Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هری شوارز (; – ) سیاستمدار، دیپلمات، فعال حقوق بشر، وکیل، و قاضی اهل آفریقای جنوبی بود. وی از آلمانی های مهاجرت کرده به آفریقای جنوبی و از فعالین مقاومت داخلی علیه آپارتاید بود. وی همچنین سفیر آفریقای جنوبی در ایالات متحده در طی گذار این کشور به حکومت اکثریت بود.او که به عنوان «سرسخت ترین سیاستمدار» و یک «فرهنگ» سیاسی آفریقای جنوبی توصیف می شود، به خاطر درگیری های پارلمانی اش با دولت آپارتاید بر سر سیاست های نژادی و اقتصادی آن شهرت داشت. در سال ۱۹۶۳ نلسون ماندلا و بسیاری مخالفین دیگر دستگیر و محاکمه شدند. هری شوارز وکالت یکی از متهمین بنام جیمی کانتور را به عهده گرفت. کانتور بعداً تبرئه شد. به شوارز اجازه دسترسی به پرونده ماندلا که ان زمان در جزیره روبن زندانی بود داده نشد تا اینکه ماندلا را به زندان ویکتور ورستر منتقل کردند. در ۲۳ نوامبر ۱۹۸۹، شوترتز پس از ملاقات ماندلا در زندان فوراً تقاضای آزادی بی قید و شرط او را کرد و آن را به نفع تمامی شهروندان آفریقای جنوبی - سیاه وسفید - دانست.
جو سلووو (؛ زاده – درگذشته ) سیاست مدار و از فعالان ضد آپارتاید اهل آفریقای جنوبی بود. او یک مارکسیست-لنینیست، رهبر و نظریه پرداز قدیمی حزب کمونیست آفریقای جنوبی (SACP)، یکی از رهبران کنگره ملی آفریقا (ANC) و یک فرمانده نیروی دریایی ANC، به نام اومخونتو وسیزوه (MK) بود.
مسجد چقچن (; "به معنی «مسجد معجزه آسا» ") مسجدی واقع در شهر خپلو در گلگت-بلتستان، در شمال پاکستان است. این مسجد متعلق به سال ۱۳۷۰ میلادی است و یکی از قدیمی ترین مسجدها در منطقه است و مربوط به زمانی است که مردم این منطقه یکباره از آیین بودایی به اسلام، تغییر دین دادند. طراحی مسجد به شدت تحت تأثیر معماری دره کشمیر است و به احتمال زیاد، صنعتگران کشمیری آن را ساخته اند. تاریخچه. به گفته برخی از منابع، میر سید علی همدانی مسجد چقچن را بنا کرده است.در حالی که در دیگر منابع گفته شده است که در هنگام ورود صوفی، سید محمد نوربخش خراسانی از کشمیر به بلتستان راجه، حاکم محلی، اسلام را پذیرفته و سفارش ساخت مسجد را در سال ۱۳۷۰ میلادی داده است. اما تاریخ ارائه شده در نظریه دوم با منابع تاریخی که ساخت مسجد را دو دهه قبل از تولد سید محمد نوربخش خراسانی می دانند، در تضاد است.
هرولد دابلیو کون (; – ) ریاضی دان آمریکایی بود که نظریه بازی ها را مطالعه کرد. او که استاد بازنشسته سابق ریاضیات در دانشگاه پرینستون بود، در سال ۱۹۸۰ به همراه دیوید گیل و آلبرت تاکر جایزه نظریه جان فن نویمان را برنده شد. او به خاطر شرایط کاروش-کان-تاکر، قضیه کون و توسعه دادن پوکر کون و نیز توصیف الگوریتم مجارستانی مسئله تخصیص شناخته شده است. گرچه اخیراً مقاله ای از کارل گوستاو یاکوب یاکوبی، که در ۱۸۹۰ پس از مرگش به لاتین منتشر شد کشف شده که قدمت آن دهه ها پیشتر است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
هدر ویلسن (؛ زادهٔ ) سیاست مدار آمریکایی و وزیر سابق نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است. او از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹ نماینده جمهوری خواه مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از بود. از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ رئیس مدرسه معادن و فناوری داکوتای جنوبی در رپید سیتی، داکوتای جنوبی بود. او نخستین کهنه سرباز نظامی زنی بود که یک دوره کامل به نمایندگی کنگره انتخاب شد. ویلسن اعلام کرد در ۳۱ مه ۲۰۱۹ برای بر عهده گرفتن ریاست دانشگاه تگزاس در ال پاسو از سمت وزیر نیروی هوایی استعفا می دهد. در حالی که وزیر نیروی هوایی بود، ویلسون بر بازگرداندن آمادگی نیرویی تمرکز کرد که پس از سالها جنگ و محدودیت های بودجه کاهش یافته بود. وی سه سال مستقیم افزایش بودجه دو رقمی برای قابلیت فضای نظامی را پیشنهاد و پشتیبانی کرد و به طور عمومی تصدیق کرد که در هر درگیری در آینده احتمالاً فضا مورد مناقشه خواهد بود. ویلسون همچنین با ایجاد سهولت در تأمین نیروی هوایی برای شرکت های نوآور، اجرای اصلاحات اکتساب را برای کاهش زمان دستیابی به توانایی نظامی به جنگجو و افزایش رقابت هدایت کرد. ویلسون به دلیل خدمات برتر پس از بازنشستگی توسط نیروی هوایی، ارتش، نیروی دریایی و وزارت د
