Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اسخ نداده اند، مورد تأیید قرار گرفت. ترکیب ریتوکسی مب و رژیم شیمی درمانی CHOP در «لنفوم گستردهٔ لنفوسیت های بی» و بسیاری از انواع «لنفوم های سلول بی» مؤثرتر از رژیم CHOP به تنهایی است. کمیسیون اروپا این دارو را در سال ۲۰۱۰ برای درمان نگهدارندهٔ «لنفوم فولیکولار» پس از انجام درمان های اولیه آن، تأیید کرد. بازاریابی این دارو در ایالات متحده آمریکا توسط شرکت های بایوژن و جننتک و در اتحادیه اروپا و کانادا توسط شرکت هوفمان-لا روش انجام می شود. ریتوکسی مب یکی از داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت است. این دارو که در سال ۲۰۱۶ به صورت تزریق وریدی (ظرف ۲٫۵ ساعت) در دسترس بود، جهت درمان لوسمی مزمن لنفاوی به صورت تزریق زیرجلدی هم مورد پذیرش واقع شد. حق انحصاری تولید این دارو در فوریه ۲۰۱۳ در اروپا و در سپتامبر ۲۰۱۶ در آمریکا منقضی شد. تا نوامبر ۲۰۱۸ میلادی، چندین داروی ژنریک مشابه در اتحادیهٔ اروپا، سوئیس، ژاپن و استرالیا در دسترس است.
دیو چانسوله اسوالد اوپامکانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. وی در باشگاه فوتبال بایرن مونیخ در پست مدافع بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ردبول زالتسبورگ و لایپزیگ اشاره کرد. عملکرد باشگاهی. اوپامکانو محصول تیم جوانان والنسینس است. وی پس از جلب توجه تعدادی از باشگاه های بزرگ اروپایی از جمله منچستر یونایتد، در ژوئیه سال ۲۰۱۵ با هزینه گزارش شده ۲٫۲ میلیون یورو به ردبول سالزبورگ پیوست. او در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵ در بازی برگشت لیگ قهرمانان اروپا در بازی ردبول در برابر مالمو نیمکت نشین استفاده نشده استفاده نشده بود. او دو روز بعد، در لیگ برتر اتریش ۲–۱ مقابل سنت پالتن، برای تیم دوم ردبول لیفرینگ، اولین بازی خود را انجام داد. در تاریخ ۱۳ ژانویه ۲۰۱۷، اوپامکانو به قراردادی یک و نیم تا ۲ ساله به لایپزیگ پیوست و رقم این انتقال مبلغ ۱۰ میلیون یورو گزارش شد. در ۲ ژوئیه ۲۰۱۸، او برای دریافت جایزه پسر طلایی ۲۰۱۸ نامزد شد. عملکرد بین المللی. اوپامکانو در فرانسه متولد شد و از نژاد گینه بیسائو است. او برای تیم زیر ۱۶ سال فرانسه بازی کرد که فرانسه در جام اژه ۲۰۱۴ در رده سوم قرار گرفت. او در سه
بازی از ۴ بازی کشورش بازی کرده و بهترین مدافع این رقابت ها معرفی شده است. وی سپس برای تیم ملی زیر ۱۷ سال فرانسه به میدان رفت و اولین بازی خود را در مرحله مقدماتی مسابقات قهرمانی اروپا مقابل قبرس در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۴ انجام داد. فرانسه در مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا ۲۰۱۵ قهرمان شد، اوپامکانو در هر شش بازی کشورش بازی کرد و در تیم منتخب این مسابقات نامگذاری شد. او در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۱۵ اولین بازی خود را برای فرانسه زیر ۱۸ سال انجام داد که در یک بازی ۰–۰ دوستانه با ایالات متحده زیر ۱۸ سال بود. وی واجد شرایط بازی برای گینه بیسائو، فرانسه و پرتغال است. افتخارات. فردی. باشگاهی: بایرن بندسلیگا ۲۰۲۱_۲۲
الگوهای تروریسم جهانی () گزارشی است که سالانه تا قبل از ۳۰ آوریل توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده منتشر می شود. این گزارش با عنوان گزارش های مربوط به تروریسم کشورها نامگذاری شده است. کنگره از وزیر امور خارجه می خواهد که یک برآورد دقیق در موارد زیر تهیه کند: تعریف دقیق الزامات این گزارش در فصل ۲۲، بخش 2656f کد ایالات متحده آمریکا است. تنها نسخه چاپی کامل، فهرست شده، به روز شده و تکمیل شده با نقشه ها و جداول، گزارش های سالهای ۱۹۸۵–۲۰۰۵، توسط گروه انتشارات برکشایر در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. خلاصه