Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آیدا لورا فایفر (؛ – ) گردشگر و نویسنده کتاب سفر اهل اتریش بود. او یکی از اولین زنانی بود که کتاب های مشهور آن به هفت زبان ترجمه شدند. او عضو جوامع جغرافیایی برلین و پاریس بود، اما نه از انجمن سلطنتی جغرافیا در لندن به این دلیل که او یک زن بود و در آن زمان فکر می کردند که زنان قادر به ایده های جدی نیستند. زندگی نامه. آیدا لورا فایفر دختر یک تاجر ثروتمند بود و در وین متولد شد. او به عنوان یک کودک لباس پسرانه را ترجیح می داد و به ورزش علاقه داشت که توسط پدرش تشویق می شد. سفر طولانی او سفری به فلسطین و مصر بود که در آن زمان پنج ساله بود. تأثیر این تجربه در او باقی ماند. پس از مرگ پدرش زمانی که نه ساله بود، مادرش او را وادار به پوشیدن لباس دخترانه و آموزش پیانو کرد. پس از این که ناپلئون بناپارت، امپراتور فرانسه، در سال ۱۸۰۹ وین را فتح کرد، برخی از نیروهای فرانسوی در خانه Reyer's علی رغم عدم تمایل ایدا، مستقر شدند. در طی بررسی بزرگ انجام شده در کاخ شون برون، او هنگام بازگشت ناپلئون، به عقب نشینی با اشغال خارجی اعتراض کرد. در ۱ مه ۱۸۲۰ میلادی، با دکتر مارک آنتون فایفر، وکیل در لووف، (اکنون لویو، اوکراین)، در ارتباط
با دولت اتریش که ۲۴ سال بزرگتر از او بود ازدواج کرد، دکتر فایفر، با افشای مقامات فاسد اتریش در گالیسیا (اروپای شرقی)، مجبور به استعفا شد. پس از آن، یافتن شغل و به منظور حمایت از خانواده دشوار بود و به دلیل فقر آنها، آیدا دوره های نقاشی و موسیقی را فرا گرفت. اوضاع مالی خانواده فقط پس از مرگ مادرش در سال ۱۸۳۱ بهبود یافت و با این میراث کوچک، ایدا فایفر توانست معلمان بهتری را برای دو پسرش استخدام کند. شوهرش ۷ سال بعد در ۱۸۳۸ درگذشت. سفرها. پس از اینکه پسران آیدا بزرگ شده و خانه های خود را داشتند، ایدا فایفر سرانجام توانست رؤیای کودکی خود برای سفر به اصویری از سفرهایماکن خارج از کشور خود را تحقق بخشد. در ۱۸۴۲، او در امتداد رودخانه دانوب به دریای سیاه و استانبول سفر کرد. وی از آنجا سفر خود به فلسطین و مصر را قبل از بازگشت به خانه از طریق ایتالیا ادامه داد. او گزارشی از سفر خود در Reise einer Wienerin در das Heilige Land ("سفر یک زن وین به سرزمین مقدس"، چاپ ۲ جلد، وین، ۱۸۴۳) منتشر کرد. پول به دست آمده از این انتشارات به او اجازه داد تا در آینده کاوش های گسترده تری را دنبال کند. در سال ۱۸۴۵، او به اسکاندیناوی و ایسل
ند رفت و تور خود را در دو جلد، نگارش و منتشر کرد.
شهرک حاج غلامحسین سالاری، روستایی در دهستان تیمورآباد بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۱ نفر (۹۵ خانوار) بوده است.
کربلایی موسی خمری، روستایی در دهستان تیمورآباد بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵ نفر (۱۷ خانوار) بوده است.
عوض گلستان، روستایی در دهستان تیمورآباد بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۰ نفر (۲۳ خانوار) بوده است.
حاجی عباس، روستایی از توابع بخش تیمورآباد شهرستان هامون در سیستان و بلوچستان است. جمعیت. این روستا در دهستان تیمورآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن، کمتر از سه خانوار بوده است.
جهانبخش، روستایی در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵ نفر (۶ خانوار) بوده است.
ده حسینا، روستایی در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶ نفر (۴ خانوار) بوده است.
خراشادی، روستایی در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۷ نفر (۵۶ خانوار) بوده است.
شیبانی، روستایی در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴ نفر (۱۳ خانوار) بوده است.
علیرضا، روستایی در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۲ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
محمداعظم، روستایی در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴ نفر (۷ خانوار) بوده است.
