Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در ترابری ریلی، یک سامانه ریل برقی ()، نیروی برق را به قطارهای راه آهن و ترامواها بدون نیاز به موتور در لوکوموتیو یا منبع سوخت محلی تأمین می کند. راه آهن های برقی از لوکوموتیوهای برقی (حمل مسافر یا بار در واگن های جداگانه)، قطار خودکشش الکتریکی (ماشین های مسافربری با موتورهای خود) یا هر دو استفاده می کنند. برق مورد نیاز معمولاً در ایستگاه های بزرگ و نسبتاً کارآمد تولید می شود وبه شبکه راه آهن منتقل وبه قطارها توزیع می شود. برخی از راه آهن های برقی ایستگاه های تولید و خطوط انتقال اختصاصی خود را دارند، اما بیشتر آنها برق را از یک شرکت برق خریداری می کنند. راه آهن معمولاً خطوط توزیع، سوئیچ ها و ترانسفورماتورهای خود را فراهم می کند. خط برق هوایی یا ریل سوم معمولاً نقش اصلی را در انتقال جریان برقی به لکوموتیو دارند. نیرو به قطارهای متحرک با یک رسانای الکتریکی (تقریباً) پیوسته در امتداد مسیر ریل که معمولاً به یکی از دو شکل می رود، تأمین می شود: یک خط هوایی، معلق از تیرها یا برج ها در امتداد مسیر یا از سازه یا سقف تونل، یا ریل سوم نصب شده در سطح مسیر و با یک " کفش پیکاپ " کشویی تماس می گیرد. هر دو سیستم خط هوایی و ر
یل سوم معمولاً از ریل ها به عنوان رسانای الکتریکی مورد نیاز خود استفاده می کنند، اما برخی از سیستم ها از ریل چهارم جداگانه برای این منظور استفاده می کنند. در مقایسه با جایگزین این نوع سامانه که لوکوموتیو دیزلی است، راه آهن های برقی بازده انرژی بهتر، انتشار گاز خروجی کمتر و هزینه های عملیاتی کمتر را ارائه می دهد. لوکوموتیوهای الکتریکی نیز معمولاً ساکت تر، قوی تر و پاسخگوتر و قابل اعتمادتر از دیزل ها هستند. آنها هیچ انتشار گازی محلی ندارند، که یک مزیت مهم در تونل ها و مناطق شهری است. برخی از سیستم های کشش الکتریکی، ترمز احیاکننده انرژی را ارائه می کنند که انرژی جنبشی قطار را دوباره به برق تبدیل می کند و آن را به سیستم تغذیه بازمی گرداند تا توسط قطارهای دیگر یا شبکه عمومی استفاده شود. در حالی که لوکوموتیوهای دیزلی فرآورده های نفتی را می سوزانند، الکتریسیته می تواند از منابع مختلف از جمله انرژی های تجدیدپذیر تولید شود. از لحاظ تاریخی نگرانی های از استقلال منابع انرژی نقش مهمی در تصمیم گیری برای برق رسانی خطوط راه آهن ایفا کرده است. کنفدراسیون محصور در خشکی سوئیس که تقریباً به طور کامل فاقد ذخایر نفت یا زغال سنگ ا
ست، اما دارای انرژی آبی فراوان است ، شبکه ریلی خود را تا حدی در واکنش به مشکلات عرضه اقتصادی در طول هر دو جنگ جهانی برقی کرد. معایب این سامانه الکتریکی عبارتند از: هزینه های سرمایه ای اولیه بالا که ممکن است در مسیرهای کم تردد غیراقتصادی باشد، فقدان نسبی انعطاف پذیری (از آنجایی که قطارهای الکتریکی به ریل سوم یا خطوط های برق رسان هوایی نیاز دارند)، و آسیب پذیری در برابر قطع برق. لوکوموتیوهای الکترودیزلی و واحدهای چندگانه الکترودیزلی این مشکلات را تا حدودی کاهش می دهند، زیرا می توانند با برق دیزل در هنگام قطع یا در مسیرهای غیر برقی کار کنند. مناطق مختلف ممکن است از ولتاژها و فرکانس های تغذیه متفاوتی استفاده کنند که از طریق سرویس پیچیده تر می شود و به پیچیدگی بیشتری از قدرت لوکوموتیو نیاز دارد. قبلاً یک نگرانی تاریخی برای حمل و نقل ریلی «دو کابین روی هم» (قطاری که دو کابین یا کانینر را باهم در یک واحد کابین حمل کند) به دلیل وجود خطوط برقی هوایی وجود داشت، اما دیگر این مشکل دیگر به طور جهانی وجود ندارد و دو راه آهن هند و راه آهن چین به طور منظم قطارهای باری دو کابینی روی هم را علیرغم وجود خطوط هوایی را استفاده می
کنند. برقی سازی راه آهن در دهه های گذشته به طور مداوم افزایش یافته است و از سال ۲۰۱۲ میلادی، خطوط برقی تقریباً یک سوم از کل مسیرهای جهانی را تشکیل می دهند. برقی سازی راه آهن در جهان. در سال ۲۰۱۲ میلادی، مسیرهای برقی تقریباً یک سوم کل مسیرهای جهانی را تشکیل می دادند. شبکه ریلی سوئیس بزرگترین شبکه کاملا برقی در جهان است و یکی از تنها دو شبکه ریلی که به این هدف دست یافته است، دیگری ارمنستان است. چین بزرگترین طول راه آهن برقی را با بیش از ۷۰ درصد شبکه ریلی خود دارد. تعدادی از کشورها دارای هیچ گونه برق رسانی در خطوط ریلی خود نیستند. چندین کشور اعلام کرده اند که قصد دارند تمام یا بیشتر شبکه راه آهن خود را برقی کنند، مانند راه آهن هند و راه آهن اسرائیل.
