Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های مختلف لحیم را می توان در مقیاس میکرو به تفاوت در ترکیب و در نتیجه ساختار نسبت داد. تفاوت ترکیبی منجر به تغییرات در فاز(ها)، اندازه دانه، و میانفلزی می شود. این قابلیت روی مکانیزم های تغییر شکل مانند حرکت نابجایی، نفوذ و لغزش مرز دانه ها تأثیر گذار خواهد بود. در طی سیکل های حرارتی، ریزساختار لحیم (دانه ها / فازها) در اثر اتلاف انرژی از مفصل، درشت می شوند. این اتفاق در نهایت منجربه ایجاد ترک و انتشار آن می شود که می تواند به عنوان آسیب فرسودگی انباشته شده شناخته شود. رفتار توده ای حاصل از لحیم به عنوان ویسکوپلاستیک (به عنوان مثال دگردیسی ناکشسانی وابسته به نرخ)، با حساسیت به دمای بالا توصیف می شود. بیشتر لحیم ها در طول عمر عملیاتی خود در معرض دما در نزدیکی دمای ذوب (دمای همولوگ زیاد) قرار دارند که این باعث می شود آنها نسبت به خزش قابل توجهی حساس شوند. چندین مدل سازنده برای ضبط ویژگی های خزش لحیم سرب و سرب ایجاد شده است؛ که رفتار خزش را می توان در سه مرحله توصیف کرد: خزش اولیه، ثانویه و سوم. هنگام مدل کردن لحیم، خزش ثانویه که به آن حالت خزش پایدار (سرعت کرنش ثابت) نیز گفته می شود، اغلب منطقه مورد علاقه برای
توصیف رفتار لحیم در الکترونیک است. بعضی از مدل ها خزش اولیه را نیز در بر می گیرند. دو مورد از محبوب ترین این مدل ها، سینوس هایپربولیک هستند که توسط گاروفالو و آناند برای توصیف خزش در حالت پایدار لحیم ایجاد شده اند. این پارامترهای مدل اغلب به عنوان ورودی در شبیه سازی آنالیز اجزا محدود قرار داده می شوند تا به درستی رفتار لحیم نسبت به بارگذاری را مشخص کنند. مدل های فرسودگی. این مدل ها از یک پارامتر فیزیکی که یک اندازه گیری مهم در فرایند مکانیزم آسیب است (یعنی دامنه کرنش غیر الکتریکی یا چگالی انرژی کرنش پراکنده)، یک روش مبتنی بر فیزیک از شکست با استفاده از یک پارامتر فیزیکی از شکست استفاده می کنند. رابطه بین این پارامتر فیزیکی و سیکل ها با شکست به طور معمول یک قانون قدرت یا رابطه قانون اصلاح شده قدرت با ثابت های مدل وابسته به مواد را در بر می گیرد. این ثابت های مدل از آزمایش های تجربی و شبیه سازی برای آلیاژهای مختلف لحیم بدست می آیند. برای حالت های بارگذاری پیچیده، قانون محاسبه آسیب خطی ماینر برای محاسبه آسیب انباشته شده استفاده می شود. مدل کافین-مانسون. کافین-مانسون تعمیم یافته محدوده کرنش الاستیک و پلاستیک را ب
ا درج معادله باسکین در نظر می گیرد: formula_1 در اینجا "Δε" /۲ نشان دهنده محدوده کرنش سیکلی الاستیک - پلاستیک، "E" نشان دهنده مدول الاستیک، "m σ" نشان دهنده تنش میانگین و "NF" نشان دهنده تعداد سیکل های منجر به شکست است. متغیرهای باقیمانده، یعنی "σ f"، "ε ' f"، "b" و "c" ضرایب فرسودگی و ثابت های مدل کردن مواد هستند. مدل کافین-مانسون تعمیم یافته اثرات فرسودگی چرخه بالا (HCF) را در درجه اول به دلیل تغییر شکل الاستیک و فرسودگی سیکل پایین (LCF) در درجه اول به دلیل تغییر شکل پلاستیک می دهد. مدل انگلمایر. در دهه ۱۹۸۰، انگلمایر مدلی را ارائه داد، در رابطه با کار Wild, که برخی از محدودیت های مدل کافین-مانسون تعمیم یافته مانند اثرات فرکانس و دما را مرتفع می شاخت. الگوی او یک قانون قدرت مشابه دارد: formula_2 formula_3 انگلمایر کرنش کل برشی (Δγ) را به تعداد سیکل های منجر به شکست "(N F)." "ε،" "C" و "F" که ثابت های مدل هستند و در آن "c" یک تابع از میانگین درجه حرارت در طول سیکل های حرارتی "(T s)" و فرکانس سیکل های حرارتی "(f)" است نسبت می دهد. formula_4 Δγ می تواند به عنوان تابعی از فاصله از نقطه خنثی "(LD)" ارتفاع فصل مش
