Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بر عهده داشتند. کما اینکه در سال های اول اشغالگری فرانسه در الجزایر آموزش در مساجد و مدارس و تکیه گاه ها به صورت پیشرفته ادامه داشت، در همین زمان در مسجد بزرگ پایتخت تعداد ۱۹ استاد وجود داشت منجمله شیخ مفتی مالکی محمد بن الشاهد که در سال ۱۷۹۲ وفات کرد و همین طور پیشنماز و امام مسجد بزرگ پایتخت شیخ محمد بن الکاهیه و شیخ مصطفی بن الکبابطی بودند؛ و اگر نگاهی به مرکز ناحیه شرق در قسنطینه بکنیم علمایی و دانشمندان گرانقدری یافت می شود که اقدام به برگزاری کلاس های مختلف در زمینه های مختلفی از علوم عربی می کردند منجمله شیخ محمد بن علی الطلحی که در مسجد سیدی مسلم الحراری تدریس می کرد و شیخ عامر بن شریط و عمار العربی که در مسجد القصبه تدریس می کرد و شیخ محمد المبارک سخنران مسجد جامع و مفتی آیین مالکی بود. اما در سمت غرب تلمسان که به طور تاریخی و موروثی علم را از اجداد کسب می کردند به طور خاص در طائفه ها و خانواده های مشهوری مانند خانواده شعیب و المجاوی و … تا زمانیکه این موضوع با افول مواجه شد و در این زمان دانشمندان به هران و مازونه و دیگر مناطق هجرت کردند. و این چنین بود که دانشمندان الجزایری در سال های اخیر یعنی اوا
خر حکومت عثمانی ها و اوائل حکومت و سلطه فرانسوی ها مشغول انجام وظیفه خود در قبال زبان عربی و مردم خودشان بودند، این ها هم به علوم در مساجد پایتخت و همین طور در مدارسی که توسط عاشقان علم و یاران آن ها از اشخاص دارای نیکویی و احسان و بخشش ساخته شده بود در حال خدمت به علم و علوم بودند. در پایتخت الجزایر تعداد مدارس کم نبودند مانند مدرسه سیدی ایوب در نزدیکی مسجد جدید و مدرسه حسن پاشا در کنار مسجد کاتشاوه. در دیگر نقاط هم مدارسی بودند که شهرت بسیاری در قرن گذشته داشتند مانند مدرسه الکتانیه و سیدی الاخضر در قسنطینه و نظیر و مشابه آن ها در ناحیه و هرانیه مانند مدرسه مازونه که از زمان تأسیسش در قرن یازدهم هجری دارای شهرت بالایی بود، باید یادآورشد که علم فقط منحصر به پایتخت نبود بلکه روستاها نیز در این زندگی فرهنگی نقش بالایی داشتند و در تمامی نقاط الجزایر از شرق تا غرب و از جنوب تا شمال و در دشت ها و کوه ها، این زندگی علمی وجود داشت بطوریکه مجال حساب و سرشماری آن نیست. علما در مغرب عربی و تونس قدر و شان و جایگاه بسیار بالایی برای دانشنامه ها و همین طور مدارک دانشجویان الجزایری قائل بودند و به جایگاه بالای موسسات علمی
در الجزایر معترف بودند، و اگر دانشجو می گفت که من از مدرسه مازونیه و شلاظه یا الهامل و ابن ابی داود و دیگر موسسات در الجزایر فارغ التحصیل شده ام اجازه می یافت تا مدارس عالی مانند دانشگاه القروبین در فاس یا دانشگاه الزیتونه در تونس برای کسب تخصص آموزش بگیرد. این مختصری بود از وضعیت آموزش در الجزایر قبل از اشغالگری فرانسه و حتی به این موضوع دشمنان نیز اذعان داشتند، بطوریکه در یک مقاله و بررسی و گزارش صادر شده از طرف استخبارات ارتش و در راس آن ها اسماعیل اوربان که گفته بود: اگر آمار الجزایری هایی در بین سال های ۱۸۳۶ میلادی تا ۱۹۳۷ میلادی که در ارتش فرانسه می توانستند بخوانند و بنویسند را در نظر بگیریم، تعداد بیسوادان وامی های فرانسوی در این ارتش بالغ بر ۴۵ درصد بود در صورتیکه در همین زمانبندی تعداد بیسوادان وامی ها در نزد الجزایری های ارتش فرانسه پایین تر از این درصد بود. با همه این ها الجزایر از هویت عربی و اسلامی خود علی الاقل به طور مردمی از طریق به ارث بردن فرهنگی که در اعماق تاریخ ریشه داشت محافظت کرد. آموزش در دوره اشغالگری فرانسه در الجزایر. یکی از نتایج مستقیم اشغالگری فرانسه پایین کشیدن سطح دخل و معیشت
