Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فینال جام حذفی فوتبال ایران ۱۳۹۷، رقابتی است که در سال ۱۳۹۷ بین دو تیم باشگاه فوتبال استقلال تهران و باشگاه فوتبال خونه به خونه بابل در ورزشگاه نفت و گاز اروندان خرمشهر، خرمشهر برگزار شد که در نهایت به قهرمانی استقلال منجر شد. این هفتمین قهرمانی استقلال در جام حذفی ایران بود . این بازی به صورت تک حذفی در ورزشگاه نفت و گاز اروندان خرمشهر برگزار شد. مسیر تا فینال. "گل های فینالیست ها در سمت راست آمده اند." بازی. گزارش. شاگردان شفر بازی را هجومی آغاز کردند و در آستانه رسیدن به گل در همان دقایق ابتدایی بودند که شوت حیدری ثمری نداشت، اما در ادامه به مرور زمان خونه به خونه نمایش بهتری ارائه داد و سوار بر بازی شد؛ زدن شوت های از راه دور یکی از اصلی ترین برنامه های خونه به خونه برای رسیدن به گل بود که ثمری نداشت اما آبی پوشان که نفوذ از سمت راست زمین را جزو تاکتیک های اصلی گذاشته بودند، توانستند در دقیقه ۳۵ با ارسال خسرو حیدری و ضربه مامه تیام به گل برسند؛ شوت زنی از پشت محوطه هم یکی دیگر از روش های استقلال برای بازکردن دروازه بابلی ها بود که دیگر ثمری برای این تیم نداشت؛ شاگردان اسکوچیچ هم با وجود اینکه در خط میانی
خوب کار می کردند و تا محوطه جریمه استقلال می رسیدند، اما در زدن ضربات آخر دقت لازم را نداشتند تا نیمه اول با برتری یک بر صفر آبی ها تمام شود. خونه به خونه شروع نیمه دوم خوبی داشت و به روش های مختلف شانس خود را برای رسیدن به گل امتحان کرد اما راه به جایی نبرد ؛ آنها پس از سه بار شوت زنی راه دور روش دیگری برای رسیدن به دروازه استقلال در دستور کار قرار دادند که یک بار هم ارسال از جناحین برای آنها نتیجه داد و اگر فوق واکنش رحمتی نبود، ضربه سر آقابابایی گل تساوی را برای خونه به خونه به همراه داشت؛ استقلال در لحظات پایانی دو فرصت جدی گلزنیخلق کرد که با خوش شانسی بابلی ها به گل تبدیل نشد و در نهایت نتیجه تغییر نکرد و آبی پوشان با برتری یک بر صفر به عنوان قهرمانی رسیدند. جزئیات. &lt;onlyinclude&gt; پس از بازی. استقلال برای هفتمین بار موفق به قهرمانی در جام حذفی شد، بیش از هر تیم دیگری در ایران. حضور بی حد و اندازه جیمی جامپ ها در حین بازی در زمین باعث شد تا همه به این فکر بیفتند مراسم قهرمانی به هم ریخته شود. اتفاقی که بالاخره هم افتاد و مراسم اهدای جام به تیم قهرمان ناقص ماند اسماعیل بهاروند هوادار استقلالی بود که د
ر ورزشگاه خرمشهر و در پی سنگ پرانی از سوی تماشاگران بابلی با ضایعه در محدوده چشم راست روبرو شد
فرانسوی باستان (franceis, françois, romanz؛ در فرانسوی کنونی: ancien français)نام زبانی بوده که میان سده های هشتم تا چهاردهم میلادی در شمال فرانسه مورد استفاده بوده است. از میانهٔ سدهٔ چهاردهم این زبان جای خود را به فرانسوی میانه داد. منابع. Wikipedia contributors, "Old French," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Old_French&amp;oldid=857061124 (accessed August 31, 2018).
اَنی یس ژاوی (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر، فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم یهودی تبار اهل فرانسه است. او همکاریِ حرفه ای نزدیکی با شریک سابق زندگیش ژان-پیر باکری دارد. از فیلم هایی که وی در آنها نقش داشته است می توان به "طعم دیگران"، "۲۴ ساعت در زندگی یک زن" و "من زندگی را فهمیدم!" اشاره کرد. وی برندهٔ ۶ جایزهٔ سزار، ۳ جایزهٔ جایزهٔ لومیر و جایزه بهترین فیلم نامه جشنواره کن شده است.
ایو بوآسه (به ; – ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل فرانسه بود. وی دانش آموختهٔ ایدک بود. از جمله فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پلیس" (۱۹۷۰) و "تاکسی ارغوانی" (۱۹۷۷) اشاره کرد. بوآسه در ۳۱ مارس ۲۰۲۵، در سن ۸۵ سالگی در بیمارستانی در لوالوآ-پره، فرانسه درگذشت.
