Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پاول بوگدان آداموویچ () (۲ نوامبر ۱۹۶۵ در گدانسک – ۱۴ ژانویه ۲۰۱۹ در گدانسک) وکیل و سیاستمدار لهستانی بود. وی به مدّت ۲۰ سال، برای ۶ دوره شهردار گدانسک بود. پاول در دانشگاه گدانسک در رشته حقوق تحصیل کرد و در این دانشگاه با حضور در جنبش دانشجویی دهه ۸۰ میلادی فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد. آداموویچ از هماهنگ کنندگان اعتصاب سال ۱۹۸۸ بود. او که از اعضای حزب پلتفرم مدنی لهستان بود در سال ۱۹۹۰ برای عضویت در شورای شهر گدانسک انتخاب شد و تا سال ۱۹۹۸ توانست کرسی خود را در این سمت حفظ کند. پس از آن به عنوان شهردار گدانسک انتخاب شد. آداموویچ در انتخابات سال ۲۰۱۸ بار دیگر توانست با کسب ۶۴٫۸ درصد آراء موقعیت خود را به عنوان شهردار حفظ کند، او پیشتر در ۱۰ نوامبر ۲۰۰۲ توانست با کسب ۷۲ درصد آراء بار دیگر شهردار گدانسک شود. آداموویچ در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۹، در جریان یک رویداد خیریه زنده بر اثر یک سوء قصد در گدانسک به شدت مجروح شد و روز بعد در سن ۵۳سالگی براثر شدت جراحات وارده، درگذشت. ترور. آداموویچ عصر روز یکشنبه ۱۳ ژانویه ۲۰۱۹ م هنگامی که در ۲۷مین کنسرت خیریه به نام «ارکستر بزرگ خیریه کریسمس» روی سن سخنرانی می کرد، توسط مرد ۲۷ سا
له ای با چاقو مورد حمله قرار گرفت. با وجود اینکه فوراً او را به بیمارستان منتقل کردند و تحت عمل جراحی قرار گرفت، روز بعد بر اثر وخامت جراحات داخلی در ناحیه قلب و شکم درگذشت. معلوم شد که ضارب یک زندانی سابق بود و در گذشته به بانک حمله کرده و تازه از زندان آزاد شده بود. او بعد از حمله، میکروفون را به دست گرفت و جلوی تماشاگران فریاد زد «در زمان شهرداری آداموویچ بی حق زندانی شدم و توسط حزب آداموویچ شکنجه شده و به خاطر همین آداموویچ مرده.» پس از این سخنان وی دستگیر شد. واکنش ها. در روز دوشنبه چهاردهم ژانویه، هزاران نفر در سراسر لهستان برای ادای احترام به آداموویچ راهپیمایی کردند. آندژی دودا، رئیس جمهور، این حمله را «شرارت سخت» توصیف کرد و اظهار داشت که روز تشییع جنازه آداموویچ را به عنوان روز عزای ملی اعلام می کنم. وزیر داخله یوآخیم بروجینسکی این حمله را «اقدامی بربری و غیرقابل توضیح» توصیف کرد، شهردار ورشو رافال تژاسکووسکی که هم حزبی آداموویچ است اعلام کرد که در ورشو عزای عمومی سه روزه اعلام می شود و دونالد توسک، رئیس جمهور اتحادیه اروپا، در توییتر گفت: «پاول آداموویچ، شهردار گدانسک، مرد صلح و آزادی و یک دوست خوب
اروپایی من کشته شد و امیدوارم در صلح بیارامد.» آنتون علیخانوف، فرماندار منطقه کالینینگراد در روسیه، ابراز تأسف کرد و در سوگ از دست دادن آداموویچ دوست بزرگش، یک دقیقه سکوت اعلام کرد. همسر آداموویچ مگدالِنا که در زمان ترور در لندن بود، به خاطر از دست دادن شوهرش توسط دولت لهستان به لهستان بازگشت. حمله به آداموویچ اولین حمله تروریستی علیه یک سیاستمدار است که بعد از قتل اولین رئیس جمهور جمهوری دوم لهستان، ناروتوویچ، در سال ۱۹۲۲. در جمهوری لهستان رخ داده است. به خاطر همین شرکت کنندگان در راهپیمایی یادبود آداموویچ در روز مرگ وی در ورشو، از محل کنسرت ارکستر بزرگ خیریه که جلوی کاخ فرهنگ و علم شهر برگزار شده بود، به جلوی گالری زاحتا یعنی مکان قتل سال ۱۹۲۲ رفتند و بر پله گالری شمع گذاشتند.
