Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پیدا کرد که پروژه تهران به خطوط قوی (برجسته) نیاز دارد. شعبه بانک در قطعه نسبتاً بزرگی با عرض ۲۶ متر در خیابانی پر رفت وآمد قرار دارد. این شعبه، یک سالن بزرگ و شماری دفتر (اتاق) اداری دارد. برای پاسخ دادن به این درخواست که ساختمان بانک باید از ساختمانهای اطراف متمایز باشد، اوتزان آن را در سکوی (پلتفرم) مرتفعی قرار داد که با دیوارهای جانبی از ساختمانهای کناری جدا شده است که یک ورودی مستطیل شکل تشکیل می دهد که یادآور بازارچه های ایتالیا (پیازا) هست. دو طبقه فوقانی از ساختمان سه طبقه که بخش های مدیریتی و خدمات اداری بانک را شامل می شوند با یک راه پله مارپیچ به صحن اصلی بانک متصل می شوند. یک بخش زیر سایه که با ستونهای وی شکل (V) مسقف شده، ورودی هنرمندانه به سالن بانک را تشکیل می دهد. تحت تأثیر ساختمان صندوق بازنشستگی آلوار آلتو، اوتزان سالن اصلی را به عنوان چشم اندازی از میزها و اتاقکها طراحی کرده است. روشنایی سقفی ساختمان از ورودیهای نور بازار اصفهان الهام گرفته است که اوتزان در سال ۱۹۵۹ به آنجا مسافرت کرده بود. با الهام از پروژه آلتو برای یک نمایشگاه هنری در بغداد، سقف با تیرهای خمیده با عمقهای مختلف مشخص شده
که نور از شیارهای باریک به آن وارد می شود و پس از انعکاس به داخل ساختمان وارد می شود. اوتزان می خواست که دیوارهای کناری ساختمان در قسمتهایی به شکل بتنی باقی بمانند اما مدتی پس از پایان پروژه، این بخش ها با سنگ تراورتن پوشش داده شدند. همچنین، سطوح خشن آجر سوراخدار که اوتزان برای بهبود صدا در ساختمان تجویز کرده بود، با پنلهای آکوستیک آمریکایی جایگزین شدند. این ساختمان با هدف انعطاف پذیری کامل در سازماندهی فضاها طراحی شده است. سرقت. خرداد ۱۴۰۱ همزمان با ایام تعطیل در ایران سارقان محتویات تعدادی از صندوق امانات این بانک را به سرقت بردند؛ آنها از ساختمانی که در نزدیکی بانک قرار داشت برای ورود به بانک استفاده کرده و تمامی دستگاه های ضبط تصاویر مدار بسته امنیتی بانک را با خود بردند. تجمع اعتراضی مال باختگان این صندوق های با برخورد خشونت آمیز نیروی انتظامی همراه شد. سرقت حدود ساعت دو بامداد روز ۱۵ خرداد رخ داد، سارقان از در پارکینگ بانک وارد محوطه داخلی آن شده و پس از برش درهای ایمنی برای سرقت صندوق امانات ۱۲ ساعت داخل بانک بودند. ۱۳ نفر به اتهام این سرقت در ایران و خارج از ایران دستگیر شدند. خبر بازداشت این افراد رو
ز ۲۰ خرداد منتشر شد.تعدادی از سارقان پیشتر به بانک سپه استان مازندران هم دستبرد زده بودند اما چند ماه بعد با قرار وثیقه آزاد شده بودند. ارزش اموال سرقت شده از بانک ملی حدود ۱۰۰۰ میلیارد تومان بود.
