Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۲۸ آوریل ۲۰۱۳ تجربه کرد و در ۳۱ مه ۲۰۱۳، در ژاپن اکران عمومی شد. در اکران افتتاحیه این فیلم در ژاپن، انیمهٔ کوتاهی با عنوان "دارکا نو مانازاشی" (だれかのまなざし، به معنای "نگاه خیرهٔ کسی") به همراه آن روی پرده نمایش رفت که کارگردان این انیمهٔ کوتاه نیز شینکای بود. "باغی از کلمات" برنامهٔ زمانیِ نمایش غیر عادی ای داشت. در همان روزی که در ژاپن به نمایش درآمد، به صورت دیجیتالی رو آی تیونز هم قرار گرفت. بعد از آن در حالی دی وی دی و دیسک بلوری های این انیمه در ۲۱ ژوئن منتشر شد که هنوز اکران آن در سینماها ادامه داشت. این انیمه در آمریکای شمالی، بریتانیا و استرالیا به ترتیب توسط سنتای فیلم ورکز، انیمه لیمیتد و مدمن انترتینمنت جواز پخش گرفت. این فیلم اجرای خوبی را برای مدت طولانی ای در سینماها داشت و در بسیاری از جشنواره های بین المللی و محلی به نمایش درآمد. رتبهٔ بالایی را در سال ۲۰۱۳ در فروشگاه آی تیونز کسب کرد و در فهرست بهترین های آی تیونز در سال ۲۰۱۳، بهترین انیمیشن سال نام گرفت. این فیلم در سال ۲۰۱۳ برندهٔ جایزه بخش سینمایی انیمیشن کوبه شد و جوایزی را در جشنواره بین المللی فیلم فنتیژا و جشنواره فیلم انیمه اشتوتگارت در
یافت کرد. نظرات آنلاین مربوط به این فیلم عموماً مطلوب بودند و هنر به کار رفته در آن را ستایش می کردند، گر چه نظرات مختلفی نسبت به مدت داستان، موضوع و نقطهٔ اوج احساسات آن وجود داشت.
حمدان الشمرانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده است.
تایرا نو مونه موری ; – ) وارث تایرا نو کیوموری و یکی از فرماندهان خاندان تایرا در جنگ گنپی اهل ژاپن بود. در حالی که پدرش تایرا نو کیوموری در بستر مرگش قرار داشت، در میان آخرین خواسته هایش اعلام کرد که پس از مرگ وی تمام امور خاندان در دست مونه موری قرار گیرد. پسر مورد علاقه و پسر بزرگش، تایرا نو شیگه موری، درگذشته بود، و بنابراین مونه موری در خط بعدی بود. در سال ۱۱۸۳، گروهی از خاندان رقیب یعنی خاندان میناموتو قدرتشان افزایش پیدا کرد و میناموتو نو یوشیناکا و میناموتو نو یوکی ایه پایتخت را محاصره گردند. پس از فرار و پناهندگی امپراتور گو شیراکاوا به طرف خاندان میناموتو، مونه موری همراه با نیروهای خود همراه با خواهرزادهٔ خویش، امپراتور کودک امپراتور آنتوکو از پایتخت گریخت. در ماه سپتامبر خاندان تایرا یک دربار موقت در کیوشو و سپس در تاکاماتسو، کاگاوا تأسیس کرد. مونه موری تقریباً در هر نبرد جنگ گنپی شرکت کرد و در نبرد دان نو اورا اسیر شد و در سال ۱۱۸۵ گردن زده شد.
عبدالرحمن غریبزادهٔ () بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال النصر عربستان بازی میکند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده است ، غریب به دلیل تکنیک و مهارت خاص در دریبل زنی و شوت از راه دور در تیم النصر بسیار محبوب می باشد سابقه باشگاهی. الاهلی. غریب که بازیکن آکادمی الاهلی بود در دسامبر ۲۰۱۷ به دلیل مصدومیت برخی بازیکنان به تیم اصلی فراخوانده شد و در سپتامبر ۲۰۱۸ اولین قرارداد حرفه ای خود را با تیم الاهلی عربستان امضا کرد النصر. در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۲۰ ، قریب با قراردادی چهار ساله به ارزش ۲۲ میلیون ریال سعودی، به تیم النصر پیوست.
تایرا نو شیگه هیرا ; – ) یکی از پسران رهبر خاندان تایرا، تایرا نو کیوموری در دوره هی آن اهل ژاپن بود. وی برادر کوچکتر تایرا نو مونه موری بود.
