Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مقابر کنار سواحل جنوب بوینوس آیرس کردند. فعالیت حقوق بشری و دادخواهی از ناپدید شده ها. " ناپدید شدن " این دو تبعه فرانسه، توجه بین المللی را به خود جلب کرده بود و از آرژانتین درخواست این دو نفر را کردند. سازمان ملل متحد تحقیق دربارهٔ سو استفاده های حقوق بشری در آرژانتین را پیگیری کرد. فرانسه خواستار اطلاعات هر دو راهبه فرانسوی شد، ولی دولت آرژانتین همه مسئولیت آن ها را انکار کرد. با اینحال با وجود از دست دادن برخی از بنیانگذاران، مادران میدان مایو، آن ها به راهپیمایی خود ادامه دادند و در عرض یک سال صدها زن و دوست خانواده به آن ها پیوستند و خواستار دادخواهی از دولت شدند. راهپیمایی هفتگی و سالانه مقاومت در برابر سکوت دولت در مورد ناپدید شدگان نیز ادامه پیدا کرد. محاکمه آرژانتین. در طول محاکمه دانشکده مکانیک افسران نیروی دریایی، لوئیس ماریا مندیا در ژانویه ۲۰۰۷ در دادگاه آرژانتین شهادت داد که یک مأمور اطلاعاتی فرانسوی، برتراند دو پرسوال، در ربودن دوکو و دومون شرکت داشته است. پرسوال که امروز در تایلند زندگی می کند، هرگونه ارتباط با ربوده شدن راهبه ها را رد کرده است. او اعتراف کرده است که یکی از اعضای سابق سازمان
ارتش مخفی (OAS) که توسط فرانسوی ها در الجزایر در طول جنگ داخلی آموزش دیده بود، پس از به پایان رسیدن قراردادش در مارس ۱۹۶۲ که جنگ الجزایر پایان یافت (۱۹۵۴–۱۹۶۲) به آرژانتین رفت. مأموران اطلاعاتی فرانسه مدت ها مظنون بودند که همتایان آرژانتینی خود را در زمینه تکنیک های «ضد شورش» (از جمله استفاده از شکنجه در تحقیقات) آموزش داده اند. مستند تلویزیونی ماری مونیک رابین، جوخه های مرگ – مدرسه فرانسوی (۲۰۰۳)، بر اساس کتاب او، ساخته شد که در آن سرویس های اطلاعاتی فرانسه همتایان آرژانتینی خود را در تکنیک های ضد شورش آموزش داده اند. لوئیس ماریا مندیا در طول شهادت خود به این فیلم به عنوان مدرک اشاره کرد و از دادگاه آرژانتین خواست تا والری ژیسکار دستن رئیس جمهور سابق فرانسه، مسمر نخست وزیر سابق فرانسه، فرانسوا د لا گورس سفیر سابق فرانسه در بوئنوس آیرس و همه مقامات را به جایگاه شهود بیاورد. در سفارت فرانسه در بوئنوس آیرس بین سالهای ۱۹۷۶ و ۱۹۸۳ به دلیل نقش آنها در تخلفات به دادگاه احضار شدند. علاوه بر این در خصوص ارتباط فرانسوی، او گفت که ایزابل پرون، رئیس دولت سابق و کارلوس روکوف و آنتونیو کافیرو وزرای سابق، که قبل از کودتای
۱۹۷۶ ویدلا «حکمات ضد براندازی» را امضا کرده بودند، سیاست و سازوکار تروریسم دولتی را تنظیم کردند. . گراسیلا دالئو، بازمانده دانشکده مکانیک افسران نیروی دریایی، ادعاهای مندیا را تاکتیکی برای توجیه جنایاتش مشروع توصیف کرد. بر اساس قانون اطاعت واجب ۱۹۸۷ که تحت فشار ارتش تصویب شد، نظامیان و پرسنل امنیتی سطوح پایین تر نمی توانند به دلیل اجرای دستورها تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. به طور مشابه، مندیا گفت که او و دیگران از «احکام ضد براندازی» ایزابل پرون اطاعت کرده اند (که به آنها ظاهر رسمی قانونی می دهد، اگرچه شکنجه توسط قانون اساسی آرژانتین ممنوع بود). قوانین عفو ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ در سال ۲۰۰۳ لغو شد و در سال ۲۰۰۵ توسط دادگاه عالی آرژانتین مغایر با قانون اساسی اعلام شد. در زمان محاکمه مندیا، این قانون هیچ حمایتی از او و سایرینی که متهم به جنایات ارتکابی تحت دیکتاتوری نظامی بودند، نداشت. در سال ۲۰۱۲، یک دادستان آرژانتینی علیه خولیو آلبرتو پوچ (es)، یک خلبان هلندی-آرژانتینی، به دلیل پرواز با هلیکوپتری که اجساد، دوکه و دومون سه زن دیگر را برای انداختن به اقیانوس اطلس حمل می کرد، متهم کرد.