رابرت هانتر بایدن (زادهٔ ۴ فوریه ۱۹۷۰) یک وکیل آمریکایی و فرزند دوم رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا جو بایدن و همسر اولش نیلیا بایدن است. او شریک شرکت Rosemont Seneca Partners LLC است و مشاور حقوقی شرکت های Boies Schiller Flexner LL ،Schiller AG ،Fisher Flexan مستقر در نیویورک است. سنین جوانی و تحصیل. فرزند کوچک سناتور پیشین آمریکا و معاون سابق رئیس جمهور، جو بایدن و همسر اولش، نیلیا (نی هانتر) در ویلمینگتون، دلاور، به دنیا آمد. مادر و خواهر کوچک تر وی، نائومی کریستینا، در یک تصادف رانندگی در ۱۸ دسامبر سال ۱۹۷۲، کشته شدند که در آن حادثه او و برادرش، بو، به شدت زخمی شدند. او و برادرش، پدرشان را ترغیب کردند که دوباره ازدواج کند و جیل جیکوبز در سال ۱۹۷۷، نامادری هانتر و بو شد. خواهر ناتنی آن ها، اشلی بلاذر بایدن، در ۸ ژوئن ۱۹۸۱ به دنیا آمد. بایدن مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه جرج تاون و مدرک جی دی خود را از دانشکدهٔ حقوق ییل دریافت کرده است. پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه، او عضو داوطلب گروه یسوعیان شمال غرب بود، و در آنجا با همسر اول خود آشنا شد کرد. او عضو انجمن وکلای دادگستری در ایالت کنتیکت است. شرکت سهامی
بوریسما. در ۱۸ آوریل ۲۰۱۴، شرکت سهامی بوریسما در یک بیانیهٔ مطبوعاتی انتصاب بایدن را به هیئت مدیرهٔ خود اعلام کرد. بوریسما بزرگ ترین تولیدکنندهٔ گاز غیردولتی در اوکراین است. این مرکز که در سال ۲۰۰۶ بنیان نهاده شده است در لیماسول، قبرس مستقر است که پناهگاه امنی برای گریز از مالیات در اروپا است. بوریسما دارای مجوزهایی برای پوشش حوضه دنیپر - دنباس، کارپات و آزوف - کوبان است و دارای ذخایر و قابلیت تولید قابل توجهی است. وزیر پیشین انرژی و معاون رئیس شورای امنیت ملی میکولا زلوچسوکی در سال ۲۰۰۶ این شرکت را، تحت نظارت ویکتور یانوکوویچ تأسیس کرد. این شرکت سهامی متعلق به تاجر اوکراینی میکولا زلوچسوکی وتحت کنترل وی است. همزمان با پیوستن هانتر بایدن به هیئت مدیره بوریسما، الکساندر کاوینویسکی نیز به این شرکت پیوست. کاوایینسکی از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵ در دوران دولت جورج دبلیو بوش رئیس جمهوری لهستان بود. هانتر بایدن پس از پایان دوره در آوریل ۲۰۱۹ از هیئت مدیره کناره گیری کرد. پدر هانتر بایدن، معاون رئیس جمهور جو بایدن، در ۲۲ آوریل ۲۰۱۴ به کیف سفر کرد و از دولت اوکراین خواست «... تا وابستگی خود را به روسیه برای تأمین گاز طبیعی کا
هش دهد.» وی چگونگی کمک ایالات متحده را در ارائهٔ کمک های تخصصی و فنی برای گسترش تولید داخلی گاز طبیعی مطرح کرد. موضوع اصلی این مأموریت دیپلماتیک، کاهش فساد از طریق کاهش نفوذ روسیه بود. برخی منتقدان ایالات متحده را به بازی دادن اوضاع اوکراین متهم می کنند تا شرکت های نفتی غربی به ذخایر گاز شیل اوکراین دسترسی بی رویه داشته باشند.. با این ادعا که هانتر بایدن در هیئت مدیرهٔ شرکت اوکراینی بوریسما مشغول بوده برخی ابراز کرده اند که عضویت او منافع شخصی اش را با مواضع رسمی دولت ایالات متحده در تضاد انداخته است. کاخ سفید اتهامات خویشاوندگماری را علیه پسر بایدن رد کرد. مورگان ویلیامز، مدیر شورای تجاری ایالات متحده و اوکراین گفته است که «سنت آمریکایی از اعضای خانوادهٔ نزدیک دولت که برای سازمان هایی با پیوندهای تجاری با سیاست فعال استفاده می کنند خشنود نیست». ویلیامز اظهار داشت که به نظر می رسد که بایدن این اصل نانوشته را نقض کرده است: «... وقتی می خواهید بخش سیاسی را از بخش کسب و کار جدا کنید و فساد را کاهش دهید، در این صورت فقط به دنبال خنثی کردن فساد نیستیم، بلکه ظاهر نیز مهم است.» علی رغم هرگونه شواهد و مدارکی خاص برای
