Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فینگراستایل (Finger style) یا نواختن با انگشت نوعی تکنیک در نواختن گیتار است که در آن نوازنده تنها با استفاده از بندانگشتان دست و ناخن یا پیک گیتار ناخنی سیم های گیتار را به ارتعاش درمی آورد. این تکنیک درست نقطه مقابل نواختن گیتار به وسیله مضراب (پیک) است. از این تکنیک، به نام فینگر پیکینگ نیز یاد می شود گرچه اصطلاحِ فینگر پیکینگ معمولاً در گیتار کلاسیک کاربر دارد. تکنیک. از آنجایی که در این تکنیک هر انگشت توانایی به صدا درآوردن یک نت جدا را دارد، این تکنیک (بر خلاف صدای تک واحدی مثل پیک) توانایی ایجاد هارمونی و اجرای چند آوایی را ممکن می سازد. از نقطه نظر فیزیکی و اجرا، در فینگر استایل دست راست گیتاریست به تنهایی در حال اجرای چندین نت از یک قسمت موسیقی در آن واحد است به طوری که هر یک از این قسمت ها در حالت معمول باید توسط چندین نفر از اعضای گروه موسیقی نواخته شود. بسیاری از گیتاریست های مطرح در تکنیک فینگر استایل از ترکیب ناخن های اکرلیک و پیک انگشت شصت استفاده می کنند. این کار سبب کاهش احتمال شکستگی ناخن یا آسیب دیدن آن می شود. گیتاریست های مطرحی از جمله آنی دی فرانکو, , , از این کار برای زدن گیتار استفاده
می کنند. فینگر استایل در گیتار نایلونی. فینگر استایل با گیتار نایلونی رایج ترین نوع این سبک از نواختن گیتار است. فینگر استایل گیتار کلاسیک. به طور کلی، اصطلاح گیتار کلاسیک به گونه ای از موسیقی هنری اطلاق می شود که در آن گیتاریست با استفاده از تکنیک فینگر پیکینگ، به نواختن گیتار نایلونی می پردازد. ویژگی اصلی این تکنیک در آن است که نوازنده سولو را قادر می سازد تا به مثابه یک نوازنده پیانو همزمان به اجرای هارمونی و موسیقی پولی فونیک بپردازد. هدف این تکنیک در آن است که درجه کنترل بر دینامیک و ساختار موسیقی را تا حد ممکن بالا ببرد. فلامنکو فینگر استایل. تکنیک فلامنکو ساختار مشابهی با گیتار کلاسیک است، با این تفاوت که در این تکنیک تمرکز بیشتر در ریتم و حجم صدا است. سنت آمریکای شمالی. کانتری بلوز. فینگر پیکینگ هم یک نوع سبک و تکنیک نواختن است و هم یک نوع ژانر موسیقی به حساب می آید. از آنجا که نواختن نت ها در این سبک با نوک انگشتان دست راست صورت می گیرد، فینگر پیکینگ زیر مجموعه ای از فینگر استایل می باشد ولی به طور کلی در سنت آمریکای شمالی، فینگر پیکینگ به سبکی خاص از موسیقی فولک، کانتری-جز و/یا بلوز اطلاق می گردد. م
وسیقی کانتری. فینگر پیکینگ خیلی زود توسط هنرمندان کانتری و غربی از جمله , و مورد استفاده قرار گرفت. در موسیقی مدرن هنرمندانی مثل ادی ودر از این تکنیک بهره فراوان گرفته اند. تراویس پیکینگ. نام تکنیک تراویس پیکینگ از مرل تراویز، نوازنده گیتار و خواننده آمریکایی گرفته شده است. این سبک به طور معمول در گیتارهای آکوستیک سیم فلزی اجرا می شود به طوری که در آن انگشتان دست راست، به طرز هماهنگی به نت های بیس فلزی و ملودی ضربه وارد می کند. سیم های فلزی، معمولا یک پترن متناوب در حال اجراست. انگشت میانه | XX - | XX - | انگشت اشاره | XX - | XX - | انگشت شست | XXXX - | XXXX - |
دانیلا سورینا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "من، من، من… و دیگران"، "سربازان و سرجوخه ها"، "طلاق مرد، طلاق زن"، "شیر یا خط" و "عشاق لاتین" اشاره کرد.
دینا دِ سانتیس (؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۴۳) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "هشت ونیم" و "جولیتای ارواح" اشاره کرد.
دِریا پائولا (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خورشید"، "ترانه عشق"، "فانی" و "زن نابینای سورنتو" اشاره نمود.
