Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پرهام ربیعی پرهام ربیعی (زادهٔ ‎7 تیر 1391) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع راست برای باشگاه شاهین گلپایگان بازی میکند. از باشگاه هایی که وی در آن بازی کرده است می توان به آمیتیس آلومینیوم و شاهین گلپایگان اشاره کرد
نیما طاهری (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که برای باشگاه ذوب آهن در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران بازی کرده است.پسر عموی وی ابوالفضل طاهری در تیم ملی نوجوانان بازی میکند.
شهاب عادلی (زادهٔ ؛ تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دروازه بان بازی می کند. سوابق باشگاهی و ملی. و همچنین در تیم ملی فوتبال جوانان ایران حضور داشته است و در جام جهانی جوانان ۲۰۱۷ به میدان رفته است.
کنندیل–دراپاک تیم دوچرخه سواری حرفه ای آمریکایی است. این تیم در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد و در سال ۲۰۰۹ وارد تور جهانی دوچرخه سواری شد. مقر آن در بولدر کلرادو است و کمپ تمرینی آن در خیرونای کاتالونیا قرار دارد. شرکت هلدینگ اسلیپ استریم اسپرتس مالک کنندیل−دراپاک است. شرکت دوچرخه سازی کنندیل نیز حامی مالی عنوان آن است. حامی مالی دیگر آن، شرکت املاک استرالیایی-آمریکایی با نام دراپاک کپیتال پارتنرز است. نتایج مهم تیم در تور جهانی شامل این قهرمانی ها است: کلاسیک واتنفال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ توسط تایلر فرر، تور لهستان ۲۰۱۰، تور کاتالونیا ۲۰۱۳، لیژ−باستون−لیژ ۲۰۱۳ و تور لمباردی ۲۰۱۴ توسط دن مارتین، تور داون آندر ۲۰۱۱ توسط کمرون مایر، پاریس−روبهٔ ۲۰۱۱ توسط یوهان فانسمورن، جیرو دیتالیای ۲۰۱۲ توسط رایدر هشادال و کریتریوم دوفینهٔ ۲۰۱۴ توسط اندرو تالانسکی. تیم تاکنون در ۲۲ مرحلهٔ گرند تورها به پیروزی رسیده است که شامل ۸ پیروزی در جیرو دیتالیا، ۷ پیروزی در تور دو فرانس و ۷ پیروزی در ووئلتا اسپانیا است. همچنین رکابزنان تیم در ۲۷ مسابقهٔ کشوری استقامت جاده و تایم تریل قهرمان شده اند. کنندیل−دراپاک در زمینهٔ مبارزه با دوپینگ شناخته شده است.
تیم پیش از امضای قرارداد با هر رکابزن، مقادیر خون او را بررسی می کند و سیستم نمونه گیری داخلی دارد. تا سال ۲۰۱۵ نمونهٔ دوپینگ هیچ رکابزنی در زمان حضور در تیم یا پس از آن مثبت نشد. در اوت ۲۰۱۵ نمونهٔ تام دنیلسون به دلیل وجود تستوسترون مصنوعی مثبت شد.
تورنادو یک وب سرور مقیاس پذیر، غیر مسدود شونده و چارچوب برنامه تحت وب به زبان پایتون و توسعه یافته توسط FriendFeed است .فرندفید به وسیلهٔ Facebook در سال ۲۰۰۹ خریداری و تورنادو پس از مدت کوتاهی بعد از آن متن باز شد. عملکرد. تورنادو به صورت Event Orientedعمل می کند بنابراین کارایی بسیار بالایی در پردازش تعداد بسیار زیاد درخواست های IO Bound دارد. تورنادو راه حلی برای مسئله C10k نیز هست. بخش های مختلف تورنادو. تورنادو از چهار بخش اصلی تشکیل شده است.
