Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زمایش. برخی کاربردهای ریزآرایه ها شامل موارد زیر هستند:غربالگری نوزادان، تشخیص ریسک یک بیماری و پیش بینی روش های مؤثر درمان و مسئله پزشکی شخصی یا Personalized medicine تراشه های PCR. میکروفلوئیدیک مورد استفاده برای PCR، میکروفلوئیدیکی است که مبتنی بر جریان پیوسته است و همان طور که در شکل مشاهده می شود، در ساختار آن از صفحه های نازک گرمکن (heater)، پمپ سرنگ و کانال PCR (به منظور جریان پیوستهٔ PCR) استفاده می شود. مثالی از کاربرد این نوع تراشه، تکثیر RNA آنفلوآنزای نوع A موجود در نمونه های حاصل از دستگاه تنفسی است. واکنش زنجیره ای پلیمریزاسیون (PCR)، یک تکنیک پایه ای زیست شناسی-مولکولی است که امکان تکثیر انتخابی توالی های DNA را فراهم می کند که در مورد نمونه های نادر از جمله سلول های بنیادی، بیوپسی ها، سلول های توموری در حال گردش در خون و… کاربرد پیدا می کند. این فرایند شامل قرار دادن توالی DNA و DNA پلی مرآز در سیکل دمایی متشکل از ۳ دمای مختلف است. معایب دستگاه های PCR معمولی. - زمان بر بودن گرم کردن و خنک سازی در دستگاه های PCR معمولی (واکنش های معمول PCR می تواند ساعت ها به طول بینجامد) - مصرف زیاد واکنش دهن
ده های گران قیمت - اولویت برای تکثیر قطعات کوتاه - تولید شدن مولکول های کایمری کوتاه وجود تراشه های PCR موجب می شود تا فرایند PCR در ابعاد کوچک و در داخل میکروفلوئیدیک انجام شود. به این ترتیب، به دلیل بالا بودن نسبت سطح به حجم، انتقال سریع حرارت و به دلیل کوتاه بودن مسافت انتشار، مخلوط شدن سریع میسر می شود. مزایا ی تراشه هایPCR. -کوتاه بودن سیکل های دمایی -یکنواخت تر بودن درجه حرارت در طول فرایند PCR و در نتیجه بالاتر بودن بازده -قابل حمل بودن دو چالش تراشه های میکروفلوئیدیک PCR، مهار و آلوده شدن فرایند است که به دلیل بالا بودن نسبت سطح به حجم و در نتیجه افزایش واکنش های سطحی واکنش دهنده ها رخ می دهد. به عنوان مثال استفاده از سیلیکون به عنوان بستر، به دلیل گرم کردن و خنک سازی سریع از نظر حرارتی مناسب است اما می تواند واکنش پلی مرآز را مسموم کند. طراحی های متفاوتی برای این تراشه وجود دارد: ۱-ایستا یا مبتنی بر وجود محفظه طراحی مبتنی بر محفظه، حاصل کوچک کردن رآکتورهای PCR معمولی است. به این صورت که از ۴ لایه glass-PDMS و به کار بردن دریچه ها و گرمکن هایی در ابعاد میکرو، سنسورهای دما، محفظه های واکنش با حجم ۳۸۰ ن
انو لیتر و کانال های الکتروفورز مویرگی برای واکنش رونویسی معکوس زنجیره ای پلی مرآز RT-PCR (که دارای حساسیت تشخیصی ۱۰ به توان -۱۸ مولار است) ساخته شده است. ۲-پویا یا مبتنی بر جریان پیوسته در چیپ با طراحی مبتنی بر جریان پیوسته، نمونه در نواحی متفاوت از نظر دمایی حرکت می کند تا سیکل دمایی فرایند PCR محقق شود. در این روش، مصرف انرژی کمتر است اما مصرف واکنش دهنده زیاد بوده و امکان تشکیل حباب های گاز در داخل کانال ها وجود دارد. 3-PCR دیجیتال یا میکرودراپلت در PCR دیجیتال با انجام فرایندها در میکرودراپلت، جذب سطحی نمونه-واکنش دهنده و آلوده شدن واکنش رخ نمی دهد. هم چنین انجام PCR در میکروداپلت ها مانع نو ترکیب شدن قطعات ژن های همولوگ می شود و بنابراین مولکول های کایمری کوتاه سنتز نمی شوند. دستگاه های تشخیص نقطه ای. توانایی انجام تشخیص پزشکی در بالین یا در مراقبت های ویژه مهم است؛ به ویژه در کشورهای در حال توسعه که دسترسی به بیمارستان های مرکزی، محدود و گران است. به این منظور، Bio-MEMSهای تشخیص نقطه ای برای نمونه برداری از بزاق، خون و ادرار ساخته شده اند و به صورت یکپارچه، آماده سازی نمونه، تجزیه و تقسیم بندی نمونه، ت