ترانه عشق () یک فیلم رمانتیک درام به کارگردانی جنارو ریگلی است که در سال ۱۹۳۰ منتشر شد. این فیلم نخستین فیلم صدادار منتشر شده در کشور ایتالیا محسوب می شود. البته فیلم "رستاخیز" به کارگردانی آلساندرو بلازتی زودتر ساخته شد، اما به دلایلی، انتشار آن به تعویق افتاد و دیرتر از این فیلم به نمایش درآمد.
ماسیمو ترتسانو (؛ ۲۳ آوریل ۱۸۹۲ – ۱۸ اکتبر ۱۹۴۷) فیلم بردار اهل ایتالیا بود. ترتسانو یکی از چهره های برجسته صنعت سینمای ایتالیا به شمار می رفت و در دوران سینمای صامت، دوره فاشیسم و پس از جنگ جهانی دوم، در بیش از هشتاد فیلم همکاری داشت. آخرین فیلم او "آرایشگر سویل" بود که اندکی پیش از مرگش ساخته شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ترانه عشق"، "فولاد"، "دبران"، "دکتر آنتونیو"، "همچون برگ ها"، "جوزپه وردی"، "کلاه سه گوش"، "فانی"، "کاستا دیوا"، "ترانه مادر" و "آرایشگر سویل" اشاره نمود.
لئو مناردی (؛ – ) یک کارگردان فیلم، تدوین گر فیلم نامه نویس، و تهیه کننده فیلم اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فانوس شیطان"، "شبی با تو" و "ترانه عشق" اشاره نمود.
استفانو پیتالوگا (؛ ۲ فوریه ۱۸۸۷ – ۲۶ آوریل ۱۹۳۲) یک تهیه کننده فیلم اهل پادشاهی ایتالیا بود. او یکی از چند چهره ای بود که در زنده نگه داشتن تولید فیلم های ایتالیایی در اواخر دههٔ ۱۹۲۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۳۰ میلادی نقش داشت. او مجموعه ای از فیلم ها با محوریت شخصیت های عامه پسند و نیرومند از جمله سانسونه، سائتا و به ویژه ماچیسته تهیه کرد. این فیلم ها باعث شدند او به موفق ترین تهیه کننده تجاری سینمای ایتالیا در آن دوره تبدیل شود. با خریداری شرکت چینِس، یکی از استودیوهای تولید فیلم پیشروی ایتالیا از شرکت خوشه ای «اتحادیه سینمایی ایتالیا» در سال ۱۹۲۶ قدرت پیتالوگا افزایش یافت. شرکت چینِس در ادامه، به نیرویی غالب در دوران ابتدایی سینمای ناطق تبدیل شد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ترانه عشق"، "شبی با تو" و "نرون" اشاره نمود.
ادی کامپانیولی (؛ – ) بازیگر، مدل و سلبریتی اهل ایتالیا بود. او پس از جنگ جهانی دوم فعالیت حرفه ای خود را به عنوان مدل کت واک و فشن شو آغاز کرد. وی در سال ۱۹۵۴ در اپرای "وستال" به کارگردانی لوکینو ویسکونتی نقش «ونوس» را ایفا کرد.
النا فیوره (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. او بابت ایفای نقش در فیلم های لینا ورتمولر شهرت دارد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "اغوای میمی"، "شب زفاف"، "هفت بی غیرت ارجمند"، "عشق و آشوب" و "هفت زیبا" اشاره کرد.
النا لوندا (؛ – ) بازیگر اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ابوالهول" و "مراقب آملیا باش" اشاره نمود.
ابوالهول () یک فیلم صامت ایتالیایی است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به فرانچسکا برتینی والنا لوندا اشاره کرد.
اُکتاو فویه (؛ – ) نویسنده، رمان نویس و نمایشنامه نویس اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ابوالهول" و "قصه یک جوان فقیر" اشاره نمود.
روبرتو روبرتی (؛ – ) هنرپیشه، نویسنده و کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "ابوالهول" اشاره نمود. او پدر سرجو لئونه کارگردان مشهور سینمای جهان بود.
النا رادونیچیچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "در اتاق من"، "دروازه سرخ" و "آلاسکا" اشاره کرد.
النا روسو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دوستان من"، "و اینک سکس" و "باریا" اشاره کرد.
النا زارسکی (؛ – ) بازیگر اهل آرژانتین بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کنت آکوئیلا"، "اولیس"، "احساس مالکیت"، "تهاجم ۱۷۰۰" و "هیرود بزرگ" اشاره کرد.