فاع مورد تقدیر قرار گرفت. ویلسون در حالی که در مجلس نمایندگان ایالات متحده بود، با تمرکز بر موضوعات امنیت ملی، در کمیته انتخاب دائمی اطلاعات مجلس نمایندگان ایالات متحده و کمیته خدمات مسلح مجلس نمایندگان ایالات متحده فعالیت می کرد. وی همچنین بر خدمات بهداشتی، انرژی، تولید و تجارت و ارتباطات از راه دور متمرکز بود و در کمیته انرژی و تجارت مجلس نمایندگان ایالات متحده فعالیت می کرد. او ترجیح داد برای انتخابات مجدد در سال ۲۰۰۸ کاندید نشود و به دنبال کرسی سناتور بازنشسته پیت دومنیچی در سنای ایالات متحده بود اما در انتخابات مقدماتی جمهوری خواه پس از استیو پیرس نماینده کنگره، که سپس در انتخابات عمومی به تام اودال دموکرات باخت، مقام دوم را کسب کرد. وی در ۷ مارس ۲۰۱۱، نامزد دیگری برای مجلس سنا در سال ۲۰۱۲ برای جایگزینی سناتور بازنشسته جف بینگامان اعلام کرد، اما در انتخابات عمومی به مارتین هاینریش دموکرات، جانشین خود در مجلس نمایندگان باخت. در آوریل ۲۰۱۳ توسط هیئت رئیسه داکوتای جنوبی وی به عنوان رئیس دانشکده معادن و فناوری داکوتای جنوبی انتخاب شد. وی هجدهمین رئیس جمهور و اولین رئیس جمهور زن، معادن SD بود. در ۲۳ ژانویه ۲۰
۱۷، رئیس جمهور دونالد ترامپ اعلام کرد که ویلسون را به عنوان وزیر نیروی هوایی معرفی خواهد کرد. سنای آمریکا نامزدی وی را در ۸ مه ۲۰۱۷ تأیید کرد. در ۸ مارس ۲۰۱۹، ویلسون گفت که برای تصدی دفتر رئیس دانشگاه تگزاس در ال پاسو، از ۳۱ مه ۲۰۱۹، به عنوان دبیر استعفا می دهد. در تاریخ ۲ مارس، رئیس جمهور ترامپ ویلسون را به عضویت هیئت علمی ملی منصوب کرد.
ایرنا برناسکووا (؛ – ) روزنامه نگار و نویسنده اهل چکسلواکی بود. وی از فعالین مقاومت چکسلواکی علیه اشغال چکسلواکی در خلال جنگ جهانی دوم بود. او اولین زن چک بود که توسط نازی ها اعدام شد. زندگی نامه. ایرنا در فوریه ۱۹۰۴ در پراگ متولد شد. پدر وی نقاش بود و وی دومین از سه دختر خانواده بود. در طول جنگ جهانی اول، خانواده وی در بوستون، ایالات متحده ساکن شد. خانه آنها در بوستون مرکز مهمی از جلسات سیاستمداران و دولتمردان برای استقلال چکسلواکی بود. شخصیت هایی مانند توماس مازاریک، ادوارد بنش و میلان راشتیسلاو شوفانیک از خانه آنها دیدن کردند. ایرنا در سال ۱۹۲۱ همراه با خواهرانش به چکسلواکی بازگشت. در سال ۱۹۲۵ در پراگ با پسر عموی خود، فرانتیچ برنشک، ازدواج کرد. والدینش مخالف این ازدواج بودند و حتی پدرش به مدت ۴ سال تمام تماس ها با او را قطع کرد در طول بسیج توافقنامه مونیخ، ایرنا برناسکووا به عنوان یک پرستار صلیب سرخ داوطلب شد و به پناهندگان در منطقه مرزی اشغال شده چکسلواکی کمک کرد. مقاومت و اعدام. ایرنا در طول اشغال چکسلواکی توسط نیروهای آلمانی، اقدام به پخش جزوات و تراکت علیه اشغالگری و شروع به همکاری با پدرش در انتشار مج
له غیرقانونی V boj (مبارزه کن) در سال ۱۹۳۹ کرد. او همچنین به سازماندهی حملات در مرز با اسلواکی کمک کرد. اگر چه گشتاپو به دنبال دستگیری او بود ولی ایرنا توانست بگریزد و انتشار مجله را ادامه دهد. او در ۲۱ سپتامبر ۱۹۴۰ در پراگ، خیابان پوچیچی، با مدرک شناسایی جعلی دستگیر شد. در طی بازجویی، او سعی کرد همه اتهامات را بپذیرد و بدینوسیله تعدادی از اعضای مقاومت را نجات داد. با این حال، اعضای خانواده اش دستگیر شدند - شوهرش در اردوگاه مرگ بوخن والد و پدرش در اردوگاه کار اجباری داخائو درگذشتند. ایرنا برناسکووا اولین زن چک بود که توسط نازی ها به اعدام محکوم شد. او در ۵ مارس ۱۹۴۲ محکوم شد و سپس در اوت ۱۹۴۲ در زندان Plötzensee، برلین با گیوتین اعدام شد.
