Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ود کردن آن ها در امپراتوری هخامنشی باستان را جشن می گیرد، همان طور که در کتاب استر توصیف شده است. این روزی است برای شادی و خوشحالی، که در آن کودکان و بسیاری از بزرگ ترها لباس های مخصوص می پوشند. مرسوم است که یک وعده غذایی جشن، "سودات پوریم"، در بعدازظهر برگزار شود، که معمولاً با شراب به عنوان نوشیدنی اصلی همراه است تا با جو خوشحالی همخوانی داشته باشد. بسیاری از مردم بسته های غذایی تهیه می کنند که در پوریم به همسایگان، دوستان، خانواده و همکاران خود می دهند. این ها بسته ها "میشلاخ مانات" ("ارسال بخش ها") نامیده می شوند و معمولاً شامل شراب و شیرینی، میوه و آجیل و شیرینی ها هستند. غذای اصلی مرتبط با پوریم "اوزنی هامان" ("گوش های هامان") نام دارد. این ها شیرینی های سه گوشی هستند که معمولاً با دانه های خشخاش پر می شوند، اما پرکننده های دیگری نیز دارند. شکل مثلثی ممکن است تحت تأثیر تصاویر قدیمی ازهامان باشد که در آن ها کلاهی سه گوش به سر داشت. عید پسح. تعطیلات یک هفته ای پسح در بهار یادآور خروج از مصر است و در اسرائیل معمولاً زمانی برای دیدار با دوستان و بستگان، سفر و در شب اول پسح، شام سنتی معروف به سدر پسح است. غذ
اهایی که حاوی "خمیتز"—خمیر یا مخمر—هستند، نباید در طول پسح خورده شوند. این به این معنی است که نان، شیرینی ها و برخی نوشیدنی های تخمیری، مانند آبجو، نمی توانند مصرف شوند. اشکنازی ها همچنین از خوردن حبوبات، که به نام "کتنیوت" شناخته می شوند، پرهیز می کنند. در طول قرن ها، آشپزهای یهودی غذاهایی با استفاده از مواد جایگزین ابداع کرده اند و این ویژگی غذاهای پسح در اسرائیل امروز است. سوپ مرغ با کوفته های ماته "(کنیدلاخ)" اغلب به عنوان پیش غذا برای شام سدر در میان اسرائیلی ها از تمام قومیت ها سرو می شود. سبزیجات بهاری، مانند مارچوبه و کنگر فرنگی معمولاً همراه با این وعده غذایی سرو می شوند. رستوران ها در اسرائیل راه حل های خلاقانه ای برای جایگزینی مواد "خمیتز" ارائه داده اند تا ماکارونی، نان همبرگر، پیتزا و دیگر فست فودها را در انواع کوشر برای پسح با استفاده از نشاسته سیب زمینی و دیگر مواد غیرمعمول تهیه کنند. پس از پسح، جشن میمونا برگزار می شود، سنتی که توسط جوامع یهودی شمال آفریقا به اسرائیل آورده شده است. در شب، ضیافتی از میوه ها، شیرینی ها و شکلات ها برای همسایگان و مهمانان آماده می شود. به ویژه، اولین خمیر بعد از پ
سح، یک کرپ نازک به نام "مولفتا" که با عسل، شربت یا مربا خورده می شود، سرو می گردد. این مناسبت روز بعد با پیک نیک های بیرونی که در آن سالادها و گوشت کبابی به طور ویزه ای سرو می گردد، جشن گرفته می شود. شاووعوت. در اوایل تابستان، جشن برداشت محصول یهودیان، شاووعوت، برگزار می شود. شاووعوت اوج برداشت غلات جدید و رسیدن اولین میوه ها را نشان می دهد و زمانی است که شیر از نظر تاریخی بیشترین فراوانی را داشته است. برای جشن گرفتن این عید، انواع مختلفی از غذاهای لبنی ("میلچیگ") خورده می شود. این موارد شامل پنیر و ماست، پای و کیش پنیری به نام "پاشتیدوت"، بلینتز پنیری و چیزکیک تهیه شده با پنیر سفید نرم ("گوینا لوانا") یا پنیر خامه ای می شود. ادعاهای تصاحب فرهنگی. برچسب گذاری مواد غذایی تولید خارج از اسرائیل به عنوان «اسرائیلی» منجر به طرح اتهام تصاحب فرهنگی توسط برخی منتقدان شده است. یکی از نمونه های قابل توجه که توسط فلسطینی ها، لبنانی ها و دیگر جمعیت های عربی مورد انتقاد قرار گرفته است، فلافل است، که اسرائیلی ها آن را به عنوان غذای ملی خود می دانند، با وجود اینکه احتمالاً منشأ آن مصری است. هرچند که هرگز یک غذای خاص یهودی ن
بوده، اما مدت هاست که توسط یهودیان سوری و مصری مصرف می شود و به رژیم غذایی مهاجران یهودی اولیه به جوامع یهودی سوریه عثمانی وارد شده است. از آنجا که گیاهی است، قوانین غذایی یهودی آن را به عنوان پاره وه طبقه بندی می کنند و بنابراین اجازه می دهد که با هر دو وعده غذایی گوشتی و لبنی خورده شود. جوزف مسعد، استاد دانشگاه فلسطینی-اردنی، جشن گرفتن فلافل و دیگر غذاهای با منشأ عربی در رستوران های آمریکایی و اروپایی به عنوان اسرائیلی را بخشی از یک روند کلی تر از «فتح استعماری» توصیف کرده است. انجمن صنعتگران لبنانی ادعاهایی از نقض حق کپی برداری علیه اسرائیل در مورد فلافل مطرح کرده است.
