Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بی نام فیلمی محصول سال ۱۹۷۴ و به کارگردانی نارندرا بدی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، موشومی چاترجی، شارات ساکسنا، پریم چوپرا، افتخار ایفای نقش کرده اند. خلاصه داستان. آمیت شریواستاو به همراه همسر و فرزندش به تازگی به بمبئی نقل مکان کرده اند و آمیت آرام آرام پله های ترقی را طی میکند.یک شب آمیت و همسرش هنگام رفتن به یک مهمانی شاهد یک سوءقصد میشوند و آمیت فرد مضروب و زخمی را به بیمارستان میرساند و وی به حالت اغما فرو میرود.پس از آن است که دردسرهای آمیت شروع میشود و ضارب ناشناس مثل بختک بر زندگی وی سایه می اندازد و به روش های مختلف تهدیدش میکند.پلیس و آمیت دست به دست هم می دهند تا ضارب را پیدا کنند و...
کامبیز یگانگی (زادهٔ ۱۳۲۷، تهران) کارآفرین ایرانی و مربی علوم شناختی است. او را به عنوان پدر مربیگری در زمینه فنون مهارتی علم شناختی در ایران می شناسند. زندگی. کامبیز یگانگی در ۱۱ خرداد ۱۳۲۷ در تهران در خانواده ای کارآفرین زاده شد. پدرش اریاب اردشیر، بنیانگذار نخستین کارخانه مدرن چرم سازی در ایران و مادرش فرنگیس یگانگی، بنیانگذار سازمان صنایع دستی ایران بود. عمویش، اسفندیار یگانگی، به عنوان بنیانگذار آبیاری نوین در ایران شناخته می شود. پدربزرگش، کیخسرو شاهرخ نام داشت. او نمایندهٔ زرتشتیان در مجلس شورای ملی و از شخصیتهای برجسته تاریخ معاصر ایران بود. کامبیز یک برادر به نام پرویز و خواهری به نام فیروزه داشت. او در سال ۱۳۵۲ از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در لس آنجلس در رشته کارشناسی ارشد مدیریت، فارغ التحصیل شد. فعالیتها. او یکی از بنیانگذاران شرکت دشت مرغاب، تولیدکننده محصولات غدایی یک و یک بود، که در سال ۱۳۴۶فعالیت خود را در زمینه مواد غذایی و صنایع تبدیلی کشاورزی در استان فارس آغاز کرد، همچنین در سال ۱۳۵۵ به مدیرعاملی شرکت سهامی صنایع گوشت کادور در کرج برگزیده شد. کامبیز یگانگی در سال ۱۳۵۶ با همکاری تعدادی از با
نکها و گروهی از سرمایه داران بخش خصوص، شرکت پخش سراسری ایران را طراحی و تأسیس کرد. این شرکت یکی از بزرگترین واحدهای پخش کالای مصرفی در ایران بود. در حال حاضر این شرکت یکی از زیرمجموعه های گروه صنعتی شیرین عسل است. پس از انقلاب سال ۵۷، به آمریکا رفت و در سال ۱۹۹۸ میلادی موسسه ای را به نام Impact coaching &amp; consulting در شهر سانفرانسیسکوی آمریکا تأسیس کرد. این مؤسسه به صورت تخصصی به ارائه خدمات مشاوره در زمینهٔ مدیریت می پرداخت. او از سال ۱۳۵۹ در خصوص علوم شناختی شروع به مطالعه و پژوهش نمود و در این زمینه اولین کلاسهای ابداعی خود را در سال ۱۳۷۴ در ایران و آمریکا عرضه نمود. در این سمینارها برای اولین بار در ایران، علوم شناختی به صورت تعاملی و با روشهای نوین با مربیگری او عرضه شدند. بعدها، او مؤسسه فنون کاربردی بسوی تعادل (یگانگی) را بنیان گذاشت که در آن دوره های متعدد در زمینه علوم شناختی ارائه می شوند و تا سال ۱۳۹۷ بالغ بر ۳۰ هزار نفر در این کلاسها شرکت نموده اند. بازگشایی کتابخانه یگانگی. کتابخانه یگانگی از کتابخانه های قدیمی و تخصصی شهر تهران در زمنیهٔ فرهنگ ایران باستان است که در سال ۱۳۳۲ توسط فرنگیس یگا
نگی بنیانگذاری شد. این کتابخانه در سال ۱۳۸۶، پس از دو سال تعطیلی، با همیاری کامبیز یگانگی و انجمن زرتشتیان تهران بازسازی و بازگشایی شد. در مراسم بازگشایی این کتابخانه که دو تن از نمایندگان مجلس نیز در آن حضور داشتند، کامبیز یگانگی، به بیان اهداف و باورهای مادرش از احداث چنین مکانی پرداخت. این کتابخانه پنجمین مرکز ترمیم کتابهای قدیمی در ایران می باشد.
