Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پروتئین Mediator of DNA damage checkpoint protein 1 یا به اختصار MDC1، یک پروتئین با طول ۲۰۸۰ آمینواسید می باشد که در انسان توسط ژن MDC1 در بازوی کوتاه کروموزوم ۶، کد می شود. پروتئین MDC1 یک تنظیم کننده فاز S اینترفاز و نقاط وارسی G2/M در چرخه سلولی می باشد و همچنین پروتئین های تعمیرکننده را به محل آسیب DNA فرامی خواند. این پروتئین همراه با پروتئین سرکوبگر تومور پی۵۳ در تعیین سرنوشت بقا سلولی نقش دارد. عملکرد. پاسخ به آسیب دی ان ای. ژن MDC1، پروتئین هسته ای MDC1 را که بخشی از مسیر پاسخ به آسیب دی ان ای می باشد، کد می کند. این مسیر یک مکانیسمی می باشد که از طریق آن، سلول های یوکاریوتی به آسیب دی ان ای، به خصوص در شکست های دی ان ای دو رشته ای، پاسخ می دهند که توسط مواد شیمیایی جهش زا یا تابش یونیزان ایجاد می شوند. مرگ سلولی. MDC1 با جلوگیری از فعالیت آپوپتوزی پروتئین سرکوبگر تومور پی۵۳، ویژگی های ضد آپوپتوزی دارد. آسیب DNA می تواند آپوپتوز را القا کند زمانی که ATM کیناز و Chk2، پروتئین پی۵۳ را فسفریله می کنند. فقدان پروتئین MDC1. بر اساس مطالعات دانشمندان، نبودن فعالیت یا فقدان پروتئین MDC1 می تواند عوارضی را د
ر سطوح ارگانیسمی یا سلولی ایجاد کند. سلول های انسانی که فاقد این پروتئین هستند، نمی توانند فاز S و G2/M چرخه سلولی را شروع کنند و همچنین ترکیب کرموزوم های همولوگ نیز در چرخه سلولی اتفاق نمی افتد.
رودخانه خرسان، رودخانه ای مرزی میان چهارمحال و بختیاری و کهگیلویه و بویراحمد است که به سد کارون۳ می ریزد. طول رود خرسان تا محل تلاقی آن با رودخانهٔ کارون حدود ۱۶۰ کیلومتر است. سد خرسان ۳. سد خرسان ۳ سدی می باشد که بر روی رودخانهٔ خرسان در شهرستان لردگان واقع در استان چهارمحال و بختیاری با هدف تولید برق وذخیره آب درحال ساخت است. این سد باعث از بین رفتن چند روستا و چندین هکتار جنگل پر از درختان با ارزش بلوط می شود کارشناسان تاثیرات این سد بر اکوسیستم منطقه را بسیار زیان بار می دانند و معتقدند باعث تاثیرات جبران ناپذیری بر روی آب و هوا ی منطقه می شود. دلیل نام گذاری خرسان بر این رودخانه، گذر از روستای خرسان شهرستان دنا (اولین طلایهٔ منطقهٔ بویراحمد) است. ماهی سونگ یکی از ماهی های این رودخانه است و ماهی گیران زیادی را به خاطر گوشت و جثهٔ بزرگ جلب می کند. طول رودخانهٔ خرسان ۲۳۰ کیلومتر و ارتفاع سرچشمهٔ آن از سطح دریا ۲۹۰۰ متر است. سراسر این رودخانه یکی از مناسب ترین مسیرها برای انجام ورزش های آبی است.
خودروی سه چرخ یک مدل وسیله نقلیه با سه چرخ است. موتورهای سه چرخه هم جزو این خودروها هستند که ممکن است به صورت قانونی به عنوان موتور سیکلت طبقه بندی شوند، در حالی که از نظر دیگران سه چرخه بدون موتور هستند، بعضی از آنها وسایل نقلیه مخصوص حمل و نقل انسان ها و حیوانات هستند.
کاتوکالا زاریپ یک نوع بید است که در ژاپن و خاور دور روسیه یافت می شود.
ممسنی، یکی از شهرستان های تاریخی و کهن استان فارس در ایران است. ممسنی همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
روستای شهید مرادی روستایی از توابع دهستان قره چمن بخش ارژن در جنوب غربی شیراز واقع است. جمعیت. جمعیت روستا طبق سرشماری نفوس و مسکن ۱۳۹۵، ۵۷۰ نفر (۱۶۷ خانوار) بوده است.
