۲۰۱۴، تعدادی از دانشجویان، فیلم مستندی را د
ر مورد تکیه سلیمانیه در دمشق تهیه کردند. اقدامات امنیتی. پس از بحران سوریه، وزارت جهانگردی سوریه چندین اتاق را از جمله آرامگاه سلطان محمد ششم عثمانی، تعطیل و بسته نگاه داشت. قبرستان. گورستان در جوار مسجد محل دفن آخرین سلطان عثمانی، محمد ششم است که پس از برکناری سلطان عثمانی در سال ۱۹۲۲، به اجبار به تبعید رقت. وی در ۱۶ مه ۱۹۲۶ در سانرمو ، ایتالیا درگذشت. این مسجد به این دلیل انتخاب شده است که در نزدیکترین کشور با اکثریت مسلمان به ترکیه واقع شده و توسط اجداد وی ساخته شده است. تقریباً سی گور دیگر از اعضای سلسله عثمانی وجود دارد که در تبعید درگذشت و در آن زمان مجاز به دفن شدن در جمهوری ترکیه نبودند.
اسلیمونیان نام یک خانواده از راسته کژدم های دریایی است.
اقتصاد قطر یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان بر اساس سرانه تولید ناخالص داخلی است که در میان داده های سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در رده های پنجم و هفتم جهانی قرار دارد که توسط بانک جهانی، سازمان ملل و صندوق بین المللی پول جمع آوری شده است. نفت و گاز طبیعی سنگ بنای اقتصاد قطر است و بیش از ۷۰٪ از کل درآمد دولت، بیش از ۶۰٪ تولید ناخالص داخلی و تقریباً ۸۵٪ درآمد صادراتی را به خود اختصاص می دهد. قطر دارای سومین ذخیره بزرگ گاز طبیعی اثبات شده در جهان است و دومین صادر کننده گاز طبیعی است. قطر به دلیل اجرای چشم انداز قطر ۲۰۳۰ در تلاش برای تنوع بخشیدن به اقتصاد، به دنبال یافتن تعادلی بین اقتصاد مبتنی بر نفت و اقتصاد دانش محورتر است. قطر بهترین مدل برای تنوع اقتصادی در خلیج فارس و خاورمیانه محسوب می شود که یک فضای تجاری پایدار را تضمین می کند. اقتصاد قطر یکی از قوی ترین اقتصادهای منطقه و یکی از آینده دارترین اقتصادهای جهان است. قطر نرخ رشد متعادلی را با وجود چالش های جهانی حفظ کرد، به طوری که تولید ناخالص داخلی قطر در سه ماهه سوم سال ۲۰۲۱ بیش از ۱۲ درصد نسبت به سه ماهه دوم همان سال افزایش یافت. نفت و گاز طبیعی سنگ بنای اقتصاد ق
طر هستند و بیش از ۷۰ درصد از کل درآمد دولت را شکل می دهند. این کشور بزرگ ترین صادرکننده گاز طبیعی مایع (ال ان جی) در جهان است. درآمد خالص قطر از صادرات نفت و گاز در سال ۲۰۱۴ میلادی حدود ۳۸ میلیارد دلار برآورد شده است.درآمد بالای گاز یک ساختار رفاهی بی کم وکاست برای شهروندان قطری ایجاد کرده است. درآمد سرانه این کشور است این کشور با حدود ۱۳۰ هزار دلار آمریکا درآمد سرانه در سال، بالاترین را در جهان دارد. قطر عضو سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و سومین کشور دارنده ذخایر گاز پس از ایران و روسیه است. ذخیره گاز آن، برای ۲۰۰ سال آینده کافی تخمین زده شده است. اگر چه این کشور درآمدهای دیگر مانند گردشگری دارد. تولید نفت این کشور کم و روزی نیم میلیون بشکه است. بیشتر مشتری های نفت و مواد پتروشیمی قطر، کشورهای آسیایی مانند ژاپن هستند. قطر کشوری وابسته به واردات است. حدود نیمی از مواد خوراکی مصرفی از مرز زمینی با عربستان وارد می شود. اقتصاد قطر یکی از صنعتی ترین اقتصادهای حوزه خلیج فارس است. به گزارش مقامات اقتصادی ۸۱ درصد از اقتصاد قطر را صنعت ،۸/۱۸ درصد را بخش خدمات و ۲/۰ درصد راکشاورزی تشکیل می دهد. واحد پول این کشور
ریال قطر است. منبع درآمد ارزی کشور، صادرات نفت خام و گاز طبیعی است. تولید ناخالص داخلی این کشور ۳۵۳ میلیارد دلار است. بخش انرژی. قبل از ظهور صنعت بنزین، قطر یک کشور بر پایه صید مروارید بود. اکتشاف چاهای نفت و گاز در سال ۱۹۳۹ آغاز شد. در سال ۱۹۷۳، تولید و درآمد نفت به طرز چشمگیری افزایش یافت، و قطر را از رده فقیرترین کشورهای جهان خارج کرد و یکی از بالاترین درآمد سرانه در جهان را برای آن فراهم کرد. صنعت. انرژی. دولت صنعت را بخشی جدایی ناپذیر از برنامه خود برای تنوع بخشیدن به اقتصاد و به حداکثر رساندن ذخایر عظیم گاز طبیعی خود می داند که به عنوان ماده اولیه برای این بخش است. صنایع قطر (IQ)، تولیدکننده محصولات پتروشیمی، کودها و فولاد، و یک نیروگاه منطقه ای است و تنها شرکت فراورده های بنیادی عربستان سعودی (SABIC)، بزرگ ترین تولیدکننده مواد شیمیایی خاورمیانه از آن فراتر رفته است. در سال ۲۰۰۷، بخش تولید سومین سهم از تولید ناخالص داخلی را در بین بخشهای غیرنفتی و گازی، معادل حدود ۷٫۵٪ تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص داده است. فولاد. قطر با میانگین تولید حدود ۲ میلیون تن فولاد خام در سال در این بازه زمانی، به طور م
یانگین ۴ درصد از تولیدات منطقه را به خود اختصاص داده است. تولید فولاد خام قطر استیل در سال ۲۰۱۶ حدود ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تن بود و بیش از ۹۰ درصد آن به صورت مستقیم در کارخانه میلگرد سازی قطر استیل، تبدیل به میلگرد ساختمانی شد. مد. مجموعه ای از استودیو ها، فضاهای کار مشترک و برنامه های رشد برای پرورش نسل جوان و آینده طراحان است. برای قطر که می خواهد به اقتصادی دانش بنیان تبدیل شود، این قدم حیاتی است. حمل و نقل و زیرساخت. قطر برای جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲، سرمایه گذاری های زیرساختی بزرگی برای ساخت یک سیستم متروی مدرن، گسترش فرودگاه های خود، و ساخت بنادر، جاده ها، سیستم های ریلی، هتل ها و برج های آپارتمانی جدید انجام داد. این یک فضای کسب و کار مساعد ایجاد کرده و به عنوان یک کاتالیزور برای دستیابی به اهداف بزرگتر با سرعت بیشتر عمل خواهد کرد. گردشگری. براساس برنامه بلندپروازانه توسعه پنج ساله سازمان گردشگری و نمایشگاه های قطر (QTEA)، دولت قصد داشت تا سال ۲۰۱۰ تعداد بازدیدکنندگان را از ۹۶۴٬۰۰۰ از سال ۲۰۰۷ به ۱٫۵ میلیون نفر برساند. بودجه مورد نیاز برای تحقق این هدف در مقادیر کافی موجود بود. در سال ۲۰۰۸، دولت در حدود ۱۷