Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د از سر تا پا با لباس سیاه پوشیده شوند. طوریکه تنها صورت آنها قابل دیدن باشند. مردان لباس سیاه می پوشند، کلاه بر سر می گذارند و هرگز ریش خود را نمی تراشند. خوراک. رژیم غذایی لو طاهور بر اساس قوانین کاشروت (کوشر) اما افراطی تر تنظیم شده است. بیشتر غذاهای آنها خانگی است و با استفاده از مواد طبیعی و فرآوری نشده پخته می شود. آنها مرغ یا تخم مرغ نمی خورند، زیرا معتقدند که از نظر ژنتیکی دستکاری شده اند. به جای آن، غاز و تخم غاز مصرف می کنند. همچنین از خوردن برنج، پیازچه یا سبزیجات برگی خودداری می کنند، زیرا نگران وجود حشرات در آنها هستند. آنها پوست سایر سبزیجات و میوه ها (حتی گوجه فرنگی) را قبل از مصرف جدا می کنند. آنها تنها شیر گاوهایی را که خودشان می دوشند می نوشند و شراب خود را نیز تهیه می کنند. کودکان اجازه ندارند شیرینی های فروشگاهی را بخورند. شیرینی های آنها محدود به شکلات خانگی یا میوه ها، آجیل و تخمه ها است. فناوری. ارتباط پیروان لو طاهور با فناوری بسیار محدود است و از استفاده از وسایل الکترونیکی، از جمله تلویزیون و رایانه خودداری می کنند. تزئینات خانه. دیوارهای خانه های پیروان لو طهور فاقد هرگونه تزئینات ا
ست. هیچ عکس، طلسم یا تصویری از خاخام ها وجود ندارد. در بیشتر موارد، تنها تزئینات موجود در خانه آنها شمعدان ها، شمعدان های هفت شاخه یا اشیاء مذهبی نقره ای هستند که همگی در یک جعبه شیشه ای نگهداری می شوند. مخالف با صهیونیسم. گروه لو طاهور مخالف صهیونیسم است. زیرا نگران هستند که ملی گرایی سکولار جایگزین ایمان یهودی در اسرائیل شود. با این حال، اعضای این فرقه باور دارند که کاملاً در چارچوب سنت یهودی و هنجارهای مذهبی عمل می کنند و باور آنها بدعت گذاری نیست. مهاجرت. گروه لو طاهور در معرض اتهاماتی چون کودک ربایی، آزار جنسی، کودک آزاری است و از آن به عنوان یک فرقه یاد شده است. به همین دلیل این گروه بارها مهاجرت کرده است. آمریکا. در سال ۱۹۹۰ هلبرانس این گروه را به ایالات متحده منتقل و یک مدرسه یهودی در محله بروکلین نیویورک تأسیس کرد. در سال ۱۹۹۳ هلبرانس به اتهام ربودن یک نوجوان در نیویورک که برای آماده شدن برای مراسم بر میتصوا نزد او تحصیل می کرد، دستگیر شد. والدین این نوجوان، هلبرانس را به شستشوی مغزی پسرشان متهم کردند. در مقابل، این خاخام آنها را به سوء استفاده از فرزندشان متهم کرد. سرانجام، دادگاه هلبرانس را به جرم
آدم ربایی به دو سال زندان محکوم کرد تا اینکه در سال ۱۹۹۶ آزادی مشروط گرفت. کانادا. هلبرانس در سال ۲۰۰۰ از آمریکا اخراج و به اسرائیل فرستاده شد. اما هلبرانس مدت زیادی را در آنجا نگذراند و به همراه پیروانش به استان کبک کانادا کوچ کرد. آنها سپس در شهر کوچک سنت-آگات-ده-مون مستقر شدند. اما در سال ۲۰۱۳ سازمان خدمات اجتماعی آن شهر، آنها را به سهل انگاری در مراقبت از کودکان متهم کرد. زیرا مقامات کانادایی نگران سلامت و بهداشت کودکان و تحصیل آنها نیز بودند. زیرا به نظر می رسید این کودکان که در خانه آموزش می دیدند، مهارت های پایه ریاضی را فرا نمی گرفتند. در ۲ آوریل ۲۰۱۴، ۷ نفر از اعضای این گروه در یک یورش توسط پلیس امنیت مرزی کانادا دستگیر شدند. به سه نفر از این اعضا دستور داده شد که به اسرائیل تبعید شوند، اما در طول فرجام خواهی، گزینه تجدید نظر و درخواست اقامت به آنها داده شد. در ۲۷ آوریل ۲۰۱۴ مادر جوانی دوباره به کودک خود پیوست. ده روز بعد، چهار فرزند دیگر دوباره به والدین خود پیوستند. گواتمالا. بیشتر اعضای آن در اوت ۲۰۱۴ از شهری در گواتمالا به نام سان خوان لا لاگونا گریختند. اما در آنجا نیز بومیان مایا از آنها استقبا