عارف آقاسی کلاه سرخی (زادهٔ ۱۳ دی ۱۳۷۵) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال استقلال در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. زندگی شخصی. شکرخدا آقاسی، پدر عارف آقاسی، در گذشته به عنوان دروازه بان در تیم های استقلال اهواز، پرسپولیس، فولاد خوزستان و صنعت نفت آبادان بازی کرده است. عملکرد باشگاهی. استقلال. عارف آقاسی در ۳۱ مرداد ۱۴۰۰ با نظر فرهاد مجیدی با قراردادی دو ساله به باشگاه استقلال پیوست و اولین بازی خود را با پیراهن استقلال در لیگ قهرمانان آسیا مقابل الهلال عربستان انجام داد. وی پس از نیم فصل حضور در استقلال به دلیل مشکلات شخصی و خانوادگی درخواست جدایی داد و از استقلال جدا شد. عارف آقاسی بعد از دوسال درباره ی این جدایی مصاحبه ای کرد و گفت:من درخواست جدایی دادم چون کمبودهای زیادی از سمت باشگاه بود، همه اش وعده می دادند، اما به من گفتند بگو بخاطر خانواده جدا می شوم تا جو هواداری آرام بشود. خودم درخواست جدایی دادم چون واقعا کمبودهای زیادی از طرف باشگاه بود. خوشحالم که سال گذشته پیشنهاد استقلال را قبول نکردم، نه اینکه بخواهم علیه استقلال صحبت کنم اما در تراکتور شرایطم خوب است. این
هواداران حیف هستند. یک مقطعی افتخار بازی کردن برای استقلال را داشتم، از خوشحالی هوادارانمان خوشحال بودم اما از ناراحتی استقلالی ها ناراحت شدم. فولاد. وی پس از جدایی از استقلال در ۱۵ بهمن ۱۴۰۰ با عقد قراردادی به فولاد بازگشت. او در لباس فولاد به عنوان بهترین مدافع لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۲ انتخاب شد. تراکتور. وی در ۱۰ تیر ۱۴۰۲ با قراردادی دوساله به تراکتور پیوست. عارف آقاسی در سال دوم حضور در تراکتور همراه با این تیم به قهرمانی لیگ برتر خلیج فارس دست یافت و یکی از بهترین فصل های کریر خود را پشت سر گزاشت و از نظر آماری و کارشناسان جزو تیم برتر لیگ برتر فوتبال ایران ۰۴–۱۴۰۳ بود. در پایان این فصل و به اتمام رسیدن قراردادش با این باشگاه از تراکتور جدا شد. بازگشت به استقلال. عارف آقاسی در ۲۲ خرداد ۱۴۰۴ با قراردادی دوساله به باشگاه استقلال بازگشت.
نیما مختاری (زادهٔ ۲۰ اردیبهشت ۱۳۷۷ در تنکابن) بازیکن فوتبال اهل ایران است. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال نوجوانان و جوانان و امید ایران بازی کرده است.
عبارت "وتو" در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا نیامده، ولی اصل اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا الزام می کند که هر طرح، قطعنامه یا لایحهٔ تقنینی کنگره ایالات متحده آمریکا برای تأیید به رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا عرضه شود. وقتی رئیس جمهور با طرح مواجه می شود، می تواند با امضا آن را به قانون تبدیل کند، طرح را با مخالفت خود (وتو) به آن مجلس کنگره که طرح از آن نشأت گرفته پس بفرستد، یا نه آن را امضا کند نه به کنگره پس بفرستد که در این صورت طرح پس از گذشت ده روز به استثنای یکشنبه ها (اگر کنگره هنوز در حال برگزاری باشد) تبدیل به قانون شود، در صورت تعطیل بودن کنگره طرح قانون نمی شود و یک وتوی جیبی محسوب می شود. منطق وتوها. گرچه هر مورد منحصر به فرد بوده و تحت تأثیر عوامل بسیاری است، می توان یک قاعدهٔ کلی را پذیرفت: رؤسای جمهور از قدرت وتو کردن قوانین وقتی استفاده می کنند که آنها نقطه نظر یا برنامهٔ آنان را منعکس نکنند.
رضا جعفری (زادهٔ ۲۲ دی ۱۳۷۵ در تهران) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست وینگر راست برای باشگاه فوتبال گل گهر سیرجان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. دروان باشگاهی. سایپا فوتبال خود را از باشگاه فوتبال سایپا آغاز کرد و به مدت پنج فصل در این تیم بیش از ۱۰۰ بازی انجام داد. نساجی مازندران او در تاریخ ۱ شهریور ۱۴۰۰ با عقد قراردادی ۲ ساله به نساجی مازندران پیوست ملوان بندرانزلی او در تاریخ ۱۴۰۲ با قرار دادی به مدت ۲ سال به این باشگاه پر ریشه شمال کشور پیوست و فصل خوبی را سپری می کند. استقلال تهران او در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۴۰۴ با عقد قراردادی سه ساله به باشگاه فوتبال استقلال تهران در لیگ برتر خلیج فارس پیوست
سلمان بحرانی (زادهٔ ۸ آذر ۱۳۶۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است که برای باشگاه فوتبال هوادار بازی می کند.
شاهین مجیدی (زادهٔ ۱ خرداد ۱۳۶۷ - کرج) بازیکن فوتبال اهل ایران است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به شهرداری بندرعباس، آلومینیوم هرمزگان، ماشین سازی تبریز، نساجی مازندران و استقلال اهواز اشاره کرد. افتخارات. وی در فصل ۹۶–۹۷ لیگ آزادگان ایران عنوان آقای گلی و همچنین بیشترین پاس گل را به دست آورد.
