Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جموعه ای تلویزیونی قصه های مجید در این مدرسه فیلم برداری شده است. البته بعد از تعطیلی مدرسه تصمیمات غیر منطقی و عجولانه گرفته و نشد وگرنه سرنوشت این مدرسه تاریخی چون دبیرستان ادب و بهشت آیین با تخریب مواجه می شد و آن بناهای تاریخی را از دست می داد برای مطالعهٔ بیشتر. خانواده براسور موسیو ادولف براسور به همراه همسرش صفورا و دو فرزندشان: لئون (پسر ۴ ساله) و بسیا (دختر ۱ ساله) در ژوئیه ۱۹۰۸ از قسطنطنیه به اصفهان آمده تا مدیریت مدرسه الیانس را به عهده بگیرند. این زوج جوان (۳۰ و ۲۷ ساله) صاحب دو دختر دیگر در اصفهان شدند: واندا متولد ۱۹۱۵ و لوئیز متولد ۱۹۲۰. خانواده براسور در حدود ۷۰ سال در ایران زندگی کردند و خدمات شایسته ای نه تنها در زمینه های علمی، بلکه در در زمینه های هنری و اجتماعی برای وطن جدید خود انجام دادند: صفورا و همسرش، موسیو براسور، با راه اندازی کارگاه های صنایع دستی و به کارگیری پیرمردهای هنرمندی که هنوز زرگری، قلمکاری و نقره کاری می دانستند به احیا صنایع دستی اصفهان که در حال فراموشی بود پرداختند. صفورا و دخترانش از سال ۱۲۸۷ ه .ش (۱۹۰۸) در طول چندین دهه با آموزش و مدیریت در مدارس دخترانه الیانس در
اصفهان و شهرهای مختلف ایران علاوه بر اموزش های علمی و درسی، به دختران خیاطی و گلدوزی آموزش می دادنند و به تربیت آنها پرداختند که باعث رشد و حضور و اعتلای بیشتر زنان در جامعه ان روزگار شد. لئون (کودک نوجوان در عکس سال ۱۲۹۳ ه .ش مدرسه الیانس) که با فرهنگ و تاریخ ایران آشنایی داشت، رئیس اتاق بازرگانی ایران و فرانسه شد و مدتی نیز سفیر فرانسه در ایران شد
جیمی او یانگ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و کمدین هنگ کنگی تبار اهل آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دره سیلیکون"، "آسیایی های خرپول"، "جولیت، برهنه"، "راه کریسمس"، "مسابقات رالی جاده ای" و "نیروی فضایی" اشاره کرد.
کرومات یک آنیون چند اتمی با فرمول شیمیایی و دی کرومات یک آنیون چند اتمی با فرمول شیمیایی است. در این اکسی آنیون ها اتم کروم در حالت اکسایش ۶+ می باشد. ترکیبات یونی حاوی این دو آنیون جز عوامل اکسید کننده نسبتاً قوی به شمار می روند. در محلول های آبی، یون کرومات و دی کرومات می توانند به صورت برگشت پذیر به هم ترادیسیده (تبدیل) شوند. خواص شیمیایی. کرومات ها با هیدروژن پراکسید واکنش نشان می دهند و فرآورده هایی را می سازند که در آنها یون پراکسید() جایگزین یک یا چند اتم اکسیژن می شود. در محلول اسید، کمپلکس ناپایدار آبی پراوکسو کروم (VI) اکسید پراکسید، CrO(O2)2 ساخته می شود. این کمپلکس یک مولکول کووالانسی بی بار است، که ممکن است در اتر استخراج شود. با افزودن پیریدین، کمپلکس پایدارتر CrO(O2)2py شکل می گیرد. خواص اسیدی-بازی. در محلول آبی، آنیون های کرومات و دی کرومات در تعادل شیمیایی می باشند.
شارلوت مک کینی (؛ زادهٔ ) مدل و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "گارد ساحلی"، "دیر شکوفا"، "بحث و جدل" و "خانواده های دیوانه" اشاره کرد.
ایستگاه وکیل الرعایا یازدهمین ایستگاه خط ۱ متروی شیراز است. این ایستگاه در نزدیکی بازار وکیل، مسجد وکیل و حمام وکیل واقع شده است و با مساحت ۹۳/۱۳۷۳۶ متر مربع و عمق ۱۹/۳۲ متر و از نوع عمیق (۳ طبقه) سکو جزیره ای با یک طبقه تجاری است. این ایستگاه به عنوان آخرین ایستگاه خط یک مترو در تاریخ ۶ شهریور ۱۳۹۹ مورد بهره برداری قرار گرفت. این ایستگاه برگرفته از معماری ایرانی در دوران زندیان است و جز زیباترین ایستگاه های مترو در ایران است. زیباترین ایستگاه کشور. به دلیل استفاده از معماری ایرانی-اسلامی این ایستگاه جز زیباترین ایستگاه های کشور است. این ایستگاه دارای بزرگ ترین سازه فلزی معلق مواج در متروهای کشور است.