مونموریون (به فرانسوی: Montmorillon) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Montmorillon واقع شده است. مونموریون ۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۱۵۵ نفر جمعیت دارد و ۱۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای وادرن، مدینا دل کامپو، گمینا گوشچینو خواهرخوانده های مونموریون هستند.
آرتور زامیکی گریگوریان (؛ زادهٔ یا ۱۹۶۶) بوکسور اهل ازبکستان-ارمنستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است. هم اکنون گریگوریان به همراه همسر و سه دخترش در آلمان زندگی می کند.
اعتراضات ضد حکومتی و درگیری های بین معترضان و مأموران دولتی از مارس ۲۰۱۱ در شهر دیرالزور سوریه آغاز شد. از این درگیری به عنوان یکی از عوامل آغاز و شدت گرفتن جنگ داخلی سوریه یاد می شود. درگیری بین معترضان و نیروهای حکومتی به صورت جدی از ژوئیه ۲۰۱۱ یعنی زمانی که نیروهای ارتش سوریه به منظور سرکوب اعتراضات وارد شهر شدند آغاز شد. تا اواخر سال ۲۰۱۲ معارضان موفق شدند کنترل اکثر مناطق شهر را در دست بگیرند. از اواخر سال ۲۰۱۳ داعش رسماً وارد شهر شده بود و برسر تصرف آن با هر دو طرف می جنگید اما در فوریه ۲۰۱۴ از دیرالزور عقب نشینی کرد. آوریل ۲۰۱۴ بار دیگر نیروهای داعش به دیرالزور حمله کردند و طی عملیات گسترده ای موفق به تصرف مناطق تحت کنترل معارضان شدند. پس از آن طی سالیان متمادی داعش با نیروهای دولت سوریه در دیرالزور وارد نبرد شد. طبق گزارش ها از آغاز درگیری در دیرالزور تا نوامبر ۲۰۱۶ حدود ۳٬۰۰۰ نفر از معارضان و ۲٬۵۰۰ از حامیان دولت در این شهر کشته شده اند. گاهشمار درگیری ها. ژوئیه ۲۰۱۱ تا می ۲۰۱۲. ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۱ مصادف با شب آغاز ماه رمضان، ارتش سوریه جهت سرکوب اعتراضات ضد حکومتی به سمت شهرهای معترض به راه افتاد که یکی ا
ز این شهرها دیرالزور بود. تا ۱۳ اوت ۲۰۱۱ حدود ۸۹ نفر از معترضان دیرالزور در این شهر به دست نیروهای حکومتی کشته شدند. ۱۷ اوت ۲۰۱۱ پس از برقراری آرامش نسبی در شهر تانک های ارتش مرکز این شهر را به سمت پایگاه های خارج از شهر ترک کردند و خبرنگاران نیز به صورت محدود و تحت نظر پلیس شهر اجازه گزارش گرفتن از شهر را به دست آوردند. ۳۰ آوریل ۲۰۱۲ طی حمله معارضان به یکی از پایگاه های ارتش در شهر ۱۲ سرباز کشته شدند نیروهای ارتش نیز مواضع معارضان را هدف آتش خمپاره قرار دادند که بر اثر آن یک غیرنظامی کشته و یک مدرسه تخریب شد.
رژین دوفورژ (؛ – ) یک نویسنده، نمایش نامه نویس، ویراستار و کارگردان اهل فرانسه بود. او را گاهی «کاهنهٔ اعظم ادبیات شهوانی فرانسه» می نامند. کتاب مشهور او «دوچرخهٔ آبی» سبب شد تا از او بابت دستبرد هنری از رمان بربادرفته اثرِ مارگارت میچل شکایت شود که ابتدا در دادگاه بدوی محکوم شد اما در دادگاه استیناف، به نفع او رأی صادر شد. طی سالیان متمادی، آثار او تحت سانسور بود و خودش را بابت انتشار ادبیات «اهانت آمیز» تحت تعقیب قرار داده و جریمه نمودند. وی نخستین زنی در فرانسه بود که خودش گرداننده و مالک یک شرکت انتشاراتی بود.
ژوآن سفار (؛ ؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، نویسنده، کارگردان فیلم، بازیگر، کارتونیست، و تهیه کننده فیلم اهل فرانسه است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پیامبر" اشاره نمود.
خاچیک داشتنتس (؛ – ) مترجم، نویسنده، و شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی. در ساسون، ارمنستان غربی به دنیا آمد. پس از وقوع نسل کشی ارمنی ها به ایروان نقل مکان نمود و در سال ۱۹۳۲ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد.
