Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مده (به ایتالیایی: Mede) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده است. مده ۳۳٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۹۹۳ نفر جمعیت دارد.
مارچلینا (به ایتالیایی: Marcellina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رم واقع شده است. مارچلینا ۱۵٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۲۸۰ نفر جمعیت دارد و ۲۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
فورنلی (به ایتالیایی: Fornelli) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ایسرنیا واقع شده است. فورنلی ۲۳٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۱۴ نفر جمعیت دارد و ۵۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
فرنتیلو (به ایتالیایی: Ferentillo) یک شهرک و کومونه در ایتالیا است که در استان ترانی واقع شده است. فرنتیلو ۶۹٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۰۴۹ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سلرو (به ایتالیایی: Sellero) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. سلرو ۱۳٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۰۱ نفر جمعیت دارد و ۳۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کولوچیو (به ایتالیایی: Collevecchio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ریتی واقع شده است. کولوچیو ۱٬۶۵۱ نفر جمعیت دارد و ۲۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بوتیچینو (به ایتالیایی: Botticino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. بوتیچینو ۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۹۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مونچنیسیو (به ایتالیایی: Moncenisio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. مونچنیسیو ۴٫۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لویچه (به ایتالیایی: Levice) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده است. لویچه ۱۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۲ نفر جمعیت دارد.
رادیو اینترنتی پاندورا () که بیشتر با نام های ساده تر «رادیو پاندورا» و «پاندورا» شناخته می شود، نام یک سامانه توصیه گر رسانه جاری و موسیقی است که توسط «میوزیک جینوم پراجکت» اداره می شود. در حال حاضر (اوت ۲۰۱۷)، این رادیو تنها در ایالات متحده آمریکا ارائه می شود. کارِ این سامانه آن است که بر حسب سلیقه و تعیینِ اولیهٔ کاربر، موسیقی و آهنگ های مشابهی را (از لحاظ سبک و سیاق) برای وی پخش و توصیه می کند. کاربر اگر از ترانه ای خوشش آمد آنرا تأیید می کند (به آن "thumbs up" می دهد) و اگر ترانه ای مطابق سلیقه اش نبود، بدان علامت «عدم رضایت» ("thumbs down") می دهد. سامانه، این فیدبک و بازخورد را مورد بررسی دائمی قرار داده و تلاش می کند هرچه بیشتر، آهنگ هایی را توصیه کند که با سلیقهٔ کاربر نزدیک باشد. این سامانهٔ موسیقی، هم از طریق مرورگر وب، و هم از طریق نصب نرم افزار کاربردی بر روی رایانه شخصی یا تلفن هوشمند قابل دسترسی است.
جامندو () یک وبگاه موسیقی و همچنین انجمنی آزاد از هنرمندان و دوست داران موسیقی است. این وبگاه خود را، «بزرگترین سرویس اینترنتی جهان برای موسیقی رایگان» می داند. جامندو در آغاز، موسیقی و آهنگ ها را بر پایهٔ مجوز کرییتیو کامنز منتشر می کرد، اما از اکتبر ۲۰۱۵، دیگر محتوای خود را با شعار «دارای مجوز کرییتیو کامنز» تبلیغ نمی کند، بلکه از عبارات «پخش رایگان آنلاین/دانلود رایگان» برای مصارف شخصی، استفاده می کند. هدف این وبگاه مرتبط کردن هنرمندان و دوستداران موسیقی از سرتاسر جهان با یکدیگر و ایجاد یک انجمن جهانی از موسیقی مستقل است تا تجربیات خلاقانه و ارزش های این هنر ارتقا یابد. مرکز این وبسایت در کشور لوکزامبورگ واقع است و ۳ میلیون عضو دارد.
"کسی نمی تواند مرا نجات دهد" (به انگلیسی : No Body Can Save Me) یک ترانه از گروه لینکین پارک و با خوانندگی چستر بنینگتون است؛ این ترانه جزو آلبوم یک نور دیگر، با مدت زمان ۳:۴۵ می باشد.
موزه دولتی تاریخ روسیه یکی از موزه های مهم روسیه در زمینهٔ تاریخ روسیه است که این موزه در حدفاصل بین میدان سرخ و میدان مانژ، مسکو قرار گرفته است. موزه دولتی تاریخ روسیه در سال ۱۸۷۲ میلادی تأسیس شد.