ماریو گالینوویچ (متولد ۱۵ نوامبر ۱۹۷۶) فوتبالیست سابق کروات است که به عنوان دروازه بان بازی می کرده است. باشگاه حرفه ای. اوسییک. گالینوویچ فوتبال حرفه ای خود را از باشگاه فوتبال اوسییک کرواسی در لیگ دسته یک این کشور آغاز کرد و از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۲ بازیکن این تیم بود. او با این باشگاه در سال های ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ در جام یوفا بازی کرد و در سال ۱۹۹۹ قهرمان جام حذفی کرواسی شد. در سال ۲۰۰۲، او به باشگاه فوتبال کامن اینگراد، باشگاه دیگری در لیگ دسته یک کرواسی منتقل شد و دو سال به عنوان دروازه بان اول این باشگاه بازی کرد. در دوران حضور در کامن اینگراد، او در دو بازی جام یوفا در برابر تیم معروف شالکه ۰۴ آلمان در سال ۲۰۰۳ به میدان رفت که در مجموع دو دیدار رفت و برگشت، ۱–۰ به این تیم آلمان باختند. تنها گل این دیدار ۱۴ دقیقه پیش از پایان ۹۰ دقیقه در بازی دور برگشت در گلزنکرشن وارد دروازه گالینوویچ شد. پاناتینایکوس. او به عنوان بازیکن آزاد در ژوئیه ۲۰۰۴ به تیم پاناتینایکوس منتقل شد. با این تیم، او برای اولین بار در لیگ قهرمانان اروپا در برابر روزنبورگ نروژ در سپتامبر ۲۰۰۴ به میدان رفت. کاوالا. در تابستان ۲۰۱۰، گالینوویچ به باشگ
اه فوتبال کاوالا در سوپرلیگ یونان پیوست. کرکیرا. در اوت ۲۰۱۱، گالینوویچ قراردادی ۱ ساله با باشگاه فوتبال کرکیرا، از باشگاه های سوپرلیگ یونان امضا کرد. این باشگاه در جزیره کورفو قرار دارد. بازی های ملی. گالینوویچ اولین بازی ملی اش را برای تیم ملی فوتبال کرواسی در ۱۳ ژوئن ۱۹۹۹ برابر تیم ملی فوتبال مصر در جام کره که در سئول برگزار می شد، انجام داد. افتخارات. اوسییک پاناتینایکوس
در پیشرانش فضایی، پیشرانهٔ اثر هال ، نوعی از پیشرانهٔ یونی است که در آن سوخت موشک توسط یک میدان الکتریکی شتاب داده می شود. پیشرانهٔ اثر هال، الکترونها را در یک میدان مغناطیسی به دام می اندازد و سپس از الکترون ها برای یونش سوخت موشک استفاده می کند و به طور مؤثر یون ها را برای تولید پیش رانش شتاب می دهد، سپس یون ها را در تنوره(plume) خنثی می کند. گاهی اوقات از پیشرانه های اثر هال (بر اساس کشف ادوین هال) با نام پیشرانهٔ هال یا پیشرانهٔ جریان هال نام برده می شود. پیشرانه های هال اغلب به یک عنوان تکنولوژی پیشرانش فضایی با ضربهٔ معین متوسط(۱۶۰۰ ثانیه) در نظر گرفته می شوند. پیشرانهٔ اثر هال از سال ۱۹۶۰ به طور مؤثر مورد آزمایش های تئوری و عملی قرار گرفته است. پیشرانه های هال بر گسترهٔ وسیعی از سوخت های موشک عمل می کنند که رایج ترین آن زنون است. سوخت های مورد توجه دیگر شامل کریپتون، آرگون، بیسموت، ید، منیزیم و روی هستند. کاربردهای پیشرانه های اثر هال شامل کنترل جهت گیری و موقعیت ماهواره های در مدار است و به عنوان موتور پیشرانش در وسایل نقلیهٔ فضایی رباتیک با اندازهٔ متوسط استفاده می شوند.
دانشگاه استرالیای جنوبی به اختصار (UniSA)، یک دانشگاه دولتی در استرالیا است که در آدلاید، ایالت استرالیای جنوبی قرار دارد. این دانشگاه، بزرگترین دانشگاه در ایالت استرالیای جنوبی با حدود ۳۲٬۰۰۰ دانشجو است. این دانشگاه در قالب فعلی، در سال ۱۹۹۱ با ادغام مؤسسه فناوری استرالیای جنوبی (۱۸۸۹) و کالج پیشرفته آموزش (۱۸۵۶) تأسیس شد. رتبه بندی (رنکینگ). طبق رتبه بندی QS در سال ۲۰۱۸، دانشگاه استرالیای جنوبی در میان ۳۰۰ دانشگاه برتر جهان و جز ۲۰ دانشگاه برتر استرالیا قرار دارد. طبق رتبه بندی رتبه بندی تایمز در سال ۲۰۱۸، این دانشگاه در بین ۲۵۰ دانشگاه برتر جهان قرار دارد. هم چنین، در سال ۲۰۱۸، آن را به عنوان یکی از بهترین دانشگاه های جوان جهان رتبه بندی شده است.
