Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ای عامیانه ترکی پرداخت. در همان زمان، او شب ها در باشگاه های شبانه نیز اجرا می کرد. در این دوره او محبوبیت بسیاری در کشور به دست آورد و کنسرت های زیادی برگزار کرد. در سال ۱۹۷۸، انگشتان ارتاش دچار فلج شدند. به همین دلیل یک سال بعد برای مداوا به آلمان رفت و بهبود یافت. یک مدرسه هنری آلمانی به او پیشنهاد تدریس موسیقی را داد و وی دو سال به آموزش موسیقی در آلمان پرداخت. در دوران اقامت در آلمان، ارتاش خود را وقف آموزش فرزندان خود کرده بود و تقریباً در کشورش فراموش شده بود. با این حال برخی افراد همچنان از پخش موسیقی و اشعار وی در ترکیه سود می بردند. در آغاز سال ۲۰۰۰، او علناً علیه TRT که مدعی بود ارتاش مرده است، شکایتی تنظیم کرد. پس از ۲۳ سال، او به خانه بازگشت و مورد استقبال قرار گرفت. با این حال، وی عنوان «هنرمند ملی» را که دولت ترکیه می خواست به وی اعطا کند، رد کرد و گفت: «من قبلاً هنرمند این کشور شده ام.» اولین آهنگ ارتاش در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. وی در طول دوران فعالیتش بیش از ۳۰ آلبوم ضبط کرد. جوایز. در سال ۲۰۰۶، مجلس ملی کبیر ترکیه مدال خدمات برجسته کشوری را به ارتاش اهدا کرد که او به قول خودش «به نمایندگی از اجد
اد خود» آن را پذیرفت. در سال ۲۰۱۰، نشات ارتاش با دریافت جایزه " گنجینه ملی انسانی زنده " یونسکو مورد تقدیر قرار گرفت. در ۲۵ آوریل ۲۰۱۱، دانشگاه فنی استانبول مدرک دکترا افتخاری به او اعطا کرد. مرگ و دفن. ارتاش در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۲ در سن ۷۴ سالگی در بیمارستانی در ازمیر درگذشت. او دو هفته قبل از آن برای معالجه سرطان بستری شده بود. جسد وی به آنکارا منتقل شد و از آنجا به روستایش در استان کرشهیر منتقل شد. مراسم تشییع جنازه او در مسجد آخی اوران و با حضور سیاستمداران بلندپایه ای چون نخست وزیر رجب طیب اردوغان، ارتوغرول گونای وزیر فرهنگ، کمال قلیچداراوغلو رهبر مخالفان و افراد مشهور حوزه موسیقی ترکیه مانند اورهان گنجه بای و همچنین ده ها هزار نفر از مردم برگزار شد.
کیگو هیگاشینو (به انگلیسی: Keigo Higashino، به ژاپنی :東野 圭吾) (زاده ۲۴ فوریه ۱۹۵۸) نویسنده ژاپنی است که به اعتبار رمان های جنایی - معمایی اش در سطح بین المللی شناخته می شود. او یکی از پلیسی نویسان برجسته معاصر ژاپن است. هیگاشیونو فعالیت کاری اش را ابتدا به عنوان مهندس برق شروع کرد و در همان حال به نویسندگی مشغول بود اما با کسب جایزه ادبی "ادگاوا رامپو" برای رمان " "بعد از مدرسه" (۱۹۸۵) "، به نویسندگی حرفه ای روی آورد و به صورت تمام وقت به این کار پرداخت. او همچنین سیزدهمین رئیس انجمن جنایی نویسان ژاپن از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ بود. هیگاشینو جوایز معتبر بسیاری را به واسطه آثارش در ژاپن به دست آورده است.رمان های او به زبان های مختلف از جمله فرانسوی، اسپانیایی، انگلیسی و… ترجمه شده است. اوایل زندگی. هیگاشینو در شهر ایکونو، اوساکا در استان اوساکا در ژاپن متولد شد. حروف لوگوگرافیک تشکیل دهنده نام خانوادگی او، درابتدا «تونو» خوانده می شد اما پدر کیگو، این نام را به «هیگاشینو» تغییر داد. هیگاشینو در محیط طبقه کارگری پرورش یافت و به علت تعلق خانواده او به این طبقه، کودکی او با چالش های فراوانی همراه بود. او تحصیلات دوران اب