چاه قبری جدید یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان سیرجان واقع شده است. چاه قبری جدید ۴۸ نفر جمعیت دارد.
چاه جلال یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان سیستان و بلوچستان واقع شده است. چاه جلال ۳۷ نفر جمعیت دارد.
چاه یوسف علی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان سیرجان واقع شده است. چاه یوسف علی ۵۴ نفر جمعیت دارد. نام این منطقه برگرفته شده است از شخصی به نام یوسف علی که از عشایر قدیم منطقه کفه مُر بوده است. . یوسف علی از نوادگان صفی قلی خان که در قبل از انقلاب، در منطقه به ییلاق می پرداخته اند و چاهی را در این منطقه حفر می کنند برای ییلاق خود که زان پس به نام چاه یوسف علی معروف می شود. ودر حال حاضر یک طایفه «کورکی نژاد قرائی» که برگرفته از سلالهٔ حاج رحیم علی کورکی نژاد قرائی می باشند. در آن منطقه زندگی می کنند منطقه کفه مُر چاه یوسفعلی هر ساله میزبان یک گروه عشایر از گدار خانه سرخ بوده است، که از ایل بزرگ کورکی نژادقرائی می باشند.
مدوار یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است. مدوار ۸۷ نفر جمعیت دارد.
تله عمیق فیلمی محصول سال ۱۹۷۳ و به کارگردانی سی.وی. سریدهار است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، جیتندرا، هما مالینی، پریم چوپرا، بیندو ایفای نقش کرده اند.
حسین آباد مدوار یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. حسین آباد مدوار ۲۰ نفر جمعیت دارد.
حسین آباد رومنی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. حسین آباد رومنی ۳۹ نفر جمعیت دارد.
روستای حسن آباد کرق سنگ یک منطقهٔ مسکونی از توابع شهرستان نهبندان، بخش سرداران شهید (عربخانه) است، شغل عده ای از مردم روستا دامداری است. ولی با توجه به داشتن ۴ حلقه چاه کشاورزی، زراعت و باغداری شغل اصلی ساکنین روستاست، حسن آباد کرق سنگ ۹۳ تن جمعیت ثابت دارد. که در ایام تعطیلات به ۲۵۰ تن می رسد. فاصله آن تا مرکز استان (بیرجند)۱۲۵ کیلومتر می باشد. چون در کوهپایه واقع شده دارای آب و هوای معتدل و خنک است. نام روستا در اصطلاح عامیانه کرق سنگ،korghesang بیان می شود
حدکنوئیه یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است.
حیدرآباد سهراب یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است. حیدرآباد سهراب ۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
موتورحسین آزادچهر یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است.
هنجرک بالا، روستایی از توابع دهستان خبر بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. این روستا غربی ترین نقطه استان کرمان از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است. جمعیت. این روستا در دهستان خبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۵ خانوار) بوده است.
دره کیوان یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش دهج واقع شده است.
درئیدوئیه یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است. درئیدوئیه ۱۷ نفر جمعیت دارد.
چاه تکیو یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است. چاه تکیو ۴۰ نفر جمعیت دارد.
درودمند یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است. درودمند ۱۲۷ نفر جمعیت دارد.
هرناشک یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. هرناشک ۵۴ نفر جمعیت دارد.
گندشکان یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان عربخانه واقع شده است. گندشکان ۲۳ نفر جمعیت دارد.
دهنگره یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است. دهنگره ۱۴ نفر جمعیت دارد.
هوردان یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است.
تلمبه کریمی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است.
کهت نو یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش دهج واقع شده است.