ترک لحیم "(h sا)،" ضریب انبساط حرارتی "(Δ" α) و تغییر دمای (Δ "T)" محاسبه می شود. در این حالت "C" یک ثابت مدل تجربی است. این مدل در ابتدا برای دستگاه های بدون سرب با لحیم قلع-سرب پیشنهاد شده است. این مدل بعد از آن که توسط انگلمایر معرفی شده توسط دیگران اصلاح شده است تا پدیده های دیگری مانند اجزای سرب، زمان ساکن شدن سیکل های حرارتی و لحیم بدون سرب را به خود اختصاص دهد. در حالی که در ابتدا بهبود قابل توجهی نسبت به سایر تکنیک ها برای پیش بینی فرسودگی لحیم، مانند آزمایش و تبدیل شتاب ساده داشت در حال حاضر به طور کلی اذعان شده است که انگگلایر و سایر مدل هایی که بر اساس محدوده کرنش هستند، از صحت کافی برخوردار نیستند. مدل درویو. درویو مدلی ارائه داد که مربوط به مقدار حجم متوسط، وزن، چگالی کار غیرالکتریکی، تعداد سیکل های شروع ترک و میزان انتشار ترک به سیکل های مشخص تا شکست است. formula_5 formula_6 formula_7 در معادله اول "N 0" تعداد سیکل ها برای شروع ترک را نشان می دهد، ∆W چگالی کار غیراستیک را نشان می دهد و "K 1" و "K 2" ثابت های مدل ماده هستند. در معادله دوم، da / DN نشان دهنده نرخ انتشار ترک، ΔW نشان دهنده چگالی کا
ر غیر الاستیک و "K 3" و "K 4" ثابت های مدل ماده هستند. در این حالت سرعت انتشار ترک تقریباً ثابت است. "Nf" نشانگر چرخه های مشخص تا عدم موفقیت و طول مشخصه ترک را نشان می دهد. ثابت های مدل می توانند برای آلیاژهای لحیم مختلف با استفاده از ترکیبی از آزمایش تجربی و شبیه سازی آنالیز اجزای محدود (FEA) مناسب باشد. مدل درویو توسط چندین منبع نسبتاً دقیق گزارش شده است. با این حال، با توجه به تخصص، پیچیدگی و منابع شبیه سازی مورد نیاز، استفاده از آن در وهله اول محدود به تولیدکنندگان قطعات است که بسته بندی قطعات را ارزیابی می کنند. مدل در مورد مدل سازی فرسودگی لحیم در سراسر مونتاژ مدار چاپی (PCB) پذیرفته نشده است و مشخص شده است که در پیش بینی اثرات سطح سیستم (سه محوری) بر فرسودگی لحیم نادرست است. مدل بلاتائو. مدل فرسودگی فصل مشترک لحیم فعلی که توسط اکثر تولیدکننده های تجهیزات اصل الکترونیکی در سراسر جهان ترجیح داده می شود، مدل Blattau است که در نرم افزار Sherlock Automated Analysis Design Design موجود است. مدل بلاتائو تکامل موثرتری از مدل های قبلی دارد که در بالا مورد بحث قرار گرفت. بلاتائو استفاده از انرژی کرنش ارائه شده ت
وسط دراویو را شامل می شود، در حالی که از معادلات بسته استفاده شده بر اساس مکانیک کلاسیک برای محاسبه تنش و کرنش در اتصال لحیم استفاده می کند. نمونه ای از این محاسبات تنش / کرنش برای یک جزء تراشه ساده بدون سرب در معادله زیر نشان داده شده است: formula_8 در اینجا α یک CTE است، T دما، "L D" فاصله تا نقطه خنثی، E مدول الاستیک، A مساحت، h ضخامت، G مدول برشی و ν ضریب پواسون و a سول لبه پیوند مس است. اشتراک ۱ به جز، ۲ و b به تابلو اشاره دارد، و s به مفصل لحیم اشاره دارد. تنش برشی (∆τ) با تقسیم این نیروی محاسبه شده بر روی ناحیه مفصل لحیم مؤثر محاسبه می شود. انرژی کرنش با استفاده از محدوده کرنش برشی و تنش برشی از رابطه زیر محاسبه می شود: formula_9 این تقریباً حلقه هیسترزیس را از نظر شکل تقریباً یکدست می کند. بلاتائو با استفاده از این مقدار انرژی کرنشی در رابطه با مدل های توسعه یافته توسط سید مربوط به انرژی فشار از بین می رود به چرخه به شکست است. سایر مدل های فرسودگی. محدوده کرنش اضافی و مدل های مبتنی بر انرژی کرنش توسط چندین نفر دیگر ارائه شده اند. ارتعاش و فرسودگی مکانیکی سیکلی. در حالی که عنوان فرسودگی لحیم به اندازه
