Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محور نوری یک بلور راستایی از بلور است که پرتو نور عبوری در آن راستا دچار دوشکستی (انکسار مضاعف) نمی شود. محور نوری فقط یک خط تنها نیست: تمامی پرتوهای موازی که همراستا با این محور هستند، بدون دوشکستی در همان راستا منتشر می شوند. بلورها ممکن است یک محور نوری واحد داشته باشند، که در این حالت آنها یک "محوره" هستند، یا دارای دو محور نوری مختلف باشند، که در این حالت آنها "دو محوره" هستند. مواد غیر بلوری به طور کلی فاقد دوشکستی هستند و بنابراین محور نوری ندارند. یک بلور تک محوره (به عنوان مثال کلسیت، کوارتز) در صفحهٔ عمود بر محور نوری خود همگن است. توضیح. ساختار داخلی بلورها (ساختار خاص شبکه کریستالی و اتم های خاص یا مولکول هایی که از آن تشکیل شده است)، باعث می شود سرعت نور در مواد و در نتیجه ضریب شکست مواد به هر دو مورد جهت انتشار و قطبش بستگی داشته باشد. وابستگی به قطبش باعث دوشکستی شدن می شود، که در آن دو قطبش عمود با سرعت های مختلف منتشر می شوند و در زوایای مختلف در بلور انکسار میابند. این باعث می شود پرتوی نور به یک پرتوی معمولی و یک پرتوی خارق العاده با قطبش های متعامد تقسیم شود. برای انتشار نور در امتداد محور
نوری، سرعت به قطبش بستگی ندارد، بنابراین هیچ دوشکستی وجود ندارد اگرچه می تواند فعالیت نوری (چرخش صفحهٔ قطبش) وجود داشته باشد. در پرتوهای معمولی، ضریب شکست برای هر جهت در بلور ثابت می باشد. ضریب شکست پرتوهای فوق العاده بسته به جهت آن ها متفاوت خواهد بود. سامان گر بلورهای مایع. محور سیار یک بلور مایع به عنوان راستار، خوانده می شود. این محور، میانگین زمانی و مکانی راستای محور طولی مولکول در یک المان کوچک از حجم ماده که نشان دهندهٔ یک میان فاز است در نظر گرفته می شود. این مکان و میانگین زمان جهت یابی محور مولکولی طولانی در یک عنصر حجم کمی از مواد است که نشان دهنده یک مزوفاز است. دستکاری الکتریکی راستار، نمایشگرهای کریستال مایع را امکان پذیر می کند.
آلفرد بوین () ژیمناست هنری اهل فرانسه بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز تمامی اسباب تیمی در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
گاستون گیران (؛ زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۸۹۲ - درگذشت نامشخص) قایقران روئینگ اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
پیر برونه (؛ ۲۷ فوریه ۱۹۰۸ – ۱۲ مه ۱۹۷۹) قایقران روئینگ اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
منطقه نیمه روشن () اثری تحسین شده از راد سرلینگ است که در ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴ از مجموعه ای به همین نام ساخته شده است.
انجیل در کولونوس () نسخه موسیقی آفریقایی-آمریکایی از تراژدی سوفوکل، ادیپ در کولونوس است. این نمایش در سال ۱۹۸۳ ساخته شد. انجیل در کولونوس همچنین نامزد جایزه پولیتزر برای نمایش نامه شد.
پاول میکی ناکاسونه (زاده ۱۹ نوامبر ۱۹۶۳) یک ژنرال چهار ستاره در ارتش ایالات متحده آمریکا است. وی هم اکنون فرماندهی سایبری ایالات متحده آمریکا را بر عهده دارد و به طور همزمان مدیر آژانس امنیت ملی و رئیس سرویس امنیت مرکزی ایالات متحده است. پیش از این، وی به عنوان فرمانده فرماندهی سایبری ارتش آمریکا خدمت می کرد. ناکاسونه فرماندهی ارتش دوم و فرماندهی سایبر ایالات متحده را در اکتبر سال ۲۰۱۶، تا انحلال ارتش دوم در مارس ۲۰۱۷ به دست گرفت. در ماه مه سال ۲۰۱۸، او رئیس آژانس امنیت ملی، سرویس امنیت مرکزی و فرماندهی سایبر ایالات متحده شد. زندگی شخصی و تحصیلات. ناکاسونه در سنت پاول، مینه سوتا، متولد شد. پدر او ادوین ناکاسونه، یک سرهنگ بازنشسته ارتش ایالات متحده بود که در جنگ جهانی دوم در سرویس اطلاعات ارتش خدمت می کرد. نام مادر او نیز ماری آن ناکاسونه (née Costello) است. پدر ناکاسونه نسل دوم ژاپنی آمریکایی ها است. ناکاسونه در وایت بیر لیک، مینه سوتا بزرگ شد و در دبیرستان وایت بیر تحصیل کرد. او هم اکنون متأهل است و چهار فرزند دارد. خدمت در ارتش. ناکاسونه در سطح فرماندهی گروهان، گردان و تیپ فرمانده بوده است است.
