Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باید یک زوج متأهل را جدا کند. الکس جوان، سارقی که افسر پلیس اترور در جستجوی آن است، بدون آنکه آن را جدی بگیرد، وارد معامله با این مرد می شود و از پدرش (اترور) می خواهد تا او را برای همیشه تنها بگذارد. به تدریج، زندگی همه شرکت کنندگان در هم تنیده می شود، گاهی اوقات آنها برای کمک به یکدیگر و بارهای دیگر برای نبرد با یکدیگر می سازد. هدف نهایی مرد مرموز اما ناشناخته مانده است تا اینکه پیشخدمت کافه آنجلا درگیر این رویدادها شود و سعی در شناخت هویت و انگیزه آن مرد دارد. این فیلم با اپیزودی به پایان می رسد که در آن مرد به آنجلا اعتراف می کند که می خواهد کارهایی را که انجام می دهد متوقف کند زیرا بسیار از وظیفه خود خسته شده است. آنجلا می گوید این امکان پذیر است، دفترچه را گرفته، یک قلم را بیرون می کشد و شروع به نوشتن می کند. در آخرین لحظات فیلم، همان میزی نشان داده شده است که در آن مرد تمام فیلم را نشسته است. با این حال، اکنون میز خالی است و صفحه ای که از دفترچه اش پاره شده است، به عنوان سمبل مأموریت کامل خود، در حال سوختن است. انتشار. این فیلم در جشنواره فیلم رم در سال ۲۰۱۷ به نمایش درآمد و در ۹ نوامبر ۲۰۱۷ در پرده ه
ای ایتالیایی اکران شد. بازخورد. ویتوریا اسکارپا از سینوروپا نوشت: "این یکی از فیلم های مورد انتظار فصل بوده است. به دنبال موفقیت بیش از حد غریبه های تمام عیار، پائولو ژنووزه در موقعیتی بود که بتواند کاری جسورانه انجام دهد و این کار را انجام داد، یک فیلم بلندپروازانه که در واقع برای اولین بار کمدی را پشت سر می گذارد… یک فیلم مفهومی که از مخاطب یک سؤال مجزا و پراهمیت می پرسد: شما تا کجا برای رسیدن به آنچه می خواهید تلاش می کنید؟ "
ینی کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان نفت چاله واقع شده است. ینی کند ۹۹۷ نفر جمعیت دارد.
مکانیسم اختلاف یا سازوکار اختلاف (به انگلیسی: dispute mechanism) یک فرایند ساختاریافته است که به اختلافات یا شکایات بین دو یا چند طرف درگیر در روابط تجاری، حقوقی یا اجتماعی می پردازد. مکانیزم اختلاف در حل اختلاف استفاده می شود، و ممکن است شامل آشتی، حل منازعه، میانجیگری و مذاکره باشد. سازوکارهای اختلاف ذاتاً غیرقضایی هستند، به این معنی که در دادگاه قانونی حل نمی شوند. براساس تحقیقات انجام شده توسط کارگروه سازوکار اختلاف غیر قضایی جان راگی، نماینده ویژه تجارت و حقوق بشر در سازمان ملل، کسانی که ساز و کارهای غیر قضایی را طراحی و نظارت می کنند، باید فرایندهای اصلی حقوق بشر تعریف شده توسط «تمام معاهدات هسته ای حقوق بشر سازمان ملل متحد» اعتنا کنند.
شکرلو (به لاتین: Şükürlü) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل آباد واقع شده است. شکرلو ۳۸۵ نفر جمعیت دارد.
اخلاقیات: مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی از سدهٔ سوم تا سدهٔ هفتم هجری کتابی از شارل هانری دو فوشه کور است که در آن نویسنده به بررسی مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی می پردازد. این کتاب که در اصل رسالهٔ دکتریِ دو فوشه کور است، برگزیدهٔ جشنوارهٔ بین المللی فارابی شد. نقد و بررسی. احمد کریمی حکاک در کتاب "بود و نمود سخن" به بررسی کتاب دو فوشه کور پرداخته است.