حزب کمونیست یک حزب سیاسی است که از راه موقعیت سیاسی که بدست می آورد خود را ملزم به اجرای اصول اقتصادی و اجتماعی کمونیسم می داند. این نام نخستین بار در عنوان مقالهٔ "مانیفست حزب کمونیست" از سوی کارل مارکس و فریدریش انگلس بدست آمد. به عنوان حزبی که قدرت را بدست گرفته آنها در قالب دیکتاتوری پرولتاریا اصول خود را اعمال می کنند. ایدهٔ حزب کمونیست به شدت از نوشته های ولادیمیر لنین در دو دههٔ نخست سدهٔ بیستم میلادی تأثیر گرفته است. هنگامی که سوسیال دموکراسی روسیه به دو شاخهٔ بلشویک (به معنی "گروه اکثریت") و منشویسم (گروه اقلیت) تقسیم شد. لنین خود رهبر بلشویک بود. حزب بلشویک که کم کم به حزب کمونیست اتحاد شوروی تبدیل شد پس انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ قدرت را بدست گرفت و روسیه (سفید ها مخالفان بلوشیک) شکست خوردند. با تشکیل کمینترن، اصول حزب کمونیست جهانی شد. در کمینترن، تک تک اعضای حزب باید خود را کمونیست می نامیدند. بعدها به آنها لنینیست و پس از آن حزب مارکسیست-لنینیست گفته شد. دکترین لنینیسم توسط جوزف استالین در کتابی به نام مسائل لنینیسم در ۱۹۲۴ منتشر شد. حزب کمونیست چین بزرگ ترین حزب سیاسی در جهان است و بیش از ۹۵ میلیون عضو
دارد. حزب کمونیست در کشورهای بدون حزب و کشورهای استونی، اندونزی، ایران، لتونی، لیتوانی، میانمار، لهستان، رومانی، کره جنوبی، اوکراین، گرجستان، مجارستان غیرقانونی است.
پ در زیر اعم رویدادهای مهم زندگانی اوانس اوهانیانس کارگردان فیلم، بازیگر، فیلمنامه نویس و تدوینگر اهل ارمنستان-ایران آورده شده است:
پادشاهی هلند (زبان هلندی: Koninkrijk Holland) را ناپلئون بناپارت به عنوان یک دولت دست نشانده برای برادر سومش، لویی بناپارت تأسیس کرد تا منطقه را بهتر کنترل کند. استان اصلی در این کشور، هلند نام داشت که بعدها به کل کشور هلند گفته شد. لویی بناپارت که شاه منطقه بود بر پایهٔ توصیه های برادرش حکومت داری نکرد و بیشتر به نظر ساکنان هلند توجه داشت از این رو حکومت کم کم ضعیف شد تا در ۱۸۱۰ پادشاهی از بین رفت و هلند به خاک فرانسه پیوست و تا ۱۸۱۳ این پیوستن ادامه داشت. پادشاهی هلند شامل هلند امروزی به جز لیمبورخ و بخش هایی از زیلاند بود که آن موقع جزئی از فرانسه بود همچنین East Frisia که در خاک آلمان امروزی بود نیز در پوشش پادشاهی هلند بود. این نخستین پادشاهی در هلند پس از ۱۵۸۱ بود. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
هریسون کوسمو گریگوریان جارویس (؛ ؛ با نام هنری کوسمو جارویس ؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده-ترانه پرداز، نوازنده و فیلمساز ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا که زاده بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. کوسمو جارویس نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد آمریکایی شده است. در اوایل سال ۲۰۰۸، وی قراردادی را با دیلی صدا از دیلی استار امضا کرد و اولین آلبوم خود، هماسیوهیتچ/سونوفابیتچ را در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۰۹ منتشر نمود. اولین بار ترانه رسمی او «نتیجه کارت جی بوده» در اولین پخش تلویزیونی موفق رادیو بی بی سی ۱ و بی بی سی ۲ به اجرا درآمد و جزو «۱۰ آهنگی شد که شما باید این هفته ببینید» NME در سال ۲۰۱۵، برای بازیگری شخصیت سباستین و در نقش اول فیلم ویلیام مکبث (۲۰۱۶) بازی کرد. زندگی شخصی. جارویس در نیوجرسی از مادری ارمنی-آمریکایی و پدری انگلیسی به دنیا آمد. او در سه ماهگی با والدینش به انگلستان رفت و در کودکی به همراه مادر و برادر کوچکترش به توتنس نقل مکان کرد. جارویس متأهل است.
