Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نگ جهان غرب نابود خواهند شد. بخشی از مقاله او به شرح زیر است: او در ادامه به بررسی و ارزیابی نقاط ضعف کشورهای عربی پرداخت و بر روی مشکلات و گرفتاری های ملی و اجتماعی کشورهای غرب آسیا تمرکز کرد و اضافه کرد: نقشهٔ یینون برای خاورمیانهٔ جدید. مصر. یینون بر این باور بود که اسرائیل با امضا کردن پیمان کمپ دیوید در سال ۱۹۷۸ مرتکب اشتباه شده است. یینون ادعا کرد که یکی از اهداف اسرائیل در دههٔ ۸۰ میلادی، باید تجزیه کردن مصر باشد تا با تجزیه شدن مصر و جدا شدن شبه جزیره سینا از پیکرهٔ مصر، وضع موجود قبل از جنگ فراهم شود و اسرائیل دوباره بتواند بدون ادعای بخشهای باقی مانده از مصر، شبه جزیره سینا را به خاک خود ضمیمه کند. بعبارت دیگر قصد او بر این بود که با جدا کردن شبه جزیرهٔ سینا از خاک مصر، آن را تنها کرده و سپس آن را تصرف کند. یینون بر این باور بود که دوباره باید کشور مسیحی قبطی در شمال کشور مصر تشکیل شود؛ بنابراین اسرائیل باید بدون معطلی به مصر حمله کند و سینا را تصرف کند و با اهرم فشار آمریکا، مصر را دوباره پای میز مذاکره بکشاند؛ کاری که یکبار انجام شد ولی تحریمهای آمریکا علیه مصر ناکارآمد بودند و مصر در دورهٔ حسنی م
بارک تسلیم نشد. اردن و کرانه باختری. دیدگاه اودِد یینون دربارهٔ اردن و کرانهٔ باختری مورد توجه بسیاری از هواداران صهیونیسم قرار گرفت. جورج بال که سفیر پیشین ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد بود، اوت سال ۱۹۸۲ این طرح را در برابر کمیته امور خارجهٔ آمریکا بازگو کرد و خواستار حملهٔ دوباره به لبنان شد. زیرا جنگ ۱۹۸۲ لبنان حمله ای ناموفق بود. سپس با آریل شارون به گفتگو پرداخت، ولی آریل شارون هدف خود را تنها بیرون کردن عربها از سرزمین فلسطین اعلام کرد و به او گفت: یینون تأکید کرد که سیاست اسرائیل چه در دوران جنگ و چه در دوران صلح، باید بر روی یک موضوع متمرکز باشد و آن موضوع انحلال کشور اردن و برچیده شدن خاندان هاشمی از آن است؛ از این رو، اسرائیل باید با ترفند مهاجرت گستردهٔ فلسطینیان از کرانه باختری به شرق اردن، فروپاشی اردن را سرعت ببخشد. اودِد یینون بر این باور بود که فروپاشی خاندان هاشمی در اردن موجب آن خواهد شد که شمار فلسطینیان در کرانه باختری کاسته شود و همگی به اردن کوچ کرده و در آنجا زندگی کنند و از آنجایی که اسرائیل در جنگ شش روزه پیروز شده است، روحیهٔ خوبی دارد و می تواند به مرزهای باستانی خود در دور
ان پادشاهی متحد اسرائیل بازگردد. لبنان. با انتشار مقاله یینون در سال ۱۹۸۲ در لبنان، یک تئوری توطئه قدیمی در این کشور که به فراموشی سپرده شده بود، دوباره زنده شد. در سال ۱۹۴۳ طرحی در مجلس لبنان ارائه شد که تقسیمات استانی کشور لبنان برپایهٔ آپارتاید قومی و دینی انجام شود و به صورت فدرال اداره گردد و استان ها، مجلس خودمختار محلی داشته باشند. این جنبش در لبنان در دهه ۷۰ میلادی شدت بیشتری گرفته بود تا به این روش گروه های نفوذی موفق شوند کشور را ایالتی کنند و ماهیت حکومت مرکزی آن را ازبین ببرند. همچنین پس از جنگ داخلی لبنان، سیاستهای هنری کیسینجر در لبنان به کار بسته شد و مردم این کشور سیاستهای وی را برای منافع لبنان زیان بار می دانستند. از این رو، بین مردم لبنان نقل شده بود که کسینجر قصد دارد با حربهٔ فدرالیسم، لبنان را به دو کشور تبدیل کند. عراق. زمانیکه طرح ینون در سال ۱۹۸۲ ارائه شد، ایران و عراق در دومین سال جنگ خود بودند. اودِد یینون، کشور عراق را بخاطر ثروت هنگفت نفت، بزرگترین خطر برای اسرائیل می دانست. او بر این باور بود که جنگ ایران و عراق، باعث می شود تا عراق شکست بخورد و به دو نیم تقسیم و تجزیه شود. از ای
