Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یوزف بائو (؛ – ) یک نقاش، تصویرگر، طراح، کاریکاتوریست، شاعر، و پویانما اهل لهستان بود. وی یکی از بازماندگان اردوگاه کار اجباری کراکوف-پلاشوف است. بخشی های از زندگی او ماجرای عشق و ازدواجش در فیلم "فهرست شیندلر" به تصویر کشیده شده است.
سید شوشینسکی (; – ) خواننده پرآوازه موسیقی سنتی آذربایجانی بود. جشنواره موسیقی خاری بولبول به افتخار این خواننده برگزار میگردد. زندگی نامه. سید شوشینسکی ۱۲ آوریل ۱۸۸۹، در منطقه مسکونی هورادز از توابع قره باغ کوهستانی چشم به دنیا گشود. از آنجا که در سنین کودکی اش پدرش را از دست داد، نزد عمه اش، «مشهدی خورزاد»، که خواننده موسیقی سنتی آذربایجانی بود، به بار آمد. او در یک مدرسه دینی در شهر خود آموزش متوسطه اش را دید. سید شوشینسکی به واسطه داشتن استعداد موسیقی قوی ای، در سن ۱۵ سالگی برای اولین بار عضو یک گروه موسیقی شد. او اولین اجرای خوانندگی خود در مقابل عموم را برای نخستین بار در سال ۱۹۰۸ در شوشا انجام داد، که این امر نیز باعث شهرت یافتن آوازخوان ۱۹ ساله در میان مردم شهر خود گشت. شوشینسکی در نتیجه پافشاری های فراوان عمویش، به مدت دو سال در مدرسه موسیقی میر محسن نواب حضور پیدا کرد و به عنوان خواننده ای حرفه ای شهیر شد. اسم او بعد از مدتی کوتاه به خاطر آوازخوانی فوق العاده زیبایش در خارج از مرزهای آذربایجان نیز ورد زبان ها شد. در سال ۱۹۱۱، یک گروه فرهنگی ارمنستان موسوم به «Obschestvennoe sobranie» از سید شوشینسکی
برای اجرا کنسرت در شهر تفلیس دعوت کرد. سپس او در مدت یک سال یک سری کنسرت های درخور توجهی در این شهر انجام داد. او درآمد دریافتی از این کنسرت ها را به تعداد زیادی از نشریه های آذربایجانی و پرورش دانش آموزان در زمینه موسیقی آوازی اهدا نمود. در سال ۱۹۱۳ یک صفحه گرامافون در شهر کی یف ضبط شد، که حاوی چندین آهنگ موسیقی سنتی با اجرای سید شوشینسکی در کنار سایر خوانندگان بود. در سال ۱۹۱۹، این خواننده معروف به باکو نقل مکان داد. خوانندگی در دوران شوروی. پس از تسخیر آذربایجان از سوی بلشویک ها و استقرار نظام شوروی بر این کشور، سید شوشینسکی به عنوان تک خوان در یک تئاتر درام در باکو به فعالیت های فرهنگی خود ادامه داد. او بین سال های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۳ به عنوان دانشیار در آکادمی موسیقی باکو مشغول به کار شد. در سال ۱۹۳۳ بود، که به همراه جهان تالشلینسکایا، خواننده موسیقی سنتی و بازیگر تئاتر آذربایجانی، گروه موسیقی شرقی را به راه انداخت و به اجرای کنسرت در روسیه، اوکراین و قزاقستان پرداخت. وی از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۸ همزمان با به عهده داشتن مدیری هنری در «تئاتر درام دولتی به اسم محمد فضولی» آذربایجان، به اجرا کنسرت در باکو نیز استمرار م
ی داده است. سید شوشینسکی از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۰ به عنوان تک خوان در فیلارمونیک دولتی آکادمیک آذربایجان مشغول به کار شد. او بقیه عمرش را به مشاوره اپرای موسیقی مقامی در آکادمی ملی اپرا و تئاتر باله آذربایجان اختصاص داد.
