Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را از دانش بدوی و صوری متمایز می سازد. اما نظریه نیز به تنهای پاسخگوی معضلات علمی نیست. اگر نتوان نظریه ای را به محک مشاهده و آزمایش سپرد، آن نظریه بی فایده خواهد بود (میلون، ۱۹۹۹).
توسین آدارابیویو (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال چلسی در لیگ برتر فوتبال انگلستان بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال منچستر سیتی، وست برومویچ آلبیون و بلکبرن روورز و فولام و چلسی اشاره کرد. افتخارات. منچستر سیتی فولام چلسی انفرادی
مسعود کرباسیان، (زاده ۱۳۳۵ در اصفهان) سیاستمدار ایرانی و مدیر عامل سابق شرکت ملی نفت ایران می باشد. او در آغاز به کار دولت دوازدهم به مدت یک سال وزیر امور اقتصادی و دارایی ایران بود که استیضاح و برکنار شد. وی در دولت یازدهم معاون علی طیب نیا وزیر وقت اقتصاد و رئیس گمرک کشور بود که در دولت دوازدهم به عنوان وزیر اقتصاد به مجلس دهم معرفی شد و در ۲۹ مرداد ۱۳۹۶ رای اعتماد نمایندگان مجلس را کسب کرد. وی دارای مدرک دکترا در رشته مدیریت و برنامه ریزی است و پیش از این معاون وزیر صنعت، معاون وزیر نفت، معاون وزیر بازرگانی و معاون وزیر اقتصاد بوده است. همچنین مسئول کمیته بررسی عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی است. برادر وی، مهدی کرباسیان، ریاست هیئت عامل سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) را بر عهده داشت. وزارت امور اقتصادی و دارایی دولت دوازدهم. نام وی در لیست پیشنهادی حسن روحانی که در تاریخ هفدهم مرداد ماه ۱۳۹۶ برای کابینه دولت دوازدهم منتشر شد، به عنوان وزیر امور اقتصادی و دارایی به چشم می خورد. و توسط حسن روحانی به مجلس جمهوری اسلامی ایران معرفی شد و نهایتاً با رای اعتماد نمایندگان مجلس دهم (۲۳
۶ رای موافق) را به دست آورد. مسعود کرباسیان در ۴ شهریور ۹۷ با ۱۳۷ رای موافق و ۱۲۱ مخالف و ۲ ممتنع از مجموع ۲۶۰ نماینده توسط مجلس شورای اسلامی ایران استیضاح شد که در نهایت منجر به برکناری وی شد. استیضاح. در روز یکشنبه ۴ شهریور ۱۳۹۷ جلسه استیضاح وزیر امور اقتصاد و دارایی در صحن علنی مجلس برگزار شد که نمایندگان مجلس با ۱۳۷ رای موافق، ۱۲۱ رای مخالف و دو رای ممتنع طرح استیضاح مسعود کرباسیان را تصویب کردند و به این ترتیب او از سمت خود برکنار شد.
تروریسم در اکوادور () شامل حملاتی است که توسط سازمان های داخلی و همچنین گروه های خارجی کلمبیایی که در مرزهای اکوادور عمل می کنند انجام می گیرد. تعدادی از سازمان های تروریستی در چند سال اخیر غیرفعال شده اند. گروه های تروریستی. گروه های تروریستی محلی. گروه های تروریستی محلی در داخل اکوادور حضور دارند، ولی تعدادی از آن ها در چند سال اخیر غیرفعال شده اند، شامل: گروه های خارجی. گروه های خارجی شامل: حملات تروریستی. ۲۰۰۹. بمبگذاری ایستگاه تلویزیون توسط شبه نظامیان ارتش مردمی N-15 ۲۰۱۰. ۲۲ نوامبر ۲۰۱۰ یک بمب در دفتر رئیس دانشگاه گوایوگویل کشف شد. گروه رزمندگان مشهور (PCG) که برای سالیان ساکت بودند مسؤلیت این بمبگذاری را به عهده گرفتند. ۲۰۱۱. ۱۷ نوامبر ۲۰۱۱- یک بسته انفجاری کنارجاده ای (IED) در ساختمان وزارت کار در کیوتو منفجر شد. ۲۲ نوامبر ۲۰۱۱- سه بمب در زیر کتاب های آموزشی و جزوات کار گذاشته شده بود که به صورت فیزیکی برای نقاط مختلف ارسال می شد که این بمب ها در دانشگاه گوایوگویل منفجر شد. شبه نظامیان ارتش مردمی N-15 و نیروهای ارتش شورشی انقلابی اکوادور مسؤلیت دو بمب آن را بعهده گرفتند و هیچ گروه دیگری مسؤلیت بمب سو
م را نپذیرفت. ۱۹ دسامبر ۲۰۱۱- سه بمب جداگانه در دانشگاه گوایوگویل در کویوتو و کیونسا منفجر شد، گروهی مسؤلیت آن را نپذیرفت.