کلی کاتلین ( – ) دوچرخه سوار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است. کاتلین نقش برجسته ای در قهرمانی تیم ملی «دوچرخه سواری پیست» ایالات متحده در المپیک ریو داشت. کاتلین قهرمان سه دوره رقابت های جهانی دوچرخه سواری و دارنده مدال نقره المپیک بود. او دانشجوی رشته مهندسی محاسباتی و ریاضی در دانشگاه استنفورد بود. کلی کاتلین ۷ مارس ۲۰۱۹ در سن ۲۳ سالگی در خوابگاه دانشگاه استنفورد خودکشی کرد.
آشپزی کوبایی عمدتاً بر پایه آشپزی اسپانیایی استوار است و تحت تأثیر آشپزی هندی، آفریقایی و دیگر آشپزی های کارائیبی قرار دارد. برخی از دستورهای غذایی کوبایی ادویه ها و تکنیک هایی را با آشپزی اسپانیایی، تاینو و آفریقایی به اشتراک می گذارند و تأثیراتی از کارائیب در ادویه ها و طعم ها وجود دارد. این موضوع منجر به ترکیبی از چندین تأثیر فرهنگی مختلف می شود. همچنین تأثیر کوچک اما قابل توجهی از آشپزی چینی، به ویژه در منطقه هاوانا وجود دارد. تأثیراتی از آشپزی ایتالیایی نیز مشاهده می شود. در دوران استعماری، کوبا بندر مهمی برای تجارت بود و اجداد اسپانیایی کوبایی ها سنت های آشپزی مناطق مختلف اسپانیا را با خود به ارمغان آوردند. نمای کلی. به دلیل استعمار کوبا توسط اسپانیا، یکی از تأثیرات اصلی بر روی آشپزی کوبایی از اسپانیا نشأت می گیرد. سایر تأثیرات آشپزی شامل تائینو، مردم بومی کوبا، آفریقا، از آفریقایی هایی که به عنوان برده به کوبا آورده شدند و فرانسوی ها، از مستعمره نشینان فرانسوی که از هائیتی به کوبا آمدند، هستند. یکی دیگر از عوامل تأثیرگذار این است که کوبا یک جزیره است که باعث می شود غذاهای دریایی تأثیر زیادی بر روی آشپز
ی کوبایی داشته باشد. همچنین، آب و هوای استوایی کوبا میوه ها و سبزیجات ریشه ای را تولید می کند که در غذاها و وعده های کوبایی استفاده می شود. یک وعده غذایی معمول شامل برنج و لوبیا است که یا با هم یا جداگانه پخته می شوند. وقتی که با هم پخته می شوند، این دستور به نام «کنگری» یا «مورس» یا «مورس و کریستیان ها» (لوبیا سیاه و برنج) شناخته می شود. اگر جداگانه پخته شوند، به نام «آرز کن فریخولس» (برنج با لوبیا) یا «آرز و فریخولس» (برنج و لوبیا) نامیده می شود. ساندویچ کوبایی. یک ساندویچ کوبایی (که گاهی به آن "میستو" نیز گفته می شود، به ویژه در کوبا) یک غذای محبوب ناهاری است که از جریان آزاد کارگران سیگار بین کوبا و فلوریدا (به ویژه کی وست و محله یبر سیتی در تمپا) در اواخر قرن نوزدهم به وجود آمده و از آن زمان به دیگر جوامع کوبایی-آمریکایی گسترش یافته است. این ساندویچ بر پایه نان نان کوبایی که به آرامی کره مالی شده است، ساخته می شود و شامل برش های گوشت خوک کبابی، برش های نازک ژامون سرانو، پنیر سوئیسی، خیارشور و خردل زرد است. در تامپا، سالامی جنوا به طور سنتی با سایر گوشت ها لایه لایه می شود، احتمالاً به دلیل تأثیر مهاجران
ایتالیایی که در کنار کوبایی ها و اسپانیایی ها در یبر سیتی زندگی می کردند. گوجه فرنگی و کاهو در بسیاری از رستوران ها به عنوان افزودنی های موجود هستند، اما این ها توسط سنت گرایان به عنوان آمریکایی سازی غیرقابل قبول ساندویچ در نظر گرفته می شوند. پس از آماده سازی، ساندویچ کوبایی ممکن است در یک گریل نوع پانینی بدون شیار به نام "پلانچا" فشرده شود که هم محتویات را گرم می کند و هم فشرده می سازد.