حسین ملک (۱۶ تیر ۱۳۰۴، تهران – ۱۳ آبان ۱۳۷۸، تهران) نوازندهٔ سنتور اهل ایران بود. او بابت تغییرات ماندگاری که در ساز سنتور ایجاد کرد مشهور است. زندگی هنری. حسین ملک در ۱۶ تیر ۱۳۰۴ در تهران به دنیا آمد. پدرش عبدالله ملک گودار، درودگر بود. حسین، برادر بزرگترِ اسدالله ملک بود و برادر دیگری به اسم عبدالله نیز داشت. این سه برادر تحت تأثیر دایی هایشان (علی اکبر خان زنگنه، علی اصغر خان زنگنه و محمدخان زنگنه که هر سه موسیقی دانان دورهٔ قاجاریه بودند) هر سه به موسیقی پرداختند که عبدالله به تنبک، اسدالله به کمانچه و ویولن، و حسین به سنتور روی آورد. حسین ملک نواختن سنتور را از هشت سالگی نزد حبیب سماعی فراگرفت اما پس از مدتی سماعی از ادامهٔ تدریس به او خودداری کرد. او سپس به نزد ابوالحسن صبا رفت و غیر از او نزد نورعلی برومند، شکرالله قهرمانی، رکن الدین مختاری، حسین یاحقی، ابراهیم منصوری و مهدی برکشلی نیز به فراگیری موسیقی پرداخت. صبا و برومند استادان اصلی حسین ملک محسوب بودند. فعالیت های هنری. حسین ملک از سال ۱۳۲۰ در رادیوی ایران به نوازندگی پرداخت و با گروه ابوالحسن صبا همکاری کرد. این همکاری ها تا سال ۱۳۲۲ ادامه داشت.
پس از آن که تلویزیون در ایران به راه افتاد، او نخستین تک نواز سنتور در تلویزیون و جزو اولین تک نوازانی بود که در تلویزیون اجرای موسیقی داشت. سپس او با وزارت فرهنگ و هنر شروع به همکاری کرد و از آن جمله، در کارگاه هایی که به ساخت سازهای موسیقی اختصاص داشت شرکت کرد. او که پیشتر نزد صبا، نحوهٔ ساخت ویولن و سنتور و همچنین نزد «آراکلیان» ساخت ویلنسل را فراگرفته بود، در این کارگاه ها سنتورهایی ساخت که مورد استقبال قرار گرفت. پس از آن در سنتورهایی که می ساخت تغییراتی ایجاد کرد. از جمله ویژگی های این سنتورها آن بود که وی یک خرک به سیم های سفید و دو خرک به سیم های زرد اضافه کرده بود و سنتور جدید دارای یازده خرک در قسمت زرد و ده خرک در قسمت سفید بود. این باعث می شد که بتوان با ساز سنتور به هر دو صورت راست کوک و چپ کوک، موسیقی اجرا کرد و نوازندهٔ سنتور می توانست به طور گسترده تری با خوانندگان همراهی کند. او غیر از ساز سنتور، با نواختن سازهای سه تار، تار، تمبک، کمانچه و ویلن آشنایی کامل داشت. وی در برنامه های تلویزیونی با خوانندگانی همچون: احمد ابراهیمی، احمد سالمی و … همکاری کرد. او همچنین سفرهای خارجی متعددی، به منظور ش
ناساندن موسیقی ایرانی به مردمان کشورهای دیگر از جمله: پاکستان، هندوستان، افغانستان، مصر، امارات متحده عربی، کویت، عربستان، بحرین، تونس، اردن، ترکیه، تایلند، سنگاپور، چین، کره جنوبی، شوروی، ژاپن، فیلیپین، هلند، بلژیک، دانمارک، فنلاند، آمریکا، فرانسه، اسپانیا و ایتالیا، انجام داد. او در سفر به ایتالیا، جایزهٔ نخست مدال «یاپالونا» در شهر ونیز را به دست آورد و برندهٔ بهترین نشان موسیقی این شهر شد. ملک گاه به تنهایی و گاه همراه با برادرش اسدالله ملک یا احمد عبادی و مهدی برکشلی، در کشورهای مختلف کنسرت برگزار نمود و از چند کشور مدال و جایزه گرفت. درگذشت. حسین ملک در ۱۳ آبان سال ۱۳۷۸ در تهران درگذشت.
درخت چتری (شفلرا) نام یک سرده از خانواده عشقه ایان است.