الیده ملی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "روزهای آرام در کلیشی" و "خائن" اشاره کرد.
اِلی پاروو (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کارمن"، "فریاد"، "زوزه"، "الهه عشق" و "برادران کارامازوف" اشاره کرد.
الوی لیسیاک (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. او کارش را با ایفای نقشی در یکی از فیلم های لوچانو امر آغاز کرد و بعدها در چندین فیلم با ویتوریو گاسمن همبازی شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شاهین نیل" اشاره نمود.
شاهین نیل () فیلمی ایتالیایی در ژانر ماجراجویی به کارگردانی جاکومو جنتیلومو با بازی انتسو فی یرمونته و سیلوانا پامپانینی است که در سال ۱۹۵۰ منتشر شد.
آلساندرو چیکونینی (؛ – ) موسیقی دان و آهنگساز اهل ایتالیا بود.
اردوگاه های بازآموزی سین کیانگ که از سوی دولت جمهوری خلق چین مراکز تربیت و آموزش فنی حرفه ای خوانده می شوند توقیفگاه هایی هستند که از سوی دولت سین کیانگ به منظور شستشوی مغزی اویغورها به عنوان بخشی از «جنگ خلق با ترور» از سال ۲۰۱۷ اداره می شوند. این اردوگاه ها در دولت شی جین پینگ دبیرکل حزب کمونیست چین ایجاد شدند. ، تخمین زده می شد مقامات چینی صدها هزار و شاید یک میلیون اویغور و نیز دیگر مسلمانان از جمله قزاق ها، قرقیزها و دیگر اقوام ترکی تبار و نیز برخی خارجیان را در آن نگه می دارند.
تینو سانتونی (؛ ۹ ژانویه ۱۹۱۳ – ۱۴ اکتبر ۱۹۸۷) فیلم بردار اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نامزدشده"، "بیوه دل ربا" و "شاهین نیل" اشاره نمود.
اتسیو کارابلا (؛ – ) موسیقی دان، و آهنگساز اهل ایتالیا بود. او پدر هنرپیشه ایتالیایی فلورا کارابلا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "آخرین رقص"، "اتصال کوتاه"، "ده فرمان"، "همچون برگ ها"، "فانی" و "شاهین نیل" اشاره نمود.
گم گشته در تاریکی () یک فیلم صامت درام ایتالیایی است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ویرجینیا بالیستریری، دیلو لومباردی و نورینا ماچابلی اشاره کرد. گمان می رود این فیلم یکی از فیلم های آغازین جنبش نئورئالیسم ایتالیایی باشد، اما از آنجایی که تنها نسخهٔ آن در جریان جنگ جهانی دوم توسط نیروهای آلمانی نابود شد، امکان اثبات این مدعا وجود ندارد.
نینو مارتولیو (؛ – ) فیلم نامه نویس، نویسنده، تدوین گر، نمایشنامه نویس، روزنامه نگار، کارگردان، و تهیه کننده فیلم اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گم گشته در تاریکی" اشاره نمود.
روبرتو براکو (؛ ۱۰ نوامبر ۱۸۶۱ – ۲۰ آوریل ۱۹۴۳) یک نویسنده اهل پادشاهی ایتالیا بود. او شش مرتبه نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شده بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "گم گشته در تاریکی" اشاره نمود.