روش لکه شمالی تکنیکی است که در تحقیقات بیولوژی مولکولی به منظور مطالعه بیان ژن ها مورد استفاده قرار می گیرد. این بررسی بر پایه تشخیص RNA (یا mRNAی استخراج شده) از یک نمونه صورت می گیرد. با استفاده از این تکنیک می توان با تعیین میزان بیان یک ژن خاص در شرایط مختلف (مثلاً در شرایط بیماری)، ساختار یا اعمال کنترل سلول را مورد بررسی قرار داد. نوردرن بلات شامل بکار بردن الکتروفورز به منظور جداسازی نمونه های RNA بر اساس اندازه و تشخیص RNAی مورد نظر با استفاده از اتصال یک پروب نشاندار به آن است. عبارت بلات شمالی (northern blot) به طور خاص به انتقال موئین RNA از ژل الکتروفورز به غشای بلات (blotting membrane) اشاره دارد. این روش در سال ۱۹۷۷ توسط جیمر آلوین، دیوید کمپ و جورج استارک در دانشگاه استنفورد توسعه یافت. علت نامگذاری نوردرن بلات، شباهت این تکنیک به اولین تکنیک بلاتینگ بنام ساترن بلات بود. Southern blot توسط زیست شناسی بنام ادوارد ساترن به این نام خوانده شد. تفاوت اصلی این دو روش بلاتینگ در این است که در نوردرن بلات، بجای DNA، RNA مورد بررسی قرار می گیرد. روش کار. روش عمومی بلاتینگ۴، با استخراج کل محتوای RNA از س
لول ها یا یک نمونه بافتی هموژنیزه آغاز می شود. سپس نمونه های RNA با استفاده از ژل الکتروفورز از یکدیگر جدا می شوند. از آنجایی که ژل شکننده است و پروب ها توانایی ورود به ماتریکس ژل را ندارند، نمونه های RNA که اکنون بر اساس اندازه از یکدیگر جدا شده اند، از طریق یک سیستم بلاتینگ تحت خلاء یا موئین، بر روی یک غشای نایلونی انتقال پیدا می کنند. این غشای نایلونی دارای بار مثبت است و به طور کارآمد می تواند در نوردرن بلات مورد استفاده قرار گیرد. چرا که اسیدهای نوکلئیک واجد بار منفی هستند و تمایل بالایی برای اتصال به غشا دارند. بافر انتقال دهنده (transfer buffer) که در بلاتینگ استفاده می شود معمولاً حاوی فرمامید (formamide) است. فرمامید باعث پایین آوردن دمای اتصال پروب – RNA می شود؛ بنابراین نیازی به افزایش دما که ممکن است باعث تخریب RNA شود، نیست. هنگامی که RNA به غشا انتقال پیدا کرد، از طریق نور فرابنفش یا گرما با کاغذ اتصالات کووالانت پیدا کرده و تثبیت می شود. پس از این که پروب نشاندار شد، با RNA که اکنون بر روی غشا تثبیت شده است، هیبرید می شود. شرایط آزمایشگاهی از جمله قدرت یونی، ویسکوزیته، طول دوبلکس (duplex length
)، جفت بازهای نادرست (mismatched base pairs) و ترکیب بازها می تواند بر روی کارایی و اختصاصیت هیبریداسیون تأثیر بگذارد. غشا نیز باید به خوبی شسته شود تا پروب های اضافی از روی کاغذ حذف شوند و تنها پروب هایی که به صورت اختصاصی با RNAی مربوطه متصل شده اند باقی بمانند. سپس سیگنال های هیبرید (که نشان دهنده مناطق اتصال RNA و پروب هستند) توسط پراش اشعه ایکس تشخیص داده می شوند. سپس از دانسیتومتری (densitometry) جهت کمی سازی هیبریداسیون استفاده می گردد. موارد استفاده. نوردرن بلات امکان مشاهده الگوی بیان یک ژن خاص را در بین بافت ها، اندام ها، مراحل رشد مختلف، استرس محیط، عفونت های بیماری زا و همچنین در بخش درمان فراهم می کند. این تکنیک به منظور نشان دادن بیان بیش از اندازه انکوژن ها و کاهش ژن های مهار کننده تومور در سلول های سرطانی نسبت به سالم کاربرد دارد. BlotBase یک پایگاه داده آنلاین است که نتایج نوردرن بلات را منتشر می کند. این پایگاه بیش از ۷۰۰ نسخه نوردرن بلات از نمونه های انسان و موش، در بیش از ۶۵۰ ژن و ۲۵ نوع مختلف بافت در خود جای داده است. مزایا و معایب. آنالیز بیان ژن می تواند توسط چندین روش دیگر از جمله RT-P