ملیس توزونگوچ (؛ زادهٔ ) بازیگر تلویزیون و تئاتر ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۱ فعالیت خود را آغاز کرده است. از آثاری که وی در آن ها شرکت داشته است می توان به حرم سلطان و پرنده های بی بال اشاره کرد.
استاد فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی کی. راگاوندرا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجش خانا، سری دوی، آنیتا راج، قادرخان، شاکتی کاپور، آسرانی، آریونا ایرانی، شیاما، جایشری گادکار ایفای نقش کرده اند.
ورزشگاه شهری ایپوروا () یک ورزشگاه فوتبال در ایبار، اسپانیا است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شده دارای ۷٬۰۸۳ نفر ظرفیت می باشد و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال ایبار محسوب می شود.
آشپزی سوری یک نوع مدیترانه ای و خاورمیانه ای است که ریشه در تمدن های باستانی سوریه و منطقه دارد. غذاهای مخصوص سوری از بادنجان ، کدو سبز ، سیر ، گوشت (عمدتاً گوشت بره و گوسفند )، دانه کنجد ، برنج ، نخود ، باقلا ، عدس ، استیک ، کلم ، گل کلم ، برگ مو ، شلغم ترشی ، خیار ، گوجه فرنگی ، روغن زیتون ، آبلیمو ، نعناع ، پسته ، عسل و میوه ها تهیه می شوند. انتخاب هایی از پیش غذاها به نام "مزه" معمولاً همراه با نان پیتا قبل از وعده اصلی غذا سرو می شود، که با قهوه و شیرینی های شیرین یا میوه ها به دلخواه دنبال می شود. بسیاری از دستورهای آشپزی به حداقل قرن سیزدهم برمی گردد. غذاها. "کیبه". انواع غذاهای سوری که از مخلوط بلغور و گوشت چرخ کرده بره به صورت سرخ شده، کبابی، پخته شده یا خام تهیه می شوند "، کبه" () نامیده می شوند. "ماهشی" (کدو حلوایی شکم پر). یک غذای معروف که در سوریه سرو می شود از سبزیجات (معمولاً کدو سبز - تهیه می شود. / "kūsā", or بادنجان — / "بادهنجان" ) که با گوشت چرخ کرده گاو یا بره یا گوسفند، آجیل و برنج پر می شوند. غذای خیابانی. غذاهای خیابانی سوریه شامل موارد زیر است:
آیدین سیار سریع (زادهٔ ۱۲ فروردین ۱۳۷۰) نویسنده طنز و فیلم نامه نویس ایرانی است. سیارسریع فعالیت طنزنویسی خود را از سایت بازتاب شروع کرد و سپس در مجله خط خطی به نوشتن مشغول شد. با انتشار صفحه طنزانه (ضمیمه طنز روزنامه قانون) با طنزهای سیاسی اش به شهرت رسید. همچنین در روزنامه های شهروند، مردم امروز، هفته نامه صدا ستون طنز داشته است. در دوره دوم انتشار ضمیمه طنز قانون (بی قانون) نیز با این روزنامه همکاری کرده است. وی پس از توقیف روزنامه قانون به نوشتن فیلمنامه کمدی روی آورد که نتیجه آن فیلم سینمایی مارموز ساخته کمال تبریزی بود.
