Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ک شبکه، نقاشی هایی خلق کرد. او همچنین آثاری را روی کاغذ خلق کرد که سپس به صورت نوار یا مربع برش داده و با استفاده از عملیات شانس برای تعیین محل قرارگیری مجدداً مونتاژ کرد. هنرمندانی چون هانس هاکک فرایندهای سیستمهای جسمی و اجتماعی را در بستر هنری مورد بررسی قرار داده اند. فرانسوا مورلت هم در سیستم های هنری خود از سیستم های بسیار مرتب شده و هم بسیار بی نظم استفاده کرده است. برخی از نقاشی های وی دارای سیستم های منظم خطوط شعاعی یا موازی برای ایجاد الگوهای Moiré است. او در آثار دیگر از عملیات شانس برای تعیین رنگ شبکه ها استفاده کرده است. سل LeWitt هنر مولد در قالب سیستم های بیان شده در ایجاد زبان طبیعی و سیستم های هندسی جایگشت. سیستم AARON هارولد کوهن یک پروژه دیرینه است که از نرم افزار هوش مصنوعی و دستگاه های نقاشی روباتیک برای ایجاد مصنوعات بدنی استفاده می کند. استینا و وودی واسولکا پیشگامان هنرهای ویدئویی هستند که از بازخورد ویدئویی آنالوگ برای خلق هنر مولد استفاده می کنند. بازخورد ویدئویی اکنون به عنوان نمونه ای از هرج و مرج قطعی استناد می شود، و کاوش های اولیه توسط واسولکاها سالها پیش از علوم معاصر پیش بینی ش
ده بود. سیستم های نرم افزاری که از محاسبات تکاملی برای ایجاد فرم بصری بهره می گیرند شامل مواردی است که توسط Scott Draves و Karl Sims ایجاد شده است. جوزف نچوالات، هنرمند دیجیتالی، از مدلهای انتقال ویروس سوءاستفاده کرده است. "Autopoiesis" توسط کن رینالدو شامل پانزده مجسمه موسیقی و روباتیک است که با مردم تعامل دارد و رفتارهای آنها را بر اساس حضور شرکت کنندگان و همدیگر اصلاح می کند. ژان پیر هبرت و رومن وروتکو اعضای مؤسس الگوریتم ها هستند، گروهی از هنرمندان که برای ایجاد هنر الگوریتم های خود را ایجاد می کنند. A. Michael Noll، از آزمایشگاه تلفن تلفنی، هنر رایانه ای تلفیقی و برنامه ریزی شده با استفاده از معادلات ریاضی و تصادفی برنامه ریزی شده، از سال ۱۹۶۲ شروع به کار کرد. هنرمند فرانسوی، ژان مکس آلبرت، در کنار مجسمه های محیطی مانند "Iapetus" , و "O = C = O" , از لحاظ فعالیت بیولوژیکی پروژه ای را اختصاص داده است که به خود پوشش گیاهی اختصاص یافته است. پروژه "Calmoduline Monument" بر اساس خاصیت پروتئین، کالمودولین است تا به طور انتخابی به کلسیم پیوند یابد. محدودیتهای بدنی بیرونی (باد، باران و غیره) پتانسیل الکتریکی غشا
های سلولی یک گیاه و به تبع آن شار کلسیم را اصلاح می کند. با این حال، کلسیم بیان ژن کالمودولین را کنترل می کند. بنابراین گیاه می تواند هنگامی که محرک وجود دارد، الگوی رشد «معمولی» خود را اصلاح کند؛ بنابراین اصل اساسی این مجسمه یادبود این است که تا آنجا که می توان آنها را برداشت و انتقال داد، این سیگنال ها قابل بزرگنمایی، ترجمه به رنگ ها و شکل ها بوده و «تصمیمات» گیاه را نشان می دهد که حاکی از فعالیت بنیادی بیولوژیکی است. مائوریزیو بولونینی برای رفع نگرانی های مفهومی و اجتماعی با دستگاه های تولیدی کار می کند. مارک ناپیر یکی از پیشگامان در نقشه برداری داده ها است و به عنوان بخشی از پروژه "Carnivore"، آثاری را براساس جریان های صفر و مواردی که در ترافیک اترنت ساخته شده است، خلق می کند. مارتین واتنبرگ این مضمون را بیشتر به پیش برد، و مجموعه های داده را به همان اندازه متناسب با امتیازهای موسیقی (در "شکل آهنگ"، ۲۰۰۱) و ویرایش های ویکی پدیا (History Flow، ۲۰۰۳، با Fernanda Viegas) به ترکیب های تصویری چشمگیر تبدیل کرد. هنرمند کانادایی سان بیس الگوریتم "نقاشی پویاً را در سال ۲۰۰۲ توسعه داد. Base با استفاده از الگوریتم ه