مسجد امبورک () مسجدی واقع در شگر در گلگت-بلتستان، پاکستان است. این مسجد یکی از قدیمی ترین مساجد در بلتستانو در شبه قاره هند است. میر سید علی همدانی این مسجد را ساخته است. این بنا یکی از معروف ترین و برجسته ترین جاذبه های مهم توریستی در بلتستان است. موزه مسجد. یک موزه کوچک در داخل مسجد تأسیس شده است تا به ایجاد آگاهی در جامعه و القای رویکرد حفاظتی در میان جامعه نسبت به سازه ها شاخص محلی کمک کند. نوسازی و پشتیبانی. هزینه نوسازی این مسجد را سفارت نروژ در اسلام آباد و جامعه محلی پرداخته اند و AKCSP (سرویس فرهنگی آقاخان در پاکستان) کمک های فنی و نظارت بر پروژه را بر عهده داشت.
پوکی استخوان نوجوانی () نوعی پوکی استخوان است که در کودکان و نوجوانان رخ می دهد. اصولاً پوکی استخوان پدیده ای نادر در سنین نوجوانی است و اگر رخ دهد، ثانویه به اختلالات دیگری است که از آن میان می توان به اختلال استخوان زایی، راشیتیسم، اختلالات خوردن و آرتریت اشاره کرد. گاهی هیچ دلیل خاصی برای پوکی استخوان در این سن یافت نمی شود که در این صورت به آن «پوکی استخوان نوجوانی با علت نامشخص» می گویند و معمولاً خودبه خود برطرف می شود. در ضمن، در صورت مواجهه با هرگونه شکستگی استخوانی مکرر، کودک آزاری باید مد نظر باشد.
دیسپلازی لوزه المعده ای-کبدی-کلیوی () یک بیماری مادرزادی اتوزومال غالب است که مشخصه اش، فیبروز لوزالمعده، دیسپلازی کلیه ها و دیس زنزی کبد است. این بیماری غالباً بلافاصله پس از تولد نوزاد، منجر به مرگش خواهد شد. این بیماری نخستین بار در سال ۱۹۵۹ میلادی توصیف شد و به نظر می رسد به جهش ژن NPHP3 در ارتباط باشد.
نفروسیستین-۳ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"NPHP3"» کُدگذاری می شود. چندین پیرایش مختلف از پروتئین توصیف شده است اما ماهیت عملکردی آنان هنوز مشخص نیست. به نظر می رسد جهش در این ژن با بروز بیماری دیسپلازی لوزه المعده ای-کبدی-کلیوی مرتبط باشد.
سوسوکه اونو (؛ زاده ۲۷ اوت ۱۹۲۲ – درگذشته ۱۹ مه ۱۹۹۸) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
توشیکی کایفو (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲) یک سیاست مدار اهل ژاپن بود.
امیل درلین زینسو ()؛ (زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۱۸ – درگذشتهٔ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۶) یک سیاست مدار اهل بنین بود. امیل درلین زینسو در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۶، در سن ۹۸ سالگی درگذشت.
