Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دانیم درست تر باشد چرا که با اینکه او دربارهٔ حکومت، نخستین اصل حاکم بر زندگی سیاسی نظری مشابه با نظر ارسطو دارد اما اهدافی که مارسیلیوس برای دولت در نظر داشت با غایت های ارسطو واقعاً یکی نبوده. ابن رشد. از زمان آشنایی غرب لاتین با آثار و منابع فلسفی مسلمانان یعنی از قرن سیزدهم، نفوذ و تأثیر مکتب ابن رشد در تحولات فکری_فرهنگی قرون وسطا انکارناپذیر است، اما ار لحاظ تاریخی جمعی از اندیشمندان در قرن سیزدهم مجموعه تفسیرهای خاصی از آرای ارسطو ارائه دادند و به آن نام مکتب ابن رشد را نهادند، در واقع یکی از خاستگاه های اصلی عقاید ابن رشدیان، عدم توانایی آنها در هماهنگی دیدگاه های دینی و فلسفی از یک موضوع واحد است و عیان بود که برای خلاصی از این ناسازگاری ها توسل به نتیجه گیری های ابن رشد می تواند گزینه مناسبی باشد. ابن رشدیان آموزه های مسیح را به عنوان حقیقت پذیرفته اند، اما آنان تأکید داشتند که پایه آن وحی است در نتیجه عقل پشتیبان آن نیست. آنان معتقد بودند که دو نوع معیار حقیقت وجود دارد که هر معیار به شیوهٔ متفاوت از هم قابل درک است. ابن رشدگرایان در همراهی با عقاید و اندیشه های ارسطو معتقد بودند که دولت غیر دینی م
ی تواند همه آن مواردی که برای زندگی اخلاقی و سعادتمندانه ضروری است را فراهم کند. آنان با این تفکر که در قرن های میانه رواج داشت مخالف بودند که دولت مسیحی را تنها دولت خوب می دانستند. به عقیده پترارک فلسفه ابن رشدی در ایتالیا با نوعی شکاکیت دینی بنیادین در اوایل نیمه اول قرن چهاردهم گسترش یافت. مارسیلیوس که تحت تأثیر آشکار عقاید ابن رشد بود، راه ابن رشدیان را در جدای دین از فلسفهٔ سیاسی وارد کرد. در واقع مارسیلیوس با کمک اندیشه های ابن رشدیان معتقد بود که در سیاست نباید به دنبال مقاصد ماورا طبیعی یا اخروی بود بلکه فقط باید بدنبال سعادت و زندگی بهتر در این دنیا باشد. رساله مدافع صلح اثر معروف مارسیلیوس نمونه کاملی از تفکر سیاسی ابن رشدی است، چنانچه اتین ژیلسون دربارهٔ نظریه سیاسی مارسیلیوس در مدافع صلح می گوید ،کامل ترین نمونه ابن رشدگرایی سیاسی است که می توان آرزوی آن را داشت. آثار. مدافع صلح. مارسیلیوس کار نگارش رسالهٔ دفنسور پاکیس یا مدافع صلح را در سال ۱۳۲۴. م به پایان رساند. او کتاب مدافع صلح را در ابتدا با نام مستعار برای نویسنده منتشر کرد. نکته اصلی و مهم و در واقع تأیید اصلی مارسیلیوس در سراسر رساله مدا
فع صلح حفظ پایداری یا صلح است. این رساله که شامل مبارزاتی میان پاپ و امپراتور بود در واقع حملهٔ بود به ادعاهای پاپ برای اعمال اقتدار سیاسی، روش حملهٔ مارسیلیوس به این ادعاها نشان گرفتن بنیانهای آن بود در واقع هدف مارسیلیوس در دفنسور پاکیس قد علم کردن در برابر ادعا پاپ نسبت به قدرت زمینی است، مارسیلیوس برای مخالفت با پاپ در نگاه به طبیعت و کار کرد جامعه سیاسی نظریه ساخته و عرضه می کند که مبتنی بر اندیشهٔ سیاسی ارسطو است. این رساله از شناخته شده ترین رساله ها دربارهٔ موضوع حقانیت در حوزهٔ عمل پادشاهان عرفی و سلسله مراتب کلیسایی است. مدافع صلح یک نمونهٔ کامل از اندیشه و تفکر سیاسی ابن رشدی است. مارسیلیوس رساله مدافع صلح را در دو بخش تقسیم کرده که بخش دوم رساله سه برابر بخش اول آن است و تقریباً بیشتر کتاب را این بخش به خود اختصاص داده است. بخش اول را به برخورد کلی با سازمان و مراجع قدرت مذهبی از منظر ارسطویی اختصاص داده و در بخش دوم به مسئلهٔ ناهنجاری نظام پاپی به دلیل نقش این نظام در بروز جنگ داخلی در جوامع واقعی موجود در قرون وسطا می پردازد. البته این رساله بخش دیگری هم دارد که چکیده دو بخش نخست آن است. مارسیلی