ای رایانه ای به عنوان "سکته مغزی"، تصاویر پیچیده ای را ایجاد می کند که به مرور زمان برای تولید یک اثر هنری مایع، تکرار نشدنی تکامل می یابد. هنر نرم افزار. برای برخی از هنرمندان، رابط کاربری گرافیکی و کد رایانه ای به خودی خود به یک شکل هنری مستقل تبدیل شده اند. آدریان وارد Auto-Illustrator را به عنوان تفسیر نرم افزار و روش های تولیدی که در هنر و طراحی به کار رفته است، ایجاد کرد. معماری. در سال 1987 Celestino Soddu DNA مصنوعی را در شهرهای قرون وسطی ایتالیا ایجاد کرد که قادر به تولید مدلهای سه بعدی بی پایان از شهرها بود که به عنوان متعلق به ایده شناخته می شدند. ادبیات. نویسندگانی چون تریستان تزارا، بریون گیسین و ویلیام بروف از روش برش برای معرفی تصادفی به ادبیات به عنوان یک سیستم تولیدی استفاده کردند. جکسون مک کم شعر با کمک رایانه تولید کرد و از الگوریتم هایی برای تولید متن استفاده کرد. فیلیپ م. پارکر نرم افزاری را برای تولید خودکار کل کتاب ها نوشت. جیسون نلسون برای ایجاد یک سری شعرهای دیجیتالی از فیلم، تلویزیون و سایر منابع صوتی از روشهای تولیدی با نرم افزار Speech-to-Text استفاده کرد. برنامه نویسی زنده. سیستم
های تولیدی ممکن است در حالی که کار می کنند اصلاح شوند، برای مثال با استفاده از محیط های برنامه نویسی تعاملی مانند Max / MSP , vvvv , Fluxus , Isadora، کوارتز کامپوزر و openFrameworks. این یک رویکرد استاندارد برای برنامه نویسی توسط هنرمندان است، اما ممکن است از آن برای ایجاد موسیقی زنده و / یا ویدئو با دستکاری سیستم های تولیدی روی صحنه نیز استفاده شود، روشی عملکردی که به عنوان برنامه نویسی زنده مشهور شده است. مانند بسیاری از نمونه های هنر نرم افزاری، به دلیل رمزگذاری زنده بر تأکید بر استعدادهای انسانی و نه خودمختاری، ممکن است در تقابل با هنر مولد تلقی شود. نظریه ها. در پرکاربردترین نظریه هنر مولد، در سال ۲۰۰۳ فیلیپ گالانتر سیستم های هنری تولیدی را در زمینه نظریه پیچیدگی توصیف می کند. به ویژه مفهوم پیچیدگی مؤثر موری گن مان و ست لوید ذکر شده است. در این دیدگاه، هر دو هنر مولد بسیار مرتب و بسیار ناسازگار را می توان به سادگی دید. هنر مولد بسیار مرتب، آنتروپی را به حداقل می رساند و فشرده سازی حداکثر داده ها را امکان پذیر می کند، و هنر تولیدی بسیار بی نظمی آنتروپی را به حداکثر می رساند و فشرده سازی داده های قابل توج
هی را مجاز نمی کند. هنر مولد حداکثر پیچیده، نظم و بی نظمی را به روشی شبیه به زندگی بیولوژیکی می آمیزد، و در واقع از روشهای الهام گرفته از نظر زیست شناختی، بیشتر برای ایجاد هنر مولد پیچیده استفاده می شود. این دیدگاه مغایرت دارد با نظریه اطلاعات قبلی که بر نظرات مکس بنس و ابراهیم ملاس تأثیر داشت، جایی که پیچیدگی در هنر با بی نظمی افزایش می یابد. گالانتر در ادامه خاطرنشان می کند که با توجه به استفاده از تقارن بصری، الگوی و تکرار توسط باستانی ترین فرهنگ های شناخته شده شناخته شده، هنر تولید مثل همان هنر قدیمی است. وی همچنین به هم ارزی بودن غلط برخی از هنرپیشه های مبتنی بر قانون مترادف با هنر مولد است. به عنوان مثال، برخی از هنرها براساس قوانین محدودیتی ساخته شده اند که استفاده از رنگ ها یا شکل های خاص را مجاز نمی دانند. چنین هنری مولد نیست زیرا قوانین محدودیت سازنده نیستند، یعنی به خودی خود آنچه را که باید انجام شود را اثبات نمی کنند، تنها کاری که نمی توان انجام داد. مارگارت بدن و ارنست ادموندز. در مقاله خود در سال ۲۰۰۹، مارگارت بدن و ارنست ادموندز موافقند که هنر مولد نباید به آنچه که با استفاده از رایانه انجام می
شود محدود شود و برخی از هنر مبتنی بر قاعده سازنده نیستند. آنها یک فرهنگ لغت فنی را توسعه می دهند که شامل Ele-art (هنر الکترونیکی)، C-art (هنر رایانه)، D-art (هنر دیجیتال)، CA-art (هنر رایانه ای)، G-art (هنر مولد)، CG- هنر (هنر مبتنی بر رایانه)، Evo-art (هنر مبتنی بر تکامل)، R-art (هنر رباتیک)، I-art (هنر تعاملی)، CI-art (هنر تعاملی مبتنی بر رایانه) و VR-art (واقعیت مجازی هنر) سوالات. گفتمان پیرامون هنر مولد را می توان با سؤالات نظری که انگیزه پیشرفت آن را نشان می دهد، توصیف کرد. مک کوراک و همکاران. سؤالات زیر را که با خلاصه های پرفروش نشان داده شده است، به عنوان مهمترین پیشنهاد دهید: سؤال دیگر از پسامدرنیسم است - آیا سیستم های هنری مولد بیان نهایی شرایط پسامدرن است یا اینکه آنها براساس یک جهان بینی الهام گرفته از پیچیدگی به یک ترکیب جدید اشاره می کنند؟
