Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اتر از چند میلی ولت قابل توجه است، و پتانسیل های ۲۰۰ میلی ولت مشترک است. پیوند مفقودالاثر در ناحیه شکاف بهترین ظاهر خواهد شد، زیرا پتانسیل الکتریکی اندازه گیری شده در طول فاصله از بین می رود. پیوند مفقود شده معمولاً در نزدیکی ورودی آب سرد به ساختمان قرار دارد، زیرا معمولاً تجهیزات تصفیه و تصفیه به آن افزوده می شود، اما نشت سوراخ سوراخ ممکن است در هر نقطه از پایین دست یا بالادست از وقفه در تداوم برق رخ دهد. تصحیح مشکل یک مسئله ساده است یا خرید کیت جامپ اتصال، متشکل از کابل مسی حداقل # 6 AWG قطر و دو بست برنز برای اتصال آن به لوله کشی. برای جزئیات بیشتر در مورد انتخاب اندازه درست سیم رسانای باندینگ، NFPA 70، دفترچه راهنمای ملی برق ایالات متحده (NEC)، بخش اتصال و زمین را ببینید. سیم بلوز اتصال مشابهی نیز می تواند در حال عبور از کنتورهای گاز باشد، اما به دلایل دیگری. اما اگر سرنشینان ساختمانی دچار شوک یا جرقه های بزرگی از لامپ های لوله کشی یا لوله ها شوند، جدی تر از یک پیوند مفقوده است. ولتاژ بزرگتر ممکن است در اثر اتصال سیم الکتریکی زنده به لوله کشی و ایجاد سیستم لوله کشی نامناسب یا از دست رفته ایجاد شود. چنین ش
رایطی خطر شوک الکتریکی و خطر احتمالی آتش سوزی را در پی دارد. بلافاصله با یک متخصص برق مشورت شود.
سینمای اردن، به صنعت فیلم سازی در کشور اردن اشاره دارد. سینمای بومی این کشور نسبت به دیگر کشورهای عربی بسیار دیر شکل گرفت. با این همه از سال ۱۹۶۰ به سرزمین اردن و به ویژه بیابان های بکر آن محل فیلم برداری برخی از نام دارترین ساخته های بلند سینمایی بودند. برنامه ریزی برای زیرساخت صنعت سینما در این کشور با تأسیس انجمن سلطنتی فیلم اردن، در سال ۲۰۰۳ رسماً آغاز شد. هدف این انجمن طبق آن چه در اساس نامه عنوان شده تربیت فیلمساز برای نسل های آینده بود. ۴ سال بعد فیلم "کاپیتان ابو رائد" توسط امین مطلق ساخته شد. این فیلم اولین اثر سینمایی کشور اردن محسوب می شود. از دیگر اقدامات انجمن سلطنتی فیلم اردن، ارائه تمهیدات و تسهیلات برای کشورهای عربی و فیلم سازان آن هاست. به این صورت که فیلم سازان عرب بتوانند با در اختیار داشتن امتیازاتی، خاک اردن را برای تولیدات سینمایی خود برگزینند. در سال ۲۰۰۸ پیش نویس ایجاد انستیتو فیلم اردن توسط انجمن سلطنتی فیلم ارائه شد، و در بدنه این انستیتو، مدرسه هنر و سینمای اردن افتتاح گردید. هنوز جشنواره ای مختص فیلم در اردن وجود ندارد، اما همین تولیدات کوتاه سینمای اردن حضوری مستمر در جشنواره های
فیلم کشورهای عربی دارد. پیشینه. در سال ۱۹۶۰ دیوید لین، فیلم تاریخی لورنس عربستان را در خاک اردن و در شهر پترا ساخت. این برای اولین بار بود که در واقع مردم این کشور سینما را شناختند. پس از آن خاک اردن محلی شد برای ساخت و تولیدات سینما در ژانر تاریخی و حتی فیلم اکشن. فهرست ذیل برخی از فیلم هایی هستند که از سال ۱۹۶۰ در شهرها و حومهٔ بیابانی آن؛ به عنوان لوکیشن اصلی تولید شده اند: آمار و ارقام. طبق آمار سال ۲۰۰۹ انجمن سلطنتی فیلم اردن، شمار تولیدات سینمایی این کشور، ۲ فیلم در این سال بوده که در سال ۲۰۱۳ به ۲۱ و در سال ۲۰۱۷ به ۲۴ فیلم رسیده است؛ که البته عمده این ساخت و ساز، کارهای مستند یا فیلم های کوتاه می باشند. ضمناً طبق اعلام همین انجمن تعداد مخاطبان سینما در اردن ۵۲۵ هزار نفر در سال است.