داروهای کم کاربرد یا داروهای نادر یا داروهای کمیاب () به داروهایی گفته می شود که جهت درمان بیماری های نادر بکار می روند. سازمان جهانی بهداشت یک بیماری نادر را به عنوان بیماری که کمتر از ۶۵ نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر را مبتلا می کند، تعریف می کند. این داروها گران هستند و میانگین قیمت یک داروی نادر ۳۲۰۰۰ دلار آمریکا در سال برای هر بیمار است. شرکت های سازندهٔ داروی درمانگر، «آن را به هر قیمتی که خودشان می خواهند، بفروش می رساند». بیماری های نادر اغلب جدی یا تهدید کننده زندگی هستند. در سال ۱۹۸۳، دولت ایالات متحده قانونی به نام قانون داروی نادر را تصویب کرد تا به شرکت های داروسازی مزایای مالی خاصی برای تولید داروهای نادر بدهد. این قانون برای کمک به ارائهٔ داروهای بیشتر به بیماران مبتلا به بیماری های نادر است. به ثبت رساندن و بازاریابی داروهای کمیاب در اروپا و آمریکا آسان تر از داروهای دیگر است و از طریق اهدای «حق تولید انحصاری طولانی مدت» و سایر مشوق های مالی، سازندگان این دارو را ترغیب می کنند تا بیشتر به پژوهش و تولید اینگونه داروها بپردازند (که اغلب به دلیل فقدان سوددهی مناسب، تمایلی برای صرف بودجه برای پژوهش و استخد
ام پژوهشگر ندارند). چالش های توسعه داروهای کم کاربرد چیست؟. توسعه یک داروی نادر یک فرایند گران قیمت و پیچیده است که شامل تحقیق های گسترده، آزمایش های بالینی و تأییدیه های نظارتی است. بیماری های نادر، جمعیت بیماران محدودی دارد که چالش های زیادی را در زمینه تحقیق و توسعه ایجاد می کند. این چالش ها عبارتند از: اعتبار داروی کم کاربرد. اعتبار داروی کم کاربرد یک اعتبار مالیاتی فدرال است که به شرکت های داروسازی انگیزه می دهد تا داروها و درمان هایی را برای بیماری های نادری که بر جمعیت های کوچک تأثیر می گذارند توسعه دهند. این اعتبار برای کمک به شرکت های دارویی در کاهش هزینه های تولید طراحی شده است. این اعتبار برای ۲۵٪ از هزینه های آزمایش بالینی واجد شرایط است.
توکوپیتا (به اسپانیایی: Tucupita) یک شهر در ونزوئلا و مرکز ایالت دلتا آماکورو است. توکوپیتا ۸۶٬۴۸۷ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آلگلوکوسیداز آلفا (؛ "تلفظ صحیح: اَلگلوکوسیدِیز آلفا") که با نام های تجاری لومیزایم و مایوزایم هم شناخته می شود، دارویی نادر برای «درمان جایگزینی آنزیمی» بیماری گلیکوژنوز نوع دو (بیماری پومپه) است که یکی از بیماریهای ذخیره ای لیزوزومال محسوب می شود. این دارو از لحاظ شیمیایی، آنالوگ همان آنزیمی است که بیماران مبتلا به پومپه، دچار کمبودش هستند و «آنزیم آلفا گلوکوزیداز» نام دارد. این نخستین دارویی است که برای درمان بیماری پومپه تولید شده است. در تاریخ ۱ اوت ۲۰۱۴، سازمان غذا و دارو آمریکا، «لومیزایم» را برای درمان نوعِ نوزادیِ بیماری پومپه در کودکان زیر ۸ سال مورد تأیید قرار داد. برخی شرکت های بیمه در آمریکا، هزینه های درمان با این دارو را در بزرگسالانِ مبتلا تقبل نمی کنند، چرا که اولاً توسط سازمان غذا و دارو آمریکا برای درمانِ بزرگسالان تأیید نشده و دوم آنکه، هزینه درمانی آن بسیار بالاست (سالیانه حدود ۳۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا، و تا پایان عمر) عوارض شایع این دارو، احتمال بروز سینه پهلو، عفونت و تب است. عوارض جدی تر شامل احتمالِ نارسایی قلب، نارسایی تنفسی و آلرژی است و بر روی جعبه های داروی «مایونزایم»، در مورد احتمال
بروز آلرژیِ کُشنده، هشدار داده شده است.