یوخاری نخودلو (به ترکی آذربایجانی: Yuxarı Noxudlu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان سالیان واقع شده است. یوخاری نخودلو ۹۱۴ نفر جمعیت دارد.
قاسملی (به ترکی آذربایجانی: Qasımlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ماساللی واقع شده است. قاسملی ۲۰۷۹ نفر جمعیت دارد.
جری جونز (؛ زادهٔ ) بازرگان بیلیونر آمریکایی و صاحب تیم دالاس کاوبویز در لیگ ملی فوتبال می باشد. او از سال ۱۹۸۹ مالک این تیم است. جونز زاده لس آنجلس و ساکن دالاس است. جونز محصل دانشگاه آرکانزاس و عضو سابق کاپا سیگما است. او در دوران دانشجویی به عنوان بازیکن فوتبال آمریکایی فعالیت می کرد و بعد وارد دنیای تجارت شد. جونز بعد از چندین شکست در زمینه تجارت، وارد صنعت استخراج نفت در آرکانزاس شد. در اکتبر ۲۰۱۹، سرمایه جری جونز توسط مجله فوربس نزدیک به ۸/۴ میلیارد دلار تخمین زده شده.
پیشگامان آمریکایی () به طور عام، واژه ای است انتساب داده شده به تمام افرادی که در تاریخ آمریکا، اقدام به مهاجرت به سمت غرب نمودند تا در شهرک سازی و توسعه مناطق جدید به سایرین بپیوندند. این اصطلاح به ویژه به کسانی نیز اشاره داشت که قصدشان مستقر شدن در سرزمین هایی بود که تا پیش از آن توسط اروپاییان، آفریقایی ها و سایرین تصرف نشده بود هر چند، گاهی این سرزمین ها تحت اختیار و تملک سرخ پوستان آمریکایی نیز بودند.
کاروان درشکه () عنوان گروهی از درشکه هاست که در معیت یکدیگر و به صورت گروهی سفر می نمایند. قبل از مرسوم شدن استفادهٔ گسترده از وسایل حمل ونقل عمومی و نظامی، کاروان های درشکه وظیفهٔ جابجایی مسافرین، مرسولات و همین طور مهمات را بر عهده داشتند. در غرب وحشی، مهاجران و پیشگامان آمریکایی در درشکه های سرپوشیده با گذر از دشت ها، گذرگاه ها و کوهستان ها خود را به مناطق غربی می رساندند. کاروان های درشکه در غرب ایالات متحده، مسیرهای مختلفی را طی می کردند که مبدأ غالب آنها ایندیپندنس، میزوری بود. این احتمال وجود دارد که مشهورترین مسیر کاروان درشکه، مسیر اورگن بوده است که مسافتی بالغ بر را شامل می گردید. هر چند درشکه ها در کاروان به صورت یک خط پیوسته طی مسافت می نمودند، با همهٔ این احوال، بسیاری از آن ها به دلیل پرهیز از ایجاد گرد و غبار، از گروه اصلی جدا می شدند و به تنهایی راهپیمایی می نمودند. سفرهای متشکل از درشکه، در میان دهه های ۱۸۴۰ تا ۱۸۸۰ متداول شد و پس از اتمام اولین راه آهن بین قاره ای، سفرهای مبتنی بر کاروان درشکه کاهش چشمگیری یافت. برخی از مسیرهای کاروان های درشکه، امروزه نیز وجود داشته و قابل مشاهده است. در طو
ل شب، درشکه ها غالباً به منظور ایجاد سرپناه از باد یا شرایط جوی نامساعد و همین طور در راستای مقابله با حیوانات درنده احتمالی یا سرقت توسط سرخ پوستان، به صورت دایره ای یا مربع در کنار یکدیگر توقف می نمودند. در دوران مهاجرت. مهاجران و پیشگامان سرزمین های جدید و ناشناخته، به سرعت متوجه شدند که گروه های کوچک تر کاروان درشکه مشتمل بر ۲۰ تا ۴۰ عددی، قابل کنترل تر از گروه های بزرگ تر بود و دیگر نیازی به راهبران درشکه حرفه ای نداشت. بسیاری از این گروه ها ملزم به رعایت اصولی دموکراتیک بودند. اغلب آنها ضمن ایجاد آیین نامه، اقدام به انتخاب کاپیتان یا رئیس گروه می نمودند هر چند، کاپیتان ها اختیارات محدودی داشتند و نقش عمدهٔ آنها بیشتر بر حول محور حرکت دسته جمعی صبحگاهی و همین طور انتخاب مکان اتراق در شب برای اردو زدن می چرخید.