ایستگاه شهید کاوه سیزدهمین ایستگاه خط ۱ متروی شیراز است که در ترمینال شهید مدرس، ابتدای خیابان کاوه واقع شده است. این ایستگاه با مساحت ۵۴۸۲ مترمربع و عمق ۱۴/۴۳ متر، از نوع عمیق (۲طبقه)، سکو جزیره ای دارای ۳ دروازه ورودی، خروجی است. ایستگاه کاوه در فاز دوم خط ۱ متروی شیراز در سال ۱۳۹۶ توسط مسئولان شهری و استانی افتتاح شد.
ایستگاه رازی پانزدهمین ایستگاه خط ۱ متروی شیراز است. این ایستگاه در بلوار مدرس ابتدای بلوار رازی واقع شده است و با مساحت ۵۴۸۲ مترمربع و عمق ۱۳/۶۰ متر از نوع عمیق (۲طبقه)، سکو جزیره ای و دارای ۴ دروازه ورودی- خروجی است. ایستگاه رازی در فاز دوم خط ۱ متروی شیراز در سال ۱۳۹۶ توسط مسئولان شهری و استانی افتتاح شد. زکریای رازی. این ایستگاه به نام زکریای رازی دانشمند ایرانی است. او کاشف الکل، اسید سولفوریک و نفت سفید است. او اصالتاً اهل شهرری است.
ایستگاه غدیر شانزدهمین ایستگاه خط ۱ متروی شیراز است. این ایستگاه در بلوار مدرس ابتدای خیابان فضل آباد و در نزدیکی به پل غدیر واقع شده است. ضلع شمالی این ایستگاه در محدوده شهرداری منطقه سه و ضلع جنوبی آن در محدوده شهرداری منطقه دو قرار دارد. این ایستگاه با مساحت ۵۹۹۰ مترمربع و عمق ۱۴/۰۴ متر از نوع عمیق (۲طبقه)، سکو جزیره ای دارای ۴ دروازه ورودی، خروجی است. ایستگاه غدیر در فاز دوم خط ۱ متروی شیراز در سال ۱۳۹۶ توسط مسئولان شهری و استانی افتتاح شد.
ایستگاه جانبازان هفدهمین ایستگاه خط ۱ متروی شیراز است. این ایستگاه در بلوار مدرس ابتدای بلوار جانبازان (پودنک) واقع شده است. این ایستگاه با مساحت ۵۲۳۱ مترمربع و عمق ۱۴/۲۳ متر، از نوع عمیق (۲طبقه)، سکو جزیره ای، دارای ۴ دروازه ورودی، خروجی است. ایستگاه جانبازان در فاز دوم خط ۱ متروی شیراز در سال ۱۳۹۶ توسط مسئولان شهری و استانی افتتاح شد.
این تئوری توطئه ادعا دارد که باراک حسین اوباما به طور مخفیانه پیرو دین یهود است. در آمارگیری سال ۲۰۱۲ یک سوم از جمهوری خواهان محافظه کار بر این باور بودند که باراک اوباما در چهار سال دورهٔ اول ریاست جمهوری خود نشان داده است که یک یهودی است. این درحالی است که باراک حسین اوباما خود را مسیحی پروتستان معرفی می کند. در سال ۲۰۰۸ مایکل بلومبرگ شهردار نیویورک سیتی ادعا کرد که اوباما یک یهودی مخفی است و قصد آسیب رساندن به ایران را دارد. بلومبرگ که خود یک یهودی است ابراز امیدواری کرد که مردم با او همراه بشوند و در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به اوباما رأی بدهند. همچنین به نقل از واشینگتن پست، ادعا شده که باراک اوباما در سن شش سالگی، بمدت چهار سال در یک مدرسه یهودی در اسراییل درس اسکلیت می خوانده است. سالِ ۲۰۱۵ یک عضو یهودی پارلمان اسراییل به نامِ اسموتریچ ادعا کرد که باراک اوباما پسر یک مرد یهودی اهل کنیا بوده است. پارلمان اسراییل این موضوع را جدی نگرفته و اسموتریچ را مورد تمسخر قرار داد.
ایستگاه فرصت شیرازی هجدهمین ایستگاه خط ۱ متروی شیراز است. این ایستگاه در بلوار مدرس در ابتدای بلوار فرصت شیرازی (سروناز) واقع شده است. این ایستگاه در نزدیکی درب اول پایگاه هوایی شهید دوران قرار دارد. ایستگاه به نام فرصت شیرازی است. این ایستگاه با مساحت ۵۷۶۴ مترمربع و عمق ۱۳/۸۱ از نوع عمیق (۲طبقه)، سکو جزیره ای و دارای ۳ دروازه ورودی- خروجی است. ایستگاه فرصت شیرازی در فاز دوم خط ۱ متروی شیراز در سال ۱۳۹۶ توسط مسئولان شهری و استانی افتتاح شد.
