Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
معبد شیطانی یک نهاد خدا ناباور و یک گروه فعال سیاسی مستقر در شهر سلیم در ایالت ماساچوست است. این معبد دارای چندین شعبه است، که بزرگترین گروه در دیترویت میشیگان قرار دارد. این گروه با استفاده از مفهوم شیطان برای ترویج مساوات خواهی، عدالت اجتماعی و جدایی کلیسا و دولت در تلاش است. مأموریت این سازمان «تشویق به خیرخواهی و همدلی در میان همه مردم» عنوان شده است. این گروه توسط لوسین گریوز (سخنگوی سازمان) و مالکوم جری تأسیس شده است. معبد شیطانی با استفاده از هجو دین، تئاتر و اقدامات قانونی خود در مبارزات انتخاباتی «مردم را به ارزیابی مجدد ترس ها و باورهای مذهبی فراخوانده» و «آزادی مذهبی» را تشویق می کند. این سازمان به صورت فعالی در مسائل عمومی مهم و اقدامات سیاسی مشارکت دارد و تلاش می کند تا با لابی کردن بر جدایی کلیسا از دولت تمرکز کند و با استفاده از هجو مقولات دینی در برابر امتیازات مسیحی که با آزادی های مذهبی مغایر است مبارزه کند. این سازمان باور دارد که ازدواج یک سوگند مذهبی است و بنابراین قوانین مربوط به آن باید بر اساس متمم اول قانون اساسی آمریکا (که مربوط به حفاظت از آزادی های مذهبی است) مدیریت شود و نه با است
فاده از قوانین ایالتی. این گروه حق تمامیت کنترل بر بدن را به عنوان یکی از کلیدی ترین محورهای گفتگوی خود می داند و بنابراین تمام محدودیت های وارد بر سقط جنین از جمله اجباری شدن دوره انتظار را ناقض حقوق شیطان پرستان می داند.بنا بر گفته سخن گویان معبد شیطان، این نهاد به شیطان با نیروهای خارق العاده باوری ندارد. معبد با استفاده از کلمهٔ شیطان به ترویج شک و تردید عقلانی در امور مذهبی می پردازد. در نتیجه شیطان به عنوان یک نماد به نمایندگی از "شورشی ابدی" در برابر قدرت و هنجارهای اجتماعی استفاده می شود. بنا بر آنچه که کلیسای شیطان اظهار می کند نهادی تحت عنوان معبد شیطانی (TST) با بهره برداری از عناوین و نمادها و تصاویر مربوط به شیطان پرستی سعی دارد در رسانه های عمومی، خود را یک نهاد شیطان پرست معرفی کند.در سال ۲۰۱۳ میلادی قرار بود فیلمی با نام "معبد شیطانی" برای استهزاء یک دین جعلی ساخته شود و لوسین گریوز بنیانگذار معبد شیطانی که اکنون خود را سخنگوی آن معرفی می کند نامش در لیست بازی گردانان فیلم بوده و یک ویدئو از آن فیلم، تصویر بازیگرانی را نشان می داد که در یک تظاهرات نمایشی و جعلی سیاسی شرکت کرده بودند.چنانچه خود
لوسین گریوز اظهار می کند وی به یک شیطان واقعی باور داشته و برخلاف شیطان گرایی لاویایی که شیطان را از جنبه نمادین آن ستایش می کند، آنچه معبد شیطان به آن باور دارد شیطان حقیقی است و از این جهت تفاوت بارزی با تفکر لاویایی دارد.» منابع. https://www.churchofsatan.com/the-satanic-temple-fact-sheet/?amp
آب انبار وکیل مربوط به دوره قاجار و در کرمان، بازار وکیل واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ آبان ۱۳۵۳ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنترال لیک (به انگلیسی: Central Lake) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان انتریم، میشیگان واقع شده است. سنترال لیک ۳٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۵۲ نفر جمعیت دارد و ۱۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پلو گوجه یا دمی گوجه فرنگی یکی از خوراک های ایرانی است و در ایران به دمی گوجه معروف است که اساس آن بر استفاده از برنج است. طرز تهیه این غذا در دوره قاجار از ترکیه به ایران وارد شد. اصالت. این غذای خوشمزه، در دوران قاجار از کشور ترکیه وارد ایران شد و در نهایت، امروزه، به یک غذای پرطرفدار تبدیل شده است. از آن جایی که در زمان قاجار، تهران پایتخت کشور بود، دمی