Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نبرد بلخ یا نبرد علی آباد نبردی بود بین سپاهیان امیر اسماعیل سامانی و عمرو لیث صفاری، در جایگاهی به نام علی آباد، در نزدیکی بلخ بر سر فرمانروایی بر ماوراءالنهر. شکست عمرو لیث صفاری از اسماعیل سامانی در نبرد علی آباد منجر به این گردید که صفاریان به دست نشانده سامانیان تبدیل شدند. زمینه های نبرد. معتضد خلیفه عباسی در سال ۲۷۹ ه .ق پس از عزل رافع بن هرثمه حاکم شورشی خراسان برای سرکوبی رافع عهد و لوای حکومت خراسان را برای عمرو لیث صفاری فرستاد که از مدت ها قبل خواهان آن بود، تا هم عمرو لیث را در مرزهای شرقی مشغول نگاه دارد و او را از توجه به غرب بازدارد و هم رافع را که تبدیل به خطری برای خلافت شده بود از سر راه بردارد. چون کار بر رافع سخت شد و به تنهایی از کار عمرو لیث برنمی آمد از نصر بن احمد یاری خواست و او هم اسماعیل سامانی را با ۴ هزار سوار به کمک رافع فرستاد. با این حال در سال ۲۸۰ ه .ق عمرو لیث به خراسان رفت و نیشابور را با تلاش و تکاپوی بسیار تحت کنترل خود گرفت و رافع پس از شکست خوردن از عمرو لیث به خوارزم گریخت اما در رباط حیره به قتل رسید. بدین ترتیب تمام خراسان زیر لوای صفاریان قرار گرفت و رود جیحون مرز م
یان دو دولت صفاریان و سامانیان گشت. در این زمان علی بن حسین مرورودی که تحت تعقیب عمرو لیث قرار داشت به امیر اسماعیل سامانی پناه برد و او نیز وی را پناه داد. در نیشابور محمد بن عمرو خوارزمی قاتل رافع نزد عمرو لیث آمد و عمرو لیث هم او را یاری داد تا خوارزم را به نام صفاریان ضبط کند اما امیر اسماعیل که این اقدام را در واقع دخالت در قلمرو حکومتی خود می دید عراق بن منصور را به خوارزم فرستاد و زمام امور را به دست وی سپرد، هر دو امیر در این حالت دیگری را تهدیدی برای حاکمیت خود در منطقه می دانستند و این موضوع درگیری بین عمرو لیث و امیر اسماعیل را اجتناب ناپذیر ساخت. به نوشته تاریخ سیستان تضاد منافع عمرو با مطالع اسماعیل در خوارزم به رویارویی آن دو انجامید. نبرد اصلی. پس از آنکه سپاهیان اعزامی عمرو لیث نتوانستند خوارزم را از اختیار امیر اسماعیل خارج کنند امیر صفاری جهت تسلط بر ماوراءالنهر به خلیفه روی آورد و از وی لوای حکومت ماورءانهر را طلب کرد و در عوض وعده داد که علویان طبرستان را برکند و خلیفه هم که این کار را حرکتی دو سر برد می دید در سال ۲۸۵ ه .ق جعفر بن بغلا را با عهد و لوای ماورءالنهر نزد عمرو لیث فرستاد. عمرو
پس از دریافت حکم حکومتی از خلیفه سپاهی گران به فرماندهی سه تن از سردارانش به نامهای محمد بن بشر و علی بن شروین و احمد دراز را به نبرد با امیر اسماعیل سامانی گسیل کرد. این نیرو که به منزله مقدمه سپاه عمرو لیث بود در سال ۲۸۶ ه .ق در رزم رود یا به روایتی دیگر در آمویه با لشکر ۲۰۰۰۰ هزار نفری اسماعیل مقابل گشتند. احمد دراز خیانت کرد و به امیر اسماعیل پیوست و لشکریان عمرو لیث هزیمت شدند و علی بن شروین اسیر گشت و بشر پس از مقاومتی سرسختانه به قتل رسید. عمرو لیث پس از شنیدن این خبر سخت ناراحت شد و در حدود یکسال به تجهیز قوای خود پرداخت و خود را برای نبردی دیگر آماده می ساخت در هین زمان امیر اسماعیل سامانی نیز با اطلاع یافتن از این امر به جمع آوری سپاه و غنیمت در ماوراءالنهر پرداخت و یکی از سرداران خود به نام علی بن محمد را به فاریاب و نقاط دیگر فرستاد تا در این امر تسهیل ایجاد کند. در سال ۲۸۷ ه .ق عمرو لیث با ۱۲۰۰۰ نفر از نیشابور به سمت ماوراءالنهر حرکت کرد و در کنار جیحون منصور فراتکین و پارس بیکندی از خوارزم با ۳۰۰۰۰ تن بدو پیوستند سپس با تمام سپاهیانش به بلخ رفت و آنجا را مرکز قوای خویش قرار داد. امیر اسماعیل به
جنگ پیشگیرانه پرداخت و بلخ را در محاصره خویش گرفت و زد خوردهای متعددی روی داد. عمرو لیث سرانجام با سپاهیان خود از شهر خارج شد و نبرد سرنوشت ساز در نزدیکی بلخ ۲۹ ربیع الآخر سال ۲۸۷ ه .ق روی داد که سپاهیان عمرو لیث هزیمت گشتند و متواری گشتند و خود عمرو لیث صفاری نیز در هنگام گریز از میدان نبرد اسیر گشت و به دست امیر اسماعیل سامانی سپرده شد. پس از نبرد. پس از اسارت عمرو لیث او را به درخواست خلیفه معتضد به بغداد فرستادند و وی را در آنجا به زندان افکندند و دو سال بعد در زندان در سال ۲۸۹ ه .ق به قتل رساندند و خلیفه در عوض لوای حکومت ماوراءالنهر و خراسان را برای امیر اسماعیل سامانی فرستاد و وی امیر مشرق قلمرو خلافت گشت و حکومت سامانی تأسیس گشت و به قدرت ۵۰ ساله صفاریان پایان داد و آنها را بدل به حکومتی محلی کرد.