یونس دلفی (زادهٔ ۱۱ مهر ۱۳۷۹ در شوش) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست وینگر راست برای باشگاه فوتبال نیروی زمینی تهران بازی می کند. زندگی شخصی. دلفی در خانواده ای اهل فوتبال در شوش متولد شد. دایی او که مربی فوتبال نیز بود، در ۱۰ سالگی او را به تیم فوتبالی در شوش دعوت کرد. در کمتر از یک سال بخش استعداد یاب های تیم استقلال خوزستان او را کشف کرده و به تیم استقلال خوزستان می برند. با حضور در استقلال خوزستان آنقدر خوب کارکرده که مشتری های بسیاری از لیگ ایران به دنبال جذب او بودند که با مخالفت اعضای هیئت مدیره حتی انتقال او به یک تیم ایتالیایی هم منتفی گردید، در نهایت در سال ۲۰۱۹ به لیگ بلژیک و تیم رویال شارلوا با مدیریت خانواده بیات پیوست و نتوانست در شارلوا بازی های خوب خود را تکرار کند تا سرانجام در سال ۲۰۲۰ با قراردادی قرضی به گوریتسا پیوست. عملکرد باشگاهی. استقلال خوزستان. در سال ۱۳۹۲ که عبدالله ویسی ابتدا او را به تیم نوجوانان استقلال خوزستان و سپس به تیم بزرگسالان این باشگاه دعوت می کند. در فصل نخست حضور او در استقلال خوزستان تنها دقایق کمی به او بازی رسید. اما پس از پایان فصل از سپاهان پیشنهاد دریافت می
کند. اما باشگاه استقلال خوزستان برای رفتن او به سپاهان ۵۰۰ میلیون تومان رضایت نامه درخواست کرد که سپاهان موفق به پرداخت این مبلغ نشد. او در فصل ۹۵–۹۶ که استقلال خوزستان در فصل قبلی قهرمان شده بود در پی جدایی بازیکنان از این تیم از یک تیم در ایتالیا پیشنهاد دریافت می کند که هیئت مدیره به شدت با این پیشنهاد مخالفت می کند. شارلوا. یونس دلفی در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۹ با قراردادی سه ساله به تیم رویال شارلوا بلژیک پیوست.
نوید نسیمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال ایرانی-اوکراینی است که برای آرسنال کیف بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به چورنومورتس اودسا اشاره کرد.
هیئت مساعدت سازمان ملل متحد برای عراق (UNAMI) توسط قطعنامه ۱۵۰۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۰۳ تشکیل شد و از تلاش های توسعه ملی در سطوح سیاسی، انتخاباتی و بشردوستانه در سراسر عراق حمایت می کند. شورای امنیت سازمان ملل در ژوئیه ۲۰۱۷ مأموریت هیئت سیاسی سازمان ملل در عراق را به مدت یک سال تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸ تمدید کرد. تاریخچه. سازمان ملل از سال ۱۹۵۵ از طریق برنامه های مختلف در عراق فعالیت می کند. سازمان های تخصصی در اوایل دهه ۱۹۹۰ دفاتر خود را در عراق تأسیس کردند و نهادهای سازمان ملل متحد مانند UNAMI از زمان حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ فعالیت خود را آغاز کرده اند. پس از بدتر شدن شرایط در سال ۲۰۰۷، سازمان ملل تلاش کرد تا حضور خود را در عراق افزایش دهد و همچنان به گسترش عملیات خود در سراسر کشور ادامه دهد. سازمان ملل متحد حضور خود را در عراق از طریق مأموریت کمک رسانی و تیم سازمان ملل متحد (UNCT)، که با۲۰ دفتر در حال حاضر در عراق فعالیت می کند، نگه می دارد. سرجیو ویرا دی ملو، نمایندهٔ ویژهٔ دبیرکل سازمان ملل متحد، در میان ۲۲ کشته در یک حمله انتحاری در سال ۲۰۰۳ علیه سازمان ملل متحد بوده است. مرگ نماینده ا
ی که به عنوان کاندیدای احتمالی برای دبیرکل دیده می شد، تأثیر قابل ملاحظه ای بر سازمان ملل متحد گذاشت. دستورکار. یکی از وظایف UNAMI اجرای قرارداد بین المللی با عراق است. این مأموریت به عنوان «شرایط اجازه» و «به درخواست دولت عراق» مجاز است: تمدید مأموریت. شورای امنیت سازمان ملل روز جمعه ۱۴ ژوئیه مأموریت هیئت مساعدت سازمان ملل در عراق را تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸ تمدید کرد. شورای امنیت به طوری یکپارچه قطعنامه یی را تصویب کرد که مطابق آن هیئت یونامی به مأموریت خود در عراق ادامه می دهد… این نهاد سازمان ملل از دولت عراق خواست تا امنیت و پشتیبانی حضور سازمان ملل در صحنه را فراهم کند.