گوجه اصالت شهر تهران را گرفت و به یکی از انواع غذاهای محلی شهر تهران تبدیل شد. روش پخت. اولین مرحله از طرز تهیه دمی گوجه ساده این است که پیاز را به شکل نگینی ریز کاملا خرد کنید و بعد آن را در مقداری روغن تفت دهید و هم زمان که پیاز سرخ می شود گوجه ها را آماده کنید. برای این کار روی پوست گوجه از چهار طرف گوجه خراش ایجاد کنید و بعد آن ها را داخل آب در حال جوش بیاندازید تا بتوانید پوست گوجه را راحت تر بگیرید. در نهایت روی پیاز در حال سرخ شدن مقداری زردچوبه و ادویه مناسب گوجه بریزید و هم بزنید و هم زمان گوجه را از آب جوش در بیاورید و بگذارید خنک شود بعد پوست گوجه را به راحتی از آن جدا کنید و گوجه را به شکل نگینی ریزی خرد کنید. اکنون گوجه خرد شده را به پیاز در حا
ل سرخ شدن اضافه کنید و هم بزنید کمی که آب گوجه کشیده شد و گوجه در روغن خوب تفت خورد، برنج را اضافه کنید و هم بزنید. در نهایت هم آب اضافه کنید و اجازه دهید آب به جوش آید و در نهایت کامل بخار شود. در این مرحله در قابلمه را ببندید وقتی که آب کامل تبخیر شد مقداری کره یا روغن به برنج آماده کنید و هم بزنید و در نهایت دم کنی را روی در قابلمه بگذارید و اجازه دهید دمی گوجه شما حدود ۴۵ دقیقه با حرارت کم دم بکشد.
دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی کار پاکسازی بین المللی رسمی برای اطلاعات مربوط به رویداد ستاره شناسی گذرا را انجام می دهد. دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی، اطلاعات مربوط به دنباله دار، ماه، نواختر، ابرنواختر و دیگر رویدادهای ستاره شناسی گذرا را گردآوری و پخش می کند. دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی همچنین اولویت بندی اکتشاف [چه کسی به آن این اختیار را داده؟] و تخصیص سرواژه و نام گذاری اجرام آسمانی تازه را انجام می دهد. دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی به نیابت از اتحادیه بین المللی اخترشناسی، اطلاعیه های آن را پخش می کند. از دهه ۱۹۲۰ (میلادی) تا ۱۹۹۲ (میلادی) دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی، تلگرام هایی را در موارد اضطراری می فرستاد. اگرچه بیشتر اطلاعیه ها با نامه های بِهَنجار فرستاده می شدند اما پس از آنکه دیگر از تلگرام استفاده نشد اما نام "تلگرام" به دلیل حفظ تاریخ آن باقی ماند. از میانه دهه ۱۹۸۰ (میلادی) بخشنامه اتحادیه بین المللی اخترشناسی و اطلاعیه ریزسیاره به صورت الکترونیکی در دسترس هستند. دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی یک سازمان ناسودبر است ولی برای خدمات خود هزینه دریافت می کند تا کنش های
خود را ادامه دهد. تاریخچه. دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی در ۱۸۸۲ (میلادی) در کیل آلمان توسط انجمن ستاره شناسی پایه گذاری شد. در هنگام جنگ جهانی اول به رصدخانه استروالد در دانشگاه کپنهاگ در کپنهاگ دانمارک منتقل شد. در ۱۹۲۲ (میلادی) اتحادیه بین المللی اخترشناسی، "دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی فرانسه" را به عنوان دفتر رسمی اطلاع رسانی خود برگزید. دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی تا سال ۱۹۶۵ (میلادی) در دانشگاه کپنهاگ بود تا به رصدخانه کالج هاروارد جابجا شد تا توسط رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین مدیریت شود. امروزه دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی هنوز در کمبریج، ماساچوست قرار دارد. رصدخانه کالج هاروارد از ۱۸۸۳ (میلادی) تا پیش از جابجا شدن دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی در پایان ۱۹۶۴ (میلادی) دفتر مرکزی نیم کره باختری بود. بنابراین کارکنان رصدخانه کالج هاروارد کنترل دفتر مرکزی تلگرام های ستاره شناسی را بر عهده گرفتند.