تدایی خود را در مدرسه "کجی" (Koji Elementry School) و دوران راهنمایی تحصیل خود را در مدرسه راهنمایی "هیگاشیِ" شهر ایکونو (Higashi Ikuno Junior High School) گذراند. دوران دبیرستان او نیز در دبیرستان "هانا" (Hannan High School) سپری شد. او در دوران دبیرستان شروع به مطالعه رمان های جنایی-معمایی کرد. کیگو هیگاشینو، به تحصیل رشته برق صنعتی در دانشگاه استان اوساکا پرداخت. او کاپیتان تیم تیراندازی با کمان این دانشگاه نیز بود. او با مدرک کارشناسی مهندسی برق از این دانشگاه فارغ التحصیل شد. فعالیت. هیگاشینو، نوشتن را در دبیرستان و دانشگاه با نشان دادن دست نوشته های خود به همکلاسی هایش شروع کرد. در سال ۱۹۸۱ به استخدام شرکت خودرو سازی دنسو درآمد و مدتی بعد با یک معلم دبیرستان ازدواج کرد. او غروب ها و آخر هفته ها همچنان به نوشتن مشغول بود تا رمان های جنایی - معمایی خود را که هیچ کدام را تا آن زمان به چاپ نرسانده بود برای شرکت در جایزه سالانه "ادگوا رامپو" آماده کند. در سال ۱۹۸۴ یکی از آثار او که بر اساس زندگی حرفه ای همسرش نوشته شده بود، به دور نهایی صعود کرد و درسال ۱۹۸۵ جایزه بهترین رمان معمایی چاپ نشده ادگاوا رامپو را
برای "رمان بعد از مدرسه (放課後)" در سن ۲۷ سالگی دریافت کرد. این رمان همچنین بر اساس تجربیات او در باشگاه تیراندازی با کمان در دانشگاه اوساکا نوشته شده بود. در سال ۱۹۸۶ او از کار در دنسو انصراف داد و فعالیت خود را به عنوان نویسنده تمام وقت در توکیو آغاز کرد. در سال ۱۹۹۸، او رمان "هیموتسو" "(راز، 秘密)" را منتشر کرد. بعدها فیلم سینمایی از روی این رمان ساخته شد که در سال ۱۹۹۹ جایزه جنایی نویسان ژاپن را آز آن خود کرد. هیموتسو بعدها توسط کریم یاسار به انگلیسی تحت عنوان "نایوکو" در تعداد محدود به چاپ رسید. هیگاشینو ایده نوشتن این رمان را از خواندن داستانی گرفته بود که در آن یک نوجوان خاطرات مردی را که در نزدیکی شان فوت کرده، جذب کرده بود. ابتدا او تصمیم داشت تا این ایده را به صورت یک داستان کوتاه منتشر کند اما این تصمیم او تحقق نیافت و نهایتاً او داستانش را به صورت یک رمان درآورد. در سال ۱۹۹۹ فیلم "همیونسو" بر اساس این رمان در ژاپن ساخته شد و همچنین در سال ۲۰۰۷ فیلم "راز (The Secret)" در فرانسه به زبان انگلیسی بر اساس این رمان ساخته شد که در آن دیوید دوکاونی به ایفای نقش پرداخته است. در سال ۲۰۰۶ هیگاشینو سیزدهمین جایزه
نائوکی را برای "رمان فداکاری مظنون ایکس "کسب کرد. این رمان قبل از این پنج بار نیز نامزد دریافت این جایزه شده بود. این کتاب همچنین ششمین جایزه هوکاکو را نیز دریافت کرد و در رتبه بندی کتابچه های معرفی رمان های معمایی "Kono Mystery ga Sugoi!" و هونکاکو رتبه اول را کسب کرد. ترجمه فداکاری مظنون ایکس توسط الکساندر اسمیت در سال ۲۰۱۲ نامزد دریافت جایزه بهترین رمان ادگار و جایزه بری شد. هیگاشینو در سال ۲۰۱۴، جایزه ادبی "ایجی یوشی کاوا" را برای رمان "وقتی که پرده دعا فرو می ریزد"، دریافت کرد. هیگاشینو از برجسته ترین نویسندگان آسیاست و بر اساس گزارش ها، معروفترین رمان نویس در چین به حساب می آید. ترجمه آثار او فروش بسیار زیادی در چین، اسپانیا، فرانسه و روسیه داشته است. دو کتاب "فداکاری مظنون ایکس" و "نجات یک قدیس"، به شش زبان ترجمه شده است. شهرت او باعث جلب توجه آکادمی های مختلف آسیایی شده است و مقالات و نظریات بسیاری دربارهٔ آثار او در چین، اندونزی، مالزی و تایوان منتشر شده اند. همچنین آثار او توجه پژوهشگران آمریکایی را نیز به خود جلب کرد. کیگو هیگاشینو در سال ۲۰۰۹ به عنوان رئیس انجمن جنایی نویسان ژاپن انتخاب شد و تا س
