Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بود، یک زندگی باطنی و شخصی را در کاخ خود که در باغش ساخته شده بود و توسط یک جنگل بزرگ انبوه احاطه شده بود در دهلی بگذراند. او هرگز ازدواج نکرد و تا آخر عمر در کاخ خود در مکنت و آسایش کامل با صدها نوکر و کنیز که به او خدمت می کردند زندگی کرد. در سپتامبر سال ۱۶۷۱، اورنگ زیب بعد از آن که رابطه غیراخلاقی خواهرش با مرد غریبه ایی را کشف کرد، ترتیب داد که خواهرش به طرز پنهانی مسموم شود. او با درد بزرگی درگذشت، «وی مانند یک زن مغرور بود، و اسم شیطانی اش را در تاریخ بر جای گذاشت.» روشن آرا بیگم در سن ۵۴ سالگی درگذشت. اورنگ زیب وی را در روشن آرا بیگ، باغی که خودش طراحی کرده و راه اندازی کرده بود دفن کرد.
من هانت اینترنشنال ( - "شکارمرد بین الملل") یک جشنوارهٔ بین المللی زیبایی مردان است که از سال ۱۹۹۳ برگزار می شود. من هانت اینترنشنال حال آدونیس رنواد از فرانسه است.
باجی رائو و مستانه فیلمی هندی در ژانر تاریخی عاشقانه تراژدی محصول ۲۰۱۵ به کارگردانی سانجی لیلا بانسالی است. در این فیلم بازیگرانی همچون رانویر سینگ، دیپیکا پادوکونه، پریانکا چوپرا، تانوی عظمی، میلیند سمان، ماهش مانجرکار، آدیتای پانچولی، راضا مراد ایفای نقش کرده اند. باجیرومستانی تبدیل به یکی از پر هزینه ترین فیلم های هندی شد؛ اما توانست در گیشه خیلی خوب ظاهرشود و همچنین نقدهای مثبتی را دریافت کند و به چهارمین فیلم پرفروش سال تبدیل شد. بانسالی قصد داشت این فیلم را قبل از اولین فیلم بلند خود کار کند و در سال ۲۰۰۳ رسمی این را اعلام کرد ولی اتفاقاتی مانند انتخاب بازیگر و... مانع از انجام ساخت فیلم می شد طوری که همه آن را بدشانسی یاد می کردند. جوایز. این فیلم در ۵۰ رشته نامزد و در ۳۸ رشته برنده جایزه از جشنواره های مختلف مثل فیلم فیر، فیلم آسیا، جوایز ملی فیلم، جوایز اسکرین و آیفا شد. خلاصه داستان. در سال ۱۷۲۰ پس از درگذشت پیشوا بالاجی ویشوانات دربار برای انتصاب جانشین به مشورت نشستند که امبانی پنت پوراندار پسر ویشوانات، باجیرائو (رنویر سینگ) را پیشنهاد می دهد و او پس از سربلند بیرون آمدن از آزمون به عنوان پیشوای
جدید انتخاب می شود. ده سال بعد کاشی (پریانکا چوپرا) زمانی دوست خود را ملاقات می کند که شوهرش به جرم جاسوسی به دستور باجیرائو اعدام شده است و او کاشی را نفرین می کند که روزی مانند او به سوگ شوهرش می نشیند. باجیرائو در سفری به سیرنج، سفیرى از بوندلخند به زور وارد چادرش می شود و از او برای دفع دشمن از سرزمینشان کمک می گیرد و او کسی نیست جز مستانی (دیپیکا پادوکن) دختر پادشاه هندو راجپوت، چاتراسال و زن مسلمان ایرانی اش روحانی بیگم. حال باجیرائو تصمیم می گیرد که... انتخاب بازیگر. زوج های اولیه فیلم سلمان خان و آیشواریا رای بودند که بخاطر بهم خوردن روابطشان باهم همکاری نکردند و سلمان خان کاترینا کیف را پیشنهاد داد که اتفاقی نیافتاد تا سال ۲۰۰۳ که برای اولین بار زوج کارینا کاپور و سلمان خان و رانی موکرجی برای کاشی معرفی شدند و به دلیل اینکه کاپور و خان باهم فیلم دیگری را امضا کردند انجام نگرفت چون بانسالی میخواست اولین کارگردانی باشد که با این زوج همکاری می کند. در سال ۲۰۱۴ گمانه زنی هایی برای زوج آجی دیوگان و دیپیکا پادوکن وجود داشت که آجی به دلایلی کناره گیری کرد و این نقش به سوشانت سینگ راجپوت پیشنهاد شد و اوهم بخ
اطر برنامه ریزی زمانی این فیلم را رد کرد تا یک ماه بعد خبر انتخاب رنویر سینگ برای این نقش اعلام شد و رسما در ماه ژوئن تایید شد که چوپرا، پادوکن و سینگ برای این نقش ها انتخاب شده اند.
