Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
طبهٔ نماز جمعه، استقلال حکومت خود را اعلام کرد. طاهر با جایگزین کردن جملهٔ «خدایا نیکو دار تمام پیروان محمد (ص) بدانچه نیکو داشته ای بدان برگزیدگان خود را» به جای «خدایا بندهٔ خویش و خلیفت خویش، عبدالله مأمون را نیکو دار» در خطبهٔ نماز جمعه، اعلام استقلال کرد. برخی معتقدند این حرکت، از قبل برنامه ریزی شده بود زیرا طاهر به مدت چند هفته، این نوع از خطبه خوانی را تکرار کرد، تا بر این مسئله تأکید نماید. همچنین طاهر پس از اعلام استقلال، به نام یکی از علویان که قاسم بن علی نام داشت، خطبه خواند تا بدین ترتیب، رویگردانی خود از بنی عباس و گرایش به علویان را به نمایش بگذارد. گرچه منابع معتقدند که این اقدام طاهر، نوعی اقدام سیاسی همانند بیعت مأمون با علی بن موسی الرضا بود، تا بدین وسیله از محبوبیت و پایگاه اجتماعی علویان برای تحکیم قدرت خویش بهره برداری نماید. از دیگر علائم اعلام استقلال را، حذف نام خلیفه از سکه های دورهٔ طاهر که ذوالیمینین بر روی آن ها ضرب گشته بود (۲۰۶ ه .ق/ ۸۲۱ م)، می دانند. مرگ طاهر. طاهر در همان شبی که نام مأمون را از خطبه حذف کرد یا مدت کوتاهی پس از آن در سال ۲۰۷ ه .ق/ ۸۲۲ م، درگذشت. عده ای مرگ وی
را ناشی از تبی شدید و ناگهانی می دانند که بر وی عارض گشت. اما مرگ طاهر پس از مدت کوتاهی که از اعلام استقلال وی می گذشت، احتمال ترور و مسمومیتش را تا حد زیادی تقویت کرد و زمینه ساز بحث های طولانی به همراه نظرات گوناگون پیرامون این موضوع گشت. در شکل گیری این واقعه، دو شخصیت مأمون و احمد بن ابی خالد بسیار در معرض اتهام قراردارند و مورخان، دلایلی را نیز برای مظنون بودن به آنان ذکر کرده اند. مأمون به علت اختلافاتی که با طاهر داشته و سابقهٔ اقدامی نافرجام در جهت ترور طاهر توسط کنیزکی که به وی اهدا کرده بود و همچنین اعلام استقلال طاهر، ظاهراً دارای انگیزهٔ کافی برای قتل وی بوده است. نامهٔ تندی که طاهر در جواب مأمون نسبت به کم کاری وی در زمینهٔ سرکوب خوارج، نگارش و برای او ارسال کرد، خشم مأمون را برانگیخت، چنان که او پیش از اعلام استقلال طاهر، کنیزی را با هدف مسموم ساختن او، به مرو گسیل داشت، اما طاهر از نیت کنیز آگاهی یافت. طاهر موهای سر خویش را تراشید و سپس قرآنی را مقابل خویش قرار داد و کنیز را احضار نمود و سپس به او گفت: «ما فرستادهٔ امیرالمؤمنین یعنی سم را قبول کردیم ولی تو را قبول نکردیم» کنیز این مطلب را به ا
ستحضار مأمون رساند و مأمون نیز به اطرافیان خود گفت: «تراشیدن سر و نشستن بر روی فرش سفید نشان از اطاعت طاهر است و قرآن گشوده، یادآوری عهد و پیمان میان ماست و مراد وی از شمشیر نیز نشان جنگ در صورت پیمان شکنی است» مأمون سپس به اطرافیان خود گفت که دیگر حرف طاهر را نزنند که این سخن، نشانگر سعایت ها و توطئه های مداوم در دربار خلیفه، علیه طاهر می باشد. احمد بن ابی خالد نیز به سبب نقش مؤثری که در اهدای حکومت خراسان به طاهر داشت و اطلاع مأمون از توطئه های وی در جهت قدرت گیری طاهر، پس از اعلام استقلال طاهر درصدد تجدید جایگاه خویش در نزد خلیفه و جبران اشتباهش برآمد و اقدام به مسمومیت طاهر، (بنا بر روایتی از طریق عسل یا کامخ) کرده است. روایت می شود که این عمل از سوی جاسوسان و عمال خلیفه و احمد که در مقر خلافت طاهر حضور داشته و دارای دستورها مشخصی در صورت طغیان وی بوده اند، انجام پذیرفته است. مشهور است که آخرین جملهٔ طاهر قبل از مرگ بدین شرح بوده است: در مرگ نیز مردی باید. شیوهٔ حکمرانی. در خصوص شیوهٔ حکمرانی طاهر، وی بر تمام مسائل حکومت نظارت داشته و با کفایت و تدبیر، به حل و فصل مشکلات می پرداخته و از اعمال و تصمیمات وی