فلسفهٔ سیاسی ایمانوئل کانت (۱۸۰۴-۱۷۲۴) فلسفه ای سیاسی است، که دارای رهیافت جمهوری خواهی کلاسیک است. کانت در کتابِ "" (۱۷۹۵) فهرستی از شرایطی را ارائه می دهد که به باور او برای خاتمه دادن به جنگ و ساختن صلحی همیشگی ضرورت دارد. این شرایط جهانی متشکل از دولت های جمهوری مشروطه است که توسط اجتماع سیاسی تأسیس شده اند. نظریهٔ جمهوری خواهی کلاسیک او در آموزهٔ حق (۱۷۹۷) بسط داده شده که بخش نخست از کتاب متافیزیک اخلاق است. فلسفهٔ سیاسی کانت در انتهای سدهٔ بیستم در کشورهای انگلیسی زبان نوزایی قابل توجهی را گذراند، به گونه ای که در عرض چند سال مطالعاتی بر روی آن انجام شد که در طول چندین دههٔ قبل بی سابقه بود. نمای کلی. سهم اصلی کانت در فلسفهٔ سیاسی و فلسفهٔ حقوق به آموزهٔ حاکمیت قانون (به آلمانی: Rechtsstaat) مربوط است. بر اساس این آموزه، قدرت دولت به منظور حفظ شهروندان از اعمال خودسرانهٔ اقتدار محدودیت دارد. حاکمیت قانون مفهومی در اندیشهٔ حقوقی اروپای قاره ای است که در اصل از فلسفهٔ حقوق آلمانی وام گرفته شده است که می تواند به «دولت قانونی» یا «دولت حقوقی» نیز ترجمه شود. در این دولت مشروطه که اغلب با مفهوم آنگلو-آمریکای
ی حاکمیت قانون در پیوند است، اعمال قدرت حکومتی به وسیلهٔ قانون محدود می شود. فلسفهٔ سیاسی کانت به واسطهٔ فرض کردن محدودیت دولت بر اساس قرارداد اجتماعی به عنوان مسئله ای مقرراتی، فلسفه ای لیبرال توصیف می شود. شهروندان در حاکمیت قانون به صورت وسیعی در آزادی های مدنی پایه ای سهیم می شوند و می توانند از دادگاه ها استفاده کنند. یک کشور نمی تواند لیبرال دموکراتیک به شمار بیاید بدون آنکه نخست حاکمیت قانون در آن مستقر شود. نویسندگان آلمانی معمولاً تئوری های ایمانوئل کانت را در آغاز شرح شان از جنبش رسیدن به حاکمیت قانون قرار می دهند. پس از آنکه قانون اساسی ایالات متحده و فرانسه در اواخر سدهٔ هجدهم به تصویب رسید، «حاکمیت قانون» در معنای «دولت مبتنی بر قانون اساسی» در آثار متأخر ایمانوئل کانت مطرح شد. رهیافت کانت بر برتری قانون اساسی مکتوب کشوری مبتنی است. این برتری می باید ضمانتی برای ایدهٔ اصلی او ایجاد کند: یک حیات توأم با صلح پایدار به عنوان وضعیت پایه ای برای سعادت مردم اش و رفاه آن ها. کانت دکترین خود را بر اساس مشروطیت و حکومت قانون بنیاد نهاد. او بنابراین مسئلهٔ اصلی مشروطیت را به صورت «تأسیس یک دولت در نهایت بر
اساس اخلاقیات شهروندانش مبتنی است که آن نیز به نوبهٔ خود بر خوب بودن این تأسیس استوار است». ایدهٔ کانت بنیاد تئوری های قانون اساسی در سدهٔ بیستم بوده است. مفهوم حاکمیت قانون مبتنی بر ایده هایی است که توسط ایمانوئل کانت کشف شده اند، برای مثال در بنیاد مابعدالطبیعه اخلاق می گوید: «وظیفهٔ تأسیس یک حیات صلح آمیز پایدار و عالم گیر تنها بخشی از تئوری حقوق در درون چارچوب خرد ناب نیست، بلکه به صورت فی نفسه هدفی مطلق و غایی محسوب می شود. یک دولت برای رسیدن به این هدف می باید اجتماعی از شمار زیادی از مردم باشد که حق مالکیت شان با تضمین های قانونی و توسط یک قانون اساسی مشترک محافظت می شود. برتری این قانون اساسی ... باید به صورت پیشینی از ملاحظاتی دربارهٔ دست یابی به ایدئال مطلق در منصفانه ترین و بی طرفانه ترین سازمان از زندگی مردم تحت حفاظت حقوق عمومی مشتق شود». مفهوم حاکمیت قانون در زمینهٔ آلمانی در کتاب روبرت فون مول با عنوان «علم پلیس آلمان بر اساس اصول دولت مبتنی بر قانون اساسی» (۱۸۳۴-۱۸۳۲) ظاهر شد، که در مخالفت با حکومت پلیسی آریستوکراتیک قرار گرفت. کانت با دموکراسی -که در آن دوره به معنای دموکراسی مستقیم بود- مخا