نشان دادن سوء رفتار، رابطهٔ پدر / پسر توسط مخالفان بایدن این عضویت برای تضعیف پیام ضد فساد وی در آن زمان مورد استفاده قرار دادند. ویکتور شوکین در آن زمان دادستان کل اوکراین بود. وی به ارتباط با روسیه و سوءاستفاده از موقعیت خود با عدم تعقیب قانونی فساد در اوکراین مشکوک شده بود. جو بایدن تهدید کرد که اگر رئیس جمهور پترو پوروشنکو دادستان کل شوکین را اخراج نکند، از تضمین وام ۱ میلیارد دلاری خودداری خواهد کرد. بایدن بعداً در موفقیت این تاکتیک در یک رویداد سخنرانی در ژانویهٔ ۲۰۱۸ سخرانی کرد. شوکین در مصاحبه با وبگاه اوکراینی Strana.ua گفت که در آن زمان در سال ۲۰۱۴ یک پرونده فعال برای پیگرد فساد اداری در بوریسما هولدینگز داشته است. با این حال، ویتالی کاسکو، که پیش از استعفا در فوریهٔ ۲۰۱۶ با استناد به فساد در دفتر، معاون نظارت بر همکاری های بین المللی شوکین بوده است، اسنادی را در اختیار بلومبرگ نیوز قرار داد که حاکی از آن است که تحت نظارت شوکین، تحقیقات در بوریسما متوقف شده بوده است. پارلمان اکراین در ۲۹ مارس ۲۰۱۶ به عزل شوکین رای داد. در سال ۲۰۱۹، رودی جولیانی که وکالت رئیس جمهور دونالد ترامپ را بر عهده داشت، اظها
ر داشت که شوکین به دلیل تحقیقات در بوریسما اخراج شده است. با این حال، گزارش های دیگر حاکی از آن است که اخراج شوکین از نگرانی های صندوق بین المللی پول، اتحادیه اروپا، دولت ایالات متحده و شهروندان اوکراینی مبنی بر عدم موفقیت وی در پیگیری تحقیقات فساد ناشی شده است. (جولیانی، به تعبیر "واشینگتن پست ،" "در ماه های اخیر با صراحت مقامات اوکراین را وادار کرده است تا تحقیقات دربارهٔ بیدن را با شدت عمل انجام دهند که مقامات اوکراینی آن را ادامه نداده ویا بی اساس توصیف کرده اند.")) سخنگوی مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری بایدن به "نیویورک تایمز" گفت که فشار بیدن برای حذف شوکین در سال ۲۰۱۶ «بدون توجه به نحوه تأثیر یا تأثیرگذاری بر منافع تجاری پسرش، یک شهروند خصوصی» انجام شده است. هانتر بایدن اظهار داشت، «من هیچ وقت با پدرم در مورد شغل شرکتی یا خدمات هیئت مدیره ام، از جمله تصمیم اولیه من برای عضویت در هیئت مدیره، بحث نکردم.» توجه به تاریخچه تجارت اوکراین هانتر بایدن در سپتامبر ۲۰۱۹ در رابطه با گزارش های خبری بود که ادعا داشتند ترامپ مقامات اوکراین را زیر فشار گذاشته است تا نقطه ضعفی از جو بایدن در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲
۰۲۰ ایالات متحده پیدا کند. زندگی شخصی. در سال ۱۹۹۳، بایدن با کاتلین بوهل ازدواج کرد و حاصل آن سه دختر است. بایدن و بوهل در سال ۲۰۱۷ از یکدیگر طلاق گرفتند. وی در ماه مهٔ سال ۲۰۱۹ با ملیسا کوهن ازدواج کرد.
ناکون پاتوم (به تایلندی: นครปฐม) یک منطقهٔ مسکونی در تایلند است که در استان ناکون پاتوم واقع شده است. ناکون پاتوم ۱۹٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۰٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد.