اکثریت مردم الجزایر بود، بطوریکه بسیاری از آنان از خدمات عمومی مانند بهداشت و آموزش محروم گردیدند در صورتی که برای اروپایی ها در الجزایر همه این امکانات فراهم و مهیا بود. در واقع تمام اهتمام و توجه اداره استعمارگری این بود که دست مردم بومی منطقه و کشور را از خدمات کوتاه کند، حتی اگر منجر به کوتاهی در آموزش ملی الجزایرها گردد با اینکه ناپلئون سوم اقدام به ایجاد تسهیلات در آموزش اهالی نمود اما اداره استعماری در الجزایری در این مورد اهمال و کوتاهی بخرج داد به طور خاص بعد از انقلاب المقرانی باعث گردید که یک موج مخالفت در میان ساکنان بومی در الجزایر نسبت به شیوه آموزش ایجاد گردد، حتی بودجه تخصیص یافته برای آموزش در سال ۱۸۹۷ بیشتر از ۳۳هزار فرانک نبود و بعد از گذشت دوازده سال میزان این بودجه به ۴۹ هزار فرانک رسید و افزایش چشمگیری نداشت، قابل ذکر است که علت دگرگونی و پس رفت در آموزش الجزایری فقط به عدم اعتماد یا کاهش اعتماد مردم برنمی گشت بلکه به مقاومت و مخالفت ساکنان غیر بومی و اعضای شوراهای محلی آنان در رابطه با ایده آموزش اهالی نیز برمی گشته است. مهم این است که یادآوری کنیم که این ظاهر و نشانه کوچکی بدون دلیل ن
بود بلکه این نشانه وارد شدن ساکنان اروپایی به الجزایر و مستقر کردن آنان و در نتیجه مسلط شدن آنان برآداب و سنن در الجزایر نیز بود، مثلا در ناحیه ذراع بن خدة در سال ۱۹۱۲ فقط ۲۹۹ فرانسوی همراه با ۷۹۵۸ الجزایری زندگی می کردند ولی با وجود این تفاوت عددی فرزندان ساکنان فرانسوی دارای مدرسه مختص خودشان بودند ولی برای اهالی بومی حتی یک مدرسه ابتدایی هم برای تعلیم فرزندانشان وجود نداشت، اگر زمانی مردم درخواست می کردند که برایشان مدرسه باز شود مجلس محلی که غالباً فرانسوی بود اعتراض می کرد و اعلام مخالفت با آموزش الجزایرها می نمود و کار را متوقف می کرد. علیرغم این حاکمان فرانسوی در الجزایر برای تعداد کمی از مردم الجزایر یک سری مدارس را بنا و ایجاد نمودند و لیکن هدفشان در ورای این برنامه شان این نبود که فرهنگ حقیقی یعنی اوضاع و احوال کشور الجزایر و زبان و تاریخ الجزایر را به الجزایرها بیاموزند، بلکه هدفشان آماده کردن یک سری کارمند ساده برای کار در اداره های محلی و همین طور آماده کردن یک سری معلم و… بود. می توان به آن چیزی که در قبل هم ذکر کردیم انهدام سیستم آموزش الجزایری برمی گشت به دشمنان مکاتب عربی برای تعلیم اهالی، بر
ای اینکه در نظر بسیاری از افسران این مدارس فقط سیستمی بود برای برانگیختن تعصب قومی و از همین بابت به حاکمان استعماری توصیه می کردند که در کار آموزش اهالی اهمال و کندی و سهل انگاری بخرج داده و مدارس خاص آن ها را در تمام طول سال ۱۸۶۰ ببندند، دشمنان دستگاه استعماری (اروپایی ها مستقر شده در الجزایر) در این زمینه (مانع ایجاد شدن فرصت های آموزشی برای اهالی بومی) کوتاهی نکردند بلکه موفق شدند در سال ۱۸۸۰ آموزش عربی را نیز در مدارس کمی که از قبل مانده بود را ممنوع کنند به این بهانه که این زبان فرق زیادی بین آن چیزی که می گوید و آن چیزی که می نویسد دارد، حتی یکی از الجزایری های فرانسوی شده گفت: همانا تعلیم و آموزش زبان عربی سخت تر از آموزش زبان فرانسوی حتی در رابطه با الجزایرها بود. این چنین اروپاییان ساکن شده در الجزایر بر اداره استعماری در سال ۱۸۹۱ فشار می آوردند که سلطه خود را بر باقی مانده مدرسه های ملی قدیمی که در بعضی از اماکن در الجزایر وجود داشت گسترش داده یا اینکه حداقل آن ها را تسلیم و به زیر سیطره اداره استعماری به بهانه مراقبت و نظارت هیئت های درسی در بیاورد. در واقع اروپایی ها ایمان داشتند که الجزایری تحصی
ل کرده، درخواست می کند که در زندگی بایستی مشابه اروپایی ها در الجزایر باشد، برای همین اروپایی های ساکن الجزایر از همه قشرها از اداره استعماری می خواستند که هیچ مدرسه ای برای اهالی بنا و افتتاح نکند تا باعث ایجاد مشکلات برای اروپایی های ساکن الجزایر نشود.