گروه دونر () یا گاهی شناخته شده تحت عنوان "حزب دونر"، گروهی از مکتشفین و پیشگامان آمریکایی بودند که به وسیلهٔ کاروان درشکه به سمت کالیفرنیا مهاجرت نمودند. عطف به اشتباهاتی که این گروه در پیمودن مسیر اصلی داشتند، زمستان های سال ۱۸۴۶ تا ۱۸۴۷ میلادی را به ناچار، در برف و کولاک منطقهٔ سیرا نوادا گذراندند. برخی از این پیشگامان برای زنده ماندن، به آدمخواری متوسل گشتند و معمولاً اجساد کسانی را که در اثر گرسنگی یا بیماری جان می باختند به مصرف طعام می رساندند. هنگامی که گروه اردوگاهی را در نزدیکی دریاچه تروکی بر پا نمود، دریاچه، هنوز یخ نبسته بود اما افراد، آشنایی چندانی با شیوهٔ صید قزل آلا در دریاچه نداشتند. منابع غذایی گروه دونر به طرز خطرناکی اندک بود و در اواسط ماه دسامبر، برخی از افراد برای یافتن کمک با پای پیاده از گروه جدا شدند. امدادگرانی از کالیفرنیا تلاش نمودند تا به یاری مهاجران بشتابند. هر چند، اولین گروه امدادی تا اواسط فوریه ۱۸۴۷، یعنی تقریباً ۴ ماه پس از گرفتار شدن "گروه دونر"، نتوانست خودش را به آنجا برساند. از تعداد ۸۷ نفر، تنها ۴۸ نفر توانستند از این مصیبت نجات یابند. مورخان، این حادثه را غیرعادی تر
ین تراژدی فاجعه بار به وقوع پیوسته در راستای مهاجرت به سمت غرب و کالیفرنیا توصیف کرده اند. اخبار مربوط به حادثهٔ دهشتناک گروه دونر، توسط ساموئل برانان که یکی از اولیای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان و روزنامه نگار بود به سمت شرق نیز رسید. این در حالی است که نخستین گزارش های این حادثه، در تاریخ ژوئیه سال ۱۸۴۷ به نیویورک رسید. گزارش های این حادثه تحت تأثیر شور و شوق ملی به وجود آمده برای مهاجرت به سمت غرب بود. اخبار مرتبط با فاجعهٔ گروه دونر، برخلاف تمایل امروزی برای حساسیت نسبت به چنین وقایعی، در پاراگراف های خرد و ناچیز روزنامه های آن زمان دفن شد و این در حالی است که، چندین روزنامه از جمله جراید کالیفرنیا، دربارهٔ اتفاقات آدمخواری گروه، دست به اغراق و مبالغه زدند.
دیگو مارتینز پناس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم های جوانان باشگاه فوتبال سلتاویگو و باشگاه فوتبال کادیس اشاره کرد.