ها. هر گزارش شامل یک خلاصه آماری کوتاه است. در جدول بالا خلاصه ای از اقدامات تروریستی بین المللی که هر ساله از سال ۱۹۹۵ گزارش شده است آورده شده است. شمار کشته شدگان و مجروحین از این اقدامات نیز در جدول ذکر شده است. لیست زیر شامل جداول گزارش است که مشخص می کند هر جدول شامل چه محتوایی است. توجه داشته باشید که در برخی از آمارها بعد از انتشار اولیه این گزارش تجدید نظر می شوند، لذا برخی از اعداد مورد استفاده با آنچه که در ابتدای گزارش آمده ممکن است متفاوت باشد. مشکلات مربوط به گزارش ۲۰۰۳. گزارش سال ۲۰۰۳ دو بار منتشر شد، در ماه
آوریل و ژوئن سال ۲۰۰۴. در نسخه آوریل ۲۹ قائم مقام وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، ریچارد آرمیتاژ گفت: در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۴، چند هفته پس از چالش های دو استاد (آلن کروگر از دانشگاه پرینستون و دیوید لایتین از دانشگاه استنفورد) و نماینده کنگره هنری وکسمن، وزارت امور خارجه اعلام کرد که گزارش قبلی سال ۲۰۰۳ که منتشر شده بود به طور کامل ناقص و نادرست است. تجدیدنظرهای منتشر شده دوازده روز پس از آن شامل تغییرات قابل توجهی بود، از جمله دو برابر شدن تعداد کشته و زخمی که در نسخه آوریل ۲۰۰۴ ذکر شده بود. در اینجا نمونه هایی از بخش «سال در مرور» آمده است: در نوامبر سال ۲۰۰۴، اخبار مربوط به یک گزارش داخلی از دفتر بازرس کل وزارت امور خارجه به "لس آنجلس تایمز" رسید. این گزارش خطاهای بیشتر از گزارش سال ۲۰۰۳ را برشمرد و نتیجه گرفت که حتی نسخه ژوئن «به دلیل آمار قابل ملاحظه ای در مورد حملات تروریستی و تلفات، و همچنین مسائل دیگر، قابل اعتماد نیست.»
زنی با موهای قرمز ، رمانی ست از اورهان پاموک که در سال ۲۰۱۶ منتشر شده است. اورهان پاموک موضوعات جاری را از طریق افسانه های زمان های مختلف درهم آمیخته و آن را با عشق، حسادت، و رابطه بین پدر و پسر، به وسیله تصاویری که از حوادث تاریخی ایجاد می کند، نشان می دهد. با مطالعه این کتاب می توان در مورد تجربیات آن دوره صاحب نظر شد. پاموک در مورد «زنی با موهای قرمز» عبارات زیر را بیان کرده است: «گفتم از کتاب سیاه خسته شدم و رمان کوتاهی خواهم نوشت، گفتم اقیانوس ها را درمی نوردم، گفتم مگر ممکن است که رمان کوتاهی بنویسم، این هنر و تجربه ای است که در خودم ندیده ام. اگر به من باشد، زنی با موهای قرمز هم کوتاه، هم نظریه ای در مورد هویت ملیت شرقی - غربی و هم به خاطر کشف موضوعاتی مانند ارتباط فردیت و تمدن، کاملاً متفاوت است.» موضوع داستان. «جِم» یک دانش آموز دبیرستان است که در سال ۱۹۸۰ با مادرش در استانبول زندگی می کند. جم با مادرش صمیمی تر و از پدرش کمی دور است. پدر جِم داروخانه دارد، جم هر روز برای پدرش نهار می برد. مادرش روزی می گوید که پدرش دیگر باز نخواهد گشت، جم از این موضوع غصه دار می شود اما برای اینکه دچار مشکل مالی نشود
و از آنجا که برای تحقق رؤیای ورود به دانشگاه، رفتن به کلاس های درس را ضروری می داند، شروع به جستجوی کار می کند و برای اولین بار در یک کتابخانه شروع به کار می کند. پس از آن بنا بر توصیه ای به کار چاه کنی مشغول می شود. از دیگر قهرمانان رمان، می توان به خیری بیک اشاره کرد که قصد دارد یک کارخانه نساجی تأسیس کند، اما برای این کارخانه در منطقه کار حفاری لازم است. چون در آن زمان حفاری مکانیزه وجود نداشت به چاهکن مراجعه می کند و کار را به «اوستا محمود» برای پیدا کردن آب واگذار می کند. اوستا محمود به همراه جم و علی، کار حفاری را آغاز می کنند. در یک زمان کوتاه جم که به اوستامحمود وابستگی پیدا کرده و با دلبستگی شدیدی به او، او را مثل پدرش می بیند. کار پیدا کردن آب در منطقه احداث کار خانه نساجی به درازا می کشد و جم با زنی با موهای قرمز روبرو شده و عاشق او می شود. جم که هر روز تلاش می کند این زن را ببیند. پس از زمان اندکی می فهمد که او بازیگر تئاتر و همچنین متأهل میباشد. جم و زن موقرمز، در یک روز که همسر زن در خانه نیست، با هم دیدار کرده و با یکدیگر وقت می گذرانند. در این بین علی شاگرد اوستا محمود کار را رها می کند. یک ر