دولت متکی دولتی است که از دید اقتصادی، سیاسی یا نظامی زیردست است و به یک دولت قوی تر وابسته است (که وضعیت آن را کنترل کند)؛ دولت های متکی چندین گونه دارند مانند دولت اقماری، دولت دست نشانده، استعمار نو، تحت الحمایه و ... پیشینه. ایران، یونان و روم. دولت های باستان که قوی بودند مانند ایران و یونان باستان چنین سیاستی داشتند برای نمونه آتن باستان دولت های ضعیف تر وادار کرد به اتحادیه دلوس بپیوندند و تا حدی نوع دموکراسی خود را به آنها تزریق کرد. بعدها فیلیپ مقدونی هم کاری همانند این انجام داد. جمهوری روم نیز هر کشوری را که شکست می داد آنها را به دولت متکی خودش تبدیل می کرد آنها این سیاست را تا ۱۰۰ سال پیش از میلاد ادامه دادند تا اینکه در نهایت امپراتوری روم تشکیل شد. گاهی دولت متکی یک دشمن نبود بلکه یک مدعی تاج و تخت بود که روم به آنها کمک می کرد به قدرت برسند برای نمونه هیرود بزرگ را می توان نام برد. فرایند دولت متکی تا قرون وسطی ادامه داشت تا اینکه حکومت ارباب رعیتی آغاز شد. سدهٔ ۲۱ میلادی. استرالیا. به باور برخی نائورو یک دولت متکی به استرالیا است چون از نظر اقتصادی به شدت به استرالیا وابسته است و از پول رایج
استرالیا استفاده می کند. چین. از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در ۱۹۹۱، کره شمالی به عنوان دولت متکی چین به شمار می رود. آمریکا. به باور والتر لادویگ، عراق، افغانستان و پاکستان دولت های متکی آمریکا هستند.
درود سه انگشتی می تواند در اشاره به موارد زیر باشد: در فرهنگ و ادبیات:
قسم فیلمی به نویسندگی و کارگردانی محسن تنابنده و تهیه کنندگی جلیل شعبانی که در سال ۱۳۹۷ تولید شده است. فیلم قسم در سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر رونمایی شد. این فیلم از تاریخ ۹ مرداد ۱۳۹۸ در سینماهای ایران اکران شد. داستان. این فیلم دربارهٔ قتل زنی به نام رضوان است که خانواده و اقوام آن به دنبال ثابت کردن قاتل بودن به شوهر وی بهمن به دادگاه هستند. روال دادگاه ۵ سال به نتیجه رسیدن پروندهٔ قتل را به تعویق انداخته و این آخرین دادگاهی است تشکیل خواهد شد و اگر قسامه انجام نشود رأی به برائت داده خواهد شد. همهٔ خانواده معتقدند که شوهرش قاتل است، آن ها با اتوبوس خلیل برادر شوهر راضیه (خواهر بزرگتر رضوان) از گرگان به مشهد برای مراسم قسامه می روند. در این میان، خسرو همسر راضیه سر زده به جمع آن ها می آید و با تصمیم قصاص برای بهمن مخالفت می کند، حتی راضیه را تهدید به طلاق می کند، بعد از یک مشاجره از اتوبوس پیاده شده و برمی گردد و... جشنواره ها. بیستمین دوره جشن حافظ. دیگر جوایز :
صدای مشتری () یا به اختصار VOC واژه ای که در کسب و کار است که به فرایند بررسی عمیق نیازمندی ها، انتظارات و شکایت های مشتریان می پردازد. به طور مشخص، صدای مشتری یکی از روش های مطالعات بازار است که جزئیات نیازها و خواسته های مشتریان را شناسایی می کند و بر اساس اولویت ها و اولویتها سازماندهی می کند.
هیئت دولت ژاپن قوه مجریه دولت ژاپن است. این هیئت دولت شامل نخست وزیر ژاپن است که پس از تعیین در دایت ملی توسط امپراتور ژاپن منصوب می شود، و تا نوزده عضو دیگر دارد که وزیر خوانده می شوند.