قویت سیگنال، تشخیص آنالیت، تجزیه و تحلیل داده ها و در نهایت نمایش نتیجه را انجام می دهد. در این روش کاربرد خون به عنوان نمونه، بسیار شایع است؛ زیرا در طی چند دقیقه تمام بدن را دور می زند و بنابراین محتوای آن می تواند بسیاری از جنبه های سلامت فرد را تعیین کند. کاربرد Bio-MEMS در مهندسی بافت. تکنولوژی کشت سلول معمولی قادر نیست به طور مؤثر امکان آزمایش ترکیبی داروها، فاکتورهای رشد، نوروپپتیدها، ژن ها و رترو ویروس ها را در محیط کشت سلولی فراهم سازد. به دلیل نیاز سلول ها به تغدیه شدن دوره ای توسط مدیوم و پاساژ دادن، حتی آزمایش کردن حالت های محدود هم به تعداد زیادی سلول، انکوباتورهای گران قیمت و بزرگ، حجم زیاد مدیوم (۰٫۱–۲ میلی لیتر در هر نمونه) و کار خسته کننده در آزمایشگاه نیاز دارد. نیاز به کار نیرو ی انسانی در آزمایشگاه نیز تعداد و فاصله زمانی بین آزمایش ها را محدود می کند. کشت سلولی در میکروفلوئیدیک به طور بالقوه یک پیشرفت بزرگ محسوب می شود؛ زیرا عملکرد آن اتوماتیک، با هزینهٔ پایین تر و بازده بالاتر و هم چنین توصیف کمی بیشتر در مورد تغییرات رفتار سلول ها به صورت تکی است. از طریق استفاده کردن مبادلهٔ گاز و سیست
م های کنترل دما بر روی تراشه، کشت سلولی میکروفلوئیدیک می تواند نیاز به انکوباتور و هودهای کشت سلول را از بین ببرد. با این وجود این نوع کشت سلول ها در میکروفلوئیدیک، چالش های منحصر به فرد خود را مطرح می کند. به این صورت که کنترل جریان در میکروکانال ها مهم است؛ زیرا پس از تزریق ابتدایی سوسپانس سلولی، جریان باید متوقف شود تا سلول ها متصل و مستقر شوند یا در دیواره ها، تله های الکتروفورزی، تله های مغناطیسی یا تله های هیدرودینامیکی به دام افتند و گیر کنند. سپس جریان باید دوباره به طریقی به کار گرفته شود که نیرو ی بزرگی تولید نکند و موجب جدا شدن سلول ها نشود. به جای استفاده از پیپت دستی یا روباتیک برای تزریق و توزیع مدیوم، می توان پمپ ها و دریچه های میکرو را جایگزین کرد. به این ترتیب اندازه گیری مایع بر خلاف میکرومیکسرها و سیستم جریان مداوم، ساده خواهد بود. پیشرفت های حاصل شده در این زمینه: -ساخته شدن سیستم کشت سلولی میکروفلوئیدیک کاملاً خودکار برای مطالعهٔ تمایز سلول های بنیادی جنینی انسان به سلول های استخوانی -توسعه پیدا کردن انکوباتورکشت سلولی میکروفلوئیدیک که قادر به گرم کردن و پمپ کردن محلول محیط کشت سلول ها اس
ت در نتیجهٔ کاهش حجم در کشت های میکروفلوئیدیک، غلظت های جمع آوری شده برای اندازه گیری نسبت سیگنال به نویز بهتر است اما جمع آوری و شناسایی به نسبت دشوارتر است. ارزیابی های میکروسکوپی می تواند در این مورد کمک کننده باشد. اما به دلیل این که پروب میکروسکوپ تنها یک میدان دید کوچک دارد، بازدهی پایین تر است. روش های کشت هم زمان در ابعاد میکرو (micropatterned co-culture) به Bio-MEMS در زمینهٔ مهندسی بافت کمک کرده است تا شرایطی مشابه شرایطin vivo و ساختار سه بعدی طبیعی بافت، در محیط کشت سلول ها ایجاد شود. به این ترتیب کشت هپاتوسیت ها (با دانسیتهٔ سلولی مشخص) همراه با فیبروبلاست ها طراحی شد تا عملکردهای ویژهٔ کبد از جمله ترشح آلبومین، سنتز اوره و سم زدایی P450 در سلول های هپاتوسیت در حال کشت حفظ شود. همراه شدن میکروفلوئیدیک و روش های کشت همزمان، مدل سازی اندام هایی مانند ریه ها را ممکن کرد. همان طور که در شکل مشاهده می شود، عملکرد ریه ها در سطح اندام بر روی یک تراشه بازسازی شده است. همان طور که در شکل مشاهده می شود، در این تراشه، غشای متخلخل و لایهٔ سلول های اپیتلیال به وسیلهٔ وکیومی که در دو کانال مجاورشان به صورت دور