حاکم دست نشانده () شخصی است که به ظاهر دارای قدرت سیاسی همچون ریاست کشور یا ریاست حکومت است اما در حقیقت، توسط اشخاص یا نیروهایی کنترل می شود. اگر این نیروهای کنترل کننده، یک کشور خارجی باشند آنگاه قلمروی آن حاکم دست نشانده را دولت دست نشانده می نامند. با این حال، کنترل کنندگان می توانند نیروهای داخلی نظیر ارتش یا موارد دیگر باشند. شاه اسماعیل سوم نمونه ای از یک حاکم دست نشانده است. وی در ظاهر شاه ایران بود اما در حقیقت، قدرت در اختیار وکیل الدوله های او علی مردان خان چهارلنگ، کریم خان زند و محمدحسن خان قاجار بود.
کارلوس چاواریا چوچول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیکاراگوئه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بیرکیرکارا و باشگاه فوتبال شهر خودرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیکاراگوئه بازی کرده است.
در هر خیابان ششمین و آخرین آلبوم استودیویی گروه بریتانیایی دایر استریتس است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. این آلبوم در ایالات متحده با برچسب وارنر برادرز و در بقیهٔ کشورها توسط شرکت ورتیگو رکوردز روانهٔ بازار شد. در ادامهٔ موفقیت آلبوم "هم رزمان" (۱۹۸۵)، "در هر خیابان" در زمان انتشار رتبهٔ نخست پرفروش ترین آلبوم های بریتانیا را تصاحب کرد و از انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا گواهینامهٔ پلاتین دریافت کرد. با وجود این که آلبوم "در هر خیابان" حدود ۱۵ میلیون نسخه فروش جهانی داشت از سوی منتقدان موسیقی با استقبال زیادی مواجه نشد و در مقایسه با اثر قبلی دایر استریتس، «یک گام به عقب» تلقی شد.
بی کس (به کردی: بێکه س) فیلم کمدی-درام کردی با نویسندگی و کارگردانی کارزان قادر می باشد که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. داستان. داستان دربارهٔ دو برادر به نام های «زانا» (هفت ساله) و «دانا» (ده ساله) است که در دهه ۱۹۹۰ و در زمان زمام داری صدام حسین زندگی می کنند. این دو برادر به علت فوت پدرشان در جنگ با صدام و مرگ مادرشان، آواره و بی کس هستند و با دیدن فیلم «سوپرمن» تصمیم می گیرند به آمریکا بروند. جوایز و نمایش. بی کس در سال ۲۰۱۲ در جشنواره فیلم دبی پخش شد. و توانست جایزه انتخاب مردم و جایزه مهر عربی این جشنواره را از آن خود کند. پس از آن نیز در ۶ دسامبر ۲۰۱۳ در ششمین جشنواره بین المللی فیلم بنگلور در بنگلور هندوستان نیز نمایش داده شد.
اسکچرز () یک شرکت تولیدکننده کفش در کشور ایالات متحده آمریکا است. این شرکت که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شده مقر آن در منهتن بیچ، کالیفرنیا قرار دارد در زمینه تولید کفش های ورزشی، کفش اسکیت، چکمه و صندل می باشد، همچنین اسکچرز در کنار تولید کفش محصولاتی همچون کلاه، عینک، لباس، کیف و جوراب نیز تولید می کند.
کنتراها گروه های شورشی مختلف دست راستی و مورد حمایت آمریکا بودند که از سالیان ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۰ علیه حکومت نظامی سوسیالیستی ساندینیستا موسوم به دولت بازسازی ملی در نیکاراگوئه فعال بودند. در بین گروه های مختلف گروه های جدایی طلب کنترا، نیروی دموکراتیک نیکاراگوئه (اف.دی. ان) به بزرگ ترین آن ها تبدیل شد. در ۱۹۸۷ تقریباً تمام سازمان های کنترا حداقل به طور اسمی در قالب «مقاومت نیکاراگوئه» متحد شدند. در طول جنگ شان علیه دولت نیکاراگوئه، کنتراها حجم زیادی اقدامات ضد حقوق بشری انجام دادند و از روش های تروریستی استفاده کردند. آن ها این اقدامات را عمدتاً به طور سامانمند به عنوان یک استراتژی انجام می دادند. حامیان کنتراها تلاش کردند این تخطی ها را ناچیز بینگارند؛ به خصوص دولت ریگان در آمریکا که اقدام به تبلیغات سفید برای تغییر افکار عمومی به نفع کنتراها کرد در حالی که به طور مخفیانه کنتراها را تشویق می کرد تا به اهداف غیرنظامی حمله کنند. شکل گیری. پس از انقلاب ۱۹۷۹ نیکاراگوئه که به سرنگونی آناستاسیو سوموزا آخرین دیکتاتور خانواده سوموزا منجر شد سه گروه مجزا به مبارزه با دولت سر کار آمده ساندینیستا پرداختند: با تلاش های آژانس
اطلاعات مرکزی آمریکا و سرویس اطلاعات آرژانتین در سال ۱۹۸۱ این گروه ها و گروهای کوچکتر در نیروی دموکراتیک نیکاراگوئه با یکدیگر متحد شدند.