امانوئل کارِر (؛ ) نویسنده، پدیدآور، فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل فرانسه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سفر گروهی" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فمینا و جایزه رنودو شده است.
گارنیک هوسپی آدْتاریان (؛ ؛ زاده – درگذشته ) شاعر، روزنامه نگار و بشردوست دیاسپورای ارمنی بود. زندگی نامه. در سال ۱۹۲۵ در شهر حلب متولد شد. آدتاریان کالج فرانسوی حلب فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۴۲ به بیروت مهاجرت کرد و به کار پرداخت. آدتاریان از سال ۱۹۴۵ وارد دنیای ادبیات و روزنامه نگاری شد و هفته نامه ادبی-اجتماعی «شعار ما به پیش است» و گاهنامه «صفحات ادبی و هنری» را سردبیری کرد و به موازات آن با شورای سردبیری روزنامه «ندا» به همکاری پرداخت. وی از سال ۱۹۸۰ عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست لبنان بود. مجموعه شعرهای «در سنگر» (۱۹۵۴)، «سفر درد و سزا» (۱۹۶۵)، «بزیم بمیزم» (۱۹۷۹) از این شاعر و نویسنده به یادگار مانده است. گارنیک آدتاریان در سال ۱۹۸۶ در بیروت بدورد حیات گفت.
کلود پینوتو (؛ – ) یک فیلم نامه نویس و کارگردان فیلم اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "مرد خشمگین" اشاره نمود.
نینا کمپانز (؛ – ) فیلم نامه نویس، کارگردان فیلم، نمایشنامه نویس، و نویسنده اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بنجامین" و "سوارکار روی بام" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده است.
آندره اونبل (؛ – ) یک استاد برجستهٔ شیشه گری و کارگردان فیلم اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "فانتوماس" و "سه تفنگدار" اشاره کرد.
شین سانگ اوک (؛ – ) یک کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم و فیلم نامه نویس اهل کره جنوبی بود. وی بین سال های ۱۹۵۲ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "یک گل در جهنم" اشاره نمود.
یورن لِـت (؛ ؛-۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵) کارگردان فیلم، شاعر، نویسنده، فیلم نامه نویس، و روزنامه نگار اهل دانمارک بود. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پنج مانع" اشاره نمود.
یورن ریشل (؛ ؛ – ) یک زبان شناس اهل دانمارک بود. او دانش آموختهٔ دانشگاه کپنهاگ بود و آثار و پژوهش های گسترده ای در زمینهٔ آواشناسی، واج شناسی، فرهنگ نویسی و مستندسازی زبان های در معرض نابودی داشت.
رادنی هال (؛ زادهٔ ) نویسنده، و رمان نویس اهل استرالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مایلز فرانکلین شده است. زندگی نامه. رادنی هال در سولیهال، واریک شر انگلستان متولد شد. هال به عنوان یک کودک بعد از جنگ جهانی دوم (۱۹۷۱) به استرالیا آمد و در دانشگاه کوئینزلند تحصیل کرد. در دهه ۱۹۶۰ به عنوان یک نویسنده مستقل و یک منتقد فیلم و منتقد فیلم شروع به کار کرد. او همچنین به عنوان یک بازیگر کار می کرد و اغلب با بنگاه خبررسانی استرالیا در بریزبین جنوبی فعالیت می کرد. بین سال های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۸ او سردبیر شعر "د استرالیا" بود. او شروع به انتشار شعر در دهه ۱۹۷۰ کرد و از آن زمان سیزده رمان منتشر کرده است، از جمله تنها روابط و جزیره در ذهن. او برای مدتی در اواخر دهه ۱۹۸۰ در شانگهای زندگی کرد. از سال ۱۹۹۴ به عنوان رئیس شورای استرالیا خدمت کرد. هال در ویکتوریا (استرالیا) زندگی می کند. جوایز. علاوه بر تعدادی از جوایز ادبی همچون دو بار برد جایزه مایلز فرانکلین، او عضو دائم نشان استرالیا است.
صاحب دین یک نقاش مینیاتور اهل موار در قرن ۱۷ در راجستان هند بود. او یکی از نقاشان مکتب نقاشی راجستان بود (دیگر نقاشانی چون مانوهار در اینجا بودند). صاحب دین یک مسلمان بوده ولی آثارش تحت تأثیر فرهنگ و دین هندوهاست و مضامین دین هندیان در آثارش مشخص است. صاحب دین نقاشی های ماهرانه ای از ترکیب عناصر «محبوب گورکانی»، که سبک رایج در سراسر شمال هند بود، با سبک سنتی راجپوتی به وجود آورده است. در میان آثار بازمانده از او یک سری از آثار زیبا با مضمون "راگمالا" از ۱۶۲۸; یک سری نقاشی از کتاب مقدس بهاگواتا پورانا از ۱۶۴۸; و تصاویر متعلق به یودها کاندا در فصل ششم کتاب رامایانا از ۱۶۵۲ حضور دارند. سبک صاحبدین می توان در ادامه و راستای سبک گجراتی با جزئیاتی همچون کوهستان ها، برگرفته از هنر گورکانی، در نظر گرفته شود.
