Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلیام سالیوان (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ دست پیدا کرده است.
تشکیل کابینه جدید لبنان به عهده نجیب میقاتی بود و او بعد از پنج ماه مذاکره در پی سقوط کابینه سعد حریری دست به تشکیل کابینه جدید برای دولت لبنان می زد. میقاتی بعد از جدال هایی که در صحنه سیاسی این کشور به وجود آمد نهایتاً در سال ۲۰۱۳ استعفا داد و بعد از او تمام سلام کابینه جدید این کشور را شکل داد. زمینه. میقاتی بعد از فروپاشی کابینه سعد حریری مسئول تشکیل کابینه شد. کابینه سعد حریری بخاطر استعفایی که نمایندگان ائتلاف هشت مارس از حد نصاب افتاد و فروپاشید.
چیز واقعی سومین آلبوم استودیویی گروه راک فیث نو مور است. این آلبوم در ۲۰ ژوئن ۱۹۸۹ با برچسب اسلش و رپریز رکوردز منتشر شد. این اولین ضبط عمدهٔ فیث نو مور پس از جدایی چاک ماسلی (خواننده) و آمدن مایک پاتن به جای او بود. پاتن پیش از پیوستن به فیث نو مور خوانندهٔ گروه اکسپریمنتال راک مستر بانگل بود. موسیقی این آلبوم آمیزه ای از سبک های مختلف همچون ترش متال، فانک، هیپ هاپ، پراگرسیو راک، سینث پاپ و هارد راک همراه با چیزی است که از آن با عنوان حس شوخ طبعی تلخ یاد شده است. بازخورد. "چیز واقعی" یکی از موفق ترین آلبوم های فیث نو مور تا به امروز بوده است و در حال حاضر توسط طرفداران و منتقدان به عنوان یک آلبوم متال کلاسیک در نظر گرفته می شود. گرچه "چیز واقعی" در اواسط سال ۱۹۸۹ منتشر شد، اما تا فوریهٔ ۱۹۹۰ و انتشار تک آهنگ «حماسه» وارد بیلبورد ۲۰۰ نشد. آلبوم سرانجام در اکتبر ۱۹۹۰ به رتبه یازدهم جدول رسید، که پس از انتشار مجدد «حماسه» و تقریباً یک سال و نیم پس از انتشار اولیهٔ آلبوم بود. "چیز واقعی" در نهایت در ایالات متحده و کانادا گواهی پلاتین و در بریتانیا گواهی نقره دریافت کرد.
مایکل گیتلی (؛ زادهٔ - درگذشت نامشخص) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده است.
ویلیام گودسیر-کالن (؛ ۲۹ مارس ۱۹۰۷ – ۱۵ ژوئن ۱۹۹۴) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده است.
فیروز خان (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل راج بریتانیا بود. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده است.
جورج اریک مک کارتی مارتینز (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده است.و به عنوان عضوی از تیم هاکی روی چمن هند شرکت کرد که مدال طلا را به دست آورد.
رکس نوریس (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده است.
مایکل روکه (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند است. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده است.
فردریک سیمن (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده است.
علی شوکت (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده است.
جایپال سینگ موندا (; – ) بازیکن هاکی روی چمن، و سیاستمدار اهل هند بود. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده است.
سید یوسف (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده است.
