Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سان جی گوئن که در ایران به سانچیکو معروف شده، نوعی سلاح سرد سنتی چینی است که از سه بازو (فک) هم اندازه تشکیل شده است. سانچیکو ارتقا یافته سلاح نانچیکو است. از آن جا که بازوها (فک) های این دو سلاح می توانند به دور یکدیگر بچرخند، نیرویی علاوه بر نیروی محرک دست رزمی کار به نام نیروی گریز از مرکز در سلاح به وجود می آید و همین نیروی اضافی می تواند ضربات مهلکی را به حریف وارد کند. ریشه. ریشه سلاح سانچیکو به کشور چین بازمی گردد که از آن به عنوان خرمن کوب در کارهای کشاورزی استفاده می کردند. سانچیکو تشکیل شده از سه قطعهٔ فلزی یا چوبی می باشد که به وسیله طناب یا زنجیر به یکدیگر متصل شده اند. پیشینه. اسناد معتبر تاریخی در مورد مخترع سانچیکو در دسترس نیست. بعضی ها می گویند که این سلاح الهام گرفته شده از چوب بامبویی بوده که به سه قسمت شکسته شده بود ولی تکه های آن به هم متصل مانده بود. با این حال برخی آن را به استاد سامبا در معبدِ هانون و برخی به چائوهانگ که اولین امپراتور سانگ دینستی بود نسبت می دهند. ویژگی ها. قبلاً سلاح سانچیکو را از چوب های بامبو می ساختند که به وسیله کنف یا چرم اسب به هم وصل می شدند. اما امروزه آن را
با چوب، پلاستیک فشرده شده، آلومینیوم و … می سازند. اندازه بازو (فک) ۶۰ تا ۷۰ سانتی متری آن طرفداران بیشتری نسبت به سایر اندازه ها دارد. قطر سانچیکو حدود ۳ سانتی متر است. طول رابط هر مفصل تقریباً ۱۲ تا ۱۳ سانتی متر است. طول کل سلاح به اندازه طول سلاح چوب بلند (گوئن) می باشد. نقاط قوت. اکثر حرکات آن مشابه حرکات کار با چوب است، مثل چرخاندن بالای سر، حرکات هلیکوپتری و همچنین چرخش پشت کمر و روی گردن. به همین جهت بیشتر حرکات سلاح را می توان با چوب هم انجام داد. همچنین حرکات مشابهی با نانچیکو دارد. از سه تکه سلاح برای فواصل بلند، و با مهار یک تکه و استفادهٔ دو تکهٔ سلاح برای فواصل متوسط (سانچیکو در برد متوسط) و با مهار دو تکه و استفادهٔ یک تکهٔ سلاح برای فواصل کوتاه (سانچیکو در برد کوتاه) استفاده می شود. با سانچیکو می توان حریف را خلع سلاح کرد، یا او را چرخاند یا از خود در برابر حریف دفاع کرد. با استفاده از زنجیر سلاح می توان سلاح های دیگر یا دست مهاجم را گیر انداخت و با استفاده از تکنیک های فشار حریف را وادار به تسلیم شدن کرد. یکی از مهم ترین کابردهای سانچیکو دفاع کوتاه برد در برابر سلاح های بلند نظیر چوب بو یا شمش
یر است که می توان با کمک یک بازوها یا زنجیر میان دو بازو سلاح را مهار و قفل کرد و با بازوی دیگر به مهاجم حمله کرد. از جمله مهم ترین کاربردهای آن در زمان قدیم زمانی بوده است که مبارزین بر روی اسب قرار داشتند و طول زیاد سلاح باعث می شد که بهرین کارایی را داشته باشد و از طرفی زمانی بود که شخص مبارز در حال فرار بوده و حریف از آن جهت انداختن اسب استفاده می کرده است؛ به این صورت که آن را طوری پرتاب می کردند که دور پای اسب حلقه می شد و اسب به زمین می خورد. نقاط ضعف. از جمله مهم ترین نقطه ضعف های سانچیکو می توان به سختی کنترل آن اشاره کرد. کاربرد آن در طول میانی با بلند آن و هنگام اصابت ضربه به حریف، باعث چرخش بازوها به سمت خود فرد خواهد شد. به همین جهت استادان رزمی باید زمان زیادی را به کنترل و بکارگیری آن اختصاص دهند. با توجه به نسبت طول زنجیر به بازوها، سانچیکو از سلاح هایی که دارای انعطاف بالاتری هستند (مانند زنجیر) راحت تر کنترل می شود. در زمان استفاده از سانچیکو در برد کوتاه نیازی به کنترل خاصی نیست زیرا دو فک سلاح از قبل مهار شده اند و همچنین سانچیکو در برد متوسط تقریباً مانند نانچیکو کنترل می شود چون تنها دو
فک آزاد دارد. نوع سلاح. هر چند که با کمک بازوهای تاشو، این سلاح را می توان در مقابل سواره نظام یا افرادی که در پناه مانع قرار گرفته اند به کار برد، اما نداشتن لبه های تیز و تیغه، باعث شده تا آن را با عنوان یک سلاح دفاعی مطرح کنند.
