Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بارتولومه کالاتایود (به انگلیسی:Bartolomé Calatayud) (متولد 1882،وفات1973 - 91 سال) ، آهنگسازی اهل جزیره مایورکا در شرق اسپانیا بود.وی در سال 1889 دیپلم افتخاری کلاس 1 را از مرکز آموزشی "کارگردان پالما"، به دلیل دانش خوب در نوازندگی گیتار دریافت کرد. اولین معلم او در مسیر یادگیری موسیقی، "پدرو آنتونیو" و پس از او "آنتونیو گومز" بود. بارتولومه در ادامه توسط فرانسیسکو تورژا در والنسیا به ادامه یادگیری موسیقی پرداخت. از جمله فعالیت های بارتولومه میتوان به همکاری او با دی انتونیو در زمینه آهنگسازی و تحقیقات اشاره کرد. وی کنسرت هایی را در اسپانیا،فرانسه،سوئیس،پرتغال و الجزایر برگزار نمود و با گروه کر و رقص اسپانیایی در آمریکای جنوبی به برگزاری تور پرداخت. او در مایورکا آهنگ های بسیاری برای گیتار کلاسیک نوشت همچنین در کنار این فعالیت ها به تدریس موسیقی می پرداخت. بسیاری از آثار به جا مانده از بارتولومه برای گیتار، براساس موسیقی عامیانه کاتالان می باشد. اگرچه بارتولومه در دنیای گیتار کلاسیک کمتر شناخته شده است ، اما از او قطعه های بسیار هیجان انگیزی برای گیتار کلاسیک باقی مانده است. او در سال های پایانی تحصیلات خود
شاگردان زیادی در مایورکا داشت.
دختر فراری عنوان انتخاب شده در ایران، برای فیلم نخستین وعده دیدار (به فرانسوی: Premier rendez-vous) است. این فیلم یک فیلم کمدی رمانتیک فرانسوی به کارگردانی آنری دوکوا و با بازی دنیل داریو است که در سال ۱۹۴۱ (۱۳۲۰ خورشیدی) منتشر شد. این فیلم در طول اشغال آلمان، توسط شرکت در مجموعه ی ساخته شد. "دختر فراری (نخستین وعده دیدار)،" اولین فیلم خارجی دوبله شده به زبان فارسی می باشد که در ترکیه دوبله شد و در ۵ اردیبهشت ۱۳۲۵ در سینما کریستال تهران نمایش داده شد. متاسفانه تمامی نسخه های دوبله این فیلم در آتش سوزی استودیو پارس فیلم در اول خرداد ۱۳۳۱ از بین رفت. داستان. میشلین، دختر جوان یتیم و بزرگ شده در یتیم خانه عمومی، برای شرکت در اولین قرار ملاقاتش که توسط یک غریبه از طریق یک آگهی طبقه بندی شده ترتیب داده شده بود، فرار می کند. با این حال، غریبه، نیکولا روژمونت، یک استاد مسن، متوجه اشتباه خود می شود و چون نمی خواهد میشلین را ناامید کند، به او می گوید که به جای شخص دیگری که در آخرین لحظه نتوانسته بود در جلسه شرکت کند، آمده است. او میشلین را به خانه می برد. در آنجا، میشلین با پیِر، پسری جوان و خوش قیافه، آشنا می شود و ع
اشق او می شود. بازیگران و گویندگان. اسامی بازیگران و گویندگان دوبله فارسی فیلم "دختر فراری": دیگر بازیگران فیلم و هر دو به نقش دانشمند، ، و بودند. فیلم "دختر فراری" به مدیریت اسماعیل کوشان دوبله شد. دیگر گویندگان فیلم فرخ وحید، پرویز صفی نیا، ایرج معزی، فریدون سکاری، ابراهیم کوشان، بهمن سلطان زاده، زمان زمانی، سیروس کوپال، محسن مفخم بودند. دوبله فیلم به فارسی. دوبله فیلم "دختر فراری" با ابتکار دکتر اسماعیل کوشان و با تشکیل گروهی شامل ابوالقاسم تفضلی، فرخ وحید، پرویز صفی نیا، ایرج معزی، ابراهیم کوشان، بهمن سلطان زاده، زمان زمانی، سیروس کوپال، محسن مفخم و فریدون سکاری و تأسیس شرکتی بنام میترافیلم آغاز شد. فرآیند ترجمه فیلم "دختر فراری" به فارسی توسط ابوالقاسم تفضلی در مدت شش ماه انجام شد و با مدیریت اسماعیل کوشان در "استودیو سَس فیلم" در استانبول ترکیه با صدا برداری و مدیریت فنی "کانی سِروت کیپچاک" دوبله شد. در دوبله فیلم، ابوالقاسم تفضلی به جای لوئی ژوردان، اسماعیل کوشان به جای فرنان لودو و دیگر اعضای گروه بجای سایر مردان فیلم گویندگی کردند. با توجه به نگرش محافظه کارانه بخشی از جامعه ایرانی نسبت به فعالیت زنا