الفانت (فیل) یک زره پوش ضدتانک سنگین آلمانی بود که توسط نیروی زمینی این کشوردر طول جنگ جهانی دوم به کار برده شد. نود و یک دستگاه از این زره پوش در سال ۱۹۴۳ تحت عنوان فردینانت با استفاده از بدنه های ساخته شده جهت پروژه لغو شده تانک تیگر ۱، تولید گردید. بین ماه های ژانویه تا آوریل سال ۱۹۴۴ در زره پوش "فردینانت" اصلاحات و به روز رسانی هایی صورت گرفت و در ماه مه همان سال به "الفانت" تغییر نام داد. عنوان رسمی این زره پوش پانتسرییگر تیگر (په) بود. پیشینه طراحی. شرکت پورشه حدود ۱۰۰ شاسی جهت طرح ناموفق خود برای تانک تیگر در کارخانه نیبلونگنورکه در سن فالنتین اتریش تولید کرده بود. هر دو طرح موفقیت آمیز هنشل و طرح شکست خورده پورشه از برجک طراحی شده شرکت "کروپ" استفاده می کردند. در طرح هنشل برجک در مرکز بدنه قرار گرفته بود؛ در حالی که در طراحی پورشه برجک بسیار نزدیکتر به قسمت جلوی بدنه قرار داده شده بود. از آنجایی که طرح هنشل در این رقابت برای تولید انتخاب شد، دیگر نیازی به شاسی پورشه نبود؛ بنابراین تصمیم گرفته شد که از شاسی های پورشه به همراه توپ ضد تانک ۸۸ م م جدید کروپ (PaK 43) به عنوان پایه یک زره پوش سنگین جدید تحت
عنوان "فردینانت" استفاده شود. این توپ ضد تانک دوربرد با دقت بالا، برای نابود کردن تانک های دشمن پیش از رسیدن به محدوده آتش مؤثر، طراحی شده بود. "فردینانت" قرار بود در نقش پشتیبانی توپ های سبک خودکششی ضد تانک قدیمی تر مانند "ماردر ۲ و ۳" در عملیات های تهاجمی به کار برده شود. توپ مشابهی در زره پوش سبک ضد تانک "نسهورن" که به شکل همزمان تولید گردید، نیز استفاده شد. طراحی. شاسی. در انتقال قدرت بنزینی-الکتریکی کار جابجایی موتورها بسیار آسانتر از آنچه در انتقال مکانیکی انجام می شود، امکان پذیر است. در این حالت برخلاف حالت مکانیکی که برای جا به جایی موتورها، جهت انتقال راحت تر قدرت از جعبه دنده، بایستی طراحی میل کاردان مجدداً صورت گیرد، موتورها را می توان در هر مکانی سوار کرد و تنها طول کابل های برق را باید تغییر داد؛ بنابراین بدون برجکِ جلوی پیش نمونه پورشه برای تانک تیگر، موتورهای دوقلو به قسمت پیشین منتقل شدند. فضایی نیز جلوتر از آن تنها برای راننده و دستیار او جدای از دیگر خدمه فراهم آمد. یک اتاقک پنج وجهی با زره سنگین با دو وجه زاویه دار قسمت بالایی و سقف زرهی مسطح نیز به عنوان جایگاه خدمه در نیمه عقبی خالی بدن
ه قرار داده شده بود که یک توپ ۸٫۸ سانتی متری Pak 43 در بخش جلویی آن تعبیه گردیده بود. بدین ترتیب، مدل های اولیه تبدیل شده "فردینانت" جز اولین نمونه های عملیاتی از آنچه به عنوان زره پوش ضد تانک جگپنزر ("Jagdpanzer") که دارای اتاقک کاملاً محصور بودند و این اتاقک زرهی از همان ابتدا به عنوان بخش مستقلی از بدنه طراحی شده بود، شناخته می شدند، بودند. فردینانت به نوعی ایده انقال از توپ های خودکششی ضد تانک سه وجهی با زره سبک و سطح مقطع بزرگ موسوم به پنزرجگر به نمونه های با سنگین زره با موتور پسین و سطح مقطع کمتر موسوم به جگپنزر به حساب می آمد. با توجه به جدا افتادن راننده و دستیار او از سایر خدمه، این افراد تنها از طریق پیغام های رادیویی با یکدیگر در ارتباط بودند. صفحات زرهی اضافی ۱۰۰ میلی متری به قسمت جلویی بدنه جوش زده شده بودند تا افزودن ۵ تن دیگر به وزن زره پوش، ضخامت زره این قسمت را به ۲۰۰ میلی متر افزایش دهند. نیرو محرکه. دو موتور خنک شونده با هوای پورشه در همه نمونه ها با دو موتور Maybach HL120 TRM با توان ۳۰۰ اسب بخار جایگزین شدند. هر موتور یک مولد الکتریکی Siemens-Schuckert 500 VA را به کار می انداختند که هر