بالین ابلین ، یکی از نجیب زادگان صلیبی پادشاهی اورشلیم بود. وی در جریان محاصره اورشلیم توسط صلاح الدین ایوبی، فرمانده نیروهای شهر بود ولی سرانجام بنابه مصلحت و برای نجات جان مردم و سربازان هر دو جبهه به درخواست صلاح الدین مجبور به پذیرش صلح و تخلیه شهر شد و اورشلیم بار دیگر به دست مسلمانان افتاد. سال های نخستین. بالیان کوچک ترین پسر باریسان از ایبلین و برادر هیو و بالدوین بود. پدرش که یک شوالیه در شهرستان یافا بود، پس از شورش هیو دوم از لو پویزت، به ارباب ایبلین پاداش داده شده بود. باریسان با هلویس رمله، وارث ارباب ثروتمند رمله ازدواج کرد. نام بالیان نیز باریسان بود، اما به نظر می رسد او این نام را با فرانسوی قدیم «بالیان» اقتباس کرده است. ۱۱۷۵–۷۶; او گاهی به عنوان Balian the Younger یا Balian II شناخته می شود در حالی که پدرش به عنوان Balian نیز شناخته می شود. او را بالیان رمله یا بالیان نابلس نیز می نامند. در لاتین نام او به صورت های مختلف Balian, Barisan, Barisanus, Balianus, Balisan و Balisanus ظاهر می شود. منابع عربی او را بلیان بن برزن می نامند که ترجمه آن «بالیان پسر برزن» است. سال دقیق تولد او ناشناخته
است، اما او تا سال ۱۱۵۸ در سن بلوغ (معمولاً ۱۵ سال) بود، زمانی که برای اولین بار در منشورها ظاهر شد و در سال ۱۱۵۶ به عنوان زیر سن ("infra annos") توصیف شد. برادر بزرگ بالیان هیو سی. ۱۱۶۹، قلعه ایبلین به برادر بعدی، بالدوین، رسید. بالدوین که ترجیح داد ارباب راملا بماند، آن را به بالیان داد. بالیان ایبلین را به عنوان دست نشانده برادرش و به طور غیرمستقیم به عنوان دست نشاندهٔ شاه، که بالدوین راملا را از او نگه داشت، داشت. اختلافات جانشینی. بالدوین در سال ۱۱۷۴ از ریموند سوم طرابلس بر روی مایلز پلانسی به عنوان نایب السلطنه پادشاه بالدوین چهارم حمایت کرد و در سال ۱۱۷۷ برادران در نبرد مونتگیسار حضور داشتند و پیشتازان را پیروزمندانه در برابر قوی ترین نقطه خط مسلمانان رهبری کردند. در آن سال بالیان همچنین با ماریا کامننا، بیوه شاه آمالریک اول ازدواج کرد و ناپدری دختر کوچکتر آمالریک، ایزابلا شد. او ارباب نابلس را دریافت کرد، که هدایایی برای ماریا پس از ازدواج او با آمالریک بود. در سال ۱۱۷۹، بالدوین رملا پس از نبرد جاکوبز فورد توسط صلاح الدین دستگیر شد و بالیان به ترتیب دادن باج و آزادی او در سال بعد کمک کرد. باج در نهای
ت توسط امپراتور بیزانس مانوئل اول کومننوس، عموی بزرگ ماریا پرداخت شد. در سال ۱۱۸۳ بالیان و بالدوین از ریموند علیه گای لوزیگنان، شوهر سیبیلا، دختر بزرگ آمالریک و در حال حاضر نایب السلطنه بالدوین چهارم، که بر اثر جذام در حال مرگ بود، حمایت کردند. پادشاه در تلاش برای جلوگیری از صعود گای، برادرزاده ۵ ساله خود بالدوین مونفرات را در زمان حیات خود به عنوان همپادشاه تاج گذاری کرد. اندکی قبل از مرگش در بهار ۱۱۸۵، بالدوین چهارم دستور داد تا برادرزاده اش در کلیسای مقبره مقدس تاج بگذارد. این خود بالیان - مردی قد بلند - بود که کودک بالدوین پنجم را در این مراسم بر روی شانه های خود حمل کرد که نشان دهنده حمایت خانواده ایزابلا از برادرزاده اش بود. بلافاصله پس از آن، پسر هشت ساله تنها پادشاه شد. هنگامی که او نیز در سال ۱۱۸۶ درگذشت، بالیان و ماریا، با حمایت ریموند، دختر ماریا، ایزابلا را که در آن زمان حدود ۱۴ سال داشت، به عنوان نامزد تاج و تخت معرفی کردند. با این حال، شوهرش، همفری چهارم از تورن، تاج را رد کرد و به گای سوگند وفاداری داد. بالیان نیز با اکراه به گی ادای احترام کرد، در حالی که برادرش از انجام این کار خودداری کرد و