وس در این رساله از تعابیر و اصطلاحات مسیحی و ارسطویی برای بررسی موضوع دخالت پاپ در امور مربوط به قدرت های مراجع دنیوی استفاده کرد. او به صورت آشکار با مبنا قرار دادن اندیشه های قابل پذیرش ارسطویی و مسیحی، سیادت پاپ را خدشه دار و معیوب می سازد. از نظر او اگر این دو را کنار هم قرار دهیم دیگر نیازی به طرح دعاوی پاپ باقی نمی ماند. بعدها رساله مدافع صلح به صورت فلسفهٔ در خدمت تبلیغات دستگاه امپراتوری قرار گرفته و در منازعات امپراتورها و پاپ ها بر سر سلطه بر ایتالیا و جهان به کار آمد. این کتاب سه بار بدعت گذارانه معرفی شد یک بار در سال ۱۳۲۷. م بار دیگر در سال ۱۳۴۳. م پاپکلمنت ششم در بیانهٔ که منتشر کرد مدافع صلح را ارتدادی ترین و بدعت گذارانه ترین اثری معرفی کرد که در عمرش خوانده است و بار دیگر در سال ۱۳۷۸. م این کتاب دوباره محکوم شد. پس از مرگ مارسیلیوس رساله مدافع صلح به حیات مخفی خود ادامه داد. مدافع صلح برای اولین بار در دورهٔ اصلاح دینی به چاپ رسید و نقش تامس کرامول صدراعظم هنری هشتم در انتشار این کتاب در انگلستان موجب ترس و وحشت بسیاری شد. مدافع صلح صغیر. مارسیلیوس احتمالاً در سال های ۱۳۴۰–۱۳۴۱ آخرین اثر مهم
خود یعنی "مدافع صلح صغیر" را منتشر کرد. ویلیام اکام در کتاب گفتگو به نقد و ارزیابی کتاب مدافع صلح مارسیلیوس پرداخت. این نقد باعث شد تا مارسیلیوس دست به قلم برده و در حدود سال های ۱۳۴۲_۱۳۴۱ به تألیف کتاب مدافع صلح صغیر بپردازد. او در این کتاب به همان لحنی سخن می گوید که در مدافع صلح سخن گفت است. مارسیلیوس در این کتاب از تعقیب و آزار بدعت گذاران و مرتدان به علت آلوده کردن مؤمنان دفاع می کند که این موضوع کاملاً برعکس عقیده او در کتاب مدافع صلح است. انتقال امپراتوری. "انتقال امپراتوری" ، دیگر اثر مارسیلیوس است. وی در سال ۱۳۲۷–۱۳۲۸ در حملهٔ لودویگ به ایتالیا شرکت کرد و به ظاهر اعلامیه ارتداد پاپ ژان بیست ودوم و اعلامیه نصب «آنتی پاپ» نیکلاس پنجم را نیز به رشته تحریر درآورد. بسیاری از زندگی نویسان مارسیلیوس معتقدند که وی در همین دوران، رساله کوتاه خود تحت عنوان انتقال امپراتوری را نوشت و منتشر کرد؛ رساله ای که موضوع اصلی آن به اثبات وابستگی مشروعیت بخشیدن امپراتوری رم به تصمیم شهروندان رم و نه پاپ اختصاص داشت. وی عملاً از این رساله برای مشروعیت بخشیدن به عنوان امپراتوری لودویگ که در آن زمان مورد تأیید پاپ نبود، است
فاده کرد. الزامات حقوقی در مورد ازدواج. کتاب "الزامات حقوقی در مورد ازدواج" یکی دیگر از آثار مارسیلیوس است. این کتاب برای کمک به امپراتور تدوین شد تا به او در حل مشکل عملی ازدواج طرح ریزی شده پسرش کمک کند. مارسیلیوس در این کتاب معتقد بود که امپراتور نمی توانست به اختیار خود ازدواج تحقق یافتهٔ را برهم بزند یا از سد خویشاوندی رهای باید. او در این کتاب موافق نظریه، قدرت فسخ ازدواج باید برعهدهٔ قدرت غیر دینی قرار گیرد بود. پاپ مخالف فسخ ازدواج کنتس تیرول بود و لویی باواریا در نظر داشت پس از فسخ این ازدواج او را به عقد ازدواج پسرش دربیاورد. آرای سیاسی. اجتماع. از دیدگاه مارسیلیوس خانواده نمی تواند از عهدهُ برطرف کردن همهٔ نیازهای افراد بر آید، در نتیجه جامعه تشکیل می شود. سودجویی، انسان ها را به همکاری یا حتی ستیز باهم وادار می کند. عدالت اجتماعی و اخلاق فردی برای جلوگیری از همین ستیزه و حفظ همکاری ها به وجود آمد. عدالت اجتماعی و اخلاق فردی بر مفهوم قانون طبیعی استوار است، در نتیجه وجود حکومت برای اجرای قانون طبیعی ضروری است. برقراری حکومت سبب پدید آمدن جامعه سیاسی و دولت شد. از دیدگاه مارسیلیوس وظیفه اصلی دولت بر