" اسفنج پرنده " با نام اصلی " کدوم اسفنجی میتونه پیش ابرا بره؟ "، که با نام " قسمت گمشده " نیز شناخته می شود، قسمت ۱۹ از فصل سوم و قسمت ۵۹ از مجموعه تلویزیونی انیمیشن "باب اسفنجی شلوارمکعبی" است. این قسمت توسط Paul Tibbitt , Kent Osborne و Merriwether Williams، با اندرو آتتووم و تام یاسومی، به عنوان مدیر انیمیشن و مارک اوهر به عنوان مدیر حرکت شخصیت ها در ابتدای قسمت، نوشته شده بود. این قسمت در سال ۲۰۰۲ تولید شد و در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۰۳ بوسیله نیکودئون در ایالات متحده پخش شد و در سال ۱۳۹۰ خورشیدی نسخه فارسی آن در ایران منتشر شد. داستان. این مجموعه به دنبال ماجراها و تلاش های شخصیت اصلی فیلم در شهر زیر آب بیکینی باتم است. در این قسمت، باب اسفنجی امیدوار است که بتواند با چتر دریایی پرواز کند. او چندین تلاش برای انجام این کار انجام می دهد، اما همه این ها شکست می خورند. در خانه، باب اسفنجی موهای خود را خشک می کند و تماس تلفنی دریافت می کند، سشوار را در شلوار مربعی خود قرار می دهد و سشوار آنها را پر می کند، به او توانایی پرواز می دهد. او به مردم کمک می کند، تحسینشان می کند و برایشان تبدیل به یک نوع ابرقهرمان می شود.
با این حال، شخصیت های دیگر همچنان به طور فزاینده ای از اوضاع ناخوشایند او می پردازند و او را با چتر دریایی نمی جنگند.
دوک بورگوندی () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی پیتر استریکلند است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به سیسه بابد کنوسن اشاره کرد.
«نیو ثنگ» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا ردفو است. این تک آهنگ در چارت های نیوزلند، استرالیا جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
سیل ۱۳۸۵ دشت مغان اردبیل در روزهای ۱۸ و ۱۹ اردیبهشت بر اثر بارندگی های شدید در منطقه دشت مغان اردبیل و شهرهای خلخال، گرمی و پارس آباد جاری شد، در پی این سیلاب خسارات فراوانی به مراتع و زمین های کشاورزی منطقه دشت مغان وارد گشت، سیل علاوه بر تلفات جانی به بیش از ۷۵۰۰ هکتار از اراضی زراعی منطقه نیز بالغ بر ۷۳ میلیارد ریال و با تلف نمودن افزون بر ۹۴۰۰ رأس انواع احشام ۱۵ میلیارد ریال نیز بر این بخش صدمه زد. میزان خسارت های مادی نیز ۱۸ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان برآورد شد. واکنش ها به سیل. رحیم فرزانه مدیرکل منابع طبیعی استان اردبیل در جمع روسای ستادی و منابع طبیعی شهرستان ها در جهت سیلاب ها اخیر و به منظور حفاظت از منابع طبیعی استان و جلوگیری از تخریب جنگل ها و مراتع به زودی با همکاری نیروی انتظامی گارد حفاظت از جنگل ها و مراتع در استان اردبیل تشکیل می شود.
الف لام خمینی، کتابی نوشته هدایت الله بهبودی دربارهٔ زندگینامه روح الله خمینی رهبر پیشین انقلاب اسلامی است؛ این کتاب در سال ۱۳۹۷ از انتشارات مؤسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی به چاپ رسیده است. محتوای کتاب. کتاب «الف لام خمینی» کتابی جامع دربارهٔ زندگی روح الله خمینی است. این کتاب با معرفی خانواده خمینی آغاز می شود. سیر زندگی روح الله خمینی را از تولد، رشد و نمو، تحصیل در زادگاه، ادامه درس آموزی در اراک و مهاجرت به حوزه علمیه قم پی می گیرد. بنابر گفته این کتاب، وی در کودکی پرجنب وجوش و پر جست وخیز است . او نسبت به دو برادر بزرگ ترش، درشت استخوان و قدبلندتر می نمود. پرش را، به عنوان ورزش، یا بازی های محلی، یا علاقه ذاتی، دوست داشت. در پرش طول و ارتفاع تمرین می کرد. در نبود اسباب و ابزار اولیه این ورزش، دو دست و یک پایش شکست؛ و نیز بیش از ده جای سر و چند نقطه از پیشانی اش. سیداحمد خمینی، پسرش، سال ها بعد، در پاسخ به این پرسش که پدرش کدام ورزش را بیشتر دوست دارد، چنین گفت: «بپربپر بیشتر از سایر ورزش ها جلب نظر ایشان را می نمود.» این کتاب شامل ۱۱۵۷ صفحه در یک جلد، شامل ۱۸ فصل می باشد، و آن را می توان به دو بخش تقسیم
کرد:نخست زندگی مذهبی روح الله خمینی در قم، که بیش از چهل سال از عمر او را دربرگرفت. دوم زندگی سیاسی او است که از اواسط سال ۱۳۴۱ آغاز می شود. .