سن خوان د لاس موروس (به اسپانیایی: San Juan de Los Morros) یک شهر در ونزوئلا و مرکز ایالت گوآریکو است. سن خوان د لاس موروس ۱۲۵٬۳۴۷ نفر جمعیت دارد و ۴۲۸٫۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آلفا-گلوکوسیداز () نوعی آنزیم گلوکوسیداز است که در حاشیهٔ پرزهای روده کوچک واقع شده است و بر روی پیوندهای آلفا (۴→۱) عمل می کند. (بر خلاف بتا-گلوکوسیدازها که روی پیوند (۶→۱) اثر دارند) و آنزیم هم خانوادهٔ آن مالتاز است که قند مالتوز را می شکند و از لحاظ عملکرد تشابه زیادی با آن دارد. سایر گلوکوسیدازها عبارتند از: این آنزیم بر روی کربوهیدرات ها اثر کرده و ضمن شکستن و هضم آنها، واحدهای کوچکتر آلفا-گلوگز ایجاد می کند. بیماری هایی که به نحوی با این آنزیم در ارتباط هستند عبارتند از:
کیم وو بین (؛ زادهٔ ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۹) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. از آثار معروف وی می توان به مجموعه های تلویزیونی "وارثان" و "عشق بی پروا" اشاره کرد. زندگی شخصی. کیم با لی جونگ سوک، بازیگر مدل و هم بازی وی در سریال مدرسه ۲۰۱۳، دوست صمیمی است که او را از روزهای مدلینگ او آن ها می شناسد. کیم از ماه مه ۲۰۱۵ با بازیگر مدل شین مین آ رابطه دارد. در ۲۴ مه ۲۰۱۷، تشخیص داده شد که کیم به سرطان نازوفارنکس مبتلا شده است، آژانس کیم "Sidus HQ"، گفت که کیم درمان دارویی و پرتو درمانی را آغاز کرده است و همه فعالیت ها را متوقف خواهد کرد. در ۲۹ دسامبر، کیم در نامه ای اعلام کرد که برنامه درمانی خود را برای سرطان تکمیل کرده است. او همچنین به دلیل بیماری از خدمت سربازی معاف شد.
خلیج ینی سئی () یک خلیج بزرگ و طولانی در دریای کارا است که رود ینی سئی به آن می ریزد. این خلیج در سرزمین کراسنویارسک در روسیه قرار دارد و بخشی از منطقه حفاظت شده ملی بزرگ قطبی بزرگ ترین منطقه حفاظت شده روسیه است.
آیدورسولفاز () با نام تجاری «الاپراز» (؛ تلفظ انگلیسی: اِلاپرِیز) که توسط شرکت شایر پی ال سی ساخته می شود، دارویی است که در درمان بیماری هانتر (موکوپلی ساکاریدوز نوع ۲) بکار می رود. این دارو، فرم تلخیص شدهٔ آنزیم لیزوزومی «آیدورونات-۲-سولفاتاز» است که به روش همتاسازی مولکولی در سلول های انسانی تولید می شود. این دارو، یکی از گران ترین داروهای تولیدی است و سالیانه حدود ۵۶۷٬۴۱۲ دلار آمریکا برای هر بیمار هزینه دارد.
کانال های آمستردام به مجموعه بیش از صد کیلومتر آبراهه، ۹۰ جزیره، و ۱٬۵۰۰ پل در آمستردام هلند گفته می شود. اولین آبراهه ها در سده هفدهم در دوران طلایی هلند کنده شدند. در کنار این آبراهه ها بیش از ۱۵۵۰ یادمان قرار دارد. در سال ۲۰۱۰ کانال های آمستردام به عنوان یکی از میراث جهانی یونسکو ثبت شد که شهرت آمستردام را به عنوان «ونیز شمال» بیشتر کرد. تاریخ. بخش اعظم سیستم کانال آمستردام نتیجه موفقیت آمیز برنامه ریزی شهری است. در اوایل قرن 17 ، با افزایش مهاجرت ، طرحی جامع جمع آوری شد و خواستار چهار محفظه اصلی کانونی ، نیمه متمرکز کانال با انتهای آن در خلیج بود. سه کانال بیشتر برای ساخت و سازهای مسکونی (کانال Herengracht یا "کانال Patricians" ، Keizergracht یا "کانال Emperor's" ؛ و Prinsengracht یا "کانال Prince" (کانال شاهزاده)) ، و یک کانال چهارم بیرونی Singelgracht برای اهداف دفاعی و مدیریت آب. این طرح همچنین کانالهای اتصال را در امتداد شعاع پیش بینی کرده بود. مجموعه ای از کانال های موازی در محله جوردان (در اصل برای حمل و نقل کالا ، به عنوان مثال ، آبجو). تبدیل یک کانال محیطی موجود ، داخلی (Singel) از یک هدف دفاعی به
توسعه مسکونی و تجاری. و بیش از صد پل هدف دفاعی Nassau / Stadhouderskade توسط گاوصندوقهای خاکی و خاکی با دروازه هایی در نقاط ترانزیت و حمل و نقل استفاده می شد اما در غیر این صورت هیچ روبنائی برای سنگ تراشی وجود ندارد.