محسن محمدپور (زادهٔ ۲۷ مرداد ۱۳۸۱ در خرمشهر – درگذشتهٔ ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در خرمشهر) یکی از کشته شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود که در خرمشهر توسط جمهوری اسلامی کشته شد. زندگی. محسن محمدپور ابوجدیعی، در سال ۱۳۸۱ در خرمشهر متولد شد. او دانش آموز بود و هر روز پس از پایان مدرسه، برای کمک به خانواده، به کارگری ساختمان و بنایی مشغول بود. کشته شدن. محسن محمدپور، در تجمع اعتراضی روز ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در درگیری های فلکه دروازه خرمشهر در خیابان حافظ، به دلیل ضرب وشتم شدید نیروهای امنیتی و ضربات شوکر و باتون به گردن و جمجمه اش به کما رفت. او پس از ۴ روز در بیمارستان ولیعصر خرمشهر جان باخت. ویدئویی از لحظه ای پس از ضرب وشتم وی در فضای مجازی منتشر شد در حالی که با صورتی خونین به زمین افتاده بود و لباس سیاه یک هیئت عزاداری را به تن داشت. این تصویر را با تصویر صورت خونین ندا آقاسلطان از جان باختگان اعتراضات به نتیجهٔ انتخابات دهم ریاست جمهوری ایران مقایسه کرده اند. تدفین. خانوادهٔ محمدپور هنگام تحویل پیکر فرزندشان متوجه شدند که جنازه او کالبدشکافی شده و برخی اعضای بدن تخلیه شده است. مراسم تشییع و تدفین پیکر محسن محمدپور با حضور نی
روهای امنیتی و با تهدید خانواده اش به سکوت رسانه ای، انجام شد. میراث. گرافیتی هایی از تصویر محسن محمدپور در برخی دیوارهای خیابان های تهران نقش بست. شاهین نجفی در آهنگ بشمار از آلبوم بشمار به کشته شدن وی اشاره می کند: «... محسن ما کف دستش خط خطی بوده از کار بی دست کش...» تغییر سنگ قبر توسط بنیاد شهید. بهمن ۱۴۰۰، بنیاد شهید بدون اطلاع خانوادهٔ محمدپور، با تغییر سنگ قبر محسن محمدپور، کلمهٔ «شهید» را روی سنگ اضافه کرد. روی سنگ قبر که عنوان «بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان خرمشهر» نیز آورده شده، تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۹۸ به عنوان تاریخ «شهادت» ذکر شده است. در وصف محسن محمدپور. بخش هایی از سرودهٔ «حسن حسام»، شاعر ساکن پاریس، تحت عنوان «مرثیه برای محسن»: از روزِ مرگی ات گلِ من رها شده ای؟! هفده بهارِ بی بار بر شانه های خسته کشیدی و بیش از این نکشیدی!؟ جانت به لب رسید سرانجام رها شدی از خود آواز روشنت پیچید در آوازِ دوزخیانِ له شده درآوازِ مردمانِ تهی دست تا. کودکانِ کار، درکلاسِ درس بنشینند تا. رنگین کمان رویایت آرزوی های یخ زده را گرما بخشد….
خط ۲ متروی شیراز دومین خط ساخته شده سازمان قطار شهری شیراز و حومه با حدود ۱۵٫۱ کیلومتر طول از میدان شکوفه در میانرود در جنوب شهر آغاز شده و پس از طی کردن بلوار قهرمانان، تقاطع کمربندی، بلوار عدالت، بزرگراه رحمت، پل امیرکبیر، میدان بسیج (فلکه فرودگاه)، چهارراه گمرک و پانزده خرداد (پارامونت) به میدان امام حسین (ستاد) رسیده و با خط ۱ تقاطع می دهد و از آن پس با طی کردن بلوار آزادی، میدان گاز و خیابان حر در میدان گلستان پایان می یابد. این خط از میدان شکوفه تا بلوار قهرمانان به صورت هم سطح در ۲ ایستگاه و از کمربندی تا آخرین ایستگاه به صورت تونل در ۱۱ ایستگاه اجرا می شود. این خط در ایستگاه مترو استقلال با خط ۴ و در ایستگاه مترو امام حسین با خط ۱ تقاطع دارد. پروژه خط ۲ قطار شهری این کلان شهر به انتخاب انجمن بین المللی تونل و فضاهای زیرزمینی (ITA) در بخش پروژه های با هزینه کل کمتر از ۵۰ میلیون یورو در رقابت با ۵۴ پروژه از سراسر دنیا توسط هیئت داوران به عنوان یکی از سه پروژه برتر این رقابت در سال ۲۰۲۳ میلادی معرفی شده است. عملیات اجرایی و ساخت این خط در سال ۱۳۹۰ آغاز شده است. فاز یک خط ۲ در سه ایستگاه قهرمانان، امیرکبی
