Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان در نهضت بر لزوم ادامه کار کینگ و جنبش تأکید کردند. رهبران کنفرانس رهبری مسیحیان جنوبی تأکید کردند که آنها علی رغم از دست دادن آن، فعالیت فقرا را در آن سال ادامه می دهند. برخی از رهبران سیاه پوست در مورد لزوم ادامه سنت های کینگ و نهضت خشونت آمیز استدلال کرده اند. سخنرانی تاریخی رابرت کندی. در آن شب سناتور رابرت کندی، که برای کسب نامزدی ریاست جمهوری برای نمایندگی حزب دموکرات تلاش می کند، دربارهٔ این ترور صحبت کرد. کندی پیش از آن روز در ایندیانا صحبت کرده بود و قبل از سوار شدن هواپیما به ایندیاناپولیس از آتش سوزی آگاهی داشت. او یک سخنرانی برنامه ریزی شده در آنجا در یک محله عمدتاً سیاهپوست در شهر داشت. دبیر مطبوعاتی وی، فرانک مانکیویچ، از حضار خواست برای خانواده کینگ دعا کنند و از تلاش های ضد خشونت کینگ پیروی کنند. کندی از فوت کینگ تا زمانی که در ایندیاناپولیس فرود آمد با خبر نشده بود. مانکیویچ و آدام والینسکی نویسنده متن سخنرانی، نکاتی مناسب شرایط برای سخنرانی کندی تهیه کردند، اما او نپذیرفت رئیس پلیس ایندیانا هشدار داد در صورتی که دربارهٔ مرگ رهبر ارجمند سخن بگوید نگران است نتواند امنیت او را حفظ کند و در خط
ر بیفتد کندی به همراه چند نکته که خودش دست نویس کرده بود سخنان خود را با این جمله آغاز کرد: "خانم ها و آقایان، امشب من می خواهم تنها چند دقیقه با شما سخن بگویم چرا که خبر بسیار غم انگیزی دارم … و آن خبر این است که مارتین لوتر کینگ امشب در ممفیس تنسی کشته شد " فریاد گریه و جیغ غم انگیز بلند می شود، وقتی صداها فروکش کرد، کندی به آرامی و مکث مکرر سخنان خود را ادامه می دهد. صدای فریاد و ناله حاضران بلند شد. بسیاری از دستیاران کندی نگران بودند که ارائه این اطلاعات ممکن است به شورش منجر شود. وقتی تماشاگران آرام شدند، کندی اعتراف کرد که بسیاری از آنها را پر از خشم خواهند شد؛ و گفت: "برای کسانی شما سیاه پوست هستید و تمایل دارید که در بی عدالتی بودن این عمل، در برابر همه سفید پوستان پر از نفرت و بی اعتمادی باشد، من فقط می خواهم بگویم که من هم می توانم در قلبم احساس کنم به همان شکلی که من یک عضو خانواده ام داشتم، اما او کشته شد توسط یک مرد سفید پوست " این اظهارات دستیارهای وی را که هرگز نشنیده بودند او راجع به مرگ برادرش صحبت کند، شگفت زده کرد. کندی گفت که کشور باید "برای غلبه بر این اوقات دشوار" تلاش کند و شعری از نما
یشنامه نویس یونانی آیزلیوس را نقل کرد. بخشی از سخنان وی به همران نهی از شورش پس از ترور در ایندیاناپولیس تأیید شد، در شبی که چنین حوادثی در شهرهای بزرگ سراسر کشور رخ داده بود. این سخنرانی به عنوان یکی از بزرگ ترین سخنرانی ها در تاریخ آمریکا مورد توجه قرار گرفته است. سپس کندی تمام جلسات انتخاباتی را که باید انجام شود لغو کرد و به اتاق هتل خود عقب نشینی کرد. از طریق چندین مکالمه تلفنی با رهبران جامعه سیاهپوستان، وی متقاعد شد که در مورد واکنش شدید خشونت آمیز در سراسر کشور صحبت کند. روز بعد، کندی پاسخ آماده شده «به خطر بی روح خشونت» را در کلیولند، اوهایو اعلام کرد. اگرچه او هنوز هم این مهم را قلمداد می کرد، اما نسبت به سخنرانی ایندیاناپولیس بسیار کمتر توجه تاریخی داشت. رئیس جمهور. رئیس جمهور لیندون جانسون آن شب در دفتر بیضی بود و قصد داشت جلسه ای در هاوایی با رهبران نظامی برای جنگ ویتنام ترتیب دهد. و بعد از اینکه وی توسط سخنگوی مطبوعات، جورج کریستین، در ساعت ۸:۲۰ دقیقه از واقعه ترور آگاه شد، سفر خود را برای تمرکز بر امور داخلی لغو کرد. دادستان کل رمزی کلارک مکلف به تحقیق در مورد حادثه ترور شهر ممفیس شد و شخصاً با
همسر کینگ، کورتتا اسکات کینگ تماس گرفت، و ۷ آوریل، روز عزای ملی اعلام شد که در آن پرچم آمریکا در حالت نیمه برافراشته بود. شورش های پس از ترور. همکاران کینگ در جنبش حقوق مدنی، با احترام به عمیق ترین اعتقاداتی که وی به آنها پایبند بود، خواستار پاسخ غیر خشونت آمیز به ترور کینگ شدند. جیمز فارمر: کینگ بسیار متأسف می شود اگر مرگ وی منجر به خونریزی و آشوب بشود. من فکر می کنم ملت اعم از سیاه و سفید باید آرام باشند، همه ما باید حالت دعا … داشته باشیم. ما باید این نوع فداکاری و تعهد را به هدف خود تبدیل کنیم و این مشکلات داخلی اهدافی هستند که وی برای حل شان، زندگی خود را فدا کرده است. این یادمان، این نوعی از یادبود است که باید برای آن ساخته شود. مناسب نیست که چنین قصاص های خشونت آمیز و این نوع تظاهرات به دنبال کشته شدن مردی صلح طلب انجام شود.
