Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یوسف ابودره (؛ زاده: ۱۹۰۰ – درگذشته: ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۹) از قبیله جرادات در فلسطین شناخته شده و یکی از رهبران انقلاب بزرگ فلسطین در سالهای ۱۹۳۶ – ۱۹۳۹ بود. زندگی نامه. یوسف ابودره در روستای سیله حارثیه بخش جنین متولد شد و تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه در همان جا به پایان رساند و برای مدتی در کشاورزی کار می کرد اما مجبور شد به هیفا سفر کند و در راه آهن کار کند. فعالیت ها. وی آشنایی با شیخ عزد الدین القسام داشت و او را قبول داشت و به گروه وی پیوست. وی در جنگ احراج که منجر به کشته شدن عزت الدین القسام شد از بندری که نیروهای بریتانیا اطراف آن را محاصره کرده بودند فرار کرد و پس از آن خود را از چشم دیگران مخفی کرد و هنگامی که انقلاب بزرگ فلسطین در سال ۱۹۳۶ آغاز شد، ابودره تحت رهبری شیخ عطیه احمد عوض، فرمانده منطقه جنین شد، سپس او با دوستان رزمنده اش اقدام به حمله به مستعمره های بریتانیایی بین جنین و حیفا کرد. هنگامی که شیخ عطیه در نبرد یامون کشته شد، ابودره فرماندهی نبرد را بعهده گرفت جانشین شیخ عطیه در منطقه شد که در آن انقلابیون پیروزی را به دست آوردند و سپس جزو ۵ فرماندهی شد که رهبری منطقه انقلاب فلسطین را هدایت
می کردند.
فرایندهای صنعتی () به روش ها و فرایندهایی اطلاق می شود، که با هدف ساخت یک بخش یا اقلام مختلف، مجموعه ای از اقدامات شیمیایی، فیزیکی، الکتریکی و مکانیکی به کار گرفته می شود. این فرایندها اغلب در مقیاس بسیار گسترده انجام می شود. فرایندهای صنعتی اجزای کلیدی صنایع سنگین به شمار می آیند.
لوئیس جی. راکمیل (به زبان انگلیسی: Lewis J. Rachmil؛ زادهٔ ۳ ژوئیهٔ ۱۹۰۸ – درگذشتهٔ ۱۹ فوریه ۱۹۸۴) تهیه کننده فیلم و کارگردان هنری اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی برای فیلم "شهر ما" نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه شده بود.
جنی کید تراوت (؛ ۲۱ آوریل ۱۸۴۱ – ) نخستین پزشک زن در کانادا بود که جواز فعالیتش را مارس ۱۸۷۵ دریافت کرد. او تا ژوئیه ۱۸۸۰ تنها پزشک زنی بود که پروانهٔ طبابت داشت؛ تا آنکه در آن تاریخ امیلی استو هم شرایط لازم را احراز کرد و موفق به طبابت شد. جنی در سن ۶ سالگی به همراه والدینش از اسکاتلند به استراتفورد، انتاریو در کانادا مهاجرت کرد و سال ها بعد پس از ازدواج با یک روزنامه نگار به نام ادوارد تراوت به تورنتو نقل مکان کرد. او از بیماری مزمنی رنج می برد و همین موضوع انگیزه ای شد تا به رشتهٔ پزشکی علاقه مند شده و پس از قبولی در آزمون های ورودی در سال ۱۸۷۱ به دانشکدهٔ پزشکیِ دانشگاه تورنتو برود. او با امیلی استو هم دوره بود، اما امیلی استو به سبب رفتارهای تحقیرآمیز دانشکده با دختران دانشجو در آن زمان حاضر نشد در آزمون های دانشکده شرکت کند. جنی نیز به دانشکدهٔ پزشکی زنان در پنسیلوانیا رفت و در آنجا، در تاریخ ۱۱ مارس ۱۸۷۵ میلادی مدرک دکترای پزشکی را دریافت کرد و نخستین زن کانادایی با پروانهٔ طبابت شد. در بازگشت به کانادا او مرکزی درمانی به نام «مؤسسهٔ درمانی و الکتریکی» در تورنتو افتتاح کرد که کارش درمان بیماران با «حما
م های گالوانیک یا برقی» بود. او به مدت شش سال نیز یک داروخانهٔ عمومیِ مجانی برای فقرا و نیازمندان در همین مکان داشت. مرکز درمانی او چنان موفق بود که کمی بعد، شعبه های دیگری از آن در برنتفورد و همیلتون گشوده شد. جنی به سبب بیماری مزمن و شرایط نامساعد جسمانی در ۱۸۸۲ میلادی در فلوریدا بازنشسته شد. او یکی از چهره های شاخص در تأسیس دانشکدهٔ پزشکی زنان در دانشگاه کویینز واقع در کینگستون، انتاریو بود. وی و خانواده اش دائماً بین انتاریو و فلوریدا در رفت وآمد بودند و سرانجام به لس آنجلس کالیفرنیا رفتند و جنی در سال ۱۹۲۱ میلادی در همان جا درگذشت. اداره پست کانادا در سال ۱۹۹۱ میلادی تمبر یادبودی به افتخار او که نخستین زن پزشک در کانادا بود، منتشر کرد.
تغییرات فیزیکی () یا پدیده های فیزیکی، به تغییراتی اطلاق می شود، که بر شکل یک ماده شیمیایی تأثیر می گذارد، اما ترکیب شیمیایی آن را تغییر نمی دهد. تغییرات فیزیکی اغلب برای جداسازی ترکیبات اصلی مواد مورد استفاده قرار می گیرد و برای جدا کردن این ترکیبات از عناصر و ترکیبات پایه اغلب از تغییرات شیمیایی استفاده می شود. در تغییرات فیزیکی، تغییری در آرایش الکترونی اتم ها در مولکولها صورت نمی گیرد و ماهیت شیمیایی ماده نیز تغییر نمی یابد و تنها حالت فیزیکی ماده دچار تغییر می شود. تغییرات حالت های مختلف مواد مانند ذوب، انجماد، تبخیر، میعان، تصعید و تقطیر، همچنین انحلال نمک ها، بازها و مواد آلی در آب، پدیده های فیزیکی محسوب می شوند.
کلسو (به انگلیسی: Kelso) یک شهرک در اسکاتلند است که در اسکاتیش بوردرز واقع شده است. کلسو ۵٬۶۳۹ نفر جمعیت دارد و پل مشهور این شهر را همان کسی ساخته است که بعدها پل لندن را هم ساخت. خواهرخوانده. شهرهای کلسو، واشینگتن و Orchies خواهرخوانده های کلسو در اسکاتلند هستند.
برتیسلاو دوم (حدود ۱۰۶۰ – ۲۲ دسامبر ۱۱۰۰) از ۱۴ سپتامبر ۱۰۹۲ تا زمان مرگش حاکم بوهم بود. او بزرگترین پسر وراتیسلاو دوم و آدل هاید دختر آندراش یکم مجارستان بود. برتیسلاو یکی از دشمنان عمدهٔ پاگانیسم بود. برتیسلاو دوم جانشین عمویش کنراد یکم شد و تلاش کرد فرهنگ قدیمی اسلاو را نابود کند. در سال ۱۰۹۷ راهبان کلیسای سازاوا را اخراج کرد. این کلیسا در سال ۱۰۳۳ توسط قدیس پروکوپیوس ساخته شده بود. همچنین برتیسلاو تمایل داشت به اصل انتخابی بودن جانشینی خاتمه دهد و نوعی ارشدیت را که مفهومش توسط برتیسلاو یکم ارائه شده بود، جانشین کند. حکومت بوهم باید به بزرگترین پسر حاکم کنونی داده می شد و پسران کوچکتر باید بر دوک نشین های موراویا حکومت می کردند. این امر به نفع برادر ناتنی او بوریووی دوم بود. او در سال ۱۰۹۷ به عنوان دوک برنو منصوب شد و پسران کنراد از جانشینی حذف شدند. افزون بر این برتیسلاو توانست در ۱۹ آوریل ۱۰۹۹ در دیت رگنسبورگ نشان امپراتوری را دریافت کند. او در ۲۲ دسامبر ۱۱۰۰ در کلبهٔ شکار در زبتشنو در غرب بوهم توسط دشمنان خود به قتل رسید. در سال ۱۰۹۴ برتیسلاو با لوکارتا از بوگن ازدواج کرد و پسری به نام برتیسلاو داشت. ای
ن پسر علیه سوبسلاو یکم شورش کرد و در ۸ مارس ۱۱۳۰ کشته شد.
ویلیام گرنویل (; – ) سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی از فوریه ۱۸۰۶ تا مارس ۱۸۰۷ نخست وزیر بریتانیا بوده است. گرنویل همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
چارلز گری (; – ) سیاست مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی از نوامبر ۱۸۳۰ تا ژوئیه ۱۸۳۴ نخست وزیر بریتانیا و از سپتامبر ۱۸۰۶ تا مارس ۱۸۰۷ وزیر مشاور در امور خارجه و مشترک المنافع بوده است.
باغ موزهٔ دفاع مقدس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اتحاد سوسیالیستی آلمان (به انگلیسی: German Social Union) حزبی با مرام اشتراسریستی بود که در سال ۱۹۵۶ توسط اتو اشتراسر بنیانگذاری شد و در سال ۱۹۶۲ انحلال و برچیده شد. از این حزب می توان بعنوان یکی از اولین احزاب نازیسمی بعد از جنگ جهانی دوم نام برد که با هدف احیای رایش آلمان نازی به وجود آمدند. منابع. __بافهرست__
ریک ویت (به انگلیسی: Ric Waite؛ زادهٔ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۳۳ – درگذشتهٔ ۱۸ فوریه ۲۰۱۲) فیلم بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی چهار بار نامزد دریافت جایزه امی شده بود. در سال ۱۹۷۶، وی برای کارش در مینی سریال "سران و سلاطین" شبکه تلویزیونی ان بی سی برنده جایزه امی شد.
بخشی از نارن ائی کین هورین یا به زبان سینداری: Narn i Chîn Húrin یا "افسانهٔ فرزندان هورین"، بخشی از کتاب افسانه های ناتمام نوشتهٔ جی. آر. آر. تالکین است. این نسخهٔ منثور از یک شعر است که پیشتر گفته شده به نام "منظومهٔ فرزندان هورین". نسخهٔ کامل نارن، فرزندان هورین نام دارد که کریستوفر تالکین آن را ویرایش کرده است. این کتاب در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. نارن داستانی طولانی است پیرامون آنچه پس از هورین به فرزندانش گذشت. فرزندان او توسط مورگوت طلسم شدند.
ولادیسلاو یکم (؛ حدود ۱۰۶۵ – ۱۲ آوریل ۱۱۲۵) از سال ۱۱۰۹ تا ۱۱۱۷ و از سال ۱۱۲۰ تا زمان مرگش دوک بوهم بود. زندگی. ولادیسلاو یکم پسر وراتیسلاو دوم و سواتاوا دختر کازیمیر اول لهستان بود. در سال ۱۱۰۷ وراتیسلاو برادرش بوریووی دوم و پسرعمویش سواتوپلوک را از بوهم تبعید کرد. در سال ۱۱۰۹ سواتوپلوک حین لشرگشی در لهستان کشته شد و جانشینی او به عنوان دوک بوهم به ولادیسلاو رسید. در سال ۱۱۱۰ بوریووی با حمایت شاهزاده بولسلاو سوم لهستان از تبعید بازگشت؛ ولی شکست خورد و توسط ولادیسلاو زندانی شد. ولادیسلاو یکم با وجود پیروزی تحت فشار لهستان بود و وادار شد برادر کوچکترش سوبسلاو را به عنوان حاکم زنویمو در موراویا تأیید کند. در سال ۱۱۱۷ ولادیسلاو رسماً به نفع برادرش بوریووی دوم کناره گیری کرد؛ ولی بیشتر قدرت را در دست خود حفظ کرد. در سال ۱۱۲۰ بوریووی خلع شد و دوباره به عنوان حاکم زنویمو منصوب شد. ولادیسلاو به تخت بازگشت تا زمان مرگش در سال ۱۱۲۵ حکومت را در دست داشت. ولادیسلاو در دوران سختی حکومت می کرد و موفقیت های قابل توجهی به دست آورد. با این وجود که سروری امپراتوری مقدس روم را همچنان به رسمیت می شناخت، به دخالت های لهستان در ا
مور بوهم و درگیری با خویشاوندانش در موراویا واکنش نشان داد و چند لشکرکشی تهاجمی به لهستان و اتریش را سازماندهی کرد. در سال های ۱۱۱۰ و ۱۱۱۱ در نخستین لشکرکشی امپراتور هاینریش پنجم به ایتالیا همراه او بود و ادامهٔ سکونت ژرمن ها در خاک بوهم را تشویق می کرد. خانواده. ولادیسلاو از همسرش ریچزا (درگذشتهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۱۲۵) که دختر کنت هاینریش یکم برگ بود، چهار فرزند داشت:
نازیه اقبال ، (زاده ۳ مه ۱۹۸۴ در سوات)،خواننده و آهنگساز اهل پاکستان است . زندگینامه. نازیه اقبال زاده ۶ مه ۱۹۸۴ در منطقهٔ سوات در ایالت خیبر پختونخوا پاکستان است. او اصالتا پشتون است.نازیه اقبال در بین پشتون های پاکستان و افغانستان طرفداران زیادی دارد. نازیه به چندین زبان، از جمله پشتو، اردو، هندی، پنجابی، فارسی و انگلیسی آواز خوانده است که بیشترین آن به زبان پشتو است.
عضدالدین ابوشجاع آلپ ارسلان بن چغری بیگ داوود (۲۰ ژانویهٔ ۱۰۲۹ – ۱۵ دسامبر ۱۰۷۲) که با عناوین السلطان المعظم، ملک الاسلام و آلپ ارسلان نیز شناخته می شود، دومین سلطان امپراتوری سلجوقی بود که از ۱۰۶۳ تا ۱۰۷۲ میلادی حکومت کرد. آلپ ارسلان فرمانروایی بر بزرگترین امپراتوری ایران پس از سقوط هخامنشیان و یکی از بزرگترین امپراتوری های تاریخ ایران را بر عهده داشت. وی پس از مرگ عمویش طغرل بیک به سلطنت رسید. آلپ ارسلان با پیروزی بر امپراتوری بیزانس در نبرد ملازگرد، قلمرو امپراتوری سلجوقی را با فتح گرجستان، ارمنستان و آناتولی گسترش داد. برخی از مورخان او را ولیعهد و جانشین بلاواسطه طغرل دانسته اند و برخی دیگر از مورخان بر این باورند که آلپ ارسلان پس از یک درگیری محدود خانوادگی جانشین طغرل شد. از جمله حمدالله مستوفی بر این رأی است و می گوید پس از طغرل، سلیمان بن چغری بیک، برادر آلپ ارسلان بر تخت نشست که در ری بود. قتلمش پسر اسماعیل و عموزاده طغرل چون این خبر شنید، به انگیزه این که جایگاه پادشاهی را از آن خود می دانست، با کمک گروهی از ترکمانان به جنگ سلیمان آمد و بر وی پیروز شد. آلپ ارسلان نیز پس از آگاهی از این رویداد، از خ
راسان رهسپار ری شد و در دامغان قتلمش را شکست داد و وی به هنگام فرار از اسب افتاد و در دم جان سپرد و پادشاهی سلجوقیان از آن آلپ ارسلان شد. در زمان آلپ ارسلان، وزیر طغرل، عمیدالملک کندری، به بدگویی و سخن چینی خواجه نظام الملک طوسی و به دستور پادشاه در ۴۵۶ ق / ۱۰۶۴ م به قتل رسید و مقام وزارت به نظام الملک سپرده شد. آلپ ارسلان سال بعد، رهسپار گرجستان و ارمنستان شد و شهرهای آنی و دربند خزر را گرفت و با پادشاه گرجستان، بقراط پسر گریگور، به جنگ پرداخت و او را شکست داد. گریگور به سلطان با سازش نشست و گروهی از بزرگان و امیران گرجی به اسارت درآمدند که تعدادی از آن ها نیز اسلام آوردند. بقراط بن گریگور، دختر خود را به ازدواج آلپ ارسلان درآورد و سلطان نیز حکومت گرجستان را دوباره به بقراط پسر گریگور داد. پس از چندی، آلپ ارسلان، شاهزاده خانم گرجی را طلاق داد و او را به عقد خواجه نظام الملک درآورد که یکی از پسران خواجه به نام احمد، از این زن است. آلپ ارسلان در ۴۵۸ قمری(۱۰۶۶ میلادی)، فارس را تسخیر کرد و در سال ۴۵۹ قمری(۱۰۶۷ میلادی)، برادر خود قاورد را از کرمان به جنگ فضلویه، پادشاه شبانکاره فرستاد. با پیروزی قاورد، تمامی کران
ه فارس به قلمرو آل سلجوق افزوده شد. قاورد پس از این پیروزی، در برابر آلپ ارسلان سرکشی آغاز کرد و نافرمان شد. سلطان آلپ ارسلان هم با سپاهی گران به فارس لشکر کشید و قاورد که تاب مقاومت در برابر سپاه آلپ ارسلان را نداشت، از برادر امان خواست و پادشاه او را به حکومت کرمان فرستاد. در ۴۶۳ ق / اگوست ۱۰۷۱ م، سلطان سلجوقی در ملازگرد واقع در ارمنستان، در پیکار با امپراتوری روم، لشکر بیزانس را مغلوب نمود و رومانوس چهارم، قیصر بیزانس را اسیر کرد. او دو سال بعد با ۲۰۰ هزار سوار به جنگ با شمس التکین، پسر طمغاج، پادشاه ماوراءالنهر، به خراسان رهسپار شد و از رود جیحون گذشت و دژ برزم را محاصره و پس از چندی آن را گشود. در این گیر و دار، یوسف برزمی مسئول دژ را به نزد سلطان آوردند. سلطان دربارهٔ شمار سپاهیان خان ماوراءالنهر از وی پرسش هایی کرد ولی یوسف به درشتی به سلطان پاسخ گفت. آلپ ارسلان که سخت خشمگین شده بود، دستور داد او را بیرون برده به قتل رسانند، ولی یوسف خود را از چنگ غلامان رهایی داد و با خنجری که از آستین خویش بیرون آورد، به سوی سلطان شتافت. غلامان از این کار جلوگیری کردند، اما آلپ ارسلان که به تیراندازی خود مطمئن بود،