علیرضا معیری دیپلمات و سیاستمدار ایرانی است. معیری در دولت چهارم به جمع دولتمردان ایرانی پیوست و به عنوان معاون سیاسی نخست وزیر برگزیده شد. وی مشاور بین الملل اکبر هاشمی رفسنجانی، معاون آموزش و پژوهش کمال خرازی، سفیر ایران در فرانسه، مشاور هماهنگی سید محمد خاتمی و رئیس مرکز مطالعات جهانی شدن بوده است. منابع. https://fa.wikipedia.org/wiki/محمد_هندی
کاپیتان یونیورس یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده بیل مانتلو و طراح مایکل گولدن خلق شده است؛ که برای نخستین بار در شماره ۸ از "مایکروناتس" حضور پیدا کرد. کاپیتان یونیورس نمایانگر فیزیکی خدای نور هست که قدرتی به نام یونی-پاور، و همچنین نگهبان و محافظ اترنیتی است. در ازای شخصیتی دارای تنها یک هویت، کاپیتان یونیورس یک پرسونا است که در طول تاریخ نگارش با چندین میزبان ادغام شده است. به محض اینکه میزبانی را در اختیار بگیرد، قدرتی بی پایان را با هدف حفظ تعادل جهان به آن اعطا خواهد کرد آخرین میزبان اون تا الان ادی براک هستش .
آدم و حوا (به انگلیسی: Adam and Eve) یک نقاشی دوبخشی اثر لوکاس کراناخ پدر است. این اثر در سال ۱۵۲۸ میلادی خلق شد و هم اکنون در موزه اوفیتزی نگهداری می شود. نقاشی های دیگری با همین نام توسط کراناخ کشیده شده اند؛ برای نمونه نقاشی ای با همین نام در مؤسسه هنر شیکاگو و یکی دیگر در موزه هنرهای زیبا در شهر لایپزیگ قرار دارد. در این اثر آدم و حوا در دو بوم مجزا با پس زمینه تیره به تصویر کشیده شده اند. هردوی آن ها روی زمینی که به زحمت دیده می شود ایستاده اند و شاخه ای در دست دارند که اندام های تناسلی آن ها را می پوشاند. حوا میوه ممنوعه را در دست دارد و ماری پشت سر وی بر روی درخت زندگی دیده می شود. تاریخچه. این اثر تا سال ۱۶۸۸ میلادی در مجموعه هنری دوک نشین بزرگ توسکانی نگهداری می شد و در سده هجدهم میلادی بارها در موزه اوفیتزی به نمایش درآمد. فیلیپو بالدینوچی این اثر را به آلبرشت دورر نسبت می داد؛ تا اینکه در سال ۱۷۸۴ مشخص شد که این اثر متعلق به کراناخ است.
آشپزی لبنانی، سنت ها و شیوه های آشپزی هستند که از لبنان نشأت می گیرند. این آشپزی شامل مقدار زیادی غلات کامل، میوه ها، سبزیجات، ماهی تازه و غذاهای دریایی است. پروتئین بیشتر از گوشت قرمز تأمین می شود، معمولاً گوشت بره و بز غالب است. غذاها شامل مقادیر زیادی سیر و روغن زیتون هستند و معمولاً با نمک و آبلیمو طعم دار می شوند. نخود و جعفری نیز از مواد اصلی رژیم غذایی لبنانی هستند. غذاهای معروف شامل "بابا غنوج"، "تبوله"، "سفیهه"، "فلافل" و "شاورما" هستند. یک جزء مهم در بسیاری از وعده های غذایی لبنانی "حمص" است، یک غذا از پوره نخود، و بسیاری از غذاها با نان تخت خورده می شوند. یک بشقاب سبزیجات شامل گوجه فرنگی، خیار، نعناع، زیتون و ترشی همیشه در میز سرو می شود و در پایان وعده غذایی یک بشقاب میوه با قهوه لبنانی سرو می گردد. دسرهای معروف شامل "باقلوا"، "صفوف" و "کعک" هستند. برخی دسرها به طور خاص در مناسبت های ویژه تهیه می شوند؛ به عنوان مثال، "مغلی" (دسر پودینگ برنج) که با بادیان رومی، زیره و دارچین طعم دار می شود، برای جشن تولد نوزاد در خانواده سرو می گردد. "اراک" یک نوشیدنی با طعم انیسون است و نوشیدنی ملی لبنان محسوب می