مواد فروش ۳ (همچنین با نام مواد فروش ۳: من فرشته مرگ هستم نیز شناخته می شود) فیلمی جنایی به کارگردانی نیکلاس ویندینگ رفن وساخت کشور دانمارک درسال ۲۰۰۵ است. این سومین فیلم از سه گانه مواد فروش است و در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
جرالد آمبروز توفی گریفیتس (۱ ژانویه ۱۹۰۷–۱۵ نوامبر ۱۹۶۸) یک بوکسور آمریکایی بود. او در بخش سنگین وزن و کاهی به عنوان نیمه سنگین وزن با نام عنوان توفی گریفیتس مبارزه کرد.
جان هنری لوئیس (1 مه ۱۹۱۴–۱۸ آوریل ۱۹۷۴) یک بوکسور مشهور آمریکایی بود که عنوان قهرمانی بوکس سبک وزن جهان را از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸ در دست داشت. مجله بوکس رینگ، لوئیس را به عنوان شانزدهمین بوکسور نیمه سنگین وزن تمام ادوار معرفی کرد. مربی او لری آمادی و مدیران وی شامل ارنی لیرا، لری وایت، فرانک شولر و گاس گرینلی بودند.
تمام صبح های جهان فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی آلن کورنو است. در این فیلم بازیگرانی همچون ژرار دوپاردیو، ژان-پیر ماریل، آن بروشه، گیوم دوپاردیو، میشل بوکه، ژان-کلود دریفوس، میریام بویر ایفای نقش کرده اند.
آرتور لاکوفسکی (۱۶ نوامبر ۱۹۰۹–۲ آوریل ۱۹۸۰)، مشهور به آرت لاسکی ، بوکسور حرفه ای سنگین وزن اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سولفوریک اسید اولئوم (در لاتین، به معنای روغن) یا همان اسید سولفوریک دود کننده (Fuming acid)، اصطلاحی است که به محلول سولفور تری اکسید در سولفوریک اسید گفته می شود که بعضاً دی سولفوریک اسید (معروف به پیروسولفوریک اسید) نیز نامیده می شود. فرمول بسته اولئوم را می توان به صورت "y" SO3·H2O نمایش داد که در آن "y، جرم مجموع گوگرد" تری اکسید (SO3) است. مقدار عددی "y" می تواند متغیر باشد که این موجب تولید اولئوم های مختلف می شود. روش دیگری برای بیان فرمول بسته اولئوم وجود دارد که طی آن از فرمول بسته "x" SO3·H2O برای نمایش اولئوم بهره برده می شود. در این فرمول "x،" به عنوان "مقدار مولی گوگرد" تری اکسید آزاد تعریف می شود. به طور معمول اولئوم بر اساس مقدار "گوگرد" تری اکسید آزاد موجود ارزیابی می شوند که بر همین اساس می توان نوع اولئوم مورد نظر را بر اساس درصدی از قدرت سولفوریک اسید بیان کرد. در این مقیاس قدرت سولفوریک اسید معادل ۱۰۰٪ در نظر گرفته شده و قدرت اولئوم بیش از ۱۰۰٪ می باشد. به عنوان مثال، اولئوم ۱۰٪ را می توان به صورت H2SO4·"0.13611" SO3 ،"1.13611" SO3·H 2O یا سولفوریک اسید ۱۰۲/۲۵٪ نمایش داد. رابطه تبدیل درصد
اسید و درصد اولئوم به صورت زیر است: درصد اسید = ۱۰۰ + (۱۸/۸×درصد اولئوم) تولید. اولئوم در فرایند معروفی به نام فرایند تماس تولید می شود، جایی که گوگرد به تری اکسید گوگرد اکسید شده و در ادامه در سولفوریک اسید غلیظ حل می شود. خود سولفوریک اسید با رقیق شدن مقداری از اولئوم بازتولید می شود. کاربردها. تولید سولفوریک اسید. اولئوم به دلیل داشتن آنتالپی بالای آب پوشی، یک ماده واسطه مهم در ساخت سولفوریک اسید است. هنگامی که گوگرد تری اکسید به آب اضافه می شود، به جای حل شدن، تمایل به تشکیل ذرات غبار مانند و ریز سولفوریک اسید دارد، که مهار آنها دشوار است. با این حال، گوگرد تری اکسید به سولفوریک اسید غلیظ، به آسانی حل می شود و باعث تشکیل اولئوم می شود که خود می تواند با آب رقیق شود تا اسید سولفوریک بیش تری تولید شود. سولفون دار کردن بنزن. از اولئوم غلیظ برای اتصال گروه عاملی سولفون به حلقه های اروماتیک و بنزن میتوان استفاده کرد در ضمن این واکنش تعادلی بوده و با اولئوم رقیق برگشت پذیر است واکنش ها. مانند سولفوریک اسید غلیظ، اولئوم نیز یک ماده جاذب رطوبت قوی محسوب می شود که اگر بر روی پودر گلوکز یا تقریباً هر نوع قند دیگر