ال ۲۰۱۳ در این مقام به فعالیت پرداخت. همچنین به عنوان یکی از اعضای هیت داوران در سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ برای کمیته MWJ و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۱۳ برای جایزه ادگاوا رامپو و در سال ۲۰۱۴ برای جایزه نائوکی ایفای نقش کرد. پس از زلزه بزرگ شرق ژاپن در سال ۲۰۱۱، هیگاشینو حق التالیف ۱۰۰۰۰ جلد از چاپ مجدد رمان های "بالهای کیرین" و "تازه وارد" را برای توزیع در مناطق زلزله زده اهدا کرد. او به طور مکرر از حضور در اجتماع پرهیز می کند چون ترجیح می دهد که در خیابان شناخته نشود. سبک و محتوا. هیگاشینو در سال ۲۰۱۵ اذعان داشت که سبک و محتوای نویسندگی او از دوران ابتدایی فعالیتش تا به امروز بسیار تغییر کرده است. او انگیزه را مهمترین عنصر در فعالیتش می داند. در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۱ او گفت که «می خواهد مخاطبانش همواره از ایده های او شگفت زده شوند». علاوه بر رمان، هیگاشینو مقاله و کتاب کودک نیز می نویسد اما سبک او در این نوشته ها با سبک داستان نویسی اش فرق دارد. او در آثارش شخصیت های زیاد و پرتعدادی تولید نمی کند. آثار او دربرگیرنده عناصر علمی مانند انرژی هسته ای یا انتقال داده از طریق تماس فکری، نیز هست. همچنین فعالیت های ورزشی مانند تیر
اندازی با کمان، اسکی و وزرش های زمستانی و شمشیر بازی نیز در داستان های او حضور دارند. آثار او سرشار از عناصر فرهنگی ژاپنی نیز هستند. برای مثال در کتاب فداکاری مظنون ایکس، شخصیت اصلی داستان در آشپرخانه تهیه بنتو کار می کند. در همین داستان، قتل به وسیله سیم برق کوتاتسو (کرسی ژاپنی) اتفاق می افتد. "اندرو جویس"، در "وال استریت جورنال" نوشته است که هیگاشینو این مسئله را تشریح می کند که چگونه " حس سرسپردگی و بار ستمگرانه در روابط انسان ها عاملی برای جنایت و روابط خصمانه بین همسایه ها و همکاران می شوند. " هیگاشینو اذعان می دارد که مردم ژاپن این سبک را ترجیح می دهند که در داستان اهداف و نتایج اعمال و تصمیم های شخصیت های داستان تحت تأثیر احساساتی که به جرم و جنایت جنایت ختم می شوند، فقط در انتهای داستان به صورت واضح تر بیان شود. هرچند هیگاشینو علاقه اش به نویسندگان غربی را تأیید می کند اما گفته است که همواره احساس می کند بیشترین و عمیق ترین تأثیر را از نویسندگان ژاپنی مانند "ادگاوا رامپو" و" شیجو ماتسوموتو "گرفته است و بیان کرده است که: «... در نتیجه آثار من به طور طبیعی در بردارنده حس ژاپنی نسبت به عواطف انسانی است».
او ضمن تقدیر از خوانندگان غربی اش از آنها خواسته تا "آثارش را بخوانند و بدانند که مردم ژاپن چگونه فکر می کنند، عشق می ورزند یا متنفر می شوند ". او گفته که از خوانندگانش می خواهد "تا تحت تأثیر این موضوع قرار بگیرند که در پشت تمامی این داستان های عجیب، یک شخصیت ژاپنی وجود دارد." آثار هیگاشینو. هیگاشینو تا سال ۲۰۱۸، ۶۶ رمان، دو مجموعه داستان کوتاه و یک کتاب کمیک به چاپ رسانده بود. همچنین تا سال ۲۰۲۰ در کل ۷۱۵ اثر در ۸ زبان در سطح جهان از هیگاشینو به چاپ رسیده است. فیلم ها و برنامه های تلویزیونی برگرفته از آثار هیگاشینو. تعدادی از آثار هیگاشیونو به فیلم های سریالی، تلویزیونی و درام تبدیل شده است.
مصرف القایی بخشی از مصرف است که به درآمد قابل تصرف وابسته است. هنگامی که تغییر در درآمد قابل تصرف باعث تغییر در مصرف کالاها و خدمات می شود، آن تغییر مصرف را "مصرف القایی" می نامند. در مقابل، مخارج مصرف مستقل به درآمد وابسته نیست. به عنوان مثال، هزینه صرف شده برای مصرف یک کالای عادی، القایی محسوب می شود. در تابع مصرف خطی ساده، formula_1 مصرف القایی برابر است با formula_2 ، که در اینجا formula_3 درآمد قابل تصرف و formula_4 میل نهایی به مصرف می باشد.