لف بود و باور داشت که حکومت اکثریت آزادی فردی را تهدید می کند. او می گفت: «درست این است که بگوییم دموکراسی ضرورتاً خودکامگی است، چراکه قدرتی اجرایی را تأسیس می کند که در آن «همه» برای و حتی علیه کسی که موافق نیست تصمیم می گیرند؛ به عبارت دیگر «همه»ای که کاملاً هم همه نیستند تصمیم می گیرند و این تناقض ارادهٔ عمومی با خودش و با آزادی است». او نیز همانند بیشتر نویسندگان آن زمان سه فرم از حکومت را تمیز می داد: دموکراسی، آریستوکراسی و پادشاهی، و حکومت های ترکیبی که ایدئال ترین فرم حکومتی بودند. جنبهٔ متمایز فلسفهٔ سیاسی کانت این عقیدهٔ اوست که دانشگاه می بایست مدلی از کشمکش خلاقانه باشد: نقش فیلسوف در دانشگاه می بایست پاسبانی دانشکده های بالاتر باشد که در روزگار کانت الهیات، حقوق و پزشکی بودند. فیلسوف باید یقین حاصل کند که تدریس آن ها با اصول خرد مطابقت می کند، به همین ترتیب هدف صلح همیشگی در جامعه تنها زمانی می تواند به دست بیاید که حاکمان با فیلسوفان به صورت منظم در مشورت باشند.
سرافینو د تیوُلی (; – ) نقاش گروه ماکیایولی اهل پادشاهی ایتالیا بود. زندگی. تیوُلی در لیورنو به دنیا آمد پس از تحصیل در یک مدرسهٔ مذهبی خصوصی در فلورانس به دنبال یادگیری نقاشی زیر نظر کارلو مارکو رفت. در اواسط دههٔ ۱۸۴۰ تیولی با ویتو دانکُنا آشنا شد و به گروه او در "نقاشی فضای باز" پیوست. در ۱۸۴۸ به صورت داوطلب توسکانی برای جوزپه گاریبالدی در جریان وحدت ایتالیا جنگید. در ۱۸۵۵ نقاشی های او توجه هنرمندانی که در کافه میکلانجیولو در فلورانس رفت وآمد می کردند (و همچنین آن دسته از هنرمندانی که بعدها به ماکیایولی مشهور شدند]] را جلب کرد. تیولی همان سال به پاریس سفر کرد و به شدت تحت تأثیر مکتب باربیزون قرار گرفت و احساس کرد که سایه روشن های آنها می تواند باعث بازتولد هنر معاصر شود. او بی درنگ پس از بازگشتش به فلورانس این تأثیر را به دوستانش هم منتقل کرد و بر دیگران نیز تأثیر گذاشت از این رو تلماکو سینیورینی او را "پدر ماکیا" نامید. تیولی بازدیدهای بیشتری از پاریس کرد و در ۱۸۶۳ نمایشگاهی از آثارش در تالار ردشدگان ترتیب داد. او در ۱۸۷۳ به پاریس نقل مکان کرد و با هنرمندانی همچون جیمز تیسو و کامی پیسارو آشنا شد و با ادگا
ر دگا دوست شد. تیولی در ۱۸۹۰ به فلورانس بازگشت و تا هنگام مرگش در ۱۸۹۲ تقریباً با کسی ارتباط برقرار نکرد و تنها ماند.
آرماه یا نجاشی (حکمرانی ۶۱۴ تا ۶۳۱ میلادی) (عربی: النجاشی‎) پادشاهِ مسیحیِ امپراتوری یا پادشاهی آکسوم، در محدوده اتیوپی امروز بوده است. تاریخچه. در گذشته اعراب عربستان سرزمین آنان را حبشه می خوانده اند. این پادشاه، اول از طریق سکه هایی که در زمان پادشاهی وی ضرب شده اند و از حدود ۱۸۹۵ میلادی، با نام هشام ابن ابجار، یا سهاما (در زبان انگلیسی) یا همان نجاشی شناخته شده است که در سال ۶۱۵ یا ۶۱۶ میلادی به مسلمانانی که از عربستان گریخته بودند، پناه می دهد. بنابر نظر استوارت مونرو (۱۹۴۷ تا ۲۰۰۴) آرماه یا گرسم آخرین پادشاهان آکسوم بوده اند که سکه ضرب کرده اند. نوع برنزی سکه هایی که در زمان آرماه ضرب شده اند نشانهٔ صلیب مسیحیان را دارند که بیانگر مسیحی بودن آن پادشاه هستند. پناه بردن مسلمانان به حبشه. بین سالهای ۶۱۰ تا ۶۲۹ میلادی است که به خواست محمد، پیامبر مسلمانان، گروهی از آنان برای رهایی از ظلم و ستم بت پرستان مکه و با رهبری جعفر بن ابی طالب عازم حبشه می شوند. آنان در دربار آرماه، پادشاه دادگستر و مسیحی حبشه و در برابر فرستاده بت پرستان مکه، عمرو بن العاص، از خود دفاع می کنند و آن پادشاه نیکو سرشت آنان را در حبشه
پناه می دهد. نامه حضرت محمد (ص) به آرماه. به گفته تاریخ ، حضرت محمد (ص) همچون دیگر پادشاهان و سران کشورها، به آرماه نیز نامه نوشته و او را به دین اسلام دعوت کرده است.