ن در سینما، یافتن دوبلور زن ایرانی در ترکیه با دشواری روبه رو بود. در نهایت، نوریه قوزانلو، یکی از دانشجویان ایرانی مقیم ترکیه که خواننده اپرا بود، برای صداپیشگی نقش اول زن با بازی دنیل داریو انتخاب شد. همچنین برای گویندگی دیگر ۱۰ نقش زن، گروه دوبله به آموزش زبان فارسی برای شماری از داوطلبان از جمله دیانا (همسر دکتر کوشان)، لولا (خواهر وی)، دخترخاله ایشان، فکرت خواهر نوریه قوزانلو و چند دختر یونانی تبار اقدام کردند. با توجه به استقبال پیشین از فیلم "دختر لر" در ایران، نام فیلم به پیشنهاد اسماعیل کوشان، به "دختر فراری" تغییر یافت. دوبله فیلم با هزینه خرید نسخه اصلی فیلم و اجاره "استودیو سَس فیلم" توسط عزیز طالبی، بازرگان ایرانی فرش، به مبلغ ۲۵ هزار لیر ترکیه تأمین گردید. اکران ویژه فیلم در بزرگترین سیمای استانبول «سینما هنری» با حضور هاشم مکرم نورزاد، سرکنسول ایران در ترکیه، و شماری از خانواده های سرشناس ترک برگزار شد و با استقبال زیادی روبه رو شد. نکات قابل توجه در فیلم، حذف نام شرکت «کنتیننتال فیلمز» و جایگیزینی آن با «میترافیلم»، درج نام گویندگان و عوامل فنی ترکیه ای و همچنین تغییر نام شخصتهای فیلم به نامها
ی ایرانی بود، مثلا نام «ایرج» برای نقش لوئی ژوردان انتخاب شد. با این حال، در پی بازداشت دکتر کوشان، روند انتشار فیلم تا پایان جنگ جهانی دوم متوقف شد. سرانجام با بازگشت او به ایران در سال ۱۳۲۵ خورشیدی، فیلم برای نمایش عمومی در سینماهای تهران با دوبله فارسی و زیرنویس ترکی آماده اکران شد. تمامی نسخه های دوبله این فیلم در در آتش سوزی پارس فیلم در تیر ماه ۱۳۳۱ از بین رفت. نمایش فیلم در ایران. فیلم "«دختر فراری»" برای بار نخست در تاریخ پنج شنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۲۵ خورشیدی در سینما کریستال تهران به نمایش عموم درآمد. این فیلم در شب قبل از آن، با حضور احمد قوام نخست وزیر وقت و دیگر شخصیتها و روزنامه نگاران افتتاح شد. فیلم دختر فراری پس از شش هفته نمایش در سینما کریستال و بعدا در سینما ایران و متروپل به بهای بلیط ۸، ۱۰ و ۱۲ ریالی، فروشی بیش از دو میلیون ریال بدست آورد.
باشگاه فوتبال چنای سیتی () یک باشگاه فوتبال حرفه ای هندی مستقر در شهر کویمباتور، تامیل نادو بود. این باشگاه عمدتاً در آی_لیگ ، که در آن زمان بالاترین بخش سیستم لیگ فوتبال هند بود، رقابت می کرد. آنها همچنین در لیگ فوتبال چنای ( Chennai Football League ) ظاهر شده اند. چنای سیتی که در سال ۱۹۴۶ به عنوان باشگاه ورزشی نتاجی ( Nethaji Sports Club ) تأسیس شد، اکثریت بزرگ تاریخ خود را با رقابت در لیگ های ایالتی و تورنمنت های حذفی سپری کرد تا اینکه در سال ۲۰۱۶ وارد مرحله ملی شد. این باشگاه سابقه یک قهرمانی در آی-لیگ هند را در کارنامه دارد.
آی-لیگ () یا نام سابق "لیگ فوتبال ملی" بالاترین سطح مسابقات فوتبال در کشور هند است. این لیگ که از سال ۲۰۰۷ به این نام شناخته می شود با ۱۱ تیم برگزار می شود.
ایاد فاتح الراوی (؛ ۱۹۴۲ – ) فرمانده نظامی عراقی بود. وی از فرماندهان ارشد نیروی زمینی عراق در خلال جنگ ایران و عراق بشمار می آمد و فرماندهی نیروهای گارد جمهوری، سپس جیش القدس (نیروهای داوطلب ارتش عراق) را برعهده داشت. او در دوره ای نیز به طور همزمان به عنوان استاندار بغداد و نیز کرکوک فعالیت می کرد. الراوی از فرماندهان مورد توجه صدام حسین محسوب می شد و در دوره ۸ ساله جنگ ایران و عراق ۲۷ نشان لیاقت از صدام دریافت کرد. وی در سال ۲۰۱۸ بر اثر سکته مغزی در زندانی در شهر بغداد درگذشت.