وز زمانی که جم با اوستا مشغول کار است، سطلی از ارتفاع بیش از ۲۰ متری بر سر استادش می افتد و جم تصور می کند که نمی تواند نجاتش دهد و سپس کار و شهر را رها می کند. سال ها بعد که جم یک پیمانکار حرفه ای شده است، برای کاری به «اونگرن» (شهری که داستان در آن اتفاق می افتد) می رود و متوجه می شود که پسری به نام انور از زن مو قرمز دارد. انور خودش را فرد دیگری به پدرش معرفی می کند و در نزاعی که بین این دو رخ می دهد، انور پدرش را کشته و به زندان می رود. درون مایه داستان. اگرچه داستان حول محور رابطهٔ پدر و فرزندی می گذرد، پاموک سعی می کند با توسعهٔ این داستان، نگاهی تازه به هر گونه رابطهٔ مرید و مرادی بیندازد؛ چه این رابطه، رابطهٔ پدر و فرزند باشد، چه رابطهٔ حکومت و شهروند و چه رابطهٔ خدا و بنده. ایدهٔ اصلی بسیاری از داستان های کلاسیک پیشگویی اتفاقات پیشِ روست؛ به پادشاهی می گویند فرزندت تو را خواهد کشت و او به خیال خودش از شر فرزند خلاص می شود. بعدها همان فرزند او را می کشد و تخت پادشاهی را سرنگون می سازد؛ درونمایهٔ رایج بسیاری از داستان های اسطوره ای در ملل و مذاهب مختلف. پاموک نیز در زنی با موهای قرمز از همین مفهوم استف
اده می کند. او در استانبول -محل تلاقی شرق و غرب- افسانه ای از شرق را با افسانه ای از غرب در هم می آمیزد و ضمن قرارگرفتن در جایگاه یک قصه گوی پُرگوی کلاسیک، سعی می کند از زاویه ای دیگر هم به شخصیت های داستانش نزدیک شود. برای پاموک تنها ارائهٔ روایتی از سرنوشت ادیپ «سوفکلس» یا سهراب «فردوسی» مطرح نیست، بلکه او بیش از هر چیز می خواهد با نزدیک شدن به فردیت ادیپ یا سهراب، فارغ از داستان کلی نگاهی بیندازد بر احوالات فردی آنها؛ اینکه بر آن ها چه گذشت و رنج ها، دغدغه ها، دلتنگی ها و مسائلشان چه بود. این چیزی بیشتر از نگاه به یک عنصر منفعل در داستان که سرنوشتش از پیش تعیین شده، است. اینجاست که برای پاموک، فردیت جِم زیر فرمان ها و تعالیم اوستا محمود چاه کن، مهم تر از پایان داستان خواهد بود؛ همان گونه که برای او فردیت فرد در برابر حاکمیت مهم تر است. در واقع پاموک سعی می نماید با نزدیک شدن به فردیت شکنندهٔ قهرمان های داستان ها به تماشای شکستن آن ها در برابر تقدیر، سرنوشت یا هر قدرت برتری که بر فرد مستولی می شود، بنگرد و آن را روایت کند. ترجمه کتاب در ایران. این کتاب در ایران توسط ناشرین و مترجمین متعددی ترجمه شده است. از
میان آن ها می توان به نمونه های زیر اشاره کرد: پیوند به بیرون. همزمان با چاپ پنجم در ترکیه؛ «زنی با موهای قرمز» به ایران می رسد. تارنمای خبرگزاری مهر، ۳۱ شهریور ۱۳۹۵ نشست نقد و بررسی رمان جدید اورهان پاموک برگزار شد
سرامیدها () یک خانوادهٔ بزرگ از لیپیدهای مومی هستند. یک مولکول سرامید از یک اسفنگوزین و یک اسید چرب تشکیل شده است. سرامیدها در غلظت بالا در غشاءِ سلول یافت می شوند؛ چرا که از اجزاءِ اسفنگومیلین ها در غشاء دولایه لیپیدی سلول هستند. برخلاف پیش فرض های نادرست گذشته که سرامیدها و اسفنگولیپیدهای موجود در غشاءِ سلول را تنها در اسکلت بندی آن دخیل می دانستند، امروزه مشخص شده است که سرامیدها در پیام رسانی (سیگنالینگ) سلولی شرکت دارند که مشتمل بر تنظیمِ تکامل سلول، رشد سلول و همچنین مرگ برنامه ریزی شدهٔ سلول است. واژهٔ سرامید برگرفته از کلمهٔ لاتینِ «سِـرا» (به معنای موم) و «آمید» است. سرامید یکی از اجزاءِ مادهٔ «ورنیکس کازئوزا» است، همان مادهٔ پنیری موم مانندی که بدن نوزاد انسان را در بدو تولد پوشانده است.
