Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سرمایه تغییر خواهد داد؛ یعنی درآمد استقراض کنندگان را بیشتر خواهد کرد تا در نهایت فقر را ریشه کن کند. تأمین مالی خرد از دهه ۱۹۹۰ تا به حال رشد فزاینده ای داشته است و مسیر را برای انواع دیگر سرمایه گذاری اجتماعی باز می کند. تأمین مالی خرد با فراهم آوردن نقدینگی برای بسیاری از نیازهای مصرف کنندگان مزیت اقتصادی ایجاد می کند (Morduch, 2017). این روش که با نام تامین مالی جمعی (Crowdfunding) شناخته می شود در ایران نیز قانونی شده است و سازمان فرابورس به 27 سکوی ایرانی مجوز تامین مالی جمعی را اعطا کرده است. نظرات مخالف و موافقی در زمینه طرح ها و روش های تأمین مالی خرد وجود دارد. برخی کارشناسان تأمین مالی خرد را نوعی از سیاست توسعه ای می دانند که هدف آن افزایش گستره سرمایه های کوچک افراد فقیر بوده و در راستای تسهیل درآمدزایی و ایجاد اشتغال عمل می کند و کیفیت زندگی افراد فقیر را بهبود می بخشد. برخی دیگر از کارشناسان نقدهایی را بر طرح های تأمین مالی خرد دارند، تعدادی از این نقدها به شرح زیر است. به زعم بیتمن و چانگ (۲۰۱۲)، مفهوم تأمین مالی خرد به پروژه جهانی شدن و نئولیبرالیسم ربط دارد؛ که به دلیل هم جهت بودن مدل تأمین
مالی خرد با مدل اقتصادی- اجتماعی مورد قبول جامعه بین المللی مبنی بر خویش-یاری و کارآفرینی فردی، هیچ گونه نقدی بر تأمین مالی خرد ارائه نمی شود و قویاً مورد حمایت دولت ها قرار می گیرد. آنها در نهایت به عنوان یک مدل جایگزین برای تأمین مالی خرد، شرکت های مالی، اتحادیه های اعتباری، بانک های توسعه ای محلی، ملی و منطقه ای را پیشنهاد می دهند. در ادامه دو روش کلی از تأمین مالی خرد بیان می شود: روش اول: مالیه خرد و اعتبار خرد. معمولاً دو اصطلاح مالیه خرد و اعتبار خرد به جای یکدیگر به کار می روند. مالیه خرد، ارائه خدمات مالی به فقرا است، این خدمات مالی طبق نظر لیگروود (۱۹۹۹) شامل پس انداز و اعتبار می شود، اما می تواند دیگر خدمات مالی مانند بیمه و خدمات پرداخت را نیز دربرگیرد. مالیه خرد را می توان «کوششی برای بهبود دسترسی به سپرده های کوچک و وام های خرد برای خانواده های فقیر مورد غفلت واقع شده توسط بانک ها»، تعریف کرد (قاسمی و همکاران، ۱۳۹۰). بنابراین مالیه خرد شامل تدارک خدمات مالی مانند پس انداز، وام و بیمه و غیره برای افراد فقیر روستایی و شهری است که قادر به دستیابی به این قبیل خدمات از بخش مالی رسمی نیستند. در کل می
توان معیارهایی را برای تعریف مالیه خرد در نظر گرفت: به طور کل، مالیه خرد مفهومی فراتر از تأمین مالی خرد است. در تأمین مالی خرد خدمات مالی به افراد کم برخوردار به منظور ایجاد کسب و کار، گسترش یا تأمین سرمایه در گردش ارائه می شود؛ در حالی که در مالیه خرد انواع مساعدت های مالی دیگر برای بهبود شرایط زندگی افراد ارائه می شود. به بیان دیگر، تأمین مالی خرد صرفاً برای تأمین معیشت مردم و بهبود وضعیت اقتصادی آن ها ارائه می شود و عملکرد آن از طریق شاخص های اشتغال، درآمد و سودآوری سنجیده می شود، در حالی که مالیه خرد دید اقتصادی و اشتغال زایی ندارد و صرفاً به دنبال بهبود شرایط زندگی افراد فقیر است (بختیاری، ۱۳۸۹). روش دوم: تأمین مالی خرد از طریق وقف. منظور از مؤسسه تأمین مالی خرد وقفی، موسسه ای غیرانتفاعی است که بخش عمده ای از منابع خود را با استفاده از اموال وقفی تأمین می کند. به عبارت دیگر، در بخش تجهیز منابع به طور عمده از نهاد وقف بهره می برد. همان طور که در شکل (۱) دیده می شود، مؤسسه تأمین مالی خرد وقفی در بخش تجهیز منابع یا بدهی ها (سمت راست نمودار) از نهاد اسلامی وقف و در بخش تخصیص منابع یا دارایی ها (سمت چپ نمودا