اکوتکس (®OEKO-TEX) نام انجمن بین المللی مستقل (متشکل از ۱۸ مؤسسه معتبر بین المللی) و فعال در حوزهٔ آزمون ها، تحقیقات و ارائه گواهینامه های مرتبط با جنبه های اکولوژیک صنایع نساجی، چرم و پوشاک است که در سال ۱۹۹۲ توسط مؤسسه تحقیقات اکولوژی نساجی اتریش (OETI) و مؤسسه هونشتاین آلمان پایه گذاری شد. امروزه این مؤسسه استاندارد و گواهینامه های مختلفی را در کلیه زمینه های مرتبط با صنعت نساجی، چرم و پوشاک ارائه می نماید که معتبرترین تاییدیه های تخصصی این صنایع به شمار می روند. گروه های اصلی خدمات و استانداردهای سازمان اکوتکس (®OEKO-TEX) عبارتند از: در حال حاضر شناخته شده ترین استاندارد مؤسسه بین المللی اکوتکس استاندارد کیفیت و سلامت محصولات نساجی، ®STANDARD 100 OEKO-TEX است. این استاندارد مبتنی بر اجرای انواع تست های کنترل کیفیت، تست های مرتبط با شناسایی مواد شیمیایی مضر در محصولات نساجی و همچنین کنترل های دوره ای محصول و فرآیندهای تولید است. در صورت انطباق محصول با کلیه ضوابط تعریف شده در این سیستم کنترل کیفیت و همچنین عدم وجود مواد شیمیایی مضر در محصولات نساجی و اطمینان از کیفیت و سلامت آن ها، گواهینامه استاندارد محصو
ل نساجی با عنوان ®STANDARD 100 by OEKO-TEX برای محصولات صادر می گردد. بر اساس آخرین آمارهای ثبت شده در وبسایت مؤسسه تا سال 2016 بیش از 160000 گواهینامه محصول ®STANDARD 100 by OEKO-TEXدر بیش از 92 کشور جهان صادر شده است که از این حیث شناخته شده ترین گواهینامه استاندارد صنعت نساجی به شمار می رود. به لحاظ آماری کشورهای چین، آلمان و ترکیه حائز بیشترین تعداد شرکت های نساجی فعال تحت لاینسس های مختلف (®OEKO-TEX) هستند. در سیستم استاندارد OEKO-TEX®STANDARD 100 انطباق ویژگی های محصول نساجی با الزامات مقررات اتحادیه اروپا در خصوص استفاده از مواد شیمیایی در محصولات نساجی ، دستورالعمل ایمنی مصرف کننده در ایالات متحده و بسیاری از ضوابط بین المللی دیگر مرتبط با محصولات نساجی مورد ارزیابی قرار می گیرد. داشتن ثبات های رنگی عالی در برابر سایش، رطوبت، عرق بدن و نور، راحتی و سازگاری با پوست بدن انسان از دیگر ویژگی های مورد تأکید استاندارد ®STANDARD 100 by OEKO-TEX است. از زمان تدوین و توسعهٔ مقررات ®STANDARD 100 by OEKO-TEX در سال ۱۹۹۲ میلادی، ضوابط و معیارهای ارزیابی کیفیت و سلامت محصولات نساجی همواره بر اساس آخرین یافته ها و
دستاوردهای علمی و همچنین تغیرات قوانین بین المللی به روزرسانی می گردند. این بروز رسانی ها هرساله منتشر و در دسترس عموم و تولیدکنندگان قرار می گیرد که از اینجا قابل دریافت می باشد. در سیستم ارزیابی های محصولات و کالاهای نساجی بر اساس OEKO-TEX®STANDARD 100 چهار کلاس اصلی برای کیفیت و سلامت محصول تعریف شده است. انواع محصولات نساجی صرفاً پس از انجام ارزیابی های دقیق پارامترهای مختلف کیفی، فرآیندهای تولید و مواد اولیه مورد استفاده توسط لابراتوارهای تخصصی مؤسسه (®OEKO-TEX) قادر به دریافت گواهینامه و برچسب استاندارد محصول خواهند بود. محصولات نساجی مختلف حسب کیفیت و کاربرد نهایی تعریف شده می توانند در یکی از کلاس های کیفی مورد ارزیابی و پذیرش قرار گیرند.