میناموتو نو یوشی ناکا ، کیسو یوشی ناکا ، آساهی شوگون ؛ – ) سامورایی از خاندان کیسو یک شاخه از خاندان میناموتو در دوره هی آن اهل ژاپن بود. پسر میناموتو نو یوشی کاتا (源義賢) بود. نام همسر او توموئه گوزن بود. با استقرار دولت سامورایی در پایان قرن دوازدهم، عنوان سی تایشوگون احیا شد و اهمیت سیاسی جدیدی به خود گرفت. ابتدا در سال ۱۱۸۴ (سال اول گنریاکو)، میناموتو (کیسو) یوشیناکا، که خاندان تایرا را شکست داد و وارد کیوتو شد، به عنوان «سی ای تای شوگون» منصوب شد. با این حال، این عنوان «سی ای تای شوگون» دیگر به فتح ایزو مرتبط نبود و یوشیناکا آن را به عنوان یک عنوان رسمی مناسب برای رئیس یک خاندان نظامی می خواست تا هژمونی خود را ایجاد کند. میناموتو نو یوریتومو نیز آرزو داشت که به این سمت منصوب شود، اما با مخالفت امپراتور گو شیراکاوا مواجه شد و این امر تنها در سال ۱۱۹۲ (سال سوم کنکیو) پس از مرگ امپراتور صومعه دار به دست آمد. نبرد یوشیناکا و نو کوره موری. میناموتو نو یوشیناکا (۱۱۵۴–۱۱۸۴ م) پسرعموی میناموتو نو یوریتومو بود. او پس از کشته شدن پدرش از دو سالگی به دست یکی از بستگانشان در استان ناگانو پرورش یافته بود. یوشیناکا پس ا
ز فراخوان شاهزاده موچی هیتو در سال ۱۱۸۰ با سپاهی که فراهم کرد توانست مناطقی از استان نیگاتای کنونی را تحت سلطه خود درآورد. در سال ۱۱۸۱ قحطی بزرگی اتفاق افتاد و بسیاری از مردم در کیوتو از گرسنگی مردند. همچنین از تعداد سربازان که بیشترشان کشاورز بودند کاسته شد و برای مدتی جنگ بزرگی درنگرفت؛ بنابراین برای مدتی یوشیناکا در شمال و یوریتومو در شرق و خاندان تایرا در پایتخت آن دوران، کیوتو، بدون درگیری بزرگی در دشمنی به سر بردند. در سال ۱۱۸۳ نوه کیوموری با نام تایرا نو کوره موری درصدد پس گرفتن زمین هایی برآمد که به دست یوشیناکا تصرف شده بود. او با سپاهش عازم شمال ژاپن شد و در ۱۱ مه در تنگه ای به نام «کوریکارا» با یوشیناکا درگیر شد. شمار سپاهیان یوشیناکا بسیار کمتر بود اما توانست حملات غافلگیرانه متعددی به مواضع خاندان تایرا انجام دهد. بنابر فرضیه ای، آنها صدها گاو را در داخل کوه جمع کرده و به شاخ آنها مشعل وصل کردند و یکباره از بلندی گاوها را به سمت سپاه دشمن رم دادند. خاندان تایرا که از دیدن چنین صحنه ای دچار وحشت شده بودند، همراه با اسب ها به ته دره پرت شدند. هرچند گمان می رود این داستان تخیلی باشد که از واقعه ای د
ر کشور چین برگرفته شده است. این پیروزی راه ورود سپاه یوشیناکا به پایتخت را باز کرد. در ژوئن ۱۱۸۳ سپاه یوشیناکا در نبرد شینوهارا نیز به پیروزی رسیدند و سپاه خاندان تایرا در حال فرار را تعقیب کردند و در نهایت به نزدیکی پایتخت رسیدند. خاندان تایرا که سقوط پایتخت را نزدیک می دیدند سه روز قبل از ورود سپاه یوشیناکا، در ۲۵ ژوئیه امپراتور آنتوکو (نوه کیوموری) و سه نشانه امپراتوری یا سه گنجینه مقدس ژاپن را همراه خود کردند و از پایتخت به سمت غرب ژاپن که طرفداران خاندان تایرا در آن بسیار بودند، گریختند. همچنین امپراتور بازنشسته گو شیراکاوا نیز یک روز قبل از آن به قصد پیوستن به سپاه یوشیناکا از پایتخت به طرف کوه هیئی گریخته بود. دو ماه پس از ورود سپاه یوشیناکا به کیوتو از آنجا که وجود یک امپراتور در پایتخت ضروری بود، امپراتور گو شیراکاوا نوهٔ سه ساله اش امپراتور گو-توبا را بر تخت پادشاهی ژاپن نشاند. بدین ترتیب به طرز بی سابقه ای برای نخستین بار در تاریخ ژاپن تا سال ۱۱۸۵، همزمان در این کشور دو امپراتور رسمی وجود داشت. پایتخت تحت تصرف یوشیناکا. اندکی پس از گریز خاندان تایرا از پایتخت، سپاه یوشیناکا وارد کیوتو شد. از آنجا ک