ر) از ابزارهای اسلامی استفاده کرده و لذا در ابعاد مختلف از مؤسسات تأمین مالی خرد بهره محور تفاوت پیدا می کند. مصباحی مقدم و همکاران (۱۳۹۰)، مدل زیر را برای تأمین مالی خرد از طریق وقف ارائه داده اند. سلطان و مسیح (۲۰۱۶) برخی از تفاوت های بین تأمین مالی خرد متعارف با اسلامی را به صورت جدول زیر خلاصه کرده اند. جدول زیر تفاوت های تأمین مالی خرد متعارف با اسلامی را نشان می دهد مباحث دیگر. به رغم مقبولیت جهانی تأمین مالی خرد، شواهد و نظرات متفاوتی از مزایا و معایب آن وجود دارد که در این مقاله به آن ها اشاره شد. همچنین آمار کمی در رابطه به تأثیر تأمین مالی خرد بر رشد و توسعه اقتصادی وجود دارد. با این حال شواهد زیادی مبنی بر تأثیر بخش مالی اقتصاد بر توسعه اقتصادی وجود دارد. همچنین در بسیاری از کشورها صندوق های ارائه دهنده اعتبارات خرد به خود کفایی رسیده اند. به طوری که برای تأمین مالی نیازی به تخصیص اعتبار از طرف دولت یا نهادهای خیریه ندارند و از گردش مالی خود برای اعطای وام استفاده می کنند. همان طور که اشاره شد یکی از اهداف اصلی تامین مالی خرد اشتغال زایی است اما نظر برخی از کارشناسان بر این است که شغل های جدید باید
در پاسخ به تقاضای جدید ایجاد می شوند و با توسعه اقتصادی پیوند یابند. به عنوان مثال در شوروی سابق همیشه اشتغال کامل وجود داشته است. همه افراد شغل داشتند. در واقع به طور رسمی نرخ بیکاری در شوروی صفر بوده است. با این همه، در جامعه ای با اشتغال کامل همه کارها خوب پیش نمی رود. به این دلیل که بیشتر شغل ها مصنوعی هستند. در واقع می توان اشتغال ایجاد کرد ولی اگر این اشتغال با تقاضای واقعی برای کالاها و خدمات با کیفیت پیوند نداشته باشد، هیچ نفعی برای اقتصاد نخواهند داشت؛ و حتی حقوق و دستمزدی که برای کارکنان غیر بهره ور پرداخت می شود باعث اتلاف منابع کمیاب خواهد شد. در عربستان امروزی نیز تقریباً همه مردم یا شغل دولتی دارند یا حداقل یارانه دولتی دریافت می کنند. این ریخت وپاش منابع مالی برای یک کشور نفت خیز بیشتر به منظور راضی نگهداشتن مردم انجام می شود.
نبرد بکگانگ (هانگول:백강 전투) که همچنین در ژاپن به عنوان نبرد هاکوسوکینو (ژاپنی:白村江の戦い)، و در چین به عنوان نبرد بایجیانگ (چینی سنتی:白江口之战) شناخته می شود که درسال ۶۶۳ میلادی در پایین دست رودخانه گوم در استان جولا شمالی کنونی کره جنوبی رخ داد. نیروهای شیلا و تانگ یک پیروزی قاطع به دست آوردند و یاماتو را وادار به عقب نشینی کامل از امور کره کرد و جنبش بازسازی بکجه را در هم شکست. زمینه. در نیمه اول هزاره اول میلادی، شبه جزیره کره به سه پادشاهی تقسیم شد - باکجه، دودمان شیلا، و امپراتوری گوگوریو. علی رغم اشتراک فرهنگ های مشابه و استفاده از زبان های قابل فهم متقابل، این سه پادشاهی رقیب بودند و برای چندین قرن یکدیگر را برای سلطه بر شبه جزیره درگیر کردند. گوگوریو علاوه بر رقابت بین کره ای، درگیر جنگ های مکرر با سلسله های چینی (دودمان سوئی و تانگ بود. در حالی که سه پادشاهی کره همیشه دشمن نظامی نبودند، اتحاد آنها اغلب تغییر می کرد. یک پادشاهی با یکی از دو کشور دیگر علیه پادشاهی دیگر متحد می شود، و (گاهی) با پادشاهی دیگر که قبلاً علیه او جنگیده بود متحد می شد. به عنوان مثال، دودمان شیلا و باکجه علیه گوگوریو متحد شدند (همان ط