کدام نیروی یک موتور الکتریکی زیمنس با توان ۲۳۰ کیلو وات را فراهم می آوردند. هر کدام از این موتورهای الکتریکی به هر یک از چرخ دنده های عقب که زنجیر را به گردش درمی آوردند، متصل بودند. موتورهای الکتریکی همچنین به عنوان واحد هدایت زره پوش عمل می کردند. این نیرومحرکه بنزینی-الکتریکی خارج از جاده با مصرف ۰٫۱۱ لیتر سوخت در هر کیلومتر و در جاده با مصرف ۰٫۱۵ لیتر سوخت در هر کیلومتر، حداکثر سرعت ۱۰ کیلومتر بر ساعت خارج از جاده و ۳۰ کیلومتر بر ساعت در جاده را تأمین می کرد. علاوه بر این مصرف بالای سوخت و کارایی ضعیف، نگهداری و تعمیر این زره پوش نیز کار حساسی بود به وجهی که برای مثال چرخ دنده چرخاننده زنجیر می بایستی هر ۵۰۰ تا ۹۰۰ کیلومتر تعویض می شد. سیستم تعلیق چرخ ممتد "فردینانت" شامل شش چرخ شکل دهنده دوقلو (سه چرخ در هر طرف) با میله های پیچشی طولی، بدون همپوشانی در چرخ ها یا غلتک های برگشتی بود. چرخ دنده چرخاننده زنجیر در انتهای زنجیرهای زره پوش قرار گرفته بود؛ در حالی که سیستم ترمز کاسه ای در بخش جلویی وجود داشت. تسلیحات. این زره پوش به یک توپ ۸۸ میلی متری ضدتانک 43/2 مجهز بود. لوله این توپ بسیار طولانی تر از توپ ال
/۵۶ بود که سرعت گلوله بالاتری به آن می داد و گلوله های متفاوت بلندتری را شلیک می کرد. این بهبودها توانایی نفوذپذیری بالاتری را به این توپ نسبت به نمونه های پیشین می داد. توپ این زره پوش قادر به چرخش افقی ۲۸ درجه ای و بالا و پایین رفتن بین زاویه -۸ درجه و +۱۴ درجه بود. تولید. نود و یک شاسی موجود طرح تیگر پورشه به زره پوش ضدتانک الفانت اختصاص یافت. این کار تنها در عرض چند ماه بین ماه مارس و ماه مه سال ۱۹۴۳ به پایان رسید. تاریخچه عملیاتی. نبرد کورسک. "فردینانت" نخستین بار در جریان نبرد کورسک پا به عرصه نبرد گذاشت. ۸۹ فروند از مجموع تولیدات این زره پوش در بزرگ ترین به کارگیری آن ها در جریان عملیات "سیتادل" وارد میدان جنگ شدند. "فردینانت" برای از بین بردن تانک های تی-۳۴ و توپ های ضد تانک ۷۶٫۲ میلی متری ارتش سرخ از پشت خطوط مقدم از فاصله بیش از ۳ کیلومتری به کمک توپ برد بلند خود طراحی شد. نقشی که عملکرد خوبی در آن از خود نشان داد. مهم ترین مشکل این زره پوش در کورسک آسیب دیدن از مین های ضد تانک دشمن و خرابی های مکانیکی بود. هرگونه آسیب دیدگی سیستم تعلیق و زنجیر زره پوش، موجب بلا استفاده شدن زره آن می شد چرا که خدمه
مجبور می شدند برای انجام تعمیر از آن خارج شوند. وزن بسیار سنگین "فردینانت" یدک کشی آن را دشوار کرده بود. "برگپنزر ۴،" نوعی از تانک "پنزر ۴"، در آن زمان خودرو زره پوش بازیابی استاندارد در ارتش آلمان به حساب می آمد، که می توانست بدون کمک یک پنزر ۴ را بکشد. توان این وسیله برای یدک کشی زره پوش های بزرگتر کافی نبود به شکلی که برای یدک کشی یک تانک سنگین تیگر ۱ نیاز به سه "برگپنزر ۴" وجود داشت که این مقدار برای "فردینانت" جهت بیرون کشیدن آن از میدان نبرد به "پنج" "برگپنزر ۴" که صورت پشت سر هم به یکدیگر متصل بودند، می رسید. علاوه بر این، "فردینانت" از نقص های دیگری مانند عدم وجود دید محیطی کامل برای خدمه و عدم تعبیه مسلسل به عنوان سلاح دفاعی ثانویه رنج می برد. در برخی گزارش ها آمده است که نیروهای پیاده اتحاد جماهیر شوروی با اکتشاف سریع این نقص، می توانستند به راحتی در سنگرهای خود مخفی شوند تا پس عبور "فردینانت" از خطوط خود این زره پوش را با نارنجک و کوکتل مولوتف از طرفین مورد هدف قرار دهند. با این حال خسارات وارد شده از جانب پیاده نظام اتحاد جماهیر شوروی در گزارش های پس از عملیات مورد اختلاف است. در مراحل اولیه نبرد