امیرارشد تاجمیر (زادهٔ ۱۴ آذر ۱۳۶۳ در تهران – درگذشتهٔ ۶ دی ۱۳۸۸ در تهران) از کشته شدگان اعتراضات مردمی به نتایج انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ بود. زندگی. امیرارشد تاجمیر، ۱۴ آذر ۱۳۶۳ متولد شد. او فرزند کوچکِ شهین مهین فر، گوینده و مجری با سابقهٔ رادیو و تلویزیون ایران بود. وی به عنوان صدابردار در رادیو مشغول به کار بود. کشته شدن. ظهر روز ۶ دی ۱۳۸۸ مصادف با عاشورا، با وجود گذشت چند ماه از انتخابات دهم ریاست جمهوری، معترضان به نتایج انتخابات مجدداً به خیابان آمدند. امیرارشد تاجمیر نیز در بین معترضان، در میدان ولی عصر تهران بود. به گفتهٔ مادرش، در میانهٔ درگیری ها «امیر ارشد صدای فریاد چند زن را می شنود که زیر دست و پای مأموران باتوم به دست گیر افتاده اند و فریاد می کشند. یکی از مأموران زن جوانی را روی کف سیمانی خیابان می کشاند و دیگری با باتوم به جانش افتاده است.» شهین مهین فر از قول دخترانی که امیر ارشد به کمک شان رفته، ماجرا را بدین صورت شرح داده است: «مردم هو می کردند وقتی اینها کتک می خوردند. امیر ارشد فریاد زد آخه هوی شما چه دردی را از اینها دوا می کند. اینها خواهر و مادر ما هستند، نجات شون بدهیم. امیر ارشد وقتی
اینها را نجات داد مردم به او گفتند فرار کن فرار کن تا تو را نگرفتند.» امیر ارشد به دنبال راه فرار شروع به دویدن می کند. خودروی نیروی انتظامی با سرعت شروع حرکت کرده و او را زیر می گیرد. مردم قصد کمک به او و چند تن دیگر ازجمله شهرام فرج زاده را دارند که رانندهٔ خودرو دنده عقب گرفته و این بار با سرعت بیشتری، به همراه یک خودروی دیگر از روی آنان رد می شود. امیرارشد تاجمیر پس از انتقال به بیمارستان درگذشت. پیکر امیرارشد تاجمیر، ۱۲ دی ۱۳۸۸ پس از یک هفته به خانواده اش تحویل داده شد و در قطعهٔ ۳۰۲، ردیف ۱۶۶، شماره ۷ بهشت زهرای تهران، به خاک سپرده شد.
وونگ یوک-هی ("هوانگ شو-شی"، به چینی: 黃旭熙؛ زادهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۹۹) که با نام لوکاس (به انگلیسی: Lucas) شناخته می شود، رپر، خواننده و مدل اهل هنگ کنگ است. او عضو گروه پسرانهٔ کره ای ابرگروه سوپر ام است.
در اینجا فهرست کشورهایی که فقط با یک کشور مرز دارند ارائه شده است. ممکن است بعضی از موارد این فهرست با کشورهای دیگری مرز دریایی داشته باشند اما ملاک در اینجا مرز زمینی است. گذرگاه ها و پل ها. در برخی از موارد کشورهایی که جزیره ای هستند و ارتباطی با سایر کشورها ندارند، از طریق گذرگاه ها یا پل به کشور دیگری متصل می شوند. این ممکن است به عنوان مرز مصنوعی «پایدار» برای وسایل نقلیه زمینی یا عابران پیاده در نظر گرفته شود، اما با توجه به نیاز آن به عملیات مداوم و نگهداری و همچنین سهولت در کنترل حجم ورود و خروج یا بسته شدن آنها توسط هر کشور، معمولاً مرزهای زمینی در نظر گرفته نمی شوند. قلمروهای وابسته. در برخی از موارد قلمروی وابسته یک کشور با کشور دیگری همسایه است.
در اینجا فهرست کشورها و قلمروها بر پایه مرزهای زمینی و دریایی ارائه شده است.
ویتولد گی یرش (؛ زادهٔ ) انیماتور و کارگردان فیلم اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به «"اسب"» (۱۹۶۷) اشاره نمود.
لخوسواف مارشاوِک (؛ – ) کارگردان فیلم اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رکسیو" و "بولک و لولک" اشاره نمود.
ریچارد اسلاپچینسکی (؛ زادهٔ ۱۹۳۴) پویانما، کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس لهستانی-استرالیایی است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سفر به مرکز زمین" اشاره نمود. جوایز. ۱۹۷۳: جشنواره بین المللی فیلم برای مخاطب نوجوان «آله کینو!» (پوزنان) – بزهای نقره ای (برای فیلم انیمیشن «"گاو سیاه با خال های زرشکی..."»)
ادموند بیلافسکی () یک کاوشگر، فیلم ساز مستند و فیلم بردار اهل لهستان است. او در یکی از سفرهای اکتشافی اش به «رشته کوه های کوردی یرا» از طریق رود آمازون، فیلمی از آیین «کوچک کردن سر» در اقوام بومی «شوار» تهیه کرد و فیلمی نیز دربارهٔ این رودخانه به نام «"افق های بی پایان آمازون"» ساخت.