ریتسوریو یک سیستم حقوقی و قانون ژاپن بر اساس فلسفه های کنفسیوس گرایی و قانون گرایی (فلسفه چینی) در تاریخ ژاپن است. در اواخر دوره آسوکا (اواخر قرن ششم - ۷۱۰) و دوره نارا (۷۱۰–۷۹۴)، دربار امپراتوری در کیوتو، سعی در تکرار چین سخت گیرانه داشت. سیستم سیاسی از دودمان تانگ، مجموعه هایی از Ritsuryō را ایجاد و اجرا کرد. در طول قرن ها، دولت «ریتسوریو» اطلاعات بیشتری تولید کرد که با دقت آرشیو شد. با این حال، با گذشت زمان در دوره هیان، موسسات «ریتسوریو» به یک سیستم سیاسی و فرهنگی بدون بازخورد تبدیل شدند. در سال ۶۴۵، اصلاحات تایکا اولین نشانه های پیاده سازی سیستم بودند. اظهارات اصلی ریتسوریو شامل موارد زیر است: دستاوردهای اصلی. دولت و اداره. در نیمه پایانی قرن هفتم، معرفی شد که گوکی شیچیدو را به چندین بخش اداری تقسیم کرد. در سال ۷۱۵ پس از میلاد، معرفی شد که نتیجه آن موارد زیر بود. این سیستم در سال ۷۴۰ پس از میلاد متروک شد. تمرکز اقتدار. سیستم ritsuryō همچنین یک دولت اداری مرکزی را ایجاد کرد که امپراتور در راس آن قرار داشت. دو بخش راه اندازی شد: پست های آن بخش های عمومی همگی به چهار رتبه تقسیم شدند ("shitō": "kami" (長官)، "
suke" (次官)،"jō" (判官) و «ساکان» (主典). این الگوی فراگیر به طور مداوم تکرار می شود، حتی در میان اعضای دربار که وظایفشان ارتباط چندانی با آن نوع اختیارات و مسئولیت هایی ندارد که به طور متعارف با حکومت مرتبط است - برای مثال: ؛ نوازندگان دربار ؛ داروسازان دادگاه ایجاد رتبه در دربار. یک سیستم جهانی رتبه بندی برای همه پست های عمومی (官 "کان"، 官職 "کانشوکو") با بیش از ۳۰ رتبه معرفی شد (位 "i"، 位階 "ایکای ")، به شدت تنظیم می کند که کدام پست ها با کدام رتبه قابل دسترسی هستند. قرار بود رتبه بندی بیشتر مبتنی بر شایستگی باشد، با این وجود به فرزندان مقامات عالی رتبه حداقل رتبه داده شد. این ماده (蔭位の制 "on'i no sei") در قانون تانگ وجود داشت، اما طبق رتبه های ریتسوریو ژاپنی که برای آن اعمال می شد، بالاتر و همچنین رتبه های کسب شده توسط فرزندان. بالاترین رتبه در این سیستم، رتبه اول (مقام 1 "ich-i") بود که به رتبه هشتم (مقام هشتم "hachi-i") که متعلق به پست ها در دربار بود. یک رتبه اولیه به نام "سو-i" وجود داشت، اما حقوق کمی داشت. شش رتبه برتر به عنوان اشراف واقعی (貴 "ki") در نظر گرفته شدند و به «ارشد» (正 "shō") و «جوان» (従 "ju) تقسیم
شدند. ") رتبه ها (مثلاً ارشد رتبه سوم [正三位 "shō san-mi"]، رتبه دوم خردسال [従二位 "ju ni-i"]). در زیر رتبه سوم، تقسیم بندی دیگری بین «بالا» (上 "jō") و «پایین» (下"ge") وجود داشت، که اجازه می داد رتبه هایی مانند «رتبه چهارم جوان پایین تر» (従四位下) "ju shi-i no ge") یا «رتبه ششم ارشد بالا» (正六位上 "shō roku-i no jō"). ترفیع در درجات اغلب یک فرایند بسیار تدریجی و بوروکراتیک بود، و در روزهای اولیه کدها، جز به استثنای نادری نمی توانستیم از رتبه ششم پیش برویم، بنابراین یک نقطه برش طبیعی بین اشراف (رتبه های پنجم و بالاتر) ایجاد می شود. [貴族 "kizoku"]) و پست ها (رتبه ششم و پایین تر [地下 "jige"]). علاوه بر این، درآمد به شکل "ککو" (石، ۱ ککو = حدود ۱۵۰ کیلوگرم)، یا بوشل برنج از استان ها، با ارتقاء رتبه یک نفر به طور چشمگیری افزایش یافت. یک مقام متوسط رتبه ششم ممکن است ۲۲ ککو برنج در سال به دست آورد، اما رتبه پنجم ممکن است ۲۲۵ ککو برنج به دست آورد، در حالی که یک مقام رتبه سوم می تواند سالانه ۶۹۵۷ ککو درآمد داشته باشد. ثبت نام شهروندان (戸籍 "koseki")، هر ۶ سال یک بار به روز می شود، و یک دفتر مالیات سالانه (計帳"keichō") ایجاد می شود.