مصرف مستقل (همچنین مصرف برونزا) مخارج مصرفی در حالتی است که درآمد صفر باشد. این نوع مصرف تنها درصورتی که هزینه مواد مصرفی با تغییر درآمد تغییر نکند، مستقل از درآمد محسوب می شود. ممکن است بابت هزینه این مواد مصرفی نیاز به تأمین منابع مالی از طریق وام و استقراض باشد. اگر سطح درآمد واقعاً صفر باشد، این مصرف به عنوان پس انداز منفی حساب می شود، زیرا با استقراض یا استفاده از پس انداز تأمین می شود. مصرف مستقل با مصرف وابسته به درآمد در تضاد است، به این دلیل که به طور سیستماتیک با درآمد نوسان نمی کند، در حالی که مصرف وابسته به درآمد هم راستای تغییرات درآمد نوسان می کند. این دو از طریق تابع مصرف برای همه خانوارها نمایش داده می شوند:
یک برادر باید مثل این باشد فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی مانموهان دسای است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیتندرا، هما مالینی، شاتورگان سینها، رانجیت ایفای نقش کرده اند.
کریستین لوکنبیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بوستون بریکرز و اسکای بلو اف سی اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
بلوند و سیاه فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی راجکومار کوهلی است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجندرا کومار، هما مالینی، ریکا، پریم نات، پریم چوپرا ایفای نقش کرده اند.
شرکت ارتباطات تصویری زوم یک شرکت فناوری ارتباطات آمریکایی است که مقر آن در سن خوزه، کالیفرنیا واقع است. این سرویس از طریق بستر نرم افزاری همتابه همتا مبتنی بر ابر، به ارائه خدمات تلفنی و گفتگوی اینترنتی از طریق اینترنت می پردازد و برای ارتباط تلفنی، دورکاری ،آموزش از راه دور و روابط اجتماعی مورد استفاده قرار می گیرد. استفاده از بستر زوم برای گردهمایی های تصویری با حداکثر ۱۰۰ شرکت کننده و با محدودیت زمانی ۴۰ دقیقه رایگان است. برای گردهمایی های طولانی تر، بزرگتر یا با ویژگی های بیشتر، نیاز به پرداخت اشتراک است. اریک یوان، مهندس و مدیر اجرایی سابق وبکس، زوم را در سال ۲۰۱۱ تأسیس کرد و نرم افزار آن را در سال ۲۰۱۳ راه اندازی کرد. رشد درآمد شدید زوم به دلیل سهولت استفاده و اطمینان بالای از نرم افزار آن منجر به ارزش یک میلیارد دلاری در سال ۲۰۱۷ شد و این شرکت را به یک شرکت " تکشاخ " تبدیل کرد. در سال ۲۰۱۹، زوم وارد بازار عمومی شد. از آوریل ۲۰۲۰، استفاده از نرم افزار زوم به دلیل اقدامات قرنطینه ای که در بسیاری از کشورها در پاسخ به دنیاگیری ۲۰–۲۰۱۹ ویروس کرونا اعمال شد افزایش یافت. محصولات نرم افزاری زوم در برخی موارد د
ر رابطه با شیوه های ضعیف حفظ حریم خصوصی اطلاعات و آسیب پذیری های امنیتی مورد انتقاد قرار گرفتند. تاریخچه. زوم توسط اریک یوان تأسیس شد که ایده توسعه این نرم افزار را در زمان دانش آموزی در کشور خودش، چین، در سر پرورانده بود. او برای دیدار دوست دختر خودش می بایست ۱۰ ساعت سوار قطار می شد و از این روی به دنبال راهی آسانتر برای «دیدار» با او بود. یوان پس از دریافت ویزای مسافرتی آمریکا که نهمین تلاش او برای این ویزا بود، در سال ۱۹۹۷ به ایالات متحده مهاجرت کرد و به وبکس پیوست. وی به سمت قائم مقامی شرکت منصوب شد، اما پس از فهمیدن اینکه مشتریان از این محصول راضی نیستند، در سال ۲۰۱۱ برای تأسیس زوم، وبکس را ترک کرد. او با کمک ۴۰ مهندس دیگر، نسخه بتای زوم را در سپتامبر ۲۰۱۲ راه اندازی کرد که می توانست میزبان گردهمایی های تصویری با حداکثر ۱۵ شرکت کننده باشد. تا ماه مه ۲۰۱۳، زوم ۱ میلیون کاربر داشت. طی دنیاگیری ویروس کرونا، قرنطینه عمومی موجب شد که مردم به ناچار به دورکاری، آموزش از راه دور و ارتباطات اجتماعی مجازی روی آورند. هزاران مدرسه و مؤسسه آموزشی با استفاده از نرم افزار زوم، کلاس های برخط تشکیل دادند. در بسیاری از کش
ورها، زوم خدمات خود را به مدارس ابتدایی تا متوسطه به صورت رایگان ارائه داد. تا فوریه ۲۰۲۰ زوم بیش از ۲٫۲ میلیون مشترک بدست آورده بود که بیش از تمام مشترکانی بود که در سال ۲۰۱۹ به آن پیوسته بودند. تنها در یکی از روزهای مارس ۲۰۲۰ نرم افزار زوم بیش از ۳۴۳ هزار بار بارگزاری شد. کاربران روزانه زوم از ۱۰ میلیون در دسامبر ۲۰۱۹ به حدود ۲۰۰ میلیون در مارس ۲۰۲۰ رسیدند. به همین دلیل در حالی که سهام شرکت ها به صورت کلی سیر نزولی را طی می کردند اما ارزش سهام زوم با خیز بسیار شدیدی افزایش یافت.