مهاجرت از ایران (یا کوچ کردن از ایران) اشاره دارد به چرایی، پیش زمینه ها و آمار مربوط به برون کوچی مردم بومی و غیر بومی از ایران. خروج از ایران، برای مردم، تحصیل کردگان و دیگر نخبگان ایرانی، می تواند دلایل گوناگونی داشته باشد. اگرچه دلایل سیاسی و اجتماعی، از چرایی های غالب هستند. مهاجرت متخصصان و نخبگان علمی، سرمایه داران، ورزشکاران و نیروی جوان از ایران، بسیار مورد بحث و گاه نگران کننده بوده است. در پایان سال ۲۰۲۰، گزارشی از شکل گیری موج «مهاجرت توده ای» در ایران منتشر شد. در این گزارش، اعلام شد که قشرهای گوناگون مردم این کشور، جهت دستیابی به زندگی و اقتصاد امن و با ثبات تر در فکر خروج از کشور و سرازیر شدن به کشورهای دیگر، حتی همسایه هستند. پیش از این دوران، نگرانی ها بیشتر در مورد خروج استعدادها، آموزش دیدگان و نخبگان ایرانی از این کشور بود؛ اما پس از این دوران، خواهان بودن خروج و مهاجرت از ایران، در طبقه های گوناگون اجتماعی، به ویژه در دهک های پایین اقتصادی، به سرعت گسترش یافت. تنش بسیار در نرخ ارز، نرخ تورم، رکود شدید اقتصادی و افزایش نرخ بیکاری همراه با «ناامیدی» و «استیصال اجتماعی» از چرایی های غالب این
رویداد هستند. نداشتن علاقه به ایران، ناامیدی از آینده، بخش بندی مردم به خودی و غیرخودی، مشکلات زیرساختی، روش حکمرانی، ناتوانی در تأمین رفاه و موارد اجتماعی و سیاسی که باعث نبود دلبستگی ذهنی مردم به ایران می شوند، چرایی های اصلی مهاجرت مردم از ایران هستند. مشکلات برای دولت ایران، تنها با از دست دادن نیروی کار توانمند تمام نمی شود و بسیاری از این نیروها پس از مهاجرت، ارتباطی با ایران برقرار نمی کنند. تمایل فزاینده به رفتن از ایران و نبود تمایل برای بازگشت به این کشور نیز مشکل دیگری برای حکومت ایران دانسته شده است. به گونه ای که کم کم پست های گوناگون ایران از افراد توامند خالی و افراد کم توان و متوسط جایگزین آنان می شوند. در یک پژوهش انجام شده در مورد مهاجرت از ایران، بیشترین تمایل به مهاجرت از استانهای تهران، البرز و کردستان و کمترین آن از خراسان شمالی، قم و هرمزگان بوده است آماری در ۲۰۲۳ نشان می داد ایران از دید کیفیت زندگی در انتهای جدول رده بندی جهانی جای گرفته و تنها از چهار کشور دیگر، وضعیت بهتری داشت. این رتبه بندی ایران را در تمام جنبه های رفاه انسان، مسکن، بهداشت و درمان، هزینه های زندگی، ترافیک و... د
ر رتبه های آخر گذاشته بود. در سال ۱۳۹۹، شرایط به گونه ای بوده است که ورزشکاران ایرانی نیز برای پناهنده نشدن در کشورهای خارجی، پیش از خروج، ضمانت های می دادند. تاریخچه. دوران مدرن نخستین و ایران مدرن. قاجاریان. در دوران حکومت قاجاریان، مهاجرت "آزادی خواهان" ایران به ترکیه و پاریس، پس از به توپ بستن مجلس توسط محمدعلی شاه در دوم تیرماه ۱۲۸۷ خورشیدی انجام شد. پهلوی. شروع دورهٔ اول مهاجرت در این دوران، به طور مستقیم با تلاش های شاهنشاهی پهلوی برای ایجاد تغییرات اجتماعی و اقتصادی عمیق در جامعه ایران پیوند خورده است. عده ای از ایرانیان، با ویزای دانشجویی یا توریستی به کشورهای غربی مسافرت می کردند و قصد ماندن همیشگی نداشتند. دولت پهلوی که در این دوران، هدف سیاست های کلان کشوری را، مدرنیزه و نوین سازی ایران قرار داد و با کمبود متخصصان کاردان، در رشته های گوناگون روبه رو شده بود. در این دوران، رشد بی سابقهٔ طبقه میانی جامعه رخ داد و غرب برای بخش هایی از جامعه جذابیت هایی داشت. موج قابل توجهی از دانشجویان ایرانی، برای آموزش به ایالات متحده آمریکا و کشورهای اروپایی فرستاده شدند تا نیازهای داخلی کشور تأمین شود. جمهوری اسل