ماری جاهودا (؛ – ) در ساسکس اتریش یک روان شناس اجتماعی، استاد دانشگاه و جامعه شناس اتریشی- بریتانیایی بود. زندگی نامه. ماری جاهودا در وین در خانواده ای از بازرگانان یهودی متولد شد و مانند بسیاری دیگر از روانشناسان زمان خود در اتریش بزرگ شد. در زمانی که فشار سیاسی علیه سوسیالیست ها گسترده شد از این رو انگلبرت دلفوس ادعای قدرت را داشت. او از دوران نوجوانی به حزب سوسیال دموکرات اتریش در وین قرمز پیوست. این یک تأثیر بزرگ بر زندگی او بود. امروزه او (در میان بسیاری از افراد دیگر) به عنوان «گرایش بزرگ سوسیالیسم اروپایی» شناخته می شود. در سال ۱۹۲۸ مدرک آموزگاری اش را از آکادمی آموزشی وین بدست آورد و در سال ۱۹۳۳ مدرک دکترای خود در روان شناسی را از دانشگاه وین دریافت کرد. . ماری جاهودا مرکز تحقیقات انسانی را تأسیس کرد و در سال ۱۹۶۵ به عضویت انجمن روانشناسی اجتماعی درآمد. او بعدها در دانشگاه ساسکس مشاور شد و سپس به عنوان پروفسور (واحد تحقیقات سیاست علمی) فعالیت کرد. او در سال ۱۹۶۸ عضو شورای تحقیقات علوم اجتماعی (انگلستان) بود. در سال ۱۹۵۸ او نظریه سلامت روانی را توسعه داد. او در سال ۱۹۹۲ بعنوان یک عضو افتخاری خارجی فرهن
گستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد. ماری جاهودا در ۲۸ آوریل ۲۰۰۱ در انگلستان در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
یک منبع تجدیدناپذیر () منبعی طبیعی است که نمی تواند به صورت طبیعی با سرعتی جایگزین شود که با نرخ مصرف آن هماهنگ گردد. کانی های زمین و کانسنگ های فلزی، سوخت های فسیلی (زغال سنگ، نفت خام، گاز طبیعی) و آب های زیرزمینی در آبخوان های مشخص همه این ها جزء منابع تجدیدناپذیر قلمداد می شوند. در مقابل منابع تجدیدناپذیر، منابع تجدیدپذیر مانند چوب یا باد قرار دارند که در صورت مصرف به سرعت جایگزین می شوند. مواد معدنی و سنگ های معدن. موادمعدنی زمین و کانسنگ ها نمونه هایی از منابع تجدیدناپذیر هستند. خود این فلزات به مقدار زیادی در پوسته زمین وجود دارند ولی استخراج آنها توسط انسان فقط در جایی اتفاق می افتد که در اثر فرایندهای طبیعی زمین شناسی (مانند گرما، فشار، فعالیت های آلی، هوا و سایر فرایندها) به قدری متمرکز شوند که از نظر اقتصادی ارزش استخراج داشته باشند. این فرایندها به طور کلی از ده ها هزار تا میلیون ها سال طول می کشند، که از طریق تکتونیک صفحه ای، فرونشست تکتونیک و بازیافت پوسته ای اتفاق می افتند. ذخایر متمرکز سنگ های معدنی در نزدیکی سطح زمین که می تواند به صورت اقتصادی توسط انسان استخراج شود، در بازه های زمانی انسانی
قابل تجدید نیست. برخی از آنها عناصر و کانی های خاک کمیاب در زمین هستند که پیدا کردن آنها در زمین بسیار مشکل تر است. تقاضای زیادی برای این مواد و عناصر در صنعت تولید، و به ویژه در صنعت الکترونیک وجود دارد. سوخت های فسیلی. منابع طبیعی مانند ذغال سنگ، نفت خام و گاز طبیعی هزاران سال طول می کشد تا به طور طبیعی تشکیل شود و نمی تواند به همان سرعتی که مصرف می شود جایگزین شود. در نهایت زمانی خواهد رسید که استخراج آنها بسیار گران قیمت تمام خواهد شد و در نتیجه با منابع انرژی دیگری مانند خورشید یا باد جایگزین خواهد شد. یک نظریه جایگزین این است که سوخت های پایه کربن در مقیاس انسانی نامحدود است، در صورتی که تمام منابع انرژی پایه کربن را در نظر بگیریم، مانند هیدرات های متان که در کف دریاها وجود دارد، که بسیار بیشتر از مجموع تمام منابع فسیلی انرژی کربنی است. این منابع کربن نیز تجدیدناپذیر در نظر گرفته می شوند، اگرچه میزان تشکیل یا دوباره پر شدن آنها در کف دریا مشخص نیست. با این حال هنوز استخراج آنها با هزینه ها و نرخ های اقتصادی مناسب تعیین نشده است. در حال حاضر، منبع اصلی انرژی مورد استفاده انسان، سوخت های فسیلی تجدیدناپذیر