ه سربازان یوشیناکا رفتار خشونت آمیزی با مردم داشتند، یوشیناکا نزد مردم اعتبار و شهرت خوبی نداشت. امپراتور شیراکاوا که در پایتخت باقی مانده بود تصمیم گرفت برای تأمین امنیت، یوشیناکا را به بهانه ای از پایتخت دور کند؛ بنابراین، به وی دستور داد که خاندان تایرا را در غرب ژاپن براندازد. در ضمن امپراتور شیراکاوا حکمرانی یوریتومو در شرق ژاپن را پذیرفت. یوشیناکا که به قصد امپراتور پی برده بود اندکی پس از آغاز سال ۱۱۸۴ به محل سکونت امپراتور شیراکاوا حمله کرد و آن را آتش زد و وی را در یکی از خانه های فرعی خاندان امپراتور محبوس کرد. یوشیناکا که با این اقدام توانسته بود حکومت را در دست بگیرد، نایب السلطنه و وزیر داخلی را برکنار کرد و به جای آنان اشخاصی را که موافق میلش بودند، جایگزین کرد. شکست یوشیناکا. یوریتومو که در کاماکورا بود با شنیدن اخبار پایتخت دو برادر کوچکترش میناموتو نو یوشی تسونه و میناموتو نو نوری یوری را فرمانده سپاه قرار داد و سپاهی را از کاماکورا برای برانداختن پسرعمویش یوشیناکا به سمت پایتخت روانه کرد. یوشیناکا سپاهی را برای مقابله فرستاد. در ۲۰ ژانویه ۱۱۸۴ سپاه یوشیناکا از سپاه یوشی تسونه در نبرد اوجی (۱
۱۸۴) شکست خورد. یوشیناکا از پایتخت فرار کرد و در ۲۱ فوریه همان سال در نبرد آوازو کشته شد. کشته شدن وی شش ماه بعد از ورود وی به پایتخت بود. انتصاب به شوگونی. عنوان قدیمی رها شده «سی ای تای شوگون» در پایان دوره هی آن، در طول جنگ گنپی احیا شد. میناموتو نو یوشی ناکا، که خاندان تایرا را شکست داد و وارد کیوتو شد، در نهایت به دولت امپراتور گو شیراکاوا به حالت تعلیق درآمد و او خود را در سال جدید ۱۱۸۴، درست قبل از نبرد سرنوشت ساز با ارتش غربی به رهبری میناموتو نو یوشیتسونه و میناموتو نو یوریتومو به این سمت منصوب کرد. البته شوگون شدن به هدف فتح ایزو نبود، بلکه برای رقابت با قدرت میناموتو نو یوریتومو بود که در استان های شرقی مستقر بود. از این نظر، شخصیت و موقعیت او شبیه به فوجیوارا نو تادابومی شناخته شد که قبلاً در سال ۹۴۰ برای سرکوب شورش تایرا نو ماساکادو به سمت شوگون منصوب شده بود. در واقع در پانزدهمین روز سال نو در دفتر خاطرات کانزانه کوجو، گیوکیو، شایعه ای وجود دارد که یوشیناکا به عنوان سیتو شوگون (شوگون بزرگ شرق) منصوب شده است. همان طور که از چنین شایعاتی و سردرگمی در مورد سمت انتصابی فوجیوارا نو تادابومی پیداست، س
ابقه هر دو سمت مربوط به گذشته های دور است و ایزو مدت بود که به تصرف دولت مرکزی ژاپن درآمده بود و اکنون هر دو سمت «سیتو شوگون» Seito Shogun و «سی ای شوگون» Seii Shogun هر دو به عنوان شغلی برای تسخیر امیشی 「東夷」 "Toi" شناخته می شود، و به نظر می رسد که هیچ تلاش آگاهانه ای برای ایجاد تمایز دقیق بر اساس تفاوت در مناطق هدف وجود نداشته است. خواه سیتو بود یا سی ای تای شوگون، یوشیناکا موقعیت یک شوگون بزرگ را تداعی می کرد که مستقیماً بخشی از اختیارات امپراتوری به او اعطا شد و مستقیماً بدون عبور از دایجوکان، از طریق عمل نمادین شمشیر به امپراتور متصل بود. یوریتومو، که یوشیناکا را شکست داد، بلافاصله می خواست جایگاه خود را مستحکم کند. او ناگهان اهمیت سیاسی موقعیت سی تای شوگون را افزایش داد و شخصیت آن را به عنوان یک اداره دولتی که نماد تسلط نظامی بر شرق بود، تقویت کرد. با این حال، امپراتور گو شیراکاوا، امپراتور صومعه دار، خواسته های یوریتومو را سرکوب کرد و یوریتومو در ژوئیه ۱۱۹۲، پس از مرگ امپراتور، در واقع به سمت شوگون منصوب شد.