بحران جانشینی فتحعلی شاه دربرگیرنده مجموعه شورش هایی است که پس از درگذشت فتحعلی شاه قاجار در جای جای ایران توسط شاهزادگانی که مدعی جانشینی فتحعلی شاه بودند، شکل گرفت و در پایان به تدبیر قائم مقام فراهانی و با اقدامات نظامی محمدشاه سرکوب شد. مدعیان اصلی تاج و تخت علی میرزا ظل السلطان و حسنعلی میرزا فرمانفرما عموهای بزرگ محمدشاه بودند. منوچهرخان معتمدالدوله و فیروز میرزا، برادر محمدشاه، فرماندهی لشکریان را برعهده داشتند و فعالیت آنان در کنار سیاست ورزی قائم مقام فراهانی نقشی تعیین کننده در تثبیت حکومت محمدشاه داشت. در دوره سلطنت فتحعلی شاه. در آغاز سلطنت فتحعلی شاه، عباس میرزا پسر چهارم شاه به عنوان ولیعهد انتخاب شد. برپایه قانونی که آقامحمدخان، نخستین شاه قاجار، بنیان گذاشته بود، همواره پسری که از مادری با تبار قاجار زاده می شد می بایست به ولیعهدی انتخاب گردد. از این رو پسران اول و سوم فتحعلی شاه یعنی محمدعلی میرزا دولتشاه و محمدولی میرزا که هریک چندماه با دیگری اختلاف سن داشتند، از رسیدن به ولیعهدی محروم شدند. با آنکه دومین پسر شاه، محمدقلی میرزا ملک آرا، نیز از جانب مادری قاجار بود و مادرش همچون آقامحمدخان و
فتحعلی شاه به طایفه قوانلو تعلق داشت، اما آقامحمدخان به فتحعلی شاه توصیه نمود که عباس میرزا را که مادرش از طایفه قاجار دولو است به ولیعهدی انتخاب کند، تا به این ترتیب به دشمنی میان دو طایفه قوانلو و دولو پایان دهد. با این حال محمدعلی میرزا هیچگاه در باطن به ولیعهدی عباس میرزا تن در نداد و خود را جانشین برحق و شایسته ترین پسر فتحعلی شاه می دانست. او در طول نیمه اول سلطنت فتحعلی شاه تنها رقیب عباس میرزا برای جانشینی شمرده می شد. این رقابت زمانی جدی تر شد که عباس میرزا در اولین دوره جنگ های ایران و روسیه (۱۲۱۸–۱۲۲۸ قمری) شکست خورد، در حالی که محمدعلی میرزا در جنگ ایران و عثمانی (۱۲۳۶–۱۲۳۷ قمری) نیروهای عثمانی را عقب راند و سلیمانیه را متصرف شد و از راه سامرا به طرف بغداد حمله برد. در نگاه بسیاری پیروزی محمدعلی میرزا می توانست محبوبیت او را در نزد فتحعلی شاه افزایش دهد و موقعیت عباس میرزا را به عنوان ولیعهد به سختی متزلزل سازد. اما محمدعلی میرزا در همان زمان بیمار شد و در ۲۶ صفر ۱۲۳۷ قمری در طاق کسری درگذشت. رقیبان دیگر عباس میرزا پسران پنجم و ششم فتحعلی شاه، حسینعلی میرزا فرمانفرما (حاکم فارس) و حسنعلی میرزا شج
اع‎السلطنه (حاکم خراسان) بودند. مادر آنان بدر جهان خانم نخستین همسر عقدی فتحعلی شاه به شمار می آمد. بدرجهان خانم از خانواده «عرب عامری» بود که در اواخر دوره زندیه در بسطام حکومتی مستقل تشکیل داده بودند. داعیه این دو شاهزاده پس از درگذشت محمدعلی میرزا آشکار شد. در دوره دوم جنگ های ایران و روسیه پس از آنکه سپاه روس شهر تبریز را گرفت، عباس میرزا دست از مقاومت کشید و به پیشنهاد او گفتگوهایی برای امضای قرارداد صلح با ژنرال پاسکویچ آغاز شد. با شنیدن خبر فتح تبریز، شجاع السلطنه با پرچم سیاه آستان قدس رضوی، به فرماندهی سپاه خراسان به تهران آمد؛ با این هدف که به همراه دیگر شاهزادگان به آذربایجان رود و قوای روس را بیرون راند. عباس میرزا که موقعیت خود را در خطر می دید، سعی کرد تا بندی نیز در زمینه حمایت روسیه از ولیعهدی خویش در قرارداد صلح بگنجاند. از این رو مخالفان عباس میرزا در تهران به این سوء ظن دامن زدند که سازش او با روس ها و پایان دادن به جنگ، به منظور جلب حمایت آنان از ولیعهدی خود بوده است. در همان زمان شایع شد که فتحعلی شاه به دلیل خیانت عباس میرزا، او را از ولیعهدی خلع کرده و شجاع السلطنه را به جای او نشانده ا