گنبد بیگم اثری تاریخی متعلق به دوره غزنویان است که در فاصله ۱۵ کیلومتری شهر غزنی در افغانستان قرار دارد. تاریخچه. جمشید رسولی، نویسنده، دربارهٔ تاریخچه گنبد بیگم، چنین عنوان می کند: سلطان محمود غزنوی در حال عبور از این منطقه، با دختر حاکم محلی آن جا در کنار چشمه آب روبرو می شود و از او طلب آب می کند؛ دختر با زیرکی، جامی از آب گل آلود را به شاه می دهد، شاه علت این کار دختر حاکم را جویا می شود و دختر پاسخ می دهد: اگر بار اول آب پاک می دادم؛ شاید بعد از نوشیدن، به علت خستگی مریض می شدید. شاه از زیرکی دختر حیران می ماند و به او زمینی اهدا می کند و امر ساختن گنبدی به نام «بیگم» را می دهد. همچنین در روایت دیگری چنین ذکر شده است که شخصی بنام "ماکو" برادر بیگم از طرف رقبای خود در همین محل کشته شده است. بیگم، پس از وفات پدر و کشته شدن برادرش، ریاست روستا را عهده دار می شود. وی گنبدی بالای قبر برادرش بنا می کند که به گنبد بیگم نام گذاری شده است. مکان. این عمارت در ۱۵ کیلومتری شهر غزنی در ولسوالی جغتو، در روستای خوش ابدال در دره جرمتو قرار دارد. ساختار. این گنبد ۲۲ متر قطر و ۱۰ متر ارتفاع دارد گنبد آن از خشت های پخته سا
خته شده است؛ و با گذشت زمان یک ردیف از خشت های آن ساییده شده است. گنبد فقط یک دروازه دریچه مانند دارد؛ که در تمامی گنبدهای آن دوره وجود دارد. درون گنبد نشانه هایی از یک قبر قدیمی دیده می شود. ساختمان گنبد و مواد استفاده شده در آن بیانگر معماری دوره اسلامی غزنویان است. بر اساس اظهارات ساکنان محلی، لوحه سنگی و کتیبهای در آن وجود داشته است اما در زمان سلطنت ظاهر شاه ربوده شده است. سایت خبری ایراف در گزارشی در تاریخ ۹ ژوئن ۲۰۲۵ نوشت: برخی ساکنان و فعالان فرهنگی در ولایت غزنی هشدار دادند که گنبد تاریخی بیگم در شهرستان جغتو به دلیل بی توجهی و آسیب های ناشی از بلایای طبیعی در معرض فروپاشی کامل قرار دارد.
آبل پاچکو (؛ زادهٔ ۲۲ دسامبر ۱۹۳۳) سیاستمدار کاستاریکایی است که از ۸ مه ۲۰۰۲ تا ۸ مه ۲۰۰۶ رئیس جمهور این کشور بود.
متیلن دی اکسی فنیل پروپانون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دی فنیل پروپیلامین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دی فسفوگلیسریک اسید ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سوزن های کلئوپاترا نامی است که غربیان بر سه هرَمستون که از مصر به لندن، نیویورک و پاریس برده اند، گذاشته اند. خود مصریان آنها را تِخِنو (شکافتن) می نامیدند چرا که همچون شکافنده آسمان هستند. این گونه سازه نقش برجسته ای در دین مصریان داشته و کمی بیش از نیمی از آن در مصر بوده، دیگر نمونه های آن در سراسر جهان پراکنده است. آن را به آرایه جفت در دو سوی درگاه نیایشگاه های مصری برپا می کرده اند. کهن ترین آن وابسته به دودمان دوازدهم مصر و پادشاه سِنوسرِت یکم در المطریه امروزی در هلیوپولیس نوین است. ابلیسک نیز نخست نامی یونانی از سوی هرودوت بود که برابر سیخ (بابزن) در آشپزی بوده است و از راه لاتین به انگلیسی رفته است. هرمسنگ ها مکعب (کاب)های مستطیلی (راست گوشه) بلندی هستند بر روی یک پایه با نوک هرمی که برای یادبود ایزدان بویژه ایزد خورشید در مصر باستان با نام رع _که در دوره نوسازی دینی در زمان آخناتون به آتون (گرده آفتاب) جایگزین شد_ از سوی پادشاهان بویژه برای بزرگداشت پیروزی در جنگی و از سنگ یکپارچه تراشیده می شدند. رومیان چنان شیفته این سازه شده بودند که نه تنها نمونه هایی از آن را به روم آوردند، که از روی آن نمونه ه