عثمان آلکاش (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۵۵) بازیگر قبرس-ترکیه ای است. وی یکی از بنیانگذاران تئاتر شهر نیکوزیا است و هنوز هم در این تئاتر فعال است. وی در تولید "توربا"، که برنامه ای محبوب میان مردمان ترک و قبرس است، حضور داشت. او در فیلم "سایه ها و صورت ها" و سریال تلویزیونی "روزی روزگاری نیز" بازی کرده است. وی همچنین در فیلم های حکایت طولانی، زنان دولت ۲ و پیچک ایفای نقش کرده است. کودکی و تحصیلات. عثمان آلکاش در ۳ نوامبر ۱۹۵۵ در نیکوزیا به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان خود را در نیکوزیا به پایان رساند. پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان، در مورد انتخاب شغل خود با خانواده خود گفت وگو کرد. اما پس از روبه رو شدن با مخالفت های مادرش، در سال های ۱۹۷۴–۱۹۷۳، وارد دانشکدهٔ بازیگری هنرکدهٔ ایالتی آنکارا و در سال ۱۹۷۶ فارغ التحصیل شد. بازیگری. آلکاش در ژوئن سال ۱۹۷۶ به قبرس بازگشت و به عنوان یک هنرمند پیمانکار در تئاتر دولتی قبرس ترکیه آغاز به کار کرد. در این دوره، وی دو سال و نیم برای خدمت سربازی هم رفت. اما هر از چندگاهی در طول خدمت، از سوی یگان خود، در نمایش های گوناگون شرکت می کرد. در سال ۱۹۸۰ هنگامی که در ن
مایشی متعلق به انجمن هنرهای زیبا در جشنوارهٔ موسیقی و هنری نیکوزیا بازی کرد از تئاتر کنار گذاشته شد. سپس در ۳ نوامبر ۱۹۸۰ با تأیید شورای شهر شهرداری ترکی نیکوزیا، آلکا به همراه یاشار ارسوی، ایشین جم و ارول رفیق اوغلو تئاتر شهر نیکوزیا را تأسیس کرد. و هنوز هم عضو مجموعهٔ این تئاتر است. آلکاش برنامه های گوناگونی در رادیو بیراک تولید کرد. به گفتهٔ خودش، او ساخت برنامه های کودکانهٔ «طولانی مدت» و همچنین برنامه های زنان را در کنار برنامه های صبحگاهی و آشپزی بر عهده داشت. در این دوره، او همچنین آگهی های رادیویی می ساخت. وی کار تلویزیونی خود را به همراه تولگی طارمن آغاز کرد. آلکاش و طارمن پیش از آغاز برنامهٔ توربا در سال ۱۹۹۴، مدتی تبلیغات تلویزیونی تولید می کردند. هنگامی که این برنامه در بین مردم قبرس ترکیه بسیار رواج پیدا کرد، او به همراه طارم، برای رهایی از روابط خود با شبکه های دیگر، یک شبکهٔ تلویزیونی به نام «تمپو تی وی» تأسیس کرد. این برنامه بین سال های ۲۰۰۳–۲۰۰۵ به پایان رسید. در سال ۲۰۰۱، او به عنوان فیلمنامه نویس و بازیگر در یک سریال هشت قسمتی به نام "Gimme 6" در نقش مصطفی بازی کرد، که با بازیگرانی از یونان
و ترکیه در قبرس فیلمبرداری می شد. او بعداً در فیلم "سایه ها و صورت ها" که در سال ۲۰۱۰ فیلمبرداری و سال بعد از آن اکران بازی کرد. وی شخصیت «ولی» را در فیلم به تصویر کشید. در سال ۲۰۱۰، او در سریال تلویزیونی "روزی روزگاری" (که به فارسی نیز نمایش داده شد) در نقش اکرام تاتیل اوغلو بازی کرد. او همچنین در فیلم یانیس یونس به نام «سلام! ام ریکا» و بسیاری از فیلم ها و فیلم های کوتاه دیگر "بازی کرد". وی از ژانویه تا ژوئن سال ۲۰۱۷ در نقش رئوف در سریال تلویزیونی «شهر تو را می خواند» که به فارسی هم به نمایش درآمد، بازی کرد. آلکاش همچنان در تبلیغات نیز ظاهر می شود. او همچنین در اقتباسی از اپرای "دستبرد به حرمسرا" بازی داشت. او علاوه بر بازیگری، مسئول فرهنگ و هنر شهرداری ترکی نیکوزیا نیز هست. وی در سال ۲۰۰۹ «جایزهٔ دستاورد و صلح» را از تئاتر ساتیریگو دریافت کرد. زندگی شخصی. عثمان آلکاش در قبرس زندگی می کند. او در زمان فیلمبرداری "سریال «روزی روزگاری»،" اغلب به استانبول سفر می کرد و گاهی، ماه ها از قبرس دور بود. او دارای سه سگ در منزلش هست.
موزه بین المللی جاسوسی یک موزه خصوصی غیرانتفاعی است که به تجارت، تاریخ و نقش معاصر جاسوسی اختصاص دارد و بزرگترین مجموعه آثار باستانی جاسوسی بین المللی را در حال حاضر در معرض دید عموم قرار داده است. این موزه در سال ۲۰۰۲ در محله پن کوارتِر واشینگتن دی سی افتتاح شد و در سال ۲۰۱۹ به L'Enfant Plaza منتقل شد.