نظرسنجی جوبیلی طلایی اتحادیه فوتبال اروپا یکی از معروفترین نامهای نظرسنجی آنلاین است که در سال ۲۰۰۴ توسط اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) در غالب بخشی از جشن جوبیلی طلایی، که در آن از بهترین فوتبالیستهای پنجاه سال اخیر فوتبال اروپا تقدیر می شد، انجام شد. این نظرسنجی در سایت رسمی یوفا انجام شد و در آن از کاربران درخواست شد تا بهترین فوتبالیستهای پنج دهه اخیر فوتبال اروپا را از میان ۲۵۰ فوتبالیست مطرح انتخاب کنند. بالغ بر ۱۵۰٬۰۰۰ نفر در این نظرسنجی شرکت کردند که حاصل آن هفت میلیون رای بود. در این نظرسنجی زین الدین زیدان با اختلاف اندکی از فرانس بکن باوئر رتبه نخست را از آن خود کرد و بازیکنان ایتالیایی لیست با ۱۰ انتخاب رکورد دار شدند پس از ایتالیا، آلمانها با هشت انتخاب جایگاه دوم بیشترین بازیکن را از آن خود کردند
در دریانوردی «گیره» وسیله ای برای ثابت نگهداشتن طناب است. گونه ها. گره گیره دریانوری، طناب را به گیره نگه می دارد.
رستوران ورمیر رستورانی واقع در هتل کاخ ان اچ باربیزون در آمستردام هلند است. رستورانی تشریفاتی که نخستین ستاره میشلن خود را در سال ۱۹۹۳ دریافت کرد، بعدها ستاره اش را از دست داد و دوباره به دست آورد، سپس در سال ۲۰۰۳ دو ستاره شد. رستوران از چهار امارت قرن ۱۵ و ۱۷ و یک کلیسا متعلق به سده ۱۵ تشکیل شده است که هتل کاخ باربیزون را می سازند. سرآشپزها. در طول سال ها رستوران ورمیر چندین سرآشپز داشته: تاریخچه ستاره. ۱۹۹۳–۲۰۰۰: یک ستاره۲۰۰۱: بدون ستاره۲۰۰۲: یک ستاره۲۰۰۳–۲۰۰۴: دو ستاره۲۰۰۵–۲۰۰۷: یک ستاره۲۰۰۸–۲۰۱۰: بدون ستاره۲۰۱۱–۲۰۱۲: یک ستاره از آن جایی که ستاره های میشلن به سرآشپزان داده می شود، معمولاً هنگامی که یک سرآشپز رستورانی را ترک می کند آن رستوران ستاره اش را از دست می دهد.
مامو وولده به زبان اورومو: "Maammo Woldee" و به زبان امهری: ደጋጋ ("ማሞ") ወልዴ (زادهٔ ۱۲ ژئن ۱۹۳۲، درگذشت ۲۶ مه ۲۰۰۲) ورزشکار دو استقامت اهل اتیوپی بود که در دو صحرانوردی و دو جاده ای هم شرکت می کرد. او برندهٔ ماراتن بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ است. وولده در ۱۹۵۱ به آدیس آبابا مهاجرت کرد.
شریتی وادرا (؛ زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۶۲) سرمایه گذار بانکدار و سیاستمدار اهل بریتانیا است. والدین وادرا از هندیان گجراتی بودند و خودش متولد کشور اوگاندا است. در مارس ۲۰۱۵ وی به عنوان رئیس هیئت مدیره بانک سانتاندر بریتانیا انتخاب شد تا تبدیل به اولین زن تاریخ بریتانیا شود که در رأس یک بانک بزرگ قرار می گیرد. در سال ۲۰۱۶ نام وی به عنوان یکی از زنان اثرگذار و الهام بخش در سراسر جهان، در فهرست ۱۰۰ زن بی بی سی قرار گرفت. پیوند به بیرون. پروفایل پارلمان
کمپساکس آ.اس. ()، یک شرکت مهندسی دانمارکی بود. این شرکت توسط سه فرد به نام های پر کمپمن، اتو کیرولف و یورگن ساکسیلد، در ۱ نوامبر ۱۹۱۷ تأسیس شد. در سال ۲۰۰۲، شرکت کووی، این شرکت را به قیمت تقریبی ۱۰۰ میلیون یورو خریداری کرد. فعالیت. شهرت کمپساکس بیشتر به خاطر سیستم جمع آوری اطلاعات جغرافیایی، نقشه برداری و ساخت و ساز جاده این شرکت بود. این شرکت همچنین سازنده راه آهن سراسری ایران از خلیج فارس تا دریای خزر (شامل پل ورسک) و همچنین پل مابین استان ایلام و لرستان مشهور به پل سیمره درسال ۱۳۴۱ هجری خورشیدی، بوده است.