ویرجیل گریفیت (به انگلیسی: Virgil Griffith) (زاده ۱۹۸۳) همچنین با نام شاعر رومی نیز شناخته می شود، یک مهندس کامپیوترمهندسی کامپیوتر آمریکایی است که یکی از فعالیت های وی ساخت است. او همچنین به عنوان یکی از همکاران اصلی پروژه رمز ارز آتریوم شناخته می شود. در سال ۲۰۱۹ به دلیل آموزش استفاده اتریوم برای انتقال آتریوم از کرهٔ شمالی به کره جنوبی دستگیر شد. زندگی نامه. گریفیت در بیرمنگام، آلباما متولد شد و در نزدیکی توسکالوزا بزرگ شد. وی در سال ۲۰۰۲ از دانشکده ریاضیات و علوم آلاباما فارغ التحصیل شدو سپس در دانشگاه آلاباما تحصیل کرد و به تحصیل علوم شناختی پرداخت. او در سال ۲۰۰۴ به دانشگاه ایندیانا منتقل شد اما در اوت سال ۲۰۰۷ به فارغ التحصیل لاته از آلباما بازگشت. در سال ۲۰۱۴ گریفیت دکتری خود را دریافت کرد. از مؤسسه فناوری کالیفرنیا تحت کریستوف کخ در سیستم های محاسباتی و عصبی. او به عنوان یک پژوهشگر بازدید کننده با مؤسسه سانتا ف وابسته است. گریفیت در هنگام دستگیری در حال تحقیق در مورد عدم پذیرش تابعیت ایالات متحده بود. دستگیری. دفتر دادستان ایالات متحده منطقه جنوبی نیویورک اعلام کرد که گریفیت که در مؤسسه آتریوم مشغول
به کار شده در روز شکرگذاری در فرودگاه بین المللی لس آنجلس دستگیر شده است. یکی از معاونان دادستان کل امنیت ملی آمریکا در بیانیه ای گفت: «گریفیت علی رغم دریافت هشدارهایی مبنی بر نرفتن کره شمالی، یکی از بزرگترین دشمنها و مخالفین آمریکا، علی الظاهر به یکی از کنفرانسهای برگزار شده در این کشور سفر کرده و به افراد چگونگی دور زدن تحریمها با استفاده از تکنولوژی بلاکچین را آموخته است.» این شکایت به طور خاص به نقض قانون قدرتهای اقتصادی اضطراری بین المللی (International Emergency Economic Powers Act) اشاره می کند. در این اطلاعیه آمده است که گریفیت باید امروز در دادگاهی در لس آنجلس حاضر شود. گریفت همواره به دنبال ورود ارزهای دیجیتال به کشورهای اسلامی بوده که تلاش خودشش را در این زمینه انجام داده است.
لئونید ولادیمیروویچ پوزن (۱۹۲۱–۱۸۴۹) یک مجسمه ساز و سیاستمدار روس-اوکراینی بود. بیشتر آثار وی با استفاده از موم ساخته شده و سپس در کارخانه کا. ورفل (K. Werfel) در سن پترزبورگ به شکل مفرغ برنز ریخته شده است. کارهای اولیه او نشان از گرایش او به پیکرتراشی حیوانات دارد. واقع گرایی او پوزن را در کنار نقاشانی چون واسیلی پروف، گریگوری میاسویدوف و ایوان کرامسکوی قرار می دهد.