فرسودگی ترمومکانیکی شایع نیست، اما فرسودگی ارتعاشی و فرسودگی مکانیکی سیکلی نیز باعث خرابی لحیم می شود. فرسودگی ارتعاشی معمولاً به عنوان فرسودگی ناشی از چرخه بالا (HCF) در نظر گرفته می شود و صدمات ناشی از تغییر شکل الاستیک و گاهی تغییر شکل پلاستیک است. این به تحریک ورودی برای هر دو ارتعاش هارمونیک و تصادفی بستگی دارد. استینبرگ یک مدل لرزش را برای پیش بینی زمان شکست بر اساس جابجایی صفحه محاسبه ایجاد کرد. این مدل مشخصات لرزش ورودی مانند چگالی طیف قدرت یا تاریخ زمان شتاب، فرکانس طبیعی کارت مدار و قابلیت انتقال را در نظر می گیرد. بلاتائو یک مدل اشتاینبرگ اصلاح شده است که از سویه های سطح تخته به جای جابجایی استفاده می کند و نسبت به انواع بسته بندی حساسیت دارد. علاوه بر این، سیکل های مکانیکی هم دما با دمای پایین به طور معمول با ترکیبی از محدوده کرنش LCF و HCF یا مدل های انرژی کرنش مدل می شود. آلیاژ لحیم، هندسه مونتاژ و مواد، شرایط مرزی و شرایط بارگذاری تأثیر می گذارد که فرسودگی ناشی از آسیب الاستیک (HCF) یا پلاستیک (LCF) است. در دماهای پایین تر و سرعت کرنش سریعتر می توان خزش را به حداقل رساند و هرگونه آسیب غیر الاست
یک را توسط پلاستیسیته به تعویق انداخت. چندین مدل تنش و کرنش انرژی در این نوع مورد استفاده شده است، مانند مدل کافین-مانسون تعمیم یافته. در این مورد، کار زیادی برای توصیف ثابت مدل های مختلف آسیب برای آلیاژهای مختلف انجام شده است.
ژان-ژاک گوتیه (۴ نوامبر ۱۹۰۸ - ۲۰ آوریل ۱۹۸۶) ناقد نمایش، رمان نویس و مقاله نویس فرانسوی و از ۱۹۷۲ عضو فرهنگستان فرانسه بود. گوتیه در ۱۹۶۵ از نخستین کسانی بود که کار بهرام بیضایی را ستود.
مأمور آمریکا با نام اصلی جان واکر، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است، که جایگزین و همکار کاپیتان آمریکا و همکار انتقام جویان محسوب می شود. او نخستین بار به عنوان ابر میهن پرست در مجموعه کمیک "کاپیتان آمریکا" شماره ۳۲۳ (نوامبر ۱۹۸۶) ظاهر شد. وی بعدها به عنوان تجسم جدید کاپیتان آمریکا و تنها چند سال بعد به عنوان مأمور آمریکا دوباره طراحی شد. در سال ۲۰۱۲ ، این شخصیت در فهرست آی جی ان "۵۰ انتقام جوی برتر" در رتبه ۲۹ قرار گرفت. وایت راسل نقش شخصیت جان واکر را در یکی از مینی سریال دنیای سینمایی مارول در دیزنی+ تحت عنوان "فالکون و سرباز زمستان" (۲۰۲۱) ایفا می کند.
سیستم مارپیچ () روشی است که در سازماندهی رقابت برای تعریف تیم ها و سیدبندی آن ها می باشد. "n" تیم رتبه بندی نشده حاضر در تورنمنت در "m" استخر (جایگاه) با توجه به الگوریتم زیر توزیع می شوند: (برای توزیع مناسب و تعادل در گروه بندی تیم ها) به عنوان مثال ، ۱۲ تیم در استخرهای (جایگاه های) چهار تیمی ، طبق سیستم مارپیچ ، به شرح زیر سازماندهی می شوند: (توضیح بیشتر جدول بالا) : یعنی در گروه اول تیم های با رتبه های از قبل نسبت داده شده ۱ و ۶ و ۷ و ۱۲ قرار میگیرند و به همین ترتیب در گروه دوم تیم های با رتبه های ۲ و ۵ و ۸ و ۱۱ و در گروه سوم تیم های با رتبه های ۳ و ۴ و ۹ و ۱۰.