بانک ام اند تی یک شرکت هلدینگ بانک است که مقر اصلی آن در بافلو، نیویورک قرار دارد. این بانک دارای ۷۸۰ شعبه در نیویورک (ایالت)، نیوجرسی، پنسیلوانیا، مریلند، مریلند، دلاویر (ایالت)، ویرجینیا، ویرجینیای غربی، واشینگتن، دی.سی. و کنتیکت می باشد. ام اند تی در رتبه ۴۵۵ فهرست فرچون ۵۰۰ قرار دارد. بانک ام اند تی در هر سه ماهه از سال ۱۹۷۶ سودآور بوده است. به غیر از نورترن تراست، ام اند تی تنها بانکی بود که سود خالص آن در طول بحران مالی ۲۰۰۸-۲۰۰۷ کاهش نیافت. این بانک صاحب ساختمان بانک بوفالو در مرکز شهر بوفالو است. بانک ام اند تی از استادیوم ام اند تی که مرکز تیم بالتیمور ریونز حمایت می کند. ویلینگتون تراست یک شرکت تابعه از بانک ام اند تی است که به ارائه خدمات و سرمایه گذاری های جهانی، مدیریت سرمایه گذاری و خدمات اعتباری می پردازد. تاریخچه. ام اند تی در سال ۱۸۵۶ در ایالت غربی نیویورک به عنوان "شرکت اعتباری تولیدکننده و معامله گر" تأسیس شد. این شرکت اولین شعبه خود را در تاریخ ۲۹ اوت آن سال در خیابان دوم سوان شرقی در بوفالو افتتاح کرد. بین سال های ۱۹۸۷ و ۲۰۰۹ بانک ام اند تی حدود ۲۰ مؤسسه مالی را به شرح زیر را بنا نهاد:
امارت جبل لبنان امارت خودمختاری در منطقهٔ جبل لبنان در زمان امپراتوری عثمانی بود. این امارات تا سال ۱۸۶۱ میلادی دوام داشت و در آن سال مبدل به متصرفیه جبل لبنان شد که خود نهایتاً در ۱۹۴۶ میلادی به جمهوری لبنان مبدل شد. این امارت توسط مورخین با نام های مختلفی نامیده شده است،از جمله «امارت شوف»، «امارت جبل دروز»، و «امارت معنیون». در دورانی که معنیون در آن صاحب قدرت بودند پایتخت این امارت شهر دیر القمر بود. پس از این که شهابیون قدرت را از معنیون گرفتند، در زمان بشیر دوم پایتخت به بیت الدین منتقل شد. این شهر در حال حاضر نیز پایتخت شهرستان شوف در لبنان امروزی است. دوران حاکمیت معنیون. مَعنیون یا خاندان مَعن، در سدهٔ شانزدهم میلادی به قدرت رسیدند. اولین امیر معنیون در منطقهٔ جبل لبنان، فخرالدین نام داشت (فخرالدین اول)؛ او به نیابت از دولت مرکزی عثمانی به امارت این منطقه گماشته شده بود و وظیفهٔ «مُلتَزِم» (خراجگیر) را نیز برای دولت عثمانی ایفا می کرد. در دوران او و فخرالدین دوم، گسترهٔ امارت جبل لبنان بسیار افزایش یافت. فخرالدین اول. او از سال ۱۵۱۶ تا ۱۵۴۴ میلادی صاحب قدرت بود. امارت جبل لبنان به عنوان پاداش او بابت
جنگیدن در کنار سلیم یکم در نبرد مرج دابق به وی اعطا شد. تا پایان حکومت او، امارت جبل لبنان از یک سو تا یافا و از سوی دیگر تا طرابلس گسترش یافت. قرقماز. قُرقَماز یا قرقماش، پس فخرالدین اول بود و پس از او به حکومت رسید. حکومت وی از ۱۵۴۴ تا ۱۵۸۵ میلادی دوام داشت. در اواخر دوران حکومت او یک کاروان حامل خراج های دولت عثمانی مورد چپاول قرار گرفت؛ دولت عثمانی که تصور می کرد حاکم محلی در این کار همدست بوده به منطقهٔ جبل لبنان یورش برد و قرقماز هم خود را در صخره ای در جزین محبوس کرد تا دست عثمانی به وی نرسد و نهایتاً در همانجا درگذشت. فخرالدین دوم. پس از درگذشت قرقماز، وقفه ای شش ساله در امارت