Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
. ملخ ها تحت تأثیر بیماری هایی قرار می گیرند که توسط باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و پروتوزوآ ایجاد می شوند. باکتری های سراشیا و سودوموناس آئروژینوزا هر دو در ایجاد بیماری در ملخ ها نقش دارند، همان طور که قارچ بیماری زای حشرات «بووِریا باسیانا» نیز چنین است. این قارچ پراکنده در سراسر جهان برای کنترل حشرات آفت مختلف به کار رفته است، اما هرچند ملخ ها را آلوده می کند، عفونت معمولاً مرگبار نیست زیرا آفتاب گیری باعث بالا رفتن دمای بدن حشره به بالای آستانهٔ تحمل قارچ می شود. قارچ بیماری زای «انتوموفاگا گریلّی» قادر است رفتار میزبان خود، یعنی ملخ، را تغییر دهد؛ به طوری که حشره را وادار می کند به بالای گیاه صعود کند و هنگام مرگ به ساقه بچسبد. این کار پراکنش گستردهٔ هاگ های قارچ آزادشده از جسد را تضمین می کند. قارچ بیماری زای «متاریزیوم آکریدم» در آفریقا، استرالیا و برزیل یافت می شود و در آن جا برون زیازادهایی در ملخ ها ایجاد کرده است. این قارچ در حال بررسی برای استفادهٔ احتمالی به عنوان یک آفت کش میکروبی برای کنترل دسته ملخ ها است. قارچ میکروسپوریدی «نوزما لوکوستائه» که زمانی پروتوزوآ در نظر گرفته می شد، می تواند برای
ملخ ها مرگبار باشد. این قارچ باید از راه دهان خورده شود و پایهٔ یک آفت کش میکروبی تجاریِ طعمه محور است. گونه های دیگری از میکروسپوریدیاها و پروتوزوآها نیز در روده یافت می شوند. دفاع های ضدشکار. ملخ ها نمونه ای از طیف وسیعی از سازگاری ضدشکارها هستند که آن ها را قادر می سازد از شناسایی شدن جلوگیری کنند، در صورت شناسایی بگریزند، و در برخی موارد اگر گرفتار شوند خورده نشوند. ملخ ها اغلب با استتار از دید شکارچیانی که با بینایی شکار می کنند پنهان می شوند؛ برخی گونه ها می توانند رنگ خود را برای هماهنگی با محیط تغییر دهند. چندین گونه، مانند ملخ برگ نمای کلاه دار، تقلیدکنندهٔ دقیقی از برگ ها هستند. ملخ های چوبی نیز در شکل و رنگ آمیزی، چوب دسته ها را تقلید می کنند. ملخ ها اغلب الگوهای رفتار ترسناک بر روی بال های خود دارند که با ایجاد درخشش ناگهانی رنگ های روشن می تواند شکارچیان را به اندازه ای غافلگیر کند که زمان کافی برای فرار با پرش و پرواز ترکیبی فراهم شود. برخی گونه ها واقعاً دارای رنگ هشدار هستند، یعنی هم رنگ آمیزی هشداردهندهٔ روشن و هم میزان کافی از سمیّت که شکارچیان را بازمی دارد. یک گونهٔ ملخ از خانوادهٔ گوهرمل
خان حشره ای «سنگین، پف کرده و کند» است که هیچ تلاشی برای پنهان شدن نمی کند؛ این ملخ شکمی به رنگ قرمز روشن دارد. یک گونهٔ میمون سِرکوپیتکوس که سایر ملخ ها را می خورد، از خوردن این گونه خودداری کرد. گونهٔ دیگری به نام ملخ رنگین یا ملخ نقاشی شدهٔ آریزونا نشان داده است که در آزمایش با شکارچی طبیعی خود، یعنی مارمولک «دم تازی راه راه کوچک»، هشداردهنده است. رابطه با انسان. در هنر و رسانه. ملخ ها گاه در آثار هنری به تصویر کشیده شده اند؛ مانند تابلوی نقاش دوران طلایی هلند، بالتاسار فن در آست، با عنوان "گل ها در گلدانی با صدف و حشرات"، حدود ۱۶۳۰، که اکنون در نگارخانه ملی لندن نگهداری می شود؛ هرچند که حشرهٔ تصویرشده ممکن است یک جیرجیرک بیشه ای باشد. نمونه ای دیگر از راستهٔ ملخیان در اثر رایخل رایش با عنوان "گل ها در گلدان"، حدود ۱۶۸۵ دیده می شود. این صحنهٔ ظاهراً ایستا به گفتهٔ متصدی نگارخانه، «بِتسی ویزمن»، با حضور «ملخی روی میز که آمادهٔ جهیدن به نظر می رسد» جان گرفته است. در کنار آن بی مهرگانی دیگر مانند یک عنکبوت، یک مورچه و دو کرم پروانه ای نیز دیده می شوند. ملخ ها در سینما نیز حضور دارند. در فیلم "آغاز پایان" (۱۹۵