هاشیدا سوگاکو ؛ ( در کیجو – در آتامی) نویسنده، فیلم نامه نویس، و نمایش نامه نویس اهل ژاپن بود که با فیلمنامه اوشین به شهرت جهانی رسید. زندگی. سوگاکو در سال ۱۹۲۵ در کره جنوبی زاده شد و در جوانی به همراه مادرش به اوساکای ژاپن کوچ کرد. وی که دانش آموخته ادبیات ژاپنی بود در سال ۱۹۴۹ به استودیو فیلمسازی شوچیکو پیوست و پس از مدتی به فیلمنامه نویسی مستقل روی آورد. کار حرفه ای. سریال اوشین یکی از آثار برجسته او در این دوران است که نخستین بار در سال ۱۹۸۳ روی آنتن تلویزیون رفت. این سریال که داستان زندگی یک زن فقیر تا رسیدن به موفقیت را روایت می کند در مدت کوتاهی به شهرت جهانی رسید و در ۶۰ کشور از جمله ایران، چین، تایلند، و آمریکا نیز پخش شد. هاشیدا سوگاکو برای نوشتن اوشین تا اندازه زیادی از زندگی خود الهام گرفته بود. او پس از جنگ جهانی دوم به عنوان فیلمنامه نویس به استودیو فیلمسازی شوچیکو پیوست اما آن شرکت تلاش کرد که او را به یک منشی ساده تبدیل کند. درنهایت سوگاکو پس از سال ها طرد شدن، یک فیلمنامه نویس تلویزیونی موفق شد. او همچنین برای تنش بین عروس و مادرشوهر، از روابط خود با مادرشوهرش الهام گرفته بود. درگذشت. سوگاکو
در ۴ آوریل ۲۰۲۱ و در ۹۵ سالگی بر اثر سرطان غدد لنفاوی (لنفوم) درگذشت.
ساکوما یوشیکو ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به زن تایکوکی از سری فیلم های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
نظریهٔ دریافت یا نظریهٔ پذیره توسط استوارت هال در باب مطالعات فرهنگی مطرح شده است. بر اساس این نظریه، زندگی روزمرهٔ آدم ها به اندازهٔ فرهنگ والا حاوی اطلاعات مفید و به اندازه ای ارزشمند است که بتواند موضوع مطالعه قرار گیرد. بر اساس مطالعهٔ فرهنگی، برای فهم رفتار آدمیان نیاز داریم به سراغ زندگی روزمره برویم. زندگی روزمره واجد معانی ای است که با استفاده از آن می توانیم زندگی آدمیان را فهم کنیم. نظریهٔ دریافت دربارهٔ مواجههٔ مخاطبان با رسانه ها یا فرایند رمزگذاری/رمزگشایی، نحوهٔ تفسیر متن توسط مخاطب حرف می زند. هال معتقد است فرایند رمزگذاری و رمزگشایی دو فرایند مجزا هستند و الزاماً معنایی که رمزگذار ایجاد کرده با معنایی که مخاطب برداشت می کند یکی نیست. سه حالت برای رمزگشایی یک متن داریم: ۱. رمزگشایی مسلط/هژمونیک، که در این رمزگشایی مخاطب با همان خوانش متن را رمزگشایی می کند. (چهارچوب مسلطی که توسط تولیدکننده به متن داده شده است توسط مخاطب پذیرفته می شود.) ۲. رمزگشایی توافقی که در این نوع رمزگشایی مخاطب چهارچوب ارجاعی ارائه شده از سوی رسانه را می پذیرد، ولی با بخش هایی از روایت همسو نیست. بنابراین آن را با اطلاعا
تی از زندگی روزمره، تجربهٔ زیسته، رسانه ها و هر منبع دیگر جایگزین می کند. ۳. رمزگشایی تقابلی (تضاد)، که در این رمزگشایی چهارچوب ارائه شده را مخاطب نمی پذیرد و چهارچوب ارجاعی دیگر را جایگزین می کند. به عقیدهٔ هال، در رسانه، با فرایند رمزگذاری سروکار داریم و معناها به دودستهٔ صریح و ضمنی تقسیم می شود، که در مسئلهٔ رمزگذاری سروکارمان با معنای ضمنی است. هال معتقد است که معنا، زمانی که محتوا تولید می شود، خلق نمی شود؛ معنا زمانی خلق می شود که مخاطب شروع به تفسیر متن می کند. پس هیچ متنی، قبل از اینکه خوانده شود، واجد معنا نیست و باید رمزگشایی شود ـ که در آن صورت متن واجد معنا می شود. هال معتقد است در تحلیل متن باید سراغ فرایند ارتباط برقرار کردن مخاطب با متن برویم.