آلیاژهای آلومینیم–اسکاندیم (Al–Sc) آلیاژهای آلومینیمی هستند که عمدتاً از آلومینیم (Al) و اندکی اسکاندیم (Sc) به عنوان عناصر اصلی آلیاژی تشکیل شده اند. اسکاندیم به طور جزئی در حالت جامد آلومینیم حل می شود و محلول جامد طی فرایند پیرسختی در دمای بالا، فاز AL3Sc را رسوب می دهد. این فاز می تواند به یک توزیع مناسب از ذرات کروی دست یابد که موجب افزایش قابل توجه استحکام آلیاژ آلومینیم می گردد. اثر استحکام بخشی اسکاندیم برای نخستین بار در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی کشف شد که با مطالعهٔ زیاد و کار بر روی آلیاژهای دوتایی آلومینیم-اسکاندیم و سه تایی آلومینیم-منیزیم-اسکاندیم به دست آمد. اثرات اصلی اسکاندیم در آلیاژهای آلومینیم، افزایش استحکام، افزایش مقاومت به ترک گرم، مقاومت در برابر تبلور مجدد و کاهش اندازهٔ دانه هستند. این اثر استحکام بخشی فوق ویژه با افزودن مقدار کمی اسکاندیم، برای نخستین بار در یک مقاله توسط Willey در سال ۱۹۷۱ گزارش شد. افزایش قابل توجه در خواص ماده در محدودهٔ ۰٫۱ تا ۱ درصد وزنی اسکاندیم یافت شد. مقاله شامل اطلاعاتی در مورد خواص بازهٔ وسیعی از آلیاژهای متأثر از عملیات های مکانیکی و حرارتی مختلف می شد و به طور
خاص، اثر سودمند تغییر شکل پیش از پیرسختی و فایدهٔ دماهای بالای پیرسختی (به طور مثال 563K) را مورد بررسی قرار می داد. برای مثال یک آلیاژ Al-5.25%Mg که حاوی ۰٫۳٪ اسکاندیم باشد، استحکام تسلیمی برابر با ۳۶۵ MPa دارد؛ یعنی بیشتر از دو برابر همین آلیاژ بدون اسکاندیم. تقریباً یک رابطهٔ خطی بین تنش تسلیم و مقدار اسکاندیم وجود دارد. بر اساس داده ها به طور میانگین با افزودن هر ۰٫۱٪ اسکاندیم، افزایشی به میزان ۵۰ MPa در تنش تسلیم آلیاژ رخ می دهد. دسته بندی. سیستم دوتایی Al-Sc (سری ×××۱). با توجه به دیاگرام فازی دوتایی آلومینیم-اسکاندیم، بیشینهٔ مقدار انحلال اسکاندیم در آلومینیم آلفا مقدار ۰٫۳۳٪ وزنی است. تنها راه افزایش انحلال اسکاندیم در آلومینیم سرمایش سریع است؛ به طوری که این مقدار تا ۳٫۲٪ وزنی برای سرعت سرمایش105 ˚C/s افزایش می یابد. برخلاف اسکاندیم، بیشتر فلزهای آلیاژسازی آلومینیم، مثل زیرکونیم و تیتانیم یک واکنش peritectic را شکل می دهند. در حالی که طبیعت اوتکتیک آلیاژ آلومینیم-اسکاندیم موجب جدایش دندریت های اسکاندیم حین انجماد می گردد؛ بنابراین اسکاندیم در نواحی بین دندریتی جمع شده و هستهٔ دندریت ها از اسکاندیم فق
یر هستند. یک عملیات حرارتی حالت جامد در دمای بالا (اغلب بالای ۵۰۰˚C) می تواند به همگن شدن اسکاندیم در ریزساختار یاری رسانده و اثرات مضر جدایش را کاهش دهد. البته این همگن سازی می تواند استحکام را از طریق پدیدهٔ بازگشت و تبلور مجدد کاهش دهد. بر اساس آنچه گزارش شده، بیشترین مقدار استحکام در عملیات حرارتی به مدت ۳ ساعت در دمای ۳۰۰˚C به دست می آید. بیشتر اثرات سودمند اسکاندیم در آلیاژ آلومینیم، وابسته به تشکیل فاز Al3Sc است. پراکندگی Al3Sc معمولاً طی شرایط در این فرایندها رخ می دهد: -حین انجماد بعد از ذوب یا جوش -حین فرایندهای دمای بالا در محدودهٔ ۴۰۰–۶۰۰˚C مثل نورد گرم و اکستروژن گرم -حین عملیات حرارتی کنترل شده در بازهٔ دمایی ۴۰۰–۲۵۰˚C. در این حالت رسوب ها بهترین وضعیت و ابعاد را برای استحکام بخشی دارند. آلیاژهای سه تایی Al-Sc-Zr. آلیاژ حاوی زیرکونیم قادر است سختی خود را به مدت یک ماه در دمای ۳۵۰˚C حفظ کند. این افزایش پایداری حرارتی به علت پوستهٔ غنی از زیرکونیم روی رسوبات Al3Sc است. در واقع پوستهٔ Al3Zr می تواند پارامتر Lattice فاز Al3(Sc1-xZrx) را کاهش دهد و بنابراین عدم تطابق با زمینهٔ آلومینیم آلفا را کم کند