مرحله پلی آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۹ از ۵ تا ۱۹ فوریه ۲۰۱۹ برگزار شد. در مجموع ۲۷ تیم در بازی های پلی آف مقدماتی برای تعیین هشت تیم از ۳۲ تیم حاضر در مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۹ به رقابت پرداختند. تیم ها. ۲۷ تیم زیر، که به دو منطقه (منطقه غرب و منطقه شرق) تقسیم شده اند، وارد پلی آف مقدماتی شدند که شامل سه دور می شود: فرمت. در مسابقات پلی آف مقدماتی، هر مسابقه به صورت تک بازی برگزار می شد. در صورت لزوم، از وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می شد (ماده ۹.۲ آیین نامه). هشت برنده دور پلی آف به مرحله گروهی راه یافتند تا به ۲۴ تیم راه یافته مستقیم به مرحله نهایی بپیوندند. همه بازنده های هر دور از فدراسیون هایی که فقط سهمیه پلی آف داشتند، وارد مرحله گروهی ای اف سی کاپ شدند. برنامه. برنامه بازی ها به شرح زیر بود. نمودار. نمودار بازی های پلی آف مقدماتی برای هر منطقه، که بر اساس رتبه بندی فدراسیون هر تیم تعیین می شود، و تیم فدراسیون با رتبه بالاتر میزبان مسابقه خواهد بود، قبل از قرعه کشی مرحله گروهی در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۸ رسماً توسط ای اف سی اعلام شد. تیم های یک فدراسیون نمی توانستند در یک گروه
قرار بگیرند. دور ۱ مقدماتی. خلاصه. در مجموع شش تیم در دور ۱ مقدماتی بازی کردند. دور ۲ مقدماتی. خلاصه. در مجموع ۱۶ تیم در دور ۲ مقدماتی بازی کردند: ۱۳ تیم که در این دور وارد شدند و سه تیم برنده دور ۱ مقدماتی. مرحله پلی آف. خلاصه. در مجموع ۱۶ تیم در مرحله پلی آف بازی کردند: هشت تیم که در این مرحله وارد شدند و هشت تیم برنده دور ۲ مقدماتی.
جک لالین (؛ تلفظ /lə'leɪn/) با نام کامل فرانسوا هانری جک لالین (؛ زاده: – درگذشت: ) یک کارشناس تناسب اندام با ورزش و تغذیه، سخنران انگیزشی، مجری تلویزیون، مبتکر و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا بود. از او گاهی اوقات به عنوان «پدرخوانده تناسب اندام» و «ابرقهرمان تناسب اندام» یاد می شود. او خود را به عنوان یک «معتاد به شکر» و «جستجوگر مواد غذایی آشغال» تا سن ۱۵ سالگی توصیف کرده بود. او همچنین مشکلات رفتاری متعددی داشت اما پس از گوش دادن به یک سخنرانی عمومی پل برگ از پیشگامان پرداختن به مزایای تغذیه خوب و بهداشت مواد غذایی، زندگی خود را به کلی تغییر داد. جک لالین در طول زندگی حرفه ای خود بر این باور بود که در کشور آمریکا سلامت به طور کلی در گرو سلامت جمعیت آن است و با اشاره به فرهنگ فیزیکی و تغذیه به عنوان «نجات آمریکا» نام می برد.