رخ داد و نهایتاً فخرالدین دوم که پسر قرقماز بود در سال ۱۵۹۱ میلادی امارت را به دست گرفت. وی تا ۱۶۳۵ میلادی صاحب قدرت بود و تحولات زیادی در این امارت ایجاد کرد. در سال ۱۵۸۷ که شاه عباس صفوی در ایران به قدرت رسید، آتش جنگ های ایران و عثمانی یک بار دیگر در حال شعله ور شدن بود. در این زمان حکومت صفویه می توانست از منطقهٔ شیعه نشین سوریه (که در آن زمان شامل جبل لبنان می شد) به عنوان اهرمی برای فشار به عثمانیان استفاده کند. برای جلوگ
یری از چنین فشاری، عثمانیان تصمیم به کنترل معنیون گرفتند و نهایتاً در سال ۱۵۸۶ کنترل امارت را به فخرالدین دوم دادند. فخرالدین دوم ابتدا تنها والی سنجاق صیدون بود اما بعداً سنجاق بیروت نیز به مناطق تحت ولایت او افزوده شد. در سال ۱۵۸۹ که جنگ تازه بین ایران و عثمانی شروع شد، ولایت سنجاق صفد نیز به او سپرده شد، و به این شکل او والی تمام مناطقی بود که شیعیانِ جبل عامل که حامی صفویان بودند در آن می زیستند. در سال ۱۶۰۷ فخرالدین دوم به دمشق یورش برد و در سال های بعد توانست که امیر منصور بن فُرَیخ را شکست بدهد. این پیشرفت های فخرالدین دوم حساسیت دولت عثمانی را برانگیخت. فخرالدین دوم سپس با فردیناند اول، دوکی از خاندان مدیچی هم پیمان شد تا از حمایت او در راستای استقلال لبنان استفاده کند. دولت عثمانی هم به حافظ احمد پاشا که والی دمشق بود دستور حمله به فخرالدین دوم را داد. فخرالدین در این زمان حکومت را موقتاً به برادرش یونس و پسرش علی سپرد و به اروپا پناهنده شد. اما پنج سال بعد که والی دمشق تغییر کرد، او نیز به جبل لبنان بازگشت. از آن زمان تا حدود پانزده سال او بدون چالش خاصی در این منطقه امارت را در اختیار داشت؛ در این
زمان عثمانی ها به شدت درگیر جنگ با صفویان بودند و به وضعیت او توجه زیادی نشان نمی دادند. در سال ۱۶۲۳ مصطفی پاشا، والی جدید دمشق، با فخرالدین دوم وارد جنگ شد و در جنگ عنجر از او شکست سنگینی خورد. سلطان عثمانی در واکنش به این پیروزی چشمگیر، به فخرالدین دوم لقب «» (به معنی سلطان کوهستان) را داد. در سال های اخیر حکومتش، فخرالدین دوم بر تمامی مناطقی که لبنان امروزی را تشکیل می دهد حکومت می کرد. در نهایت در سال ۱۶۳۵ والی جدید دمشق با نام کوچوک احمد پاشا با لشکری به فخرالدین دوم حمله برد و او و پسرانش را دستگیر کرد و به استانبول برد. فخرالدین دوم به همراه یونس و علی در این سال به دار آویخته شدند. امرای بعدی معنیون. حکومت معنیون پس از فخرالدین دوم نیز تا مدتی ادامه داشت اما قدرت آنان به شدت کم بود. آخرین امیر معنیون احمد نام داشت که از ۱۶۵۸ تا ۱۶۹۷ صاحب قدرت بود و با درگذشت او قدرت به خاندان شهابیون واگذار شد. دوران حکومت شهابیون. زمانی که آخرین بازماندهٔ معنیون در سال ۱۶۹۷ درگذشت، رعایا حیدر شهاب را به عنوان امیر جدید برگزیدند. امارت شهابیون در این منطقه امری نامعمول بود چرا که آنان سنی بودند در حالی بیشتر سکنهٔ این
