Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سو در مرکز بوزن و رو به روی رود تاکاسه قرار دارد که به دریای داخلی ستو متصل می شود و نقطه کلیدی برای حمل و نقل آبی و زمینی است. علاوه بر این، ناکاتسو دشت وسیعی دارد و یکی از مناطق پیشرو در تولید برنج در کیوشو است؛ بنابراین، برای کورودا کانبی، این منطقه عالی برای کنترل صنایع تجاری، صنعتی و حمل و نقل بود. قلعه ناکاتسو با نبوغ کانبی کورودا طراحی شده است. به طور خاص، برای دیوارهای سنگی از روش «آنو-اوزومی» (穴太積み あのうずみ） که از سنگ های طبیعی با استفاده از فناوری سطح بالا در آن زمان استفاده می کرد، ساخته شد. کورودا کانبی از بازرگانان هیمه جی، کیوتو و هاکاتا دعوت کرد تا رونق ناکاتسو را ارتقا بخشد. نام محله هایی که بازرگانان در آن زندگی می کردند، «محله هیمه جی»، «کیوماچی» و «شهر هاکاتا» هنوز باقی مانده اند. تقسیم بندی فعلی شهر ناکاتسو، اوئیتا از زمان حکومت کورودا کانبی تغییر چندانی نکرده است. می توان عظمت کانبی کورودا را دید که پایه و اساس شهر ناکاتسو، اوئیتا را ایجاد کرده است. نام جوسوی را برگزید و ریاست خانواده را به پسرش ناگاماسا کورودا سپرد. بعداً، در سال ۱۵۸۹ (۱۷ تنشو)، کورودا کانبی ریاست خانواده را به پسر ارشدش کو
رودا ناگاماسا سپرد و خود یک راهب شد و نام «جوسوی» (如水/じょすい) را به خود گرفت. کانبی کورودا مسئول طراحی قلعه تاکاماتسو در استان سانوکی (استان کاگاوا کنونی) در سال ۱۵۸۸ (تنشو ۱۶) و قلعه هیروشیما در ولایت آکی در سال ۱۵۸۹ (تنشو ۱۷) بود. این پنجمین و ششمین بار بود که او یک قلعه می ساخت. حتی با وجود اینکه کورودا کانبی ریاست خانواده را به ناگاماسا کورودا سپرد، توانایی و خرد او به عنوان یک ژنرال کاهش نیافته بود، و هنگامی که حمله به اوداوارا در سال ۱۵۹۰ اتفاق افتاد، او به عنوان یک مذاکره کننده عمل کرد و خاندان هوجو را متقاعد کرد که قلعه را بدون خونریزی تسلیم کنند. در طول حمله به اوداوارا، تویوتومی هیده یوشی به متحدان خود به اطراف نگاه کرد و گفت: «تا به حال چنین ارتش بزرگی ندیده بودم.» کورودا کانبی پاسخ داد: «در آن زمان (دوره کاماکورا) ژنرال های خوبی وجود داشتند که می توانستند ارتشی متشکل از یک میلیون نفر را فرماندهی کنند، اما من فکر نمی کنم امروز چنین ژنرال های خوبی وجود داشته باشد.» گفته می شود تویوتومی هیده یوشی پاسخ داده است: «اگر کسی بتواند این ارتش بزرگ را فرماندهی کند، این کار تنها از کانبی برخواهد آمد.» در سال ۱۵
۹۲ (تنشو ۲۰)، او به عنوان «مدیر عمومی ساخت قلعه» در طول تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) خدمت کرد و مسئول طراحی قلعه ناگویا (شهر کاراتسو کنونی، استان ساگا) بود که به عنوان یک مرکز عمل می کرد. پایگاهی برای اعزام نظامی تویوتومی هیده یوشی به کره (ساخت قلعه هفتم). همچنین، هنگامی که کانبی کورودا نیروها را به کره فرستاد، یک صنعتگر خوب کره ای به نام هاچیزان (八蔵重貞) را به ژاپن آورده شد. این صنعتگر کره ای بعداً خاستگاه سبک ظروف سرامیک به نام ظروف تاکاتوری شد. نبرد سکیگاهارا. هنگامی که نبرد سکیگاهارا در سال ۱۶۰۰ آغاز شد (سال پنجم کیچو)، پسرش کورودا ناگاماسا، نیروهای خاندان کورودا را رهبری کرد و به ارتش شرقی پیوست. در نتیجه، قلعه ناکاتسو، جایی که کورودا کانبی در آن قرار داشت، خالی از نیروهای دفاعی شد. با این حال، در زمانی که کورودا ناگاماسا دور بود، لازم بود از قلعه دفاع شود. کورودا کانبی تمام پس انداز خود را خرج کرد و ۹۰۰۰ رونین (سامورایی بدون ارباب) جمع آوری کرد. کورودا کانبی با موفقیت رونین ها را رهبری کرد و دایمیوها را در کیوشو که یکی پس از دیگری در کنار ارتش غربی قرار گرفته بودند را شکست داد. در نبرد ایشیگاکیبارا (شهر