۷) ملخ های غول پیکر در حال حمله به شیکاگو به تصویر کشیده شدند. در انیمیشن "زندگی یک حشره" (۱۹۹۸) ساختهٔ شرکت والت دیزنی/پیکسار، شخصیت های منفی گروهی از ملخ ها هستند که رهبرشان «هاپر» به عنوان دشمن اصلی داستان ظاهر می شود. نمادشناسی. ملخ ها گاهی به عنوان نماد به کار می روند. در یونان کهن، ملخ نماد "پولیس (یونان)" آتن باستان بود، احتمالاً به این دلیل که آن ها از رایج ترین حشرات در دشت های خشک آتیک بودند. آتنیان بومی مدتی سنجاق سینه های طلاییِ ملخ می پوشیدند تا نشان دهند از تبار خالص آتنی با هیچ نیای خارجی هستند. افزون بر این، پیزیستراتوس پیکرهٔ نوعی ملخ را به عنوان بلاگردان بر فراز آکروپولیس آویخت. نمادگرایی دیگرِ ملخ، ملخ زراندودِ سِر توماس گرشام در خیابان لومبارد، لندن است که به سال ۱۵۶۳ برمی گردد؛ این ساختمان مدتی مقر شرکت گاردین رویال بود، اما شرکت از به کارگیری نماد خودداری کرد زیرا بیم آن داشت که با ملخ آفت اشتباه گرفته شود. ملخ ها در خواب نیز به عنوان نمادهایی تفسیر شده اند: «آزادی، استقلال، روشن بینی معنوی، ناتوانی در ساکن شدن یا پایبندی به تصمیم». در حالی که ملخ های آفت برای کشاورزان معنای واقعیِ ویران
یِ محصولات را دارند، برای غیرکشاورزان به صورت مجازی «مردان و زنان شرور» تعبیر می شوند؛ و نزد «کولی ها» به عنوان «اسراف، بداقبالی و شادی زودگذر» شناخته می شوند. به عنوان خوراک. در برخی کشورها، ملخ ها به عنوان خوراک مصرف می شوند. در جنوب مکزیک، ملخ ها که به نام «چااپولینس» شناخته می شوند، در غذاهایی مانند تورتیا با سس فلفل مصرف می شوند. ملخ ها در برخی بازارهای غذایی چین به صورت سیخ شده عرضه می شوند. ملخ های سرخ شده ("والانگ گورنگ") در گونونگ کیدول اندونزی خورده می شوند. ملخ ها در اوگاندا خوراکی لذیذ به شمار می آیند و به صورت سرخ شده مصرف می شوند. در آمریکا، اوهلونه علفزارها را می سوزاندند تا ملخ ها را به چاله ها برانند و برای خوراک گردآوری کنند. در میان یهودیان باستان، ملخ ها خوراکی محبوب و حتی تجملی محسوب می شدند، چنان که منابع ربانی گواهی می دهند. یحیی روایت شده که در بیابان ملخ می خورده است. در دوران معاصر نیز ملخ ها همچنان توسط بادیه نشینان و همچنین جوامع یهودی در یمن و شمال آفریقا خورده می شوند. به عنوان آفت. ملخ ها در هر دو مرحلهٔ بلوغ و رشد مقادیر زیادی شاخ وبرگ می خورند و می توانند آفات جدی زمین های خشک
و چمنزارها باشند. چراگاه، غلات، علوفه، سبزیجات و دیگر محصولات می توانند آسیب ببینند. ملخ ها اغلب در آفتاب می نشینند و در شرایط گرم و آفتابی رشد می کنند، بنابراین خشکسالی باعث افزایش جمعیت ملخ می شود. یک فصل خشکسالی معمولاً برای تحریک افزایش جمعیت کافی نیست، اما چند فصل خشک متوالی می تواند این کار را انجام دهد، به ویژه اگر زمستان های بین آن ها ملایم باشد تا تعداد زیادی از نیمف ها زنده بمانند. هرچند هوای آفتابی رشد را تحریک می کند، باید غذای