ر و امام حسین در ۱۹ بهمن ۱۴۰۱ افتتاح شد. در ادامه ایستگاه شهدای عادل آباد نیز در ۱۰ شهریور و ایستگاه های دولت و رحمت در ۷ اسفند ۱۴۰۲ افتتاح شدند. ایستگاه ها. خط ۲ متروی شیراز جمعاً ۱۳ ایستگاه (۶ ایستگاه فعال) دارد که به قرار زیر است:
تاکنون ۱۸ رانندهٔ فرمول یک اهل استرالیا در مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرده اند که ۱۵ نفر از آن ها از زمان آغاز مسابقات قهرمانی جهان در سال ۱۹۵۰ دست کم در یک مسابقه حضور داشته اند، و ۳ نفر دیگر نیز از احراز صلاحیت جا مانده اند. دو رانندهٔ استرالیایی تا امروز موفق به کسب عنوان قهرمان رانندگان جهان شده اند: جک برابام، که سه بار این عنوان را کسب کرده است، و آلن جونز که آخرین قهرمان استرالیایی جهان بوده است. دنیل ریکاردو و اسکار پیاستری تنها راننده های استرالیایی در فصل جاری و فعال در این ورزش هستند قهرمانان جهان و برندگان مسابقه ها. دو رانندهٔ استرالیایی برندهٔ عنوان قهرمانی رانندگان جهان شده اند: جک برابام در فصل های ۱۹۵۹، ۱۹۶۰ و ۱۹۶۶، و آلن جونز در فصل ۱۹۸۰. برابام تنها راننده ای است که با یکی از خودروهای خودش به عنوان قهرمانی دست یافته است (یک خودروی برابام در فصل ۱۹۶۶). دوازده راننده استرالیایی دیگر نیز دست کم یک مسابقه را شروع کرده اند که از میان آن ها مارک وبر و دنیل ریکاردو تنها رانندگانی هستند که حداقل در یک گراند پری به پیروزی رسیده اند. رانندهٔ کنونی. دنیل ریکاردو، که در سال ۲۰۱۱ نخستین حضورش در فرمول
یک را تجریه کرد، اولین رانندهٔ اهل استرالیای غربی بود که وارد مسابقات فرمول یک شد. او در سال ۲۰۱۱ به عنوان یک رانندهٔ آزمایشی به تیم رد بول پیوسته بود و برای سال ۲۰۱۰ به عنوان رانندهٔ ذخیرهٔ این تیم منصوب شد. او در نیمهٔ دوم فصل ۲۰۱۱ به تیم اچ آرتی قرض داده شد و سپس در فصل ۲۰۱۲ به عنوان رانندهٔ تمام وقت به تیم تورو روسو پیوست. ریکاردو پس از آنکه در فصل ۲۰۱۳ نیز با تورو روسو باقی ماند، برای فصل بعدی به رد بول ریسینگ منتقل شد و تا پایان فصل ۲۰۱۸ برای این تیم رانندگی کرد. او در طول دوران همکاری خود با رد بول مجموعاً در ۷ مسابقه پیروز شد و ۲۹ بار بر روی سکو رفت. او برای فصل ۲۰۱۹ به رنو ملحق شد و اکنون نیز برای این تیم رانندگی می کند. رانندگان سابق. جک برابام با کسب سه عنوان قهرمانی جهان، موفق ترین رانندهٔ استرالیایی تاریخ است. او در هریک از فصل های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶ به یک گراند پری وارد شد و سرانجام به عنوان یک رانندهٔ تمام وقت به کوپر پیوست. او در پنج مسابقه از هشت مسابقهٔ فصل ۱۹۵۹ بر روی سکو رفت که شامل دو پیروزی نیز می شدند. این فصل نخستین مقام قهرمانی جهان را برای او به همراه داشت. برابام پس از این و در سال بعد نیز
با پیروزی در پنج مسابقهٔ پیاپی این عنوان را برای خود حفظ کرد. با تغییرات صورت گرفته در قوانین مسابقات برای فصل ۱۹۶۱، تحولاتی در تیم ها رخ داد و کوپر این تغییرات را نپذیرفت؛ در نتیجه برابام نیز تنها موفق شد دو مسابقه را به پایان برساند. دانسته های او در زمینهٔ مکانیک این فرصت را در اختیارش قرار داد تا از فصل ۱۹۶۱ تیم خودش را تشکیل دهد و تیم برابام به یکی از مهم ترین تیم ّای فرمول یک تبدیل شد. پیروزی تاریخی زمانی رقم خورد که جک برابام تبدیل به نخستین شخصی شد که سوار بر خودرویی با نام خودش موفق به کسب مقام قهرمانی جهان می شد. جک برابام سه فرزند پسر داشت که