CR، میکرواری و آنالیز سریالی بیان ژن (SAGE) نیز انجام شود. به طور معمول نتایج حاصل از روش میکرواری با داده های بدست آمده از نوردرن بلات سازگارتر است. با این وجود نوردرن بلات می تواند تغییرات کوچک در بیان ژن را در لحظه شناسایی کند در حالی که میکرواری این قابلیت را ندارد. مزیتی که میکرواری نسبت به نوردرن بلات دارد این است که در میکرواری می توان چندین هزار ژن را به صورت همزمان مورد بررسی قرار داد در حالی که در نوردرن بلات ما تنها یک یا تعداد کمی از ژن ها را بررسی می کنیم. یکی از معایبی که نوردرن بلات دارد این هست که نمونه ها به علت وجود RNaseها تخریب می شوند. تخریب نمونه ها، هم به علت اندونوکلئازهای نمونه و هم به علت آلودگی های محیط رخ می دهد. با استفاده از دستکش های کاملاً استریل و افزودن مهارکننده های RNase همچون DEPC (diethylpyrocarbonate) می توان تا حدودی این شرایط را کنترل کرد۴. مواد شیمیایی که در تکنیک نوردرن بلات استفاده می شود می تواند برای محقق خطرآفرین باشد. فرمالدهید، مواد رادیواکتیو، اتیدیوم بروماید، DEPC و اشعه فرابنفش همگی از عواملی هستند که در صورت تماس زیاد زیان بار خواهند بود. نوردرن بلات نسبت ب
ه تکنیک RT-PCR حساسیت کمتری دارد اما همچنان واجد اختصاصیت بالاست که این باعث می شود که آزمایش به اشتباه جواب مثبت ندهد (false positive results). از مزایای این روش می توان به تشخیص اندازه RNA، مشاهده محصولات ویرایش متناوب (alternate splice products)، امکان استفاده از پروب با هومولوژی جزئی، کیفیت و کمیت RNA (که می توان آن را بر روی ژل و قبل از بلاتینگ اندازه گیری کرد) و نیز امکان نگهداری بلندمدت غشا (حتی می توان تا سال ها پس از بلاتینگ مجدداً آن را در معرض پروب قرار داد) اشاره کرد.
ماسیمیلیانو سفورزا (; – ) دوک میلان از دودمان سفورزا و پسر لودوویکو اسفورزا بود. او ار ۱۵۱۲ تا ۱۵۱۵ بر میلان حکومت کرد. قبل از ۱۵۱۲ حکومت میلان در دست پادشاه لوئی دوازدهم فرانسه و پس از ۱۵۱۵ و شکست ماسیمیلیانو در نبرد مارینیانو در دست فرانسوای اول پادشاه فرانسه بود. ماسیمیلیانو در آن نبرد از سوی نیروهای فرانسه که در حال بازگشت بودند به اسارت درآمد. او در ازای دوکات ادعای خود بر میلان را رها کرد و بقیه عمرش را در فرانسه زندگی نمود. در کودکی پدر او توانست رضایت پادشاه انگلستان هنری هفتم را برای ازدواج دختر کوچکش ماری تودور با ماسیمیلیانو را به دست آورد ولی در جریان جنگ با فرانسه هنری هفتم از ماسیمیلیانو حمایت نکرد.
جنگ اتحاد کمبره () یک درگیری بزرگ در جریان جنگ های ایتالیا بود. طرف های اصلی جنگ ار سال ۱۵۰۸ تا ۱۵۱۶ میلادی با هم جنگیدند. اتحاد کمبره را پاپ ژولیوس دوم برای مهار کردن نفوذ جمهوری ونیز تشکیل داد و شامل خودش، لوئی دوازدهم فرانسه، ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم و فردیناند کاتولیک فرمانروای تاج آراگون می شد. با اینکه اتحاد در ابتدا موفق بود ولی با افزایش تنش بین پاپ ژولیوس و لوئی اتحاد فروپاشید و ژولیوس با ونیز علیه فرانسه متحد شد. اتحاد ونیز و پاپ در نهایت توانست فرانسه را در ۱۵۱۲ از ایتالیا بیرون کند، ولی اختلاف نظر دربارهٔ چگونگی تقسیم غنائم جنگی باعث شد ونیز علیه پاپ با فرانسه متحد شود. اتحاد فرانسه و ونیز تحت رهبری پادشاه جدید فرانسه فرانسوای اول در نبرد مارینیانو در سال ۱۵۱۵ پیروز شد. در عهدنامه نوایون که به این جنگ پایان داد قرار شد مرزها به وضعیتی که در سال ۱۵۰۸ بود بازگردد.
