Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در صنعت جنسی در اینترنت بکار گرفته می شوند. در دهه ۱۹۹۰، قیمت ها برای زنان سنین مختلف در حدود ۳۰۰۰ دلار برای هر کودک یا زن بود. در سال ۲۰۱۴، قیمتها شدیداً تنزل پیدا کرد و به ۲۰۰ دلار برای هر نفر رسید. کار اجباری. در کره شمالی، کار اجباری بخشی از یک نظام جا افتاده مبتنی بر سرکوب سیاسی است. مردم کره شمالی کارهایی را که انجام می دهند، خود انتخاب نکرده اند و آزادی و اختیار تغییر شغل را ندارند، این دولت است که تصمیم می گیرد که هر شهروندی چه شغلی داشته باشد. از ماه آوریل تا ماه سپتامبر سال ۲۰۰۹، دولت یک مبارزه ۱۵۰ روزه برای تقویت اقتصاد را آغاز کرد، و این برنامه نیاز به افزایش ساعت کار داشت و اجرای برنامه های تحمیلی توسط دولت با کار در راه سازی و ساختمان سازی شروع شد. کشور بلافاصله پس از ابتکار «نبرد ۱۵۰ روزه» یک کمپین «بسیج نیروی کار» دومین «نبرد ۱۰۰ روزه» را آغاز کرد. دولت کره شمالی، کشور را به اردوگاه های زندانیان و کار اجباری تبدیل کرده است. حدود ۱۵۰۰۰۰ نفر تا دویست هزار نفر در اردوگاه های بازداشت شدگان در مناطق دور افتاده کشور نگهداری می شوند. بسیاری از این زندانیان هنوز به جرم جنایی محکوم نشده اند. در اردوگا
ه های زندان، همه زندانیان از جمله کودکان در معرض کار اجباری، از جمله قطع درختان، کار در معادن و کشاورزی برای ساعت های طولانی تحت شرایط سخت قرار دارند. گزارشها حاکی از آن است که زندانیان سیاسی با شرایط سخت، از جمله مواد غذایی کم، مراقبت های ناقص بهداشتی و مجازات های وحشیانه مواجه هستند. بسیاری از آن ها انتظار زنده ماندن را ندارند. بسیاری از زندانیان به دلیل شرایط سخت کار، غذای ناکافی، کتک خوردن، کمبود مراقبت های پزشکی و شرایط غیربهداشتی بیمار یا کشته می شوند. اعزام به خارج. دولت کره شمالی کارگران را طبق قراردادهای دوجانبه با دولت های خارجی از جمله با روسیه، کشورهای آفریقا، اروپای مرکزی و شرقی، شرق و جنوب شرقی آسیا، از جمله مغولستان و خاور میانه استخدام می کند. گزارش های معتبر وجود دارد مبنی بر اینکه بسیاری از کارگران کره شمالی که تحت این قراردادها به خارج فرستاده می شوند به کار اجباری اعزام می شوند، و تحرکات و ارتباطات آنها به طور مداوم توسط جاسوسان دولت کره شمالی تحت مراقبت هستند. اقدامات دولت. دولت کره شمالی به طور کامل با حداقل استانداردها برای حذف قاچاق موافق نیست و تلاش های چشمگیری برای انجام این کار انجا
م نمی دهد. دولت صراحتاً انکار کرده است که قاچاق انسان یک مشکل است. مقامات بین قاچاق و دیگر اشکال عبور غیرقانونی از مرز تمایز قائل نمی شوند و قربانیان به دلیل نقض قوانین مهاجرت مجازات می شوند. دولت از طریق محدودیت های شدید مهاجرت و از طریق اردوگاه های کار اجباری خود به مشکل قاچاق انسان کمک می کند.
چهارصدایی یا تِتراد () مجموعه ای از چهار نت در تئوری موسیقی است. چهارصدایی هنگامی است که این چهار نت با بیشتر از یک تیرس تشکیل می شوند. به طور مشخص در فاصلهٔ دیاتونیک از پایه آکورد، صدای چهارم نمایانگر آکورد هفت است. آکوردهای چهارصدایی در موسیقی قرن بیستم اغلب با فواصلی غیر از سوم ها تشکیل می شود و در موسیقی آتونال از این اصطلاح استفاده نمی شود اما گاهی اوقات به مجموعه ای از چهار کلاس ارتفاع اشاره دارد. در تئوری موسیقی قرن بیستم مجموعه ای از چهار «کلاس ارتفاع»، تِترآکورد نامیده می شود.