تالار ردشدگان به فرانسوی Salon des Refusés نام نمایشگاهی است که آثاری که از سوی داوران سالن (از سوی دولت فرانسه) رد شده اند در آنجا به نمایش گذاشته می شوند. سالن در کاخ صنعت (Palais de l'Industrie) قرار داشت؛ البته امروزه عبارت سالن بیشتر برای اشاره به همین تالار ردشدگان بکار می رود. در سال ۱۸۶۳ هیئت داوری، دو-سوم آثار پیشنهاد شده را رد کردند از جمله آثار گوستاو کوربه، ادوارد مانه و کامی پیسارو. ردشدگان و دوستانشان به این مسئله اعتراض کردند و صدای اعتراض آنها به ناپلئون سوم رسید، سلیقهٔ شاه در هنر بسیار سنتی بود او آثار هنرمندانی چون الکساندر کابانل را می خرید اما از سوی دیگر به نظر عمومی مردم دربارهٔ خودش بسیار حساس بود. از این رو بیانیهٔ رسمی داد که آثار رد شده می توانند در بخش دیگری از کاخ صنعت به نمایش گذاشته شوند. روزانه بیش از ۱۰۰۰ بازدیدکننده به تالار ردشدگان می رفت به گونه ای که امیل زولا در گزارشی گفته که جمعیت یکدیگر را هل می دهند تا وارد نمایشگاه های آثار شوند اتاق ها نیز پر است از صدای خندهٔ تماشاچیان. از جمله آثار مشهور آویزان شده در این تالار می توان به "ناهار در چمنزار" و "" اشاره کرد. جستارهای
وابسته. محفل ادبی
لئونید پاسترناک (؛ – ) نقاش پست امپرسیونیسم اهل امپراتوری روسیه بود.
مُرتلُکس یکی از پنج بخش ایالت چوک در جزایر کارولین در کشور ایالات فدرال میکرونزی است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۸، ۶,۸۷۹ نفر بود. این بخش، از تالاب چوک آغاز شده و تا جنوب خاور، ادامه می یابد. منطقه های شهرداری. از بر پایه قوانین ایالت چوک، مُرتلُکس منطقه های شهرداری زیر را در بر می گیرد: (جمعیت ها در سال ۲۰۰۸ هستند.) تاریخچه. نخستین اروپایی وارد شده به این بخش، کاپیتان بریتانیایی «جیمز مُرتلُک» بود. او سوار بر کشتی بازرگانی "یانگ ویلیام" در سفر از بریتانیا به استرالیا بود. جمعیت شناسی. گروه های مردمی آن به سه دسته جزایر مورتلوک علیا، جزایر مورتلوک میانه و جزایر مورتلوک سفلی تقسیم می شوند.
جوزف پی. کندی جونیور (; – ) افسر نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون پرپل هارت، نشان هوایی، و صلیب پرواز ممتاز (ایالات متحده) شده است.
آرژانتینی ها (به ) شهروندان آرژانتین یا فرزندان آن ها خارج از این کشور هستند. آرژانتین کشوری چندنژادی است؛ بدین معنی که افرادی از نژادهای گوناگون را در خود جای داده است. به همین دلیل، آرژانتینی ها ملیتشان را یک نژاد در نظر نمی گیرند؛ بلکه آن را شهروندی این کشور با نژادهای گوناگون می دانند. بجز جمعیت بومی، تقریباً تمامی آرژانتینی ها یا اجدادشان در پنج قرن اخیر به آنجا مهاجرت نموده اند. در حقیقت، بین کشورهایی در جهان که بیشترین مهاجران را در تاریخ معاصر در خود جا داده اند، آرژانتین با ۶٫۶ میلیون پس از ایالات متحده با ۲۷ میلیون در رتبه دوم و بالاتر از سایر مقاصد مهاجران مانند کانادا، برزیل و استرالیا قرار دارد. طبق سرشماری ۲۰۱۰، آرژانتین ۴۰٬۰۹۱٬۳۵۹ نفر را در خود جای داده است که از این میان ۱٬۸۰۵٬۹۵۷ یا ۴٫۶٪ این جمعیت خارج از این کشور زاده شده بودند. این کشور برای مدت زیادی یکی از کشورهایی در آمریکای لاتین بوده که کمترین رشد جمعیت را داشته است و در سال ۲۰۰۸ تخمین زده شد که سالانه رشد جمعیت این کشور ۰٫۹۱۷٪ با نرخ تولد ۱۶٫۳۲ تولد زنده در هر ۱٬۰۰۰ نفر و نرخ مرگ ۷٫۵۴ در هر ۱٬۰۰۰ نفر باشد. در این کشور همچنین مرگ و میر
نوزادان به نسبت پایین است.