بر اساس "keichō"، یک سیستم مالیاتی به نام (租庸調 "So-yō-chō" ایجاد شد. بر محصولات برنج و همچنین بر چندین محصول محلی (مانند پنبه، نمک، دستمال کاغذی) که به پایتخت ارسال می شد، مالیات وضع می شد. این سیستم همچنین به دستور کوکوشی (国司)، یک کوروی در پایتخت (اگرچه کوروی در پایتخت می توانست با کالاهای ارسالی جایگزین شود) و خدمات نظامی، یک کوروی محلی را در سطح استان ایجاد کرد. قانون کیفری. یک سیستم جنایی با معرفی شد. را تعریف کرد که از عفو معاف بودند. این کد بر اساس ده مکروه قانون دودمان تانگ بود، اما دو جنایت مربوط به زندگی خانوادگی - اختلاف خانوادگی و اخلال در خانواده (از طریق زنای با محارم، زنا، و غیره) - حذف شد. سیستم هاندن شوجو. مطابق با قوانین حقوقی چین، زمین و همچنین شهروندان باید در سیستم کوچی کومین (مالکیت عمومی) (公地公民) باشند. یکی از ارکان اصلی ریتسوریو معرفی سیستم هاندن شوجو (班田収受制) بود، مشابه سیستم زمین-برابر در چین. سیستم هاندن شوجو مالکیت زمین را تنظیم کرد. بر اساس ثبت نام، هر شهروند بالای ۶ سال حق داشتن یک کوبوندن مشمول مالیات (تقریباً ۳٪ محصولات) را داشت. مساحت هر مزرعه برای مردان ۲ تان و برای زنان دو سوم
این مقدار بود. (با این حال، کاست های ژاپنی بر پایه ریتسوریو فقط ۱/۳ از این منطقه را داشتند). زمین در هنگام مرگ به کشور بازگردانده می شد. زمین های متعلق به زیارتگاه ها و معابد از مالیات معاف بودند. جمع آوری و توزیع مجدد زمین هر ۶ سال یکبار انجام می شد. کاست ها. جمعیت به دو کاست تقسیم شد، "Ryōmin" (良民) (علاوه بر این به ۴ زیر کاست ) و "Senmin" (賤民) (به ۵ زیر کاست تقسیم شد. - کاست ها)، این دومی به بردگان نزدیک است. شهروندان با توجه به طبقه خود رنگ های مختلفی می پوشیدند. تکامل سیستم ریتسوریو. تغییرات متعددی در طول زمان اضافه شد. به منظور ترویج کشت، قانونی که اجازه مالکیت برای سه نسل از مزارع تازه زراعی را می داد در سال ۷۲۳ قانون سازنزه-ایشین (三世一身の法، Sanze-ishin) و سپس بدون محدودیت در سال ۷۴۳ قانون کوندن اینن شیزای (墾田永年秕,財) ابلاغ شد. این قانون منجر به ظهور زمین های خصوصی بزرگ، اولین «شوئن ها» شد. کاربرد دقیق سیستم هاندن شوجو در قرن هشتم و نهم رو به زوال نهاد. در تلاش برای حفظ سیستم، دوره بین هر مجموعه/توزیع به ۱۲ سال تحت امپراتور کانمو افزایش یافت. در ابتدای دوره هی آن سیستم تقریباً اجرا نمی شد. آخرین جمع آوری/ت
وزیع بین سال های ۹۰۲ و ۹۰۳ انجام شد. نظام کاستی به شدت کم و کمتری اجرا می شد. برخی از ریومین برای فرار از مالیات با سنمین ازدواج می کردند و کودکان سنمین/ریومین به ریومین تبدیل می شدند. در پایان قرن نهم / آغاز قرن دهم، سیستم کاست عملاً از جوهر خود خالی بود. رده های بالای موروثی برای مناصب عمومی منجر به انحصار تصرف مهم ترین پست ها توسط تعداد محدودی از خاندان ها، در واقع اشراف، از جمله خاندان فوجیوارا، خاندان میناموتو، خاندان تایرا و خاندان تاچیبانا شد. دولت ریتسوریو. یک دولت متحد باستانی در ژاپن بود که بر اساس سیستم ریتسوریو حکومت می کرد. از زمانی که دولت یاماتو بعد از اصلاحات تایکا تغییر شکل داد و تأسیس شد، قدرت اشراف که مقام های مرکزی بودند و خانواده های قدرتمند که مقامات محلی بودند همچنان قوی باقی ماندند. زمین و مردم از طریق یک سازمان دولتی متمرکز با مرکزیت امپراتور کنترل می شدند، اما در حدود قرن دهم منحل شد.