ل نکردند. پس از چند ماه اختلاف، شورای شهر سان خوان لا لاگونا تصمیم به اخراج گروه لو طاهور گرفت. زیرا اعضای لو طاهور از معاشرت با مردم محلی خودداری کرده و حتی حاضر به سلام کردن یا صحبت با ساکنان نبودند و می ترسیدند که اعضای لو طاهور درصدد تغییر دین و آداب و رسوم مردم محلی بربیایند. شورای شهر برای وادار کردن اعضای گروه به ترک شهر، آنها را تهدید به قطع دسترسی آنها به خدمات عمومی کردند. در پی این فشارها گروه لو طاهور به گواتمالاسیتی کوچ کردند. مدتی بعد، وزارت دادگستری برای بررسی احتمال وجود موارد کودک آزاری به دفتر این فرقه یورش برد. آنها در سال ۲۰۱۶ به شهر ال آماتیو در بخش اوراتوریو نقل مکان کردند. مکزیک. از سال ۲۰۱۷ اعضای لو طاهور در چیاپاس، مکزیک زندگی می کنند. در همان سال، هلبرانس هنگام انجام مناسکی مذهبی در رودخانه ای در ایالت چیاپاس مکزیک در گذشت و رهبری لو طاهور به دست نحمان هلبرانس، پسر شلومو هلبرانس افتاد که حتی از پدرش افراطی تر بود. در سال ۲۰۱۸ پرونده آدم ربایی دو کودک خردسال که مادرشان (خواهر نحمان هلبرانس) پس از فرار از جامعه مستقر در گواتمالا آن ها را به نیویورک برده بود منجر به متهم شدن ۹ عضو فرقه
لو طاهور و زندانی شدن چهار نفر از آنها از جمله خود نحمان هلبرانس شد. اروپای شرقی. در سال های اخیر، گروه لو طاهور تلاش کرده در کشورهای اروپای شرقی و منطقه بالکان مانند رومانی، ترکیه و مقدونیه مستقر شود. اما این کشورها چنین اجازه ای نداده اند. ایران. اعلام بیعت با خامنه ای. در سال ۲۰۱۸ این گروه با علی خامنه ای بیعت کرده اند و خواستار پناهندگی از ایران شدند. آنها خواستار همکاری و کمک برای مقابله با سلطه صهیونیسم به منظور آزادسازی صلح آمیز سرزمین مقدس و ملت یهود شدند. در نسخه فارسی اعلامیه آمده: «به نام پروردگار قادر - جامعه چشک اشلومو و جنبش لو طاهور یهودیان وفادار به هاشم (پروردگار والا) و تورات حقیقی او پرچمدار مبارزه با صهیونیسم و سلطه آنها بر سرزمین مقدس و ملت یهود.» همچنین نوشته شده: «اعلامیه وفاداری و تسلیم به حضرت مقام معظم رهبری و دولت جمهوری اسلامی ایران و دادخواست همیاری و همکاری جهت روبرویی با سلطه صهیونیسم در جهت آزادی صلح آمیز سرزمین مقدس و ملت یهود از طرف جنبش لو طاهور و درخواست جامعه برای پناهندگی، محافظت و آزادی مذهبی خانواده های اعضای وفادارش در جامعه چشک اشلومو.» واکنش بین المللی. در یک پرونده
جنایی مربوط به سال ۲۰۱۹ در دادگاه فدرال آمریکا به بیعت رهبر این گروه با رهبر جمهوری اسلامی ایران اشاره شده است. مقام های اسرائیل در آن هنگام نگران استفاده احتمالی ایران از اعضای گروه به عنوان اهرم فشار علیه اسرائیل بودند. در سال ۲۰۲۱ مقامات گواتمالا دو اتوبوس حامل اعضای این گروه را که قصد ورود به مکزیک داشتند متوقف کردند. به نظر می رسید این افراد می خواستند با هواپیما به کردستان عراق سفر کنند و از آنجا به ایران بروند. رهبران لو طاهور برای کل اعضای خود از ایران درخواست پناهندگی کرده بودند. واکنش مقامات ایران. در آن زمان رسانه های ایران این اخبار را منتشر کردند. اما هیچیک از مقامات رسمی ایران به دریافت این درخواست و پاسخ احتمالی دولت یا رهبر جمهوری اسلامی به آن چیزی نگفت. بعضی رسانه ها در ایران اتهامات وارده به گروه لو طاهور را بی اساس دانسته و از آزار و اذیت یهودیان لو طاهور در اردوگاه گواتمالا خبر دادند.
قاسم طاهباز (زادهٔ ۱۲۹۵) سیاستمدار ایرانی است. او نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ شمیرانات در دورهٔ بیستم مجلس شورای ملی مدیر کیهان فرهنگی و یکی از صاحب امتیازهای مجلهٔ زن روز بود. کتاب شناسی. "چگونه میتوان هزینه زندگی را پائین آورد؟". تهران: سازمان چاپ و انتشارات کیهان، ۱۳۳۸.