جک هابز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به هال سیتی، لیورپول، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، لستر سیتی، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، ناتینگهام فارست، و لستر سیتی، هال سیتی، ناتینگهام فارست، و باشگاه فوتبال لینکولن سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده است.
شورای تبلیغات () سازمان ناسودبر آمریکایی است که به نمایندگی از حمایت کننده هایی چون سازمان های ناسودبر، غیردولتی و آژانس های دولت حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا به تولید، توزیع و ترویچ اعلان های خدمات عمومی می پردازد. این شورا با آژانس های تبلیغاتی که از طرف کمپین های خود مشغول کار حرفه ای برای تبلیغ خدمات عمومی هستند، همکاری می کند. این سازمان درخواست های مؤسسات حمایتی را برای کمپین های تبلیغاتی ایشان که بر مسائل اجتماعی خاص متمرکز است را می پذیرد. برای واجد شرایط این امکانات بودن، باید مسئله مورد نظر غیرحزبی (هرچند نه لزوماً بی طرفانه) و دارای اهمیت ملی باشد. شورای تبلیغات این تبلیغات را از طریق شبکه ای با ۳۳۰۰۰ رسانه شامل پخش تلویزیونی، رسانه های چاپی، تبلیغات بیرونی (مانند بیلبوردها و ایستگاه های اتوبوس) و اینترنت، که زمان و فضای تبلیغات را اهدا می کنند، منتشر می کند. این فضا و زمان اهدایی به شورای تبلیغات سالانه رقمی بالغ بر ۱٫۸ میلیارد دلار است که در صورت پرداخت واقعی این مبلغ، شورای تبلیغات یکی از بزرگ ترین تبلیغ کنندگان کشور خواهد شد.
مسافر پردردسر یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۲–۱۳۸۳ به کارگردانی شاهرخ حمیدی مقدم، نویسندگی شعله شریعتی و تهیه کنندگی شاهرخ حمیدی مقدم می باشد که از سیمای کردی شبکه جهانی سحر پخش شد. این سریال در ۱۳ قسمت ۴۵ دقیقه ای تهیه شد. بازیگران. داراحیایی
اعلان خدمات عمومی () یا آگهی خدمات عمومی پیامی است در راستای منافع عمومی که بدون هزینه است و با هدف تغییر نگرش های عمومی و رفتاری نسبت به یک مسئله اجتماعی پخش می شود. در انگلستان به این اعلان ها، "فیلم های اطلاعات عمومی" و در هنگ کنگ "اطلاعیه منافع عمومی" گفته می شود.
صدیقه وسمقی (زادهٔ ) شاعر، نویسنده، مترجم، اسلام پژوه، حقوق دان و تحلیل گر مسائل سیاسی و اجتماعی اهل ایران است. او استاد دانشگاه تهران و عضو نخستین دوره شورای شهر تهران و سخنگوی این شورا بود. او دکترای فقه و مبانی حقوق اسلامی دارد. صدیقه وسمقی از چهره های شاخص نواندیش دینی در ایران پنداشته می شود و دیدگاه های او در باره حجاب اجباری و حق پوشش زنان و چند مسئله فقهی دیگر چالش برانگیز بوده است. وی در ۲۶ اسفند ۱۴۰۲ با خشونتِ شدید بازداشت و به اوین منتقل شد و به دلیلِ خودداری از سر کردنِ روسری، از ملاقات با خانواده اش محروم شده بود. تحصیلات. صدیقه وسمقی پس از گرفتن دیپلم ریاضی در سال ۱۳۵۹ وارد مدرسه عالی شهید مطهری شد و سه سال در این مدرسه علوم دینی آموخت. او در سال ۱۳۶۲ وارد دانشگاه تهران شد و تحصیل خود را تا دریافت دکترای فقه و مبانی اسلام در سال ۱۳۷۷ در آنجا ادامه داد. سوابق اجرایی و اجتماعی. وسمقی در سال ۱۳۵۹ با پدر خود به مناطق جنگ ایران و عراق سفر کرد تا جبهه را از نزدیک ببیند تا بتواند درباره اش بنویسد. با پیروزی اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری ۷۶ صدیقه وسمقی نیز به طور فعال پا به عرصه سیاست گذاشت و در
