Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فلوت بومی های آمریکا یک نوع فلوت است که توسط یک نفر نواخته می شود. صدای این نوع فلوت در مکان های بسته و نیمه باز برابر ارتعاش بسیار زیاد می شود. فلوت بومیان آمریکایی در اندازه های مختلف ساخته می شود. این فلوت در سال ۲۰۱۱ میلادی در نظام رده بندی هورن بوستل-زاکس ثبت شد. بعدها نیز در سازمان میراث جهانی به نام ایالات متحدهٔ آمریکا ثبت نام شد. این فلوت توسط بسیاری از رؤسای سرخ پوست آمریکایی ساخته و استفاده می شود و از آن در انواع مراسم ها، مانند مراسم دینی و جشن ها، استفاده می شود.
سرشماری سال ۲۰۲۰ ایالات متحده آمریکا که با عنوان سرشماری ۲۰۲۰ نیز شناخته می شود، بیست و چهارمین سرشماری ملی ایالات متحده آمریکا بود. این سرشماری در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۰ آغاز شد. معرفی. بنا بر قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، سرشماری این کشور از سال ۱۷۹۰ هر ۱۰ سال برگزار می گردد. سرشماری ۲۰۱۰ میلادی، آخرین سرشماری پایان یافته بر اساس این قانون است. بنا بر عنوان ۱۳ کد ایالات متحده مشارکت در سرشماری اجباری است. طبق قانون ۷۲ ساله نگهداری اطلاعات ایالات متحده، اطلاعات شخصی این سرشماری در سال ۲۰۹۲ در دسترس عموم قرار خواهد گرفت. مجادله پرسش شهروندی. سرشماری ده سال یک بار آمریکا به منظور تعیین بودجه های فدرال و حمایت ها از ایالات مورد استفاده قرار می گیرد. از سال ۱۹۵۰ دفتر سرشماری پرسش در خصوص شهروندی را در زمره پرسش های سرشماری قرار نداده چرا که بیم آن می رود این پرسش مشارکت پاسخ دهندگان را کم کند و منجر به کم شماری شود که بر بودجه فدرال ایالات و شهرها اثر می گذارد. دفتر سرشماری پس از قدری ارزیابی اولیه در مارس ۲۰۱۸ اعلام کرد برنامه دارد سؤالی در خصوص شهروندی را به سرشماری ۲۰۲۰ اضافه کند: «آیا این شخص شهروند ایالات مت
حده است؟» ویلبر راس وزیر بازرگانی ایالات متحده که ناظر بر این دفتر است، به کنگره اعلام کرد که دانستن تعداد شهروندان برای اعمال حفاظت های مندرج در قانون حقوق رای دهی در مورد تبعیض رای دهی لازم است. راس اعلام کرد که وزارت دادگستری این پرسش را درخواست کرده و او آن را تأیید کرده.
بارکلی (به انگلیسی: Barkley) یک محدوده ثبت نشده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نیو کستل ایالت دلاور واقع شده است. بارکلی ۱۲۸٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ولکانو (به انگلیسی: Volcano) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هاوایی واقع شده است. ولکانو ۱۵۱٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۵۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اَنْگْسْت یا آنْگْسْت به معنی ترس یا اضطراب است. این کلمه معادل کلمهٔ angst در زبان های دانمارکی، نروژی و هلندی، و کلمهٔ Angst در آلمانی است و از این زبان ها وارد انگلیسی شده است. کلمهٔ «انگست» از قرن نوزدهم در ترجمهٔ انگلیسیِ آثار سورن کی یرکگور و زیگموند فروید پدیدار شد. در زبان انگلیسی، این کلمه برای توصیف احساس شدید نگرانی، اضطراب، یا آشفتگیِ درونی به کار می رود.
شهرستان رابون (به انگلیسی: Rabun County) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در جورجیا واقع شده است. این شهرستان ۹۷۶٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت دارد.
اسکای ولی (به انگلیسی: Sky Valley) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان رابون واقع شده است. اسکای ولی ۷٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
علی جلیلی شیشوان (زاده۱۴ مهر ۱۳۴۸)شیشوان، عجب شیر آذربایجان شرقی) هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، سیاستمدار مستقل و نمایندهٔ دهمین دوره مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه مراغه، عجب شیر و سراجو است که در انتخابات میان دوره ای مجلس از ۱۶۵ هزار و ۹۰۸ رای ماخوذه به ثبت رسیده که منتخب مردم مراغه و عجب شیر ۳۳ هزار و ۷۰۵ رای کسب کرده و به مجلس راه یافت. وی در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی، رئیس فراکسیون سلامت روان و تندرستی در مجلس شورای اسلامی بود.