بازارگرایی یا بازار محوری یا مدیریت مبتنی بر بازار، همگی معادل ترجمه شدهٔ واژه (Market Orientation) هستند که به نوعی از بازاریابی مدرن اطلاق می شود. اولین بار در سال ۱۹۸۸ شاپیرو آن را مطرح کرد؛ سپس برای سالیان متمادی در مقالات مختلف مورد پیگیری، تست و توسعه قرار گرفت. علی رغم مبهم بودن مفهوم بازارگرایی، شاید به طور ساده بتوان آن را این گونه تعریف کرد: یک دیدگاه بلند مدت سازمانی است که اعتقاد دارد تمام اجزاء سازمان شامل فلسفه، اهداف، فرهنگ، رفتار و نیز منابع اطلاعاتی و ... باید حول محوریت بازار خارجی و نتایج کسب شده در آن بازار بگردند؛ مشتری گرا و رقابت جو باشند و محیط رقابتی را مبتنی بر دو مولفه «بازارگرایی داخلی و بازارگرایی خارجی» تحلیل و برنامه ریزی نمایند. در ادبیات مدیریت اصطلاحات متفاوتی برای اشاره به مفهوم بازارگرایی وجود دارد؛ تقریباً تمام مقالاتی که از اصطلاحات بازاریابی یکپارچه، بازاریابی گرایی، بازار-رهبری، مشتری-گرایی یا فرهنگ بازارگرایی استفاده کرده اند را می توانیم در زمره همین اصطلاح بازارگرایی طبقه بندی کنیم. در ایران مقالات معدودی در این باب نوشته شده ولی به کارگیری این استراتژی بازاریابی، کم
اکان مغفول بوده است. بازارگرایی خارجی. شالوده اصلی تفکر بازارگرایی، بازار خارجی سازمان است. زمانی که بازارگرایی، با تأکید بر مشتریان و رقبا تحلیل می شود، فقط بازار خارجی سازمان، در محاسبات لحاظ شده است. منظور از بازار خارجی همان بازار سازمان است که در آن مبادلات و خرید و فروش صورت می گیرد و تأمین منابع سازمان از آن طریق است. موفقیت در بازار خارجی شرطی لازم برای حفظ بقای سازمان باشد. این مفهوم در تقابل با بازار داخلی که در ادامه ذکر خواهد شد. اساساً در مطالعات مدیریت، هرزمان که بازار نوشته می شود، منظور بازار خارجی است. بازارگرایی خارجی به آن معناست که تمام اجزاء سازمان، به نوعی بر اساس بازار خارجی سازمان دهی و بازتعریف، شوند. فلسفه، اهداف و فرهنگ سازمان، باید به گونه ای باشند که موفقیت بلندمدت شرکت در تعامل با مشتریان و تقابل با رقبا را تضمین کنند. بازارگرایی داخلی. بازارگرایی داخلی، ابزاری برای پیاده سازی بازاریابی داخلی است. شاید به طور ساده بتوان مدعی شد؛ اساس نظریه بازارگرایی داخلی، این است که؛ بر کارکنان، به عنوان مشتریان داخلی سازمان، تمرکز شود و تعامل صحیح با آنها در صدر امور سازمان قرار گیرد و دقیقاً
همانگونه که در بازارگرایی خارجی، مشتریان سازمان را ملاحظه می کردیم؛ در بازارگرایی داخلی، به کارکنان اهمیت داده شود. در این حوزه شاخص های مناسبی برای اندازه گیری وجود ندارد و از نظر اجرائی، در تمام جهان، بسیار ضعیف عمل شده است. انواع مدل های بازارگرایی. انواع زیادی از مدل سازی ها برای بازارگرایی ذکر گردیده است. در دیدگاه های مختلف آن را متفاوت تحلیل کرده اند و مدل سازی نمودند. دیدگاه فلسفی. که بازارگرایی را فلسفهٔ کسب و کار می پندارد و معتقد است باید تمام سازمان برای تحقق فلسفه سازمان بجنگد. دیدگاه استراتژیک. برخی بازارگرایی را به عنوان بخشی از مدیریت استراتژیک مورد پژوهش قرار داده اند و مطالعات خود را بر این اساس بنیان ساخته اند که گویی، بازارگرایی یک استراتژی سازمانی است. دیدگاه بازاریابانه. بسیاری از پژوهشگران، اعتقاد دارند؛ بازارگرایی قبل از هر چیز دیگری، ابزار عملیاتی کردنِ مفهوم بازاریابی است و بازارگرایی را میزانِ پیاده سازیِ مفهوم بازاریابی در سازمان، تعریف کرده اند. دیدگاه منبع محور. برخی از پژوهشگران بازارگرایی را یکی از دارایی های نامشهود سازمان به حساب می آورند و برخی آن را منبعی برای رقابت و برخی