در ادارهٔ امور مملکت، به نیکی یاد گشته است. به سبب همین نظارت های مستمر و منش شخصیتی خاص وی، تمام مسائل طبق نظر وی انجام می پذیرفت و شیرازهٔ امور از دست وی خارج نمی گشت. یکی از اقدامات طاهر، که موجب انتقاداتی از وی شد، اهدای بعضی از مناصب حساس به تعدادی از دوستانش بود. اینان معمولاً در مناصبی که دریافت می کردند، دارای هیچ گونه تجربه و تخصصی نبودند و بیم آن می رفت که خسارات جبران ناپذیری بر حکومت وارد آورند؛ اما طاهر در پاسخ به مخالفان، نظارت مستمر خود بر همهٔ امور را یادآوری می کرد و بیان می کرد که تصمیم گیرندهٔ اصلی اوست و آنان دارای مناصبی ظاهری هستند، که در واقع نیز این گونه بود و صلابت و اقتدار طاهر همراه با کفایت او بر همهٔ امور سایه افکنده بود و حکومت را در مسیری که وی می خواست به پیش می برد. علت این اقدام طاهر را نیز، احساس دینی می دانند که به دوستانش داشت و معتقد بود، آنان که در قدرت گیری وی حریص بوده اند، حال مستحق الطاف او هستند. او به فرزند خود نیز توصیه می کرد که مراعات حال نزدیکان و حامیان خود و بزرگان را بکند و آنان را مورد الطاف خود قراردهد. طاهر همچنین به دستگیری از فقرا و مستمندان می پرداخت
و سعی می کرد تا نیازهایشان را برطرف سازد. او حتی در نامهٔ خویش نیز، انجام این اعمال را به فرزندش توصیه کرد. همچنین طاهر و جانشینانش به حمایت از روستاییان می پرداختند و به دلایلی از حقوق آنان دفاع می کردند. او کاریزهای بسیار در خراسان حفر کرد و هنوز پس از گذشت قرن ها، یادگار آن روزگار میان مردم خراسان است، چنان که در آن ایام، بهترین کاریزهای خراسانی را «قناط طاهری» می خواندند. روایت سنتی در میان مردم خراسان، تا روزگار قرن نهم متداول بود که مردم این دیار، طاهر را به نام «طاهرِ آب شناس» می خواندند. انتصابات. طاهر در طی مدتی که بر ایالات شرقی حکومت می کرد، انتصابات متعددی را انجام داد. بعضی از این انتصابات، به علت موقعیت برجستهٔ آن منصب یا دلیل واگذاری آن به شخصی خاص، دارای اهمیت ویژه ای بودند که در ادامه، به مهم ترین مصادیق آن اشاره می گردد. انتصابات مهم وی عبارت بودند از: علاوه بر موارد بالا در جایی دیگر چند تن از خدمتگزاران طاهر که ظاهراً از فرهیختگان زمانه بودند را به همراه منصبشان این گونه شرح داده اند: منش طاهر. پیرامون شخصیت طاهر، در طول دوران حیاتش، مطالب فراوانی بیان گشته است. طاهر در ادارهٔ امور حکومت،
با جدیت و دقت فراوان عمل می کرد و در مقابل خطای کارگزارانش، واکنش های قاطع نشان می داد. وی از هرگونه شوخی بیهوده و یاوه گویی دوری می جست و اطرافیانش را نیز از خیره سری نهی می کرد. او همچنین به علم و هنر علاقه داشت و در تشویق عالمان و نوازش شاعران می کوشید و هدایای فراوانی را به آنان اعطا می کرد، که به همین علت و همچنین پیوندهای قومی و قبیله ای، از سوی برخی از آنان مورد ستایش و تمجید قرار می گرفت. اگرچه به علت خدمت به عباسیان، از سوی برخی شاعران عجم یا عرب و همچنین شیعه، مورد هجو نیز قرار می گرفت و بعضی از آنان، نقص طاهر در یک چشمش را که ظاهراً معلول حادثه ای در کودکی یا یادگار یکی از جنگ هایش بوده را، دستمایهٔ تمسخر وی قرار می دادند. او به زبان فارسی سخن می گفت، که آن را ناشی از تبار ایرانی وی می دانند. علاوه بر آن، طاهر در نگارش به زبان عربی مهارت کامل داشت و دارای نثری شیوا بود و قدرت نگارشش به زبان عربی زبانزد خاص و عام بود، که می توان نمود آن را در نامهٔ مشهوری که برای فرزندش عبدالله، حاکم رقه نوشت، مشاهده کرد. همچنین می توان از نامه ای که به مناسبت پیروزی بر علی بن عیسی برای فضل بن سهل به رشتهٔ تحریر درآ