بپو کنونی، استان اوئیتا)، همچنین به عنوان «نسخه کیوشو از نبرد سکیگاهارا» شناخته می شود، ارتش خاندان اوتومو به رهبری اوتومو یوشیمونه شکست خورد. کورودا کانبی همچنین قلعه یاناگاوا (شهر یاناگاوا فعلی، استان فوکوئوکا) متعلق به تاچیبانا مونه شیگه از ارتش غربی را متقاعد به تسلیم کرد، این قلعه به عنوان «بهترین در کیوشو» شناخته می شد. در این زمان، کورودا کانبی از طریق ملاقات با کاتو کیوماسا از ارتش شرق، تاچیبانا مونه شیگه را متقاعد کرد. این متقاعد کردن بر اساس پیوند قوی بین کاتو کیوماسا و تاچیبانا مونه شیگه در زمان اعزام نیروها به کره بود. به این ترتیب کورودا کانبی بر دایمیوهای ارتش غربی چیره شد و مدتی کنترل کیوشو را به دست گرفت. نامشخص بودن محل دفن. در سال ۱۶۰۴ کانبی /جوسوی درگذشت. از آنجایی که کانبی /جوسوی به مسیحیت گرویده بود، مراسم تشییع جنازه او هم به سبک کاتولیک مسیحی و هم به سبک بودایی در مقیاس وسیع در معبد دایتوکو-جی فرقه رینزای در کیوتو و جاهای دیگر برگزار شد. از سال ۱۶۱۲ شوگون سالاری ادو ممنوعیت مسیحیت را صادر کرد و شروع به کنترل شدید مسیحیان کرد. به این دلیل رد پای کانبی به عنوان یک مسیحی را نمی توان در اسن
اد خانوادگی و سایر اسناد یافت. در نهایت حقیقت به امروز منتقل نشده و گویا معلوم نیست کانبی واقعاً کجا دفن شده است. کانبی در فوشیمی، کیوتو، درگذشت. او از پسرش خواست جسد او را حمل کند و در کلیسایی در هاکاتا دفن کند. بر اساس سوابق مبلغان مسیحی در آن زمان، جسد کانبی از فوشیمی، کیوتو به هاکاتا، فوکوئوکا فرستاده شد و به خاک سپرده شد. گفته می شود که مراسم باشکوهی برگزار شد و یک «کلیسای جامع یادبود جوسوی» (امروزه شوریوجی (استان فوکوئوکا) به جای آن در همان مکان ساخته شده) بر اساس وصیت او برای قرار دادن جسد او ساخته شد. گفته می شود که کانبی درست قبل از مرگش وصیت نامه ای به جای گذاشته و خواستار اهدای ۱۰۰۰ قطعه طلا به هزینه های ساخت کلیسا شده است. تقریباً در همان زمان، ناگاماسا معبد ریوکوجو-این را برای عزاداری کانبی در معبد دایتوکو-جی در کیوتو ساخت. قبری که گمان می رود مربوط به کانبی باشد هنوز در اینجا باقی مانده است. علاوه بر این، در تاریخچه خانواده آمده است که جسد در معبد سوفوکو-جی به خاک سپرده خواهد شد. معبد سوفوکو-جی معبد خانوادگی خاندان کورودا است و هنوز در بخش هاکاتا، شهر فوکوئوکا قرار دارد و مقبره های بزرگ سران متو
الی خانواده در آنجا است. البته قبر کانبی هم وجود دارد. با این حال، به نظر می رسد که بقایای جسد کانبی در زمان دفن مجدد او در محل قبر فعلی پیدا نشد. پسرش ناگاماسا نیز در جوانی غسل تعمید گرفت، اما در مورد آن مشتاق نبود، و اغلب در سوابق مبلغان مذهبی به این عدم اشتیاق اشاره شده است. با این حال، او اجازه ساخت یک کلیسای جدید را داد. از سوی دیگر، همچنین ثبت شهد که ناگاماسا ۱۵ تا ۲۰ روز پس از این مراسم مسیحی یک مراسم تشییع جنازه بودایی برگزار کرد. کورودا ناگاماسا. «ناگاماسا کورودا» در سال ۱۵۶۸ (سال یازدهم ایروکو) به دنیا آمد. نام دوران کودکی او «شوجو» و نام رایج او «کیچیبی» بود. در ابتدا، خاندان کورودا به خاندان کودرا خدمت می کردند، اما از سال ۱۵۷۷ به همراه پدرشان، کورودا کانبی (کورودا یوشیتاکا) به اودا نوبوناگا خدمت می کردند. زمانی که پدر ناگاماسا، کورودا کانبی (کورودا یوشیتاکا)، به عنوان تاکتیک ساز در خدمت تویوتومی هیده یوشی درآمد، ناگاماسا به عنوان گروگان به خانواده تویوتومی هیده یوشی سپرده شد؛ بنابراین، ناگاماسا کورودا دوران کودکی خود را در قلعه ناگاهاما در ولایت اومی (استان شیگا کنونی) گذراند. با کورودا ناگاماسا