قراری همکاری است و برای انجام این وظیفه باید به تقسیم کار بپردازد تا هر شخصی در جامعه به کار معینی بپردازد. جامعه مدنی. مارسیلیوس جامعه صلح امیز را بنیادی ترین نیاز انسان می داند و دولت را مسئول سازمان دادن به جامعه مدنی می داند تا انسان ها بتواند کنار هم با صلح زندگی کنند. جامعه های مدنی یعنی انجمن های سازمان یافته سیاسی گسترده تر از خانواده، که نمی تواند بدون صلح به آن کمالی که خداوند برای آنها مقدر کرده است برسد. بشر دو نوع زندگی خوب دارد، زمینی و آسمانی که جامعه مدنی مربوط به نوع اول است و شامل تمامی جنبه های زندگی انسان در روی زمین می شود، و جامعه مدنی که در اصل به خاطر زندگی انسان به وجود آمده است و عهده دار قضاوت دربارهٔ اختلافات، مجازات و کنترل خطاکاران، حفاظت از مصالح مشترک و ترویج پرستش خداوند است و کلیسا در چهارچوب نهادهای جامعه مدنی قرار دارد در نتیجه در همین چهارچوب تعریف می شود. اساس موضع رم این بود که پاپ پاسدار اهداف تعیین شدهٔ الهی است که بر زندگی انسان حاکم است، ولی مارسیلیوس با رد آن تأکید داشت اهداف این سازمان ها باید مرتبط با مسائلی باشد که امور جهان را شکل می دهد و نیاز به عقل، صلح و ثبا
ت تنها معیارهای هستند که دنیا را نظم می دهند در نتیجه کلیسا نهادی درست مانند سایر نهادهاست و او کشیشی را چیزی بیشتر از یک نقش یا عنصر در جامعه مدنی نمی داند. در نظریه های سنتی قرون وسطا دو قلمرو تصور شد که روابطشان در یک دستگاه نظری تعریف شد ولی مارسیلیوس یک قلمرو تعریف کرد که نقش روحانیون را در جامعه مدنی تابع نیازهای سیاسی دولت می داند. قانون. مارسیلیوس بشر را مانند کودکی می دانست و عقیده داشت نباید آنان را لحظهٔ به حال خود رها کرد. او مانند ارسطو حکومت خوب را حکومت قانون می داند، یعنی حکومت مبتنی بر قانون نه اجبار که انسان های خردمند به آن وفادارند. در قرون وسطا قواعد زیادی برای خود شان قانون را قائل می شدند در نتیجه تأیید مارسیلیوس بر قانون از آن جهت است که او نمی تواند این مسئله را که قانون چگونه قانون می شود پنهان نگه دارد. مردم قرون وسطا باور داشتن که تنها قانون گذار حقیقی خداوند است. مارسیلیوس با جدا کردن دو معنای قانون، یعنی (قانون طبیعی) که در واقع شکل کلی است و (قانون موضوعه) که از طریق مبحث مجازات صورت می گیرد، عمل محتاطانهٔ داشت. در قانون طبیعی به قانون شکنی تأکید دارند نه مجازات، هر قانون شکنی ر
ا باید کیفر داد از این دیدگاه بزرگترین جرم زمانی بروز می کند که جرمی کیفر نیافته باقی بماند، دومین تعریف مارسیلیوس به قانون به شیوه نگریستن به رابطه جرم و مجازات مرتبط است به این معنا که جرم را مجازات تعریف می کند. نگاه مبتنی بر قانون طبیعی عدالت را پیش از هرگونه ملاحظهٔ قرار می دهد، اگر قانون طبیعی بگوید که این عمل جرم است در آن صورت جرم است حتی اگر هیچ قانون گذاری این جرم را بیان نکرده باشد. خداوند قانون گذار بی بحث است و تخطی از قانون طبیعی را جرم می داند و این وظیفه قانونگذار بشری است که آنچه خداوند بیان کرده است را به مانند قانون بیان کند، یعنی قانون بدون حکمران نیز وجود دارد همان طور که در قرون وسطا تمایل این بود که قانون وضع نمی شود بلکه کشف می شود. مارسیلیوس نمی تواند منکر وجود رابطه و پیوند میان عدالت الهی و قانون بشری شود، اما نوع نگاه او به این پیوند به گونه ای است که به مبنای این اندیشهٔ نوین قانون همیشه و هم جا حکم فرد دارای حاکمیت است، پس قانون گذار دنیوی باید در دولت خود دارای حق حاکمیت باشد. در واقع نگاه مارسیلیوس به قانون به علت تأکید که او بر طبیعت فرمانروایی سیاسی دارد در مخالفتی آشکار با د