دایجو-کان بالاترین ارگان ژاپن قبل از دولت مدرن امپراتوری تحت نظام حقوقی ریتسوریو در طی و بعد از دوره نارا بود که رئیس آن را دایجو دایجین می گفتند. دایجو-کان بعد از دولت مدرن امپراتوری جای خود را به هیئت دولت ژاپن داد. در نظام ریتسوریو، این نهاد بالاترین نهاد حکومت ملی بود. این نهاد ۱۰۰ اداره دولتی زیر نظر هشت وزارتخانه را کنترل می کرد و بر کشور حکومت می کرد. رؤسا، دایجو-دایجین و وزرای چپ و راست (معروف به سانکو) بودند و بعدها نای دایجین پایین تر از آنها قرار گرفت. معاون وزیر، دایناگون بود که به وزیر کمک می کرد. در سال ۷۰۵ (سال دوم کی یون)، تعداد دایناگون کاهش یافت و چوناگون جای آن را گرفت. علاوه بر وزرا و ناگون ها، مشاورانی نیز وجود داشتند که در حکومت ملی شرکت می کردند و در سال ۷۳۱ (سال سوم تنپیو)، این عنوان رسمی شد. موارد فوق در مجموع کوگیو (کوگیو) نامیده می شدند. همچنین سه دفتر در داجوکان وجود داشت: دفتر شوناگون و دفتر بنکان چپ و راست که وظایف مشترکی داشتند. رؤسا به ترتیب شوناگون و داینبن چپ و راست بودند. داجوکان یک نظام اداری دولتی بود که توسط دولت میجی در تاریخ ۱۱ ژوئن ۱۸۶۸ ایجاد شد. داجوکان در سال ۱۸۸۵ با
تأسیس هیئت دولت ژاپن منسوخ شد. داجوکان بالاترین نهاد ملی در ژاپن در اوایل دوره میجی است. قبل از دوران مدرن، اصطلاح داجوکان به کاهن ارشدی اشاره داشت که مستقیماً تحت نظر امپراتور بود و مسئولیت هسته اصلی اداره ملی را در حدود قرن های هفتم و هشتم بر عهده داشت. در سیستم مدرن داجوکان، اصطلاح داجوکان به یک سازمان دولتی اشاره دارد که در ژوئن ۱۸۶۸ تأسیس شد و تا زمان تأسیس سیستم کابینه در دسامبر ۱۸۸۵ به حیات خود ادامه داد. شورای دولتی. فهرست زیر نگاهی سطحی به پیچیدگی آنچه در ابتدا به عنوان ساختار درباری ماقبل فئودالی طراحی شده بود را ارائه می دهد. چیزی که این فهرست نمی تواند به راحتی توضیح دهد این است که چگونه یا چرا دایجو-کان در طول قرن ها انعطاف پذیر و مفید بوده است: دایجوکان در زمان امپراتور کومی. در دوران سلطنت امپراتور کومی، دایجوکان شامل: همچنین در دوره سلطنت امپراتور کومی چهار کانپاکو هم به عنوان مشاور امپراتور خدمت می کردند که خارج از سیستم دایجوکان است.
ارباب فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی آنیل گانگولی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، آمریتا سینگ، راکهی گولزار، اوتپال دوت، دون ورما، ای. کی. هانگال ایفای نقش کرده اند.
پل رودخانه یانگ تسه نانجینگ (به چینی: 南京长江大桥، به پین یین: Nánjīng Chángjiāng Dàqiáo) یک پل خرپایی دوطبقه در شهر نانجینگ در کشور چین است که بر روی رودخانه یانگ تسه ساخته شده و مناطق شهری پوکو و شیاگوان را به یکدیگر متصل می کند. طبقه بالایی این پل با طول ۴٬۵۸۸ متر، بخشی از بزرگراه شماره ۱۰۴ ملی چین است و طبقه پایینی آن یک راه آهن دو خطه با طول ۶٬۷۲۲ متر است، این راه آهن بخشی از راه آهن پکن-شانگهای است. پل اصلی ۹ ستون دارد و طول آن ۱٬۵۷۶ متر و ارتفاع آن ۷۰ متر است است. روزانه حدود ۸۰ هزار خودرو و ۲۰۰ قطار از این پل عبور می کنند. ساخت این پل در سال ۱۹۶۸ میلادی به پایان رسید. این پل سومین پل ساخته شده بر روی رودخانه یانگ تسه است. خودکشی. سالانه افراد زیادی خود را از این پل به پایین می اندازند. به گزارش رسانه های دولتی چین، آمار خودکشی ها روی پل یانگ تسه حتی از پل گلدن گیت نیز پیشی گرفته است. از زمان ساخت این پل در سال ۱۹۶۸ تا سال ۲۰۰۰ میلادی، بیش از ۲ هزار مورد خودکشی روی این پل ثبت شده است.