به عنوان یک گروگان رفتار می شد، اما او رابطه خوبی با تویوتومی هیده یوشی و همسر اصلی اش ننه/کیتا نو ماندوکورو داشت و با برخورداری از محبت آنها بزرگ شد. کورودا ناگاماسا علیرغم اینکه در موقعیت یک گروگان بود، زندگی کاملی داشت. او در اکتبر ۱۵۷۸ با بزرگ ترین بحران زندگی خود روبرو شد. آراکی موراشیگه به اودا نوبوناگا خیانت کرد و نبرد قلعه آریئوکا را آغاز کرد. آراکی موراشیگه اعلام کرد که از طرف خاندان موری که دشمن اودا نوبوناگا بود جانبداری خواهد کرد و خود را در قلعه آریئوکا سنگر گرفت. تویوتومی هیده یوشی در مواجهه با این وضعیت به کورودا کانبی (کورودا یوشیتاکا)، دوست قدیمی آراکی موراشیگه، دستور داد تا با آراکی موراشیگه گفتگو کند و او را متقاعد به تسلیم کند. با این حال، کورودا کانبی که سعی کرد او را متقاعد کند، در عوض توسط آراکی موراشیگه دستگیر و در قلعه او زندانی شد. کورودا کانبی به این ترتیب اسیر شد، اما اودا نوبوناگا از دلیل عدم بازگشت او از قلعه مطلع نبود. در نتیجه اودا نوبوناگا خشمگین شد و فکر کرد که کورودا کانبی (کورودا یوشیتاکا) به او خیانت کرده و به آراکی تسلیم شده است. او به تویوتومی هیده یوشی دستور داد تا پسرش
ناگاماسا را اعدام کند. به این ترتیب کورودا ناگاماسا بدون اینکه خودش بداند در بزرگ ترین بحران زندگی خود قرار گرفت. هیده یوشی دستور اعدام ناگاماسا را گرفته بود، اما او در اجرای این اعدام مردد بود. با این حال، هیچ بهانه ای برای مخالفت با فرمان ارباب پیدا نکرد. در آن زمان تاکه ناکا شیگه هارو (هانبی) که در خدمت تویوتومی هیده یوشی بود، پیشنهاد کرد که اعدام ناگاماسا توسط او انجام شود. در واقع، تاکه ناکا شیگه هارو (هانبی) از درایت خود استفاده کرد تا از اعدام ناگاماسا کورودا جلوگیری کند. او کورودا ناگاماسا را به قلمرو خود برد و در عمارت یک رعیت پنهان کرد. بعداً، در اکتبر ۱۵۷۹، پدرش، کورودا کانبی (کورودا یوشیتاکا) از زندانآراکی موراشیگه نجات یافت، شرایط آشکار شد و کورودا کانبی (کورودا یوشیتاکا) از جرم شورش پاک شد. در آنجا گزارش شد که ناگاماسا نیز زنده است و او بخشیده شد. ناگاماسا به عنوان یک دست نشانده تویوتومی هیده یوشی مبارزه می کند. پس از از دست دادن اودا نوبوناگا در حادثه معبد هوننو که در سال ۱۵۸۲ رخ داد (تنشو ۱۰)، پدر و پسر کورودا به تویوتومی هیده یوشی خدمت کردند و از مبارزات جانشینی اودا نوبوناگا حمایت کردند. او
از سنین جوانی خود را متمایز کرد و برای موفقیت های نظامی اش در نبرد شیزوگاتاکه ۴۵۰ ککو به دست آورد و برای کارهایش در نبرد کوماکی و ناگاکوته ۲۰۰۰ ککو دیگر دریافت کرد. نبرد برای جانشینی اودا نوبوناگا با پیروزی تویوتومی هیده یوشی به پایان رسید. پس از آن اگاماسا در پروژه تویوتومی هیده یوشی برای متحد کردن ژاپن شرکت کرد. پدر و پسر کورودا همچنین در خلال «آرام سازی کیوشو» کارهای نظامی انجام دادند و تویوتومی هیده یوشی به کورودا کانبی (کورودا یوشیتاکا) ۱۲۵۰۰۰ ککو اعطا کرد. همچنین در این دوره، پدر و پسر کورودا به عنوان مسیحی تعمید یافتند و ناگاماسا نام غسل تعمید «دامیان» را گرفت. پس از آن در سال ۱۵۸۷ (تنشو ۱۵)، تویوتومی هیده یوشی فرمان اخراج مبلغان مسیحی از ژاپن «دستور اخراج باترن» را صادر کرد. هیده یوشی پس از این دستور ناگاماسا را مجبور به تغییر مذهب کرد. تحت رژیم توکوگاوا، او به یک آزاردهنده مسیحیت تبدیل شد و مسیحیان را در قلمرو خود به شدت مجازات می کرد. پس از بازنشستگی پدرش کانبی کورودا، او سرپرستی خانواده را بر عهده گرفت و نیروها را به کره اعزام کرد. هنگامی که کورودا کانبی (کورودا یوشیتاکا) در سال ۱۵۸۹ بازنشسته شد (