"یک نور دیگر" (به انگلیسی: One More Light) ترانه ای از گروه لینکین پارک است. این ترانه نهمین ترانه از آلبومی با همین نام (یک نور دیگر) می باشد؛ آهنگ یک نور دیگر، در سوم اکتبر سال ۲۰۱۷ به صورت دیجیتالی منتشر شد. خاص بودن این ترانه. با وجود برخی انتقادات به لینکین پارک برای آخرین آلبوم خود با چستر، اما بسیاری این آلبوم را سبکی نوین در موسیقی می دانستند؛ در این ترانه دیگر از فریادهای همیشگی چستر خبری نبود (البته در بخشی از ترانه بازهم این عمل انجام می شود)، چستر در این ترانه آرام تر از همیشه و البته با احساس تر اجرا می کرد. پس از خودکشی چستر این ترانه توسط هواداران لینکین پارک بیشتر مورد توجه قرار گرفت. موزیک ویدئو. پس از درگذشت "چستر بنینگتون"، کار ساخت موزیک ویدئوی این ترانه به تأخیر افتاد، در نهایت در تاریخ ۱۳۹۶/۰۶/۲۷ گروه با کارگردانی جو هان، بالاخره برای یک نور دیگر موزیک ویدئویی در یوتیوب منتشر کرد؛ این موزیک ویدئوی احساسی بیش از یک میلیارد بازدید، تنها در کانال رسمی یوتیوب لینکین پارک داشته است. همزمان با انتشار بخش هایی از آن در اینستاگرام لینکین پارک به نمایش درآمد و مایک شینودا از هواداران خواست تا آن
را به اشتراک بگذراند؛ جو هان هم ضمن درخواست این موضوع، عقیده داشت چستر هنگام اجرای این ترانه احساسات زیادی به خرج می داده است. رویدادها. این ترانه توسط گروه های راک دیگری نیز برای گرامی داشت چستر اجرا شد. پس از درگذشت چستر بنینگتون، گروه لینکین پارک برای یادبود او در هالیوود بول مراسمی برگزار کرد که خوانندگان دیگری ترانه های او را می خواندند؛ با این حال مایک شینودا شخصاً این ترانه را اجرا کرد. این ترانه در برخی نظرسنجی های انجام شده بین ترانه های آخرین آلبوم لینکین پارک با چستر (یک نور دیگر)، در رتبه دوم از لحاظ محبوبیت قرار دارد. دیگر نسخه ها. استیو آئوکی که قبلاً با لینکین پارک همکاری داشت، نسخه ای ویرایش شده از این ترانه را منتشر کرد. این نسخه از ترانه یک نور دیگر، در کانال یوتیوب لینکین پارک هم منتشر شد و از هواداران بازخوردهای مثبتی گرفت.
اکسل آلفردسون (؛ ۲ مه ۱۹۰۲ – ۹ اوت ۱۹۶۶) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هلسینگبورگس و باشگاه فوتبال آی ای کی اشاره کرد.
شارلز برومسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هلسینگبورگس اشاره کرد.
گوستاو کارلسون (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل سوئد بود. وی به همراه تیم ملی فوتبال سوئد به مدال برنز مسابقات فوتبال در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ دست پیدا کرده است.
ماتورین (به اسپانیایی: Maturín) یک شهر در ونزوئلا و مرکز ایالت موناگاس است. این شهر ۱۳٬۳۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷۲٬۹۰۹ نفر جمعیت دارد و ۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. شهر ماتورین از مهم ترین مراکز اکتشاف و گسترش صنایع نفتی در ونزوئلا به شمار می رود.
آلبین دال (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل سوئد بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هلسینگبورگس اشاره کرد.
اسون فریبری (؛ ۷ فوریه ۱۸۹۵ – ۲۶ مه ۱۹۶۴) بازیکن و مربی فوتبال اهل سوئد بود. وی به همراه تیم ملی فوتبال سوئد به مدال برنز مسابقات فوتبال در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ دست پیدا کرده است.