جنگ من فیلمی در ژانر درام دادگاهی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی سوبهاش گای است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، میناکشی سشادری، نوتان، جاوید جعفری، آمریش پوری، پاریکشیت سهنی، ای. کی. هانگال، بینا بانرجی، خوشبو ساندار ایفای نقش کرده اند. خلاصه داستان. موسیقی دانی بنام دیپاک ورما که زندگی شادی با خانواده اش دارد به اتهام قتلی که مرتکب نشده به اعدام محکوم می شود. تلاشهای جی دی تکرال که وکیل فاسدی است باعث می شود دیپاک اعدام شود. همسر دیپاک دیوانه می شود و پسر و دخترش آواره می شوند. سالها می گذرد و پسر دیپاک یعنی آرون به یک وکیل کارکشته تبدیل شده است. یک پزشک بنام آشا ماتور به مسموم کردن یک بیمار متهم شده و آرون این پرونده را بعهده می گیرد. در حقیقت برادرزاده تکرال با تعویض دارو و سم باعث شده که آن بیمار مسموم و کشته شود. در جلسه دادگاه آرون با خوردن داروی سمی به دادگاه ثابت می کند که آن پزشک بیگناه است؛ ولی دارویی که خورده همان داروی سمی است از این رو بلافاصله نزد همسر آن پزشک می رود تا مداوا شود. با گذشت زمان بین آرون و خواهر آشا یعنی گیتا رابطه عاطفی برقرار می شود. آرون مادرش را از تیمارستان به خانه می
آورد و رفته رفته حال مادرش بهبود میابد. از سوی دیگر ویکی پسر تکرال برای انتقام از آرون با خواهرش کومل طرح دوستی می ریزد. دوستی آنها ادامه میابد تا اینکه نامزد قبلی ویکی پیدا می شود و به کومل هشدار می دهد که از ویکی فاصله بگیرد ولی ویکی او را به قتل می رساند. آرون وکالت خانواده مقتول را بعهده می گیرد و تکرال وکالت پسر خودش را. دو وکیل مشهور در دادگاه رودرروی هم قرار می گیرند در یک سو وکیلی است به نجات جان ها معروف است و از سوی دیگر وکیلی که بیشترین افراد را به اعدام محکوم کرده و …
با تو فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی جی.اوم پراکاش است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، وینود مهرا، اسمیتا پاتیل، راتی آگنیهوتری، آمریش پوری، اوتپال دوت ایفای نقش کرده اند.
جانباز ، فیلمی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی فیروز خان است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، دیمپل کاپادیا، فیروز خان، سری دوی، شاکتی کاپور، راضا مراد، آمریش پوری، پانت ایثار، دالیپ تاهیل ایفای نقش کرده اند.
صدای عدالت فیلمی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی بی. گوپال است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، ریکا، راج بابار، ریچا شارما، انوپم کهیر، قادرخان، آسرانی، گلشن گروور ایفای نقش کرده اند.
وزیر چپ، سادایجین یک مقام دولتی در ژاپن در اواخر دوره نارا و دوره هی آن بود.
میرزا عبدالخلیل مرعشی مورخی در زمان صفویان و از خاندان سادات مرعشی بود. وی نگارنده ی کتابی تحت نام "مجمع التواریخ" است که مطالبی دربارهٔ آغاز کار میربزرگ و موقعیت خاندان مرعشیان در زمان شاه طهماسب آورده است که غالب آن برگرفته از سید ظهیرالدین مرعشی است.
وزیر راست، اودایجین یک مقام دولتی در ژاپن از اواخر دوره نارا و شروع دوره هی آن بود. او به همراه سادایجین وزیر چپ، عملاً رئیس دایجوکان بود، اما وقتی وزیر چپ وجود داشت، وزیر چپ رئیس شورای دولت بود و وقتی وزیر چپ وجود نداشت یا به دلایلی قادر به خدمت نبود، وزیر راست ریاست شورای امپراتوری را بر عهده داشت. علاوه بر این، وقتی وزیر چپ، کانپاکو (نایب السلطنه) بود، وزیر راست امور دولتی را نیز اداره می کرد. این امر با افتتاح سیستم کابینه در سال ۱۸۸۵ (دوره میجی ۱۸) لغو شد.
نای دایجین، وزیر داخلی، وزیر کشور یک مقام قدیمی در دربار امپراتوری در کیوتو بود. نقش، رتبه و اقتدار وزیر داخلی ژاپن در طی دوران پیش از دوره میجی در تاریخ ژاپن تغییر کرد، اما به طور کلی به عنوان یک پست مهم تحت قانون تایهو باقی ماند. توکوگاوا یوشینوبو از سال سوم کیئو (دوره) ماه نهم روز مطابق با ۱۸ اکتبر ۱۸۶۷ تا سال سوم کیئو (دوره) ماه دوازده روز سی ام مطابق با ۲۴ ژانویه ۱۸۶۸ به مدت حدود سه ماه این منصب را عهده دار بود.
انتخابات محلی تایوان (۲۰۱۸) () در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۱۸ در کشور برگزار شد برای انتخاب ۲۲ مسئول محلی. نتایج انتخابات. رئیس جمهور تایوان تسای اینگ-ون پس از شکست در انتخابات محلی ۲۴ نوامبر، از سمت ریاست حزب پیشرو دموکراتیک، حزب حاکم (DPP)، با از دست دادن دو پست مهم شهرداری در انتخابات شهرداری ها، استعفا داد. حزب حاکم در انتخابات محلی، هفده شهرداری از سیزده شهر و شهرستان را که از سال ۲۰۱۴ به دست آورده بود، از دست داد. اکنون DPP تنها هدایت شش شهرداری را بر عهده دارد. به این ترتیب برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۰ مواضعی که حزب حاکم به دست می آورد مهم است، زیرا می تواند بر کل نقشه سیاسی سراسر تنگه تایوان تأثیر بگذارد.