. این رویداد موجب کاهش نیروی محرکه برای زمخت شدن ذرات رسوب در اثر کاهش دما می گردد. آزمایش ها نه تنها افزایش پایداری حرارتی رسوبات آلیاژهای سه تایی آلومینیم-اسکاندیم-زیرکونیم را نشان می دهد. همچنین ثابت می کند که استحکام بیشتری به نسبت آلیاژهای دوتایی آلومینیم-اسکاندیم یا آلومینیم-زیرکونیم به دست می آید. ترکیب پایداری دمایی بالا در کنار رسانایی خوب الکتریکی و استحکام بالا، آلیاژ آلومینیم-اسکاندیم-زیرکونیم را تبدیل به یک گزینه برای کاربردهای رسانای سد حرارتی می کند. برخلاف فواید یاد شده، افزودن زیرکونیم موجب کاهش افزایش طول آلیاژ می گردد. Al-Cu-(Mg)-(Mn)-Sc-(Zr) (سری ×××۲). در ریزساختار این آلیاژها، سه فاز Al2Cu (Ө')، Al3Sc و Al5-8ScCu4-7 (W) می توانند با یکدیگر در تعادل باشند. فاز نیمه پایدار 'Ө و Al3Sc مؤثرترین فاز برای افزایش سختی در آلیاژ آلومینیم است. به طوری که 'Ө دمای پیرسختی زیر ۲۰۰˚C نیاز دارد و Al3Sc نیز در بازهٔ ۲۰۰–۴۰۰˚C پیرسخت می شود؛ بنابراین چالش اصلی در این آلیاژها انتخاب دمای پیرسختی مناسب برای به دست آوردن همزمان این دو فاز است. افزودن زیرکونیم می تواند با شکل دهی پوسته-هستهٔ ذرات رسوب (در بن
د قبل توضیح داده شد) به شکل گیری رسوبات با پایداری حرارتی کمک کند. ترکیب اسکاندیم و زیرکونیم در این آلیاژ همچنین می تواند به افزایش قابلیت اکسترود گرم منجر شود. در اکستروژن، «فشار عبور» عبارت است از بیشترین بارگذاری زمانی که ماده شروع به سیلان در غالب های اکستروژن می کند. افزایش این دو عنصر با افزایش فشار عبود همراه است. Al-Mn-Sc (سری ×××۳). منگنز پرکاربردترین فلز برای ایجاد استحالهٔ فازی در آلومینیم است. افزایش منگنز موجب تشکیل رسوباتی می گردد که استحکام ویژه را به طرز قابل توجهی تحت تأثیر قرار می دهند. اما تأثیر منگنز بر افزایش سختی ناچیز است. Al-Si-Sc (سری ×××۶/×××۴). افزایش سیلیسیم در آلیاژهای آلومینیم-اسکاندیم باعث افزایش چگالی رسوبات می گردد که استحکام در دمای اتاق را بهبود می بخشد. همچنین موجب تسریع جوانه زنی و رشد رسوبات می گردد. با این وجود سیلیسیم مقاومت به زمخت شدن رسوبات در دمای بالا را کاهش می دهد و افزایش سختی ناشی از رسوبات Al3Sc با افزودن مقدار سیلیسیم کاهش می یابد. Al-Mg-Sc-(Zr) (سری ×××۵). بیشترین مطالعه روی این سری آلیاژهای آلومینیم-اسکاندیم صورت گرفته است. نمودارهای فازی نشان می دهد که هیچ
ترکیب سه فازی از AlMgSc در این آلیاژها تشکیل نمی گردد. فایدهٔ افزودن اسکاندیم یا اسکاندیم+زیرکونیم به آلومینیم-منیزیم، افزایش شکل پذیری، افزایش پایداری حرارتی، افزایش مقاومت به تبلور مجدد، افزایش استحکام، بهبود میزان افزایش طول و افزایش مقاومت به رشد ترک خستگی است. Al-Zn-Mg-Sc-(Cu)-(Zr) (سری ×××۷). فاز اصلی استحکام بخش در این سری آلیاژ، فاز MgZn2 است. اسکاندیم تنها به شکل رسوب Al3Sc در تعادل با فازهای دیگر است. نسل جدید سری ×××۷ آلیاژهای آلومینیم-اسکاندیم با افزودن مس و شکل گیری رسوب W-AlCuSc به دست می آیند. عناصر آلیاژی دیگر مثل زیرکونیم، نقره، اربیم و سریم به آلیاژهای آلومینیم-روی-منیزیم برای بهبود کارایی آن ها افزوده می شوند. سری جدید این آلیاژها به علت مقادیر کم مس، مقاومت خوبی در برابر خوردگی تنشی (scc) دارند. همچنین افزایش تنش تسلیم و تغییر شکل یکنواخت نیز حاصل آلیاژسازی با عناصر نام برده شده است. جانشین های مناسب برای اسکاندیم. با وجود حضور اثربخش اسکاندیم، به علت هزینهٔ بالای آن، بخشی از مطالعات بر روی عناصر ارزان تر برای جایگزینی اسکاندیم در Al3Sc انجام گرفته است. مطالعات نشان داد که عناصر تیتانیم،