یک دار (به لاتین: Yekdar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. یک دار ۱۸۲ نفر جمعیت دارد. ریشه واژه. "یک" در زبان تاتی قفقاز همان "عدد یک" و "دار" به معنی "زمین بزرگ و وسیع" است.
انیش دیبی Enişdibi) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیل لی واقع شده است.
خانقاه یولو (به لاتین: Xanagahyolu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. خانقاه یولو ۹۷ نفر جمعیت دارد.
اشغال سوسنگرد (۶ مهر ۱۳۵۹) اشاره به ورود نیروهای ارتش عراق به سوسنگرد و اشغال این شهر در هشتمین روز جنگ ایران و عراق دارد. دربارهٔ سوسنگرد. سوسنگرد یکی از شهرهای استان خوزستان و مرکز شهرستان دشت آزادگان است. در زمان حملهٔ عراق جمعیت این شهر حدود ۱۵ هزار نفر متشکل از مردم عرب شیعه بود. این شهر در ۳۱ کیلومتری بستان، ۶۰ کیلومتری شمال غربی اهواز قرار دارد و رودخانه کرخه از میان آن می گذرد. منطقه ای که سوسنگرد در آن قرار داشت جبهه میانی خوزستان شامل حمیدیه، سوسنگرد و بستان بود که نیروهای عراق با کنترل آن می توانستند به جاده اصلی این مسیر دست پیدا کنند. عملیات نظامی عراق. لشکر ۹ زرهی ارتش عراق به عنوان مسئول حمله و اشغال سوسنگرد تعیین شده بود. این لشکر با عبور از تنگه چذابه و با شکستن مقاومت نیروهای ایران به طرف بستان پیشروی نمود و پس از استقرار در اطراف بستان به سمت سوسنگرد حرکت خود را آغاز کرد. بخش دیگری از نیروهای عراق نیز از محور کوشک طلائیه به سمت جادهٔ سوسنگرد حمیدیه پیشروی کرده و با عبور از رودخانه کرخه در ۴ مهر ۱۳۵۹ در اطراف سوسنگرد مستقر شدند. تانک های عراق پس از عبور از رودخانه کرخه در ۶ مهر ۱۳۵۹ وارد سوس
نگرد شدند و این شهر را به اشغال خود درآوردند. در زمان حمله عراق مردم غیرنظامی سوسنگرد در شهر بودند و ارتش عراق برخی از وابستگان خود از اهالی سوسنگرد را به عنوان فرماندار و مسئولان دیگر شهر انتخاب کرد. به گفتهٔ برخی منابع فرمانده لشکر ۹ ارتش عراق تالی الدوری، ۵۸ نفر از مردم عرب دشت آزادگان را به دلیل عدم همکاری با ارتش عراق اعدام کرد. آزادسازی سوسنگرد. تیپ دوم لشکر ۹۲ اهواز به همراهی نیروهایی از سپاه پاسداران و گروه جنگ های نامنظم و پشتیبانی هوایی نیروی هوایی ارتش مأموریت یافتند که طی عملیاتی سوسنگرد را از محاصره خارج کنند. در صبح روز ۲۶ آبان ماه ۱۳۵۹ ولی الله فلاحی ریاست وقت ستاد مشترک ارتش همزمان با روشنایی هوا و آغاز عملیات به قرارگاه فرماندهی لشکر در نزدیکی سوسنگرد رفت تا چگونگی عملیات را کنترل و راهنمایی کند. پس از آغاز عملیات، گروه جنگ های نامنظم با هدایت مصطفی چمران که مسئولیت محافظت از منطقه عقب تیپ دوم لشکر ۹۲ اهواز را به عهده داشتند، در روستای ابوحمیظه، واقع در ۵ کیلومتری جاده سوسنگرد موفق شدند چند دستگاه تانک عراقی را منهدم و نیروهای دشمن را از آنجا دور کنند و در نتیجه نیروهای عراقی در شمال غرب سوسن
گرد به مواضع پدافندی خود در تپه االله اکبر و دهلاویه عقب نشینی کردند.