کورسک، هنگامی که آلمانی ها حالت تهاجمی داشتند، ادوات سنگین با امنیت نسبی شب هنگام قابل بازیابی و تعمیر بودند. این امر در ابتدا این امکان را پدیدآورد تا اکثریت "فردینانت های" از کار افتاده نجات یافته، ترمیم شده و به خط مقدم برگردند. با این حال هنگامی که ورق در میدان نبرد بر ضد آلمانی ها برگشت و آنها دوباره مواضع تدافعی گرفتند، با توجه به کمبود قطعات یدکی، حتی برای "فردینانت های عملیاتی که" تنها آسیب جزئی در ناحیه سیستم تعلیق دیده بودند، امید چندانی به بازیابی وجود نداشت و معمولاً خدمه آن مجبور می شدند زره پوش را منهدم کنند تا مانع از به غنیمت درآمدن یک "جگپنزر" به دست قوای شوروی شوند. واحدهای این زره پوش ضد تانک در سطح گروهان مستقر شده و بعضاً به چند جوخه تقسیم می شدند. پیاده نظام یا چند دستگاه تانک این واحدها را همراهی می کردند تا از جناحین یا پشت سر مراقبت کنند. هنگام حمله این جگپنزر آغازگر تهاجم و در حالت دفاع غالباً به عنوان ذخیره متحرک بود که برای خنثی کردن حملات تانک های دشمن از آن استفاده می شد. تغییرات پس از نبرد کورسک. "فردینانت"های بازمانده از نبرد کورسک در سال ۱۹۴۳ عملیات های مختلفی در نقش محافظان پ
شت جبهه ایفا کردند تا اینکه بر اساس تجربه های به دست آمده در نبرد کورسک برای اصلاح و تعمیر فراخوانده شدند. این زره پوش ها در ۲ ژانویه ۱۹۴۴ به کارخانه نیبلونگنورکه در اتریش بازگشتند تا ۴۸ دستگاه از ۵۰ دستگاه باقی مانده ارتقا پیدا کنند. مشهودترین به روزرسانی ها شامل این موارد می شد: ۱) اضافه شدن یک مسلسل ام گه ۳۴ در جلوی بدنه ۲) یک برجک جدید برای فرمانده به جهت بهبود دید (نمونه اصلاح شده از برجک استاندارد "اشتوگ ۳") با توجه به ورود متفقین به آنزیو در ایتالیا، نخستین گروه "فردینانت"های کامل و به روز شده شامل یازده دستگاه از این زره پوش به گروهان یکم از گردان ۶۵۳ زره پوش های سنگین ضد تانک تعلق گرفت و در پایان فوریه سال ۱۹۴۴ عازم میدان نبرد شد. ۳۷ دستگاه باقیمانده در ماه آوریل تکمیل گردید و به گروهان های ۲ و ۳ همان گردان تخصیص یافت. زره پوش های "فردینانت" این گروهان ها سوار قطار شده و به جبهات نبرد در تارنپول اوکراین ارسال شد. در اول ماه مه سال ۱۹۴۴، فرماندهی عالی ارتش آلمان با صدور فرمانی رسماً نام این زره پوش ها را از "فردینانت" به "الفانت" تغییر داد. این فرمان استفاده مجدد از عنوان "فردینانت" را ممنوع کرد و حتی
از واحدهای مستقر در میدان نبرد خواست دست به ویرایش این عنوان در اسناد گذشته خود نیز بزنند. برخلاف تصور عامه مبنی بر تغییر نام به جهت بهبودهای مکانیکی بین ماه های ژانویه تا آوریل، این تغییر نام صرفاً ماهیتی سازمانی داشت. سه زره پوش بازیابی تحت عنوان "برگپنزر الفانت" ("Bergepanzer Elefant)" با ایجاد تغییر در بدنه زره پوش های فردینانت/الفانت ایجاد شدند و به همراه گروهان دوم و سوم گردان ۶۵۳ زره پوش های سنگین ضد تانک در تابستان سال ۱۹۴۴ عازم شرق گردیدند. اگرچه این اصلاحات باعث بهبود الفانت شد اما بعضی از مشکلات هرگز به طور کامل برطرف نگردید. در سال ۱۹۴۴ زره پوش های "فردینانت/الفانت" در جبهه ایتالیا حضور پیدا کردند اما بسیار تأثیر بسزایی نگذاشتند زیرا وزن تقریباً ۷۰ تنی آنها اجازه استفاده از اکثر راه ها و پل های ایتالیا را نمی داد. همانند نبرد کورسک، در این صحنه نیز بیشتر تلفات این زره پوش ها نتیجه مستقیم اتفاقات میدان جنگ نبود بلکه عموماً خرابی های مکانیکی و کمبود قطعات یدکی، خدمه آن را مجبور به نابودی و رهاسازی آن می کرد. یک گروهان از زره پوش های الفانت در جریان حمله ژانویه ۱۹۴۵ اتحاد جماهیر شوروی در ویستولا-اود