است. از زمان ظهور فناوری های موتورهای احتراق داخلی در قرن نوزدهم، نفت و سایر سوخت های فسیلی همچنان در تقاضای مداوم باقی مانده اند. در نتیجه، زیرساخت ها و سیستم های حمل و نقل متداول، که بر اساس موتورهای احتراقی هستند، در سرتاسر کره زمین برجسته هستند. اقتصاد سوخت های فسیلی امروزی، به دلیل عدم تجدیدپذیری و همچنین کمک به تغییرات آب و هوایی مورد انتقاد گسترده ای قرار دارد. سطح زمین. سطح زمین را بسته به دامنه مقایسه می توان هم منبع تجدیدپذیر و هم منبع تجدیدناپذیر در نظر گرفت. زمین را می توان دوباره استفاده کرد اما نمی توان آن را بر اساس تقاضا دوباره تولید کرد، در نتیجه از دیدگاه اقتصادی سطح زمین یک منبع ثابت با عرضه کاملاً غیرالاستیک است. مدل های اقتصادی. در اقتصاد، یک منبع تجدیدناپذیر به عنوان کالا تعریف می شود، جایی که مصرف بیشتر امروز به معنای مصرف کمتر فردا است.
دیوید بائف (؛ زادهٔ ) کشتی گیر اهل روسیه در دستهٔ ۷۰ کیلوگرم کشتی آزاد است. بائف قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال ۲۰۱۹ و نیز نایب قهرمان مسابقات قهرمانی امیدهای جهان در سال ۲۰۱۸ است.
متروک یک فیلم سینمایی بوسنیایی درام، به کارگردانی آدیس باکراچ، تهیه کنندگی آلمیر شاهینوویچ و ماری-آنی کست است. ستاره های فیلم عبارتنداز: میرا فورلن، تونی گرا، میرساد توکا و میرلا لامبیک. فیلم متروک (۲۰۱۱) داستان پسری از خانه است که می کوشد ریشه های بوجود آمدن کودکان بی سرپناه را بشناسد.
متروک () یک فیلم مکزیکی سال ۱۹۴۵ به کارگردانی امیلیو فرناندز و با بازیگری دولورس دل ریو و پدرو آرمنداریز است. پلات. پلات فیلم دربارهٔ زن جوانی به نام مارگاریتا (دولورس دل ریو) است که توسط نامزدش رها شده است. او مجبور شده برای پرورش فرزند خود، در دهه ۱۹۲۰ مکزیک، دست به کارهای مختلف بزند.
جرج واشینگتن لمبرت (; – ) نقاش روسی تبار اهل استرالیا بود که بیشتر با نقاشی پرتره و نقاشی صحنه های جنگ جهانی اول شناخته می شود.
سواستوپول یا سباستوپول شهری در شبه جزیره کریمه است؛ همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سرمایه داری نظارتی (مراقبتی) تعریف های گوناگونی دربارهٔ رفتار کالاگونه با داده شخصی دارد. از سال ۲۰۱۴ (میلادی) تاکنون، روان شناس اجتماعی، شوشانا زوبُف، از این عبارت استفاده کرده و کاربرد آن را گسترش داده است. زوبف بیان می کند که سرمایه داری نظارتی، به صورت یک جانبه، ادعای مالکیت تجربهٔ انسانی به منزلهٔ مواد خام برای ترجمه به داده های رفتاری را دارد. گوگل و سرمایه داری نظارتی. گوگل، سرمایه داری نظارتی را نوآورد کرد و به کمال رساند؛ دقیقاً به همان روشی که یک سده پیش، جنرال موتورز، سرمایه داری مدیریتی را نوآورد کرد و به کمال رساند. گوگل در فکر و کردار، پیشرو سرمایه داری نظارتی بوده است؛ گوگل جیبی گشاد برای پژوهش و توسعه، و پیشگام در آزمایش و اجرا بوده است ولی امروز دیگر گوگل تنها بازیگر این میدان نیست. سرمایه داری نظارتی به تندی به فیسبوک و واپس تر به مایکروسافت گسترش یافت. شواهد می گویند آمازون هم به همین راه می رود؛ آمازون چالشی همیشگی برای اپل بوده است که هم یک تهدید بیرونی برای اپل محسوب می شده و هم بحث ها و تعارض های درونی بسیاری برای اپل ایجاد کرده است. گوگل به عنوان پیشاهنگ سرمایه داری نظارتی عملیات بازار