دو نفر از آن ها وارد ورزش فرمول یک شدند. دیوید برابام در دو فصل از مسابقات حضور یافت – ۱۹۹۰ با تیم برابام و ۱۹۹۴ با سیمتک – اما تنها هفت مسابقه را به پایان رساند و بهترین نتیجهٔ به دست آمده توسط او، جایگاه دهم بود. گری برابام نیز در دو بار تلاش در فصل ۱۹۹۰ موفق نشد صلاحیت خود برای حضور در مسابقه را محرز کند. آلن جونز در سال ۱۹۷۵ و در زمانی وارد فرمول یک شد که تیم گراهام هیل او را برای جایگزینی با رولف اشتوملن مصدوم وارد مسابقات کرد. او توجه مقامات تیم را به ا
ندازه ای جلب کرد که بتواند یک صندلی مسابقه ای دائمی در تیم سرتیز را از آن خود کند، اما برای دومین فصل موفق نشد با این تیم باقی بماند. در مقابل، او پس از مرگ تام پرایس، رانندهٔ تیم شدو ریسینگ، قراردادی را با این تیم به امضا رساند و نخستین پیروزی خود را در جایزه بزرگ اتریش ۱۹۷۷ کسب کرد. در سال ۱۹۷۸ او به ویلیامز پیوست تا در اولین فصلی که این تیم با شاسی هدفمند خود در مسابقات حضور می یافت، همراه آن ها باشد. او در این فصل تنها حدود نیمی از مسابقه ها را به پایان رساند و فقط یک بار بر روی سکو رفت. دومین فصل همکاری او با ویلیامز موفقیت های قابل توجهی را به همراه داشت و او در راه دستیابی به جایگاه سوم در رده بندی قهرمانی، در چهار مسابقه به پیروزی رسید. او با پنج پیروزی و ده بار رفتن بر روی سکو در فصل ۱۹۸۰، عنوان قهرمانی جهان را از آن خود کرد، و در نتیجه به نخستین راننده ای تبدیل شد که با تیم ویلیامز به این مقام دست می یافت. رابطهٔ پیچیدهٔ جونز با هم تیمی خود کارلوس روتمان مشکلاتی را برای او ایجاد کرد و باعث شد تا نلسون پیکه بتواند هردوی آن ها مغلوب کرده و مقام قهرمانی جهان را در سال ۱۹۸۱ کسب کند. متعاقباً جونز نیز از
مسابقات فرمول یک بازنشست شد. او در سال ۱۹۸۳ تنها در یک مسابقه با تیم اروز حضور یافت، اما موفق نشد مسابقه را به پایان برساند. پس از آن او در فصل ۱۹۸۵ در چهار مسابقه برای تیم لولا رانندگی کرد. او برای فصل ۱۹۸۶ نیز با تیم لولا باقی ماند، اما از میان ۱۶ مسابقهٔ فصل، تنها پنج مسابقه را به پایان رساند و سپس به طور کلی از فرمول یک بازنشست شد. مارک وبر در مقایسه با هر رانندهٔ استرالیایی دیگری، حضور در مسابقات بیشتری را تجربه کرده است و سه بار نیز در پایان فصل در ردهٔ سوم قهرمانی رانندگان قرار گرفته است. او فعالیت حرفه ای خود را با تیم میناردی در سال ۲۰۰۲ آغاز کرد و سپس دو سال را با تیم جگوار سپری کرد. او که با دو گزینهٔ رانندگی برای ویلیامز و رنو روبرو بود، تصمیم گرفت تا بی ویلیامز، که یک تیم با موفقیت های بسیاری در گذشته بود، بپیوندد. با این حال، رنو یک خودروی توانا برای کسب قهرمانی را ساخت که در دو فصل بعدی ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ فرناندو آلونسو را به مقام قهرمانی رانندگان رساند. در مقابل وبر تنها موفق شد در این دو فصل به ترتیب جایگاه های دهم و چهاردهم را کسب کند و خیلی زود به تیم سابق خود، که اکنون با نام جدید رد بول در مساب
قات حضور داشت، بازگشت. وبر در سومین فصل همکاری اش با این تیم (۲۰۰۹) پیروزی های جدیدی را در نوربورگ رینگ و اینترلاگوس کسب کرد. در سال بعد او به کسب عنوان قهرمانی بسیار نزدیک شد، اما پس از انجام یک پیت استاپ ضعیف در مسابقهٔ نهایی، به ردهٔ هفتم رده بندی قهرمانی سقوط کرد و قهرمانی نسیب هم تیمی او، سباستیان فتل شد. وبر برای سه فصل بعدی نیز با رد بول باقی ماند و این سه فصل را به ترتیب در جایگاه های سوم، ششم و سوم به پایان رساند. تیم شنکن یکی از پنج رانندهٔ استرالیایی است که موفق