این یک فهرست ناکامل از شهرهای بلند ایالات متحده آمریکا بر پایه ایالت است. در این فهرست فقط ناحیه هایی آمده است که به طور دائم افرادی در آن ساکن هستند. از هر ایالت فقط بلندترین منطقه آن در این فهرست آمده است.
کریستین گریفیث (؛ زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۹۵۳) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
نیک آپولو فورتِـی (؛ زادهٔ – درگذشته ۲۶ فوریه ۲۰۲۰) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "برادوی دنی رز" اشاره کرد. او همچنین بابت تبلیغات رادیویی اش برای کمپانی گودیر تایر شهرت دارد.
آنری کورنه (در زمان تولد آنری داوید، ۴ اوت ۱۸۸۴ – ۱۸ مارس ۱۹۴۱) رکابزن حرفه ای اهل فرانسه بود که در رشتهٔ دوچرخه سواری جاده فعالیت می کرد. او توانست در سال ۱۹۰۴ برندهٔ تور دو فرانس شود. آغاز زندگی. کورنه در پا-دو-کاله زاده شد و شناسنامه اش به نام مادرش ثبت شد. سپس به نام ناپدریش ژاردری خوانده شد. مشخص نیست که چرا نامش را از آنری ژاردری به آنری کورنه تغییر داده است. در دوران آماتور، استعداد خود را با قهرمانی در مسابقهٔ پاریس–اونفلور در سال ۱۹۰۳ نشان داد؛ ولی پیش از ورودش به تور دو فرانس ۱۹۰۴، به جز شمال فرانسه و بلژیک، چندان شناخته شده نبود. او تازه در سال ۱۹۰۴ وارد دوچرخه سواری حرفه ای شده بود. آنری دگرانژ برگزار کنندهٔ تور دو فرانس، در گزارشی که برای معرفی شرکت کنندگان ناشناختهٔ تور در روزنامه اش اوتو نوشت، به کورنه لقب "بذله گو" داد. تور دو فرانس ۱۹۰۴. برگزاری نخستین تور دو فرانس، موفقیت آمیز بود و رقابت میان رکابزنان و اشتیاق هواداران حامی آنان تا حد خطرناکی می رسید. رکابزنان سوار قطار می شدند یا توسط خودروها کشیده می شدند. هنگامی که هیچ یک رکابزنان مجاز به گرفتن غذا نبودند، موریس گارین که قهرمان تور ۱۹۰۳
بود، از مدیر مسابقه غذا دریافت می کرد. در گردنهٔ رپوبلیک، هواداران، رکابزنان را می زدند و تنها زمانی پراکنده شدند که گارین با اسلحهٔ خود شلیک کرد. برخی از تماشاگران، در روز پایانی، سوزن روی جاده می ریختند و کورنه در ۴۰ کیلومتر پایانی با لاستیک پنچر شده رکاب زد. پس از بحث های بسیار پیرامون تقلب گسترده، چهار رکابزن برتر توسط اتحادیهٔ دوچرخه سواری فرانسه اخراج شدند و کورنه که در رتبهٔ پنجم قرار داشت و سه ساعت عقب تر از گارین بود، برندهٔ مسابقه اعلام شد. کورنه در زمان قهرمانی ۱۹ سال و ۱۱ ماه و ۲۰ روز سن داشت و جوان ترین قهرمان تاریخ تور دو فرانس شناخته می شود. سال های پایانی. کورنه هرگز نتوانست موفقیت خود در تور را تکرار کند، ولی در سال ۱۹۰۶ برندهٔ پاریس–روبه و نایب قهرمان بوردو–پاریس شد. در تور دو فرانس ۱۹۰۸ نیز به مقام هشتم دست یافت. کورنه در مسیرهای کوتاه تکراری مهارت داشت. بازنشستگی و مرگ. کورنه آخرین بار در سال ۱۹۱۲ در تور دو فرانس شرکت کرد و در رتبهٔ ۲۸ ایستاد. مشکلات جسمی برگشت پذیر باعث پایان یافتن دوران حرفه ای او شد و در آغاز جنگ جهانی اول، رقابت را کنار گذاشت. سپس وارد تجارت دوچرخه شد و در ۵۶ سالگی پس
از یک عمل جراحی درگذشت.