رک و برداشت رایج در قرون وسطا دربارهٔ قانون است، دغدغه مارسیلیوس در هنگام ارائه نظرش دربارهٔ قانون چگونگی کار کرد و عملی شدن قانون است. مارسیلیوس در هنگام تعریف خود از قانون به جنبهٔ اجبار کننده آن تأکید دارد، و منکر این موضوع نمی شود که قانون حقیقی تنها در جای وجود دارد که عدالت غایب است اما او معتقد است که قوانین ناعادلانه هم قانون هستند. مارسیلیوس چهار تعریف از قانون ارائه می دهد که تعریف آخر آن یعنی مهم ترین تعریف او این است که «علم یا آموزهٔ یا داوری همگانی دربارهٔ مسائل مربوط به عدالت مدنی و نفع مدنی و اضداد آنهاست». او برای دفاع از قانون های انسانی و همچنین برای اطاعت از قوانین انسانی به نقل قول های از دستورهای الهی و کتاب مقدس می پردازد که امر به اطاعت می کنند، پس در نگاه او قانون خدا و قوانین بشری هیچ تضادی با هم ندارند و اگر در جای این قوانین با هم تضاد پیدا کردند او بیان می کند انسان ها باید از قوانین الهی اطاعت کنند، در واقع او با با دفاع از برتری قوانین خداوند در برابر قوانین انسانی نشان داده که یک پوزیتیویست حقوقی به معنای دقیق نبود است؛ بنابراین مارسیلیوس برای حفظ صلح که دغدغهٔ اصلی اش است به ر
د قانون طبیعی سنتی پرداخت است، او تنها برای حذف احتمال دخالت کلیسا در امور سیاسی به قوانین الهی حمله می کند، استدلال مارسیلیوس این است که قانون خدا چون قانون است پس باید زوری پشتش باشد و اجرای آن به دست مسیح است و در این جهان اجرا نمی شود و چون قانون الهی در این جهان قابل اجرای حکم نیست پی واقعاً قانون نیست و نمی تواند وارد حریم اختیارات دولت شود و همچنین اجازه دادن به روحانیون برای استفاده از زور، وحدت دولت و کشور را از بین برد و صلح مدنی را تهدید می کند. مشروطیت. مفهوم مشروطیت مفهوم پیچیده است، اما حکومت مشروطه حکومت محدود است که در این نوع حکومت حاکم نمی تواند هرکاری انجام دهد بلکه کارهایش باید هم جهت با منافع مردمش باشد. حکومت مشروطه با شیوه های خاص محدود شده است، که این شیوه های خاص توسط نهادهای قانون دار یا همیشگی به صورت روتین انجام می گیرد. در یک حکومت مشروطه تمام عیار قدرت متعلق به مردم است و تنها به صورت امانت به حاکم سپرده شده است، و چون نهادهای قانون دار نماینده مردم هستند باید از میان مردم انتخاب شوند و پاسخگوی مردم نیز باشند. در سنت غربی حکومت مشروطه نشات گرفته شده از کلیسا بود. در درون کلیسا مب
ارزات مشروطه میان پاپ و اسقفها و سراسقف ها درگرفت، چرا که پاپ ها خواهان کنترل متمرکز بودند و اسقف ها و سراسقف ها خواهان این بودند که خودشان به یک میزان دارای استقلال باشند. در میانه قرن دوازدهم سلسلهٔ پاپ ها توانستند در این مبارزه پیروز شوند و پس از آن بیشتر به قوانین و مفاهیم برگرفته از قانون رومی روی آوردند. آن قانون رومی که کلیسا از آن استفاده کرد شرکت سهامی بور که نتیجه آن شد که کلیسا را هم حامیان پاپ و هم مخالفین پاپ به چشم یک شرکت سهامی نگاه کردند. مشخصه شرکت سهامی: یکی از