سوزن دوزی بلوچی یا بلوچی دوزی مجموعه انواع خاصی از سوزن دوزی است که توسط زنان بلوچ انجام می شود و اولین بار از ذهن و خلاقیت زنان بلوچ ایجادشده است. سوزن دوزی بلوچی دارای مهر اصالت از سازمان یونسکو می باشد و در فهرست میراث معنوی کشور نیز ثبت شده است. در کتاب آخرین مأموریت، نوشته مغرالدین مهدی، راجع به سوزن دوزی آمده: یکی از صنایع که در حد خود بسیار زیبا و ارزنده است، صنعت دوزندگی و دست دوزی جلیقه و لباس زنانه است. مانند ترمه، دست دوزی می نمایند و با نهایت زیبایی و با ابریشمی که با رنگ های طبیعی رنگ کرده اند و رنگش ثابت است و هیچ وقت از بین نمی رود، نخ دوزی می کنند. صدها مربع و مستطیل و لوزی می دوزند، یک اندازه که اگر با پرگاری دقیق اندازه گیری کنند، سرمویی تفاوت ندارد. زیبایی هنر سوزن دوزی بلوچ به این است که در زندگی روزمره مردمان آن دیار کاربرد روزانه دارد و با وجود گذشت سالیان دراز و رفت وآمد مدهای متنوع لباس بلوچی همواره جایگاه خود را در فرهنگ مردمان بلوچ حفظ کرده است. این هنر تقریباً در بین تمام نقاط استان سیستان و بلوچستان و توسط زنان بلوچ انجام می شود. هر دختری که متولد می شود از همان زمان نوجوانی این هن
ر را از مادرش و نزدیکانش فرا می گیرد و هزاران سال است بدین شکل نسل به نسل منتقل شده است و تا به الان پایدار مانده است. امروزه این هنر به شکل سنتی ماندگار در بین بیشتر زنان بلوچ رواج دارد و در اکثر مناطق بلوچستان تولید محصولات سوزن دوزی متداول است. از مهم ترین این مراکز می توان به سراوان، سیب و سوران، گُشت، کلگان، جالق، ایرندگان، اسپکه، سورمیج، شهریانج، فنوج، هریدوک کوپچ، پیپ، دامن، محمدآباد، چانف، مهنت، ورکات، قاس ما آباد، مارندگان، خاش، مته سنگ، کل هگان، بمپور، اسماعیل آباد ایرانشهر و زاهدان اشاره کرد. اسلام کاظمیه در کتاب «جای پای اسکندر» چاپ ۱۳۵۰ که حاصل سفر او به سیستان و بلوچستان است، درباره سوزن دوزی بلوچ چنین نوشته است: گل دوزی زن بلوچ به تازگی در تهران سخت باب شده است. زنان شیک پوش به تقلیدی سر و دست می شکنند برای یک پیراهن یا سفره دست دوزی که اسمش را گذاشته اند «بلوچی دوزی» و قیمت گرانی در راه این کار می دهند. باسلیقه ترین دست دوزها ساکن دهکده های قاسم آباد، گوپچ و اسپکه هستند. از تهران سفارش پشت سفارش می رسد برای درخواست این هنر بومی با رنگ و طرح اعجاب انگیزش. لباس فرح پهلوی. مهرمنیر جهانبانی، احیاک
ننده هنر سوزن دوزی بلوچی و بانی جهانی شدن آن و معرفی آن به دربار ایران بود. مهتاب نوروزی مشهورترین سوزن دوز بلوچستان ایران بود. تعدادی از آثار مهتاب نوروزی در مجموعهٔ سعدآباد تهران نگهداری می شود. لباس های درباری که او به همراه دیگر سوزن دوزان بلوچ به سفارش فرح دیبا ، ملکهٔ سابق ایران در دههٔ پنجاه خورشیدی دوخته بود، از جمله این آثار است. زن بلوچ ، برای آفریدن نقشهای سوزن دوزی هایش از طبیعت اقلیم خود الهام می گیرد . یکی از زیباترین کارهای آنها لباسی بود که برای فرح پهلوی دوخته بودند و برای سوزن دوزی آن از غروب آفتاب بلوچستان الهام گرفته شده بود.طرح لباس از زمینه سیاه آغاز می شد ، سپس به قرمز و زرد و آبی آسمانی و نقره ای می گرائید و این آمیزه جلوه طلوع خورشید را زنده می کرد. تاریخ. سوزن دوزی، که در اصطلاح محلی به آن سُوچِن دوزی «نیز گفته می شود، از اصلی ترین هنرهای رایج در میان اقوام بلوچ است، اما به رغم اصالت چشمگیر و قابل ملاحظه این هنر باید خاطرنشان ساخت که به دلیل فقدان مطالعات مستمر و در دسترس نبودن منابع تاریخی بررسی پیشینه سوزن دوزی بلوچ و تعیین قدمت تاریخی آن به راحتی امکان پذیر نیست. باوجود این، می تو