ور که از اواخر دهه ۴۲۰ تا اوایل سال ۵۵۰ بودند)، و بعداً شیلا (یا باکجه) به دیگری خیانت کردند (همان طور که در سال ۵۵۳ اتفاق افتاد، وقتی دودمان شیلا کنترل کل حوضه رود هان (کره) را از باکجه به دست خود گرفت. تا سال ۶۶۰، این وضعیت برای حدود ۳–۴ قرن در جریان بود. شیلا با دودمان تانگ اتحادی مداوم داشت که تقریباً مربوط به قدرت گرفتن تانگ در دهه ۶۲۰ است. تانگ یک سری حملات علیه گوگوریو انجام داد، اما هرگز نتوانست آن را فتح کند. تمام حمله های تانگ از شمال بوده است که به جنوب حمله می کرد. تانگ تصمیم گرفت که بهترین استراتژی حمله به گوگوریو از جبهه شمالی و جبهه جنوبی همزمان با متحد خود شیلا است. با این حال، برای انجام این کار، آنها (تانگ و شیلا) مجبور شدند باکجه (در آن زمان متحد گوگوریو) را از بین ببرند و پایگاه عملیاتی را در جنوب کره برای جبهه دوم تأمین کنند. کارزار نظامی علیه باکجه از سال ۶۶۰ آغاز شد. همزمان، شیلا و تانگ به باکجه حمله کردند و هنگامی که پایتخت سابی، آخرین پادشاه باکجه، پادشاه اویجا و بیشتر خاندان سلطنتی را تصرف کردند، آن را عملاً از بین بردند. به زودی پس از آن، مردم باکجه شورش کردند و حاکمیت شیلا و تانگ ر
ا در مناطق وسیعی از شمال باکجه برانداختند. ژنرال باکجه گوئیسیل بوکسین تلاش کرد ۴۰ شهرستان از دست رفته را که هنوز تحت شیلا-تانگ بودند، پس بگیرد. وی همچنین شاهزاده بویو پونگ از ژاپن را به کره فراخواند (تعدادی از اعضای خانواده سلطنتی باکجه به عنوان مهمان دولت ژاپن در ژاپن اقامت داشتند)، ۱۰۰ زندانی از دودمان تانگ را به دربار یاماتو فرستاد و درخواست کمک نظامی کرد. ژنرال بوکسین شاهزاده بویو پونگ را به عنوان پادشاه جدید باکجه اعلام کرد. اگرچه نیروهای ترمیم باکجه موفقیت اولیه را در برابر نیروهای تانگ و شیلا به دست آوردند، اما در سال ۶۶۲، آنها دچار مشکل جدی شدند و منطقه کنترل آنها به قلعه چوریو و مجاورت آن محدود شد. با بدتر شدن اوضاع آنها، بویو پونگ، بوکسین را از ترس قیام کشت. باکجه و یاماتو ژاپن در این زمان متحدان دیرینه ای بودند و خاندان های سلطنتی آنها با هم مرتبط بودند. سقوط باکجه در سال ۶۶۰ شوک بزرگی برای دربار سلطنتی یاماتو به وجود آورد. ولیعهد شاهزاده ناکانواوئه، (بعداً به امپراتور تنجی تبدیل شد)، و امپراتریس سایمئی تصمیم گرفتند یک نیروی اعزامی را به سرپرستی آبه نو هیرافو (阿 倍 比羅夫) برای کمک به نیروهای احیا شده
باکجه اعزام کند. این نیروها عمدتاً نیروهای محلی بودند که بیشتر از هونشوی غربی، شیکوکو و به ویژه کیوشو جمع آوری شده بودند، اگرچه برخی از جنگجویان نیز از منطقه کانتو و شمال شرقی ژاپن بودند. امپراتریس سایمئی کمی پس از عزیمت آخرین امواج نیروهای یاماتو به کره در ولایت تسوکوشی درگذشت. ولیعهد (تنجی) بقایای او را به آسوکا برد. تنجی، لباس عزاداری سفید بر تن کرد و محل اقامت خود را به کاخ موقت ناگاتسو در کیوشو قرار داد و به نظارت بر عملیات اعزامی ادامه داد. حدود اوت ۶۶۱، ۵۰۰۰ سرباز، ۱۷۰ کشتی و ژنرال آبه نو هیرافو همگی وارد قلمرو تحت کنترل نیروهای استقرار مجدد باکجه شدند. نیروهای اضافی ژاپنی، از جمله ۲۷۰۰۰ سرباز به رهبری «کامیتسوکنو نو کامی واکاکو» (上 毛 野 君 稚子) و ۱۰٬۰۰۰ سرباز به رهبری تایرا نو کامی، نیز در سال ۶۶۲ به کره رسیدند. جنگ. در سال ۶۶۳، نیروهای استقرار مجدد باکجه و نیروی دریایی یاماتو با هدف آزادسازی پایتخت، در چوریو که در محاصره نیروهای شیلا بود، در جنوب باکجه تشکیل جلسه دادند. نیروی دریایی یاماتو قرار بود نیروهای زمینی را از طریق رودخانه گوم به چوریو منتقل و محاصره را برطرف کند. با این حال، دودمان تانگ همچنین