ن رو، فروپاشی عراق باید مدام مد نظر اسرائیل قرار بگیرد تا از دو نیم شدن عراق و ضعف سیاسی اش، به عنوان زمینه ای برای ایجاد کشور سوم کُردی نیز فراهم شود. بدین ترتیب کشور شیعی با پایتخت بصره، کشور سنی با پایتخت بغداد و کشور کُردی با پایتخت موصل بنیان گذاری شوند که مرزهای آنها باید برپایهٔ تقسیمات کشوری امپراتوری عثمانی باشند. واکنش ها به طرح یینون. واکنش های سالهای بعد. پروفسور پوکینگ هورن و پروفسور بِکِر در سال ۲۰۱۷ میلادی مدعی شدند که سکانس حذف دشمنان اسرائیل در آینده به شرح زیر است؛ اشغال کرانه باختری توسط ارتش اسرائیل، اشغال کامل بلندی های جولان، سپس محاصره نوار غزه، بمباران عراق، بمباران هوایی سوریه طی جنگ داخلی ۲۰۱۲ تاکنون، و جنگ نیابتی ایران و اسرائیل. کاملاً مشخص می شود که اسرائیل در مسیر یک بازی بزرگ نوین قرار گرفته است تا از ارزشهای صهیونی خود مراقبت کند و نومحافظه کاران و بنیادگرایان مسیحی نیز در این راه به اسرائیل کمک می کنند. این دو پروفسور در پایان نتیجه گیری کردند که طرح یینون و طرح یک شکستن تمیز، نه توسط اودِد یینون یا گروهی خاص، بلکه در اصل توسط حزب لیکود پایه ریزی شده اند.
اولگا دیگوفیچنایا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، کارگردان اهل بلاروس است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "حیات" (۲۰۱۷) اشاره کرد.
آدتوکومبوه مکورمک (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل سیرالئون است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ""، "کسلوانیا (مجموعه تلویزیونی)"، "نبرد در لس آنجلس"، "۲۴ (مجموعه تلویزیونی)"، "قهرمان ها (مجموعه تلویزیونی)"، "دختران گیلمور"، "الماس خونین" و "یگان (مجموعه تلویزیونی)" اشاره کرد.
اسامه سامی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، نویسنده، کمدین، هنرپیشه عراقی تبار اهل ایران-استرالیا است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دایره جنایی (مجموعه تلویزیونی)", شرق غرب ۱۰۱" ، عروسی علی و "کانال جاده" اشاره کرد.
لوئیس السامرایی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل عراق-بریتانیا است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "یونایتد ۹۳" و "مأموران مخفی (مجموعه تلویزیونی)" اشاره کرد.
آمریتا باسو (به انگلیسی: Amrita Basu؛ زاده دسامبر ۱۹۵۳) یک فرهنگی آمریکایی است. او در سیاست آسیای جنوبی تخصص دارد و علاقهٔ به خصوصی به جنبش زنان و دگر جنبش های اجتماعی دارد. مؤثرترین آثار او دربارهٔ معنی بحث برانگیز فمینیسم و ارتباط پیچیدهٔ فمینیسم و جنبش زنان، نقش برجستهٔ زنان در حقوق دینی، رابطه میان جنبش های محلی و نیروهای بزرگتر جهانیست. او همچنین در مباحث فعالیت زنان، حقوق بشر و ناسیونالیسم پس از استعمار تدریس می کند. زندگی شخصی. باسو در دسامبر ۱۹۵۳ در شهر نیویورک متولد شد. والدین او، راسیل و رومان باسو، هر دو عضو دبیرخانهٔ سازمان ملل در نیویورک بودند. مادر باسو در شاخه زنان دبیرخانه کار می کرد و باسو آشنایی با فمینیسم را مدیون مادرش می داند. مادر باسو او را به کنفرانس زنان زیادی می برد، از جمله اولین کنفرانس زنان در مکزیکو سیتی در سال ۱۹۷۵. باسو کودکیش را در خارج ایالات متحده، در مصر، لیبی، و تایلند و تابستان هایش را در هند می گذراند تا زمانی که برای دبیرستان به نیویورک بازگشت. تحصیلات و حرفه. باسو در سال ۱۹۷۵ لیسانسش در رشتهٔ دولت و رشتهٔ فرعی مطالعات آسیایی را از دانشگاه کرنل دریافت کرد. سپس در سال ۱۹