قاسم امین با نام کامل قاسم محمد امین ()؛(زاده: ۱ دسامبر ۱۸۶۳ – درگذشته: ۲۳ آوریل ۱۹۰۸) نویسنده، اصلاح طلب اجتماعی مصری و یکی از بنیان گذاران جنبش ملی در مصر و دانشگاه قاهره است. او همچنین پیشگام جنبش آزادسازی زنان است. تولد و دوران رشد. قاسم امین در شهرطره مصر و در سال ۱۸۶۳ از پدر کرد و مادر مصری به دنیا آمد. تعلیمات ابتدائی اش را در مدرس طارق بن زیاد که در آن کودکان از طبقه اشرافیت تحصیل می کردند بود. با خانواده اش به قاهره منتقل شده و در محله اشرافی نشین الحملیة ساکن شدند. او مدرک متوسطه اش را نیز گرفت و به مدرسه حقوق و مدیریت رفت و و در سال ۱۸۸۱ لیسانش را گرفت، امین مدرسه حقوق را در ۱۷ سالگی تمام کرد. او اولین فارغ التحصیل بود که بمدت کوتاهی بعد از فارغ التحصیل شدنش به وکالت پرداخت وی یکی از ۳۷ نفری بود با بورس تحصیلی که به وی تعلق گرفت به فرانسه رفته و در دانشگاه مونپلیه به تحصیل پرداخت. بعد از چهار سال تز قانونی اش را با موفقیت در سال ۱۸۸۵ به پایان برد. در خلال تحصیلش در فرانسه روابطش را با جمال الدین افغانی و مدرسه اش که مترجم ویژه امام محمد عبده در پاریس بود را ایجاد کرد. فراخوان برای اصلاح وضعیت زنان.
قاسم امین اینطور فکر می کرد که تربیت زنان پایه همه چیز است و راه به ایجاد یک جامعه سالم در مصر می برد که از زنان و مردان نسل های نکوکار به وجود می آیند. او برای آزادی زن مسلمان تلاش کرد و شهرتش افزایش یافت ولی متقابلاً حملات زیادی علیه اش صورت گرفته و کسانی که به او تهاجم می کردند او را به فراخوان دادن به فروپاشی متهم می کردند. او از زمان جوانی اش به اصلاح جامعه اهمیت می داد در سال ۱۸۹۸ کتاب «دلایل، نتایج و اخلاق و موضع ها» را نوشت و بدنبال آن نیز در سال ۱۸۹۹ کتاب «آزادی زن» را منتشر کرد. شیخ محمد عبده، سعد زغلول او را در این کار یاری و حمایت کردند. احمد لطفی کتاب او را در زمانی که در مصر بود به انگلیسی ترجمه و آن را در هند و کشورهای اسلامی مستعمره منتشر کرد. او در این کتاب راجع به حجاب صحبت کرده و گفت که آنچه تحت عنوان حجاب اسلامی رایج شده از اسلام نیست. او گفت که دعوت به آزادی زن به معنی خارج شدن از دین نیست. او همچنین راجع به مقوله چند همسری و طلاق صحبت کرده و گفت جدایی زن و مرد در واقع از پایه های شرع نیست و گفت که مردان به چند همسری و طلاق زنان محدود و مقید شوند. وی سپس به آزادی زنان برای بیرون رفتن در
جامعه و برخورداری از امور زندگی اجتماعی فراخوان داد. او با این کتابش مصر را لرزاند و جنجال و توفانی از اعتراضات و انتقادات را علیه خودش برانگیخت. در همان سال مصطفی کامل رهبر حزب ملی به او حمله کرده و افکار او را به استعمار انگلیس مرتبط دانست. همچنین طلعت حرب اقتصاددان مصری نیز درکتابش به اسم «حرف آخر در رابطه با زن و حجاب» به وی پاسخ داده و به او گفت: برداشتن حجاب و ادغام زن ومرد در مسائل اجتماعی آرزوهای اروپایی هستند. اما علی رغم انتقادات قاسم امین کوتاه نیامد و به نوشتن کتاب و مقالات برای دو سال ادامه داد و با کتاب هایش به اسامی «زن نوین» که در سا ل ۱۹۰۱ نوشت به منتقدینش جواب داد. او خواستار آن شد که برای اعطا حقوق زنان و حقوق سیاسی زنان قانونی وضع شود و آن را به دوستش سعد زغلول هدیه کرد. او تحت تأثیر نظریه داروین عقیده داشت اگر مصریان همراه با اروپائیان مدرنیزه نشوند و اگر در تلاش برای بقا وارد یک رقابت موفق با آن ها نشوند، از صحنه حذف خواهند شد. به نقل از کتاب های هربرت اسپنسر و جان استوارت میل استدلال می کرد که برابری جنسی از ضروریات تکامل اجتماعی از استبداد به دموکراسی است. او عقیده داشت که بالا بردن شر