ریشارد واسکو (؛ زادهٔ ) یک عکاس، نقاش، هنرمند چیدمان و استاد دانشگاه اهل لهستان است. او دانش آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ است سپس برقراری حکومت نظامی در لهستان، به آلمان رفت و بورسیهٔ مؤسسه مبادلات آکادمیک آلمان را دریافت داشت. آثار وی نمایشگاه هایی در مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو، دوسالانه ونیز، تیت مدرن و موزه هنر مدرن به نمایش درآمده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار تولد لهستان شده است. زندگی نامهٔ مختصر. کارگاه فرم فیلم (۱۹۷۰–۱۹۷۷). او در نیسا متولد شد. از کودکی در کلاس های نقاشی شرکت می کرد و قصد داشت نقاش شود و در آکادمی هنر کراکوف تحصیل کند. اما به جای تحقق رؤیای دوران کودکی اش، تصمیم گرفت به ووچ برود و بین سال های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ در مدرسه ملی فیلم ووچ در رشته فیلم برداری تحصیل کند. در همین دوران، عضو کارگاه فرم فیلم شد؛ یکی از مهم ترین گروه های هنری لهستان در دهه ۷۰. کارگاه، یک گروه آوانگارد متشکل از نقاشان، فیلم سازان، منتقدان، شاعران، فلاسفه و دانشمندان بود که در زمینه فیلم تجربی و چندرسانه ای فعالیت می کردند. ریشارد واشکو بعدها به عنوان مدرس در دپارتمان های رسانه تجربی و عکاسی در مدرسه
ملی فیلم ووچ تدریس کرد. نخستین دستاوردها. در دهه ۷۰، او در دوازدهمین دوسالانه هنر سائو پائولو، داکیومنتا ۶، سومین جشنواره بین المللی فیلم آوانگارد مستقل در لندن، دوسالانهٔ سیدنی، یازدهمین دوسالانهٔ پاریس و پنجمین دوسالانهٔ فرم های فضایی شرکت کرد. او همچنین در سال ۱۹۷۹ «آرشیو اندیشه معاصر» را بنیان نهاد که محفلی برای سمپوزیوم ها و رویدادهای هنری بود. آثار اولیه. پس از پرداختن به فیلم و عکاسی تجربی، واشکو دوباره شروع به پرورش مهارت های نقاشی خود کرد. «واشکو خود را به عنوان یک هنرمند کشف کرد و آموخت چگونه با چشم اندازی گسترده تر از جهان، فراتر از شرایط محدود و محلی زندگی روزمره، کنار بیاید.» او کارگاه فرم فیلم را ترک کرد و به عنوان هنرمندی مفهومی برجسته شد. «پس از تحصیل در رشته فیلم سازی در آکادمی ووچ در اواخر دهه شصت، واشکو به یکی از مفهومی ترین هنرمندان پیشروی لهستان تبدیل شد و به عنوان پیشگام در حوزه های ویدئو و عکاسی فعالیت کرد. بخش زیادی از آثار او بر ساختارهای پیچیده ریاضی مبتنی بر توالی های زمان و واقعیت تمرکز داشت.» خروجی هنری او در واقع باید به عنوان پیوندی میان دو حوزه اصلی دیده شود: عکاسی و فیلم، و نق
اشی. «(...) ماهیت کلی آثار ریشارد واشکو، و همچنین ماهیت آثار منفرد او، اغلب توسط روابط بین گونه ای و بین رسانه ای تعریف می شود. این آثار شبکه ای از روابط بینامتن را هم در سطح تعیین کننده های ساختاری و هستی شناختی کلی و هم در سطح انواع مختلف ادراک و قواعد تفسیر به حرکت درمی آورند. به عبارت دیگر، برای درک ویژگی های خاص یک اثر متعلق به گونه ای خاص از هنر، باید به ویژگی های غیرخاص آن ارجاع داد، یعنی ویژگی هایی که برای گونه ای دیگر از هنر شاخص هستند.»
یولیان آنتونیش (؛ ۸ نوامبر ۱۹۴۱ – ) مخترع، هنرمند، پویانما، فیلم نامه نویس، آهنگساز، فیلم ساز آوانگارد و کارگردان فیلم اهل لهستان بود. او پس از اتمام دبیرستان موسیقی، در سال ۱۹۶۵ تحصیلات عالی خود را در دانشکده نقاشی و گرافیک آکادمی هنرهای زیبا در کراکوف، زیر نظر کازیمیش اوربانیسکی به پایان رساند؛ همچنین به مدت دو سال در دانشگاه یاگیلونیا در رشته فیزیک تحصیل کرد. در سال ۱۹۶۸ یکی از بنیان گذاران شاخهٔ کراکوفی استودیوی فیلم های مینیاتوری بود که در سال ۱۹۷۴ به استودیوی مستقل فیلم های انیمیشن تبدیل شد. او از بنیان گذاران کمدی کاباره ای «زدروی یانا» در باشگاه «پود رنکا» نیز بود. بعدها با همین نام، گروهی به نام «زدروی یانا» تشکیل شد. از فیلم های معروف وی می توان به «"چگونه داکسهوند مینیاتوری کار می کند"» (۱۹۷۱) اشاره نمود.