امی. در دوران جمهوری اسلامی ایران، مهاجرت و آمار آن، به مسئله ای مهم در ایران تبدیل شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، چندین موج مهاجرتی در ایران به راه افتاد؛ موج نخست به دلایل سیاسی، بلافاصله پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و بیشتر به سوی ایالات متحده آمریکا، موج دوم به دلایل سیاسی-عقیدتی در ابتدای دههٔ ۱۳۶۰ و بیشتر به سمت اروپا، موج سوم با دلایلی چون داشتن کیفیت زندگی و رفاه بالاتر به سوی کشورهایی همانند کانادا و استرالیا و موج چهارم که به دلایل سیاسی رخ داد و از سال ۱۳۸۸ آغاز شد. بحران های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ایران در ابعاد تظاهرات سراسری نمود پیدا کرده اند و با همراهی بلایای طبیعی، بر دشواری زندگی در این کشور افزوده اند؛ این شرایط، انگیزه های مردم برای مهاجرت از ایران را افزایش داده است. برآوردهای بسیاری از خسارت سنگین مهاجرت سرمایه داران و فرار مغزها از ایران انجام شده است که برخی از آنان، از طرف منابع رسمی این کشور تأیید شده اند. با انقلاب ایران ابعاد گوناگون مهاجرت در ایران، همانند شمار مهاجران، تعلقات طبقاتی، دلایل مهاجرت، گروه های سنی و دیگر موارد، با تغییرات عمیقی روبرو شدند. تنها میان سال های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۵، ده ها
هزار ایرانی در کشورهای غربی درخواست پناهندگی دادند. مهاجرت ایرانیان به کشورهای غربی را در این دوران، می توان به دوره هایی جداگانه بخش بندی کرد. دورهٔ نخست از تابستان سال ۱۹۷۸ میلادی آغاز شد و تا زمستان سال ۱۹۷۹ م ادامه داشت. بیشتر افرادی که در این دوره ایران را ترک کردند، به گونه ای با دولت پهلوی در ارتباط بودند. کمی پس از این دوران (سال ۱۹۸۲ میلادی) گروهی از روشنفکران ایرانی، که در گذشته از مخالفان حکومت شاهنشاهی بودند، با شکل گیری حکومت جمهوری اسلامی، ایران را ترک کردند و بیشتر به آمریکا، کانادا یا فرانسه رفتند. کمی بعد، موج بزرگی از مهاجرت در میان اقلیت های دینی ایران (یهودیان، ارمنیان و آسوری ها) شکل گرفت و اکثر آنان، به آمریکا رفتند. با پدیداری جنگی میان ایران و عراق، ویژگی های مهاجران ایرانی، تغییراتی مهم پیدا کرد. از اواسط دههٔ هشتاد، شمار بسیاری از جوانان که به طبقه میانی و نسبتاً مرفه و شهرنشین ایران تعلق داشتند، به دلایل اجتماعی و سیاسی، ایران را به قصد آمریکا و اروپا، به ویژه کشورهایی چون: انگلستان، سوئد، دانمارک، نروژ و سپس آلمان، فرانسه ترک کردند. از میان مهاجران ایرانی، آنانی که به ایالات متحدهٔ
آمریکا مهاجرت کردند، از دیدگاه مالی و اجتماعی، بیش از دیگران به موفقیت رسیدند. بیشتر ایرانیان ساکن آمریکا، از تحصیلات بالا برخوردار هستند و در مقایسه با ایرانیان، فقط دو اقلیت هندی و تایوانی وجود دارند که از نظر تحصیلی در آمریکا، از موقعیت بالاتری برخوردارند. میانگین متوسط درآمد ایرانیان در ایالات متحده آمریکا، ۳۶ هزار دلار، رقمی حدوداً ۲۰ درصد بیش از حد متوسط بوده است. با پایان جنگ ایران و عراق، هنوز ایرانیان در حال مهاجرت بودند و روند آن متوقف نشد. بر اساس آمار ارائه شده از سوی وزارت کشور ترکیه، شمار ایرانیان غیرقانونی در ترکیه که توسط پلیس این کشور دستگیر شده اند، از ۲۱۲۸ تن در سال ۱۹۹۵ میلادی، به ۱۷۲۸۰ تن در سال ۲۰۰۰ میلادی افزایش یافته است. بسیاری از این ایرانیان به قصد ارائه دادن درخواست پناهندگی در اروپا، ایران را ترک کرده اند. در آبان ۱۳۹۹، کمال حسین پور، نماینده سردشت در مجلس با اشاره به ماجرای مرگ پنج عضو یک خانواده ایرانی که قصد پناهندگی به بریتانیا داشتند، گفت که «شرایط به گونه ای شده» که مردم ایران مثل این خانواده «هرچه دارند می فروشند» تا بتوانند به صورت قاچاق خود را به اروپا برسانند. او با اشا