نخستین انتخابات شورای شهر تهران که در سال ۱۳۷۷ برگزار شد با ۲۱۰۳۰۳ رای به عنوان نماینده مردم این شهر انتخاب شد. او از ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ نماینده مردم تهران در شورای شهر اول بود و همچنین به عنوان سخنگوی این شورا برگزیده شد. وسمقی مدتی نیز عضو هیئت منصفه مطبوعات بود. وسمقی نویسنده و تحلیل گر مسایل سیاسی، اجتماعی، و فقهی در مطبوعات از جمله روزنامه "اطلاعات" و مجله "سروش" و بسیاری از وبگاه های فارسی زبان است. همکاری وی با روزنامه "اطلاعات" به دو پس از پایان تحصیلات متوسطه باز می گردد. آموزش در دانشگاه ها. او کارشناس فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود. صدیقه وسمقی سال های زیادی به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و با درجه استادیار فقه اسلامی تدریس می کرد. پس از اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ صدیقه وسمقی به جنبش سبز پیوست. وسمقی در سال ۱۳۹۰ و با بالاگرفتن فشارها بر فعالیت روشنفکران و منتقدان، ایران را ترک کرد و برای یک سال به عنوان استاد میهمان در دپارتمان اسلام شناسی دانشگاه گوتینگن آلمان مشغول به فعالیت شد. او در همین زمینه به عنوان پژوهشگر مهمان با دانشگاه اوپسالا در سوئد نیز همکاری داشت
ه است. دو کتاب "حتما راهی هست" (یادداشت های او در جایگاه سخنگوی نخستین دوره شورای شهر تهران) و "بازخوانی شریعت" در دوره حضور او در خارج از ایران منتشر شده اند. دادگاه. صدیقه وسمقی در دوره زندگی در خارج از ایران باورهای انتقادی بیشتری نسبت به جمهوری اسلامی پیدا کرد. تا جاییکه در تیر ۱۳۹۳ به نوشته روزنامه "اعتماد" دربارهٔ زندان او نوشت که دادگاه انقلاب او را به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به تحمل ۵ سال حبس محکوم کرده است. صدیقه وسمقی در ۲۲ مهر ۱۳۹۶ به ایران بازگشت و در فرودگاه امام خمینی برای ساعتی بازداشت شد. اما پس از قرار مراجعه به دادسرا به دلیل شرایط نامناسب جسمی پس از چند ساعت آزاد شد. او پیشتر در یک دادگاه به صورت غیابی به ۵ سال حبس محکوم شده بود. دادگاه او در ۳۱ مهر ۱۳۹۶ برگزار شد و در دادگاهی ۱۲ دقیقه ای با دستور محمد مقیسه محاکمه شد و به دلیل عدم توانایی در تامین وثیقه یک میلیاردی به بند زنان زندان اوین منتقل شد. او ۱۴ روز بعد با قرار وثیقه آزاد شد. در دادگاه تجدید نظر در اردیبهشت ۱۳۹۷ در نهایت حبس او از تعزیری به تعلیقی تبدیل شد. صدیقه وسمقی در آبان ۱۳۹۸ هم پس از امضای بیانیه ۷۷ نفر با شکایت وزارت
اطلاعات دوباره به دادگاه رفته و به ۱ سال حبس محکوم شد. اعتراضات آبان ۱۳۹۸. صدیقه وسمقی پس از سرکوب اعتراضات آبان ۱۳۹۸ در بیانیه ای به همراه ۷۷ نفر دیگر از فعالان سیاسی اصلاح طلب داخل و خارج ایران، شلیک به معترضان را جنایت خواند و خواهان تعقیب قضایی آمران و عاملان آن شد. در پاسخ به این بیانیه، وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه علیه تعدادی از امضاکنندگان آن شکایت کردند. دادگاه این شکایت که در تابستان ۱۳۹۹ برگزار شد چهارده نفر از این افراد از جمله وسمقی را محکوم کرد. او این بار به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. حجاب اجباری. پس از اعتراضات ۱۴۰۱ صدیقه وسمقی در پستی در اینستاگرام با عنوان «نه به حجاب اجباری» نوشت: «حاکمیت دینی بیش از چهار دهه است که به نام خدا و فرامین او در این کشور فاجعه می آفریند… سیاست های افراطی و بی پایه در ارتباط با پوشش زنان پیش چشم مردم ایران و جهان بارها و بارها فجایعی نابخشودنی و فراموش ناشدنی آفریده است. خلق فاجعه بس است!» پس از آنکه سید علی خامنه ای در ۱۵ فروردین ۱۴۰۲ بی حجابی را حرام شرعی و سیاسی توصیف کرد. صدیقه وسمقی در نامه ای به علی خامنه ای از او خواسته توضیح دهد در حالی که در قرآ