تنشو ۱۷)، کورودا ناگاماسا به عنوان سرپرست خانواده به دست گرفت و قلمرو فوکوئوکا/قلمرو چیکوزن متشکل از ۱۲۰۰۰۰ ککو را در ولایت بوزن (استان فوکوئوکای فعلی و استان اوئیتا شمالی) به دست آورد. او همچنین در تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)/ «نبرد بونروکو-کیچو» که در سال ۱۵۹۲ آغاز شد (بونروکو ۱) شرکت کرد و به کره (کشور) رفت. ناگاماسا در حین مبارزه با ارتش سخت جنگنده تویوتومی هیده یوشی، ارتش مینگ را در هانسئونگ (سئول کنونی) شکست داد، مانند نبرد بیوکجه گوان/نبرد هکیتیکان و نبرد قلعه اولسان و غیره. به دلیل مرگ تویوتومی هیده یوشی، ارتش تویوتومی هیده یوشی تصمیم به عقب نشینی گرفت و کورودا ناگاماسا نیز به ژاپن بازگشت. پس از مرگ تویوتومی هیده یوشی، او با ایشیدا میتسوناری مخالفت کرد و به توکوگاوا ایه یاسو نزدیک شد. کورودا ناگاماسا مدتی با ایشیدا میتسوناری، رئیس گو-بوگیو (پنج مدیر ارشد اداری/بوگیو)، روابط بدی داشت، اما پس از مرگ تویوتومی هیده یوشی، به درگیری انجامید؛ بنابراین کورودا ناگاماسا ناگهان به توکوگاوا ایه یاسو نزدیک شد که او نیز با ایشیدا میتسوناری درگیر بود. علاوه بر این، او همراه با کاتو کیوماسا، که با میتسوناری ایشیدا
نیز درگیر بود. او حتی قبل از نبرد سکیگاهارا دست به اقدامات مسلحانه زده بود، از جمله حمله به ایشیدا میتسوناری به قصد ترور. اگرچه این حمله خود با شکست به پایان رسید، اما نشان دهنده خصومت شدید کورودا ناگاماسا با ایشیدا میتسوناری است. نبرد سکیگاهارا. در روز دوم از ماه ششم ۱۶۰۰، ایه یاسو به اربابان مختلف فئودال دستور داد تا اوئه سوگی کاگه کاتسو را در آیزو تحت سلطه خود درآورند. در در روز دوم از ماه ششم، ناگاماسا با دختر خوانده ایه یاسو ای هیمه، ازدواج کرد و در ده روز بعد همراه با سپاه ایه یاسو به طرف آیزو رفت. کورودا ناگاماسا مسئول آماده سازی «ارتش شرقی» (ارتش توکوگاوا ایه یاسو) برای آماده شدن برای نبرد سکیگاهارا بود. توازن قوا بلافاصله قبل از نبرد سکیگاهارا کاملاً آشفته بود، اربابان فئودال با دقت تصمیم می گرفتند که در کنار ارتش شرقی (ارتش توکوگاوا ایه یاسو) یا ارتش غربی (ارتش ایشیدا میتسوناری) قرار بگیرند. دلیل این امر این بود که هم ارتش شرقی (ارتش توکوگاوا ایه یاسو) و هم ارتش غربی (ارتش ایشیدا میتسوناری) ملازمان تویوتومی هیده یوشی بودند و هر دو دایمیوهای قدرتمندی در کنار خود داشتند. واضح بود که این یک نبرد سرنوشت
ساز برای تعیین جانشین تویوتومی هیده یوشی خواهد بود، بنابراین اگر او انتخاب اشتباهی می کرد، احتمال نابودی خانواده اش بسیار زیاد بود؛ بنابراین، هر دو ارتش شرقی و غربی بر وارد کردن «نیروی سوم» به اردوگاه خود تأکید داشتند. او کاملاً درک می کرد که کشیدن دایمیوهای بلاتکلیف به سمت خود و جلوگیری از فرار آنها مستقیماً به پیروزی در جنگ منجر می شود. ناگاماسا کورودا به فوکوشیما ماسانوری اعتقاد داشت و شک توکوگاوا ایه یاسو به او را برطرف کرد. ناگاماسا کورودا که مصمم بود در کنار ارتش شرقی قرار بگیرد، از تاکتیک های مختلفی