ه ای اعمال می شود به منظور مشابه سازی عمل دم متسع می شوند. کاربرد Bio-MEMS در مهندسی سلول های بنیادی. هدف مهندسی سلول های بنیادی، کنترل تمایز و خودنوسازی سلول های بنیادی پر توان برای سلول درمانی است. تمایز سلول های بنیادی به عوامل زیادی بستگی دارد از جمله فاکتورهای بیوشیمیایی، تعاملات بین سلول و ماتریکس و تعاملات بین سلول ها. از Bio-MEMS به منظور تحقیق در مورد روش بهینه سازی کشت و شرایط رشد سلول های بنیادی از طریق کنترل این عوامل استفاده می شود. عوامل بیوشیمیایی. در میکروفلوئیدها می توان حجم میکروسکوپی و ویژگی های جریان لامینار را به منظور کنترل فضایی و زمانی رسیدن عوامل بیوشیمیایی به سلول های بنیادی تغییر داد. از ژنراتورهای گرادیان میکروفلوئیدها برای مطالعهٔ تأثیر دوز این عوامل بیوشیمیایی روی پاسخ سلول ها استفاده می شود. اکسیژن عامل بیوشیمیایی مهمی است که از طریق تأثیر بر HIF (hypoxia-induced transcription factors) و الگوهای سیگنالینگ مرتبط، در فرایند تمایز دخیل است؛ خصوصاً در مورد خون و بافت های عروقی، جفتی و استخوان در روش معمولی مطالعهٔ تأثیر اکسیژن روی فرایند تمایز، غلظت اکسیژن کل انکوباتور روی میزان مشخ
صی تنظیم می شود. به این ترتیب آزمایش به جای به دست آوردن غلظت دلخواه مؤثر روی سلول ها، به مقایسهٔ بین حالت نرمال اکسیژن و حالت کمبود اکسیژن (هایپوکسی) محدود می شود. راه حل جدید تر، استفاده از شیب محوری مداوم اکسیژن و اتاقک های کشت سلول میکروفلوئیدیک مجزا که به وسیلهٔ غشایی نازک از جنس PDMS از کانال های پر از گاز جدا شده اند، است. تعاملات بین سلول و ماتریکس خارج سلولی. تعاملات بین سلول و ماتریکس از طریق میزان سختی بستر و برهم کنش اینگرین ها با مولکول ها و اجزای ماتریکس، بر روی فرایند تمایز و خود نوسازی سلول ها تأثیر می گذارد. به همین دلیل برای مطالعهٔ این گونه تعاملات، از الگودهی پروتئین های ماتریکس خارج سلولی توسط پرینت کردن از طریق CPµ (micro contact printing) یا inkject printing استفاده می شود. استفاده از ECM microarray برای بهینه سازی اثرات ترکیبی کلاژن، لامینین و فیبرونکتین روی سلول های بنیادی، به جای پلیت های متداول، به دلیل عملکرد بهتر و بازده بالاتر و مصرف کمتر واکنش دهنده های گران قیمت، مناسب تر است. تعاملات بین سلولی. سرنوشت سلول توسط هر دو عامل تعاملات بین سلول های بنیادی و نیز تعاملات بین سلول های
بنیادی و پروتئین های غشا تنظیم می شود. دستکاری تراکم سلول ها، روش بیولوژیکی متداول برای کنترل تعاملات بین سلولی است. اما کنترل تراکم موضعی دشوار است و اغلب متمایز کردن اثرات سیگنال های محلول مدیوم و تعاملات فیزیکی بین سلول ها ساده نیست. از پروتئین های چسبندگی سلول ها می توان برای تعیین موقعیت سلول های مختلف در بستر (مادهٔ زمینه ای) به منظور مطالعهٔ تکثیر سلول های بنیادی جنینی انسان استفاده کرد. هم چنین توزیع سلول ها در microwellها ی یک PDMS موجب کنترل فضایی دقیق سلول ها می شود. در مطالعهٔ دیگر، از میکروفلوئیدیک ها برای مطالعهٔ gap junctionهای بین سلول ها استفاده شده است. فشار منفی تولید شده توسط جریان مایع در کانال های واقع در طرفین کانال مرکزی، موجب به دام افتادن سلول ها به صورت جفت جفت گردید. (در هر جفت، دو سلول با هم تماس مستقیم داشتند یا با یک فاصلهٔ کوتاه از هم جدا شده بودند) اما به طور کل، عدم سکون کامل و چرخهٔ سلولی کوتاه سلول های بنیادی اغلب موجب ایجاد اختلال در ارگانیزاسیون فضایی ایجاد شده توسط این میکروتکنولوژی ها می شود. تشکیل جنین و سازماندهی شدن آن. بررسی تشکیل شدن جنین، روشی متداول برای آزمایش پ