سیریبرو یک دستگاه خیالی در کتاب های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این دستگاه توسط مردان ایکس به ویژه رهبر آن ها پروفسور چارلز اگزاویه برای یافتن انسان ها به ویژه جهش یافته ها استفاده می شود. این دستگاه توسط پروفسور ایکس و مگنیتو ساخته شده و بعدها توسط بیست(وحشی) ارتقا داده شده است. قابلیت ها و طرز استفاده. سیریبرو در یک اتاق کروی شکل بزرگ قرار دارد. این اتاق در فیلم های ایکس من در زیر زمین مدرسه ایکس قرار دارد. این دستگاه کلاهی دارد که فرد بر روی سر خود قرار می دهد و به این طریق سیریبرو امواج مغزی و نوسان عصبی استفاده کننده اش را تقویت می کند و به وسیله دورآگاهی فرد را قادر می سازد تا افراد دیگر ردیابی کند. همچنین به او کمک می کند تا جهش یافته ها را از انسان های عادی تشخیص دهد. قدرت سیریبرو متفاوت بوده است. گاهی قادر به تشخیص جهش یافته های خارج از جو زمین بوده و گاهی تنها فقط قادر به تشخیص جهش یافته ها در ایالات متحده آمریکا بوده است. دو نظریه در رابطه این دستگاه وجود دارد: این دستگاه جهش یافته ها را بر اساس سیگنالی که هنگام استفاده از قدرت هایشان بیرون میفرستند پیدا می کند، یا آن ها را براساس وجود ژ
ن های جهش یافته در بدنشان پیدا می کند. استفاده از سیریبرو بسیار خطرناک است. جهش یافته های دارای دورآگاهی بدون آموزش و آمادگی کافی با استفاده از این دستگاه خود را در معرض خطر بزرگی قرار می دهند که ممکن است حتی به مرگ آن ها منجر شود. شخصیت هایی که به طور مکرر از سیریبرو استفاده می کنند شامل: پروفسور ایکس، جین گری، اما فراست و استپ فورد کوکوز هستند. البته سایلاک و ریچل سامرز نیز از آن استفاده کرده اند. البته برخی جهش یافته ها همانند مگنیتو میتوانند خود را از سیریبرو پنهان کنند. تاریخچه. اولین بار پروفسور ایکس برای پیداکردن سایکلاپس دستگاهی به نام سیریبنو (نمونه اولیه از سیریبرو) را ساخت. مدتی بعد او متوجه شد ارتقا یافته سیبیرنو می تواند جهش یافته های دیگر را نیز پیدا کند. بنابراین او کمی قبل از پیوستن جین گری به مردان ایکس بپیوندد، سیریبرو را ساخت. سیریبرو از کلمه ای لاتین به معنای مغز گرفته شده است.پروفسور چارلز اگزاویه بارها سیریبرو را ارتقا داده و حتی یک نسخه قابل حمل از آن ساخت. سیریبرو بارها نابود و دوباره ساخته شده است. اخیراً دکتر هنک مک کوی بعد از نابودی سیریبرو، یک نسخه قوی تر و با قابلیت های بیشتر، به
شکل یک کلاه، به نام سریبرا ساخته است که پروفسور ایکس میتواند آن را مستقیما روی سر خود حمل کند. ارتقا یافت. پس از اقامت طولانی مدت در فضا با استارجمرز، پروفسور خاویر به زمین بازگشت و هر دو تیم اصلی و سوم مردان ایکس تحت رهبری او دوباره گرد هم آمدند. در این زمان، پروفسور خاویر از فورج، یک جهش یافته با استعداد غیرمعمول در اختراع دستگاه های مکانیکی، خواست تا سیستم عامل های مغز را ارتقا دهد و فناوری شعار را در بر بگیرد. در این زمان مکان به بال غربی زیرزمین عمارت منتقل شد. تقریباً در این زمان، ژان به اندازه ای قدرتمند شده بود که از مغز استفاده کند و پروفسور همچنین نرم افزار مغز را در بسیاری از واحدهای دستی، صندلی شناور خود و پرنده های سیاه، حمل ونقل اصلی مردان ایکس، برای استفاده غیر تله پاتیک نصب کرد. زمانی که فالانکس به عمارت حمله کرد و تمام جهان را تهدید کرد که تغییر شکل خواهد داد، بانشی سربرو را نابود کرد تا از دسترسی آنها به آن جلوگیری کند. در دیگر رسانه ها. سریبرو در فیلم های متفاوتی که همه آن ها توسط شرکت فاکس قرن بیستم ساخت شده اند به نمایش در آمده است. این فیلم ها عبارتند از: "نسل ایکس"، "مردان ایکس"، '، '،
'، و ' به نمایش در آمده است. این دستگاه همچنین در انیمیشن های متفاوتی مانند ولوورین و مردان ایکس و ... به نمایش در امده است.