ورد یا گزارش فتح بغداد که به مأمون ارسال کرد، نام برد. درونمایهٔ نامهٔ مشهور طاهر، یادآوری مسایل اخلاقی، شیوه های صحیح حکمرانی و توصیه هایی در باب مسائل مختلف حکومت و روش زندگی بود، که پس از اطلاع مردم از محتوای آن، همگان زبان به تحسین طاهر گشودند و به گفتگو پیرامون مطالب نامه پرداختند و مأمون آن را برای تمامی عاملان خود فرستاد. بعضی از اشعار طاهر در کتبی نظیر: نهایه الارب فی فنون الادب و در اغانی آمده است. نامهٔ طاهر بن حسین به عبدالله. پس از انتصاب عبدالله به حکومت رقه و عزم او برای حرکت به آن سرزمین، طاهر نامه ای برای وی به نگارش درآورد که مشتمل بر پند و اندرزهای فراوان، نکات اخلاقی و امور حکمرانی بود. این نامه در نزد ادیبان و مورخان مشهور است و پندهایی در آن موجود است که منتسب به پادشاهان بزرگ ایران همچون اردشیر و انوشیروان می باشد. این نامه پس از گذر مدتی از زمان نگارش، میان مردم پراکنده شد و آن را مطالعه کردند و در همین راستا، گزارش آن به مأمون نیز رسید. او نامه را درخواست کرد و پس از خواندن نامه برای وی، اینچنین گفت: به فرمان مأمون، نسخه هایی از این نامه تهیه و به کارگزارانش ارسال شد، تا اندرزهای موجود
در آن را بکار بندند و بر طبق آن عمل کنند. سکه شناسی. بنابر روایات، نام طاهر به علت شهرتی که در عهد مأمون دارا بود و از سرداران نامدار سپاه مأمون به حساب می آمد، بر روی برخی از سکه های این خلیفه، ضرب شده است. از جمله این سکه ها می توان به درهم های ضرب محمدیه در سال های ۱۹۵ قمری- ۱۹۶ قمری اشاره نمود. در بعضی از آن سکه ها که در سال ۱۹۵ قمری ضرب شدند، به صورت «طاهر» آمده است؛ اما در برخی دیگر از درهم ها که در این سال ضرب شدند و همچنین تمامی درهم های ضرب محمدیه که به سال ۱۹۶ قمری ضرب گشتند، به شکل «طاهر بن الحسین» آمده اند. علاوه بر آن، دینارهایی نیز با نام طاهر ضرب گشتند، که نوعی از آن، محصول ضرابخانه ای نامعلوم در سال ۱۹۸ قمری می باشد و نوعی دیگر نیز دینارهای ضرب شده در مصر هستند، که در سال ۲۰۰ قمری - ۲۰۶ قمری، ضرب گشته اند. بر این دینارها نیز «طاهر» ضرب شده است. بنا بر گزارش ها، طاهریان سکه های طلا ضرب نمی کردند و سکه هایی که در دورهٔ طاهر و فرزندش، طلحه، ضرب شده، از جنس نقره (درهم) و مس (فلس) بودند و سکه های فرمانروایان پس از آنان نیز از جنس مس بوده است. در دورهٔ طاهری در خراسان ارزش هر دینار عباسی را برابر ب
ا ۱۵ درهم ذکر کرده اند. در دوران حکومت طاهر، بر درهم ها و فلس ها غالباً، لقب او که «ذوالیمینین» بود، به تنهایی ضرب می گشت و در اغلب موارد نیز نام یکی از حکام محلی نیز بر روی سکه ها ضرب می شد، که می توان برای نمونه به درهم های ضرب هرات در سال ۲۰۶ قمری که مضروب به نام شکر بن ابراهیم، حاکم هرات، بودند، اشاره کرد. یحیی بن اسد سامانی نیز پس از روی کار آمدن طاهریان تابعیت آنان را پذیرفت، که به همین دلیل در پیرامون برخی از فلس های خود که در بنکث ضرب شده و بدون