اعتراضات ۲۰۱۹–۲۰۲۰ کلمبیا () مجموعه تظاهرات اعتراضی از ۲۱ نوامبر ۲۰۱۹ تا ۲۱ فوریه ۲۰۲۰ در کلمبیا بود. صدها هزار شهروند کلمبیایی در حمایت از روند صلح کلمبیا و علیه دولت ایوان دوکه تظاهرات کردند. هرچند تظاهرات یک تظاهرات مسالمت آمیز بود، چندین اعتراض خشونت آمیز در طول این اعتراضات رخ داد که باعث ایجاد محل و سرپناهی برای برگزاری تظاهرات شبانه در کالی (شهر) و بوگوتا شده است. این «یکی از بزرگ ترین تظاهرات گسترده ای است که طی سال های اخیر کلمبیا شاهد آن بوده است». پیشینه. فساد. مقایسه فساد در کلمبیا با میانگین جهانی و نیوزیلند براساس شاخص احساس فساد ۲۰۱۸ که توسط شفافیت بین الملل برای سنجش فساد در بخش دولتی و در ۱۸۰ کشور و سرزمین تاکنون منتشر شده است، و با شاخص از صفر (بسیار فاسد) تا ۱۰۰ (بسیار تمیز) متمایز می شود، رتبه کلمبیا به لحاظ فساد ۳۶ است. این کمتر از میانگین جهانی رتبه ۴۳ است و کلمبیا را به ۹۹مین کشور فاسد جهان تبدیل کرده است. معترضین نسبت به ادراک فساد در کشور ابراز خشم کرده اند. سیاست ریاضت اقتصادی. شایعاتی مبنی بر اعمال سیاست ریاضت اقتصادی توسط رئیس جمهور دوکه تکذیب گردید، اما این مسئله باعث واکنش گروه ه
ای چپ، دانشجویان و گروه های بومی گردید. ایده چنین اقداماتی ابتدا توسط الوارو اوریبه،مشاور رئیس جمهور دوکه، تهیه و برای اینکه لایحه شود مطرح شد. دوکه همچنین متهم است که برای ایجاد صلح در کلمبیا با نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا (فارک) تلاشی نکرده است؛ زیرا خشونت در مناطق روستایی کلمبیا به وجود آمد و منجر به کشته شدن رهبران بومی شد. در یک اعتراض نمایشی، اتحادیه های کارگری، یک اعتصاب سراسری را ترتیب دادند که قرار بود در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۹ به مدت دوازده ساعت با گروه های دیگر مانند رهبران بومی، دانشجویان و فعالان ضد فساد برگزار شود.
حسین آباد میران یک روستا در ایران است که در دهستان قلعه زری شهرستان خوسف واقع شده است. حسین آباد میران ۴۸ نفر جمعیت دارد.
حسین آباد علم یک روستا در ایران است که در دهستان جلگه ماژان شهرستان خوسف واقع شده است. حسین آباد علم ۴۱ نفر جمعیت دارد.
حسین آباد شیبانی یک روستا در ایران است که در دهستان جلگه ماژان شهرستان خوسف واقع شده است. حسین آباد شیبانی ۵۰ نفر جمعیت دارد.
حسین آباد یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. حسین آباد ۱۴ نفر جمعیت دارد.
هلودر پایین یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. هلودر پایین ۳۶ نفر جمعیت دارد.
هویگان یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. هویگان ۲۲ نفر جمعیت دارد.
حلوایی روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۵ نفر (۶خانوار) بوده است.
گزه یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است.
کلاته گزی یا گزه روستایی در دهستان کلاته های شرقی بخش مرکزی شهرستان میامی استان سمنان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۶ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
عیلکی بالا یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. عیلکی بالا ۸۴ نفر جمعیت دارد.
اسپیگی یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است.
دوستکام یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. دوستکام ۱۵ نفر جمعیت دارد.
دولت آباد یک روستا در ایران است که در دهستان جلگه ماژان شهرستان خوسف واقع شده است. دولت آباد ۵۷۸ نفر جمعیت دارد.
دولت آباد یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است.
چشمه زرد یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است.
چهکندک یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. چهکندک ۵۸ نفر جمعیت دارد.
باغ علی شاه روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
الله یار روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
علی حاجی پایین روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا بدون جمعیت بوده است.
نورشک یک روستا در ایران است که در شهرستان نهبندان واقع شده است. نورشک ۱۹ نفر جمعیت دارد.
نودوک یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است.
نودر یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. نودر ۳۳ نفر جمعیت دارد.
نوکاج یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. نوکاج ۱۹ نفر جمعیت دارد.
مرغوک یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف در استان خراسان جنوبی واقع شده است. مرغوک ۱۸ نفر جمعیت دارد.
خواجگی یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. خواجگی ۴۷ نفر جمعیت دارد.