لا آسونسیون (به اسپانیایی: La Asunción) یک شهر در ونزوئلا و مرکز ایالت نوئوا اسپارتا (تشکیل شده از سه جزیره) است. لا آسونسیون ۲۸٬۵۱۳ نفر جمعیت دارد و ۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. این شهر در میان دره ای حاصلخیز که با تپه هایی سرسبز احاطه شده، قرار گرفته و در سال ۱۵۶۵ میلادی توسط کاپیتان پدرو گونزالز سروانتس تأسیس گردیده است.
کارل گوستاوسون (؛ ۱۶ سپتامبر ۱۸۸۸ – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دیورگاردن و باشگاه فوتبال لستر سیتی اشاره کرد.
لا گوایرا (به اسپانیایی: La Guaira) یک شهر در ونزوئلا، مرکز ایالت وارگاس و بندر اصلی کشور ونزوئلا است. لا گوایرا ۲۷۰٬۷۹۲ نفر جمعیت دارد. این شهر در سال ۱۵۷۷ میلادی به با توجه به موقعیت بندری اش به عنوان یک خروجی برای کاراکاس تأسیس شد.
فریتجوف هیلن (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. تیم ملی. وی عضو تیم ملی فوتبال سوئد در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ و بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ بوده و مدال برنز این مسابقات در سال ۱۹۲۴ رسیده است.
سن کریستوبال (به اسپانیایی: San Cristóbal) یک شهر در ونزوئلا و مرکز ایالت تاچیرا است که در ناحیه کوهستانی غرب ونزوئلا واقع شده است. سن کریستوبال ۲۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۴۵٬۹۲۵ نفر جمعیت دارد و ۸۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. این شهر در جریان زمین لرزه ۱۸۷۵ کوکوتا به شدت آسیب دیده است و نیز در مسیر بزرگراه پان آمریکن قرار دارد.
هلند در شمال غربی اروپا قرار دارد. پایتخت هلند شهر آمستردام است، اما به منظور تمرکززدایی بسیاری از وزارتخانه ها و سفارتخانه ها در شهر لاهه یا پیرامون آن مستقر شده اند. هلند از شرق با آلمان همسایه است و از جنوب با بلژیک و از غرب نیز از طریق دریا با بریتانیا هم جوار است. بندر روتردام دومین شهر بزرگ هلند است و از نظر مساحت و تعداد اسکله هایی که دارد، بزرگ ترین بندر اروپا نیز به شمار می رود. ۲۵ درصد از زمین های کشور هلند پایین تر از سطح دریای آزاد قرار دارد و ۲۱ درصد از جمعیت آن در این مناطق زندگی می کنند. از آنجایی که بخش اعظمی از سرزمین هلند از طریق خشک کردن مصنوعی از دریا گرفته شده و از سطح دریا پایین تر است و توسط خاکریزهای آب بند (دایک ها) محافظت شده است، جغرافیای هلند یک جغرافیای غیرمعمول است. این کشور کوچک با مساحت ۴۱٬۵۴۳ کیلومترمربع از لحاظ مساحت در میان کشورهای جهان در رتبه ۱۳۱ قرار دارد. جمعیت ۱۷٫۳ میلیون نفری آن، این کشور را به پرتراکم ترین کشور در اروپا تبدیل کرده است (به جز دولت شهرهای کوچک مانند موناکو، واتیکان و سن مارینو). هلند در رده سی ام به عنوان متراکم ترین کشور روی زمین قرار دارد. بیشتر جمعیت
هلند شهرنشین اند. ناهمواری ها. این کشور را می توان به دو منطقه تقسیم کرد: زمین های کم ارتفاع و مسطح در غرب و شمال و زمین های کمی مرتفع تر با تپه های کوچک در شرق و جنوب. زمین های غرب و شمال، شامل پلدرها (مناطق خشک شده از دریا) و دلتای رودخانه ها، نیمی از مساحت هلند را تشکیل می دهد و سطح آن از دریا تنها ۱ متر بالاتر است و حتی بخش بزرگی از آن در واقع زیر سطح دریا قرار دارد. مجموعه گسترده ای از دیواره های دریایی و تپه های دست ساز ساحلی هلند را در برابر دریا محافظت می کند. شمار زیادی آب بند و خاکریز هم در امتداد رودخانه ها از شهرها و روستاها در برابر سیلاب رودخانه ها محافظت می کنند. اکثر سطح کشور پست و مسطح است. فقط در منتهی الیه جنوب کشور، در کوهپایه های کوهستان آردن، ارتفاع زمین مقداری افزایش می یابد. فالسربرخ، بلندترین نقطه در قسمت اروپایی پادشاهی هلند، با ۳۲۲٫۷ متر ارتفاع از سطح دریا، در این منطقه واقع شده است. بلندترین نقطه در کل پادشاهی هلند کوه سینری است با ۸۸۷ متر ارتفاع. این کوه در خارج از قسمت اروپایی هلند و در جزیره سابا در کارائیب واقع شده است، هلند در ریزشگاه سه رودخانه بزرگ اروپایی راین، موز (به هلن
دی: ماس) و اسخلت) به دریا قرار دارد. در نوامبر سال ۲۰۱۶، هلند و بلژیک موافقت کردند تا برخی قطعه زمین های کوچک و غیر مسکونی را تعویض کنند تا مرز با تغییر مسیر رودخانه ماس هماهنگ شود. این تعویض زمین از ۲۰۱۸ آغاز شد. تقسیمات کشوری. و معروف به گل لاله (لقبشان) است اما کنترل شده برای این سرزمین کوچک محسوب می شوند. مهار آب دریا و رودخانه ها همواره یکی از چالش های هلند بوده است و آنها در این کار و نیز در ایجاد خشکی در دریا بسیار پرتجربه هستند. شهرهای جدیدی چون آلمیره و لیلی استاد که در جنوب دریاچهٔ ایسل میر واقع اند، در چنین زمین هایی بنا شده اند.