برای جذب نیرو به اردوگاه خود استفاده کرد. در سال ۱۶۰۰ (سال پنجم کیچو)، توکوگاوا ایه یاسو نگران بود که اربابان فئودال در حال تغییر موضع طرفداری خود هستند و اقدامات کورودا ناگاماسا آغاز شد. توکوگاوا ایه یاسو به ویژه در مورد تغییر طرف محتاط بود، به خصوص در مورد فوکوشیما ماسانوری، که به عنوان محرک اصلی ایشیدا میتسوناری در نظر گرفته می شد. این به این دلیل است که فوکوشیما ماسانوری یک دایمیوی بزرگ بود و در صورت جدایی، انتظار می رفت که بسیاری از فرماندهان نظامی دست به اقدامات مشابهی بزنند. علاوه بر این، اوکیتا هید
ه ایه، نزدیک به ماسانوری، اعلام کرده بود که به ارتش غرب خواهد پیوست و معتقد بود که ماسانوری می تواند تحت تأثیر قرار گیرد. با این حال، ناگاماسا، که به ویژه به فوکوشیما ماسانوری نزدیک بود، به توکوگاوا ایه یاسو اطمینان داد که او طرف ایشیدا میتسوناری را نخواهد گرفت. کورودا ناگاماسا به دلیل دوستی با او می دانست که فوکوشیما ماسانوری چقدر از ایشیدا میتسوناری متنفر است. این نظر او به توکوگاوا ایه یاسو بسیار اطمینان داد و ماسانوری فوکوشیما در واقع به عنوان عضوی از ارتش شرق تبدیل شد. در اینجا، درستی قضاوت ناگاماسا ثابت شد. کیکاوا هیروایه با موفقیت متقاعد شد. کیکاوا هیروایه که از نوادگان کیکاوا موتوهارو (پسر دوم موری موتوناری) از خاندان موری بود که حمایت خود را از ارتش غربی ابراز کرده بود. او یک شخصیت مرکزی در ارتش غرب بود، اما کیکاوا هیروایه نمی توانست تصمیم بگیرد که طرف کدام طرف باشد؛ بنابراین، کورودا ناگاماسا به شدت با کیکاوا هیروایه نامه رد و بدل کرد و به خاندان کیکاوا قول داد که از این موقعیت استفاده کنند. اگرچه او نتوانست خانواده کیکاوا را به طور کامل به طرف خود جلب کند، اما این وعده که خاندان قدرتمند کیکاوا در مو
رد جنگیدن جدی نخواهند بود بسیار ارزشمند بود و در عین حال ضربه بزرگی به ارتش غربی بود. علاوه بر این، او مرتباً دست نشانده های خود را نزد کوبایاکاوا هیده آکی می فرستاد و به این نکته اشاره می کرد که قصد دارد با او به عنوان یک هم رزم رفتار کند. در اصل، ارتباط عمیقی بین خانواده کورودا و خانواده کوبایاکاوا وجود داشت، و کورودا ناگاماسا موفق شد کوبایاکاوا هیده آکی را در روز نبرد به سوی خود بکشد. بالاخره روز نبرد سکیگاهارا فرا رسید. موری ریوکاوا (کیکاوا هیروایه، کوبایاکاوا هیده آکی) که کورودا ناگاماسا به آنها نزدیک شده بود، همان طور که از قبل وعده داده بود به ارتش غربی خیانت کردند و در نتیجه ارتش غرب فروپاشید. خود جنگ با پیروزی ارتش شرق به سرعت به پایان رسید. ناگاماسا کورودا نیز نقش فعالی در میدان جنگ داشت. او نه تنها استراتژی خود، بلکه شجاعت خود را نیز نشان داد، مانند شکست دادن شیما ساکون، مرد قدرتمندی که از ایشیدا میتسوناری حمایت می کرد. این امر در شکست ارتش غرب تعیین کننده بود. تلاش های کورودا ناگاماسا در نبرد توسط توکوگاوا ایه یاسو بسیار ستوده شد و قلمرو او با ۱۲۰۰۰۰ ککو بیش از ۴ برابر شد و به ۵۲۰۰۰۰ ککو رسید و کل