مفسران قدرتی که در شرکت سهامی وجود دارند قدرت از پایین در برابر قدرت از بالا معرفی کرد. در این نوع نگاه به قدرت، قدرت در اصل به به جامعه اعطا شده که یکی از پیش آمدهای مهم نگاه قدرت از پایین این است که حکومتی که قدرت را در دست گرفته باید به فکر خیر جامعه باشد. اما در درون کلیسا دوستداران پاپ از نظریه قدرت پاپی از بالا دفاع کردند و پاپ را منصب شده خدا می دانستند درست شبیه امپراتوران روم پس یکی از مهم ترین دلایل استفاده کلیسا از قوانین رومی همین بود که بتوانند این نظر را به پاپ بسط دهند. اما همین حمایت از موقعیت پاپ از طریق توسل به قانون
رومی راهی برای نقد جدی از قدرت برتر پاپ را باز کرد؛ مثلاً قانون سهامی رومی هم به نفع پاپ بود و هم می توانست قدرت پاپ را زیر سؤال ببرد؛ مثلاً اندیشه نمایندگی، بر طبق قانون خصوصی شرکت سهامی یعنی رای عده ای از اعضا می توانست توضیح دهد که چگونه تصمیمات پاپ می تواند همه را متعهد و ملزم کند و مخالفان پاپ به سایر جنبه های قانون شرکت سهامی توجه کرد و معتقد بودند یک شرکت سهامی در قبال اعضا مسئول هستند و نمی توانند خلاف مناف اعضاء عمل کنند. باید توجه داشت که در شرکت های سهامی قدرت صاحب منصبان محدود است و اگر از محدوده شان تجاوز کنند می شود آنها را از منصبان غزل کرد. حامیان قدرت پاپ نظرشان این بود که پاپ قدرتش را مستقیماً از خدا گرفته، استناد آنها به کتاب مقدس و جمله کلیدهای ملکوت آسمان بود اما مخالفان پاپ این عبارت را به گونه دیگر تفسیر کردند، از نظر آنان پطرس در مقام نماینده کلیسا و از طرف کل کلیساها این کلیدها را دریافت کرده بود، در نتیجه قدرت کلیدها هم در دست جماعت مسیحی بود. این اعتقاد که اقتدار کلیسا ذر اعضایش است نه در پاپ به عنوان رئیس کلیسا به شوراگرایی مشهور است. مارسیلیوس جالبترین نظریه پرداز شوراگرایی بود،
او کمتر به قانون رومی و قانون شرع تکیه می کرد و از منظر اقتدار یا همان فرمانروایی سیاسی استدلال می کرد. او به علت اینکه به قانون شرع بی اعتنا بود چندان اهمیتی به شوراگرایی به عنوان منشأ اقتدار بخش قائل نبود. دولت طبیعی. مارسیلیوس دولت را مانند ارسطو یک موجود اندام وار طبیعی می داند، که وجودش باعث می شود انسان ها به قدر کفایت زندگی کنند و دولت مانند سایر موجودات طبیعی دارای بخش های متفاوت است. مارسیلیوس نیز مانند اندیشمندان دیگر که به امور اندام وار باور دارند به این مسئله که امکان بروز یک وضعیت بیمارگونه نگران کننده است چرا که در این حالت عملکرد اجزاء با ذات شان تناسبی ندارد و به همین دلیل کار کرد مناسبی ندارند. مارسیلیوس صلح را همان شرطی می داند که در آن همهٔ بخش های دولت به نحوه مناسبی در عملکرد کل سهم پیدا می کنند. مارسیلیوس معتقد بود اگر اندامی چند کار شود به کل سیستم آسیب می زند، او گفته اصل مسئله آنجاست که روحانیت که باید وقت خود را فقط به کارهای روحانی اختصاص دهد در کارهای دنیای مداخله می کنند. سن توماس که با مسائل همانندی روبه رو بود، را حلی ارائه داد تا عمل، ایمان، کلیسا و دولت، قوانین دینی و شرعی را