ایمونوژنتیک یا ژنتیک ایمنی، شاخه ای از ژنتیک پزشکی است که به بررسی رابطه بین سیستم ایمنی و ژنتیک می پردازد. بیماری های خود ایمنی، مانند دیابت نوع ۱، صفات ژنتیکی پیچیده ای هستند که ناشی از نقص سیستم ایمنی بدن است. با شناسایی ژنهایی که نقص ایمنی را تعیین می کنند، ممکن است ژنهای هدف جدید برای رویکردهای درمانی شناسایی شود. از طرف دیگر، تغییرات ژنتیکی نیز می تواند به تعریف مسیر ایمونولوژیکی منجر به بیماری کمک کند. دکتر فرهاد سلیمانزاده یکی از پژوهشگران در زمینه ایمنی شناسی و ژنتیک هست که در این زمینه فوق العاده درخشیده است. منشأ. منشأ آن معمولاً به ادوارد جنر نسبت داده می شود، که در سال ۱۷۹۶ کشف کرد که آبله گاوی باعث محافظت در برابر آبله می شود. دو قرن طول کشید تا سازمان بهداشت جهانی در سال ۱۹۷۹ اعلام کرد که آبله ریشه کن شده است. اصطلاح ایمونوژنتیک بر اساس دو واژه ایمونولوژی و ژنتیک است و طبق تقسیم بندی موضوعات پزشکی، MeSH، به عنوان «زیرمجموعه دانش ژنتیک است که به مبنای ژنتیکی پاسخ ایمنی می پردازد». ژنتیک (بر اساس واژه های یونانی "γενεά geneá" "نزول" و γένεσις "génesis" "منشاء") علمی است که انتقال خصوصیات را از یک
نسل به نسل دیگر تحقیق می کند. ژن های یک ارگانیسم (رشته های دی ان ای) و انتقال ژن ها از والدین به نسل کودک یک ارگانیسم در محدوده تغییرات ممکن، اساس علم ژنتیک است. ایمونولوژی با استفاده از مبانی بیولوژیکی و بیوشیمیایی برای دفاع از بدن در برابر میکروب ها (مانند باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها) و همچنین در برابر عوامل خارجی مانند سموم بیولوژیکی و آلاینده های زیست محیطی و خرابی و نقص این مکانیسم های دفاعی سروکار دارد. ایمونولوژی زیر مجموعه زیست شناسی است. اصطلاح ایمونوژنتیک شامل کلیه فرایندهای یک ارگانیسم است که از یک طرف کنترل شده و تحت تأثیر ژنهای ارگانیسم هستند و از طرف دیگر با توجه به واکنشهای دفاعی ایمنی ارگانیسم قابل توجه هستند. تاریخچه. تاریخچه پزشکی ایمونولوژی و سیستم ایمنی بدن به قرن نوزدهم برمی گردد. با این حال، پیشگیری و دفاع زودهنگام از بیماریها وظیفه اساسی همه شمن ها، پزشکان و «دکترهای» اولیه در طول تکامل انسان بود. نخستین جایزه نوبل در زمینه ایمونوژنتیک در سال ۱۹۸۰ به دلیل کشف ساختارهای سطحی سلولی ژنتیکی تعیین شده، که کنترل واکنشهای ایمنی را به عهده دارد، به باروو بنراسراف، ژان داوسست و جورج دیویس اسن
ل اهدا شد. زمینه های تحقیقاتی فعلی. مباحث تحقیقاتی کنونی به ویژه با پیش بینی های مربوط به سیر بیماری ها و توصیه های درمانی به دلیل وجود ژنتیکی و چگونگی تأثیر این مواد توسط عوامل (ژن درمانی) سروکار دارد. تمرکز ویژه ای معطوف به پیش بینی در مورد درمان بیماری های خود ایمنی مبتنی بر ژنتیک می شود، که شامل تمام بیماری های ناشی از واکنش شدید سیستم ایمنی بدن در برابر بافت خود بدن است. به اشتباه، سیستم ایمنی بدن بافت بدن را به عنوان یک ماده خارجی تشخیص داده است که باید با آن مبارزه کرد. این می تواند به واکنشهای التهابی جدی منجر شود که ممکن است برای همیشه به اندامهای مربوط آسیب برساند. بیماریهای خود ایمنی که شیوع آن یا دوره آن قابل مشاهده در ژنوم ارگانیسم فرد است، شامل ام اس، دیابت نوع یک، آرتریت روماتوئید و بیماری کرون می باشند. در مورد ام اس، مقاله ای در ژورنال "نیچر" مورخ مه ۲۰۱۰ نشان داد که این بیماری خود ایمنی ناشی از تغییرات ژنتیکی نیست، اما این دوره و قابلیت درمان به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار گرفتن در ژنتیک قرار دارند. این تحقیق با استفاده از تجزیه و تحلیل سه جفت یک قلو از دوقلوها انجام شده است که یکی از آنها
دوقلو با بیماری اسکلروز منقبض شده اند در حالیکه دیگری اینطور نیست.