فوتبال پرطرفدارترین ورزش در شیلی است. تاریخ فوتبال در این کشور با دریانوردان انگلیسی و سفرهای آن ها با قایق به خاطر پیوندهای تجاری مختلف بین شیلی و بریتانیای کبیر در قرن نوزدهم آغاز گشت.
هومن جوکار از اعضای هیئت مؤسس مؤسسه مردم نهاد مؤسسه حیات وحش میراث پارسیان و رئیس پروژه بین المللی حفاظت از یوز ایرانی و از بازداشت شدگان فعالان محیط زیست در ایران است. سپیده کاشانی همسر او نیز از بازداشت شدگان فعالان محیط زیست در ایران می باشد. فعالیت ها. جوکار در سی اردیبهشت ۱۳۸۷ مؤسسه مردم نهاد میراث پارسیان را به همراه کاووس سیدامامی و نیلوفر بیانی ثبت کرد. این مؤسسه پس از چهار سال توانست در سال ۱۳۹۱ مجوز فعالیت خود را به عنوان یک سازمان مردم نهاد از نیروی انتظامی دریافت کرد و به فعالیت در زمینه حفاظت از یوزپلنگ های ایرانی پرداخت. پس از مدتی این مؤسسه مجری پروژه بین المللی حفاظت از یوز ایرانی با مشارکت برنامه عمرانی سازمان مللی متحد و سازمان محیط زیست انتخاب و هومن جوکار به عنوان رئیس این پروژه انتخاب شد. بازداشت و زندان. هومن جوکار به همراه همسرش سپیده کاشانی و امیرحسین خالقی، سام رجبی، طاهر قدیریان، نیلوفر بیانی، مراد طاهباز و کاووس سیدامامی در اوایل بهمن ماه ۱۳۹۶ توسط اطلاعات سپاه به اتهام های جاسوسی به نفع سیا و موساد و افساد فی الارض دستگیر شد. دو هفته پس از بازداشت، به خانواده کاووس سیدامامی اعلام ش
د که او در زندان «خودکشی» کرده است ادعایی که با تردید گسترده روبرو شد. حکم. جوکار در حالی در دادگاه به اتهام جاسوسی محاکمه شد که وزارت اطلاعات به عنوان مرجع اصلی تشخیص جاسوسی در کشور این اتهام را نپذیرفت. در زمستان ۱۳۹۸ و پس از یک سال بازداشت موقت، دادگاه انقلاب تهران شعبه ۱۵ به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی طی پنج جلسه جوکار و دیگر متهمان را محاکمه کرد. در این دادگاه او از اتهام افساد فی الارض تبرئه و به اتهام جاسوسی برای موساد و سیا به ۸ سال زندان محکوم شد. در این دادگاه متهمان بارها در مورد تهدیدها، اعمال شکنجه در زمان بازداشت انفرادی و شکنجه روانی، تهدید به قتل، تهدید به تزریق داروهای توهم زا و تهدید به دستگیری و قتل اعضای خانواده خود اعتراض کردند و اعترافات خود را تحت اجبار و با توجه به شکنجه و ضرب و شتم و مشکلات بیان شده خوانده و فاقد اعتبار دانستند. زندان. جوکار در طول ۱۳۰۰ روز زندان خود از امکان مرخصی محروم بود. پس از بیماری پدرش به او یک بار اجازه دیدار با پدرش در بیمارستان به صورت تحت الحفظ داده شد ولی او امکان حضور و مرخصی برای ماندن در کنار خانواده به دلیل بیماری سخت پدرش را نیافت و علی رغم درخواست