در طول جنگ جهانی دوم، نیروهای مسلح آلمانی ("هیر"، "کریگسارینه" و "لوفت وافه") مرتکب جنایت های جنگی سازمان یافته از جمله قتل عام، تجاوز جمعی، غارت، کار اجباری، قتل سه میلیون زندانی شوروی شدند و دست به نابودی جمعی یهودیان زدند. در زمانی که نیروهای حزب نازی کنترل اس اس (به ویژه، "آینزاتس گروپن" و وافن اس اس) را در آلمان نازی در دست گرفته بود این سازمان، سازمانی بود که بیشترین مسئولیت نسل کشی در هلوکاست را برعهده داشت. نیروهای مسلح متقارن به نمایندگی از "ورماخت" مرتکب جنایتهای جنگی بسیاری به ویژه در جبهه شرقی و در جنگ علیه اتحاد جماهیر شوروی شدند. ایجاد ورماخت. هنگامی که حزب نازی به قدرت رسید، تقریباً تمام افسران رایشسوهر از آن استقبال کردند و به عنوان راهی برای ایجاد "اصلاحات مجدد" (به آلمانی:"Wiederwehrhaftmachung") آلمان، یعنی نظامی سازی کل جامعه این کشور برای اطمینان از عدم شکست در جنگ بعدی قلمداد شد. به این ترتیب، هر دوی آنچه که نازی ها و ارتش آلمان می خواست دیدن یک جامعه کاملاً نظامی "فولک گمنشافت" بود که به وسیله آن اقدام به پاکسازی آن هایی که دشمن داخلی تصور می شدند، از جمله یهودیان که تصور می رفت به آلما
ن از پشت خنجر زده اند، اقدام شود. ورماخت توسط آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۵ با تصویب قانونی برای معرفی سربازان در نیروهای مسلح از داوطلبان و سربازان وظیفه تشکیل شده بود. بنابراین بسیاری از افسران در دهه ۱۹۳۰ میلادی مایل به پذیرش ایدئولوژی ملی سوسیالیست بودند. وزیر دفاع، ورنر فون بلومبرگ، با ابتکار عمل خود، ارتش را در فوریه سال ۱۹۳۴ از یهودیان پاکسازی کرد. در ۸ دسامبر سال ۱۹۳۸، رهبری ارتش به همه افسران دستور داده بود که کاملاً در چهارچوب حزب ملی سوسیالیست باشند و تلاش کنند تا ارزشها آرمان های آن اجرایی شوند. در فوریه سال ۱۹۳۹، جزوه هایی منتشر شد که مطالعه شان در ارتش ضروری بود. محتوای آن حاوی سرفصل هایی چون: "مامور و سیاست"، "مأموریت تاریخی جهانی هیتلر"، "ارتش در رایش سوم"، "نبرد برای [تامین] فضای زندگی در آلمانی"، "دست های دانزیگ!" و " راه حل نهایی مسئله یهود در رایش سوم ". مقاله دوم نیز بیان می داشت که: نبرد دفاعی علیه یهودی ادامه خواهد یافت، حتی اگر آخرین یهودی آلمان را ترک کند. دو کار بزرگ و مهم باقی مانده است: ۱) ریشه کن کردن اثرات همه یهودیان، مهمتر از همه در اقتصاد و فرهنگ. ۲) نبرد با یهودیان در جهان، که سعی
می کنند همه مردم جهان را علیه آلمان تحریک کنند. نگرش هایی مانند آنچه در بالا بیان شد، تمام دستورالعمل هایی را که در تابستان سال ۱۹۳۹ به سربازان ورماخت ابلاغ شد، به عنوان راهی برای آماده سازی افراد برای حمله به لهستان، قلمداد می شود. لهستان. نگرش ورماخت نسبت به لهستانی ها آمیزه ای از "تحقیر، ترساندن و باور به اینکه خشونت بهترین راه برای مقابله با آنهاست"، بود. فرانسه. در دوره ارتش فرانسه، در ژوئن سال ۱۹۴۰، هنگ گروب دویچلند سربازان آفریقایی و افسران سفیدپوست آنها که در نزدیکی بویس دارن زندانی کرده بود را قتل عام کرد. ده فرانسوی سیاه پوست دیگر در نزدیکی لیون به قتل رسیدند. بالکان. پس از کودتای یوگسلاوی در ۲۷ مارس ۱۹۴۱، هیتلر این اقدام را یک توهین شخصی قلمداد کرد و خواستار نابودی فوری یوگسلاوی از طریق دستورالعمل فورر ۲۵ شد. شروع دستورالعمل Führer 25 در ۶ آوریل ۱۹۴۱ با بمباران بلگراد در مقیاس وسیع بود. بمب باران غیرقانونی اهداف شهری منجر به کشته شدن بین ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰۰ غیرنظامی گشت. پس از پایان جنگ، الکساندر لور به جرم جنایت های جنگی از جمله نقش وی در بمباران بلگراد مقصر شناخته شد. وی در سال ۱۹۴۸ اعدام شد. ایتالیا.