عرب مهدی بی (به لاتین: Ərəbmehdibəy) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق سو واقع شده است. عرب مهدی بی ۱۵۸۰ نفر جمعیت دارد.
سری داکس یا ۲و۵ دی متوکسی آمفتامین ها یک دسته از ترکیبات شیمیایی مشتق شده از آمفتامین هستند که در موقعیت ۲ و ۵ حلقه بنزن آنها گروه متوکسی قرار دارد. همچنین یک استخلاف مانند گروه آلکیل یا یک هالوژن در موقعیت ۴ حلقه بنزنشان وجود دارد. بیشتر اعضای سری DOx، قوی و دارای اثر طولانی هستند و همچنین به صورت قوی آگونیستِ جزئی بعضی از گیرنده های سروتونین هستند. اعضای گروه DOx بسیار قوی تر از اعضای سری 2C هستند و علت آن این است که پایه آنها به جای فنتیل آمین، آمفتامین می باشد. به عنوان مثال دی اوبی ۱۵ برابر قوی تر از ۲سی-بی است با اینکه تنها تفاوتشان یک گروه متیل است.
مصطفی لی (به لاتین: Mustafalı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق سو واقع شده است.
قاسم بی لی (به لاتین: Qasımbeyli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق سو واقع شده است.
راجر کلارک (؛ زادهٔ ژوئیه ۱۴, ۱۹۷۸) هنرپیشه و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.او برای صداپیشگی آرتور مورگان در رد دد ریدمپشن ۲ موفق به دریافت جایزه بهترین صداپیشگی بازی های ویدیویی را از آن خود کرد. اصلی ترین هنرنمایی او در بازی رد دد ریدمپشن 2 در نقش آرتور مورگان بوده است. اوایل زندگی. کلارک از مادری ایرلندی و از پدری امریکایی-ایرلندی در نیوجرسی ایالات متحده،در تاریخ 14 ژوئیه 1978 متولد شد.هنگامی که دوازده ساله بود همراه با خانواده اش به اسلایگو ایرلند مهاجرت کرد.او بعد ها برای تحصیل در رشته تئاتر،رسانه و دراما به ولز مهاجرت کرد.بعد از چندین سال زندگی و دنبال کردن حرفه در لندن،او در اوایل دهه 2010 به نیویورک نقل مکان کرد. زندگی شخصی. کلارک دارای دو تابعیت آمریکایی و ایرلندی است.او با همسر خود مولی،در تاریخ 25 اوریل 2014 ازدواج کرد.آن ها دو بچه به نام های رواری و کولین (به انگلیسی:Ruari,Colin) دارند.کولین فرزند بزرگتر،در طیف اوتیسم قرار دارد.
قاسم بی لی (به لاتین: Qasımbeyli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق دام واقع شده است.
ینی کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گدابیگ واقع شده است. ینی کند ۴۰۹ نفر جمعیت دارد.
ینی کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق سو واقع شده است.
روز ۱۲ آوریل هر سال به مناسبت گرامیداشت سفر یوری گاگارین به عنوان اولین انسان به فضا، روز جهانی سفر انسان به فضا نام گذاری شده است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد در شصت و پنجمین جلسه خود در روز ۷ آوریل ۲۰۱۱ و چند روز پیش از پنجاهمین سالگرد این رویداد، این مناسبت را تصویب کرد. گفتنی است پیش از این، روز ۱۲ آوریل در اتحاد جماهیر شوروی به عنوان روز کیهان شناسی نامگذاری شده بود. این مناسبت که از سال ۱۹۶۳ در این کشور گرامی داشته می شد، همچنان در تقویم ملی روسیه و نیز برخی کشورهای پساشوروی قرار دارد. شب یوری از دیگر برنامه هایی است که در ۱۲ آوریل در روسیه و بسیاری دیگر از کشورهای دنیا به مناسبت گرامیداشت سفر اولین انسان به فضا اجرا می شود.
ینی کند (به لاتین: Yenikənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق داش واقع شده است.