اِتال یک آب سنگ حلقوی و منطقه شهرداری در جزایر کارولین، در بخش مورتلوکس در ایالت چوک، کشور ایالات فدرال میکرونزی است.
ولفگانگ پالن (; – ) نقاش و مجسمه ساز جنبش فراواقع گرایی اهل اتریش بود.
پیس-اِموار یک آب سنگ حلقوی در جزایر کارولین، در بخش مورتلوکس در ایالت چوک، کشور ایالات فدرال میکرونزی است.
بنجامین پالنسیا (; – ) نقاش فراواقع گرایی اهل اسپانیا بود.
رولند پنروس (; – ) بهیار، مهندس، عکاس، شاعر، نقاش و نویسنده فراواقع گرایی اهل بریتانیا بود. در طول جنگ جهانی دوم او مهارت های هنری خود را به طور عملی به کار گرفت.
بِنژامَن پرِه (؛ – ) شاعر، نویسنده فراواقع گرایی و بنیانگذار جنبش سورئالیستی فرانسه بود. کارها. ۱۹۲۱: "Le Passager du transatlantique" ۱۹۲۵: "Cent cinquante-deux proverbes mis au goût du jour, en collaboration avec Paul Éluard" ۱۹۲۷: "Dormir, dormir dans les pierres" ۱۹۲۸: "Le Grand Jeu" ۱۹۳۴: "De derrière les fagots" ۱۹۳۶: "Je sublime" ۱۹۳۶: "Je ne mange pas de ce pain-là" ۱۹۴۵: "Le Déshonneur des poètes" ۱۹۴۵: "Dernier Malheur dernière chance" ۱۹۴۶: "Un point c’est tout" ۱۹۵۲: "Air mexicain" ۱۹۵۵: "Le Livre de Chilam Balam de Chumayel" ۱۹۵۶: "Anthologie de l’amour sublime" ۱۹۵۷: "Gigot, sa vie, son œuvre" ۱۹۶۰: "Le premier tournage de porno"
ساتُوان یک آب سنگ حلقوی در جزایر کارولین، در بخش مورتلوکس در ایالت چوک، کشور ایالات فدرال میکرونزی است.
جزایر بیرونی پوهنپئی یکی از دو بخش ایالت پوهنپئی در جزایر کارولین در کشور ایالات فدرال میکرونزی است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۸، ۲,۱۲۴ نفر بود. منطقه های شهرداری. از بر پایه قوانین ایالت پوهنپئی، جزایر بیرونی پوهنپئی، منطقه های شهرداری زیر را در بر می گیرد: (جمعیت ها در سال ۲۰۰۸ هستند.)
خوشبو ساندار (زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۷۰) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به یتیم یا حرامزاده، جنگ من، امواج جریان دارند، نه حس، عزیزم، همه خوب هستند، صلح و انقلاب، تو باید با آتیش کار کنی کومار، رابطه با درد و پازانی اشاره کرد.
دیگر آبخوست های یاپ یکی از دو بخش ایالت یاپ در جزایر کارولین در کشور ایالات فدرال میکرونزی است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۸، ۴،۰۲۷ نفر بود. منطقه های شهرداری. از بر پایه قوانین ایالت یاپ، دیگر آبخوست های یاپ، منطقه های شهرداری زیر را در بر می گیرد: (جمعیت ها در سال ۲۰۰۸ هستند.)
«گلی گلی» تک آهنگی از آرش، نیوشا، پیت بول، بلانکو است که در منتشر شد.
کمپانی بدها فیلمی است محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی پارمیت سدهی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاهد کاپور، انوشکا شارما، میرینگ چانگ، ویر داس، پاوان مالهوترا، انوپم کهیر، جامل خان ایفای نقش کرده اند.
مدرسه فیلمی است محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی میلیند یوکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاهد کاپور، آیشا تاکیا، نانا پاتیکار، آویکا گور، سوشانت سینگ، سراب شوکلا، آنجان سیرواستاو، سوشمیتا موکرجی ایفای نقش کرده اند.