وصیت نامهٔ هایلیگِنْشتات وصیت نامه ای که لودویگ فان بتهوون، آهنگساز بزرگ آلمانی، به تاریخِ ۶ اکتبر سال ۱۸۰۲ و هنگامی که در روستای هایلیگِنْشتات، در نزدیکیِ وین اقامت داشت، خطاب به دو برادرش، کارل (۱۷۷۴–۱۸۱۵) و نیکولاوس یوهان، (۱۷۷۶–۱۸۴۸) نوشت، اما هرگز آن را برای آن دو نفرستاد. متنِ این وصیت نامه نشان دهندهٔ بدحالیِ بتهوون، نگرانیِ او از وضعیتِ کم شنواییِ روزافزون، و تمایلش برای غلبه بر بیماری های جسمی و مشکلات عاطفی با هدفِ ادامهٔ زندگی هنری اش است. بتهوون این نامه را هرگز نفرستاد و تا پایان عمر، آن را لابه لای یادداشت های شخصی اش پنهان کرد و احتمالاً هرگز به کسی نشان نداد. در ماه مارس ۱۸۲۷، اندکی پس از درگذشتِ بتهوون، آنتون شیندلر، دوست و شاگردِ او، و اشتفان فون بروینینگ، ناشرِ موسیقی، وصیت نامه را کشف کردند و اشتفان آن را در اکتبرِ همان سال انتشار داد. نکتهٔ قابل تأمل و کنجکاوی برانگیز در سند این است که، در حالی که بتهوون نام «کارل» را در جاهای مناسب برده، هنگامی که نام یوهان را نوشته، فضاهای خالی گذاشته است ــ ازجمله در گوشهٔ سمت راستِ تصویرِ پیوست در این مقاله. کارشناسان توضیحات پیشنهادیِ متعددی برای این
امر داده اند، ازجمله این که متن وصیت نامه. ترجمهٔ فارسی متن کامل وصیت نامهٔ بتهوون از این قرار است: «برای برادرانم کارل و یوهان بتهوون شما ای مردمی که مرا شخصی بدخو، دیوانه، و متنفر از همه می پندارید، چقدر بی انصاف و ستمگرید! شما علتِ پنهانِ چیزی را که به نظرتان چنین می نماید نمی دانید. دل و جانِ من از دوران کودکی به احساساتِ شیرینِ نیکوکاری متمایل بود و همواره برای انجام فداکاری ها و اقدامات بزرگ آماده بوده ام. اما تنها به همین موضوع بیندیشید که من از شش سال پیش، گرفتارِ وضعی هولناک بوده ام و پزشکانِ نالایق بر شدتِ این وضع افزوده اند. سال به سال، با امیدِ بهبودی، خود را فریب داده ام و عاقبت هم ناگزیرم که به رنجِ یک بیماریِ ممتد تن دردهم که اگر درمانِ آن غیرممکن نباشد، مسلماً سال ها طول خواهد کشید. من که با طبعی آتشین و فعال به دنیا آمده ام و به تمام لذایذِ دنیا علاقه داشتم، باید خیلی زود و پیش از آنکه وقتش فرارسد، خود را از مردم جدا می ساختم و در انزوا زندگی می کردم. آه که اگر گاهی هم می خواستم واقعیت را نادیده بگیرم، با کمال سختی و تلخی به بیماری خود برمی خوردم! من قادر نبودم که به مردم بگویم: «بلندتر صحبت
کنید، فریاد بزنید، من کر هستم!» آخر چگونه ممکن بود که ضعفِ یکی از حواس خود را بر همه فاش سازم؛ حسی که می بایست در من خیلی قوی تر از دیگران باشد؟! حسی که پیش از آن، در کمالِ دقت و قدرت در اختیارم بود، با چنان دقت و قدرتی که مسلماً کمتر کسی از میانِ هم حرفه هایم داشته اند و دارند، به پای آن می رسیده اند! آه که هرگز نمی توانم این ضعف خود را فاش کنم! اگر می بینید من دور از همه زندگی می کنم، [اما] گاه می خواهم که به جمع شما بپیوندم [و نمی توانم]، مرا ببخشید. ظاهراً تیره روزیِ من مرا نمی شناسد، و به همین جهت است که مرا بیشتر می آزارد! من از نعمتِ آسایش در میان اجتماع، از لذتِ صحبت های ظریف و دل انگیز، و از تعاملِ متقابلِ احساسات محروم شده ام؛ تنها، کاملاً تنها مانده ام؛ جرئت ندارم که جز برای نیازهای بسیار ضروری، به میانِ مردم بیایم؛ باید مانند یک تبعیدی دور از مردم زندگی کنم؛ وقتی به گروه های مردم نزدیک می شوم، غمی عظیم وجودِ مرا فرامی گیرد؛ شاید از این می ترسم که همه کس از بیماری من آگاه شود. به همین دلیل، اکنون شش ماه است که به ناچار در ییلاق روزگار می گذرانم. طبیبِ دانشمندم دستور داده است که تا جای ممکن مراقبِ