خود را به انطاکیه تبعید کرد. بالدوین بالیان را مسئول تربیت پسرش توماس، ارباب آینده رملا، که با پدرش به انطاکیه نرفت، قرار داد. اختلافات میان ریموند و گی. بالیان به عنوان مشاور گای در پادشاهی باقی ماند. در پایان سال ۱۱۸۶، صلاح الدین، سلطان مصر و دمشق، پس از حمله متحد گای، رینالد شاتییون، ارباب اولترژوردین، به یک کاروان مسلمان، مرزهای پادشاهی را تهدید کرد. صلاح الدین با پادگان طبریه در شمال پادشاهی متحد شد، سرزمینی که در اختیار ریموند سوم بود. گای ارتش خود را در ناصره جمع کرد و قصد داشت طبریه را محاصره کند، اما بالیان با این مخالفت کرد و در عوض به گای پیشنهاد کرد که فرستاده ای را نزد ریموند در طرابلس بفرستد، به این امید که قبل از حمله احمقانه گای به ارتش بزرگتر صلاح الدین، بتوانند با یکدیگر آشتی کنند. اولین سفارت شکست خورد و وضعیت در ماه های اولیه ۱۱۸۷ بدون تغییر باقی ماند. پس از عید پاک آن سال، بالیان، جرارد رایدفورت (استاد بزرگ شوالیه های معبد)، راجر دو مولین (استاد اعظم شوالیه ها Hospitaller)، رجینالد صیدون و یوسیوس، اسقف اعظم صور به سفارت جدیدی به طرابلس فرستاده شدند. در طول سفر، آنها در نابلس فیف بالیان تو
قف کردند و بالیان برنامه ریزی کرد که برای مدت کوتاهی عقب بماند و بقیه به جلو بروند. در اول ماه مه، تمپلارها و مهمانداران در نبرد کرسون توسط پسر صلاح الدین، الافدال شکست خوردند. بالیان هنوز یک روز عقب بود و همچنین در سباستیا توقف کرده بود تا یک روز جشن را جشن بگیرد. پس از رسیدن به قلعه La Fève، جایی که تمپلارها و Hospitallers اردو زده بودند، متوجه شد که این مکان خالی از سکنه است و به زودی خبر نبرد فاجعه بار را از چند بازمانده شنید. ریموند نیز از نبرد مطلع شد و با سفارت در طبریه ملاقات کرد و پذیرفت که آنها را به اورشلیم برگرداند. نبرد حطین. از آنجایی که ارتش الافضل شاهنشاه از طریق اتحاد خود با ریموند اجازه ورود به پادشاهی را پیدا کرده بود، کنت اکنون از کارهای خود پشیمان شد و با گای آشتی کرد. گای به سمت شمال لشکر کشید و در سفوریا اردو زد، اما اصرار داشت که ارتش را از یک دشت خشک و بایر برای تسکین طبریه عبور دهد. ارتش آب نداشت و دائماً توسط سربازان صلاح الدین مورد آزار و اذیت قرار می گرفت و سرانجام در اوایل ماه ژوئیه در شاخ حتین در خارج از طبریه محاصره شد. در نبرد هاتین که در ۴ ژوئیه دنبال شد، بالیان و ژوسلین سوم
از ادسا فرماندهی گارد عقب را بر عهده داشتند، اما ارتش صلیبی کاملاً شکست خورد. متن ناشناس De Expugnatione Terrae Sanctae per Saladinum Libellus ادعا می کند که بالیان، ریموند و رجینالد صیدون در میانه نبرد از میدان گریختند و «مسیحیان، ترک ها و صلیب» را زیر پا گذاشتند – اما این تأیید نمی شود. بر اساس گزارش های دیگر، و احتمالاً نشان دهنده خصومت نویسنده با پولین ها (یک اروپایی متولد شام) است. این شکست منجر به تغییر نگهبان در اورشلیم شد: شاه گای اسیر شد و تقریباً تمام شهرها و قلعه ها به زودی به دست صلاح الدین افتاد. بالیان، ریموند، رجینالد و پاین از حیفا از معدود اشراف برجسته ای بودند که موفق به فرار به صور شدند. ریموند و رجینالد به زودی برای دفاع از قلمرو خود رفتند و تایر تحت رهبری کنراد مونفرات قرار گرفت که مدتی بعد از هاتین وارد شده بود. بالیان قرار بود یکی از نزدیک ترین متحدان او شود. بالیان با خروج از صور، از صلاح الدین اجازه خواست تا از طریق خطوط به اورشلیم بازگردد تا همسر و فرزندانش را تا طرابلس همراهی کند. صلاح الدین این اجازه را داد، مشروط بر اینکه بالیان شهر را ترک کند و سوگند یاد کند که هرگز علیه او سلاح