پیوتر آدامچیک (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دست به کار شو، برادر"، "خانواده کوالسکی در برابر خانواده کوالسکی"، "نیمه سوم"، "دروازه اروپا"، "هانس کلوس، قماری بالاتر از زندگی"، "تستوسترون"، "۱۹۳۹ نبرد وسترپلاته"، "ترفند"، "در خوشی و سختی"، "نشانه گذاری شده"، "دستورالعمل زندگی"، "اسکادران ۳۰۳، روایتی واقعی"، "برادر الهی ما"، "به تاخت"، '، "نامه به بابا نوئل"، "نامه به بابا نوئل ۲"، "نامه به بابا نوئل ۳"، ' و "" اشاره کرد.
کاتاژینا ماریا ژلینسکا (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل لهستان است. او در سال ۲۰۰۲ از آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف فارغ التحصیل شد. در دوران تحصیل در تئاتر مردمی کراکوف به ایفای نقش می پرداخت. پس از فارغ التحصیلی، در تئاترهای سی رنا و رمپا در ورشو نیز بازی کرد. در دو نمایش رادیویی تئاتر لهستان حضور داشت. همچنین در تئاتر کمدیا و تئاتر موزیکال «رُما» فعالیت می کند. در سال ۲۰۰۲ نقش زنی در قطار را در فیلم «"روز جنون"» ساخته مارک کوترسکی ایفا کرد. در سال ۲۰۰۳ در چهارمین جشنواره سراسری هنرهای صحنه ای در ورشو به مقام اول دست یافت. در سال ۲۰۰۴ به جمع ده نفر نهایی بیست و پنجمین دوره جشنواره آهنگ بازیگری در وروتسواف راه یافت و جایزه مخاطبان را کسب کرد. در سال ۲۰۰۴ در فیلم «"نیکیفور من"» ساخته کشیشتف کراوزه، در نمایشگاه نیکیفور در «زاخه تا» به عنوان خبرنگار ظاهر شد. در سال ۲۰۰۶ در برنامه «"شانس موفقیت"» شبکه TVP2 شرکت کرد. آواز را زیر نظر الژیبیتا زاپندوفسکا آموخت. در «شلیک تولد به ده» کاباره آنی مرو مرو به مناسبت دهمین سالگرد آن، به همراه کاتاژینا یامروز به خواندن آهنگ ها پرداخت. از فیلم ها یا برنامه های
تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "نامه به بابا نوئل"، "نامه به بابا نوئل ۲"، "طایفه"، "دوستان" و "ع چون عشق" اشاره کرد.
دوستان () یک مجموعه تلویزیونی درام لهستانی است که از سال ۲۰۱۲ تاکنون، در شبکهٔ تلویزیونی پلست در حال پخش است. این سریال نخستین بار روز پنج شنبه، ۶ سپتامبر ۲۰۱۲ ساعت ۱۰ شب از شبکهٔ پلست پخش شد و ۲٫۶۰۴ میلیون بیننده را جذب کرد. این برنامه به سهم تماشای ۲۵٫۲۲٪ در گروه سنی «۱۶–۴۹ سال» و ۲۵٫۰۵٪ در میان همهٔ بینندگان دست یافت. این مجموعه پربیننده ترین برنامه در بازهٔ زمانی پخش خود بود.
کارولینا نواکوفسکا (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل لهستان است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "مفقودشدگان"، "دوستان" و "اجاره نشین ها" اشاره نمود.
ماریان گلینکا (؛ ۱ ژوئن ۱۹۴۳ – ) بازیگر و طراح رقص اهل لهستان بود. او از سن ۱۰ سالگی به مدرسه باله در ورشو رفت کرد و ویتولد بورکوفسکی مربی باله اپرای ملی از استادان او بود. در سال ۱۹۶۱ عنوان قهرمانی را به دست آورد و به همراه ایوونا واکووسکا بابت اجرای رقص «"سرود آزادی"» اثر استا کوفسکی در مسابقه سراسری رقص های اجتماعی برنده شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شال گردن زرد"، "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "سفرهای آقای کِـلِـکْسْ"، "رانندگان جایگزین"، "به دور از جاده"، "ورای تخت جراحی"، "سال های شیرین"، "ترانه عاشقانه ای برای یانوشک"، "اجاره نشین ها"، "جادوگر (مجموعه تلویزیونی)"، "جادوگر (فیلم)"، "استتار"، "مارپیچ"، "سرزمین موعود"، "فهرست شیندلر" و "یانا" اشاره کرد.
لئونارد آندژیفسکی (به ؛ ۱ مارس ۱۹۲۴ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از جمله فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی ای که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سرنوشت های لهستانی"، "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "ماجراهای میخاو"، "سیل"، "ترانه عاشقانه ای برای یانوشک"، "از دوشنبه ها بیزارم"، "سرهنگ وودیوفسکی" و "یانا" اشاره کرد.