ر در لهستان در میدان ها نبرد حاضر شد. آخرین زره پوش های الفانت باقیمانده از جنگ نیز در طول نبرد برلین به عنوان آخرین قوای رایش سوم به دفاع از پایتخت پرداختند. نتیجه گیری. "فردینانت/الفانت" احتمالاً موفق ترین زره پوش ضد تانک آلمانی تولید انبوه شده در طول جنگ، در نسبت تلفات وارد کرده به دشمن به تلفات وارده به خود بود. این نسبت بنابر ادعاهای ثبت شده در گزارش ها به یک به ده نیز می رسد. در طول نبرد کورسک، گردان ۶۵۳ زره پوش های سنگین ضد تانک ادعا کرد که با از دست دادن تنها ۱۳ "فردینانت"، ۳۲۰ تانک دشمن را از بین برده است. این نسبت چشمگیر به دلیل قدرت آتش بالا و ظرفیت محافظتی زیاد آن بود که باعث می شد هنگام استفاده در نبردهای رو در رو یا دفاعی ایستا، از مزیت عظیمی برخوردار باشد. (البته توجه داشته باشید که به خوبی ثابت شده است که میزان انهدام "ادعا شده" تانک ها بسیار فراتر از "شمار واقعی" است. منابع مختلف استانداردهای مختلفی برای تعریف «انهدام» دارند). با این حال، تحرک ضعیف و غیرقابل اعتماد بودن مکانیکی، توانایی عملیاتی آن را به شدت کاهش داده بود. هر دو زره پوش ضد تانک "الفانت" و "نشورن" توسط زره پوش ضد تانک "جگپنتر"
به حاشیه رانده شدند. هر سه زره پوش تنها با تفاوت های جزئی از یک توپ استفاده کردند. "جگپنتر" - "جگپنزر" واقعی - با داشتن تحرک پذیری قابل قبول، زره خوب و حفظ توپ عالی و در مجموع تا حدود زیادی حل مشکلات مکانیکی، حفاظتی و تحرک پذیری نمونه های پیشین، جانشین هر دو زره پوش دیگر شد. بازمانده ها. فقط دو دستگاه از این زره پوش ها پس از جنگ سالم باقی ماند. یک "فردینانت" توسط نیروهای شوروی در کورسک به غنیمت گرفته شد و هم اکنون در موزه تانک کوبینکا در خارج از مسکو قرار دارد. یک الفانت نیز در نبرد آنزیو به چنگ قوای آمریکایی افتاد و در حال حاضر بخشی از تجهیزات یک پایگاه آموزشی در ایالت ویرجینیا این کشور به حساب می آید.
انجمن فدرال صنعت موسیقی نماینده صنعت موسیقی در آلمان است. این انجمن نماینده منافع نزدیک به ۲۸۰ برند و شرکت مرتبط با صنعت موسیقی است که جمعاً ۹۰٪ از صنعت موسیقی کشور را تشکیل می دهند. این انجمن با جدول کنترل رسانه که مسئول انتشار جدول های موسیقی در آلمان به صورت هفتگی است، رابطه تنگاتنگی دارد. انجمن فدرال صنعت موسیقی عضوی از فدراسیون بین المللی صنعت فونوگرافی است که در لندن، انگلستان واقع شده است و انجمن های موسیقی ۷۰ کشور را در بر می گیرد.
سواروفسکی اپتیک () از شرکت های زیرمجموعه گروه سواروفسکی است که به تولید تجهیزات اپتیک مانند دوربین دوچشمی، دوربین تفنگ، فاصله یاب، دوربین دید در شب و تلسکوپ می پردازد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ابسام در ایالت تیرول اتریش قرار دارد. سواروفسکی اپتیک تولید دوربین دوچشمی را از سال ۱۹۳۵ آغاز کرد و فعالیت آن در جنگ جهانی دوم گسترش یافت. شرکت جدید از توسعه کارخانه تولید دوربین دوچشمی سواروفسکی و تأسیس شرکت مستقل تولید تجهیزات اپتیک در سال ۱۹۴۹ پایه گذاری شد. طی جنگ جهانی دوم، سواروفسکی نوعی دوربین تفنگ ساخت که بر روی اسلحه های آلمانی مانلیخر ام۱۸۹۵ و کارابینر ۹۸کا استفاده شد.