۷۰۰۰ سرباز و ۱۷۰ کشتی را برای محاصره نیروهای یاماتو فرستاد. در ۴ اکتبر ۶۶۳، گارد پیشروی ناوگان ژاپنی سعی کرد به زور خود را وارد منطقه کند، اما کشتی های تانگ محکم ایستادند، حملات را دفع کردند و صفوف منظم را حفظ کردند. در ۵ اکتبر ۶۶۳، دومین روز نبرد، ورود نیروهای کمکی ژاپنی باعث شد نیروهای آنها چندین برابر بزرگتر از ناوگان تانگ باشد که علیه آنها جمع شده بودند. با این حال، رودخانه به اندازه کافی باریک بود که ناوگان تانگ می توانست جلوی خود را بپوشاند و از جناحین نیز محافظت کند به شرطی که خطوط جنگی خود را حفظ کنند. ژاپنی ها از برتری عددی خود اطمینان داشتند و در طول روز حداقل سه بار به ناوگان تانگ حمله کردند، اما تانگ ها در برابر هر حمله جنگیدند. در اواخر روز، ژاپنی ها خسته شدند و ناوگان آنها با تلاش مکرر برای عبور از خطوط تانگ انسجام خود را از دست دادند. ناوگان تانگ با حس لحظه مناسب، نیروی ذخیره خود را جابجا کرده و ضد حمله کرد و دو جناح چپ و راست ژاپنی ها را شکست، ناوگان آنها را محاصره کرد تا نتوانند حرکت و عقب نشینی کنند. بسیاری از ژاپنی ها در آب افتادند و غرق شدند و بسیاری از کشتی های آنها سوخته و غرق شدند. ژنرا
ل اچی نو تاکوتسو پس از ضرب و شتم و کشتن بیش از دوازده مرد، کشته شد. منابع ژاپنی، کره ای و چینی همه به تلفات سنگین ژاپن اشاره دارند. طبق گفته های نیهون شوکی، ۴۰۰ کشتی ژاپنی در این جنگ از دست رفتند. منابع چینی ادعای ۱۰ هزار مرگ ژاپنی دارند. مشارکت شیلا در نبرد شامل نیروهای سواره ای بود که نیروهای زمینی استقرار مجدد باکجه را که از نیروی دریایی یاماتو در حاشیه رودخانه پشتیبانی می کردند، شکست دادند. مشخص نیست که این اتفاق قبل یا در طول زمانی که نیروی دریایی ژاپن برای نبرد با کشتی های تانگ رفته بود رخ داده است یا نه. در ۱۳ اکتبر ۶۶۳، بدون سربازان یاماتو برای رفع محاصره، قلعه چوریو تسلیم نیروهای شیلا و تانگ شد. بویو پونگ سوار قایقی شد و با چند پیرو به سمت گوگوریو فرار کرد. عواقب. نبرد باک گانگ بزرگ ترین شکست ژاپن در تاریخ پیشامدرن خود بود. ضرر و زیان ژاپن بسیار زیاد بود. ژاپن همچنین متحد اصلی خود را در قاره شرق آسیا، باکجه و همچنین ارتباط مستقیم با فناوری و فرهنگ قاره از دست داد. دربار یاماتو به دلیل مقیاس و شدت شکست از حمله هر دو دودمان تانگ یا شیلا ترسید. در پاسخ، آنها شبکه عظیمی از استحکامات ساحلی و قلعه های به س
بک کره ای در ژاپن را در بقیه سده ۶۰۰ ایجاد کردند. در سال ۶۶۴، دربار یاماتو در جزیره تسوشیما، جزیره ایکی و شمال کیوشو نگهبانان مرزی ایجاد کرد. همچنین، خاکریزهایی که آب را ذخیره می کردند، در اطراف قلعه های کیوشو ساخته شده بود که در مجموع «قلعه های آب» نامیده می شدند. در سال ۶۶۵، دربار یاماتو ژنرال ها و صنعتگران باکجه را برای احداث بارو/دژ در ولایت ناگاتو و دو بارو در کیوشو فرستاد. در سال ۶۶۷، بارویی در منطقه یاماتو، دیگری در سانوکی و دیگری در جزیره تسوشیما احداث شد. ژاپنی ها که از آغاز جنگ شیلا-تانگ (۶۷۶–۶۷۰) غافل بودند، پس از اینکه فهمیدند که شیلا دیگر با دودمان تانگ دوست و متحد نیست، تا سال ۷۰۱ به ساخت استحکامات ادامه دادند. برای باکجه، این نبرد ضربه نهایی بود که به هرگونه امید به احیای پادشاهی پایان داد. بسیاری از افراد باکجه به گوگوریو یا ژاپن گریختند. افراد سلطنتی باکجه که به ژاپن فرار کرده بود، در دربار یاماتو از همان درجات و عناوین برخوردار شده و به پناهندگان غیر سلطنتی باکجه نیز حق تابعیت یا صنعتگر ویژه تعلق می گرفت. این پیروزی به دودمان تانگ امکان کنترل همه سرزمین های سابق باکجه در کره و پایگاه امن در
جنوب غربی کره را داد تا با متحد خود شیلا حمله دو جانبه ای به گوگوریو انجام دهد. جبهه متحد شیلا - تانگ ابتدا در سال ۶۶۱ حملات خود را به سمت گوگوریو از جنوب آغاز کرد و سرانجام در سال ۶۶۸ پایتخت گوگوریو در پیونگ یانگ سقوط کرد.