تاریخ می باشند، و نیز فلس هایی دیگر که در سال ۲۱۴ قمری ضرب کرده و فلس هایی که در سال ۲۳۳ قمری ضرب نموده، نام طاهر بن عبدالله را آورده است. پس از او نیز نصر بن احمد سامانی بر برخی از فلس های ضرب شاش به سال ۲۵۵ قمری، نام محمد بن طاهر را ضرب کرده است. اکثر سکه های طاهری، به ویژه سکه های طلحه، در سمرقند ضرب شده اند. اگرچه نمونه های مضروب محمدیه و زرنج نیز کم نیستند. سکه های ضرابخانه های دیگر، به جز نمونهٔ ضرب هرات در سال ۲۰۶ قمری، نادر می باشند. نام ضرابخانه هایی که در ادامه ذکر می شوند در سکه های طاهریان دیده شده است: بخارا، بست، خوارزم، زرنج، سمرقند، سیستان، شاش
، محمدیه، مرو، نیشابور و هرات. میراث طاهر. اقدامات سیاسی طاهر در اواخر دورهٔ حیاتش و نتایج این اقدامات پس از مرگ او، منجر به ایجاد تحولی عظیم و بدیع در شرق خلافت اسلامی گردید که حاصل آن همچون یادگاری از طاهر بن حسین برجای ماند و در قالب حکومت نیمه مستقل طاهریان، در خراسان و قلمرو شرقی خلافت، سر برآورد. اما پس از طاهر، تمامی فرزندان و نوادگانش به علت عدم دارا بودن تمام توانایی و ظرفیت های او در حکومت و سیاست، نسبت به خلیفه مطیع و وفادار ماندند و بر طبق سیاست های بغداد حرکت کردند و فقط می توان گفت به سبب موروثی ماندن حکومت خراسان در بینشان و آزادی عمل قابل توجه در امور حکومت خراسان، نیمه مستقل نامیده شدند؛ که آن نیز به سبب همکاری آنان با خلفا و مدارای بغداد و حتی روابط صمیمی و دوستانه به علل متفاوت با آنان بود. نمود آن نیز نفوذ خاندان طاهری در مناصب مهم در مرکز خلافت، یعنی بغداد، و تداوم آن حتی تا مدت ها پس از سقوط حکومتشان در خراسان، مشهود بود. خلفای بغداد در طی نیم قرن تسلط طاهریان بر خراسان، آنان را تأیید و ابقا کردند که دلایل آن بدین شرح است: قدرت بعضی از طاهریان همچون عبدالله بن طاهر که فرماندهی لشکری قدرت
مند در غرب را بر عهده داشت و مشغول سرکوب شورشی در آن ناحیه بود، هم به علت واهمه از عکس العمل او در برابر اقدامی علیه طاهریان و هم به سبب خدمتی که بدان مشغول بود، مورد تأیید بود. در قدم بعدی، خلفای مستقر در بغداد بر این امر واقف بودند که امکان مدیریت و تسلط کامل بر سرزمین های وسیع شرقی، از طریق نظارت مرکز ممکن نیست و ارسال پیاپی لشکر بدانجا نیز، علاوه بر بی فایده بودن، موجب فشاری بر خلافت می گردید که به همین علت حکومت طاهریان را بر نواحی شرقی تأیید می کردند، زیرا آنان از نفوذ و محبوبیت محلی برخوردار بودند و توانایی اعادهٔ قدرت و امنیت بر آن نواحی را داشتند و علاوه بر آن بیش از دیگران مورد وثوق و اعتماد بودند و وفاداری خود را به دفعات و در طی شورش ها و حوادث متعدد ثابت کرده بودند. علی الخصوص شورش سپاهیان و همچنین برادر طاهر، حسن، پس از وفات طاهر، موجب گشت که مأمون با وجود عصیان شخص طاهر، حکومت فرزند وی را تأیید کند و حتی احمد بن ابی خالد را برای کمک به او و ایجاد ثبات در آن ناحیه گسیل دارد، که مأمون به علت نفوذ خاندان طاهری و واهمه از وقوع ناآرامی های بعدی، حسن را عفو کرد و پس از آن نیز همواره میان آنان و خلفا