ایی را هم بازآفرینی می کردند. در سده نوزدهم میلادی این سه هرم سنگ به جایگاه های امروزی خود آورده شده اند. هِرم سنگ های لندن و نیویورک هر یک با نزدیک به ۲۲۴ تن وزن و ۲۱ متر بلندا از گرانیت سرخ و از کانسنگ هایی در اسوان مصر ساخته شده اند. هر دو در ۱۴۵۰ سال پیش از مسیح بدست فرعون توتموس سوم (۱۴۸۱–۱۴۲۵ پ. م) از دودمان هجدهم فرمانروایان مصر از یک خرسنگ (megalith) تراشیده شده اند. آنها یادبود سال ۳۰ ام پادشاهی وی بودند. پس از هزار و پانصد سال برافراشتگی، بدنبال جنگی به زمین افتاده، رو به نابودی گذاشتند؛ تا آنکه در سال هجدهم میلادی بازیابی شده و به سزاریوم کلئوپاترا در اسکندریه آورده شدند ولی هرگز در آنجا برپا نشدند. از سده هجدهم تا به امروز به نامگذاری فرانسوی سوزن کلئوپاترا خوانده می شوند. هِرم سنگ پاریس که به هرم سنگ اقصر نامدار است از گرانیت زرد ساخته شده و با ۲۳ متر بلندا و ۲۵۰ تن وزن از دوتای دیگر بزرگتر است. این هرم سنگ در سه هزار و سیصد سال پیش در زمان رامسس دوم (از پادشاهان دودمان نوزدهم) تراشیده شده و در آغاز در کنار همزاد خود که هنوز پابرجاست در آستانه درگاه نیایشگاه اُقصُر برپا بوده است. این هرمسنگ را که
محمد علی پادشاه مصر و سودان بجای هرم سنگ نیویورک به لویی فیلیپ شاه فرانسه پیشکش کرد و او آن را در ۱۸۳۳ در میدان کنکورد نزدیک جایی که لویی شانزدهم و ماری آنتوانت را در ۱۷۹۳ گردن زدند، برافراشت. هر سه این سازه ها نوشته هایی به زبان هیروگلیف در ستایش رامسس دوم و توتموس سوم بر خود دارند.
موسیقی ای که توسطش به قتل برسید (به صورت ترجمه تحت اللفظی: موسیقی ای که به قتل می رساند) عنوان یازدهمین آلبوم استودیویی از رپر آمریکایی امینم است. این آلبوم در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۲۰ توسط افترمث، اینتراسکوپ رکوردز و شیدی رکوردز بدون هیچ اطلاع قبلی ای همانند آلبوم قبلی او، "کامی کازه" (۲۰۱۸) منتشر شد. این آلبوم توسط آهنگسازان متعددی تهیه شده است که از آنها می توان به دکتر دره، امینم، د آلکمیست و مارک باتسون اشاره کرد. هنرمندان مهمان در این مجموعه بلک ثوت، کیو تیپ، جویس ورلد، اد شیرن، یانگ ام. اِی، اسکایلر گری، دان تالیور، اندرسون. پاک و رویس دا۹'۵ هستند. نام این آلبوم از تنها آلبوم موسیقی کارگردان مشهور و معروف آلفرد هیچکاک اقتباس شده است. این آلبوم تا به امروز توانسته است از مرز ۱ میلیارد استریم در اسپاتیفای بگذرد. این آلبوم تنها آلبومی است که در سال ۲۰۲۰ موفق به کسب گواهی گُلد شده است. در ۱۸ دسامبر سال ۲۰۲۰، یک نسخه دیلوکس از آلبوم، تحت عنوان موسیقی ای که به قتل می رساند-ساید بی منتشر شد. مشابه دو آلبوم قبلی امینم، بدون اعلام قبلی منتشر شد. این آلبوم حاوی یک دیسک ج با شانزده قطعه جدید است که با حضور مهمانانانی
از جمله اسکایلر گری، دکتر دره، اسلای پایپر و وایت گلد ضبط شده است. انتشار این آلبوم با موزیک ویدئوی "Gnat" به کارگردانی کول بنت همراه بود. آلفرد هیچکاک. عنوان و کاور آلبوم Music to be Murdered By امینم در واقع از آلبومی به همین نام از کارگردان بزرگ ژانر معمایی و دلهره آور یعنی آلفرد هیچکاک (Alfred Hitchcock) و جف الکساندر (موزیسین) الهام گرفته شده که در کاور آن هیچکاک با یک هفت تیر و تبر دیده می شود. خود ام در صفحه اینستاگرامش نوشت: الهام گرفته شده از استاد، عمو آلفرد! عنوان آلبوم به معنای موسیقی ای که به قتل می رساند، هست و کاملاً با طبیعت شوم و خونین یازدهمین آلبوم استودیویی امینم مطابقت دارد. آلفرد هیچکاک و جف الکساندر این آلبوم را در سال ۱۹۵۸ منتشر کردند و در واقع شامل آهنگ هایی است که در کارهای سینمایی بزرگ هیچکاک از آن ها استفاده شده. تِرک های ۴ و ۲۰ میان پرده (Interlude) و گفتار پایانی (Outro) آلبوم، در واقع مونولوگی از هیچکاک هستند که از همان آلبوم سال ۱۹۵۸ سمپل شدند. رکوردهای جدید امینم. آهنگ گودزیلا و شکستن رکورد آهنگ رپ گاد. در آهنگ "گودزیلا" امینم موفق شد باری دیگر رکورد سریع ترین رپ جهان را بشکن