هاوس دس رودفونکس یا خانه رادیو و تلویزیون ها (به آلمانی: Haus des Rundfunks) یک مجموعه ساختمانی واقع در محله وست اند برلین در پایتخت آلمان است. این ساختمان که در نوع خود قدیمی ترین خانه رادیو و تلویزیون ها در دنیا به شمار می رود در سال ۱۹۲۹ توسط هانس پلتسیگ که توانست مسابقه طراحی را برنده شود، طراحی شده است. در حال حاضر بخش محلی آ. اِر. د، ار.بی. بی و همچنین رادیوهای اینفورادیو، کولتور رادیو و رادیو برلین ۸۸٫۸ از این ساختمان پخش می شود. همچنین از این ساختمان به عنوان محلی برای برگزاری کنسرت نیز استفاده می شود.
گوهرآرا بیگم (۱۷ ژوئن ۱۶۳۱ – حدود ۱۷۰۶) یک شاهزاده گورکانی و چهاردهمین و کوچک ترین دختر امپراتور شاه جهان و همسر ایرانی او ممتاز محل بود. مادرش در هنگام تولد او در سال ۱۶۳۱ درگذشت؛ اما گوهرآرا از زایمان جان سالم به در برد و سه ربع قرن دیگر زندگی کرد. اطلاعات اندکی دربارهٔ او و حضورش در جنگ جانشینی پدرش موجود است. گوهرآرا در سال ۱۷۰۶ در سن ۷۵ سالگی درگذشت. زندگی. گوهرآرا ۱۷ ژوئن ۱۶۳۱, در روز مرگ مادرش ممتاز محل زاده شد. به نظر می رسد او در دوران حکومت پدر و برادرش از اهمیت سیاسی نسبتاً پایینی برخوردار بوده است. شواهد به طور مبهم نشان می دهد که وی ممکن است در جنگ جانشینی پس از پدرش از برادر چهارم خود مراد بخش پشتیبانی کرده باشد. اگر این واقعیت داشته باشد، بعید به نظر می رسد که او برخلاف خواسته پدر و خواهرش جهان آرا بیگم، فعالیت چندانی کرده باشد. او پس از جنگ توسط برادر پیروز خود، اورنگ زیب، زندانی نشد. گوهرآرا بیگم همچون دیگر خواهرانش به دستور شاه جهان از ازدواج منع شد. با این حال، پس از سقوط پدرش، خود را در سازماندهی ازدواج روابطش دخیل کرد. هنگامی که در سال ۱۶۷۳ سپهر شکوه، پسر برادر بزرگترش داراشکوه با زبده ال
نسا، دختر اورنگ زیب، ازدواج کرد، گوهرآرا و دختر داییش حمیده بانو بیگم مراسم ازدواج را مدیریت کردند. او در سال ۱۶۷۲ در ازدواج نوه داراشکوه به نام سلیمه بانو بیگم (که گوهرآرا او را به فرزندخواندگی پذیرفته و بزرگ کرده بود) و پسر چهارم اورنگ زیب به نام محمد اکبر، نقش بزرگتری را بازی کرد. او در آنجا نقش مادر عروس را بازی کرد و آن عروسی را به صورت یک جشن بسیار بزرگ توصیف کرده اند: «در دو طرف جاده از دروازه دهلی تا عمارت بیگم (یعنی گوهرآرا) سازه های چوبی برای روشنایی نصب شده است.» مرگ. گوهرآرا بیگم در سال ۱۷۰۶ در دهلی قدیم درگذشت. اورنگ زیب که در آن زمان در دکن مستقر بود، از مرگش بسیار متأثر شد. گفته شده که او پس از مرگش مرتباً تکرار می کرده «از میان تمام فرزندان شاه جهان، من و او تنها مانده بودیم.»
فردریک لوئیس شولسویگ هولشتاین سوندربورگ بک (به آلمانی:Friedrich Ludwig von Holstein-Sonderburg-Beck) (۶ آوریل ۱۶۵۳ تا ۷ مارس ۱۷۲۸) دوک شولسویگ هولشتاین سوندربورگ بک از ۱۷۱۹ تا ۱۷۲۸ بود. او از نوادگان الیمار یکم، نخستین کنت اولدنبورگ و بنیان نهای دودمان اولدنبورگ بود.