دورهٔ آکواریوس (آبریز/دُل/دلو) که بر پایهٔ صورت فلکی و برجی از برج های دوازده گانهٔ به همین نام نامگذاری شده است. روش های گوناگون برای سنجش مرزهای دوران اختربینی در میان است. در سال ۱۹۳۰ (IAU) انجمن ستاره شناسی جهانی، کار مرزبندی نقشهٔ آسمان را به انجام رسانید. برخی اختربینان نیز مانند اخترشناسان به این مرزبندی ها پایبند بوده، اندازه گیری های خود بر پایهٔ این مرزبندی ها و شناسه ها استوار می کنند. ژان میوز بلژیکی از اخترشناسان سرشناس و جادوگران ریاضی بر پایهٔ همین مرزبندی های استاندارسازی شده سال ۶۸ پیش از میلاد را هنگام گذر خورشید از میانگان بهاری (نقطهٔ اعتدال) در صورت فلکی بره (حمل) به صورت آسمانی ماهی (حوت) برشمرده و گذر به صورت آسمانی آبریز (دُل/دلو/آکواریوس) را در سال ۲۵۹۷ میلادی دانسته است. در بخش بندی IAU، اندازهٔ صورت های فلکی دوازده گانه با هم برابر نیست و برای نمونه درازای برشی که صورت فلکی ماهی را دربردارد بیش از ۳۰ درجه است. بیشتر اختربینان گرایش دارند که جادهٔ آسمانی سالانه خورشید (دایره البروج) را به دوازده برش ۳۰ درجه ای برابر (همگی باهم برابر ۳۶۰ درجه) بخش بندی کنند. افزون بر اینکه هیچ دیدگاه
همسانی دربارهٔ آغاز دوران آبریز (آکواریوس) در میان اختربینان نیست، هیچ همرایی دربارهٔ آغاز دوران پیش از آن (دوران ماهی) نیز در میان نیست. در "کتاب اختربینی های جهان" نوشتهٔ نیکولاس کامپیون تاریخ آغاز این دوران از ۱۴۴۷ تا ۳۵۹۷ گفته شده است. بر پایهٔ آماری که وی از دیدگاه ها در این زمینه در دسترس گذاشته است، بیشترین ارزیابی ها و برآوردها (بیست و نه دیدگاه) سدهٔ بیستم را آغاز این دوران می دانند و در جایگاه دوم (با دوازده دیدگاه) سدهٔ بیست و چهارم جای دارد. بر پایهٔ یکی از اندازه گیری ها و برابرانگاری اندازهٔ ۳۰ درجه ای دوازده صورت فلکی راه سالانه خورشید، در سال ۲۰۱۲ ستارهٔ شیردل (نَخو/قلب الاسد) در میانگان پاییزی (اعتدال) از صورت فلکی شیر (اسد) به صورت فلکی خوشه (دوشیزه/سنبله) رسید که مرز باستانی صورت آسمانی ماهی (حوت) و آبریز (دُل/دلو/آکواریوس) را به ۱۵۰ درجه غرب آن جابجا کرد. بدین سان بر پایهٔ چنین برابرانگاری در اندازه گیری دوازده صورت فلکی، دوران آبریز (آکواریوس/دلو) در سال ۲۰۱۲ آغاز شده است. در اختربینی خورشیدنشان، برج حمل نخستین نشانه است و پس از آن برج ثور، جوزا، سرطان، اسد، برج سنبله، برج میزان، عقرب، قو
س، برج جدی، دلو و حوت، و پس از آن چرخهٔ دوباره به برج حمل بر می گردد. دوران اختربینی به سوی وارونه («گذشته نگری» در اختربینی) پیش می روند؛ بنابراین، دوران اختربینی، برج ماهی را دنبال می کند.
کوین کوریوس (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل استونی است. وی در سال ۲۰۱۰ قهرمان مسابقات فرمول ۲ رنو یوروکاپ و در سال ۲۰۱۶ نایب قهرمان مسابقات جایزه رنو اسپورت در بخش کلاس حرفه ای شده است.
استن پنتوس (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل استونی است. وی در مسابقاتی همچون فرمول بی ام و و فرمول ۲ رنو یوروکاپ شرکت کرده است. کیت پنتوس-روسیمانوس خواهر وی از سیاستمداران استونی است.
مارکو آسمر (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه ای اهل استونی است. وی در سال ۲۰۰۷ قهرمان فرمول ۳ بریتانیا و در سال ۲۰۰۳ نایب قهرمان جشنواره فرمول فورد شده است.
کلی سیلدارو (؛ زادهٔ ) اسکی باز نمایشی زن اهل استونی است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال طلا در مسابقات جهانی اسکی نمایش جهان ۲۰۱۹ و مدال برنز در بازی های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ اشاره کرد.