ریخته شود، در یک واکنش گرمازا موجب خارج شدن مولکول های آب را از ترکیب قند می شود و باقیمانده کربنی و تقریباً خالص به جا می گذارد.
فانفان لا تولیپ فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی ژرار کراوسیک است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینسنت پرز، پنه لوپه کروز، دیدیه بوردون، الن دو فوژرول، میشل مولر، ژاک فرانتس، ماگدالنا میلتساش، گیوم گالین و آنا مایخر ایفای نقش کرده اند.
احمد آقالی (به لاتین: Əhmədağalı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق دام واقع شده است. احمد آقالی ۲۵۶۳ نفر جمعیت دارد.
غنی دره (به لاتین: Qənidərə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. غنی دره ۱۰۷ نفر جمعیت دارد.
سیدلی کندیری (به لاتین: Seyidlikəndyeri) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز واقع شده است. این روستا ۱۲۶۲ نفر جمعیت دارد.
نامبناگرایی (به انگلیسی: Anti-foundationalism یا non-foundationalism) به هر مکتب فلسفی ای اشاره دارد که رویکرد مبناگرایی در معرفت شناسی را رد کند. نامبناگرا کسی است که باور دارد هیچ اعتقاد پایه یا اصل اساسی ای (مانند بدیهیات) برای دانش وجود ندارد. دیدگاه نامبناگرایی در معرفت شناسی و همچنین الهیات وجود دارد. دقت کنید که مبناگرایی که در اینجا به کار برده می شود با بنیادگرایی دینی اشتباه نشود. نامبناگرایی عقلانیت جریان پسامدرن است. فیلسوفان نامبناگرای پسامدرنی مانند نیچه، ویتگنشتاین، ویلیام جیمز، جان دیویی و پیرس، هرکدام با توجه به رویکرد فلسفی خود، جستجوی معنا و صدقِ جهان شمول را، که فیلسوفان مدرن از دکارت تا کانت به دنبالش بودند، به چالش کشیدند. نتیجه اینکه در این وضعیت دیگر دانش، پراکنده و از هم گسیخته، نامعین و ناجهان شمول شده بود. در واقع به نظر می رسد می توان ویژگی برجسته عقلانیت نامبناگرا را از بین بردن محوریت سوژه انسانی در عقلانیت و فهم و جایگزینی بافت و محیط به جای آن دانست. نامبناگرایان را می توان به چند دسته تقسیم کرد، هرچند این تقسیم بندی کامل و بی نقص نیست: سوفیست ها، پراگماتیست ها (عمل گرایان) و ش
ک گرایان. انتقادها. یکی از انتقاداتی که به نامبناگرایان شده است این است که آن ها تمام باورها را غیر از نامبناگرایی نقد می کنند! این انتقاد بر این اساس استوار است که در واقع ادعای نامبناگرایان جهان شمولی خودش را نقض می کند. چرا خودشان یک باور پایه برای دانش در نظر گرفته اند در حالی که مدعی اند هیچ باور پایه ای نباید برای دانش فرض گرفت. منابع:
توماس پاتریک لوفران (29 نوامبر ۱۹۰۲–۷ ژوئیه ۱۹۸۲) بوکسور حرفه ای آمریکایی و قهرمان سابق وزن نیمه سنگین جهان بود. در وب سایت بوکس آماتوری، لوفران به عنوان هفتمین بوکسور نیمه سنگین وزن در همه زمان ها معرفی کرد است در حالی که نات فلیشر بنیانگذار مجله رینگ او را در رده ۴ قرار داده است. سازمان بین المللی تحقیقات بوکس، لوفران را به عنوان ششمین بوکسور نیمه سنگین تمام اعصار رتبه بندی کرده است. لوفران دو بار نامزد برترین بوکسور مجله رینگ شد، ابتدا در سال ۱۹۲۹ و بار دیگر در سال ۱۹۳۱. وی در سال ۱۹۵۶ به عضویت تالار مشاهیر مجله رینگ و در سال ۱۹۹۱ به عضویت تالار بین المللی مشاهیر بوکس درآمد.