سراج الدین حسنوف یک کشتی گیر اهل ازبکستان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال یزنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
سایاتبک اوکاسوف یک کشتی گیر اهل قزاقستان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال یزنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
اِرناندو تِیِس (۲۲ مارس ۱۹۰۸ – ۱۹۶۶) روزنامه نگار، منتقد و نویسنده کلمبیایی. تولد و تحصیل او در بوگوتا بوده و خیلی زود وارد دنیای روزنامه نگاری شده است که در معروفترین نشریات کلمبیا کار کرده است. در سال ۱۹۵۰ با انتشار مجموعه داستان کوتاه "Cenizas para el viento" ("خاکسترهایی برای باد") معروفیت بیشتری پیدا کرد. داستانهای غم انگیز او بر پایه مشاهداتش از زندگی در کشورش ناشی می شود. حرفه. در زمان حیات تِیِس کلمبیا دچار چندین جنگ و دیکتاتوری که "La Violencia" ("خشونت") نام دارد شد. تِیِس، که در رشته تاریخ تحصیل می کرد از سه قیام قرن ۱۹ که باعث تقسیم کلمبیای بزرگ به کشورهای کلمبیا، ونزوئلا و اکوادور شد آگاه بود. تلز در مجلس کلمبیا خدمت می کرد. شاید معروفترین اثر تِیِس "Espuma y nada más" ("کف و هیچ چیز دیگری") بوده باشد. این داستان که در دبیرستان های آمریکایی که زبان اسپانیایی را آموزش می دهند شهرت فراوانی دارد. این داستان روایتگر آرایشگری است که در حین اصلاح فرمانده نظامی واحدی است که چند تن از رفقایش توسط این فرمانده تعقیب و کشته شده اند و آرایشگر دچار درگیری های درونی با خود است. آرایشگر مردد است که گلوی این فرم
انده را با تیغ آرایشگری اش ببرد یا به بهترین شکلی که معروف است او را اصلاح کند. در پایان آرایشگر تصمیم می گیرد که کارش را با کف صابون یا "espuma y nada más" تمام کند. هنگامی که اصلاح تمام می شود و کاپیتان آنجا را ترک می کند از گوشه و کنار می شنود به کاپیتان گفته بودند که آرایشگر او را خواهد کشت و حضور کاپیتان هم برای این بوده که خودش پی به صحت این موضوع ببرد.
گونگ بیونگ-مین یک کشتی گیر اهل کره جنوبی است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال یزنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
ریوتارو سوگی (؛ زادهٔ ) خواننده، و هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم هایی که وی در آن نقش ایفا کرده است می توان به "تاکدا شینگن" و "میتو کومون" اشاره کرد.
ایچیکاوا انوسوکه چهارم ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به فورین کازان (مجموعه تلویزیونی تایگا) از سری فیلم های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
آدیلیت داولومبایف یک کشتی گیر اهل قزاقستان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
اونوئه کیکونوسوکه هفتم ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به میناموتو نو یوشی تسونه (مجموعه تلویزیونی تایگا) از سری فیلم های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
کیشیتانی گورو ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به از سری فیلم های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
ناکامورا اومه نوسوکه چهارم ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به یائه نو ساکورا از سری فیلم های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
دنیس باک (متولد ۲۸ اوت ۱۹۶۴) رمان نویس، نویسنده داستان کوتاه، استاد دانشگاه تورنتو، منتقد و سفرنامه نویس کانادایی است. دو اثر او به نام رمان «بازگشت به خانه» و «دختر کمونیست» در کانادا به وسیله انتشارات هارپرکالینز و در آمریکا به وسیله انتشارات آلفرد ای. کناف منتشر شد. وی اندکی بعد نامزد جایزه ۲۰۱۳ Scotiabank Giller شد. «دختر کمونیست» بعدها در فرانسه، هلند، یونان و لهستان چاپ شد. "رمان «بازگشت به خانه» در نشریه Kirkus نقد شده است". زندگی خصوصی. دنیس باک روز ۲۸ اوت ۱۹۶۴ در بلویل اونتاریو متولد شد. او به مدت یک سال به مطالعه زبان و ادبیات انگلیسی و فلسفه در دانشگاه وسترن انتاریو پرداخت که در آن مدت ساکن اسپانیا بود. پس از فارغ التحصیلی به مادرید بازگشت که قبلاً ۴ سال در آنجا سکونت داشت. در آنجا داستان کوتاه المپیا را به پایان رساند. باک در تورنتو زندگی می کند و دارای دو فرزند است. او در دانشگاه تورنتو و هیئت علمی کالج مدرسه نویسندگان هامبر است.
کاتوری میواکو ؛(زاده درگذشته )، خواهر یکی از برجسته ترین روشنفکران ژاپن در دوره ساکوکو در زمان شوگونسالاری توکوگاوا بنام یوشیدا شواین بود. برادر وی سهم عمده ای در اصلاحات میجی داشت.