کاترین دان (; – ) نویسنده، روزنامه نگار ، منتقد کتاب و شاعر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
عصمت الملوک دولتشاه (؟ در کرمانشاه - ۱۳۶۰ در تهران) بنیان گذار نخستین کودکستان دولتی در تهران و از فعالان حقوق زنان در ایران بود. او دختر محمدباقر میرزا خسروی کرمانشاهی بود. زندگی. عصمت الملوک دولتداد دختر محمدباقر میرزا خسروی کرمانشاهی نویسندهٔ نخستین رمان به زبان فارسی بود. پدر او از شاهزادگان قاجار، نوهٔ محمدعلی میرزای دولتشاه و از خاندان دولتشاهی بود. او که به طبقهٔ اشراف و وابستگان به دربار تعلق داشت، در سن ۱۶ سالگی به عقد معاون السلطنه درآمد، اما چون این ازدواج تحمیلی بود و از روی رضایت انجام نشده بود مورد اعتراض عصمت السلطنه قرار گرفت؛ در نتیجه محمدباقر میرزا در دفاع از او اقدام کرد و در نهایت این ازدواج به طلاق انجامید. عصمت الملوک به تحصیل علاقه داشت، به همین دلیل پس از طلاق گرفتن از معاون السلطنه از طرف پدرش به بلژیک فرستاده شد. او در ابتدا قصد تحصیل در رشتهٔ پزشکی را داشت، اما نتوانست وارد این رشته بشود و بنابراین در رشتهٔ تعلیم و تربیت به تحصیل پرداخت. دولتداد ۱۵ سال در بلژیک زندگی کرد و در نهایت به ایران بازگشت و در وزارت معارف استخدام شد. او بعداً به ریاست تعلیمات عالیهٔ وزارت فرهنگ رسید و با هم
ین سمت بازنشسته شد. دولتداد در شهریور سال ۱۳۱۲ نخستین کودکستان دولتی ایران را با نام «کودکستان شکوفه» تأسیس کرد. در این کودکستان فرزندان اعیان و اشراف و شاهزادگان نگهداری می شدند. در اردیبهشت سال ۱۳۱۴ جمعی از فعالان زن نزدیک به دربار پهلوی کانون بانوان را به ریاست شمس پهلوی تأسیس کردند که این اقدام همزمان با کشف حجاب اجباری در ایران بود. عصمت الملوک دولتداد در سال ۱۳۶۰ در تهران دچار سکته شد و در بیمارستان تهران کلینیک درگذشت.
او پِر ، ()، یا خدمتکار تهاتری، یک فرد کمک کننده از یک کشور خارجی است که برای یک خانواده میزبان کار می کند و به عنوان بخشی از آن خانواده زندگی می کند. به طور معمول، او پرها بخشی از مسئولیت خانواده را در قبال نگهداری از کودکان و همچنین برخی از امور خانه داری بر عهده می گیرند و کمک هزینه ای پولی برای استفاده شخصی دریافت می کنند. ترتیبات مربوط به او پر مشمول محدودیت های دولتی است، که محدوده سنی را معمولاً از اواسط اواخر نوجوانی، تا اواسط اواخر دهه بیست سالگی مشخص می کنند. برخی از کشورها به طور صریح ترتیبات را به زنها محدود می کنند. ترتیبات بین اروپا، جایی که منشأ این ایده بوده و آمریکای شمالی، متفاوت است. در اروپا، تنها قرار است که او پرها به صورت پاره وقت کار کنند و آنها همچنین اغلب به صورت پاره وقت و به طور کلی با تمرکز بر زبان کشور میزبان، به تحصیل نیز می پردازند. در ایالات متحده آنها ممکن است به صورت تمام وقت به نگهداری از کودکان بپردازند. در سال ۱۹۶۹، امضا شد و در سال ۱۹۷۱ لازم الاجرا شد. شرکت های او پر در ایالات متحده، پرداخت های غیرقابل استرداد قابل توجهی را به محض ورود او پر به کشور بدست می آورند. این قر
ارداد با وجود اعتماد بسیاری از خانواده ها به این برنامه، نگهداری از کودکان را تضمین نمی کند. بر خلاف بسیاری از کمک کننده های داخلی دیگر، او پر بخشی از خانواده میزبان محسوب می شود و صرفاً مستخدم نیست. در بعضی از کشورها، او پر لباسی همسان می پوشد، اما به طور معمول او پر تنها از کد لباس خانواده میزبان پیروی می کند لباسی مناسب با شرح کار که به طور معمول شامل یک پیش بند محافظ می شود، را می پوشند.