ولایت چیکوشی (ایالت فوکوئوکای فعلی) به او داده شد. به این ترتیب کورودا ناگاماسا به سرعت تبدیل به یک دایمیو پرقدرت و ثروتمند شد. کورودا ناگاماسا تصمیم گرفت قلعه جدیدی در ولایت بسازد زیرا قلعه خاندان کوبایاکاوا که تا آن زمان رئیس خانواده بود، ناکافی بود. این قلعه فوکوئوکا بود که در سال ۱۶۰۶ تکمیل شد (کیچو ۱۱). در محاصره زمستانی اوساکا و محاصره تابستانی مشارکت داشت. چهارده سال پس از اینکه ارتش شرقی در نبرد سکیگاهارا به پیروزی قاطع رسید و کشور در دست توکوگاوا ایه یاسو بود، محاصره زمستانی اوساکا برای از بین بردن بقایای خاندان تویوتومی آغاز شد. کورودا ناگاماسا مستقیماً در نبرد شرکت نکرد زیرا به او مأموریت داده شد در طول این نبرد در ادو بماند، اما خود نبرد، با پیروزی طرف توکوگاوا به پایان رسید. سپس، هنگامی که جنگ در سال بعد در محاصره تابستانی اوساکا آغاز شد، او به جای اینکه در پشت جبهه و محل نبرد بماند، در واقع به میدان جنگ رفت تا به عنوان عضوی از واحد توکوگاوا هیده تادا خدمت کند. در این زمان او با متحد خود کاتو یوشی آکی و دیگران اردوگاهی برپا کرد. او به طرز اثرگذاری به پیروزی طرف توکوگاوا و سقوط خاندان تویوتومی کم
ک کرد. در سال ۱۶۰۴ (کیچو ۹)، پدرش کورودا کانبی که پس از بازنشستگی خود را «جوسوی» نامیده بود، درگذشت و مراسم خاکسپاری برای او برگزار شد. در سال ۱۶۲۳، بیماری او تشدید شد و در سن ۵۶ سالگی درگذشت. پسر بزرگ ناگاماسا، کورودا تادایوکی، جانشین او شد، اما گفته می شود که او در مورد توانایی های پسرش تردید داشت و به او مایل نبود که او جانشین شود. نگرانی های ناگاماسا به واقعیت تبدیل شد و تادایوکی بعداً باعث ایجاد آشفتگی در خانواده اش شد و او را در موقعیتی قرار داد که بقای قلمروش در خطر قرار گرفت. کورودا تادایوکی. نیمه اول دوره حکمرانی دومین ارباب قلمرو فوکوئوکا، تادایوکی کورودا (۱۶۰۲–۵۴) با حکمرانی شوگون سوم توکوگاوا ایه میتسو قدرت دیکتاتوری را در کنترل اربابان فئودال شوگون سالاری و دوره سیاست انزوای ملی همراه بود. با این حال، در این دوران نیز مجموعه ای از وقایع بود که سیستم شوگونی را آشفته می کرد، مانند درگیری بین اربابان فئودال، قحطی سراسری، و قیام در میان کشاورزان مسیحی. در سال ۱۶۲۳ پدر او کورودا ناگاماسا در گذشت و طبق وصیت او پسر بزرگش تادایوکی دومین ارباب قلمرو شد. همچنین، کوری یاما توشی آکیرا (دایزن)، کورودا میماساک
ا (کازوناری)، اوگوکو کورانجو (ماسانائو)، و غیره، ملازمان کهنه کار از دوران ناگاماسا به نظارت بر مدیریت دامنه ادامه دادند، تادایوکی جوان، کشتی گوزافونه هوئومارو را در سال ۱۶۲۵ ساخت. یک کشتی جنگی که ساخت آن در این دوره ممنوع بود. شوگون سالاری به این موضوع مشکوک شد و تخریب آن آغاز شد. تادایوکی همچنین دست نشاندگان نزدیک خود را افزایش داد و آنها را در جایگاه دوم پس از ملازمان اصلی سنتی قرار داد و آنها را به مدیریت قلمرو اضافه کرد. تادایوکی به تدریج با سر نگهبانان قدیمی به ویژه کوری یاما توشی آکیرا (دایزن)، وارد درگیری شد و سرانجام در بهار سال ۱۶۳۲ هنگامی که برای سانکین کوتای، دایزن که به دلیل بیماری سر کار نیامد بود، از کار اخراج شد اما از سوی دیگر، دایزن مخفیانه به یک مقام شوگونی شکایت کرد که تادایوکی مظنون به خیانت علیه شوگون سالاری است و در پاییز همان سال موفق به فرار از فوکوئوکا و به ادو احضار شد. شوگون سوم توکوگاوا ایه میتسو خود در بهار سال بعد در مورد این موضوع تصمیم گرفت. این به اصطلاح کورودا سودو است. در نتیجه، تادایوکی بی گناه شناخته شد و دایزن برای مجازات به تبعید فرستاده شد. شورش شیمابارا. پس از پایان ی