کافی نیز برای جمعیت روبه افزایش ملخ ها وجود داشته باشد. این بدان معناست که هرچند بارندگی برای تحریک رشد گیاه لازم است، دوره های طولانی هوای ابری رشد نیمف ها را کند خواهد کرد. بهترین راه جلوگیری از آفت شدن ملخ ها، دست کاری در محیط آن ها است. سایهٔ درختان آن ها را دلسرد می کند و می توان از ورودشان به مزارع جلوگیری کرد؛ با حذف گیاهان درشت از زمین های آیش و حاشیهٔ مزارع و جلوگیری از رشد انبوه کنار جوی ها و حاشیهٔ جاده ها. با افزایش جمعیت ملخ ها، ممکن است شمار شکارچیان هم افزایش یابد، اما این معمولاً به قدر کافی سریع نیست تا اثر زیادی بر جمعیت بگذارد. کنترل زیستی در حال بررسی ا
ست و هاگ های انگل پروتوزوآیی «نوزما لوکوستائه» می تواند همراه با طعمه برای کنترل ملخ ها به کار رود و بر روی حشرات نابالغ مؤثرتر است. در مقیاس کوچک، محصولات چریش می توانند به عنوان بازدارندهٔ تغذیه و مختل کنندهٔ رشد نیمف ها مؤثر باشند. حشره کش ها هم قابل استفاده اند، اما ملخ های بالغ به سختی کشته می شوند و از آنجا که از رویش های انبوه اطراف وارد مزارع می شوند، محصولات به سرعت دوباره آلوده می گردند. برخی گونه های ملخ، مانند ملخ برنج چینی، در شالیزارهای برنج آفت هستند. شخم زدن تخم ها را به سطح زمین می آورد تا با تابش خورشید نابود شوند یا توسط دشمنان طبیعی خورده شوند. برخی تخم ها ممکن است آن قدر در خاک عمیق دفن شده باشند که امکان تفریخ نداشته باشند. هجوم دسته ملخ ها می تواند اثرات ویرانگری بر جمعیت های انسانی داشته باشد و باعث قحطی و آشفتگی های جمعیتی شود. آن ها هم در قرآن و هم در کتاب مقدس ذکر شده اند و همچنین عامل وبا دانسته شده اند، که از اجساد ملخ های غرق شده در دریای مدیترانه و در حال تجزیه روی سواحل ناشی می شده است. فائو و دیگر سازمان ها فعالیت دسته ملخ ها را در سراسر جهان پایش می کنند. استفادهٔ به موقع از
حشره کش ها می تواند از تشکیل دسته های متحرک نیمف ها پیش از شکل گیری دسته های متراکم ملخ های بالغ جلوگیری کند. افزون بر کنترل متعارف با استفاده از حشره کش های تماسی، کنترل بیولوژیک آفات با استفاده از قارچ بیماری زای حشرات «متاریزیوم آکریدم» که به طور اختصاصی ملخ ها را آلوده می کند، با موفقیت هایی به کار رفته است. شناسایی مواد منفجره. در فوریهٔ ۲۰۲۰، پژوهشگران دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس اعلام کردند که «ملخ های سایبورگ» ی ساخته اند که قادر به شناسایی دقیق مواد منفجره هستند. به ملخ ها کوله پشتی های حسگری سبک متصل شد که فعالیت الکتریکی لوب های شاخکی آن ها را ثبت و به رایانه منتقل می کرد. ملخ ها توانستند محل بیشترین غلظت مواد منفجره را شناسایی کنند. پژوهشگران همچنین اثر ترکیب اطلاعات حسی چند ملخ بر دقت شناسایی را آزمایش کردند. فعالیت عصبی هفت ملخ به طور میانگین دقتی برابر با ۸۰٪ به دست داد، در حالی که یک ملخ منفرد تنها دقتی حدود ۶۰٪ داشت. در ادبیات. واژهٔ مصری برای ملخ یا جیرجیرک در خط هیروگلیف همخوانی به صورت «snḥm» نوشته می شد. فرعون رامسس دوم سپاهیان هیتی ها را با ملخ ها مقایسه کرده است: «آن ها کوه ها و دره ه