در ۲۶ مارس ۱۹۴۴، ۱۵ از افسران و مردان ارتش آمریکا بدون محاکمه در لا اسپتزیا، پس از دستورهای فرمانده سپاه ۷۵ ارتش آلمان، ژنرال آنتون داستر، علی رغم مخالفت با زیردستان خود در تیپ ۱۳۵ در ایتالیا، تیرباران شدند. داستر توسط دادگاه نظامی آمریکا به اعدام محکوم شد و در دسامبر ۱۹۴۵ به جوخه اعدام سپرده شد. اتحاد جماهیر شوروی. برخی از افسران آلمانی کمونیسم در اتحاد جماهیر شوروی را حتی قبل از رایش سوم، توطئه یهود می دانستند. در سال ۱۹۱۸، کارل فون بوستر، نیروی توانمند ارتش آلمان در مسکو، بلشویک ها را «باند یهودی» نامید و ابراز تمایل کرد «تا چند صد نفر از آن "احمق ها" را را بر روی دیوار کرملین آویزان کنند». ارزیابی های ارتش سرخ توسط افسران بازدیدکننده از "رایشور" در دوره همکاری آلمان و اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۲۰ غالباً تفکرات ضدیهود آلمان ها با نقل قول های از مقامها ارشد آنها چون: «حیله گری یهودیان» در نگاه ژنرال لو اسنیتمن یا «خون یهودی» ژنرال لئونید واجنر که بیان گر ضدیت آنها با یهودیت بوده بسیار معمول بوده است.
سیمین سرکوب (۱۳۲۲) دوبلور اهل ایران است. زندگی. سیمین جلالوند، که پس از ازدواج با غلامرضا سرکوب با نام سیمین سرکوب شناخته می شود، در سال ۱۳۲۲ در تهران زاده شد و فعالیت هنری را با بازی در تئاتر آغاز کرد. سپس از سال ۱۳۴۳ به کار دوبلهٔ فیلم روی آورد و تا سال ۱۳۶۲ ادامه داد. وی گویندهٔ مستعد نقش های اول و دوم فیلم های خارجی و فارسی بود و در طول سال های فعالیت حرفه ای خود در دوبلاژ، نقش های پررنگی را به جای بسیاری از بازیگران مطرح جهان از جمله آن بنکرافت، شلی وینترز، بتی دیویس، آنی ژیراردو، کتی جورادو، کولت رجیس، ژان مورو، لوراین گری، جنیفر جونز، سیمون سینیوره، باربارا اونیل، دوریس دولینگ، کاپوسین، مج رایان، آنجلا لنزبری، راشل رابرتز، لی پاتریک، جودیت اندرسون، ماگلی نوئل، آنوک امه، دبورا کار، السا رادزینیا، سیلویا سیدنی، ایرنه پاپاس، لیندا دارنل، مارگارت راترفورد، آنا کارنا، مورین اوهارا، کلود ژانساک، آلین مک ماهون، دنیز دارسل، اگنس مورهد، لوسیل بال، و... گویندگی کرده است. صدای او یکی از بهترین صداها برای زنان میانسال محسوب می شد و بر روی چهرهٔ حمیده خیرآبادی، دیانا، مهری ودادیان، آپیک یوسفیان، مهین شهابی، ژاله عل
و، ملیحه نظری، شهلا ریاحی، محبوبه بیات، فخری خوروش، سرور رجایی، و... می نشست. صدای محکم و باصلابت و در عین حال زنانه او به جای وندی هیلر در نقش "لیدی آلیس" در «مردی برای تمام فصول»، به جای شخصیت زن در سلسله فیلم های لوئی دوفونس، به جای مهری ودادیان در نقش "شاجون" در مجموعهٔ «دایی جان ناپلئون»، به جای شخصیت های کارتونی "نامادری ظالم" در «سیندرلا»، "کروئلا دویل" در «صد و یک سگ خالدار» (والت دیزنی) و "ویلما فلینت ستون" در مجموعهٔ تلویزیونی «عصر حجر» (هانا-باربرا) برخی از شاخص ترین آثار وی در عرصهٔ دوبله به شمار می آیند. سیمین سرکوب در سال ۱۳۶۲ به انگلستان مهاجرت کرد و در حال حاضر ساکن لندن است. گزیده آثار دوبله. فیلم های خارجی فیلم های ایرانی بازیگری. تئاتر سینما