آرتور مورگان (به ) شخصیتی تخیلی و قهرمان اصلی قابل بازی در بازی ویدیویی "رد دد ریدمپشن ۲" (۲۰۱۸) است. آرتور یکی از اعضای بالارتبه باند ون در لیند است. او در حالی که سعی در زنده ماندن در برابر نیروهای دولتی و سایر دشمنان در یک تجسم داستانی در غرب وحشی دارد، باید با فروپاشی غرب وحشی سروکار داشته باشد. او به وسیلهٔ راجر کلارک از طریق ضبط حرکت به تصویر کشیده شده است. او یکی تاثیر گذارترین شخصیت های تاریخ بازی های ویدئویی است. راک استار گیمز تصمیم گرفت "رد دد ریدمپشن ۲" را روی یک شخصیت متمرکز کند، به منظور اینکه شخصاً بیشتر به داستان او پرداخته شود. آن ها عقیده داشتند این کار برای ساختار روایتی وسترن مناسب تر بود. راجر کلارک قصد داشت آرتور را به روشی به تصویر بکشد که به اندازهٔ کافی پیچیده باشد تا بازیکن بتواند هر مسیری را انتخاب کند و همچنان کاراکتر منطقی و معقول باشد. کلارک از بازیگرانی همچون توشیرو میفونه، جان وین و راب وایت آف (که شخصیت جان مارستون را در همین بازی و بازی پیشین به تصویر می کشد) الهام گرفت. آرتور مورد تحسین منتقدان قرار گرفت؛ پیچیدگی و طریقت خود به سوی رستگاری بارها سوژهٔ اصلی تمجید این شخصیت بو
ده است. منتقدان همچنین او را به خاطر جان بخشیدن به دنیای درون داستانی و شخصیت های دیگر تحسین کردند. کلارک برای اجرای این شخصیت نامزدی های بسیاری را به خود اختصاص داد و جایزهٔ بهترین ایفاکننده را در جوایز بازی ۲۰۱۸ دریافت کرد. سرگذشت زندگی و آشنایی با گنگ ون در لیند. آرتور در سال ۱۸۶۳ از پدری به نام لایل مورگان و مادری به نام بیتریس مورگان به دنیا آمد. آرتور در کودکی خود مادرش را از دست داد و پدرش در حالی که آرتور ۱۱ سال داشت، دستگیر شد. او در صحبت با خواهر کالدرون اشاره می کند که مرگ پدرش را با چشمانش دیده و او مرگی طولانی داشته است. وی در ۱۴ سالگی توسط هوزیا متیوز و داچ ون درلیند به سرپرستی گرفته می شود و به گروه ون درلیند می پیوندد. آرتور همچنین اشاره می کند که طراحی، خواندن، نوشتن و تیراندازی را از هوزیا و داچ آموخته است. سال ها بعد آرتور با خدمتکاری ۱۹ ساله به نام ایزابلا ازدواج می کند و صاحب فرزندی به نام آیزاک می شود. آرتور به علت زندگی مجرمانهٔ خود، هر چند وقت یک بار به دیدن خانوادهٔ خود می رفت تا اینکه روزی بعد از برگشتن به خانه، با قبر دو نفر روبه رو می شود که از قضا همسر و پسرش بوده اند. آرتور اشاره
می کند که این دو در یک دزدی و تنها برای ۱۰ دلار کشته شدند. مرگ این دو سرآغاز تغییر و سرد شدن قلب آرتور و تمرکز بیشتر بر روی زندگی جنایتکارانه می شود. گروه ون درلیند که تنها ۳ عضو داشت، اولین سرقت خود را از یک بانک در سال ۱۸۸۷ انجام می دهد. به گفتهٔ داچ، در ابتدا هدف گروه خارج کردن پول از حساب دولت و دادن آن به مردم فقیر بوده است. آرتور اشاره می کند که در زمانی به دلیل دزدی از پیرمردی توسط داچ سرزنش می شود؛ اما در بازی که در سال ۱۸۹۹ روایت می شود، می توان دید که ایدهٔ داچ دیگر وجود حقیقی ندارد. آرتور در جوانی خود با دختری به نام مری لینتون آشنا می شود. آن ها تا ازدواج با یکدیگر پیش می روند اما مخالفت پدر مری به علت زندگی خشن و جنایتکارانه آرتور سبب شکل نگرفتن ازدواج بین این دو می شود. این دو، یک عکس و یک حلقه هم دارند که در روند بازی، توسط بازیکن به دست می آید. از کارهای مهم گنگ ون در لیند( در طول بازی) که آرتور مورگان در آن حضور داشت می توان به دزدی از بانک شهر بلک واتر( قبل از شروع داستان رد دد ردمپشن ۲)دزدی از قطار کورنوال، درگیری و تیراندازی در شهر استرابری( strawberry)، درگیری و تیراندازی در شهر ولنتاین
با نیروهای کرنوال، سرقت از قطار مسافربری، مشارکت و همکاری با شریف گری در بازداشت مجرمین، دلیل آتش سوزی در مزرعه تنباکوی خانواده گری، سرقت از بانک شهر ولینتاین، همکاری در سرقت اسب های خانوادهٔ برث وایت، قتل شریف گری، مخروب کردن اموال خانواده برث وایت و حمله به اموال آنها، حمله و درگیری با گنگ lemony raiders، مشارکت در سرقت بزرگ از بانک شهر سینت دنیس، مشارکت در قتل انجلو برونت، همکاری در حمله به زندان و فرار کردن جان مارستون، همکاری و شریک در قتل کورنوال، درگیری و تیراندازی با ارتش ایلات متحده، حمله به تأسیسات نفت کرنوال و تخریب این، مشارکت در دزدی قطار ارتش ایالات متحده، قتل مأمور میلتون. نقش در گروه ون در لیند. آرتور پس از هوزیا و داچ که رهبران گروه هستند، مهم ترین فرد گروه محسوب می شود. آرتور در بیشتر سرقت های گروه حضور دارد و طبق گفتهٔ اعضا، بهترین تیرانداز گروه است. آرتور همچنین وظیفهٔ پیگیری قرض های گروه، تأمین غذا، داروها و تسلیحات کمپ، انجام خواسته های اعضای گروه و بررسی نقشه های مهم گروه را برعهده دارد. وی که بیشتر از ۲۰ سال سابقه حضور در گروه را دارد، مورداعتمادترین دستیار و فرد داچ ون درلیند است و در
یکی از مراحل، یکی از افسران پینکرتون به جایزه ۵۰۰۰ دلاری روی سر آرتور اشاره می کند.