ان گفت سوزن دوزی با صنعت تولید ابریشم رابطه ای مستقیم دارد و قراین تاریخی مبین آن است که در گذشته پرورش کرم ابریشم در بلوچستان معمول بوده و تجارت ابریشم بازار گرمی داشته است. در برخی از منابع زمان شروع این هنر ۱۰۰ تا ۲۰۰ سال پیش از اسلام و شواهد موجود حاکی ازآن است که این شیوه دوخت از اوایل اسلام در میان قوم بلوچ رایج بوده و در دورة ایلخانی و به خصوص دور ه های تیموری و صفوی به اوج خود رسیده است. رزم آرا در کتاب خود به نام جغرافیای نظامی به این موضوع اشاره دارد که: در قرا چانف، شکیم و ایرانشهر مقداری ابریشم به عمل می آوردند و به مصرف گل دوزی، کلاه، عرقچین، سرمه دان، کیسه پول، جلد دعا، بازوبند، پیش سینه و سر دست لباس زنانه می رساندند. از بعضی شواهد نیز چنین استناد می شود که، سابقاً پرورش کرم ابریشم در بلوچستان معمول بوده است و تجارت ابریشم بازار گرمی داشته است و اکنون و به اندازه مصرف داخلی ابریشم تولید می کنند. در مورد بافت پارچه و مصرف ابریشم در کتاب بلوچستان، تألیف ذبیح الدین ناصح آمده است که: پیش از آن که خرید پارچه از خارج معمول شود کسانی بودند که شغل آن ها پارچه بافی بود و آن ها را جولاهک می نامیدند و محل
کار آن ها را کارگاه می گفتند. در کتاب تاریخ سلاجقه نیز اشاره کوتاهی به ابریشم مکران می شود، که قیمت آن در زمان پادشاهی طغرل شاه به مبلغ سی هزار دینار می رسید. شاید نتوان سند دقیقی از تاریخچه هنر سوزن دوزی ارائه نمود، اما می توان در سنگ نگاره ها و سفال های پیش از تاریخ، اشکالی هندسی مشابه نقوش سوزن دوزی بلوچ مشاهده کرد. در حقیقت «هنرمندان بلوچ با ارائه طرح ها، نقش و نگارها، محیط، جامعه، باورها و رفتارها، خواسته ها و آرزوهای خودشان را بازگو می کنند همچنین به اعتقاد برخی پژوهشگران و بر اساس شواهد موجود نقوش سوزن دوزی بلوچ قرابت و نزدیکی خاصی با نقوش سنگ نگاره های پیش از تاریخ دارد که همین قدمت سوزن دوزی باعث شده بر جذابیت و اعتبار این هنر رازآلود افزون شود. به گفته برخی پژوهشگران تا سال های ۶۵ و۶۶ خرید محصولات سوزن دوزی و هنر دست زنان بلوچ در بازارهای جهانی از سطح قابل قبولی برخوردار بوده، به طوری که فرانسه با بیشترین خرید مقام اول، آلمان دوم، آمریکا سوم و کشورهای ژاپن، سوئیس، انگلیس و ایتالیا در رده های بعدی خرید محصولات سوزن دوزی بلوچ قرار داشته اند. مواد و ابزار اولیه برای دوخت. جهت انجام سوزن دوزی بلوچی بای
د این سه موارد دردسترس باشند: ۱-نخ ۲-سوزن۳-پارچه مناسب با تاروپود مشخص نخ های مورد استفاده از جنس ابریشم و پنبه ویا نخ کاموا است که بیشترین نخ مورد استفاده نخ پنبه ای است که به راحتی می توان آن را در بازار از واسطه ها دریافت کرد. نخ پنبه ای انواع مختلف دارد که به علت همجواری با پاکستان بیشترین استفاده از نخهای پنبه ای وارداتی پاکستان می باشد؛ و علاوه بر آن از نخ های مرغوب دمسه نیز استفاده می شود. از نخ ابریشم بیشتر در گذشته استفاده می شد که امروزه به علت کمیابی آن و گران قیمت بودنش کمتر مورد استفاده قرار می گیرد. نخ های به کار رفته در سوزندوزی به صورت مختلف و متنوع انتخاب می شوند که بیشتر از نخهای به رنگ تیره استفاده می شود. پارچه مناسب برای سوزن دوزی می توان را برچند نوع تقسیم کرد: انواع دوخت های سوزن دوزی بلوچی. در سوزن دوزی بلوچ سه الگوی متداول دوخت به نام های پُرکار، میان کار و کم کار رایج است. منظور از این سه شیوه میزان تراکم نقوش سوزن دوزی روی پارچه است، به این ترتیب که اگر تمام پارچه مدنظر سوزندوزی شود، «پُرکار» محسوب می شود اما اگر بیشتر نوع دوخت قسمت های پارچه سوزندوزی شود و فواصل کمی باقی بماند، میا