سیستم طبقه بندی وضعیت فیزیکی بیماران الگوریتمی است که بیماران بر اساس آن قبل از اعمال جراحی طبقه بندی می شوند. در سال ۱۹۶۳ انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا پنج دسته بندی برای این طبقه بندی تعریف کرد که دسته بندی ششم بعدها به آن افزوده شد. این طبقه بندی به شرح زیر است: اگر جراحی در شرایط اورژانسی لازم باشد سیستم طبقه بندی وضعیت فیزیکی بیماران به دنبال حرف E خواهد آمد، مثلاً 3E یعنی بیماری که مبتلا به یک بیماری سیستمیک شدید بوده که جانش در خطر است و به صورت اورژانسی نیاز به بیهوشی و عمل جراحی دارد. کلاس ۵ معمولاً حالت اورژانسی داشته و به همین دلیل به شکل 5E نوشته می شود. برای دسته ۶ حالت اورژانسی وجود ندارد و بنابراین همیشه به عدد ۶ به تنهایی نوشته می شود چرا که جدا کردن اعضای بدن برای اهدای عضو معمولاً به سرعت انجام می شود. تعریف حالت اورژانسی در سال ۱۹۴۰ زمانی که انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا اولین طبقه بندی را انجام داد به این شکل بود، "یک روش جراحی که به نظر جراح باید بدون تأخیر انجام شود" اما این تعریف امروزه تغییر کرده و به این شکل درآمده است که "هنگامی که تأخیر در درمان به طور قابل توجهی باعث افزایش تهدید جان ب
یمار یا عضوی از بیمار می شود." محدودیت ها و تغییرات پیشنهاد شده. این تعاریف در ویرایش سالانه راهنمای انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا آمده است. هیچ اطلاعات اضافی وجود ندارد که بتواند این دسته بندی ها را بیشتر تعریف کند. منطقی است که انتظار یک رده بین کلاس ۲ و ۳ را انتظار داشته باشیم زمانی که فرد بیماری یک بیماری سیستمیک دارد که نه خفیف است و نه شدید بلکه در حد متوسط است. همچنین این رده بندی تکلیف بیمارانی که از دو یا چند بیماری سیستمیک با شدتهای مختلف به شکل همزمان رنج می برند را به درستی مشخص نکرده است.
ورشوسازی (نیز: قلمزنی ورشو)، هنر و صنعت تولید اشیای فلزی با استفاده از آلیاژ ورشو است. حرفه ورشوسازی در دوره قاجار و پهلوی در برخی شهرهای ایران رواج داشته است و امروزه نیز کارگاه های تولید ورشو به صورت محدود در بروجرد فعال هستند. ورشو یک آلیاژ فلز از فلز ورشو است .در واقع ورشو ترکیبی از 20 درصد نیکل ، 35 درصد روی و 45درصد مس است. جایگاه حرفه ای. ورشوسازی از صنایع دستی مرتبط با فلزات محسوب می شود و با هنر مسگری رابطه و شباهت دارد. بیشتر تفاوت این دو هنر، در جنس ماده اولیه به کار رفته در تولید ظروف است که در مسگری، از فلز مس و در ورشوکاری، از آلیاژ ورشو استفاده می شود. از سوی دیگر، این هنر با حرفه های دیگری چون سماورسازی و دواتگری نیز ارتباط دارد. محصولات. ورشو آلیاژی محکم و براق است. محصولات ورشو را می توان به دو دسته کاربردی و هنری تقسیم کرد. هنرمندان ورشوکار عمدتاً این دو دسته را با هم می آمیزند و اشیای تولید شده علاوه بر کاربردی بودن، دارای ویژگیهای هنری نیز هستند. محصول اصلی هنری ورشوکاری، قلمزنی بر روی ورشو است که منجر به تولید محصولاتی در قالب سینی یا تابلوی فلزی می شود. ورشو فلزی سخت است و حکاکی بر روی
آن کار دشواری است. تولیدات کاربردی ورشوسازی، شامل ظروف گوناگون مانند قنددان، دوات، کاسه، قابلمه، آفتابه، گلاب پاش، چایدان و سماور می شود. ورشوسازی در ایران. قدمت ورشوسازی در ایران به دوره صفویه می رسد اما اوج این هنر مربوط به دوره قاجار تا دودمان پهلوی است. ورق فلز ورشو که با نام ژرمن سیلور هم شناخته می شود، از آلمان و به ویژه از لهستان وارد می شده است و به همین جهت، هنرمندان ایرانی، نام ورشو را به این فلز دادند و این حرفه، ورشوسازی نام گرفت که اشاره به شهر ورشو، پایتخت لهستان دارد. هنرمندانی از اصفهان، بروجرد و دزفول نخستین بار تولید صنایع ورشویی را با مشاهده سماور و سایر محصولات روسی فرا گرفتند. یکی دیگر از این هنرمندان ورشوچی است که پدرش از ورشوسازان روسیه بوده وبه دلیل رونق ورشو درایران به اردبیل نقل مکان کرده وحتی نام ورشوچی را برگزیده .