در تاریخ جوایز اسکار، که هرساله توسط آکادمی علوم و هنرهای سینما برگزار می شود، بازیگرانی بوده اند که به خاطر بازی در نقش های خارجی زبان (غیر انگلیسی زبان) موفق به کسب نامزدی و حتی دریافت جایزه شده اند. منظور از نقش خارجی زبان نقشی است که زبان اصلی و گفتار بازیگر مورد نظر در فیلم، انگلیسی نیست هرچند ممکن است زبان انگلیسی نیز مورد استفاده او قرار بگیرد. در ادامه این فهرست، توضیحات بیشتری در این رابطه آمده است. اولین بار این اتفاق در سال ۱۹۶۱ با نامزد شدن ملینا مرکوری در رشته بهترین بازیگر نقش اول زن رخ داد. هیچ محدودیتی برای نامزدی یک بازیگر زن یا مرد برای دریافت این جایزه در هریک از رشته های بازیگری آکادمی از قبیل بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و بهترین بازیگر نقش مکمل زن وجود ندارد؛ البته فیلم مورد نظر باید به همراه زیرنویس انگلیسی در لس آنجلس اکران شده باشد. در سال ۱۹۶۲، سوفیا لورن با دریافت جایزه اسکار به اولین بازیگری تبدیل شد که توانسته به خاطر ایفای نقشی خارجی زبان اسکار را ببرد. تا مراسم سال ۲۰۲۳، ۵۲ بازیگر بوده اند که به خاطر نقش های خارجی زبانشان نامزد
دریافت جایزه اسکار شده اند. هفت تا از این بازیگران موفق به دریافت مجسمه طلایی اسکار شدند. مسئله زبان خارجی بازیگر برنده دو حالت به وجود می آورد؛ حالت اول زمانی است که بازیگر بیشتر یا منحصراً به زبانی غیر از انگلیسی صحبت می کند که پنج بازیگر در این حالت جایزه را برده اند: سوفیا لورن برای "دو زن" (ایتالیایی)، رابرت دنیرو برای "" (ایتالیایی)، روبرتو بنینی برای "زندگی زیباست" (ایتالیایی)، بنیسیو دل تورو برای "قاچاق" (اسپانیایی) و ماریون کوتیار برای "زندگی گلگون" (فرانسوی). حالت دوم زمانی است که بازیگر بیشتر انگلیسی حرف می زند و در کنار آن به زبان های دیگری نیز صحبت می کند. دو بازیگر در این حالت جایزه را برده اند: پنه لوپه کروز برای "ویکی کریستینا بارسلونا" (انگلیسی، اسپانیایی) و کریستف والتس برای "حرامزاده های لعنتی" (انگلیسی، آلمانی، فرانسوی و کمی ایتالیایی). شش بازیگر بوده اند که چند بار به خاطر ایفای نقشی خارجی زبان نامزد دریافت جایزه اسکار شده اند: مارچلو ماسترویانی (سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای نقش هایی به زبان ایتالیایی شده است)، سوفیا لورن (دو بار در رشته بهترین بازیگر زن،
یک بار به خاطر "دو زن" برنده اسکار شده و بار دیگر به خاطر "ازدواج به سبک ایتالیایی" نامزد شده است. هر دوی نقش ها به زبان ایتالیا بوده اند)، لیو اولمان (دو بار نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن شده و هردوی آنها به خاطر بازی در نقشی به زبان سوئدی بوده است)، ایزابل آجانی (دو بار نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن شده و هردوی آنها به خاطر بازی در نقشی به زبان فرانسوی بوده است)، خاویر باردم (دو بار نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد برای نقش هایی به زبان اسپانیایی شده است) و ماریون کوتیار (دو بار در رشته بهترین بازیگر زن، یک بار به خاطر "زندگی گلگون" برنده اسکار شده و بار دیگر به خاطر "دو روز، یک شب" نامزد این جایزه شده است. هر دوی نقش ها به زبان فرانسوی بوده اند). سوفیا لورن و ماریون کوتیار تنها زنانی هستند که موفق شدند جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را به خاطر نقش های خارجی زبانشان دریافت کنند. زبان گفتار این دو نفر در نقش هایشان به ترتیب ایتالیایی و فرانسوی بود. ماریون کوتیار تنها بازیگریست که فیلم هایی که برای آنها نامزد دریافت جایزه شده است، در رشته بهترین فیلم خارجی زبان نامزد نشده اند. او همچنین
تنها بازیگریست که به خاطر فیلمی با زبان بلژیکی نامزد دریافت جایزه اسکار شده است. (برای فیلم "دو روز، یک شب") روبرتو بنینی تنها مردیست که موفق شده برای ایفای نقشی خارجی زبان جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کند.