دیگر، شایستگی رقابتی دانسته اند. این دیدگاهی است که؛ بازارگرایی را نه عامل استقرار مفهوم بازاریابی؛ بلکه مکمل آن و عامل ایجاد مزیت رقابتی می داند. دیدگاه فرهنگی. معروفترین مدل بازارگرایی این مدل است. معروفترین نظریه پردازان حوزه، نارور و اسلاتر چنین دیدگاهی به بازارگرایی داشتند. در این دیدگاه، بازارگرایی، یک فرهنگ سازمانی دانسته شده که به گونه ای اثربخش و کارا، رفتارهای لازمهٔ خلقِ ارزشِ برتر برای خریداران را ایجاد می کند و همچنین عامل افزایش مستمر در عملکرد سازمان است. دیدگاه رفتاری/اطلاعاتی. که با مدل سال ۱۹۹۰ کهلی و جاورسکی شناخته می شود. این دیدگاه نیز همچون دیدگاه فرهنگی تقریباً در تمام پژوهش های این حوزه مورد بررسی بوده و در بسیاری از موارد به عنوان مدل اصلی پژوهش، استفاده شده است. مشخصه های دیدگاه رفتاری چنین بیان شده است: منظور از پاسخگویی به بازار توانایی برای توسعه و مدیریت سریع پروژه ها و نیز واکنش به هنگام، نسبت به تغییرات بازار است. دیدگاه یادگیری. در مطالعات فراوانی از بازارگرایی، یادگیری نقشی پررنگ داشته است. بعضی از محققان با ذکر اینکه در سازمانهای بازارگرا، نیازی دائمی به یادگیری در حوزه بازا
ر وجود دارد؛ بازارگرایی را زیرمجموعه ای از یادگیری گرایی معرفی می کنند. دیدگاه های ترکیبی. در این مدل، پژوهشگر یا نظریه پرداز، بعضی از دیدگاه ها را با هم ترکیب می کند و یک دیدگاه جدید می سازد، مثلاً دیدگاه فلسفی و استراتژیک را ترکیب می کند یا دیدگاه فرهنگی و رفتاری را و از این قبیل. لازم است ذکر شود که تمامی این مدل ها، برگرفته از تحقیق و ذهنیتی است که نویسندگان نسبت به دسته بندی کردن دارند. بدیهی است که با دیدگاه های دیگر، می توان، به گونه ای متفاوت، دسته بندی نمود. منابع. __نمایه__
شهرستان زوویون (به لاتین: Zuoyun County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در داتونگ واقع شده است. شهرستان زوویون ۱٬۳۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۸٬۱۴۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان آنفو (به لاتین: Anfu County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ژی ان واقع شده است.
شهرستان آنهوا (به لاتین: Anhua County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در یایانگ واقع شده است.
شهرستان آنجی (به لاتین: Anji County) یک شهرستان جمهوری خلق در چین است که در هوجا واقع شده است. شهرستان آنجی ۱٬۸۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶۱٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۰ to ۱٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرستان آنلونگ (به لاتین: Anlong County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در کیانشینان واقع شده است.
شهرستان آنپینگ (به لاتین: Anping County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در هنگشوی واقع شده است. شهرستان آنپینگ ۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرستان آنرن (به لاتین: Anren County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در چنژو واقع شده است.