ن بر لزوم پوشاندن موی سر برای زنان تصریح نشده، الگوی سخت گیرانه جمهوری اسلامی برای پوشش زنان بر کدام دلایل قطعی و خدشه ناپذیر دینی و با کدام استدلال استوار شده است. او همچنین مسئولیت تمام پیامدهای مالی، جانی، اجتماعی، اخلاقی، روانی و سیاسی اجرای حجاب اجباری را متوجه رهبر جمهوری اسلامی دانست. پس از کشته شدن آرمیتا گراوند در مهر ۱۴۰۲ صدیقه وسمقیاو با انتشار ویدیویی در اینستاگرام در حالی که حجاب بر سر نداشت گفت: «نباید در برابر قربانی شدن جوانانی مانند مهسا امینی یا آرمیتا گراوند ساکت بنشینیم». او در همین ویدیو گفت: «هرگونه اذیت و آزار زنان بابت حجاب اجباری مخالف انسانیت، عدالت، اخلاق و حتی مخالف اسلام است». او در این ویدیو، عملکرد جمهوری اسلامی در آزار زنان را جنون آمیز توصیف کرد. بازداشت. صدیقه وسمقی در ۲۶ اسفند ۱۴۰۲ به دست نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. در ۷ اردیبهشت اعلام شد که او در زندان، بینایی خود را از دست داده است. او در نهایت پس از کش وقوس های فراوان در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ در پی تشدید بیماری و با قرار کفالت از زندان اوین آزاد شد. او پیش تر انتقاداتی از حجاب اجباری کرده و علی خامنه ای، ر
ا دیکتاتور و نظامِ حاکم را "سرکوب گر" خوانده بود. وی چند روز پیش از بازداشت گفته بود که احضار شده، اما به دلیل مشخص نبودن اتهامات به دادسرا نخواهد رفت. پس از بازداشت هم اعلام کرد که دادگاه انقلاب را قانونی نمی داند و حکم آن را نخواهد پذیرفت. به همین دلیل با هر گونه کفالت و وثیقه گذاری مخالف است. نامه ای از زندان. او در نامه ای به "کمیته حقیقت یاب سازمان ملل متحد" با اشاره به تجربهٔ خود در روزهایِ بازداشت، از مجامع حقوق بشری خواسته است از هیچ تلاشی برای بازداشتن جمهوری اسلامی از اعمال ستم به ویژه به زنان فروگذاری نکنند. او در این نامه می نویسد: «من اکثر سال های عمر خود را مصروف تحصیل، تدریس و تحقیق در حوزه دین، به ویژه فقه اسلامی نموده ام و نتیجه پژوهش های اینجانب دربارهٔ پوشش زنان این است که زنان دین دار در چارچوب شریعت اسلامی ملزم به پوشاندن موی سر خود نیستند و برخی پژوهشگران مستقل حوزه دین نیز به همین عقیده اند. دهه هاست که بسیاری از زنان ایرانی با قانون حجاب اجباری مخالف اند و من نیز در مخالفت با این قانون و اعتراض به سرکوب زنان و کرامت آنان، روسری از سر برداشته ام.» وی در این نامه از «فقدانِ بیناییِ» خود
می گوید که با چنین وضعیتی بدونِ داشتنِ حقِ وکیل به اماکنی برای بازجویی و بازپرسی برده شده و در تمامِ مدتِ تحملِ حبس به دلیل امتناع از پوشیدنِ روسری از ملاقات با خانواده خود محروم بوده است. صدیقه وسمقی در نامهٔ خود نوشته که نهایتاً برای دفاع از عزت و کرامت انسانی، ایستاده است. آثار. افزون بر مقالات و مصاحبه های چاپ شده در نشریات و وبگاه های مختلف و مقالات چاپ شده در نشریات علمی بین المللی از صدیقه وسمقی چهار دفتر شعر و آثار متعدد دیگر منتشر شده است. از آثار فقهی وی می توان به کتاب "زن، فقه، اسلام" اشاره کرد. ترجمه برخی اشعار وی به زبان سوئدی نیز در یک دفتر انتشار یافته است. از او کتاب "مسیر پیامبری" نیز چاپ شده است.
ماجراهای خانواده تمدن یک مجموعه تلویزیونی طنز محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی و تهیه کنندگی امیر مسعود تیمورخواه و غلام عباس قنبری، نویسندگی سپهر محمدی می باشد که از برنامه سیمای خانواده شبکه یک پخش شد. این مجموعه در ۵۱ قسمت ۱۹ دقیقه ای تهیه شد. خلاصه داستان. مجموعه نمایشی طنز که در آن ماجراهای جالبی برای خانواده تمدن و دوستانشان اتفاق می افتد.