کدو اسپاگتی یا اسپاگتی سبزیجاتی، یک نوع کدو است که در انواع شکل و اندازه و رنگ از جمله زرد و نارنجی بافت می شود. این کدو تخم های بزرگی درون خود دارد و زمانی که خام است داخل آن شبیه به دیگر کدوهاست. هنگامی که این کدو پخته می شود داخل آن مانند رشته های اسپاگتی رشته رشته جدا می شود. آماده سازی. کدو اسپاگتی را می توان به شیوه های مختلف پخت از جمله پخت در فر، جوشاندن، بخارپز کردن یا قرار داد در مایکروفر. پس از پخته شدن قسمت داخل کدو مثل رشته های اسپاگتی قابل جدا شدن هستند. این کدو را می توان با سس یا بدون سس به جای پاستا مصرف کرد. تخمه های درون آن را نیز می توان مانند تخم کدو تفت داد و مورد استفاده قرار داد. ارزش غذایی. کدو اسپاگتی حاوی مواد مغذی از جمله فولیک اسید، کلسیم، ویتامین A و بتا کاروتن است. این کدو کالری کمی دارد. به طور متوسط هر یک فنجان آن ۴۲ کالری دارد.
مهدی جلالی از نخستین ایرانیانی بود که به تحصیل علم روان شناسی همت گماشت. او بر اهمیت پرورش کودکان تأکید زیادی داشت و آثاری را در این زمینه تدوین و تهیه کرد. زندگی نامه. مهدی جلالی در سال ۱۲۸۷ در تهران به دنیا آمد. بعد از پایان دورهٔ دبیرستان وارد دانشسرای عالی شد و تحصیلات کارشناسی خود را در رشتهٔ تاریخ و جغرافیا به پایان رساند. در سال ۱۳۱۲ به آمریکا رفت و موفق به کسب کارشناسی ارشد روان شناسی پرورشی و روان شناسی کودکان از دانشگاه کلمبیا شد. مهدی جلالی دورهٔ دکترا را در رشتهٔ روان شناسی در دانشگاه پیتسبورگ پنسیلوانیا گذراند و پس از اتمام این دوره در سال ۱۳۱۷ به ایران برگشت و کار خود را به عنوان عضو هیئت علمی در دانشسرای عالی و دانشگاه تهران شروع کرد و از زمان بازنشستگی در دانشگاه تهران مشغول تدریس و تحقیق بود. وی در سال ۱۳۶۵ در تهران چشم از دنیا فروبست.
نارنجک تفنگی گلوله ای است شبیه گلوله آر پی جی که به وسیله تفنگ و غالباً با سلاح ژ-۳ به سمت هدف پرتاب می شود. این گلوله به وسیله گازی که فشنگ گازی (و نه مشقی) ایجاد می کند به سمت نقطه مورد نظر هدایت می شود. خرج گود و خرج ضمیمه از اجزای مهم نارنجک تفنگی می باشند که در جلوی سر نارنجک قطعه ای قرار دارد که هنگام برخورد سر نارنجک با هدف خرج احتراق مشتعل می شود. نارنجک تفنگی مجهز به یک فنر نازنک است که عمل نشانه گیری را دقیق تر می کند و برای تیراندازی به سمت اهداف مختلف در سازه های ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ متری به کار می رود. کاربرد. از نارنجک تفنگی برای انهدام ادوات نظامی و تخریب سنگرهای بتنی استفاده می شود.
ایشپوئینی بعد از تحولاتی که در اورارتو به وجود آمده بود اولین کسی بود که به حکومت رسید و پس از وی منوآ جانشین او شد که در زمان منوآ نبرد شدیدی با آشوریان شکل گرفت ایشپوئینی در دوران پادشاهی اش در مقابله با حاکمان نینوا به موفقیت رسیده بود و اورارتوییان به سرزمین ماننا حملاتی کرده بودند. پادشاهی اورارتو در اطراف دریاچهٔ وان قرار داشت و رقیب آشور بود و به طرف جنوب شروع پیشروی کرده بود. ایشپوئینی، پادشاه اورارتو سرزمین بین دریاچه های وان و ارومیه را گرفت و به همین دلیل «موناریس» ژنرال آشوری به ارومیه فرستاده شد تا به مقابله با پیشروی ایشپوئینی بپردازد و شارسینا رهبر محلی را تقویت کند. اورارتو خطری جدی برای آشور بود و پادشاهان اورارتو یعنی ایشپوئینی و مینوآ توانسته بودند وساییر و سرچشمه های زاب بزرگ را که به طور مستقیم مرکز آشور را مورد تهدید قرار می داد بگیرند و به سرزمین ماننا نیروی جدیدی بفرستند و ایشپوئینی پادشاه اورارتو و شارسینا حریفان عمدهٔ آشوریان بودند. تصرف گیلزان. سرزمین گیلزان در الواح ایشپوئینی یاد نشده ولی از این عصر به بعد گیلزایی در منابع آشوری دیده نمی شود. انضمام این ناحیه به اورارتو از آنجا نیز