جماعت الفقرا () یا جامعه فقیر، سازمان مسلمانان عمدتاً آفریقایی - آمریکایی مستقر در پاکستان و ایالات متحده است. برخی از حدود ۳۰۰۰ عضو این سازمان برنامه های مختلف خشونت را برنامه ریزی می کنند، که اغلب شبیه به فرقه می باشد. دو نفر از اعضای الفقرا به توطئه قتل رشاد خلیفه در سال ۱۹۹۰ محکوم شدند، و برخی دیگر از این گروه ادعا می شود که در ترور رهبر احمدیه، مظفر احمد در سال۱۹۸۳ دست داشته اند. در گزارش الگوهای تروریسم جهانی در سال ۱۹۹۹ توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده این گروه به عنوان یک سازمان تروریستی دسته بندی شد. این سازمان با دو گروه جلودار عمل می کند: آن ها همچنین در کانادا، و کارائیب نیز شناخته شده هستند و فعالیت می کنند. این گروه جدایی طلب است و توسط مؤسسه یادبود ملی پیشگیری از تروریسم (MIPT) و مشخصات مشابه در پایگاه پورتال تروریسم جنوب آسیا به عنوان یک فرقه توصیف شده است. فعالیت ها. هرچند برخی از اعضای این گروه متهم به ترور و سایر اقدامات تروریستی در دهه ۱۹۸۰ و بعد از آن بوده اند و برخی از اعضای آن به اتهام توطئه برای قتل درجه یک درجهان و دیگر جنایات متهم شده اند. الفقرا توسط ایالات متحده یا اتحادیه اروپا
به عنوان یک گروه تروریستی شناخته نشده است. این گروه در گزارش سال ۱۹۹۹ توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده در فهرست سازمان های تروریستی در گزارش الگوهای تروریسم جهانی گنجانده شد. این گروه در پاکستان ممنوع شده است. جماعت الفقرا در بمبگذاری برنامه ریزی شده یک معبد هندو در تورنتو کانادا در سال ۱۹۹۱ دست داشته است. بمب گذاری هتل راینیش. در ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۳، استفان پل پاستر، یکی از اعضای الفقرا، بمبی را در هتل راینیش، یک هتل در پورتلند، اورگن، کار گذاری کرد. این هتل در جنوب غرب خیابان ۱۱ و خیابان اصلی واقع شده است و متعلق به گروه مذهبی راینیش بود و کلوب شبانه زوربا بودا نیز در آن محل قرار داشت. پاستر چندین بمب و ناپالم خانگی را در اتاق هتل قرار داده بود، اما یکی از بمب ها در دستان او در حالی که او آن را در میان ناپالم قرار می داد منفجر شد. پاستر تقریباً بلافاصله پس از انفجار بمب دستگیر شد، زیرا او یکی از دو نفری بود که در انفجاری که ساعت ۱:۲۳ صبح بوقوع پیوسته بود زخمی شده بود. پس از تخلیه هتل دو انفجار دیگر در ساعت ۳ صبح رخ داد. پاستر به دلیل آتش سوزی که بر اثر انفجار بوقوع پیوست مجروح شده بود. پاستر مبلغ ۲۰٬۰۰۰ دلار را
به عنوان ضمانت قرارداد ولی از اورگان فرار کرد و در ژوئن ۱۹۸۴ در انگلوود، کلرادو دستگیر شد. در نوامبر سال ۱۹۸۵، پاستر توسط یک قاضی به ۲۰ سال زندان محکوم شد.