بیش از ۱۴۰۰ فعال مدنی و زیست محیطی برای مرخصی به او تنها پس از فوت پدرش به او مرخصی داده شد. آزادی. او در تاریخ بیستم فروردین ماه ۱۴۰۳ پس از گذشت بیش از پنج سال حبس، از زندان اوین آزاد شد. واکنش های بین المللی. عفو بین الملل طی بیانیه خواستار آزادی متهمان پرونده فعالان زیست محیطی شد. دیده بان حقوق بشر نیز ابراز نگرانی خود را از سرنوشت این بازداشت شدگان اعلام و درخواست آزادی آنان را داشته است. مایکل پیج، معاون مدیر بخش خاورمیانه دیده بان حقوق بشر، گفت «اعضای مؤسسه میراث حیات وحش پارسیان بیش از ۵۵۰ روز پشت میله های زندان به سر برده اند و مقامات ایران هیچ مدرکی دربارهٔ جرایم ادعایی شان ارائه نکرده اند.» وی افزود «مقامات ایران باید گام به تعویق افتاده آزاد کردن همه مدافعان حیات وحش به خطر افتاده ایران را اجرا کند و به این بی عدالتی علیه آنها خاتمه دهد.» برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه ای در مورد بازداشت و دادگاه هشت فعال محیط زیست در ایران اعلام کرد که نگرانی خود را با مقامات ایرانی در این زمینه در میان گذاشته است و خواستار برگزاری دادگاهی منصفانه، شفاف و مستقل شد.
امیرحسین خالقی حمیدی از فعالان محیط زیست و متخصص حفاظت از حیات وحش در ایران است. وی یکی از هشت فعال محیط زیستی بود که در سال ۱۳۹۶ توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بازداشت شد. زندگی و فعالیت حرفه ای. خالقی از سال ۱۳۸۰ در پروژه های متعددی در حوزهٔ حفاظت از حیات وحش ایران فعالیت داشته است. او که در ابتدا در حوزهٔ فناوری اطلاعات مشغول به کار بود، با انگیزه و علاقه به طبیعت و حیات وحش، مسیر شغلی خود را تغییر داد و به تحصیل در رشتهٔ محیط زیست پرداخت. تمرکز فعالیت های او بر حفاظت از پستانداران درشت جثه ایران، به ویژه پلنگ ایرانی و یوزپلنگ آسیایی بوده است. وی در پروژه های تحقیقاتی و حفاظتی متعددی در پارک ملی بمو و پارک ملی گلستان مشارکت داشته و با پروژه بین المللی حفاظت از یوز آسیایی نیز همکاری کرده است. در سال های اخیر، خالقی تمرکز خود را بر تقویت پیوند میان جوامع محلی و حفاظت از طبیعت قرار داده است؛ موضوعی که تا پیش از آن کمتر در ایران مورد توجه قرار گرفته بود. در چارچوب این تلاش ها، با ارائهٔ طرح های معیشت جایگزین برای شکارچیان در پارک ملی گلستان و جابجایی آغل های دامداران از داخل زیستگاه های حساس د
ر پارک ملی توران، گام های مؤثری در کاهش تعارض انسان و حیات وحش برداشته است. عضویت های علمی. از سال ۱۳۹۲، امیرحسین خالقی به دلیل فعالیت های برجسته اش در زمینهٔ حفاظت از یوز آسیایی و پلنگ ایرانی، به عضویت گروه متخصصان گربه سانان در اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN Cat Specialist Group) درآمد. بازداشت و آزادی. در دی ماه ۱۳۹۶، خالقی به همراه ۷ تن دیگر از همکارانش توسط نهادهای امنیتی بازداشت شد و به «جاسوسی تحت پوشش فعالیت محیط زیستی» متهم گردید؛ اتهامی که با واکنش منفی گسترده ای از سوی جامعه علمی و نهادهای بین المللی همراه بود. وی به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. در ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۳، در حالی که تنها چند روز از دوران محکومیتش باقی مانده بود، مشمول عفو رهبری قرار گرفت و آزاد شد.