مسافران یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی است که توسط جف ریک خلق شده و از ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۸ از شبکه ان بی سی پخش می شود. این سریال داستان مسافران و خدمه یک هواپیمای مسافری را روایت می کند که پس از ۵ سال از هنگام اعلام مرگشان، پیدا می شوند. ملیسا راکسبرگ، جاش دالاس، آتنا کارکانیس، جی.آر. رامیرز، پروین کائور و لونا بلیز در این سریال ایفای نقش می کنند. خلاصه داستان. پرواز ۸۲۸ از جامائیکا به مقصد نیویورک ، ناگهان از روی رادار محو می شود و زمانی که فرود می آید، بیش از ۵ سال و شش ماه از زمان آغاز پروازشان گذشته است و سرنشینان آن دچار تغییرات ژنتیکی شده اند، که با تاثیر بر مغز آن ها سبب دیدن رویاهای صادقانه و پیش بینی اتفاقات آینده می شود. این سریال تجربیات مسافران این پرواز را روایت می کند.
نبرد سانتاکروز د تنریف () یک حمله آبی خاکی توسط نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود که در ۱۷۹۷ در بندر سانتاکروز اسپانیا در جزایر قناری رخ داد و در آن دریابان هوریشیو نلسون در این نبرد شکست خورد این درحالی بود که در ۲۵ ژوئیه نیروهایش در صحنه بودند. تحت یک آتش بس جنگ متوقف شد و او صدها تن از مردانش را از دست داد. نلسون از ناحیه بازو زخمی شد و بعداً مجبور به قطع دست گردید. این شکست یک بدنامی اجتماعی برای او بود که تا هنگام مرگ با او بود. پیشینه. در فوریه ۱۷۹۷ نیروهای بریتانیا در نبرد دماغه سنت وینسنت اسپانیا را شکست دادند و اما نتوانستند یک ضربه کامل به نیروی دریایی اسپانیا در این نبرد وارد کنند. دریابد جان یرویس بعد از این نبرد به لیسبون رفت. بعد از نبردهای پیاپی از جمله با نیروی دریایی بریتانیا. هنگامی رسید که یک محاصره دریایی را به انگلیس برای جلوگیری از بارهای بازرگانی و رسیدن آن به بنادر اعمال کردند. این مقارن بود با سرکشی خدمه کشتی های انگلیسی که به دلیل طولانی بودن در آبهای دریا به سرکشی پرداختند. در این اثنی دریابد یرویس دو ناوچه را برای شناسایی فرستاد و آنها دو کشتی فرانسوی و انگلیسی را در یک حمله شبانه
گرفتار کردند و با این موفقیت وی یک اسکادران را آماده حمله به نیروهای دریابان هوریشیو نلسون در یک عملیات آبی خاکی کرد.
لمیول فرانسیس ابوت (; – ) نقاش پرتره اهل بریتانیایی بود. عمده شهرت او به واسطه کشیدن پرتره ای از هوریشیو نلسون (که در حال حاضر در اتاق ترکاتای ساختمان شماره ۱۰ خیابان داونینگ آویزان است) و دیگر افسران نیروی دریایی و شخصیت های ادبی سده ۱۸ میلادی است. از میان این افراد می توان به ویلیام هرشل اخترشناس و ویلیام کوپر شاعر اشاره کرد. او در ۱۷۶۰ (یا ۱۷۶۱) در لسترشر به دنیا آمد. او فرزند لمیول ابوت و مری بود. پدرش لمیول ابوت، کشیش و شاعر، معاون کشیش انستی (و بعداً جانشین کشیش تورنتون) بود. در ۱۷۷۵ در چهارده سالگی به لندن رفت شاگرد فرانسیس هیمن (نقاش و از بنیان گذاران آکادمی سلطنتی هنر) بود. پس از مرگ هیمن در ۱۷۷۶ پیش خانواده اش برگشت و به پرورش استعدادهایش پرداخت. برخی از متخصصان بر این گمانند که او شاگرد جوزف رایت نیز بوده است. او در ۱۸۷۰ ازدواج کرد و در لندن ساکن شد. با این که آثار او در آکادمی سلطنتی هنر به نمایش درمی آمد اما هیچ گاه عضو آکادمی نشد. گفته شده کار زیاد، تعهدات بسیار و ناخشنودی از زندگی شخصی به جنون او انجامید. او در ۱۷۹۸ مجنون اعلام شد و از سوی توماس مونرو (پزشک جرج سوم) تحت درمان قرار گرفت. او در ۵
دسامبر ۱۸۰۲ درگذشت.
