Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ورعلی تابنده رفت. سحام نیوز، وبگاه نزدیک به مهدی کروبی نیز از ورود نوری به فرودگاه شیراز یک هفته پس از آزادی خبر داد. در این گزارش آمده این حضور با استقبال مردمی مواجه شد. میدان انقلاب. کسری نوری در ۳ دی ۱۳۹۶ در پیاده رو میدان انقلاب تهران برای چند ساعت توسط مأموران امنیتی بازداشت شد، این دانشجوی ارشد حقوق بشر دانشگاه تهران همزمان با تجمعی که در میدان انقلاب بود در هنگام خروج از دانشگاه در حوالی میدان بازداشت و وقتی از دادن گوشی موبایل خود به مأموران خودداری کرده، با او برخورد شده بود. اعتراضات دی ۱۳۹۶. کسری نوری در سومین روز ناآرامی ها ۱۳۹۶ در ایران، بازداشت شد. او از ۹ دی ۱۳۹۶ در اعتراض به بازداشت غیرقانونی خود و چهار تن از دوستانش توسط سپاه ثارالله در بیمارستان دی دست به اعتصاب غذا زد. این بازداشت در ساعات پایانی شب، در طبقهٔ همکف و محوطهٔ بیمارستان دی، با شلیک تیر هوایی، استفاده از شوکر و اعمال خشونت همراه بود. در ۱۰ دی ۱۳۹۶ همزمان با این اعتصاب غذا دراویش، مقابل زندان اوین تحصن کردند و خواستار آزادی او شدند. در ۱۳ دی ۱۳۹۶ به مادر کسری نوری گفته شد به تحصن کنندگان بگوید یا از جلوی اوین بروید یا همه شما را
بازداشت می کنیم. در ۱۴ دی ۱۳۹۶ پس از چند روز بی خبری بی بی سی از تماس تلفنی کوتاه کسری نوری با خانواده اش خبر داد و دو روز بعد کسری نوری بدون اطلاع و بصورت محرمانه به زندان رجایی شهر منتقل شد. دیده بان حقوق بشر از عدم دسترسی وکیل به نوری و سه درویش بازداشتی خبر داد. در ۱۹ دی ۱۳۹۶ بی بی سی به نقل از شکوفه یداللهی از قول آزادی او تا ۴۸ ساعت آینده خبر داد و پس از آن خبر حمله به تحصن دراویش با پرتاب گاز اشک آور منتشر شد. گاردین هم از ادامهٔ بی خبری دربارهٔ محل نگهداری کسری نوری در مصاحبه با یکی از اعضای خانواده وی گفت. سرانجام در ۲۰ دی ۱۳۹۶ تحصن شبانه روزی دراویش مقابل زندان اوین ثمر داد. اعتصاب غذای یازده روزه پایان یافت و او بی قید و شرط به همراه چهار دانشجوی درویش بازداشتی آزاد شدند. گلستان هفتم - بازداشت خانوادگی. باگذشت یک ماه از درگیری های گلستان هفتم؛ کسری نوری، شکوفه یداللهی، پوریا نوری و امیر نوری در حالی که به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته بودند در ۱ اسفند ۱۳۹۶ بازداشت شدند. سازمان اطلاعات سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات به قوه قضائیه گفته بودند که برای معامله با کسری نوری و سناریوسازی روایت حکومتی از اع
تراضات به اعضای خانواده اش نیاز دارند و نباید آزاد شوند. جزئیات تکان دهنده ای از نحوهٔ بازداشت خونبار و شکنجه خانوادهٔ نوری پس از پنج سال در بی بی سی منتشر شد. سازمان بین المللی آزادی بیان و گزارشگران بدون مرز نسبت به وضعیت کسری نوری، پس از بازداشت عمیقاً ابراز نگرانی کردند و نبود شفافیت، عدم پاسخگویی مسؤلان قضایی دربارهٔ بازداشت، سلامت و چرایی بستری شدن او در بیمارستان را غیرقابل پذیرش دانستند. دی ولت آلمان در بیانیه ای به بازداشت او برای سومین بار اعتراض کرد و گفت مبارزه با جمهوری اسلامی حتی با تهیه گزارش و پوشش اعتراض با خطر جدی مواجه می شود. پس از دو سال اعضای خانواده در بهمن ۱۳۹۸ آزاد شدند. کسری نوری هم پس از پنج سال و یکماه آزاد شد. ۱۰۰ روز در سلول انفرادی. شهریور ۱۳۹۷ با حمله به تحصن دوماهه در زندان فشافویه که در اعتراض به بدرفتاری با زنان درویش در زندان قرچک رخ داده بود؛ به دستور نهادی امنیتی امیر و کسری نوری پس از شش ماه بازداشت موقت و صدور احکام خانوادگی برای آنها، به سلول انفرادی منتقل و ۱۰۰ روز متوالی در اتاقی یک در دو متر نگهداری شدند. مسؤلان قضایی در این مدت اطلاع مشخصی دربارهٔ وضعیت آنها ندادند