بصره در اشغال ایران صفوی از ۱۶۹۷ تا ۱۷۰۱ میلادی پابرجا بود. این دومین بار بود که بصره به دست ایران صفوی افتاد. سال های ۱۵۰۸ تا ۱۵۲۴ میلادی، نخستین بار بود که سلطهٔ دولت صفویه بر بصره ایجاد شد و در نتیجهٔ مرگ شاه اسماعیل یکم از بین رفت. پس از این بود که امپراتوری عثمانی توانست حاکمیت اسمی خود را بر این شهر برقرار کند با این حال حاکمیتِ بالفعل در دست طایفهٔ مغامس از قبیلهٔ ماند. در سال ۱۵۹۶، علی پاشا حاکم بصره، منصب خود را به یک فرد محلی با نام افراسیاب فروخت و برای حدود هفتاد سال، حکومت بصره به شکل موروثی در نسل افراسیاب ماند. تلاش های ایران برای تصرف دوبارهٔ بصره در ۱۶۲۴، ۱۶۲۵ و ۱۶۲۹–۱۶۲۸ به دلایل متعددی از جمله دخالت های امپراتوری پرتغال، غفلتِ ناشی از توجه به سایر جبهه ها و نیز مرگ شاه عباس بزرگ ناکام بود. با این حال، گرایش بصره به ایران به دلایل جغرافیایی و اقتصادی ادامه یافت. مشکلات زیارتی، روابط تیرهٔ عثمانی ها با حاکمان بصره، و ناآرامی های جنوب شرقی عراق باعث آزار صفویان شده و دخالت نظامی صفویان را سرعت بخشید. با این که ایران در دوران پادشاهی شاه سلیمان یکم فرصت بازپس گیری این سرزمین را داشت اما اقدامی
انجام نداد. در سال ۱۶۶۷، امپراتوری عثمانی یک لشکرکشی تنبیهی به بصره انجام داد که حسین پاشا حاکم افراسیابیِ بصره، مردم شهر را به سمت قلمروی ایران آورده و کنترل بصره را به صفویان پیشنهاد کرد ولی شاه سلیمان که تمایلی به آغاز جنگ با عثمانی ها نداشت، پیشنهاد او را رد کرد. در سال ۱۶۹۰، طاعون و قحطی باعث بروز ناآرامی هایی در قبیلهٔ منتفق شد. شیخ مانع بن مغامس در سال ۱۶۹۵، قبیلهٔ خود را به شورش علیه امپراتوری عثمانی تحریک کرد. شیخ مانع و یارانش با حمایت ۵٬۰۰۰ نفر از قبیلهٔ مشعشع، کنترل بصره را در اختیار گرفت. مشعشعیانِ وفادار به فرج الله خان حاکم ولایت عربستان ایران، شیخ مانع و یارانش را در سال ۱۶۹۷ از بصره بیرون کردند. حکومت صفوی متوجه شد که شیخ مانع قصد بازپس گیری بصره و حمله به هویزه مرکز ولایت عربستان را دارد. این بار حکومت صفوی، واکنش نشان داد و قوایی را به رهبری علی مردان خان به بصره گیسل کرد. شهر بصره در ۲۶ مارس ۱۶۹۷ به دست ایران افتاد؛ هرچند که به علت ضعیف شدن سپاه ایران، حکومت صفوی تمایلی به برهم زدن صلح با عثمانی نداشت. همین مسئله به همراه فشار مضاعف شیخ مانع و پیروانش باعث شد تا صفویان، کنترل بصره را به ام
پراتوری عثمانی واگذار کنند. قوای صفوی در ۹ مارس ۱۷۰۱ از بصره خارج شده و قوای عثمانی در ۱۰ مارس بر شهر مسلط شدند.