ن کار و اگر فواصل باقی مانده زیاد باشد «دوخت کم کار» نامیده می شود. تنوع در نقوش سوزن دوزی بلوچ از ویژگی های بارز آن است. گستردگی این نقش و نگارها که با تکرار تعداد بیشماری از نقوش هندسی صورت می گیرد نه تنها مانعی در خلاقیت زنان سوز ن دوز به شمار نمی رود بلکه همواره آنان را به ابداع ترکی بهایی تازه وامی دارد. این ترکیب ها با الهام از طبیعت پیرامون و در پرتو رنگ آمیزی هایی بدیع جلوه های بی همتا به هنر آنان بخشیده است و آن ها به طور سنتی از این نقوش برای تزیین لباس و وسایل زندگی استفاده می کنند. انعکاس پدیده های زندگی و طبیعت در سوزن دوزی بلوچ نقوش متنوعی را پدیدآورده است که می توان آن ها را در چند بخش کلی دسته بندی کرد: １) نقوش هندسی ２) ۲) نقوش طبیعی: الهام از طبیعت است که شامل الف) نقوش گیاهی وگل و برگ و گیاه است. ب) نقوش واقعگرایانه (حیوانی) ３) عناصر طبیعی ویژگی های مشترکی نیز در نگاره های سوزن دوزی کلیه مناطق بلوچستان قابل مشاهده است که شاخص ترین ویژگی آن استفاده از مجموعه گسترده ای از نقش های هندسی و خطوط شکسته است و خطوط منحنی و دایره در سوزن دوزی بلوچ به ندرت مورد استفاده قرار می گیرند. باتوجه به ویژگی ه
ای صوری اغلب نگاره های سوزن دوزی، خاستگاه این نقش و نگارها را می توان در موضوعات زیر جستجو کرد: １) عناصر طبیعت: نگاره های گیاهی و حیوانی از مهم ترین عناصر مورد استفاده هستند که بازتاب فرهنگ کشاورزی، عشایری و دامپروری است. ２) زیورآلات: زرگری یکی از اصیلترین هنرهای صناعی است که در نقوش سوزندوزی بلوچ تجلی یافته است. ３) عناصر مرتبط بااعضای بدن انسان: چشم یکی از مهم ترین اعضای بدن انسان است که به شکل های مختلف در خلق نگاره های سوزن دوزی به کار می رود ۴)موضوعات ذهنی و تخیلی: تخیلات و آرزوها منشأ بخش دیگری از نقش های سوزن دوزی هستند. ۵) مذهب و باورهای قومی: داستان های حماسی، که نمایانگر روحیه رزم آوری و سلحشوری بلوچ هاست، بهترین تجلی خود را در فرم های تیز و زاویه دار و رنگ های گرم و قرمز پیدا می کند. ممنوعیت استفاده از نقش انسان در سوزن دوزی که نشئت گرفته از باورهای مذهبی و اسلامی است به عنوان یک قانون کلی در سوزن دوزی پذیرفته شده است اصل مهمی که در نقش های سوزن دوزی بلوچ رعایت می شود این است که، تا کنون هرگز از نقش انسان استفاده نشده است. به نظر می رسد این امر تحت تأثیر باور و اعتقادات این مردم است، بنابراین نقش ها