ست. این خبر به آذربایجان نیز رسید و پاسکویچ دست از مذاکره کشید. در نهایت نظر شاه و درباریان قاجار بر آن قرار گرفت که عباس میرزا مذاکرات صلح را پیش گیرد که در نتیجه آن عهدنامه ترکمانچای با روسیه بسته شد و با گنجاندن حمایت روسیه از ولیعهدی عباس میرزا در مفاد عهدنامه، شجاع السلطنه از رسیدن به ولیعهدی ناامید گشت. عباس میرزا در سال ۱۲۴۹ قمری در بحبوحه حمله به هرات درگذشت. با مرگ عباس میرزا، امید مدعیان سلطنت آینده، بار دیگر احیا گردید. عهدنامه ترکمانچای جانشینی را در خاندان عباس میرزا تضمین کرده بود، از این رو محمد میرزا به عنوان جانشین عباس میرزا از حمایت خارجی برخوردار بود. از آنجا که احتمال می رفت فتحعلی شاه نیز ولیعهدی را به محمدمیرزا منتقل کند، مدعیان تاج و تخت به سرعت دست به کار شدند. این مدعیان عبارت بودند از فرمانفرما (به پشتیبانی شجاع السلطنه) و علی میرزا ظل السلطان، برادر تنی عباس میرزا و حاکم تهران. فرمانفرما که می دانست عبدالله خان امین الدوله، صدراعظم سابق، دشمنی شدیدی با الله یار خان آصف الدوله و قائم مقام فراهانی، که هر دو از طرفداران محمد میرزا بودند، دارد، امین الدوله را واسطه ساخت تا با شاه در زم
ینه انتقال ولیعهدی گفتگو کند و پیشنهاد کرد در صورتی که شاه ولیعهدی او را بپذیرد، دومیلیون تومان زر مسکوک تقدیم خزانه شاه نماید. آصف الدوله تصمیم گرفت در میدان ظل السلطان نیز بازی کند و در خصوص ولیعهدی ظل السلطان با شاه وارد مذاکره شد. هر دو درخواست شاه را برآشفت. او محمد میرزا را از خراسان به تهران خواند و رسماً به عنوان ولیعهد و جانشین آینده خود اعلام کرد. پس از مرگ فتحعلی شاه. فتحعلی شاه در سال ۱۲۵۰ قمری پس از ۳۹ سال سلطنت در کاخ سعادت آباد اصفهان درگذشت. در تبریز قائم مقام فراهانی محمد میرزا را آماده حرکت به تهران ساخت تا در آن شهر تاج گذاری نماید. منوچهر خان گرجی، غلامحسین خان گرجی و محمدخان امیرنظام درباریان وفادار به محمد میرزا بودند. در تهران ابوالحسن خان ایلچی، محمدجعفر خان کاشی، آصف الدوله و شاه بیگم ضیاءالسلطنه، دختر فتحعلی شاه، حلقه اصلی طرفداران ظل السلطان را تشکیل می دادند. شجاع السلطنه که در آن تاریخ حاکم کرمان بود به شیراز رفت و به طرفداری از فرمانفرما برخاست. در مازندران بدیع الزمان میرزا، پسر محمدقلی میرزا که حاکم آن منطقه بود، از سوی پدرش اعلام استقلال کرد. سیف الله میرزا در سمنان سر به شورش
برداشت و سایر پسران و نوادگان پرشمار فتحعلی شاه نیز هریک جانب یکی از مدعیان را گرفتند. در جریان این حوادث مردمان عادی که نظاره گر میدان بودند، این شعر را ساخته و بر سر زبان ها انداختند: ضیاءالسلطنه که خطاطی برجسته و از شاگردان میرزا بزرگ نوری به شمار می رفت، در زمان سلطنت فتحعلی شاه منشی پدرش بود و تمام فرمان ها و نامه های شاه به خط او نوشته می شد. از این رو پس از اعلام سلطنت ظل السلطان، به خط او فرمانی جعل کردند که فتحعلی شاه پیش از مرگ ولیعهدی را به ظل السلطان سپرده است و مهر فتحعلی شاه را بر آن زدند. در عین حال ابوالحسن خان ایلچی، که به دلیل اقامت در اروپا با ایده ی دموکراسی آشنا بود، چنین مطرح می کرد که تنها وصیت شاه در تعیین جانشین مهم نیست، و شرایط عمده جانشینی «رضای جمهور» یا موافقت اکثریت مردم است. ظل السلطان زمانی که محمد میرزا به سمت تهران در حال حرکت بود، توسط علی نقی میرزا رکن الدوله و میرزا موسی منجم باشی پیغامی برای او فرستاد و به او پیشنهاد داد که خود پادشاه و ولیعهدی و حکومت آذربایجان ازآن محمد میرزا باشد. ظل السلطان، محمد میرزا را از رویارویی و جنگ برحذر داشت و قسم یاد کرد که اگر طرف مقابل ش