بلند نکند. مدافع اورشلیم. زمانی که بالیان و گروه کوچک شوالیه هایش به شهر رسیدند، ساکنان از آنها التماس کردند که بمانند، و بالیان از سوگند خود به صلاح الدین توسط پاتریارک اراکلیوس مبری شد، او استدلال می کرد که نیاز بزرگ تر جهان مسیحیت قوی تر از سوگند او به غیر است. مسیحی بالیان برای رهبری دفاع از شهر استخدام شد، اما او دریافت که کمتر از چهارده، احتمالاً کمتر از دو نفر، شوالیه های دیگر در آنجا وجود دارند، بنابراین او ۶۰ شوالیه جدید از صفوف بورجس ها ایجاد کرد. به نظر می رسد ملکه سیبیلا نقش کمی در دفاع داشته است و سوگند به بالیان به عنوان لرد داده شده است. او با اراکلیوس با ذخیره مواد غذایی و پول برای محاصره اجتناب ناپذیر آماده شد. صلاح الدین در واقع محاصره اورشلیم را در ۲۰ سپتامبر ۱۱۸۷ آغاز کرد، پس از اینکه تقریباً تمام بقیه پادشاهی را فتح کرد، از جمله ایبلین، نابلس، رملا و اسکالن. سلطان به خاطر شکستن سوگند، نسبت به بالیان بدی نداشت و ترتیبی داد تا یک اسکورت همراه ماریا و فرزندانشان به طرابلس برود. همان طور که ابن الاثیر نوشت، بلیان به عنوان بالاترین مقام ارباب باقی مانده در اورشلیم، از نظر مسلمانان دارای رتبه ا
ی «کم و بیش برابر با یک پادشاه» بود. صلاح الدین توانست بخش هایی از دیوارها را خراب کند، اما نتوانست به شهر وارد شود. سپس بالیان برای ملاقات با سلطان به او گفت که مدافعان ترجیح می دهند یکدیگر را بکشند و شهر را ویران کنند تا اینکه ببینند با زور آن را گرفته اند. پس از مذاکرات، تصمیم گرفته شد که شهر به صورت مسالمت آمیز تحویل داده شود و صلاح الدین هفت هزار مرد را به ازای ۳۰۰۰۰ بزانت آزاد کند. دو زن یا ده کودک به همان قیمت می توانند جای یک مرد را بگیرند. بالیان کلیدهای برج داوود (ارگ) را در ۲ اکتبر تحویل داد. صلاح الدین اجازه داد تا یک راهپیمایی منظم از اورشلیم دور شود و از قتل عام هایی که در زمان تصرف شهر توسط صلیبیون در سال ۱۰۹۹ رخ داده بود، جلوگیری کرد. بالیان و پاتریارک اراکلیوس آنها خود را به عنوان گروگان برای باج دادن به شهروندان فرانک باقی مانده پیشنهاد کردند، اما صلاح الدین نپذیرفت. ساکنان باج گرفته در سه ستون راهپیمایی کردند. بالیان و پدرسالار سومین نفری بودند که احتمالاً در حدود ۲۰ نوامبر شهر را ترک کردند. بالیان به همسر و فرزندانش در طرابلس پیوست. بالین به عوان تاج بخش و جنگ صلیبی سوم. سقوط اورشلیم و مرگ
سیبیلا در محاصره عکا در سال ۱۱۹۰ منجر به اختلاف بر سر تاج و تخت پادشاهی شد. ایزابلا، دخترخوانده بالیان اکنون یک ملکه به حق بود، اما گای از قبول عنوان خود امتناع کرد، و شوهر ایزابلا همفری - که در سال ۱۱۸۶ او را ناامید کرده بود - به او وفادار ماند. اگر قرار بود ایزابلا موفق شود، به یک شوهر قابل قبول از نظر سیاسی و از نظر نظامی شایسته نیاز داشت، کاندیدای آشکار کنراد مونفرات بود، که همچنین ادعاهایی به عنوان عموی پدری بالدوین پنجم داشت. بالیان و ماریا ایزابلا را اسیر کردند و با او صحبت کردند تا با طلاق موافقت کند. پیشینه هایی وجود داشت: لغو ازدواج آمالریک اول با اگنس از کورتنی، و تلاش های ناموفق برای مجبور کردن سیبیلا به طلاق گای. ازدواج ایزابلا توسط اوبالدو لانفرانچی، اسقف اعظم پیزا، که نماینده پاپ بود، و فیلیپ درو، اسقف بووه، باطل شد. اسقف بووه سپس او را به عقد کنراد درآورد (از آنجایی که برادرش با خواهر ناتنی اش ازدواج کرده بود و مشخص نبود که آیا او توسط همسر بیزانسی اش طلاق گرفته است یا خیر). مناقشه جانشینی با ورود ریچارد اول انگلستان و فیلیپ دوم از فرانسه در جنگ صلیبی سوم طولانی شد: ریچارد از گای به عنوان یک
دست نشانده پویتوین حمایت کرد، در حالی که فیلیپ از کنراد، پسر عموی پدرش حمایت کرد.