شهرستان آنتو (به چینی: 安图县) یا شهرستان آندو (به کره ای: 안도현) یک شهرستان در چین است که در استان شمال غربی جی لین در ولایت خودمختار یانبیان کره ای واقع شده است. شهرستان آنتو ۷٬۴۳۴٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۴٬۱۸۷ نفر جمعیت دارد و ۳۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. تقسیمات اداری. شهرستان آنتو به ۳ ناحیه، ۷ شهرک و ۲ قصبه تابعه تقسیم شده است.
شهرستان آنشی (به لاتین: Anxi County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در کوانژو واقع شده است.
شهرستان آنشیانگ (به لاتین: Anxiang County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در چانگدی واقع شده است.
شهرستان آنشین (به لاتین: Anxin County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در بائودینگ واقع شده است. شهرستان آنشین ۷۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان آنیانگ (به لاتین: Anyang County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در آنیانگ واقع شده است.
شهرستان آنیی (به لاتین: Anyi County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در نانچانگ واقع شده است.
شهرستان آنیوان (به لاتین: Anyuan County) یک شهرستان جمهوری خلق در چین است که در گانژوو واقع شده است. شهرستان آنیوان ۲٬۳۷۴٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۸۲٬۸۵۵ نفر جمعیت دارد.
شهرستان آنیوه (به لاتین: Anyue County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در زیانگ واقع شده است. شهرستان آنیوه ۲٬۶۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۳۸٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرستان آنزه (به لاتین: Anze County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در لینفن واقع شده است.
شهرستان آوات (به اویغوری: ئاۋات ناھىیىسى)(به چینی: 阿瓦提县، به پین یین: Āwǎtí Xiàn) یک شهرستان در چین است که در ولایت آق سو واقع شده است. نام «آوات»، همان واژهٔ فارسی «آباد» است که تلفظ آن در زبان اویغوری بومی سازی شده است. تاریخچه. «ولایت اونسو» در سال ۱۹۰۲ میلادی، به مرکزیت اونسو تاسیس شد. در آن زمان، اراضی شهرستان آوات در تابعیت شهرستان آق سو بود. در آوریل ۱۹۱۳ میلادی، مرکز ولایت از اونسو به آق سو منتقل شد و نام آن به «ولایت آق سو» تغییر کرد. در سال ۱۹۳۰، با جدا شدن از شهرستان آق سو، شهرستان های آوات و کلپین تاسیس شدند. در ژانویه سال ۲۰۰۴، با جدایی از اراضی تحت مدیریت شهر آق سو، شهر آرال به عنوان شهر وابسته به بینگتوان و «شهر تابع مستقیم منطقه خودمختار» تاسیس شده، از تابعیت ولایت آق سو در آمده، و مستقیما در تابعیت اداری منطقه خودمختار سین کیانگ قرار گرفت. در ژانویه سال ۲۰۱۳، اراضی از شهر آق سو به مساحت ۸۰۲ کیلومتر مربع، اراضی از شهرستان آوات به مساحت ۴۷۴ کیلومتر مربع، و اراضی از شهرستان کلپین به مساحت ۶۲ کیلومتر مربع، از تابعیت ولایت آق سو در آمده و ضمیمهٔ شهر آرال شدند.
شهرستان بادونگ (به لاتین: Badong County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ولایت خودمختار انشی توجیا و میائو واقع شده است.
شهرستان بای (به اویغوری: بای ناھىیىسى) و یا شهرستان بایچنگ (به چینی: 拜城县، به پین یین: Bàichéng Xiàn) یک شهرستاندر چین است که در ولایت آق سو واقع شده است. در زبان چینی، «چِنگ» () به معنی «شهر» است. پس، «بایچنگ» به معنی «بای شهر» می باشد. تاریخچه. شهرستان بای در سال ۱۸۸۲ میلادی تحت حاکمیت دودمان چینگ تاسیس شد. «ولایت اونسو» در سال ۱۹۰۲ میلادی، به مرکزیت اونسو تاسیس شد. شهرستان بای در این ولایت قرار گرفت. در آوریل ۱۹۱۳ میلادی، مرکز ولایت از اونسو به آق سو منتقل شد و نام آن به «ولایت آق سو» تغییر کرد.