باشگاه فوتبال تاج تهران در سال ۱۳۴۳ این فصل، نوزدهمین فصل حضور تیم تاج، که امروزه با نام استقلال شناخته می شود، در فوتبال ایران بود. تاج در این فصل در جام باشگاه های تهران، جام دوستی تهران و چند دیدار دوستانه شرکت کرد. پیش زمینه. سال ۱۳۴۳ دومین فصل پیاپی رکود مسابقات باشگاهی در ایران بود. دلیل نامنظم برگزار شدن مسابقات باشگاهی در سال‎های ۱۳۴۲ و ۱۳۴۳، برگزاری دیدار‎های تیم ملی در رقابت‎های مقدماتی و رقابت‎های المپیک ۱۹۶۴ بود؛ حضور تیم ملی ایران در المپیک ۱۹۶۴، نخستین رویداد بزرگ جهانی برای فوتبال ایران به شمار می‎آمد و رقابت‎های باشگاهی، تحت تاثیر رقابت‎های ملی قرار گرفته بود. ره‎آورد تیم ملی ایران از این مسابقات، کسب تساوی یک بر یک برابر مکزیک بود. زننده گل تاریخی تیم ملی در این دیدار، کرم نیرلو مهاجم تیم تاج بود. در این سال دو بازیکن دیگر از اسطوره‎های نسل اول باشگاه به نام‎های عارف قلی‎زاده و منوچهر طیورچی اعلام بازنشستگی کردند؛ ضمن آنکه چهار بازیکن نام‎آور و نظامی تیم تاج به نام‎های حشمت مهاجرانی، حسن حبیبی، محمد رنجبر و اصغر شرفی هم به تیم شهربانی منتقل شدند. پیش فصل. تاج در فروردین ۱۳۴۳ و پیش از آغاز باز
ی های فصل به اسرائیل سفر کرد و ۳ دیدار برابر تیم های این کشور انجام داد. تاج هر ۳ دیدار را با شکست به پایان رساند. مرور فصل. جام باشگاه های تهران. مرحله نخست این رقابت‎ها در بهار و تابستان سال ۱۳۴۳ برگزار شد اما مرحله دوم به علت برگزاری اردو و دیدارهای تیم ملی برگزار نشد و بازی‎ها نیمه تمام باقی ماند. ضمن این که تیم تاج به عنوان تیم نخست به مرحله دوم رسیده بود. جام دوستی تهران. این مسابقات در هفته‎های پایانی سال ۱۳۴۳ آغاز شد اما با توجه به محرومیت بازیکنان تیم شاهین و کنار کشیدن این تیم از جریان مسابقات و همچنین وجود اختلافات گسترده در سطح فوتبال ایران، نیمه تمام رها شد. فهرست بازیکنان. بازیکنانی که در این سال برای تیم تاج به میدان رفتند عبارت بودند از: محمد بیاتی، مهدی کشاورز، اونیک کاراپتیان، احمد رحیمی، ناصر ابراهیمی، علی استادعلی، امیر ابارشی، هوشنگ متکلمی، گودرز حبیبی، الک وارطانیان، کامبیز جمالی، حسین فرزامی، کنستانت داویدخانیان، حسین کمایی، بیوک جدیکار، مرتضی شرکا، امیرحسین جابری زاده، بیوک صباغ، محمدرضا عادلخانی، پرویز ابوطالب، کرم نیرلو، کنستانت هاراطونیان، حسن اعلم، فریدون عسگرزاده، شهمیرزادی بازی ه
ا. جام باشگاه های تهران. منبع بازی های دوستانه. منبع سایر ورزشها. منبع
دریای ساردینیا () پهنه ای آبی است در دریای مدیترانه. دریای ساردینیا از سوی شرق به جزیرهٔ ساردینیای ایتالیا و از سمت غرب به شبه جزیره اسپانیا و جزایر بالئاری محدود می شود. ژرف ترین نقطه دریای ساردینیا حدود ۳ هزار متر عمق دارد که محل آن حدود ۱۵۰ کیلومتری جزیره مینورکا است. سازمان آب نگاری بین المللی نام دریای ساردینیا را به رسمیت نمی شناسد و این ناحیه را با عنوان کلی حوضه غربی دریای مدیترانه تعریف می کند.
فوتبال پرطرفدارترین ورزش در مجارستان است. فدراسیون فوتبال مجارستان بالاترین هیئت فوتبال حرفه ای در مجارستان است و در سال ۱۹۰۱ تأسیس شد. تیم ملی مجارستان در تورنومنت های بین المللی بسیاری از جمله اولین تورنومنت فوتبال در بازی های المپیک (۱۹۱۲ استکهلم)، نه جام جهانی و دو قهرمانی اروپا بازی کرده است.
شف یانسن (زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۵۰ میلادی) یک مربی سوارکاری اهل کشور هلند است.او مدال برنز تیمی درساژ در مسابقات قهرمانی درساژ اروپا و در سال ۱۹۹۱ که در شهر دوناشینگن برگزار می شد را بدست آورد.شف یانسن مربی و همسر سوارکار معروف انکی فان گرونسون است. پدرش نیز شفکه یانسن دوچرخه سوار هلندی بود.