ایط زندگی زنان در اصلاح وضع اجتماع خیلی تأثیر خواهد داشت. ادبیات و قضاییه. قاسم امین قاضی، نویسنده، ادیب و یک مددکار اجتماعی بود او به رهبر جنبش زنان در مصر مشهور شد کما اینکه به دفاعش از آزادی های اجتماعی شهرت داشت. او به دعوت برای محقق کردن عدالت و ساختن دانشگاهی مصری فرا خواند او همچنین به رها کردن زبان عربی از هر گونه تکلف فرا خواند اما کسی با او بر این که اعراب (حرکات در زبان عربی) را از زبان عربی بردارند موافق نبود لذا دعوتش برای اینکار درنطقه خفه شد. درگذشت. قاسم امین در ۲۳ آوریل ۱۹۰۸ در منزلش در قاهره بدرود حیات گفت درحالیکه فقط ۴۵ سال داشت. شعرا و شخصیتهایی مانند حافظ ابراهیم، خلیل مطران، علی الجارم، سعد زغلول و فتحی زغلول او را مورد تمجید قرار دادند قاسم امین به کردار و عمل اهمیت می داد و توجه ای به اشکال نداشت کما اینکه در کتاب های متعدد راجع به زنان گفته است که مهم نیست که محجبه باشی اهمیت در عملکردها است. تالیفات. تألیفات وی شامل موارد زیر هستند:
باغ معطر کتابی مجموعه داستانی مربوط به سده پانزدهم میلادی به زبان عربی در مورد آمیزش جنسی است. نگارش این کتاب به محمد ابن محمد النفزاوی (شیخ نفزاوی) اهل تونس منسوب است. برگردان. این کتاب پیش از انگلیسی به زبان فرانسه برگردان شده بود. ریچارد فرانسیس برتون (برگرداننده کاما سوترا به زبان انگلیسی) در سال ۱۸۸۶ باغ معطر را از فرانسه به انگلیسی برگرداند. در ایران این کتاب توسط علی طباخیان به فارسی ترجمه شده است. فصل بیست ویکم برگردان فرانسوی این کتاب که به همجنس گرایی می پردازد در متن انگلیسی آن وجود ندارد. بر اساس برخی اسناد و نقل قول ها، برتون می خواسته که این فصل نیز را به نسخهٔ تجدیدنظر شده اضافه نماید. اما او پیش از چاپ آن درگذشت و همسر او نسخهٔ سانسور نشدهٔ کتاب را به همراه بسیاری دیگر از نوشته های برتون سوزاند. درونمایه. این کتاب، مجموعه داستانی با جزئیات دقیق و بی شرمانه، در وصف روش های عشق بازی و آمیزش جنسی است. از این جهت، در مقابل کاما سوترا قرار می گیرد؛ زیرا کاما سوترا بیشتر جنبهٔ آموزشی دارد. داستان های این کتاب، سرگرم کننده و به سبک داستان های هزار و یک شب هستند. برتون بر این عقیده بود که «باغ معطر» ا
ثری کلاسیک عربی است که بر مبنای هزار و یک شب (به زبان پارسی میانه) نوشته شده و ریشهٔ آن به زبان های فارسی، یونانی و عربی بازمی گردد. تابو شکنی. وجود چنین توصیفات بی پرده از جزئیات آمیزش جنسی در کتابی به زبان عربی در اوج دوران اسلامی کشورهای عربی، غیرعادی و تابوشکنی به نظر می رسد. نکتهٔ مهم این است که این کتاب از نظر مذهبی تأیید شده بود و توصیه های آن گونه ای از نعمت های خدا به انسان انگاشته می شد. در واقع، برخلاف بدفهمی های رایج که در جوامع عربی مسلمان، آمیزش جنسی تابو است، در پشت درهای بسته، مردها مرد و زن ها زن هستند. دیگر نمونه ها. دیگر نمونه های کهن در مورد محرک های جنسی و روش های گوناگون همبستری، به زبان عربی، آثار جاحظ، متفکر دوران خلافت عباسیان در مورد روابط مردان و زنان جوان، «دانشنامهٔ لذت» به قلم خطیب بغدادی در سدهٔ دهم میلادی، مقامات قاسم بن علی حریری، زبان شناس دوران سلجوقیان (که حتی بخش هایی از آن مربوط به همجنس گرایی است)، و «معجون های جنسی سلطان عربی» خواجه نصیرالدین طوسی (به زبان عربی، برگردان شده به انگلیسی) هستند.