ی بی پیشینه ای را در فضاهای مرزبندی نشدهٔ اینترنت به راه انداخته و در این مسیر با موانع قانونی و رقیبان ناچیزی روبه رو بوده است. رهبران گوگل، انسجام نظام مند کسب و کارهایشان را با چنان سرعت سرسام آوری به پیش می برند که نه نهادهای دولتی و نه افراد نمی توانند به آن ها برسند. گوگل همچنین از رویدادهای تاریخی هم سود می برد؛ مثل حملهٔ یازده سپتامبر که بعد از آن، دستگاه امنیت ملی تحت تأثیر شوک حمله تمایل داشت توانایی های نوپدید سرمایه داری نظارتی را تقویت تقلید و میزبانی کند تا دانش کافی و اطمینان بخش به دست بیاورد. پیشینه. فشارهای اقتصادی سرمایه داری، افزایش ارتباطات و نظارت بر فضای مجازی را به سوی بازشدن فضاهای زندگی اجتماعی برای حضور شرکت ها هدایت می کنند. به این ترتیب، فضای مجازی به سمت سودآوری و/ یا تنظیم عملکرد کاربران سوق پیدا می کند. در همین رابطه، جوزف تورو می نویسد: «تمرکز قدرت در دست شرکت ها، یک واقعیت مستقیم در قلب عصر اطلاعات است.» سرمایه داری بر گسترش سهم زندگی اجتماعی تمرکز می کند که امکان گردآوری داده و پردازش اطلاعات را فراهم می آورد. این گردآوری و پردازش داده ممکن است پیامدهای چشمگیری بر آسیب پذیری
و کنترل جامعه و همچنین حریم شخصی داشته باشد. اگرچه ممکن است افزایش گردآوری داده برای فرد و جامعه، خوبی های گوناگونی مانند خودبهینه سازی (خودبرآوردی)، بهینه سازی جامعه (مانند شهر هوشمند)، و خدمات نو یا بهینه شده (مانند برنامه های کاربردی وب) داشته باشند، اما همچنان گردآوری و پردازش داده با انگیزه اصلی سودآوری و سرمایه داری می تواند یک خطر ذاتی باشد. شوشانا زوبف، تولید انبوه سرمایه داری صنعتی را در برابر سرمایه داری نظارتی قرار می دهد. سرمایه داری صنعتی، به کارمند یا مصرف کننده بودن مردم وابسته بود، اما سرمایه داری نظارتی، جمعیت را طعمه و وابسته به خود می کند؛ به گونه ای که مردم نه کارمند و نه مصرف کنندهٔ آن هستند و عمدتاً از رویه های آن بی خبرند. او خاطر نشان می کند که سرمایه داری نظارتی فراتر از زمینهٔ نهادی شرکت های خصوصی بهنجار می رود و نه تنها دارایی های نظارتی و سرمایه را در خود جمع می کند، بلکه عملکرد و حقوق آن بدون سازوکار معناداری برای گرفتن اجازه است. نظارت، ساختارهای قدرت را به اقتصاد اطلاعاتی جابجا کرده است. این ممکن است به سوی انتقال قدرت فراتر از دولت ملی برود و گونه ای شرکت سالاری را پدید بیاورد
. الیور استون، سازندهٔ فیلم اسنودن، با اشاره به بازی مکان محور پوکمون گو می گوید: «پوکمون گو نمونه پیدایش سرمایه داری نظارتی است.» در سال ۲۰۱۴، وینسنت مسکو در تعریف بازاریابی اطلاعات، مشتریان و مشترکان را به عنوان تبلیغ کنندهٔ سرمایه داری نظارتی معرفی کرد و در کنار آن، به بیان ویژگی های دولت نظارتی پرداخت. کریستین فوکس (جامعه شناس) دریافت که دولت نظارتی با سرمایه داری نظارتی آمیخته است. همانند کریستین فوکس، شوشانا زوبف اطلاع می دهد که مفهوم سرمایه داری نظارتی، با همکاری بسیار پنهان سازمان های اطلاعاتی دولت ها بسیار پیچیده تر می شود. بر پایهٔ گفته تربور شولتس، شرکت ها مردم را به چشم خبرچین هایی برای این گونه سرمایه داری نگاه می کنند. نظریه. شوشانا زوبف. زوبف در توضیح سرمایه داری نظارتی بیان می کند:«سرمایه داری نظارتی، به صورت یک جانبه، ادعای مالکیت تجربهٔ انسانی به منزلهٔ مواد خام برای ترجمه به داده های رفتاری را دارد. اگرچه بخشی از این داده ها برای بهبود محصول یا خدمات به کار می رود، بقیهٔ داده ها به عنوان ارزش مازاد رفتاری تملک می شود و به خورد فرایندهای پیشرفتهٔ صنعتی که به آن هوش ماشینی می گویند، داده می ش