لباس کار پوششی استحفاظی است که افراد در شرایط کاری ویژه در حین کار از آن استفاده می کنند. یک لباس کار مناسب باید دارای مشخصه های خاصی باشد تا بتواند از افراد در برابر خطر محافظت کند. این لباس ها به صورت سراسری باید دست ها و پاها را پوشش داده و به صورت یک تیکه (سرهم) یا دو تیکه (بلوز و شلوار) باشند. لباس کار پوشاکی است که در هنگام کار استفاده می شود، به خصوص کارهایی که شامل کارهای دستی و فنی است. غالباً افراد شاغل در صنایع مایلند که مجهز به لباس کار باشند، زیرا این محصولات برای تأمین ایمنی بدن در شرایط کاری مختلف تولید شده است. صنعت لباس کار در حال رشد است و مصرف کنندگان از راه های مستقیم از تولیدکننده و واسطه های فروش سعی در تأمین این کالا دارند در انگلستان، اگر لباس کار بدون آرم به کارمند ارائه شود، ممکن است مشمول مالیات بر درآمد باشد که برای " پرداخت در نوع " به کارگر تعلق می گیرد. اما، اگر لباس شرکت با آرم ارائه شده باشد، ممکن است کارمند حق تخفیف مالیاتی برای کمک به پرداخت هزینه های نگهداری را داشته باشد. تاریخچه. در بریتانیا از اواسط قرن ۱۹ تا ۱۹۷۰، رفتگرها و کارگران دستی شناخته شده به عنوان عمله، عینک کل
اه، شلوار راه راه مخمل نخی، چکمه های سنگین و کاپشن، اغلب با یک دستمال گردن پنبه ای رنگ روشن برای خشک کردن عرق استفاده می کردند. نسخه های بعدی خر ژاکت با تکه های شانه چرمی برای جلوگیری از پوشیدن در هنگام شانه زدن به یک اسپاد یا انتخاب آمد. کارگران میل در یورکشایر و لانکاشایر گونه ای از این ساز و برگ اساسی را با clogs انگلیسی می پوشیدند. کاف های شلوار به کرات با رشته ای تأمین می شد و پیراهن های گرانداد بدون یقه پوشیده می شدند تا احتمال گرفتار شدن در ماشین آلات بخار را کاهش یابد. لباس کار دریایی. از اواخر قرن ۱۸، دریانوردان تجاری و کارگران بارانداز شلوار شعله ور جین، زیر شرت راه راه، جهنده های گردن رول بافتنی، و ژاکت ریفر آبی کوتاه می پوشیدند. این ساز و برگ اساسی، جفت شده با کمربند چرمی ضخیم، کلاه تخت و clogs، همچنین نشانه ای از شناسایی برای نوبت باندهای جنایی قرن مانند اسکاتلرها بود. در کشتی های کروز لوکس تر و اقیانوس سواران، عرشه داران لباس های یکدست مانند بلوز نیروی دریایی سلطنتی و USN می پوشیدند، در حالی که پیشخدمت ها و مهمانداران کابین لباس های سفید با یقه باند، دکمه های برنجی تذهیب شده، و یک راه راه طلا بر
روی پای شلوار می پوشیدند. در آب و هوای مرطوب، ملوانان پوست روغنی و سوستر می پوشیدند، اما ماهیگیران معاصر به طور کلی یک ژاکت و شلوار ضدآب زرد یا نارنجی دو تکه می پوشند. به روز رسانی های مدرن به نگاه سنتی شامل پشم گوسفند قطبی، کاپوت، کلاه بیس بال، و کلاه بافتنی است. کلاه کاهی، کلاه ملوان و کلاه های ضدآب تار شده دیگر در استفاده گسترده غیرنظامی قرار ندارد، اما نسخه های پشمی یا جین کلاه ماهیگیر یونانی همچنان رایج باقی مانده است. استفاده از راه آهن. در دوران غرب قدیمی، مهندسان قطار یونیون پاسیفیک و کارگران راه آهن لباس های متمایز، کلاه و ژاکت های کاری ساخته شده از نوار هیکر قبل از اختراع کت و شلوار دیگ بخار در اوایل قرن بیستم می پوشیدند. هدایت کنندگان قطار، پورترها و استادان ایستگاه لباس های آبی رسمی تری بر اساس کت و شلوار سالن سه تکه، با دکمه های برنجی می پوشیدند. در دوران مدرن کلاه مهندس راه راه بخشی از لباس رانندگان قطار آمریکایی باقی مانده است. عصر جدید. صنعت چوب. از قدیم الیام، چوب بری های آمریکایی و کانادایی ژاکت های با پوشش بوفالو، لول های پشمی، کلاه اوشانکا، چکمه های بلند ضدآب تقویت شده، و چاپ ها را به عنو