پیترو لورنزتی (; – ) یک نقاش اهل ایتالیا بود. او در طی سال های ۱۳۰۶ تا ۱۳۴۵ به فعالیت می پرداخت. وی به همراه برادر جوانتر خود، آمبروگینو لورنزتی هنر رئالیسم را به مدرسه هنر معرفی کرد. او از پیروان سبک هنرمند ایتالیایی دوچو بود. همچنین بیشتر به خاطر خلق نقاشی «ورود مسیح به اورشلیم»، در اروپا به شهرت رسیده است.
عصام السرطاوی ()؛ (زاده: ۱۹۳۵ - درگذشته: ۱۰ آوریل ۱۹۸۳) از رهبران فلسطینی از نابلس روستای سرطه است. وی مشاور ارشد امور خارجه یاسر عرفات، رئیس سازمان آزادی بخش فلسطین و نماینده سازمان آزادی فلسطین در پایتخت پرتغال لیسبون و عضو کمیته مرکزی فتح بود. زندگی و فعالیت ها. عصام سرطاوی در روستای سرطه – غرب، جنوب نابلس - متولد شد خانواده اش به بغداد پناهنده شد و در دانشکده پزشکی در دانشگاه مشغول به کار بود. او تا اواخر دهه ۱۹۵۰ به جنبش ملی گرای عرب پیوست. او در قیام موصل در سال ۱۹۵۹ علیه رئیس جمهور عبدالکریم قاسم شرکت کرد که منجر به بیش از یک سال دستگیری او شد. او تحصیلات پزشکی در بغداد را به اتمام رساند و برای کسب تخصص در زمینه جراحی قلب به ایالات متحده آمریکا رفت. هنگامی که جنگ در سال ۱۹۶۷ آغاز شد، او به عنوان نماینده کمیته عربی - آمریکایی برای اطلاع مقامات مصری از تمایل و میل جوانان عرب در آمریکا به داوطلب شدن برای مبارزه به قاهره رفت، اما جنگ تمام شد و شکست خوردند. او «هیئت عام برای حمایت از انقلاب فلسطین» را ایجاد کرد. و سپس به خدمات پزشکی فتح ملحق شد و سازمان خود را برای تبدیل شدن به یک گروه مستقل به نام «هیئت عا
م برای آزادی فلسطین» تغییر داد. در نشست نهم شورای ملی فلسطین انحلال سازمان و پیوستن به جنبش فتح اعلام نمود؛ و مشاور رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین در امور خارجی شد. او عضو شورای ملی فلسطین و شورای انقلاب فتح باقی ماند. همچنین مسئول ارتباطات با شخصیتهای اسرائیلی «وفادار به ایده صهیونیسم و به رسمیت شناختن حق مردم فلسطین برای تعیین سرنوشت» شد و اولین جلسه را در پاریس در سال ۱۹۷۶ برگزار نمود. ترور. عصام سرطاوی در پرتغال، هنگامی که دوره ای دررابطه با سوسیالیسم جهانی را می گذراند، ترور شد. گروه (ابو نضال) مسئولیت این ترور را پذیرفت.