. سازمان زندان ها هم اطلاعیه صادر کرد و آنها را به غوغاسالاری، امتیازطلبی، و جَوسازی تبلیغاتی در رسانه و فضای مجازی متهم کرد. کسری نوری پس از خارج شدن از سلول انفرادی در نامه ای مشترک گفت؛ حاکمیت مانند کبک سر در برف فرو برده است و توهم ثبات و برقراری، توان شنیدن هشدارهای زمانه و صدای فروپاشی اش را از وی دریغ می دارد. همچنین پس از ۱۰۰ روز تحمل انفرادی، بیش از یک سال دیگر کسری نوری و امیر نوری را در فضایی معروف به سوئیت با ابعادی نزدیک به دوازده متر نگهداری و از ارتباط با دیگر بازداشت شدگان منع شدند. آزادی. ۲۵ اسفند ۱۴۰۱ کسری نوری از زندان آزاد شد. پوریا نوری با ابراز خوشحالی از اینکه او برای دهمین سال عید نوروز را در زندان نمی گذراند گفت: «نهاد امنیتی آزادی او را مشروط به عدم تجمع مقابل زندان عادل آباد کرده و فقط امکان حضور اعضای خانواده و وکیل مقابل زندان فراهم شد و دیدن لحظهٔ آزادی اش از کسانی که از شهرهای مختلف به شیراز آمده بودند دریغ شد». در چند هفته پیش از آزادی کسری نوری، جمعی از دراویش گنابادی برای پیگیری آزادی کسری نوری به شیراز و مقابل دادستانی این شهر رفته بودند. مقامات امنیتی مانع از آزادی او می شد
ند. درنهایت دیوان عالی کشور و رسانه های حکومت ایران از رسیدگی خارج از نوبت به پروندهٔ او به دستور رئیس قوه قضائیه و فراهم کردن مقدمات آزادی خبر دادند. استقبال در فرودگاه. او دو روز پس از آزادی، در ۲۷ اسفند ۱۴۰۱ با هواپیما به تهران رفت و گروهی از دراویش گنابادی و فعالان سیاسی مدنی در فرودگاه مهرآباد به استقبال او رفتند. یکی از افرادی که به استقبال او رفته بود در فرودگاه بیانیه ای در همین رابطه خواند. کسری نوری به مناسبت نوروز در بیانیه ای که یک هفته پس از آزادی در کانال تلگرامی اش منتشر کرد گفت: پیروزی در فراز نیست، در آینده نیست، خیال و آرزو نیست که مژدگانی بخواهد، پیروزی همین جاست، سعادت اینجاست و شما مردم همچون نی در آن می دمید، اگر نغمهٔ تلخ دارد روزی دیگر ترنم شادمانه خواهد نواخت. تبعید و ربودن. سه روز آزار و اذیت و انتقال به اوین. کسری نوری که آذر ۱۳۹۸ از زندان فشافویه به زندان عادل آباد تبعید شده بود طبق دستوری محرمانه از این زندان به تهران منتقل و بالاخره پس از ۳ روز نگهداری در بدترین شرایط با دستبند و پابند و بدون رعایت پروتکل های بهداشتی در ۶ بهمن ۱۳۹۹ در زندان اوین پذیرش شد. پیش از این گزارش شده بود
که این زندانی به مکانی نامعلوم منتقل شده است. برادر او در یک رشته توییت آنچه در این سه روز بر سر او آمده را توضیح داد. تبعید دوباره به زندان عادل آباد. کسری نوری، در آستانه نوروز ۱۴۰۰ باردیگر از زندان اوین تهران به عادل آباد شیراز تبعید شد. نرگس محمدی، فعال حقوق بشر ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ دربارهٔ علت تبعید او به بی بی سی گفت: «کسری نوری را تهدید کردند که نباید این بیانیه و اعتصاب و اعتراض گسترده زندانیان سیاسی را راه اندازی کند، پس از آن درحالی که فقط دو ماه بود از زندان عادل آباد شیراز آورده بودندش دوباره ایشان رو تبعید کردند». یک منبع مطلع هم به صدای آمریکا گفت، کسری نوری معتقد بود باید به «اتفاقاتی که در جامعه در حال رخ دادن است» واکنشی صورت بگیرد و به همین دلیل اعتصاب سه روزه را با انتشار بیانیه ای راه اندازی کرد و پیش از آغاز این واکنش جمعی، او را تهدید کردند که نباید این بیانیه منتشر شود و در نهایت هم نهادهای امنیتی همزمان با روز امضا و انتشار این بیانیه نوروزی وی را به یکباره و به شکلی غیرقانونی مجدداً به زندان عادل آباد شیراز منتقل کردند. ربودن و انتقال به بازداشتگاه اطلاعات شیراز. ۵ شهریور ۱۴۰۱، خانواده کسری