ان حفاظت از اره برقی می پوشیدند. نسخه های زیتون دراب از ژاکت پشمی خالی شده در طول جنگ به خدمه جیپ ارتش آمریکا صادر شد و پندلتون های پلیدی در طول دهه ۱۹۵۰ به پوشیدن گاه به گاه محبوب در آمریکا تبدیل شدند. استفاده توسط کامیون داران. از دهه ۱۹۳۰ به بعد، کامیون داران و مکانیکی ها لباس مشخصی شامل کلاه مکانیک، تی شرت سفید، باندانا، کت و شلوار دیگ بخار، پیراهن چک شده، کت چرمی، ژاکت پندلتون، ژاکت جین دو نفره، و شلوار جین آبی می پوشیدند. کلاه اسکیپر به طور خاص نشان دهنده ارتباط کامیون داران با پورت های دریایی بزرگ، که از آن کالاهای وارداتی در سراسر کشور حمل و نقل شد. این نگاه به عنوان الهام بخش برای خوانندگان راکر بود. تا اوایل دهه ۱۹۸۰، کلاه های اوج با کلاه بیسبال فوم و مش معروف به کلاه کامیون دار یا کلاه گیم جایگزین شده بودند که در ابتدا توسط تولیدکنندگانی مانند جان دیر، کوه دوی یا بودویزر برای تبلیغ محصولات خود به رانندگان کامیون داده می شد. دهه ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰. در حال حاضر، صنایع و خدمات لباس کار را به طور معمول شامل تی شرت یا پیراهن چوگان است که ارزان به جای، پلی استر سیاه و سفید یا نیروی دریایی و شلوار مخلوط پنبه، چ
کمه های فولادی در پوش، و برای صندوقداران در فروشگاه های بخش بزرگ مانند وال مارت یا آلدی، waistcoat یا تابرد مورد استفاده قرار می گیرد. زیپ کردن پشم گوسفند قطبی، در اصل در طول دهه ۱۹۷۰ برای استفاده توسط کارگران کارخانه بسته بندی گوشت در واحدهای یخچالی بزرگ اختراع شد. نکات مهم هنگام انتخاب لباس کار. جنس. لباس هایی که از الیاف طبیعی دوخته می شوند کیفیت بهتری نسبت به لباس هایی که با الیاف مصنوعی تولید می شوند دارند. پنبه، کتان و جین از جنس هایی هستند که به عنوان الیاف طبیعی در ساخت لباس کار به کار می رود. این نوع الیاف از نظر کیفیت و دمابخشی و عدم ایجاد هر نوع حساسیت برتری بیشتری از لباسهایی با الیاف پلاستیکی دارند. رنگ. رنگ لباس که با ملاحظه اینکه نقش و سمت هر فرد چیست و نوع شغل او چگونه است تعیین می شود. اگر در شغلی رنگ لباس تأثیر زیادی دارد یعنی باید به گونه ای باشد که از فاصله دور هم قابل تشخیص باشد لباس های دارای شبرنگ و مخصوص دید در شب یا مکان های تاریک استفاده شود. (لباس رفتگران، آتش نشانها و برقکاران) مورد دیگر اینکه بهتر است در قسمت آستین و یقه از رنگ تیره استفاده شود. چون بیشترین کارها توسط دست ها انجام
می گیرد به همین خاطر زودتر کثیف می شوند و رنگ یقه نیز به علت اینکه وقتی افراد با کار زیاد عرق می کنند، اگر یقه سفید یا روشن باشد خیلی زودتر و سریعتر به چشم می آید. دوخت. دوخت، برش و الگویی که آن را به کار می برند مهم است یعنی در برش تقارن در هر دو قسمت رعایت شود قسمت های داخلی لباس حتماً درزگیری شود. اگر به آستر نیاز دارد با یک پارچه مناسب به لباس متصل شود و همه قسمت های آن در نقاط درست بدن قرار بگیرد برش یا دوخت ان کج نباشد. برای اینکه یک لباس دوخت محکم و با کیفیتی داشته باشد به جای یک بار چند بار آن قسمت را می دوزند تا از هم باز نشود. ضخامت. از دیگر موارد مورد توجه در انتخاب لباس دقت به فصل و آب و هوایی است که در آن زمان لباس به کار می رود. اگر فرد بیشتر در بیرون یا در نقاطی است که شرایط جوی متفاوتی با سایر نقاط دارد در فصل پاییز و زمستان که هوا سردتر است باید لباس های کلفت تری انتخاب کند. این لباس ها یا به صورت کاپشن و اورکت در مکان های خیلی سردتر و لباس آستین بلند در مکان های کمی سرد طراحی شده اند. آستین این لباسها دارای کشی است که کاملاً به مچ دست کیپ می شود و سرما به بدن نفوذ نمی کند. لباس هایی که آستی
نشان قد کوتاه و خود لباس ضخامت کمی دارد باعث می شود فرد حین کار دچار گرمازدگی نشود همچنین دست و پاگیر هم نیستند و بافت و تاروپود آنها به گونه ای است که هوا به راحتی در آن حرکت می کند. جزئیات لباس کار. ادر بیشتر لباس کارها جیبی را برای قرارگیری ابزاری که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد تعبیه کردند اگر لازم است چندین وسیله را با خود حمل کنید (شغل هایی مثل مکانیکی، نجاری و بنایی) به جای اینکه جعبه ابزار سنگین را حمل کنید آنها را در جیب بگذارید. باید دکمه و زیپ با کیفیت بالا در ان به