شاهزاده موچی هیتو، موچی هیتو-اُو ; – ) سومین پسر امپراتور گو شیراکاوا بود مادر وی فوجیوارا نو شیگه کو نام داشت. وی به علت نقشی که شروع جنگ گنپی ایفا کرد شهرت دارد. موچی هیتو با اعتقاد به اینکه تایرا نو کیوموری باعث رنج وی شده است، از خاندان میناموتو در جنگ با خاندان تایرا حمایت کرد. در همان زمان، میناموتو نو یوریماسا رهبر خاندان خاندان میناموتو، رهبری را در حمایت از موچی هیتو برای قرار گرفتن در تخت پادشاهی ژاپن در دست گرفت. در ماه مه ۱۱۸۰، یوریماسا به سایر رهبران میناموتو و معابدها، (معبد انریاکو، معبد اونجو و دیگر معابد) پیغام فرستاد و به نام شاهزاده موچی هیتو جهت مجازات تایرا نو کیوموری؛ درخواست کمک کرد. پس از آگاه شدن کیوموری از این جریان وی مردان خود را به تعقیب شاهزاده موچی هیتو فرستاد و شاهزاده تا معبد اونجو در پای کوه هیئی عقب نشینی کرد، اما متوجه شد که سوهیهای معبد اونجو به دلایل مختلف سیاسی، نمی توانند بر حمایت صومعه های دیگر تکیه کنند؛ بنابراین، او یک بار دیگر، همراه با یک نیروی کوچکی از خاندان میناموتو، از میان رود یودو رد شد و به سالن ققنوس معبد بیودواین وارد شد. نیروهای خاندان تایرا به آنان رسیدن
د و در طی نبردی به نام نبرد اوجی (۱۱۸۰) طرفین وارد جنگ شدند. پل بر روی رودخانه محل نبرد بود و در نهایت جنگجویان خاندان میناموتو مجدداً به سالن ققنوس معبد بازگشتند، در این مکان بود که میناموتو نو یوریماسا (مرگ ۲۰ ژوئن ۱۱۸۰)، پس از شکست هاراکیری کرد. شاهزاده موچی هیتو فرار کرد، اما در راه دستگیر شد و به زودی پس از آن کشته شد.
میکروست آر Microsat-R یک ماهواره دیدبانی زمین است که توسط سازمان تحقیق و توسعه دفاعی هند (DRDO) ساخته شده و توسط سازمان تحقیقات فضایی هند در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۹ راه اندازی شده است. میکروست آر در درجهٔ اول یک ماهوارهٔ اختصاصی نظامی برای «مجتمع واحد فضایی» نیروی های ارتش هند است. راه اندازی. میکروست آر، همراه با کلام ست وی۲ به عنوان یک کوله بار خرد، در تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۱۹ در ساعت ۲۳:۳۷ راه اندازی شد. این پرتاب انجام چهل و ششمین مأموریت وسیله پرتاب ماهواره قطبی PSLV را نشان می دهد. پس از ۱۳ دقیقه ۲۶ ثانیه در پرواز، میکروست آر در ارتفاع ۲۷۷٫۲ کیلومتری از سطح زمین قرار گرفت. این نخستین پرواز یکی از مدل های جدیدی از وسیله پرتاب ماهوارهٔ قطبی به نام (PSLV-DL) با دو پیشران با قابلیت نصب کمربندی؛ هر یک دارای ۱۲٫۲ تن سوخت جامد بود. همچنین، این اولین بار بود که مرحلهٔ چهارم وسیلهٔ پرتاب ماهوارهٔ قطبی به عنوان یک سکوی مداری برای پرتاب آزمابشی میکروگرانشی استفاده شد.
ادبیات یونان که ریشه در دوران باستان دارد، تقریباً از سال ۸۰۰ پیش از میلاد آغاز شد و تا امروز ادامه دارد. ادبیات باستانی یونان شامل اولین آثار مکتوب باقی مانده تا حوالی قرن ۵ میلادی است که به زبان یونانی باستان نوشته شده است. این عصر به دوره های زمانی پیشاباستانی، باستانی، هلنیسم و دوران رومیان تقسیم می شود. در دوره پیشاباستانی آثار ادبی عمدتاً پیرامون افسانه ها شکل می گرفت. مانند آثار هومر، که ایلیاد و اودیسه هستند. در دوران باستان شاهد ظهور اولین درام ها و تاریخ نویسی ها هستیم. که آثار سه فیلسوف شهیر یونانی سقراط، افلاطون و ارسطو در این عصر به وجود آمدند. در دوران هلنیسم و با گسترش سرزمین های یونانی، شعر با آثاری از تئوکریتوس و کالیماخوس به اوج رسید. بعد از تصرف سرزمین های یونانی توسط رومیان آثار زیادی در زمینه های گوناگون از جمله تاریخ و علم نگاشته شد. ادبیات بیزانسی مربوط به امپراتوری روم شرقی بود که در آن آثاری به زبان یونانی باستان، میانه و همچنین آثاری از اوایل ادبیات مدرن یونان در طی آن نگاشته شد. در این زمان نگارش رویدادنامه ها و دانشنامه ها به غایت شکوفا شد. با شروع عصر رنسانس و پس از سقوط امپراتوری
روم شرقی ادبیات مدرن یونان به وجود آمد.