سامانه هوشمند مدیریت تجهیزات ارتباطی همتا پایگاه داده ای است زیرمجموعه سامانه جامع تجارت ایران منتسب به طرح ثبت تجهیزات دارای سیم کارت (رجیستری) که با مشارکت وزارت صنعت، معدن و تجارت، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، اپراتورهای تلفن همراه، ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز و گمرک ج.ا. ا به اجرا گذاشته شده است . سیمکارت IMEIدوم موبایل و تبلت های دو سیم کارت خور احتیاج به تأیید اصالت ندارد. نرخ مالیات. حقوق ورودی موبایل برابر ۵ درصد است (۴ درصد حقوق گمرکی به علاوه ۱ درصد سود بازرگانی). اما از ابتدای سال ۱۴۰۰، بر اساس قانون بودجه این سال، حقوق ورودی موبایل های بالای ۶۰۰ دلار، برابر ۱۲ درصد تعیین شد. روش کار. هر تلفن همراه دارای یک شناسه ۱۵ رقمی منحصربه فرد (IMEI) است. در این طرح از یک پروتکل دو مرحله ای استفاده می شود، به این ترتیب که IMEI گوشی وارداتی در بدو ورود به کشور ایران ثبت می شود و به آن یک کد فعالسازی منحصر به فرد اختصاص داده می شود. در هنگام خرید گوشی همراه، کد اختصاص داده شده به خریدار داده می شود. خریدار به وسیله درگاه های سامانه همتا، شناسه (IMEI) دستگاه، کد فعالسازی و شماره سیم کارت خود را به
سامانه همتا ارسال کرده و سپس می تواند از دستگاه مورد نظر با سیم کارت مورد نظر استفاده نماید. زمان شروع طرح. طرح ثبت تلفن همراه (رجیستری) از تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۹۶ با مشمول شدن برند آیفون اولین فاز اجرایی خود را شروع کرد. در ابتدای طرح رجیستری، پایش (مانیتورینگ) شبکه برای شناسایی دستگاه هایی که قبلاً فعال بوده اند انجام شد (معروف به دوره رؤیت) و تمامی دستگاه هایی که در دوره رؤیت، سابقه ای از فعالیت آن ها در شبکه وجود داشت، به عنوان دستگاه قانونی شناخته شدند. پس از شروع طرح رجیستری، تنها دستگاه هایی که پیش از شروع طرح روشن بوده اند یا از مبادی قانونی وارد کشور شوند، امکان استفاده از خدمات شبکه اپراتوری داخل کشور را خواهند داشت. مرحله دوم طرح رجیستری: با تصمیم کمیته راهبری طرح پیشگیری از قاچاق گوشی تلفن همراه و تجهیزات سیم کارت خور، رجیستری ساعت های هوشمند از دوازدهم تیر ۱۴۰۰ و تجهیزاتی مانند بارکد اسکنر، مبدل تلفن ثابت به سیار و PDA از نوزدهم تیر سال ۱۴۰۰ آغازشد. همچنین رجیستری تبلت ها از دوم مردادماه ۱۴۰۰ آغاز می شود. بر این اساس برند لنوو از دوم مرداد ۱۴۰۰ و سایر برندهای تبلت از نهم مردادماه ۱۴۰۰ مشمول طرح رجیستری
آمیزش جنسی بدون مقاربت یا رابطه جنسی بدون دخول نوعی فعالیت جنسی است که عمدتاً شامل دخول جنسی نمی شود. این نوع فعالیت جنسی شامل روش های دخولی مانند آمیزش جنسی واژینال, آمیزش جنسی مقعدی و آمیزش جنسی دهانی نیست، اما فعالیت های متنوع غیر دخولی مانند آلت به آلت مالی, خودارضایی متقابل, بوسه, لاپستانی, هندجاب, تفخیذ, سکس لا باسنی, ماساژ شهوانی, تن مالی و طبق زنی را شامل می شود. برخی از روش ها ممکن است جنبه های دخولی محدود داشته باشند، مانند تحریک دستی یا دهانی اندام های تناسلی. "افزون بر این" این اصطلاح در حقوق کیفری ایران نیز کاربرد دارد و در قانون مجازات اسلامی میان «لواط» (با دخول) و «تفخیذ» (بدون دخول کامل) تفاوت قائل می شوند. اهمیت روانشناختی و فرهنگی. افراد به دلایل مختلف این نوع آمیزش را انتخاب می کنند: حفظ باکرگی, پیشگیری از بارداری یا بیماری های آمیزشی، تجربه لذت جنسی بدون فشار اجتماعی یا فیزیکی، تمرین مهارت های ارتباطی و اعتماد بین زوجین، و فعالیت جنسی برای نوجوانان یا افراد جوان. در بسیاری از فرهنگ ها، آمیزش بدون دخول به عنوان راهی برای «نگه داشتن باکرگی» یا تجربه اولیه نزدیکی عاطفی قبل از سکس پذیرفته شده