کار رود که با چند بار استفاده از جا در نرود دکمه شل و کنده نشود و جا دکمه ای ها هم کاملاً اندازه باشد تا راحت تر باز و بسته شود. نوع لباس کار متناسب با شغل. باید نوع شغل هر فرد با لباس کار آن متناسب باشد؛ مثلاً لباس های ضدآب برای شغل هایی که با آب در ارتباط هستند مناسب است برای اینکه وقتی لباس کارشان خیس شد مانع نفوذ آب به لباس های دیگر شود بتوانند همچنان بدون اذیت به کار خود ادامه دهند. در اثر تماس با هر چیز داغ در حالت عادی هر لباسی می سوزد. ولی لباس هایی برای مقابله با ان هم وجود دارد؛ یعنی بافت این لباس ها به گونه ای است که باعث
می شود گرما به درون بدن رسوخ نکند که برای آتش نشان ها، جوشکاران و افرادی که در کنار کوره های داغ کار می کنند مناسب اند. پزشکان و هر نوع فعالیتی که مربوط به پزشکی است از لباسی استفاده می کنند که کثیفی های خیلی جزئی هم قابل تشخیص باشد تا درصورت مشاهده زود آن را عوض کنند و بشویند این کار به خاطر وجود عفونت و رعایت بهداشت انجام می شود. در ادارات، مراکز دولتی هم لباس کار حالت رسمی و رنگ تیره تری دارد. لباس کار در مد. در طول دهه ۱۹۸۰، لباس های کاری مانند ژاکت و چکمه های ایمنی Doc Martens از لباس های خیابانی محبوب برای مردم بریتانیایی بود. در قرن بیست و یکم، این سبک تأثیر زیادی بر صنعت مد، از جمله بخش هایی مانند لباس های خیابانی، گذاشته است. لباس کار نه تنها به یک سبک لباس تبدیل شده است که توسط خرده فرهنگ هیپسترها پذیرفته شده است، بلکه به یک فرهنگ و شیوه زندگی در این جامعه خاص تبدیل شده است.
آلپ کوتیوس () نام رشته کوهی است در بخش جنوب باختری کوهستان آلپ در اروپا. آلپ کوتیوس بخشی از مرز بین فرانسه (اوت-آلپ) و ایتالیا (پیمونت) را تشکیل می دهد. تونل جاده ای فرژوس و تونل راه آهن فرژوس بین مودان و سوسا که از شریان های مهم ترابری بین فرانسه (لیون، گرونوبل) و ایتالیا (تورین) هستند در آلپ کوتیوس قرار دارند. نام این رشته کوه از نام مارکوس یولیوس کوتیوس گرفته شده که شاه قبایل کلتی و لیگوری این ناحیه کوهستانی بود. این قبایل نخست با ژولیوس سزار مقابله می کردند اما سپس با او صلح کردند. این منطقه پس از آن بخشی از یک استان جدید روم به نام استان آلپ کوتیوس شد.
اد-راک (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، خواننده رپ و گیتارنواز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "ایکوالایزر"، "تا وقتی جوانیم"، "بوسه پیش از مرگ"، "پیامبران کنار جاده" و "خروجی های طلایی" اشاره کرد.
احمد زاپا (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، هنرپیشه، نویسنده و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "جک فراست"، "ولوم را بالا ببرید"، "" اشاره کرد.
اشتون ساندرس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مهتاب"، "ایکوالایزر ۲" اشاره کرد.
بن وولف (؛ ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۰ – ) بازیگر تلویزیون، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "" اشاره کرد.
بلک باشوف (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مد من"، "گزارش اقلیت" و "خانواده جدید سوئیسی رابینسون" اشاره کرد.
باب اوکر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیکن بیس بال و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "لیگ اصلی"، "" و "غریزه کشنده" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیو دبلیو ای شده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سنت لوئیس کاردینالز اشاره کرد. مرگ. اوکر در سال ۲۰۲۳ به سرطان ریه سلول کوچک مبتلا شد. او در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵ در خانه اش در منومنی فولز، ده روز مانده به تولد ۹۱ سالگی اش درگذشت.
بابی اندر (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه پرداز، صدا پیشه، بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "" اشاره کرد.