زیرکونیم، ایتریم، هافنیم، وانادیم، نیوبیم و تانتالم تمایل به جایگزینی با اسکاندیم در ساختار و عناصر نیکل و سیلیسیم تمایل به جایگزینی با آلومینیم را دارند. فلزاتی مثل زیرکونیم و تیتانیم، توانایی افزایش مقاومت به زمخت شدن رسوبات را دارند. در صورتی که لانتانید ها تأثیری بر سینتیک زمخت شدن رسوبات نمی گذارند. کاربردها. همان گونه که پیش تر گفته شد، کاربرد آلیاژهای آلومینیم-اسکاندیم با وجود تمامی مزایای یاد شده به علت قیمت بالا و کمیاب بودن اسکاندیم، بسیار محدود است. برای مثال افزایش ۰٫۴٪ اسکاندیم قیمت آلیاژ را تا ۴ دلار به ازای هر کیلوگرم افزایش می دهد که قیمت را سه تا چهار برابر کرده است. این افزایش قیمت امروزه مناسب نیست و توجیه منطقی برای ساخت برخی وسایل را ندارد؛ بنابراین قیمت اسکاندیم باید کاهش بیشتری یابد تا بتوان با توجیه اقتصادی آن را به کار برد. این قیمت البته طی ۱۵ سال گذشته حدود ۳ تا ۱۰ برابر کاهش داشته است. همچنین کاهش چشمگیر قیمت برای آینده مورد انتظار است چراکه اخیراً تحقیقات گسترده ای روی استخراج اسکاندیم صورت پذیرفته است. کاربرد این آلیاژ اخیراً به مصارف کوچک و استراتژیک محدود شده است. برای مثال در
روسیه بخش هایی از ابزار جنگی نیروی هوایی مانند موشک ها و هواپیمای جنگندهٔ میگ-۲۹ از آلیاژهای آلومینیم-لیتیم حاوی اسکاندیم ساخته شده است. سازندگان وسایل ورزشی مصرف کنندگان اصلی این دسته آلیاژها هستند. در سال ۱۹۹۷ نخستین چوب بیسبال از سری ×××۷ این آلیاژها ساخته شد. همین سری برای ساخت بدنهٔ دوچرخه مورد استفاده قرار گرفته است که باعث افزایش ۵۰٪ استحکام و کاهش ۱۲٪ وزن دوچرخه گردید. چوب چوگان، تیر چادر و بدنهٔ هفت تیرها نیز از دیگر کاربردهای آن هاست. آلیاژهای آلومینیم حاوی اسکاندیم، مواد وعده داده شده برای صنایع هوافضا هستند. مثل سپرهای حرارتی، نوک هواپیما، چرخ ها، چرخ دنده ها، منبع سوخت و سیستم اگزوز و بدنهٔ هواپیما.
گرایندر ابرازی برای خُرد کردن انواع ماری جوآنا یا تنباکو استفاده می شود.
وی شیشکا مکتب وی شیشکا یکی از شش مکتب فلسفی هندویی است. روح. وی شیشکا، به سانِ دیگر مکتب های هندو، قائل به جوهری به نام روح (آتمن) است. روح به دو نوع تفکیک شده است: روح در این مکتب همانا مُدرک کلیات، محمل ادراکات، مایه حیات، عامل خودآگاهی و وحدت بوده و به تعداد افراد بشر متعدد است. دمیدن نفَس، باز دمیدن نفَس، بسته شدن پلک های چشم، بازشدن پلک های چشم، جنبش ذهن و خواص دیگر حواس، و نیز لذت، الم، میل، و بیزاری، همگی علامت روح است. و با تکیه بر لزوم مصداقی برای لفظ و مفهوم «من»، و اینکه این مصداق نمی تواند جسم یا یکی از اعراض جسم باشد، به اثبات روح می رسد. آنچه که وی شیشکا را در این مسئله از برخی مکتب ها، مانند ادویته ودانتا، جدا می کند، این است که وی شیشکا روح فردی را امری واقعی و متکثر به تعداد موجودات زنده می داند. وجوه مشترک. برخی مکاتب فلسفی هند نظیر مکتب «چارواکا»، «جایتا»، بودا، «نیایا»، «وی شیشکا»، «سانک های» ،یوگا، «می مام ساً» ودانتا مطرح است. از وجوه مشترک این مکاتب، می توان به این موارد، اشاره کرد: «چگونگی زیستن به بهترین نحو ممکن»، «توجه به رنج انسان در زندگی»، «اعتقاد به یک نظم اخلاقی لایزال در هستی»
، «هستی را منزلگاه اخلاق دانستن»، «جهل نسبت به واقعیت، یگانه علت رنج و اسارت»، «مراقبهٔ (مدیتیشن) مداوم»، «مهار نفس برای تمرکز ذهن بر روی حقایق نظری» و «اعتقاد به رهایی و آزادی به منزلهٔ والاترین هدف زندگی».