دو دو مایل () (معادل ۱۰،۵۶۰ پا یا ۳،۲۱۸.۶۸۸ متر) یکی از رشته های تاریخی دو نیمه استقامت است. دو دو مایل به دلیل ارزش تاریخی آن همچنان در بعضی از مسابقات برگزار می شود اما تا حد زیادی با دو ۳۰۰۰ متر و دو ۵۰۰۰ متر جایگزین شده است. اتحادیه بین المللی فدراسیون های دو و میدانی (IAAF) دیگر رکوردهای جهانی این رشته را به طور رسمی ثبت نمی کند. رکورد جهانی این رشته در بخش مردان با زمان ۷:۵۸.۶۱ توسط دانیل کومن از کنیا در ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۷ در اکتل-اکسل بلژیک و در بخش زنان با زمان ۸:۵۸.۵۸ توسط دونده اتیوپیایی مسرت دفار در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۷ در بروکسل بلژیک به ثبت رسید.
استیون امرسون (؛ زادهٔ an) روزنامه نگار، پدیدآور و متخصص در امنیت ملی، تروریسم و افراط گرایی اسلامی، اهل ایالات متحده آمریکا است. برخی، امرسون را کارشناس تروریسم و اطلاعاتی نامیده اند، در حالی که منتقدان گفته اند که او یک اسلام هراس است. تحصیلات و مشاغل اولیه. امرسون لیسانس خود را در سال ۱۹۶۷ از دانشگاه براون و فوق لیسانس خود را در سال ۱۹۷۷ در رشته جامعه شناسی دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۷ به واشینگتن دی سی رفت و قصد داشت تا بمدت یک سال تحصیلات خود را در زمینه حقوق به تعویق بیندازد. او تا سال ۱۹۸۲ در قسمت اداری به عنوان یک محقق برای کمیته روابط خارجی مجلس سنای آمریکا کار کرد و بعد به عنوان دستیار اجرایی سناتور دموکرات فرانک چرچ از آیداهو مشغول کار شد. روزنامه نگار و مفسر. امرسون یک نویسنده آزاد در نشریه "نیو ریپابلیک" بود که مجموعه مقالاتی را در سال ۱۹۸۲ در مورد تأثیر عربستان سعودی در همکاری با آمریکا، شرکت های حقوقی، سازوکارهای روابط عمومی و موسسات آموزشی نوشت. وی در مورد پیروی از قراردادهای بزرگ با عربستان سعودی، اظهار داشت که معاملات ایالات متحده به صورت غیررسمی و توسط لابی گران ثبت نشده برای منافع سعودی صورت
می گیرد. او این موضوع را در سال ۱۹۸۵ در اولین کتاب خود بنام «خانه آمریکایی سعود: ارتباط دلارهای نفتی پنهان» منتشر کرد. امرسون از ماه ژوئیه ۲۰۰۹ تفسیرهای خود را در اختیار نیوزمگس که موضوعات مربوط به تروریسم را پوشش می دهد قرار داد. یواس نیوز اند ورلد ریپورت و CNN. او از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ به عنوان سردبیر ارشد متخصص در مسائل امنیت ملی برای "یواس نیوز اند ورلد ریپورت" کار کرد. در سال ۱۹۸۸، اثر «جنگجویان مخفی: درون عملیات های پنهان نظامی» دوران رونالد ریگان را منتشر کرد، که بازنگری بسیار انتقادآمیزی از تلاش های دوره رونالد ریگان برای تقویت قابلیت های دفاعی ایالات متحده می باشد. نیویورک تایمز در بررسی این کتاب نوشت: «در بین یادداشت های زیبای کتاب خوب آقای امرسون داستان های کوتاه بخوبی نقل شده ای وجود دارد». او در سال ۱۹۹۰، نویسنده مشترک «سقوط پرواز شماره ۱۰۳ پان آمریکن": در تحقیقات لاکربی"»، که روی تئوری اصلی که ایران در پشت انفجار هواپیمای پان امریکن پرواز ۱۰۳ قرار داشته است، بحث می کند. نیویورک تایمز در بررسی کتاب، نوشت: «آقای امرسون و آقای دافی یک گزارش برتر از تحقیقات را تا امروز تهیه کرده اند که از نظر درام غن