فرزند او به عنوان آخرین هنرمند ورشوساز اردبیل چندسال پیش درگذشت.صنعت ورشو سازی در اواخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی در ایران به ویژه شهرهای دزفول و بروجرد به اوج خود رسید هنر ورشوسازی در بروجرد. شهر بروجرد به عنوان مرکز اصلی ورشوسازی و قلمزنی ورشو در ایران شناخته می ش
ود و تنها شهری است که هنوز تعدادی کارگاه، موزه و هنرمندان فعال در این زمینه دارد. سابقه ورشوسازی در بروجرد به دوره قاجار می رسد که تا آن زمان، مسگری و قلمزنی روی برنج در این شهر رواج بیشتری داشته است. با ورود ورق های ورشو به ایران و مزایایی که این فلز نسبت به برنج داشت، تولید محصولات ورشوئی در بروجرد گسترش یافت و تعداد زیادی کارگاه ورشوسازی و قلمزنی ورشو در این شهر برپا شد. خانه تاریخی بیرجندی بروجرد به منظور احداث نخستین موزه ورشو اختصاص یافته است. هنرمندان سرشناس. استادکاران ورشوکار در گذشته، زیاد بوده اند ولی از بین متاخرین می توان به اینها اشاره کرد: ثبت ملی و بین المللی. هنر قلمزنی روی ورشو بروجرد در سال توسط میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به عنوان یک هنر اختصاصی ویژه بروجرد به ثبت ملی رسید. همچنین پرونده ثبت جهانی شهر بروجرد به عنوان مرکز ورشوسازی به یونسکو ارسال شده است. در تیرماه سال ۱۳۹۱، «مهارت و فن روی ورشو» به شماره ۱۰۶۱ و در اسفند ۱۳۹۶، «قلمزنی روی ورشو در شهر بروجرد» به شماره ۱۵۶۰ در فهرست آثار ناملموس کشور به ثبت رسیده است. پرونده ثبت بروجرد به عنوان شهر ملی ورشو در سال ۱۳۹۸ مطرح و به تصویب
رسید. مشکلات و چالش های ورشوسازی. از آنجا که ماده خام صنعت ورشوسازی، یعنی آلیاژ ورشو، یک فلز وارداتی است، کم شدن میزان واردات این فلز، یکی از مشکلات توسعه صنعت ورشوسازی محسوب می شود.
مجموعه دایره تردید مجموعه ای تلویزیونی به کارگردانی امیر قویدل و به نویسندگی فرهاد توحیدی و خشایار الوند محصول سال ۱۳۸۱ - ۱۳۸۲ است. تصویربرداری این سریال از ۱۵ مهر ۱۳۸۱، در تهران آغاز شد و به مدت شش ماه ادامه یافت. این مجموعه در ۳۱ خرداد ۱۳۸۳ از سیمای جمهوری اسلامی ایران روی آنتن رفت. خلاصه داستان. هر قسمت از سریال دایره تردید یک ماجرای پلیسی روایت می شود. داستان های سریال دایره تردید عموماً به ماجراهای جنایی مربوط می شوند و در هر قسمت یک اتفاق رخ می دهد که آن ماجرا توسط کارآگاه پلیس و دستیارانش کشف رمز شده و متهمین دستگیر می شوند. بازیگران ثابت. فرامرز صدیقی در نقش سرهنگ کمال پرتو علی اوسیوند در نقش سروان علی هدایت رضا رضوی در نقش ستوان بهرام آذرنگ محمد فیلی در نقش دکتر وثوقی ایپزودها. اپیزود اول: تازه کار؛ بازیگران مهمان: داوود رشیدی، فخری خوروش، اصغر بیچاره، مهدی کاشانیان، محمد یگانه، علی برجسته (این اپیزود، داستانی سه قسمتی بوده و با توجه اطلاعات تیتراژ آغازین، بر اسای داستان "بازجویی بی نتیجه"، نوشته "فردریک فورسایت" ساخته شده است). اپیزود دوم: از میان مردگان؛ بازیگران مهمان: حسین افشار، سیروس اسنقی (این