شود که معمولاً با یک وعده غذایی سنتی و جشن لبنانی سرو می گردد. یکی دیگر از نوشیدنی های تاریخی و سنتی، شراب لبنانی است. تاریخچه. آشپزی لبنانی ریشه های باستانی دارد و بخشی از سنت آشپزی مدیترانه شرقی است. بسیاری از غذاهای آشپزی لبنانی به هزاران سال پیش و دوره های حکومت فینیقی ها، ایرانی ها، مصری ها، نئوبابلی ها، رومی ها، یونانی ها، بیزانسی ها، عرب ها و عثمانی ها بازمی گردند. در ۵۰۰ سال اخیر، آشپزی لبنانی تحت تأثیر تمدن های خارجی مختلفی که قدرت را در دست داشتند قرار گرفته است. از سال ۱۵۱۶ تا ۱۹۱۸، ترک های عثمانی لبنان را کنترل می کردند و انواع غذاهایی را معرفی کردند، مانند آشپزی با گوشت بره، که به بخش اصلی رژیم غذایی لبنانی تبدیل شده اند. پس از شکست عثمانی ها در جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸)، فرانسه کنترل لبنان را به دست گرفت تا سال ۱۹۴۳ که کشور استقلال خود را به دست آورد. فرانسوی ها غذاهایی مانند فلن، کاستارد کاراملی، آکله، سیب زمینی سرخ کرده و کروسان را معرفی کردند. لبنانی های مهاجر که در سرتاسر جهان زندگی می کند، مواد جدید، ادویه ها و شیوه های آشپزی جدیدی را به آشپزی لبنانی وارد کردند و این آشپزی را هم در داخل و ه
م در خارج از مرزهای خود نوآور و مشهور نگه داشته است. سرآشپز و نویسنده تارا خطار سبک آشپزی خود را به عنوان 'آشپزی لبنانی پیشرفته' توصیف می کند. آشپزی لبنانی به عنوان یکی از پایه های اصلی در فرهنگ های متعددی مانند استرالیا و برزیل جا افتاده است. این آشپزی همچنین به عنوان منبعی برای هویت و درآمد برای مهاجران لبنانی در سراسر جهان عمل کرده و به عنوان فرصت سرمایه گذاری برای افرادی و شرکت هایی که می خواهند گسترش یافته و به بازارهای جهانی وارد شوند، محسوب می شود. نمای کلی. غذاها معمولاً کبابی، پخته یا به آرامی در روغن زیتون پخته می شوند؛ کره یا خامه به جز در چند دسر به ندرت استفاده می شود. سبزیجات معمولاً خام، ترشی یا پخته مصرف می شوند. مانند اکثر کشورهای مدیترانه ای، بسیاری از آنچه لبنانی ها می خورند تحت تأثیر فصل ها و آنچه در دسترس است، قرار دارد. آشپزی لبنانی همچنین بر اساس منطقه متفاوت است. جنوب لبنان به خاطر "کبه" معروف است، دره بقاع به خاطر شیرینی های گوشتی اش (مانند "سفیح") و شمال لبنان و صیدا به خاطر شیرینی هایش مشهور هستند. در لبنان، به ندرت نوشیدنی ها بدون همراهی غذا سرو شوند. مشابه با "تاپاس" در اسپانیا، "
مزلوری" در رومانی و "آپریتیو" در ایتالیا، "مزه" مجموعه ای از غذاهای کوچک است که جلوی از مهمانان قرار می گیرد و مجموعه ای از رنگ ها، طعم ها، بافت ها و عطرها را ایجاد می کند. این سبک سرو غذا بیشتر از آنکه بخشی از زندگی خانوادگی باشد، جزئی از مهمانی ها و "کافه ها" است. "مزه" می تواند به سادگی شامل سبزیجات خام یا ترشی، حمص، بابا غنوج و نان باشد، یا می تواند به یک وعده غذایی کامل شامل غذاهای دریایی کبابی و مزه های مختلف و سالادهای پخته و خام و مجموعه ای از دسرها تبدیل شود. انواع غذاهایی که مزه را تشکیل می دهند معمولاً در لقمه های کوچک با استفاده از یک تکه نان تخت مصرف می شوند. یک "مزه" معمولی شامل تنوعی پیچیده از حدود ۳۰ یا بیشتر غذاهای گرم و سرد است که ممکن است شامل: عمل سرو غذا به صورت خانوادگی معمولاً شامل سه یا چهار نوع غذا است، اما زمانی که در رستوران سرو می شود، می تواند از ۲۰ تا ۶۰ نوع غذا متغیر باشد که در دو دسته به عنوان مزه های معمولی یا مزه های دریایی ارائه می شود و ترکیب ها و غذاهای متنوعی در آن وجود دارد. آشپزی خانوادگی همچنین مجموعه ای از غذاها را ارائه می دهد، مانند خورش ها ("یخنه") که بسته به مواد