نخستین مکتب وین یا نخستین مدرسهٔ وین نامی است که غالباً برای اشاره به سه آهنگساز بزرگِ دورهٔ کلاسیک در موسیقی کلاسیک غربی در وین در اواخرِ سدهٔ هجدهم میلادی، یعنی یوزف هایدن، ولفگانگ آمادئوس موتسارت، و لودویگ فان بتهوون به کار می رود. گاهی نام فرانتس شوبرت را نیز، به عنوان نفر چهارم، به این فهرست می افزایند. تاریخچه. در کشورهای آلمانی زبان، اصطلاحِ «کلاسیک گرایی وینی» (لفظاً به معنی «عصر یا هنرِ کلاسیکِ وین»)، به کار می رود. کاربردِ این اصطلاح اغلب به منظور متمایز ساختنِ موسیقیِ دوران کلاسیک از دوره های اصلیِ دیگر، یعنی موسیقی باروک و موسیقی رمانتیک، است. اصطلاح «مکتب وین» را نخستین بار رافائل گئورگ کیزِوِتر، موسیقی شناس اتریشی، در سال ۱۸۳۴ به کار برد؛ البته او تنها هایدن و موتسارت را به عنوان اعضای مکتب برشمرد. سایر نویسندگان دنباله روِ او بودند، و درنهایت، نام بتهوون به فهرست افزوده شد. برای تمایزِ این مکتب و دومین مکتب موسیقی وین، صفتِ «اولین» به این نام افزوده شده است. آهنگ سازانِ این فهرست، به جز شوبرت، که بسیار جوان تر بود، یکدیگر را می شناختند؛ هایدن و موتسارت حتی زمانی طبع آزماییِ مشترک در قالب موسیقی
مجلسی را تجربه کرده بودند. اما این جمع، برخلاف اعضای قرن بیستمیِ دومین مکتب موسیقی وین یا گروه شش، همکاریِ مستقیم در قالبِ اعضای یک مکتب نداشتند. قراینی هم در دست نیست که نشان دهد یکی از آهنگ سازانِ این فهرست، مستقیماً نزدِ دیگری «شاگردی» کرده باشد؛ مثلاً آنگونه که در دومین مکتب موسیقی وین، آلبان برگ و آنتون وِبِرن نزد آرنولد شونبرگ درس آموختند، گرچه این موضوع واقعیت دارد که بتهوون مدتی در جوانی درس هایی از هایدن گرفت. گسترش نخستین مکتب وین و افزودنِ چهره هایی دیگر، نظیر آنتون بروکنر، یوهانس برامس، و گوستاو مالر، تلاش هایی صرفاً ژورنالیستی به شمار می رود و هرگز عملاً چنین تلاشی در دنیای موسیقی شناسی آکادمیک صورت نگرفته است.
جان شوم (؛ زادهٔ ۱۹۵۲ میلادی) بازیگر و تهیه کننده فیلم اهل هنگ کنگ است. در بیشتر دهه ۱۹۹۰، فیلم ها در درجه دوم اهمیت برای او قرار داشتند، زیرا جان شوم به شدت درگیر جنبش طرفدار دموکراسی در هنگ کنگ بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "میراث خشم"، "پام پام" و "هنگ کنگ ۱۹۴۱" اشاره نمود.