۷۷ فوق لیسانس خود را در رشتهٔ علوم سیاسی دریافت کرد. باسو در سال ۱۹۸۴ مدرک دکترایش را از دانشگاه کلمبیا در رشتهٔ علوم سیاسی دریافت کرد. از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷، باسو در دانشگاه امهرست در دپارتمان علوم سیاسی مشغول به تدریس بود. پس از یک سال خدمت به عنوان دانشمند بازدیدکننده در دانشگاه کلمبیا، به دانشگاه امهرست بازگشت و به دپارتمان علوم زنان و جنسیت پیوست. هم اکنون، او صاحب عنوان دومینیک ج. پاینو، استاد علوم سیاسی و علوم زنان و جنسیت و معاون دانشیار استادان دانشکده در دانشگاه امهرست واقع در ماساچوست ایالات متحده است. از سال ۲۰۱۵ باسو وقتش را بین تدریس علوم سیاسی و علوم زنان و جنسیت تقسیم می کند. او همچنین عضو شورای شش نفره در دپارتمان علوم زنان و جنسیت است. زندگی علمی. آمریتا باسو عضو هیئت تحریریه های متعددی از جمله هیئت مدیرهٔ بولتن محققان نگران آسیایی (به انگلیسی: The Bulletin of Concerned Asian Scholars) از سال ۱۹۹۲، مجله بین المللی سیاست فمینیستی (به انگلیسی: International Feminist Journal of Politics) از سال ۲۰۰۲، و نصف النهار: فمینیسم، نژاد، فراملیسم (به انگلیسی: Meridians: Feminism, Race, Transnationalism) ا
ز سال ۲۰۰۱ بوده. او همچنین ویرایشگر جنوب آسیا برای مجله مطالعات آسیایی (به انگلیسی: The Journal of Asian Studies) در سال های ۱۹۹۵–۲۰۰۱ بوده؛ و البته در کمیته های علمی زیادی خدمت کرده از جمله صندلی زنان و شورای سیاست در انجمن علوم سیاسی آمریکا (به انگلیسی: The American Political Science Association) در سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶. او همچنین در کمیته های خارجی در دانشگاه های ماونت هولیوک، کالج همپشایر، و دانشگاه ماساچوست در امهرست خدمت کرده. در سال ۲۰۰۱، باسو مشاور پروژهٔ برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل در خصوص زنان و حکومت در دهلی، هند بود. باسو همچنین عضو کمیته های مشاوره و انتخاب متعددی مانند بنیاد فورد (به انگلیسی: Ford Foundation)، کمیته جوایز دانشگاهی فولبرایت (به انگلیسی: Fulbright Scholar Awards Committee)، و اوقاف ملی علوم انسانی (به انگلیسی: National Endowment for the Humanities) بوده. انتشارات. انتشارات باسو سه مضمون اصلی دارد. اولین مورد مربوط به مشارکت زنان در جنبش های چپ است. این موضوع اولین کتاب او بود. موضوع دوم مربوط به جنبش های زنان به صورت فراملی است. موضوع سوم درگیری قومی و مذهبی در هند است. باسو چندین مق
اله و کتاب ها و مجلات ویرایش شده مشارکتی از جمله همنشین آکسفورد (به انگلیسی: Oxford Companion) تا سیاست در هند، مقدمه ای بر سیاست مقایسه ای (به انگلیسی: Introduction to Comparative Politics)، مجله تاریخ زنان (به انگلیسی: Journal of Women’s History) و بسیاری دیگر نوشته است.