اولیه مورد استفاده، می توانند به اشکال مختلفی تهیه شوند و معمولاً با گوشت یا مرغ تهیه می شوند و با برنج سرو می گردند. اگرچه میوه های تازه ساده معمولاً در پایان یک وعده غذایی لبنانی سرو می شوند، اما دسرهایی مانند "باقلوا" و قهوه نیز وجود دارد. هنگامی که شیرینی ها در دسترس نیستند، میوه ها، از جمله انجیر، پرتقال و دیگر میوه های مرکبات، سیب، انگور، گیلاس و آلوهای سبز ("جانارک")، معمولاً بعد از وعده های غذایی مصرف می شوند. اگرچه "باقلوا" شناخته شده ترین دسر بین المللی است، اما تنوع زیادی از دسرهای لبنانی وجود دارد. غذاها و مواد تشکیل دهنده. آشپزی لبنانی ترکیبی از سبک های آشپزی ترکی، عربی و فرانسوی است. ویژگی های آن شامل استفاده از گوشت بره (که توسط عثمانی ها معرفی شده است)، استفاده فراوان از مغزها (به ویژه بادام و دانه کاج) و سس هایی است که از آب لیمو تهیه می شوند. نان. لبنانی ها از نان، معمولاً نان مسطح، به عنوان بخش جدایی ناپذیر از وعده غذایی استفاده می کنند و معمولاً غذا بدون آن سرو نمی شود. لبنیات. پنیر، همچنین ماست و تخم مرغ، در آشپزی لبنان استفاده می شوند. یکی از غذاهای شناخته شده در لبنان "لبنه" است. برخلاف
ماست معمولی، "لبنه" به گونه ای صاف می شود که مایع آبکی آن جدا شود و قوامی غلیظ تر و خامه ای تر به دست آید. این غذا قابل پخش (مالیدن) است و با روغن زیتون و نمک دریا تزئین می شود. این غذا بسیار چندمنظوره است و می تواند در یک سینی "مزه" برای صبحانه یا شام سرو شود. یک نوع از آن با سیر مخلوط می گردد. "اجه"، املت سنتی لبنان است. این املت با تخم مرغ، جعفری خردشده و پیازچه تهیه می شود. در لبنان، مردم این املت را با انواع مختلفی از سبزیجات که در روستای خود کشت می شود، تهیه می کنند. خورش ها. خورش های لبنانی که اغلب با برنج یا نان لواش سرو شده، با مواد اولیه ای که در محل موجود است، تهیه می شوند. گیاهخوار. غذاهای گیاهی نقش مهمی در آشپزی لبنان دارند. لبنان در منطقه شام واقع شده و سبزیجات و گیاهان (وحشی یا کشت شده) در چشم انداز حاصلخیز فراوان هستند و به عنوان پایه اصلی آشپزی عمل می کنند. برای مسیحیان لبنانی، از جمله کاتولیک ها (مارونی ها و ملکی ها) و ارتدکس ها، پرهیز از گوشت در دوره روزه گرفتن (از نیمه شب تا ظهر) در طول عید پاک انجام می شود. در مواردی که از خوردن گوشت پرهیز می شود، غذا به عنوان "اکل آته" (به معنای غذایی ک
ه «قطع» شده از رژیم، مانند گوشت یا بدون گوشت) شناخته می شود. غذایی که «قطع» شده است، بسته به سنت های مختلف متفاوت است. گوشت ها. غذاهای گوشتی لبنانی معمولاً با مرغ، بره یا گوشت گاو تهیه می شوند، هرچند که گوشت خوک نیز مصرف می شود (البته نه به طور گسترده، به دلیل قوانین غذایی اسلامی). گوشت به طور سنتی ارزشمند بوده و معمولاً در تعطیلات آخر هفته سرو می شود. گاهی برای افزایش ماندگاری، با بلغور مخلوط می شود. شیرینی ها. دسرهای لبنانی تحت تأثیر آشپزی عثمانی قرار گرفته اند و شباهت های بسیاری با سایر کشورهای همسایه دارند. از سمولینا در تهیه چندین دسر برجسته لبنانی استفاده می شود.
گایزکا گاریتانو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس، باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بی، باشگاه فوتبال رئال سوسیداد، باشگاه فوتبال ایبار و باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو] اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال باسک بازی کرده است.
فران اسکریبا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به والنسیا، والنسیا مستایا و الدنسه اشاره کرد.