زیست فناوری، استفاده از اصول علمی و مهندسی برای فرآوری مواد توسط عوامل زیستی به منظور ارائهٔ کالاها و خدمات است. از همان ابتدا، زیست فناوری ارتباط نزدیکی را با جامعه برقرار کرده است. به لحاظ تاریخی این علم عمدتاً به حوزه غذا (مسائلی از جمله سوء تغذیه و قحطی) مرتبط بود. در حالی که امروزه حوزه تولید داروهای زیست فناوری اهمیت بیشتری پیدا کرده است. تاریخچهٔ زیست فناوری با زیموتکنولوژی (فناوری مخمرها و با تمرکز بر فنون تولید آبجو آغاز گردید. در ۱۹۷۸، با تولید انسولین انسانی مصنوعی، صحت ادعاهای لدبرگ (Lederberg) اثبات شدند و صنعت زیست فناوری به سرعت رشد کرد. هر پیشرفت علمی جدید، یک رویداد رسانه ای برای جلب حمایت عمومی شد، و در دهه ۱۹۸۰، زیست فناوری به یک صنعت نوید بخش تبدیل گردید. در سال ۱۹۸۸، تنها پنج پروتئین از سلول های مهندسی شدهٔ ژنتیکی به عنوان دارو توسط ادارهٔ غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تأیید شده بودند، اما این تعداد تا پایان دههٔ ۱۹۹۰ با سرعت چشمگیری به بیش از ۱۲۵ دارو رسیدند. امروزه با ظهور ژن درمانی، مطالعات سلول های بنیادی، شبیه سازی، و موادغذایی اصلاح شدهٔ ژنتیکی، رشته مهندسی ژنتیک بسیار مورد توجه قر
ار گرفته است. ریشه های زیست فناوری. زیست فناوری از رشتهٔ زیموتکنولوژی یا تخمیرشناسی (zymurgy) به وجود آمد. در اواخر قرن ۱۹ در آلمان، تولید آبجو به اندازهٔ فولاد در تولید ناخالص ملی کمک کرد و مالیات بر الکل نشان داد که می تواند منابع چشمگیری از درآمد دولت باشد. در دههٔ ۱۸۶۰، موسساتی به فناوری تولید آبجو اختصاص داده شده بودند. معروف ترین آن ها مؤسسهٔ خصوصی Carlsberg بود که در سال ۱۸۷۵ تأسیس شد. این شرکت Emil Christian Hansen را استخدام کرد. کسی که پیشگام تولید مخمر خالص به منظور به دست آوردن تولید آبجوی مرغوب بود. مؤسسات کمتر شناخته شدهٔ دیگری نیز وجود داشتند که فعالیت آن ها در پیشرفت صنعت تولید آبجو ایفای نقش کرد. یکی از آن ها، مؤسسهٔ Zymotechnic، در شیکاگو بود که توسط شیمیدان آلمانی John Ewald Siebel تأسیس گردید. زیموتکنولوژی در جنگ جهانی اول برای پاسخ به نیازهای صنعتی در حمایت از جنگ گسترش یافت. مکس دلبروک مخمر را در مقیاس گسترده ای در طول جنگ برای پاسخ گویی به ۶۰٪ از نیاز خوراک دام های آلمانی رشد داد. ترکیبات دیگری همچون اسید لاکتیک نیز از تخمیر به دست آمد. در سمت متفقین، شیمیدان روسی حییم وایزمن از نشاسته
برای برطرف کردن کمبود استون مورد نیاز انگلیسی ها که مادهٔ خام اصلی cordite است، به وسیلهٔٔ تخمیر ذرت به استون استفاده کرد. تخمیر در حال گسترش از تولید خانگی سنتی به سمت صنعتی بود و طولی نکشید که «زیموتکنولوژی» مسیر را برای «زیست فناوری» باز کرد. با گسترش کمبود مواد غذایی و کم شدن منابع، برخی به یک راه حل جدید صنعتی اندیشیدند. کَروی اِرِکی مجارستانی واژهٔ «بیوتکنولوژی» را در سال ۱۹۱۹ در مجارستان برای توصیف یک فناوری بر پایهٔ تبدیل مواد خام به محصولات مفیدتر ابداع کرد. او یک کشتارگاه برای هزار خوک و همچنین یک مزرعهٔ پرورش با فضایی برای ۵۰۰۰۰ خوک، و افزایش بیش از ۱۰۰۰۰۰ خوک در سال ساخت. این تشکیلات به یکی از بزرگترین و سود آورترین سازمان های گوشت و چربی در جهان تبدیل شد. در کتابی با عنوان Biotechnologie, Ereky به بسط موضوعی پرداخت که می توانست در قرن ۲۰ ام تکرار و تصریح شود: زیست فناوری قادر به ارائهٔ راه حل هایی برای بحران های اجتماعی، مانند کمبود مواد غذایی و انرژی است. برای Ereky، اصطلاح "biotechnology" فرایندی را نشان می داد که توسط آن مواد خام می توانند به صورت زیستی به محصولات مفید ارتقاء یابند. استفاده از