نبرد اوشاکان همچنین به عنوان نبرد آشتاراک معروف است نبردی است که در طول جنگ ایران و روسیه (۱۸۲۸–۱۸۲۶) بین ارتش ایران به فرماندهی ولیعهد عباس میرزا و ارتش روسیه به فرماندهی ستوان آتاناسیوس کراسوفسکی رخ داد.در اوایل ماه اوت سال ۱۸۲۷، ارتش ایران به ارمنستان شرقی حمله کرد و همراه با نیروهای خانات ایروان سردار حسین خان سردار ایروانی، صومعه اچمیادزین را محاصره کرد. در ۳۵ مایل از اچمیادزین، یگان نظامی روسیه ستوان کراسوفسکی به همراه داوطلبان ارمنی و گرجی که به وی پیوستند، به یاری صومعه محاصره شده رسیدند و با وجود برتری عددی ده برابر ارتش ایران ، توانستند خطهای دفاعی ایران را بشکنند. شب که محاصره برداشته شد . در طول نبرد، یگان روسی متحمل خسارات سنگینی شد. این بزرگترین خسارت ارتش روسیه در تمام جنگها با ایران بود . مسیر نبرد تحت تأثیر گرمای فرسوده آن روز و کمبود منابع آب در طول مسیر جداشدن روسها تحت تأثیر قرار گرفت. تا حدود زیادی، اقدامات جدا شده از کاروان با غذا ساخته می شدند . ستون ها زیر توپخانه متراکم و تفنگ های دشمن حرکت کردند. در حالی که پیشتاز روسها "راه خود را با سرنیزه هاً به راه انداخت، " با حملات محکم ایرانیا
ن عقب نشینی کردند. ایران با اشغال یک مکان مساعد، حملات جناحی به ناوگان روسی وارد کرد. همچنین لازم است ذکر شود که عبور موفقیت آمیز از ناوگان کراسوفسکی با اقدامات توپخانه روسیه که بیشترین امتیاز را اشغال کرده بود، تسهیل شد و اسلحه های تحت پوشش تیراندازها حملات ایران را تا آنجا که می توانستند عقب می کشیدند. ایرانیان که علی رغم خسارات سنگین ناشی از تیراندازی، با سربازان بسیار زیادی عقب نشینی کردند . پیش زمینه. محاصره ایروان توسط کراسوفسکی. برای محاصره ایروان، لشکر ۲۰ پیاده نظام به فرماندهی ستوان کراسوفسکی وارد ایروان شد. تابستان سال ۱۸۲۷ بسیار گرم و خشک بود. دمای آفتاب به ۴۳ درجه سلسیوس (۵۳٫۷ درجه سانتیگراد) و ۳۳ درجه سلسیوس (۴۱٫۲ درجه سانتیگراد) رسیده بود. آب و هوای محلی به شیوع بیماریهای دسته جمعی در میان سربازانی که اخیراً از روسیه وارد شده اند کمک کرده بود. تب و یک بیماری همه گیر دیسانتری بیش از ۴۰۰۰ سرباز در لشکر ۲۰ باقی نگذاشت؛ بنابراین، در ماه اوت، فرمانده سپاه قفقاز، فرمانده پاسکویچ با تشریح اوضاع عمومی ارتش روسیه در قفقاز، به نیکلای یکم گزارش داد «گرما ادامه دارد، هیچ مراتع وجود ندارد، اسبها خسته شده اند
و ⅓ از ارتش در مریض خانه بودند. از بین ۱۸۰۰ نفر، حدود ۱۰۰۰ نفر در خدمت بودند (به استثنای نگهبان، که در آن تعداد بیماران بیشتر از ۲۰۰ نفر نبود و ۹۰۰ نفر نیز مسلح بودند). با توجه به شرایط فعلی، مقرر شد محاصره ایروان را لغو و به کوهستان عقب نشینی کنیم قبل از پاییز». دلیل دیگر لغو محاصره نیز این واقعیت بود که حمل و نقل با مواد غذایی و اسلحه سخت است . در شب ۲۱ ژوئن (۳ ژوئیه)، این لشکر از مواضع محاصره خارج شد و عقب نشینی کرد و به صومعه اچمیادزین رسید. یک مریض خانه برای سربازان بیمار در صومعه راه اندازی شد. روی سه برج صومعه یک اسلحه نصب شده بود. کراسوفسکی با داشتن تجهیزات کافی از صومعه محافظت کرد، در این صومعه یک گردان از هنگ پیاده نظام سواستوپول (حداکثر ۵۰۰ سرنیزه)، ۵ اسلحه، صد اسب از میادین داوطلب ارمنستان باقی مانده است ، که از کراسوفسکی درخواست کرده بود تا اجازه دفاع از صومعه را بگیرد. محاصره صومعه اچمیادزین توسط حسین خان. با فهمیدن اینکه فقط یک گردان از هنگ ساواستوپل در صومعه اچمیادزین است، خان ایروان سردار حسین خان اقدام به تصرف این صومعه کرد و ۴۰۰۰ سواره نظام (به گفته منابع دیگر، ۵۰۰ ) و دو گردان سرباز (۲۰۰۰