نفت هونو (به لاتین: Naftonu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است.
موج ۹۸ یک فیلم کوتاه پویانمایی ست به نویسندگی و کارگردانی الی داغر، فیلمساز لبنانی. این فیلم برنده نخل طلای فیلم کوتاه در جشنواره کن ۲۰۱۵ شد. خلاصه داستان. موج ۹۸ داستان عمر، پسری دبیرستانی ست که در اواخر دهه ۱۹۹۰ در حومه شمالی بیروت زندگی می کند. عمر از زندگی در حومه سرخورده است و وسوسه می شود تا به اعماق شهر بیروت نفوذ کند. غرق شدن در دنیایی که تا این اندازه به او نزدیک و در عین حال از زندگی واقعی او بسیار دور است سبب می شود دلبستگی به زادگاهش رنگ ببازد و دربارهٔ مفهوم «خانه» تردید کند. این فیلم دربارهٔ رابطهٔ عشق و نفرت داغر با زادگاهش، بیروت، است. او که متولد بیروت است و بیشتر عمر خود را [تا زمان ساخت فیلم] در بیروت سپری کرده، مانند قهرمان فیلم، در سال ۱۹۹۸ بیروت را کشف می کند، شهری که پس از پایان جنگ داخلی لبنان، سرشار از خوش بینی و مثبت گرایی ست. نیمهٔ دوم فیلم، و بدبینی حاکم بر آن، متأثر از مشکلات اقتصادی و اجتماعی فراوانی ست که داغر و قهرمان فیلم به تدریج کشف می کنند. جوایز و افتخارها. "موج ۹۸" اولین فیلم لبنانی ست که از سال ۱۹۸۲ تاکنون در بخش رقابتی جشنواره کن پذیرفته شده. پیش از آن، بیرون از زندگی س
اخته مارون بغدادی برنده جایزه هیئت داوران جشنواره کن ۱۹۸۲ شده بود. این فیلم در مراسم اختتامیهٔ جشنوارهٔ کن که در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۵ برگزار شد نخل طلای فیلم کوتاه را از عبدالرحمن سیساکو دریافت کرد. "موج ۹۸" در بخش رقابتی جشنواره فیلم ساندنس ، تورنتو، دوبی نیز نامزد دریافت جایزه بوده است.