این کلمه پس از جنگ جهانی اول به سرعت گسترش یافت و به عنوان «زیست فناوری» وارد لغت نامه های آلمانی شد و تا خارج از کشور و حتی تا آمریکا برده شد. برای مثال، در شیکاگو، به وجود آمدن تحریم ها در پایان جنگ جهانی اول، صنایع زیستی را تشویق به ایجاد فرصت هایی برای محصولات تخمیری جدید، به ویژه بازاری برای نوشیدنی های غیر الکلی کرد. Emil Siebel، پسر بنیان گذار مؤسسهٔ Zymotechnic، از شرکت پدرش استعفا داد تا شرکت خود به نام «دفتر زیست فناوری» (Bureau of Biotechnology)، را تأسیس کند. این شرکت در عرضهٔ نوشیدنی های تخمیری غیرالکلی تخصص داشت. این باور که نیازهای یک جامعهٔ صنعتی می توانند به وسیلهٔٔ تخمیر ضایعات کشاورزی تأمین شوند، عنصری مهم از "جنبش chemurgic" بود. فرایندهای مبتنی بر تخمیر، محصولات در حال رشد سودمندی را تولید کردند. در دههٔ ۱۹۴۰، پنی سیلین چشمگیرترین آن ها بود. با وجود اینکه پنی سیلین در انگلستان کشف شد، اما به صورت صنعتی در ایالات متحده و با استفاده از یک فرایند تخمیری، تولید گردید. منافع بسیار زیاد و همچنین در آغاز دههٔ ۱۹۵۰، فناوری تخمیر به اندازهٔ کافی برای تولید استروئیدها در مقیاس های صنعتی پیشرفت کرد
. یکی از موارد مهم آن، کورتیزون نیمه مصنوعی اصلاح شده بود که روش قدیمی تولید ۳۱ مرحله ای آن، به ۱۱ مرحله ساده شد. تخمین زده شد که این پیشرفت باعث کاهش ۷۰ درصدی قیمت دارو و در نتیجه باعث ارزانی و در دسترس بودن آن می شود. امروزه و به احتمال زیاد در سال های آینده همچنان زیست فناوری نقش اصلی را در تولید این محصولات ایفا می کند.
تحویل ژن (به انگلیسی Gene delivery)پروسه ای است که در آن دی ان ای خارجی به سلول میزبان وارد می شود. روش های مختلف بسیاری برای انتقال ژن در انواع سلول ها و بافت ها، از باکتری تا انسان، توسعه یافته است. به منظور این که انتقال ژن به خوبی انجام گیرد، DNA ی خارجی باید در سلول های میزبان زنده باقی بماند تا با ژنوم آن ادغام گردد. بدین منظور لازم است که DNA ی خارجی به عنوان بخشی از یک ناقل سنتز شود. برای انتقال ژن مورد نظر به سلول میزبان، از ناقل استفاده می شود. ناقلهایی که به عنوان روشی برای تحویل ژن استفاده می شوند به دو دسته ویروسی و غیر ویروسی تقسیم می گردند. در یوکاریوت ها، اگر ترانس ژن به کروموزوم جنسی میزبان بپیوندد، سلول میزبان حاصل می تواند ترانس ژن را به دودمان خود منتقل کند. اگر ترانس ژن با هر کروموزوم دیگری ادغام شود، با مرگ سلول میزبان از بین خواهد رفت. روش های غیر ویروسی عبارتند از روش های فیزیکی مانند الکتروپوریشن، میکرواینجکشن، تفنگ ژن، امپیلفیکشن، فشار هیدرواستاتیک، تزریق مداوم و فراصوت و شیمیایی، مانند لیپوفکشن. این روش همچنین می تواند شامل استفاده از ناقل ژن های پلیمری (پلی پلکس) نیز باشد. انتقال ژ
ن با واسطه ویروس از توانایی یک ویروس برای تزریق DNA ی خود به داخل یک سلول میزبان بهره می گیرد. انتقال فرایندی است که طی آن DNA به سلول میزبان تزریق و داخل ژنوم آن الحاق می شود. در ژن درمانی، ژنی مورد نظر به شکل یک ذره ویروسی فاقد قدرت رونویسی بسته بندی شده تا یک ناقل ویروسی را شکل دهد. ویروس هایی که به منظور ژن درمانی تا به امروز استفاده شده اند شامل رتروویروس، آدنوویروس، ویروس آدنو- وابسته و ویروس هرپس سیمپلکس می باشند. با این حال، برای استفاده از ویروس به منظور حمل ژن به سلول مشکلاتی وجود دارد. ویروس ها تنها می توانند قطعات بسیار کوچک از DNAرا به داخل سلول حمل کنند، که این مستلزم کار فشرده است. خطرات ناشی از جایگاه های درج تصادفی، اثرات سایتوپاتیک و جهش زایی نیز وجود دارد. کاربردها. چندین روش به منظور تسهیل انتقال ژن در طبیعت و تحقیقات استفاده شده اند که برای اهداف درمانی نیز کاربرد دارد. ژن درمانی از انتقال ژن برای انتقال مواد ژنتیکی به هدف درمان یک بیماری یا یک وضعیت در سلول بهره می گیرد. انتقال ژن در برنامه های درمانی از ناقل های غیر ایمنی زای متناسب با ویژگی سلول استفاده می کند که می تواند مقدار کافی از
بیان ترانس ژن را انتقال دهد و منجر به اثر دلخواه شود.