شورش شاهزاده موچی هیتو، نخستین نبرد اوجی، لشکرکشی موچی هیتو اولین نبرد از سری نبردهای وابسته به جنگ گنپی بود. امپراتور تاکاکورا (۱۱۶۱–۱۱۸۱)، هشتادمین امپراتور ژاپن بود. مادر وی تایرا نو شیگه کو خواهر زنِ تایرا نو کیوموری و همسر وی نیز دختر کیوموری، بنام تایرا نو توکوکو بود. وی به زودی پس از تولد پسرش، تحت فشار قرار گرفت تا از سلطنت کناره گیری کند. پس از کناره گیری وی در سال ۱۱۸۰، کیوموری نوه دو سالهٔ خود امپراتور آنتوکو را در تخت سلطنت قرار داد. پس از به امپراتوری نشاندن شدن نوه کیوموری شاهزاده موچی هیتو پسر امپراتور گو شیراکاوا احساس کرد که از جایگاه قانونی خود در تخت سلطنت محروم شده است. وی قصد داشت با کمک میناموتو نو یوریماسا به مبارزه مسلحانه علیه خاندان تایرا دست بزند. در ماه مه ۱۱۸۰، یوریماسا به سایر رهبران میناموتو و معابدها، (معبد انریاکو، معبد اونجو و دیگر معابد) پیغام فرستاد و به نام شاهزاده موچی هیتو جهت مجازات تایرا نو کیوموری؛ درخواست کمک کرد. تایرا نو کیوموری قبل از شروع حمله از این جریان مطلع شد. از آنجائیکه در کیوتو معابدی بسیاری وجود داشتند که در اثر فراخوان شاهزاده موچی هیتو ممکن بود به وی ب
پیوندند، در ژوئن ۱۱۸۰، کیوموری پایتخت را از کیوتو به فوکوهارا-کیو (شهر کوبه امروزی) انتقال داد. کیوموری به دنبال زندانی کردن شاهزاده موچی هیتو بود و سربازان خود را جهت دستگیری و تعقیب شاهزاده موچی هیتو فرستاد. شاهزاده تا معبد اونجو در پای کوه هیئی عقب نشینی کرد، اما متوجه شد که سوهیهای معبد اونجو نمی توانند امنیت وی را تأمین کنند؛ بنابراین، وی یک بار دیگر، همراه با یک نیروی کوچکی از خاندان میناموتو، از میان رود یودو رد شد و به سالن ققنوس معبد بیودواین وارد شد. نیروهای خاندان تایرا به آنان رسیدند و در طی نبردی طرفین وارد جنگ شدند. پل بر روی رودخانه محل نبرد بود و در نهایت جنگجویان خاندان میناموتو مجدداً به سالن ققنوس معبد بازگشتند، در این مکان بود که میناموتو نو یوریماسا (مرگ ۲۰ ژوئن ۱۱۸۰)، پس از شکست هاراکیری کرد. شاهزاده موچی هیتو فرار کرد، اما در راه دستگیر شد و به زودی پس از آن کشته شد. واکنش تایرا نو کیوموری موجب عمیق تر شدن نفرت خاندان میناموتو از خاندان تایرا شد. همچنین مخالفان خاندان تایرا که به علت وصلت خاندان تایرا با خاندان سلطنتی از مبارزه و برخورد با نفوذ این خاندان خودداری می کردند پس از مرگ شاهز
اده موچی هیتو که از خاندان سلطنتی بود، بهانه ای را برای آغاز مقابله و جنگ پیدا کردند.