مَقتَلِ ابومِخنَف، یا مَقتَل الحسین کتابی است منتسب به ابومخنف اَزْدی که در زمینه گزارش واقعهٔ کربلا در سال ۶۱ هجری قمری است در این واقعه، حسین بن علی به همراه جمعی از اصحاب و یارانش، در جنگی که بین آنان و سپاهیان ابن زیاد (والی کوفه از جانب یزید بن معاویه) درگرفت، کشته شدند. به نوع کتاب هایی که دربارهٔ این واقعه نوشته شده اند، مقتل گفته می شود. ابومخنف. أبو مِخنف، لوط بن یحیی بن سعید بن مخنف بن سُلیم الغامدی الأزدی (درگذشته به سال ۱۵۷ هجری قمری)، مورخ شیعهٔ اهل کوفه که به دلیل نگارش کتابی به نام «مقتل الحسین» مشهور است. وی در این کتاب عمدهٔ روایات موافق و مخالف دربارهٔ نبرد کربلا را گرد آورده است. از آنجایی که شیعه و سنی از ابومخنف روایت نقل کرده اند، رجال حدیث هر دو گروه در مورد وثاقت احادیث او اظهار نظر کرده اند. محدثان که بر روی سند احادیث تأکید فراوانی داشتند، مورخان را که به دنبال جمع آوری تمام اخبار بودند را اخباری نامیده و آنان را تضعیف می کردند. ابومخنف نیز همانند ابن اسحاق، مدائنی، و واقدی مشمول این قاعده گشته است. ابومخنف توسط رجال سنی تضعیف شده و او را شیعهٔ افراطی خوانده است: «شیعی محترق، صاحب أخ
بارهم.» ذهبی می نویسد: إخباری تالف لا یوثق به. و یحیی بن معین نیز می گوید: «لیس بثقة». در مقابل رجال شیعه او را از اصحاب جعفر صادق دانسته و توثیق اش کرده اند: نجاشی می نویسد: «أبو مخنف، شیخ أصحاب الاخبار بالکوفة ووجههم، وکان یسکن إلی ما یرویه». از معاصران، خوئی می افزاید: «ثقة مسکون إلی روایته.» مهم ترین اثر ابومخنف، گزارشی از نبرد کربلا است که به نام "«کتاب مقتل الحسین»" معروف است. این کتاب از مهم ترین منابع برای بررسی تاریخی این واقعه به شمار می آید. نسخهٔ خطی از این کتاب در برلین نگهداری می شود و لئورا وچا ولیری آن را تماماً معتبر نمی داند. مقتل ابومخنف. رسول جعفریان پنج مقتل را که در قرن دوم تا اوایل قرن چهارم هجری نوشته شده اند از منابع اولیهٔ قابل توجه می داند. یکی از این مقاتل، مقتلی است که ابومخنف نوشته است. کهن ترین منبع تاریخی دست اول در دسترس، نوشته ابومخنف می باشد که به طور تقریباً کامل از دو طریق کتاب تاریخ طبری و کتاب الارشاد شیخ مفید در دسترس می باشد. اما از سایر گزارش های تاریخی جز اندکی در خلال کتاب های تاریخ چیزی در دسترس نیست. گفته می شود که ابومخنف برای نگارش تاریخ اسلام، حدود چهل کتاب نوش
ته بود که امروزه فقط نام آن ها برجای مانده و متن آن ها از بین رفته اند. البته برخی از آثار وی توسط تاریخ نگاران بعدی مورد استفاده قرار گرفته اند. به گفتهٔ یولیوس ولهاوزن، ابومخنف با علاقهٔ خاص و به تفصیل، موضوعات مربوط به خوارج و قیام های شیعه و شورش عراقی ها را مورد بررسی قرار می دهد و بیشتر، روایات کوفی را نقل می کند. کتاب های او به احتمال زیاد از زمرهٔ آثاری بوده که انتشار گسترده داشته و به ویژه شیعیان، آن ها را مشتاقانه می خوانده اند. برخی از تألیفات به دست آمده که منسوب به اوست، ظاهراً پاکسازی های بسیار آزاد متأخری است که به مرور زمان تفاوت های بیش تری با متن اصلی پیدا کرده است. با این حال این آثار دارای هسته ای اصلی و در برخی جاها شامل متن تغییرنیافته است، چنانچه فردیناند ووستنفلد در مورد هر ۲ کتاب "مقتل الحسین" و "المختار الثقفی" این نکته را دریافته است. متن اصلی کتاب «مقتل الحسین» از میان رفته است و در حال حاضر متنی به نام "«مقتل ابومخنف»" در دست داریم که حاوی روایاتی سست و ناهمگون است که هرگز مورد اعتماد مورخان و پژوهشگران قرار نگرفته و اعتبار آن مورد تردید است. اکنون چندین نسخه به نام های "مقتل الحس
ین" یا "اخبار مقتل الحسین" یا "مَصرَع الحسین" و "ماجری له" در کتابخانه ها هست، اما به سبب تصرفاتی که در آن ها شده، هیچ یک را نمی توان مسلماً تألیف کامل ابومخنف پنداشت. کتابی هم که به نام مقتل الحسین یا مقتل ابی مخنف بارها در عراق و ایران چاپ شده و در صدر اسناد آن، ابومخنف از شاگردش هشام کلبی روایت کرده و نیز به دلیل های متعدد دیگر بی شک مجعول است. حتی میان یکی از نسخ این اثر منسوب، با کتابی که در همین موضوع به عالم شیعی، سید بن طاووس نسبت داده شده —یعنی لهوف—، اشتراک بسیار دیده می شود، بدان حد که تألیف یکی از روی دیگری، احتمال داده شده است. با این حال، کتاب ابومخنف به سبب اهمیت و ارزشی که داشته است مورد توجه مورخان و محققان قرار گرفت و بسیاری از مورخان قرون بعدی، متن آن را به طرق مختلف در آثار خویش آورده اند. احتمالاً متن کتاب ابومخنف تا حدود قرن چهارم هجری باقی بوده است؛ زیرا محمد بن جریر طبری در "تاریخ طبری" آن را بی واسطه بازگو کرده است. اما دقیقاً نمی توان گفت طبری تا چه اندازه در نقل کامل این اثر امانت به خرج داده، اما به هر حال، مهم ترین مآخذ مستند نویسندگان بعدی دربارهٔ واقعهٔ کربلا همین اثری است که به