نوری از ربودن او از زندان عادل آباد و انتقالش به مکانی نامعلوم خبر دادند و ابراز نگرانی کردند. یک روز بعد، شکوفه یداللهی برای پیگیری وضعیت فرزندش به شیراز سفر کرد و پوریا نوری از بی خبری مطلق خانواده نسبت به وضعیت او خبر داد. امیر نوری هم در گفتگو با بی بی سی از جزئیات بیشتر ربودن او و این دور تازه از فشارها بر برادرش گفت. کمپین توییتری در حمایت از کسری نوری به راه افتاد. مادر او گفت از مقابل زندان عادل آباد تکان نمی خورد تا پسرش را ملاقات کند، گفته شده بود او بعد ۴۸ ساعت قرار است به زندان بازگردد. همزمان این زندانی سیاسی در تماس کوتاهی با مادرش از انتقالش به بازداشتگاه اطلاعات شیراز خبر داد. علت انتقال و بازجویی یک بیانیه ای مشترک میان کسری نوری، نرگس محمدی و کیوان صمیمی عنوان شد در حالی که چنین بیانیه ای منتشر نشده است. مادر کسری نوری در یک پیام ویدیویی نسبت به اینکه او «تحت شکنجه و بازجویی قرار می گیرد» انتقاد کرد. او در این پیام گفت: «در نهایت یک روزی این ظلم به مردم تمام می شود؛ تاریخ را بخوانید. خشم و رنج ما وسیعتر از ظلم بی انتهای شما است. کسری را آزاد کنید.» شماری از دراویش گنابادی و همچنین تعدادی از
زندانیان سیاسی در اوین و کیوان صمیمی، دیگر زندانی سیاسی در سمنان در نامه ای از زندان از او حمایت و نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی کردند. سازمان عفو بین الملل، کانون نویسندگان ایران، کمیسیون مذاهب دولت آمریکا و انجمن قلم استرالیا در پیام های جداگانه نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی کردند و خواستار آزادی فوری کسری نوری شدند. باگذشت یک هفته از ربودن کسری نوری و استمرار وضعیت نگران کنندهٔ او؛ برادرش در توییتی با اشاره به بیانیهٔ منتشر نشده گفت: مقامات دخیل در موضوع هر روز وعده می دهند فردا کسری به زندان برمی گردد و فشار و آزار روزهای اخیر خانواده و دوستان را به ستوه آورده است. وکیل کسری نوری از تشکیل پرونده برای او در دادسرای انقلاب شیراز به اتهام اقدام علیه امنیت کشور خبر داد و مصداق اتهام را یک بیانیهٔ منتشر نشده عنوان کرد. ۱۵ شهریور، برادر او در توییتی ضمن تشکر از کسانی پیگیر وضعیت کسری نوری بودند از بازگشتش به بند سیاسی این زندان پس از ده روز خبر داد اعتصاب غذای گستردهٔ ۱۴۰۰. کسری نوری و ۳۳ نفر از زندانیان سیاسی دیگر در زندان های اوین، فشافویه، عادل آباد در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ اعلام کردند به یاد و احترام رنج های
مشترکمان و در اعتراض به ظلم های ستمگران و به یاد گرسنگان وطن بر سفره نوروز، شروع سال ۱۴۰۰ خورشیدی را با اعتصاب غذا آغاز می کنند که تا سه روز ادامه خواهد داشت. پیام کسری نوری پس از تبعید. نوری پس از تبعید در آستانه سال نو از اوین به زندان عادل آباد در پیامی گفت اعتصاب غذای سه روزه خود و دیگر زندانیان سیاسی در زندان های مختلف ایران تلاشی برای «اعتراض به ستمگر» است. نوری در پیام صوتی روز ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ دربارهٔ تبعیدهای اخیر در زندان های ایران گفت: جابه جایی و آوارگی بین زندان ها و بندهای مختلف هیچ خوشایند نیست به لحاظ انسانی و حقوقی هم این جابه جایی ها توجیهی ندارد و قاعدتاً برای خانواده و دوستان سخت بود که شب عید متحمل نگرانی شدند اما این نگرانی ها و رنج ها در ذیل و پیوستگی رنج هایی باید خوانده شود که لحظه تحویل سال همه ما را غمبار و تلخ کرده است. غم بسیار مردمی که اسیر فقر، گرسنگی، آوارگی و حاشیه نشینی هستند و زیر بار سرکوب، خفقان و استبداد نفس می کشند. او گفت: در لحظه عید یاد می کنم از نوید افکاری و بهنام محجوبی که داغشان تازه است و تازه می ماند مثل داغ همه عزیزانی که در راه آزادی و حقیقت جان دادند. یاد می کن