ویولا ایرنه دزموند ()؛ (۶ ژوئیه ۱۹۱۴ – ۷ فوریه ۱۹۶۵) یک زن بازرگان سیاه پوست اهل نوا اسکوشیای کانادا بود که در سال ۱۹۴۶ تبعیض نژادی را در یک سینما در نیو گلاسگو، نوا اسکوشیا به چالش کشید و نماد مبارزه با تبعیض نژادی در این کشور شد. او حاضر به ترک صندلی «مخصوص سفیدپوست ها» در سالن سینما نشد. به این سبب او دستگیر و به پرداخت تفاوت مالیات یکساله برای صندلی که او پرداخت کرده بود و صندلی که وی استفاده کرد، محکوم شد. این کار دزموند یکی از معروفترین حوادث تاریخ مبارزه با تبعیض نژادی در کانادا محسوب می شود که به شروع جنبش حقوق مدنی مدرن در کانادا کمک کرد. در سال ۲۰۱۰ اولین جایزهٔ عفو پس از مرگ در کانادا به دزموند اعطا شد. دولت نوا اسکوشیا نیز برای محکوم کردن او به فرار از پرداخت مالیات و اذعان به حق مقاومت او در برابر تبعیض نژادی عذرخواهی کرد. در سال ۲۰۱۶ بانک مرکزی کانادا اعلام کرد که دزموند اولین زن کانادایی خواهد بود که تصویرش بر روی یک اسکناس چاپ می شود، اما این افتخار به اگنس مکفیل رسید که تصویرش همراه با سه مرد در اسکناس یادبود سال ۲۰۱۷ به مناسبت ۱۵۰مین سالگرد تشکیل کنفدراسیون کانادا منتشر شد. در ۸ مارس ۲۰۱۸ با
نک مرکزی کانادا از اسکناس ۱۰ دلاری جدیدی رونمایی کرد که هم عمودی است و هم تصویر ویولا دزموند را بر روی خود دارد. این نخستین بار است که عکس یک زن رنگین پوست بر روی یک اسکناس کانادایی درج می شود و نیز این نخستین اسکناس عمودی در کاناداست. مسئولان بانک مرکزی می گویند دلیل طراحی عمودی این اسکناس این بوده که بتوانند عکس «ویولا دزموند» را بزرگ تر چاپ کنند. نام دزموند همچنین به عنوان افراد ملی تاریخ در سال ۲۰۱۸ درج شد.
ریچارد نگ (؛ زادهٔ - ) که با نام ریچارد وو هم شناخته می شود، بازیگر اهل هنگ کنگ بود که در چین به دنیا آمد. وی مدتی ساکن لندن بود و در همانجا تحصیل کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "معجزه"، "روزی روزگاری در چین و آمریکا"، '، "کارآگاهان خصوصی"، "اکسپرسو"، "پام پام"، ' و "مجرم یاب" اشاره نمود.
کارل نگ (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل هنگ کنگ است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دروازه سوار شدن"، "مدالیون"، "پروانه" و "مردی با مشت های آهنین ۲" اشاره کرد.
در ۱ فوریه ۲۰۱۶ (۱۲ دلو ۱۳۹۴) در کابل، یک بمب گذار انتحاری درحالی که در صف ورودی مرکز فرماندهی در کابل ایستاده بود خود را منفجر کرد. انفجار به کشته شدن دست کم ۲۰ تن و مجروح شدن ۲۹ تن دیگر انجامید. طالبان مسئولیت حمله را برعهده گرفتند.
عماد اسدی فیلم نامه نویس، تهیه کننده و کارگردان ایرانی است. آثار. کارگردان. سایه وحشت (۱۳۸۷) نویسنده. سایه وحشت (۱۳۸۷) تهیه کننده. گناه من (۱۳۸۵)
لین چی-لینگ (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل تایوان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است، می توان "صخره سرخ"، "کلید"، راهب، "میمون شاه ۳" و ... را نام برد.
استنلی فونگ (؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۴۵) کارگردان فیلم، تهیه کننده و بازیگر اهل هنگ کنگ است. فونگ از حامیان قدیمی جمهوری چین و حزب کومینتانگ است و به استقلال تایوان اعتقادی ندارد، بلکه در عوض خواستار اتحاد مجدد تایوان و چین تحت یک سیستم دموکراتیک است، برخلاف سیستمی که توسط حزب کمونیست چین اجرا می شود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "حادثه"، "بازرسان دامن پوش"، "ولخرج"، "پام پام" و "همیشه اژدها" اشاره کرد.
بلکی کو (؛ – ) کارگردان فیلم و بازیگر اهل تایوان بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به ""، "پدرم قهرمان است" و "برادر خوبم دودو" اشاره نمود.
الکس مان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل هنگ کنگ است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "هنگ کنگ ۱۹۴۱"، "بروس لی، برادرم" و "بونتی" اشاره کرد.
سیسیلیا ییپ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل هنگ کنگ است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آنجا ساعت چند است؟"، "جایگاه چشمگیر" و "هنگ کنگ ۱۹۴۱" اشاره کرد.