افتن درگیری یا کورودا سودو تادایوکی برای نشان دادن وفاداری خود به شوگون سالاری، تلاش خود را صرف کمک به ساخت قلعه ادو می کرد که از سال ۱۶۳۵ توسعه آن پیوسته ادامه داشت. بار مالی این کار بر دوش اربابان فئودال سنگین بود و یکی از عواملی بود که موجب پدید آمدن قحطی سراسری شد. سرانجام، در پاییز، کشاورزان هیزن شیمابارا (استان ناگاساکی کنونی) و هیگو آماکوسا (استان کوماموتو کنونی) که قادر به تحمل ظلم نسبت به مسیحیان و مالیات های سنگین نبودند، به شورش برخاستند. شورش شیمابارا که بین سال های ۱۶۳۷ و ۱۶۳۸ رخ داد، یک قیام بزرگ به رهبری کشاورزان مسیحی بود. این قیام شوگون سالاری/باکوفو و فئودال های مختلف را برآشفته کرد و از آن پس تأثیر عمده ای بر سیاست های شوگون سالاری گذاشت. پس از این شورش، کشتی های پرتغالی که گمان می رفت مسئول تبلیغ مسیحیت بودند، از ورود به ژاپن از طریق دریاها منع شدند و سیاست موجود در محدود کردن تجارت خارجی و ممنوعیت مسیحیت بیشتر تقویت شد و منجر به تکمیل «ساکوکو» شد. ابتدا، در سال ۱۶۴۰، هنگامی که یک کشتی پرتغالی از ماکائو در جستجوی از سرگیری تجارت به ناگاساکی آمد، شوگون سالاری که قصد از سرگیری تجارت را نداشت
ند، خدمه مسیحی را اعدام کردند و کشتی را سوزاندند. برای آماده شدن برای این انتقام، باکوفو ایستگاه های دید از راه دور (تومی بانشو) را در همه حوزه های کیوشو راه اندازی کرد. ارباب قلمرو فوکوئوکا در این زمان نسل دوم کورودا تادایوکی (۱۶۵۴–۱۶۰۲) بود. در قلمرو فوکوئوکا ایستگاه های دید از راه دور در پنج مکان قرار داشتند. به این ترتیب باکوفو و قلمرو با یکدیگر برای آماده شدن مواجهه برای ورود کشتی های خارجی کار می کردند. سال بعد، ۱۶۴۱، سالی بود که تادایوکی باید برای کار به ادو می رفت، اما به دلیل نیاز به امنیت در بندر ناگاساکی از این کار معاف شد. سال بعد، به قلمرو ساگا دستور داده شد که مسئولیت حفاظت از بندر ناگاساکی را بر عهده بگیرد، و این زمانی بود که قلمروهای فوکوئوکا و ساگا یک سیستم وظیفه چرخشی را برای محافظت از ناگاساکی آغاز کردند. در سال نگهبانی، سامورایی های فئودال برای محافظت از کشتی های خارجی و حفظ نظم عمومی به ناگاساکی اعزام شدند. علاوه بر این، خود ارباب فئودال اغلب از ناگاساکی بازدید می کرد تا منطقه را بازرسی کند و برای ورود کشتی های خارجی آماده شود. در این شرایط، در سال ۱۶۴۳، یک کشتی پرتغالی در جزیره اوشیما (ا
ستان فوکوئوکا) در قلمرو فوکوئوکا کشف شد. خدمه شامل چند ژاپنی و همچنین خارجی هایی با شمشیر ژاپنی و لباس ژاپنی بودند که برای گسترش مسیحیت به ژاپن نفوذ کرده بودند. قلمرو فوکوئوکا بلافاصله آنها را گرفت و تا ناگاساکی اسکورت کرد. فرستاده و یک مقام امنیتی، ناکانه ماساموری‏ با نامه ای از روجو (قدرتمندترین مقام در دولت) که در آن از قلمرو فوکوئوکا به دلیل پاسخ سریع آن ستایش می کرد، به این قلمرو آمد که نشان می دهد چقدر افشای مسیحیان مهم بوده است. آماکوسا شیرو به عنوان فرمانده کل در قلعه هارا در شبه جزیره شیمابارا سنگر گرفت. حکومت شوگون به فئودال های منطقه و ولایت های همسایه دستور سرکوب شورش را داد، اما ناکام ماند. در سال بعد، کورودا تادایوکی و دیگران از سوی شوگون دستور گرفتند که به جنگ بروند و تا اواخر فوریه سال بعد، حدود ۱۰۰٬۰۰۰ سرباز دایمیوها قلعه هارا را محاصره کردند و به دستور شوگون به آن حمله کردند. ۱۸٬۰۰۰ نفر از مردان تحت فرمان کورودا تادایوکی در سرکوب این شورش شرکت داشتند. در حمله همه جانبه در روز ۲۷ از ماه دوم سال پانزدهم کانئی، آماکوسا شیرو را اسیر کردند، دفاع نیروهای شورشی شدید بود و تعداد زیادی کشته و زخمی شد
ند. سپس در بعد روز ۲۸ در حمله نهایی به قلعه اصلی، خود تادایوکی سعی کرد پیشروی کند، نیروهای کورودا اولین حمله کننده به قلعه بودند و سرانجام قلعه هارا سقوط کرد. نبرد با پیروزی قاطع شوگون سالاری، پایان یافت.