مناطق دروزی بودند (که از شیعیان اسماعیلی منشعب می شدند). حکومت شهابیان تا ۱۸۴۱ ادامه داشت. حیدر شهابی. حیدر سنی بود اما مادرش دروزی و از خاندان معن بود. او نزدیک به یک دهه برای جلب حمایت دروزی ها و شیعیان جنوب و مرکز لبنان تلاش کرد. مخالفانش در سال ۱۷۱۱ از دولت عثمانی تقاضای لشکرکشی کردند اما پیش از آن که لشکر عثمانی به لبنان برسد حیدر مخالفانش را سرکوب کرد و دیر القمر را نیز فتح کرد. حیدر از طریق ازدواج با خانواده های مختلف دروزی، اتحادی بین اقوام مختلف ایجاد کرد که تا اواخر سدهٔ ۱۸ میلادی تداوم داشت. ملحم شهابی. مُلحِم در سال ۱۷۴۳ به قدرت رسید. او موفق شد در چند نوبت از خراج گزاری برای دولت عثمانی سر باز بزند که نهایتاً منجر به ان شد که والی دمشق در سال ۱۷۴۸ علیه او لشکرکشی کند. تلاش های بعدی ملحم برای گسترش قلمرو خود به منطقهٔ شوف نیز شکست خورد. نهایتاً در سال ۱۷۵۳ او از امارت خلع شد. از آن سال تا سال ۱۷۶۳ امارت چند بار بین منصور و احمد شهابی دست به دست شد و پس از آن نیز مدتی در دست قاسم شهابی (برادرزادهٔ ملحم) بود. در دههٔ ۱۷۶۰ یوسف شهابی در ناحیهٔ شوف بار دیگر قدرت را به دست گرفت و نهایتاً به امیری رسید
. یوسف شهابی. یوسف در سال ۱۷۷۰ به درجهٔ امیری رسید. او هم از اسلام و هم از مسیحیت پیروی می کرد اما مشخص نیست که آیا کاملاً به مسیحیت تغییر دین داده بود یا نه. در زمان امارت او جبل لبنان دوران نسبتاً آرامی را تجربه کرد. در سال ۱۷۸۹ یک کودتای نافرجام علیه احمد پاشا جزار رخ داد و احمد پاشا که بر این عقیده بود که یوسف شهابی پشت این کودتا بوده، به جبل لبنان لشکرکشی کرد و سپاهیان شهابی را در درهٔ بِقاع شکست داد. یوسف از سلطنت کناره گیری کرد و زیردستانش بشیر دوم را به امارت برگزیدند. بشیر دوم. بشیر (که به خاطر این که همنام پدر حیدر شهابی بود، معمولاً به او «بشیر دوم» می گویند) از ۱۷۸۸ تا ۱۸۴۱ میلادی امیر جبل لبنان بود، یعنی طولانی ترین مدت امارت را در این منطقه داشت. او در زمان خودش خودکامه دانسته می شد. در زمان امارت او دو قحطی در لبنان رخ داد؛ همچنین او بسیاری از نتایج فعالیت های فخرالدین دوم را از میان برد، از جمله پایداری نسبی و همزیستی مسالمت آمیز اقوام مختلف در لبنان را مختلف کرد. بر عکس زمان فخرالدین دوم که صیدون تحت سلطهٔ امیر جبل لبنان بود، در زمان بشیر دوم این جبل لبنان بود که جزو قلمرو والی صیدون به شمار
می رفت. در سال ۱۸۳۱ ابراهیم محمد علی پاشا سپاهیانش را به سمت سوریه راند و بشیر دوم نیز به سوی مصریان دست بیعت دراز کرد و تحت حمایت آن ها کنترل بیشتر لبنان را در دست داشت. او مالیات را بالا برد تا هزینه های اضافی ارتش را تأمین کند که این امر منجر به نارضایتی های گسترده ای بین دروزی ها و مسیحیان مارونی شد. در سال ۱۸۴۰ که ارتش مصر از مناطق لبنان عقب نشینی کرد بیشر دوم هم خود را تسلیم ارتش انگلیس کرد که در آن زمان در ساحل بیروت لنگر انداخته بود. بیشر سوم. پس از فرار بیشر دوم از قدرت، دولت عثمانی قدرت منطقهٔ جبل لبنان را به یکی از بستگان او با نام بشیر سوم بخشید. او خانواده های دروزی را به دیر القمر فراخواند تا سیاست های مالیاتی جدیدش را به آن ها ابلاغ کند اما دروزی ها مسلح بر سر قرار حاضر شدند و در اکتبر ۱۸۴۱ قلعهٔ بشیر سوم را فتح کردند.