بنیاد ترومای مغز در سال ۱۹۸۶ برای توسعهٔ تحقیقات در مورد ضربه مغزی (TBI) تأسیس شد. مأموریت بنیاد بهبود بیماران ضربهٔ مغزی در سراسر کشور ایالات متحده آمریکا از طریق کارکردن بر روی نحوهٔ اجرای دستورالعمل های مبتنی ارزیابی نحوهٔ مراقبت های اورژانس بیمارستان، برنامه های بهبود کیفیت و هماهنگ کردن برنامه های آموزشی برای متخصصین پزشکی گسترش یافته است. دستورالعمل ضربهٔ مغزی. بنیاد تروما مغزی "دستورالعمل های مدیریت ضربه مغزی"، که در ابتدا در سال ۱۹۹۵ منتشر شده بود را دوباره مورد تجدید نظر قرار داد و در سال ۲۰۰۷، منتشر نمود. این بنیاد همچنین دستورالعمل های کوتاه برای ضربهٔ مغزی کودکان، و مدیریت پیش از زایمان ضربهٔ مغزی، نشانه های اولیه و پیش آگهی ضربهٔ مغزی شدید، مدیریت جراحی ضربهٔ مغزی و مدیریت زمینه برای متخصصان را ایجاد کرده است. این دستورالعمل ها به دنبال ایجاد هماهنگی در مراقبت از بیماران ضربهٔ مغزی در سراسر جهان است. یک تجزیه و تحلیل مستقل از اثر دستورالعمل های بنیاد تروما مغز (BTF) در مورد ضربه مغزی (TBI) و صرفه جویی در هزینه توسط مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) دریافت که اگر دستورالعمل BTF به طور منظم مورد اس
تفاده قرار گیرد، کاهش ۵۰ درصدی مرگ و میر، بهبود کیفیت زندگی و صرفه جویی در هزینه به میزان ۲۶۲ میلیون دلار در هزینه های پزشکی سالانه، ۴۳ میلیون دلار هزینه های بازسازی سالانه و هزینهٔ تأمین اجتماعی ۳٫۸۴ میلیارد دلار در پی دارد. دستورالعمل ها توسط انجمن جراحان اعصاب آمریکا، کمیتهٔ سازمان جهانی بهداشت صدمهٔ اعصاب بر اثر ضربه و وزارت بهداشت ایالات متحده در نیویورک تأیید شده است. دستورالعمل ها به همهٔ جراحان اعصاب در ایالات متحده تحویل شده است. این دستورالعمل ها پروتکل هایی را فراهم می کند که برای زنده ماندن و درمان بیماران ضربهٔ مغزی اثبات شده است و نشان داده شده است که میزان مرگ و میر را کاهش می دهد. نظارت بر فشار داخل جمجمه (ICP). یکی از نکات اصلی این دستورالعمل، توصیه به نظارت بر فشار درون جمجمه ای در درمان بیماران مبتلا به ضربهٔ مغزی است. این فرایند مانیتورینگ ICP نامیده می شود.
ترانسفورماتور پارامتریک () گونه ای از ترانسفورماتور است. در این نوع ترانسفورماتورها توان الکتریکی از طریق القای متقابل ردوبدل (کوپلاژ) نمی شود بلکه با تغییر پارامتر در مدار مغناطیسی این کار صورت می گیرد. نخستین طراحی آن به سال ۱۹۶۸ توسط ونلاس بازمی گردد.
گروه راک انگلیسی ریدیوهد تاکنون موفق به دریافت ۲۲ جایزه از مجموع ۷۹ نامزدی شده است که شانزده نامزدی آن از جشنواره جایزه بریت بوده است. آنها جایزهٔ بهترین آلبوم موسیقی گرمی را سه بار برای "اوکی کامپیوتر" در سال ۱۹۹۸، "کید ای" در سال ۲۰۰۱ و "در رنگین کمان ها" در سال ۲۰۰۹ دریافت کرده اند. ردیوهد در سال ۲۰۰۳ جایزه بهترین کارگردانی هنری موزیک ویدئوی ام تی وی را برای " آنجا آنجا " دریافت کرد. آنها در سال ۲۰۰۱، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ جایزه کیو را برای "بهترین اجرا در جهان امروز" دریافت کردند. در سال ۲۰۱۹ اسم آنها وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد. جوایز موزیک ویدیوی آنت ویل. ریدیوهد یک جایزه از دو نامزدی جوایز موزیک ویدیوی آنت ویل (Antville) که به بهترین موزیک ویدیو و کارگردانی اعطا می شود و از سال ۲۰۰۵ شروع به کار کرده را دریافت کرده است. جوایز بریت. جایزه بریت، جوایز سالانه موسیقی پاپ بریتانیا است. ریدیوهد هفده بار در این مراسم نامزد دریافت جایزه شده ولی موفق به کسب آن نشد. جایزه گرمی. جایزه گرمی جایزهٔ افتخاری است که توسط آکادمی ملی علوم و هنرهای ضبط برای تقدیر از دستاوردهای موسیقایی عموماً انگلیسی زبان اهدا می شود. ریدیوهد