م از سیستان و بلوچستان، کردستان، خوزستان و جای جای سراسر زخم ایران. این زندانی سیاسی با اشاره به اعتصاب گسترده در زندان ها تأکید کرد با همین دغدغه ها از بامداد آغاز قرن دست به اعتصاب غذای سه روزه زده اند و اضافه کرد: «می دانم در برابر رنج های شما مردم هیچ چیزی نیست، اما کوشش و تلاشی است به این امید که زبانی باشد برای بیان همدردی و اعتراض به ستمگر، به این امید که آغازی باشد برای قدم های بزرگتر.» مخالفت با نظام جمهوری اسلامی. کسری نوری نظام سیاسی فعلی ایران را خود مصیبت و منشأ مصائب می داند که اتکای خود را نه بر پذیرش حقوق اساسی ملت و نهادهای دموکراتیک که بر خشونت و استبداد بنا نهاده است. او در پاییز و زمستان ۱۳۹۷ از زندان مجموعه مقالاتی با محور احراز حق تعیین سرنوشت و واقعیت ناکارآمدی منتشر کرده است. مقالات: درد مشترک - نترسیم تا به سرمان نیاید - امید ناامیدی ها - محور وفاداری - بی قانونی - حق تعیین سرنوشت - بی دولتی این فعال سیاسی در سالگرد اعتراضات دی ۱۳۹۶ در یادداشتی از زندان گفت آن اعتراضات آغازگر گذار نظام جمهوری اسلامی ایران از زوال به فروپاشی است. او شعار «اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا» را آغازِ مر
حله ای نوین از مبارزات اجتماعی و سیاسی در تاریخ جمهوری اسلامی دانسته که نه بر نظم سیاسی مورد پسند حاکمیت، که بر پایه حق تعیین سرنوشت مردم توسط مردم است. کسری نوری در اسفند ۱۳۹۹ یادداشت دیگری با عنوان پرسشی از سرنوشت منتشر کرد که برای گفتگو تا امکان و درک ضرورت همکاری برای تغییر وضع موجود نوشته شده است. لغو اخراج از دانشگاه تهران. ۳ تیر ۱۴۰۰ گزارش هایی مبنی بر اخراج کسری نوری از دانشگاه تهران منتشر شد. فردای آن روز هم خانوادهٔ نوری حکم اخراج این دانشجوی زندانی را رسانه ای کردند که واکنش های زیادی را به دنبال داشت و نهایتاً به لغو حکم اخراج منجر شد. بنابر گزارش ها نخستین حکم اخراج آبان ۱۳۹۹ صادر شد و پس از سه مرتبه بررسی مجدد در کمیسیون دانشگاه تهران سرانجام روز ۲۴ اسفند ۹۹ رئیس دانشگاه محمود نیلی احمدآبادی، شخصاً حکم اخراج این دانشجو را تأیید و اعلام کرده بود. ۶ تیر کاربران رسانه های اجتماعی کارزاری برای اعتراض به فشارها بر او به راه انداختند. در همین روز معاون دانشگاه تهران در گفتگو با ایسنا بدون نام بردن از کسری نوری علت اخراج او را «عدم مراجعه برای ثبت نام» عنوان کرد و گفت او باید مدرک زندانی بودن خود را ار
ائه دهد. پس از آن ۳۴۵ دانشجوی دانشگاه تهران در نامه ای اخراج کسری نوری را اقدامی «حذف کننده و پلیسی و مطلقاً غیرقانونی» خواندند و خواستار لغو فوری حکم اخراج او شدند. شورای صنفی دانشجویان کشور هم از تشکیل کمیتهٔ پیگیری در این رابطه خبر داد. معاون وزیر علوم دولت خاتمی در این رابطه گفت برای کسری نوری و غیبت بیش از یکسال وزارت علوم باید تصمیم می گیرد. وکیل او در مصاحبه ای گفت اخراجش از دانشگاه تهران غیرقانونی ست و او با دانشگاه مکاتبه داشته و آنها از زندانی بودن کسری نوری با خبر بودند. تشکل های دانشجویی دیگر هم در بیانیه ای این اخراج را محکوم کردند. با افزایش فشارها، کمیته پیگیری حق تحصیل کسری نوری از تشکیل جلسه با مسئولان دانشگاه و برگزاری کمیسیون اضطراری دربارهٔ وضعیت کسری نوری در روز ۱۳ تیر خبر داد. ۱۴ تیر، برادر کسری نوری با انتشار نامه ای خبر داد که حکم اخراج او از دانشگاه تهران لغو شده و دانشگاه تهران در جلسهٔ اضطراری حکم محرومیت از تحصیل نوری را باطل کرده است. دانشگاه تهران هم دربارهٔ این لغو اخراج توضیحات خود را به ایلنا ارائه داد. برکناری رئیس دانشگاه پس از درخواست آزادی او. ۲۹ شهریور ۱۴۰۰ محمود نیلی احم