نُروژ این کشور از مشرق دارای یک نوار طولانی مرزی با سوئد بوده و همچنین از شمال شرق با فنلاند و روسیه و از جنوب با تنگهٔ اسکاگراک هم مرز است. سواحل نروژ طولانی است و به اقیانوس اطلس و دریای بارنتز متصل است. نروژ ۲٬۵۴۴ کیلومتر مرز مشترک با همسایگان خود دارد. با فنلاند ۷۲۹ کیلومتر، با سوئد ۱٬۶۱۹ کیلومتر و با روسیه ۱۹۶ کیلومتر. پایتخت نروژ، شهر اسلو با ۷۹۲ هزار نفر جمعیت می باشد. مساحت نروژ ۳۸۵٬۱۵۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۵ میلیون و ۱۳۰ هزار نفر است. از مهم ترین شهرهای نروژ می توان به برگن ۲۷۲ هزار نفر، تروندهایم ۱۵۳ هزار نفر، استاوانگر ۱۱۱ هزار نفر و باروم ۱۰۳ هزار نفر اشاره کرد. تقریباً ۷۰ ٪ خاک نروژ به دلیل سرمای شدید و همجواری با قطب شمال غیرقابل سکنی می باشد و هرچه از شمال به طرف جنوب نروژ پیش برویم از سرمای هوا کاسته و به تراکم جمعیت افزوده می شود. نروژ کشوری کوهستانی است ودارای هوای بسیار سردی است. قسمت عمده ای از اراضی نروژ حتی در منطقه کوهستانی پوشیده از جنگل است. چوب این جنگلها منبع درآمد خوبی برای کشور نروژ به شمار می آید. مدار شمالگان از نواحی شمالی این کشور عبور می کند. قسمتی از مرزهای نروژ و فنلاند
را رود «تانا» تشکیل داده است. هیچ کشوری به اندازه نروژ در سواحل خود، بریدگی های کوچک و بزرگ ندارد، این بریدگی ها متعلق به دوران یخچالی است. مشخصه خط ساحلی نروژ وجود آبدره ها (فیوردها fjords) و یک رشته خلیجک های طولانی، عمیق و باریک که از جریان یخچال ها شکل یافته است. بخش اعظم نروژ را ارتفاعاتی از سنگ سخت تشکیل می دهد. زمین های پست اصلی در امتداد ساحل اسکاژراک و در اطراف اسلوفیورد و تروندهیم فیورد است. سوالبارد (اسپیتس برگن) مجمع الجزایر سردی در اقیانوس منجمد شمالی است. یان ماین جزیره ای آتشفشانی بین نروژ و گروئنلند است. رودهای مهم نروژ، گلوما (گلاما)، لوگان، تانا هستند. بلندترین نقطهٔ نروژ، قلهٔ گالدهوپی گین است که ۲٬۴۶۹ متر ارتفاع دارد. آب و هوای نروژ به دلیل گرمای جریان خلیج (گلف استریم) معتدل است. تابستان ها با توجه به عرض جغرافیایی بسیار معتدل و زمستان ها طولانی و بسیار سرد است. ریزش برف و باران به بیش از ۲۰۰۰ میلی متر در غرب می رسد. بعضی نواحی دور از دریا به واسطه کوه ها، در حد محسوسی، باران کمتری دارند. ۹۴/۲ درصد خاک این کشور زمین قابل کشت است. در شمال نروژ جزایر متعددی وجود دارد که مهم ترین آنها عبارتن
د از: لوپهاوت، رینگ واسوی و سنجا. در شمال غربی نیز مجمع الجزایر لوفتون (لوفون) شامل ۱۲ جزیره بزرگ و ۳۵ جزیره کوچک، جزیره ویکنا، جزیره هیترا و فوریا واقع شده اند. کشور نروژ خلیج های فراوانی دارد که از مهم ترین آنها می توان به تانا، لاکسه، پورسانگر، وستافیورد در نواحی شمال و شمال غربی، فیوردین، بوکن، اوسلو و هاردانگر در نواحی غربی و جنوبی اشاره نمود. قسمت اعظم نروژ را ارتفاعاتی از سنگ سخت تشکیل می دهد. در شمال اقیانوس منجمد شمالی با آب و هوای سرد در مناطق شمالی و نسبتاً سرد در مناطق مرکزی و آب و هوای معتدل در مناطق جنوبی. میانگین دما از ۴ درجه زیر صفر در دی ماه تا ۱۷ درجه سانتی گراد بالای صفر در خرداد، نوسان دارد و میزان بارش سالانه در همین منطقه، ۱۹۶ سانتی متر است. در بیشتر مناطق شمالی نروژ معمولاً شش ماه شب است و شش ماه روز است. اکثر مناطق شمالی نروژ معمولاً ۹ ماه در سال بارش برف و باران را به همراه دارد. تقسیمات کشوری. از لحاظ تقسیمات کشوری نروژ از ۱۹ استان تشکیل گردیده است که زیر نظر استانداران و شورای منتخب اداره می شود. هر استان شامل تعدادی بخشداری (به نروژی: "کمون" (kommune) است. بیشتر امور جاری محل زیست