مرد نامرئی () فیلمی علمی تخیلی ترسناک به نویسندگی و کارگردانی لی ونل است که در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۰ اکران شد. بازیگرانی چون الیزابت ماس و الیور جکسون-کوهن در آن حضور دارند. این فیلم اقتباسی از رمان "مرد نامرئی" اثر اچ.جی. ولز و بازسازی فیلم "مرد نامرئی" اثر سال ۱۹۳۷ به کارگردانی جیمز ویل است. ساخت این فیلم به اوایل سال ۲۰۰۷ برمی گردد. اما در سال ۲۰۱۶ یونیورسال به سراغ این پروژه رفت و قصد داشت هیولاهای کلاسیک خود را وارد کار کرده و جانی دپ نیز نقش اول فیلم را بگیرد. بعد از شکست فنی و اقتصادی فیلم مومیایی در سال ۲۰۱۷، ساخت تمام پروژه ها متوقف شد. در اوایل سال ۲۰۱۹ استودیو برنامه هایش را عوض کرد و به سراغ فیلم های تک روایی رفت و پروژه فیلم "مرد نامرئی" دوباره آغاز شد. بخش اصلی کار از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۱۹ در سیدنی استرالیا انجام گرفت. "مرد نامرئی" در ۲۸ فوریه ۲۰۲۰ توسط یونیورسال پیکچرز در سینماهای آمریکا اکران شد و نقدهای مثبتی دریافت کرد. به خصوص بر اجرای ماس، اقتباس جدید و مبتکرانه رمان و ترکیب ترس با «داستانی هوشمندانه دربارهٔ آزار زنان در روابط بد» تأکید شد. داستان. سیسیلیا کاس در رابطه ای خشن با شوهر فیزیکدا
ن خود، آدریان گریفین گیر افتاده ولی یک شب با دیازپام او را بیهوش کرده و با کمک خواهرش، امیلی، فرار می کند. سیسیلیا پیش دوست دوران کودکی خود، کارآگاه جیمز لنیز و دختر نوجوانش، سیدنی، مخفی می شود. در ظاهر آدریان خودکشی می کند و در وصیت نامه اش ۵میلیون دلار برای سیسیلیا به جای می گذارد تا توسط برادرش، تام، به او برسد. سیسیلیا بعد از چند اتفاق عجیب، حس می کند کس دیگری در خانه هست و به جیمز زنگ می زند؛ ولی او می گوید که این تصورات بخاطر آسیب های روحی او است. سیسیلیا در طول مصاحبه کاریش، متوجه می شود که محتویات رزومه کاریش گم شده و غش می کند. دکتر می گوید که سطح بالایی از دیازپام در بدن او پیدا شده است. در حمام، سیسیلیا بطری را پیدا می کند که با آن آدریان را بیهوش کرد. سیسیلیا با تام و جیمز ملاقات می کند و اصرار دارد که آدریان نمرده بلکه با تخصص خود در فیزیک نور، نامرئی شده تا او را شکنجه کند. اما کسی حرف هایش را باور نمی کند. نیرویی نامرئی به سیدنی آسیب می زند و همه فکر می کنند کار سیسیلیا بوده است. او به سراغ تاکتیک هایی برای گرفتن آدریان می رود. بعد از یافتن گوشی قدیمی آدریان و رنگ ریختن روی جسم او، به شدت با هم
درگیر می شوند و نهایتاً به خانه آدریان می رود. در آزمایشگاه، چمدانی پیدا می کند که شکش را به یقین تبدیل می کند. جسم نامرئی دوباره به او حمله می کند ولی او فرار کرده و پیش امیلی می رود. جسم نامرئی گلوی امیلی را می برد و چافو را در دست سیسیلیا می گذارد. سیسیلیا به بیمارستان روانی برده می شود و منتظر مجازاتش است ولی می فهمد که باردار است. تام می گوید اگر سیسیلیا پیش «او» برگردد و بچه را بزرگ کند، اتهامات را پس می گیرد. پس مشخص می شود که او در این ماجرا به برادرش کمک می کرده است. سیسیلیا نمی پذیرد و یک خودکار از کیف تام می دزدد. آن شب با خودکار تظاهر به خودکشی می کند تا جسم نامرئی ظاهر شود. وقتی جسم سعی دارد جلویش را بگیرد، سیسیلیا مدام به او حمله می کند و باعث می شود پوشش نامرئی او از کار بیفتد. تیم امنیتی از راه می رسند ولی جسم از بیمارستان فرار می کند. سیسیلیا به دنبال اوست. جسم قول می دهد بخاطر بارداری با او کاری نداشته باشد ولی حالا به سراغ عزیزانش خواهد رفت. سیسیلیا سریع به خانه جیمز می رود تا جلو حمله جسم به او و سیدنی را بگیرد. وقتی ماسکش را برمی دارد متوجه می شود او کسی جز تام نیست. پلیس آدریان را در خا
نه اش پیدا می کند که ادعا می کند تام او را اسیر کرده بوده است. سیسیلیا این گفته را نمی پذیرد و اصرار دارد که دو برادر همدست هستند. برای اینکه ادریان اعتراف کند، سیسیلیا در خانه اش با او ملاقات می کند و جیمز از طریق دستگاه مخفی، به حرف هایشان گوش می کند. سیسیلیا می گوید به شرطی پیش او برخواهد گشت که به کارهایش اعتراف کند. آدریان اصرار دارد که تام او را دزدیده بوده و ادعا می کند که آن ماجرا، دیدگاهش به زندگی را عوض کرد. وقتی سیسیلیا گریه می کند، آدریان به حالت خشن خود برگشته و مانند آن جسم حرف می زند. سیسیلیا برمی گردد و به پلیس زنگ می زند. اما خارج از دید دوربین، او پوشش نامرئی یدکی را برمی دارد و آدریان را می کشد. وقتی جیمز سرمی رسد، سیسیلیا اعتراف می کند. جیمز پوشش را می بیند ولی اجازه می دهد سیسیلیا برود، چون بالاخره از دست آدریان خلاص شده است.