خودکشی میان خلبانان هنگامی اتفاق می افتد که یک خلبان معتبر و حرفه ای یا غیر معتبر و تازه کار، بخواهد به طور عمدی هواپیمایی را که هدایت می کند، به قصد کشتن خود، مسافران یا افرادی که بر روی زمین قرار دارند، به زمین یا هر مانع دیگری بکوبد. گاهی به این کار خود-دیگرکشی نیز گفته می شود. در برخی سوانح سقوط هواپیما دلیل سقوط به طور قطع و در برخی به طور محتمل خودکشی خلبان عنوان شده است. گاهی، تشخیص اینکه خلبان به طور عمد باعث سقوط هواپیما شده یا نه، برای بازرسان کاری دشوار است؛ چراکه خلبانان می توانند دستگاه های ضبط صدا و دیگر پارامترهای پروازی را از کار بی اندازند یا مختل کنند. از این رو اثبات قطعی خودکشی خلبانان دشوار است. بازرسان تا زمانی که دلیل محکمی مبنی بر قصد خلبان برای خودکشی یا دیگرکشی نیابند، سبب سقوط را خودکشی خلبان عنوان نمی کنند. از جمله این دلایل محکم می توان به یادداشت خودکشی به جا مانده از خلبان، تلاش های ناموفق پیشین وی یا تاریخچه بیماری های روانی خلبان اشاره کرد. در پژوهشی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۳، ۸ مورد قطعی و ۵ مورد مشکوک به خودکشی خلبانان مشخص شده است. بازرسان همچنین با متخصصان امور تروریسم همکاری می
کنند تا متوجه شوند آیا ارتباطی میان خلبان و گروه های افراطی وجود داشته یا نه. در بیشتر موردهای خودکشی خلبانان، هوانوردی عمومی و یک هواپیمای کوچک درگیر هستند که گاهی تنها مسافر هواپیما خود خلبان است. در نیمی از موارد، خلبان زیر اثر داروها و مواد مخدر همچون داروهای ضدافسردگی یا الکل بوده و اجازه پرواز نداشته است. بیشتر خلبانانی که اقدام به این کار کرده اند، تاریخچه بیماری های روانی خود را از مسئولان امر پنهان کرده بوده اند. در جنگ جهانی دوم. در هنگام جنگ جهانی دوم، نیکلای گاستلو روسی نخستین خلبانی بود که پس از آنکه متوجه شد هواپیمایش آتش گرفته، آن را به طور عمد به هدفی روی زمین کوبید. در سال های پس از آن، حمله های انتحاری بسیاری صورت گرفت. برخی از شناخته شده ترین این حمله ها که از گونه هوانوردی نظامی بودند، از سوی خلبانان امپراتوری ژاپن صورت می گرفتند که به آن کامی کازه گفته می شد. این حمله ها را ژاپنی ها علیه شناورهای متفقین در جنگ اقیانوس آرام صورت می دادند. آن ها از این حمله ها برای نابود کردن کشتی های جنگی بهره می بردند که نابود کردنشان با سلاح های متداول امکان نداشت. خلبانان ژاپنی میان سال های تا ، ۳۸۶۰ ح
مله کامی کازه صورت دادند. فهرست خودکشی های قطعی و مشکوک. این فهرست شامل حمله های انتحاری خلبانان به اهداف روی زمین در جنگ جهانی دوم نمی شود. راهنمای جدول: پژوهش های منتشر شده. در پژوهشی به سال ۲۰۱۶ که در مجله "پزشکی هوافضا و کارایی انسان" منتشر شد، کندی و دیگران، به صورت سامانه مند، خودکشی و خود-دیگرکشی انجام شده که در آن ها به گونه ای یک هواپیما دخیل بوده را مورد بررسی قرار دادند. آن ها اشاره کرده اند که «در ادبیات پزشکی هوافضا همه این حوادث را خودکشی خلبان گویند و این در حالی است که در روان پزشکی، این حوادث را با نام های جداگانه و کاراهای خطر متفاوت طبقه بندی می کنند.» این پژوهش که از ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۵ ادامه داشته، از منابعی همچون پایگاه های داده پزشکی، موتورهای جستجوی اینترنتی و پایگاه های داده امنیت هوافضا بهره برده که ۶۵ مورد از خودکشی خلبانان در آن بررسی شده است. این موارد با ۱۹۵ موردی که در آن خلبانان به اشتباه سبب ایجاد حادثه شده بوده اند، مقایسه شده است. همچنین ۶ مورد از حوادثی که مسافران هواپیما سبب ایجاد آن ها شده بوده اند نیز در این پژوهش گنجانده شده است.. ۱۸ مورد خود-دیگرکشی که باعث کشته شدن ۷۳۲ تن شد
ه نیز در این پژوهش مورد بهره وری بوده است. بر پایهٔ این پژوهش، در ۱۳ مورد، خلبان اقدام به خود-دیگرکشی کرده بوده است. در واقع در بیش تر موارد این پژوهش، خلبان تنها قصد کشتن خود را نداشته و می خواسته دیگران را نیز با خودش بکشد. کندی و دیگران معتقدند که هر چند شمار این گونه خود-دیگرکشی ها نسبت به حوادث دیگر کم تر است، اما شمار تلفات آن ها به مراتب بیش تر از حوادثی است که تنها شخص خلبان را درگیر می کند. آن ها می گویند: «دلایلی هست که اثبات می کند خودکشی یا خود-دیگر کشی خلبانان پس از مورد توجه قرار دادن خودکشی یا خود-دیگرکشی های صورت گرفته توسط رسانه ها، بیش تر می شود. از ۶ خودکشی خلبانان هواپیماهای بازرگانی، در ۵ مورد، خلبان زمانی اقدام به خودکشی کرده که در کابین تنها مانده بوده است. این موارد، به اضافه موردی که در آن خدمه هواپیمایی ژاپن مانع خودکشی خلبان و در نتیجه حفظ جان ۱۵۷ تن شدند، مشخص می کند که قانون حضور الزامی کمینه ۲ خلبان در کابین در همه حال یک قانون به شدت کارا و محافظت کننده است. نمی توان تنها یک کارا را به عنوان سببی برای خودکشی یا خود-دیگر کشی خلبان نام برد. اما می توان به کاراهایی همچون بحران های
قانونی و اقتصادی، تضادهای محل کار، بیماری روانی و اضطراب های ناشی از روابط بین فردی اشاره کرد. مواد مخدر و الکل در نیمی از خودکشی های خلبان ها تأثیر داشته اند. این در حالی است که در خود-دیگر کشی خلبان ها اثری نداشته اند.» پیش گیری. قوانین آمریکا بودن کمینه ۲ تن خلبان در کابین در همه حال را به سبب های امنیتی الزامی کرده است تا در شرایطی که یک خلبان دچار مشکل پزشکی شود یا قصد کوبیدن عمدی هواپیما به جایی را داشته باشد، خلبان دوم بتواند یاری دهی کند یا از وقوع حادثه پیش گیری کند. پس از سانحه عمدی پرواز شماره ۹۵۲۵ جرمن وینگز به تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۱۵، برخی خطوط هوایی کانادایی و اروپایی نیز این قانون ماندن کمینه ۲ خلبان در همه حال در کابین را الزامی کردند. و نیز همه خطوط هوایی استرالیایی این قانون را برای هواپیماهای با بیش از ۵۰ مسافر الزامی کردند.
این فهرست آتشفشان های ایسلند شامل ۳۱ مورد فعال و ۱۸ مورد کوه آتشفشانی دارای سابقهٔ فعالیت می شود.
مارکوس فنیکس () یک شخصیت در مجموعه بازی چرخ دنده های جنگ و قهرمان اصلی بازی می باشد.
نایلا رز (زاده ) ورزشکار کشتی کج آمریکایی است. او یک زن ترنس است. او نخستین بازیکن تراجنسی در کشتی حرفه ای است، او در سال ۲۰۱۹ در اول الیت رسلینگ شرکت کرد.
اینس رائو یا اینس رو (زاده ۱۹۹۰) مدل فرانسوی است. او یک زن ترنس است. در سال ۲۰۱۷ و به عنوان اولین فرد تراجنسی از تصویرش به عنوان پلی میت در پلی بوی استفاده شد.