میناموتو نو یوریماسا ; – ) شاعر، و نویسنده اهل ژاپن بود. وی در دوره ای طولانی به هشت امپراتور مختلف ژاپن خدمت کرده بود و دارای پست هایی مانند «هیگو نو کامی» (رئیس زرادخانه) بود. وی همچنین یک جنگجو بود که در ابتدای جنگ گنپی ارتش خاندان میناموتو را رهبری می کرد. در درگیری های میان خاندان های میناموتو و خاندان تایرا که برای چندین دهه به طول انجامید، یوریماسا ابتدا سعی داشت که جانبداری دور بماند و جانب هیچ کدام از دو طرف درگیری را نگیرد. اما وی در سال ۱۱۵۶ در شورش هوگن به نفع خاندان تایرا شرکت کرد و حتی برای مدتی نیز با تایرا نو کیوموری دوست بود. در طول شورش هیجی در سال ۱۱۶۰، وی به اندازه ای به نفع خاندان تایرا وارد عمل شد که اجازه داد آنها خاندان میناموتو را به مرز نابودی برسانند. با این حال، در سال ۱۱۷۹ زمانی که وی رسماً از خدمت نظامی در ارتش تایرا نو کیوموری بازنشسته شد، ذهنیت یوریماسا در مورد مخالفت با خاندان خود تغییر کرد. وی تبدیل به یک راهب بودایی شد. در ماه مه ۱۱۸۰، وی به دیگر رهبران خاندان میناموتو، و معابد و صومعه هایی پیغام فرستاد و از آنان درخواست که کیوموری را مجازات کنند. جنگ گنپی در سال ۱۱۸۰ با شور
ش شاهزاده موچی هیتو شروع شد. یوریماسا رهبری نیروهای میناموتو را برعهده گرفت و با راهبان جنگجوی معبد اونجو از بیودو-این دفاع می کرد. علی رغم اینکه راهبان پل های منجر به معبد را خراب کردند، خاندان تایرا موفق شد دفاع آنان را از بین ببرد و معبد را تصرف کند. یوریماسا پس از این شکست، در داخل معبد بیودو-این دست به خودکشی زد. خودکشی وی ممکن است اولین نمونه ثبت شده خودکشی یک سامورایی به میل خود به روش هاراکیری پس از شکست باشد، اگر چه میناموتو نو تامه تومو، رهبر خاندان میناموتو که در سال ۱۱۷۰، ده سال پیش از یوریماسا خودکشی اجباری کرد، ممکن است نخستین نمونه شمرده شود. سر ارشد میناموتو نو یوریکانه و نوه او میناموتو نو یوریموچی بود.
شورش هیجی یک جنگ داخلی کوتاه بین رقیبان امپراتور گو شیراکاوا در رابطه با مبارزه برای حل اختلاف در مورد قدرت سیاسی در ژاپن در سال ۱۱۶۰ بود. در طی شورش هوگن، کسی که بیش از همه در پیروزی امپراتور گو شیراکاوا نقش داشت میناموتو نو یوشیتومو از خاندان میناموتو بود. در پایان این شورش پدر وی میناموتو نو تامه یوشی که از جناح مخالف امپراتور گو شیراکاوا حمایت می کرد، گردن زده شد و برادر کوچکتر وی میناموتو نو تامه تومو نیز تبعید شد. اما با وجود رشادت و ایثاری که یوشیموتو در به قدرت رساندن امپراتور به خرج داده بود، پاداشی که در پایان به وی داده شد در مقایسه با پاداشی که به تایرا نو کیوموری داده شد، کمتر بود. همچنین تایرا نو کیوموری توانسته بود با شینزی مشاور مورد اعتماد امپراتور دوست و متحد شود و مدارج ترقی را به سرعت طی کند. در سال ۱۱۵۸ امپراتور گو شیراکاوا خود را بازنشسته کرد و از طریق حکومت پس از کناره گیری (اینسی) امور کشور را اداره می کرد. در این زمان مبارزه بر سر قدرت مابین مشاور ارشد وی شینزی (نام دیگر، فوجیوارا نو میچی نوری) و فوجیوارا نو نوبویوری اختلاف و درگیری رخ داد. پس از آن تایرا نو کیوموری به طرفداری از شینز
ی و میناموتو نو یوشیتومو به طرفداری از فوجیوارا نو نوبویوری پرداختند. در اواخر سال ۱۱۵۹ در هنگامی که کیوموری خارج از کیوتو بود میناموتو نو یوشیتومو و فوجیوارا نو نوبویوری به محل اقامت امپراتور قبلی، گو شیراکاوا حمله کردند و محل اقامت وی را آتش زدند. سپس وی را همراه با پسرش امپراتور نیجو در داخل کاخ امپراتوری محبوس کردند. شینزی توانست فرار کند اما چند روز بعد تعقیب کنندگانش به وی رسیدند و وی قبل از دستگیری خودکشی کرد. کیوموری پس از آگاهی از این شورش به سرعت به کیوتو بازگشت و توانست با نقشه ای امپراتور و پسرش را از اسارت آزاد کند. سپس خواست تا با سپاه ۳۰۰۰ نفری خود به کاخ امپراتوری که فوجیوارا نو نوبویوری در آن بود حمله کند. قبل از رسیدن به کاخ سپاه ۲۰۰۰ نفری خاندان میناموتو در مقابل وی قرار گرفت. جنگ مابین دو سپاه در روکوجوگاوارا در کنار رود کامو انجام گرفت. سپاه خاندان میناموتو پس از نبردی شدید شکست سختی خورد. رهبر خاندان میناموتو نو یوشیتومو پس از شکست به سمت شمال ژاپن که خاندانش در آن قدرت زیادی داشت حرکت کرد. در طی راه در ولایت اُواری کشته شد. پسر ارشدش میناموتو نو یوشی هیرا گردن زده شد. پسر سوم وی میناموت