استیو رُسی (؛ – ) بازیگر و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی دانش آموختهٔ رشته های ارتباطات، هنر و تئاتر و همچنین زبان یونانی و لاتین در دانشگاه لویولا مریمونت است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برادوی دنی رز" اشاره کرد.
فرانک رنزولی (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده، تهیه کننده فیلم و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مشت زن"، "برادوی دنی رز"، "قلب های وحشی را نمی توان شکست" و "پدر قهرمان من" اشاره کرد.
پال گره کو (؛ ۲۱ اکتبر ۱۹۵۵ – ۱۷ دسامبر ۲۰۰۸) بازیگر و موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آخرین وسوسه مسیح"، "سلحشوران" و "برادوی دنی رز" اشاره کرد.
جرالد شونفلد (؛ – ) بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "برادوی دنی رز" اشاره کرد.
جو فرانکلین (؛ – ) مجری باسابقه رادیو و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هاوارد کوسل (؛ ؛ – ) روزنامه نگار، ستون نویس، پدیدآور، مجری رادیو و تلویزیون، منتقد و مفسر ورزشی و وکیل مدافع یهودی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۱۹۹۳، مجله «تی وی گاید» هاوارد کوسل را به عنوان بهترین گوینده ورزشی تمام دوران معرفی کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "موزها" و "برادوی دنی رز" اشاره کرد.
گلوریا پارکر (؛ (نام خانوادگی دوشیزگی: رزنتال؛ ۲۰ اوت ۱۹۲۱–۱۳ آوریل ۲۰۲۲) ملقب به شاهدختِ ماریمبا خواننده، ستارهٔ موسیقی و رقص و همچنین بازیگر و مجری رادیویی اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برادوی دنی رز" اشاره کرد.
هاوارد استورم (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان فیلم و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برادوی دنی رز" اشاره کرد.
ویل جردن (؛ زادهٔ ) بازیگر، کمدین و استندآپ کمدین اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برادوی دنی رز" اشاره کرد.
مورتی گانتی (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برادوی دنی رز" اشاره کرد.
جکی گِـیل (; – ) کمدین، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "طوفان"، "مردان حلبی"، "لباس ساده" و "برادوی دنی رز" اشاره کرد.
کُربت مانیکا (؛ – ) کمدین و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برادوی دنی رز" اشاره کرد.
زوئی کالدوِل (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۶ فوریه ۲۰۲۰) هنرپیشه اهل استرالیا بود. وی از سال ۱۹۶۰ میلادی تا سال ۲۰۱۸ مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به لیلو و استیچ، استیچ!، فوق العاده بلند و بیش از حد نزدیک، تولد، «رؤیای شب نیمه تابستان» (فیلم تلویزیونی)، رز ارغوانی قاهره، فقط یک بوسه و قصه های جزیره اشاره کرد.
مایلو اوشِـی (; – ) بازیگر اهل ایرلند بود. او دو مرتبه نامزد دریافت جایزه تونی بهترین بازیگر مرد شد. دانشگاه کوینیپیاک در سال ۲۰۱۰ به او مدرک افتخاری اعطا کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "باربارلا"، "رومئو و ژولیت"، "حکم"، "اولیس"، رز ارغوانی قاهره"، "تیم رؤیایی"، "پلی بویز" و "پسر خونریز" اشاره کرد.
جرج مارتین (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
لورِتا کِـلِـمنس تاپر (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
نوروز ۷۴ یک مجموعه تلویزیونی محصول ۱۳۷۳ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی محمد صالح علا می باشد که از شبکه ۳ پخش شد. این مجموعه ویژه برنامهٔ نوروز سال ۷۴ بود.
تادئوش کونویتسکی (؛ ۲۲ ژوئن ۱۹۲۶ – ) نویسنده و کارگردان فیلم اهل لهستان بود. وی عضو فرهنگستان زبان لهستانی بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "یوویتا"، "چقدر دور، چقدر نزدیک"، "مهمانسرا"، "فرعون" و "آخرین روز تابستان" اشاره نمود.