درخت زندگی (به عبری: עֵץ הַחַיִּים) اصطلاحی است که در تنخ از آن نام برده شده است. درخت زندگی در سفر پیدایش نخست در فصل ۲ بند ۹ آمده است: «و خداوند خدا هر درخت خوش نما و خوش خوراک را از زمین رویانید، و درخت حیات را در وسط باغ و درخت معرفت نیک و بد را». و همچنین در فصل ۳ بند ۲۲ نیز از آن نام برده شده: «همانا انسان مثل یکی از ما شده است، که عارف نیک و بد گردیده. اینک مبادا دست خود را دراز کند و از درخت حیات نیز گرفته بخورَد، و تا به ابد زنده ماند.» پس از هبوط دو کروبی ها نگهبان برای جلوگیری از دسترسی او به درخت زندگی قرار داده شدند. گمان هایی مبنی بر اینکه درخت زندگی همان درخت ممنوعه است، وجود دارد. عبارت درخت زندگی در امثال سلیمان (۳:۱۸، ۱۱:۳۰، ۱۳:۱۲، ۱۵:۱۴)، مکاشفه یوحنا (۲:۷، ۲۲:۲، ۱۴:۱۹)، کتاب عزرا (۲:۱۲، ۸:۵۲) و مکابیان (۱۸:۱۶) نیز آمده است. شمار درخت ها. کارل فردیناند راینهارد بودِ در مطالعه نقدگرایانه خود در سال ۱۸۸۳ میلادی بیان کرد که تنها یک درخت در سفر پیدایش آمده است و به دو صورت به تصویر کشیده شده: یکبار به عنوان درختی در میان باغ عدن، و بار دیگر به عنوان درخت ممنوعه. کلاوس وسترمن نیز این نگره بودِ ر
ا تأیید کرد. الن ولدِ در تحقیق خود در سال ۱۹۹۴ میلادی بیان کرد که عالمان انجیل همواره درخت را به صورت جداگانه در نظر می گیرند و آن ها را به یکدیگر مرتبط نمی کنند. او همچنین گفت که بیشتر توجهات معطوف به درخت ممنوعه است؛ درحالی که توجه اندکی به درخت زندگی می شود. دیدگاه های مذهبی. مسیحیت. مسیحیت شرقی. کلیسای ارتدکس شرقی درخت زندگی که از آن در سفر پیدایش نام برده شده را استعاره ای از صلیب مسیحی می داند؛ که تا زمان زایش و رستاخیز مسیح، انسان ها نمی توانند از آن بهره مند شوند. مسیحیت غربی. در کتاب شهر خدا (xiii.۲۰–۲۱) آگوستین به صورت مفصل به تفسیر معنوی رخدادهای باغ عدن پرداخت؛ او به گفته خودش تلاش کرد تا تفاسیر معنوی او خدشه ای به واقعیت تاریخی این این رخدادها وارد نکنند. روشنفکران مذهبی در سده بیستم میلادی به دنبال تفاسیر نمادین بودند زیرا این رخدادها را از لحاظ تاریخی غیر واقعی می دانستند. توماس آکویناس در مدخل الهیات (Q۹۷) استدلال کرد که هدف از آفرینش این درخت برقراری فرایند زیستی زندگی آدم برای یک زندگی زمینی طولانی بوده است. او همچنین باور داشت این درخت نمی توانسته سبب زندگی ابدی شود زیرا خودش فانی بوده. از
این رو آدم و حوا پس از مدتی می بایست از درخت تغذیه می کردند یا درغیر این صورت «به زندگی غیرمادی منتقل می شدند». «درخت های میوه باغ عدن وظیفه جبران کمبود رطوبت بدن را برعهده داشتند؛ درحالی که درخت زندگی وظیفه جبران ناکارآمدی های بدن را برعهده داشت». آگوستین در کتاب شهر خدا (xiv.۲۶) می نویسد: «انسان در برابر گرسنگی با خوراک، در برابر تشنگی با نوشیدنی و در برابر ویرانی پیری به درخت زندگی مجهز شده است.» ژان کالون باور داشت انسان تنها در چهارچوب رابطه پیمان با خدا می تواند زندگی کند و در این رابطه پیمان ها نمادهایی از رحمت خدا نسبت به انسان هستند. او (در کتاب پیدایش ۲:۸) اینگونه تفسیر می کند که درخت زندگی نمادی از زندگی ای است که خدا به انسان بخشیده. کالون با این تفسیر که درخت از انسان در برابر سالخوردگی محافظت می کند، مخالف بود. یهودیت. طبق افسانه های یهودی در باغ عدن درخت زندگی یا درخت جان ها وجود دارد. که شکوفه می دهد و جانهای جدیدی تولید می کند که سپس در جسم یا "خزانه جان ها" قرار می گیرند. جبرئیل سروقت این خزانه می رود و اولین جانی که بدستش می رسد بیرون می آورد. سپس لیلا، فرشته آبستنی، می نشیند و تا زمانی تول
د جنین او را تماشا می کند. کابالا. درخت زندگی در چندین نمونه از هندسه مقدس به نمایش درآمده و در کابالا در مرکز قرار دارد.