است. زوج های دگرجنس گرا و همجنس گرا ممکن است این روش را برای حفظ باکرگی، جلوگیری از بارداری یا افزایش رضایت جنسی انتخاب کنند. سلامت و ایمنی. این نوع آمیزش معمولاً خطر کمتری برای انتقال بیماری های آمیزشی دارد، اما بیماری هایی مانند تب خال, ویروس پاپیلوم انسانی, شپش عانه, زگیل تناسلی, سوزاک, کلامیدیا, هپاتیت ب و جرب می توانند منتقل شوند. استفاده از کاندوم, محافظ دهانی، دستکش لاتکس و روش های هورمونی توصیه می شود. تعاریف و شیوه ها. خودارضایی متقابل. خودارضایی متقابل شامل تحریک اندام های تناسلی دو یا چند فرد توسط یکدیگر است، اغلب برای تجربه لذت بدون دخول. انواع آن شامل هندجاب, انگشت کردن, تحریک اندام های تناسلی با پا و مقعد است. این روش می تواند به عنوان آمیزش امن و پیشگیری از بارداری یا حفظ باکرگی انجام شود. تحقیقات نشان می دهند سطح رضایت جنسی و اعتماد به نفس افراد با تجربه خودارضایی متقابل بالاتر است. تن مالی و تماس بدنی. "تن مالی" شامل مالیدن بدن خود به بدن شریک، شامل باسن، پستان ها، شکم، ران ها و اندام های جنسی است، با لباس یا برهنه، که گاهی به عنوان ماساژ شهوانی شناخته می شود. این تماس می تواند هورمون های مر
تبط با پیوند عاطفی مانند اکسی توسین و دوپامین را افزایش دهد و به رضایت جنسی و تقویت رابطه کمک کند. سکس تفننی. رابطه جنسی خارج از ارتباط عاشقانه، شامل سکس غیر دخولی یا دخولی، معمولاً برای پیشگیری از بارداری و بیماری های آمیزشی یا تجربه لذت انتخاب می شود. در ایران. در حقوق کیفری ایران، میان «لواط» و «تفخیذ» تفاوت قائل می شوند. بر اساس قانون مجازات اسلامی، «لواط» به معنای دخول کامل است و مجازات آن می تواند اعدام باشد، در حالی که «تفخیذ» به معنای تماس جنسی میان دو مرد بدون دخول کامل است و مجازات آن ۱۰۰ ضربه شلاق و تبعید است. در سپتامبر ۲۰۲۵ پرونده ای رسانه ای شد که در آن "رضا ثقتی"، مدیرکل پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان، پس از انتشار ویدیویی از رابطه جنسی او با یک مرد، از اتهام لواط تبرئه شد و دادگاه عمل را «تفخیذ» دانست. بر همین اساس، حکم صادره برای او ۱۰۰ ضربه شلاق و دو سال تبعید بود.
فصل بهار خانم یا ایران الدوله (زادهٔ ۱۲۹۵ قمری - درگذشتهٔ ۱۳۵۹ قمری) شاعر و نویسنده عصر قاجار اهل ایران بود. از او علاوه بر شعر آثاری در نقاشی و خوانندگی باقی مانده است. زندگی و آثار. پدرش سلطان حسین میرزا نیرالدوله پسر پرویز میرزا قاجار، از نوادگان فتحعلی شاه و مادرش شمس الدوله دختر فرهاد میرزا معتمدالدوله بود. دیوان اشعار او، "بهار جنت" نام دارد که شامل حدود شش هزار بیت شعر از انواع قصیده، غزل، رباعی است. از وی علاوه بر دیوان اشعار، کتاب آشپزی و خانه داری هم به جا مانده است. ایران الدوله علاوه بر سرودن شعر، نقاشی هم می کرد و از شاگردان کمال الملک بود و موفق به گرفتن گواهینامه از مدرسه صنایع مستظرفه شد. تابلوهای رنگ روغن به جا مانده از وی را فرزندانش نگهداری می کنند. فصل بهار خانم در هنر موسیقی و آواز نیز تبحر داشت، پیانو و تار را خوب می نواخت، چند صفحه از او به جا مانده که در یکی از آنها آوازی در بیات ترک خوانده است. او در سال ۱۹۲۰ میلادی به سفری در اروپا رفت. این شعر از او است:
گوانگ گه تو فاتح بزرگ، همچنین با نام گوانگ گه تو بزرگ () نیز شناخته می شود، یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۱ است. این مجموعه از ۴ ژوئن ۲۰۱۱ تا ۲۹ آوریل ۲۰۱۲ از کی بی اس برای ۹۲ قسمت پخش شد و همچنین این سریال پر بیننده ترین سریال سال ۲۰۱۱ کره جنوبی نیز بود. خلاصه داستان. در اواخر قرن چهارم میلادی، پادشاهی هویان به رهبری مورونگ به سرزمین گوگوریو لشکرشی می کند. شاهزاده دامدوک، پسر دوم هجدمین پادشاه گوگوریو، پادشاه گگوگ یانگ، در شهر مرزی لیائودونگ زندگی می کند. شاهزاده دامدوک برای نجات کشور قصد به کشتن پادشاه هویان می کند. گوگوریو، در زمان تولد قهرمان داستان، دیگر مانند گذشته قدرتمند نیست. قبل از تولد او، پدربزرگش، پادشاه گگوگوون توسط نیروهای بکجه به رهبری پادشاه گون چوگو کشته شد. هنگامی که عمویش پادشاه سوسوریم بدون وارث درگذشت، پدرش پادشاه گگوگ یانگ به تاج و تخت گوگوریو رسید. در همان زمان، آنها همچنین مورد حمله نیروهای هویان قرار گرفتند که توسط مورونگ چوی، رهبری می شد. پس از مرگ پدرش، او بر تخت سلطنت می نشیند و عهد می کند که گوگوریو را به شکوه سابق بازگرداند. او زمین های از دست رفته به بکجه را دوب