بانگ یا چلیم یک ابزار برای استعمال تنباکو، حشیش یا سایر مواد گیاهی است. بونگ کوچکتر و قابل حمل تر از قلیان است ولی ساختار و کارکرد آن شبیه به قلیان است. یک بونگ را می توان از هر ظرف آب و هوا با افزودن یک کاسه و دستگاه ساقه (یا اسلاید) ساخت که هوا را به سمت پایین تا سطح زیر آب هدایت می کند و در حین استفاده به سمت بالا حباب می کند. بونگ ها برای قرن ها توسط همونگ ها در لائوس و تایلند و همچنین در سراسر آفریقا مورد استفاده قرار گرفته اند. یکی از اولین کاربردهای ثبت شده از این کلمه در غرب در دیکشنری تایلندی-انگلیسی مک فارلند است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد، که یکی از معانی "بونگ" را در زبان تایلندی اینگونه توصیف می کند: «یک لوله آبی بامبو برای کشیدن کانچا، درخت، حشیش». یا گیاه شاهدانه». در شماره ژانویه ۱۹۷۱ مجله "Marijuana Review" نیز از این اصطلاح استفاده شد. لغت شناسی. کلمه "بانگ" اقتباسی از کلمه تایلندی "بونگ" یا "باونگ" است (، ) که به لوله یا ظرف چوبی استوانه ای شکل بریده شده از بامبو اطلاق می شود و همچنین به بونگ مورد استفاده برای سیگار کشیدن اشاره دارد. تاریخچه. حفاری های یک کورگان در روسیه در سال ۲۰۱۳ نشان داد ک
ه روسای قبایل سکاها ۲۴۰۰ سال پیش از ظروف طلا برای کشیدن حشیش و تریاک استفاده می کردند. کورگان زمانی کشف شد که کارگران ساختمانی در حال پاکسازی زمین برای احداث خط برق بودند. در زمان امپراتور اکبر، پزشک حکیم ابوالفتح، waterpipe را در هند اختراع کرد و تنباکو را کشف کرد. ابوالفتح پیشنهاد کرد که تنباکو «ابتدا باید دود را از یک ظرف کوچک آب عبور داد تا بی ضرر شود». منابع دیگر نیز شواهدی از اختراع waterpipe در چین در اواخر سلسله مینگ (قرن شانزدهم)، همراه با تنباکو، از طریق ایران و جاده ابریشم نشان می دهند. در سلسله چینگ، این روش به محبوبترین روش برای کشیدن تنباکو تبدیل شد. در حالی که معمولاً توسط افراد عادی استفاده می شود، لوله آب توسط تزی شیء نسبت به بطری های انفیه یا سایر روش های مصرف ترجیح داده می شود. به گفته اداره خانوار سلطنتی، او با حداقل سه waterpipe دفن شده است. برخی از مجموعه های او را می توان در موزه قصر مشاهده کرد. لوله آب مورد استفاده از زمان سلسله چینگ را می توان به دو نوع تقسیم کرد: بونگ بامبوی خانگی که معمولاً توسط مردم روستا ساخته و استفاده می شود، و نوع فلزی ظریف تر که توسط بازرگانان، شهرنشینان و اشر
اف چینی استفاده می شود. ظروف فلزی معمولاً از برنز یا برنج ساخته می شوند، نسخه نجیب نقره و تزئین شده با جواهرات. مکانیسم. آب می تواند ذرات سنگین تر و مولکول های محلول در آب را به دام بیاندازد و از ورود آن ها به مجاری تنفسی افراد سیگاری جلوگیری کند. مکانیک یک بونگ با مکانیک یک بطری شستشوی گاز آزمایشگاهی مقایسه می شود. کاربر دهان خود را در بالا قرار داده و حشیش را همان طور که در تصویر نشان داده شده است در لوله قرار می دهد. بونگ ها اغلب شیشه ای یا پلاستیکی هستند که از کاسه، ساقه و آب برای تولید دود استفاده می کنند. بیشتر گلس بونگ ها از شیشه بوروسیلیکات مقاوم در برابر حرارت ساخته شده اند که به بونگ اجازه می دهد تا در برابر استفاده مکرر و قرار گرفتن در معرض حرارت بدون شکستگی مقاومت کند. پس از بسته بندی کاسه و قرار دادن آب در بونگ، ماده روشن می شود و دود از طریق آب کشیده می شود تا دود نرم تری نسبت به روش های دیگر کشیدن سیگار تولید کند. برای کشیدن بونگ، فرد سیگاری باید در بونگ استنشاق کند تا حباب های حاوی دود از ساقه شروع به بیرون آمدن کنند. هنگامی که بونگ مقدار مناسبی دود ایجاد کرد، یا کربوهیدرات باز می شود یا ساقه