سه جایزه از هجده نامزدی دریافت کرده است. جشنواره موزیک ویدیوی ایبیزا. جشنواره موزیک ویدیوی ایبیزا رقابت موزیک ویدیوها به صورت آنلاین است. روپرت برین و الیزابت فیر این رویداد را در سال ۲۰۱۳ تأسیس کردند. جایزه آیور نوولو. جوایز آیور نوولوسالانه در لندن توسط آکادمی سازندگان و شاعران بریتانیا ارائه می شود. ریدیوهد چهار جایزه دریافت کرده است. جایزه مرکوری. جایزه مرکوری جایزه موسیقی است که هرساله برای بهترین آلبوم بریتانیا و ایرلند اهدا می شود. ریدیوهد پنج بار نامزد دریافت جایزه شده است. جوایز موسیقی متئور. جایزه موسیقی متئور به عنوان متخصص، به حرفه ای در صنعت موسیقی ایرلند و دیگر مناطق اعطا می شد. ام تی وی. جایزه موسیقی ام تی وی اروپا. جایزه موسیقی ام تی وی اروپا رویدادی است که جوایزی را به موسیقیدانان و هنرمندان اهدا می کند. جایزه موسیقی ام تی وی آسیا. جایزه موسیقی ام تی وی آسیا نسخه آسیایی جایزه موزیک ویدیوی ام تی وی است. ریدیوهد یک جایزه از مجموع سه نامزدی دریافت کرده است. جوایز ام.وی.پی. ای. انجمن تولید موزیک ویدئو (ام.وی.پی. ای) یک سازمان تجاری غیرانتفاعی است که برای حل مشکلات متقابل اعضای خود در صنایع ویدئوی
ی رقابتی و برای تغییر صنعت موسیقی امروزی، ایجاد شده است. جوایز ان ام ای. جایزه ان ام ای جایزه سالانه موسیقی عامه پسند در انگلستان است. ریدیوهد موفق به کسب ۹ جایزه شده است. جوایز موسیقی مستقل پلاگ. جایزه موسیقی مستقل پلاگ در حمایت از موسیقی مستقل داده می شود. ریدیوهد یک جایزه از دو نامزدی دریافت کرده است جوایز کیو. جوایز کیو جوایز موسیقی سالانه انگلستان است که توسط مجله موسیقی "کیو" اعطا می شود. ریدیوهد چهار جایزه از یازده نامزدی دریافت کرده است. جوایز موزیک ویدیوی بریتانیا. جوایز موزیک ویدیوی بریتانیا مراسم سالانه جایزه است که در سال ۲۰۰۸ برای خلاقیت، برتری فنی و نوآوری در موزیک ویدیوها و تصاویر متحرک در موسیقی پایه گذاری شد. ریدیوهد شش نامزدی دریافت کرده است.
مُنْدیگَک یک محوطه باستانی در افغانستان است که در ولایت قندهار در ۵۵ کیلومتری شمال غربی قندهار واقع شده است. سابقهٔ آن به عصر برنز می رسد و از آن با عنوان دروازهٔ بین حوزهٔ فرهنگ نیاایلامی در فلات ایران و تمدن دره سند یاد شده است. تاریخچه. مندیگک شهر بزرگ ماقبل تاریخ با توالی فرهنگی مهم از هزاره های ۵ تا ۲ قبل از میلاد بود. در دهه ۱۹۵۰ دانشمند فرانسوی ژان ماری کازال حفاری آنجا را آغاز کرد. طول این تپه قبل از حفاری ۹ متر بود. ظروف و وسایل بدست آمده از مندیگک مربوط به هزاره ای سوم پیش از میلاد نشان می دهد که این شهر دارای روابط فرهنگی و تجاری با ترکمنستان، بلوچستان و تمدن دره سند بوده است. مندیگک در جریان تمدن حوزه هیرمند (سیستان)، که به آن فرهنگ هیرمند نیز گفته می شود، شکوفا گردید. این مکان با مساحت ۲۱ هکتار وسعت دومین شهر بزرگ تمدن هیرمند بود، اولین شهر این حوزه الی سال ۲۴۰۰ پیش از میلاد شهر سوخته با ۱۵۰ هکتار بود. بمپور، در ایران، نزدیک به مندیگک بوده و آنها باهم دارای روابط تجاری بودند. در حدود سال ۲۲۰ قبل از میلاد، هر دو شهر سوخته و مندیگک با از دست دادن اقتدار قابل توجهی در منطقه و با اشغال مختصر در تاریخ
های بعدی، روند نزولی را آغاز کردند. روابط با دره سند. مندیگک دارای برخی موضوعات مربوط به تمدن دره سند است. این مطالب شامل بخشی از مجسمه های سرامیکی مارها، گاوهای نر کوهان دار و سایر موارد مشابه آنچه در دیگر شهرهای دره سند یافت می شود، می باشد. ظروف سفالی که در، پیدا شده است، شباهت های زیادی با این ماده در کوت دیجی دارند. این ماده در اولین لایه کوت دیجی نشان استفاده شده است. معماری. شاخص ترین خصوصیت معماری یادمانی عصر برنز که شکل نماها است که آن ها را از خانه های معمولی مجزا می کند. روی