گروه سولیکو، هلدینگ ایرانی است، که با محوریت در حوزه صنعت غذا فعالیت می نماید. تاریخچه. اولین فعالیت های غلامعلی سلیمانی در حوزه صنایع غذایی در سال ۱۳۵۷ و با راه اندازی یک تولیدی همبرگر در خیابان آذربایجان آغاز شد،در سال ۱۳۵۸ با تاسیس کارخانجات دمس به عنوان اولین کارخانه فرآورده های گوشتی خارج از تهران در شیراز کار خود را به صورت رسمی آغاز و در نهایت در سال ۱۳۵۹ شرکت و کارخانجات فرآورده های گوشتی تهران(سولیکو) را به طور رسمی تاسیس و راه اندازی کرد و بعد از آن شروع به احداث کارخانه گوشتی آمل نمود. سولیکو در حال حاضر به عنوان بزرگترین گروه صنایع غذایی و خدماتی خصوصی در ایران و یکی از برترین گروه های صنعتی و تولیدی و خدماتی در خاورمیانه شناخته می شود. مرکز و مشارکت. گروه سولیکو دارای بیش از ۳۰ دفتر تجاری در کشورهای مختلف از جمله عراق، امارات متحده عربی، آمریکا، آلمان، انگلستان، قطر، عمان، ارمنستان، قزاقستان، تاجیکستان، ازبکستان، چین، مالزی و روسیه است. این دفاتر وظیفه مهم صادرات و همچنین تأمین بخشی از زنجیره تولید محصولات را به عهده دارند. دفتر مرکزی این شرکت در برج های دریاچه جمیرا در منطقه بیزینس سنتر جمیرا شه
ر دبی قرار دارد. سولیکو در کشورهای مستقل همسود و منا برنامه های و راهبردهای تجاری و اقتصادی پیاده کرده است. کارخانه ها و صادرات. گروه سولیکو دارای ۱۴ کارخانه و ۳۵ برند مختلف و دارای بیش از ۲۰۰۰ رده محصولی است که بزرگترین آن فراورده های لبنی کاله و فراورده های گوشتی کاله می باشد. بیش از ۲۵ هزار نفر در بخش های گوناگون گروه صنایع غذایی سولیکو و کاله در حال فعالیت هستند تا بیش از دوهزار و ۶۵۰ تن انواع فراورده های لبنی را به دست مصرف کننده نهایی برسانند. گروه سولیکو محصولات خود را به ۱۵ کشور جهان از جمله آمریکا، روسیه، استرالیا، افغانستان، عراق و آلمان صادر می کند. دست آورد. گروه سولیکو به صورت ۶ سال متوالی به به عنوان صادرکننده برتر صنعت ایران انتخاب شده است. به گزارش سایت خبری غذای استرالیا، بر اساس بازارسنجی های شرکت بین المللی تحقیقات بازار یورو مانیتور، برند کاله در کنار برندهایی شناخته شده و جهانی همچون دانون، نستله، کنور، کرفت فودز، هرشیز، کیلوگ، کدبری، پرینگلز، اوریو، نوتلا و دیگران در ردیف پنجاه برند تعیین کننده صنعت غذای جهان قرارگرفته و در بین این رقبای قدرتمند، جایگاه چهل و هشتم را به خود اختصاص داده ا
ست.همچنین سولیکو - کاله با صادرات بیش از ۱۰۷ هزار تن انواع محصولات تنها شرکت صنایع غذایی و کشاورزی در میان ۱۰۰ صادرکننده برتر کشور در سال ۱۴۰۲ بوده است.
نفریت (Nephritis) به معنای التهاب کلیه ها است و ممکن است گلومرول ها، لوله ها یا بافت بینابینی کلیه، اطراف گلومرول ها و لوله ها را درگیر کند. این عارضه، یکی از چندین نوع مختلف نفروپاتی است. علل. نفریت، گاهی در اثر عفونت ها و سموم ایجاد می شود، اما در بیشتر موارد، بر اثر بیماری های خودایمنی که بر اندام های اصلی مانند کلیه ها تأثیر می گذارد، ایجاد می شود. سازوکار. نفریت می تواند با ایجاد اختلال در ساختار گلومرولی و گسترش و فراگیر شدن سلول های التهابی، آسیب گلومرولی ایجاد کند. این رخداد، می تواند منجر به کاهش جریان خون گلومرولی، کاهش برون ده ادرار (الیگوری) و احتباس مواد زائد (اورمی) شود. در نتیجه، گلبول های قرمز ممکن است از گلومرول های آسیب دیده نشت کنند و باعث ظاهر شدن خون در ادرار (هماچوری) شوند. جریان خون کلیه، سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون (RAAS) را فعال می کند و باعث احتباس مایعات و بالا رفتن خفیف فشار خون می شود. هنگامی که کلیه ها ملتهب می شوند، شروع به دفع پروتئین های مورد نیاز از بدن فرد مبتلا به جریان ادرار می کنند. این وضعیت، پروتئینوری نامیده می شود. از دست دادن پروتئین های ضروری بدن به دلیل نفریت،