کاریزنو روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
کلاته ملاخداداد روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۴ نفر (۵خانوار) بوده است.
کلاته خدابخش یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. کلاته خدابخش ۲۲ نفر جمعیت دارد.
کلاته حسن بیک روستایی در دهستان براکوه بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
میدان آزادی یا گاراژ یکی از فلکه های اصلی شهر کرمانشاه است که در مرکز این شهر و در محدودهٔ شهرداری منطقه ۳ کرمانشاه قرار دارد. این میدان نقش مهمی در حمل و نقل شهری در شهر کرمانشاه دارد. نامگذاری. نام این میدان در بدو تأسیس "میدان شاهپور" بود. پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ مردم نام آن را به "میدان آزادی" تغییر دادند. با این وجود به سبب آنکه در گذشته این مکان جایگاه گاراژها، تعمیرگاه ها و نیز محل توقف اتوبوس ها و خودروها به مقصد تهران و شهرهای شرقی بود و کارکرد ترمینال را برای شهر بر عهده داشت، هنوز هم در میان مردم با نام "گاراژ" شناخته می شود. تاریخچه. خیابان مدرس کرمانشاه در سال ۱۳۱۴ به عنوان خیابان اصلی این شهر و به عنوان مسیری برای رفت وآمد اتوموبیل، از ورودی شهر در شمال شرقی به جنوب غربی آن احداث شد. تا سال ۱۳۳۵ مکان کنونی میدان آزادی همچنان با باغ های محلهٔ فیض آباد پوشیده شده بود. با این حال با افزایش استفاده از خودرو، تغییراتی اساسی در معابر ایجاد شد. ورودی شهر کرمانشاه در آن زمان در شمال شرقی شهر نیز به مکانی برای تعمیرگاه های خودرو و نیز ترمینالی غیررسمی برای اتوبوس ها و خودروهای سواری تبدیل شد. تا اوایل دهه
ٔ ۱۳۵۰ این ناحیه از شهر به عنوان نقطهٔ اتصال کرمانشاه به جادهٔ قدیم تهران ایفای نقش می کرد و «گاراژ» نامیده می شد. در آن زمان ناحیه ای منفصل در شمال شرقی کنونی شهر در جوار کوه طاق بستان شروع به رشد کرد و احداث بلوار طاق بستان نیز به کشیده شدن توسعهٔ شهر در آن جهت جغرافیایی شتاب بخشید. در اوایل دههٔ ۱۳۵۰ و در سال های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۱ که امان الله کیهان شهردار کرمانشاه بود، فاصلهٔ میان ورودی شهر تا ابتدای کوی ۶ بهمن (۲۲ بهمن کنونی) و از آنجا تا ابتدای بلوار طاق بستان به صورت بلواری جدید درآمد و منطقهٔ پر رفت وآمد گاراژ نیز با انتقال تعمیرگاه ها و گاراژهای اتوبوس های مسافربری به صورت میدانی جدید به مساحت ۴۰ هزار مترمربع بازپیرایی شد. در بازپیرایی این میدان یک زیرگذر پیادهٔ تجاری و یک سن تئاتر برای نمایش های خیابانی در آن پیش بینی شد. در سال ۱۳۷۳ "بازار روز آزادی" در ضلع شرقی میدان آزادی ساخته شد. سن تئاتر. میدان جدید که به دلیل رشد شهر به سمت شمال شرقی، در مرکز شهر واقع بود به صورت محوطه ای به شکل دایره احداث شد که در میان آن یک سِن تئاتر روباز جانمایی شده بود. اختلاف سطح اندک میان دو سوی میدان به صورت چند سکوی کم ا
رتفاع درآمد که امکان نشستن تماشاگران را برای تماشای نمایش های خیابانی فراهم می کرد. یک کیوسک کوچک نیز به عنوان رختکن بازیگران در داخل میدان جانمایی شده بود. در سال های دههٔ ۵۰ و تا سال ۱۳۵۸ سن پلاتوی میدان آزادی به مکانی برای گروه های تئاتر تبدیل شده بود و همچنین به دلیل این فعالیت های فرهنگی، در سال های ابتدای انقلاب کتاب فروشان نیز در پیاده روهای میدان آزادی به فروش کتاب و محصولات فرهنگی می پرداختند. ماکت قبةالصخره و تخریب آن. پس از مدتی گروه های تئاتر که