نمازخانه برانکاچی نمازخانه کلیسای سانتا ماریا دل کارمین در فلورانس ایتالیاست. این نمازخانه گاهی به خاطر چرخه نقاشی هایش که در میان تأثیرگذارترین و مشهورترین نقاشی های دوران خود قرار می گیرد، «"کلیسای سیستین دوران اولیه رنسانس"» خوانده می شود. ساختمان نمازخانه به فلیس برانکاچی سپرده شده و از ۱۳۸۶ میلادی آغاز شده است. دسترسی عمومی به این نمازخانه هم اکنون از طریق کلیسای مجاورش که طراحی شده به دست فیلیپو برونلسکی است، میسر است. کلیسا و نمازخانه راه دسترسی جداگانه ای دارند و بخش های قابل بازدیدشان و زمان بازگشایی آن ها نیز متفاوت است و بسیار دشوار است که بتوان باقی کلیسا را از نمازخانه دید. حامی تزئینات تصویری این نمازخانه، فلیس برانکاچی فرزند پیترو برانکاچی بود که تا ۱۴۲۳ سفیر فلورانسی قاهره بود. او پس از بازگشت به فلورانس، ماسولینو دا پانیکال را به خدمت گرفت تا نمازخانه اش را نقاشی کند.دستیار ۲۱ ساله ماسولینو، مازاتچو بود که هجده سال جوان تر از او بود. در حین نقاشی، ماسولینو به مجارستان رفت تا نقاش شاه بشود و مازاتچو ادامه نقاشی ها را به عهده گرفت. ماسولینو پس از بازگشت از مجارستان از استعداد شاگرد جوانش مطلع ش
د. سپس مازاتچو به رم احضار شد و پیش از تمام شدن کار نمازخانه، در ۲۷ سالگی درگذشت. بخشی از نمازخانه بعدها توسط فیلیپینو لیپی تکمیل شد. بخشی از نقاشی ها در دوران باروک غیرمجاز تشخیص داده شد و یک مقبره در برابر آن ها ساخته شد.
کارگاه نمایش تشکلی تئاتری است که در ۱۴ خرداد سال ۱۳۴۸ به پیشنهاد رضا قطبی که می خواست محیطی آزاد برای تئاتر به وجود بیاورد، و با همیاری ایرج انور، بیژن صفاری، بیژن مفید، آربی اوانسیان، داوود رشیدی و عباس نعلبندیان تأسیس شد. کارگاه زیر نظر رادیو تلویزیون ملی ایران به مدیریت بیژن صفاری بود اما اداره امور کارگاه برعهده عباس نعلبندیان بود. نعلبندیان به عنوان نویسنده، مدیر داخلی و عضو شورا در کارگاه نمایش مشغول به کار شد. "کارگاه نمایش" از اواسط مرداد سال ۱۳۴۸ کار خود را با نمایش "ادیپ شهریار" اثر سوفوکل به کارگردانی شهرو خردمند و "پژوهشی ژرف و سترگ …" به نویسندگی عباس نعلبندیان و کارگردان آربی اوانسیان آغاز کرد. کارگاه نمایش با هدف «کمک به نویسندگان، بازیگران، کارگردانان و طراحان برای خودآزمایی ها و تجربه هایی خارج از محدودیت های متداول حرفهٔ نمایش» آغاز به کار کرد و بسیاری از بازیگران و علاقه مندان تئاتر در این کارگاه تجربه اندوخته اند. کارگاه نمایش، با گروهی متشکل از بازیگران جوان و پویا و کارگردانی آوانگارد کسانی چون آربی اُوانسیان موج جدیدی در اجراهای تئاتری دههٔ پیش از پیروزی انقلاب به وجود آورد. عباس نعلبند
یان نیز در بطن این حرکت تحول ساز سهم عمده ای داشت. گروه های کارگاه نمایش. در کارگاه نمایش سه گروه تشکیل شد. «گروه بازیگران شهر» به سرپرستی آربی اوانسیان، گروهی بود که عباس نعلبندیان هم در آن فعالیت می کرد. سه گروه دیگر هم توسط ایرج انور و شهرو خردمند، اسماعیل خلج و آشور بانی پال بابلا اداره می شد و افرادی مانند محمد صالح علاء در کارگاه اجراهایی داشتند که یکی از آنها اسکی روی آتش بود. دومین نمایشی که در کارگاه اجرا شد نمایش «پژوهشی ژرف و سترگ و نو در سنگواره های دوره بیست و پنجم زمین شناسی یا چهاردهم، بیستم و … فرقی نمی کند» از عباس نعلبندیان و به کارگردانی آربی اوانسیان بود. عباس نعلبندیان در سال ۱۳۴۸ به عنوان مدیر و عضو شورا در کارگاه نمایش مشغول به کار شد. در دوره مدیریت او بیش از ۵۰ اثر در کارگاه نمایش اجرا شد و خود او در این سال ها چندین نمایشنامه و قصه نوشت و آثاری را هم به زبان فارسی ترجمه کرد. کارگاه نمایش ساختمانی اجاره ای هشتادمتری داشت دارای شش-هفت اتاق به آدرس چهار راه یوسف آباد (تقاطع جمهوری و حافظ کنونی) خیابان شاه (جمهوری کنونی) کوچه کلانتری پلاک ۲۷۱ که پیش از آن کلاس های خانم جانبازیان در آن بر