پیداست که اورارتوییان در آن زمان موصاصیر را که با آن ناحیه مجاور بود متصرف بودند و از آغاز حکومت مینوآ پسر ایشپوئینی اورارتوییان بارها به جنوب دریاچه ارومیه لشکرکشی کردند. اگر اصطلاح دریای برآمدن خورشید را که در الواح شامشی آداد پنجم آمده مربوط به دریاچهٔ ارومیه بدانیم، چون از مسکونهٔ «اوشپینا» نیز در کنار آن یاد شده. این خود دلیل دیگری بر متصرفات ایشپوئینی در اراضی دریاچه ارومیه می باشد. دریای برآمدن خورشید. حریفان عمدهٔ شامشی آداد پنجم، «شارسینا» و «ایشپوئینی» پادشاهان اورارتو بودند. در لوح شامشی آداد پنجم مذکور است که سردار مورتارّیس - آشور به «دریای برآمدن خورشید» رسید. معلوم نیست که منظور دریاچه ارومیه است یا دریای کاسپین. ولی احتمال اخیر به صواب نزدیک تر است. در این مورد باید گفت که آشوریان دریای کاسپین را با دریای سیاه و دریای مدیترانه مربوط ولی از خلیج فارس مجزا می دانستند. این نظر دربارهٔ دریای کاسپین در عهد نفوذ فرهنگ و تمدن یونان (هلنیسم) نیز رواج داشت و حال آنکه حتی هرودوت در گذشته از نادرستی آن مطلع بوده است. شرح تصرف شهر موصاصیر توسط ایشپوئینی در سنگ نوشته کیله شین که در عراق و در نزدیکی مرز ای
ران قرار دارد آمده است.
ایلورو (به انگلیسی: Eluru) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش گوداوری غربی واقع شده است. ایلورو ۱۱٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۳٬۶۴۸ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. ریشه یابی نام. در زمان سلطنت پادشاهان بودائی از ونگی، نام این شهر حلاپوری بود. و همچنین با نامی همچون ایلوره شناخته می شد. تاریخچه. تاریخ ایلورو به قرن دوم میلادی بر می گردد و دارای اهمیت زیادی در تاریخ آندرا پرادش است. ونگی، در نزدیکی ایلورو پایتخت آندرا پرادش بنا نهاده شد و از قرن دوم میلادی تا ۱۲ میلادی توسط حکمرانی پادشاهان بودائی بود. جمعیت شناسی. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱، این شهر ۲۸۳۶۴۸ نفر جمعیت داشت که ۱۴۰۰۵۹ تن مرد و ۱۴۳۵۸۹ تن زن بودند. فرهنگ. در این شهر موزه عتیقه ای تأسیس شده است که ابزارهای پیش از تاریخ، بت ها و عناصر موجود در حفاری های باستان شناسی در نزدیکی شهر را حفظ خواهد کرد. آموزش و پرورش. الروو نقش مهمی در آموزش و پرورش دانش آموزان شهری و روستایی از روستاهای اطراف دارد. طبق سرشماری سال ۲۰۱۱، درصد افراد باسواد ۸۳٫۹۰٪ است که مجموعاً ۱۵۵٫۸۹۴ نفر می باشند. از این تعداد ۸۰٬۴۳۴ مرد(۸۸٫۱۳٪) و ۷۵٬۴۶۰ زن(۷۹٫۸۲٪)
هستند. موقعیت جغرافیایی. ایلورو در موقعیت جغرافیایی واقع شده است و ارتفاع آن از سطح دریاهای آزاد برابر و نهفته در میان دشت های ساحل شرقی ست. ایلورو در میان رودخانه های کریشنا و گوداواری و در ۵۰ کیلومتری خلیج بنگال واقع شده است. کانال های رودخانه های تامی لرو، کریشنا و گودواری از طریق شهر، پیش از رودخانه عبور می کنند. کانال ایلورو از کریشنا به دریاچه کلررو نزدیک شهر منتقل می شود آب و هوا. ایلورو به دلیل نزدیکی با ساحل خلیج بنگال، شرایط آب و هوایی گرم و مرطوبی دارد. دمای متوسط سالیانه آن برابر می باشد. ماه می گرم ترین و دسامبر، سردترین ماه سال و اختلاف دما در تابستان برابر می باشد. همچنین بیشترین میزان بارش در ماه ژوئیه و متوسط سالیانه بارش در این شهر برابر می باشد.