آن از بونگ جدا می شود و اجازه می دهد تا دود باقی مانده استنشاق شود. مشکلات سلامت. یک مطالعه کانابیس NORML - MAPS در سال ۲۰۰۰ نشان داد که «waterpipe تتراهیدروکانابینول روان گردان بیشتری را نسبت به تارهای دیگر فیلتر می کنند، در نتیجه کاربران را ملزم می کند تا بیشتر سیگار بکشند تا به اثر مورد نظر خود برسند». بونگ هایی که به طور منظم تمیز نمی شوند، محل تجمع مخمرها، قارچ ها، باکتری ها و عوامل بیماری زا هستند که می توانند علائم مختلفی ایجاد کنند که از آلرژی گرفته تا عفونت ریه متفاوت است. بر اساس تحقیقات سرطان انگلستان، بطری های پلاستیکی که تا دمای ۶۰ درجه سانتیگراد گرم می شوند حاوی سطوح ناسالم مواد شیمیایی سمی هستند." مسائل حقوقی. در ایالات متحده، بر اساس قانون فدرال آلات مواد مخدر، که بخشی از قانون مواد کنترل شده است، فروش، حمل و نقل از طریق پست، حمل و نقل از طریق خطوط ایالتی، واردات یا صادرات لوازم دارویی غیرقانونی است. در کشورهایی که ماری جوانا و حشیش غیرقانونی هستند، برخی از خرده فروشان تصریح می کنند که بونگ ها برای استفاده با تنباکو است در حالی که از نظر فنی "بونگ" به معنای وسیله ای نیست که عمدتاً برای دود کرد
ن حشیش استفاده می شود، معانی مرتبط با مواد مخدر با خود این کلمه شکل گرفته است (تا حدی به دلیل استفاده از سانسکریت "بهانگاه" "کنف"). بنابراین به دلیل ترس از قانون، بسیاری از مراکز فروش به مشتریانی که از کلمه "بونگ" یا "بونگ" یا هر کلمه دیگری که معمولاً با مصرف غیرقانونی مواد مخدر مرتبط است، خدمات ارائه نمی دهند. برخی از تولیدکنندگان با نام تجاری بونگ (به ویژه RooR) با شکایت از فروشگاه هایی که متهم به فروش کالاهای تقلبی هستند، به دنبال مهار بازار تقلبی محصولات خود هستند.
موزهٔ د یانگ یک موزه یادبود و هنرهای زیبا است که در پارک گلدن گیت سان فرانسیسکو واقع شده است. این موزه به نام اولین روزنامه نگار سان فرانسیسکو، ام. اچ. د یانگ ("M. H. de Young") نامگذاری شده است. د یانگ علاوه بر موزهٔ هنرهای زیبا، موزهٔ مدال های افتخار نیز می باشد. از اول نوامبر ۲۰۱۸، توماس پی کمپبل به عنوان مدیر و مدیرعامل موزه های هنرهای زیبای سان فرانسیسکو، نظارت بر موزه های د یانگ و لژیون افتخار را بر عهده دارد.
گِیتاله (Gaet'ale) دریاچهٔ کوچکی است از طبقهٔ دریاچه های زیاده شور که در نزدیکی دالول منطقه عفر اتیوپی واقع شده است. این دریاچه بر روی یک چشمهٔ آب گرم تکتونیکی (زمین ساختی) شکل گرفته و هیچ جریان ورودی یا خروجی آشکاری ندارد. آب دریاچهٔ گیتاله دارای ۴۳٪ شوری است که این دریاچه را تبدیل به شورترین دریاچهٔ روی زمین نموده است. تا پیش از این، این رکورد در تملک آبگیر دون خوان با میزان شوری آب ۳۳/۸٪ بود که امروزه، به رتبهٔ دوم دریاچه های زیاده شور دنیا تنزل یافته و در سرزمین ویکتوریای جنوبگان واقع است. گیتاله بزرگترین دریاچه از یک مجموعه دریاچه ها و آبگیرهای کوچکی است که در حدود ۴ کیلومتری جنوب شرقی چشمه های دالول واقع شده است و فُرم آن به صورت هلالی شکل است که دارای قطر ۶۰ متر است. بنا بر اظهارات ساکنان روستاهای مجاور، این حوضچه پس از وقوع زلزلهٔ ژانویه سال ۲۰۰۵ تشکیل گردید. آب های دریاچه، از چشمه های آب گرمی که در زیر آن جریان دارد تأثیر می پذیرد و به همین مناسبت، دمای آب دریاچهٔ گیتاله در حدود ۵۰–۵۵ درجه سانتیگراد از محیط پیرامونش گرم تر است. در ترکیبات نمک آب دریاچه میزان معتنابهی کلرید کلسیم، کلرید منیزیم، سدیم،
پتاسیم و نیتریت می باشد که این ترکیبات، رنگ زرد خاصی را به آب بخشیده است. اغلب اوقات حباب های گاز بدون بویی از سطح دریاچه ساطع می شود. اجساد پرندگان و حشرات نیز در اطراف دریاچه مشاهده شده است و اعلام گردیده که گاز متصاعد شده از دریاچه، برای حیوانات کوچک و انسان ها مضر است.
آیربه (به اسپانیایی: Ayerbe) یک دهستان در اسپانیا است که در استان اوئسکا واقع شده است. آیربه ۶۳٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.