ره به وضعیت بد صنعت و کشاورزی در شهر سردشت گفت که در پنج ماه گذشته، «بیش از هزار نفر» از جوانان سردشتی «از کشور مهاجرت کرده اند». به گفته وی برخی از مهاجرت ها به صورت خانوادگی صورت می گیرد و علت آن را ناتوانی افراد در «تأمین معیشت و ادامه زندگی» است. تصویب طرح صیانت از کاربران در فضای مجازی در مجلس جمهوری اسلامی در سال ۱۴۰۰، جستجوی خیره کنندهٔ واژگانی چون «مهاجرت» و «مهاجرت به ترکیه» از ایران در گوگل را در پی داشت. گزارشی در ایندیپندنت فارسی می گفت: «تصمیم مجلس شورای اسلامی برای مسدودسازی اینترنت و ایجاد مزاحمت برای شهروندان ایرانی، منجر به افزایش پناهجویان ایرانی در نقاط مختلف جهان خواهد شد». مبنی بر گفته EUROSTAT ایرانیان در حوزه اخذ ویزای شنگن در طول 2014-2019 به کشورهایی مانند بلژیک، یونان، سوئیس، اتریش، هلند، سوئد، فرانسه، ایتالیا و آلمان تمایل بیشتری نشان داده اند. فرار مغزها. فرار مغزها از ایران به شکلی گسترده در ایران رخ می دهد و مورد توجه بوده است. در سال ۲۰۰۵، مقامات دولتی در ایران اعلام داشتند که هر سال، میان ۱۵۰ هزار تا ۱۸۰ هزار متخصص و افراد آموزش دیده، ایران را ترک می کنند. ایالات متحده آمریکا ا
ز مقصد اصلی متخصصان ایرانی محسوب می شود. تنها از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۸ میلادی، ۱۸۰ هزار ایرانی از سفارت کانادا در ایران، ویزای کار آن کشور را خواستند. در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، نخبه ترین دانشجویان دانشگاه های ایران، برای ادامه دادن تحصیل، راهی کانادا و آمریکا می شدند. هم اکنون، اقامت در کشورهای غربی، برای طبقات گوناگون و بخش های وسیعی از جامعهٔ ایرانی، جذابیت بسیاری دارد. ورزشکاران پناهنده و مهاجر ایرانی. مهاجرت و پناهندگی ورزشکاران ایرانی نیز شامل ورزشکاران مهم و مدال آور ایرانی می شود. به عنوان نمونه، در سال ۱۳۹۸، شماری از نام دارترین نخبگان ورزشی ایران، از این کشور مهاجرت کردند. محدودیت های سیاسی و اجتماعی از دلایل غالب این مهاجرت ها بوده اند. نمونه های سال ۱۳۹۸، شامل سعید ملایی که دچار مشکل عدم امکان مسابقه دادن با حریفان اسرائیلی در ایران شد، از ایران مهاجرت کرد، به آلمان پناهنده شد و ملیت مغولستان را پذیرفت. کیمیا علیزاده که با گرفتن مدال در ریودوژانیرو، تبدیل به نخستین و تنها زن مدال آور ایران در تاریخ بازی های المپیک شد، از ایران مهاجرت کرد و در اینستاگرام خود نوشت: "من یکی از میلیون ها زن سر
کوب شده در ایرانم که سال هاست هر طور خواستند بازی ام دادند. هر کجا خواستند بردند. هر چه گفتند پوشیدم. هر جمله ای دستور دادند تکرار کردم. هر زمان صلاح دیدند، مصادره ام کردند. مدال هایم را پای حجاب اجباری گذاشتند و به مدیریت و درایت خودشان نسبت دادند". وی همچنین بعداً اعلام داشت که قصد دارد برای تیم ملی آلمان مسابقه دهد و اعلام کرد که "من برایشان مهم نبودم. هیچکداممان برایشان مهم نیستیم، ما ابزاریم. فقط آن مدال های فلزی اهمیت دارد تا به هر قیمتی که خودشان نرخ گذاشتند از ما بخرند و بهره برداری سیاسی کنند، اما همزمان برای تحقیرت، می گویند: فضیلت زن این نیست که پاهایش را دراز کند!". علیرضا فیروزجا تنها سوپر استاد بزرگ وقت شطرنج ایران، نوید زنگنه که گلوله خورد و بازداشت نیز شد، شهره بیات که از داوران برجسته زن شطرنج جهان و تنها سر داور زن از قاره آسیا است و علیرضا فغانی داور مطرح ایرانی، از ورزشکارانی هستند که در سال ۱۳۹۸ ایران را ترک کردند. در سال ۱۳۹۹، عاطفه احمدی از چهره های مطرح در اسکی ملی ایران، اعلام داشت که پیش از حضور در مسابقات اسکی ایتالیا، به عنوان ضمانت برای بازگشت به ایران و عدم پناهنده شدن در خارج از