وویچیخ یژی هاس (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، تهیه کننده و آموزگار اهل لهستان بود. وی در کراکوف به دنیا آمد. او با آنکه خود فردی ندانم گرا بود؛ اما خانواده اش از هر دو طرف کاتولیک بودند، هرچند که او تمایلات یهودی دوستانه داشت. وی از طرف پدر دارای ریشه های یهودی بود و از طرف مادر، کاتولیک. نام خانوادگی «هاس» شکلی هلندی، ییدیش و آلمانی شده از نام خانوادگی یهودی האָז است که در زبان انگلیسی به معنی «خرگوش» می باشد. از فیلم هایش در مقام کارگردان می توان به "یاوه نویس"، "داستان ملال انگیز"، "مصائب بالتازار کوبر"، "آسایشگاه ساعت شنی"، "دست نوشته ساراگوسا" و "عروسک" اشاره نمود. او برندهٔ جوایزی همچون جایزه هیئت داوران جشنواره کن شده است. وی یکی از استادان مدرسه ملی فیلم ووچ بود.
زِبیگنیف ریپچینسکی (؛ ؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم بردار، فیلم نامه نویس، تدوین گر، و استاد دانشگاه اهل لهستان است. وی در سال ۱۹۸۳ برندهٔ جایزهٔ همچون جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه شده است. او به تدریس فیلم برداری سینمایی و فیلم برداری دیجیتال پرداخته و به عنوان پژوهشگر در حوزه ی فناوری ترکیب تصویر با استفاده از پرده های آبی و سبز در شرکت اولتیمات فعالیت کرده است. او به خاطر تکنیک های نوآورانه اش در حوزه ی صوتی-تصویری و همچنین پیشگامی در آزمایش و توسعه ی فناوری های نوین تصویری شناخته می شود. در مارس ۲۰۰۹، ریپچینسکی به لهستان بازگشت و در شهر وروتسواف ساکن شد؛ جایی که مرکز فناوری های صوتی-تصویری (CeTA) را در محل استودیوی تاریخی فیلم های بلند شهر راه اندازی کرد. این مرکز که به طور رسمی در ژانویه ۲۰۱۳ افتتاح شد، شامل یک استودیوی پیشرفته است که توسط ریپچینسکی طراحی شده و برای تولید تصاویر فیلمی چندلایه استفاده می شود. همچنین این مرکز شامل مؤسسه ای برای پژوهش در زمینه ی تصویر و فناوری های بصری است. پس از آن که ریپچینسکی فساد در CeTA را کشف و علنی کرد، از کار برکنار شد و در ادامه، انصراف خود از تابعیت لهستانی
اش را اعلام کرد.
پساانسان گرایی (به انگلیسی Posthumanism) یا پست-اومانیسم (به معنی "پس از انسانگرایی" یا "فراتر از انسان") طبق نظر فرانچسکا فراندو یک اصطلاح با حداقل هفت تعریف است: ۱- ضد انسانگرایی: هر نظریه ای که نسبت به انسانگرایی سنتی و ایده های سنتی در مورد انسانیت و شرایط انسانی دیدگاهی انتقادی دارد. ۲- پساانسانگرایی فرهنگی: یک شاخه از نظریه فرهنگی که نسبت به مفروضات بنیادی انسان گرایی و میراث آن دیدگاهی انتقادی دارد که سؤالات تاریخی مفاهیم «انسان» و «ماهیت انسان» را می آزماید و اغلب مفاهیم ذهنیت انسان و تجسم را به چالش می کشد و تلاش می کند از مفاهیم کهنه همچون «طبیعت بشر» فراتر برود تا بتواند مفاهیمی بسازد که به طور مداوم با دانش علمی فنی معاصر منطبق باشد. ۳- پساانسانگرایی فلسفی: یک جهت گیری فلسفی است که بر فرا انسانگرایی فرهنگی تکیه دارد، جریان فلسفی پیامدهای اخلاقی گسترش دایره شمول اخلاق و گسترش ذهنیت اخلاقی به حوزه هایی فراتر از نوع بشر را می آزماید ۴- وضعیت پساانسانگرایانه: شالوده شکنی از شرایط انسانی توسط نظریه پردازان انتقادی است. ۵- ترابشریت: یک ایدئولوژی و جنبش که به دنبال توسعه و در دسترس قراردادن فناوری هایی ا