ا را پوشاندند و در انبوهی خود همچون ملخ بودند.» یکی از حکایت های ازوپ که بعدها توسط ژان دو لا فونتن بازنویسی شد، داستان «مور و ملخ» است. مورچه تمام تابستان سخت کار می کند، در حالی که ملخ به بازی می پردازد. در زمستان مورچه آماده است، اما ملخ از گرسنگی می میرد. داستان کوتاه سامرست موآم با عنوان «مور و ملخ» نمادگرایی این حکایت را از طریق ساختاری پیچیده بررسی می کند. ضعف های انسانی دیگری جز آینده نگری نداشتن نیز با رفتار ملخ پیوند خورده اند. برای نمونه، زنی بی وفا (که از مردی به مرد دیگر می پرد) در داستان کوتاه «پریگونیا» (۱۸۹۲) از آنتون چخوف «ملخ» نامیده می شود، و نیز در فیلم "ملخ" ساختهٔ جری پاریس در سال ۱۹۶۹. در مهندسی مکانیک. نام «گراشوپر» به ال-۳ گراشوپر و پایپر جی-۳ کاب، هواپیماهای سبک داده شد که هر دو برای عملیات شناسایی و دیگر وظایف پشتیبانی در جنگ جهانی دوم به کار می رفتند. گفته می شود این نام هنگامی پدید آمد که سرتیپ اینیس پی. سوئیفت مشاهده کرد یک هواپیمای پایپر فرودی سخت انجام داد و با اشاره به پرش هایش گفت که شبیه یک ملخ است. موتور تیرکشی گراشوپر نوعی موتور تیرکشی بود که در یک سر محور داشت و بازوی بلن
د افقی اش به پای عقبی ملخ شباهت داشت. این نوع در سال ۱۸۰۳ توسط ویلیام فری منتل ثبت اختراع شد.
ناچو، روستایی از توابع بخش یزدان آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
اکبر آباد ۲، روستایی از توابع بخش یزدان آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
فتح آباد، روستایی از توابع بخش یزدان آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۴۴ نفر(۲۷۶ خانوار) بوده است.
ابرون، روستایی از توابع بخش یزدان آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
فرح آباد، روستایی از توابع بخش یزدان آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
زبان مبتنی بر شئ ممکن است در یک مفهوم فنی، برای توصیف هر زبان برنامه نویسی که از ایده کپسوله سازی وضعیت و عملیات درون «اشیاء» استفاده می کند بکار رود. زبان های مبتنی بر اشیاء، نیازی به پشتیبانی از وراثت یا زیرگروه ندارند و زبان های برنامه نویسی که از این ویژگی ها استفاده می کنند زبان شئ گرا محسوب می شوند. گرچه زبان های مبتنی بر اشیاء که از ویژگی وراثت یا زیرگروهی پشتیبانی نمی کنند زبان های شئ گرای واقعی انگاشته نمی شوند. نمونه هایی از زبان های شی گرا شامل: سیمولا، آبجکتیو-سی، ایفل، پایتون، روبی، جاوا، ویژوال بیسیک دات نت، سی شارپ و فورترن و زبان های مبتنی بر اشیا شامل: ایدا و ویژوال بیسیک هستند. گاهی از اصطلاح «مبتنی بر شی» برای زبان های بر پایه پیش نمونه که از زبان های شئ گرای واقعی بدون کلاس محسوب می شوند نیز استفاده می شود. زبان اسکریپت نویسی؛ جاوا اسکریپت، نمونه ای از زبان های بر پایه پیش نمونه هستند.
ابرون، روستایی از توابع بخش یزدان آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان یزدان آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۰ خانوار) بوده است.
حسین آباد جهانگیرخان، روستایی از توابع بخش یزدان آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان یزدان آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
آندری بوریسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل استونی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اینفونت و باشگاه فوتبال تی وی ام کی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال استونی بازی کرده است.