کانون های دانشجویی در دانشگاه های ایران بخشی از فعالیت های دانشجویی اند که در حوزه های فرهنگی، هنری، مذهبی و اجتماعی مشغول به فعالیت هستند. در ایران نزدیک به ۳۲۰۰ کانون در دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی وزارت علوم و ۷۰۰۰ کانون در کل شبکه دانشگاهی ایران مشغول به فعالیت هستند. دانشجویان ایران می توانند در تمامی زمینه های مربوط به حوزه‎های فعالیت کانون ها در دانشگاه ها کانون تأسیس کنند. نخستین کانون ها در سال ۱۳۷۷ و در دوره ریاست جمهوری محمدخاتمی و در دانشگاه های صنعتی امیرکبیر و دانشگاه تهران تأسیس شده اند. ساختار کانون های دانشجویی. مطابق آیین نامه ابلاغی کانون ها در سال ۱۳۸۸ هر کانون دارای شورای عمومی است که حداقل باید ۱۵ نفر در آن عضو باشد. اعضای شورای عمومی هر کانون هر سال ۵ تا ۹ نفر را به عنوان اعضای شورای مرکزی انتخاب می کنند. شورای مرکزی رکن اساسی تصمیم گیری در هر کانون است که مصوبات در صحن شورای مرکزی تصویب و جهت تأیید به شورای عمومی تقدیم می شود. هر سال شورای مرکزی انتخابی موظف یک نفر از میانشان را به عنوان دبیر انتخاب کنند. دبیر مسئولیت رسمی کلیه موارد حقوقی و اجرایی کانون را بر عهده دارد. هر ساله دبی
ران کانون های هر دانشگاه که بیش از سه کانون دارد، جمع می شوند و دبیر شورای هماهنگی کانون ها را انتخاب می کنند. دبیر شورای هماهنگی مسئولیت حقوقی امور کانون ها در سطح کل دانشگاه را دارد و شورای هماهنگی بالاترین رکن تصمیم گیری امور کلان کانون های هر دانشگاه است. در دانشگاه هایی مانند دانشگاه تهران که در هر پردیس یا دانشکده تعداد قابل توجهی کانون وجود دارد، برای هر دانشکده نیز دبیر تعیین می شود. فراز و فرود کانون ها. از سال ۱۳۷۸ کانون های دانشجویی در دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی ایران فعالیت خود را آغاز کردند. هادی خانیکی، معاون فرهنگی و اجتماعی وزازت علوم در آن زمان را به عنوان یکی از رشد دهندگان اصلی حوزه کانون ها در آن دوران می دانند. در آن دوران چندی از مجامع تخصصی کانون های فرهنگی کشور تأسیس و آغاز به کار کردند. پس از روند رو به رشد کانون ها در دولت خاتمی، پس از قضایای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ به ناگاه در اکثر دانشگاه ها روند بی توجهی نسبت به کانون ها اتخاد شد و اکثر کانون ها تا پایان دوره دوم ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد فعالیت چشم گیری نداشتند و به تعطیلی کشیده شدند. تا آن که با پیروزی حسن روحانی
در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ ایران روند تشکیل و فعالیت مجدد کانون ها در دانشگاه های ایران از سرگرفته شد. جشنواره ملی رویش. جشنواری ملی رویش مهم ترین رویداد دانشجویی حوزه کانون های فرهنگی به شمار می آید که ۷ دور از آن برگزار شده است. هفتمین دوره این جشنواره در شهریور ۱۳۹۸ و در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد. در این جشنواره تمام کانون های فرهنگی دانشگاه های ایران، دستاوردهای خود را به نمایش می گذارند. جشنواره رویش هفتم. شیوه نامه این جشنواره مهر ۱۳۹۷ ابلاغ شد. در نشست سالانه کانون ها که در آبان ۱۳۹۷ برگزار شد، دبیران شورای هماهنگی دانشگاه های ایران گرد هم جمع آمدند و از سوی وزارت علوم تشویق به برگزاری مرحله دانشگاهی رویش شدند. در مجموع ۸۵ رویش دانشگاهی در سطح ایران برگزار شد. قرار بود مرحله کشوری این جشنواره در اسفند ۱۳۹۷ برگزار شود اما به دلایلی همچون مشکلات مالی دولت در آن زمان برگزار نشد. این مسئله انتقاد و اعتراض دبیران شورای هماهنگی کانون ها را در پی داشت. این اعتراضات از اردیبهشت ۱۳۹۸ از سوی کانون های دانشگاه تهران و به رهبری علیرضا محمدی کله سر پیگیری شد. هم چنین بنا بود که آیین نامه جدید کانون ها از