د. امینم در این آهنگ در ۳۰ ثانیه ۳۹۹ واژه (به اصطلاح رپرها سیلاب) را رپ می کند که معادل ۱۱٫۳ واژه در هر ثانیه که او پیش تر موفق شده بود در ترانه "رپ گاد" در مدت زمان ۱۵ ثانیه ۹۷ واژه را رپ کند. بیشترین فروش آلبوم. امینم در چارت آلبوم های جهان پرفروش ترین آلبوم ها را دارد. او ۱۱ آلبوم استودیویی دارد که ۱۰ تا از آنها بیشترین فروش را داشته و اول شده اند. امینم تنها هنرمندی است که ۱۰ آلبوم او در صدر اول جدول فروش قرار گرفته اند. پیش تر امینم با ۹ آلبوم برتر در این زمینه با کانیه وست در این جایگاه قرار داشتند که این آلبوم فروش بیشاز ۲۷ میلیون نسخه در هفته اول را داشت. موسیقی ای که توسطش به قتل برسید ساید- بی (نسخه دیلاکس). در ۱۸ دسامبر سال ۲۰۲۰، یک نسخه دیلوکس از آلبوم، تحت عنوان موسیقی ای که به قتل می رساند-ساید بی منتشر شد. مشابه دو آلبوم قبلی امینم، بدون اعلام قبلی منتشر شد. این آلبوم حاوی یک دیسک ج با شانزده قطعه جدید است که با حضور مهمانانانی از جمله اسکایلر گری، دکتر دره، اسلای پایپر و وایت گلد ضبط شده است. انتشار این آلبوم با موزیک ویدئوی "Gnat" به کارگردانی کول بنت همراه بود. انتقادات از آلبوم. امینم این آ
لبوم را در جهت مبارزه با آزادی اسلحه در ایالات متحده آمریکا و تروریسم منتشر کرده است. در قطعهٔ «ناسازگار» او به حملات ۱۱ سپتامبر اشاره کرده و خودش را با افرادی مثل روح الله خمینی، صدام حسین و سلمان رمضان عبیدی (بمب گذار کنسرت سال ۲۰۱۷ آریانا گرانده) مقایسه می کند. پس از آن که امینم ویدئویی از «ناسازگار» را در توئیترش منتشر کرد، ترانه با انتقاد گستردهٔ کاربران شبکه های اجتماعی مواجه شد و بسیاری به خاطر آنچه که «تمسخر بمب گذاری منچستر آرنا» می دانستند او را سرزنش کردند.
ژان زِ سیاست مدار و وکیل دادگستری فرانسوی، در ۶ اوت سال ۱۹۰۴ در اورلئان فرانسه چشم به جهان گشود. او نماینده رادیکال لوآرت، وزیر حزب جبهه مردمی را در کارنامه سیاسی خود دارد. او یهودی و فراماسون بود. به اتهام ترک محل خدمت در ماسلیا پس از محاکمه در ۴ اکتبر ۱۹۴۰ توسط دادگاه نظامی کلرمونت - فرند محکوم و به جزیره شیطان تبعید شد. سرانجام در ۲۰ ژوئن سال ۱۹۴۴ در یکی از جنگل های مولز (آلیر) کشته شد. زندگی شخصی. پدربزرگ و مادربزرگ پدری ژان زِ، از یهودیان آلزاتی و لورین، که تابعیت فرانسه را در سال ۱۸۷۲ به دست آوردند، وقتی موسل به تصرف آلمانی ها در می آید. پدر وی، لیون زِ، در سال ۱۸۷۴ در اورلان متولد شد. او یک روزنامه نگار در Le Progrès du Loiret، که یک روزنامه چپ افراطی به شمار می آمد و در سال ۱۸۹۹ در زمان امر دریفوس تأسیس شد، وی هفت سال بعد سردبیر آن شد. در عین حال، او دبیر شورای کار اورلئان بود. وی با فعالیتهای مختلف خود به عنوان بازیگر سیاسی محلی نیز نقش ایفا می کرد. از طرف مادری نیز، مادر ژان زِ، شارترِن و منگور، با اصلیت بُس، از پروتستان ها هستند. اجداد آنها روز بعد از ابطال حکم نانت در سال ۱۶۸۵ در برابر اقتدار سلطن