باشگاه فوتبال تالینا کالو (به استونیایی: "JK Tallinna Kalev") یک باشگاه فوتبال حرفه ای در کشور استونی است که در شهر تالین، پایتخت این کشور، مستقر است. این باشگاه در حال حاضر در لیگ برتر فوتبال استونی، موسوم به "مئستری لیگا" (Meistriliiga)، رقابت می کند. تالینا کالو در سال ۱۹۱۱ تأسیس شد و یکی از قدیمی ترین باشگاه های فوتبال فعال در استونی به شمار می آید. این باشگاه در دوران فعالیت خود، سه عنوان قهرمانی در لیگ برتر فوتبال استونی و یک عنوان نایب قهرمانی در جام حذفی فوتبال این کشور کسب کرده است. با وجود فراز و فرودهایی در طول تاریخ، باشگاه توانسته جایگاه خود را به عنوان یکی از باشگاه های ریشه دار فوتبال استونی حفظ کند. این باشگاه بخشی از سازمان ورزشی "Kalev Sports Association" است که در دوران قبل از اشغال شوروی نقش مهمی در توسعهٔ ورزش در استونی ایفا می کرد. پس از استقلال دوباره استونی در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، باشگاه بازسازی شد و مجدداً در رقابت های فوتبال کشور فعال گردید. رنگ رسمی تیم، آبی و مشکی است و بازی های خانگی آن در ورزشگاه "Kalevi Keskstaadion" برگزار می شود که یکی از ورزشگاه های قدیمی و شناخته شدهٔ شهر تالین
است. تالینا کالو علاوه بر تیم اصلی مردان، در رده های پایه و همچنین در فوتبال زنان نیز فعالیت دارد. تیم فوتبال زنان باشگاه در سال های اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته و در لیگ برتر فوتبال زنان استونی نیز حضوری مستمر دارد.
ورزشگاه تامه () یک ورزشگاه چند منظوره در شهر تارتو، استونی است. این ورزشگاه در سال ۱۹۳۲ تأسیس شده است دارای ۱٬۶۳۸ نفر ظرفیت می باشد و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال تارتو تامکا محسوب میشود.
دمودکس یک سرده از مایت های کوچک است که در داخل یا نزدیک فولیکول مو پستانداران زندگی می کنند. نزدیک به ۶۵ گونه از "دمودکس ها" شناخته شده اند. اکثر انسان ها دارای حداقل یک گونه از مایت ها بر روی بدن خود هستند. دو گونه ای که بر روی انسان زندگی می کنند عبارتند از: "دمودکس فولیکولوروم" و "دمودکس برویس" که به هر دوی آن ها اغلب مایت مژه می گویند. گونه های مختلفی از حیوانات میزبان گونه های مختلفی از دمودکس ها هستند. "دمودکس کنیس" بر روی بدن سگ های خانگی زندگی می کند. آلودگی به "دمودکس ها" رایج و معمولاً از خود نشانه بیماری را بروز نمی دهند، اگرچه گاهی اوقات بعضی از بیماری های پوستی به علت وجود مایت ها بر روی بدن به وجود می آیند. "دمودکس" برگرفته از زبان یونانی δημός dēmos «چاق» and δήξ dēx, «کرم چوب» است. فولیکولوروم و برویس. به طور معمول در انسان یافت می شوند. فولیکولوروم اولین بار در سال ۱۸۴۲ توسط سیمون و برویس بعدها در سال ۱۹۶۳ توسط اکبولاتووا شناخته شد. فولیکولوروم در فولیکول های مو یافت می شود، در حالی که برویس در غدد چربی وابسته به فولیکول های مو زندگی می کند. هر دو گونه در درجه اول در صورت، در نزدیکی بینی، مژگ