پناهندگان افغانستانی که شامل مهاجران، پناه جویان، پناهندگان و فرزندان آنان ـ متولد در مکان پناهندگی ـ شهروندان افغانستان اند که به دلیل جنگ های پی درپی از زمان کودتای کمونیستی در بهار ۱۳۵۷ (۱۹۷۹) تا روی کار آمدن دوباره طالبان در تابستان ۱۴۰۰ (۲۰۲۱)، و یا به علت تبعیض، تهدید یا آزارهای سیاسی، اجتماعی، نژادی، قومی یا مذهبی ناچار به ترک کشور خود شده اند. تا سال ۱۴۰۲ (۲۰۲۳) ۶.۴ میلیون پناهنده افغان در پاکستان، ایران و کشورهای دیگر زندگی می کردند؛ آماری که یکی از بزرگ ترین جمعیت های پناهنده در جهان به شمار می رود. دوره های پناهندگی. کودتای کمونیستی ۱۹۷۸ و به دنبال آن تهاجم شوروی در ۱۹۷۹، نخستین موج بزرگ آوارگی داخلی و مهاجرت بین المللی به کشورهای همسایه، ایران و پاکستان، را رقم زد؛ شمار کمتری نیز به هند یا کشورهای اتحاد جماهیر شوروی پیشین مهاجرت کردند. بین سال های ۱۹۷۹ و ۱۹۹۲، بیش از ۲۰٪ جمعیت افغانستان کشور را به عنوان پناهنده ترک کردند. در سال ۱۹۹۰، در مجموع ۶٫۳ میلیون پناهندهٔ افغان در پاکستان و ایران زندگی می کردند. تعداد پناهندگان افغان تا سال ۲۰۰۰ از ۶ میلیون نفر فراتر رفت. در مجموع ۶ میلیون پناهنده افغانستا
نی در ایران و پاکستان ساکن هستند، این کمیت بالای پناهنده افغانستان را به بزرگ ترین تولیدکننده پناهنده طی ۳۲ سال گذشته تبدیل کرده است. افغان ها در حال حاضر دومین گروه بزرگ پناهندگان بعد از پناهندگان سوری می باشند. کشورهای میزبان. نزدیک به ۹۰٪ از ۶٫۱ میلیون پناهندهٔ افغان جهان در ایران و پاکستان همسایه ساکن اند و ایران در سال ۲۰۲۴ بیشترین سهم را میزبانی کرده بود. در ۱۳۹۴ (۲۰۱۵) تقریباً ۱٫۳ میلیون پناهندگان افغانستانی ثبت نام شده در پاکستان به سر می بردند. در همین سال، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل گزارش داد که ۸۴۲٫۹۵۱ نفر افغانستانی پناهنده (ثبت شده کمیساریای پناهندگان در تهران) در ایران زندگی می کنند. اکثر این پناهندگان در سه دهه گذشته در پاکستان و ایران متولد شده اند و همچنان شهروند افغانستانی به شمار می روند. در زمان بازگشت طالبان به قدرت در ۲۰۲۱، ۲٫۶ میلیون افغان همچنان در خارج پناهنده بودند. پس از جنگ ایران و اسرائیل ، ایران روند اخراج افغان ها از ایران در سال ۲۰۲۵ را آغاز کرد که به گفتهٔ منابع، تا ۴ میلیون افغان را در بر خواهد گرفت. برخی کشورهایی که بخشی از نیروی بین المللی کمک به امنیت (ISAF) بودند
، برنامه های ویژه ای را برای اسکان هزاران افغان در جهان غرب ایجاد کردند.به عنوان پناهندگان بدون کشور یا متقاضیان پناهندگی، آنان تحت اصل شناخته شدهٔ «عدم بازگرداندن» و کنوانسیون ضد شکنجهٔ سازمان ملل متحد حمایت می شوند. در کشورهایی مانند استرالیا، کانادا، آلمان، بریتانیا و ایالات متحده، آنان مزایا و حمایت های دولتی را دریافت می کنند. برای نمونه، کسانی که طبق مادهٔ ۸ U.S.C. § 1159 گرین کارت دریافت می کنند، بلافاصله طبق مادهٔ ۸ U.S.C. § 1452(b) می توانند به عنوان «شهروندان غیراتباع ایالات متحده» محسوب شوند، بدون آنکه لازم باشد شرایط مادهٔ ۸ U.S.C. § 1427(a) را برآورده کنند.این موضوع به آن ها امکان می دهد گذرنامه های متمایز ایالات متحده دریافت کنند. استرالیا نیز مزیتی مشابه برای پناهندگان پذیرفته شده ارائه می دهد. بازگشت های معکوس. پناه جویان و پناهندگان افغانستانی پس از هر بار فروکش کردن درگیری و تهدیدها اقدام به بازگشت به افغانستان کرده اند مانند بازگشت بزرگ آنان پس از سقوط دولت کمونستی و آغاز حکومت مجاهدان؛ اما هر بار این بازگشت، بازگشت به کشورهای همسایه را داشته است؛ زیرا نبودن ثبات سیاسی، سبب اغاز درگیری بزرگ