سوی وزارت علوم تهییه و ابلاغ شود. اعتراضات به خاطر برگزاری دیرتر از موعد رویش و عدم اصلاح آیین نامه منجر به نشستی در حاشیه رویش هفتم در دانشگاه تربیت مدرس شد که آن دبیران شورای هماهنگی دانشگاه ها طی مذاکراتی سه امتیاز اصلاح آیین نامه، برگزاری رویش هشتم و تشکیل مجامع تخصصی را مطالبه کردند. جشنواره رویش هشتم. دستورالعمل هشتمین جشنواره رویش کانون های فرهنگی سراسر کشور دو ماه پس از برگزاری هفتمین جشنواره و از سوی معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم ابلاغ شد. در همان ایام بود که در جهت مطالبه دیگر دبیران شورای هماهنگی دانشجویی دانشگاه های سراسر کشور، یعنی تشکیل مجامع تخصصی، شیوه نامه تشکیل آن مجامع ابلاغ شد. اما بعد از گذشت چند ماه و با شیوع جهانی ویروس کرونا در ایران، هیچ گامی در جهت پاسخگویی به ۳ مطالبه رویش هفتم انجام نشده بود. حاشیه های کانون ها در سال های اخیر. سخنرانی محمدعلی کامفیروزی در مقابل رهبر ایران. محمدعلی کامفیروزی، عضو شورای مرکزی ناظر بر نشریات دانشگاهی وزارت علوم در سال ۱۳۹۵ در یک سخنرانی انتقادی مقابل رهبر ایران گفت:«اعمال محدودیت های روزافزون بر روند تأسیس و یا فعالیت برخی تشکل های دانشجویی با س
لایق سیاسی-اجتماعی متفاوت و یا منتقد، شوراهای صنفی و کانون های فرهنگی-هنری و... در دانشگاه ها، آن هم با برچسب زنی های ناصواب، مخل حقوق اجتماعی دانشجویان و مانعی در مسیر اعتلای فرهنگی دانشگاه ها شده است.» کامفیروزی در تیر ۱۳۹۹ خبر داد که قوه قضاییه جمهوری اسلامی با شکایت سازمان اطلاعات سپاه او را به خاطر «توهین به رهبری» در شیراز در سال ۹۷ محاکمه و به «۲ سال حبس تعلیقی به همراه ۶۰ بار سفر به شیراز در طول ۵ سال» محکوم کرده است. در روز ۱۴ تیر نیز خبر تبرئه وی منتشر شد که قضات صادرکننده رأی خاطرنشان کرده اند که کامفیروزی در تمام مراحل رسیدگی منکر اتهام توهین به رهبری شده و همچنین در گزارش ضابط پرونده نیز این اتهام گزارش نشده است. بنابراین تقاضای تجدیدنظر کامفیروزی صحیح تشخیص داده شد و رأی قطعی بر برائت او صادر شد. سخنرانی سعید شعبانیان در مقابل رهبر ایران. سعید شعبانیان، دبیر شورای هماهنگی کانون های دانشجویی دانشگاه تربیت مدرس در سال ۱۳۹۸ مقابل رهبر ایران سخنران کرد. سخنرانی وی اولین سخنرانی یک نفر به نمایندگی از کانون های فرهنگی در مقابل رهبر ایران بود. وی در سخنرانی خود به مسائلی همچون بی توجهی مسئولان جمهوری ا
سلامی به مسئله فرهنگ در دانشگاه ها اشاره کرد. تأسیس مجدد مجامع تخصصی کانون های فرهنگی. با آغاز به کار مجدد کانون ها از سال ۱۳۹۲ در ایران، پیگیری تشکیل مجدد مجامع تخصصی کانون های فرهنگی دانشگاه های ایران شروع شد. نخستین فعالیت ها و تلاش ها برای تشکیل مجامع تخصصی از سوی کانون های هنرهای تجسمی و کانون های قرآن و عترت صورت گرفت. بعد از آن با مطالبه دیگر کانون ها، شیوه نامه تأسیس مجامع تخصصی از سمت وزارت علوم در آبان ۱۳۹۸ اعلام شد. اما تشکیل مجدد مجامع کانون های ذیل وزارت علوم علی رغم پیگیری گروه های مختلف دانشجویی به وقوع نپیوست. بیست سالگی کانون ها. در سال ۱۳۹۷ و درست بعد از بیست سال از آغاز فعالیت کانون های دانشجویی در ایران، جشن بیست سالگی این کانون ها از سوی کانون های فرهنگی دانشگاه تهران برگزار شد. در این جشن چهره های مختلفی همچون محمودنیلی احمدآبادی، رئیس دانشگاه تهران، هادی خانیکی و سیدضیاء هاشمی، مدیرعامل خبرگزاری ایرنا که در گذشته متصدی عنوان معاون فرهنگی وزارت علوم بوده اند حضور داشتند.