ان و ابروها دیده می شوند، اما در جاهای دیگر بدن نیز وجود دارند. ساختاربدن. کنه های بزرگسال فقط ۰٫۳–۰٫۴ میلی متر طول دارند، برویس کمی کوتاه تر از فولیکولوروم است. هرکدام دارای بدن نیمه شفاف و دراز هستند که از دو بخش متصل تشکیل شده است. هشت پای کوتاه بندبند به قسمت اول بدن متصل است. بدن برای لنگر انداختن خود در فولیکول مو از مقیاس پوشیده شده است و کنه دارای دهانه هایی سوزنی مانند برای خوردن سلول های پوستی و چربی ای که در فولیکول های مو جمع می شوند. کنه ها می توانند فولیکول های مو را ترک کرده و به آرامی با سرعت ۸ تا ۱۶ سانتی متر در ساعت به خصوص در شب بپیوندند، چون از نور دوری می کنند. انتقال. کنه ها از طریق تماس با مو، ابرو و غدد سباسه صورت بین میزبان ها منتقل می شوند. ماده فولیکولوروم از نرها بزرگتر و گردتر است. تولیدمثل. بطورکلی کنه های دمودکس لقاح داخلی دارند؛ جفتگیری در بازشدن فولیکول صورت می گیرد و تخم ها درون فولیکول های مو یا غدد سباسه قرار می گیرند. لارو شش پا بعد از ۳–۴ روز تخم گذاری می کند و لاروها در حدود ۷ روز در بزرگسالان رشد می کنند. طول عمر کلی یک کنه دمودکس چند هفته است. مشکلات سلامتی. افراد مسن
احتمال بسیاربیشتری دارد که کنه ها را حمل کنند؛ حدود یک سوم از کودکان و جوانان، نیمی از بزرگسالان و دو سوم افراد مسن آنها را حمل می کردند. نرخ پایین در کودکان ممکن است به این دلیل باشد که کودکان سبوم کمتری تولید می کنند. اخیراً، مطالعه ای در مورد ۲۹ نفر در کارولینای شمالی، ایالات متحده، نشان داد که همه بزرگسالان (۱۹ نفر = ۱۹، بالای ۱۸ سال) دارای کنه هستند و ۷۰٪ از افراد زیر ۱۸ سال دارای کنه هستند. این مطالعه با استفاده از یک روش تشخیص DNA و حساس تر از نمونه برداری سنتی و نیز مشاهده توسط میکروسکوپ، همراه با مطالعات متعددی از اجساد، نشان می دهد که کارهای قبلی ممکن است شیوع کنه ها را دست کم گرفته باشد. با این حال، اندازه نمونه کوچک و منطقه جغرافیایی درگیرکوچک از جلوگیری از نتیجه گیری گسترده از این داده ها جلوگیری می کند. پژوهش ها. تحقیقات در مورد آلودگی انسان توسط کنه های دمودکس در حال انجام است: شواهد از ارتباط بین آلودگی دمودکس و آکنه رایج (آکنه ولگاریس) وجود دارد، که ممکن است نقشی در ترویج آکنه داشته باشد. چندین مطالعه مقدماتی نشان می دهد ارتباطی بین آلودگی کنه و آکنه روزاسه وجود دارد. خانم دکتر فاطمه عارفی مه
ر یکی از کسانی بود که روی دمودکس تحقیقات فراوانی انجام داد و توانست کمک فراوانی در جهت شناخت این موجود انجام دهد. کِی نِس. کلمه ای لاتین به معنای سگ از آنجایی که میزبان طبیعی آن سگ اهلی است. اگرچه می تواند انسان را به طور موقت آلوده کند ولی نمی تواند روی پوست انسان زنده بماند و مدت کوتاهی پس از قرار گرفتن در معرض محیط می میرد و به عنوان زئونوز مطرح نیست. به طور طبیعی دارای یک رابطه متقابل با سگ است و در شرایط عادی هیچ بیماری یاعلامت بالینی ایجاد نمی کند. تشدید آلودگی ملزم توجه بالینی ست که معمولاً عوامل ایمنی پیچیده ای را درگیر می کند. با اینحال هر زمان که یک وضعیت سرکوب کننده سیستم ایمنی وجود داشته باشد و سیستم ایمنی سگ (که به طور معمول جمعیت کنه محدودمی کند تا درم را حفظ کند) تضعیف شود، این امکان را فراهم کند که کنه ها تکثیر یابند. درحالی که کنه به آلوده کردن میزبان ادامه می دهد، علائم بالینی آشکار می شود و با دمودایکوز، دمودکتیک و رد منیج تشخیص داده می شود. از آنجا که بخشی از جانوران طبیعی روی پوست سگ است، کنه مسری تلقی نمی شود. کلیه سگها، هنگام نگهداری والدشان از آنان در مواجهه اولیه قرار می گیرندو سیستم
ایمنی سالم جمعیت کنه را کنترل می کند، بنابراین در مواجهه های بعدی در مورد سگ هایی که دارای طفل دیمودکتیک بالینی هستند، شانس حیوان را برای ابتلا به دمیودایکوزیس افزایش نمی دهد. ضمناً آلودگی های بعدی پس از درمان ممکن است رخ دهد.