این کشور، مجبور به ارائه دادن ۲ میلیارد تومان شده است. در ۵ آبان ۱۴۰۰ امید احمدی صفا بوکسور سبک وزن ایران که برای حضور در مسابقات کیک بوکس به همراه تیم ملی کیک بوکسینگ ایران در ایتالیا حضور داشت، پس از راهیابی به فینال مسابقات، اردوی تیم را به مقصد آلمان ترک کرد. در ۱۸ آبان ۱۴۰۰ دو ورزشکار ملی پوش به نام های علیرضا پیری و امیر غلام زادگان در مسابقات پرورش اندام قهرمانی جهان در اسپانیا به ایران بازنگشته و بر اساس گفته رسانه ها پناهنده شدند. در ۲۱ آبان ۱۴۰۰ در مسابقات جهانی پاورلیفتینگ در نروژ، امیر اسدالله زاده عضو تیم ملی این رشته ورزشی از بازگشت به ایران خودداری کرده و برای درخواست پناهندگی راهی آلمان شده است. وی در نروژ گفت: «سرپرست تیم سردار رضا فیروزی اصرار داشت پیراهنی را بپوشیم که عکس قاسم سلیمانی روی آن نقش بسته. گفتم این اقدام با مقررات ورزشی در تضاد است و منجر به محرومیت مان خواهد شد اما تهدید کرد که اگر امتناع کنم، در ایران با برخورد جدی مواجه خواهم شد». پنجشنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۰، شقایق باپیری از پناهنده شدن خود به دلیل محدودیت ها برای زنان و حجاب اجباری خبر داد. شقایق باپیری سابقه شش سال عضویت در تیم مل
ی هندبال زنان ایران و باشگاه سپاهان را دارد و از بازیکنان پرتجربه تیم ایران به شمار می رود. او پیش تر در لیگ هندبال اربیل عراق خانم گل شده بود. یکتا جمالی، پس از کسب نقره یک ضرب در دسته ۸۷ کیلوگرم رقابت های قهرمانی وزنه برداری دختران جوانان جهان، روز ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱ در آتن با برنامه قبلی و با هدف مهاجرت به کشوری دیگر هتل محل اقامت تیم ملی را در یونان ترک کرد و از آلمان درخواست پناهندگی کرد. سید ستار صید اسکی باز پر افتخار این ورزش در ایران در اوایل اردیبهشت ۱۴۰۲ به نروژ پناهنده شد. وی در بازیهای آسیایی سال ۲۰۱۱ مدال برنز برای ایران کسب کرده بود. سعید منتظر پرچی عضو تیم ملی ورزش بیماران خاص و پیوند اعضای ایران در استرالیا اعلام پناهندگی کرد. وی برای شرکت در مسابقات جام جهانی بیماران خاص و پیوند اعضا به استرالیا سفر کرده بود. او با تیم ملی ورزش بیماران خاص و پیوند اعضای ایران ۲۷ فروردین ۱۴۰۲ وارد استرالیا شد و در پنج رشته ورزشی مختلف، پنج مدال کسب کرد. عرفان ناظمی ملی پوش تکواندوی ایران در ۸ اردیبهشت ۱۴۰۲ به کانادا مهاجرت کرد و قصد دارد در این کشور دوران قهرمانی خود را دنبال کند. در المپیک ۲۰۲۰ توکیو به مدال ن
قره این رقابت ها که برای اولین بار و به صورت آزمایشی برگزار شد، دست یافت. مدال طلای مسابقات جام باشگاه های آسیا در سال ۲۰۱۹، مدال طلای جام فجر در سال ۲۰۱۹، مدال برنز جام ریاست فدراسیون جهانی در سال ۲۰۱۹، مدال طلای تیمی جام جهانی در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹، مدال طلای تیمی المپیاد دانشجویان جهان در سال ۲۰۱۹ و مدال طلای مسابقات هنرهای رزمی در سال ۲۰۱۷ از افتخارات این ملی پوش تکواندوی ایران است. پریسا جهانفکریان عضو تیم ملی وزنه برداری زنان ایران در اردیبهشت ۱۴۰۱ به آلمان مهاجرت کرد و پناهنده شد. وی بیش از پنج سال است در رشته وزنه برداری به طور حرفه ای فعالیت می کند، حدود سه سال عضو تیم ملی ایران بود. با اینکه او در وزنه برداری ایران سهمیه المپیک را به عنوان نخستین زن در ایران به دست آورده بود، ولی به دلیل واکنش کمیته انضباطی به اعتراض او این شانس را از دست داد. اواخر اردیبهشت ۱۴۰۱ متین بالسینی شناگر تیم ملی ایران به بریتانیا پناهنده شد. وی هشت بار رکورد ۲۰۰ متر پروانه ایران را در استخر مسافت کوتاه و بلند شکست و رکورددار ماده ۲۰۰ متر پروانه ایران بود. محمد نامجو مطلق کشتی گیر تیم ملی جوانان ایران در بهمن ۱۴۰۱ از کشور