آتش خودی به عملی که براثر آن نیروهای خودی یا نیروهای هم پیمان به صورت اتفاقی یا اشتباهی کشته یا زخمی شوند، می گویند. آتش خودی نوعی از تلفات جانبی است که در آن آسیب، ناخواسته و در پی شلیک ها و حملات به نیروهای خودی وارد می شود. تلفات بر اثر آتش خودی ممکن است به خاطر شناسایی غلط هدف به عنوان دشمن، یا بر اثر بی دقتی یا اشکالات فنی رخ بدهد. جان باختگان آتش خودی، معمولا به کسانی گفته می شود که به هر علت، هدف شلیک نیروهای کشور خود در میدان های جنگ قرار می گیرند. اما در یک تعریف گسترده تر، همین مفهوم شامل افرادی که بر اثر این نوع شلیک، در خارج از زمان و مکان جنگ جان می بازند هم می شود. کشته شدن نظامیان یا سایر شهروندان بر اثر آتش خودی، در مناطق مختلف دنیا به درجات گوناگون به وقوع پیوسته است. ولی فارغ از رایج بودن یا نبودن این تلفات در کشورهای دیگر، انتظار طبیعی جامعه و به ویژه بازماندگان چنین وقایعی آن است که در مورد تک تک آنها تحقیقات و رسیدگی شفاف صورت گیرد. در زیر فهرستی از حوادثی که در اثر آتش خودی اتفاق افتاده است، آمده: در دوران جمهوری اسلامی. دوران جنگ ایران و عراق. نیروهای ایرانی در اوایل جنگ ایران و عراق، ب
ه خاطر نداشتن آموزش کافی، ده ها هواپیمای خودی را زدند. برای نمونه، غلامحسین باستانی در ۴ تیر ۱۳۵۹ هدف شلیک آتش نیروهای ایرانی قرار گرفت و «نخستین خلبان جان باخته در اثر آتش خودی» شد. این آموزش ناکافی، فقط متوجهٔ پدافند هوایی نبود. جعفر اسدی، از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مصاحبه ای گفت در اوایل جنگ مدتی بدون آنکه بدانند با بچه های [استان] خراسان می جنگیدند. در تاریخ نگاری رسمی جنگ هشت سالهٔ ایران و عراق، بسیار به ندرت ممکن است اثری از گزارش های رسمی و علنی آتش خودی دیده شود. بنابراین، به نظر برخی از تحلیل گران، اغلب پرونده های مربوط به «آتش خودی» از خط قرمزهای نانوشته تاریخ نگاری رسمی در جمهوری اسلامی بوده اند و نهادهای رسمی در سال های بعد، علاقه ای به پرداختن به آن ها نشان نداده اند. گفته می شود در شش ماه نخست جنگ، تعداد خلبان هایی که در خاک ایران جان خود را از دست دادند، از تعداد همقطاران آنها که در خاک عراق کشته شدند بیشتر بود؛ هرچند همه موارد سقوط در داخل، لزوما به آتش خودی ارتباط نداشت و بعضی از آنها، پس از هدف قرار گرفتن از سوی عراقی ها در قلمروی ایران سقوط کردند. در دوران صلح. جان باختگان
آتش خودی، معمولا به کسانی گفته می شود که به هر علت، هدف شلیک نیروهای کشور خود در میدان های جنگ قرار می گیرند. اما در یک تعریف گسترده تر، همین مفهوم شامل افرادی که بر اثر این نوع شلیک، در خارج از زمان و مکان جنگ جان می بازند هم می شود. در جمهوری اسلامی حوادث متعددی بر اثر آتش خودی اتفاق افتاده است. به گفتهٔ تحلیل گران، به علت ماهیت پنهان گر حکومت جمهوری اسلامی ایران، برخی از این حوادث با وجود آن که هنوز به اثبات نرسیده اند، اما حداقل تردیدهای جدی ای در روایت رسمی حکومت وجود دارد. برخی از حوادث در زیر آمده است:
دگرش بدن ()، تغییر عمدی کالبد انسان یا ظاهر فیزیکی انسان است. معمولاً برای زیبایی شناسی، تقویت جنسی، مراسم پاساژ، اعتقادات مذهبی، به نمایش گذاشتن عضویت یا وابستگی به گروه، به خاطر تجربه زیسته، نمادهای سنتی مانند نماد و اسطوره، برای ایجاد هنر بدن، برای ارزش شوک و به عنوان ابراز خود در میان دلایل دیگر انجام می شود. در وسیع ترین تعریف آن، شامل جراحی پلاستیک، دکوراسیون مورد قبول اجتماعی (نافذ، گوش مشترک در بسیاری از جوامع) و مراسم مذهبی پاساژ است (ختنه در تعدادی از فرهنگ ها) و همچنین حرکت بدوی مدرن.