سان خوان لا لاگونا () یک بخش شهرداری در ساحل جنوبی لاگو دو آتیتلان، سولولی، در کشور گواتمالا است. این روستا شامل دهکده ای به نام سان خوان لا لاگونا و سه دهکده های کوچک در نزدیکی کوه است. جمعیت آن تقریباً ۹۵٪ از مردمان تزوتوجیل است. کشاورزی و خدمات گردشگردی، در اقتصاد این منطقه مهم است. کمترین ارتفاع ساحل لاگو آتیلان با است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی ذیل San Juan La Laguna. بازدید ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۹
تزوتوجیل (تسوتوجیل، سوتوجیل) گروهی مردم از نژاد بومیان آمریکا اند. این مردمان یکی از ۲۱ گروه قومی مایا هستند که در گواتمالا ساکن اند. آنها به همراه مردم زینکا، گاریفونا و لادینوزها، ۲۴ گروه قومی را در این ناحیه نسبتاً کوچک تشکیل می دهند. تقریباً ۱۰۰۰۰۰ تزوتوجیل در منطقه اطراف دریاچه آتیتلان زندگی می کنند. در دوران پیش از کلمبی، پایتخت آ «در نزدیکی سانتیاگو آتیلان بود. در دوران پیش از کلمبیا، ملت تزوتوجیل بخشی از تمدن باستانی مایا بودند. این مردم به دلیل پایبندی پایدار خود به آداب و رسوم سنتی فرهنگی و مذهبی مشهوراند. برخی نیز پروتستان انجیلی و کاتولیک رومی اند. آنها به زبان تزوتوجبا، یکی از زبانهای خانواده زبان مایاها سخن می گویند.
نازیسم و اقدامات دولت آلمان نازی عمیقاً بر بسیاری از کشورها، جوامع و مردم قبل، حین و بعد از جنگ جهانی دوم تأثیر گذاشت. تلاش رژیم برای از بین بردن چندین گروه که از نظر ایدئولوژی نازی ها به عنوان مردم فرومایه قلمداد می شدند عملی غیرانسانی تلقی می شد و سرانجام با تلاش های متفقین جنگ به رهبری انگلیس، اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده متوقف شد. قوم یهود. از ۱۵ میلیون یهودی جهان در سال ۱۹۳۹، بیش از یک سوم در هولوکاست کشته شدند. از سه میلیون یهودی در لهستان، مرکز و قلب یهودیان اروپا، کمتر از ۳۵۰٬۰۰۰ جان سالم به در بردند. اکثر یهودیان باقیمانده در اروپای شرقی و مرکزی تبدیل به پناهندگان بی بضاعت شدند که نه توانایی و نه میل بازگشت به کشورهای را نداشتند که یا متصور بودند در دوران جنگ به آنها برابر نازی ها به آنان خیانت کردند یا امروزه به عنوان دولت های دست نشانده اتحاد جماهیر شوروی محسوب می شدند. لهستان. نازی ها قصد داشتند ملت لهستان را به کلی نابود کنند. در سال ۱۹۴۱، رهبری نازی ها تصمیم گرفتند که لهستان باید طی ۱۰ تا ۲۰ سال کاملاً از لهستانی های قومی پاک شود و مستعمرات آلمانی درآن مستقر شود. از روزها آغازین اشغالگری، خ
ط مشی آلمان به غارت و بهره برداری از قلمرو لهستان بدل گشت و آن را به یک اردوگاه غول پیکر متمرکز که بنا بود تحت عنوان «آنترمنش، به معنای غیر آریایی در باور نازی ها» نابود شوند. سیاست غارت و استثمار خسارات مادی زیادی را به صنعت، کشاورزی، زیرساخت ها و نشانه های فرهنگی لهستان وارد کرد. هزینه این تخریبگری حدود ۵۲۵ میلیارد یورو یا ۶۴۰ میلیارد دلار تخمین زده شده. صنایع باقی مانده تا حد زیادی توسط نیروهای اشغالگر اتحاد جماهیر شوروی ویران یا به روسیه منتقل شد. در گزارش رسمی دولت لهستان پیرامون خسارات جنگی تهیه شده در سال ۱۹۴۷، حکایت از این دارد که ۶٬۰۲۸٬۰۰۰ از جمعیت ۲۷٬۰۰۷٬۰۰۰ شامل یهودیان ولهستانی ها قربانی جنگ شده اند. به دلایل سیاسی، این گزارش خسارات وارد شده از سوی اتحاد جماهیر شوروی و همین طور شهروندان لهستانی با منشأ اوکراینی و بلاروس را مستثنی کرده است. اروپای مرکزی. به عنوان یکی از نتایج جنگ و اشغال شوروی، کشورهای اروپای مرکزی تحت نفوذ «حوزه شوروی نفوذ» (چنان که در کنفرانس یالتا توافق شد) درآمد. بلافاصله پس از جنگ، دولت های سوسیالیستی به سبک اتحاد جماهیر شوروی در همه این کشورها تأسیس شدند و هر نوع دموکراسی به