شده اند در مسابقات فرمول یک بر روی سکو بروند. دوران فعالیت او در فرمول یک از سال ۱۹۷۰ و همزمان با دریافت پیشنهاد قرارداد از سوی فرانک ویلیامز آغاز شد. او در چهار مسابقه برای دتوماسو رانندگی کرد، و در پایان فصل از این تیم جدا شده و در کنار گراهام هیل به برابهام پیوست. او تنها یک بار و در جایزه بزرگ اتریش ۱۹۷۱ بر روی سکو رفت و در پایان فصل ۱۹۷۱، با توجه به نگرانی اش از قابلیت های مدیریتی رئیس جدید برابهام، برنی اکلستون، این تیم را نیز ترک کرد. با این حال، پیوستن او به تیم سرتیز پس از جدایی از برابهام مشخصاً قدم موفقی نبود و او تنها توانست نیم
ی از ۱۲ مسابقه ای که آغاز کرده بود را به پایان برساند. شنکن پس از آن نتوانست یک صندلی رانندگی تمام وقت را برای خود کسب کند و در دو فصل بعدی تنها با سه تیم مختلف در هشت مسابقه شرکت کرد. تونی گیز نخستین رانندهٔ استرالیایی بود که در مسابقات فرمول یک حضور یافت. او که خلبان سابق هواپیما در جنگ جهانی دوم و دارای چندین پیروزی در عرصهٔ هوانوردی بود، به عنوان یکی از برترین ستارگان پروازی کشور استرالیا محسوب می شد. او در فصل ۱۹۵۲ موفق به آغاز سه مسابقه شد، اما تنها یکی از این مسابقه ها را در جایگاه چهاردهم به پایان رساند. سایر رانندگان سابق. هفت رانندهٔ دیگر اهل استرالیا دست کم در یک مسابقه شرکت کرده اند: دو رانندهٔ دیگر نیز دست کم در یکی از مراحل تعیین خط مسابقات حضور داشته اند، اما موفق به آغاز مسابقه نشده اند:
خط ۳ متروی شیراز که توسعه غربی خط ۱ است به طول حدود ۱۱٫۷ کیلومتر در ۸ ایستگاه پیش بینی شده که چهارراه میرزای شیرازی (پل معالی آباد) را از طریق بزرگراه دکتر حسابی، به شهرک های شهید بهشتی، حافظ، بزین، استقلال، گلستان، زیرگذر شهرک گلستان و ایستگاه راه آهن شیراز متصل می کند. حدود ۴ کیلومتر از ابتدای این خط به صورت تونل و مابقی مسیر به صورت همسطح اجرا خواهد شد. این خط قابل اتصال به شهر جدید صدرا است. عملیات اجرایی و ساخت این خط در سال ۱۳۹۷ آغاز شده است. خط ۳ توانایی جابجا کردن ۱۸٬۰۰۰ نفر مسافر در ساعت در جهت را خواهد داشت. ایستگاه ها. خط ۳ متروی شیراز جمعاً ۸ ایستگاه دارد که به قرار زیر است: منابع. http://shirazmetro.co/دستور-اتصال-قطار-شهری-به-صدرا-صادر-شده-ا/
خط ۴ متروی شیراز یکی از خطوط متروی شیراز است. این خط به طول تقریبی ۱۷ کیلومتر با ۱۷ ایستگاه در راستای شرقی-غربی قرار گرفته است از پل احسان شروع شده و پس از طی کردن بلوار شهید رجایی در فرهنگ شهر، بلوار پاسداران، بلوار استقلال، مشیر شرقی، مشیر کهنه، بلوار سیبویه و بلوار الزهرا عبور می نماید و در نهایت به بلوار مدرس در کنار فضیلت به اتمام می رسد و به خطوط ۱، ۲، ۵ و ۶ متصل خواهد شد عملیات اجرایی فاز یک این خط حد فاصل ایستگاه رازی تا استقلال در ۲۱ مهرماه ۱۴۰۲ آغاز شد. این فاز به طول ۵٫۶ کیلومتر با ۸ ایستگاه خطوط یک و دو را حد فاصل بلوار مدرس (ایستگاه رازی) و خیابان انقلاب (ایستگاه استقلال) به هم متصل می کند. در این تاریخ پروژه اتصال خطوط ۱ و ۴ مترو شیراز در مجاورت حرم احمد بن موسی نیز با ۶ ایستگاه به طول ۲ کیلومتر آغاز به کار کرد.
خط ۵ متروی شیراز یکی از خطوط متروی شیراز است. این خط به طول تقریبی ۱۰ کیلومتر با ۹ ایستگاه که در راستای شمالی-جنوبی قرار گرفته است که از آرامگاه سعدی شروع شده و پس از عبور از بلوار بوستان، بلوار هفت تنان، بلوار سلمان فارسی، ترمینال کاراندیش، میدان ولیعصر، شیشه گری، دارالرحمه به بلوار نواب صفوی در شهرک کوشک میدان پایان میابد. این خط با خطوط ۱ و ۲ و ۴ و ۶ ارتباط خواهد داشت.