باربارا اسکینز (متولد ۱۹۳۹) یک شیمی دان آمریکایی است. او به دلیل اختراع خود در روشی که برای تقویت نگاتیو عکاسی در معرض خطر قرارنمی گیرد، بیشتر شناخته شده است. این پیشرفت به طور گسترده توسط ناسا و صنعت پزشکی مورد استفاده قرار گرفت و اسکینز را به عنوان مخترع ملی سال در سال ۱۹۷۸ معرفی کرد. سالهای ابتدایی، تحصیلات و شغل ابتدایی. آسکینز در سال ۱۹۳۹در بلفاست، تنسی متولد شد. او کار خود را به عنوان دبیر آغاز کرد. بعد از اینکه دو فرزندش وارد مدرسه شدند، اسکینز برای گذراندن دوره لیسانس خود در شیمی به دانشکده بازگشت و مدرک کارشناسی ارشد خود را در شیمی گرفت. وی در سال ۱۹۷۵به مرکز پرواز فضایی مارشال ناسا پیوست. کار تحقیقاتی. اسکینز یک شیمیدان - فیزیکدان است که برای مرکز پرواز فضایی مارشال ناسا کار کرده است و بیشتر برای اختراع پیشگام او از فرایندی مشهور است که در آن "تصاویر با استفاده از امولسیونهای عکاسی توسعه یافته می توانند با ساختن تصویر رادیواکتیو نقره بطور قابل ملاحظه ای تشدید شوند و یک امولسیون دوم را در معرض این تابش قرار دهند. "" چاپ حاصل، که به عنوان اتورادیوگرافی شناخته می شود، با افزایش چشمگیر در تراکم و کنتراس
ت، تصویر را تولید می کند. روش پیشگامانه وی امولسیون های غیرمجاز را افزایش داده و محدودیت های تشخیص عکاسی را افزایش می دهد. به طور خلاصه، نامرئی را در عکس هایی که غیر از این فایده ای نداشتند، قابل مشاهده ساخت. این برای تعدادی از برنامه ها، از جمله می توان به داده های تصاویر فضایی تحت فشار قرار نمی گیرد - مانند مواردی که در اعماق فضا و همچنین برنامه هایی که زمین شناسی اجسام دیگر در منظومه خورشیدی ما را برجسته می کند، بسیار مفیدبود. اختراع اسکینز همچنین منجر به پیشرفتهای چشمگیر در زمینه فناوری پزشکی شد. به طور خاص، روش اسکینز باعث پیشرفت در توسعه تصاویر پرتو ایکس. تصاویر پزشکی که ۹۶ درصد مورد استفاده قرار نگرفته بودند ناگهان قابل خواندن می شوند. این بدان معنی است که پزشکان می توانند هنگام انجام آزمایشات معمول یا اورژانس، میزان اشعه ایکس را که به بیماران داده اند، بطور چشمگیری کاهش دهند. بعداً از روند اسکینز در ترمیم عکسهای قدیمی نیز استفاده شد. اسکینز اختراع خود را در سال ۱۹۷۸ ثبت کرد (ثبت اختراع آمریکا با شماره ۴٬۱۰۱٬۷۸۰)، و ناسا آن را برای تحقیقات و توسعه خود به طور گسترده استفاده کرد. جوایز. در سال ۱۹۷۸، انجم
ن پیشرفت اختراعات و نوآوری ها، اسکینز را به عنوان مخترع ملی سال معرفی کرد. او اولین زنی بود که این افتخار را کسب کرد. اسکینز عضو انجمن شیمی آمریکا، انجمن پیشرفت آمریکا در علم و جامعه آینده جهان است.
پوپیا سابینا (۳۰ میلادی - ۶۵ میلادی) به نام پوپیا سابینای جوان (برای اشتباه نشدن نام او با نام مادرش) و پس از سال ۶۳ میلادی، به عنوان پوپیا آگوستا سابینا- امپراتریس روم به عنوان همسر دوم امپراتور نرون بود. او همچنین همسر امپراتور آینده یعنی اوتو بوده است. مورخان دوران باستان او را به عنوان زنی بسیار زیاد زیبا، فریبنده و جذاب توصیف می کنند که از فتنه ها و دسیسه چینی برای امپراتریس شدن استفاده می کرد. کاخ باشکوه وی در نزدیکی پومپی که در سال ۷۹ میلادی در فوران وسوویوس دفن شده است، تا حد زیادی کاوش شده است و امروز می توانید از آن بازدید کنید، او در زمان سلطنت همسر آخر خود نرون قدرت زیادی بدست آورد و به حدی نفوذ بر نرون کسب کرد که توانست مادر نرون اگریپینا را به قتل برساند همچنین او توانست دو تن از سناتورها و مشاوران پرقدرت نرون به نام بوروس و سنکا را از قدرت کنار بزند و آنان را به قتل برساند، او بعد از مرگ همه رقبا خود امپراتریس اوکتاویا را هم به طور کامل از چشم نرون انداخت و امپراتور را تحریک کرد که اوکتاویا را بکشد و او را جانشین کند در آخر در سال ۶۲ میلادی نرون از اوکتاویا طلاق گرفت و او را کشت و سرش را به عنو