عمدتاً گرایش روشنفکری و چپ داشتند تعطیل شده و فضای میدان آزادی در اختیار شهرداری و دولت قرار گرفت. ساختمانی به شکل قبةالصخره در سال های ابتدای انقلاب در وسط میدان آزادی ساخته شد که تا آذرماه سال ۱۳۸۶ برجا بود. در آن سال ماکت مزبور تخریب شده و حوضی بزرگ با فواره جای آن را گرفت. اگرچه سن تئاتر روباز در تمام این سال ها باقی مانده بود، اما عمدتاً بی استفاده مانده و افزایش بار ترافیکی میدان نیز سبب شده بود تا امکان استفاده از آن از بین برود. وضعیت شیب. میدان آزادی دارای شیبی است که تحت تأثیر سه عامل به وجود آمده است. نخست شیب عمومی که در این قسمت از سمت جنوب به
شمال و به سمت رودخانه قره سو است. عامل دوم وجود رودخانه آبشوران است که در خط القعر محدوده قرار گرفته و در دو سوی خود سبب ایجاد شیب شرقی-غربی شده است. عامل سوم نیز با محلهٔ مرتفع سرتپه مرتبط است که سبب ایجاد شیب در نواحی پیرامون خود شده است. کاربری های مهم. کاربری بیشتر ساختمان های قرارگرفته در میدان آزادی تجاری و اداری است. چند پاساژ و مجتمع تجاری و اداری و نیز ساختمان مرکزی و منطقه ای چند بانک نیز در میدان آزادی قرار دارد. ایستگاه قطار شهری میدان آزادی. میدان آزادی کرمانشاه محل ساخت یکی از ایستگاه های قطار شهری کرمانشاه است. این ایستگاه که بزرگترین ایستگاه در میان ایستگاه های سیزده گانه این پروژه است، تا مرداد ۱۳۹۹ از نظر فیزیکی ۲۸ درصد پیشرفت داشته است. مسیرهای ورودی و خروجی. این میدان از سمت جنوب غربی از طریق خیابان مدرس (سپه) به چهاراه اجاق، خیابان دبیراعظم و میدان فردوسی متصل می شود. همچنین از سمت شمال شرقی از طریق بلوار شهید بهشتی با میدان نفت و بلوار طاق بستان در ارتباط قرار می گیرد. علاوه بر این خیابان شهید علی امجدیان (سیلو) در سمت جنوب شرقی میدان آزادی قرار دارد که به تقاطع شهدا، باغ فردوس و شهرک ک
یهانشهر می رسد و از سمت غربی میدان نیز می توان از طریق خیابان کارگر به چهارراه نقلیه، خیابان عشایر (سنجابی) و میدان سنجابی رسید. علاوه بر این ها خیابان های شهید جلیلیان، ۱۷ شهریور (گلایول) و خیابان ترمینال نیز با فاصلهٔ اندکی به میدان آزادی می رسند. فضای اجتماعی. میدان آزادی محل تجمع دست فروشان و نیز فروشندگان غیررسمی ارز و تلفن همراه است. همچنین چندین بار از این میدان به عنوان محلی برای اعدام در ملأ عام و نیز مانورهای نظامی استفاده شده است.
کاریزنو روستایی در دهستان زبرخان بخش زبرخان شهرستان نیشابور استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۸۷ نفر (۲۱۳خانوار) بوده است.
زرگر یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. زرگر ۵۰ نفر جمعیت دارد.
زنوک یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. زنوک ۶۰نفر جمعیت دارد. سد زنوک: این سد در بالادست روستا احداث گردیده است. &lt;mapframe latitude="32.75666666666667" longitude="59.16111111111111" zoom="5" width="400" height="300" align="right" /&gt;
زادنبه پایین یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. زادنبه پایین ۹ نفر جمعیت دارد.
زادنبه بالا یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است. زادنبه بالا ۳۰ نفر جمعیت دارد.
تک ماژانی یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است.
سنجدوک یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است.
صافت سرخ یک روستا در ایران است که در دهستان براکوه شهرستان خوسف واقع شده است.