ست که پیری را از بین می برد و تا حد زیادی ظرفیت های فکری، فیزیکی و روانی انسان را در راستای تحقق آینده پساانسانگرایانه بالا می برد. ۶- غلبه هوش مصنوعی: یک دیدگاه بدبینانه جایگزین برای ترا انسانگرایی که در آن انسان بهبود پیدا نمی کند بلکه در نهایت توسط هوش مصنوعی جایگزین می شود. برخی از فیلسوفان از جمله نیک لند این دیدگاه را ترویج می کنند که انسان باید پذیرای سقوط احتمالی خود باشد. این دیدگاه که به دیدگاه کیهان گرایی (cosmism) در مورد هوش مصنوعی مرتبط است دیدگاهی است که ساخت هوش مصنوعی قوی حتی اگر مستلزم پایان بشریت باشد حمایت می کند زیرا از نظر آنها این یک «تراژدی کیهانی خواهد بود اگر بشریت تکامل را در سطح انسانهای خیلی ضعیف متوقف سازد». ۷- جنبش انقراض اختیاری انسان که به دنبال یک «آینده پساانسان» است که در این مورد این آینده "بدون انسان خواهد بود". پساانسانگرایی فلسفی. تد شاتزکی فیلسوف نشان می دهد از نظر فلسفی دو نوع فرا انسانگرایی وجود دارد: یک نحله پساانسانگرایی که او نام آفاقی گرا (objectivism) را برآن می گذارد در تلاش است که با پافشاری بیش از حد روی ذهنیت گرایی و انفس گرایی و بین الاذهان گرایی که انسانگر
ایی را دربرگرفته مقابله کند و بر نقش عوامل غیرانسانها شامل حیوانات و گیاهان یا رایانه ها یا چیزهای دیگر تأکید دارد. نحله دوم پساانسانگرایی بر کردارها اولویت قائل است به ویژه کردارهای اجتماعی را بر افراد (یا انفس های منفرد) ترجیح می دهد از این نظر که که این کردارها هستند که انفس را برمی سازند.
رستگاران (با نام قبلی: "آشفتگی") یک مجموعه تلویزیونی محصول تابستان سال ۱۳۸۸ به کارگردانی سیروس مقدم، نویسندگی سعید نعمت الله می باشد که از شبکه سه پخش شد. این مجموعه در ۵۲ قسمت تهیه شد. در این مجموعه زندگی دختری بنام خجسته را روایت می شود که در پی ناپدید شدن شوهرش احمدرضا روانه خانه اش در تهران شده تا خبری از او به دست آورد.
یژی استفان استاوینسکی (؛ ؛ – ) فیلم نامه نویس، کارگردان فیلم اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "فردا به سینما می رویم"، "شوالیه های تتونیک"، "سرهنگ کفیاتکوفسکی"، «"بدشانسی"» (۱۹۶۰) و «"عشق در بیست سالگی"» (۱۹۶۲) اشاره نمود.
کربس/پرل خرچنگ ()، یکی از شخصیت های مجموعه پویانمایی باب اسفنجی است. این شخصیت توسط استیون هیلنبرگ ایجاد شد و گوینده آن لوری آلن است. پرل، دختر آقای خرچنگ است که شخصیتی لجباز، لوس و ولخرج دارد.
بازی نیمه نهایی جام جهانی ۱۹۷۰ بین ایتالیا و آلمان به عنوان بازی قرن (; ; ) شناخته می شود. در این بازی که در ۱۷ ژوین ۱۹۷۰ در ورزشگاه آزتیکا شهر مکزیکو سیتی انجام شد، ایتالیا با نتیجه ۴–۳ به پیروزی رسید که ۵ گل آن در وقت های اضافه به ثمر رسید. این یک رکورد در تعداد گل های زده در وقت های اضافی ۲ تا ۱۵ دقیقه در بازی های جام جهانی فوتبال است. بازی. در این بازی ایتالیا در ابتدا با گل دقیقه ۸ روبرتو بونینسنیا پیش افتاد و تا آخرین لحظات بازی برنده مسابقه بود، اما در دقیقه ۹۰ کارل-هاینتس شنلینگر تنها گل ملی خود را به ثمر رساند تا آلمان بازی را در ۹۰ دقیقه با تساوی به پایان برساند. در این بازی شانه فرانتس بکن باوئر دررفت ولی چون آلمان ۲ تعویض خود را انجام داده بود او باقی مسابقه را با شانه آتل بندی شده ادامه داد. در وقت های اضافی ابتدا گرد مولر آلمان را پیش انداخت ولی پس از ۴ دقیقه در دقیقه ۹۸ تارچسیو بورنییک گل تساوی را برای ایتالیا به ثمر رساند و سپس لوئیجی ریوا گل سوم ایتالیا را به ثمر رساند. در دقیقه ۱۱۰ گرد مولر دوباره برای آلمان گلزنی کرد و درحالیکه شبکه های تلویزیونی هنوز در حال پخش شادی پس از گل المانی ها بودن