آلمان درخواست پناهندگی کرد. فرزاد رستمی کاراته کای ایرانی وزن ۷۵ کیلوگرم در بهمن ۱۴۰۱ به سوئیس پناهنده شد. وی در مسابقات کاراته وان پاریس حضور پیدا کرده بود. در سال ۲۰۱۲ راحله آسمانی تکواندوکار ایران در ۲۳ سالگی به بلژیک پناهنده شد و با تیم ملی تکواندو بلژیک در مسابقات گرند پری تایوان صاحب مدال نقره شد. از سال ۲۰۱۳ تاکنون یک طلا، دو نقره و سه برنز برای این کشور به دست آورده است. ایمان مهدوی کشتی گیر پناهنده در فهرست ورزشکاران پناهنده زیر نظر کمیته بین المللی المپیک برای شرکت در المپیک ۲۰۲۴ پاریس قرار گرفت. محبوبه بربری عضو سابق تیم ملی جودو ایران از سال ۲۰۱۸ در آلمان زندگی می کند. او با حضور در رقابت های قهرمانی جهانی ۲۰۲۳ در تلاش برای قرار گرفتن در سهمیه المپیک ۲۰۲۴ می باشد. زینب کبری موسوی عضو تیم ملی یخ نوردی و نایب قهرمان جهان بود که به سوئیس پناهنده شد. فاطمه روحانی ملی پوش باسابقه تیم ملی تکواندو در خرداد ۱۴۰۲ به دلیل «موضوعات سیاسی» از جمله مطالبی انتقادی در شبکه های اجتماعی که در طول خیزش سراسری ۱۴۰۱ می نوشت، از ایران خارج شد و به آلمان پناهنده شد. مرجان کلهر نخستین زن المپیکی اسکی در خرداد ۱۴۰۲ به ه
مراه همسرش پوریا ساوه شمشکی، کاپیتان پیشین «اسکی آلپاین» به فرانسه مهاجرت کردند. پوریا ساوه شمشکی کاپیتان پیشین اسکی آلپاین به همراه همسرش مرجان کلهر در خرداد ۱۴۰۲ به فرانسه مهاجرت کرد. خرداد ۱۳۹۸ پوریا جلالی پور در جریان رقابت های جهانی تیروکمان، اردو را ترک کرده و به هلند پناهنده شد. در سال ۱۴۰۱ رضا روحی قهرمان فوق سنگین وزنه برداری در سال ۱۳۹۸، به انگلیس مهاجرت کرد. آمار. کشورهای مقصد. آمریکا بزرگ ترین مقصد ایرانیان در مهاجرت بوده است. پس از آن به ترتیب: ترکیه، امارات متحده عربی، کانادا، آلمان، مالزی، سوئد، بریتانیا، کویت و استرالیا بیشترین مهاجران ایرانی را می پذیرند.در این میان در آمریکای شمالی، کانادا و در اروپا، آلمان و سوئد بیشترین سهم را در انتخاب کشور مقصد مهاجرین داشته اند. آلمان به دلیل شرایط ویژه مهاجرتی مانند قوانین فنی حرفه ای و ثبت شرکت و شرایط تحصیل راحت، سهم بیشتری را به خود اختصاص داده است. اندازهٔ سرمایه و درآمد. کل سرمایهٔ ایرانیان مقیم خارج در سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱٫۳ تریلیون دلار گزارش شده است. در سال ۲۰۰۰ م، واحد مرکزی خبر در ایران اعلام داشت که ایرانیان در حدود ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد دلار در
ایالات متحده آمریکا، چین و اروپا سرمایه گذاری کردند. همچنین، در سال ۲۰۰۶، کارگران مهاجر اهل ایران، در کل بیش از ۲ میلیارد دلار درآمد داشته اند. بر اساس گزارشی وابسته به BBC، ایرانیان بریتانیا از موفقیت اقتصادی بالایی برخوردار هستند و اعلام شده است که ۲۴٫۱۹ درصد از ایرانیان مقیم انگلیس، در پست هایی با درآمد بالا کار می کنند. بر پایه پیشه. کارکنان بخش بهداشت و درمان. در سال ۱۳۹۹ گزارشی منتشر شد که در طول ۱۰ ماه، بیش از ۳ هزار پزشک از این کشور مهاجرت کرده اند.