گزار می شد. گشایش کارگاه در پی جشن های هنر شیراز بود. در بروشورهای کارگاه هدف تأسیس آن کمک به نویسندگان بازیگران، کارگردانان و طراحان برای خودآزمایی و تجربه هایی خارج از محدودیت های متداول حرفه نمایش عنوان شده است. پس از اجرای نمایش های «شهر قصه» بیژن مفید و «پژوهش ژرف و …» عباس نعلبندیان جمعی اساسنامه اولین هسته تئاتر تجربی ایران را آماده کردند. در آغاز گشایش کارگاه بیژن صفاری به سمت دبیر شورا، آربی اوانسیان، عباس نعلبندیان و ایرج انور به عنوان اعضای شورا به مدیریت کارهای نمایشی پرداختند. فریدون رهنما و خجسته کیا نیز در تأسیس گارگاه نقش مهم و راهبردی داشتند. کارگاه در مدت ده سال فعالیت خود حدود هفتاد اجرا نگارش بیست و چهار نمایشنامه و تعدادی برنامه های فرهنگی نظر نمایشگاه نقاشی اجرای موسیقی نمایش فیلم و شرکت در جشنواره های بین المللی تئاتر را در کارنامه داشت. کارگاه در سال ۵۷ آخریش نمایش خود را به نام «چاه» نوشته داود دانشور به کارگردانی رضا قاسمی را به روی صحنه برد. کارگاه نمایش در آخرین سال های فعالیت خود بر اثر فضای ملتهب سال های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ و جدایی برخی از اعضایش با رکود مواجه شد و بر اثر انتقادها و حساد
ت های دیگر گروه های تئاتری و فضای حاصل از انتقلاب از ادامه کار بازماند. نمایش ها. عبارتند از: درباره عباس نعلبندیان؛ نابهنگامی یک غریب آشنای ابدی== منابع ==
جک دایکینگا (؛ زادهٔ ) عکاس، نویسنده، و روزنامه نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
بروارینا (به انگلیسی: Brewarrina) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده است.
بینگارا (به انگلیسی: Bingara) یک شهرک در استرالیا است که در Gwydir Shire واقع شده است.
مالابار (به انگلیسی: Malabar) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده است.
اسکون (به انگلیسی: Scone) یک شهرک در استرالیا است که در Upper Hunter Shire واقع شده است.
سونا نیلوفر (زاده: ۱۳۵۷ کابل) یک سیاست مدار اهل افغانستان است. او نمایندهٔ مردم ولایت/اُستان اروزگان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. زندگی نامه. سونا نیلوفر؛ زاده ۱۳۵۷ در شهر کابل است. او تحصیلات خود را در رشته تعلیمات صحی در بخش واکسیناسیون به پایان رسانده است.
کاسینو (به انگلیسی: Casino) یک شهرک در استرالیا است که در Richmond Valley Council واقع شده است. خواهرخوانده. شهر کاسینو خواهرخواندهٔ کاسینو، نیو ساوت ولز هست.
سینگلتن (به انگلیسی: Singleton) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده است.
لورن (به انگلیسی: Lorne) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده است.
هیلزویل (به انگلیسی: Healesville) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده است.
بیوفرت (به انگلیسی: Beaufort) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در Shire of Pyrenees واقع شده است.
یی (به انگلیسی: Yea) یک شهرک در استرالیا است که در Shire of Murrindindi واقع شده است.
ماونت بولر (به انگلیسی: Mount Buller) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده است.
کوبرگ (به انگلیسی: Coburg) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در City of Moreland واقع شده است.
ماری بورو (به انگلیسی: Maryborough) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده است.
آترتن (به انگلیسی: Atherton) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده است.
امرالد (به انگلیسی: Emerald) یک شهرک در استرالیا است که در Central Highlands Region واقع شده است.
فورتیتود ولی (به انگلیسی: Fortitude Valley) یک حومه شهر در استرالیا است که در City of Brisbane واقع شده است.
ماترانکا (به انگلیسی: Mataranka) یک شهرک در استرالیا است که در قلمرو شمالی (استرالیا) واقع شده است.
گلنلگ (به انگلیسی: Glenelg) یک حومه شهر در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده است.
بیچ ورث (به انگلیسی: Beechworth) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده است.
مارلا (به انگلیسی: Marla) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده است.
پنولا (به انگلیسی: Penola) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده است.