روابط دوستانه برقرار باشد. علاوه بر آن، در همان زمان و در شرق خلافت مانند آذربایجان، کسانی همچون بابک فعالیت داشتند و آن نواحی وضعیت خوبی نداشت و حمزه نیز همچنان به تاخت و تاز در نواحی شرقی می پرداخت که این امر خلیفه را قانع می ساخت که با ستیز با طاهریان، آرامش پایداری که آنان در حوزهٔ حکومتشان برقرار ساخته بودند را دچار دگرگونی و اختلال ننماید. به طور کلی می توان گفت که استقلال به صورت کامل فقط در پایان عمر طاهر دارای معنا بود و آن هم به علت شخصیت او و پشتوانه هایش بود و پس از آن میان نوادگان او و خلفا روابطی متأثر از احساس محبت، احترام، ترس و نیاز برقرار بود که در قالب خادم و مخدوم، می توان آن را بیان کرد و در چارچوب نیازهای هریک از دوطرف به یکدیگر در گذر زمان، به شرح و تفسیرش پرداخت. به هر صورت، پس از مرگ طاهر، مأمون با وجود طغیان او، حکومت نواحی شرقی را به پسران وی واگذار کرد، زیرا قصد داشت تا شورش سپاهیان طاهر، که بر اثر مرگ وی شکل گرفته بود را آرام نماید و همچنین به نفوذ خاندان ایشان در آن نواحی واقف بود و به تجربه دریافته بود که فقط ایرانیان توانایی ادارهٔ ایالات مختلف و حل مسائل داخلی ایران را دارند و
به سبب اطلاع از شایستگی افراد این خاندان در ادارهٔ امور آن نواحی، حکومتشان را بر مناطق شرقی تأیید کرد و این واقعه آغازگر، حکومت ۵۰ سالهٔ طاهریان، به عنوان نخستین حکومت نیمه مستقل ایرانی گشت. پس از مرگ طاهر، فرزندان و نوادگانش در نتیجهٔ دلایل فوق و به طور کلی مشتمل بر ناتوانی مرکز خلافت در نظارت مستقیم بر خراسان و لیاقت و حسن رفتار طاهریان می باشد، به حکمرانی در شرق پرداختند. اینان به دلیل حمایت همیشگی از سنت های عربی و مذهب رسمی تسنن و مبارزه با یاغیان، مورد تأیید خلفا بودند و بر طبق سیاست های کلی خلافت پیش می رفتند، اما دارای حکومتی موروثی بودند و مهم تر از آن، استقلال تقریبی سیاسی و مالی آنان، بر نقش استقلال گستر آنان می افزود و علاوه بر آن، در همان دوره نیز در بغداد دارای نفوذ و مناصب کلیدی بودند. به طور خلاصه، میراث طاهر، حکومتی نیمه مستقل ،امارت استکفا، بود که توسط حکامی اداره می گشت که به طور کلی نسبت به خلفا وفادار بودند، اما در سیاست های داخلی و مالی خود، استقلال داشتند و بر پایه آن، به آبادانی و ادارهٔ صحیح آن نواحی پرداختند، شعرا و دانشمندان را مورد نوازش قرار دادند و حتی خود نیز در طریق آنان آمدند
، شورش ها و بدعت ها را سرکوب کردند و اقتصاد و تجارت را بهبود بخشیدند و در یک جمله، با تأیید خلفا اما در قالب حاکمانی با گسترهٔ اقدامات وسیع و استقلال کافی به حکمرانی پرداختند و همچنان نفوذ خود را در پایتخت نیز حتی تا سالیان دراز بعد از سقوط حکومتشان در نواحی شرقی به دست یعقوب لیث، حفظ کردند. اما تکامل میراث طاهر و نوادگانش به وسیلهٔ کارگزاران یا دشمنانشان همچون سامانیان و صفاریان انجام پذیرفت، که طریق آنان را در برپایی حکومت هایی با رنگ استقلال طلبی پیمودند و در طی سالیان طولانی، به تدریج با افزودن بر دامنهٔ اختیارات و استقلالشان، به برپایی حکومت هایی حقیقتاً مستقل نائل آمدند.
ورزشگاه گاملا اولوی () یک ورزشگاه فوتبال در شهر یوتبری، سوئد است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شده دارای ۱۸٬۴۱۶ نفر ظرفیت می باشد و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال گوتبورگ محسوب میشود.
اکستریم رولز (۲۰۱۳) یک رویداد غیر رایگان در کشتی حرفه ای است که توسط دبلیودبلیوئی برگزار گشت. این رویداد در سنت لوئیس، میزوری ورزشگاه اسکات سنتر در ۱۹ مه ۲۰۱۳ برگزار شد. این رویداد پنجمین دوره از مسابقات دبلیودبلیوئی اکستریم رولز است. این رویداد ۲۳۱٬۰۰۰ خریداری کرده که نسبت به رویداد سال گذشته با ۲۶۳٬۰۰۰ نفر کاهش داشته است.