یوآن شیکای (به نویسه های چینی سنتی: 袁世凱 (زادهٔ ۱۶ سپتامبر ۱۸۵۹، درگذشت ۶ ژوئن ۱۹۱۶) یک نظامی و دولت مرد چینی بود؛ که در اواخر دودمان چینگ، به قدرت رسید و تلاش کرد با یک سری پروژهٔ اصلاحی و امروزی سازی، این دودمان را نجات دهد؛ برخی از این اصلاحات در نظام آموزشی، دادگاه ها، مالیات ها، نظام اداری و … وارد شد. او نخستین ارتش مدرن را برای چین ایجاد کرد او در سال های آخر دودمان چینگ و پیش از کناره گیری پویی در سال ۱۹۱۱ میلادی، توانست بازدهی دولت محلی در شمال چین را بالا ببرد. پس از آن با مذاکراتی که صورت گرفت او توانست نخستین رئیس جمهور جمهوری چین، در سال ۱۹۱۲ میلادی شود. ایجاد نظام اداری و ارتش منظم، باعث شد تا گام های اصلی برای یکه سالاری رئیس جمهور در جمهوری چین برداشته شود. او در دورهٔ کوتاه، تمام تلاشش را کرد تا پادشاهی چین را دوباره برپا کند و پادشاهی هانگشیان (洪憲皇帝) را تشکیل دهد. اوایل زندگی. یوآن شیکای در روستای ژنگایینگ (張營村) شهرستان زیانگچنگ، بخش اداری ژوکو، استان هنان به دنیا آمد. خاندان او بعدها، ۱۶ کیلومتر به سمت جنوب شرق زیانگ چنگ، به یک منطقهٔ پر تپه که برای دفاع آسان تر بود کوچ کردند. در آن منطقه، آ
ن ها روستایی به شکل دژ به نام یوآن ژایکون (袁寨村) ساختند، ترجمهٔ نام این روستا عبارت است از روستای مستحکم خاندان یوآن. خاندان یوآن از نظر علمی آنقدر سرشار بودند که بتوانند آموزش های سنتی لازم را به او بدهند. او به عنوان یک مرد جوان، می توانست دوچرخه سواری کند، مبارزه کند و با دوستانش به تفریح برود. در نتیجه، امید آن می رفت که او بتواند در بخش حکومتی برای خودش کاری پیدا کند اما، با اینکه دو بار در آزمون شرکت کرد، هر دو بار ناکام ماند. از این رو، بر آن شد تا از راه ارتش هوآی جایی که بسیاری از خویشاوندانش در آن مشغول بودند، وارد سیاست شود. او برای آغاز به کار، مانند روش معمول در اواخر دورهٔ دودمان چینگ، یک سمت دولتی سطح پایین برای خودش خرید و در سال ۱۸۸۰میلادی مشغول به کار شد. او با استفاده از رابط پدرش، توانست به تنگژو و شاندانگ سفر کند و به سمت های بالاتر برسد. نخستین ازدواج او در سال ۱۸۷۶میلادی، با زنی از خانوادهٔ یو بود. از همین همسر بود که نخستین پسرش به نام کدینگ به دنیا آمد. پس از آن، او با ۹ زن دیگر هم بالین شد.
سهراب سرابی (متولد ۱۳ فروردین ۱۳۲۵ در مشهد)، قهرمان و مربی ایرانی رشتهٔ بدنسازی است. سامان سرابی قهرمان بدنسازی فرزند وی است. فعالیتها و افتخارات ورزشی. وی فعالیت در رشتهٔ بدنسازی را از سال ۱۳۴۱ در سن ۱۶ سالگی آغاز کرد. پس از چندی وی توانست توجه محمد رضوی از قهرمانان وزنه برداری استان خراسان و مدیر یک باشگاه بدنسازی را جلب کرده و اجازه ورود به باشگاه را دریافت نماید. در سال ۱۳۴۴ سرابی ۱۸ ساله توانست این مقام ها را در بدنسازی کسب کند: در ادامه عنوان ها و قهرمانی های برجستهٔ سهراب سرابی به صورت فهرست وار آمده است:
سام اوجی (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۸ اوت ۲۰۲۱) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال تاموورث، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال آرسنال، و باشگاه فوتبال لیتون اورینت اشاره کرد. اوجی در ۲۸ اوت ۲۰۲۱ و در ۳۵ سالگی درگذشت. یک روز قبل از فوت او، "هایگیت یونایتد" اعلام کرده بود که او «به شدت بیمار است». مرگ. اوجی در ۲۸ اوت ۲۰۲۱در سن ۳۵سالگی درگذشت. یک روز قبل باشگاه هایگیت یونایتد اعلام کرده بود که اوجی «بسیار مریض» است. او متأهل و دارای فرزند بود.
دیوید اویلری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده است.