هماهنگ کند، ولی مارسیلیوس معتقد بود که عقل و ایمان را نمی توان هماهنگ کرد و خواستار جدایی آنها از هم شد. از دیدگاه مارسیلیوس برای اینکه ادامه زندگی یه قدر کفایت باشد وجود بازرگانان، دهقانان، صنعتگران و کشیشان لازم است و به بخش حکومتی به آن جهت نیاز داریم تا بر همهٔ آنان نظارت کنند و مانع از بروز ستیز در بین آنان شود. وقتی تصمیم های هیئت حاکمه با توجه به خیر و صلاح تنها بخشی از جامعه اخذ شود آن حکومت بد و اگر تصمیم های هیئت حاکمه با در نظر گرفتن خیر و صلاح کل جامعه اخذ شود، حکومت مزبور از روی اعتدال خواهد بود. دولت و کلیسا. اصول سیاسی که مارسیلیوس بیان کرده برای به کار رفتن در دولت یگانه طرح ریزی شده که به احتمال فراوان طرح ریزی شده برای یک شهر دولت است، اما اجتماع دینی یک اجتماع جهانی است. او بیان کرده است که وظیفه کلیسا باید مطابق با قانون الهی که از بسیاری جهات مهم تر از قانون حاکم بر دولت است، اجرا و تنظیم شود، چرا که منشأ قانون الهی خداوند بود و درک و فهم و قبول آن برپایه ایمان است نه عقل بنابراین نقض قانون الهی مسئلهٔ بین خداوند و خود فرد گناهکار است و در نتیجه کلیسا قانون اجبار کنندهٔ ندارد اما دولت می
تواند به دلیل حفظ صلح علیه نقض کنندگان قانون الهی مجازاتی را تعیین کند البته این کار را هم باید با شرایطی انجام دهد و اگر دولت به کلیسا اجازه دهد برای نقض قوانین الهی کیفر تعیین کند اقتدار جبارگونه به سازمان غیرروحانی و غیردینی مربوط می شود نه سازمان روحانی و دینی، در اینگونه موارد وظیفه روحانیون نصیحت کردن و اندرز دادن به مقامات غیر دینی است. مارسیلیوس عقیده داشت که کلیسا از کل مجموعه مؤمنان تشکیل شده است و در داخل این مجموعه همه در پیشگاه خداوند برابرند و روحانیت از هیچ امتیازی برخوردار نیست، اگرچه مارسیلیوس معتقد بود که کشیشی خصلتی روحانی دارد که دولت به او نداده و این خصلت بصیرت ویژه به او می دهد تا حقایق روحانی را دریابد. مارسیلیوس بیان کرده بود که هرگونه مالکیت یا گرفتن مالیات را قدرت دنیایی اعطا می کند و در رابطه با قدرت پاپ در روی زمین معتقد بود که خود پاپ یک مقام دنیایی است که نیازهای که لازمهٔ کارایی مدیریتی است وجود این مقام را ضروری کرد ولی از لحاظ روحانی پاپ از هیچ کشیشی برتر نیست و بر هیچ فرد غیر روحانی برتری ندارد. مارسیلیوس پژوهش های تاریخی در کلیسا اولیه را پشتوانه استدلال های خود قرار داد و
معتقد بود پاپ یقیناً جانشین پطرس نیست و با تردید دررابطه با ادعای بودن پطرس در روم معتقد بود اسقف روم هیچ اقتدار روحانی اساسی نسبت به سایر اسقف ها ندارد همان گونه که پطرس هیچ اقتدار بیشتری نسبت به سایر حواریون ندارد. مارسیلیوس با بیان اینکه، به علت سازمان جهانی کلیسا شرکت توده های مردم در کارها آن را دشوار می کند، پیشنهاد تأسیس یک شورای عمومی شامل روحانیان و غیرروحانیون را داد که اعضاء آن منتخب کل مردم و سرزمین های گوناگون قلمرو مسیحیت باشد ولی اعضاء این شورا باید دارای ویژگی های باشند و وظایف این شورا انتخاب پاپ و تصمیم گیری در مورد تفسیر مربوط به کتاب مقدس است. مارسیلیوس با کمک از این مسئله که روحانیون خطاپذیر هستند وسیله در اختیار داشت تا قدرت کلیسا را محدود کند او بیان کرد که پاپ نمی تواند گناهان را ببخشد و اعمال کشیشان را در مورد توبه بی ارزش می داند چرا که کشیشان می توان خطا کنند، مارسیلیوس بیان کرده روحانیون نیر باید مانند سایر شهروندان باید تابع سلطه یک سازمان غیر دینی باشند. او حکومت مدنی را مبتنی بر حاکمیت عمومی می داند، نظریه او جدای دین و دولت را مطرح نمی کند و بیان داشته که چون سنت های سده های م