دایناگون مشاور درجه یک در دربار امپراتوری ژاپن بود. تاریخ این مقام از قرن هفتم میلادی است. دایناگون دقیقاً بالاتر از همه کوگه های دیگر در کوگیو (معدود دولتمردان وابسته به امپراتور) به جز دایجو-دایجین، اودایجین، سادایجین و نای دایجین قرار داشت. این مقام باستانی تقریباً معادل معاونت وزیر در سیستم کابینه مدرن بود و در سال ۱۸۷۱ لغو شد. بالاترین مقامات دایجو-کان. بالاترین موقعیت ها در سلسله مراتب دربار را می توان فهرست بندی کرد. یک فهرست سطحی از پیچیدگی و روابط متقابل ساختار دربار امپراتوری. بالاترین رده های بعدی مقام ها عبارت بودند از: دیگر بوروکرات های بلندپایه ای که تا حدودی انعطاف پذیر در «دایجو-کان» عمل می کنند عبارتند از. دوره ادو. در سیستم رتبه بندی نظامی که توسط شوگون سالاری ادو در دوره ادو تأسیس شد، وارث شوگون سالاری در زمان رسیدن به سن قانونی به عنوان «گون دایناگون» منصوب می شد و در میان افراد پایین تر از سطح دایمیو، تنها کسانی که مقام گون دایناگون را داشتند، طوایف مرتبط خانواده های گوسانکه (سه شاخه اصلی شوگون سالاری)، خانواده های اوواری و کیشو و گوسانکیو (سه خاندان اصلی توکوگاوا) بودند.
این نوشتار فهرستی از دایجو-دایجین (صدر اعظم های ژاپن قبل از به وجود آمدن مقام نخست وزیر ژاپن) است.
اسکار و لوسیندا یک رمان نوشته پیتر کری نویسنده اهل استرالیا است که در سال ۱۹۸۸ منتشر و موفق شد همان سال برنده جایزه ادبی من بوکر شود و همچنین در سال۱۹۸۹ جایزه مایلز فرانکلین به این رمان تعلق گرفت. این رمان اولین بار در سال ۱۴۰۳ توسط ملیحه قدرتی به زبان فارسی بازگردانی شده است. خلاصه داستان. داستان به گونه ای طنزآمیز در مورد دو عاشق بدشانس در اواسط قرن نوزدهم روایت می شود. اسکار هاپکینز یک مرد متأهل و فاسد است که توسط پدری سختگیر و مذهبی بزرگ می شود اما در نهایت دین پدری خود را برای حمایت انگلیکانیسم ترک می کند. او تصمیم می گیرد تا با ترس فلج کننده خود از آب مواجه شود و به سیدنی سفر کند، جایی که او قصد دارد تا زندگی خود را وقف کارهای خطرناک میسیونری در مناطق صعب العبور و وحشی استرالیا کند. بر روی کشتی، او با همتای قمار باز خود، لوسیندا لپلاستریر، ملاقات می کند. لوسیندا یک فمینیست جلوتر از زمان خود، در دوره ویکتوریا است که به علت دیدگاه مستقل خود توسط جامعه طرد شده است. او صاحب ثروتمند یک کارخانه شیشه سازی در سیدنی است. فیلم. فیلم این رمان به کارگردانی گیلیان آرمسترانگ در سال ۱۹۹۷ با بازیگری رالف فاینز، کیت بلا
نشت و تام ویلکینسون منتشر شد.
جامعه شناسی اخلاق شاخه ای از جامعه شناسی است که به بررسی جامعه شناختیِ ماهیت، عوامل و پیامدهای ایده های مردم راجع به خوبی و بدی می پردازد.
خاندان سُو یکی از خاندان های ژاپنی بود که از تایرا نو توموموری منشأ گرفته بود.
جزیره گانگوا (به لاتین: Ganghwa Island) یک جزیره در کره جنوبی است که در شهرستان گانگوا واقع شده است. این جزیره از سال ۱۲۳۲ میلادی تا ۱۲۷۰ میلادی به مدت ۳۸ سال پایتخت سلسله گوریو بود که بعد از آن پایتخت مجدداً به گائی گیونگ (با نا امروزی که سونگ) منتقل گشت.
قله ولادیمیر پوتین () کوهی از رشته کوه تیان شان در قرقیزستان است. موقعیت این کوه در استان چوی می باشد. این کوه در سال ۲۰۱۱ بعد از انتخاب دومین رئیس جمهور روسیه ولادیمیر پوتین به نام وی نامگذاری شد.
قله بوریس یلتسین () کوهی از رشته کوه تیان شان در قرقیزستان است. موقعیت این کوه در استان ایسیق کول است. این کوه در سال ۲۰۰۲ به نام اولین رئیس جمهور روسیه بوریس یلتسین نامگذاری شد.