شهرستان بایهه (به لاتین: Baihe County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در آنکانگ واقع شده است. شهرستان بایهه ۱٬۴۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بانام و یا شهرستان باینانگ (به لاتین: Bainang County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در شیگاتسه واقع شده است.
شهرستان باینگوین (به لاتین: Baingoin County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ناگچو واقع شده است. شهرستان باینگوین ۲۸٬۳۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶٬۸۴۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بای چوان (به چینی: 逊克县) یک شهرستان در استان هئی لونگ جیانگ چین است که در تابعیت شهر چیچیهار قرار دارد. شهرستان بای چوان ۳٬۵۹۷٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۲٬۰۱۹ نفر جمعیت دارد و ۲۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. تقسیمات اداری. شهرستان بای چوان به ۷ شهرک و ۹ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است.
شهرستان بایشوی (به لاتین: Baishui County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در واینان واقع شده است. شهرستان بایشوی ۹۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بایشیانگ (به لاتین: Baixiang County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در شینگتای واقع شده است. شهرستان بایشیانگ ۲۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۳٬۷۷۷ نفر جمعیت دارد و ۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرستان باییو (به لاتین: Baiyü County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ولایت خودمختار گارزئی تبتی واقع شده است. شهرستان باییو ۴۱٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳٬۰۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرستان بانبار (به لاتین: Banbar County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در چامدو واقع شده است.
شهرستان بانما (به لاتین: Banma County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ولایت خودمختار گولوگ تبتی واقع شده است. شهرستان بانما ۶٬۳۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان باوده (به لاتین: Baode County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در شینجو واقع شده است.
شهرستان باوفنگ (به لاتین: Baofeng County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در پینگدینگشان واقع شده است.
شهرستان باوجینگ (به لاتین: Baojing County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ولایت خودمختار شیانگشی توجیا و میائو واقع شده است. شهرستان باوجینگ ۱٬۷۴۵٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۷٬۳۷۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان باوکانگ (به لاتین: Baokang County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در شیانگیانگ واقع شده است. شهرستان باوکانگ ۳٬۲۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۴٬۵۹۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان باوچینگ (به چینی: 明水县) یک شهرستان در استان هئی لونگ جیانگ چین است که در تابعیت شهر شوانگ یاشان قرار دارد. شهرستان باوچینگ ۹٬۹۹۵٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۱٬۳۷۷ نفر جمعیت دارد و ۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. تقسیمات اداری. شهرستان باوچینگ ۶ شهرک و ۴ قصبه تابعه تقسیم شده است. سه «میدان» هم سطح قصبه نیز تابع این شهرستان می باشند، مانند نواحی اداری مزارع و مراتع.
شهرستان باویینگ (به لاتین: Baoying County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در یانگژو واقع شده است.
شهرستان باچن (به لاتین: Baqên County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ناگچو واقع شده است.
شهرستان باتانگ (به لاتین: Batang County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ولایت خودمختار گارزئی تبتی واقع شده است. شهرستان باتانگ ۴۷٬۲۵۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بایان (به چینی: 桦南县) یک شهرستان در استان هئی لونگ جیانگ چین است که در تابعیت شهر هاربین قرار دارد. مرکز ادرای این شهرستان در فاصله ای حدود ۱۰۰ کیلومتری شمال شرق از مرکز شهر هاربین قرار دارد. شهرستان بایان ۳٬۱۳۸٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۰٬۴۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. تقسیمات اداری. شهرستان بایان به ۱۰ شهرک و ۸ قصبه تابعه تقسیم شده است. سه «میدان اداری» هم سطح قصبه نیز تابع این شهرستان می باشند، مانند نواحی اداری جنگل داری.
منطقه بایی (به لاتین: Bayi District) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در نینگچی واقع شده است.
شهرستان بینچوان (به لاتین: Binchuan County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ولایت خودمختار دالی بای واقع شده است. شهرستان بینچوان ۲٬۶۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بینهای (به لاتین: Binhai County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در یانچنگ واقع شده است. شهرستان بینهای ۱٬۰۹۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بیرو (به لاتین: Biru County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ناگچو واقع شده است.