دیگری شده است. پس از خروج شوروی در ۱۹۸۹، بسیاری به افغانستان بازگشتند، اما در جریان جنگ داخلی دههٔ ۹۰ دوباره شمار زیادی از افغان ها ناچار به فرار شدند. با به پایان رسیدن جنگ شوروی در افغانستان پناهندگان افغانستانی شروع به بازگشت به میهن خود کردند. اما در آوریل ۱۹۹۲ هنگامی که مجاهدین کنترل کابل و چند شهر اصلی دیگر را به دست گرفتند یک جنگ طاقت فرسای دیگر داخلی آغاز شد و باعث گردید تا دوباره شهروندان افغانستانی به سمت کشورهای همسایه فرار کنند. بیشتر این پناهندگان پس از تهاجم ایالات متحده در ۲۰۰۱ و سرنگونی رژیم طالبان به افغانستان بازگشتند. بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲، حدود ۵٫۷ میلیون پناهنده به کشور بازگشتند که جمعیت افغانستان را ۲۵٪ افزایش داد. کمک های بین المللی. با توجه به درگیری های مداوم، ناامنی، بیکاری و فقر در افغانستان، دولت افغانستان با هجوم بازگشت جمعیت آواره مشکلات سختی برای حل سریع مسائل تازه واردان و تأمین مایحتاجشان داشته است. سازمان ملل متحد برای پاسخگویی به هزینه های بازگشت پناهجویان در برنامه انطباق بشردوستانه خود در۲۰۱۷، از جامعه بین المللی ۲۴۰ میلیون دلار برای کمک های بشردوستانه درخواست کمک کرده
است. چالش ها. ۱. عدم به رسمیت شناختن پناهندگی. یکی از مشکلات بنیادی پناهندگان افغاننستانی مقیم ایران، "عدم شناسایی رسمی آنان به عنوان پناهنده یا پناهجو" است. جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو و پروتکل ۱۹۶۷ مربوط به وضعیت پناهندگان ـ با دو استثناء ـ پیوسته است ولی حتی چارچوب بین المللی حقوق پناهندگان در این کشور چندان اجرا نمی شود. به همین دلیل، اسناد شناسایی که به افغان های پناهنده داده می شود (مانند "کارت آمایش"، "مدرک سرشماری" یا "برگه حمایت تحصیلی") هیچ کدام عنوان «پناهنده» یا «پناهجو» را ندارد. در عمل، این مدارک نوعی اجازه اقامت موقت محسوب می شوند که هر سال منقضی شده و باید تمدید گردد و همواره امکان لغو یا تغییر شرایط آن وجود دارد. این وضعیت حقوقی نامشخص پیامدهای گسترده ای دارد: این مسئله موجب شده که صدها هزار پناهنده افغانستانی در ایران عملاً در وضعیت «مهاجر غیرثابت» زندگی کنند، بدون آنکه از حقوق شناخته شده ی یک پناهنده بهره مند شوند.
زلاتکو ایوانکوویچ (به کرواتی: Zlatko Ivanković) یک سرمربی فوتبال اهل کرواسی است. او برادر بزرگتر برانکو ایوانکوویچ نیز است. او سابقه کار در ایران را نیز دارد و سرمربی گری تیم فوتبال برق شیراز را برعهده داشت.
نظریه سبد سهام مدرن یا نظریه پورتفولیوی مدرن یا تحلیل میانگین واریانس، چارچوبی ریاضیاتی برای جمع آوری سبدی از دارایی ها به نحوی است که بازگشت مورد انتظار برای یک سطح ریسک داده شده که تحت عنوان واریانس تعریف می شود حداکثر شود. بینش کلیدی آن این است که ریسک و بازگشت دارایی نباید به خودی خود ارزیابی شود بلکه چگونگی سهم آن در ریسک و بازگشت کلی سبد باید آن را ارزیابی کند. اقتصاددان هری مارکوویتز این نظریه را در نوشته ای در سال ۱۹۵۲ معرفی کرد،و بعدها به خاطر آن جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی را برنده شد.
حاشیه قاره ای به همراه حوضه اقیانوسی و پشته میانی اقیانوس یکی از سه بخش اصلی بستر اقیانوس ها است. حاشیه قاره ای به بخش کم عمق اقیانوس گفته می شود که در نزدیکی قاره ها قرار گرفته است. حاشیه قاره ای از سه پدیده مختلف تشکیل شده است: خیز قاره ای، شیب قاره ای و فلات قاره. حاشیه های قاره ای حدود ۲۸٪ از مساحت اقیانوس ها را می پوشانند. فلات قاره بخشی از حاشیه قاره ای است که از ساحل تا اقیانوس امتداد دارد و برآورد می شود که حدود ۷ درصد از بستر دریاها را پوشانده اند. پهنای فلات قاره در نقاط مختلف دنیا از ۳۰ متر تا ۱۵۰۰ کیلومتر متغیر است. فلات قاره عموماً هموار است و به شکستگی فلات قاره منتهی می شود که در این نقطه زاویه شیب شدیداً افزایش می یابد. میانگین شیب فلات قاره در سطح جهانی °۰ تا ۰۷ درجه بوده و معمولاً بخش پرشیب به خط ساحلی نزدیک تر است. از نقطه شکستگی فلات قاره، شیب قاره ای آغاز می شود که بین یک تا پنج کیلومتر بالاتر از بستر ژرف اقیانوس است. غالباً در شیب قاره ای عوارضی به نام ژرف دره زیردریایی یافت می شود که با شیب زیاد و زاویه ای نزدیک به عمودی، فلات قاره را قطع کرده و تا دشت مغاکی ادامه می یابند. دره های این
عارضه اغلب V شکل است و گاهی ممکن است تا فلات قاره ادامه یابند. در پای شیب قاره ای کاهشی ناگهانی در شیب دیده می شود و بستر دریا شروع به یک نواخت شدن تا دشت مغاکی می کند. این بخش از بستر دریا خیز قاره ای نام دارد و نشان دهنده پایان حاشیه قاره ای است.