شنواییِ خود باشم. او گفته است که از امیالِ خود جلوگیری کنم؛ اما میل به شرکت در اجتماعات بارها مرا در خود گرفته است و به اجتماع کشیده شده ام؛ ولی چقدر خود را حقیر می دیدم هنگامی که متوجه می شدم کسی که در نزدیکیِ من است، صدای نی لبکی را که از دور می آید، می شنود و من هیچ نمی شنوم؛ یا او ترانهٔ چوپانی را که آواز می خوانَد، می شنود و من باز هیچ نمی شنوم! چنین تجربه هایی مرا به کلی ناامید می ساخت و چیزی نمانده بود که به زندگی ام خاتمه دهم. هنر، تنها هنر بود که مرا از این کار بازداشت. برایم غیرممکن بود که پیش از انجام آنچه حس می کردم برعهده دارم جهان را ترک گویم، و به این ترتیب، این حیاتِ آمیخته به تیره بختی ادامه یافته است. به راستی زندگی برایم رنج آلود است، آن هم با این بدنِ حساس که با کوچکترین تغییر، مرا از بهترین حالات به بدترین حال می افکنَد! بردباری؛ این چیزی است که به من توصیه می کنند، و همین است که اکنون باید راهنمای من باشد. من بردبارم و حوصله دارم و امیدوارم اراده ام تا آن لحظه که خدایان بخواهند رشتهٔ حیاتِ مرا بگسلند، پایدار بماند. شاید حالم بهتر شود و شاید هم نشود. در هر حال، آماده ام که با سرنوشتِ خود
روبه رو شوم. آسان نیست که انسان در ۲۸سالگی به ناچار فیلسوف شود، و به ویژه این کار برای یک هنرمند به مراتب دشوارتر است تا برای دیگران! خداوندا! تو از مقام اعلای خود به ژرفای قلبم نفوذ داری و آن را می شناسی! تو می دانی که علاقه به مردم و میل به نیکوکاری در آن انباشته است. ای مردم! اگر روزی این نوشته را بخوانید، به یاد بیاورید که نسبت به من ظالم بوده اید و به ناروا حکم کرده اید. تیره بختان نیز تسلی یابند از اینکه می بینند تیره بختی چون آنها، با وجود تمام موانع طبیعت، آنچه توانسته، کرده است تا در صفِ هنرمندان و برگزیدگان قرار گیرد. شما برادران من، کارل و یوهان، وقتی من مُردم، اگر پروفسور اشمیت هنوز زنده بود، از جانبِ من از او بخواهید تا شرحِ بیماری ام را بنویسد، و این نامه را هم به شرح زندگانی من بیفزایید تا پس از مرگم، تا آنجا که مقدور است، دنیا با من آشتی کند!!! در ضمن، شما دونفر را وارثِ دارایی مختصر خود، اگر بتوان آن را «دارایی» نامید، قرار می دهم. آن را عادلانه قسمت کنید. همواره پشتیبانِ هم و کمکِ یکدیگر باشید. به خوبی می دانید که مدت هاست آنچه را دربارهٔ من روا داشته اید، بخشیده ام؛ و از تو، کارل، برادر عزی
زم، مخصوصاً برای توجهی که در این اواخر به من نشان می دادی، سپاسگزارم. آرزویم این است که زندگانیِ شما خوش تر و بی غم تر از من باشد. «تقوا (پاکدامنی)» را به فرزندان خود توصیه کنید. تنها «تقوا»ست که می تواند مایهٔ خوشبختی باشد و نه «پول». «تقوا»ست که مرا در میان فقر و تیره بختی حفظ کرد؛ و اگر با خودکشی به حیاتم خاتمه نداده ام، عمرم را مدیونِ «تقوا» و «هنر»م هستم. خداحافظ! یکدیگر را دوست بدارید! از تمام دوستانم سپاسگزارم؛ به ویژه از شاهزاده لیخنوفسکی و پروفسور اشمیت. امیدوارم آلات موسیقیِ شاهزاده ل. [که نزدِ من بود]، نزدِ یکی از شما محفوظ بماند، و البته باعثِ اختلاف میانِ شما نشود. اگر تصور می کنید که پولِ آنها برای شما مفیدتر است، آنها را بفروشید. چقدر خوشبخت خواهم بود اگر بتوانم حتی از درونِ گور هم خدمتی برایتان انجام دهم! اگر چنین می بود، با بال های گشوده به استقبالِ مرگ می رفتم. اگر مرگ پیش از آنکه بتوانم شایستگی های هنریِ خود را به کمال برسانم، فرارسد، با وجودِ سرنوشت دشواری که دارم، بسیار برایم زود و بی موقع خواهد بود، و آرزو خواهم کرد که به تأخیر افتد. اما در این صورت نیز خشنود خواهم بود. مگر نه این است که