رتوان بودن سلول های بنیادی در آزمایشگاه است. هم چنین سایز جنین ها باید کنترل شود. شکل گیری تعداد زیادی جنین با اندازهٔ یکنواخت با استفاده از microwells و میکروفلوئیدیک ها، امکان بازیابی آسان و مهم تر از همه افزایش کاربرد در زمینه های بالینی را فراهم می کند. هم چنین با استفاده از گرادیان میکروفلوئیدیک فاکتورهای محرک اندودرم، مزودرم و اکتودرم و نیز فاکتورهای خودنوسازی، می توان تمایز سلول های بنیادی را هدایت کرد. در نهایت ارزیابی سلول های بنیادی و سلول های تمایز یافتهٔ حاصل از آن ها با استفاده از microarrayها انجام شده است تا موارد زیر مطالعه شود: -چگونه فاکتورهای رونویسی و میکروRNAها سرنوشت سلول را تعیین می کنند. -چگونه تغییرات اپی ژنتیک میان سلول های بنیادی و سلول های حاصل از آن ها، روی فنوتیپ تأثیر می گذارد. -سنجیدن و مرتب سازی سلول های بنیادی بر اساس پروتئین هایی که بیان می کنند. در شکل جنین های موش موجود در سوسپانسیون کشت ،۲۴ ساعت بعد از تشکیل شدنشان از سلول های بنیادی جنینی مشاهده می شود. تکنولوژی های کمک باروری. تکنولوژی های کمک باروری به درمان ناباروری و بهبود ژنتیکی احشام کمک می کند. با این حال میزان ثم
ربخش بودن این تکنولوژی ها در ایجاد جنین پستانداران در آزمایشگاه کم است. میکروفلوئیدها به منظور شبیه سازی بهتر محیط in vivo از طریق طراحی توپوگرافی و بیوشیمیایی سطوح جهت کنترل زمانی-فضایی اتصال سلول ها و هم چنین به حداقل رساندن حجم مرده در تکنولوژی کمک باروری به کار می روند. وجود میکرو پمپ ها و دریچه ها موجب می شود فرایند ملال آور توزیع مدیوم به صورت خودکار انجام شود. هم چنین سنسورهای متنوع برای کنترل کیفیت بلادرنگ و هم زمان به کار برده می شود. دستگاه های Bio-MEMS برای سنجش حرکت اسپرم، انتخاب اسپرم و نیز جلوگیری از پلی اسپرمی در IVF، توسعه پیدا کرده اند. میکروالکترودهای قابل ایمپلنت. هدف این میکروالکترودها این است که با سیستم عصبی بدن برای ثبت و ارسال سیگنال های زیستی-الکتریکی به منظور مطالعهٔ بیماری، بهبود پروتزها و نظارت بر پارامترهای بالینی ارتباط برقرار شود. Microfabrication موجب توسعهٔ پروب های Michigan و آرایش الکترود Utah که باعث افزایش تعداد الکترودها در واحد حجم شد، گردید. پروب های Michigan در مقیاس بزرگ برای ثبت و تجزیه و تحلیل شبکه ای مجموعه های عصبی و آرایش الکترود Utah به عنوان رابط مغز با کامپیوت
ر برای افراد فلج کاربرد دارد. به عنوان مثال میکروالکترودهای خارج سلولی بر روی یک پلاستیک مارپیچ شکل قابل تورم و انعطاف در کاشت حلزون طراحی شد تا موجب قرار گرفتن عمیق تر حلزون و تماس بهتر الکترود با بافت برای انتقال بهتر اصوات شود. قرار دادن میکروالکترودها بر روی بستر نازک و قابل انعطاف موجب توسعهٔ پلاک قلبی شد که در موارد ارزیابی الکتروفیزیولوژی قلب، تنها توسط نیروی کشش سطحی به سطح خمیدهٔ قلب متصل می شود. هم چنین از تتوهای الکترونیک برای اندازه گیری دما و بیوالکتریسیته پوستی استفاده می شود. میکرو ابزار برای جراحی. به کار بردن Bio-MEMS در جراحی می تواند باعث بهبود عملکرد موجود و ایجاد قابلیت های جدید برای جراحان به منظور توسعهٔ تکنیک ها و روش های جدید و نیز بهبود نتیجهٔ جراحی از طریق کاهش ریسک و فراهم کردن امکان مشاهدهٔ هم زمان فیدبک ها به صورت هم زمان در حین جراحی می شود. ابزارهای ماشینی و کوچک جراحی مثل پنس های ظریف، آرایش هایی از سوزن های میکرو و ابزارهای برداشتن بافت های مرده یا آلوده (debriders) که توسط تکنیک های میکروفابریکیشن از فلز و سرامیک به صورت لایه لایه ساخته شده اند، جراحی روباتیک و جراحی با حداق