منطقه بیشان (به چینی: 璧山区، به پین یین: Bìshān Qū) یک منطقهٔ شهرداری تابع شهر چونگ چینگ، در جمهوری خلق چین است. منطقه بیشان ۹۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد. در مارس سال ۱۹۹۷ میلادی، شهرستان بیشان از استان سیچوآن جدا شده و به شهر جدید التاسیس در سطح استان چونگ چینگ پیوست. در ژوئن ۲۰۱۴، «شهرستان بیشان» به «منطقه بیشان» ارتقاء یافت.
شهرستان بییانگ (به لاتین: Biyang County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ژومادیان واقع شده است.
شهرستان بوآی (به لاتین: Bo'ai County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ژیاوزو واقع شده است.
شهرستان بوبای (به لاتین: Bobai County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در یولین واقع شده است.
شهرستان باغراش به اویغوری، شهرستان بوهو به چینی، و یا شهرستان بوست نور یک شهرستان در چین است که در ولایت خودمختار بایینغولین مغول واقع شده است. نام. وجه تسمیه. دلیل این که این شهرستان، در هر یک از سه زبان رایج و رسمی این شهرستان، یک نام متفاوت دارد این است که نام این شهرستان گرفته شده از دریاچهٔ آب شیرینیست که در این شهرستان قرار دارد. این دریاچه در اویغوری، «دریاچهٔ باغراش» (باغراش کۆلى) نام دارد. در مغولی، نام این دریاچه «دریاچهٔ بوست / بوست نوور» است (، به لاتین: bustu naɣur، معادل سیریلیک: Бостнуур). در چینی نیز، نام این دریاچه، «دریاچهٔ بوسیتِنگ / بوسیتِنگ هو» (博斯腾湖، به پین یین: Bósīténg Hú) است. اما، در زبان چینی، این دریاچه با نام کوتاه شدهٔ «دریاچهٔ بو / بوهو» (博湖، به پین یین: Bóhú) نیز شناخته می شود. تاریخچه. اولین واحد تقسیماتی مدرن که معادل ولایت خودمختار بایینغولین مغول بود، در سال ۱۸۸۲ میلادی تحت نام «ولایت قره شهر»، شامل سه شهرستان بوگور، لوپنور، و یانچی تاسیس شد. در سال ۱۸۹۹ میلادی، نام این ولایت به «ولایت یانچی» تغییر کرد. در ۱۹۳۹ میلادی، شهرستان خوشوت (شامل اراضی شهرستان باغراش امروزی) با جدا
شدن از شهرستان یانچی تاسیس شد. در ژوئن سال ۱۹۵۴ میلادی، «ولایت یانچی» منحل شد. در این سال، ۲ واحد تقسیماتی جدید بجای این ولایت تاسیس شدند. اولین این دو، «ولایت خودمختار بایینغولین مغول» است که شامل ۳ شهرستان یانچی، هجینگ، و خوشوت، در بر گیرندهٔ ۱۱٪ مساحت «ولایت یانچی» در شمال آن. دومین این دو، «ولایت کورلا» است که شامل ۵ شهرستان کورلا، بوگور،لوپنور، شهرستان چارقیلیق، شهرستان چرچن در بر گیرندهٔ ۸۹٪ مساحت «ولایت یانچی» در جنوب آن. ۶ سال بعد، در دسامبر سال ۱۹۶۰ میلادی، «ولایت کورلا» در «ولایت خودمختار بایینغولین مغول» ادغام شد. مرکز ولایت خودمختار بایینغولین مغول از یانچی به کورلا انتقال یافت. در نوامبر سال ۱۹۷۰ میلادی، شهرستان باغراش با جدا شدن از شهرستان خوشوت تاسیس شد. در دسامبر سال ۲۰۱۲، با جدایی از اراضی تحت مدیریت شهر کورلا، باش اگیم/تیه منگوان به عنوان شهر وابسته به بینگتوان و «شهر تابع مستقیم منطقه خودمختار» تاسیس شده، از تابعیت ولایت خودمختار بایینغولین مغول در آمده، و مستقیما در تابعیت اداری منطقه خودمختار سین کیانگ قرار گرفت. در ژانویه سال ۲۰۲۰ میلادی، اراضی از شهرستان های خودمختار یانچی هوئی، باغراش
، چارقیلیق، چرچن، خوشوت، و هجینگ از تابعیت ولایت خودمختار بایینغولین مغول در آمده و ضمیمهٔ باش اگیم شدند. اکثر این اراضی شامل هنگ های متعلق به بینگتوان بودند.