نما جلویی بناهای یادمانی یا کوها تزئینات برجسته ای از خشت خام چیده می شد. در تپهٔ آ در مندیگک نمای بازمانده از دو سکوی پله ای کوتاه تشکیل شده است. تزئینات جلوی هر دوی این سکوها شامل دنباله ای از نیم ستون هایی با مقطع دایره ای است که ۱٫۶ متر ارتفاع دارند و یک کتیبهٔ تزئینی خشتی روی آن ها جای داده شده است. بنای بزرگ تپهٔ G مندیگک نیز نمایی دارد که با شبکه ای متراکم از نوارهای ستون نما تزئین شده بوده است. به جز ساختمانی در تپهٔ G در مندیگک که شالوده ای از سنگ آهک دارد، ساختمان های این دوره به طور مشخص با خشت خام ساخته شده اند. آث
ار و وسایل بدست آمده. به غیر از ظروف سفالی و نقاشی شده، سایر مجسمه های یافت شده شامل گاو نر خام کوهی، تندیس های انسان، تبرهای برنزی و سفال های نوشیدنی برنز می باشد. نقاشی های روی گلدان ها بیشتر شامل تصاویر برگ انجیر و یک حیوان ببر مانند است. چندین مهر و نشان اداری از سنگ نیز در مندیگک بدست آمده است. مهرهای دایروی سفالی، مهر و تمبرهای مسی و سنجاق های مسی با حلقه های مارپیچی نیز بدست آمده است. تندیس های مؤنث با ارتفاع ۵ سانتی متر (۲ اینچ) در مندیگک بسیار شبیه به مجسمه هایی هستند که در مکان باستانی دیگر در افغانستان به نام «ده مراسی غوندای» حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد یافت شده است. مجموعه این آثار در مکان های ذیل نگهداری می شوند: زمان حفاری: پیوند به بیرون. آثار بدست آمده مندیگک در موزه گیمه
قلع فلزی ضروری در ساخت برنز است و منبع و معدن و نحوهٔ استخراج و انتقال و بازرگانی آن بخشی مهم از تاریخ باستان از عصر برنز به بعد بوده است. یکی از مهم ترین مسائل باستان شناسی خاور نزدیک مسئلهٔ قلع است و به منبع و مسیر دادوستد فلز قلع به میانرودان می پردازد. برنز آلیاژی است که از ترکیب مس و قلع ساخته می شود. قلع فلزی نسبتاً نادر است و به دست آوردن آن نقشی مهم در تولید ابزار و فناوری های عصر برنز داشت. خاور نزدیک. بنابر شواهد باستان شناختی، مسیر حرکت قلع مسیری شرق به غرب بوده است. باستان شناسان سه مسیر احتمالی برای انتقال قلع را معین کرده اند: در هزارهٔ سوم پیش از میلاد، فناوری های متالورژی به تدریج از غرب به شرق فلات ایران گسترش یافتند. این امر متناظر با گسترش نفوذ افق نیاایلامی است که تا اواخر این هزاره در سراسر ایران نفوذ یافت. متالورژی از این طریق به افغانستان امروزی و مناطق شمالی تمدن دره سند صادر شد. اروپا. در اروپا منابع قلع چندانی وجود ندارد و ازین رو مسئلهٔ قلع مورد مناقشهٔ محققان است. از مکان هایی که محققان به عنوان منبع قلع اروپا پیشنهاد کرده اند می توان به دوون (شهرستان) و کورنوال در انگلستان، برتاین
(استان) در فرانسه، مرز بین آلمان و جمهوری چک، اسپانیا، پرتغال، و ایتالیا; اشاره کرد.
آلفرد بینه زادهٔ ۸ ژوئیه ۱۸۵۷، درگذشت ۱۸ اکتبر ۱۹۱۱) روان شناس فرانسوی بود که توانست نخستین آزمون کاربردی بهره هوشی را به نام آزمون بینه-سیمون پیشنهاد کند بینه بر روی کودکان و نوجوانان بازهٔ سنی ۳ تا ۱۸ سال بسیار پژوهش کرد و پیش از مرگش نسخهٔ سومی از مقیاس بینه-سیمون منتشر کرد. تئودور سیمون همکار بینه در تهیه آزمون بهره هوشی بود آنها در ۱۹۰۸ و ۱۹۱۱ دو نسخهٔ دیگر از آزمون ارائه دادند. آلفرد بینه نخستین روانشناسی بود که عبارت یادگارخواهی را برای توصیف کسانی که به اجسام غیرانسانی مانند لباس تمایل جنسی دارند، پیشنهاد کرد. افتخارات پس از مرگ. بسیاری پس از مرگ او از او قدردانی کردند اما دو گروه از همه مهم ترند، نخست جامعهٔ آزاد روانشناسی کودکان بود که در ۱۹۱۷ نام خود را به "جامعهٔ آلفرد بینه" تغییر داد و دوم مجلهٔ ساینس ۸۴ بود که در سال ۱۹۸۴، مقیاس بینه-سیمون را یکی از بزرگترین پیشرفت های بشری در سدهٔ بیستم معرفی کرد.