اسپیتمان نام خانوادگی زرتشت است. در پارسی این نام به گونهٔ اسپنتمان، اسفنتمان، اسفنتمان وسپنتمان نیز آمده است. نام نهمین نیای زرتشت برپایه نوشته های سنتی سپیتَمَه است و ازین رو این خاندان به این نام خوانده شده است. واژه نامهٔ دهخدا این واژه را ساخته شده از دو بخش سپیت و مان از ادات اتصاف به معنای دارندهٔ سپیدی و دارندهٔ لکه های سپید می داند.
ناحیه سولوکومبو (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده است. ناحیه سولوکومبو ۳٬۴۰۵٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۴٬۸۵۱ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. کوه اورست در مناطق شمالی این ناحیه، در پارک ملی سگرماتا قرار دارد. تقسیمات اداری. ناحیه سولوکومبو دارای ۸ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۱ شهرداری و ۷ دهداری.
ناحیه تِهراتوم (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده است. ناحیه تِهراتوم ۶۷۲٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸٬۷۳۱ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه تِهراتوم دارای ۶ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۲ شهرداری و ۴ دهداری.
ناحیه پَرسا (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان مادیش واقع شده است. ناحیه پَرسا ۱٬۳۸۹٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۴٬۴۷۱ نفر جمعیت دارد. تقسیمات اداری. ناحیه پَرسا دارای ۱۴ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۱ کلان شهرداری، ۳ شهرداری، و ۱۰ دهداری. دو پارک ملی این ناحیه نیز وجود دارد که مستقل از شهرداری ها و دهداری هاست.
ناحیه سپتاری (به نپالی: ، ؛ ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان مادیش واقع شده است. ناحیه سپتاری ۱٬۲۸۵٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰۶٬۲۵۵ نفر جمعیت دارد. تقسیمات اداری. ناحیه سپتاری دارای ۱۸ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۹ شهرداری و ۹ دهداری. یک ذخیره گاه حیات وحش در این ناحیه نیز وجود دارد که مستقل از شهرداری ها و دهداری هاست.
ناحیه سرلاهی (به نپالی: ، ؛ ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان مادیش واقع شده است. ناحیه سرلاهی ۱٬۲۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۸۶۲٬۴۷۰ نفر جمعیت دارد. تقسیمات اداری. ناحیه سرلاهی دارای ۲۰ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۱۱ شهرداری و ۹ دهداری.
ناحیه بارا (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان مادیش واقع شده است. ناحیه بارا ۱٬۲۷۶٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶۳٬۱۳۷ نفر جمعیت دارد. تقسیمات اداری. ناحیه بارا دارای ۱۶ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۲ نیمه کلان شهرداری، ۵ شهرداری، و ۹ دهداری. یک پارک ملی این ناحیه نیز وجود دارد که مستقل از شهرداری ها و دهداری هاست.
بخش سیراها (به لاتین: Siraha District) یک بخش در نپال است که در استان شماره ۲ واقع شده است. بخش سیراها ۱٬۱۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳۷٬۳۲۸ نفر جمعیت دارد.
ضیاءالدین احمد (؛ ۱۳ فوریه ۱۸۷۳–۲۳ دسامبر ۱۹۴۷) ریاضیدان، نماینده مجلس، فیلسوف، سیاستمدار و نظریه پرداز هندی بود. وی عضو جنبش علیگر و استاد و رئیس دانشگاه MAO,و رئیس دانشگاه اسلامی علیگر هند بود. وی به مدت سه دوره به عنوان معاون صدراعظم دانشگاه اسلامی علیگر خدمت کرد. در سال ۱۹۱۷، وی به عنوان عضو کمیسیون دانشگاه کلکته که به عنوان کمیسیون سادلر نیز شناخته می شود، منصوب شد. زندگی نامه. وی در ۱۳ فوریه ۱۸۷۳ در میروت (به انگلیسی: Merath)، در ایالت اوتار پرادش هند به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی وی در یک مدرسه محلی بود و بعداً به دانشگاه علیگر پیوست. وی در سال ۱۸۸۹ تحصیلات خود را در علیگر آغاز کرد. وی برای ادامه تحصیل به دانشگاه دولتی اله آباد عزیمت کرد و پس از اتمام تحصیلات در دانشگاه، به علیگر بازگشت. پس از گذراندن دوره لیسانس، با دریافت مال طلایی استراچی، به عنوان دستیار مربی ریاضی، در دانشگاه آنگلوس مشغول به کار شد. او اولین مسلمانی بود که دکترای ریاضیات را از دانشگاه الله آباد کسب می کرد.&lt;ref name="Mushtaq 2007 3–4/9"&gt;&lt;/ref&gt; وی در سال ۱۸۹۷ موفق به کسب مدال طلای Lytton Strachey شد. در ضمنِ تدریس، تحصیلا