اکین کوچ زاده ۲۱ ژوئن ۱۹۹۲ یک بازیگر اهل ترکیه است. وی در شهر آنتالیا زاده شده است و از سال ۲۰۱۳ فعالیت خود را آغاز کرد. اکین کوچ از آکادمی مرکز هنر بورچوک وابسته به آلتان گوردوم و واحده پرچین در رشته تئاتر فارغ التحصیل شده است. از مهم ترین آثاری که وی در آن شرکت داشته می توان به ماه پیکر ،اسرار زندگی وعلی و نینو و سه قرون اشاره کرد.
آلفردو آستیز (؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل آرژانتین است. وی یک فرمانده سابق (فرمانده نیروی دریایی)، افسر اطلاعاتی و تکاور نیروی دریایی است که در دوران دیکتاتوری نظامی خورخه رافائل ویدلا (۱۹۷۶–۱۹۸۳) خدمت کرده است. پرونده جنایات جنگی. آلفردو آستیز با عنوان بدنام فرشته بلوند مرگ شهرت داشت. او در سال ۱۹۹۸ پس از یک نشست خبری پس از آنکه از اقدامات خود در دوران خدمت در ارتش دفاع کرد، از نیروی زمینی آرژانتین برکنار شد. او عضو گروه تی جی (گروه تاکتیکی غواصان ۳٫۳٫۲) مستقر در دانشکده مکانیک افسران نیروی دریایی (که معمولاً با نام اختصاری آن ESMA نامیده می شود) در بوئنوس آیرس از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ بود. این مرکز آموزشی نیروی دریایی آرژانتین به عنوان یک زندان سری و مرکز شکنجه برای زندانیان سیاسی به کار گرفته می شد. حدود ۵٬۰۰۰ زندانی در آن سال ها در زندان بودند و مورد بازجویی و شکنجه قرار گرفتند. جی تی ۳٫۳٫۲ در برخی از مرگ های قریب به ۸٬۹۶۱ تن و جرائم دیگر دخیل بوده است. در سال ۱۹۸۳ پس از احیای دولت دموکراتیک در آرژانتین، پرونده آسیتز که متخصص در امور تاکتیک های نفوذ بود توسط یک کمیسیون ملی مورد بررسی قرار گرفت. او در دسامبر ۱۹۷۷ د
ر ربودن دوازده فعال حقوق بشر، از جمله آسوسنا ویافلور و دو راهبه تبعه فرانسه لیونی دوکه و آلیس دومون، که راهبه های کاتولیک بودند، دست داشت. هیچ یک از این دوازده نفر دیگر دیده نشدند و گفته شد همه آن ها کشته شده اند و گفته می شود که در اواخر سال ۱۹۷۷ در میان اجسادی بودند که در سواحل جنوب بوئنوس آیرس بر اثر شسته شدن خاک قبرها پیدا شدند. در آغاز سال ۱۹۸۲، در جنگ فالکلند آسیتز خودش را همراه با تیم خود تسلیم نیروهای بریتانیا کرد. سوئد و فرانسه می خواستند از او در مورد «ناپدید شدن» اتباع خود سؤال کنند، اما با در نظر گرفتن پروتکل و مسائل کنوانسیون ژنو، پادشاهی متحد بریتانیا او را توسط یک پلیس بریتانیایی تحت بازجویی قرار داد. آسیتز از پاسخ دادن به هر سؤالی امتناع کرد. انگلستان در تصمیم از این که او را به حال خود گذاشته یا محاکمه اش کند تردید داشت و به آن فکر نکرده بود، و از آنجا که جرائمی که آسیتز در آرژانتین مرتکب شده بود برای پیگرد قانونی در قانون بین المللی حقوق بشر تعریف نشده بود. او را به آرژانتین بازگرداندند. در سال ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷، آرژانتین قانون عفو را از مجلس گذراند. به طوریکه یک عفو عمومی به افسران نظامی و امنیتی
برای جرائمی که در طول جنگ کثیف مرتکب شده بودند، صادر شد. محاکمه. در سال ۱۹۹۰ یک دادگاه فرانسوی آسیتز را طی یک محاکمه غیابی محکوم کرد و او را به خاطر ربودن آلیس دومون و لیونی دوکه، به حبس ابد محکوم نمود. پس از آنکه دادگاه عالی آرژانتین حکم داد که قوانین عفو عمومی برخلاف قانون اساسی بوده اند، دولت به عنوان دادستان، پرونده های جنایات جنگی را باز کرد. آن سال آسیتز به اتهام آدم ربایی و شکنجه بازداشت شد. در ژوئیه ۲۰۰۵ در گورستانی در حدود ۴۰۰ کیلومتری جنوب بوئنوس آیرس اجساد پیدا شدند و پس از آزمایش دی ان ای لیونی دوکه شناسایی شد. در نتیجه پی گرد قانونی اتهامات علیه آسیتز قتل را هم شامل شد. آسیتز به همراه چندین متهم دیگر مرتبط با زندان سری دانشکده مکانیک افسران نیروی دریایی ESMA، در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۱ به حبس ابد در آرژانتین محکوم شدند.