و نو یوریتومو (بعدها نخستین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا) نیز دستگیر شد اما با وساطت و اصرار نامادری کیوموری بخشیده شد و به ولایت ایزو تبعید شد. وضعیت زمانه. از اوایل قرن هشتم میلادی در ژاپن قانون خدمت نظامی وضع شد. به سربازان وظیفهٔ آموزش نظامی داده می شد و سپس کنترل امنیت مناطق برعهدهٔ این سربازان قرار می گرفت. از قرن دهم میلادی خاندان های کشاورزی که در مناطق مختلف ژاپن از نظر مالی قدرت داشتند، برای حفظ امنیت قلمروی خویش گروهی از سربازان ماهر به تیراندازی با کمان و اسب سواری را تشکیل دادند. این سربازان که در خدمت ارباب خود بودند، سامورایی خوانده می شدند. هر دو خاندان تایرا و خاندان میناموتو بعد از جدا شدن از دربار برای تأمین مخارج خود به مشاغل نظامی روی آوردند و رهبر گروه های سامورایی شدند. منطقهٔ نفوذ خاندان تایرا بیشتر در غرب ژاپن و خاندان میناموتو در شرق بود. در اواخر قرن دهم دو شورش توسط تایرا نو ماساکادو و فوجیوارا نو سومیتومو علیه فرمانداران دولت مرکزی انجام شد. هر دو شورش سرکوب شد اما پس از آن قدرت سامورایی ها مورد توجه دربار ژاپن و اشراف قرار گرفت. به وجود آمدن نظام «حکومت پس از کناره گیری». در او
ایل دورهٔ هی آن (که از ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی تداوم داشت) امپراتور ژاپن به عنوان فرماندار قدرت را در دست داشت. در اواسط این دوره خاندان فوجیوارا در ژاپن قدرت گرفتند. افراد این خاندان هنگامی که امپراتور کودک بود، به عنوان سشو (نایب السلطنه) و هنگامی که امپراتور بالغ می شد به عنوان کانپاکو (مشاور ارشد) سیاست را اداره می کردند و بدین ترتیب قدرت اصلی سیاسی را از امپراتور می ربودند. نحوه نفوذ خاندان فوجیوارا بر امپراتور بدین شکل بود که ترتیب ازدواج دختری از این خاندان با امپراتور داده می شد و فرزند حاصل این ازدواج، امپراتور بعدی بود. پدربزرگ مادریِ این فرزند، در مقام سشو یا کانپاکو قرار می گرفت و امور کشور عملاً در اختیار وی بود. خاندان فوجیوارا به مرور زمان توانسته بود به واسطهٔ معافیت از مالیات به ثروت عظیمی دست پیدا کند و به صورت رقیب قدرتمندی در برابر خاندان امپراتوری درآید. در دورهٔ هی آن همسر امپراتور انحصاراً از خاندان فوجیوارا انتخاب می شد. هفتادمین امپراتور ژاپن، امپراتور گو-ریزی (۱۰۲۳–۱۰۶۸ م) فرزندی از خود برجا نگذاشت و برادر وی، امپراتور گو-سانجو (۱۰۳۲–۱۰۷۳ م)، که همسرش شاهدخت تیشی نام داشت و از دودمان امپر
اتوری ژاپن بود، جانشین وی شد. فرزند آنان امپراتور شیراکاوا (۱۰۵۲–۱۱۲۹ م) نام داشت و پس از ۱۷۶ سال، اولین امپراتوری بود که پدربزرگش سشو (نایب السلطنه) و از خاندان فوجیوارا نبود. امپراتور شیراکاوا برای کاستن از نفوذ خاندان فوجیوارا دست به تغییرات سیاسی زد و شکل خاصی از حکومت را طرح ریزی کرد که «حکومت پس از کناره گیری» یا اینسی نامیده می شود. در این نظام دوگانهٔ حکومتی، امپراتور موقعی که خاندان سلطنتی صلاح می دانست از سلطنت کناره گیری می کرد و به دور از نفوذ خاندان فوجیوارا، قدرت را در منصب «امپراتوری اینسی ارشد» در اختیار می گرفت. طبق این نظام، امپراتورهای بازنشسته که مافوق امپراتوران وقت بودند در معابد زندگی می کردند و همچنان به کار خود ادامه می دادند تا از نفوذ خاندان فوجیوارا و طبقه جنگجوی سامورایی در امور کشور جلوگیری کنند. همزمان، کسی که عنوان رسمی امپراتور را داشت و جانشین انتخابی امپراتور سابق بود، تمام نقش های تشریفاتی و وظایف رسمی سلطنت را برعهده داشت. در نظام اینسی، پدرِ امپراتور جُوکُو خوانده می شد و پدربزرگ وی که یک روحانی بودایی می شد، دایجوهو خوانده می شد و قدرت اصلی سلطنتی در دست پدر و پدربزرگ یک