کست بخورد، همسران و فرزندان محمد میرزا را خواهد کشت و جواهرات سلطنتی مانند الماس تاج ماه و دریای نور را از میان خواهد برد. در قزوین سپاه محمدشاه با سپاهی که ظل السلطان به فرماندهی امام وردی میرزا گسیل کرده بود، رو در رو شد و سپاه ظل السلطان را شکست داد. خبر شکست نیروهای ظل السلطان به تهران رسید و محمدباقر خان بیگلربیگی، برادر آصف الدوله، و میرزا آقاخان نوری که در نهان سرسپرده محمد میرزا بودند، اما خود را هوادار ظل السلطان نشان می دادند، ظل السلطان را دستگیر کردند. با ورود محمدشاه به تهران به سلطنت نود روزه ظل السلطان پایان داده شد. محمد میرزا که از تبریز توسط سفرای روس و انگلیس همراهی می شد، در مراسمی رسمی به نام «محمدشاه» در ایوان تخت مرمر تاج گذاری کرد. فرمانفرما در شیراز به نام خود سکه زده و خود را شاه ایران می خواند. محمدشاه پس از تسلط یافتن بر تهران، برادرش فیروز میرزا را به همراهی منوچهرخان معتمدالدوله برای سرکوبی فرمانفرما به شیراز فرستاد. شجاع السلطنه به برادرش توصیه کرد منوچهرخان را در صورتی که برای مذاکره وارد شهر شود به قتل رساند و اسباب پراکندگی لشکر فیروز میرزا را فراهم آورد. ولی فرمانفرما دست به
چنین اقدامی نزد و خود و برادرش را تسلیم معتمدالدوله کرد. پایان کار شورشیان. تمامی کسانی که در این شورش ها نقش داشتند از طرف محمدشاه و قائم مقام فراهانی مورد مجازات قرار گرفتند. محمدقلی میرزا ملک آرا با نامه قائم مقام فراهانی با احترام از مازندران به تهران آمد و به همدان تبعید شد. فرمانفرما پس از انتقال به تهران به برج نوش برده شد و پس از چهارماه که در آن برج زندانی بود، بر اثر استفاده از آب آلوده به وبا مبتلا شد و درگذشت. ظل السلطان که احتمال می داد به دستور شاه کور یا کشته شود، فخر جهان خانم، خواهر خود و عمه ی محمدشاه را، واسطه قرار داد و طلب بخشش نمود. شاه به احترام او به ظل السلطان امان داد. ظل السلطان سپس درخواست کرد که به زیارت عتبات عالیات برود که این درخواست به ظاهر مورد پذیرش محمدشاه قرار گرفت، اما در میانه راه مامورین او را دستگیر کرده و به مراغه و از آنجا به اردبیل برده و در نارین قلعه این شهر زندانی کردند. حسنعلی میرزا شجاع السلطنه در تهران کور و در قلعه اردبیل زندانی شد. بجز شجاع السلطنه و ظل السلطان، یازده تن دیگر از شاهزادگان نیز در قلعه اردبیل زندانی شدند که عبارت بودند از: محمدتقی حسام السلطن
ه، محمودمیرزا، امام وردی میرزا، اسماعیل میرزا، شیخعلی میرزا، علی نقی میرزا (پسران فتحعلی شاه)، خسرو میرزا، جهانگیر میرزا، احمد میرزا، مصطفی قلی میرزا (پسران عباس میرزا) محمدحسین میرزا حشمت الدوله (پسر محمدعلی میرزا دولتشاه) و بدیع الزمان میرزا (پسر محمدقلی میرزا) در سال ۱۲۵۳ قمری، علی نقی میرزا، ظل السلطان و امام وردی میرزا با کندن تونلی در اتاقی که محبس امام وردی میرزا بود، موفق به فرار شدند. آن ها ابتدا به روسیه رفتند و پس از مدتی اقامت در استانبول، در نهایت در عتبات عالیات مستقر شدند. باقی مانده زندانیان در دوره ناصرالدین شاه مورد بخشش قرار گرفتند و آزاد شدند. سه تن از فرزندان فرمانفرما، رضاقلی میرزا نایب الایاله، نجف قلی میرزا والی و تیمور میرزا حسام الدوله که در درگیری های فارس نقش مهمی داشتند، پس از غلبه فیروز میرزا، به بوشهر و کازرون گریختند و به تجهیز دوباره نیرو پرداختند. در این میان نامه ای از فرمانفرما رسید که از آنان خواسته بود به انگلستان رفته و از آن دولت کمک بخواهند. آنان نخست وارد بغداد شدند و به همراهی مقامات انگلیسی در اوایل ۱۲۵۱ قمری به استانبول رفته و از راه دریا به انگلستان رفتند. در لندن