زبان تووالویی () یک زبان از شاخه زبان های آسترونزیایی است. این زبان که در تووالو، فیجی، کیریباتی، نائورو و نیوزیلند تکلم میشود دارای ۱۰٬۰۰۰ گویشور در تووالو است.
بری براو (به انگلیسی: Berry Brow) یک روستای در یورک شر غربی، انگلستان، واقع در جنوب هادرزفیلد است. آن در ساحل شرقی رودخانه هولم و تا حدی در جاده A۶۱۶ تا هانلی و پنیستون قرار دارد. این روستا دارای دوره ویکتوریا تحصیلات ابتدایی انگلستان، برخی فروشگاه ها و ایستگاه راه آهن در پنیستون لاین است. دو میخانه (راه آهن و پشم طلایی) و دو باشگاه، باشگاه های اجتماعی و باشگاه لیبرال دارد. محل یک خانه عمومی سوم، بول سیاه، در سال ۱۹۹۴ به یک رستوران هندی تبدیل شد.
بردزاچ (به انگلیسی: Birdsedge) یک روستای کوچک در بخش کیرکلیس در یورک شر غربی، انگلستان، در لبه یورک شر است. حدود شمال غرب از پنیستون، بین روستاهای شپلی و کامبرورث علیا است. این روستا دارای یک مدرسه و یک تالار می باشد. بردزاچ ۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
تیرول () یک منطقه تاریخی در آلپ در شمال ایتالیا و غرب اتریش است. این منطقه که بخشی از امپراتوری هابسبورگ نیز محسوب می شده هم اکنون به ایالت تیرول در اتریش و منطقه ترنتینو آلتو آدیجه در ایتالیا تقسیم شده است. بزرگترین شهرها. Austria: 1st January 2017 Italy: 31st December 2016
زمین لرزه ژوئیه ۲۰۱۸ لومبوک () در صبح روز ۲۹ ژوئیه زمانی رخ داد که زمین لرزه ۶٫۴ ریشتری به جزیره لومبوک در اندونزی، در عمق میدان کم وارد شد. رومرکز در ناحیه سمبلاون، شرق لومبوک قرار داشت. میزان خسارات، گسترده در این ناحیه گزارش شده است. مقامات تأیید کرده اند که ۱۶ نفر در این زمین لرزه کشته شده اند در حالی که صدها نفر زخمی شده اند. ۵ اوت ۲۰۱۸. شب یک شنبه ۵ اوت ۲۰۱۸ دومین زمین لرزه به قدرت ۷ ریشتر در جزیره لومبوک و جزیره بالی به وقوع پیوست که باعث کشته شدن دست کم ۹۱ نفر و زخمی شدن تعدادی دیگر گردید. در این زمین لرزه بسیاری از این زیرساختها آسیب دیده اند.
انستیتو جوآنا بریگز مرکز بین المللی غیرانتفاعی برای پژوهش و پیشبرد در دانشکده علوم پزشکی دانشگاه آدلاید در استرالیای جنوبی است. این سازمان با بیش از ۷۰ مرکز مستقل در سراسر جهان همکاری می کند. این سازمان و تمامی مراکز وابسته در زمینه تحلیل و تولید و انتقال شواهد علمی از راه شناخت مناسبترین، در دسترس ترین، مؤثرترین و قابل قبولترین روشها و درمانهای موجود در سراسر دنیا کوشش می کنند تا مراقبتهای بهداشتی و درمانی را ارتقاء دهند. آلن پیرسون بنیانگذار این سازمان گفته است که انستیتو بهترین شواهد در دسترس را برای تصمیم گیری بالینی را در اختیار تیم درمانی قرار می دهد. نام انستیتو. جوآنا بریگز اولین مترون بیمارستان رویال آدلاید در آدلاید بود. چون انستیتو در بیمارستان پایه گذاری شده بود و تمرکز اصلیش بر پرستاری بود به همین دلیل نام سازمان را نام فردی انتخاب کردند که در بیمارستان نقشی اساسی داشت. نشان واره سازمان. نشان واره سازمان قطه سنگ کوچکی است که در آب افتاده است. این تشبیهی است بر فرایند اشتراک و تغییر در جهت پیشبرد و اینکه چگونه کوچکترین کار علمی می تواند به عاملی قدرتمند برای تغییرات پیوسته باشد. تاریخچه. انستیتو ج
وآنا بریگز در سال ۱۹۹۶ پایه گذاری شد.