رافع بن لیث از نوادگان نصر بن سیار، آخرین والی معروف خراسان در عهد اموی بود که مثل پدر خویش لیث بن نصر، به دستگاه عباسیان پیوسته بود. اهمیت رافع بن لیث. یکی از مهم ترین قیام های خراسان علیه خلافت عباسی، قیام رافع بن لیث است. این قیام در اواخر خلافت هارون الرشید، در سال ۱۹۱ق در ماوراءالنهر رخ داد و آخرین قیامی است که در قرن دوم خلافت عباسی را به چالش کشید. زمینه های قیام. در سال ۱۷۶ق/۷۹۲م هارون الرشید ولایت جبال، طبرستان، دماوند و ارمنستان را به فضل بن یحیی برمکی داد. فضل در سال ۱۷۸ق/۷۹۴م والی خراسان شد. ایام فرمانروایی او بر این ولایت را به نیکی یاد کرده اند. در سال ۱۸۰. ق/۷۹۶. م برادرش جعفر بن یحیی جانشین او در این مقام شد. در یکی از شب های ماه صفر سال ۱۸۶ق/۸۰۳م جعفر به فرمان خلیفه به قتل رسید و دیگر برمکیان دستگیر شدند. علی بن عیسی بن ماهان، والی خراسان که به جای جعفر به این منصب گماشته شده بود، خلیفه را از محبتی که خراسانیان به خاندان برمکیان می ورزیدند، بدگمان ساخت. علی بن عیسی بن ماهان با مردم خراسان با ظلم و ستم رفتار می کرد و همچنین سقوط برمکیان باعث بیزاری خراسانیان از او شد. بغداد نیز در پاسخگویی به
اعتراض های مردم خراسان بی اعتنا بود. قیام رافع بن لیث. حکومت ظالمانهٔ علی بن عیسی بن ماهان در خراسان، سقوط برمکیان و بی توجهی دولت بغداد به مردم خراسان زمینه ساز قیام رافع بن لیث در خراسان علیه عباسیان شد. شورش خراسانیان در سال ۱۹۱. ق/۸۰۷. م به هارون الرشید ثابت کرد که حکومت ظالمانهٔ علی بن عیسی و نیز احتمالاً سقوط برمکیان تا چه اندازه اهل خراسان را از عباسیان بیزار کرده است. انگیزه شورشیان نه تنها از سوی عامه مردم خراسان حمایت می شد، بلکه در ماوراءالنهر نیز امیران شاش و ترکان اوغوز به پشتیبانی از آن برخاسته بودند. بسیاری از مردم خراسان و ماوراءالنهر به علت نفرت از سیاست های عباسیان از او پیروی کردند. مردم نسف به او نامه نوشتند، که کسی را به سوی ایشان بفرستد تا آنان را در برابر استاندار عباسی یاری کند. هارن الرشید هرثمة بن اعین را به ولایت خراسان گماشت و به دستگیری علی بن عیسی فرمان داد. در سال ۱۹۲. ق/۸۰۸. م، خلیفه از ادامهٔ بی نظمی ها در سراسر ولایات شرقی سخت هراسان شد و با آنکه در بستر بیماری افتاده بود، آهنگ سفر به مشرق کرد. سرانجام قیام. هارون الرشید در ۱۳جمادی الثانی ۱۹۳. ق/۲۴ مارس ۸۰۹. م، در توس درگذشت.
وی مقام خلافت و بیشتر ولایات غربی آن را به پسر جوانترش محمد امین و تمام ولایت مشرق از مرز غربی همدان به شرق را به پسر بزرگترش مأمون داد. اهل خراسان مأمون را به منزلهٔ یک خراسانی پذیرفتند و چون مادر مأمون ایرانی بود، وی را «خواهرزاده ما» می خواندند. مأمون با خراسانیان به نیکی رفتار می کرد. شورش رافع بن لیث که به واسطهٔ بی اعتنایی دولت بغداد در پاسخگویی به اعتراض های مردم خراسان از حکومت متجاوز آن ولایت برپا شده بود، در این هنگام دیگر قدرت خود را از دست داده بود؛ از این رو رافع خود را به مأمون سپرد و او نیز از گناهانش در گذشت.
قلعه قلات در استان فارس مربوط به دوره ساسانیان تا قرون میانه اسلامی است و در شهرستان قیر و کارزین، بخش مرکزی، دهستان مبارک آباد، دو کیلومتری غرب روستای بریخون واقع شده است. این اثر با شمارهٔ ثبت ۲۶۶۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لباس کار دوبنده یا لباس کار بنددار، یک نوع پوشاک یک پارچه است که قسمت هایی از سینه در بالاتنه و بیشترِ پایین تنه را پوشش می دهد و بیشتر در کارخانه ها، کارگاه های ساختمان سازی و عمران، مزارع کشاورزی، تکنسین های نصب و تعمیرات و تعمیرگاه های خودرو استفاده می شود. این مدل لباس به دلیل یکسره بودن برای استفاده در موارد بالا شامل ایمنی لازم می باشد. و در طرح های مختلف و با پارچه های مختلف مانند جین، کتان، پلی استر پنبه و فلامنت کج راه تولید شده و در ایران توسط شرکت های مختلف ارائه می شود. لباس کار بنددار را هم مردان می پوشند و هم زنان و در قرن ۲۱، این پوشاک به پوشاک مُدِ نیز تبدیل شده است. نام های دیگر. این پوشاک در ایران با این نام ها نیز شناخته می شود: تاریخچه. تاریخ دقیق شروع استفاده از این پوشش ها توسط بشر نامشخص است؛ بااین حال، کاربردِ آن در بعضی متون حاکی ست که در اوایل سال ۱۷۷۶ به عنوان یک پوشش محافظ استفاده می شده و معمولاً توسط بردگان پوشیده می شده است. در قرن بیست و یکم، سرهمی ها به لباس های مد روز تبدیل شده اند. طراحانی مانند استلا مک کارتنی آن ها را در مجموعه های آماده به پوشیدن برای مردان، زنان و کودکان
قرار می دهند. سرهمی های بچه گانه مک کارتنی در ایالات متحده تا ۱۳۸ دلار آمریکا فروخته می شوند.