پرث (به انگلیسی: Perth) یک شهرک در استرالیا است که در نورثرن میدلندز کاونسیل واقع شده است.
لاورتن (به انگلیسی: Laverton) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده است.
واتسونز بی (به انگلیسی: Watsons Bay) یک حومه شهر در استرالیا است که در Woollahra Municipality واقع شده است.
عبدالخالق مجاهد (زاده: ۱۳۳۵ ولسوالی/شهرستان چوره ولایت/اُستان اروزگان) یک سیاست مدار اهل افغانستان است. او نمایندهٔ مردم اروزگان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. زندگی نامه. عبدالخالق مجاهد متولد ۱۳۳۵ از ولسوالی/شهرستان چوره ولایت/اُستان اروزگان است. او تحصیلات خود را تا صنف ۱۴ در دارالمعلمین ولایت/اُستان قندهار به اتمام رساند و با آغاز دوران جنگ به جبهه مجاهدین پیوست.
محمد هاشم وطنوال (زاده: ۱۳۳۱ خورشیدی ولسوالی ترین کوت، ولایت اروزگان - درگذشتهٔ: ۲۶ سرطان/تیر ۱۳۹۰ در کابل) یک سیاستمدار اهل افغانستان بود. او نمایندهٔ مردم ولایت اروزگان در دوره های پانزدهم و شانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. او در حمله مخالفین مسلح جان محمدخان مشاور رئیس جمهور وقت؛ حامد کرزی￼￼ کشته شد. زندگی نامه. محمد هاشم وطنوال متولد ۱۳۳۱ از روستای طوری ولسوالی ترین کوت ولایت اروزگان بود. او تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی در دانشکده ساینس دانشگاه کابل به اتمام رسانده بود. کشته شدن. دو فرد مهاجم در تاریخ ۲۶ سرطان (تیر) ۱۳۹۰ که بعداً طالبان مدعی شدند از افراد گروهشان هستند، در حمله به منزل جان محمد خان واقع در کارته ۴ در غرب کابل، جان محمد خان و محمد هاشم وطنوال را کشتند.
آزیتا رفعت (زاده ۱۳۵۶ ولایت بادغیس) یک سیاستمدار اهل افغانستان است که نمایندهٔ مردم بادغیس در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. او سپس به کشور سوئد پناهنده شد. زندگی نامه. آزیتا رفعت متولد ۱۳۵۶ از ولایت بادغیس است. او تحصیلات خود را در دارالمعلمین ولایت بادغیس به اتمام رساند. او یک مجموعه شعری بنام «بهاران» را نیز سروده و منتشر کرده است. آزیتا در بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ هنگامی که از او دعوت شده بود تا در خصوص کتابی که در مورد او نوشته شده بود به کشور سوئد سفر داشته باشد، در آن کشور درخواست پناهندگی داد. او فعالیت سیاسی خود را در سوئد ادامه داد و هم اکنون عضو حزب سنتر است. رفعت در سال ۲۰۱۸ از طرف این حزب، نامزد پارلمان شهری شده است.
الکساندر اَلکسی یویچ خانژونکف (؛ – ) یک کارگردان فیلم، تهیه کننده فیلم، و فیلم نامه نویس اهل امپراتوری روسیه بود. وی بین سال های ۱۹۰۵ تا ۱۹۲۶ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "دفاع از سواتسپل" اشاره نمود. وی در تهیهٔ آثار انیمیشنی لادیسلاس استارویچ هم نقش داشت. برخلاف رقیب سرسختش، آلکساندر درانکوف، که سلیقه ی خرده بورژوازی شهری را با ملودرام های هیجان انگیز تأمین می کرد، خانژونکف مصمم بود که سینما را به یک هنر معتبر در روسیه تبدیل کند. او توانست نام خود و نشان تجاری «پگاسوس» را مترادف با کیفیت بالا کند. در این راستا، سرمایه گذاری های کلانی در فیلم های حماسی تاریخی انجام داد. خانژونکف همچنین تلاش بسیاری برای جذب استعدادهای درجه یک به شرکت خود کرد و آن ها را با حقوق بالا مورد حمایت قرار داد. او در سال ۱۹۱۳ باشکوه ترین سینمای کاخ مانند روسیه را با ظرفیت ۲,۰۰۰ نفر در مسکو ساخت و دو مجله ی سینمایی باکیفیت، "خبرنامه ی سینماتوگرافی" ("Kinematograficheskii vestnik") و "پگاسوس" ("Pegas") را منتشر کرد.
بوریس آندریویچ بابوچکین (؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم، کارگردان نمایش، و روزنامه نگار اهل روسیه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "دوستان" و "چاپایف" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان لنین و هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده است.