جنگ استقلال بولیوی () در سال ۱۸۰۹ با تأسیس مجامع دولتی در سوکره و لا پاز، پس از اولین جنگ استقلال در چوویچاکا و لاپاز آغاز شد. این مجامع پس از مدت کوتاهی شکست خوردند، و دوباره به تصرف اسپانیا درآمدند. تاریخچه. در دورانی که بولیوی مستعمره اسپانیا بود، این کشور «پروی علیا» یا «کارکاس» نامیده می شد و تحت حاکمیت نایب السلطنه لیما بود. لاپلاتا که هم اکنون به آن سوکره می گویند دارای معادن نقره زیادی بود و منبع ثروت امپراتوری اسپانیا بحساب می آمد. در این منابع بردگان به عنوان نیروی کار، بکار گرفته شده بودند. جنگ های ناپلئون، در کشورهای آمریکای لاتین باعث شد که امپراتوری اسپانیا تضعیف شود و اعتراضات مردمی علیه استعمارگران اسپانیایی افزایش یابد. تاریخچه قیام. انقلاب ماه مه ۱۸۱۰ یا شورش های چند روزه در بوئنوس آیرس به عنوان مستعمره اسپانیا که خود مختار شده بود، در هم شکست. بوئنوس آیرس سه بار در کارکاس (بولیوی کنونی) دست به عملیات نظامی زد. فرماندهان عملیات خوان خوزه کاستلی، مانوئل بلگرانو و خوزه روندو بودند، اما سلطنت طلب ها این سه حمله را دفع کردند. با این حال، درگیری به یک جنگ چریکی بالغ شد و مانع آن شد که سلطنت طلب ه
ا بتوانند حضورشان را در سرزمین های خود تثبیت کنند. پس از اینکه سیمون بولیوار و آنتونیو خوزه د سوکره سلطنت طلب ها را در شمال آمریکای جنوبی شکست دادند، سوکره در عملیات دیگری سلطنت طلب ها را در کارکاس شکست داد و استقلال بولیوی در تاریخ ۶ اوت ۱۸۲۵ اعلام شد. استعمار حاکم. کارکاس (بولیوی امروز) به عنوان پرو علیا نیز شناخته شده است. این منطقه در قرن شانزدهم توسط حکومت استعماری اسپانیا تصرف شد. این کشور در اساس تحت کنترل حکومت دست نشانده پرو قرار داشت. حاکمیت در این کشور از تعدادی قاضی و یک فرماندار با عنوان رئیس جمهور تشکیل شده بود. زمینه جنگ استقلال. از ۱۸۱۰ تا ۱۸۲۴. از سال ۱۸۱۰ تا ۱۸۲۴، ایده استقلال توسط شش گروه چریکی در کارکاس دنبال می شد. مناطقی که این گروه ها در آن تسلط داشتند رپپبلیکوتاس یا جمهوری های کوچک نام داشت. این مناطق در اطراف سوکره یعنی سرزمین های جنوبی در مرز «آرژانتین» کنونی و «سانتا کروز دو له سیه را» قرار داشتند. بومی های مستقر در این مناطق قدرت آن را نداشتند که استقلال خود را به دست بیاورند اما به جای آن، با سلطنت طلب ها قرار دادی را داشتند که با هم در مقابل آرژانتین از خود دفاع کنند. در همین حال
، سیمون بولیوار، که توسط برخی به عنوان ناپلئون آمریکای جنوبی شناخته می شود همراه با خوزه سن مارتین تلاش کردند سرزمین های تحت اشغال آمریکای لاتین را آزاد کنند. سن مارتین، که در اصل آرژانتینی بود شیلی را آزاد کرد و بعد از آن به پرو رفته بود. مارتین معتقد بودند که برای از بین بردن اسپانیا در آمریکای لاتین می بایست سلطنت طلب های پرو شکست داده شوند. در آن زمان کارکاس تحت حاکمیت نیابتی لیما بود و به این دلیل آزادسازی پرو به آزادی کارکاس منجر می شد؛ و تا زمانی که اسپانیا کنترل راه های دریایی را در دست داشت می توانست جای پایی هم در آمریکای جنوبی داشته باشد. او یک ناوگان با فرماندهی لرد کوکران را تشکیل داد که در سال ۱۸۱۹ به ارتش شیلی پیوسته بود. مارتین در ژوئیه ۱۸۲۱ لیما را تصرف کرد و استقلال پرو را اعلام کرد. نیروهای مارتین با مقاومت زیادی توسط سلطنت طلب های باقی مانده روبرو شد. در آن زمان، ارتش او به دلیل بیماری و نیز فرار سربازانش تضعیف شد. به این خاطر مجبور شد که از سیمون بولیوار کمک بخواهد. اگرچه سیمون بولیوار و مارتین با هم دیدار کردند ولی بر سر شکل حاکمیت در سرزمین های آزاد شده به توافق نرسیدند. مارتین به پرو ب