ویولت نوزیر فیلمی جنایی از کلود شابرول است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. این فیلم براساس پرونده قتلی واقعی در سال ۱۹۳۳ رخ داده، ساخته شده است و داستان آن در مورد یک دختر هجده ساله به نام ویولت و برخورد او با تعدادی از مردان مسن است. جوایز و نامزدی ها. ایزابل هوپر بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن ۱۹۷۸ شد و استفان اودران برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن.
پارک سه یونگ (؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیه ۱۹۸۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. زندگی شخصی. پارک سه یونگ فعالیتش را از سال ۲۰۰۱ وقتی که کودک بود درTV Drama شروع کرد اما برای ادامه تحصیل آن را رها کرد. وی در سن ۱۴ سالگی به عنوان دختر شایستهٔ کره انتخاب شد و در سال ۲۰۰۴ با بازی در یک موزیک ویدئو کارش را از سر گرفت؛ سپس در سریال اگر فردا باران بیاید به قاب تلویزیون بازگشت. او در سال ۲۰۱۲ با بازی در سریال سرنوشت در کشورهای زیادی از جمله ایران و ژاپن شناخته شد.
کامپیوتر اسپیس () یک بازی ویدئویی در سبک شوتم آپ است که توسط Nutting Associates و در پلت فرم بازی آرکید در سال ۱۹۷۱ منتشر شده است. این بازی ویدئویی توسط نولان باشنل و تد دبنی در همکاری با ایجاد و ساخته شد، این اولین بازی ویدئویی و همچنین اولین بازی ویدئویی موجود در بازار بود.
جفی تینیب (; ) با نام تجاری «ایرِسا» (Iressa) دارویی است که برای درمان برخی انواع سرطان پستان، سرطان ریه و سایر انواع سرطان بکار می رود. این دارو همچون ارلوتینیب یک «بازدارندهٔ گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی» که پیام رسانی از طریق این گیرنده ها را در سلول های هدف مختل می کند. در نتیجه، این دارو تنها در درمانِ سرطان هایی مؤثر است که جهش و بیش فعالی ژن و گیرندهٔ فاکتور رشد اپیدرمی داشته باشند. سازمان غذا و دارو آمریکا ابتدا در ماه مه ۲۰۰۳ میلادی، این دارو را به عنوان خط سوم درمان «سرطان ریه سلول غیر کوچک» (NSCLC)، در آنهایی که به درمان های مبتنی بر داروی های شیمی درمانی پلاتینی و همچنین رژیم های حاوی دوستاکسول پاسخ نداده اند، پذیرفت. سپس در ژوئن ۲۰۰۵ میلادی، این تأئیدیه را به سبب فقدان شواهد کافی علمی در اثربخش بودن آن در افزایش بقا و طولِ عمرِ بیماران، پس گرفت. سرانجام در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۵ میلادی، سازمان غذا و دارو آمریکا مجدداً این دارو را به عنوان خط اول درمان این نوع سرطان، مورد تأیید قرار داد. در اروپا نیز از سال ۲۰۰۹ میلادی، از جفی تینیب در درمان «سرطان ریه سلول غیر کوچک» که دارای بیش فعالی ژن و گیرندهٔ فاکتور رشد
اپیدرمی باشد، استفاده می شود. پژوهش هایی در زمینه استفاده از این دارو، در درمان نوعی از سرطان مری انجام شده است. شایع ترین عارضهٔ این دارو راش های آکنه مانند است. سایر عوارض نسبتاً شایع (در بیش از ۱٪ بیماران) عبارتند از: اسهال، تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، استوماتیت، دهیدراسیون، عقربک، افزایش بدون علامتِ آنزیم های کبدی، سستی ماهیچه، التهاب ملتحمه و بلفاریت. عوارض ناشایع آن شامل بیماری بینابینی ریه، خراش قرنیه، تریکیازیس و رشد موی اضافی است.
دامسون ایدریس (زاده ) بازیگر انگلیسی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم مگان لیوی و مزرعه داری اشاره کرد.
سوزان برتیش (زاده ) بازیگر انگلیسی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم "در معرض خشم"، "ستاره ها در لیورپول"، "ونیز/ونیز" و "فروید" اشاره کرد.