MTR () یک برنامه کامپیوتری است که توابع تریس روت و پینگ را در یک ابزار تشخیصی یک شبکه ترکیب می کند.
شاهدخت سوفی یونان و دانمارک (۲۶ ژوئن ۱۹۱۴ – ۲۴ نوامبر ۲۰۰۱) چهارمین فرزند شاهزاده اندروی یونان و دانمارک و شاهدخت آلیس باتنبرگ و خواهر بزرگ شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو بود. سوفی در ۲۶ ژوئن ۱۹۱۴ در ویلای مون ریپوس در جزیره کورفو به دنیا آمد. او در ۱۵ دسامبر ۱۹۳۰ زمانی که ۱۶ سال داشت در کرونبرگ ایم تانوس با شاهزاده کریستف هسن ازدواج کرد و از این ازدواج صاحب پنج فرزند شد. کریستف از صاحب منصبان نیروی هوایی آلمان نازی بود و با درجه اوبرفورر در اس اس عضویت داشت. کریستف در ۷ اکتبر ۱۹۴۳ در اثر یک سانحه هوایی در کوهستان آپنینی در نزدیکی فورلی ایتالیا درگذشت. سوفی مجدداً در ۲۳ آوریل ۱۹۴۶ در زالم آلمان با شاهزاده گئورگ ویلهلم هانوفر ازدواج کرد و از این ازدواج نیز صاحب سه فرزند شد. سوفی در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۱ در مونیخ درگذشت. جسد او در شلیرزی دفن شده است.
شاه لیر () یک فیلم صامت در ژانر درام تاریخی به کارگردانی جرولامو لو ساویو است که در سال ۱۹۱۰ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به فرانچسکا برتینی اشاره کرد. این فیلم اقتباسی از "شاه لیر" اثر ویلیام شکسپیر است.
لولو () یک فیلم صامت محصول سینمای ایتالیا به کارگردانی آگوستو جنینا است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به روجرو روجری و پینا منیکلی اشاره کرد.
سقوط تروآ () یک فیلم صامت سیاه وسفید کوتاه محصول سینمای ایتالیا به کارگردانی جووانی پاسترونه است که در سال ۱۹۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ویکتور وینا اشاره کرد.
تنیس یکی از ورزش های بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که از ۲۴ ژوئیه تا ۱ اوت ۲۰۲۱ برگزار شد. این مسابقات در دو بخش مردان و زنان در ۵ رویداد انجام شد.
بت شکسته () یک فیلم صامت سیاه وسفید کوتاه محصول سینمای ایتالیا به کارگردانی امیلیو گیونه است که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به فرانچسکا برتینی اشاره کرد.
رشک () یک فیلم صامت سیاه وسفید کوتاه محصول سینمای ایتالیا به کارگردانی آگوستو جنینا است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد.
لودویگ سوم، دوک بزرگ هسن (۹ ژوئن ۱۸۰۶ – ۱۳ ژوئن ۱۸۷۷) از سال ۱۸۴۸ تا زمان مرگ دوک بزرگ هسن بود. لودویگ که فرزند لودویگ دوم، دوک بزرگ هسن بود، بعد از کناره گیری پدرش در جریان انقلاب ۱۸۴۸ آلمان بر جای او نشست. او در ۲۶ دسامبر ۱۸۳۳ در مونیخ با شاهدخت ماتیلده کارولین بایرن، دختر لودویگ یکم بایرن ازدواج کرد اما از این ازدواج صاحب فرزند نشد. ماتیلده در سال ۱۸۶۲ درگذشت و لودویگ در سال ۱۸۶۸ با ماگدالن اپل ازدواج ناهم تراز کرد. لودویگ در ۱۳ ژوئن ۱۸۷۷ در زهایم-یوگنهایم درگذشت. جسد او در دارمشتات دفن شده. بعد از مرگ لودویگ، پسر برادرش لودویگ چهارم به جای به تخت نشست.
میرزا ربیع مصدق الملک (۱۲۶۱ تبریز - خرداد ۱۳۲۲) با نام خانوادگی جهانشاهی، قاضی و قانونگذار دوران قاجار و پهلوی بود. فرزند قوام العلماء از روحانیون تبریز بود و تحصیلاتش خودش نیز مانند پدر در علوم دینی بود. در زادگاهش تحصیل کرد و در همین شهر به استخدام عدلیه درآمد و تا ریاست استیناف تبریز پیش رفت. در انتخابات دوره پنجم مجلس شورای ملی که در آذر ۱۳۰۲ در تبریز برگزار شد برای نخستین بار به نمایندگی رسید و تا دوره سیزدهم کرسی نمایندگی خود را حفظ کرد. در همین دوره سیزدهم نیز در اواخر خرداد ۱۳۲۲ درگذشت.