خط ۶ متروی شیراز یکی از خطوط متروی شیراز است. این خط به طول تقریبی ۱۵ کیلومتر با ۱۴ ایستگاه که در راستای شرقی-غربی قرار گرفته است که از تقاطع زرگری شروع شده و پس از عبور از بلوار شهید مطهری، محله کشن، بوستان جنت، پل طبقاتی کشن، بزرگراه رحمت، و میدان کوزه گری در پل غدیر و بلوار مدرس به پایان می رسد. این خط با خطوط ۱ و ۲ و ۴ و ۵ ارتباط خواهد داشت.
پارک طبیعت ایبلون و ایلفلد یک منطقه حفاظت شده طبیعی در ناحیه آلزاس از منطقه گرانداست فرانسه قرار دارد. این پارک از سال در سال ۱۹۹۲ به صورت داوطلبانه به عنوان منطقه تحت حفاظت طبیعی قرار گرفت و از سال ۲۰۱۴ رسماً یک منطقه حفاظت شده ناحیه ای در آلزاس محسوب می شود. پارک طبیعت ایبلون و ایلفلد در میان دو شهر اینزیسهایم و رگیسهایم قرار گرفته است. کمپ برهنگی مولهاوس در میان این پارک طبیعی قرار گرفته است و طبیعت دوستان برهنه از این پارک طبیعی لذت می برند.
کلسوس در حدود سال های ۱۷۸ - ۱۸۰ میلادی در خاور نزدیک، احتمالاً در مصر، برآمد. از پیروان افلاطون و کسی بود که نخستین نقد منظم را دربارهٴ مسیحیت نوشت. رسالهٴ او موسوم به سخن راست تنها از طریق ردیه ای شناخته شده، که اوریگن در ۲۴۸ میلادی (در هشت کتاب) تألیف کرده است. این سند بسیار مهمی به شمار می رود.
مارین ایپاینیر در شمال دریاچه نوشاتل سوئیس قرار دارد. مارین ایپاینیر در گذشته دو شهر جدا از هم بودند از سال ۱۹۸۸ به عنوان یک شهر واحد به حساب می آیند. البته خود مارین ایپاینیر خودشان امروزه جزئی از کلان شهر نوشاتل هستند. مارین ایپانیر دارای کارگاه ها متعدد ساعت سازی است شرکت ها مشهور متالور و تگ هویر در این شهر قرار دارند. پلاژ لاتنه پذیرای طبیعت دوستان برهنه در سوئیس است.
شارلی انویه تکیه (زاده ۱۳۵۵ ارومیه) نماینده دوره یازدهم و دوازدهم حوزه انتخابیه مسیحیان آشوری و کلدانی در مجلس شورای اسلامی است. تحصیلات دانشگاهی وی در زمینه مهندسی عمران و دارای مدرک فوق لیسانس می باشد. وی با ۱۰۷۱ رای در انتخابات دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی پیروز شده است.
تریوس پنهانی من(My Secret Terrius) که به نام تریوس پشتمه (Terrius Behind me) هم معروف است یک سریال تلویزیونی کرهای است که در سال ۲۰۱۸ تولید شد. ستاره های این سریال سو جی-ساب (So Ji-Sub)، جانگ این-سون (Jung In-Sun)، سون هو-جون (Son Ho-jun) و ایم سه-می (Im Se-mi) هستند. سریال از ۲۷ نوامبر سال ۲۰۱۸ در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه از شبکه تلویزیونی MBC پخش می شد. خلاصه داستان. زنی با نام گو ارین (که نقشش را Jung In-Sun) بازی می کند همسرش را از دست می دهد. او به همراه همسایه اش کیم بون (که نقشش را So- Ji-sub بازی می کند) که افسر سرویس اطلاعاتی NIS است، طی یک عملیات پیچیده راز پشت مرگ همسرش را کشف می کند.
جایزه شیمس هر ساله از سوی نویسندگان کارآگاهی آمریکا (PWA) برای بهترین رمان و داستان کوتاه کارآگاهی اعطا می شود. این جایزه سالانه متعلق به دستاوردهای برجسته در ژانر کارآگاهان خصوصی است و از سال ۲۰۰۳ آغاز شد. بعد از آن، گاهی (سال های ۲۰۰۳، ۲۰۰۷، ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۶) در مراسم راز جهانی بوشرکن اعطا شد.
من یک حس عاشقانه می خوام () یک مجموعهٔ کمدی ساختهٔ کره جنوبی با درخشش چو یئو جئونگ، چوی یئو جین و چوی جین هایوک است. خلاصه. خنده دار، عاشقانه، و فقط کمی هیجان انگیز، من یک حس عاشقانه می خوام ماجراجویی های سکس و سیتی مانند سه دوست صمیمی، سی و چند ساله را دنبال می کند که به دنبال عشق در سئول امروزی هستند.