اعتراضات مرداد ۱۳۹۷ ایران مجموعه تظاهراتی است که از دوشنبه ۸ مرداد ۹۷ در بحبوحهٔ افزایش قیمت طلا و نیز رشد شتابان قیمت سکه و کاهش شدید ارزش ریال در برابر دلار شروع شد و از منطقه شاهپور جدید اصفهان و کرج به نقاط دیگری گسترش یافت. تظاهرات به سرعت فراگیر شد و از اصفهان و مناطق مختلف کرج به شیراز، رشت، تهران، قزوین، مشهد، ساری و در روز سوم به زنجان، نیشابور؛ کرمانشاه، همدان و قرچک نیز گسترش پیدا کرد و در روز چهارم اهواز و ارومیه و قم و تنکابن به تظاهرات پیوستند. خبرگزاری رویترز ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۸ برابر با ۷ مرداد ۱۳۹۷ نوشت: «ارز ایران در افت (ارزش خود) روز یکشنبه رکود جدیدی زد و از ۱۰۰هزار ریال معادل با دلار آمریکا سقوط کرد.» در همین حال فراخوان های اعتصاب در تهران و شهرستان ها منتشر گردید، جو ملتهب همراه با فضای امنیتی در بازار ارز تهران توسط رسانه ها گزارش شد. همزمان بانک مرکزی ایران با صدور اطلاعیه ای در ۸ مرداد، افزایش تاریخی نرخ دلار و جهش در بازار طلا را به «دشمنان» نسبت داد. براساس گزارش ها و ویدئوهای منتشر شده در جریان اعتصاب ها و تظاهرات نیروهای امنیتی ایران با گاز اشک آور به معترضان حمله کردند. شعارهای اعترا
ضات مثل تظاهرات قبلی جنبه معیشتی و آزادی خواهانه داشت «مرگ بر گرانی»، «مرگ بر بیکاری»، «مرگ بر اصلاحات»، «روحانی حیا کن مملکتو رها کن» جزو شعارها بودند. این اعتراضات وسیعترین اعتراضات پس از تظاهرات دی ۱۳۹۶ و تا پیش از اعتراضات سراسری ۱۳۹۸ در جمهوری اسلامی ایران بود. پیش زمینه. در کمتر از سه ماه به خروج آمریکا از برجام و آغاز جنگ لفظی مقامات جمهوری اسلامی با مقامات آمریکایی و عبور قیمت دلار از مرز ده هزار تومان تا رسیدن به قیمت ۱۲ هزار تومن به ازای هر دلار و تلاطم بازار سکه که باعث رسیدن قیمت آن به بالای چهار میلیون تومان شد، موج تظاهرات جدیدی در اعتراض به گرانی و مشکلات معیشتی کلید خورد که سرآغاز آن اصفهان بود. طی کمتر از دو روز دامنه اعتراضات به شهرهای شیراز و کرج نیز سرایت کرد. گزارش هایی از وقوع اعتراضات در شهرهای رشت و مشهد و حضور سنگین نیروهای انتظامی در دو روز اول اعتراضات نیز مخابره شد. اصفهان به عنوان یکی از کلانشهرهای اصلی ایران با معضل کمبود آب شرب و آلودگی شدید هوا روبروست و پیش از این نیز شاهد اعتراضات کشاورزان در مناطق دیگر استان در اعتراض به وضعیت نابسامان آب و کشاورزی بوده است. دلایل عمده. همزم
ان با خروج آمریکا از توافق برنامه جامع اقدام مشترک یا همان «توافق هسته ای برجام» و کلید خوردن موج جدید تحریم های آمریکا و مبهم ماندن آینده توافق هسته ای نگرانی های فراوانی نزد افکار عمومی کشور ایجاد شد. همچنین پول ملی ایران از ابتدای سال ۹۷ بیش از ۵۰٪ ارزش خود را برابر ارزهای خارجی از دست داد و به دنبال آن قیمت سکه با عبور از قیمت بی سابقه ۴ میلیون تومانی و افزایش قیمت طلا به بالای ۳۰۰ هزار تومان به ازای هر گرم جو نگران کننده ای را در کشور به راه انداخت که به افزایش نرخ تورم دامن زد. همچنین وجود تنش های شدید آبی در اقصی نقاط کشور و بیکاری و گرانی روزافزون باعث بروز نارضایتی های گسترده و خیزش مردمی شد. سرکوب ها. تا ۱۱ مرداد روز سوم اعتراضات عموم مقامات رسمی ایران از هرگونه اظهار نظری خودداری کردند. مطابق گزارش ها و ویدئوها برخوردهای قهرآمیزی در اصفهان و کرج با تظاهرات در روز اول و دوم صورت گرفت. گزارش ها و ویدئوهایی از دخالت لباس شخصی ها و ضرب شتم معترضان توسط آن ها منتشر شد. مأموران در اصفهان و کرج با استفاده از آب پاش، افشانه فلفل و گاز اشک آور اقدام به مقابله با تظاهرکننده ها و مردم نمودند. مردم نیز در پاسخ