ل تهاجم را ممکن کرده اند. قرار دادن سنسورها بر روی ابزار جراحی امکان در یافت بازخورد لمسی توسط جراح، شناسایی نوع بافت در عملیات برش (از طریق فشار و چگالی)، کاتتریزاسیون تشخیصی برای اندازه گیری جریان خون، فشار، دما، میزان اکسیژن و غلظت های شیمیایی را فراهم می کند. مثالی از کاربرد Bio-MEMS در جراحی در شکل مشاهده می شود: یک کاتتر بالون قلبی که حاوی سنسورهای دما، سنسورهای الکتروکاردیوگرافی و تعدادی LED است. تحویل و توزیع دارو. پلاک های متشکل از میکروسوزن های transdermal در مقایسه با تزریق دارو از طریق سوزن های hypodermic کمتر تهاجمی است. میکروسوزن ها، سیستم های فرمولاسیون و سیستم های قابل کاشت و ایمپلنت، Bio-MEMSهای قابل استفاده برای توزیع و تحویل دارو هستند. میکروسوزن های تقریباً ۱۰۰ میکرومتری می توانند در پوست نفوذ کنند و دارو را به سلول های زیرین و مایع بینابینی برسانند. به این ترتیب آسیب بافت و درد کمتر بوده و محل ورود سوزن خون ریزی نمی کند. میکروسوزن ها می توانند به منظور رهایش دارو به صورت خودکار و برنامه ریزی شده با میکروفلوئیدیک ها همراه شوند. از دیدگاه کاربر، میکروسوزن ها می توانند در قالب یک پلاک (patch
) در کنار هم قرار گیرند تا برای تزریق دارو به خود استفاده شود و هیچ ضایعهٔ حادی را برای سلامتی فرد ایجاد نکند. (در صورتی که ماده از جنس پلیمر باشد) توزیع و رهایش دارو توسط میکروسوزن ها شامل پوشاندن سطح با عوامل بهداشتی (ضدعفونی کننده)، بارگذاری دارو به داخل میکروسوزن متخلخل یا تو خالی یا ساخت میکروسوزنی که حاوی دارو است، سپس تحت پوشش قرار دادن ماتریکس جهت رهایش حداکثر دارو است. هم چنین میکروسوزن هایی برای انتقال دارو در مایع میان بافتی، خون و نیز انتقال ژن توسعه یافته اند. ثمربخش بودن انتقال دارو توسط میکروسوزن ها هم چنان یک چالش باقی مانده است؛ زیرا اطمینان حاصل کردن از این که میکروسوزن ها به طور مؤثر به پوست نفوذ کرده اند دشوار است. بعضی از داروها از جمله دیازپام، به مقدار کم قابل حل شدن هستند و باید فوراً قبل از مصرف از راه بینی، به صورت اسپری در بیایند. تکنولوژی Bio-MEMS با دارا بودن تکنولوژی مبدل های پیزوالکتریک در مخازن مایع، می تواند در چنین موقعی برای تولید ذرات کوچک معلق مایع (اسپری) به منظور انتقال بهتر دارو مورد استفاده قرار گیرند. سیستم های انتقال و توزیع دارو ی قابل ایمپلنت و کاشت، برای مصرف دارو
هایی که دسترسی زیستی ضعیفی دارند یا به رها شدن موضعی و قرار گرفتن در محل هدف نیاز دارند، توسعه یافته اند. به عنوان مثال از دستگاه میکروفلوئیدیک از جنس PDMS که در زیر ملتحمه ایمپلنت شده است، به منظور رساندن دارو به چشم برای درمان بیماری های چشمی و از میکروچیپ های حاوی مخزن داروی پوشیده شده با طلا برای پوکی استخوان استفاده می شود. این نکته در مورد Bio-MEMSهای قابل کاشت برای تحویل دارو حائز اهمیت است که به از هم گسیخته شدن دستگاه، تخلیهٔ دوز، احاطه شدن دستگاه با بافت فیبروز و explantation دستگاه توجه شود. اکثر داروها باید در مقادیر زیاد توزیع و آزاد شوند (در حد میلی لیتر ویا حتی بیشتر). این موضوع استفاده از Bio-MEMSهای قابل کاشت برای توزیع و رساندن دارو را به دلیل ظرفیت حمل داروی محدودشان با چالش رو به رو می کند.