ان هدیه به سابینا هدیه کرد بعد سابینا به عنوان امپراتریس روم جایگزین شد، هر چند روابط سابینا و نرون بعد از سه سال احتمالاً به سردی گرایید و توسط نرون احتمالاً در هنگام یک بعث توسط وی با ضربه ای در شکم در هنگام بارداری به قتل رسید بعد از مرگ وی نرون او را به عنوان یک خدا در روم تبدیل کرد. ازدواج با نرون و زندگی به عنوان امپراتریس. پوپایا را به عنوان وادار کردن نرون به قتل مادرش آگریپینا در ۵۹ به تصویر می کشد تا بتواند با او ازدواج کند. اما محققان مدرن، اعتبار این داستان را زیر سؤال می برند زیرا نرون تا سال ۶۲ با پوپایا ازدواج نکرده است و اشاره به قدمت سابینا در طلاق از اتو دارد. برخی از مورخان مدرن این نظریه را تصور می کنند که تصمیم نرون برای کشتن آگریپینا با طرح او برای قرار دادن گایوس روبلیوس پلوتوس (خواهرزاده مادر نرون و پسر خاله خود نرون) بر تخت سلطنتی و نه به دلیل انگیزه های پوپایا انجام شد. با گذشت اگریپینا، پوپایا نرون را تحت فشار قرار داد تا طلاق بگیرد و بعداً همسر اول خود کلودیا اوکتاویا را برای ازدواج با پوپایا اعدام کند. اکتاویا در ابتدا به کامپانیا اخراج شد، همزمان در همان منطقه جغرافیایی عمومی که
پومپی، محل تولد پوپایا واقع شده است. وی سپس در جزیره پانداتریا (ونتوتن مدرن)، محل تبعید اعضای خانواده امپریالیستی که به دلیل اتهام زنا از طرف طرفداری افتادند، زندانی شد. در طول ازدواج هشت ساله خود با کلودیا اکتاویا، نرون فرزندی به وجود نیاورد و در سال ۶۲ میلادی، پوپایا باردار شد. وقتی این اتفاق افتاد، نرون از اکتاویا طلاق گرفت، ادعا کرد که او بی ثمر است و ۱۲ روز پس از طلاق ار اوکتاویا با پوپایا ازدواج کرد. او یک دختر برای نرون به نام کلودیا آگوستا متولد شده در ۲۱ ژانویه سال ۶۳ به دنیا آورد که در چهار ماهگی درگذشت. نرون در بدو تولد کلودیا، مادر و فرزند را با عنوان آگوستا تقدیر کرد و پوپایا به عنوان امپراتریس به قدرتمندترین زن دودمان ژولیو کلودین و امپراتوری روم تبدیل شد و برترین اعتبار را کسب کرد. به گفته کاسیوس دیو، پوپایا از داشتن حمام شیر لذت می برد. او روزانه آنها را به دلیل اینکه به او گفته می شد «در آن جادویی است که همه بیماری ها و درگیری ها را از زیبایی او دور می کند او از حمام کردن در شیر لذت می برد». طاسی و سوئیتونیوس، پوپایا را به عنوان یک کلاهبردار جاه طلب و بی رحمانه به تصویر می کشند. ژوزف، مورخ یه
ودی، تصویر بسیار متفاوتی را ترسیم می کند. او پوپایا را «یک زن مذهبی» می نامد که نرون را ترغیب کرد تا دلسوزی خود را نسبت به یهودیان نشان دهد. با این حال، در سال ۶۴ او مقام دادستان یهودیه را برای گسیوس فلوروس، شوهر دوستش، که برای یهودیان مضر بود، تأمین کرد. مرگ. علت درگذشت پوپایا مشخص نیست. به گفته سوئیتونیوس، در حالی که او در تابستان سال ۶۵ منتظر به دنیا آمدن فرزند دوم خود بود، او با گذراندن زمان زیاد خود در مسابقات، به سختی با نرون نزاع کرد. در حالت عصبانیت، نرون او را در شکم لگد زد و باعث مرگ وی شد. از سوی دیگر تاسیت، مرگ را بعد از کوینوئنیال نرونیا (در سال ۶۵ میلادی) قرار می دهد و ادعا می کند که ضرب و شتم نرون «یک طغیان گاه به گاه» بود. تاسیتوس همچنین اشاره می کند که برخی نویسندگان (اکنون گمشده) ادعا کرده اند که نرون او را مسموم کرده است، هرچند تاسیتوس به آنها اعتقادی ندارد کاسیوس دیو ادعا می کند که نرون روی شکم او ضربه زده است، اما اعتراف کرد که نمی داند این عمدی است یا تصادفی. با این حال، مورخان مدرن، تعصبات شدید دارند، این مورخان به نام طاسی، سوئیتونیوس و کاسیوس دیو را در برابر نرون و عدم امکان دانستن وق