ی مورد استفاده همیشه حاصل ذهن آنان و به صورت هندسی بوده و بر اساس شمارش تار و پود انجام می گیرد؛ اغلب اشکال هندسی مثلث و لوزی می باشد که طرز قرار گرفتن در کنار هم و پرکار و کم کار بودن آن ها؛ طرح ها را از هم متمایز می کند. نوع دوخت هر منطقه عامل دیگر تقسیم بندی انواع سوزن دوزی است که هر منطقه اصالت خاص خود را دارد. کلیه دوخت های بلوچستان به صورت افقی انجام می گیرد و از شمارش تار و پود پارچه استفاده می گردد. تمامی سوزن دوزی ها به صورت انواع زیگزاگ های ریز و درشت، دوخت کشباف، ریز بافت، درشت بافت و انواع دندان موشی است. هر منطقه ای از استان دوخت مخصوص دارد. مثلاً سراوانی ها دوخت های دندان موشی و زیگزاگ همراه با جوک دوزی به کار می برند؛ در زاهدان بیشتر از جوک دوزی استفاده می شود. ایرانشهر و چابهار از دوخت هایی که روی پارچه لباس دوخته می شود و دارای آینه فراوان می باشند، استفاده می کنند. جوک دوزی، روی پارچه های شش تاری و از روی شمارش تار و پود پارچه که در یک ردیف قرار گرفته، انجام می گیرد. سوزن را از میان دو تار پارچه درآورده و پس از این که تمام تارهای این ردیف تمام شد یک تار کاملاً سفید روی این تارها قرار می گیرد
. سپس سوزن از میان دو تار بالای خط سفید در می آید و این کار تکرار می شود تا اینکه جوک ها به صورت هفت و هشت دوخته شود. دوخت سراوانی، نوعی دوخت است که در آن زیگزاگ، دندان موشی و کمی هم جوک به کار می رود. برای این نوع دوخت ابتدا که کار را شروع می کنند، یک سانتی متر گذاشته و دوخت دندان موشی نیم سانتی انجام می دهند. ممکن است دوخت دندان موشی تا ۳ ردیف پشت سر هم انجام گیرد و سپس بین دوخت ها فاصله باشد. فاصله بین دندان موشی ها را با انواع دیگر دوخت ها پر می کنند، بعضی از این دوخت ها عبارتند از: کرمک دوزی (کرمک دوچی): با استفاده از نخ مشکی و سفید انجام می شود. بست دوزی (بست دوچی): نوعی دوخت است که نخ دیگری را که روی پارچه خوابانده شده، محکم نگه می دارد و باید دقت شود تا فاصله بست ها مساوی باشد. در منطقه چابهار و ایرانشهر دوخت ها گاهی روی پارچه خود لباس که برای دوختن آماده می شود، انجام می گیرد و در آن از آیینه های کوچک نیم سانتی متری به صورت فراوان به کار می رود. اغلب دوخت های این منطقه از نوع زنجیردوزی است و برای تعبیه آیینه ها از دوخت دندان موشی و نخ تیره رنگ استفاده می شود. چنان که اشاره شد، تنوع دوخت در هر منطقه و
اصالت آن تفاوت هایی را در انواع سوزن دوزی ایجاد کرده. به عنوان مثال در منطقه ایرنشهر، قاسم آباد، پیپ، ورکات، اسپکه و چانف یا ناحیه خاش و گشت فرق هایی با یکدیگر دارند. برای توضیح این امر به چند نوع از شیوه های مختلف دوخت اشاره می شود: گراف: نوعی دوخت ساده که شبیه به شماره دوزی است. به این نوع دوخت افغانی دوز هم می گویند. زیرا این شیوه بیش تر در بین افغان ها معمول است و به طور نسبی دو سوزن دوز می توانند در هفت روز یک نوار پنج متری را سوزن دوزی کنند و غالباً به مصرف تزیین کیف و لباس می رسد. آسان تانکه و پیپ: نوعی دیگر از دوخت هایی که در سراوان و در لباس زنان (پیش سینه، در آستین، جیب و دمپای شلوار) دیده می شود آسان تانکه (حسن تانکه) و پیت دوزی (نوار دوزی) است. طریقه دوخت آسان تانکه، مانند شماره دوزی است که با روی هم قرار گرفتن، کم و زیاد شدن طرح و نقش دلخواه را می دوزند. چوتل دوزی : چوتل دوزی را بیشتر زنان سراوان به کار می برند، که از ظرافت بسیار زیادی برخوردار است و دوخت آن تماماً از بخیه می باشد. نحوه این دوخت چنان است که، ابتدا طرح مورد نظر را با یک رنگ دوخته. یعنی تمام زمینه طرح را با بخیه های زیگزاگی متصل ب
ه هم و با یک رنگ می دوزند. سپس نقش های گوناگونی را با بخیه های مستقیم که خطوط افقی یا عمودی در وسط لوزی ها با رنگ های مختلف ایجاد می کنند. این دوخت گاهی همراه با پیپ و دیگر دوخت های خاشی به کار می رود. سیاه دوزی (سیاه دوچ): موقعی که دوخت بلوچی صرفا با رنگ وزمینه سیاه روی پارچه انجام شود به آن سیاه دوچ یا سیاه دوزی گفته می شود. در این دوخت معمولا از نوارهای باریک مشکی به نام پیت استفاده می شود. و سپس دوخت دلخواه انجام می گیرد. گاهی همراه پیت آینه دوزی هم به کار می رود در این صورت به این سیاه دوزی پیت و ادینک(اینه) گفته می شود. دسته بندی دیگر انواع دوخت سوزن دوزی بلوچی براساس طرح و شکل و نحوه دوخت انجام می گیرد. محسوم (بر دونوع محسوم صندوقی و محسوم غریب)-جوک(چوتل) - پرکار- جالاد (جالار)-جالاد شیرازه - کلا(لاهاری) -کشوک- سه اک- دمن دوچ- سرک بکالو- مرچوک- باگ بهار-بال مدک- مرگ پانچ و ... اسم دوخت هایی هستند که هرکدام نحوه دوخت متفاوت و طرح متفاوت دارند و می توانند برحسب ذوق و سلیقه زن بلوچ هرکدام دریک لباس یا ترکیب انها دریک لباس با رنگ های مختلف انجام گیرد. قانون ترکیب رنگ ها در سوزن دوزی بلوچی. رنگ های اصلی به
کار رفته در سوزن دوزی بلوچی سنتی شامل شش رنگ است:هرچند که درمیان زنان بلوچ از قدیم به هفت رنگ رایج است و دوختی که این رنگ ها را در خود دارد دوخته هفت رنگ می گویند. دلیل این موضوع هنوز ناشناخته است.. شاید در دوران کهن یکی از رنگ ها حذف شده است. این شش رنگ رنگ های اساسی دوخت سنتی بلوچی دوزی را تشکیل می دهند که شامل: قرمز-سبز-قهوه ای تیره- سیاه-سفید و آبی می باشد. ۸۰ درصد طرح اولیه بلوچی دوزی با رنگ قرمز انجام می شود. در واقع شالوده و اساس طرح اولیه عمدتاً با رنگ قرمز شروع می شود و بعد از کشیدن طرح اولیه همچون نقاشی با شش رنگ دیگر پر می شود. این یک قانون در بلوچی دوزی است که طرح ها به طور سه تایی پر شوند (پرشدن معادل رنگ آمیزی نهایی در نقاشی را دارد). بدین صورت که طرح اول قهوه ای تیره، طرح دوم قرمز و طرح سوم سفید. سپس فواصل بین طرح قرمز وقهوه ای تیره، با سبز پر می شود. فواصل مابین طرح قرمز و سفیدُ با ابی پر می شود فواصل مابین طرح سفید و قهوه ای با سیاه پر می شود؛ و این تکرار همچنان ادامه می یابد درسرتاسر دوخت. ذکر این نکته ضرروی است که این شش رنگ را می توان از هردرجه ای از ان رنگ به دلخواه تنظیم کرد. ۳در سبز هم
همه مشتقات سبز رامی توان به کاربرد مثل سبز یشمی، سبز پررنگ، سبز چمنی و حتی پسته ای ترکیب رنگ های پررنگ وکم رنگ یا رنگ های خیلی روشن یا خیلی تیره بسته به سلیقه و ذوق سوزن دوز بلوچ دارد و در بین زنان و دختران بلوچ براساس مدو تنوعی که هرسال ایجاد می کنند فرق می کنند. درهردوره ای طیف های کم رنگ وپررنگ و یا روشن یا تیره ای از این هفت رنگ را مد می کنند و می دوزند و می پوشند. لباس سنتی زنان بلوچ با نقوش سوزن دوزی بلوچی. قطعات مورد استفاده در لباس های زنان بلوچ عبارتند از: ۱-پیش سینه: که در گویش محلی به آن زیح Zih، زیگZig یا جیگGig گفته می شود که در قسمت یقه پیراهن به کار می رود. ۲-گوامتان(گوپتان) Ga-am tanیا پندول : دواقع جیب لباس است. قطعه ای است که در زیر پیش سینه قرار می گیرد و تا نزدیک دامن ادامه دارد، طول تقریبی آن ۶۵ سانتی متر است.(بین سه تا سه ونیم وجب بسته به قد زنان فرق دارد) [[پرونده:بلوچی دوزی -مدل پلیوار روی لبه شال و چادر.png|بندانگشتی|بلوچی دوزی -مدل پلیوار روی لبه شال و چادر به همراه قلاب بافی (کریشی)]] نوع دوخت و نقش های به کار رفته در همه این قطعات یکسان می باشد، به طوری که اگر طرح مورد نظر چشم ماهی