برانکو زبتس (؛ ۱۷ مه ۱۹۲۹ – ) بازیکن و مربی نامدار فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال آلمانیا آخن، باشگاه فوتبال پارتیزان و باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب اشاره کرد. از افتخارات وی می توان به کسب مدال نقره به همراه تیم ملی فوتبال یوگسلاوی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ اشاره کرد. او یکی از کاملترین بازیکنان تاریخ محسوب می شود که قابلیت بازی در تمامی پستهای هجومی و دفاعی را در زمین دارا بود
کمیته هماهنگی دانشجویان علیه خشونت () یکی از مهم ترین سازمان های جنبش حقوق مدنی در دهه ۱۹۶۰ بود. تأسیس و فعالیت. سازمان SNCC از یک جلسه دانشجویی که توسط الا بیکر در دانشگاه در آوریل همان سال برگزار شده بود ظهور پیدا کرد. این کمیته به یک سازمان بزرگ با حامیان بسیاری در شمال تبدیل شد که کمک مالی برای حمایت از کار این سازمان در جنوب جمع می کرد. بسیاری از داوطلبان نیز بدون حقوق با این سازمان در پروژه هایی در می سی سی پی، آلاباما، جورجیا، آرکانزاس و مریلند مشغول به کار بودند. این سازمان در سالهای ۱۹۶۳ نقش مهمی در اعتصاب ها و جنبش سواران آزادی ایفا کرد. در راهپیمایی واشینگتن - می سی سی پی در سال ۱۹۶۳ نقش رهبری داشت. SNCC نقش عمده ای در زمینه حق رای شهروندان در سراسر جنوب ایالات متحده به ویژه در جورجیا، آلاباما و می سی سی پی داشت. آخرین مبارزه این سازمان در هم شکستن غل و زنجیرهای روانی بود که سیاهپوستان جنوب آمریکا را در غل و زنجیر روانی و فیزیکی و اجبار به اعمال شاقه نگه داشته بود. این سازمان کمک کرد که این حصارها برای همیشه در هم بشکند. آنها نشان دادند که زنان و مردان جوان می توانند وظایف فوق العاده ای ایفا کنند.
بعدها در دهه ۱۹۶۰ و با کمک رهبری استوکلی کارمایکل، SNCC تمرکز فعالیت خود را بر قدرت سیاه پوستان و سپس اعتراض علیه جنگ ویتنام قرار داد. سپس این سازمان نام خود را به کمیته هماهنگی دانشجویان تغییر داد که بیانگر گسترش استراتژی و هدف درازمدت آنها باشد.
صمدبیگ مهماندارف (تولد: ۱۶ اکتبر ۱۸۵۵- درگذشت: ۱۲ فوریه ۱۹۳۱) () — فرزند صادق بیگ- ژنرال کل توپخانه ای ارتش امپراتوری روسیه، عضو فراکسیون مستقلان در پارلمان جمهوری خلق آذربایجان؛ وزیر دفاع جمهوری خلق آذربایجان و شخصیت نظامی جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی. زندگی نامه. صمدبیگ مهماندارف به تاریخ ۱۶ اکتبر ۱۸۵۵ در لنکران به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در باکو گذرانده و در ۱۶ سالگی وارد آموزشگاه توپخانه ای «کانستانتینووکا دوم» در شهر پتربورگ شد. در دسامبر ۱۸۷۵ درجه ستوان دریافت کرد و مفتخر به دریافت نشان «استانیسلاو مقدس» درجه سوم شد. در سال ۱۸۹۰ درجه سروان، در سال ۱۸۹۸ سرهنگ دوم، در سال ۱۹۰۱ سرهنگ و در سال ۱۹۰۴ درجه سرلشکر دریافت کرد. صمدبیگ مهمانداراف که در جنگ روسیه و ژاپن شجاعت بزرگی از خود نشان داد، در سال ۱۹۰۸ درجه ژنرال کل توپخانه دریافت کرد. مرگ صمدبیگ مهماندارف. صمدبیگ مهماندارف در تاریخ ۱۲ فوریه ۱۹۳۱ در باکو فوت کرد.
مُغَل (Mughal) همچنین مغول یکی از قبایل مسلمان هند و پاکستان است. آنها از اقوام مختلف مغولان آسیای مرکزی استند که در زمان حکومت گورکانیان در منطقه مستقر شده اند، و عموماً در ایالت های جامو و کشمیر، اوتار پرادش، دهلی، راجستان، گجرات و آندرا پرادش زندگی می کنند. زبان. مغل معمولاً به اردو و هندی صحبت می کنند و در ایالت های راجستان، گجرات، جامو و کشمیر و آندرا پرادش، زبان های رایج منطقه صحبت می کنند که مارواری، گجراتی، دوگری و تلوگو هستند.