مقتل ابی مخنف شهرت یافته است. طبری به روشنی توضیح نداده است که وی این روایات ابومخنف را چگونه و از چه طریقی به دست آورده است. آیا متن کامل مقتل الحسین را در دست داشته و گزیده ای از روایات موجود در آن متن را گزارش کرده است یا آنکه وی نیز آن روایات را از طریق نوشته ای دیگر به دست آورده است؟ مجموع روایات طبری دربارهٔ نبرد کربلا از طریق ابومخنف، ۱۲۶ روایت است که از این تعداد، ۱۰۰ روایت به طور مستقیم از "مقتل ابومخنف" گرفته شده و ۱۰ روایت نیر روایاتی ست که طبری آن ها را با واسطهٔ هشام بن محمد کلبی از ابومخنف ذکر کرده است. این اثر بعدها مورد توجهٔ دیگر علمای امامی قرار گرفت و آن ها در گزارش واقعهٔ کربلا به این کتاب استناد بسیاری کردند. تردید دربارهٔ کتاب های مقتل منسوب به ابومخنف موجب شده تا روایت طبری از او اهمیت بیشتری یابد و به همین سبب، برخی بر آن شدند تا آن منقولات را از تاریخ طبری بیرون کشند و جداگانه منتشر سازند. این منقولات نخستین بار به نام مقتل الحسین به کوشش حسن غفاری در ۱۳۹۸ قمری در قم به چاپ رسید. سپس همان اثر به همان طریق به نام "وقعةالطفّ" در ۱۳۶۷ خورشیدی در قم به کوشش محمد هادی یوسفی غروی، همراه با
مقدمه ای در معرفی ابومخنف و کتاب مقتل الحسین و همچنین فهرست های گوناگونی از شیوخ و راویان مؤلف با توضیحات و تعلیقات منتشر شد. اگرچه از میان رفتن تمام آثار ابومخنف، بررسی مستقیم آثار وی و نقد و ارزیابی محتوای آن ها را نامیسر ساخته و حتی داوری جدی و استوار در باب شخصیت علمی خود او را نیز دشوار می سازد. اما می توان از طریق وارسی مقتل الحسین او، یعنی کتابی که بخش عمده ای از آن توسط طبری برجای مانده و به دست ما رسیده است؛ همچنین به یاری پراکنده هایی از روایات وی در منابع روایی و تاریخی قرون اولیه، تا حد زیادی هم به خصایص روش شناختی ابومخنف در گردآوری و تنظیم و تدوین اخبار و حوادث تاریخی پی برد و هم بر عرصه هایی از شخصیت وی وقوف یافت. ابومخنف در مقتل الحسین، اصل را بر جمع آوری همهٔ مسموعات گذارد و همهٔ آنچه را که شنیده بود، روایت کرد. به خلاف ابن اسحاق، واقدی، ابن سعد و معاصران ایشان که عمدتاً به نقل روایات موافقان توجه داشتند، ابومخنف نه تنها در گزارش تاریخ کربلا به روایت گزارش های مخالفان و قاتلان حسین و یارانش توجه کرده، بلکه کوشیده است تا در پرتو این دست از روایات که خود نیز به اعتبار و ارزش آن ها اعتقادی نداش
ته، بخشی از باورهای نادرستی را که در میان برخی از مردم رواج داشته است، منعکس کند. منابع ابومخنف برای نوشتن مقتل الحسین. ابومخنف از روایت دو گروه عمده برای نوشتن این کتاب استفاده کرده است: ابو مخنف روایات غالب اینان را با واسطه و روایات برخی را بی واسطه گزارش کرده است. واقعیت اخیر بدان معناست که یا ابومخنف عمری دراز داشته و عصر نوجوانی وی با دورهٔ پیری این دسته از راویان معاصر بوده است، یا آنکه اینان در زمان واقعهٔ کربلا در سن نوجوانی بوده اند. ابن ندیم و نجاشی فهرست بلندی از کتاب های او را ارائه می کنند اما هیچ کدام از آن کتاب ها به روزگار ما نرسیده است و تنها، محمد بن جریر طبری در کتاب "تاریخ طبری"، بخش عمده ای از "کتاب مقتل الحسین" او را نقل کرده است. همچنین علاوه بر طبری، بلاذری نیز روایت هایی از او را نقل کرده است. روایت های ابومخنف از حوادث صدر اسلام آن چنان دقیق، مفصل و با ذکر جزئیات واقعه است که خواننده را به زوایای مختلف حادثه راهنمایی می کند. علاوه بر این، نقل این روایات به دور از هرگونه تعصب دینی و قومی است؛ تا آن جا که مورخان اهل سنت و شیعه از کتاب های او استفاده کرده اند. ویژگی های اثر. این اثر، ا
ولین منبعی است که به وجود رقیه بنت الحسین در واقعه کربلا اشاره دارد. در این منبع، گزارشی مبنی بر خطاب کردن دختری به نام رقیه توسط حسین بن علی در واقعه کربلا نقل شده است.