عباس زکی یا شرف علی مشعل (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار فلسطینی و نماینده سابق سازمان آزادیبخش فلسطین در لبنان و یکی از اعضای کمیته مرکزی فتح بود که در شهر سعیر از استان الخلیل متولد شده است. فعالیت ها. عباس زکی از سال ۱۹۷۰ به عنوان عضو شورای انقلاب انتخاب شد. بعد از معاهده اسلو میان اسرائیل و سازمان آزادی فلسطین در سال ۱۹۹۳ به سرزمین فلسطین در سال ۱۹۹۵ بازگشت و به عنوان معاون کمیساریای عالی که ریاست آن با یاسر عرفات بود به عنوان عضو کمیته اضطراری توسط عرفات منصوب شد. طرح ترور. در ۲۳ مارس، ۲۰۰۹ از یک طرح ترور در خارج از اردوگاه المیه ومیه در نزدیکی صیدا جان سالم بدر برد، ولی معاون او، کمال ناجی و سه تن دیگر از مقامات فلسطینی کشته شدند که ادعا می شد در نتیجه یک درگیری در اردوگاه نهر البارد در لبنان است، بدنبال آن زکی پیشنهاد ایجاد یک نیروی امنیتی فلسطین از ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ عضو در اردوگاه های پناهندگان در لبنان برای جلوگیری از تشکیل گروه های افراط گرا را داد. علاوه بر این زکی، فتح الاسلام را به عنوان "گروه مستبد که تحت پوشش اسلام اقدام به اعمال زشت و جنایات علیه کودکان، زنان و سالخوردگان در اردوگاه می کند توصیف نمود؛ که ب
اعث شد بعضی از عناصر فتح الاسلام خودشان را تسلیم جنبش فتح کنند. در اکتبر سال ۲۰۰۹ لبنان را بعد از سال ها کار در آن، وداع گفت درحالی که (اعلامیه فلسطین در لبنان) را تقدیم کرده بود که عبارت بود از یک سند سیاسی که سازمان آزادیبخش فلسطین در سال ۲۰۰۷ براساس آن احترام خود را به حاکمیت، ثبات و استقلال لبنان تأکید می کرد.
کریستین بناونته بریستول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به رئال مادرید کاستیا، میلتون کینز دونز، شارلوا، اهرام سبورت و نانت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده است.
تیم ملی بسکتبال پاکستان نماینده پاکستان در مسابقات بین المللی بسکتبال است. این تیم بالاترین سطح بسکتبال در کشور پاکستان است و توسط فدراسیون بسکتبال پاکستان سازمان دهی شده است.
تیم ملی بسکتبال کره شمالی نماینده کره شمالی در مسابقات بین المللی بسکتبال است. این تیم بالاترین سطح بسکتبال در کشور کره شمالی نیز هست و توانست چند افتخار بین المللی نیز داشته باشد.
تیم ملی بسکتبال هنگ کنگ نماینده هنگ کنگ در مسابقات بین المللی بسکتبال است. این تیم بالاترین سطح بسکتبال در کشور هنگ کنگ نیز هست.
مادیان به معنی یک اسب ماده است. نام. «مادیان» لفظی مفرد است و تنها به مادهٔ اسب گفته می شود؛ پس لفظ «اسب مادیان» نادرست است. در زبان انگلیسی به اسب های مادهٔ بالغ «mare» و به اسب های مادهٔ غیربالغ «filly» گفته می شود. اسب دوانی. از مادیان ها در تمام ورزش های سوارکاری استفاده می شود و معمولاً به طور مساوی با همتایان نر خود رقابت می کنند؛ هرچند ممکن است برخی مسابقات تنها به یک جنس خاص اجازهٔ رقابت بدهند.
تیم ملی بسکتبال اندونزی،نماینده اندونزی در مسابقات بین المللی بسکتبال است. این تیم بالاترین سطح بسکتبال در کشور اندونزی نیز هست. این تیم دارای چندین افتخار بین المللی است. تاریخچه. در دهه ۱۹۳۰، حتی اگر به طور رسمی به کشوری مستقل تبدیل نشده بود ، چندین شهر اندونزی قبلاً دارای باشگاه های بسکتبال محلی بودند. و پس از اعلام استقلال ، ۱۷ اوت سال ۱۹۴۵، بازی های بسکتبال در شهرهایی که پایه و اساس مبارزاتی همچون یوگیاکارتا و سولو شد ، بسیار معروف شد.. در ۲۳ اکتبر ۱۹۵۱، انجمن بسکتبال اندونزی تشکیل شد و در سال ۱۹۵۳به عضو فیبا پذیرفته شد و یک سال بعد ، برای اولین بار اندونزی تیمی را فرستاد تا در آن زمان در بازی های آسیایی مانیل به رقابت بپردازد.