سبک غربی که قبل از جنگ وجود داشت، از بین رفت. در نتیجه پیمان ورشو که منجر به عدم شرکت این کشورها در برنامه مارشال و همچنین تسخیر صنایع کشورها مذکور توسط شوروی، بهبود اقتصادی در این کشورها به طور چشمگیری کاهش یافت. در نتیجه حمله نازی ها به اتحاد جماهیر شوروی، حدود ۲۶ میلیون شهروند اتحاد جماهیر شوروی از بین رفتند، از جمله حدود ۱۰۶۵۱۰۰۰ سرباز که در نبرد با ارتش هیتلر جان سپردند یا در اردوگاه های اسرا جان باختند. میلیون ها غیرنظامی نیز در اثر گرسنگی، قرار گرفتن در معرض، قساوت ها، و قتل عام ها جان خود را از دست دادند و منطقه عظیمی از اتحاد جماهیر شوروی از حومه مسکو و رودخانه ولگا تا مرز غربی ویران، محو شد و به آوار تبدیل شد. کشتار جمعی و ویرانی در آنجا به اقتصاد، جامعه و روان ملی شوروی آسیب زد. تعداد کشته شدگان شامل حدود ۱٫۵ میلیون یهودی شوروی بود که توسط مهاجمان آلمانی کشته شدند. یکی از دلایلی که اتحاد جماهیر شوروی کشورهای ماهواره ای را در اروپای مرکزی نصب کرد، کشتار جمعی و قتل گسترده بود. از آنجا که دولت امیدوار بود از کشورها به عنوان یک منطقه بافر در برابر هرگونه حمله جدید از غرب استفاده کند. این امر به تجزیه ا
تحاد جنگ بین اتحاد جماهیر شوروی و متحدین غربی کمک کرد و زمینه را برای جنگ سرد، که تا سال ۱۹۸۹ به طول انجامید، دو سال قبل از انحلال اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱، فراهم کرد. فرهنگ شوروی در دهه ۵۰ با نتایج مشخص شد. جنگ بزرگ میهنی. اوکراین. تخمین زده می شود که تلفات جنگ در اوکراین بین ۷ تا ۱۱ میلیون نفر است. بیش از ۷۰۰ شهر و ۲۸۰۰۰ روستا ویران شد.
اصطلاحات فاعل، مفعول و سوئیچ برای توصیف نقش ها برای تعیین جایگاه جنسی افراد در فعالیت های جنسی پاره وقت استفاده می شود یا ممکن است به صورت گسترده تر به عنوان یک هویت روانی، اجتماعی و جنسی مورد استفاده قرار گیرد و همچنین نشان دهندهٔ اولویت معمول فرد باشد. اصطلاحات فاعل، مفعول و سوئیچ نیز در بی دی اس ام با معانی کمی متفاوت استفاده می شود. در هر دو زمینه، اصطلاحات "فاعل" و "مفعول" به نقش های سلطه گری و سلطه پذیری یا فاعلی و مفعولی اشاره دارد، نه اینکه چه کسی در یک کنش جنسی خاص از نظر جسمی در صدر باشد. اصطلاح قدیمی تر "versatile" «منعطف» گاهی به جای «سوئیچ» استفاده می شود. اختلاف نظرهای زیادی درمورد رواج گرایش به فاعل و مفعول بودن در میان مردان و زنان و دگرجنس گرایان و همجنس گرایان وجود دارد. شرح. فاعل. در اعمال مربط به بی دی اس ام مانند شلاق زنی، خفت بندی، بردگی، تحقیر و بازی جنسی، "فاعل" می تواند به معنای شریک غالبی که دستورهای را اعمال می کند باشد. مفعول. در بی دی اس ام، فرد با گرایش "مفعول" می تواند به معنای یک شریک سلطه پذیر یا شریکی باشد که از دستورها و تمایلات دیگری پیروی می کند. مثلاً یک دامیناتریکس ممکن
است به فرمان بردار خود فرمان دهد تا به او دخول کند. سوئیچ. سوئیچ فردی است که در فعالیت های بی دی اس ام گاه در نقش فاعل و گاه در نقش مفعول ظاهر می شود، او می تواند گاه در نقش سلطه گر و بار دیگر در نقش سلطه پذیر عمل کند و در واقع هردوی نقش ها را ایفا می کند.
در بی دی اس ام، ارباب/برده، اس/ام یا برده داری جنسی (به انگلیسی: M/s, Master/Slave, Sexual slavery) رابطه ای است که در آن فرد در یک رابطه نظامند، که در آن جایگاه یکی از طرفین به عنوان شخص مفعولی و دیگری تحت عنوان فرد فاعلی تعیین می شود و طی آن فرد مفعولی به دیگری خدمت می کند. برخلاف ساختارهای سلطه گر و مطیع که در بی دی اس ام وجود دارد و در آن عشق است که غالباً ارزش اصلی محسوب می گردد، در رابطه ارباب و برده خدمت کردن و اطاعت جزو ارزشهای اصلی این نوع گرایش محسوب می شود. شرکت کنندگان ممکن است از هر جنسیت یا گرایش جنسی باشند. در این سبک از رابطه، به دلیل ارتباط اصطلاح ارباب و برده با حقوق مالکیت یک ارباب به بدن برده اش به عنوان مال یا دارایی، از اصطلاح «برده» استفاده می شود. اربابان در این رابطه اگر مرد باشند مستر «ارباب» خوانده می شود و اگر زن باشند هم به شکل «ارباب» و هم به صورت «میسترس» خوانده می شوند. انتخاب بین این دو برای ارباب زن ممکن است به این بستگی داشته باشد که آیا آنها تحت فرهنگ چرمی پوشی قرار دارند یا نسبت به اصول اساسی و پایه ای رابطه بی دی اس ام عمل می کنند، یا سادگی و سرراستی در کار را ترجیح می ده
ند. برده داری جنسی در بی دی اس ام، هم یک خیال پردازی جنسی است و هم نقش آفرینی جنسی. مستر یا برده ممکن است از هر شخص یا گروهی باشد، شکل غالبی این رابطه نیز این است که یک فرد مسلط یا یک زوج مسلط متعهد و معتمد دارای یک یا چند برده باشد. یک برده و ارباب جنسی درگیر در این رابطه می توانند برآمده از هر جنسیت، هویت جنسی یا موقعیتی باشند. رابطه ارباب/برده (یا مالک/دارایی) بدون ارتباط با اصول قانونی برده داری تاریخی یا برده داری مدرنی است که توسط قوانین اکثر کشورها ممنوع شده چرا که این رابطه بر پایه رضایت و اجماع طرفین بنا شده. واژه شناسی. اصطلاح «برده» به جای «برده جنسی» استفاده می شود زیرا سکس و رابطه جنسی در این نوع گرایش به صورت الزامی جزء ضروریات کار نیست. در بی دی اس ام، یک برده ارائه کننده نوع خاصی از تسلیم شدن است. همه مطیع ها و سلطه پذیران برده محسوب نمی شوند، اگرچه همه برده ها به طور عادی تسلیم روابط می شوند. با این حال، برخی که خود را «برده» می نامند، ممکن است تنها در یک زمینه/فعالیت جنسی؛ مطیع باشند، در حالی که دیگران ممکن است در سایر جنبه های رابطه، «برده جنسی» یا «برده» مطیع باشند. برده. در خارج از جامعه
بی دی اس ام، رابطه ارباب/برده گاهی نوعی برده داری جنسی اجماع تلقی می شود. در بی دی اس ام، بردگی نوع خاصی از تسلیم شدن است. رابطه ارباب/برده به رابطه بین افراد درگیر اشاره دارد و لزوماً نیازی به اعمال جنسی یا غیره ندارد، اگرچه فعالیتهای جنسی معمولاً می تواند جنبه ای از رابطه باشند. جنبه جنسی می تواند متعارف باشد و نه لزوماً بر پایه اصول بی دی اس ام. یک برده همچنین می تواند یک مازوخیسم یا مفعول باشد. اما همیشه این طور نیست. برخی از شرکت کنندگان این رابطه را نقش بازی جنسی می دانند و برخی دیگر آن را بر اساس یک سبک زندگی مبتنی بر تعهد، طولانی مدت و اطاعت نمودن می دانند. نمادها و آئین ها. اَشکال مختلفی از نمادگرایی گاهی برای بیان رابطه ارباب/ برده استفاده می شود. این موارد عبارتند از پوشیدن قلاده صاحب، ثبت نام در فهرست بردگی، یا بعضاً اعمال تغییرات حقوقی همچون اسم انتخاب شده توسط ارباب، یا شرکت در یک مراسم تشریفاتی. برخی از افراد قرارداد بردگی تنظیم می کنند که در مفاد آن نوع رابطه را با جزئیات مشخص بیان می کند. این قراردادها همچنین ممکن است علاوه بر تمهیدات جنسی، با تمهیدات داخلی (مانند پاکیزگی، وظایف خانگی) و مسائ