ازگشت، تا با انقلابی که در لیما آغاز شده بود مقابله کند چرا که مردانش قادر نبودند که بر کشور حاکمیت کنند. او تنها چاره ای که داشت کمک خواستن از سیمون بولیوار بود. برخلاف اینکه این دو با هم دیدار کردند ولی بر سر شکل حکومتی که می بایست در سرزمین های آزاد شده ایجاد شود به توافق نرسیدند و در نتیجه هر کدام از آن ها به راه خود رفتند. مارتین به پرو بازگشت تا با انقلابی که در لیما شروع شده بود مقابله کند چرا که مردان او توان اداره کشور را نداشتند. او از سمت خود استعفا داد و بولیوار به لیما آمد تا کنترل امور را به دست بگیرد. در اول سپتامبر سال ۱۸۲۳ وقتی که وارد لیما شد حاکمیت را در دست خود گرفت. بعد از دسامبر ۱۸۲۴. جنگ استقلال بعد از دسامبر ۱۸۲۴ اوج تازه ای گرفت. در جنگ ایاکو چو ۵۷۰۰ سرباز پرو و کلمبیای بزرگ توانستند نیروهای سلطنت طلب را شکست دهند و فرمانده آن ها یعنی خوزه دو لا سرنا را دستگیر کنند با این وجود سربازان سلطنت طلب که در ال کالااو مواضع خوبی داشتند توانستند باقی بمانند. ارتش ال کالااو به راحتی شکست خورد ولی نیروهای ژنرال اولانتا در چارکاس مقاومت کردند. بولیوار و سن مارتین علاقه داشتند که با اولانتا توافقن
امه ای را امضا کنند چون که او در جنگ آیا کوچو به آن ها کمک کرده بود. سوکره موفق ترین ژنرال بولیوار به اولانه تا اعتماد نداشت و برخلاف طرح های او برای صلح اشغال کارکاس را شروع کرد. اولانه تا این طرح را داشت که به کارکاس یک تهاجم ناگهانی دیگر انجام دهد. سوکره از مردان کارکاس دعوت کرد که به او بپیوندند. در ژانویه ۱۸۲۵ تعداد زیادی از سربازان اولانه تا ارتش او را ترک کردند و به سوکره پیوستند. در ۹ مارس، سوکره توانسته بود تمامی ژنرال های سلطنت طلب غیر از افسران اولانه تا را دستگیر کند. در ۱۳ آوریل، بخشی از نیروهای اولانه تا به میهن پرستان پیوستند. اولانه تا در جنگی که میان میهن پرستان و نیروهای اسپانیایی درگرفت بسختی مجروح شد. سرانجام، اسپانیا در آمریکای جنوبی شکست خورد و آخرین درگیری میان نیروهای اسپانیایی و میهن پرستان پرو در منطقه کارکاس صورت گرفت. استقلال. سوکره کارکاس را مهد استقلال آمریکا نامید. دلیل او این بود که لا پز اولین محلی بود که ساکنانش برای استقلال جان خود را فدا کردند و دهه ها بعد نیز سلطنت طلب ها در آن شکست می خوردند. در ۲۵ آوریل ۱۸۲۵، سوکره وارد چوکویساکا جایی که مرکز قلمرو اسپانیا بود شد. تمامی
قشرهای مردم در این شهر به استقبال او آمدند. مردم حتی تا آنجا پیش رفتند که ارابه ای درست کردند که توسط ۱۲ دختر با لباس های آبی و سفید حمل می شد و او را به مرکز شهر بردند. تعیین سرنوشت. سوکره در دهم ژوئیه همان سال دستور یک گردهمایی را داد تا برای تعیین سرنوشت کارکاس گفتگو شود. سه عقیده وجود داشت. یکی اینکه کارکاس با آرژانتین متحد شود، با پرو متحد شود یا مستقل شود. بولیوار دوست داشت که کارکاس با پرو متحد شود ولی با این همه شورا به این رأی داد که بولیوی مستقل باشد. اگرچه همه به این خواسته رأی ندادند ولی اعلامیه استقلال بولیوی را امضا کردند. در اوت ۱۸۲۵ اگر چه هیچ کس حرفی نداشت که بولیوی بنام بولیوار نامگذاری شود ولی اختلاف نظرهایی نیز در این زمینه وجود دارد. بعضی تاریخ نویسان می گویند مردم می ترسیدند که بولیوار علیه رأی آن ها یعنی استقلال بولیوی عمل کند چونکه او می خواست تا بولیوی با پرو متحد شود به همین دلیل بود که بولیوی را به نام او کردند. با این وجود مردم بولیوی هنوز روز تولد بولیوار را برای بزرگداشت او جشن می گیرند. سیمون بولیوار برای پنج ماه رئیس جمهور بولیوی بود. در این دوره او مالیات ها را کم کرد و برای ک