مین (انگلیسی:MEAN؛ سرواژه مانگودی بی، اکسپرس جی اس، انگولارجی اس (یا انگولار) و نود.جی اس) یک نرم افزار آزاد و منبع باز جاوا اسکریپت برای ساختن وب سایت های پویا و برنامه های وب است. از آنجا که کلیه مؤلفه های برنامه های پشتیبانی از پشته مین که به زبان جاوا اسکریپت نوشته شده اند، برنامه های مین هم برای محیط اجرای سمت سرور و هم سمت کاربر به یک زبان قابل نوشتن هستند.
دمکلوسایکلین (INN , BAN , USAN) (تحت نام های تجاری Declomycin , Declostatin , Ledermycin , Bioterciclin , Deganol , Deteclo ) و همچنین با نام های تجاریDetravis , Meciclin ,Mexocine ,Clortetrin نیز شناخته می شود، یک آنتی بیوتیک از دسته تتراسایکلین ها است که از یک سویه جهش یافته از "Streptomyces aureofaciens" به دست می آید. دمکلوسایکلین به طور رسمی برای درمان انواع عفونت های باکتریایی مورد استفاده قرار می گیرد. از آن به عنوان یک آنتی بیوتیک در درمان بیماری لایم، آکنه، و برونشیت استفاده می شود. اگرچه مقاومت به آن تدریجاً شایع می شود، و این دارو اکنون به ندرت برای درمان عفونت ها استفاده می شود.
پوتینیسم نظام سیاسی و ایدئولوژی است که در دوران حکومت ولادیمیر پوتین بر روسیه شکل گرفت. پوتینیسم با قدرت یافتن افراد نظامی و متعلق به سازمان های اطلاعاتی شناخته می شود که در روسیه سرویس امنیت فدرال و نیروهای مسلح فدراسیون روسیه هستند. پوتینیسم با وجود ریشه در روسیه به نقاط مختلف جهان مثل ایران، ترکیه، ایتالیا، آلمان، بریتانیا گسترش پیدا کرده است. دلیلی که باعث شده روش های حکم رانی پوتین برای سایرین اغواکننده باشد و او را مورد تقلید خویش قرار بدهند، چگونگی وارد شدنش به امور حساس مختلف از دریچه قدرت و برخورد آمرانه و مقتدرانه او با مسائل مختلف است. پوتینیسم با وطن پرستی کورکورانه، غرب ستیزی و شعارهایی دربارهٔ بزرگی بی نظیر روسیه و دفاع از اصالت و هویت روسیه، با مردم روستایی و شهری های خرده پا ائتلافی سیاسی ایجاد کرده است. گروه های رانت خوار هم جزو پشتیبانان سیاسی پوتینیسم هستند. پوتینیسم برای خنثی کردن تهدید سیاسی روشنفکران و طبقه تحصیل کرده، آن ها را غرب زده جلوه می دهد. نظریه پردازان پوتینیسم معتقدند که موجویت کشور روسیه به داشتن یک ایدئولوژی یا هدف والا بستگی دارد. مهم نیست که هدف یا ایدئولوژی چه باشد، پادشا
هی ارتدوکس یا کمونیسم از نظر آن ها فرقی ندارد. آنچه مهم است، داشتن یک ایدئولوژی است. از این رو، پوتینیست ها معتقدند در مرحله اول نظام سیاسی روسیه باید بر نظام ایدئوکراسی استوار باشد. در حال حاضر نظام سیاسی پوتینیسم در رشته مطالعات روسیه به رسمیت شناخته شده و مطالعه و بررسی می شود. پس زمینه. انتقال قدرت از یلتسین به پوتین، نشانه ای از دشواری فرایند گذار بر دموکراسی در روسیه بود. یلتسین، فردی را به عنوان جانشین خود برگزید که از دستگاه امنیتی روسیه برخاسته بود و دارای اشتهار و نفوذ شخصی نبود. او با حمایت یلتسین هویت پیدا کرد و الیگارشی ها نیز در روی کار آمدن او نقش مؤثری ایفا کردند. پوتین قدرت را در کنترل خود درآورد، برخورد گزینشی با الیگارشی ها و صاحبان قدرت سیاسی ـ اقتصادی در روسیه که زمینه را برای قدرت یافتن او فراهم کرده بودند، آغاز کرد. او تحت عناوین مختلف در بیش از دو دهه قدرت خود را حفظ کرد. به عقیده میخائیل کاسیانف، نخست وزیر سابق روسیه، پوتینیسم از سال ۲۰۰۴ یعنی زمانی که پوتین برای بار دوم به ریاست جمهوری روسیه رسید، پالایش شد و به مرحله دموکراسی مدیریت شده وارد شد. بنیانگذاران. پوتین در شکل گیری پوتینی