ل مربوط به روابط بین فردی (مانند مباحث مورد مناقشه، زبان و غیره) سروکار داشته باشد. به طور معمول، طرفین شرط می کنند که ارباب در کلیه امور مربوط به بدن و رفتار برده، از جمله لباس زیر و سایر لباس ها، روابط اجتماعی خارج از چهارچوب و غیره حق اعمال نفوذی انحصاری دارد. اگرچه چنین قراردادهایی به لحاظ قراردادهای حقوقی قابل اجرا نیستند، اما می توانند برای تعریف محدودیت ها و تعهدات بین امضاکنندگان و همین طور برای مستندسازی رابطه ای که بین آنها تعریف شده است، مفید باشند. در بعضی از آیین های سنتی، پس از امضای قرارداد برده، تعهد به رابطه طی یک مراسم «قلاده زنی» جشن گرفته می شود که می تواند ساده یا مفصل باشد یا ممکن است توسط برخی از دوستان به عنوان شاهد مراسم، اجرا شود. سپس برده یک قلاده می پوشد تا به طور علنی تسلیم شده و مالکیت توسط اربابش را اعلام کند. قلاده ممکن است یک تکه گردنبند بوده، یک دستبند یا هر زیورآلات دیگری که نماد وضعیت بردگیست باشد. آموزش برده. آموزش برده ها یک فعالیت در بی دی اس ام است که معمولاً شامل یک تغییر جایگاه قدرت که در نتیجه توافق بین دو نفر پدید آمده می باشد. نقش یک ارباب یا میسترس و یک نفر نیز نق
ش برده را بر عهده دارند. هدف این است ارباب رفتار برده را به روشی تغییر دهد مورد خوشایند خود باشد، به عنوان مثال آموزش برده برای پیروی از مجموعه ای از قوانین یا دستورهایی که ارباب یا دومیناتریکس وضع کرده است. برخی از ارباب ها با استفاده از مدل هایی مانند سلسله مراتب نیازهای مازلو ، رویکردی کل نگر در مورد نگهداری و تربیت بلند مدت برده خود اتخاذ می کنند. بسته به رابطه، ممکن است یک یا چند برنامه آموزشی برخی از اشکال آموزش عدم تمایل و شرطی سازی را نیز دربرداشته باشد. این آموزش ها می تواند شامل استفاده از اسپنکینگ، استفاده از محدودکننده های بدنی یا بستن برای تشویق پیروی از قانون باشد، و به برده دلیل خاصی برای پیروی ارائه دهد. اگر کارآموز نیز یک مازوخیست باشد، ممکن است دوری از درد جسمی کنار گذارده شود، در این حالت ممکن است از فشار روانی یا عاطفی استفاده شود تا نتیجه مطلوبی را که مجازات می خواهد ایجاد کند. ماهیت رابطه. برده داری جنسی یک تغییر در قدرت توسط مطیع حاکم است، اگرچه دامنه تسلیم اختیار ممکن است محدود باشد و در هر زمان پس گرفته شود. انواع فعالیتهایی که ممکن است از برده جنسی انتظار برود، معمولاً از قبل تعریف ش
ده و بعضی مواقع در یک قرارداد بردگی، که سندی بدون ارزش حقوقیست و بیانگر خواسته ها، محدودیت ها و انتظارات طرفین است، مورد توافق و امضا قرار گرفته است. اغلب انتظار می رود که برده اعمال جنسی انجام دهد، اگرچه به طور معمول بسیاری از فعالیت های گرایش محور پیشتر به طور واضح مورد مذاکره قرار می گیرند، از جمله لباس، رژیم، محدودیت گفتار، امور خانگی و برنامه زمانی، جزئیات نیز ممکن است در حیطه اختیارات مستر یا میسترس باشد. به طور معمول و پیش از آغاز روابط اینکه طرفین درگیر تنها با هم رابطه داشته باشند یا چندین شریک دیگر داشته باشند مورد مذاکره قرار می گیرد، در صورت امکان اجازه تعامل و برقراری رابطه جنسی با افراد دیگر نیز در این حیطه می گنجد. به طریق دیگر، یک ممکن است انتظارات از یک برده جنسی بدین گونه باشد که همان کارکردهایی را که یک برده مطیع (ساب) ارائه می دهد را انجام دهد، از جمله پوشیدن لباس های بسیار عریان، مشترک بودن بین چند فاعل، پوشیدن قلاده یا زخمی افسار، فعالیت های سادومازوخیستی یا بسته شدن. "رابطه" مستر و اسلیو معمولاً یک رابطه طولانی مدت است و در طول مدت با روابط عادی قابل مقایسه است درحالی که یک رابطه "غالب
(دام)/مطیع (ساب) "می تواند مدت مشابهی داشته باشد یا فقط برای مدتی کوتاه در حد چند ساعت انجام گیرد. بسته به قرارداد آنها، یک برده جنسی می تواند توسط ارباب خود معاوضه شود، وی می تواند این کار را توسط باشگاه های جنسی یا شبکه های اجتماعی مبتنی بر اینترنت انجام دهد. انتظار می رود برده ای که طی مدت زمان مورد توافق در خدمت اربابش بوده پس از پایان زمان آزاد شود، مگر اینکه در مورد مدت بردگی مذاکره شود. یک برده ممکن است در هر زمان بتواند رضایت خود را از رابطه ابراز کرده و به طور مؤثری رابطه برده را باطل کند. منابع. &lt;noinclude&gt;