در مبحث فلسفه ذهن و فلسفه ی ادراک، زامبی فلسفی موجودی فرضی است که تشخیص آن از یک انسان عادی ناممکن است اما دارای خودآگاهی، کیفیات ذهنی و درک نیست. برای مثال اگر به یک زامبی فلسفی با شیئی تیز ضربه بزنیم، هیچ گونه دردی را تجربه نمی کند، اما باز هم به شکلی واکنش می دهد که گویا احساس درد می کند. (ممکن است آخ بگوید، از وسیلهٔ دردآور دوری کند و بگوید که درد کشیده است). پندار زامبی فلسفی، معمولاً در آزمایش های فکری علیه انواع فیزیکالیسم، مانند ماده باوری، رفتارگرایی و کارکردگرایی به کار می رود. فیزیکالیسم دیدگاهی است که ادعا می کند تمام جنبه های طبیعت انسان به وسیلهٔ قوانین فیزیکی توضیح داده می شوند. به طور خاص، تمام جنبه های ادراک را از دیدگاه عصب شناسی قابل توضیح می داند. برخی فیلسوفان مانند دیوید چالمرز استدلال می کنند که ازآن جاکه زامبی، از لحاظ فیزیولوژیکی از انسان تشخیص دادنی نیست؛ حتی احتمال وجود مجردش هم به صورت مستدلی فیزیکالیسم را رد می کند، زیرا نشان می دهد که وجود یک تجربهٔ خودآگاهانه، حقیقتی افزوده است. در مقابل فیزیکالیست هایی مانند دنیل دنت پاسخ می دهند که زامبی هایی از نوعی که چالمرز بیان می کند از ل
حاظ منطقی خودناسازگار هستند و در نتیجه وجود آن ها ناممکن است. انواع زامبی. گرچه زامبی فلسفه به طور گسترده در آزمایش های فکری استفاده می شود، بسط جزئیات این مفهوم همواره یکسان نیست. زامبی های فلسفی برای استدلال در مقابل انواع مشخصی از فیزیکالیسم، مانند رفتارگرایی بیان شده بودند. برمبنای رفتارگرایی، حالت های ذهنی تنها به صورت رفتار وجود دارند: باور، میل، اندیشه، خودآگاهی و غیره، در واقع شکل های خاصی از رفتار، یا گرایش به رفتاری خاص هستند. در نتیجه وجود یک زامبی که از لحاظ رفتاری از یک انسان غیرقابل تشخیص است، اما تجربه های خودآگاهانه ندارد، بر اساس رویکرد رفتارگرایی، به صورت منطقی ناممکن است. پس استدلال برمبنای وجود یک زامبی فلسفی، نوعی گزاره علیه رفتارگرایی ارائه می دهد. حامیان استدلال زامبی فلسفی به طور کلی می پذیرند که وجود این زامبی ها از لحاظ فیزیکی ممکن نیست، اما مخالفان ادعا می کنند که این زامبی ها از لحاظ متافیزیکی یا حتی منطقی امکان پذیر نیستند. ویژگی مشترک پندارهای گوناگون زامبی فلسفی، فرض کردن انسانی بدون تجربهٔ خودآگاهی است، اما می توان انواع مختلف زامبی هایی که در آزمایش های فکری مختلف استفاده می ش
وند را به صورت زیر تقسیم بندی کرد: استدلال برمبنای زامبی. استدلال های زامبی معمولاً با این هدف ارائه می شوند که نشان دهند زامبی ها از لحاظ متافیزیکی «ممکن» هستند. به این ترتیب این گزاره ها نوعی از دوگانه گرایی را پشتیبانی می کنند. در این جا منظور از دوگانه گرایی، نگاهی است که باور دارد جهان شامل دو کیفیت یا ذاتِ ذهنی و مادی است. برمبنای فیزیکالیسم، حقایق فیزیکی حقایق دیگر را تعیین می کنند. از آن جا که تمامی حقایق، به جز تجربهٔ خودآگاهی برای زامبی مشابه انسان است؛ فیزیکالیسم با باید ادعا کند وجود این زامبی ها ممکن نیست یا آن ها را کاملاً مشابه انسان های عادی بداند. استدلال زامبی (که به طور مثال توسط سول کریپکی بیان شده است)، گونه ای از استدلال برمبنای منطق موجهات علیه نوعی از فیزیکالیسم است که به آن نظریه این همانی ذهن می گویند. استدلال های دیگر به صورت چشم گیری در دههٔ ۱۹۷۰ توسط تامس نیگل (از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴) و رابرت کیرک(۱۹۷۴) پیشرفت کردند. اما استدلال کلی به صورت دقیق به وسیلهٔ دیوید چالمرز در کتاب ذهن خودآگاه (۱۹۹۶) توسعه پیدا کرد. چالمرز می گوید:«زامبی ها احتمالاً از لحاظ طبیعی ممکن نیستند. احتمالاً آن ها نم