مرگ مرا از چنگالِ شکنجه ای بی پایان نجات می بخشد؟ ای مرگ، هر وقت می خواهی بیا! من با شهامت به استقبالِ تو خواهم شتافت… خداحافظ! پس از مرگ مرا به کلی از یاد نبرید. شایستهٔ آن هستم که پس از مرگ هم به فکرم باشید؛ چراکه در زندگیِ خود بسیار در اندیشهٔ شما و خوشبخت ساختنِ شما بوده ام. هایلیگنشتات، ۶ اکتبر ۱۸۰۲ هایلیگنشتات، بدین ترتیب و با کمالِ اندوه از تو جدا گشتم. آری، امیدِ عزیزی که با خود بدین جا آورده ام و اندیشهٔ اینکه بهبود می یابم، ولو اندکی، به کلی رهایم کرده است؛ درست آن گونه که برگ های پاییزی بر زمین می افتند و می خشکند، امیدِ من نیز خشکیده است! تقریباً به همان حالی که آمدم، بازمی گردم؛ حتی شهامتِ عظیمی که در روزهای زیبای تابستان داشته ام، نابود گشته است. آه، خداوندا، یک بار، یک روز شادمانیِ خالص نصیبم گردان!! اکنون مدت هاست که انعکاسِ عمیقِ شادمانیِ واقعی با من بیگانه است. آه! چه وقت؟ چه وقت آخر؟ خدایا! می توانم بازهم انعکاس مقدس شادمانی را در معبدِ طبیعت و بشر احساس کنم؟ … هرگز؟ … نه! دریغا که این بسیار بی رحمانه است! هایلیگنشتات، ۱۰ اکتبر ۱۸۰۲ و شادمانی توسط کسی به ظهور رسید که هنرِ خود را در جملهٔ م
غرورانه ای که چکیدهٔ زندگانیِ اوست، بیان کرد؛ جمله ای که شعارِ تمامیِ روان های دلیر و بی باکِ گیتی است: شادمانی از راهِ رنج!»
کهتوبک یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است. کهتوبک ۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
راه سنگ فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی موکول دات است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، شاتورگان سینها، لاکسمی چاهایا، پریم چوپرا، آسرانی ایفای نقش کرده اند.
امردوئیه (Amreduiyeh) یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در شهر جوزم از توابع شهرستان شهربابک واقع شده است. امردوئیه ۱۲۶ نفر جمعیت دارد.
دیگ آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است. دیگ آباد ۳۰ نفر جمعیت دارد.
امردوئیه یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. امردوئیه ۳۲۲ نفر جمعیت دارد.
دوزریو یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. دوزریو ۱۷ نفر جمعیت دارد.
کهتوکرها یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. کهتوکرها دارای ۱۱ نفر جمعیت می باشد .
کلیلان یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان کرمان واقع شده است. کلیلان ۲۷ نفر جمعیت دارد.
کجوییه یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش دهج واقع شده است. کجوییه ۲۶۶ نفر جمعیت دارد.
پتی آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان چقانرگس واقع شده است. پتی آباد ۱۷۲ نفر جمعیت دارد.
گاکیه یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان میان دربند واقع شده است. این روستا در ۲۹ کیلومتری شهر کرمانشاه قرار دارد. در سرشماری سال ۱۳۸۵، گاکیه دارای ۳۵۱ نفر در قالب ۷۶ خانواده بوده است.
کم عروسک بالا یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. کم عروسک بالا ۲۵ نفر جمعیت دارد.
کم عروسک پایین یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. کم عروسک پایین ۴۱ نفر جمعیت دارد.
گلوزرداب یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. گلوزرداب ۱۸۵ نفر جمعیت دارد.
شورک بالا یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان گلستان واقع شده است. شورک بالا ۱۷۹ نفر جمعیت دارد.
گل چشمه بالا روستایی در دهستان باقرآباد بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۳ نفر (۵۶خانوار) بوده است.
برزلان علیا یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان قوشخانه پایین واقع شده است. برزلان علیا ۷۶۹ نفر جمعیت دارد.