اپیزود، داستانی تک قسمتی است). اپیزود سوم: جای امن؛ بازیگران مهمان: مهدی میامی، شهناز شهبازی، امیر مهدی کیا، علی عبادت طلب (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است). اپیزود چهارم: طناب؛ بازیگران مهمان: منوچهر اخضرپور، لیلا بوشهری، سیامک قدکچیان، زویا امامی، سید محسن نبوی، هاشم فامیل روحانی (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است). اپیزود پنجم: معما؛ بازیگران مهمان: رامسین کبریتی، بی تا حیدری، عطاءاله مرادی، مهرداد فلاحتگر، ابراهیم شجاعی (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است). اپیزود ششم: شعله های سرکش؛ بازیگران مهمان: فرشید زارعی فرد، رامین نعمتی، تورج نصر، هما خاکپاش، سعید نورالهی (این اپیزود، داستانی چهار قسمتی است). اپیزود هفتم: جنایت و مکافات؛ بازیگران مهمان: الهام چرخنده، فرشید نوابی، سعید پیردوست، محمدرضا حقگو، محمد برسوزیان، فاطمه طاهری، مهوش وقاری، سیامک اشعریون، سیروس میمنت (این اپیزود، داستانی سه قسمتی بوده و باید اضافه کرد که با تاثیرپذیری از داستان جنایت و مکافات داستایوفسکی طراحی شده و در داستان سریال نیز بارها به این رمان و سریال روسی ساخته شده بر اساس آن اشاره می شود). اپیزود هشتم: سایه شک؛ بازیگران مهمان: امی
د آهنگر، رضا فیض نوروزی، اصغر بیچاره، کامبیز کاشفی، حسن محمدی، مونا داوودنژاد، آمنه کیوانی، علی امیراحمدی (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است). اپیزود نهم: چای دو رنگ؛ بازیگران مهمان: اسفندیار مهرتاش، امید زندگانی، مونا فرجاد، فریده دریامج، مریم سلطانی، سید جلال طباطبایی، علی فرهبد (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است). اپیزود دهم: یاکوزا؛ بازیگران مهمان: بهزاد خداویسی، صالح میرزاآقایی، فلور نظری، مهرداد فلاحتگر (این اپیزود، داستانی چهار قسمتی است).
یوتیومن اورگودول یک کشتی گیر اهل مغولستان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
خیابان فرمانیه یا خیابان شهید دکتر لواسانی خیابان اصلی منطقه فرمانیه واقع در منطقه ۱ شهرداری تهران است که جهت شرقی-غربی دارد. این خیابان به نام سید محمدباقر حسینی لواسانی، مؤسس سازمان بهزیستی و نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی نامگذاری گردیده است. این خیابان از چهارراه فرمانیه (تقاطع خیابانهای پاسداران، فرمانیه، نارنجستان هفتم و بوستان) آغاز و تا چهارراه کامرانیه (تقاطع خیابانهای کامرانیه، فرمانیه و بلوار اندرزگو) ادامه دارد؛ سپس یک انشعاب از این خیابان از چهارراه کامرانیه به سوی شمال غرب حرکت می کند و سرانجام به سه راه عمار (تقاطع خیابان های دزاشیب، عمار و فرمانیه) منتهی می شود. خیابان کامرانیه، خیابان فرمانیه را به دو قسمت شرقی و غربی قسمت می کند. این خیابان از طریق ایستگاه متروی قیطریه و ایستگاه متروی اقدسیه قابل دسترسی است.
کیم جائه-گانگ یک کشتی گیر اهل کره جنوبی است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
انترستیس یک فضای پر از سیال مجاور است که بین یک مانع ساختاری مانند دیواره سلولی یا پوست و ساختارهای داخلی ماننداندام ها، از جمله عضلات و سیستم گردش خون موجود است. مایع در این فضا - یعنی مایع بینابینی که متشکل از مایع خارج سلولی و حلال های آن است - به سیستم لنفی تخلیه می شود. محفظه بینابینی متشکل از بافت های اتصال دهنده و حمایت کننده درون بدن است که ماتریکس خارج سلولی نامیده می شوند که خارج از خون و رگ های لنفاوی و پارانشیم (نرم آکنه) اندام قرار دارند. تحقیقات. تحقیقات مقدماتی از انترستیس در افراد مبتلا به بیماری های ریوی، بیماری قلبی، سرطان،بیماری های کلیوی، اختلالات ایمنی و بیماری های پریودنتال نشان می دهد که مایع بینابینی و سیستم لنفاوی مکان هایی هستند که در آن مکانیسم های بیماری ممکن است به وجود آیند یا توسعه یابند.
توماس ایسفلد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آرسنال، فولام و بوخوم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده است.