قانون اساسی امپراتوری عثمانی در ۱۸۷۶ (۱۲۵۴)، نخستین قانون اساسی امپراتوری عثمانی بود که توسط اعضای عثمانی های جوان به ویژه مدحت پاشا در زمان سلطنت سلطان عبدالحمید دوم (۱۲۵۴–۱۲۸۷ هجری خورشیدی) نوشته شد. این قانون اساسی تنها در مدت دو سال از ۱۲۵۴ تا ۱۲۵۶ در دورانی که به عنوان نخستین دوره قانون اساسی شناخته شده، برقرار بود. بعدها پس از انقلاب ترکان جوان در ۱۲۸۶ و آغاز دوره ای به نام دوره دوم قانون اساسی، دوباره به اجرا درآمد و اصلاح شد تا قدرت بیشتری را از سلطان و مجلس سنا به مجلس نمایندگان انتخاب شده، واگذار کند. در جریان تحصیل در اروپا، برخی از اعضای جوان و نخبه عثمانی به این نتیجه رسیدند که راز موفقیت در اروپا، نه تنها به دلیل دستاوردهای فنی آن بلکه به موجب سازمان های سیاسی آن است. علاوه بر این، روند اصلاحات خود بخش کوچکی از این نخبگان را بر آن داشت که دولت قانون اساسی، یک بازاندیشی مطلوب در مورد حکومت استبدادی خواهد بود و فرصتی بهتر برای تأثیرگذاری در سیاست را فراهم خواهد کرد. حکومت ضعیف سلطان عبدالعزیز یکم، منجر به برکناری وی در سال ۱۲۵۴ شد که پس از چند ماه سردرگمیِ حکومت، منجر به اعلام قانون اساسی عثمانی ش
د و سلطان جدید، عبدالحمید دوم متعهد شد که از آن حمایت کند.
بالشها یک سریال نمایش خانگی در ژانر طنز فانتزی موزیکال است که در پاییز و زمستان ۱۳۹۶ ساخته شده است. این مجموعه اولین بازی داریوش فرضیایی در نقش دیگر را نشان می دهد. بیشتر بازیگران این سریال از محله گل و بلبل آمده اند. این مجموعه در نوروز ۹۸ در شبکه ۲ سیما پخش شد. درباره. سریال بالشها ترکیبی از حضور انسان ها و عروسک ها است. بازیگران آن شخصیت های آشنایی مثل داریوش فرضیایی، ارژنگ امیرفضلی، امیر نوری، رامبد شکرابی، حدیث فولادوند، امیر محمد متقیان و ملیکا شریفی نیا هستند که در کنار بالشهای عروسکی داستان این مجموعه را به پیش می برند. طراح و نویسنده مجموعه بالش های محمد درویشعلی پور است که نویسندگی مجموعه محله گل و بلبل را هم قبلاً انجام داده بود. منابع. www.tnews.ir/site/1722128409760.html
خوزه لوئیس مندیلیبار (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است.وی سرمربی فعلی باشگاه فوتبال المپیاکوس یونان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به اتلتیک بیلبائو بی اشاره کرد.
دانشگاه مهندسی و فناوری راج شاهی، که معمولاً به نام RUET شناخته می شود، یکی از پیشگامان در ارائه دورهٔ پی اچ دی در میان دانشگاه های دولتی تحقیقاتی در بنگلادش است. این دانشگاه یکی از پنج دانشگاه معتبر دولتی در این کشور است که متخصص در زمینه مهندسی است. پذیرش در این دانشگاه درست مانند دیگر دانشگاه های مهندسی دولتی بنگلادش، بسار سخت است. RUET در سال ۱۹۶۴به عنوان کالج مهندسی راجشاهی با تعداد محدودی از دانشجویان تأسیس شد. سپس در سال ۱۹۸۶ به مؤسسه فناوری بنگلادش (BIT) تغییر نام داد و در نهایت در سال ۲۰۰۳ به دانشگاه مهندسی و فناوری راج شاهی تغییر نام یافت. در حال حاضر بیش از ۳۵۰۰ دانشجو که شامل دانشجویان کارشناسی و تحصیلات تکمیلی هستند در پردیس سرسبز این دانشگاه مشغول به تحصیل می باشند این دانشگاه بیش از ۲۵۰ استاد برجسته در زمینه های مختلف دارد. پردیس. دانشگاه مهندسی و فناوری راجشاهی در بخش شمالی بنگلادش واقع در شهر راج شاهی- مرکز آموزشی بنگال شمالی واقع شده است. پردیس این داشنگاه دارای یک «هماهنگی دیدنی از معماری و زیبایی طبیعی» می باشد. در فصل تابستان (ماه تا اکتبر) دمای راج شاهی گرم است و به طور معمول ۴۰–۲۵ درجه
سانتیگراد و گاهی اوقات مرطوب است. در فصل زمستان (نوامبر-آوریل) درجه حرارت متوسط ۸ تا ۲۰درجه سانتیگراد است. دانشکده. دانشگاه مهندسی و فناوری راج شاهی در حال حاضر ۴ دانشکده و ۱۸ گروه آموزشی دارد: