Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پرواز شماره ۴۰۹ هواپیمایی اتیوپی () بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی ای بود که قرار بود از بیروت به سمت آدیس آبابا پرواز کند که تنها مدتی کم پس از برخاستن از فرودگاه بین المللی رفیق حریری بیروت در دریای مدیترانه سقوط کرد. ۹۰ نفر از این حادثه جان باختند.
در زیر فهرستی از آثار حسین بهزاد (۱۲۷۳–۲۱ مهر ۱۳۴۷) آمده است. این آثار در «موزهٔ استاد حسین بهزاد» واقع در کاخ موزه سعدآباد و مجموعه های خصوصی نگه داری می شوند.
مرسدس-بنز اف۷۰۰ () یک خودروی مفهومی است که در سال ۲۰۰۷ توسط مرسدس-بنز و در نمایشگاه بین المللی خودروی آلمان رونمایی شد. این به عنوان یک هدیه به خلیفه بن زاید آل نهیان رئیس کشور امارات متحده عربی داده شد.
دِلیبال (به ) فیلمی محصول کشور ترکیه است. در ژانر درام، عاشقانه به کارگردانی علی بیلگین و نویسندگی سیاه کالم است. در این فیلم بازیگرانی همچون چاغاتای اولوسوی، لیلا توغوتلو و نازان کسال به ایفای نقش پرداخته اند. چاغاتای اولوسوی برای اینکه مناسب ایفای نقش شخصیت این داستان باشد ۷.۵ پوند وزن کم کرد و به کلاس های خصوصی موسیقی رفت. این فیلم در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۵ توسط شرکت "آی یاپیم" در کشور ترکیه، در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۵ در کشور فرانسه، در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵ در کشور آلمان، در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵ در کشور دانمارک و در ۷ ژانویه ۲۰۱۵ در کشور آذربایجان اکران شد. خلاصه داستان. داستان با باریش که جوانی فعال، با استعداد و باهوش که از خانواده ای ثروتمند است شروع می شود. او عاشق دختری به نام افسون می شود که در کافه ای در شهر کاراکوی کار می کند. برای اولین بار که باریش، افسون را می بیند به این نتیجه می رسد که عشق زندگی اش را پیدا کرده است. او همچنین متوجه می شود که افسون هم در دانشگاه بیلجی تحصیل می کند. باریش به هر طریقی سعی می کند تا توجه او را جلب کند. درحالی که، اولویت های افسون در زندگی کاملاً با باریش فرق می کند. او دانشجوی بورسیه است از
خانواده ای متوسط، که از قبل برای آینده اش برنامه ریزی کرده است. او می خواهد که با رتبه ممتاز فارغ تحصیل شود و تا مقطع دکتری ادامه تحصیل دهد.&lt;br&gt;باریش درامر یک گروه موسیقی است که در اوقات فراغت خود در یک دیسکو جاز می زند. درحالی که، افسون ترجیح می دهد که در یک مرکز فرهنگی زبان انگلیسی تدریس کند. برخلاف دیگر هم سن سالانش، به خوش گذرانی اهمیتی نمی دهد و شاید به همین دلیل برای مدت طولانی در برابر باریش مقاومت می کند. اما افسون بالاخره نتوانست در برابر رفتار های زیبا و دل نشین و شخصیت احساسی او مقاومت کند. بنابراین رابطه آنها شروع شد. افسون تمام قواعد زندگی خود را زیر پا گذاشت. باریش به آرامش می رسد در حالی که افسون پر از هیجان است. با وجود مخالفت پدرش تصمیم می گیرد که با باریش ازدواج کند. مرگ مادر افسون آنها را به هم نزدیک تر و وابسته تر می کند. اما تهدیدی که در برابر عشق شان وجود دارد، اختلال روانی باریش است که از ژن های خانواده اش رسیده است. اگرچه که باریش تلاش می کند که این اختلال روانی را که به آرامی دارد او را فرا می گیرد را درمان کند، اما در مقطعی او متوجه می شود که او در حال آسیب رساندن به افسون است.
این شرایط باعث می شود که ذهن او درگیر توهمات شود و این فکر که شرایط هیچ وقت مثل قبل نخواهد شد. اگرچه که او می خواهد بهبود پیدا کند ولی او را مجبور به گرفتن تصمیم نهایی می کند. موسیقی فیلم. چاغاتای اولوسوی ترانه "خوشبختی بی پایان" را برای این فیلم خواند. اشعار این ترانه را سزن آکسو نوشته است و موسیقی آن توسط سزن آکسو و "اوزان بایراسا" تنظیم و ساخته شده است. این ترانه تبدیل به آهنگی پرطرفدار با اجرای موفق از چاغاتای اولوسوی شد. ترانه "خوشبختی بی پایان" تا ماه اکتبر سال ۲۰۲۱، ۵۲ میلیون بار بازدید داشته است. این ترانه با اجرای چاغاتای اولوسوی به یکی از آهنگ هایی تبدیل شد که بیشترین دفعات پخش را از رادیو دارد، و با قرار گرفتن در رتبه اول در بین ۱۰ آهنگ برتر خریداری شده در پلتفرم های دیجیتال، رکورد شکست. نماهنگ و کلیپ این ترانه به تنهایی در حساب های رسمی در رسانه های اجتماعی بیش از ۱۰ میلیون کلیک و بازدید داشته است و نام هایی مانند: سونر کابادایی، دمت آکالین، بیرول نام اوغلو، گوکسل و گلبن ارگن که در لیست خرید آهنگ در پلتفرم های دیجیتال قرار داشت را پشت سر گذاشت.
پیر مشن (; – ) دانشمند ستاره شناس و نقشه بردار اهل فرانسه بود. وی به همراه شارل مسیه از اولین اشخاصی بودند که دگرهستی ها در ژرفای آسمان و دنباله دارها را کاتولوگ کردند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
نیکلا بیدوس (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش، کمدین، هنرپیشه، نمایشنامه نویس، فیلم نامه نویس، و کارگردان فیلم اهل فرانسه است.
زو فنگ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل چین است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "تأسیس یک حزب" اشاره کرد.
میدی زد (چائو تی ین) (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، فیلم بردار، تدوین گر اهل تایوان است.
وی ام موتوری یک شرکت تولید موتور دیزل ایتالیایی است که به طور کامل متعلق به استلانتیس است. دفتر مرکزی وی ام و تاسیسات اصلی آن در سنتو واقع در امیلیا-رومانیا، ایتالیا واقع شده است. این شرکت موتورهای دیزل را برای کاربری شناورهای سبک و وسایل نقلیه تجاری اعم از کامیون، اتوبوس، ون و کامیونت تولید می کند.
ریکاردو یک شرکت سهامی عام انگلیسی است که به نام بنیانگذار آن، هری ریکاردو نامگذاری شده است و در سال ۱۹۱۵ به ثبت رسیده است. از سال ۱۹۱۹ دفتر مرکزی آن در شورهام-بای-سی بوده است. ریکاردو موتور، سامانه های انتقال قدرت، سامانه های خودرو، سامانه های ترابری هوشمند (ITS) و سامانه های هیبریدی و الکتریکی را توسعه می دهد. امکانات این شرکت در خدمت ترابری، صنایع دفاعی و انرژی پاک هستند.
هنر ترسیمی، نوعی هنر است؛ که در آن هنرمند با رسم خط در زوایای مختلف و به صورت دوبعدی یک یا چند موضوع را در قالب یک تصویر (نقاشی) یا متن(خطاطی) به مخاطب خود ارائه میدهد.در واقع هنرهای ترسیمی نوعی از هنرهای تجسمی است که(مانند مجسمه سازی)قابل لمس نیست و فقط و فقط جنبه بصری دارد. هنرهای ترسیمی را میتوان به نوعی بنیان و خط الرسم بسیاری از هنرهای دیگر (مثلمجسمه سازی,معماری,شیشه گری و...) دانست و به همین دلیل از قلمرو کاری گسترده و اهمیت به مراتب بالاتری برخوردار است. یکی دیگر از دلایل اهمیت بالای هنرهای ترسیمی,سادگی این هنر است.همه ما از خردسالی با این هنرها آشنایی داریم و اغراق نیست اگر بگوییم که اولین هنری است که انسانها بدون آموزش دیدن با آن آشنایی دارند.
زنی بین گرگ و سگ یک فیلم درام محصول مشترک بلژیک و فرانسه سال ۱۹۷۹ به کارگردانی آندره دلوو است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۷۹ جایزه André CCavens را برای بهترین فیلم توسط انجمن منتقدان فیلم بلژیک (UCC) دریافت کرد. فیلم همچنین به عنوان نماینده بلژیک برای جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان در پنجاه و دومین دوره جوایز اسکار انتخاب شد، اما به عنوان نامزد پذیرفته نشد.
قطعات نمایشی کوتاه () فیلمی در ژانر کمدی درام است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. این فیلم چندین داستان کوتاه را که در یک روز در رم اتفاق می افتد، به تصویر می کشد.
روح نوجوان ، یک فیلم در ژانر موزیکال درام به نویسندگی و کارگردانی مکس مینگلا است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. "روح نوجوان" نخستین تجربه کارگردانی فیلم بلند مینگلا است. ال فانینگ، ربکا هال و زلاتکو بوریچ ستارگان فیلم هستند. "روح نوجوان" نخستین بار در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به پرده رفت و سپس توسط لاینزگیت فیلمز در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۱۹ اکران شد. فیلم با واکنش متوسط منتقدان مواجه شد.
مجله اتومبیل () نشریه ای به زبان انگلیسی آمریکایی است که مقر اصلی آن در لس آنجلس، کالیفرنیا است.
سیسکو (به انگلیسی: Cisco) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مگافین، کنتاکی واقع شده است. سیسکو ۲۵۵٫۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
در راه من () یک فیلم در ژانر جاده ای، درام، و کمدی به کارگردانی امانوئل برکو است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
هتل پلازا (به انگلیسی: Plaza Hotel) یک ساختمان بلندمرتبه و هتل در ایالات متحده آمریکا است که در منهتن واقع شده است. مکان: هتل پلازا (همچنین با نام پلازا نیز شناخته می شود) یک هتل مجلل و ساختمان آپارتمان کاندومینیوم در میدتاون منهتن در شهر نیویورک است. این ساختمان در ضلع غربی Grand Army Plaza واقع شده است، که به نام آن نامگذاری شده است، درست در غرب خیابان پنجم، و بین خیابان 58th و Central Park South (با نام مستعار خیابان ۵۹)، در گوشه جنوب شرقی پارک مرکزی قرار دارد. آدرس اصلی آن 768 Fifth Avenue است، اگرچه ورودی مسکونی One Central Park South است. تاریخ هتل: ساختمان ۲۱ طبقه با الهام از رنسانس فرانسه توسط هنری جینوی هاردنبرگ طراحی شده است. نما در قسمت پایه از سنگ مرمر ساخته شده است که طبقات بالایی را با آجر سفید پوشانده است و بالای آن یک سقف مانسرد قرار دارد. طبقه همکف شامل دو لابی اصلی، و همچنین راهرویی است که فضاهای رستوران بزرگ طبقه همکف، از جمله اتاق بلوط، بار بلوط، اتاق ادواردیان، دادگاه نخل و اتاق تراس را به هم متصل می کند. طبقات بالایی شامل سالن رقص و انواع آپارتمان های مسکونی، سوئیت های کاندو-هتل، و سوئیت
های کوتاه مدت هتل است. در اوج خود، هتل پلازا بیش از ۸۰۰ اتاق داشت. پس از بازسازی در سال ۲۰۰۸، این ساختمان دارای ۲۸۲ اتاق هتل و ۱۸۱ کاندو است. یک هتل قبلی به همین نام از سال ۱۸۸۳ تا ۱۸۹۰ ساخته شد. هتل اصلی با ساختار فعلی از ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۷ جایگزین شد. چندین بازسازی عمده در ادامه قرن بیستم انجام شد. شرکت عملیاتی پلازا، که ساختمان فعلی را برپا کرد، هتل را تا سال ۱۹۴۳ اداره کرد. پس از آن، در طول باقی مانده قرن بیستم به چندین مالک فروخته شد، از جمله کنراد هیلتون، A.M. Sonnabend, Westin Hotels &amp; Resorts، Donald Trump، و شراکت City Developments Limited و الولید بن طلال. هتل پلازا پس از خرید El Ad Properties در سال ۲۰۰۵ دوباره بازسازی شد و متعاقباً هتل در سال ۲۰۱۲ به Sahara India Pariwar و سپس به Katara Hospitality در سال ۲۰۱۸ فروخته شد. هتل از سال ۲۰۰۵ توسط هتل ها و استراحتگاه های Fairmont مدیریت می شود. هتل پلازا از زمان آغاز به کار خود با مهمانان ثروتمند و مشهور متعددی به نماد شهر نیویورک تبدیل شده است. فضاهای رستوران و تالارهای رقص میزبان رویدادهایی از قبیل رقص، مزایا، عروسی ها و کنفرانس های مطبوعاتی بوده اند.
طراحی هتل و همچنین موقعیت آن در نزدیکی پارک مرکزی، عموماً مورد تحسین قرار گرفته است. علاوه بر این، هتل پلازا در کتاب ها و فیلم های متعددی ظاهر شده است(). کمیسیون حفاظت از نشانه های شهر نیویورک، نمای بیرونی و برخی از فضاهای داخلی هتل را به عنوان نشانه های شهر تعیین کرد و این ساختمان همچنین یک نشانه تاریخی ملی است. ساکنان هتل: هنگامی که هتل پلازا در سال ۱۹۰۷ افتتاح شد، اولین مهمانی که ثبت نام خود را امضا کرد آلفرد گوین واندربیلت بود.[۱۷۱] این هتل همچنین ساکنان ثروتمند دیگری مانند جورج جی گولد، و همچنین الیور هریمن جونیور و همسرش گریس کارلی هریمن را در خود جای داده بود.[۱۷۶] جان گیتس، یکی از توسعه دهندگان هتل، یک آپارتمان ۱۶ اتاقه در طبقه ۳ داشت.[181] هری فرانک گوگنهایم در آپارتمان دولتی هتل زندگی می کرد، [۹۰][۱۱۱][۳۳۱] در حالی که شاهزاده روسی ویلما لووف-پارلاگی، نقاش برجسته پرتره در اوایل قرن بیستم، در سوئیتی در طبقه ۳ با شیر خود زندگی می کرد.[۳۳۲] [۱۸۰] جذابیت این هتل برای ثروتمندان از این واقعیت ناشی می شود که در اوایل قرن بیستم، آپارتمان های پلازا به طور کلی ارزان تر از ساختمان های آپارتمانی لوکس تر بودند و
رو به پارک مرکزی بود که در آن زمان به خوبی مورد حمایت ثروتمندان قرار داشت. [۳۳۳] بعدها در قرن بیستم، هتل پلازا به عنوان خانه برای "بیوه های ثروتمند"، مانند مجری کی تامپسون، که مجموعه کتاب های کودکان Eloise را دربارهٔ دختر جوانی که در هتل زندگی می کرد، نوشت.[۱۸۰] در طول رکود بزرگ، "بیوه های ثروتمند" "یک جاذبه توریستی به خودی خود" در نظر گرفته می شدند.[۹۲] سایر ساکنان هتل شامل نمایشنامه نویس Ferenc Molnár بودند.[۹۲][۳۳۴] پس از اینکه بسیاری از واحدها در سال ۲۰۰۸ به واحدهای کاندومینیوم تبدیل شدند، هتل پلازا بیش از پیش مورد علاقه ثروتمندان قرار گرفت.[۲۸۹] با این حال، تنها حدود یک سوم از این خریداران ساکنان تمام وقت بودند، و بقیه از آپارتمان های پلازا به عنوان خانه استفاده می کردند.[۳۳۵] ساکنان شامل مدیرانی مانند مالک نیوانگلند پاتریوتز، رابرت کرافت، [۳۳۶] مدیر عامل JetBlue دیوید بارگر، [۳۳۷] مدیر عامل Bear Stearns، جیمز کین، [۳۳۸] مدیر عامل Viacom توماس ای. دولی، [۳۳۹] مدیر عامل شرکت Sony Music Entertainment داگ موریس، [۳۴۰] و Simon Fuller، تهیه کننده فرنچایز Idols.[341] سایر ساکنان قابل توجه عبارتند از موبی موزیس
ین، [۳۴۲] توسعه دهنده کریستین کندی، [۳۴۳] و طراح مد تامی هیلفیگر [۳۴۴]. پذیرش : اتاق تراس اغلب برای کنفرانس های مطبوعاتی، ناهار، و پذیرایی استفاده می شود.[۲۰۳] به عنوان مثال، میزبان یک کنفرانس مطبوعاتی در سال ۱۹۵۶ بود که در آن لارنس اولیویه و مرلین مونرو در مورد فیلم آینده خود به نام شاهزاده و دختر نمایش صحبت کردند.[۳۶۴] در یک کنفرانس مطبوعاتی در اتاق تراس در سال ۱۹۶۸، ریچارد برتون و الیزابت تیلور دربارهٔ فیلم خود به نام دکتر فاستوس بحث کردند.[۲۰۳][۳۶۵] در طول اقامت بیتلز در سال ۱۹۶۴ در هتل، بازدیدکنندگان اجازه داشتند با بیتلز در اتاق تراس عکس بگیرند.[۳۴۷] مزایا و جشن های عروسی : پس از افتتاح سالن رقص بزرگ در سال ۱۹۲۱، بلافاصله به عنوان مکانی برای اولین باله ها، از جمله آنهایی که به افتخار جوآن ویتنی پیسون و کاتلین واندربیلت برگزار می شد، محبوب شد. جلسه ای از لیگ خدمات دختران در سال ۱۹۳۵ که بانوی اول ایالات متحده النور روزولت در آن حضور داشت. پس از جنگ جهانی دوم، سالن رقص بزرگ مجدداً به محلی محبوب برای توپ ها و مزایای اولین ها تبدیل شد، از جمله مزایای جانبازان معلول به نام بال دسامبر، و همچنین رویدادی که به ن
فع مرکز مطالعه مراقبت از کودک کندی در سال ۱۹۵۹ بود. ترومن کاپوتی نویسنده، میزبان این مراسم بود. «توپ سیاه و سفید» در سال ۱۹۶۶ به افتخار ناشر کاترین گراهام وجود دارد. یکی دیگر از مکان های محبوب، دادگاه تراس بود که میزبان رویدادهایی مانند Mid-Winter Ball در سال ۱۹۴۹ بود. سالن بزرگ رقص و اتاق تراس نیز برای مراسم عروسی و جشن عروسی استفاده می شود. برای مثال، «اتاق تراس» مراسم جشن ازدواج اسکیت باز سونجا هنی در سال ۱۹۴۹ با وینتروپ گاردینر جونیور، پیتر لافورد و پاتریشیا مکندی لافورد را در سالن رقص در سال ۱۹۵۴ برگزار کرد. سالن رقص همچنین میزبان عروسی دونالد ترامپ و مارلا میپلز در سال ۱۹۹۳ بود. در سال ۲۰۰۰، بازیگران مایکل داگلاس و کاترین زتا جونز در پلازا ازدواج کردند. در رسانه ها: هتل پلازا در طول تاریخ خود به عنوان محیطی برای چندین اثر ادبی مورد استفاده قرار گرفته است. مهم تر از همه، این کتاب به عنوان مجموعه ای از کتاب های Eloise عمل کرد، [۲۲۷] [۱۴۲] [۳۹۲] که موفقیت آن باعث شد صاحبان هتل در دهه ۱۹۶۰ پرتره شخصیت را در لابی آویزان کنند.[۲۲۷] پلازا همچنین در رمان گتسبی بزرگ اثر F. Scott Fitzgerald در سال ۱۹۲۵ به نمایش د
رآمد.[۱۰۷] این هتل همچنین یکی از محبوب ترین مکان های فیلمبرداری در شهر نیویورک است.[۳۹۳] فیلم هایی که در هتل فیلم برداری یا تنظیم می شوند عبارتند از شمال از شمال غربی (۱۹۵۹)، [۱۰۷] [۱۴۲] [۳۹۴] پابرهنه در پارک (۱۹۶۷)، [۲۸] [۳۴۵] [۳۹۵] دختر بامزه (۱۹۶۸)، [۲۸] [۱۴۲] [۳۴۵] پلازا سوئیت (۱۹۷۱)، [۲۸] [۱۴۲] [۳۴۵] آنطور که بودیم (۱۹۷۳)، [۲۸] [۱۴۲] و (۱۹۹۲).[۳۹۶] ] فیلم های دیگری که پلازا را نشان می دهند عبارتند از آرتور (۱۹۸۱)، کروکودیل داندی (۱۹۸۶)، بوی زن (۱۹۹۲)، و بی خوابی در سیاتل (۱۹۹۳).[۲۸] پلازا همچنین برای برخی از تولیدات که می خواهند در آنجا فیلمبرداری کنند، خودداری کرده یا شرایط غیرعادی تعیین کرده است.[۳۹۷] به عنوان مثال، زمانی که مدیران پلازا از اجازه دادن به تهیه کنندگان بیگ بیزنس (۱۹۸۸) برای فیلمبرداری در آنجا امتناع کردند، تهیه کنندگان فیلم نسخه خود را از هتل پلازا روی صحنه صدا ساختند.[۲۵۳][۳۹۷] زمانی که فیلم Alone Alone 2 در حال فیلمبرداری بود، کریس کلمبوس تهیه کننده گفت که دونالد ترامپ در ازای اجازه دادن به گروه فیلمبرداری برای فیلمبرداری صحنه هایی در لابی، درخواست حضور در این فیلم را داشته است. صحنه ل
ابی شامل لغزش ستاره روی زمین بود، بنابراین فرش برداشته شد، بنابراین برخی از کاشی کاری های قدیمی با آرم پلازا که برای چندین دهه پنهان شده بود، نمایان شد. مدیریت تصمیم گرفت که فرش را تعویض نکند.[۳۹۸][۳۹۹]دراین هتل فیلم تنها در خانه دو هم فیلمبرداری شده
هتل پلازا (به انگلیسی: Plaza Hotel) یک هتل در ایالات متحده آمریکا است که در لاس وگاس، نیومکزیکو واقع شده است.
پشت صحنه () یک فیلم به کارگردانی امانوئل برکو است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به امانوئل سنیه، کلود دونتون، ایزیلد لو بسکو، و نوئمی لووفسکی اشاره کرد.
ال رویال (به انگلیسی: El Royale) یک ساختمان مسکونی تاریخی در ایالات متحده آمریکا است که در کالیفرنیا واقع شده است.
اف سی ای ایتالی (مخفف انگلیسیِ فیات کرایسلر اتومبیلز) شرکت تابعه شرکت خودروسازی استلانتیس است که در تولید و فروش خودروهای سواری و وسایل نقلیه سبک تخصص دارد و ساختمان مرکزی آن در تورین، ایتالیا است. مازراتی و فراری تحت کنترل اف سی ای ایتالی نیستند. مازراتی به طور مستقیم متعلق به اف سی ای است، درحالی که فراری از اف سی ای در سال ۲۰۱۵ جدا شده است.
کلمن () یک فیلم در ژانر رمانتیک و درام به کارگردانی امانوئل برکو است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به امانوئل برکو، لو کاستل، ایو وِرووِن و ژوسلین کیورین اشاره کرد.
سه گانه () آلبومی با صدای فرانک سیناترا است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. تنظیم کننده آهنگ این ترانه گوردون جنکینز بود.
او مرا کشت () آلبومی با صدای فرانک سیناترا است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. تنظیم کننده آهنگ این ترانه گوردون جنکینز بود.
چیزهای خوبی که از دست دادم () آلبومی با صدای فرانک سیناترا است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. تنظیم کننده آهنگ این ترانه گوردون جنکینز بود.
چشم آبی پیر بازمی گردد () آلبومی با صدای فرانک سیناترا است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. تنظیم کننده آهنگ این ترانه گوردون جنکینز بود.
چرخه ها () آلبومی با صدای فرانک سیناترا است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.
وزیر سیار یا وزیر بدون وزارت خانه () یک وزیر در هیئت دولت است که صاحب وزارت خانه نیست. این جایگاه معمولاً در کشورهایی وجود دارد که نظام پارلمانی بوده و با دولت های ائتلافی اداره می شوند. وزیر بدون وزارت خانه در کشورهای صاحب نظام ریاستی معمول نیست. در کشورها. ایران. داریوش فروهر برای مدتی وزیر سیار بوده است.
انجمن ملی ترابری هوایی دبی که به اختصار با عنوان دناتا معروف است یک شرکت اماراتی است که به ارائه خدمات فرودگاهی در پنج قاره مشغول است. تاریخچه. دناتا در سال ۱۹۵۹ در دبی، امارات متحده عربی با تنها پنج کارمند تاسیس شد و در سال ۱۹۹۳ به طور چشمگیری گسترش یافت. در دسامبر ۲۰۱۰، دناتا شرکت آلفا فلایت لیمیتد را خریداری کرد و این شرکت را برای پوشش ۶۲ فرودگاه در ۱۲ کشور گسترش داد. در ماه نوامبر سال ۲۰۱۵، دناتا شرکت آر ام گراند سرویسز را در برزیل خریداری کرد که این اتفاق موجب گسترش به ۸۴ کشور شد و بیش از ۱۵۰ شرکت هواپیمایی را اداره می کرد.
جوزفو زارلینو (، زادهٔ ۳۱ ژانویه ۱۵۱۷ – درگذشت ۴ فوریه ۱۵۹۰)، نظریه پرداز موسیقی و آهنگ ساز اهل جمهوری ونیز در دوره رنسانس بود. او یکی از مشهورترین نظریه پردازان موسیقی اروپا در کنار آریستوکسنوس و ژان فیلیپ رامو بود و سهم بزرگی در گسترش دانش کنترپوان داشته است. زندگی نامه. «جوزفو زارلینو» به تاریخ ۳۱ ژانویه ۱۵۱۷م، در شهر کیوجا در نزدیک ونیز متولد شد. آموزش ابتدایی او با فرانسیسکویی ها بود و سپس به آنها پیوست. در سال ۱۵۳۶، خوانندهٔ «کلیسای جامع کیوجا» شد و تا سال ۱۵۳۹م، نه تنها خوانندهٔ سرودهای مذهبی بود بلکه ارگانیست اصلی کلیسا نیز شد. وی در سال ۱۵۴۱، به ونیز رفت تا با اساتید و کنترپوانیست های آکاپلا در کلیسای جامع سینت مارکو آشنا شود. در سال۱۵۶۵، پس از استعفای «چیپریانو دِرورِ» از پُستِ استادی (کاپل مایستر) «مدرسهٔ ونیزی»، زارلینو به این سِمَت که یکی از معتبرترین پُست های موسیقی در ایتالیا بود، منصوب شد و تا آخر عمر آن را حفظ کرد. فعالیت ها. زارلینو با اینکه آهنگساز پرکار و متوسطی بود ولی «موتِت» های درخشانی داشت که تسلط وی را در کانن های کنترپوانتیک نشان می داد. اما با این حال عمدهٔ شهرت اصلی وی به عنوان نظ
ریه پرداز موسیقی بود و نخستین موسیقی دانی است که این کار را با دقت انجام داده است. گر چه این احتمال هم وجود دارد که «پیترو آرون»، اولین کسی باشد که نظریهٔ اعتدال میانگین را طرح کرده باشد. همچنین زارلینو اولین کسی بود که اولویت استفاده از سه صدایی بر اساس فاصله را برای ایجاد هارمونی مطرح ساخت و همچنین اولین نظریه پرداز در ممنوعیت استفاده از فواصل پنجم و اکتاو موازی در کنترپوان بود.
وزیر مشاور عنوانی است برای سیاستمداران یا مقامات در برخی کشورها که تحت نظام پارلمانی اداره می شوند. در برخی کشورها «وزیر مشاور» یک وزیر رده پایین تر است که برای دستیاری یک وزیر مشخص کابینه و وزیران مشاور دارای مسوولیت های مستقل گماشته می شوند. در دیگر کشورها «وزیر مشاور» دارنده یک مقام ارشدتر، مانند یک وزیر کابینه یا حتی رئیس یک حکومت است. ایران. وزیر مشاور در ایران یک وزیر سیار در هیئت دولت کشور شاهنشاهی ایران و هیئت دولت جمهوری اسلامی ایران بود که شخص وزیر، صاحب هیچ وزارت خانه ای نبود اما از اعضای هیئت دولت محسوب می شد. این جایگاه به علت مغایرت با قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، طبق مصوبهٔ مجلس شورای اسلامی در ۱۶ دی ۱۳۶۳ حذف شد. در این هنگام، سه وزیر مشاور در ترکیب هیئت دولت وجود داشت: مورد نخست از «وزیر مشاور در امور اجرایی» به «معاون نخست وزیر در امور اجرایی» تبدیل شد، مورد دوم تبدیل به وزارت برنامه و بودجه شده و به جمع هیئت وزیران پیوست، و مورد سوم نیز که در سال ۱۳۵۹ از وزارت بهداری و بهزیستی جدا شده بود، تبدیل به زیرمجموعه ای از همان وزارت خانه شد.
یادگیری ماشین برخط (به انگلیسی: Online Machine Learning) یکی از زیرمجموعه های یادگیری ماشین است. بسیاری از برنامه های مبتنی بر یادگیری ماشین، داده های از قبل جمع آوری شده را به عنوان ورودی (مانند محتویات جداول پایگاه داده) از یک فایل می گیرند و سپس به صورت پیوسته بر روی این مجموعه داده ها پردازش انجام می دهند که در یادگیری ماشین برخط نحوه دریافت داده ورودی متفاوت است. در یادگیری ماشین داده های ورودی باید ثابت و مشخص باشند (از قبل جمع آوری شده) تا بتواند مدل مورد نظر را بر روی این مجموعه داده ها آموزش بدهد که این روش یادگیری در بسیاری از کاربردها در برابر داده هایی که در لحظه گرفته می شوند، قابلیت آموزش مدل در لحظه را ندارد و باید تا انتهای زمانی که داده ها گرفته می شوند صبر کند و داده ها جمع شوند و در ادامه مدل را آموزش دهد که این از لحاظ زمانی به صرفه نیست. حال برای حل این مشکل (عدم توانایی آموزش لحظه ای مدل برای داده های لحظه ای) ایده یادگیری ماشین بر خط ارائه شده است که توانایی آموزش لحظه ای مدل برای داده های لحظه ای را دارد. مقدمه. یادگیری ماشین نقش مهمی در تجزیه و تحلیل داده های مدرن و برنامه های هوش مصن
وعی (AI) دارد. الگوهای یادگیری ماشین اغلب در یک یادگیری گروهی کار می کنند که در آن یک مدل توسط برخی از الگوریتم های یادگیری بر روی کل داده ها یک بار آموزش داده می شوند و سپس مدل آموزش داده شده بر روی داده های جدید مورد ارزیابی قرار می گیرد. امروزه با افزایش حجم داده ها، کاربرد یادگیری ماشین به دلیل محدودیت در حافظه پردازشی محدودتر می شوند، به ویژه هنگامی که داده های به صورت برخط رشد و توسعه می یابند. ایجاد یادگیری ماشین مقیاس پذیر برای داده های حجیم و همچنین یادگیری برای داده های لحظه ای در هوش مصنوعی تبدیل به یک چالش بزرگ شده است. یادگیری ماشین برخط یک قسمتی از یادگیری ماشین است که شامل یک خانواده مهم از تکنیک های یادگیری است که برای یادگیری مدل ها بر روی داده های لحظه ای طراحی شده است. یادگیری ماشین برخط، نقاط ضعف یادگیری ماشین را برطرف می کند که در آن پارامترهای یادگیری مدل می تواند فوراً و به طور مؤثر توسط یک یادگیرنده برخط هنگامی که داده های آموزشی جدید وارد می شوند، به روزرسانی شود. علاوه بر این، الگوریتم های یادگیری ماشین برخط به دلیل فهم آسان به راحتی قابل پیاده سازی می باشند. یادگیری ماشین برخط در زم
ینه های مختلف از جمله ی داده کاوی، آمار، بهینه سازی، ریاضی کاربردی، هوش مصنوعی و علوم داده استفاده می شود. تفاوت یادگیری دسته ای و یادگیری برخط. مبحثِ یادگیری (چه یادگیری ماشین و چه داده کاوی) را از ابعاد گوناگون می توان نگاه کرد. یکی از این ابعاد می تواند تفاوت بین یادگیریِ دسته ای یا همان Batch Learning و در مقابلِ آن، یادگیریِ برخط یا همان Online Learning باشد. در واقع دانستن تفاوت این دو معماری می تواند به حل مسائل مختلف این حوزه کمک کند. تفاوتِ این دو دسته یادگیری را می توان با یک مثال ساده توضیح داد. فرض کنید یک دانش آموز می خواهد آمار و احتمالات را فرا بگیرد. در نوع اول یادگیری، این دانش آموز می تواند یک مجموعه کتابِ آمار و احتمالات را تهیه کند، چند بار بخواند و یاد بگیرد. بعد از این که از این مجموعه کتابِ آمار، یادگیریِ خود را انجام داد، دیگر مطلبِ جدیدی یادنگیرد و از این به بعد فقط از دانسته های خود استفاده کند. این نوعی یادگیری، یادگیریِ دسته ای (Batch Learning) است. اما یادگیریِ دوم یا همان یادگیریِ برخط (Online Learning) مانندِ این است که این دانش آموز ابتدا کتاب های خود را مطالعه کند و از آن ها ی
اد بگیرد و سپس در حین استفاده از دانسته های خود، هر گاه کتاب جدیدی در حوزهٔ آمار و احتمالات مشاهده کرد، تهیه کرده و با خواندنِ آن، یادگیریِ خود را تجدید کند و بهبود ببخشد. داده هایی که معمولاً در دوره داده کاوی، دوره طبقه بندی و دوره خوشه بندی، داده هایی از نوع دسته ای (Batch) بودند به این معنی که در زمانِ یادگیری(Train)، تمامی داده ها در اختیار الگوریتم بودند و الگوریتم به هر نحوی می توانست بر روی داده ها عملیاتِ یادگیری را انجام دهد. اما نوع دیگری از یادگیری نیز وجود دارد. برخی اوقات داده ها به صورت جریان داده می آیند یا اینکه نیاز دارند به صورت مرتب یادگرفته شوند. همان طور که گفتیم یادگیریِ دسته ای مانند این است که شما یک کتاب دارید و باید این کتاب را یاد بگیرید چون فردا امتحان دارید. تمام منبع شما همین کتاب است و در واقع تمامیِ داده ها را در اختیار دارید (یعنی یادگیری دسته ای یا همان Batch Learning دارید). اما فرض کنید در مسیر زندگی قرار دارید و روزانه با اطلاعات جدیدی که به شما داده می شود می بایستی هر روز چیزهای جدید را یادگرفته و به دانش قبلیِ خود اضافه کنید. این موردِ دوم یادگیریِ برخط یا همان Online
Learning است، یعنی هنگامی که تمامی داده ها در حالِ حاضر موجود نیستند. در یادگیریِ برخط یک مدل ساخته می شود و بعد با رسیدن داده های جدیدتر، این مدل به روزرسانی می شود. مدل یادگیری بر خط یا همان Online Learning دو مزیت اساسی دارد: ۱. با این روش می توان داده هایی با حجم بسیار بالا را آموزش داد. برای مثال داده هایی که به دلیل حجم بالای خود در حافظه جا نمی شوند. ۲. تغییراتی که ممکن است در ذات داده ها به وجود بیاید با این روش پوشش داده می شود. فرض کنید گوگل برای سیستمِ ایمیلِ خود یک الگوریتم توسعه داده باشد که ایمیل های هرزنامه (spam) را به صورت هوشمند با الگوریتم های یادگیری ماشین تشخیص بدهد. همان طور که حدس می زنید محتوای ایمیل های هرزنامه مدام در حال تغییر است و انسان هایی که ایمیل های spam می فرستند هر روز خود را در مقابل این الگوریتم های گوگل، بهینه می کنند. پس الگوریتمِ تشخیص ایمیلِ spam در گوگل می تواند به صورتِ برخط (Online) یادگیری را انجام دهد تا بتواند ایمیل هایی را در گذرِ زمان تغییر کرده اند و spam هستند یاد بگیرد. در واقع یادگیریِ الگوریتم، با تغییر محتوا و شکل ایمیل های spam، بروز می شود. کاربردها و