اره به دست آورد و پادشاه بکجه را یعنی پادشاه آشین را کشت و بکجه را تحت سلطه خود درآورد، و در این روند بسیاری از پادشاهی های کوچکتر دیگر مانند خیتان و وه را شکست داد. در نزدیکی پایان داستان، او موفق می شود امپراتوری هویان را محو کند و آن را تحت سلطه درآورد دوبله. این مجموعه پربیننده قرار است پس از اتمام دوبله "سریال فرمانروا ته جویونگ" ، توسط امور دوبلاژ سیما با نام «گوانگ گه تو فاتح بزرگ» برای پخش از شبکه تماشا آماده شود و به احتمال زیاد علیرضا باشکندی دوبلور شخصیت اصلی یعنی گوانگ گه تو بزرگ خواهد بود. جستارهای وابسته. سنگ یادبود گوانگ گه تو بزرگ منابع. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Gwanggaeto,_The_Great_Conqueror
ایران الدوله هلن یا ایران الدوله هلنی یا ایران خانم هلنی از اولین خوانندگان زن ایرانی بود که صدایش ضبط شد. از وی به عنوان اولین زن آموزش دهندهٔ ردیف یاد می شود. او به احتمال قوی نخستین کسی است که تصنیف مرغ سحر را خوانده است.
کتابخانه قطان مروزی یکی از کتابخانه های بزرگ شهر مرو در سده های پنجم، ششم و هفتم قمری بود. این کتابخانه یک بار در سال ۵۳۶ قمری توسط اتسز خوارزمشاهی غارت شد و بار دیگر در سال ۶۱۶ با حمله مغول ویران شد. این کتابخانه را حسن قطان مروزی پزشک و نویسنده اهل مرو بنیانگذاری کرد که در سال ۵۳۸ قمری به دست غزنویان کشته شد.
سرتیپ عبدالحسین خان سهام السلطان امیراحتشامی گوران کرندی از خوانین کرمانشاهان و نماینده این استان در مجلس شورای ملی بود. عبدالحسین خان امیراحتشامی نوهٔ علیمرادخان سرتیپ و از از نوادگان آقا الیاس والی کرند در عصر شاه تهماسب صفوی بود. او ایلخان و سرتیپ فوج گوران کرندی، حاکم کرند غرب، ریجاب و سرحددار قصرشیرین و حومه بوده است. نسب او در شجره نامه خانوادگی خاندان آقا الیاس که در کتاب ایلات و طوایف کرمانشاهان محمد علی سلطانی نیز آمده است، قابل اثبات است اما در ارجاع به صفحه اینترنتی سایت خبری در منابع پایین این متن به اشباه نگارش گردیده که((عبدالحسین امیراحتشامی نوهٔ علیمرادخان سرتیپ و از از نوادگان فرخ سلطان کرندی بود. او حاکم کرند غرب، ریجاب، قصرشیرین و حومه بوده است)). پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به عنوان نماینده کرمانشاه به مجلس شورای ملی راه یافت و با اینکه فضای مجلس بشدت مصدقی بود، در نخستین نطق پیش از دستورش، سخنانی علیه مصدق کرد که سر و صدا و اعتراض شماری از نمایندگان را به همراه اورد و جلسه را به هم ریخت. امیراحتشامی گویا بی اطلاع از اینکه نفی مصدق به معنای نفی نهضت ملی شدن نفت نیست و شاه و نظام از این نهضت و از م
لی شدن نفت دفاع می کنند(امیر احتشامی تصور می کرد خرده گرفتن به مصدق ارتباطی با ملی شدن صنعت ندارد ) منابع. ۳. ایلات و عشایر کرمانشاهان، محمد علی سلطانی
ابوالقاسم خلف بن عبدالملک معروف به ابن بشکوال (۴۹۴ – ۵۷۸ قمری) محدث و مورخ اهل اندلس است. وی مدتی در اشبیلیه و قرطبه به قضاوت پرداخت و سپس به تحقیق و تدریس مشغول شد. وی آثار متعددی داشت که شمار آن به پنجاه کتاب و رساله می رسد. مشهورترین کتابی که تاکنون از وی به طبع رسیده، "الصله" نام دارد که تالیف آن در سال ۵۳۴ قمری به پایان رسیده است. این کتاب پیوستی است بر کتاب "تاریخ علماءالاندلس" نوشتهٔ ابوالولید عبدالله بن الفرضی که در آن شرح حال پیشوایان و فقیهان اهل اندلس نوشته شده است.