ی بود و با داستانهای پندآموز مفصل نیز پشتیبانی شده بود که به آن عمق و وزن می بخشد.» این روزنامه آن را به عنوان «انتخاب سردبیران» در فهرست بهترین فروشندگان خود ذکر کرده و آن را به عنوان «کتاب برجسته سال» ذکر کرده است. در سال ۱۹۹۰ به عنوان خبرنگار تحقیقی به سی ان ان پیوست و به نوشتن مقالات در مورد تروریسم ادامه داد. در سال ۱۹۹۱ وی کتاب «تروریست: داستان درونی تروریست های رده بالا عراقی که همیشه علیه غرب بوده اند» را منتشر کرد. در این اثر توضیح می دهد که چگونه عراق در دهه ۱۹۸۰ شبکه های ترور خود را با حمایت ایالات متحده گسترش و افزایش داد. مستند جهاد در آمریکا. امرسون در سال ۱۹۹۳ سی ان ان را برای تهیه مستند «تروریست ها در میان ما: جهاد در آمریکا» ("Terrorists Among Us: Jihad in America)"، برای سرویس پخش عمومی (PBS) ترک کرد. این مستند در نوامبر ۱۹۹۴ به عنوان جبهه مقدم پخش تلویزیونی شد. در مستند، او در مقابل برجهای دوقلوی مرکز تجارت جهانی (۲۰۰۱–۱۹۷۳) ایستاد و هشدار داد: امرسون در ابتدا خاطر نشان کرد که «اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان عضو گروه های ستیزه جو نیستند». پیام مستند این بود که سازمان های مسلمان در ارتباط با
ستیزه جویانی هستند که خشونت علیه مسلمانان معتدل و همچنین مسیحیان و یهودیان را تبلیغ می کند. همکاری و کمک های خیریه به این سازمان ها به طور ناگهانی آن ها را به تروریست تبدیل می کند. او دیدارهایی را در هتل های آمریکایی ثبت کرده است که مسلمانان در این دیدارها خواستار جنگ مقدس شده اند و وجوه برای سازمان های تروریستی را افزایش داده اند. او همچنین از برنامه های آموزش جوانان مسلمان آمریکایی با اسلحه در اردوگاه های تابستانی را فیلم برداری کرد و با حامیان تروریست که او مدعی است تحت پوش سازمان های خیریه فعالیت می کنند مصاحبه کرد. او ویدئوهای سخنرانان مسلمان مانند عبدالله عزام در بروکلین را نشان داد که مخاطبانش را تحریک می کند که در آمریکا جهاد براه بیندازند.
اوباتا کاگه نوری، اوباتا کانبی ; تولد ۱۵۷۲ – مرگ ) یک محقق کنفوسیوسی و یکی از ملازمان خاندان تاکدا در طی دوره سنگوکو بود.
کویو گونکان یک کتاب تاریخی در مورد رخدادهای نظامی در خاندان تاکدا است که عمدتاً توسط کوساکا ماسانوبو نوشته شده و در سال ۱۶۱۶ توسط اوباتا کاگه نوری تکمیل شده است. اطلاعات این کتاب برخی توصیفات دقیق و آمار جنگ در دوره سنگوکو را در اختیار قرار می دهد. اصطلاح بوشیدو برای اولین بار در کویو گونکان استفاده شد. "کویو گونکان"، یک کتاب علوم نظامی است که خاندان تاکدا را در آن زمان توصیف می کند. گفته می شود که این بر اساس دیکته و نوشته های کوساکا ماسانوبو، یکی از چهار پادشاه آسمانی تاکدا (در دوره متأخر) بود. گفته می شود که شینگن پس از مرگش به جا گذاشت تا دارایی های دانشی مانند آرمان های خانواده تاکدا، تاریخ، علوم نظامی و آداب و رسوم را به ملازمی که به تاکدا کاتسویوری کمک می کردند، منتقل کند. استراتژی ها و تاکتیک های شینگن که سون تزو را به خوبی مطالعه کرده بود، تأثیر زیادی بر خاندان توکوگاوا گذاشت. از آنجایی که حاوی شرح مفصلی از تاکتیک های نظامی خانواده تاکدا است که به عنوان قوی ترین آن ها مورد تحسین قرار می گرفت، در دوره ادو به یک کتاب درسی نظامی برای سامورایی ها تبدیل شد. برخی تصور می کردند که صحت «کویو گونکان» ضعیف است
، زیرا در نام ها و نام های دوران افراد، اسناد جعلی به نظر می رسند و اشتباهاتی وجود دارد، اما تحقیقات اخیر نشان داده است که به عنوان یک سند ارزشمند در نظر گرفته می شود که فلسفه و واقعیت خانواده تاکدا را منتقل می کند. گفته می شود «کویو گونکان» کتابی است که جوهر بوشیدو را به تصویر می کشد. اگرچه هیچ توصیف مستقیمی از چیستی بوشیدو وجود ندارد، اما می توانیم از طریق سخنان شینگن به تفکر سامورایی ها در آن زمان پی ببریم. همچنین توضیحات جالبی در مورد سازمان و استفاده از نیروی انسانی وجود