مرد) با دو (طبق منابع دیگر، با سه اسلحه) ایروان را ترک کردند و روز بعد صومعه را محاصره کردند. در دامنه کوه آراگاتس، روبروی اردوگاه روسها، یک ناوچه از سوارکاران کاراپاخ از ۱۰۰۰ نفر به رهبری نقی خان برای نظارت بر اقدامات سپاه کراسوفسکی وجود داشت . فرمانده پادگان اچمیادزین در آن زمان افسر سالخورده تیپ ۲۰ توپخانه - سرهنگ دوم لیندنفلد بود. سردار نامه ای را برای وی ارسال کرد که در آن به فرمانده اطمینان داد که پاسکویچ با نیروهای اصلی از نخجوان به گرجستان عقب نشینی کرده است و جایی وجود ندارد که منتظر یاری از پادگان اچمیادزین باشید و پیشنهاد داد که صومعه را ترک کنند. از طرفی، حسین خان عبور از پادگان را از هر جهت امنیت آن را تضمین کرد. در غیر این صورت، صومعه با زور گرفته می شود، و پس از آن به هیچ کسی رحم نخواهد شد . در پاسخ به این نامه توپ از برج صومعه شلیک شد. حسین خان مجبور شد نیروهای خود را به مکان ایمن سوق دهد و، اطراف صومعه، همه ارتباطات را مسدود کرد. با این حال چندین ارمنی محلی توانستند به اردوگاه روسیه برسند و کراسوفسکی را از محاصره این صومعه آگاه کنند. بلافاصله کراسوفسکی با مجهز به دو گردان با چهار اسلحه، به س
مت اچمیادزین پیش رفت . کراسوفسکی عقب نشینی کرده و به آرماویر و سپس به ایروان رفت . نبرد. ارتش روسیه مستقر در اچمیادزین دفاعیات خود را تا اول ژوئیه تقویت کرد و اردوگاهی را در اینجا در روستای چنگیلی، ۳۵ مایلی از اچمیادزین، در سواحل رودخانه آباران برپا کرد. سربازان ایروانی با پیگیری نیروهای روسی، آنها را در پای کوه آراگاتس، ۱۰ مایلی از اردوگاه خود کنترل می کردند. در آن زمان خان ایروان حسین خان سردار ایروانی نامه ای به عباس میرزا نوشت و از او کمک خواست. عباس میرزا نیروهای خود را بر ۱۰٫۰۰۰ پیاده نظام، ۱۵۰۰۰ سواره نظام و ۲۸ قطعه توپخانه متمرکز کرد و در ۱۷ اوت ضربه بزرگی به سربازان روسی در نبرد اوشاکان وارد کرد. نبرد خونین که از ساعت ۷ صبح تا ۴ بعد از ظهر به طول انجامید، در دومین نسخه از تثلیث به پایان رسید. کراسوفسکی که از جنگ گریخت، به صومعه اچمیادزین پناه برد. به گفته جیزتی، ارتش کراسوفسکی در آن نبرد ۱۱۱۶۶سرباز و افسر را از دست داد (۶۸۵ کشته، ۳۴۷ زخمی و ۱۳۴ اسیر). به گفته شرباتوف، حدود ۷۰۰ سرباز و افسر از یگان کراسوفسکی کشته شدند، ۳۰۰ نفر زخمی شدند، و خود وی به شدت از ناحیه شانه مجروح شد. شرباتوف خاطرنشان کرد:سرب
ازان از دست داده عباس میرزا به ۳۰۰۰ نفر رسیده بود. ظاهراً نویسنده از دست دادن عباس میرزا بیشتر و روس ها کمتر نشان داده است. از دست دادن سربازان روسی باید بیشتر بود زیرا ارتش کراسوفسکی فرار و عقب نشینی کرد.
لوری چالوپنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به شیکاگو رد استارز، آتلانتا بیت، و باشگاه فوتبال آی ای کی اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
ایکینجی ینی یول (به لاتین: İkinci Yeniyol) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیل لی واقع شده است. این روستا ۱۱۷ نفر جمعیت دارد.
بیرینجی ینی یول (به لاتین: Birinci Yeniyol) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیل لی واقع شده است. بیرینجی ینی یول ۵۵۳ نفر جمعیت دارد.