می تواند منجر به چندین عارضهٔ تهدیدکنندهٔ زندگی شود. جدی ترین عارضهٔ نفریت می تواند هنگام از دست دادن قابل توجه پروتئین های دخیل در لخته شدن بیش از حد خون، رخ دهد. از دست دادن این پروتئین ها می تواند منجر به لخته شدن بدون کنترل خون شده و باعث سکتهٔ ناگهانی شود. تشخیص. تشخیص نفریت، بستگی به علت بروز آن دارد و در مورد نفریت لوپوس، آزمایش خون، بررسی با پرتو ایکس و سونوگرافی می تواند به تشخیص این که آیا فرد به این بیماری مبتلا است یا خیر، کمک کند. درمان. درمان یا مدیریت نفریت بستگی به این دارد که چه عاملی باعث التهاب کلیه(ها) شده است. برای درمان نفریت لوپوس می توان از هیدروکسی کلروکین استفاده کرد. شیوع و فراوانی. نفریت، نهمین علت شایع مرگ در میان تمام زنان در ایالات متحده و پنجمین علت اصلی در میان زنان سیاه پوست غیر اسپانیایی تبار است. در سراسر جهان، بالاترین نرخ نفریت، ۵۰–۵۵٪ برای نژاد آفریقایی یا آسیایی است و پس از آن اسپانیایی ها با ۴۳٪ و قفقازی با ۱۷٪ در رده های بعد هستند. میانگین سنی مبتلایان به التهاب کلیه از نوع نفریت لوپوس تشخیص داده شده، ۲۸٫۴ سال است.
نشان عالی تیر () یکی از نشان های افتخار در ایران است. این نشان طبق آیین نامه به پرچم یگان ها یا افسران و کارمندانی که در مسابقات مختلف تیراندازی، امتیازات و افتخاراتی برای خود و یگان مربوط به دست می آوردند، اعطاء می گردید. درجات و طراحی. این نشان یک نوع و دارای سه درجه بود: درجه یک. این نشان طبق آیین نامه در مسابقات تیراندازی ارتش شاهنشاهی با پرسنل ارتش های کشورهای بیگانه به پرچم نیرو که مقام اول را حائز شده بود، همچنین به پرسنلی که برای بار سوم در مسابقات تیراندازی با کشورهای بیگانه حائز رتبه یکم می گردیدند، اعطاء می گردید. روی این نشان خورشید مانند از جنس طلا، وسط: نقش برجسته طلایی سرباز هخامنشی در حالی که کمانی در دست دارد و در حال رهاکردن تیر می باشد بر روی زمینه مینای آبی؛ دور نقش وسط: پنج پرّه بزرگ و پنج پرّه کوچک که بین آنها قرار گرفته با زمینه مینادار آبی رنگ و قابی طلایی؛ بر روی پرّه های بزرگ، پنج نوک پیکان طلایی، آمده است. روبان این نشان از نواری با هفت خط عمودی آبی رنگ و سه خطر عمودی سرمه ای رنگ و سه خط عمودی زردرنگ باریک تشکیل شده است و بر روی آن یک علامت پیکان از جنس طلا نصب شده است. درجه دو. این
نشان طبق آیین نامه در مسابقات تیراندازی در رده نیرو، به پرچم ارتش و یگان های عمده مستقل (که حداقل محل سازمانی فرمانده آن، سرلشکری بود) و در نیروهای هوایی و دریایی شاهنشاهی به پرچم یگان ها و مناطق (که حداقل محل سازمانی فرمانده آن، سرتیپی بود) که مقام اول را حائز بوده، مشروط بر اینکه حد نصاب امتیاز به دست آمده از ۹۰٪ امتیاز کل کمتر نبوده باشد، همچنین به پرسنلی که برای بار دوم در مسابقات تیراندازی با کشورهای بیگانه، حائز رتبه یکم می شدند، اعطاء می گردید. روی این نشان خورشید مانند از جنس نقره، وسط: نقش برجسته نقره ای سرباز هخامنشی در حالی که کمانی در دست دارد و در حال رهاکردن تیر می باشد بر روی زمینه مینای آبی؛ دور نقش وسط: پنج پرّه بزرگ و پنج پرّه کوچک که بین آنها قرار گرفته با زمینه مینادار آبی رنگ و قابی نقره ای؛ بر روی پرّه های بزرگ، پنج نوک پیکان نقره، آمده است. روبان این نشان از نواری با هفت خط عمودی آبی رنگ و سه خطر عمودی سفید رنگ و سه خط عمودی زردرنگ باریک تشکیل شده است و بر روی آن یک علامت پیکان از جنس نقره نصب شده است. درجه سه. این نشان طبق آیین نامه در مسابقات تیراندازی در رده ارتش، به پرچم های (تیپ،