چاخ لق بزرگ یا چاخ لق هندی نام یک گونه از تیره تلیله ایان است.
جنگ جاوه یا جنگ دیپونگورو جنگی بود که در سال های ۱۸۲۵ تا ۱۸۳۰ میلادی در جاوهٔ مرکزی بین نیروهای استعماری امپراتوری هلند و بومیان شورشی جاوه روی داد. این جنگ با شورشی به رهبری شاهزاده دیپونگورو که از اشراف جاوه محسوب می شد و در گذشته با هلندی ها همکاری می کرد، آغاز شد. نیروهای شورشی به محاصره یوگیاکارتا پرداختند که مانع از پیروزی سریع آن ها شد. این کار به هلندی ها اجازه داد تا نیروهای جدیدی را جمع آوری و منتقل کنند. شورشیان تاکتیک های چریکی را علیه نیروهای هلندی اتخاذ کرده و برای چندین سال به کار بستند. هنگامی که دیپونگورو به یک کنفرانس صلح دعوت شد، به او خیانت گردید که منجر به دستگیری اش شد. جنگ با پیروزی هلندی ها پایان یافت. مقامات هلندی، در پی جبران هزینه جنگ، اصلاحات عمده ای را در سراسر هند شرقی هلند انجام دادند تا سودآوری این مستعمرات را تضمین کنند.
لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۹ سی و هشتمین دوره از مسابقات فوتبال باشگاهی سطح بالای آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای اف سی) برگزار شد و هفدهمین دوره تحت عنوان فعلی لیگ قهرمانان آسیا بود. الهلال در فینال با نتیجه ۳–۰ اوراوا رد دایموندز را در مجموع دو بازی شکست داد و برای سومین بار (رکورددار) قهرمان لیگ قهرمانان شد و به عنوان قهرمان، جواز حضور در جام باشگاه های جهان ۲۰۱۹ در قطر را کسب کرد. کاشیما آنتلرز مدافع عنوان قهرمانی بود، اما در مرحله یک چهارم نهایی به دلیل گل زده کمتر در خانه حریف توسط گوانگژو اورگراند حذف شد. نحوه سهمیه بندی فدراسیون ها. ۴۶ فدراسیون عضو ای اف سی (به استثنای عضو وابسته جزایر ماریانای شمالی) بر اساس عملکرد تیم ملی و باشگاه هایشان در چهار سال گذشته در مسابقات ای اف سی رتبه بندی شدند و سهمیه های مسابقات باشگاهی آسیا در سال های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ بر اساس رتبه بندی ای اف سی در سال ۲۰۱۷ (ماده ۲.۳) تعیین شد: رتبه بندی فدراسیون ها. برای لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۹، فدراسیون ها بر اساس رتبه بندی فدراسیون خود که در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۱۷ منتشره شده بود٬ شرایط سهمیه های اختصاص یافته به خود را دریافت کردند، که
به عملکرد آن ها در لیگ قهرمانان آسیا، ای اف سی کاپ و همچنین تیم ملی فوتبال خود در رتبه بندی جهانی فیفا، طی سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ بستگی داشته است. تیم ها. ۵۱ تیم زیر از ۲۲ فدراسیون وارد رقابت ها شدند. "در جدول زیر، تعداد حضورها و آخرین حضورها فقط موارد از فصل ۰۳–۲۰۰۲ (شامل دورهای مقدماتی) را در نظر گرفته است، زمانی که این رقابت ها به لیگ قهرمانان آسیا تغییر نام داد." نکات برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود. پلی آف مقدماتی. در مسابقات پلی آف مقدماتی، هر مسابقه به صورت تک بازی برگزار می شد. در صورت لزوم، از وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می شد (ماده ۹.۲ آیین نامه). هشت برنده دور پلی آف به مرحله گروهی راه یافتند تا به ۲۴ تیم راه یافته مستقیم به مرحله نهایی بپیوندند. همه بازنده های هر دور از فدراسیون هایی که فقط سهمیه پلی آف داشتند، وارد مرحله گروهی ای اف سی کاپ شدند. نمودار بازی های پلی آف مقدماتی برای هر منطقه، که بر اساس رتبه بندی فدراسیون هر تیم تعیین می شود، و تیم فدراسیون با رتبه بالاتر میزبان مسابقه خواهد بود، قبل از قرعه کشی مرحله گروهی در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۸ رسماً توسط ای اف سی اعلام شد. ت