دآبادی رئیس وقت دانشگاه تهران در نامه ای به غلامحسین محسنی اژه ای خواستار آزادی کسری نوری شد. درخواست آزادی برای کسری نوری به حملهٔ بسیج دانشگاه تهران همراه با برخی نهادی تندرو بیرون از دانشگاه منجر شد، وزارت علوم تحت فشار برای انتصاب سرپرست جدید قرار گرفت و نیلی احمدآبادی یک روز پس از کار برکنار شد. محمدعلی زلفی گل، وزیر علوم و علی کریمی فیروزجایی، دبیر هیئت رئیسه مجلس برکناری را تکذیب کردند و زلفی گل گفت تغییر رئیس دانشگاه تهران هیچ ارتباطی به نامه نگاری در رابطه با کسری نوری به ریاست قوه قضاییه ندارد. صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی، نحوهٔ برکناری را فضاحت بار توصیف کرد و گفت نامه به قوه قضائیه برای آزادی کسری نوری باعث غضب مسئولینی شد که در سخنرانی هایشان رأفت پیامبر و مدارای جعفر صادق با مخالفان را تذکر می دهند. اعتصاب غذا. اعتصاب غذای ۹۱. نخستین بار ۲۷ دی ماه سال ۱۳۹۱ در اعتراض به بدرفتاری با هفت درویش زندانی به مدت ۹۰ روز دست به اعتصاب غذا زد و سرانجام پس از برآورده شدن خواسته اش که انتقال این هفت درویش از انفرادی به بند ۳۵۰ زندان اوین بود به اعتصاب غذای خود پایان داد. اعتصاب غذای او موجب نگرانی های جه
انی و انتشار نامه ها و بیانیه های بسیاری شد. آنا گومز عضو پارلمان اروپا در نامه ای به سفارت ایران در بلژیک و پرتغال و وزارت خارجه ایران خواستار فراهم کردن آزادی کسری نوری و دیگر دراویش زندانی شد. وزارت خارجه آلمان در بیانیه ای نسبت به وضعیت کسری نوری ابراز نگرانی کرد و به بیهوشی وی در اعتصاب غذا پرداخت. سازمان عفو بین الملل هم در بیانیه اش از انتقال نوری به بازداشتگاه پلاک صد شیراز، فشار بازجویان وزارت اطلاعات و ضرب و شتم وی برای پایان دادن به اعتصاب غذای خود گفته بود، همچنین سازمان حقوق بشری دیگر و زندانیان سیاسی اوین با ارسال نامه ابراز نگرانی کردند. شیرین عبادی برنده جایزهٔ صلح نوبل نیز در نامه ای به احمد شهید نسبت به وضعیت دراویش زندانی ابراز نگرانی کرد و خواهان پیگیری حقوق اقلیتهای مذهبی در ایران شد. او به همراه صالح مرادی، درویش گنابادی در تاریخ ۱ فروردین سال ۱۳۹۱ دست به اعتصاب غذای خشک زد. کسری نوری در طی اعتصاب غذای طولانی مدت خود یکبار بیهوش شد. یکی دیگر از اتفاقات در اعتصاب؛ انتقالش به بازداشتگاه وزارت اطلاعات و اجبار وی برای آزادی موقت با سپردن وثیقه بود که نوری از این امر سرباز زد. دراویش گنابادی
در ایران نیز با تجمع های اعتراضی و انتشار نامه از بیش از ۲۰ استان کشور اعتراض و نگرانی خود را ابراز کردند. پس از پایان اعتصاب غذا طولانی مدت کسری نوری؛ علی القاصی مهر، دادستان وقت شیراز در مصاحبهٔ از پیش تعیین شده گفته بود ما در شیراز و استان زندانی سیاسی نداریم و برخی از خانواده های زندانیان با هدایت عناصر ضدانقلاب داخلی یکسری مصاحبه هایی داشته و سعی دارند موضوع این دستگیری ها را سیاسی جلوه دهند. اعتصاب غذای ۹۲. کسری نوری دومین بار ۱۱ اسفند سال ۱۳۹۲ در اعتراض به وضعیت درمانی چند درویش زندانی دست به اعتصاب غذا زد. او ۳ روز پیش از اعتصاب غذای خود طی نامه ای سرگشاده با اشاره به وضعیت نامناسب چند درویش زندانی اعلام کرده بود: «از مسئولان می خواهم که از التهاب فضای جامعه بپرهیزند و بیش از این ظلم به دراویش را آشکار نسازند. اما در صورتی که تا پایان روز شنبه اقدامی برای درمان برادرانم صورت نگیرد، از سحر روز یکشنبه اعتصاب غذای اعتراضی خود را آغاز خواهم کرد.» کسری نوری در اعتصاب غذای خود در اعتراض به تبعید دو درویش به زندان رجایی شهر نیز دست به اعتصاب ملاقات زد. این اعتراض و اعتصاب کسری نوری با همراهی دیگر دراویش زندا