گری بالا یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. گری بالا ۷۷ نفر جمعیت دارد.
گری پایین یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. گری پایین ۲۷ نفر جمعیت دارد.
گهرت یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. گهرت ۲۵۴ نفر جمعیت دارد.
موهوب یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان سیرچ واقع شده است.
گشنیزوییه یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده است. گشنیزوییه ۱۰۷ نفر جمعیت دارد.
شاهپور یک واژه و عنوان پارسی به معنای پسر شاه است. برخلاف واژهٔ شاهزاده که از نظر جنسیتی خنثی است، شاهپور واژه ای مرکب از شاه+پور به معنای «پور شاه» یا «پسر شاه» است و تنها به فرزندان پسر شاهان اشاره دارد. این عنوان با پرنس (Prince) در زبان های اروپایی که آن نیز برای شاهزادگان پسر استفاده می شود، برابر است.
ایلف کوچولو () نمایشنامه ای در سه پرده اثر هنریک ایبسن که در سال ۱۸۹۴ میلادی منتشر شد. این نمایش روان شناختی به خاطر پیچیدگی های ظریف و کنایه های عمیقش شهرت دارد. نمایش ایلف کوچولو در سال ۱۳۹۷ از زبان نروژی توسط میرمجید عمرانی ترجمه و از سوی انتشارات مهراندیش منتشر شد. داستان. آلفرد آلمرز از کلبه کوهستانی اش بازمی گردد و پی می برد که ایلف، پسر معلول او به طرز اسرارآمیزی غرق شده است. رابطه او با همسرش ریتا کم کم رو به وخامت می گذارد و او تصمیم می گیرد خانه را ترک کند. سرانجام هردو در کنار هم قرار می گیرند تا خانواده ای را که به سبب مرگ ناگهان ایلف متلاشی شده را سامان بخشند.
شاهپور میرزا محمد حکیم (۲۹ آوریل ۱۵۵۳ تا ۱۰ اکتبر ۱۵۸۵) یا میرزا حکیم، سومین پسر همایون، پادشاه گورکانی بود. او بر کابل حکم می راند، و گاهی با برادر بزرگتر خود اکبر بر سر قدرت درگیر بود؛ ولی پس از به قدرت رسیدن اکبر، با وی سازگار شد. او پسر همایون از همسرش ماه چوک بیگم بود. شاهپور میرزا محمد حکیم برای نوشتن "تاجدار حرم" معروف شد.
رقابت های ۶۰ کیلوگرم فرنگی مردان در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ در ورزشگاه جاکارتا کنوانسیون سنتر جاکارتا، اندونزی در در ۲۱ اوت ۲۰۱۸ برگزار شد.
کمپ پناهندگی کیانگوالی () یکی از اردوگاه های پناهندگان در ناحیه هویما در غرب اوگاندا است.
سلطان دانیال میرزا (۱۱ سپتامبر ۱۵۷۲ تا ۱۹ مارس ۱۶۰۵) شاهزاده ای تیموری بود که به عنوان ویسِروی دکن خدمت کرد. او سومین پسر امپراتور اکبر کبیر از یک صیغه سلطنتی و برادر ناتنی امپراتور جهانگیر شاه بود. مرگ و سرنوشت پسرانش. وی در تاریخ ۱۱ مارس ۱۶۰۵ به الکل معتاد گشت و در سن ۳۲ سالگی درگذشت، او سه پسر و سه دخترش را ترک کرد. پسرش، طهمورث میرزا با بهاربانو بیگم دختر جهانگیر و هوشنگ میرزا با هوشمند بانو بیگم دختر خسرو میرزا ازدواج کرد. بعد از آن که شاه جهان در سال ۱۶۲۷ به سلطنت رسید دستور اعدام تمامی پسران دانیال میرزا را صادر کرد.
رقابت های ۶۷ کیلوگرم فرنگی مردان در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ در ورزشگاه جاکارتا کنوانسیون سنتر جاکارتا، اندونزی در در ۲۱ آگوست ۲۰۱۸ برگزار شد.
تولد دوباره () یازدهمین آلبوم گروه هوی متال انگلیسی بلک سبث است که در اوت ۱۹۸۳ منتشر شد. این آلبوم تنها آلبومی است که در آن ایان گیلان/ Ian Gillan (که با دیپ پرپل شناخت می شود) خوانندهٔ اصلی است. همینطور آخرین آلبومی بود که بیل وارد/ Bill Ward و گیزر باتلر/Geezer Butler، اعضای اولیه یِ گروه در آن با یکدیگر حضور داشتند. منتقدان امتیاز متوسطی به آلبوم دادند اما آلبوم از نظر تجاری موفق بود.