تی مقاومت کردند. مادر او، آلیس چارترین، متولد ۱۸۷۹، معلم بود. او در شماره ۱۹ خیابان پارک، در خانه او پدربزرگ و مادربزرگ شارترِن، هرمیتاژ، که ژان، الی، پل زِ در ۶ اوت سال ۱۹۰۴ به دنیا آمد. خواهرش ژاکلین، که رابطه اش با او بسیار نزدیک بود، در ۴ اکتبر ۱۹۰۵ به دنیا آمد. پدر او لئون زِ، مدیر روزنامه رادیکال سوسیالیست "Le Progrès du Loiret" و مادرش آلیس شارترَن با شغل معلمی، ژان زِ را بزرگ کردند و ژان تحصیلات خود را در اورلئان ادامه داد و در مارس ۱۹۳۱ با مادلین ازدواج کرد که ثمره این ازدواج دو دختر به نام های، کاترین و هلین بود. دوران کودکی. ژان زِ کودکی اش در سنت جمهوری و آموزه های وطن پرستانه گذشت. خیلی زود به دنیای سیاست علاقه مند و وارد زندگی سیاسی شد. از نزدیک تحولات جنگ جهانی اول را دنبال می کرد و به همین علت او را تحسین می کردند. پدرش چهار سال به جبهه رفت و با مدال افتخار صلیب جنگ بازگشت. بسیار به نوشتن علاقه می ورزید، ادبیات و فلسفه اجزایی جدانشدنی از علایق او بودند. از اوایل سال ۱۹۱۶، ژان شروع به نوشتن در روزنامه ها کرد. دوران جوانی. اولین قدم برای ورود سیاست از دبیرستان اتفاق افتاد، ژان سر پرشوری برای ورو
د به دنیای سیاست داشت، او در بحث های انتخاباتی شرکت می کند. انتخابات قانونگذاری ۱۹۱۹ و ۱۹۲۴ حضور پیدا می کند. با این حال علاقه اش به ادبیات همچنان ادامه دارد. در فعالیت سیاسی در سال ۱۹۲۵، هنگامی که او به سن (۲۱ سالگی) رسید، ثبت نام می کند. به حزب رادیکال، به دایره محافل جمهوری، که در حقوق بشر و همچنین در آموزش و پرورش فعالیت می کند، وی در سال ۱۹۲۶ در اقامتگاه گراند اورینت دوفرانس که لوژ فراماسونری بودند، آغاز به فعالیت می کند. کارهای مهم. یکی از بهترین نمونه تلاش هایش ایجاد آموزش ملی است. او تا زمان جنگ جهانی دوم هدایت وزارت آموزش ملی و هنرهای زیبا را در جمهوری سوم عهده دار بود. در دوران خدمت خود، کارهای بسیار مهمی انجام داد که بعدها در فرهنگ و آموزش فرانسه تأثیر بسزایی داشت. او اصلاحات بنیادی و گسترده ای در حوزه های آموزش، فنی، تحقیق، حق مؤلف را آغاز کرد. او به ویژه تلاش کرد تا آموزش ابتدایی را یکپارچه کند، تلاشی که منجر به اصلاحات بزرگی در جمهوری ۴ و ۵ شد. در ادامهٔ اصلاحاتی که انجام داد، سن آموزش اجباری را به ۱۴ سال افزایش می دهد و بخشنامه هایی را منتشر می کند که پوشیدن و بروز دادن هر علائم سیاسی و فرقه ای
در مدارس ممنوع است. همچنین در ادامه، پیشنهاد ساخت دانشکده ملی مدیریت را در اول اوت سال ۱۹۳۶، به مجلس ارائه داد که در مجلس رای آورد اما در سنا مختومه شد. او همچنین سرپرستی هنرهای زیبا را نیز به عهده گرفت و همزمان با آن، به فعالیت های فرهنگی خود ادامه داد که از در این میان می توان به: اصلاح آرشیو ملی و کتابخانه ملی، کتابفروشی ها، توسعه تئاتر مردمی، ورزش؛ نمایشگاه ها در سال ۱۹۳۷ و آماده سازی اولین جشنواره کن اشاره کرد. کار وزارتخانه ژان زِ به عنوان یک جریان واقعی مشخص می شود به گونه ای که سیاست های آموزشی و فرهنگی، موجب اثر گذاری های مهمی در جمهوری های ۴ و ۵ فرانسه می شود. دموکراتیک و مدرنیزه کردن آموزش، یکی از پروژه اصلاحات سیستم آموزش و پرورش بود که توسط برخی از بزرگان الهام گرفته بود. ایده های هدایت کننده: دموکراتیک کردن و جهت گیری ها که با توجه به سلیقه و مهارت دانش آموزان صورت می گیرد. تمدید تحصیل در مدرسه از ۱۳ تا ۱۴ سال ادامه دارد و اجباری می شود آموزش اجباری، طبق قانون ۶ اوت سال ۱۹۳۶ تصویب می شود. مطالعات طراحی شده به روشی بسیار جدید ب این شعار که «همه آزادی برای ابتکار عمل» را به جا می گذارد. او همچنین