نی و بیش از دوهزار درویش گنابادی در سراسر کشور همراه شد و به تجمع و تحصن دو روزه دراویش نیز انجامید. به گفتهٔ بی بی سی در دومین روز تحصن دراویش در مقابل دادستانی تهران، مأموران امنیتی به معترضان حمله کرده و تعدادی از آن ها را بازداشت کرده و شکوفه یداللهی مادر کسری نوری، از جمله بازداشت شدگان بوده است. مادر کسری نوری شامگاه همان روز آزاد شد و اعتصاب غذای درویش های زندانی در ایران پس از گذشت سه هفته با اعزام سه درویش بیمار به مراکز درمانی به پایان رسید. اعتصاب غذای ۹۳. کسری نوری و هشت درویش زندانی محبوس در زندان اوین بار دیگر از تاریخ ۹ شهریور ۱۳۹۳ دست به اعتصاب غذا زدند و با صدور بیانیه ای گفتند تا «پاسخگویی صریح مقام های حکومتی دربارهٔ سال ها نقض حقوق دراویش و پایان دادن به دشمنی ها با اهل عرفان و تصوف» به اعتصاب غذای خود ادامه خواهند داد. شکوفه یداللهی، مادر کسری نوری، پس از گذشت دو هفته اعتصاب غذا فرزندش و دیگر دراویش زندانی از مسئولان قضایی کشور خواست پاسخگوی این اعتراض باشند و به بی بی سی گفت؛ ما خواستار رسیدگی هرچه سریع تر به وضعیت زندانیان در بندمان هستیم، مسولان قضایی پاسخگو باشند. دراویش گنابادی نیز ب
رای حمایت از ۹ درویش زندانی طی یک هفته سه بار دست به تجمع زدند و در تجمع خونین ۳۰ شهریور ۱۳۹۳ مقابل دادستانی تهران جمع کثیری از دراویش مجروح شدند. سازمان گزارشگران بدون مرز از خطر تهدید مرگ همکاران مجذوبان نور خبرداد و همچین سازمان عفو بین الملل بار دیگر خواستار آزادی این ۹ نفر شد. پیش از ۱۰۰ فعال مدنی با انتشار نامه ای خواستار پایان اعتصاب غذای دراویش زندانی شدند، فائزه هاشمی، محمد نوری زاد و ابوالفضل قدیانی از امضا کنندگان این نامه بودند و شیرین عبادی نیز با انتشار نامه سرگشاده به بانکی مون به وضعیت دراویش زندانی پرداخت. کسری نوری در زندان نظام شیراز و هشت درویش دیگر در زندان اوین تهران پس از ۳۴ روز اعتصاب غذا به اعتصاب غذای خود پایان دادند. اعتصاب غذای ۹۶. کسری نوری از تاریخ ۹ دی ۱۳۹۶ به علت بازداشت غیرقانونی خود توسط سپاه ثارالله در بیمارستان دی دست به اعتصاب غذا زد. فردای آن روز گزارشگران بدون مرز بازداشت او را محکوم کرد و بی بی سی از اعتصاب غذای کسری نوری از لحظه بازداشت خبر داد. نوری در شب ۱۹ دی ۱۳۹۶ پس از ده روز بازداشت و اعتصاب غذا از زندان رجایی شهر بی قید و شرط آزاد و به مقابل زندان اوین (محل تحصن
دراویش معترض) منتقل شد. اتهامات و احکام صادره. پرونده بیانیهٔ منتشر نشده. در شهریور ۱۴۰۱ پرونده ای معروف به بیانیهٔ منتشر نشده با اتهام اقدام علیه امنیت کشور در زندان برای او در دادگاه انقلاب شیراز تشکیل شد. مصداق اتهامی آن تدوین یک بیانیه از سوی کسری نوری و چند فعال سیاسی دیگر عنوان شد که هرگز منتشر نشده است. اسفند ۱۴۰۱ در پی اختلاف میان دادگستری های استان تهران و فارس بر سر صلاحیت رسیدگی به پرونده کسری نوری، این پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع شد. پرونده گلستان هفتم. شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران کسری نوری را به اتهام رهبری اعتراضات گلستان هفتم و مشارکت در اعتراضات دی ۱۳۹۶ به ۱۲ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق، ۲ سال تبعید به ثلاث باباجانی، ۲ سال ممنوع الخروجی و ۲ سال محرومیت از عضویت در گروه ها و احزاب و فعالیت رسانه ای محکوم کرد. کسری نوری پیش از این با انتشار نامه ای از حضور در جلسه دادگاه امتناع کرده بود و این حکم به صورت غیابی صادر شد. اسفند ۱۳۹۷ حکم قطعی ۱۲ سال حبس کسری نوری به او ابلاغ شد. او با غیرقانونی دانستن روند دادرسی در دادگاه های ایران و عدم حضور وکیل در جلسهٔ رسیدگی از تجدیدنظرخواهی هم امتناع کرد