این نوشتار به ریشه ها و زمینه های اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران می پردازد. طرح افزایش قیمت بنزین. در نیمه شب ۲۴ آبان ۱۳۹۸ شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی ایران، بدون اطلاع رسانی قبلی اعلام کرد که سهمیه بندی بنزین دوباره آغاز شده است. بر این اساس قیمت هر لیتر بنزین سهمیه ای ۱۵۰۰ تومان تعیین شد و نرخ هر لیتر بنزین آزاد از ۱۰۰۰ به ۳۰۰۰ تومان افزایش یافت. علی مطهری بعده ها عنوان کرد که چند ساعت قبل از گران کردن بنزین، وی را از این موضوع باخبر کرده اند و پیش بینی اعتراضات خیابانی مردم و آتش زدن دست کم ۱۵۰ پمپ بنزین هم صورت گرفته بوده است. دلایل دولت برای افزایش قیمت بنزین. ساعاتی بعد از اعلام نرخ جدید، حسن روحانی دلیل این افزایش را تقسیم درآمد حاصله بین شصت میلیون ایرانی عنوان کرد و گفت «ریالی از این پول به خزانه نخواهد رفت». او تلاش دولت برای جبران کسری بودجه از محل افزایش قیمت بنزین را تکذیب کرد و گفت این تصمیم به نفع مردم و قشر تحت فشار جامعه است. جمشید پژویان اقتصاددان، ادعای دولت ایران مبنی بر اینکه درآمد حاصل از افزایش قیمت بنزین، صرف قشر کم درآمد جامعه شود را شبیه شوخی دانست. با وجود آنکه دولت، بارها علت اصلی سهمی
ه بندی بنزین را مبارزه با قاچاق سوخت، کاهش مصرف بنزین و بهبود شرایط محیط زیست اعلام کرده بود، پس از فروکش کردن ناآرامی ها حسن روحانی، رئیس جمهور در توضیح شرایط اقتصادی بحران زدهٔ دولت گفت:«سالانه حدود ۴۵۰ هزار میلیارد تومان بودجه برای اداره کشور در خزانه نیاز است، بالاترین مالیاتی که پیش بینی می شود سال آینده بتوانیم بگیریم ۱۵۰هزار میلیارد تومان است، ۳۰۰ هزار میلیارد تومان دیگر که برای بودجه لازم است را از کجا بیاوریم؟ درآمد اصلی که کشور را اداره می کند پول نفت است».مطابق با آمارهای بین المللی، پس از برجام، فروش نفت ایران ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار بشکه در روز بوده است. اما بعد از خروج آمریکا از برجام و اِعمال مجدد تحریم ها علیه ایران، این عدد به ۳۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یافته که از میزان فروش نفت ایران در دوران جنگ ایران و عراق نیز پایین تر است. طبق گفتهٔ الکساندر نوواک، وزیر انرژی روسیه، ایران در صدد بوده تا وامی به مبلغ ۲ میلیارد دلار از روسیه دریافت کند و حتی در تلاش بوده مبلغ این وام را تا سقف ۵ میلیارد دلار افزایش دهد که این خود نشان از وخامت اوضاع اقتصادی ایران در آن زمان دارد. زمینه های اجتماعی. بر اساس آما
ر ارائه شده توسط مسئولان جمهوری اسلامی ایران، در این اعتراضات اغلب دستگیرشدگان بیکار یا دارای مشاغل کم درآمد بوده اند و وزارت اطلاعات از یکسال قبل پیش بینی این اعتراضات را می کرده است. نتایج یک نظرسنجی که بعد از اعتراضات دی ماه ۹۶ انجام شده بود، نشان می داد ۴۱ درصد افرادی که از وضعیت کشور ناراضی بودند، گفته بودند تمایل دارند در تجمعات اعتراضی شرکت کنند. این نظرسنجی میزان جمعیت ناراضی را حدود ۷۵ درصد برآورد کرده بود. محمد آقاسی جامعه شناس ایرانی بر این عقیده است که اعتراضات دی ماه ۹۶ و آبان ۹۸ برای کسانی که در مراکز نظرسنجی کار می کردند خیلی عجیب نبود. به گفتهٔ آقاسی مراکز نظرسنجی پیش تر هشدارهایی را مطرح کرده بودند اما به آن ها توجهی نشد. در ۲۰ سال گذشته گزارش های مختلفی دربارهٔ خودسوزی اعتراضی افراد در شهرهای مختلف ایران منتشر شده است. حسین راغفر اقتصاد دان می گوید که اعتراضات همواره اتفاق می افتاد ولی در دفعات قبل مردم به جای پمپ بنزین ها خودشان را آتش می زدند. سعید معیدفر جامعه شناس نیز، بر قابل پیش بینی بودن این اعتراضات تأکید می کند و می گوید که «تقریباً کسانی که صاحب اندیشه و فکر بودند، از قبل می دانستن