ایع خصوصی خود به خاطر بسپارید، و از این رو می دانند که پوپایا ممکن است به دلیل عوارض مهلک سقط جنین یا مرده زایی فوت کرده باشد. هنگامی که پوپایا در سال ۶۵ درگذشت، نرون به عزاداری عمیق رفت. جسد پوپایا پس از مد مصری خامه ای نبود، بلکه آغشته به بدن بود. به او تشییع جنازه ای و افتخارات الهی داده شد و در "مقبره جولی" های هنوز ناشناخته تشییع شد. ظاهراً نرون در خاکسپاری خود ارزش یک سال تولید بخور عربستان را به آتش کشید. پس از آن در سال ۶۷، نرو دستور داد که اسپوروس، آزادی جوانی، به طغیان رود و سپس با او ازدواج کرد. طبق گفته کاسیوس دیو، اسپور شباهت غیرعادی با سابینا داشت، و نرون حتی او را با نام همسر مرده اش صدا کرد. تصویرسازی مدرن. در فیلم تصویر دیگری از پوپایا در فیلم «نشان صلیب» محصول ۱۹۳۲ به نمایش گذاشته شده است. در این فیلم (توسط کلودت کولبرت) که برای آن زمان جسورانه بود، او به عنوان یک دوجنسگرای آشکار به تصویر کشیده شده است که به طور ضمنی از یک همراه زن دعوت می کند تا با او حمام کند، اما در عین حال به سرباز رومی مارکوس سوپربوس (فردریک مارچ) شهوت می ورزد. در سریال تلویزیونی بی بی سی محصول سال ۱۹۷۶، «من، کلودیوس»،
پوپایا توسط سالی بیزلی بازی شد. در فیلم ایتالیایی «معشوقه نرون» محصول ۱۹۵۶، بریژیت باردو نقش پوپایا را بازی کرد. کارا توینتون در فیلم بودیکا محصول ۲۰۰۳ نقش پوپایا را بازی کرد که در ایالات متحده با نام ملکه جنگجو نیز شناخته می شود. شخصیت پوپایا در مستند درام «» محصول سال ۲۰۰۶ شبکه بی بی سی، توسط کاترین مک کورمک به تصویر کشیده شده است. در این روایت، او پس از اشاره ی بی ملاحظه و بدون انتقاد به یک اشکال جزئی در طول اجرای نرون در جشن پنج ساله نرونیا، توسط نرون تا سر حد مرگ لگد می خورد. جسد او بعداً در معرض نمایش قرار می گیرد. راشل یاکار نقش پوپیا را در فیلم اپرای «کرونازایی پوپیا» محصول ۱۹۷۹، به کارگردانی ژان-پیر پونل و رهبری نیکلاوس هارننکور، اجرا می کند. او همچنین یکی از شخصیت های فیلم درام نرو محصول ۲۰۰۴ است که نقش آن را الیسا تواتی بازی می کند. در فیلم «تهیه کنندگان» ساخته مل بروکس در سال ۱۹۶۷، لئو بلوم (جین وایلدر)، وحشت زده از مکس بیالیستوک (زیرو موستل) که بالای سرش ایستاده و او روی زمین افتاده، التماس می کند که روی او نپرند، همانطور که به قول خودش «نرو روی پوپایا پرید». در فیلم لهستانی «امپراتور» محصول ۲۰۱۳
که کاملاً به زبان لاتین ساخته شده است، اوا هورویچ نقش پوپایا را بازی می کند. در اینجا، پوپایا پس از نرون زنده می ماند و پس از پیوستن دوباره به اتو، در ژرمانیا با مرگ او روبرو می شود.
آنا ماریا کوروو (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۶۶) پزشک، محقق و زیست شناس سلولی اسپانیایی آمریکایی است. وی استاد زیست شناسی رشد و نمو، کالبدشناسی و زیست شناسی ساختاری و پزشکی و همچنین مدیر مؤسسه مطالعات پیری در دانشکده پزشکی آلبرت انیشتین است. وی بیشتر به خاطر کارهای تحقیقاتی خود در زمینه خودخواری، فرایندی که سلول ها محصولات بازیافت زباله و تغییرات آن در پیری و بیماری های مرتبط با سن را انجام می دهند، شناخته شده است. زندگی نامه. کوروو در ۱۴ ژوئیه ۱۹۶۶ در بارسلونا، اسپانیا متولد شد. وی در سال ۱۹۸۶ در دانشگاه والنسیا در رشته پزشکی تحصیل کرد و پس از آن دکترای زیست شیمی و زیست شناسی مولکولی را تحت سرپرستی اروین نخت، بیوشیمی که در آن زمان لیزوزومها و پروتئوزومها را مطالعه می کرد، دنبال کرد. در سال ۱۹۹۳، او نخستین مقاله دانشگاهی خود را به عنوان یک نویسنده در مورد تخریب لیزوزومال منتشر کرد که این فرضیه را غیر اختصاصی به چالش کشید. کوروو همچنین با فردی به نام پائولو دایس از دانشگاه تافتس در لیزوزومها در ماه های تابستان کار کرد زیرا آزمایشگاه های اسپانیایی در این مدت سال بسته شد. کوروو بعداً یک جایگاه تمام وقت پس از دکترا را در آزم