عناصر جرم یا ارکان تشکیل دهندهٔ جرم شرایطی اند که اثباتشان برای محکوم کردن مجرم به ارتکاب جرم لازم است. در نظام حقوقی مدنی رومی–ژرمنی عناصر جرم به دو دستهٔ عناصر عمومی جرم و عناصر اختصاصی جرم تقسیم می شود. در حقوق کیفری عمومی عناصر عمومی بررسی می شوند و در حقوق کیفری اختصاصی عناصر اختصاصی. در حقوق کیفری عمومی ایران، عناصر عمومی جرم شامل سه رکن عنصر قانونی، عنصر روانی، و عنصر مادی است. عنصر قانونی. عنصر قانونی به این معناست که تنها فعل یا ترک فعلی جرم محسوب می شود که در قانون برای آن مجازاتی در نظر گرفته شده باشد، یا به عبارتی قانون آن را جرم محسوب نموده و برای آن مجازاتی معین کرده باشد. این اصل «اصل قانونی بودن جرایم و مجازات ها» نامیده می شود؛ بنابراین هیچ جرمی وجود ندارد، مگر آنکه قانون آن را بیان کرده باشد. به این ترتیب این اصل تعیین مجازات از سوی اشخاص و سازمان ها و نهادهای دولتی و انتظامی را بی اعتبار می داند. در ایران اما اصل ۱۶۷ قانون اساسی و عرف موجود باعث شده است که در مورد رعایت این اصل تردید باشد. عنصر مادی جرم. عنصر مادی به معنای ظهور پدیده مجرمانه در عالم واقع است. جنایاتی که افراد در ذهن خود مرت
کب می شوند هیچگاه جرم تلقی نمی شود. به همین جهت مجردِ قصد و تصمیم برای وقوع یک جرم کافی نیست. عنصر معنوی. عنصر مجرمانه یا نیت مجرمانه قصد سوء فاعل جرم، اراده آزاد(اختیار) او در هنگام انجام عمل و قوه تمیز خوب و بد در شخصی است که عمل مجرمانه ای را مرتکب می شود. باید توجه داشت که نیت با انگیزه تفاوت دارد. برای مثال این که رابین هود پول لرد ناتینگهام را می دزدید تا آن را به فقرا ببخشد، به معنای این نیست که او دزدی نکرده است. او هر چند نیت خوبی داشت اما در هر حال فعل ربودن را مرتکب می شد.
جام ملت های آسیا ۲۰۲۳ هجدهمین دورهٔ جام ملت های آسیا بود که به میزبانی قطر برگزار شد. تعداد تیم های شرکت کننده در این دوره از رقابت ها ۲۴ تیم بود. تیم ملی فوتبال قطر با دفاع از قهرمانی در دوره قبلی مسابقات توانست در این دوره نیز موفق به کسب عنوان قهرمانی شود. در ابتدا قرار بود این دوره از مسابقات به میزبانی چین برگزار شود؛ اما به علت شیوع دوبارهٔ ویروس کرونا در دنیا، کنفدراسیون فوتبال آسیا به صورت رسمی خبر انصراف چین را از میزبانی اعلام کرد و پس از بررسی های ای اف سی میزبانی این مسابقات برای سومین بار به قطر رسید. همچنین این دوره از مسابقات که قرار بود در اواخر بهار و اوایل تابستان برگزار شود به دلیل گرمای قطر در این بازه زمانی از سال و همچنین شرکت قطر در جام طلایی کونکاکاف به زمستان موکول شد. انتخاب میزبان. بعد از برگزاری عالی جام جهانی فوتبال در قطر و انصراف چین از میزبانی، ای اف سی کشور قطر را بهترین میزبان برای این جام دید. کنفدراسیون فوتبال آسیا در روز ۱۷ اکتبر ۲۰۲۲ (۲۵ مهر) میزبانی این مسابقات را به قطر سپرد. پیش از این اعلام شد که چهار کشور استرالیا، اندونزی، کره جنوبی و قطر خواهان جانشینی چین به عنوان
میزبان جام ملت های آسیا ۲۰۲۳ شده بودند. چین در سال ۲۰۲۲ اعلام کرد که به دلیل کروناویروس از میزبانی جام ملت های آسیا انصراف می دهد. پیش از این میزبانی، چین بازی های آسیایی ۲۰۲۲ را هم به تعویق انداخته بود. تیم های راه یافته. روند مراحل مقدماتی این دوره به عنوان مسابقات مقدماتی آسیا که همچنین برای راه یابی به جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ عمل می کرد بود. قطر از پیش به طور خودکار به مرحلهٔ دوم راه یافته بود و فقط برای راه یابی به جام ملت های آسیا ۲۰۲۳ در این دوره ها شرکت می کرد. چین که به دلیل میزبانی رقابت ها از پیش به طور خودکار به جام ملت های آسیا ۲۰۲۳ راه یافته بود، در مسابقات مقدماتی نیز شرکت کرد تا در مسابقات راه یابی به جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ حضور داشته باشد. تیمور شرقی از حضور در مسابقات مقدماتی محروم شد زیرا مشخص شد دوازده بازیکن غیرمجاز در جریان مسابقات مقدماتی جام ملت های آسیا ۲۰۱۹ در اختیار دارد. با این حال، از آنجا که فیفا آنها را از حضور در مسابقات مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ منع نکرد، تیمور شرقی همچنان مجاز به ورود به مسابقات بود، اما صلاحیت حضور در جام ملت های آسیا ۲۰۲۳ را نداشت. مرحلهٔ مقدماتی در تاریخ