د که مسیری که حاکمیت و نظام سیاسی ما پیش می برد، مسیری است که در آینده با دشواری های جدی روبرو خواهد شد. سوء کارآمدی ها، فساد و متأسفانه تبعیض ها بین مناطق مختلف کشور مواردی بود که اول از همه طبقهٔ متوسط و اندیشمندان را حساس کرد و سعی می کردند با اعتراضات خود حاکمیت را نسبت به ادامه مسیر غلطی که در پیش گرفته بود، آگاه کنند، اما متأسفانه دیدیم که با آن اعتراضات برخورد شد.» او اضافه می کند که «امروز ما مانده ایم با یک اقتصاد ورشکسته، فسادها، تبعیض ها و سیاست های غلطی که طی ۳۰ الی ۴۰ سال باعث تخلیه روستاها شد. در حاشیه کلان شهرهایی که در آنها ثروت و منابع اقتصادی متمرکز شده، لشکر گرسنگانی شکل گرفته است که هر روز برای هجوم به کلان شهرها آماده تر و با انگیزه تر هستند.» از نظر معیدفر «سیاستمداران ما فعلاً ممکن است بتوانند با برخوردهای امنیتی اوضاع را جمع کنند اما در واقع این لشکر گرسنگان چنان قدرتی خواهند داشت که هیچ کسی جلودار آنها نیست.» مجید محمدی جامعه شناس، در مورد زمینهٔ اعتراض ها باور دارد که این اعتراضات یا در شهرهای کوچک بوده اند، یا مناطق نسبتاً فقیر شهرهای بزرگ. به عنوان نمونه، در تهران بزرگ، اوج اعتراضا
ت در مناطقی مثل رباط کریم، ملارد، شهریار، قلعه حسن خان، و اسلامشهر بوده است. اعتراضات در اهواز، اصفهان، شیراز، تبریز، و...، همه در مناطق فقیر و زیر متوسط رخ داده اند. او معتقد است که برای مردم این مناطق «هیچ چشم اندازی در باب بهتر شدن زندگی شان از حیث اشتغال و رفاه» وجود ندارد، بلکه با «تدوام تحریم ها و گسترش طلبی جمهوری اسلامی و فساد شایع در کشور، وضعیت آنها هر روز بدتر خواهد شد». به نظر او با توجه به زمینهٔ اقتصادی قشرهای شرکت کننده، این اعتراضات در آینده حتماً دوباره تکرار خواهد شد. ابراهیم حاجیانی جامعه شناس و معاون مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری، معتقد است برخلاف تصور موجود، همهٔ معترضان حاشیه نشین نیستند. او باور دارد در سال های ۱۳۹۲ و ۱۳۹۶ (سال های انتخابات ریاست جمهوری) مردم امید و انتظاری داشتند که بی حاصل بود، تا این که در سال ۹۸، بنزین جرقهٔ اعتراضات شد. زمینه های سیاسی. مخالفت معترضان با سیاست های کلی جمهوری اسلامی. در سال ۹۶ معترضان بیشتر از شهرهای حاشیه واز طبقه فرودست بودند، اما به نظر می رسد در آبان ماه ۹۸ طیف وسیع تری به معترضان ملحق شده اند، بخشی از طبقه متوسط شهرنشینی که در این دو سا