افراد، توسط این بخشداری ها سروسامان می گیرد.
کونراد هیرش (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. وی به همراه تیم ملی فوتبال سوئد به مدال برنز مسابقات فوتبال در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ دست پیدا کرده است.
گونار هولمبری (؛ ۶ مه ۱۸۹۷ – ۲۱ اکتبر ۱۹۷۵) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ برندهٔ مدال برنز شده است.
پر کاوفلد (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل سوئد بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مون پلیه و باشگاه فوتبال ای آی کی اشاره کرد.
کارلو پینسولیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه یوونتوس بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لیورنو، مودنا، یوونتوس، پسکارا و ویچنزا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ایتالیا زیر ۲۰ سال ایتالیا زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده است.
گواناره (به اسپانیایی: Guanare) یک شهر در ونزوئلا و مرکز و پرجمعیت ترین شهر ایالت پورتوگسا است. گواناره ۲٬۰۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۵٬۲۰۱ نفر جمعیت دارد و ۱۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. این شهر در سوم نوامبر سال ۱۵۹۱ میلادی توسط خوان فرناندز د لئون تأسیس شده و عمدتاً به سبب تولیدات دامی و کشاورزی اش شناخته شده است. خواهرخوانده. شهرهای Guadix و پرتیمانو خواهرخوانده های گواناره هستند.
توره کلر (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ برندهٔ مدال برنز شده است.
فابریزیو کالیارا (؛ زادهٔ ) بازیکن حرفه ای فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای باشگاه یوونتوس در پست هافبک بازی می کند. وی در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایتالیا زیر ۱۷ سال ایتالیا زیر ۱۹ سال ایتالیا نیز بازی کرده است.
رودولف کوک (; – ) بازیکن فوتبال و هاکی روی یخ اهل سوئد بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ای آی کی اشاره کرد. افتخارات. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
زیگفرید لیندبری (؛ ۲۵ مارس ۱۸۹۷ – ۴ ژانویه ۱۹۷۷) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هلسینگبورگس اشاره کرد. افتخارات. وی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ برندهٔ مدال برنز شده است.
آیدورونات-۲-سولفاتاز () یا به اختصار «IDS» نام نوعی آنزیم سولفاتاز است که با بیماری هانتر در ارتباط است. حضورِ این آنزیم برای شکستن هضم لیزوزومی هپاران سولفات و درماتان سولفات ضروری است و ژن آن بر روی کروموزوم ایکس قرار دارد. اختلال در این ژن و فقدان آنزیمی آن، موجب بروز موکوپلی ساکاریدوز نوع ۲ می شود که به بیماری هانتر مشهور است. آیدورونات-۲-سولفاتاز، توالی بسیار مشابهی با آنزیم های خانوادهٔ آریل سولفاتاز (نوع A و B و C) و همچنین گلوکزامین-۶-سولفاتاز دارد. یک واریان پیرایشی از این آنزیم هم توصیف شده است.