دستور داد تا او را رها کنند و از کمان تیری به سوی او رها کرد، از قضا، تیر به یوسف اصابت نکرد و در این میان، یوسف خود را به سلطان رساند و با خنجر زخمی کاری بر او زد. آلب ارسلان از این زخم در ربیع الاول ۴۶۵ ق / نوامبر ۱۰۷۲ م درگذشت. مورخان می گویند هنگام بروز این واقعه، دو هزار غلام مسلح در خدمت سلطان بودند و از شگفت زدگی به اندیشه دستگیری قاتل نبودند ولی جامع نیشابوری سرکرده فراشان دربار، با میخکوبی که در دست داشت بر سر یوسف کوفت و او را از پای درآورد. سپس پسرش ملکشاه جانشین او شد. خلیفه عباسی، یعنی قائم به آلپ ارسلان لقب عضدالدین برهان المؤمنین را داده بود. «آلپ ارسلان» لقبی تمجیدی به زبان ترکی به معنای «شیر شجاع» است. سلجوقیان نسب به سلجوق نامی می برند که یکی از خان ها تُرکان اغوز در ماوراءالنهر و بخارا بوده است. علی رغم شکوهی که پیرامون نام وی وجود دارد و مسلمانان او را فرماندهی بزرگ، مربی مردان، مردی راستگو، و دشمن همه خیانت ها می دانند، مسیحیان از وی و پسرش ملکشاه، با تندی یاد می کنند. نجم الدین راوندی، آلپ ارسلان را پادشاهی با عظمت، خوبروی، ورزیده و دلاور توصیف می کند که تیر او هرگز به خطا نمی رفت. پیشین
ه سلجوقیان. سلجوقیان، دودمانی از قبایل ترک به نام اوغوز (اغز یا اقوز) بودند که در پی فروپاشی امپراتوری گوک ترک ها (۵۵۲-۷۷۴ میلادی) به سمت غرب مهاجرت کردند و ابتدا در استپ های سیبری و سپس در حوالی دریاچه آرال و مرزهای ماوراءالنهر مستقر شدند. به گزارش ابن اثیر، مهاجرت ترکان به مرزهای ماوراءالنهر مقارن با خلافت مهدی عباسی (۱۵۸–۱۶۸ هجری) بود. ایل حاکم بر قوم اغز، ایل قنیق بود و خاندان سلجوق، که بعدها به قدرت و شکوت رسید، گروه کوچکی از ایل قنیق بودند. اسلام آوردن سلجوقیان و تبعیت آن ها از سنی مذهبان، سبب نزدیک شدن آنان به حاکمان محلی شد؛ به گونه ای که در جنگ ها و منازعات میان امیران سامانی و ایلک خانی، به نفع حکام سامانی وارد عمل می شدند. علاوه بر منصب یبغو، اجازهٔ عبور از قلمرو سامانیان به منزله نقطه آغاز دوستی با آن ها شد. سلجوق بن دقاق که رهبر سلاجقه بود، از این موقعیت استفاده کرد و خود و پیروانش را در نزدیکی ساحل رود سیحون مستقر کرد و شهر جند را مرکز قلمرو خود قرار داد. در واقع، فراوانی چراگاه ها در منطقه ماوراءالنهر سبب رفتن آن ها به منطقه شد. سلجوق چهار پسر به نام های اسرائیل، میکائیل، موسی و یونس داشت. بعد
از مرگ سلجوق، رهبری سلاجقه به پسر بزرگش اسرائیل رسید. اما با این حال خطری بزرگ وی و سلاجقه را تهدید می کرد، که آن نیز محمود غزنوی بود. بعد از صلح محمود با خان ایلک خانی و تطمیع شدن توسط آن خان، محمود درصدد نابودی سلجوقیان برآمد؛ چراکه اقدامات این براداران در جمع آوری سپاه موجب نگرانی حکام آن مناطق شد. اسرائیل برای رفع خطر از جانب محمود درصدد گفتگو مطابق با میل محمود برآمد و به محل استقرار وی رفت. اما فریب خورد و توسط غزنویان دستگیر شد. وی به مدت ۷ سال در زندان محمود در هند ماند، تا سرانجام مرد. مرگ وی سبب خشم آل سلجوق و تحریک آن ها برای انتقام شد. سلجوقیان به رهبری میکائیل بن سلجوق برای رسیدن به هدفشان از سرزمین های غزنوی عبور کردند و بین نسا و ابیورد اقامت کردند. مرگ محمود به سال ۴۲۱ هجری سبب شروع منازعات نظامی بین سلجوقیان و غزنویان به رهبری مسعود، جانشین محمود، شد. در درگیری های اولیه، سلاجقه پیروز شدند و تبدیل به قوی ترین نیروهای نظامی در سرزمین های شرقی خلافت عباسی شدند، تا اینکه سرانجام در سال ۴۳۱ هجری در نبرد دندانقان، مسعود از طغرل بیگ شکست خورد. بدین ترتیب، سلطه سیاسی غزنویان در منطقه ماوراءالنهر و خ