لخ اُردن (؛ ۲۴ نوامبر ۱۹۲۸ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سرنوشت های لهستانی"، "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "عهدهای دوشیزه"، "جوانی شوپن"، "روز هشتم هفته"، "سفرهای آقای کِـلِـکْسْ"، "طرح واره های زغالی"، "چهل ساله"، "موضوعی برای حل و فصل"، "از دوشنبه ها بیزارم"، "قماری بالاتر از زندگی"، "یانا" و "نامه به بابا نوئل" اشاره نمود. او در دسامبر ۲۰۰۸ و همزمان با جشن نود سالگی «اتحادیهٔ بازیگران تئاتر لهستان» نشان لیاقت در فرهنگ گلوریا آرتیس را دریافت داشت.
اخطار قبلی فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی منان یاپو است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساندرا بولاک، جولین مک مان، نیا لانگ، کیت نلیگان، آمبر والتا، پیتر استورماره، کورتنی تیلور بورنس، مارک مک کالی، جود سیکوللا، سیموس دیوی-فیتزپاتریک ایفای نقش کرده اند.
دستور زبان حالت سامانه ای برای تحلیل زبان است، که روی پیوند بین ظرفیت یک فعل (یا تعداد فاعل، مفعول و غیره) و بافت دستوری که آن فعل نیاز دارد، تمرکز می کند. این سامانه توسط یک زبان شناس آمریکایی به نام چارلز جی فیلمور، و در زمینه دستور زبان گشتاری (۱۹۶۸) ساخته شده است. این نظریه «ساختار نحوی سطحی» جمله را تحلیل می کند و روش آن مطالعه ترکیب «حالت های عمیق» مورد نیاز یک فعل خاص است (مثلاً نقش های معنایی - کنشگر، مفعول، ذی نفع، محل، یا ابزار). برای مثال، فعل «تحویل داد» نیاز به یک «کنشگر(A) و یک مفعول (O)، و یک ذی نفع (B) دارد؛ مثلاً «جعفر(A) به مدرسه(B) پول(O) تحویل داد». بر اساس نظر فیلمور، هر فعل تعدادی حالت عمیق را انتخاب می کند، و مجموع این حالت ها، قاب حالتی آن فعل را می سازند. از این رو یک «قاب حالتی» جنبه های مهمی از «ظرفیت معنایی» افعال، صفت ها و اسامی را توصیف می کنند. قاب های حالت در معرض محدودیت هایی هستند، مثلاً یک محدودیت آن است که یک حالت عمیق تنها یک بار در هر جمله می تواند رخ بدهد. بعضی از حالت ها اجباری و بقیه اختیاری هستند. حالت های اجباری نمی توانند حذف گردند، در غیر این صورت خطر آن وجود دارد
که جمله های غیر دستوری ساخته شود. برای مثال، «مریم سیب ها را تحویل داد("Mary gave the apples")» از نظر این نظریه غیر دستوری است. یک فرضیه بنیادی در دستور زبان حالت آن است که توابع دستوری، (مثل فاعل یا مفعول)، توسط «ظرفیت معنایی عمیق» فعل تعیین می شوند، که همبستگی نحوی اش را در این «رده های دستوری» به صورت فاعل و مفعول، و همبستگی دستوری اش را در «حالت های دستوری» به صورت حالت نهادی و حالت مفعولی نشان می دهد. فیلمور (۱۹۶۸) این سلسله مراتب را برای یک «قاعده انتخاب فاعل جهانی» ارائه داد:کنشگر &lt;وسیله &lt;هدفاین سلسله مراتب به آن معنا است که اگر قاب حالت یک فعل شامل یک کنشگر باشد، این موضوع به صورت فاعل یک جمله فعال شناسایی می شود؛ در غیر اینصورت، یک حالت عمیق، پس از کنشگر در سلسله مراتب بالا، (یعنی ابزار) به فاعل ارتقا می یابند. تأثیر دستور زبان حالتی روی زبان شناسی معاصر قابل توجه بوده است، تا آنجا که خیلی از نظریه های زبانی به نحوی از «نقش های عمیق» استفاده کرده اند، مثل ساختار موضوعی که در نظریه حاکمیت و مرجع گزینی استفاده می شود. دستور حالت همچنین روی «بازنمود دانش مبتنی بر قاب»، در تحقیقات هوش مصنوعی، تأثی
ر گذار بوده است. در طی دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، چارلز جی فیلمور نظریهٔ اصلی اش را به آنچه که در نهایت «معناشناسی قاب» نامیده شد، به روز رسانی کرد. والتر ای. کوک اس جی، که یک پروفسور زبان شناسی در دانشگاه جرج تاون می باشد، یکی از نظریه پردازان درجه اول در دستور حالت، پس از کارهای اصلی فیلمور است. کوک بیشتر تحقیقات علمی اش از دهه ۱۹۷۰ تا دهه ۱۹۹۰ را به توسعه بیشتر دستور زبان حالت، به عنوان یک وسیله برای تحلیل زبان، روش شناسی آموزش زبان، و دیگر کاربردها اختصاص داد. ایشان، نویسنده چندین متن اصلی و نیز مقاله های زیادی در دستور زبان حالت است. کوک چندین پایان نامه دکتری (مونسکی ۱۹۷۸ را ببینید) را راهنمایی کرده است، که در آنها از دستور زبان حالت، در زمینه های مختلف در پژوهش های زبانی نظری و عملی، استفاده شده است.