ه بود. پرونده مدیران مجذوبان نور. سال ۱۳۹۰، شعبه ۳ دادگاه انقلاب شیراز نوری را به علت فعالیت سیاسی، رسانه ای و پوشش اخبار دراویش در ایران به چهار سال و چهار ماه حبس تعزیری محکوم کرد. تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت ملی، افشای اسرار ملی در مصاحبه ها از جمله اتهاماتش بود. وی در دادگاه عمومی شیراز هم به یکسال حبس تعلیقی محکوم شد. در حکم صادره پیامد اقدامات او «ترویج بدعت در مسائل اعتقادی» و «ناامن کردن فضای جامعه و ترویج خرافات» و علت صدور حکم برای جلوگیری از «عواقب غیرقابل جبران در سطح جامعه به خصوص جوانان» بیان شد. این حکم که با حضور کسری نوری در دادگاه صادر شده بود در دادگاه تجدیدنظر استان هم تأیید شد.
وست اند (به انگلیسی: West End) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده است.
وینگفیلد (به انگلیسی: Wingfield) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
وود اند (به انگلیسی: Wood End) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده است.
وودساید (به انگلیسی: Woodside) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر واقع شده است.
ویبوستون (به انگلیسی: Wyboston) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده است. ویبوستون ۹۳۶ نفر جمعیت دارد.
آپر کالدیکات (به انگلیسی: Upper Caldecote) یک روستا در بریتانیا است که در Bedfordshire مرکزی واقع شده است.
آپر دین (به انگلیسی: Upper Dean) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده است.
آپر گریون هرست (به انگلیسی: Upper Gravenhurst) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
آپر شلتون (به انگلیسی: Upper Shelton) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
آپر استپلو (به انگلیسی: Upper Staploe) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده است.
آپر استاندن (به انگلیسی: Upper Stondon) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
تبورث (به انگلیسی: Tebworth) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
تورن (به انگلیسی: Thorn) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
تورنکات گرین (به انگلیسی: Thorncote Green) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
سالف اند (به انگلیسی: Salph End) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده است.
سدینگتون (به انگلیسی: Seddington) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
سوول (به انگلیسی: Sewell) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
شلتون (به انگلیسی: Shelton) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر واقع شده است.
شورتس تاون (به انگلیسی: Shortstown) یک روستا در بریتانیا است که در ایستکات واقع شده است. شورتس تاون ۰٫۸۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۹۲ نفر جمعیت دارد.
ایستکات (به انگلیسی: Eastcotts) یک محله مدنی در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده است. ایستکات ۴٬۰۰۴ نفر جمعیت دارد.
سول دراپ (به انگلیسی: Souldrop) یک روستا در بریتانیا است که در Knotting and Souldrop واقع شده است.
استفورد (به انگلیسی: Stanford) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
ردول (به انگلیسی: Radwell) یک آبادی در بریتانیا است که در فلمرشم واقع شده است.