شهرستان بولی (به چینی: 勃利县)، بوهوری (به منچو: )، یا بالّی (به کره ای: 발리현) یک شهرستان در استان هئی لونگ جیانگ چین است که در تابعیت شهر چی تای هه قرار دارد. شهرستان بولی ۲٬۳۹۰٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۹٬۵۸۳ نفر جمعیت دارد و ۲۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. تقسیمات اداری. شهرستان بولی به ۵ ناحیه، ۵ شهرک، ۳ قصبه، و ۲ قصبه قومیتی (یک قصبه برای کره ای ها، یک مشترکاً برای کره ای ها و منچوها) تابعه تقسیم شده است.
شهرستان پومه یا شهرستان بومه (به لاتین: Bomê County) یک شهرستان در چین است که در نینگچی واقع شده است.
شهرستان بووانگ (به لاتین: Bowang District) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در مانشان واقع شده است. شهرستان بووانگ ۳۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۳٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بوشینگ (به لاتین: Boxing County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در بینژو (شاندونگ) واقع شده است. شهرستان بوشینگ ۹۰۰٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۶٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرستان بویه (به لاتین: Boye County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در بائودینگ واقع شده است. شهرستان بویه ۳۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۰۴ نفر جمعیت دارد و ۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرستان بورانگ (به تبتی: ، نویسه گردانی «ویلی»: spu hreng rdzong، پین یین تبتی: Burang Zong)(به چینی: 普兰县، به پین یین: Pǔlán Xiàn) یک شهرستان در چین است که در ولایت نگاری واقع شده است. شهرستان بورانگ ۱۲٬۴۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بورچین (به اویغوری: بۇرچىن ناھىیىسى، به قزاقی: بۋىرشىن اۋدانى)(به چینی: 布尔津县، به پین یین: Bù'ěrjīn Xiàn) یک شهرستان در ولایت آلتای، که خود تابع ولایت خودمختار ایلی قزاق در منطقه خودمختار سین کیانگ اویغور چین است.
شهرستان بوتوو (به لاتین: Butuo County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در لیانگشان یای واقع شده است. شهرستان بوتوو ۱٬۸۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۳۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرستان سانگ (به لاتین: Cang County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در کانگجو واقع شده است. شهرستان سانگ ۱٬۵۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان سانگنان (به لاتین: Cangnan County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در ونژو واقع شده است. شهرستان سانگنان ۱٬۲۶۱٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۸۴٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
قورباغه آبی شامی نام یک گونه از تیره قورباغه های اصلی است.
پاتریشیا مازویی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل فرانسه است. فیلم پوست کلفت او در جشنواره فیلم کن ۱۹۸۹ و در بخش نوعی نگاه به نمایش درآمد. ۱۱ سال بعد فیلم دختران پادشاه او در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۰ و در همان بخش به نمایش درآمد. از دیگر آثار او می توان به پل سانچز برگشته! (۲۰۱۸) اشاره کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "رودن" اشاره کرد.
بورس اوراق بهادار منطقه ای کیش که با نام بورس کیش هم شناخته می شود، یک تالار بورس در جزیره کیش است که به عنوان بورس اوراق بهادار منظقه ای کیش زیر نظر سازمان بورس اوراق بهادار تهران فعالیت می نماید. بورس اوراق بهادار کیش در جزیره کیش و در منطقه آزاد تجاری-صنعتی کیش قرار دارد و بورس نفت ایران نیز در آن مستقر است. در سال ۱۳۹۲ بورس کیش اعلام کرد که انتقال ۹ میلیون ۸۲۲ هزار سهم انجام شده است. بنابه اظهارات روابط عمومی سازمان منطقه آزاد تجاری-صنعتی کیش این حجم از مبادلات به ارزش ۲۷ میلیارد و ۲۸۸ میلیون ریال بوده است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
پل سانچز برگشته! () فیلمی به کارگردانی پاتریشیا مازویی است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به لوران لافیت و زیتا هانروت اشاره کرد. آهنگساز این فیلم، جان کیل است.