راسان بزرگ پایان یافت و حکومتشان به افغانستان امروزی محدود شد. بعد از آن طغرل به نام خود خطبه خواند و سکه ضرب کرد. نخستین حکام سلجوقی. طغرل. طغرل پسر میکایل بن سلجوق بود که بعد از مرگ پدر خودش (طغرل) و برادرش چغری را پدر بزرگشان سلجوق بزرگ کرد که پسران دیگری به اسم موسی بیغو و اسرائیل داشت. طغرل بعدها در طول زندگی اش وارد فلات ایران شد. طغرل در شوال ۴۳۹ به حکومت رسید. ابتدا به طغرل و سایر بستگانش به کارخانی ها بخارا خدمت می کردند. سلجوقیان پس از نبردهای بسیار در ۴۶۰ هجری شهرهای خراسان را به آرامی فتح کردند و زمانی که نیشابور را فتح کردند و طغرل به کمک علی بن عبدالله بن جوینی وارد نیشابور شد و هنگامی وارد نیشابور شد به نام او خطبه خوانده شد و او خود را سلطان خراسان نامید. طغرل اسم عربی رکن الدین ابوطالب محمد برگزید و این مقام و نام مورد تأیید دستگاه خلافت قرار گرفت طغرل در سال ۴۳۲ به دستگاه خلافت نامه نوشت از خلیفه خواست تا حکومت او را تأیید کند؛ زیرا با وجود ضعف قدرت سیاسی و مالی هنوز دستگاه خلافت از قدرت معنوی بسیاری در دنیای اسلام برخودار بود. خلیفه نامه او را پاسخ داد و او را به دیدن از پایتخش بغداد دعوت ک
رد ولی طغرل فرستاده خود را نزد خلیفه فرستاد و دلیل نرفتنش را مشغول بودن به کارهای فتوحات اعلام کرد. با دستور خلیفه در سال ۴۷۷ هجری نام طغرل بر سکه ها زده شده و نام او در خطبه قبل از ملک رحیم ولیعهد خلیفه خوانده شد البته بعضی مورخان معتقد هستند نام او بعد از جانشین خلیفه خوانده می شده است. طغرل وزیر با کفایتی به اسم عمید الملک کندری داشت که بسیاری او را در زیرکی و کفایت هم رده خواجه نظام الملک می دانند. طغرل در سال ۴۳۳ هجری وارد ری شد و آنجا را به پایتختی برگزید و او در نهایت در رمضان ۴۵۵ هجری در سن هفتاد سالگی درگذشت و در مکانی به اسم برج طغرل دفن شد. به قدرت رسیدن آلپ ارسلان. آلپ ارسلان دومین سلطان از سلسلهٔ سلاجقه و سلجوقیان بزرگ است. القاب وی عضدالدوله تاج المله یمین امیرالمؤمنین و ابو شجاع است و توقیع او اعتصمت بالله و ینصرالله است. به علت آنکه ابن ندیم اصل او را نور می داند به عادل نوری نیز معروف است. بر سر تاریخ تولد او اختلاف وجود دارد. ابن اثیر معتقد است او در محرم ۴۲۰ زاده شده است اما ابن خلکان معتقد است او در سال ۴۲۴ قمری می داند البته با توجه به نوشته ابن اثیر مبنی بر شرکت آلپ ارسلان در جنگ مودود ب
ن مسعود غزنوی در سال ۴۳۶ق/۱۰۴۴م و پیروزی او در این جنگ بعید به نظر می رسد روایت ابن خلکان در مورد سال تولد آلپ ارسلان درست باشد. چون آلپ ارسلان نمی توانسته در زمان جنگ کودکی ۱۲ ساله باشد. او برادر زاده طغرل سلجوقی نخستین فرمانروای سلجوقیان است. او دوران نوجوانی خود را در بلخ سپری کرد پدر او چغری بیک در زمان سلطنت برادرش بر نواحی شرقی قلمرو سلاجقه یعنی خراسان و ماوراءالنهر حکومت داشت. هنگامی که آلپ ارسلان مشغول جنگ با مودود غزنوی بود او به خاطر بیماری پدرش چغری بیک اداره امور نواحی بلخ، طخارستان، ترمذ و قبادیان را به دست گرفت. او در جنگ با غزنویان پیروز شد و هزاران نفر اسیر کرد و غنایم بسیاری به دست آورد. بعد از آنکه پدرش در صفر۴۵۲ /مارس ۱۰۶۰ و به گفته ابن اثیر در رجب ۴۵۱ در ۷۰ سالگی در گذشت و در نهایت فرمانروایی کل خراسان با حمایت طغرل به آلب ارسلان رسید. طغرل بیک در روستای طحرشت از توابع ری درگذشت او فرزندی نداشت و بنا بر اساس یک سنت عشیره ای بعد از مرگ برادرش، با بیوه چغری بیک مادر سلیمان ازدواج کرد و ظاهراً به تشویق همسرش سلیمان را به جانشینی برگزید. این مسئله باعث اختلافاتی میان هواداران آلپ ارسلان و سلیم