شاهزاده سلطان مراد میرزا ( - )، شاهزاده ای از تبار گورکانیان هند و دومین پسر اکبر کبیر، پادشاه گورکانی از همسرش سلیمه سلطان بیگم بود. مراد، پدربزرگ مادری نادره بانو بیگم، همسر داراشکوه (بزرگترین پسر شاه جهان) نیز بود. فرماندهی سپاه. اولین درجه نظامی خود را با دریافت "منصب" فرماندهی هفت هزار نفری دریافت کرد. در سال ۱۵۸۴، پس از اینکه رسیدن به سن بلوغ، تعداد این سپاهیان به نه هزار نفر افزایش یافت. از سال ۱۵۹۳ شاهزاده مراد فرماندهی ارتش در دکن را برعهده داشت. او عمدتاً به دلیل مستی در فرماندهی ناکارآمد بود. وضعیت او باعث شد که ابوالفضل جایگزین او شود که در اوایل ماه مه به اردوگاه مراد رسید. مرگ. مراد میرزا به دلیل لشکرکشی ناموفق خود به احمدنگر در غم و اندوهی مزمن فرو رفت و در مرگ پسرش رستم بیشتر به یأس فرو رفت و به شرابخواری زیاد روی آورد. این نوشیدن بیش از حد منجر به بیماری هایی مانند صرع و سوء هاضمه مزمن در او شد. در فوریه ۱۵۹۹، مراد برای جلوگیری از رفتن به آگرا و ملاقات با امپراتور حرکت خود را به سمت احمدنگر آغاز کرد. در ۶ مه ۱۵۹۹، او تشنج شدیدی داشت و متعاقباً در ۱۲ مه در حالت بیهوشی در نزدیکی احمدنگر درگذشت.
خانواده. خانواده. یکی از همسران مراد میرزا حبیبه بانو بیگم، دختر میرزا عزیز کوکا بود که پسر دایهٔ اکبر، جیجی آنگا بود. هنگامی که مراد هجده ساله بود، صاحب پسری به نام رستم میرزا (متولد: ۲۷ اوت ۱۵۸۸) شد ولی رستم میرزا نه سال عمر کرد و در ۳۰ نوامبر ۱۵۹۷ فوت کرد. او همچنین صاحب پسری به نام عالم سلطان میرزا بود که در تاریخ ۴ نوامبر ۱۵۹۰ به دنیا آمد و در کودکی فوت شد. همسر دیگر مراد میرزا، دختر بهادرخان پسر راجه علی خان حاکم خاندیش بود. مراد از وی صاحب تک دخترش جهان بانو بیگم شد که جهان بانو با پرویز میرزا ازدواج کرد و مادر همسر داراشکوه، نادره بانو بیگم شد.
دنتون کورکر مارشال ()یک شرکت معماری در ملبورن استرالیا است که جان دنتون، بیل کورکر، و بری مارشال آن را در سال ۱۹۷۲ تأسیس کردند. این شرکت بیش از ۵۱۰ پروژه در ۳۷ کشور اجرا کرده است.