یانه بسیار قوی است او نمی تواند از جدایی دین و دولت حرف بزند و آن را به عنوان یک راه حل عنوان کند چرا که این احتمال وجود دارد که جدای این دو، دو عرضه اقتدار به وجود می آورد و به نابودی وحدت بینجامد و چون حوادث تاریخی نشان می دهد که روحانیت را نمی توان از را اعمال قدرت به وحدت مجبور کرد، پس راه حلی جزء سپردن قدرت به مقامات سیاسی وجود ندارد. مارسیلیوس از آزادی دین به سود مدارای مذهبی هواداری می کند اما نظارت دولت بر روحانیون که او آن را پیش نیاز واجب صلح می دانست آزادی دینی به شدت کاسته است. فرمانروایی مردمی. به عقیده مارسیلیوس حکومت خوب، حکومت عمومی است و برای اینکه حکومتی بتواند وظایفش را به درستی انجام دهد باید قدرت قانون گذاری در دست مردم باشد. او معتقد است که روند قانون گذاری مهم است و اگر قانونی به تصویب مردم نباشد شورش و تفرقه نتیجه هم گیر آن است. مارسیلیوس عقیده داشت که همهٔ انسان ها توانایی سیاسی برابری ندارند اما همه باید سهمی در روند سیاسی داشت باشند و معتقد بود داوری مردم باعث به وجود آمدن قوانین بهتر و عاقلانه تری است و احتمالاً آن ها به سود منافع عمومی رای داده و عمل می کنند تا منافع چند نفر. مارس
یلیوس با ارائه یک راه حل کلاسیک ارسطویی عنوان کرده که تعداد کسانی که باید در تدوین قانون شرکت کنند باید بسیار زیاد باشد ولی نباید از حدی تجاوز کند، او حق وضع قانون را متعلق به بخش گران سنگ تر می داند و مردم به واسطهٔ بهترین شهروندان از حق وضع قوانینی برخوردار می شوند. مارسیلیوس بیان داشت که حاکم باید توسط مردم انتخاب شود و نیرو نظامی که در اختیار دارد باید به اندازهٔ باشد که نظم را برقرار کند نه وسیلهٔ برای دیکتاتور ساختن حاکم شود. تفکیک قوا. مارسیلیوس اولین نویسندهٔ است که قوه مجریه را از قوه مقننه جدا دانسته است. او قوه مقننه را متعلق به ملت یا نمایندگان طبیعی آنان می داند و بیان کرده است که (هیئت مقننه انسانی از مجموعه شهروندان یا از بانفوذترین آنها تشکیل می شود)، بنا به عقیده مارسیلیوس از وظایف دیگر قانون گذار یا ملت انتخاب کسانی است که قوانین را به مرحله اجرا در بیاورند. اما او ماهیت و منشأ و قلمرو قوه مجریه را در دولت می داند که وظیفه پادشاه را اداره جامعه است، آن هم براساس قوانینی که قانونگذار تعیین کرده است. مارسیلیوس عقیده داشت که اگر قوه مجریه یا همان پادشاه قوانین را زیر پا بگذارد یا اجرا نکند باید
اصلاح شود یا قانون گذار او را از مقام خود عزل کند. پس در نظریات مارسیلیوس سه نکته وجود دارد که در هر نظریه دموکراتیک قدرت دیده می شود: مارسیلیوس قوه مقننه را از قوه مجریه جدا معرفی کرده اما قوه قضاییه را تابع قوه مجریه قرار داده است، چرا که تمرکز قوه مجریه و قوه قضاییه در دستان پادشاه برای آن بود که کلیسا را از همه بنیادهای طبیعی دعاوی خود محروم کند. میراث. قرون وسطی. اگرچه اندیشه های مارسیلیوس بیشتر از زمانهٔ خود بود اما تأثیر محدودی بر نویسندگان بعدی قرون وسطا گذاشت. اما در زمان سلطنت هنری هشتم و در مدت نهضت اصلاح دین، هنری هشتم در پی یافتن دلایلی برای تبلیغ علیه حوزهٔ صلاحیت های حقوقی دستگاه پاپ از رساله مدافع صلح مارسیلیوس کمک گرفت و مقدمه این کار ترجمه این رساله به زبان انگلیسی بود، مشاوران هنری هشتم او را آگاه کردن که دربارهٔ دیدگاه مارسیلیوس در مورد حاکمیت مردم بیشتر دقت کند چرا که هم زمان با پیش روی نهضت اصلاح دین در انگلستان مشاوران هنری هشتم متوجه شدند که اندیشه های نمایندگان مجلس عوام دربارهٔ حاکمیت مردم تحت تأثیر عقاید مارسیلیوس است، چرا که تفکرات هنری هشتم دربارهٔ حدود قدرت پادشاه با قدرت سلطان