سنجش های کشت سلولی در آزمودن مواد زیستی، سنجش کشت سلول روشی است که برای ارزیابی سمیت مواد استفاده می شود. این روش ها به ارزیابی برون تنی (in vitro، درون آزمایشگاهی) مواد و اثرات مستقیم و غیر مستقیم آن ها می پردازند. در اثر مستقیم، مقادیری از مواد شیمیایی سمی که در کشت سلولی آزاد می شود و در اثر غیرمستقیم، قابلیت مهار مسیرهای متابولیکی سلول مد نظر قرار می گیرد. ارزیابی های کشت سلولی پیش زمینه تمام مطالعات حیوانی و روشی برای تشخیص میزان سمیت سلولی مواد هستند. سنجش های کشت سلولی به وسیلهٔ ASTM, ISO و BSI (مؤسسه استاندارد بریتانیا) استانداردسازی شده اند. روش ها. روش شستشو. هریک از این روش ها مزایا و معایب خاص خود را دارد. تعدادی از روش ها نیز نسبت به سایر روش ها برای کاربردهای خاصی مناسب تر هستند. برای مثال روش تماس مستقیم شرایط بسیار مشابه به محیط فیزیولوژی ارائه می دهد. روش دیفیوژن آگار برای مواد با تراکم بالا مناسب است اما یک خطر جدی وجود دارد و آن این است که زمانی که سلول ها با آگار پوشیده می شوند به شوک گرمایی می روند. روش شستشو برای زمانی که نیاز به گرمخانه گذاری اضافی داریم مناسب است، اما مراحل و زمان بیشت
ری برای آماده سازی چنین تستی لازم است. آزمایشات درون شیشه ای (in vitro) مواد، اطلاعات اساسی در مورد رفتاری که مواد در تماس با سلول های زنده دارند نشان می دهد اما نمی تواند عملکرد یک ماده را درون بدن تعیین یا حتی به دقت پیش بینی کند.
انارکلی هنریار زن سیاست مدار اهل هنود در افغانستان است. زندگی نامه. انارکلی هنریار، فرزند کیشن سنگهـ، از قوم هندوی (سیک) افغانستان، متولد سال ۱۳۵۳ (خورشیدی) در شهر کابل است که اصالتاً از قلعه هندوان شهر خوست بودند و در اثر تعصبات قومیتی و مذهبی از آنجا متواری شده اند. او دانشگاه طب دندان را در سال ۱۳۷۴ (خورشیدی) خوانده است. انارکلی هنریار معلم، عضو جامعه مدنی، هنریار عضو لویه جرگه قانون اساسی، عضو جرگه امن افغانستان و پاکستان، عضو جرگه ملی مشورتی صلح، عضو کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، فعال حقوق بشر و حقوق زن، رئیس در شورای زنان اهل هنود، بوده است.