ورزش سه گانه یکی از ورزش های بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که از ۲۶ تا ۳۱ ژوئن ۲۰۲۱ برگزار شد. این مسابقات در دو بخش مردان و زنان در ۳ رویداد انجام شد.
بخش دهبکری، یکی از بخش های شهرستان بم در استان کرمان ایران است. مرکز این بخش، شهر دهبکری است. تقسیمات کشوری. شهر: دهبکری جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش دهبکری برابر با ۲۱٬۵۴۲ نفر بوده است.
دهستان ابارق، یکی از دهستان های بخش دهبکری شهرستان بم در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای ابارق است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان ابارق برابر با ۸٬۶۲۸ نفر بوده است.
دهستان دریجان، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان بم در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای دریجان است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان دریجان برابر با ۸٬۱۸۶ نفر بوده است.
جنگ استقلال راکوتسی (۱۷۰۳–۱۷۱۱) اولین مبارزه برای سرنگونی حکومت هابسبورگ ها بر مجارستان بود که توسط گروهی از اشرافیان ثروتمند به رهبری فرنتس راکوتسی دوم انجام پذیرفت. این جنگ که به شکست مجارها انجامید، با پیمان ساتمار بسته شد اما اشرافیان توانستند تا حدودی منافع مجارستان را برآورده سازند. پیش درآمد. سرآغاز شورش راکوتسی به سلطهٔ وین در پادشاهی مجارستان پس از اشغال عثمانی برمی گردد. لئوپولد یکم برای بازنشاندن پادشاهی هابسبورگ در مجارستان از فرسودگی این کشور سود جست. با بازپس گیری بودا توسط اتحاد مقدس در نبرد بودا که از زمان نبرد موهاچ در اشغال امپراتوری عثمانی بود، پادشاهی مجارستان تحت کنترل وین قرار گرفت. به این ترتیب که مجارستان از ۱۶۸۰ متحمل عملیات نظامی گسترده در خاک خود شد و علاوه بر آن زیر بار فشار مالی بی حد و حصری برای تأمین خواب و خوراک سربازان نیز رفته بود. اوضاع با کاتولیکسازی مجدد و اجباری و همچنین شیوهٔ برخورد ژنرال های امپراتوری با هرگونه مقاومت نیز وخامت پیدا کرد. پس از خروج عثمانی ها از جنوب مجارستان، این کشور پس از ۱۴۵ سال اشغال عثمانی، می توانست دوباره استقرار پیدا کند؛ ولی با اقدامات ژنرال آن
تونیو کارافا، فرماندهٔ نظامی مجارستان شمال که مایملاک قدیمی مجارستان را در اختیار گرفت این امید بی نتیجه ماند. کارافا در مارس ۱۶۸۷ در اِپِریِش دادگاهی نظامی ترتیب داد و ۲۴ اشرافی و شهروند متول پروتستان را به اعدام محکوم و و اموالشان را هم مصادره کرد. در رژیم ۱۶۸۷، مجارستان به اصلاح قانون برای به رسمیت شناختن حق ارثی یوزف یکم نه ساله در تاج و تخت مجارستان و دست کشیدن از "حق مقاومت" که در اعطا شده بود، با اجبار رضایت داد. در تابستان ۱۶۹۷ در حالیکه قشون سلطنتی برای جنگ بزرگ عثمانی آماده می شد شورش هایی توسط هواداران سابق ایمره تُکُلی در شمال مجارستان به سرعت سرکوب شد، اما آماده سازی ارتش را دچار اخلال کرد. پس از اصلاحات مالیاتی ۱۶۹۸ خراج کل استان های هابسبورگ مبلغی معادل دوازده میلیون فلورین محاسبه شد که چهار میلیون فلورین آن تنها به مجارستان اختصاص داشت. بازپس گیری مجارستان بهای گزافی برای وین به همراه داشت و پادشاهی یکپارچه ولی کاملاً ویران شده می بایست دین خود را ادا می کرد. اشرافیان که به صورت عرفی از مالیات معاف بودند بنابراین بزرگترین سهم پرداخت مالیات در حدود نود درصد به روستائیان تعلق می گرفت. جنگ استقلا