کریستوفر اولسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال میدیولن، و باشگاه فوتبال میدیولن، اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷، ۱۹ و ۲۱ سال سوئد بازی کرده است.
فرانک اونیل (؛ زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۴۰) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال شامروک روورز اشاره کرد. وی همچنین درتیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده است.
براندون اورموند-اتویل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سوئیندون تاون و باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۶ و ۱۹ سال انگلستان بازی کرده است.
کن اورورکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بدفورد تاون، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد، و باشگاه فوتبال متروپولیتان پلیس اشاره کرد.
شارسینا یکی از پادشاهان ماننا بوده است. او فرزند مکتیارا (نیک دیارا) می باشد. شارسینا و ایشپوئینی پادشاه اورارتو جزو حریفان آشوریان بوده اند. شامشی آداد پنجم ظاهراً شکست سختی به پادشاهی ماننا وارد کرده است زیرا در دههٔ دوم قرن نهم قبل از میلاد به جای پادشاه ماننا یعنی شارسینا فرزند مکتیارا فرمانروای پادشاهی های پیرامون دریاچه ارومیه بوده است.
دموکراسی اقتصادی یک فلسفه اقتصاد اجتماعی است که پیشنهاد می کند قدرت تصمیم گیری از مدیریت شرکت و سهامداران شرکت شرکت به گروهی بزرگتر از افراد ذی نفع، شامل کارگران، مشتریان، تأمین کنندگان، همسایگان و عموم مردم، انتقال پیدا کند. هیچ تعریف یا رویکرد مشخصی برای دموکراسی اقتصادی وجود ندارد، اما اکثر طرفداران این مدل ادعا می کنند که روابط مالکیت مدرن اثرات جانبی دارند، رفاه عمومی را به سود خصوصی وابسته کرده و عملکردهای دموکراتیک در تصمیم گیری های سیاست اقتصادی را از بین می برند. علاوه بر این نگرانی های اخلاقی، طرفداران این نظریه ادعاهایی عملی را مطرح می کنند، مانند آن که این مدل می تواند شکاف تقاضای مؤثر ذاتی موجود در سرمایه داری را حل کند. طرفداران دموکراسی اقتصادی به طور کلی استدلال می کنند که سرمایه داری مدرن به صورت دوره ای منجر به ایجاد بحران های اقتصادی ناشی از فقدان تقاضای مؤثر می شود چون جامعه قادر به اندوختن درآمد کافی برای خرید تولید خروجی اش نخواهد بود. انحصار ابرشرکت ها بر منابع عمومی عموماً کمبودی مصنوعی ایجاد می کند، منجر به عدم توازن اجتماعی و اقتصادی شده، دسترسی کارگران به فرصت های اقتصادی را محدود ک
رده و نتیجتاً قدرت خرید مصرف کننده را کاهش می دهد. دموکراسی اقتصادی در شکل جزئی از ایدئولوژی های کلی تر اقتصاد اجتماعی، یک نظریهٔ مستقل یا به عنوان مفهومی دربرگیرنده برنامه های اصلاحی مختلف، ارائه شده است. به عنوان مثال، دموکراسی اقتصادی به عنوان ابزاری برای تضمین کامل حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، که راه را برای رسیدن به حقوق مدنی و سیاسی هموار می کند. نظریاتی برای اعمال دموکراسی اقتصادی در پس زمینه ای از اقتصاد بازارمدار و همچنین غیربازاری وجود دارد. دموکراسی اقتصادی در شکل برنامه ای برای اصلاح، می تواند ایده هایی همچون تمرکززدایی، لیبرالیسم اقتصادی، شرکت تعاونی، بانکداری دولتی، تجارت منصفانه و ناحیه گرایی (در تولید غذای محلی و ارز محلی) را دربرگیرد.
دندروپارک استپاناوان () که به صورت رسمی نامیده می شود یک درختستان می باشد که در نزدیکی روستای گیولاگاراک در استان لوری، ارمنستان واقع شده است. این مکان در ۸۵ کیلومتری شمال پایتخت، ایروان قرار گرفته است. این پارک توسط مهندس لهستانی ادموند لیونویچ تأسیس شده است. این درختستان مجموعاً ۳۵ هکتار را احاطه کرده است که ۱۵ هکتار آن درختان … می باشد. امروزه این درختستان مورد توجه دانشمندان حرفه ای و گردشگران می باشد.