جنگ استقلال مکزیک () یک درگیری مسلحانه و اوج فرایند سیاسی اجتماعی بود که طی آن در سال ۱۸۲۱ به حاکمیت اسپانیا در مکزیک پایان داد. این جنگ به نام جنگ شبه جزیره در سال ۱۸۰۸ بعد از حمله ناپلئون به اسپانیا شروع شد و توسط پدر میگل ایدالگو ی کوستییا در ۱۶ سپتامبر ۱۸۱۰ و ادامه عملیات فریاد دولورس تا روز استقلال مکزیک در ۲۷ سپتامبر ۱۸۲۱ ادامه داشت. این روز همه ساله بعنوان روز استقلال مکزیک جشن گرفته می شود. پیشینه. جنبش استقلال طلبانه مکزیک از وقایعی مانند عصر روشنگری، انقلاب آمریکا و فرانسه الهام گرفت. در آن زمان نخبگان تحصیل کرده اسپانیا شروع به تفکر دربارهٔ روابط اسپانیا و پادشاهی های مستعمرات خود کردند. تغییرات ساختار اجتماعی و سیاسی ناشی از اصلاحات بوربون اسپانیا و یک بحران اقتصادی عمیق در اسپانیا باعث نارضایتی نخبگان بومی شد. رویدادهای دراماتیک سیاسی در اروپا، جنگ های انقلاب فرانسه و فتوحات ناپلئون، رویدادهای اسپانیای نو را عمیقاً تحت تأثیر قرار داد. در سال ۱۸۰۸، کارلوس چهارم اسپانیا و فرناندو هفتم مجبور شدند به نفع امپراتور فرانسه، که برادر بزرگترش ژوزف بناپارت را در منصب پادشاهی قرار داد، کنار بروند. در همان س
ال، شورای شهر مکزیکو سیتی، در غیاب شاه خود را حاکم مشروع این کشور می دانست. این امر باعث شد که علیه آنها کودتا شود. در این کودتا رهبران شورا دستگیر شدند. جنبش استقلال طلبی پس از ۱۸۱۰. با وجود شکست شورا در مکزیکو سیتی، گروه های کوچکی از شورشیان در شهرهای دیگر اسپانیای جدید با هم متحد شدند تا علیه حکومت استعماری قیام کنند. در ۱۶ سپتامبر ۱۸۱۰، دهقانان و ساکنان بومی دولورس تصمیم گرفتند به دعوت میگوئیل هیدالگو روحانی رادیکال سلاح به دست بگیرند. پس از ۱۸۱۰، جنبش استقلال طلبی وارد مراحل دیگری شد. چرا که رهبران جنبش یا دستگیر یا اعدام شده بودند. در ابتدای حاکمیت فردیناند هفتم اسپانیا و مستعمره های آن را به رسمیت شناختند، اما بعدها رهبران جنبش موضوعات رادیکال تری مانند نظم اجتماعی و الغاء بردگی را مطرح کردند. خوسه ماریا مورلوس، کشیش سکولار، استان های جدایی طلب را به تشکیل کنگره فراخواند. این فراخوان به جنبش چهره ای قانونی می داد. پس از شکست مورلوس، این جنبش در شکل یک جنگ چریکی تحت رهبری ویسنته گوررووقیج ادامه یافت. تا سال ۱۸۲۰، تعداد زیادی از گروه های شورشی جان خود را از دست دادند. تعدیل قانون اساسی اسپانیا در سال ۱۸۲
۰ باعث آن شد که اذهان گروه های نخبه که از حکومت اسپانیا حمایت می کردند تغییر کند. بومی ها که تحت تأثیر این رویداد قرار گرفته بودند تصمیم گرفتند تا از استقلال اسپانیای جدید حمایت کنند. آن ها خواستار پیوستن به جنبش مقاومت سابق شدند. استقلال مکزیک. اگوستین د ایتروبیده فرماندهی شورشیان را در دست گرفت و با ویسنته گوره رو که خواهان اتحاد گروه های استقلال طلب بود ملاقات کرد او خواهان حکومت سلطنتی در یک مکزیک مستقل بود. سرانجام در ۲۷ سپتامبر سال ۱۸۲۱ مکزیک استقلال را بدست آورد. پس از این رویداد سرزمین های مستقل بعنوان امپراتوری مکزیک نام گذاری شد. سلطنت کاتولیک ائتلافی در سال ۱۸۲۳، به دلیل درگیری های داخلی و جدایی آمریکای مرکزی از مکزیک، به یک جمهوری فدرال تبدیل شد. پس از چند بار تلاش اسپانیا برای باز پس گیری مکزیک، استقلال این کشور در سال ۱۸۳۶ به رسمیت شناخته شد.
جام خوان گمپر ۲۰۱۷ یک مسابقه فوتبال بین تیم بارسلونا و شاپه کوئنزه بود که با پیروزی ۵–۰ بارسلونا به پایان رسید.
حوضه آبریز هامون هیرمند یکی از حوضه های باز ایران است که در تقسیم بندی حوضه های آبریز ایران، حوضهٔ فرعی به شمار می رود و زیرمجموعهٔ حوضهٔ آبریز مرزی شرق است. مساحت این حوضه، ۳۳٬۷۳۱ کیلومتر مربع است و مهمترین رود آن، هیرمند است. جغرافیا. حوضه هامون هیرمند در شمال سیستان و بلوچستان و جنوب خراسان جنوبی قرار گرفته است. چالهٔ این حوضه، مجموعه ای از دریاچه ها در شمال سیستان و بلوچستان است که شامل هامون هیرمند در غرب زابل، هامون صابری در شمال زابل در مرز ایران و افغانستان و هامون پوزک در شرق هامون صابری در افغانستان هستند. این سه دریاچه در زمان پرآبی به یکدیگر می پیوندند. سد کجکی. مهم ترین رود و بزرگ ترین تأمین کنندهٔ آب این دریاچه ها رود هیرمند است که با احداث سد کجکی روی آن در افغانستان، وسعت این دریاچه ها کاهش یافته است. رودهای مهمی که از خراسان جنوبی به سوی دریاچه جریان دارند، رود شور نهبندان و رود بندان هستند. زیرحوضه ها. برپایهٔ دستور العمل تقسیم بندی حوضه های ایران، حوضهٔ آبریز هامون هیرمند به زیرحوضه های زیر تقسیم می شود:
واتسلاو لوهنیسکی (؛ – ) بازیگر اهل جمهوری چک بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آدلا هنوز شام نخورده"، "اگر یک هزار کلارینت"، "پتک جادوگران" و "سیل" اشاره کرد.