تئودور سیمون زادهٔ ۴ ژوئیه ۱۸۷۳، درگذشت ۴ سپتامبر ۱۹۶۱، یک روانشناس فرانسوی بود که به همراه آلفرد بینه بر روی معیاری برای سنجش بهره هوشی کار می کرد. او و بینه در سال های ۱۹۰۸ و ۱۹۱۱ به بازخوانی و تغییر معیار سنجش بهرهٔ هوشی پرداختند. سیمون به احترام بینه دیگر تغییری در آزمون بینه-سیمون نداد. زندگی. سیمون در ۱۸۷۳ در دیژون به دنیا آمد، پدرش به عنوان مهندس ریل در PLM کار می کرد. او در آغاز زندگی پدرش را از دست داد و نزد عمویش بزرگ شد. پس از آن برادر بزرگش در ۲۳ سالگی از دنیا رفت. سیمون در زمینهٔ پزشکی تحصیل کرد و علاقهٔ زیادی به فلسفه و روانشناسی داشت از این رو نخست بر روی کودکان غیرطبیعی و بعد بر روی رابطهٔ میان رشد فیزیکی بچه ها و پیشرفت هوشی آنها کار کرد و دانشنامهٔ دکتری خود را در سال ۱۹۰۰ در این زمینه منتشر کرد.
لوئیس مدیسون ترمن (زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۸۷۷، درگذشت ۲۱ دسامبر ۱۹۵۶) یک روان شناس آمریکایی بود که در آغاز سدهٔ ۲۰ میلادی در زمینهٔ روان شناسی تربیتی پیشرو بود. او برای بازبینی مقیاس هوش استنفورد-بینه شناخته شده است. ترمن در زمینهٔ اصلاح نژاد بسیار فعال بود و عضو بنیاد بهترسازی انسان بود. در سال ۲۰۰۲، ترمن و گرانویل استنلی هال به عنوان ۷۲ مین افرادی که در مقالات بیشتر به آنها ارجاع می شود معرفی شدند. از پسر ترمن، فردریک ترمن به همراه ویلیام شاکلی به عنوان پدر سیلیکون ولی یاد می شود. آزمون هوش و اصلاح نژاد. در اوایل قرن بیستم، آزمایش های آزمون هوش آلفرد بینه برای اعمال سیاست های اصلاح نژاد از طریق اتحاد بین دانشمندان، دولت و سرمایه، اقتباس و گسترش یافت. مدارس و مؤسسات دولتی مکان های اصلی این «نوآوری» بودند. روان شناس دانشگاه استنفورد، لوئیس ترمن، نیز نقش مهمی در ترویج آزمون داشت. ترمن تست های بینه را برای ساخت نسخه آمریکایی تست هوش اقتباس کرد و «مقیاس استنفورد-بینه» را در سال ۱۹۱۶ ایجاد کرد. او این مقیاس را برای همه از بچه های مدرسه تا زندانیان به کار برد تا نشان دهد که «ناتوان ذهنی ارثی» است. تیم ترمن به این نتیجه
رسیدند که به اصطلاح ضعیف اندیشی در زندان به ویژه در بین غیرسفیدپوستان و خارجی ها بیداد می کند و این افراد هزینه های زیادی را برای دولت تحمیل می کنند. این استدلال با عقیم سازی اجباری و قتل اجباری بسیاری از افراد که در موسسات دولتی، هم توسط ایالات متحده و هم توسط آلمان نازی نگهداری می شدند، همراه بود. ترمن نوشت: «کل مسئله تفاوت های نژادی در ویژگی های ذهنی، باید از نو و با روش های تجربی بررسی شود» جنگ جهانی اول فرصتی برای توسعه این روش های تجربی فراهم کرد. در سال ۱۹۱۷، مردان برجسته روان شناسی آمریکای شمالی گرد هم آمدند تا در مورد چگونگی کمک به ایالات متحده در جنگ بحث کنند. این گروه شامل ترمن، هنری اچ. گدارد، رئیس انجمن روان شناسی آمریکا رابرت یرکس و روان شناس جوان کارل بریگام بود. دانشمندان از این بهره های هوشی برای ایجاد سلسله مراتب نژادپرستانه که بر اساس نیازهای نیروی کار ارتش شکل می گرفت، استفاده کردند. سلسله مراتب اطلاعاتی دیگری حول نژاد سازماندهی شد و سربازان سیاهپوست در رتبه های پایین بودند. حتی استدلال می شد که رنگ پوست و هوش با هم مرتبط هستند (هرچه پوست تیره تر باشد، امتیاز کمتری دارد). به طور مشابه، نم
رات اطلاعاتی بر اساس ملیت اروپایی تجزیه شد تا نشان دهد که مهاجران تیره تر از هوش کمتری برخوردار بودند.