لام مان یی (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، آهنگساز و تهیه کننده موسیقی اهل هنگ کنگ است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هنگ کنگ ۱۹۴۱" و "جوانک تبتی" اشاره نمود.
پو-چی لیانگ (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم چینی الاصل اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پانوراما"، "هنگ کنگ ۱۹۴۱" و یکی از اپیزودهای "ولف لیک" اشاره نمود.
آوری لوبرانی (; – ) دیپلمات اهل اسرائیل بود. وی بین سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ میلادی، سفیر اسرائیل در تهران بود. او در رسانه های این کشور به عنوان «مرد سایه ها» شناخته می شد. زندگی. آوری لوبرانی در ۷ اکتبر ۱۹۲۶ در یک خانواده یهودی انگلیسی تبار در زمان قیومیت بریتانیا بر فلسطین، در بندر حیفا به دنیا آمده بود. آوری لوبرانی که در جوانی اش مشاور دیوید بن گوریون و رئیس دفتر او بود. همچنین بارها مدیرکل وزارت خارجه اسرائیل و دیپلمات در دوره های حساسی برای اسرائیل بود؛ از جمله سفیر اسرائیل در اوگاندا، اتیوپی و ایران بود. در دوره هایی نیز پست های حساسی را به عنوان نماینده کشورش در شوروی در دست داشت. آوری لوبرانی به مدت پنج سال، بین سال های از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ میلادی، سفیر اسرائیل در ایران بود. آوری لوبرانی در دو مقام رسمی دیگر که ریاست دفتر ویژه تلاش های وزارت دفاع اسرائیل در ارتباط با لبنان، و نماینده ویژه اسرائیل در تلاش ها برای یافتن اسیران و گمشدگان اسرائیلی، به ویژه رون آراد کمک خلبان اسرائیلی بود. آوری لوبرانی در دورانی نماینده ویژه اسرائیل در امور لبنان نیز بود. آوری لوبرانی در سال ۱۹۹۲ رئیس هیئت اسرائیلی در مذاکرات اسر
ائیل با لبنان در چارچوب کنفرانس صلح مادرید بود. آخرین سمت او، مشاور وزیر امور راهبردی اسرائیل بود. او رسماً مشاور اسحاق رابین نیز بود. وی در روز دوشنبه ۵ مارس ۲۰۱۸ در سن ۹۱ سالگی، در خانه خود در تل آویو درگذشت و در چهارشنبه ۷ مارس در همان شهر به خاک سپرده شد.
انتخابات ایالات متحده (۲۰۱۸) () در روز سه شنبه، ۶ نوامبر ۲۰۱۸برگزار شد. این انتخابات میان دوره ای درحالیکه در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ انجام گرفت. سی و پنج کرسی از ۱۰۰ کرسی در مجلس سنا و ۴۳۵ کرسی در مجلس نمایندگان ایالات متحده مورد بررسی قرار گرفتند. سی و نه ایالت وفرمانداری و همچنین تعداد زیادی ازسایر انتخابات و دولت های محلی نیز انجام گرفت. در این انتخابات حزب دموکرات موفق شد با کسب اکثریت کرسی های مجلس نمایندگان اکثریت را در این نهاد قانونگذاری به دست بگیرد و سنا همچنان در دست حزب جمهوریخواه باقی ماند. در انتخابات مجلس نمایندگان، دموکرات ها حداقل ۴۰ کرسی جدید را به کرسی هایی که سابقاً داشتند بیفزایند. در نتیجه این انتخابات، دموکرات ها کنترل مشترک هفت ایالت را به دست گرفتند و کنترل یکپارچه جمهوریخواهان برچهار ایالت را درهم شکستند. جمهوری خواهان نیز با برنده شدن در آلاسکا اکثریت در مجلس نمایندگان آلاسکا و همچنین فرمانداری آن را به دست آوردند. انتخابات فدرال. انتخابات فصل اول از ماه مارس تا سپتامبر ۲۰۱۸ برگراز شد. انتخابات کنگره. مجلس سنا. ۳۵کرسی از ۱۰۰ کرسی مجلس سنا مورد بررسی قرار گرفت. در نتیجه همچن