یم های یک فدراسیون نمی توانستند در یک گروه قرار بگیرند. مرحله گروهی. قرعه کشی مرحله گروهی در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۳۰ به وقت مالزی ()، در ساختمان ای اف سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. ۳۲ تیم در هشت گروه چهار تیمی قرار گرفتند: چهار گروه در منطقه غرب (گروه های A تا D) و چهار گروه در منطقه شرق (گروه های E تا H). تیم های یک فدراسیون نمی توانستند در یک گروه قرار بگیرند. هر گروه به صورت رفت و برگشت نوبت گردشی برگزار شد. تیم های اول و دوم هر گروه به یک هشتم نهایی مرحله حذفی راه یافتند. مرحله حذفی. در مرحله حذفی، ۱۶ تیم به صورت تک حذفی به رقابت پرداختند. هر مسابقه به صورت نوبت گردشی و رفت و برگشت برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه لحاظ نمی شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. نمودار. نمودار پس از قرعه کشی مرحله حذفی، که در تاریخ ۲ ژوئیه ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۰۰ به وقت مالزی (یوتی سی ۸+) در خانه ای اف سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد، تعیین شد. یک هشتم نهایی. در مرحله یک هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم های دوم گروه دیگر در همان منطق
ه بازی کردند و برندگان گروه ها میزبان بازی برگشت بودند. یک چهارم نهایی. قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی در ۲ ژوئیه ۲۰۱۹ برگزار شد. در مرحله یک چهارم نهایی، چهار تیم از منطقه غرب در دو گروه و چهار تیم از منطقه شرق در دو گروه دیگر بازی کردند و مسابقات و ترتیب مراحل با قرعه کشی و بدون هیچ گونه سیدبندی یا حفاظت از کشور مشخص شد. نیمه نهایی. در نیمه نهایی، دو برنده یک چهارم نهایی از منطقه غرب با یکدیگر بازی می کنند و دو برنده یک چهارم نهایی از منطقه شرق با یکدیگر بازی می کنند و ترتیب مسابقات توسط قرعه کشی یک چهارم نهایی مشخص می شود. فینال. در فینال، دو برنده نیمه نهایی با یکدیگر بازی کردند، با این تفاوت که ترتیب بازی ها (بازی رفت به میزبانی تیمی از منطقه غرب، بازی برگشت به میزبانی تیمی از منطقه شرق) برخلاف فینال فصل قبل بود. "الهلال در مجموع ۳–۰ برنده شد." جوایز. تیم منتخب. منبع: ترکیب منتخب. منبع: ترکیب منتخب هواداران. منبع: بهترین گلزنان. بازیکن دیگر در تیم بازی نمی کند ولی باشگاهش همچنان در رقابت ها حضور دارد.
ژان-لوک لاگارس (؛ زادهٔ ۱۴ فوریهٔ ۱۹۵۷ – درگذشتهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۵) نمایش نامه نویس و کارگردان نمایش اهل فرانسه بود.
جام باشگاه های جهان ۲۰۱۸ (با نام رسمی جام باشگاه های جهان امارات متحده عربی ۲۰۱۸ ارائه شده توسط علی بابا کلود) پانزدهمین دوره از جام باشگاه های جهان بود، یک تورنمنت بین المللی فوتبال باشگاهی سازماندهی شده توسط فیفا بین برندگان شش کنفدراسیون قاره ای و همچنین قهرمان لیگ کشور میزبان. این مسابقات از ۱۲ تا ۲۲ دسامبر به میزبانی امارات متحده عربی برگزار شد. رئال مادرید با قهرمانی در دو دوره قبلی، مدافع عنوان قهرمانی بود و به دوره ۲۰۱۸ نیز راه یافت. آنها پس از شکست ۴–۱ العین در فینال با موفقیت از عنوان خود (سومین سومین متوالی خود) دفاع کردند. با این برد، آنها از رقیب باشگاهی خود، بارسلونا، جلو زدند و بیشترین عنوان قهرمانی را در جام باشگاه های جهان بدست آوردند. انتخاب میزبان. روند درخواست برای نسخه های ۲۰۱۷–۲۰۱۸ و همچنین نسخه های ۲۰۱۵–۲۰۱۶، یعنی دو میزبان، که هر کدام دو سال میزبانی می کنند، در فوریه ۲۰۱۴ آغاز شد. اتحادیه های عضو علاقه مند به میزبانی باید تا ۳۰ مارس ۲۰۱۴ اعلامیه علاقه مندی خود را ارسال می کردند و مجموعه کامل اسناد مناقصه را تا ۲۵ اوت ۲۰۱۴ ارائه می کردند. کمیته اجرایی فیفا قرار بود میزبانان را در نشست خ