دنیس رافائل () استاد سرشناس رشتهٔ سیاست گذاری و مدیریت بهداشت در دانشگاه یورک در تورنتو است. وی مدرک لیسانس خود را در سال ۱۹۷۲ در رشتهٔ روان شناسی از کالج بروکلین دریافت داشت. سپس فوق لیسانس خود را در رشتهٔ روان شناسی تجربی از دانشگاه تورنتو در سال ۱۹۷۴ و دکترای خود را در رشتهٔ روان شناسی کاربردی در سال ۱۹۷۵ میلادی از همین دانشگاه دریافت نمود. پژوهش ها. وی بیش از ۳۰۰ مقالهٔ علمی با تمرکز بر اثرات بهداشتی نابرابری اقتصادی، فقر و کیفیت زندگی مردم و جوامع، و همچنین تصمیمات دولت مردان بر روی سلامت ساکنان کانادا نگاشته است. در سال های اخیر، او دربارهٔ ضرورت آینده ای سوسیالیستی نوشته است، چرا که معتقد است سرمایه داری نه تنها باعث بروز مشکلات متعدد سلامت می شود، بلکه توانایی حل آن ها را نیز ندارد. در طول دوران حرفه ای اش، او ۱۶ کتاب، ۶۷ فصل کتاب، و ۱۶۰ مقاله علمی داوری شده منتشر کرده است. «رافائل» به تازگی در مورد شباهت های بین عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت عمومی و سلامت دهان، گفتمان های مرتبط با سلامت در انجمن های مرتبط با بیماری ها، و همچنین مفاهیم مشروعیت و شایستگی نهادهای حاکم در دولت های رفاه لیبرال مقاله هایی من
تشر کرده است. او همچنین آثاری درباره نابرابری های سلامت در کشور رواندا و کشورهای نوردیک به چاپ رسانده است و دو مقاله درباره سلامت این کشورها در ژورنال علمی «"سلامت عمومی اسکاندیناوی"» منتشر کرده است. تلاش های گسترده او در این حوزه باعث شد به مقام استاد تمامی ارتقاء یابد و جایزه ریاست دانشکده سلامت دانشگاه یورک در بخش تحقیقات ــ ویژه پژوهشگران باتجربه ــ را در سال تحصیلی ۲۰۱۰–۲۰۰۹ دریافت کند. از سال ۲۰۰۴، او مدیریت فهرست نامه ایمیلی (لیست سِرو) مربوط به عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت را در دانشگاه یورک بر عهده دارد. از جمله فعالیت های اخیر او می توان به به روزرسانی کتاب "زنده ماندن: دیدگاه های انتقادی درباره سلامت، بیماری و مراقبت های بهداشتی" (ویراست سوم، ۲۰۱۹) با همکاری «توبا برایانت» و «مارسیا ریُو» اشاره کرد. همچنین با همکاری توبا برایانت، کتاب "سیاست های سلامت در دولت رفاه کانادا" را آماده و در سال ۲۰۲۰ منتشر کرده است. در ژوئن ۲۰۱۹، سخنرانی کلیدی نهمین کنفرانس تحقیقات ترویج سلامت نوردیک را در راسکیله دانمارک ایراد کرد. او همچنین ویراست سوم کتاب "فقر در کانادا: پیامدها برای سلامت و کیفیت زندگی" را در سال ۲۰۲۰
به روزرسانی کرد. با همکاری توبا برایانت، یوها میکونن و الکساندر رافائل، ویراست دوم کتاب "عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت: واقعیت های کانادایی" را تهیه کردند که از طریق وب سایت thecanadianfacts.org در دسترس است. نسخه نخست این کتاب بیش از ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ بار دانلود شد و نقش مهمی در تغییر گفتمان درباره سلامت و عوامل مؤثر بر آن در کانادا ایفا کرد.
بنیاد بهترسازی انسان ، یک سازمان اصلاح نژاد آمریکایی است که در ۱۹۲۸ در پاسادینا، کالیفرنیا تأسیس شد. هدف این بنیاد، «بهبود و کمک سازنده و اعمال نیروهای آموزشی برای حمایت و بهترسازی خانواده های انسان از نظر بدنهٔ خانواده، ذهن، شخصیت و شهروندی» است. در درجهٔ نخست، هدف این بنیاد جمع آوری و سپس توزیع اطلاعات پیرامون سیاست های عقیم سازی در آمریکا برای اصلاح نژاد بود. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
خاطرات هوایی () یک فیلم زندگی نامه ای چینی است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ دوران نخست حرفه ای «شو فـِی» خوانندهٔ پاپ چینی است و تهیه کنندگی آن به عهدهٔ جکی چان بوده است.