محمد قمی (زادهٔ ۱۳۶۰) روحانی و از مدیران فرهنگی و مذهبی اهل ایران است. قمی از مرداد ۱۳۹۷ به ریاست سازمان تبلیغات اسلامی را عهده دار است. قمی در کنار ریاست سازمان تبلیغات اسلامی، عضو حقوقی شورای عالی انقلاب فرهنگی، شورای عالی فضای مجازی و شورای عالی جوانان است. محمد قمی پیش از تصدی ریاست سازمان تبلیغات اسلامی، مسئولیت هایی همچون مشاور عالی مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان کشور، عضو کمیسیون های شورای عالی انقلاب فرهنگی و مدیر گروه پژوهشی مهندسی فرهنگی پژوهشکده باقرالعلوم داشته است. زندگی نامه. تحصیل و اساتید. محمد قمی در سال ۱۳۶۰ و در شهر قم به دنیا آمد. در دوران تحصیل خود، دوره های درس خارج فقه و اصول، درس خارج اسفار اربعه، دورهٔ حکمت اسلامی، دروس رجال و فقه الأخلاق، درس تخصصی کلام اسلامی، درس تحلیل مبانی فلسفی زبان قرآن و ادبیات عرب را گذرانده است. قمی دروس حوزوی خود را نزد محمدمهدی شب زنده دار، سید موسی شبیری زنجانی، جواد تبریزی، جعفر سبحانی، سید محمود هاشمی شاهرودی، صادق آملی لاریجانی، رضا استادی، علی پناه اشتهاردی، عبدالله جوادی آملی، سید یدالله یزدان پناه، غلامرضا فیاضی، امیر غنوی و عبدالحسین خسروپناه گذر
اند. تدریس. او همچنین در دانشگاه و حوزه، دروسی همچون «فقه استدلالی»، «اصول فقه»، «قواعد فقهیه»، «ادبیات عرب»، «علوم قرآنی»، «تفسیر موضوعی»، «منطق صوری»، «منطق ریاضی»، «کلام» و «فلسفه» را تدریس می کرد. او به مدت ۳ سال، وظیفه تدریس به طلاب خارجی عرب، اروپایی، هندی و آمریکایی در مدارس مرعشیه، امام خمینی و شهابیه را بر عهده داشت. او همچنین سابقه تدریس در مدرسه علمیه معصومیه، حوزه عملیه حجتیه، مدرسه ولی عصر، مدرسه مشکات، مدرسه علمیه المهدی و مجتمع قرآنی شیراز را دارد. سمت های رسمی. در سابقه فعالیت های محمد قمی، مسئولیت های متعددی گزارش شده است. محمد قمی سرپرست نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه صنعتی شریف بود و از ۲۸ مرداد ۱۳۹۷ش و با حکم سید علی خامنه ای، به سمت ریاست سازمان تبلیغات اسلامی منصوب و جایگزین سید مهدی خاموشی شد. مهم ترین سمت های قمی عبارتند از: برخی گمانه زنی ها از دعوت محمد قمی توسط سید ابراهیم رئیسی برای پذیرش سمت وزارت ارشاد در دولت سیزدهم منتشر شد. آثار. از جمله آثار پژوهشی محمد قمی، می توان به موارد زیر اشاره کرد: دیدگاه ها. تأکید بر عزاداری ماه محرم در همه گیری کرونا. وی در روز نخست سیزدهمین همای
ش مدیران هیئت های محوری و برگزیده کشور و سومین همایش بانوان فعال در عرصه هیئت پنج شنبه ۲۴ تیرماه ۱۴۰۰ که به همت جامعه ایمانی مشعر در مجتمع مهدی یاوران مسجد جمکران برگزار شد، دربارهٔ عزادارای هیئت مذهبی در ماه محرم گفت، سال گذشته شاید تعدادی از هیئت ها تعطیل شد اما امسال اجازه نمی دهیم یک هیئت هم تعطیل شود. وی در بخش دیگری از سخنان خود گفت، آنان که مسئله را عمیق تر بررسی کرده اند می گویند که در سنجه های مردم شناسانه در افکارسنجی و پیمایش های صورت گرفته، شادابی، طراوت و روحیه جامعه نیز متأثر از عزاداری محرم، رشد و ارتقا یافته است. ابلیس خواندن مخالفان هیئت های عزاداری در همه گیری کرونا. وی در همایش مجازی ۱۰ هزار هیئت برگزیده کشور خطاب به مسئولان هیئت های حسینی گفت، اگر کسی به خاطر محدودیت های مالی جلسه خود را تعطیل کرد، من و شما مسئولیم. رهبر انقلاب فرمود دشمن ایمان مردم را هدف گرفته و راه مقابله با آن ارتباط عاطفی و روحی است که بهار آن دهه اول محرم است. امسال بیش از سال گذشته و چندین برابر وظیفه خودمان را تعظیم شعائر حسینی می دانیم. حال و هوای شهرها در این کشور حسینی باید معلوم شود که محرم است و کسی که نمی خوا
هد اینگونه باشد، ابلیس است. تبیین اسلام و ایستادگی مردم. وی در نشست مدیران کل سازمان تبلیغات اسلامی در استان قم در باب تبلیغ اسلام و ایستادگی مردم گفت، ما کاری به جز تبیین اسلام ناب نداریم، در همین شان و جایگاه طلبگی وظیفه مان هدایت انسان و پیشبرد اهداف انقلاب است. در شرایطی از انقلاب قرار گرفته ایم که مردم باید تصمیم بگیرند که بایستند و با تبیین درست اسلام ناب مردم باید به این نتیجه برسند، تصمیم بگیرند که بایستند.