ت خود را ادامه داد و موفق به کسب مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه های کلکته و الله آباد شد. در سال ۱۹۰۱، احمد با دریافت بورس دولتی به انگلستان رفت و موفق به دریافت مدرک افتخاری در ریاضیات از دانشگاه کمبریج گردید. وی به عنوان اولین هندی، در سال ۱۹۰۴، بورسیه اسحاق نیوتن را دریافت کرد. سپس موفق شد تا در سال ۱۹۰۴ به دانشگاه گونتینگن در آلمان پیوسته و دکترای خود را از این دانشگاه دریافت کرد. وی برای مطالعات پیشرفته در هندسه مدرن از دانشگاه پاریس و دانشگاه بولونیا استفاده نمود. خانواده. احمد پس از ازدواج با روحی زوبری -که رهبر کنگره ملی هند و مددکار شناخته شده اجتماعی بود- صاحب چهار فرزند شد؛ نام فرزندان او: محمد ضیاءالدین (رهی)، شهباز ضیاءالدین، صدف احمد و شیراز احمد می باشد. تجلیل از وی. جهت تجلیل از مقام وی، اقداماتی از سوی علاقه مندان و طرفداران وی انجام شده است:
ناحیه دَنوشا (به نپالی: ، ؛ ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان مادیش واقع شده است. ناحیه دَنوشا ۱٬۸۷۰٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸۶۷٬۷۴۷ نفر جمعیت دارد. تقسیمات اداری. ناحیه دَنوشا دارای ۱۸ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۱ نیمه کلان شهرداری، ۱۱ شهرداری، و ۶ دهداری.
بخش ماهوتاری (به لاتین: Mahottari District) یک بخش در نپال است که در استان شماره ۲ واقع شده است. بخش ماهوتاری ۱٬۰۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲۷٬۵۸۰ نفر جمعیت دارد.
زمان صفحه نمایش () یا به تعبیر دیگر "اسکرین تایم"، اصطلاحی است برای اشاره به مدت زمان استفاده از دستگاه های دارای صفحه نمایش دیجیتال مانند تلفن هوشمند، رایانه، تلویزیون و کنسول بازی رایانه ای. این مقوله به عنوان زیرمجموعه ای از مؤلفه های مرتبط با رسانه های دیجیتال و سلامت روان شناخته می شود. مطالعات نشان می دهد که زمان صفحه نمایش به طور مستقیم بر رشد کودک و سلامت روانی و جسمی تأثیر می گذارد. تأثیرات مثبت یا منفی ای که زمان صفحه نمایش روی سلامتی می گذارد به سطح و محتوای نمایشی نیز بستگی دارد. برخی دولت ها برای جلوگیری از آسیب های زمان صفحه نمایش، برای استفاده از آن مقرراتی وضع کرده اند. پژوهشگران معتقدند تماشای صفحه نمایش به مدت دو ساعت یا بیشتر در طول روز با سلامتی روانی کمتر در میان کودکان پیش دبستانی (دو تا پنج ساله) مرتبط است. همچنین شواهد نشان می دهد تماشای صفحه نمایش در اوقات فراغت (LST) با بروز بیشتر سندرم روده تحریک پذیر (IBS) مرتبط است.
تیکاپور (به لاتین: Tikapur) یک شهرداری در نپال است که در بخش کایلالی واقع شده است.
سم زدایی دیجیتالی () اشاره به یک دورهٔ متناوب دارد که فردی به صورت داوطلبانه از استفادهٔ دستگاه های دیجیتالی همچون تلفن های هوشمند، رایانه ها و رسانه های اجتماعی خودداری می نماید. در یک نظرسنجی مربوط به سال ۲۰۱۵ که توسط شرکت حسابرسی دیلویت انجام گرفت، مشخص شد که حدود ۵۹٪ از کاربران تلفن همراه به میزان تقریبی ۵ دقیقه پیش از خواب، انواع پلتفرم های رسانه های اجتماعی را بررسی می نمایند و پس از بیدارشدن، این میزان از بررسی و چک کردن به بیش از ۳۰ دقیقه نیز می رسد. عوارض. استفادهٔ بیش از اندازهٔ فناوری دیجیتالی باعث کاهش کیفیت خواب، فشار باصره یا خستگی چشمی و همین طور منجر به افزایش سردردهای میگرنی می گردد. در تحقیقی جداگانه که بر روی ۷۰۰۰ شرکت کننده صورت پذیرفت، مشخص شد که تقریباً ۷۰٪ افرادی که از فناوری های دیجیتالی استفاده می کردند و جزو مبتلایان به پدیدهٔ اعتیاد به دستگاه نمایش بودند، گرفتار خستگی چشمیِ ناشی از خیره شدن روزافزون به دستگاه های دارای صفحه نمایش دیجیتالی اعم از تلفن هوشمند، رایانه، بازیهای ویدیویی و موارد مشابه بوده اند. تأثیر وسایل رایج فناوری همانند تلفن های همراه و رایانه ها بر روی خواب به وضوح
تأیید شده است. نور ساطع شده از صفحهٔ نمایش می تواند تولید هورمون ملاتونین را مهار کند و این در حالی است که ملاتونین هورمونی است که وظیفهٔ اصلی اش کمک به تنظیم چرخهٔ خواب و بیداری است. علاوه بر موارد ذکر شده، تلفن های همراه و سایر دستگاه های فناوری می توانند به عنوان یک عامل "حواس پرتی" عمل کنند که مانع از خوابی آرام و باکیفیت می گردد. پیشنهاد شده است که برای جلوگیری از این معضل، تا یک ساعت پیش از خواب، استفاده از این دستگاه ها را رها کرد.