د جانی ریورا گل چهارم و پیروزی بخش ایتالیا را به ثمر رساند و باعث پیروزی ۴–۳ ایتالیا بر آلمان شد. بعد از بازی. پس از این بازی آلمان در بازی رده بنده با یک گل اروگوئه رو شکست داد و سوم شد. ایتالیا پس از این بازی سخت و طاقت فرسا انرژی خود را از دست داده بود و در مقابل برزیل در فینال با نتیجه چهار بر یک شکست خورد. با این پیروزی برزیل برای سومین بار به قهرمانی در جام جهانی رسید و طبق قوانینی که ژول ریمه تعیین کرده بود توانست جام ژول ریمه را برای همیشه به خانه ببرد. اگر در این مسابقه ایتالیا پیروز می شد آن ها برنده جام ژول ریمه می شدند زیرا آن ها نیز قبل از این جام ۲ بار قهرمان جام جهانی فوتبال شده بودند. پس از این مسابقه یک پلاک یادگاری بر دیواره ورزشگاه آزتیکا نصب شد که روی آن نوشته شده است: ورزشگاه آزتیکا به تیم های ملی ایتالیا (۴) و آلمان (۳) که در جام جهانی ۱۹۷۰ درخشیدند احترام می گذارد، در «بازی قرن». ۱۷ ژوین ۱۹۷۰.
فصل اول مجموعه پویانمایی تلویزیونی آمریکایی باب اسفنجی شلوارمکعبی، ساخته شده توسط زیست شناس دریایی و انیماتور سابق، استیون هیلنبرگ قسمت هایی از مجموعه پویانمایی باب اسفنجی است که از ۱ مه ۱۹۹۹ تا ۳ مارس ۲۰۰۱ از شبکه نیکلودئون پخش شد و شامل ۲۰ قسمت نیم ساعته است. این مجموعه ماجراجویی های شخصیت اصلی و دوستان مختلفش را در شهر خیالی زیر آب بیکینی باتم روایت می کند. این فصل با صداپیشگی تام کنی، بیل فیجرباک، راجر بومپاس، کلنسی براون، مستر لارنس، جیل تالی، کارولین لارنس، مری جو کتلت و لوری آلن همراه بود. در میان صداپیشگان اصلی، اولین صداپیشگان مهمان که در این نمایش حضور داشتند، ارنست بورگناین و تیم کانوی بودند که به ترتیب صداپیشگی شخصیت های ابرقهرمانی، مرد دریا و پسر صدفی را برعهده داشتند. از قسمت های این فصل می توان به درخواست کمک ، شکار عروس دریایی ، آررغ ، تفریح ، خانه آناناسی عزیزم ، تحویل پیتزا ، شوک فرهنگی و چای در خانه ی درختی اشاره کرد
پیک راستان نام سریال ایرانی به کارگردانی اکبر خواجویی، تهیه کنندگی حسن اکلیلی و محصول سال ۱۳۸۹–۱۳۹۰ است. نخستین قسمت این سریال ۱۶ قسمتی، اولین بار در روز ۱۳ شهریور ۱۳۹۰ از شبکه سه صدا و سیمای ایران پخش شد. این سریال در نوروز ۱۳۹۱ نیز بازپخش شد. پیک راستان، آخرین مجموعهٔ تلویزیونی است که اکبر خواجویی، پیش از درگذشتش کارگردانی کرد. خلاصه داستان. در خلاصه داستان سریال آمده است: زوج نویسنده ای در شب مراسم ازدواجشان با سفارش فیلمنامه ای با بخش های صله رحم، گذشت، امانتداری و… مواجه می شوند که این موضوع تأثیرات زیادی در زندگی مشترکشان می گذارد و تصمیم می گیرند آغازین روزهای زندگیشان را با نگارش این فیلمنامه سپری نمایند و… بازیگران. در این مجموعه تلویزیونی از بازیگران اصفهانی با لهجه شهر اصفهان استفاده شده است که از آن میان می توان به بازیگران زیر اشاره کرد: موسیقی سریال. موسیقی متن و تیتراژ سریال تلویزیونی پیک راستان، اثر محمدمهدی گورنگی است. خوانندهٔ تیتراژ پایانی، علیرضا فرد و ترانه سرای آن ترانه مکرم است.