محمدعلی مجیری (زادهٔ ۱۳۸۰ خمینی شهر)، ووشوکار و تالوکار ایرانی است. وی در مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۱۹ توانست دومین مدال طلای تاریخ ووشو ایران در تالو را در رقابت های جهانی این رشته به دست آورد. (نخستین مدال طلا در تاریخ تالو را جاوید دیداری در مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۰۱ به دست آورده بود) نتایج (به تفکیک مسابقات). مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۱۹. مدال طلا ۲۰۱۹ شانگهای؛ «محمدعلی مجیری» که به تازگی به رده سنی بزرگسالان آمده است با نمایشی خیره کننده و کسب امتیاز ۹٫۶۳ بالاتر از تمامی حریفان مطرح خود ایستاد و قهرمان شد تا نامش در تاریخ ثبت شود. این نخستین بار است که تالوکاران ایران در بخش انفرادی به مدال طلای جهان دست می یابند. نماینده چین تایپه با ۹٫۶۲ و کره جنوبی با ۹٫۶۱ در رتبه های دوم و سوم ایستادند.
جان کلارک ؛ – هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می کرد. جان کلارک در اکتبر ۲۰۱۹ بر اثر سینه پهلو و در سن ۸۸ سالگی درگذشت. گزیده فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد:
یوسف صبری ابی بگلو معروف به یوسف صبری (زادهٔ در اردبیل) ووشوکار ایرانی است. وی در مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۱۹ و مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۱۷، مدال طلای وزن ۷۵ کیلوگرم در بخش ساندا را به دست آورد. او همچنین در بازی های آسیایی ۲۰۲۲ مدال طلا را کسب کرد و تنها در ۳۰ ثانیه حریف خود را در فینال مسابقات شکست داد.
میلاد عارفی مقام (زادهٔ ۱۳۷۴) ووشوکار ایرانی و اهل خرم آباد است. وی در مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۱۹، مدال طلای وزن ۸۵ کیلوگرم در بخش سان دا را به دست آورد.
آنارکو-کمونیسم که از آن با عنوان های کمونیسم آنارشیستی، آنارشیسم کمونیستی، کمونیسم آزاد و کمونیسم آزادی خواه نیز یاد می شود، فلسفه ای سیاسی و یکی از مکاتب فکری آنارشیستی است که از برانداختن دولت، نظام سرمایه داری، کار مزدی و مالکیت خصوصی، ضمن احترام به دارایی شخصی، در کنار تملک جمعی کالا و خدمات، طرفداری می کند. کمونیسم آنارشیستی از دل سوسیالیسم رادیکال پس از انقلاب فرانسه رشد کرد و بیرون آمد اما نخستین بار در بخش ایتالیایی انجمن بین المللی کارگران (انترناسیونال اول) صورت بندی شد. از مهم ترین نظریه پردازان این مکتب می توان به کارلو کافیرو، اولین کسی که از تفکرات میخائیل باکونین جدا شد و آنارشیسم را با کمونیسم در هم آمیخت، پتر کروپوتکین، مهم ترین نظریه پرداز آن و اما گلدمن که این اندیشه را در ایالات متحده آمریکا بسط داد و آن را با فمینیسم مرتبط ساخت اشاره کرد.
عالیه دختر ظبیان، از همسران محمد بود، وقتی طبق آیهٔ بیست و هشت سورهٔ احزاب مخیر شد بین دنیا و پیامبر یکی را انتخاب کند، وی دنیا را انتخاب کرد و از پیامبر جدا شد و بعداً با پسرعمویش ازدواج کرده و فرزند دار شد. اینکه توانسته پس از جدایی با کسی ازدواج کند قبل از ممنوعیت ازدواج با همسران محمد طبق آیه پنجاه و سه احزاب بوده است.
مرکز ژیمناستیک کازان ()، یک سالن ورزشی سرپوشیده در کازان، روسیه است. این مکان برای مسابقات یونیورسیاد تابستانی ۲۰۱۳ ساخته شده و در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۲ افتتاح شد. در حال حاضر از آن برای آموزش ورزشکاران دانشکده های ورزشی جوانان کازان و آکادمی فرهنگ فیزیکی، ورزشی و گردشگری ایالت ولگا استفاده می شود. کلاس های روزانه نیز توسط قهرمان المپیک، یولیا باروسوکوا برگزار می شود.