یاسمین واردیمن (زادهٔ: ۱۹۷۱)، رقص پرداز و رقاص زادهٔ اسرائیل و ساکن انگلستان است. او همچنین کارگردان هنری شرکت یاسمین واردیمن است که خودش در سال ۱۹۹۷ در انگلستان تأسیس کرد. واردیمن از سال ۲۰۰۶ هنرمند همکار تئاتر سدلرز ولز است. کار واردیمن توسط مؤسسه بین المللی تئاتر به رسمیت شناخته شده و در سال ۲۰۱۳ به علت ممتاز بودن رقص اش در سطح بین المللی و طراحی رقص در سالهای اخیر جایزه دریافت کرده است.رویال هالووی، دانشگاه لندن هم مشارکت های واردیمن را در رقص و تئاتر به رسمیت شناخته و در سال ۲۰۱۴ به او دکترای افتخاری داده است. حرفه. واردیمن در یک کیبوتص در اسرائیل مرکزی بزرگ شد. پس از سالها تمرین ورزش ژیمناستیک در سن ۱۴ سالگی رقص را شروع کرد. واردیمن به مدت پنج سال عضو شرکت رقص معاصر کیبوتص شد. او در سال ۱۹۹۵ پس از دریافت جایزهٔ طراحی رقص «در راه لندن» از طرف شورای فرهنگی بریتانیا به اروپا رفت. شرکت رقص یاسمین واردیمون (با نام سابق شرکت رقص Zbang) در سال ۱۹۹۷ در لندن تأسیس شده و در سال ۲۰۰۱ به ثبت رسید. واردیمن سال ۱۹۹۸ هنرمند عضو مرکز رقص د پلیس و از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ شریک رقص مرکز یورکشایر شد. در ۲۰۰۴ شرکت یاسمین واردیمن اس
پانسر منظم شورای هنر انگلستان شد و از آن زمان سرمایه گذار ملی شورای هنر انگلستان است.
فیدل کاسترو واقعی زندگی نامه انقلابی و سیاستمدار کوبایی، فیدل کاسترو است که توسط دیپلمات بریتانیایی سر لیسستر کلت من (۲۰۰۳–۱۹۳۸) نوشته شده و اولین بار در سال ۲۰۰۳ به وسیلهٔ انتشارات دانشگاه ییل منتشر شد. کلت من که دیپلمات دولت انگلستان بود از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ به عنوان سفیر انگلستان در کشور کوبا برگزیده شد. او در این مدت خودش با کاسترو آشنا شد. او کمی پیش از انتشار کتابش درگذشت. این کتاب به زندگی کاسترو از ابتدا تا شروع قرن بیست ویکم، سال های پایانی ریاست جمهوری وی، نگاهی می اندازد. کاسترو در سال ۲۰۰۸ از ریاست جمهوری کناره گیری کرد. کتاب شامل حکایتهایی در مورد کاسترو و روابطش با دیگر سیاستمداران است که کلت من در سال هایی که در کوبا سفیر بود جمع آوری کرده است. کتاب فیدل کاسترو واقعی در مطبوعات مهم انگلستان و ایالات متحده بررسی و نقد شد.
وبگاه های آینه ای () یا آینه ها نسخهٔ بدل دیگر وبگاه ها هستند. مفهوم Mirroring برای خدمات شبکه ای قابل دسترسی از طریق هر پروتکلی مانند پروتکل انتقال ابرمتن (HTTP) یا پروتکل انتقال فایل (FTP) کاربرد دارد. هدف اصلی آینه ها در بسیاری اوقات کاهش ترافیک شبکه، بهبود سرعت دسترسی، یا اطمینان از در دسترس بودن سایت اصلی به دلایل فنی یا سیاسی است. این وبگاه ها نشانی متفاوت از نسخهٔ اصلی دارند، اما محتوای یکسان یا تقریباً یکسان را میزبانی می کنند. آینه ها همچنین می تواند به عنوان پشتیبان بی درنگ عمل کند. وبگاه های آینه ای به ویژه در کشورهای در حال توسعه، جایی که دسترسی به اینترنت ممکن است کندتر یا کمتر قابل اعتماد باشد پُراهمیت هست. وبگاه های آینه به شدت در اوایل ظهور اینترنت مورد استفاده قرار می گرفت. زمانی که اکثر کاربران از طریق دایل-آپ دسترسی داشتند و ستون فقرات اینترنت پهنای باندش بسیار پایین تر از امروز بود، یک شبکه آینه ای جغرافیایی محلی یک مزیت ارزشمند بود. برخی از این شبکه ها مانند توکاوز دیگر فعال نیستند یا بخش های دانلود آینه ای خود را حذف کرده اند، اما برخی مانند سیپن یا آینه های بسته دبیان هنوز در سال ۲۰۲۳ ف