برلینر (به انگلیسی و آلمانی: Berliner) اغلب برای ساکنان شهر برلین، آلمان استفاده شده و ساکنان این شهر برلینر یا برلینرز نامیده می شوند. همچنین این لقب در ادبیات عامیانه به افرادی با ظاهر متفاوت و که شیوه زندگی راحتی را در پیش گرفته اند نیز داده می شوند. بعضاً این لقب می تواند بار منفی داشته و به عنوان کنایه نیز مورد استفاده قرار بگیرد. جان اف کندی در ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۳ در برلین سخنرانی معروف داشت که عنوان آن سخنرانی (من یک برلینی هستم) بود که در آن خود را یک برلینر یا برلینی می خواند و سیاست های اتحاد جماهیر شوروی دربارهٔ تقسیم آلمان و دیوار برلین را به زیر سؤال می برد.
یان کارامو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست مهاجم برای پارما بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به کان و اینتر میلان اشاره کرد.
مَلُنگ ممدو ویلیام ژرژ سر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که برای باشگاه فوتبال چلسی بازی می کند.
انتونی اسکاراموچی (؛ زادهٔ ) با نام مستعار موچ ، کارآفرین، سرمایه گذار، چهره سیاسی و نویسنده آمریکایی است. در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۷ رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا دونالد ترامپ او را به عنوان اداره کننده ارتباطات کاخ سفید معرفی کرد ولی ده روز بعد او را در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۷ به درخواست جان اف کلی رئیس جدید ستاد کارکنان کاخ سفید برکنار کرد. زندگی. انتونی اسکاراموچی در در لانگ آیلند به دنیا آمد. تحصیلات دانشگاهی اش را در دانشگاه های تافتس در ماساچوست و هاروارد در کمبریج گذراند. مشاغل. اسکاراموچی در سال ۲۰۰۵ شرکت سرمایه گذاری جهان اسکایبریج کپیتال را بنیان نهاد و تا زمان فروختن این شرکت در اوایل سال ۲۰۱۷ برای پیوستن به دولت ترامپ، به عنوان یکی از شرکای مدیریتی آن فعالیت می کرد. در ژوئن ۲۰۱۷ او معاون ارشد و افسر ارشد استراتژی بانک صادرات-واردات ایالات متحده شد. پس از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، اسکاراموچی در کمیته اجرایی کمیته انتقال مواضع ریاست جمهوری خدمت کرد. در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۷ ترامپ، رئیس جمهور منتخب، اعلام کرد که قصد دارد اسکاراموچی را به عنوان مدیر اداره امور ارتباطات و امور بین الملل کاخ سفید تعیین کند. اما به دلیل به تأخ
یر افتادن بررسی تاییدیه مالی او این انتصاب به تأخیر افتاد و در نهایت، جورج سیافیکس به جای آن منصوب شد. در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۷ توسط دونالد ترامپ او به عنوان اداره کننده ارتباطات کاخ سفید منصوب و جایگزین شان اسپایسر شد. اسکاراموچی قبلاً به عنوان میزبان یک تلویزیون مالی نمایش هفته وال استریت و همچنین به عنوان مشارکت کننده فاکس نیوز فعالیت داشت. ترک کاخ سفید. در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۷، ده روز پس از انتصاب، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا، اسکاراموچی را از سمت مدیر ارتباطات کاخ سفید برکنار کرد. کاخ سفید در بیانیه کوتاهی گفت: «آنتونی اسکاراموچی پست خود به عنوان مدیر ارتباطات کاخ سفید را ترک می کند.»