برای معلمان، مأموریت سه گانه خود را تعیین می کند و برای اطمینان در این کلاسها یک مکمل تعریف می نماید: آموزش، مقدمه ای برای فرهنگ و راهنمایی حرفه ای. بخش دیگر از کارهای مهم ژای در توسعه تجهیزات برای آموزش است. او یک برنامه بلندپروازانه پایه گذاری کرد که ساختمان مدرسه و ایجاد موقعیت های متعدد برای آموزش ایجاد شود و اجازه می دهد تا کلاس های بیش از ۳۵ دانش آموز تقسیم شود. وحدت سازه ها بخش مهمی از اصلاحات آن است و شامل تشکیل اداره ای از درجهٔ اول و درجهٔ دوم (۱۹۳۷–۱۹۳۶)، و با جمع آوری و هماهنگی سطوح مختلف آموزش بود. یک کلاس جهت گیری در سپتامبر سال ۱۹۳۷ با کلاس ۶ جهت گیری آزمایش کرد، و بین دو درجه قرار دارد. در ماه مه سال ۱۹۳۸، شبکه ای از مراکز جهت گیری ایجاد شد. در غیر این صورت می آموزد در غیر این صورت در سال ۱۹۳۷–۳۸، وی در ۳ و سپس در ۲۹ بخش، نیم روز ورزش در مدرسه، آزمایش کرد و فعالیتهای نظارتی، کلاسهای پیاده روی و مطالعه میانی از طریق مشاهده فعال را مورد آزمایش قرار داد. وی وسایل آموزشی جدیدی را ایجاد کرد: رادیو مدرسه و سینمای آموزشی. در سپتامبر ۱۹۳۸، جدید دستورالعمل های رسمی ظاهر می شوند، این نوآوری ها را ترسیم
و گسترش می دهند. حوزه فرهنگ. یکی از دغدغه های ژان زِ، دوری مردم از فرهنگ بود. از سوی دیگری، با توجه به این که مجلس به ۴۰ ساعت کار در هفته رای داده بود، وی نگرانی های جدی برای سرگرمی مردم خود داشت. او اعتقاد داشت که باید موزه، کتابخانه، تئاتر، نمایشگاه ها و … را باز کنیم تا مردم از آن ها استفاده کنند و هنر را مردمی کنیم تا همزمان با بالا بردن فرهنگ عمومی به اقتصاد هنر و پشتیبانی از هنرمندان نیز کمک کرده باشیم. همچنین تلاش می کرد تا بتواند تمرکز زدایی انجام دهد تا مردم با هنر ملموس شوند. ایجاد موزه ها یکی از مهم ترین خواسته های ژای در راستای سیاست های فرهنگی بود. او ساخت موزه های مختلف را پیگیری کرد، موزه های چون موزه هنرهای مدرن، هنرهای مردمی، هنرهای سنتی و …. از سوی دیگر، یکی از هدف های مهم ژای ایجاد یک جشنواره مستقل سینمای در برابر جشنواره فیلم ونیز که با دستور موسولینی پایه گذاری شده بود، از آن جایی که او شخصی ضد فاشیست بود، این نیاز را برای فرانسه و اروپا ضروری می دید، اما با وقوع جنگ جهانی دوم، اولین دوره جشنواره کن اتفاق نیفتاد. جنگ و مقاومت. ژان زِ را می توان جزو اولین محکومان حکومت ویشی دانست ."Massil
ia" یا دام زودرس، زندگی ژان زِ را تحت تأثیر قرار می دهد، دغدغه اصلی ژان زِ مشکل تعریف کشور فرانسه و مقاومت را در اصل خود ایجاد می کند. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۹، وزیر جوان (وی ۳۵ ساله است) از دولت استعفا داد تا در ارتش کشور ثبت نام کند. او این راه میهن پرستانه را دنبال می کند، در طول جنگ جهانی اول، توسط یکی از حامیان سیاسی خود، همچنین مسئول آموزش و پرورش بود. در واقع، در اکتبر سال ۱۹۱۵، آلبرت ساروت، که اولین کسی بود که ژان روی را به مسئولیت دولت در ژانویه سال ۱۹۳۶ منصوب کرد (معاون وزیر امور خارجه به عنوان رئیس شورای) در ۴۳ سالگی خود را به عهده گرفت. سقوط کابینه ویویانی در جایی که وی وزیر آموزش عمومی و هنرهای زیبا بود و سپس در سنگرهای Bois-le-Prêtre و سپس Verdun جنگید. سال ۱۹۴۰، هنگامی که ساروت دومین و آخرین گذرگاه خود را روی rue de Grenelle انجام داد (که قاطعانه او را به جنگ پیوند می داد)، قبل از رای دادن به قدرت های کامل در پتن، برای ژان زِ بود، که در سقوط دسته جمعی، از سقوط وحشیانه آن وی که در ۱۵ اوت در مراکش دستگیر شد، وی در ۴ اکتبر به جرم محکومیت و تباهی توسط دادگاه نظامی کلرمونت - فرند به بهانه غیرقابل تحمل "تر