اوچ گون (به لاتین: Uçgün) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. اوچ گون ۹۱۳ نفر جمعیت دارد. دین. در مسجد جامع این روستا یک هیئت مذهبی وجود دارد.
«مرسدس بنز» یک آکاپلا از جنیس جاپلین است. این ترانه که در نقد مصرف گرایی نوشته شده، آخرین قطعه ای است که جاپلین ۳ روز پیش از مرگش ضبط کرده است. نسخهٔ اصلی این قطعه که جاپلین آن را به صورت تفننی در استودیو ضبط کرده با هیچ سازی همراه نمی شود اما نسخه ای دیگر از آن هم وجود دارد که در اوت ۱۹۷۰ و در آخرین کنسرت جاپلین با گروه تیلت بوگی بند اجرا شده است. ساخت و محتوا. خلق «مرسدس بنز» کاملاً تصادفی و طی یک بداهه سرایی بین جاپلین و دوست ترانه سرایش باب نیوورتس در یک بار در پورت چستر نیویورک در اوت ۱۹۷۰ اتفاق افتاد. ترانه با الهام از سطر اول یک شعر از سروده های مایکل مک کلور نوشته شده و متن آن یک دعای طعنه آمیز به درگاه پروردگار برای داشتن یک ماشین اسپورت، یک تلویزیون رنگی و یک شب گردش در شهر است. «مرسدس بنز» به این شکل آغاز می شود: «پروردگارا! برای من یک مرسدس بنز نمی خری؟ همهٔ دوستام پورشه سوار می شن/باید حتماً تلافی کنم/همهٔ عمرم جون کندم/ کمکی از دوستانم ندارم/ بنابراین، پروردگارا! آیا مقدور هست یک مرسدس بنز برای من بخری؟» «مرسدس بنز» یک حملهٔ طنزآمیز به جهان تحت کنترل سرمایه و سود است و به عنوان نماد اعتراض به فر
هنگ مصرف گرایی آمریکایی ها در دههٔ ۶۰ میلادی شناخته می شود. در سال ۱۹۹۵ خواهر کوچک تر جاپلین (لورا) بدون توجه به نیت جاپلین از این ترانه، اجازهٔ استفادهٔ تجاری از آن را به کمپانی مرسدس بنز داد و آن ها ترانهٔ «مرسدس بنز» را در تبلیغات تلویزیونی دو سدان لوکس سری ئی و سی آن شرکت استفاده کردند. جاپلین در ۱ اکتبر ۱۹۷۰ -دو ماه پس از آن بده بستان شعری که به خلق «مرسدس بنز» انجامید- این قطعه را در استودیو ضبط کرد و ۳ روز بعد بر اثر مصرف بیش از حد هروئین در یک مُتِل در لس آنجلس درگذشت. جان کوک (مدیر برنامهٔ جاپلین) جسد او را در حالی پیدا کرد که بیرون مُتِل خودروی معروف جاپلین پارک شده بود؛ یک پورشه که با طرحی سایکدلیک رنگ آمیزی شده بود و از نمادهای ضد مصرف گرایی به شمار می رود. روی تمام بدنهٔ این خودرو، تصاویر رنگارنگ منظره، پرندگان، پروانه، یک چشم معلق، قارچ و جمجمهٔ آدمیزاد نقاشی شده است.
پرسمان معنایی امکان ایجاد پرسمان و واکاوش را در محیط های مشارکتی و بافتی شده می دهد. پرسمان های معنایی امکان بازیابی هم «اطلاعات صریح» و هم «اطلاعات ضمنی» مشتق شده را بر اساس اطلاعات «نحوی»، «معنایی» و «ساختاری» موجود در داده می دهد. پرسمان های معنایی برای تحویل نتایج دقیق (انتخاب متمایز یک قطعه منفرد اطلاعات) یا جواب دادن به سوالات درهم و گسترده و باز، از طریق تطبیق الگو یا استدلال دودویی طراحی شده است. پرسمان های معنایی روی گراف های نام دار، داده های پیوندشده یا سه تایی های معنایی کار می کند. این کار به پرسمان امکان می دهد تا ارتباطات بین اطلاعات را پردازش کند و جواب ها را از شبکه داده نتیجه گیری کند. این کار برخلاف جستجوی معنایی است، که در آن از معناشناسی (علم معنا) در متون غیر ساخت یافته استفاده می شود تا نتایج جستجوی بهتری را تولید کند. (پردازش زبان های طبیعی را ببیند) از نظر فنی، پرسمان های معنایی، نوعی عملیات از نوع ارتباطی و دقیق، بسیار شبیه پرسمان پایگاه داده هستند. پرسمان معنایی روی داده ساخت یافته کار می کند و بنابراین امکان بهینه سازی ویژگی های همه جانبه را دارد، مثلاً در آن عملگرها (مثلاً &lt;،&g