دارد. به عنوان مثال، گفته می شود که شینگن در مورد «دانش یک ژنرال خوب» چنین گفته است. وقتی در یک نبرد پیروز می شوید، مهم است که هر یک از ملازمان خود به خاطر دستاوردهایشان ستایش کنید، حتی اگر اقدامات خودتان دلیل اصلی پیروزی باشد. ملازمان عالی طبیعتاً تحت چنین ژنرالی بزرگ می شوند. یا کلمات زیر به جا مانده است. «این نقض کشورداری است که همه مانند یک نفر به یک شکل باشند.» به عبارت دیگر، به نفع دایمیوهایی نیست که کشور را اداره می کنند اگر ترجیح دهند فقط کسانی را جمع کنند که در یک جهت فکر می کنند یا خلق و خوی مشابه دارند. به عبارت دیگر اگر فقط ا
فراد مطیع وجود داشته باشند که فقط با حرف ها و اعمال رئیس خو موافق باشند یا واقعاً با آنها بحث و جدل نداشته باشند، بحثی وجود نخواهد داشت و سازمان ضعیف تر می شود. برخی از افراد قدرتمند اطراف خود را با بله مردانی احاطه کرده اند که به آنچه آنها می گویند گوش می دهند، اما شینگن اینطور نبود. او به خوبی می دانست که ایده های چند وجهی منابع انسانی متنوع سازمان را تقویت می کند. شینگن در «کویو گونکان» این کلمات را پشت سر گذاشت. «می گویند چهار نوع ژنرال وجود دارد که کشورها و خاندان ها را ویران می کند: اولی ژنرال احمق، دوم ژنرال بیش از حد باهوش، سوم ژنرال ترسو و چهارم ژنرال بسیار قوی است». می گویند ژنرالی که بیش از حد قوی باشد، بیش از حد اعتماد به نفس پیدا می کند و به نظرات زیردستان خود گوش نمی دهد که در نهایت منجر به ویرانی کشور می شود.
برنامه ویژه جیدای گکی تی بی اس نام یک تله فیلم جیدای گکی (تاریخی ژاپنی) است. این مجموعه از فیلم های یک قسمتی توسط شبکه تلویزیونی تی بی اس به مدت ۱۰ سال و در سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۷ میلادی ساخته شده و در روز اول ژانویه پخش شده است. ساعت پخش هر قسمت ۱۸:۰۰–۲۲:۲۴ یا ۲۲:۵۴ بوده و از شبکه خبری ژاپن پخش شده است.
اودا نوبوناگا نام یک تله فیلم جیدای گکی (تاریخی ژاپنی) از سری فیلم های تاریخی برنامه ویژه جیدای گکی تی بی اس است؛ که توسط شبکه تلویزیونی تی بی اس در سال ۱۹۸۹ میلادی ساخته شده و در روز اول ژانویه پخش شده است. ساعت پخش این قسمت از ۱۸:۰۰ تا ۲۲:۵۴ ۲۹۴ دقیقه بوده و از شبکه خبری ژاپن پخش شده است. در این درام تلویزیونی نقش اودا نوبوناگا توسط واتانابه کن ایفا شده است.
تبلیغ اعمال یا تبلیغ از طریق اعمال () اقدام سیاسی ویژه ای است که هدف از آن ایجاد نمونه ای برای دیگران است و به عنوان کاتالیزوری برای انقلاب عمل می کند. این موضوع در درجه اول با اعمال خشونت آمیزی مرتبط بود که توسط طرفداران آنارشیسم شورشی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم انجام می شد که شامل بمب گذاری و ترور بود اما برنامه های مقاومت بدون خشونت نیز داشت. ریشه آنارشیست. تعاریف گوناگون. کارلو پیساکان. یکی از اولین افرادی که تبلیغ برای اعمال را مفهوم بخشید، انقلابی ایتالیایی کارلو پیساکان (۱۸۱۸–۵۷) بود، که در «عهدنامه سیاسی» (۱۸۵۷) نوشت: «ایده ها از اعمال سرچشمه می گیرند و نه بر عکس». میخائیل باکونین (۱۸۶۶–۱۸۷۴) در «نامه های خود به مرد فرانسوی در بحران کنونی» (۱۸۷۰) اظهار داشت که: «ما باید اصول خود را گسترش دهیم، نه با کلمات بلکه با اعمال، زیرا این مردمی ترین، قوی ترین و محکم ترین شکل تبلیغات است.» این مفهوم، در یک طیف گسترده تر، میراث غنی دارد. همان طور که کلمات فرانسیس آسیزی نشان می دهد: اجازه دهید آن ها با کارهایی که برای یکدیگر انجام می دهند عشق خود را نشان دهند، همان طور که رسول می گوید: بیایید عشق را نه