آریل سولفاتاز () نوعی آنزیم سولفاتاز با نام گذاری ساماندهی شدهٔ «"آریل-سولفات سولفوهیدرولاز"» است. این آنزیم واکنش شیمیایی را کاتالیز می کند: این خانوادهٔ آنزیمی، انواع متفاوتی دارد که مهمترین شان به شرح زیر است:
سولفاتازها () گروهای از آنزیم ها از خانوادهٔ استرازها هستند که کارشان کاتالیز و هیدرولیز استرهای سولفات است. استرهای سولفات در بسیاری از مواد حیاتی همچون استروئیدها، کربوهیدرات ها و پروتئین ها دیده می شود. همچنین استرهای سولفاتی از انواع متفاوتی از الکل ها و آمین ها ایجاد می شوند که در موردِ آخر، اِن-سولفاتاز پدید می آید که می توان بدان ها سولفامات هم گفت. سولفاتازها، نقش مهمی در چرخه ی سولفور در طبیعت، شکستن و هضم سلولی گلیکوزآمین گلیکان های سولفاته و گلیکولیپیدهای سولفاته و همچنین در بازسازی شکل گلیکوزامین گلیکان های سولفاته در فضای خارج سلولی ایفا می کنند. سولفاتازها در کنار سولفوترانسفرازها، ابزار کاتالیزی بسیار مهمی در ساخت و هضم استرهای سولفاتی به شمار می آیند.
سولفوترانسفرازها () آنزیم های ترانسفرازی هستند که کارشان کاتالیز واکنش انتقال عامل سولفو از یک مولکول دهنده به یک الکل یا آمینِ گیرنده است. مهمترین مولکول دهندهٔ عامل سولفو، فسفودنوسین-۵-فسفوسولفات-۳ (PAPS) است. اگر مولکول گیرنده یک الکل باشد، محصول نهایی سولفات (R-OSO3−) و اگر گیرنده یک آمین باشد، محصول نهایی سولفامات (R-NH-SO3−) است. هردوی این عوامل واکنشی جهت سولفوناسیون آنزیمی، ممکن است جزئی از یک پروتئین، لیپید، کربوهیدرات یا استروئید باشند.
آلیپوژن تیپارووک (؛ تلفظ انگلیسی: "آلیپوجین تیپاروُوِک") که با نام تجاری «Glybera» هم شناخته می شود، یکی از داروهای ویژهٔ ژن درمانی است که در درمان بیماری نادر «کمبود لیپوپروتئین لیپاز» (LPLD) به کار می رود. این بیماریِ بسیار نادر ژنتیکی می تواند منجر به پانکراتیت شدید شود و میزان شیوع آن ۱ تا ۲ در میلیون است. در ژوئیه ۲۰۱۲ میلادی، «انجمن داروی اروپا» (EMA) پیشنهاد داد تا این دارو جهت ژن درمانی مورد تأیید قرار گیرد که در واقع، نخستین توصیهٔ تأیید برای ژن درمانی محسوب می شد. کمیسیون اروپا این پیشنهاد را در نوامبر ۲۰۱۲ میلادی پذیرفت و آن را تأیید کرد. یک دورهٔ درمانی با این دارو در سال ۲۰۱۲ میلادی، در حدود ۱٫۶ میلیون دلار آمریکا و در سال ۲۰۱۵ میلادی در حدود ۱ میلیون دلار آمریکا هزینه داشت که تا آن هنگام، گران ترین داروی دنیا محسوب می شد. تا سال ۲۰۱۶ میلادی، فقط یک نفر تحت درمان با این داروی گران قرار گرفته بود. در آوریل ۲۰۱۷ میلادی شرکت سازندهٔ این داروی کم کاربرد اعلام کرد که به دلیل عدم نیاز بازار، دیگر مجوز بازاریابی آن را در اروپا تمدید نخواهد کرد. این دارو در سال ۲۰۱۲ میلادی در اروپا، تأیید شده بود.
کاخ سلطنتی آمستردام () یک کاخ در شهر آمستردام، هلند است. این کاخ در سال ۱۶۴۸ شروع به ساخت و در ۱۶۵۵ میلادی تأسیس شده، این بنا سیتی هال و مرکز قدرت پادشاهی هلند در شهر آمستردام بوده است.