پاملا گیلیس (متولد ۱۹۵۳) همه گیرشناس اهل بریتانیا است. او در مارس ۲۰۰۶ به عنوان قائم مقام دانشگاه کلدونین گلاسگو منصوب شد. تحصیلات. گیلیس لیسانس فیزیولوژی و فوق لیسانس تعلیم و تربیت و فلسفه را از دانشگاه آبردین (اسکاتلند) و دکترای همه گیرشناسی را از دانشگاه ناتینگهام گرفت.
باگاتِل یک قطعهٔ کوتاهِ موسیقی است که معمولاً برای پیانو تصنیف شده است. باگاتل معمولاً سبک و ملایم است. کلمهٔ «باگاتل» از نظر تحت اللفظی به معنی «یک تصنیفِ سازیِ بی تکلفِ کوتاه» است. باگاتل معمولاً برای پیانوی تنها ساخته می شود، اما برای دونوازی پیانو، هارپسیکورد، چنگ، ارگ، گیتار کلاسیک، ویبرافون، ابوا (مستقل)، کلارینت، ویولن، ویولا، فرم های مختلفِ موسیقی مجلسی، ارکستر، گروه موسیقی، دوئتِ آواز و پیانو، و یک گروه گروه کُرِ آکاپِلا نیز تصنیف شده است. نخستین باگاتلِ شناخته شده. فرانسوا کوپِرَن (۱۶۶۸–۱۷۳۳) نخستین کسی است که اصطلاحِ «باگاتل» را ویژهٔ یک اثرِ موسیقایی به کار برده است. او در دهمین اثرش برای هارپسیکورد، به سال ۱۷۱۷، یک روندو را «باگاتل ها» (به فرانسوی: Les bagatelles) نامیده است. معروف ترین باگاتل. معروف ترین باگاتلِ جهان ازآنِ لودویگ فان بتهوون است. باگاتل شمارهٔ ۲۵ در لا مینور، وو ۵۹، معروف به برای الیزه قطعه ای محبوب و تقریباً سه دقیقه ای برای پیانو است. بتهوون "«برای الیزه»" را در حدود سال ۱۸۱۰، یعنی در ۴۰سالگی، تصنیف کرد. این اثر هرگز در زمان زندگی آهنگ ساز منتشر نشد و نخستین بار در سال ۱۸۶۷، یع
نی ۴۰ سال پس از مرگ وی، منتشر گردید. به گفتهٔ لودویگ نول، یابندهٔ قطعه، عبارتِ «برای الیزه در ۲۷ آوریل به عنوان یادگاری از ل. ف. بتهوون» در متن دست نویس که اکنون گم شده است، نوشته شده بوده است. امروزه هویت دقیق «الیزه» مشخص نیست؛ البته برخی پژوهشگران احتمال می دهند که الیزه، ترزه مالفاتی، دوستِ نزدیکِ بتهوون بوده است.
آلدرمستون وورف (به انگلیسی: Aldermaston Wharf) یک روستا در بریتانیا است که در بارکشر غربی واقع شده است.
آمن کورنر (به انگلیسی: Amen Corner) یک روستا در بریتانیا است که در برکنل فورست واقع شده است.
برکنل فورست (به انگلیسی: Bracknell Forest) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در بارکشر واقع شده است. برکنل فورست ۱۰۹٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت دارد. خواهرخوانده. شهر لورکوزن خواهرخواندهٔ برکنل فورست هست.
آبورفیلد (به انگلیسی: Arborfield) یک روستا در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده است.
آبورفیلد و نیولند () یک بخش داخلی مدنی در ناحیه بارکشر، انگلستان است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۰۱ میلادی، 2228 نفر جمعیت داشته است که شامل آبورفیلد، آبورفیلد و هیل کارتر.
آبورفیلد کراس (به انگلیسی: Arborfield Cross) یک روستا در بریتانیا است که در جنوب شرقی انگلستان واقع شده است.
آبورفیلد گاریسون (به انگلیسی: Arborfield Garrison) یک روستا در بریتانیا است که در ووکینگهام واقع شده است.
اشمور گرین (به انگلیسی: Ashmore Green) یک روستا در بریتانیا است که در بارکشر واقع شده است.
هواوی اسند وای۳۰۰ یک گوشی هوشمند دارای سیستم عامل اندروید (نسخهٔ ۴٫۱) محصول شرکت هواوی می باشد. این گوشی به دلیل قیمت کم و در مقابل امکانات بالایی که دارد محبوبیت زیادی بین کاربران شرکت هواوی داشت.