ک محل خدمت در حضور دشمن" محکوم شد و در واقع به خاطر وقوع این اتفاق رخ داد. برای بیست نماینده مجلس که سوار این قایق می شوند ۲۰ ژوئن در Verdon، واقع در کازابلانکا، مسئولیت ادامه جنگ با جابجایی دولت و نمایندگی ملی در شمال آفریقا است. بدون شک در این باره، آنها مخالف منطق آتش بس بودند. اگر مقاومت در برابر آنها باشد، به وضوح مقاوم هستند، به این معنا نیست که جنگ را در نظر نگیرید اما خاک فرانسه در اشغال است. او در نامه ای در مورخ ۲۱ آوریل ۱۹۴۱ می نویسد: "من تنها رنج نمی برم. درد من فقط یک نتیجه است. آن منطق خودش را دارد. امری که شکنجه کشور، به آن پیوند دارد گرفتگی … این یک دلیل قدرتمند برای تحمل شجاعانه آن است، تنها به شرطی که هیچ کس شک نداشته باشد، همه جهان می فهمند … حالا، از این، از هزار دریافت کردم مبهم ترین شهادت ها، من نمی توانم کوچکترین نگرانی داشته باشم. من چی نشان می دهد، آنچه در من حاصل می شود، ارزش تمام فداکاری ها را دارد، و این یک امتیاز بزرگ برای پشتیبانی از آنها است. " سرانجام مرگ وی در ریم، به دست شبه نظامیان می لیسی در سن ۳۹ سالگی در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۴، پس از ربودن وی رقم خورد. جسد وی تا سپتامبر ۱۹۴۶ پیدا ن
شد. آثار چاپ شده. در سال ۱۹۴۴، به دست گروه های میلیسین که در لباس مبدل گروه های مقاومت بودند، دستگیر می شود. در زمان بازداشت خود کتابی با عنوان خاطرات و تنهایی فرانسوی "Souvenirs et solitude" می نویسد که بعداز مرگش در سال ۱۹۴۵ به چاپ می رسد. از دیگر آثار او نیز می توان به می توان به "تواریخ زیر شیروانی" Chroniques du Grenier و "اصلاحات درسی" La Réforme de l'enseignement نیز اشاره کرد. پیر مندس فرنس و ژان زِ. پیر مندس فرنس یکی از سیاستمداران فرانسوی در مقدمه کتاب خاطرات و تنهایی فرانسوی "Souvenirs et solitude" دربارهٔ ژان زِ این گونه می نویسد: «اگرچه دوران ما فاقد مدل ها و الگوهای زیادی است که این اتفاق برای همه کشور مایه بدبختی است. ژان زِ در سحرگاهان برای آزادی فدا شد. او می توانست یکی از بهترین ها باشد، یکی از حیات بخشان نسلی که خیلی زود از او محروم شدند. کسانی که او را به قتل رساندند نه تنها به کسانی که او را دوست داشتند بلکه به کل فرانسه ضربه ای زدند. اما چگونه شرمسار نمی شویم و افتخار می کنیم، زمانی که می فهمیم که مردان و زنانی وجود داشته اند که زندگی خود را فدای ایده ای کنند که می خواستند آن را انجام ده
ند؟ ». فیلم مستند. یک جرم فرانسوی، نام مستندی به کارگردانی کاترین برشتاین و با همکاری مرکز ملی پژوهش های علمی فرانسه CNRS در ۵۳ دقیقه ساخته شده است که به بررسی ناپدید شدن ژان زِ و ترور وی می پردازد. احیای ژان زِ. در سال ۲۰۰۵، جایزه ژان زِ ایجاد شد، که آثار ادبی متعددی را به ارمغان می آورد. نام ژان زِ که چهره برجسته جمهوری سوم است، بار دیگر در عرصه فرهنگ احیا می شود، خاکستر وی به تصمیم رئیس جمهور فرانسوا اولاند، در ۲۱ فوریه ۲۰۱۴ به پانتئون منتقل شد. در فرانسه نیز برای زنده نگه داشتن نام ژان زِ، بیش از ۱۲۰ مرکز آموزشی به نام او تأسیس شده است. هلن زِ، دختر ژان زِ نیز در طی یک مصاحبه با روزنامه لوموند، از تلاش های پدرش برای جشنواره کن سخن گفت. منابع. بروشور آشنایی با ژان زِ، کاری از شهرداری اورلئان
آلاخ-یون (به لاتین: Allakh-Yun) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Ust-Maysky District واقع شده است.