چتارا (به ایتالیایی: Cetara) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده است. چتارا ۴٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۵۸ نفر جمعیت دارد و ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر ست، فرانسه خواهرخواندهٔ چتارا (کامپانیا) هست.
دیوید فیرث (زاده ) بازیگر انگلیسی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم در معرض خشم اشاره کرد.
دستگاه تقطیر به زبان ساده به دستگاهی گفته می شود که با آن مخلوط دو مایع که در نقطه جوش اختلاف زیادی با هم دارند را از هم جدا می کنند. اساس کار در این دستگاه تفاوت در نقطهٔ جوش اجزاء مخلوط است. در این روش با استفاده از حرارت دادن مخلوط مایع در مایع به دلیل تفاوت در نقطهٔ جوش یکی از اجزاء تبخیر شده و با انتقال به داخل لولهٔ بالایی سرد می شود و دوباره به صورت مایع در ظرف دیگر ریخته می شود. یکی از کاربردهای تقطیر، جداسازی محلول آب و الکل است. «دستگاه تقطیر» یا «دستگاه عرق گیری» دستگاهی است که می تواند در خانه، عطاری ها و در هر محل دیگر عرق هر جور گیاه را بگیرد. گیاه را پس از قطعه قطعه کردن در دیگی از جنس شمش استیل یا آلومینیم یا مس می ریزند، طبیعی است که هرچقدر گیاه بیشتر از آب باشد عرق خالص تر خواهد شد. روی شعله گاز گذاشته، پس از قرار دادن قسمت سردکننده که از جنس استیل نگیر ۳۰۴ ساخته شده است و پس از کیپ کردن بستها و تنظیم واشر دو قسمت را روی هم سوار می کنند و در قسمت بالایی یخ گذاشته و با جوشیده شدن مخلوط، از قسمت ناودانی دستگاه عرق خالص و طبیعی بیرون خواهد آمد. برای درک بهتر انواع تقطیر میتوانید به این مقاله از
سایت گام صنعت مراجعه کنید. دستگاه عرق گیری. همانگونه که از نامش پیدا است وظیفه عرق گیری از انواع گل ها، گیاهان دارویی و موارد دیگر مانند کشمش را بر عهده دارد. در حال حاضر کسب و کارهای مربوط به تهیه انواع عرقیجات یکی از کارهای پرسود و پردرآمد محسوب می شود. یکی از ابزارهای مهم برای این شغل دستگاه های عرق گیری است که معمولاً در دو نوع صنعتی و خانگی به فروش می رسند. این دستگاه ها با نام دستگاه های گلاب گیری نیز در بازار معروف هستند. ممکن است جنس ورق به کار رفته در ساخت این دستگاه ها متفاوت باشد. در حال حاضر انواع دستگاه عرق گیر از جنس آلومینیوم، استیل و مس با ظرفیت های گوناگون طراحی و ساخته می شوند. انواع کندانسور در دستگاه تقطیر. کندانسور آبی. در حال حاضر بیشتر دستگاه های عرق گیر موجود در بازار شامل خنک کننده های سطل آبی هستند. این نوع از کندانسور شامل جریان آب در اطراف لوله های بخار است که می تواند با جذب گرمای بخار درون لوله ها، باعث تبدیل گاز به مایع شود. قرارگیری آب خنک در اطراف لوله باعث تغییر فاز و تبدیل گاز به مایع خواهد شد. بدین ترتیب در اثر جریان خنک آب دمای گاز درون لوله ها کاهش می یابد. کندانسور برقی
. کندانسورهای برقی دارای یک فن در پشت دستگاه عرق گیر هستند. در این جا به جای جریان آب از این فن برای خنک کردن بخار درون لوله استفاده خواهد شد. این فن با ارسال هوای سرد به سمت لوله، دمای لوله را کاهش داده و باعث تبدیل بخار به مایع می شود. در این فرایند بدون نیاز به آب عملیات خنک سازی انجام می گیرد. البته باید توجه داشت کندانسور برقی نسبت به نوع آبی از سرعت بالاتری برخوردار است. همچنین نحوه کارکرد آن بسیار آسان تر بوده و به راحتی مورد استفاده قرار می گیرد. کندانسور شیشه ای. در کندانسور شیشه ای عملکردی مانند خنک کننده آبی را شاهد هستیم. در این کندانسور ورودی بخار در قسمت بالای دستگاه وجود داشته و یک خروجی مایع نیز در پایین وجود دارد. بازده این دستگاه نیز همانند خنک کننده آبی بالا است. برای درک بهتر محاسن و معایب انواع کنداسور می توانید به این مقاله از سایت گام صنعت مراجعه کنید.