توجه محافل اشرافی قرار گرفتند و ملکه ویکتوریا نیز که در آن زمان در دربار عمویش ویلیام چهارم زندگی می کرد، از سه شاهزاده در خاطرات خود با احترام و تحسین یاد کرده است. دولت انگلستان به شاهزادگان قول حمایت داد تا آن ها را به عنوان برگی برنده در روابط سیاسی ایران و انگلیس حفظ کند. با این حال، دولت ایران خواستار بازگرداندن شاهزادگان بود و در این زمینه با دولت انگلستان وارد گفتگو شد. در پایان، انگلستان که نمی خواست به طور کلی این برگ برنده را از دست دهد، آنان را به اقامت در بغداد تشویق کرد و اطمینان داد مادامی که در در بغداد اقامت داشته باشند، انگلستان امنیت جانی آنان را تضمین کرده و از این دولت مقرری دریافت خواهند کرد. پس از آنکه علی نقی میرزا، ظل السلطان و امام وردی میرزا به عتبات آمدند، به همراه پسران فرمانفرما حلقه ای علیه محمدشاه قاجار تشکیل داده و به فعالیت و زمینه چینی برای سرنگونی وی پرداختند. در پایان حکومت محمدشاه، شاهزادگان دیگر امیدی به بازگشت به ایران نداشتند. نجفقلی میرزا و رضاقلی میرزا در تبعید از دنیا رفتند. در سفر ناصرالدین شاه به عتبات عالیات، تیمور میرزا به حضور وی رسید و جواهرات خود را تقدیم او
کرد و به ریاست «قوشخانه» منصوب شد و به همراه شاه به ایران بازگشت.
داستان فیلمی معمایی و رازآلود محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی سوجوی گوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویدیا بالان، پارامبراتا چاترجی، نوازالدین صدیقی، ایندرانیل سنگوپتا، ساواتا چاترجی ایفای نقش کرده اند. این فیلم یکی از بهترین آثار فیلم های معمایی محسوب می شود که امتیاز بالایی را از سوی وبگاه IMDB و منتقدان کسب کرد. در سال ۲۰۱۶ دنباله این فیلم با نام داستان ۲ ساخته شد.
داستان ۲ فیلمی است محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی سوجوی گوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویدیا بالان، آرجون رامپال، جوگال هانسراج ایفای نقش کرده اند. این فیلم دنباله فیلم داستان است.
آلفونس اگلی (آلمانی: Alphons Egli) (زاده ۸ اکتبر ۱۹۲۴ – درگذشته ۵ اوت ۲۰۱۶) سیاست مدار سوئیسی و از اعضای شورای فدرال سوئیس بود. آلفونس اگلی در ۵ اوت ۲۰۱۶، در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
HTTP/2 (در اصل به نام HTTP/2.0) یک بازنگری عمده بر روی پروتکل شبکه ای HTTP می باشد که در وب جهان گستر استفاده می گردد. پروتکل HTTP/2 از پروتکل تجربی SPDY، که توسط گوگل توسعه داده شده، مشتق شده است. HTTP/2 توسط کار گروه پروتکل انتقال ابر متن موسوم به httpbis (که در آن به معنی "دوم") است توسعه داده شده است که این کارگروه خود بخشی از نیروی ضربت مهندسی اینترنت است. HTTP/2 اولین نسخه جدید HTTP از HTTP 1.1 بود که در سال ۱۹۹۷ در RFC 2068 به صورت یک استاندارد درآمده است. کار گروه، HTTP/2 را در دسامبر ۲۰۱۴ جهت در نظر گرفته شدن به صورت یک استاندارد پیشنهادی به گروه راهبری مهندسی اینترنت ارائه کردند و این نهاد در هفده فوریه ۲۰۱۵ اجازه انتشار آن را به عنوان یک استاندارد پیشنهادی صادر نمود. مشخصات HTTP/2 تحت عنوان RFC 7540 در مارس ۲۰۱۵ منتشر گردیدند. این استاندارد توسط مرورگرهای کروم، اپرا، فایرفاکس، اینترنت اکسپلورر ۱۱، سافاری ،آمازون سیلک و ادج پشتیبانی شده است. از پایان سال ۲۰۱۵، اکثر مرورگرهای اصلی پشتیبانی از HTTP/2 را به قابلیت هایشان افزوده اند. بر اساس گزارش W3Techs، ، ۲۶٫۵ درصد از ۱۰ میلیون وب سایت از HTTP/2 پشتی