ود تا به محصولات پیش بینی کننده بدل شوند و پیش بینی کنند که افراد، اکنون، به زودی و جلوتر چه خواهند کرد. در نهایت، این محصولات پیش بینی کننده در یک بازار جدید پیش بینی های رفتاری به فروش می رسند (بازارهای آینده های رفتاری). سرمایه داران نظارتی از این عملیات های فروش، پول هنگفتی به جیب زده اند؛ چون بسیاری از شرکت ها تلاش می کنند روی رفتارهای آیندهٔ ما شرط بندی کنند. پویا بودن رقابتی این بازارهای نو باعث می شود سرمایه داران نظارتی منابع پیش بینی کننده تری برای ارزش مازاد رفتاری بیابند: صداها، شخصیت ها و عواطف ما.» در نظریهٔ شوشانا زوبف، سرمایه داری نظارتی، گونه ای بازار تازه، و منطقی خاص از سرمایه انباشته شده است. او در سال ۲۰۱۴، در مقاله ای نوشت سرمایه داری نظارتی «اصولاً جداشده و گونهٔ استخراج کنندهٔ سرمایه داری اطلاعاتی» است و مبنای آن، کالاسازی «واقعیت» و تغییر شکل آن به داده رفتاری برای تحلیل و فروش است. زوبف در مقاله دیگری در سال ۲۰۱۵ (میلادی) پیامدهای این جهش سرمایه داری را بررسی کرد. او بین «دارایی های نظارتی»، «سرمایه نظارتی»، و «سرمایه داری نظارتی» و وابستگی آنها به معماری جهانی واسط رایانه ای که «دیگ
ر بزرگ» می نامد تمایز قائل شد. منظور او از «دیگر بزرگ» یک قدرت توزیع شده و تا اندازه زیادی صحبت نشده است که سازوکارهای پنهانی استخراج، کالاسازی، و کنترل اطلاعات را انجام می دهد که ارزش های پایه مانند آزادی، دموکراسی، و حریم شخصی را تهدید می کند. به گفته زوبف، به همان روشی که یک سده پیش، شرکت فورد موتور و جنرال موتورز، پیشگام سرمایه داری مدیریتی و تولید انبوه شدند، در سدهٔ ۲۱ (میلادی) نیز گوگل و پس از آن فیس بوک پیشگامان سرمایه داری نظارتی هستند و امروز، به شکل غالب سرمایه داری اطلاعاتی تبدیل شده اند. شوشانا زوبف در سخنرانی خود در دانشگاه آکسفورد در سال ۲۰۱۶ (میلادی)، سازوکار و کارکردهای سرمایه داری نظارتی را شناسایی کرد که از جملهٔ آن ها، ساخت «محصولات پیش بینی» برای فروش در «بازارهای تازه رفتاری در آینده» هستند. او مفهوم «سلب اختیار با استفاده از نظارت» را معرفی کرد و اظهار داشت که این مفهوم، بنیان های سیاسی و روان شناسی خودتعیین کننده را به چالش می کشد؛ زیرا حقوق را در رژیم نظارت متمرکز می کند. مفهوم «سلب اختیار با استفاده از نظارت» به «کودتا از بالا» تعبیر شده است. ویژگی های کلیدی. کتاب شوشانا زوبف به نام
"عصر سرمایه داری نظارتی،" در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۹ منتشر شد. این کتاب، بررسی دقیقی دربارهٔ قدرت بی سابقهٔ سرمایه داری نظارتی و تلاش شرکت های قدرتمند برای پیش بینی و کنترل رفتار ما است. زوبف، چهار ویژگی اصلی را در منطق سرمایه داری نظارتی شناسایی می کند که صراحتاً همان چهار ویژگی اصلی اقتصاددان ارشد گوگل هال واریان هستند: تحلیل. زوبف، درخواست حریم خصوصی از سرمایه گذاران نظارتی یا لابی گری برای پایان دادن به نظارت تجاری بر اینترنت را با درخواست از هنری فورد برای ساخت دست ساز تک تک خودروهای فورد مدل تی مقایسه می کند و می گوید چنین