سه چاه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران. این روستا در دهستان جم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن کمتر از سه خانوار بوده است.
بی گناه فیلمی محصول سال ۱۹۷۶ و به کارگردانی لوکینو ویسکونتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جانکارلو جانینی، لائورا آنتونلی، جنیفر اونیل، رینا مورلی، مارک پورل، ماسیمو جیروتی، ماری دوبوآ ایفای نقش کرده اند.
مجید مولانیا نوازندهٔ تار و آهنگساز ایرانی و سرپرست گروه سور است. او در سی وسومین جشنواره موسیقی فجر (جایزه باربد) برای آهنگسازی آلبوم "در عشق زنده باید" مورد تقدیر قرار گرفت.
تو فوق العاده ای (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی کیم هه-یون، رو وون، لی جه-ووک، لی نا اون، جونگ گون جو، کیم یونگ ده و لی ته ری است. این مجموعه بر پایهٔ وب تون "July Found by Chance" است که نخستین بار در ژانویه ۲۰۱۸ در داوم وب تون منتشر شد. تو "فوق العاده ای" از ۲ اکتبر تا ۲۱ نوامبر ۲۰۱۹، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی اس تی) از ام بی سی پخش شد.
جنگنوود (به لاتین: Cəngənəvud) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. جمعیت. جنگنوود ۳۱۱ نفر جمعیت دارد. ریشه واژه. جنگنوود از دو واژه "جنگان" و "ووت" یا "وود" (در زبان تالشی: "زمین و محل") تشکیل شده است و معنای آن "زمین و محل جنگ" است.
عروسک بریتنی اسپیرز یک عروسک مشهور است که به شباهت خواننده پاپ آمریکایی، بریتنی اسپیرز ساخته شده است. نسخه های مختلفی از این عروسک منتشر شده است. هر عروسک لباس هایی دارد که شبیه لباس هایی است که اسپیرز در کنسرت ها، اکران ها و نماهنگ ها پوشیده بود. اولین عروسک بریتنی اسپیرز توسط Play Along Toys ساخته شد. لیست محصولات. عروسک های بریتنی. "... عزیزم یک بار دیگر" (۱۹۹۹): این مجموعه از چهار عروسک از نماهنگ های اسپیرز در سال ۱۹۹۹ ساخته شده است. یکی از عروسک های اسپیرز در نماهنگ «عزیزم یک بار دیگر…» و دو عروسک از نماهنگ «دیوانه(ام کردی)» و یک عروسک دیگر از نماهنگ «بعضی وقت ها» ساخته شده. مجموعه عروسک ویدئو اجرا (۲۰۰۰): این مجموعه شامل دو عروسک در لباس های مختلف از موسیقی فیلم «زاده شدم برای شادی تو» و به همراه لباس اجرای وی در جایزه موزیک ویدئوی ام تی وی ۱۹۹۹. عروسک زنده در کنسرت (۱۹۹۹): این عروسک شامل لباس هایی که اسپیرز در حین اجرای روی صحنه در «تور دیوانه (ام کردی)» است و همچنین حاوی لوح فشرده است. عروسک نمایش برای تو (۲۰۰۰): این عروسک حاوی لباسی است که اسپیرز هنگام اجرا در جایزه گرمی ۲۰۰۰ پوشیده بود و همچنین داری
لوح فشرده ای است. عروسک کوچک بریتنی (۲۰۰۰–۱۹۹۹): این مجموعه از ۸ عروسک تشکیل شده است. یکی با لباس های نماهنگ «اوه!... باز هم دسته گل به آب دادم» و یکی از موزیک ویدئوی «عزیزم یک بار دیگر…» و شش لباس که اسپیرز در تور دیوانه (ام کردی) می پوشید. شخصیت خواننده (۲۰۰۰): این مجموعه عروسک ها، تولید شده توسط Yaboom Toys است و تمام نسخه آهنگ های اسپیرز در اوایل دهه ۲۰۰۰ است من برده تو هستم (۲۰۱۹): Funko این عروسک را با الهام از اجرای اسپیرز در جایزه موزیک ویدئوی ام تی وی ۲۰۰۱ ساخته است. این عروسک شامل یک مار پایتون است. سایر محصولات مرتبط با عروسک بریتنی. صحنه کنسرت (۲۰۰۰): این مرحله از اسباب بازی شبیه صحنه ای است که Spears در طی تور ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا اجرا کرد. این مجموعه شامل یک عروسک کوچک بریتنی است و از ۵ آهنگ اجرا شده در طول تور بایت صدا را پخش می کند. بوس کنسرت تور (۲۰۰۰): این بوس اسباب بازی شبیه به اتومبیل مورد استفاده اسپیرز در تور کنسرت ۲۰۰۰ خود است. این بوس آهنگ های «اوه!... باز هم دسته گل به آب دادم» و «عزیزم یک بار دیگر…» است. قابل تبدیل (۲۰۰۰): این ماشین اسباب بازی در سه رنگ (قرمز، بنفش و فیروزه ای)
عرضه می شود و با یک عروسک کوتاه بریتنی همراه است.