سولفادوکسین یک آنتی بیوتیک سولفونامیدی بسیار طولانی اثر است که به صورت ترکیبی با پیریمتامین به منظور درمان مالاریا مورد استفاده قرار می گیرد. پیشتر برای جلوگیری از مالاریا نیز استفاده می شد اما به دلیل مقاومت زیاد، دیگر برای این منظور تجویز نمی شود. همچنین از این دارو معمولاً در ترکیب با سایر داروها برای درمان یا جلوگیری از عفونتهای مختلف دام استفاده می شود.
سولفامتوکسازول ( SMZ یا SMX ) یک آنتی بیوتیک است. این ماده برای درمان عفونت های باکتریایی مانند عفونت های دستگاه ادراری، برونشیت و پروستاتیت مورد استفاده قرار می گیرد و در برابر هر دو گروه باکتری گرم منفی و مثبت مانند "لیستریا مونوسیتوژنز" و "اشریشیا کلی" مؤثر است. عوارض جانبی رایج شامل تهوع، استفراغ، بی اشتهایی و بثورات پوستی است. این دارو در دسته سولفونامیدها قرار داشته و یک مهارگر باکتری است. این دارو از سنتز اسید فولیک در باکتری هایی که باید خود سنتز اسید فولیک خود را انجام دهند، جلوگیری می کند. اسید فولیک در سلول های پستانداران و برخی باکتری ها سنتز نمی شوند بلکه به صورت پیش ساخته (ویتامین B9) تامین می شود، بنابراین نسبت به سولفامتوکسازول حساس نیستند. این دارو در سال ۱۹۶۱ در ایالات متحده معرفی شد. اکنون بیشتر به صورت ترکیبی با تری متوپریم (به صورت اختصار SMX-TMP ) استفاده می شود. ترکیب SMX-TMP در فهرست سازمان بهداشت جهانی جزو داروهای ضروری به عنوان یک روش درمانی خط اول برای درمان عفونت های دستگاه ادراری قرار دارد. نام های دیگر این دارو عبارتند از: سولفاماتالازول، سولفیزومزول، و سولفامتازول.
دانشگاه گرینلند (به گرینلندی: Ilisimatusarfik، به دانمارکی: Grønlands Universitet) دانشگاهی در شهر نوک، پایتخت گرینلند است. این دانشگاه، تنها دانشگاه گرینلند به شمار می رود. بیشتر درس ها در این دانشگاه به زبان دانمارکی و چندین درس نیز به گرینلندی است؛ استادهای مهمان نیز معمولاً به زبان انگلیسی تدریس می کنند. در سال ۲۰۱۸ این دانشگاه دارای ۲۰۵ دانشجو و ۱۴ عضو هیئت علمی بود که اکثراً از ساکنان گرینلند بودند. این جمعیت کم، بیشتر به خاطر این است که دانشجویان گرینلند معمولاً دانشگاه های دانمارک را برای تحصیل انتخاب می کنند. این دانشگاه ارائه دهنده مدرک کارشناسی در همهٔ رشته های موجود در دانشگاه و کارشناسی ارشد در همه به جز الهیات است. برنامه هایی نیز برای آموزش در مقطع دکتری وجود دارد. مؤسسات. این دانشگاه دارای ۴ مؤسسه به شرح زیر است: کتابخانه. کتابخانه دانشگاه دارای حدود ۳۰٬۰۰۰ کتاب است.
پل تودور جونز (؛ زادهٔ ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۴) کارآفرین، سرمایه گذار و سرمایه دار، نیکوکار، کارگزار بورس، کارشناس مالی و مدیر اجرایی اهل ایالات متحده آمریکا است. مجله اقتصادی فوربز در سال ۲۰۱۹ دارایی خالص جونز را بالغ بر ۵ میلیارد دلار برآورد نمود.