جان کریستی (به انگلیسی: John Christie یا به طور کامل John Reginald Halliday Christie) ، (زاده ۸ آوریل ۱۸۹۹ - اعدام شده در ۱۵ ژوئیه ۱۹۵۳) قاتل زنجیره ای اهل انگلستان بود. سه سال پس از اعدام تیموتی ایوانس به اتهام قتل همسر و دخترش در خانه وی در شهر لندن، معلوم شد که قتل ها توسط جان کریستی انجام شده و او همچنین زنان دیگری را نیز در همان خانه به قتل رسانده است. پیش از اعدام جان کریستی، او به قتل خانم ایوانس اعتراف کرد و پژوهش های رسمی بعدی نشان داد که دختر خردسال تیموتی ایوانس نیز توسط او به قتل رسیده است. به این ترتیب مشخص شد که تیموتی ایوانس بی گناه بوده و به اشتباه اعدام شده است.
ادوارد رُش (; – ) یک ستاره شناس و ریاضی دان اهل فرانسه بود که به دلیل کارهایی که در زمینهٔ مکانیک سماوی کرده است شناخته می شود. نام او برای برخی مفاهیم مانند کره رش، حد رش و لب رش استفاده می شود. رُش در زمینهٔ هواشناسی هم مطالبی نوشته است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
جیمز بردلی (؛ سپتامبر ۱۶۹۲– ۱۳ ژوئیهٔ ۱۷۶۲)، اخترشناس و کشیش انگلیسی بود که به عنوان سومین منجم سلطنتی از ۱۷۴۲ میلادی خدمت کرد. او را بیشتر به دلیل دو کشف بنیادین در نجوم می شناسند: ابیراهی نور (۱۷۲۵–۱۷۲۸) و حرکت ترقصی محور زمین (۱۷۲۸–۱۷۴۸). این دو کشف توسط جان باپتیست ژوزف دالامبر، مورخ نجوم، منجم ریاضیاتی و هدایتگر رصدخانه پاریس به عنوان «هوشمندانه ترین و مفیدترین کشف قرن» توصیف شده است. دالامبر در «"تاریخچه نجوم قرن هجدهم" (۱۸۲۱) بیان می دارد: ما مدیون همین دو کشف توسط بردلی در نجوم نوین هستیم. این خدمات مضاعف، کاشفانشان را در جایگاه بسیار ممتازی (پس از ابرخس و کپلر)، بالاتر از بزرگ ترین منجمان همه عصور و قرون مستحکم ساخته است.» زندگی نامه. بردلی در شربورن، نزدیک چلتنهام در گلاسترشایر بدنیا آمد. وی فرزند ویلیام بردلی و جین پوند بود که در سپتامبر ۱۶۹۲ میلادی بدنیا آمد. برادر او به نام جان نیز یک منجم بود. پس از این که در مدرسه گرامر وستوود در نورتلیچ در گلوسسترشایر شرکت کرد، وارد کالج بالیول آکسفورد در ۱۵ مارس ۱۷۱۱ میلادی شد و مدارج BL و مستر آو آرتسش را به ترتیب در ۱۷۱۴ و ۱۷۱۷ میلادی کسب نمود. مشاهدات اولی
ه او در اقامتگاه کشیشی وانستید دراسکس، تحت قیمومت جیمز پوند صورت داد که عمویش و یک منجم ماهر بود. بردلی به عنوان همکار انجمن سلطنتی، در تاریخ ۶ نوامبر ۱۷۱۸ میلادی انتحاب گردید. او نایب بریدستو در هرفوردشر طی سال بعد آن بوده و زندگی بی دردسری نیز در ولز برایش توسط دوستش به نام ساموئل مولینئوکس فراهم گردید. او از مقامات کلیسایی خویش در ۱۷۲۱ میلادی استعفا داد، این استعفا زمانی رخ داد که در کرسی ساویلیان در آکسفورد گماشته شده و به عنوان قاری فلسفه تجربی از ۱۷۲۹ تا ۱۷۶۰ میلادی، ۷۹ درس را در موزه اشمولین ارائه نمود. بردلی در ۱۷۴۲ میلادی به عنوان منجم سلطنتی جانشین ادموند هالی شد؛ سابقه اش او را قادر ساخت تا برای ابزارآلاتی به ارزش ۱۰۰۰ پوند به همراه چارک هشت فوتی را تهیه کند. تکمیل این چارک در ۱۷۵۰ میلادی توسط جان برد برای او صورت پذیرفت. وی این ابزار آلات را در گرینویچ، به مدت ده سال انباشت و ارزش غیرقابل تخمینی برای ایجاد اصلاحات اساسی در نجوم را فراهم آورد. کمک هزینه سلطنتی به مبلغ ۲۵۰ پوند در سال در ۱۷۵۲ برای او مقرر گردید. نه سال بعد، بردلی به دلیل مشکلات سلامتی بازنشسته شد و به روستای کاتسوولد در چلفورد گلوسس