ان اکثریت سنا در دست حزب جمهوریخواه باقی ماند. انتخابات ویژه مجلس سنای ایالات متحده در مینه سوتا و می سی سی پی، برای انتخاب جانشین سناتورهایی که در میانهٔ دوره شان استعفا کردند نیز در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۱۸ برگزار شد. در انتخابات ۲۰۱۸ برای اولین بار از سال ۲۰۰۲ کنترل سنا به دست حزب حاکم که ریاست جمهوری را در دست دارد افتاد. مجلس نمایندگان. همه ۴۳۵ کرسی در مجلس نمایندگان ایالات متحده برای انتخابات به رای گیری گذاشته شد. علاوه بر این، برگزاری انتخابات نمایندگان ناحیه کلمبیا و سایر نواحی ایالات متحده، به استثنای نماینده مقیم پورتوریکو، که انتخابات آن هر چهار سال یکبار برگزار می شود. حزب دموکرات در نتیجه انتخابات میان دوره ای اکثریت را در این نهاد قانونگذاری به دست گرفت. انتخابات مجلس ۲۰۱۸ در تاریخ ۶ نوامبر، برگزار گردید: انتخابات ویژه در منطقه ۱۳ کنگره میشیگان پس از استعفا جان کانیرز، در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۱۸ برگزار شد. انتخابات ویژه در منطقه ۱۲ کنگره اوهایو پس از استعفای پات Tiberi، در ۷ اوت ۲۰۱۸ برگزار شد. انتخابات ویژه در منطقه ۱۸ کنگره پنسیلوانیا پس از استعفای تیم مورفی، در تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۱۸ برگزار شد. انتخابات
ویژه در ناحیه ۸ کنگره آریزونا پس از استعفای فرانتس ترنت، در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۱۸ برگزار شد. انتخابات ایالتی. انتخابات ایالتی ۲۰۱۸ پس از تقسم بندی منطقه ای و پس از سرشماری سال ۲۰۲۰ ایالات متحده ادامه خواهد یافت، همان طور که مأموریت بسیاری از فرمانداران و قانون گذاران ایالت ها تعیین مرزهای جدید انتخابات قانونگذاران و نمایندگان کنگره های نواحی ایالت ها می باشد. انتخابات محلی. انتخاب شهرداران. شهرهای اصلی که انتخابات شهرداری را در سال ۲۰۱۸ برگزار خواهند کرد عبارتند از: نیوآرک، نیوجرسی فینیکس، آریزونا: گرگ استنتون (D)، برای شهرداری (برای انتخاب مجدد). سان فرانسیسکو، کالیفرنیا (ویژه): مارک فارل، پس از حذف لندن بریدز در موضع شهر دار خدمت می کند واشینگتن دی سی: موریل باوزر (D)، مجدداً انتخاب می شود.
تالیثا الیانا بِیتمن یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "طوفان جغرافیایی" و "نه جان" و "" اشاره کرد.
آسیب یا صدمه فیلمی محصول سال ۱۹۸۳ و به کارگردانی بالو ماهندرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون سری دوی، کمال حسن، گلشن گروور، سیلک سمیتا، لیلا میشرا ایفای نقش کرده اند.
مرد شجاع فیلمی محصول سال ۱۹۸۳ و به کارگردانی کی. راگاوندرا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون سری دوی، جیتندرا، امجد خان، قادر خان، آسرانی، شاکتی کاپور، وحیده رحمان، شوما آناند ایفای نقش کرده اند.
گمراه فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی ماهش بهات است. در این فیلم بازیگرانی همچون سری دوی، سانجی دات، انوپم کهیر، راهول روی، ریما لاگو، باب کریستو، لاکسیمیکانت برد، کامینی کاشال ایفای نقش کرده اند.
مالکولم ویلیامسون (؛ – ) آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل استرالیا بود. او از سال ۱۹۷۵ تا زمان مرگش استاد موسیقی سلطنتی بودکه یک منصب دربار سلطنتی انگلستان می باشد. زندگی. ویلیامسون در سال ۱۹۳۱ در سیدنی به دنیا آمد. پدر وی کشیش بود. استاد موسیقی او یوجین گوهسن بود. در سال ۱۹۵۰ به لندن رفت و در آنجا کار خود را به عنوان نوازنده ارگ و نوازنده پیانو در کلوب شبانه شروع کرد. در سال ۱۹۷۵ بعد اذ مرگ آرتور بلیز، عنوان استاد موسیقی ملکه به والکولم واگذار کرد. او اولین غیر بریتانیایی بود که این عنوان را از آن خود کرد. ویلیام با یک زن آمریکایی در سال ۱۹۶۰ ازدواج کرد و آنها یک پسر و دو دختر داشتند. افتخارات. ویلیامسون در سال ۱۹۷۶ عنوان فرمانده نیروی امپراتوری بریتانیا و یک مقام افتخاری در انتظامی استرالیا را از آن خود کرد. او بیش از یک قرن صاحب عنوان استاد موسیقی سلطنتی بریتانیا بود.
جدایی فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی راج کانوار است. در این فیلم بازیگرانی همچون سری دوی، آنیل کاپور، اورمیلا ماتوندکار، پارش راوال، سعید جعفری، فریده جلال، جانی لور، قادر خان، پونام دیلون ایفای نقش کرده اند.