گسل مشاء-فشم که با نام گسل مشاء نیز شناخته می شود، یک گسل فشاری است که از شرق در نزدیکی شاهرود در استان استان سمنان شروع می شود و در غرب به نزدیکی آبیک در استان قزوین می رسد. این گسل حدود ۲۰۰ تا ۴۰۰ کیلومتر طول دارد و دریاچهٔ آب شیرین تار در نزدیکی شهر دماوند نیز در راستای همین گسل تشکیل شده است. پهنهٔ این گسل در نزدیکی منطقهٔ مشاء به بیش از ۱۰ متر می رسد و به شدت بریده، خرده و پودر شده است. این گسل به سمت شمال تحدب دارد و شیب هایی در همهٔ جای آن به سمت شمال دیده می شود که اندازهٔ شیب بین ۳۵ تا ۷۰ درجه تغییر می کند. این گسل می تواند در برخی نقاط به صورت یک بالاروندگی و در برخی دیگر به صورت روراندگی تلقی شود. گسل مشاء–فشم از نوع راندگی است و دست کم از زمان لیاس تا کنون بر حوضه رسوبی، ساختار کهن و به ویژه ریخت زمین ساخت امروز البرز اثر قابل توجهی داشته است. این گسل به نام های دیگری مانند "راندگی اصلی جنوبی"، "راندگی میگون–مشاء"، "راندگی اصلی"، "گسل آبیک–فیروزکوه–شاهرود" نیز نامیده شده و در حقیقت یک پهنه گسلی به پهنای حدود ده کیلومتر و طول حدود ۴۰۰ کیلومتر است. خط گسل موج دار است و در شمال غربی روند غربی شمال غر
بی–شرقی جنوب شرقی دارد. در بخش مرکزی به تدریج خمیده شده ولی در شرق، روند شرقی–غربی دارد. شیب صفحه گسل متناسب با نوع سنگ های مجاور، بین ۳۵ تا ۷۰ درجه به سمت شمال متغیر است. گسل شمال تهران در حوالی لواسان به گسل مشاء–فشم رسیده و به صورت واحد به سمت شرق ادامه می یابند. لرزه خیزی. گسل مشاء یک گسل فعال است و ناهنجاری های چشمگیری در مسیر آن مشاهده می شود. پیشینهٔ فعالیت های لرزه ای این گسل به قبل از دوره ژوراسیک بازمی گردد. یووان اشتوکلین آخرین حرکت گسل مشاء–فشم را به سن پلیوسن–پلیستوسن می داند ولی برخی زمین شناسان مانند چالنکو این گسل را از نوع لرزه زا و زمین لرزه های آه مبارک (۱۹۳۰) و زمین لرزه مشاء (۱۹۵۵) را نتیجه آزادشدن انرژی در امتداد این گسل می دانند. زمین لرزه ها. برخی از بزرگترین زمین لرزه های مربوط به گسل مشاء از این قرار هستند:
پی یرلوئیجی جومبینی (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، آهنگساز، تهیه کننده موسیقی و ترانه سرا اهل ایتالیا است. او در خانواده ای اهل موسیقی زاده شد. پدرش مارچلو جومبینی آهنگسازی بود که در سبک های موسیقی فیلم، موسیقی سکولار و موسیقی الکترونیک فعالیت داشت و پدربزرگش نوازندهٔ ابوا بود. وی از سن کودکی نواختن پیانو را آموخت و در رشته آهنگسازی در آکادمی ملی سانتا چچیلیا تحصیل نمود. جومبینی کار خود را در سال ۱۹۸۰ با همکاری با ناتاشا کینگ آغاز کرد و نخستین موفقیت خود را در سال ۱۹۸۲ با آهنگ «شاهکار» از گازبو به دست آورد. او بیشتر به خاطر آهنگسازی، تنظیم و تهیه کنندگی آهنگ موفق بین المللی گازبو «من شوپن را دوست دارم» شناخته می شود. دیگر آهنگ های موفق ایتالو دیسکو که توسط جومبینی نوشته شده اند شامل «زندگی شیرین» از رایان پاریس، «تو یک تهدیدی» از گری لو و «مجنون» از گازبو می باشند.
رایان پاریس (؛ زادهٔ ) با نام اصلی فابیو روشولی، یک هنرپیشه، موسیقی دان و خواننده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او با خواندن تک آهنگ زندگی شیرین که توسط پی یرلوئیجی جومبینی نوشته و تهیه شده بود، به شهرت جهانی دست یافت.
لیتل تونی (؛ ۹ فوریه ۱۹۴۱ – ) با نام اصلی آنتونیو چاچی، خواننده و بازیگر اهل سان مارینو بود. وی بین سال های ۱۹۵۷ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می کرد. وی زادهٔ ایتالیا و شهروند سان مارینو بود که از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، به موفقیت خوبی در انگلستان دست یافت. وی علاوه بر خوانندگی، بازیگر سینما هم بود و در بیش از ۲۰ فیلم در ایتالیا حضور یافت و به ستاره ای در ژانر فیلم های "موزیکارلو" تبدیل شد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "این دنیای دیوانهٔ دیوانهٔ ترانه" و "بوی شب" اشاره کرد.
گازِبو (؛ زادهٔ ) که نامش را در کشورهای انگلیسی زبان گازیبو می گویند، یک موسیقی دان، ترانه سرا، تهیه کننده موسیقی و خواننده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. ترانهٔ «من شوپن را دوست دارم» او، در پانزده کشور به صدر جداول موسیقی دست یافت.
کِـکو زالونه (؛ زادهٔ ) یک بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "چه روز زیبایی" و "تولو تولو" اشاره نمود.