باشه بسیاری دارد و باعث شد در زمان تئودور که میزان فروش این کتاب در کتاب فروشی ها بالا رفت بخش عمدهٔ مطالب دربارهٔ حاکمیت مردمی از این اثر حذف شود. جان ویکلیف اصلاح طلب دینی انگلستان و لوتر از مباحث کتاب مدافع صلح مارسیلیوس استفاده کردند. نیکلاس کوزایی نگارش کتاب De concordantos catholica را که کتابی است که اهمیت آن در رابطه با فلسفه سیاسی مطرح است را مدیون اندیشه ها مارسیلیوس در مدافع صلح هست، او در کتابش مانند مارسیلیوس بر اهمیت اکثریت یا به تعبیر مارسیلیوس بخش سنگینتر اعتقاد دارد. قرون جدید. نظریه مارسیلیوس دربارهٔ حکومت در واقع مقدمه ای بود برای سربرآورد نظریه های تماماً سکولار در مورد حاکمیت که با ظهورشان به قرون وسطا پایان دادن.برخی از تحلیل گران نظریه حاکمیت مردم مارسیلیوس را دارای نقش مشروطه خواهی ابتدای عصر مدرن به شما آوردند و بعضی دیگر در این مورد احتیاط کرده و بیان کرده اند که نظریه جمهوری در قرن سیزدهم و چهاردهم و کار مارسیلیوس برای تکمیل این نظریه نمی تواند سرچشمه نظریه دولت مدرن باشد و نظریه دولت لیبرال در عصر جدید را برگرفته از نظریه توماس هابز می دانند و باید بدانیم کار مارسیلیوس را هابز تکمی
ل کرد. تعریف های که مارسیلیوس از معنای واژه قانون ارائه داده، بعدها توسط مونتسکیو در کتاب روح القوانین استفاده شده. شاخص های اصلی که او برای نظام جمهوری حکومت معرفی کرد و اصولی که او برای این نوع حکومت تعیین کرد از لحاظ مادی با اصولی که در جمهوری ها دموکراتیک عصر جدید رایج است فرقی ندارد، البته این اعتقاد مارسیلیوس که قدرت مردم را نامحدود می دانست با عقیدهٔ بسیاری از نظریه پردازان دموکرات قبل و بعد از او متفاوت است.
لورن مورچیسون (؛ ۱۷ دسامبر ۱۸۹۸ – ۱۱ ژوئن ۱۹۷۹) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
موریس کیرکسی (; – ) دونده سرعت و بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
باب کیسل (؛ زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۱۱ – درگذشتهٔ ۶ اوت ۱۹۹۳) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی - درمانی کاشان دانشگاهی زیر نظر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی واقع در شهر کاشان می باشد. این دانشگاه در سال ۱۳۷۲ با ارتقا دانشکده علوم پزشکی کاشان تأسیس شد و مسئول ارائه خدمات بهداشتی درمانی به جمعیتی بیش از 450 هزار نفر در شهرستان های کاشان و آران و بیدگل است بیمارستان های تحت پوشش. مجتمع بیمارستانی شهید بهشتی کاشان(700تخت خوابی) بیمارستان نقوی کاشان بیمارستان اخوان کاشان بیمارستان متینی کاشان بیمارستان کارگرنژاد کاشان بیمارستان شبیه خوانی کاشان بیمارستان ثامن الحجج (ع) آران و بیدگل بیمارستان شهید رجایی آران و بیدگل بیمارستان امام حسن مجتبی (ع) آران و بیدگل بیمارستان آیت الله یثربی کاشان
رالف متکالف (; – ) دونده سرعت و نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۴×۱۰۰ متر امدادی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ اشاره کرد.
فوی دریپر (؛ ۲۶ نوامبر ۱۹۱۱ – ۱ فوریه ۱۹۴۳) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
بارنی یوئل (؛ ۲۵ فوریه ۱۹۱۸ – ۴ آوریل ۱۹۹۶) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
دین اسمیت (؛ زادهٔ ۱۵ ژانویه ۱۹۳۲) ورزشکار فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
تین بیکر (؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۳۱) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
فرانک هاسی (؛ ۱۴ فوریه ۱۹۰۵ – ۲۶ دسامبر ۱۹۷۴) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.