«تکیلا» یک قطعهٔ راک اند رول بی کلام است که دنی فلورس آن را نوشته است. این ترانه اولین بار در سال ۱۹۵۷ توسط گروه آمریکایی چَمپْس ضبط شده است و شناخته شده ترین اثر آن ها به شمار می آید. در این قطعه که به خاطر سولوی ساکسوفونش شهرت دارد فقط یک کلمه وجود دارد که آن هم «تکیلا» است. «تکیلا» در زمان انتشارش در آمریکا ۱۹ هفته جزو پرفروش ترین ترانه های روز بود و به مدت ۵ هفته شمارهٔ ۱ جدول آهنگ های داغ آراندبی/هیپ-هاپ شد. گروه چَمپْس در نخستین مراسم جوایز گرمی در سال ۱۹۵۹ جایزهٔ گرمی «بهترین اجرای ریتم اند بلوز» را برای این قطعه دریافت کردند.
جنیفر گروت خواننده، و مدل (زادهٔ ۲۱ می ۱۹۹۰ در میزا، آریزونا) اهل ایالات متحده آمریکا است. زندگی نامه. والدین او نوارنده سازهای کلاسیک بودند و به همن دلیل او از کودکی با موسیقی آشنا شد و توانست در همان سنین نواختن پیانو و ویولون را یاد بگیرد. در اواسط تحصیل در دانشگاه با موسیقی عربی آشنا و به آن علاقه مند شد و شروع به گوش دادن آهنگ های خوانندگان مشهور دنیای عرب از جمله فیروز (خواننده) و ام کلثوم (خواننده) کرد. وی در ادامه شروع به یادگیری و آواز خواندن به زبان عربی و هم زمان با آن عود (ساز) با چند معلم در مونترال کرد. او پس از اتمام تحصیل در دانشگاه به مراکش سفر کرد و بلافاصله عاشق فرهنگ، زبان و موسیقی آنجا شد و با یک نوازنده اهل مراکش آشنا شد و ازدواج کرد و با او شروع به یادگیری موسیقی (Amazigh( و خوانندگی و نوازندگی در میدان معروف جامع الفنا در مراکش کرد. جنیفر گروت در سال ۲۰۱۳ در برنامه اربز گات تلنت در بیروت، لبنان شرکت کرد و آوازهایی از ام کلثوم (خواننده) و اسمهان را اجرا کرد و موفق به کسب مقام دوم شد. جنیفر گروت در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳ خورشیدی) در ۲۳ سالگی به اسلام گروید. وی در دسامبر سال ۲۰۱۹ ویدئویی در فضای
مجازی منتشر کرد که در حال قرائت آیات قرآن است. این قرائت واکنش متفاوتی به همراه داشت و به شکل گسترده ای در شبکه های اجتماعی بازنشر شد. او علاوه بر خوانندگی و فعالیت موسیقایی در عرصه مدلینگ نیز فعالیت دارد و هم اکنون در ورمانت زندگی می کند. تحصیلات. او ابتدا در مدرسه موسیقی و سپس در ، هر دو در منطقه بوستون تحصیل موسیقی کرد. سپس برای ادامه تحصیل به کانادا رفت و در سال ۲۰۱۲ در دانشگاه مک گیل مونترال موفق به اخذ مدرک لیسانس در آواز کلاسیک شد. آهنگ ها. جنیفر گروت دارای چند آهنگ است که عمدتاً به زبان بربر که زبان یک قوم بومی مراکشی است خوانده شده است.