امپراتور بود. عنوان جُوکُو و عنوان مرتبطِ دایجوهو (امپراتورهای روحانی بودایی)، قبل و بعد از دوره هی آن هم وجود داشتند، اما استفاده از این عنوان در اشاره به یک نظام حکومتی معمولاً اشاره به روشی دارد که توسط امپراتور شیراکاوا در سال ۱۰۸۶ ایجاد و پس از آن توسط جانشینان وی در اواخر دورهٔ هی آن تا هنگام ظهور شوگونسالاری کاماکورا در سال ۱۱۹۲ اعمال شد. پیشینهٔ خاندان تایرا. از آنجاییکه تعداد فرزندان و نوادگان امپراتور کانمو (دوران سلطنت ۷۸۱–۷۷۳ میلادی) پنجاهمین امپراتور ژاپن، بسیار زیاد بود، و خرج و مخارج دربار بسیار سنگین شده بود، امپراتور با هدف کاستن از هزینه های خاندان سلطنتی، با اهدای نام خانوادگی «تایرا» به سومین پسرش کازوراواراشینو (۷۸۶–۸۵۳ م)، وی را از خاندان سلطنتی جدا کرد. بدین ترتیب خاندان تایرا به وجود آمد و پسر وی سرخاندان یکی از چهار شاخه خاندان تایرا بنام «کانموتایرا» شد. پس از امپراتور کانمو (سلطنت ۷۸۱–۸۰۶ م)، امپراتور نینمیو (سلطنت ۸۳۳–۸۵۰ م)، امپراتور مونتوکو (سلطنت ۸۵۰–۸۵۸ م) و امپراتور کوکو (سلطنت ۸۸۴–۸۸۷ م) نیز نام خانوادگی تایرا را به نوه های خویش اهدا کردند و سه شاخهٔ دیگر این خاندان را به وج
ود آوردند. تایرا نو کیوموری (۱۱۱۸–۱۱۸۱ م) در اواخر دورهٔ هی آن به عنوان معروف ترین و پرقدرت ترین عضو خاندان تایرا شناخته می شد. نام مادر تایرا نو کیوموری در منابع همزمان وی ذکر نشده است و تنها ذکر شده که وی یکی از خدمهٔ دربار بوده است. اما در "داستان ظهور و سقوط خاندان های میناموتو و تایرا" که پس از مرگ وی و در قرن دوازدهم نوشته شده، آمده است که مادرش گیئون نو نیوگو نام داشته و معشوقهٔ مورد علاقهٔ امپراتور شیراکاوا بوده است. همچنین ذکر شده که مادر کیوموری پس از باردار شدن از امپراتور شیراکاوا به همسری تایرا نو تاداموری (۱۰۹۶–۱۱۵۳ م) درآمده است. سند دیگر نیز وجود دارد که در آن خواهر کوچکترِ معشوقهٔ امپراتور شیراکاوا که او نیز از خدمه دربار بوده، به عنوان مادر ذکر شده است. این سند شجره نامه ای است که در دوره میجی در قرن نوزدهم، از معبدی قدیمی در استان شیگا کشف شده و سال ۱۲۳۵ میلادی را به عنوان تاریخ نگارش در خود دارد. امپراتور شیراکاوا پس از مرگ همسر بسیار محبوبش، فوجیوارا نو کنشی از سن ۳۲ سالگی تا آخر عمر خود به مدت ۴۵ سال همسر رسمی دیگری نداشت و با بسیاری از زنان دربار در ارتباط بود. به همین علت از همان دوران
شایعه ای بین مردم مبنی بر اینکه تایرا نو کیوموری و نوهٔ پسر وی، امپراتور سوتوکو در اصل فرزندان نامشروع امپراتور شیراکاوا هستند رواج داشت. همچنین این شایعه از زمان حیات وی وجود داشت که حمایت های معشوقهٔ امپراتور شیراکاوا موجب پیشرفت زودهنگام و غیرعادی وی شده است. تایرا نو کیوموری در دههٔ ۱۱۶۰ به سرعت قدرت را به دست گرفت و دربار امپراتوری ژاپن را تحت سلطه قرار داد. او از موضع خود برای نصب اعضای خانواده اش در موقعیت های عالی دربار و ازدواج آنان در خاندان امپراتور استفاده کرد. اقدامات وی به طرق مختلف و چندین بار مورد مخالفت امپراتور گو شیراکاوا و خاندان فوجیوارا قرار گرفت. پیشینهٔ خاندان میناموتو. خاندان میناموتو یا گِنجی، یکی از نام های خانوادگی بود که امپراتور ژاپن به اعضای خانوادهٔ سلطنتی اعطا می کرد. اعضای این خاندان کسانی بودند که از خاندان سلطنتی جدا شده و به طبقهٔ اشراف شینسکی کوکا (تنزل مقام) می یافتند. اولین امپراتور که نام خانوادگی میناموتو را اعطا کرد، امپراتور ساگا (۸۴۲–۷۸۶) پنجاه و دومین امپراتور ژاپن بود. میناموتو نو ماکوتو (۸۱۰–۸۶۸) هفتمین پسرِ امپراتور ساگا، نخستین فردی بود که نام خانوادگی مینامو