دروازه کوتبوس یا کوتبوسر تور (به آلمانی: Kottbusser Tor) نام میدانی در منطقه کرویتسبرگ برلین است. در این میدان ایستگاه مترویی با دسترسی به خطوط ۸ و ۲ مترو برلین وجود دارد و از نظر اداری بخشی از منطقه فریدرایشسهاین-کرویتسبرگ به شما می رود. در زبان عامیانه به این منطقه کوتی گفته می شود. در حال حاضر بخشی قابل توجه ای از ساکنان این منطقه ترک تباران برلین هستند. نام گذاری. این محل در دورانی که برلین دارای یک دیوار مالیاتی بود نامگذاری شد. در قرن ۱۸ و ۱۹ میلادی این محل دروازه ای به سمت شهر کوتبوس بود. زندگی در کوتبوسر تور. چند فرهنگی. کوتبوسر تور از جمله مناطق برلین است که در دوران پس از جنگ دوم جهانی و تقسیم برلین به سکونتگاه مهاجران کارگر تبدیل شده است. همین باعث شده که چندین نسل چند فرهنگی در این منطقه زندگی کنند. رستوران های متنوع از غذاهای خاورمیانه ای، اروپایی و آسیایی و امریکای جنوبی به همراه شمار زیاد کافه و بار همه نشانه های زندگی چند فرهنگی این منطقه هستند. مسلمانان و ترک تباران از جمله ساکنان این منطقه هستند که وجود دو مسجد و همچنان یک حمام سنتی ترک در این منطقه گواه آن است. کوتبوسر تور و کروتسبرگ از اما
کن معروف برای خوشگذرانی های شبانه در غرب برلین بوده و هستند. مواد مخدر. توزیع مواد مخدر توسط توزیع کنندگان خرد مواد یکی از معضلات اصلی کوتبوسر تور به شمار می رود. برخورد با فروشندگان مواد مخدر باعث شده این منطقه همیشه با حضور پرشمار مأموران پلیس مواجه باشد. خرید و فروش مواد مخدر در این منطقه به راحتی صورت می گیرد. برای برخی از ساکنان برلین این منطقه «ورود ممنوع» به شمار می رود.
پگی مورن (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم هایی که او در آنها نقش داشته است می توان به "نینوتچکا"، "زنوبیا"، "خواهران"، "هفت دلبر" و "جزیره ترسناک" اشاره کرد.
جک برنهارد (؛ ۲۸ نوامبر ۱۹۱۴ – ۳۰ مارس ۱۹۹۷) تهیه کننده و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم "خشونت" (۱۹۴۷) به کارگردانی و تهیه کنندگی اوست.
بردیا کیارس (زادهٔ ۲۲ مرداد ۱۳۵۸ تهران) موسیقی دان، آهنگساز، رهبر ارکستر و نوازنده اهل ایران است. زندگی هنری. بردیا کیارس از چهار سالگی نواختن سنتور را نزد پدر خود آغاز کرد. مبانی نظری موسیقی را زیر نظر مهران روحانی و آهنگسازی را نزد محمدسعید شریفیان آموزش دید. وی از سال ۱۳۷۴ نواختن ویولن را نزد استادانی همچون سهیل دهبستی و ابراهیم لطفی آموخت. او از سال ۱۳۷۷ آهنگسازی فیلم را تجربه نمود. وی در سال ۱۳۹۷ همزمان با اجرای پروژه نمایش موزیکال «بینوایان» ، ارکستر فیلارمونیک «آپادانا» را تأسیس کرد و رهبری آن را بر عهده گرفت. او در تاریخ ۶ بهمن ۱۳۹۸ به عنوان رهبر مهمان، ارکسترسمفونیک تهران را رهبری کرد. فعالیت های هنری. برخی از فعالیت های مهم وی در جایگاه موسیقی دان به شرح زیر می باشد: نوازندگی در ارکستر سمفونیک تهران٬ رهبری ارکستر ملی ایران (۱۳۸۹–۱۳۹۱)٬ انتشار آلبوم موسیقی «بودن و نبودن» شامل مجموعه ای از قطعات ارکسترال (۱۳۹۰)٬ رهبری ارکستر هنرستان موسیقی دختران (۱۳۹۵)٬ رهبری ارکستر «بادی کارا» ۱۳۹۵٬ انتخاب به عنوان رهبر مهمان از سوی ارکستر تئاتر دولتی آذربایجان (۱۳۹۶)٬ رهبری ارکستر موزیکال نمایش «الیور توئیست» به کا
رگردانی حسین پارسایی (۱۳۹۶)٬ رهبری ارکستر موزیکال نمایش «بینوایان» به کارگردانی حسین پارسایی (۱۳۹۷)٬ عضویت در کانون آهنگسازان سینمای ایران٬ تدریس در هنرستان موسیقی ملی دختران و پسران٬ تدریس در دانشگاه جامع علمی کاربردی آهنگسازی فیلم. بردیا کیارس تا کنون آهنگسازی چندین فیلم را در کارنامه دارد که به موارد زیر می توان اشاره نمود:
حرکت اسب () فیلمی در ژانر جنایی، معمایی، و مهیج روان شناسانه به کارگردانی کارل شنکل است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. موضوع این فیلم که نوشته براد میرمن می باشد دربارهٔ یک استادبزرگ شطرنج است که متهم به ارتکاب چندین فقره قتل است.