ان شد. پس از درگذشت چغری بیک وزیرش عمیدالملک کندری به بیعت گرفتن برای سلیمان برخاست. دلیل او بر این کار این بود که چغری سلیمان را به ولایتعهدی خود برگزیده بود و به نام او خطبه خواند و برای این که سپاه از سلیمان طرفداری کند به سپاهیان ۷۰۰ هزار دینار پاداش داد و بسیاری پارچه دیبا و زر دوزی شده و سلاح میان سپاهیان پخش کرد. این امر باعث نارضایتی طرفداران آلپ ارسلان شد به طور ی که دو نفر از آنان در قزوین به نام آلپ ارسلان خطبه خوانند در این زمان آلب ارسلان و وزیرش خواجه نظام الملک در خراسان بودند. آلپ ارسلان که خود را شایسته تراز سلیمان می دید از سلیمان سرپیچی کرد. او خود را سلطان سلجوقیان می دید، امیر خاندان سلجوقی نیز او را پذیرفت عمید الملک وقتی این وضعیت را مشاهده کرد از تصمیم خود منصرف شد و در ری به نام سلیمان و آلپ ارسلان تواماً خطبه خواند نظر کندری بر این بود که سلیمان ولی عهد باقی بماند اما به جز به آلپ ارسلان عده ای دیگر با این جریان مخالف بودند؛ که در راس این ناراضیان «شهاب الدوله قتلمش» پسرعموی چغری بود. برخورد و درگیری با مدعیان. درگیری با شهاب الدوله قتلمش. قتلمش که نیای خاندان سلجوقیان آسیای صغیر بود
پس از درگذشت طغرل ادعای سلطنت کرد ادعای او بر این اساس بود که «پدر من در این باب کشته شد و بزرگ تر از همه بود». و نیرویی برای جنگ با آلپ ارسلان فراهم کرد و البته برخی بر این نظرند که در نبود آلپ ارسلان بر ری استیلا یافت البته برخی نیز معتقدند که او سپاهی را به عنوان مقدمه به فرماندهی ساوتگین به جنگ با قتلمش فرستاد آلپ ارسلان پس از مقابله با او ناآرامی های که از جانب امیر ختلان از ولایات دره علیای جیحون ونیز عموی خودش فخرالملک بیغو درهرات و امیر چغانیان که موسی نام داشت پدیدآمده بود را فرونشاند البته اسارت و کشته شدن فرمانروای آنجا باعث پیروزی آلپ ارسلان دراین جنگ و چیرگی آلپ ارسلان برچغانیان بود او به مرو بازگشت و آنگاه برای جنگ با قتلمش عازم ری شد در بین راه در دامغان به قتلمش نامه نوشت و از او خواست به او پیوندد اما قتلمش جواب او را به سردی داد سر انجام کار به جنگ رسید. قتلمش چون یارای مقاومت نداشت ابتدا با جاری ساختن آب در وادی ملح (ده نمک) آنجا را به باتلاق تبدیل نمود و سپس به قلعه گرد کوه عقب نشینی نمود. مدتی بعد او را کشته یافتند و گویند به سبب افتادن از روی اسب درگذشته است و عده ایی بر این باورند که ا
و در جنگ با آلب ارسلان کشته شده است. آلب ارسلان در سال ۴۵۶ق/۱۰۶۳م به همراه وزیرش خواجه نظام الملک با استقبال عمیدالملک وارد ری شد در کاخ طغرل بر تخت نشست و رسماً تاج گذاری کرد و بعد از تاج گذاری عمید الملک را برکنار و نظام الملک را رسماً وزیر خود انتخاب کرد. و برای خشنودی امیران را خلعت و انعام بخشید. سپس سکه ضرب کرد و به نامش خطبه خوانده شد. آلپ ارسلان ری را به عنوان پایتخت برگزید. برخورد با عمیدالملک کندری. هنگام ورود آلپ ارسلان به ری کندری به استقبال وی آمد مدت زمانی که گذشت کندری برای عذر خواهی بابت این که تلاش کرده بود سلیمان را به سلطنت برساند نزد آلپ ارسلان رسید و از او طلب بخشش کرد و نزد خواجه نظام الملک رفت و پانصد دینار به او پیشکش کرد. هنگامی او از دربار خارج می شد بیشتر سپاهیان در رکاب عمید الملک همراه او خارج شدند. بعد از این واقع که موجب هراس آلپ ارسلان و خواجه نظام الملک شد، آلپ ارسلان دستور داد کندری را دستگیر کردند و به مرو تبعید کرد. او حدود یک سال بازداشت بود سرانجام وی در روز یکشنبه، شانزدهم ماه ذیحجه سال۴۶۶، به قتل رسید. هنگامی که تسلیم شمشیر شد گفت از من به سلطان بگو «عنایت عمت طغرل این