بناهة البلد الخامل لمن ورده من الامائل مشهور به تاریخ اربل عنوان کتابی است از ابن مستوفی اربلی تاریخ نگار و محدث عراقی قرن ششم و هفتم قمری. این کتاب به گزارش ابن خلکان در چهار جلد و به عقیدهٔ روزنتال در پنج جلد نوشته شده است. موضوع این کتاب، تاریخ ادیبان و پادشاهان است.
صنعت گل ها و گیاهان زینتی در ایران، به تجارت و کسب وکار در زمینه تولید، بازرگانی، توزیع و فروش این نوع گیاهان اطلاق می شود. ایران یکی از کشورهای غنی از نظر گل و گیاهان بومی و وحشی است و دارای منابع ژنتیکی بسیار ارزشمندی، به ویژه در گل ها و گیاهان پیازی مانند لاله، لاله واژگون که در شهر ایلام بسیار محبوب است، انواع آلیوم ها و سیکلمن که بومی این کشور هستند. شهر محلات ، با داشتن گلخانه های متعدد یکی از مراکز پرورش گل های زینتی در ایران است که به هلند کوچک ایران معروف شده است. همچنین بازار گل وگیاه محلاتی در تهران از جمله بزرگ ترین مراکز خرید و فروش گل ها و گیاهان زینتی در ایران محسوب می شود. مرکز ایران یکی از کشورهای غنی از نظر گل ها و گیاهان بومی و وحشی است و دارای منابع ژنتیکی بسیار ارزشمندی به ویژه در گل ها و گیاهان پیازی مانند لاله، لاله واژگون که در شهر ایلام بسیار محبوب است، انواع آلیوم ها و سیکلمن که بومی این کشور هستند. تعداد زیادی از ارقام گلی که در دنیا تجاری شده اند، بومی کشور ایران هستند. با این حال ایران نتوانسته اقدامات مؤثری برای تولید ارقام جدید با بهره گیری از این گونه های بومی انجام دهد. این گل
ها همچنان به صورت وحشی و خودرو در کشور رشد می کنند. مصرف جهانی گل و گیاهان زینتی حتی بدون احتساب بوته های خشبی و نیمه خشبی برای باغ و فضای سبزبالغ بر ۱۵۰ میلیارد یورو در سال، برآورد می شود. اهمیت تجاری گیاهان زینتی در دهه های اخیر به طور چشم گیری افزایش یافته و این امر منجر به افزایش قابل توجه پژوهش های انجام شده بر روی گل و گیاهان زینتی در سراسر جهان شده است. سرانه مصرف گل و گیاهان زینتی در ایران. براساس برآوردها ایرانی ها، تقریباً سالی ۶۰ هزار تومان صرف خرید گل می کنند؛ طبق تخمین ها هر ایرانی به طور متوسط سالانه ۶۰ هزار تومان برای گل های شاخه بریده و ۲۰ هزار تومان (مهر ۱۳۹۷) برای گیاهان گلدانی هزینه می کند؛ به طور کلی سرانه مصرف گل و گیاهان زینتی خیلی مشخص نیست، اما در کشورهای اروپایی و ژاپن هزینه گل و گیاهان زینتی برای هر فرد در سال بیش از ۱۰۰ دلار برآورد می شود، ولی در ایران حدود این مبلغ در حدود ۱۵ تا حتی ۱۰ دلار در سال تخمین زده شده است، که این مقدار هزینه برای گل و گیاهان زینتی، یک دهم مصرف کشورهای پیشرفته و توسعه یافته است و برای استفاده بیشتر از گل و گیاهان زینتی در ایران نیاز به فرهنگ سازی وجود دار