تاریخ آسیا را می توان به عنوان تاریخ جمعی چندین مناطق ساحلی حاشیه ای مجزا از قبیل آسیای شرقی، آسیای جنوبی، آسیای جنوب شرقی و خاورمیانه که توسط توده داخلی استپ اوراسیا در ارتباط است، مشاهده کرد. حاشیه ساحل محل زندگی برخی از نخستین تمدن ها و مذاهب شناخته شده جهان بود که هر یک از این سه منطقه تمدن های اولیه را در دره های رودخانه حاصل خیز توسعه می دادند. این دره ها حاصل خیز بودند زیرا خاک آن جا غنی بود و می توانست بسیاری از محصولات را تحمل کند. تمدن ها در بین النهرین، هند و چین شباهت های بسیاری با یکدیگر داشتند و احتمالاً فناوری ها و ایده هایی مانند ریاضیات را تبادل می کردند. مفاهیم دیگری مانند نوشتار احتمالاً به صورت جداگانه در هر منطقه توسعه یافته است. شهرها، ایالت ها و سپس امپراتوری هایی در این مناطق دشت توسعه یافته اند. منطقه استپ به مدت طولانی محل سکونت عشایر سوارکار شده بود و از استپ های مرکزی می توانستند به همه مناطق قاره آسیا برسند. بخش شمالی این قاره که سیبری قسمت اعظم آن را پوشش می دهد به دلیل جنگل های متراکم و توندرا نیز برای عشایر استپی قابل دسترسی نبود. این مناطق در سیبری بسیار کم جمعیت بودند. مرکز و
حاشیه کوه ها و بیابان ها جدا از هم نگهداری می شدند. قفقاز، هیمالیا، بیابان قره قوم و کویر گبی موانعی را ایجاد کردند که سوارکاران استپی فقط با دشواری می توانستند عبور کنند. در حالی که از نظر فنی و فرهنگی ساکنان شهر پیشرفته تر بودند، آنها می توانستند از نظر نظامی تعداد کمی اقدام کنند تا در برابر انبوهی از استپ های دفاعی دفاع کنند. با این حال، این دشت ها به اندازه کافی زمین های علف برای حمایت از نیروی اسب دوانی بزرگ نداشتند؛ بنابراین عشایری که در خاورمیانه ایالتها را فتح کردند، خیلی زود مجبور شدند با جوامع محلی سازگار شوند. تاریخ آسیا می تواند تحولات اساسی در سایر مناطق جهان و همچنین رویدادهایی باشد که بر سایر مناطق جهان تأثیر گذاشته است که شامل تجارت جاده ابریشم است که فرهنگ، زبان، ادیان و بیماریها را در کل تجارت افرو-اوراسیا گسترش می دهد. پیشرفت مهم دیگر نوآوری باروت در چین قرون وسطایی بود که بعدها توسط امپراتوری باروت اسلامی، عمدتاً توسط مغولان و صفویان ساخته شد که با استفاده از اسلحه منجر به جنگهای پیشرفته ای شد. پادشاهان مهم زن. از پادشاهان زن در تاریخ آسیا میتوان به ملکه ژاپن امپراتریس جینگو،وو زتیان از چ
ین، پوران دخت از ایران، ملکه سئون دئوک و ملکه جین دئوک از دودمان شیلا نام برد. پیش از تاریخ. گزارشی از باستان شناس راکش تیواری در لاهورادووا، هندوستان، داده های جدید C14 را نشان می دهد که بین ۹۰۰۰ تا ۸۰۰۰ پیش از میلاد در ارتباط با برنج است، و باعث می شود لاهورادووا اولین مکان جدید نوسنگی در کل آسیای جنوبی باشد. سایت پیش از تاریخ بیفودی در نزدیکی یزیان در استان هبی، چین، حاوی یادگارهایی از فرهنگ معاصر با فرهنگ های سیشان و زینگلونگوا در حدود ۸۰۰۰–۷۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، فرهنگ های نوسنگی در