بانی می نموده اند. اهداف. در منشور کارگروه چند هدف و موضوع قابل توجه ذکر شده است: تفاوت ها از HTTP 1.1. تغییرات پیشنهادی نیاز به هیچ گونه تغییراتی در چگونگی کارکرد برنامه های کاربردی وب موجود ندارند، اما برنامه های جدید می توانند از ویژگی های جدید برای افزایش سرعت استفاده کنند. HTTP/2 بیشتر سینتکس سطح بالای HTTP 1.1، مانند متدها، کدهای وضعیت، فبلدهای سرآیند و Uri را به همان صورت حفظ کرده است. آنچه جدید است این است که چگونه داده ها قاب بندی شده و بین کلاینت و سرور انتقال داده شوند. وب سایت هایی که کارآمد هستند، تعداد درخواست های مورد نیاز برای رندر کردن کل صفحه را با عمل خلاصه سازی کد منبع (کاهش مقدار کد و بسته بندی قطعات کوچکتر از کد را در بسته های نرم افزاری، بدون کاهش توانایی عملکرد کد) مثلاً در مورد تصاویر و اسکریپت ها، به حداقل می رسانند. اما خلاصه سازی کد منبع نه لزوماً مناسب و نه کارآمد است و ممکن است هنوز نیاز به اتصالات HTTP جداگانه ای برای دریافت صفحه و منابع خلاصه سازی شده داشته باشد. HTTP/2 به سرور اجازه می دهد تا محتوا را «فشار» دهد، این کار سبب می شود که داده لازم برای پاسخ به مواردی که پرس وجوها
بیشتر از آنچه کلاینت حقیقتاً درخواست کرده هستند، فراهم گردد. این کار به سرور اجازه می دهد تا داده هایی را که می داند یک مرورگر وب برای ارائه یک صفحه وب به آن ها نیاز خواهد داشت، بدون انتظار برای اینکه مرورگر به بررسی پاسخ اولیه بپردازد و بدون سربار اضافی برای یک چرخه درخواست اضافه تر، برای آن تأمین نماید. افزون بر این، بهبودهای عملکرد دیگری هم در اولین پیش نویس از HTTP/2 (که یک کپی از SPDY بود) از طریق تسهیم درخواست ها و پاسخ ها به منظور جلوگیری از مشکل مسدودسازی سر خط در HTTP 1 (حتی زمانی که خط لوله سازی HTTP استفاده شده است)، فشرده سازی سرآیند و اولویت بندی درخواست ها حاصل شده است.HTTP/2 دیگر از مکانیسم انتقال رمزگذاری تکه بندی شده HTTP 1.1 را پشتیبانی نمی کند و به جای آن مکانیسم کارآمدتر خودش را برای جریان دهی داده ها استفاده می کند. پیدایش از روی SPDY و تفاوتهای بعدی با آن. SPDY (تلفظ مانند "اسپیدی") بود یک پروتکل جایگزین قبلی برای HTTP بود که توسط یک پروژه تحقیقاتی پیشگام توسط گوگل توسعه یافته بود. SPDY در درجه اول بر کاهش زمان تأخیر متمرکز شده بود، از همان خط لوله TCP استفاده می کرد، اما به منظور دستیا
بی به این کاهش از پروتکل های متفاوتی استفاده می نمود. پایه ای ترین تغییرات اعمال شده بر روی HTTP 1.1 برای ایجاد SPDY شامل: «خط لوله سازی صحیح درخواستها بدون محدودیت های FIFO، مکانیسم قاب بندی پیامها برای ساده سازی توسعه کلاینت و سرور، فشرده سازی اجباری (شامل سرآیندها)، زمان بندی اولویت ها و حتی ارتباط دوسویه» بودند. کارگروه httpbis پروتکل Google SPDY، پیشنهاد پروتکل مایکروسافتی HTTP Speed+Mobility (بر مبنایSPDY), و ارتقا شبکه-پسند HTTP را مورد تحقیق قرار دادند. در ژوئیه ۲۰۱۲ فیس بوک برای هر کدام از این پیشنهادها بازخوردی را ارائه کرد و توصیه نمود که HTTP/2 بر اساس SPDY بنا شود. پیش نویس اولیه HTTP/2 در ماه نوامبر سال ۲۰۱۲ منتشر شد و بر مبنای یک کپی مستقیم از SPDY تهیه شده بود. بزرگترین تفاوت میان HTTP/1.1 و SPDY این بود که هر عمل کاربر در SPDY دارای یک "شناسه جریان " بود، که این به معنی وجود تنها یک کانال اتصال TCP از کاربر به سرور است. SPDY درخواست ها را به دو دسته "کنترل" یا "داده " با استفاده از " پروتکل باینری آسان جهت پارسه کردن با دو نوع قاب" تقسیم می کرد. SPDY بهبود چشمگیری را نسبت به HTTP به نمایش گذا