ی تواند در جهان ما، با این قوانین طبیعی، وجود داشته باشند» اما به گفتهٔ چالمرز، می توان به صورت خودسازگار جهانی سراسر زامبی گون را تصور کرد، جهانی که از لحاظ فیزیکی از این جهان قابل تشخیص نباشد اما بدون هرگونه تجربهٔ خودآگاهانه باشد. همتای هر موجود خودآگاه در دنیای ما، یک زامبی فلسفی خواهد بود. از آن جاکه چنین جهانی قابل تصور است، چالمرز ادعا می کند این جهان، ممکنِ متافیزیکی است، این فرض استدلال را کامل می کند. گزارهٔ بالا، دستورسازی قوی استدلال زامبی است. دستورسازی های دیگری از استدلال های زامبی گون هستند که از همان ساختار کلی پیروی می کنند. فرض اولیهٔ استدلال های گوناگون زامبی، فرض استدلال زامبی کلی را به عنوان پیش فرض در نظر می گیرد. یک استدلال زامبی گون کلی تاحدی ناشی از اختلافی بالقوه میان دیدگاه های مختلف آنتی فیزیکالیستی است. به طور مثال یک دیدگاه آنتی فیزیکالیستی می تواند همواره ادعا کند که زامبی ها ناممکنِ متافیزیکی هستند، اما کوالیای وارونه (مانند گسترهٔ رنگ وارونه) یا کوالیای ناکامل (نیمه-زامبی بودن) ممکنِ متافیزیکی هستند. پیش فرض هایی که کوالیای وارونه یا ناکامل را در نظر می گیرند می توانند به جای
پیش فرض زامبی کامل قرار بگیرند و گونه های مختلفی از استدلال زامبی فلسفی را بسازند. امکان وجود متافیزیکی یک جهان که از لحاظ فیزیکی غیرقابل تشخیص از جهان فعلی باشد و دارای کوالیای وارونه یا ناکامل باشد، نتیجه می دهد که حقایق فیزیکی، به صورت متافیزیکی حقایق پدیده ای را بایسته نمی کنند. برای (دستورسازی) فرمول بندی حالت کلی استدلال زامبی، گزارهٔ P را درست در نظر می گیریم، اگر و تنها اگر عطف تمام حقیقت های فیزیکی جهان ما، درست باشد. گزارهٔ Q را درست در نظر می گیریم، اگر و تنها اگر، پاره ای از حقایق پدیده ای که در جهان واقعی درست هستند، در آن جهان درست باشند. گزارهٔ کلی به صورت زیر است: در جهانی فرضی که یکی از گزاره های زیر درست باشد، Q می تواند نادرست باشد: ۱) دست کم یک کوالیای وارونه نسبت به جهان واقعی وجود دارد. ۲) دست کم یک کوالیای ناموجود نسبت به دنیای واقعی وجود دارد. ۳) همهٔ موجودات واقعی که آن ها را خودآگاه می دانیم، در واقع زامبی هستند. (همهٔ کوالیاها در واقع کوالیای ناموجود هستند.) واکنش ها. استدلال چالمرز از لحاظ منطقی درست است. اگر فرض های آن درست باشند، نتیجه گیری آن هم باید درست باشد. با این حال، فیلس
وفان دیگر در درستی فرض های آن چون و چرا می کنند. به طور مثال، آن ها می پرسند آیا چنین دنیایی واقعاً ممکن است؟ چالمرز ادعا می کند «قطعاً به نظر می رسد که شرایط توصیف شده، خودسازگار است؛ من نمی توانم هیچ ناسازگاری در آن بیابم.» این مسئله ما را به سوالی در رابطه با مفهوم «امکان» می رساند: آیا با همان شکلی که گزارهٔ ۲ «ممکن است» گزارهٔ ۳ هم «ممکن است»؟ بیش تر فیزیکالیست ها ممکن بودن فرض های گزارهٔ زامبی را نمی پذیرند. بسیاری از فیزیکالیست ها استدلال می کنند که این گزاره با توصیف خودش، خودش را بیرون می کند؛ بنیان استدلال فیزیکالیستی می گوید، جهان به کلی به وسیلهٔ فیزیکش تعریف می شود، در نتیجه جهانی که از لحاظ فیزیکی با این جهان همسان باشد، لزوماً دارای خودآگاهی هم خواهد بود، چراکه شرایط مشابه با شرایط فیزیکی جهان ما، حتماً موجب زایش خودآگاهی می شود. می توان ادعا کرد که زامبی ها، ممکنِ منطقی هستند اما ممکنِ متافیزیکی نیستند. اگر امکان منطقی، همواره امکان متافیزیکی را دربرنگیرد، آن گاه امکان منطقی زامبی، برای امکان متافیزیکی آن ها کافی نخواهد بود. استدلال زامبی ادعا می کند که می توان برمبنای قدرت استدلال نشان داد که