ل با بیشتر شدن تحریم ها و گرانی ها، نحیفتر از پیش شده و چشم انداز روشنی از نظر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی در این چارچوب سیاسی نمی بینند. با نگاهی به شعارهای معترضان می توان دریافت، گرانی بنزین فقط جرقهٔ آغاز اعتراضات بود و مطالبات آن ها فراتر از قیمت سوخت است. همان طور که نقطهٔ آغاز بهار عربی خودسوزی یک دست فروش در اعتراض به توقیف کالاهایش بود، اما اعتراض معترضان موضوعاتی بسیار کلان تر را شامل می شد. علی فتح الله نژاد، کارشناس ایران در موسسهٔ بروکینگز (مرکز مطالعات خاورمیانه) می گوید: «اکثر ایرانیان سیاست های غلط دولت را علت اصلی مشکلات اقتصادی می دانند. دولت برای پرداخت هزینه های خود از جمله حقوق کارمندان و نیروهای امنیتی و شبه نظامی گوناگون و جبران کسری بودجه، یارانهٔ بنزین را کاهش داده است. کسری بودجه را اما می شد با دریافت مالیات از نهادهای عظیم اقتصادی که توسط بنیادهای مذهبی، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و دفتر رهبر انقلاب اداره می شوند، جبران کرد. اما به جای آن، حکومت تصمیم گرفت اقدامات ریاضتی در پیش گیرد و بار کسری بودجه را بر دوش مردمی گذارد که طی چند سال گذشته به طور فزآینده ای فقیرتر شده اند و اکنون حا
کمیت از سوی بخش بزرگی از جامعه به صورت دشمن درآمده است. بدین سان بحران مشروعیت جمهوری اسلامی ابعاد جدیدی به خود گرفته است». ناکامی سیاسی اصلاح طلبان. از اواخر جنبش سبز ایران که جنبش های اجتماعی نوظهور در ایران به سمت مطالبهٔ تغییرات ساختاری حرکت کرد، جریان های اصلاح طلب از تحولات سیاسی عقب افتادند. در سال ۱۳۸۸ و در جنبشی که برای اعتراض به نتایج انتخابات به وجود آمد، تصور می شد که بخش هایی از اصلاح طلبان قادر به همراهی با آن خواهند بود، اما در نهایت آنها تمایلی به گسترش جنبش و رویارویی با هستهٔ سخت قدرت از طریق خیابان را نداشتند. شکست جنبش سبز ایران منجر به ناامیدی معترضان از پیگیری مطالباتشان در چارچوب امکانات جمهوری اسلامی شد. بازگشت دوباره اصلاح طلبان به انتخابات و کوشش برای «بازسازی سیاست ورزی انتخاباتی» به جای «وفاداری به جنبش خیابانی» نشانه ای از این ناتوانی تصور شد. پس از اعتراضات ۱۳۹۶ که به مرور طبقات فرودست هم به حرکت های اعتراضی پیوستند، ناتوانی اصلاح طلبان در همراهی با اعتراضات، نقطه عطفی در ریزش پایگاه اجتماعی آنان شد و وقتی برای اولین بار گروهی از دانشجویان دانشگاه تهران شعار «اصلاح طلب، اصولگرا د
یگه تمومه ماجرا» سر دادند و همهٔ جریان های سیاسی درون حکومت را به یک اندازه نامشروع قلمداد کردند، که منتقدان آن را نشانه ای از ریزش پایگاه اجتماعی اصلاح طلبان در میان طبقات متوسط قلمداد کردند. مصطفی تاج زاده در دی ماه ۱۳۹۶ به نقل از سید محمد خاتمی گفت «من اگر «تکرار» هم کنم، دیگر مردم رأی نمی دهند.» بی اعتمادی به هر دو جناح حاکمیت. علی فتح الله نژاد، کارشناس ایران در مؤسسه بروکینگز (مرکز مطالعات خاورمیانه) می گوید اعتراضات ۹۸ نشان داد ناامیدی از اصلاح در ساختار قدرت جمهوری اسلامی و نظام سیاسی به خواست بخش مهمی از مردم معترض تبدیل شده است. درواقع، مسئله دیگر تغییرات روبنایی و دنبال کردن خواسته ها در چارچوب حفظ نهادهای پایه ای قدرت جمهوری اسلامی نیست، بلکه تغییر قانون اساسی یا کلیت نظام سیاسی به خواست بخش مهمی از نیروهای معترض وضع موجود تبدیل شده است و این تصور طرفداران بیشتری یافته است که جمهوری اسلامی اصلاح ناپذیر است و چهار دهه فرصت دیگر کافی است. وضعیت انفجاری جامعه و رفتار دوگانه و فریبکارانه حسن روحانی و ریاکاری ناشی از نظریه ولایت فقیه باعث شده تا افکار عمومی به وعده های حکومتی بی اعتماد شده و به سمت جری