مارتین روژک (؛ – ) بازیگر اهل جمهوری چک بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آدلا هنوز شام نخورده"، "اگر یک هزار کلارینت" و "پتک جادوگران" اشاره کرد.
یاروسلاو کوچرا (؛ ۶ اوت ۱۹۲۹–۱۴ ژانویهٔ ۱۹۹۱) فیلم بردار اهل جمهوری چک بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آدلا هنوز شام نخورده" اشاره کرد.
زدنیک اشتیپانک (؛ – ) بازیگر اهل جمهوری چک بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آزمایش" و "سیل" اشاره کرد.
جام خیریه انگلستان ۲۰۱۷ ، ۹۵امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ برتر انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۶ آگوست ۲۰۱۷ مابین تیم های آرسنال و چلسی در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. جدال دو تیم در پایان ۹۰ دقیقه به تساوی یک – یک انجامید و در ضربات پنالتی هم تیم آرسنال موفق شد با نتیجه ۴ بر یک به پیروزی برسد.
جنگ استقلال شیلی () جنگی بین استقلال طلب های شیلیایی بود که خواهان استقلال سیاسی و اقتصادی کشورشان از امپراتوری اسپانیا بودند. آغاز این جنگ به تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۸۱۰ بر می گردد. این جنگ تا سال ۱۸۲۱، زمانی که نیروهای سلطنتی توسط خوزه د سن مارتین شکست خوردند، یا تا سال ۱۸۲۶، زمانی که آخرین نیروهای اسپانیایی تسلیم شدند و مجمع الجزایر این کشور به جمهوری شیلی بازگشت ادامه داشت. اعلامیه استقلال شیلی در تاریخ ۱۲ فوریه ۱۸۱۸ رسماً صادر شد و در سال ۱۸۴۴، زمانی که روابط دیپلماتیک این کشور با اسپانیا مجدداً برقرار شد توسط اسپانیا نیز این استقلال به رسمیت شناخته شد. تاریخچه. جنگ استقلال شیلی بخشی از جنگ های استقلال در آمریکای جنوبی است. استقلال طلبی در شیلی در میان مردم شیلی که به دو گروه استقلال طلب و شاه دوست تقسیم می شدند حمایت شایانی نداشت. در شیلی آنچه که به عنوان یک جنبش سیاسی توسط نخبگان علیه قدرت های استعماری آغاز شد، به عنوان یک جنگ داخلی تمام عیار پایان یافت. به طور سنتی، این جنگ به سه مرحله تقسیم می شود: در آغاز سال ۱۸۰۸، شیلی به عنوان یکی از کوچک ترین و فقیرترین مستعمرات امپراتوری اسپانیا تحت حاکمیت لوئیس مونوز
د گزمان قرار گرفت. در ماه مه ۱۸۰۸ سرنگونی &lt;bdi&gt;کارلوس چهارم اسپانیا&lt;/bdi&gt; و فردیناند هفتم و جایگزین شدن آنها با ژوزف بناپارت برادر ناپلئون بناپارت و شروع جنگ شبه جزیره باعث شروع تنش برای استعمار اسپانیا شد. در همین حال شیلی نیز با مشکلات سیاسی داخلی خود روبرو بود. در فوریه همین سال دست نشانده پادشاهی اسپانیا به طور ناگهانی فوت کرد و اسپانیا نتوانست کسی را جایگزین او کند. گارسیا کاراسکو در ماه آوریل فرمانداری شیلی را به دست آورد و در ماه اوت ناپلئون به اسپانیا تهاجم کرد و شورای عالی نظامی برای حکومت در شیلی تشکیل شد. در ژوئن ۱۸۱۰، از بوئنوس آیرس خبر رسید که نیروهای ناپلئون بناپارت اندلس را فتح کرده اند. علاوه بر این، شورای عالی نظامی که طی دو سال گذشته در حاکمیت بود خود را به نفع یک شورای حکومتی منحل کرد جنبش استقلال طلب در این کشور با الهام از انقلاب ماه مه در آرژانتین نیز از طریق نخبگان دموکراتیک تبلیغات را شروع کرد. آن ها از دستگیری های غیرقانونی ابراز خشم کردند. جنگ مرگ. برای تقویت استقلال شیلی، سن مارتین اقدامات متعددی را علیه باندهای مسلح در کوه ها شامل افراد غیرقانونی، سلطنتی و سرخپوستان که