جورج لوریخ (; – ) کشتی گیر کشتی حرفه ای اهل استونی بود. وی ورزش را از سنین پایین شروع کرد و پس از فارغ التحصیلی از مدرسه مدرن پیتر در تالین (امروزه، دانشکده علوم متوسطه تالین) در سال ۱۸۹۵ به شهر سن پترزبورگ سفر کرد و در آنجا تمرینات وزنه برداری و کشتی را انجام داد. لوریخ اولین وزنه بردار استونیایی بود که توانست یک رکورد جهانی وزنه برداری را به نام خود ثبت کند، عموم مردم استونی با اشتیاق در مسابقات او شرکت کردند و محبوبیت لوریچ در میهن خود به اوج خود رسید، وی در شهرهای استونی چندین باشگاه ورزشی راه اندازی کرد. وی در سال ۲۰ فوره ۱۹۲۰ به دلیل ابتلا به سینه پهلو در شهر آرماویر، روسیه درگذشت و در گورستان آلمانی به خاک سپرده شد.
محمدظاهر وحدت (زادهٔ: ۱۳۴۷ خورشیدی در سمنگان) سیاستمدار اهل افغانستان است. وی از سال ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۷ والی ولایت سرپل بود. در ۸ میزان (مهر) ۱۳۹۷ عبدالقادر آشنا جانشین وی شد. زندگی نامه. محمدظاهر وحدت فرزند غلام علی در سال ۱۳۴۷ خورشیدی در ولایت سمنگان به دنیا آمد. وی تحصیلات خود را در مقطع ماستر (کارشناسی ارشد) در رشته حقوق بین الملل از دانشگاه خصوص پیام نور به اتمام رساند. وی قبل از سمت والی سرپل، مدت ها در سمت معاون والی ولایت بلخ فعالیت داشت.
محدودیت یا لیمیت اشاره به عدم تمایل شرکت کنندگان در مورد برخی از بازی ها و فعالیت های بی دی اس ام دارد. لیمیت ها معمولا دربرگیرنده رفتارهایی است که فرد اجرای آن روی خود را ممنوع می داند. شرکت کنندگان به طور معمول درمورد فعالیت هایی که قصد انجامش را دارند یا نمی خواهند انجامش دهند، مذاکره می کنند. شرکت کنندگان آنچه را که می خواهند انجام دهند قبل از آغاز شرح می دهند، همچنین هرآنچه که می خواهند انجام دهند یا انجامش را نمی خواهند، به همراه تمامی آنچه که در تحملشان می گنجد یا تحمل نمی کنند، از جمله تعیین حد لیمیت هایشان، شامل این مذاکرات است. به عنوان مثال، معمول است که یک کلمه ایمنی در نظر گرفته شود و اعمال خاصی را نیز ممنوع اعلام کنند. استفاده از اصطلاح "محدودیت " از مفهوم "بدون محدودیت" به دست می آید. دلیل محدود کردن اعمال به مجموعه مشخصی از فعالیت ها و رفتارها به تمایلات و حدود تحمل عاطفی و فیزیکی افراد برمی گردد . تعیین محدودیت. محدودیت ها را می توان به صورت شفاهی توافق کرد یا می توان آنها را در یک قرارداد رسمی گنجانید. بعضی اوقات شرکت کنندگان در گفتگویی رسمی درباره مرزها و محدودیت هایشان شرکت می کنند، به این