توانایی منفی () اصطلاح توانایی منفی، نخستین بار توسط جان کیتس؛ شاعر بریتانیایی قرن نوزدهم میلادی، مورد استفاده قرار گرفت. او این اصطلاح را در مورد نویسندگان بزرگی (نظیر شکسپیر) به کار برد که بینشی از زیبایی هنری را دنبال می کردند، حتی اگر این بینش منجر به سردرگمی فکری و از دست رفتن اطمینان برای آن ها می شد. این بینش نقطه مقابل ارجحیت دادن اطمینان فلسفی به زیبایی هنری بود. این اصطلاح از آن زمان توسط شاعران و فیلسوفان استفاده می شود تا توانایی یک فرد را در درک، تفکر و عمل کردن، فراتر از هرگونه پیش داوری ِ ناشی از گنجایش محدود انسانی توضیح دهد. قابلیت منفی، از مفاهیم اجتماعی و فلسفی است، که توانایی افراد در درک شرایط، بررسی وضعیت و فعالیت در محیطی فراتر از پیش فرض های تعیین شده ظرفیت انسانی را توصیف می کند. این اصطلاح همچنین مفهوم رد محدودیت ها در هر زمینه، توانایی انسان در تجربه کردن پدیده ها بدون در نظر گرفتن محدودیت های دانش، همچنین بیان خواسته و فردیت انسان ها در انجام فعالیت های شخصی را نیز در بر می گیرد.
ویکتور لمونته ووتن (متولد ۱۱ سپتامبر ۱۹۶۴) یک نوازندهٔ آمریکایی گیتار بیس، آهنگساز، تهیه کننده و آموزگار موسیقی است که موفق به دریافت پنج جایزه گرمی شده است.&lt;ref name="official bio/Wooten"&gt;&lt;/ref&gt; او نوازندگی بیس گروه بلافلک و فلکتنز را از زمان تشکیل این گروه در سال ۱۹۸۸ به عهده دارد و یکی از اعضای گروه SMV به همراه دو بیسیست دیگر استنلی کلارک و مارکوس میلر است. از ۲۰۱۷ هم برای گروه متال نیترو بیس می زند. او صاحب انتشارات Vix است که آلبوم های خود او را هم منتشر می کند. او کتابی به نام "درس موسیقی: جستجویی معنوی برای رشد از طریق موسیقی" نوشته است"." ووتن سه بار برنده جایزهٔ نوازندهٔ بیس سال از مجلهٔ "Bass Player" شده است و اولین کسی ست که بیش از یک بار این جایزه را برده. در سال ۲۰۱۱ او توسط مجلهٔ "Rolling Stone" در رتبهٔ نخست ده نوازندهٔ بیس همهٔ دوران قرار گرفت.
مونی فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی راغوا لارنس است. در این فیلم بازیگرانی همچون راغوا لارنس، ویدهیکا، راجکیران، وینو چاکروارتی، کوای سارالا، کدهال داندپانتی، راهول دو ایفای نقش کرده اند. در سال ۲۰۱۱ دنباله این فیلم با نام مونی ۲ ساخته شد.
آنار (نام کامل: آنار فرزند رسول رضایف) () نویسنده، سراینده، مترجم و فیلم نامه نویس اهل جمهوری آذربایجان و سکاندار اتحادیه نویسندگان جمهوری آذربایجان می باشد. زندگی نامه. آنار در ۱۴ مارس سال ۱۹۳۸ در باکو چشم به دنیا گشود. با آنکه در گذشته آنار به نگارش فیلمنامه ها پرداخته و در یک فیلم نیز ایفای نقش نموده، و لیکن عمدتاً به عنوان رمان نویس و نویسندهٔ داستانهای کوتاه آوازه دارد. پدرش رسول رضا و مادرش نگار رفیع بیگلی نیز از نویسندگان بنام آذربایجانی هستند. پس از تکمیل تحصیل خود در مدرسهٔ ده سالهٔ موسیقی در باکو، وارد دانشکدهٔ فقه اللغه دانشگاه دولتی باکو گردید. بعد در رشته های فیلم نامه نویسی و فیلمسازی در مسکو به ادامه تحصیل پرداخت. خلاقیت. آنار در دهه ۱۹۶۰ شروع به نویسندگی نمود. آثار وی حاوی «در حسرت عید» (Bayram Həsrətində)، «باران بند آمد» (Yağış Kəsdi)، بندر سفید (Ağ Liman)، «آدم یک آدم» (Adamın Adamı)، «طبقه ششم ساختمان پنج طبقه» (Beşmərtəbəli Evin Altıncı Mərtəbəsi) که بعد با الهام از انگیزه های آن فیلم ساخته شده، «مجال» (Macal)، «به خاطر شما آمده ام» (Sizi Deyib Gəlmişəm)، «بدون شما» (Sizsiz)، «روزهای تابس