جهان به من داد و تو درجه شهادت و نعمت بهشت را ارزانیم کردی، پس به واسطه شما سعادت دو جهان نصیبم شد اما به وزیر صاحب تدبیر بگو که در دودمان سلجوقی بد بدعتی و زشت سیاستی نهادی. زود باشد که هرچه دربارهٔ من اندیشیدی در حق اعقاب و اسلاف تو به وقوع انجامد» پیکرش در زادگاهش در کندر کنار مقبره پدرش به خاک سپرده شد. او هنگام مرگ چهل وچهار سال داشت. بسیاری معتقد هستند که نظام الملک در قتل کندری نقش دارد و او حتی به زندانی شدن کندری قانع نبود و می خواست به طور کل کامل این رقیب را از میان بردارد. او سرانجام توانست دستور قتل کندری را از آلپ ارسلان بگیرد. برخورد با ملک قاورد. در سال ۴۵۵ق/۱۰۶۳م قاورد بر ایالت فارس (که در تصرف فضولیه شبانکاره بود) چیره شد. از آنجا که لشکر کشی قاورد به فارس بدون اجازه آلپ ارسلان صورت گرفته بود و شایع شدکه در کرمان و فارس به نام قاورد منفردا خطبه خوانده می شود آلپ ارسلان تصمیم گرفت قاورد را به اطاعت خودش درآورد به همین منظور آلپ ارسلان به کرمان لشکر کشی کرد. و قاورد که یارای مقابله با سلطان سلجوقی را نمی دید به استقبال او آمد وبا او صلح کرد مدتی بعد در سال ۴۵۹ق/۱۰۶۷م قاورد تصمیم به استقلال گرف
ت و عصیان کرد. این اقدام قاورد موجب لشکر کشی دوباره سلطان سلجوقی به کرمان برای سرکوب شورش قاورد شد قاورد در این جنگ شکست خورد و به جیرفت فرار کرد از جیرفت نمایندگانی به سوی برادرش فرستاد و طلب بخشش کرد آلپ ارسلان بعد از اطلاع از درخواست برادرش ار عصیان او جشم پوشی کرد. بعد از این وقایع میان دو برادر پیمان صلحی بسته شد که براساس آن شیراز و نواحی وابسته به آن به گماشتگان آلپ ارسلان واگذار شد فرگ و طارم ضمیمه ابلات کرمان شد این توافق نامه بر اینکه از درآمد قلمرو دولت قاورد به سطلان سلجوقی سهمی تعلق نمی گیرد و قاورد در اداره امور خود کاملاً مستقل بود تأکید داشت و از سوی دیگر آلپ ارسلان از مزاحمت رقیبی قدرتمند آسوده خاطر شد چیرگی بر فارس. در سال ۴۵۵هجری بعد از تصرف فارس توسط قاورد شبانکاره بعد از شکست در برابر قاورد به آلپ ارسلان پناه برد و آلپ ارسلان فارس را از دست قاورد خارج کرد بعد از استقرار آلپ ارسلان بر کرمان حکومت فارس به دست شبانکاره افتاد اما چون او از پرداخت خراج سر باز زد نظام الملک به فارس آمد و شبانکاره را دست گیر کرد نزد سلطان برد سلطان او را مورد بخشش قرار داد حکومت شبانکاره برفارس تا پایان حکومت آل
پ ارسلان بیشتر به درازا نکشید. اقدامات و تحرکات خارجی. مناسبات با خلافت عباسی. هنگامی که آلپ ارسلان به سلطنت رسید ایجاد مناسبات دوستانه با خلیفه را مورد توجه قرار داد او برخلاف سنت ترکان که همسر بیوه فرمانروای قبلی را به ازدواج یکی از اعضای ارشد قبیله درمی آوردند همسر طغرل (متوفی) را که دختر خلیفه بود به همراه آی تکین که به شحنگی بغداد برگزیده بود به بغداد فرستاد همچنین به آگاهی دختر خلیفه رساند دلیل دستگیری عمید الملک آن بوده است که بدون خشنودی خلیفه او را از بغداد به ری برده است. این اقدام موجب خرسندی خلیفه شد. خلیفه نیز سلطنت او را تأیید کرد و دستور داد نامش را در خطبه بیاورند، و سفیری را برای بیعت گرفتن از او با هدایا و خلعت های بسیاری نزد آلپ ارسلان فرستاد و در آن زمان آلپ ارسلان در نخجوان بود. آلپ ارسلان نخستین فرمانروای سلجوقی بود که در منابر بغداد سلطان خوانده شد. خلیفه به او لقب عضدالدین آلپ ارسلان و برهان امیرالمؤمنین داد. آلپ ارسلان برخلاف طغرل هیچ گاه به بغداد نرفت ولی فتوحاتش پیوسته مورد توجه دربار خلافت بود. مناسبات سیاسی با همسایگان شرقی. آلپ ارسلان در سال ۴۵۷ق/۱۰۶۴م سوی مرزهای غربی حرکت کرد او