خواسته هایی تهدید وجودی هستند که سازوکارهای پایه ای برای ادامه راه بشریت را زیر پا می گذارند. شوشانا زوبف هشدار می دهد که ممکن است اصول خودتعیین کنندگی به خاطر «نادانی، درماندگی آموخته شده، بی توجهی، ناراحتی، خوگیری، یا راندگی» از بین بروند و «ما تمایل داشته باشیم به مدل های ذهنی، واژگان، و ابزارهای باقی مانده از فاجعه های گذشته اعتماد کنیم.» با توجه به کابوس حکومت های تمامیت خواه سدهٔ ۲۰ (میلادی) یا آزمندی های انحصارطلبانهٔ سرمایه داری عصر طلایی ایالات متحده، اقدام های متقابل برای مقابله با آ
ن گونه تهدیدات اولیه نه تنها کافی نیستند، بلکه حتی به درد مقابله با چالش های تازه نیز نمی خورند. او همچنین می پرسد: «ما ارباب اطلاعات خواهیم بود یا بردهٔآن؟» و می گوید: «اگر قرار باشد آینده دیجیتال، خانه ما باشد ما باید آن را بسازیم.» فوستر و مک چزنی. اقتصاددانان سیاسی مانند جان بلامی فاستر و رابرت دابلیو مک چزنی نیز از عبارت «سرمایه داری نظارتی» با معنی متفاوتی استفاده کرده اند. در مقاله ای که در سال ۲۰۱۴، در مجلهٔ بازدید ماهانه منتشر شد، آن ها از این عبارت برای توضیح «نیاز سیری ناپذیر به داده» برای تأمین مالی استفاده کردند. آنها نیاز سیری ناپذیر را «گمان به رشد بلند مدت دارایی های مالی مرتبط با تولید ناخالص داخلی» می دانند که در دههٔ ۱۹۸۰ (میلادی) حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا و بخش صنعت این کشور آن را معرفی کردند و بعدها در مجتمع نظامی صنعتی و صنعت تبلیغ فرگشت یافت. واکنش. بسیاری از سازمان ها در حال تلاش برای تأمین آزادی بیان و حقوق حریم شخصی در نظام سرمایه داری نظارتی نوین هستند و حکومت های گوناگون، قانون حریم خصوصی تصویب کرده اند. همچنین قابل درک است که در یک نظم نوین، برای جلوگیری از سوءاستفاده از توا
نایی ها و کاربردهای تازه نظارت گسترده، به ایجاد تغییرات ساختاری نیاز است. بروس استرلینگ در سخنرانی سال ۲۰۱۴ خود در نهاد استرلکا به نام «مبارزهٔ حماسی اینترنت اشیاء»، توضیح داد که چگونه محصولات مصرفی می توانند ابزار نظارتی باشند که زندگی روزانهٔ مردم را زیر نظر می گیرند. بروس استرلینگ در آن سخنرانی اتحاد بین شرکت های چندملیتی که اینترنت اشیاء را بر پایهٔ سامانه های نظارتی توسعه می دهند برجسته کرد که سرمایه داری نظارتی را تغذیه می کنند. کار هنری سال ۲۰۱۵، تگا برین و سوریا ماتو به نام ذره های ناجور کاربران را تشویق می کند که داده های تناسب اندام گردآوری شده توسط فیتبیتز را خراب کنند. آنها پیشنهاد کردند که برای نمونه، دستگاه های پوشیدنی به مترونوم یا چرخ دوچرخه وصل شوند. در سال ۲۰۱۸ (میلادی) برین پروژه ای را با سم لاوین به نام "عضو تازه" آغاز کرد که سرگذشت های مردم از نظارت های برخط و برون خط را گردآوری می کند. ترجمه در ایران. در این حوزه، کتاب "عصر سرمایه داری نظارتی،" با ترجمهٔ دکتر احسان شاه قاسمی، توسط انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شده است.
نزهه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان غیزانیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۹۴۷ نفر (۶۸۹ خانوار) بوده است.
قانون اول چاله یا قانون چاله () جمله ای قصار است که می گوید: «اگر خودت را ته چاله دیدی، دست از حفر کردن بکش». بیشتر بکَنی بیشتر فرومی روی. این استعاره، ادامه ندادن به شیوهٔ جاری را هنگام درافتادن به وضعیت قهقرایی گوشزد می کند تا جلوی ضرر بیشتر گرفته شود.