جایزه آنتونی یک افتخار ادبی برای نویسندگان ژانر مرموز است که از سال ۱۹۸۶ در مراسم راز جهان بوشرکن اعطا می شود. به افتخار آنتونی بوشر (۱۹۱۱–۱۹۶۸) نام او بر روی این جایزه گذاشته شده است که خود یکی از بنیان گذاران نویسندگان ژانر مرموز آمریکاست. در میان معتبرترین جوایز دنیای نویسندگان این ژانر، دریافت جایزه آنتونی منجر به موفقیت حرفه ای افراد زیادی شده است. موضوعات. اعضای این رویداد سالانه آرای خود را اعلام کرده و جوایز در بخش های زیر اعطا می شوند: ممکن است در این مراسم چندین جایزه با عنوان «اثر غیرقابل پیش بینی» نیز داده شود.
بنگاه مدلینگ یا آژانس مدلینگ شرکتی است که به عنوان نماینده مدل ها برای کار کردن در صنعت مد فعالیت می کند. معمولاً این بنگاه ها درآمد خود را از طریق کمیسیون حاصل از قرارداد با مدل یا مشتری به دست می آورند. بنگاه های برتر با بنگاه های تبلیغاتی با بودجه کلان و طراحان مد همکاری می کنند. آنها برای توسعه استعدادهای خود سرمایه گذاری می کنند تا بتوانند جایگاه خود را در این صنعت ارتقا دهند.
شرکت کبریت ممتاز از نخستین تولیدکنندگان کبریت در ایران و عرضه کنندهٔ کبریت هایی با نام تجاری ممتاز، ستاره ممتاز و مشکین است. محمدرحیم خویی و برادرزاده اش محمدباقر در سال ۱۳۰۰ خورشیدی شرکت کبریت سازی را تأسیس و از دولت درخواست کردند که امتیاز انحصاری واردات و تولید کبریت را در سراسر ایران به مدت پانزده سال به آنها بدهد. هیئت وزیران با اعطای این امتیاز فقط در حدود آذربایجان و در صورت تصویب مجلس موافقت کرد و پس از عقد قراردادی یازده ماده ای با آن دو، ماده واحده ای برای درخواست این امتیاز به مجلس برد. کمیسیون فوائد عامه مجلس، مدت درخواستی پانزده سال را به ده سال کاهش داد و لایحه اعطای امتیاز در پانزدهم دی ۱۳۰۰ به تصویب مجلس رسید. بنابر قرارداد، در طول مدت امتیاز، اشخاص دیگر از وارد کردن کبریت به استانهای آذربایجان غربی و شرقی و خرید و فروش آن ممنوع می شدند، صاحب امتیاز متعهد می شد ظرف پنج سال، نیاز آذربایجان را به کبریت کاملاً رفع کند وگرنه امتیاز لغو می شد، ماشین آلاتی که برای کارخانه کبریت سازی وارد می کردند از عوارض گمرکی معاف و کارخانه تا ده سال از مالیات معاف می شد. صاحبان امتیاز حق فروش کارخانه را به اتباع
بیگانه نداشتند اما فروش کارخانه به اتباع ایرانی با اطلاع قبلی وزارت فوائد عامه جایز بود. هزینه تأسیس کارخانه یکصد و پنجاه هزار تومان برآورد شد. شرکت ممتاز ماشین آلات نیمه اتوماتیک از آلمان خریداری کرد اما حمل این ماشین آلات در سال ۱۳۰۳ با مشکلات و صرف هزینه های زیادی از راه ترکیه انجام گرفت. سال بعد، برادران خویی در محله باغمیشه تبریز کارخانه خود را احداث و تولید انبوه کبریت را آغاز کردند. این کارخانه در آن زمان با ماشین آلات تازه ای که از اروپا وارد کرده بود، در سطح کارخانه های اروپایی بود اما هزینه تولیدش بیش از کارخانه های اروپایی بود و به همین دلیل در رقابت با کارخانه های اروپایی که تولیدات خود را به صورت انبوه و ارزانتر به ایران صادر می کردند، با مشکل جدی روبرو بود. هر دوجین قوطی کبریت ممتاز تبریز در آن زمان ده شاهی فروخته می شد، در حالی که بهای یک دوجین قوطی کبریت اروپایی شش شاهی بود. برای حمایت از کارخانه و به پیشنهاد رضا افشار نماینده رضائیه مجلس شورای ملی در هفتم خرداد ۱۳۰۶ با تصویب ماده واحده ای، پانزده سال بر مدت امتیاز این کارخانه افزود و در تمام مدت امتیاز، محصولات، مواد خام و مایحتاج کارخانه را