خودروی توربینی کرایسلر () خودرویی است که نیروی خود را از یک توربین گازی می گیرد و از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۴ توسط شرکت خودروسازی کرایسلر تولید می شد. بدنهٔ این خودرو توسط استودیو طراحی ایتالیایی گیا طراحی شد و کرایسلر مونتاژ آن را در دیترویت به انجام رساند. برنامهٔ موتورهای توربینی کرایسلر، که به ساخت خودروی توربینی انجامید، در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ آغاز شد؛ طی این برنامه چندین پیش نمونه ساخته شد که در دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل دههٔ ۱۹۶۰ موفق به تکمیل سفرهای متعدد با مسافت زیاد شدند. موتورهای آ-۸۳۱ که نیروی خودروی توربینی را تأمین می کردند، در مقایسه با موتورهای مرسوم پیستونی دارای قابلیت کار کردن با سوخت های مختلف و نیازمند به نگهداری و رسیدگی کمتر بودند و عمر آن ها نیز نسبت موتورهای پیستونی بیشتر بود؛ با این حال هزینهٔ ساخت این موتورها نسبت به انواع پیستونی بیشتر بود. در مجموع ۵۵ دستگاه از این خودرو ساخته شد: پنج دستگاه پیش نمونه و تعداد محدود ۵۰ دستگاه در قالب یک برنامهٔ عمومی کاربری. طرح کلی این خودرو توسط الوود انگل و استودیوی طراحی کرایسلر خلق شد. خودروی توربینی که یک خودروی دو-در کوپه با سقف سخت بود، دارای تجهیزاتی همچون ت
رمزها هیدرولیکی، فرمان خودکار، و یک جعبه دندهٔ تورک فلایت بود، و بدنهٔ آن با یک رنگ متالیک مشابه رنگ آبجوی روت، که با نام «برنزی توربینی» شناخته می شد، رنگ آمیزی شده بود. پس از آزمایش ها، کرایسلر از اکتبر ۱۹۶۳ تا ژانویه ۱۹۶۶ برنامه ای را برای کاربران راه اندازی کرد که طی آن ۲۰۳ راننده در ۱۳۳ شهر مختلف در سطح ایالات متحده به رانندگی با این خودرو پرداختند و روی هم رفته مسافت بیش از ۱٫۶ میلیون کیلومتر (یک میلیون مایل) را طی کردند. این برنامه به شرکت کرایسلر کمک کرد تا مشکلات این خودروها، و به خصوص مشکلات روند پیچیدهٔ شروع به کار موتور آن ها، شتاب گیری نسبتاً ضعیف، مصرف سوخت بالاتر از میانگین معمول و صدای خروجی زیاد را دریابد. علاوه بر این، تجربیات بدست آمده در این برنامه، مزایای کلیدی موتورهای توربینی، شامل دوام قابل توجه، نیاز نسبتاً کم به نگهداری، و عملکرد نرم آن ها را نمایان کرد. پس از اتمام برنامهٔ کاربری در سال ۱۹۶۶، کرایسلر تمامی خودروها را بازپس گرفت و به جز نه دستگاه آن ها، باقی خودروها را نابود کرد؛ دو دستگاه از آن ها را شرکت کرایسلر نزد خود نگه داشت، پنج دستگاه در موزه های ایالات متحده در معرض نمایش هس
تند، و دو دستگاه دیگر نیز در مجموعه های خصوصی نگهداری می شوند. برنامهٔ موتور توربینی کرایسلر در نهایت در سال ۱۹۷۹ پایان یافت. اتمام این برنامه به طور عمده به دلیل عدم موفقیت این موتورها در تطابق با قوانین دولتی آلاینده ها و مصرف سوخت نسبتاً زیاد بود. توقف این برنامه توسط کرایسلر پیش شرطی بود برای دریافت یک وام دولتی در سال ۱۹۷۹. پیش زمینه. کرایسلر پژوهش های خود در زمینهٔ موتورهای توربینی را در اواخر دههٔ ۱۹۳۰، و عمدتاً به رهبری مهندس اجرایی، جورج هیوبنر، برای کاربرد این موتورها در هوانوردی آغاز کرد. پس از جنگ جهانی دوم، هیوبنر عضوی از گروهی از مهندسان بود که شروع به بررسی ایدهٔ تأمین نیروی یک خودرو با استفاده از یک توربین کردند. دیگر اعضای تیم تحقیقات پنهانی کرایسلر که بر روی توربین هایی برای اتومبیل ها کار می کردند، شامل مهندسان سابق، باد مان و سم بی. ویلیامز می شدند. این ایده آن ها را شیفتهٔ خود کرده بود؛ چرا که در مقایسه با همتایان پیستونی خود دارای قطعات متحرک کمتری بودند و همچنین می توانستند با انواع مختلفی از سوخت کار کنند. به گفتهٔ تاریخ نگار چارلز کی. هاید، کرایسلر در اواسط دههٔ ۱۹۵۰ «معیارهای تحقیق پ