در کلام یا با زبان، بلکه در عمل و در حقیقت نشان دهیم. یوهان موست. برخی از آنارشیست ها، مانند یوهان موست، از تبلیغ اقدامات خشونت آمیز علیه ضد انقلابیون حمایت کردند، زیرا «موعظه های ما نه تنها برای خود عمل، بلکه اقدام تبلیغاتی نیز می باشد.» این حمایت برای قتل عام نبود، بلکه خواستار قتل هدفمند نمایندگان سرمایه داری و دولت در زمانی که چنین اقداماتی موجبات همدردی مردم را فراهم می کرد بود، مانند دوره های سرکوب دولت یا درگیری های کارگری، گرچه موست خود قبلاً افتخار کرده بود که «سیستم موجود سریع ترین بوده و توسط اجزای آن نابود خواهند شد؛ بنابراین کشتار دشمنان باید مردم را به حرکت درآورد.» در سال ۱۸۸۵، او کتابچه علوم جنگ افزار انقلابی را منتشر کرد که یک کتابچه راهنمای فنی برای خرید و انفجار مواد منفجره بود که بر اساس دانش خود با کار در یک کارخانه مواد منفجره در نیوجرسی آن را تدوین کرده بود. موست اولین تأثیرگذار بر روی آنارشیستهای آمریکایی، اما گلدمن و الکساندر برکمن بود. پس از مرگ چند تن از کارگران اعتصابی، برکمن در سال ۱۸۹۲ از طریق تبلیغ اعمال تلاش کرد تا هنری کلی فریک، که یک صنعتکار بود را به قتل برساند. بورلی گیج. ب
ورلی گیج، استاد تاریخ ایالات متحده در دانشگاه ییل، در مورد معنی این ایده برای کسانی که خارج و داخل جنبش آنارشیست بوده، توضیح می دهد: جنبش آنارشیست. در دهه ۱۸۸۰، شعار «تبلیغ اعمال» در داخل و خارج جنبش آنارشیست استفاده می شد و به بمب گذاری های فردی، شاه کشی ها و ظالم کشی ها اشاره داشت. در سال ۱۸۸۶، کلمنت دووال که یک آنارشیست فرانسوی بود، یک شیوه تبلیغ اعمال ابداع کرد که در طی آن ۱۵۰۰۰ فرانک را از عمارت یک سوسیالیستی پاریسی به سرقت برد و این خانه را تصادفاً به آتش کشید. دو هفته پس از آن وی دستگیر شد و در حالی که فریاد می زد از دادگاه به بیرون کشیده شد و گفت: «زنده باد آنارشیسم!» وی محکوم به مرگ شد. بعد از آن، حکم دووال کاهش پیدا کرده و به کار سخت در جزیره شیطان، گویان فرانسه تغییر یافت. در روزنامه آنارشیستها به نام لو روولته (Révolte)، دوول معروف اعلام کرد: «سرقت فقط از طریق استثمار انسان توسط انسان است که صورت می گیرد … وقتی جامعه از شما حق بودن را دریغ می کند، شما باید آن را بپذیرید … پلیس من را به نام قانون دستگیر کرد، من به نام آزادی او را زدم.» در اوایل سال ۱۸۸۷، چند شخصیت مهم در جنبش آنارشیست شروع به فاصله
گرفتن از اقدامات فردی کردند. پیتر کروپوتکین در همان سال در لو روولته نوشت که «یک ساختاری که قرنها ریشه دارد را نمی شود با چند کیلو دینامیت نابود کرد». آنارشیست های متفاوتی از کنار گذاشتن این نوع تاکتیک ها ـ مثلاً از طریق سندیکا ـ به نفع اقدام انقلابی جمعی حمایت کردند، آنارکو-سندیکالیسم، فرناند پلوتیر، در سال ۱۸۹۵ این بحث را پیش آورد که دخالت آنارشیستی مجدد در جنبش کارگری بر این اساس که آنارشیسم می تواند بدون اتکا به فردی که دینامیت بکار می برد کار خود را انجام دهد. سرکوب حکومت (از جمله ۱۸۹۴ فرانسوی لوئیز اسکلرات) در مورد جنبش های آنارشیست و کارگری پس از چندین بمب گذاری و ترور موفق، ممکن است به کنار گذاشتن این نوع تاکتیک ها کمک کرده باشد، هرچند سرکوب دولت ها، در ابتدا ممکن است در این اقدامات جداگانه نقش متقابلی بازی کرده باشد. تقسیم جنبش سوسیالیست فرانسوی به گروه های بسیاری و پس از سرکوب کمون پاریس ۱۸۷۱، اعدام و تبعید بسیاری از اعضای کمون به مستعمرات، باعث بیان سیاسی و اقدامات فردگرایانه شد. سایر تعاریف. مکس نتلاو. ماکس نتلاو، مورخ آنارشیست مفهوم پیچیده ای از تبلیغات اعمال را بیان کرد. وی گفت: گوستاو لانداور.