سم نقش مهمی داشته، ولی در کنار او مشاورانی حضور دارند، که به رغم برجستگی فکری شان، کمتر شناخته شده اند. ولادیسلاو سورکف، از جمله این مشاوران است که از مغزهای متفکر مکتب پوتینیسم بوده است. تقلید در کشورهای دیگر. پوتینیسم با وجود ریشه در روسیه در کشورهای دیگر مثل ایران، ترکیه، ایتالیا، آلمان و بریتانیا تقلید شده است. ایران. پوتینیسم در ایران در جنبه های غیراقتصادی و در واقع امنیتی آن پیاده شده است. اگبر گنجی در رادیو زمانه می نویسد: «خامنه ای و سپاهیان در سرکوب مخالفان هم از تجربه های ولادیمیر پوتین به خوبی بهره گرفته و استفاده می کنند. پوتینیسم آن ها، الگوبرداری در سرکوب و نظامی گری است، نه رشد اقتصادی، ارتباط با همه دولت ها و تأمین منافع ملی کشور.» ترکیه. رجب طیب اردوغان با تقلید از پوتین با اصلاح در ساختارها و قانون اساسی سعی کرد که مدت بیشتری در قدرت بماند. اردوغان پس از گذار از الگوی سنتی کمالیسم وارد به مرحله پوتینیسم شد. اردوغان با تضعیف قدرت ارتش و خلع ید آنها از تصمیمات سیاسی یک حکومت ریاستی برمحور اقتدارگرایی مانند روسیه پوتینی ایجاد کرد. اما با توجه به مشابهت ترکیه با روسیه در شبه دموکراتیک بودن نظام
سیاسی استقرار پوتینیسم در این کشور با چالش همراه بوده است. حزب عدالت و توسعه ترکیه با هدایت اردوغان پیاده کننده این سیاست ها است و تلاش آن «نو عثمانی گری» یا «اقتدارگرایی از نوع پوتینی» خوانده شده است. بنیان ها. ولادیسلاو سورکف دربارهٔ پوتینیسم می گوید: «ایدئولوژی کارآمد زندگی روزمره، با همه نوآوری های اجتماعی و تناقضات سازنده آن». از دیدگاه او، روس ها به دمکراسی غربی نیازی ندارند. چون پوتین سیستمی ایجاد کرده که نیازها، تمایلات و اهداف مردمش را بهتر از خودشان درک می کند. منتقدان می گویند پوتینیسم مدنظر سورکف، شامل ضدیت با غرب، ترکیبی از انزواطلبی و توسعه طلبی نظامی، فداکاری مادی توسط مردم عادی و آزار و اذیت مخالفان ماست. پوتینیسم در روسیه تلاشی برای احیای امپراتوری تزاری سابق با ساختارهای جدید و عناوین جدید است. در واقع پوتینیسم به یاد ابرقدرتی روسیه در زمان شوروی فعالیت کرده و در عین حال تفکر امپراتوری را گسترس می دهد. با آن که پوتینیسم اصطلاح جدیدی است که ویژگی های نظام سیاسی و اقتصادی ولادیمیر پوتین را شرح می دهد، عملکرد آن، پدیده ای قدیمی و معمول در تاریخ روسیه است. پوتین به طور کلی حاکمیت اقتصادی را مطی
ع کرملین کرد و از نگاهی اساس اقتصادی پوتینیسیم، رانت خواری است. توجیه پوتینیسم نوسازی سریع و فراگیر از بالا است که روسیه را تبدیل به ابرقدرت می کند. پوتینیسم مانند حکومت های تزاری و شوروی خود را دیکتاتوری خرده پا، مثل دیکتاتوری های آفریقا، آمریکای لاتین یا خاورمیانه نمی داند بلکه دولت استبدادی روشنگری معرفی می کند که به دنیال اهداف بلندپروازانه ملی است. فرید زکریا در واشینگتن پست می نویسد: «وقتی که با مخالفت هایی، بویژه در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۱ روبرو شد، آقای پوتین متوجه شد که به چیزی بیش از اعمال زور برای شکست مخالفان خود نیاز دارد. او فهمید که به یک ایدئولوژی قدرت نیاز است و سعی کرد که در سخنرانی هایش، تصویب لوایح و استفاده از مقام خود برای انتقال یک رشته از ارزش ها، چنین نظام ایدئولوژیک قدرت را تحقق بخشد.» «اصول اساسی پوتینیسم عبارتند از ناسیونالیسم، مذهب، محافظه کاری اجتماعی، سرمایه داری دولتی، و تسلط دولتی برنهاد مطبوعات و رسانه ها. این اصول اساسأ در تضاد و عداوت با اصول و ارزش های مدرن غربی چون حقوق فردی، تساهل، جهان شهرگرایی و بین المللی بودن است.» میخائیل کاسیانف می گوید: «متمرکز کردن کنترل بر رو