شرق کوه های تایهانگ است، و شکاف باستان شناسی بین دو فرهنگ چینی شمالی را پر می کند. مساحت خاکبرداری شده بیش از ۱۲۰۰ متر مربع و مجموعه یافته های نوسنگی در محل از دو مرحله تشکیل شده است. در حدود ۵۵۰۰ سال پیش از میلاد، فرهنگ حلافین در لبنان، اسرائیل، سوریه، آناتولی و بین النهرین شمالی بر اساس کشاورزی دیم ظاهر شد. در جنوب بین النهرین دشتهای آبرفتی سومر و ایلام وجود داشت. از آنجا که بارندگی کمی وجود داشت، سیستم های آبیاری لازم به وجود آمده بود. فرهنگ عبید از سال ۵۵۰۰ پیش از میلاد شکوفا شد. باستانی. عصر برنز. دوره مس سنگی (یا عص
ر مس) حدود ۴۵۰۰ قبل از میلاد آغاز شد، سپس عصر برنز در حدود ۳۵۰۰ قبل از میلاد آغاز شد و جایگزین فرهنگ های نوسنگی شد. تمدن دره سند از نمونه تمدن های عصر برنز (۳۳۰۰–۱۳۰۰ پیش از میلاد؛ دوره بالغ ۲۶۰۰–۱۹۰۰ پیش از میلاد) بود که عمدتاً در قسمت غربی شبه قاره هند بود. به نظر می رسد که شکل اولیه هندوئیسم در طول این تمدن شکل گرفته است. برخی از شهرهای بزرگ این تمدن شامل هاراپا و موهن جو دارو هستند که از سطح بالایی از شهرسازی و هنر برخوردار بودند. علت تخریب این مناطق در حدود سال ۱۷۰۰ پیش از میلاد قابل بحث است، اگرچه شواهد نشان می دهد که این امر در اثر بلایای طبیعی (به ویژه سیل) ایجاد شده است. این دوره نشانگر دوره ودایی در هند است که تقریباً از ۱۵۰۰ تا ۵۰۰ پیش از میلاد به طول انجامید. در این دوره، زبان سانسکریت توسعه یافت و وداها نوشته شدند، سرودهای حماسه ای که حکایت های خدایان و جنگ ها را روایت می کرد که مبنای مذهب ودایی بود که سرانجام پختگی پیدا کرده و به هندوئیسم روی می آورد. خاور نزدیک باستان گهوارهٔ کهن ترین تمدن ها و دربرگیرندهٔ خاورمیانهٔ کنونی، میان رودان (عراق، جنوب باختری ایران، جنوب شرقی ترکیه، شمال شرقی سوریه و
کویت کنونی)، مصر باستان، ایران باستان (شامل عیلام و تاریخ ایران)، آناتولی، سرزمین کوهستانی ارمنستان، شام، قبرس و شبه جزیره عربستان می باشد. مطالعات مربوط به این برهه در زمینه های باستان شناسی خاور نزدیک و تاریخ باستان انجام می پذیرد. در ظاهر تاریخ این جغرافیا سنتاً از هزاره چهارم (پیش از میلاد) و با سومریان آغاز می شود اما در واقع آثاری کشف شده در چغامیش (دزفول) نشان از تمدنی بسیار قدیمی تر(۷۰۰۰ سال ق. م) و بسیار قدیمی تر از سومریان و اعصار برنز و آهن را دربرمی گیرد. خاور نزدیک باستان را یکی از نقطه های رشد بشری می دانند. پیشرفت کشاورزی، قشربندی، پدیداری دولت مرکزگرا، ادیان و جنگ های سازماندهی شده، نخستین امپراتوری ها و … از اینجا آغاز شدند. همچنین این منطقه را مهد اختراع موسیقی، دریانوردی، خط، حقوق، چرخ، اخترشناسی و ریاضیات می دانند. عصر آهن. عصر آهن شاهد استفاده گسترده از ابزارآلات آهنی، سلاح و زره در کل تمدنهای مهم آسیا بود. جامعه های کهن تغییرهایی در زمینه کشاورزی، باورها و شیوه های هنری نسبت به گذشته یافت. پایان عصر آهن – که زمانش بسته به هر منطقه متفاوت است و نخستین بار در غرب آسیا و با ظهور شاهنشاهی ه