Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایدیوکراسی فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی مایک جاج است. در این فیلم بازیگرانی همچون لوک ویلسون، مایا رودولف، دکس شپارد، تری کروس، دیوید هرمان، جاستین لانگ، اندرو ویلسون، توماس هیدن چرچ، سارا رو ایفای نقش کرده اند. بازیگران. سایر بازیگران عبارتند از: دیوید هرمان در نقش وزیر امور خارجه، جاستین لانگ در نقش دکتر لکسوس، استیون روت در نقش قاضی هکتور، توماس هیدن چرچ در نقش مدیرعامل براوندو و سارا رو به عنوان دادستان کل. موضوع فیلم. فیلم ایدیوکراسی این ایده را مطرح می کند که در انسان، فرایند انتخاب طبیعی، باعث ایجاد موجوداتی بهتر، زیباتر و تکامل یافته تر نمی شود، بلکه آنهایی که بدون تفکر فقط به فکر تولید مثل هستند را زنده نگاه می دارد و دی ان ای آن ها را در عرصه گیتی پراکنده می کند. کسانی که بیشتر می فهمند، نگران تر هستند و با تردیدها و یأس های خود، از بچه دار شدن غافل می شوند. در نتیجه نسل های بشر رفته رفته کندذهن می شوند. داستان کامل. در سال ۲۰۰۵، «جو بائرز»، کتابدار ارتش ایالات متحده، برای آزمایش دولتی زیست تعویقی به عنوان «متوسط ترین فرد» در کل ارتش انتخاب شد. به دلیل نداشتن یک نامزد زن مناسب، ارتش، یک روسپی
به نام ریتا را با پرداخت پول به او استخدام می کند. هنگامی که افسر مسئول به این دلیل دستگیر می شود، به اجرا درآوردن آزمایش منحل می شود، اما تا آن زمان هر دو بائرز و ریتا قبلاً مسدود شده بودند. در طول چند صد سال آینده، انتظارات جامعه و پیشرفت های تکنولوژیکی، باهوش ترین انسان ها را به بی فرزندی سوق می دهد، در حالی که کم هوش ترین انسان ها را تبه ژن شناسی به وجود می آورد و نسل های کم هوش تری را خلق می کند. پانصد سال بعد، اتاق های خواب زمستانی بائرز و ریتا، که اکنون بخشی از انبوه زباله های عظیم است، در یک بهمن کشف می شوند. بائرز به آپارتمان پندیخو برخورد می کند. او در اطراف چیزی که زمانی واشینگتن، دی.سی. بود پرسه می زند و جمعیتی را می یابد که عمیقاً ضد روشنفکر شده اند، فقط کمی به زبان انگلیسی صحبت می کنند و در مصرف بی رویه غوطه ور هستند و فرهنگ پاپ کم رنگ است. علیرغم پیشرفت های فناوری، نوآوری ها توسط تجارت گرایی یا سادگی افراطی هدایت می شوند. بائرز با این باور که پس از یک سال خواب زمستانی دچار توهم شده است، وارد بیمارستانی می شود و متوجه حقیقت می شود. او که به دلیل نداشتن خالکوبی بارکد برای پرداخت هزینه قرار ملاقا
ت دکترش دستگیر شده است، پس از اینکه پندیخو به شدت ناتوان به عنوان وکیل او عمل می کند، به زندان فرستاده می شود. ریتا کار خود را به عنوان یک فاحشه از سر می گیرد، اما به زودی متوجه می شود که مردم آنقدر کم هوش شده اند که اگر فقط قول دهد با آنها بخوابد، به او پول می دهند. بائرز توسط یک دستگاه خالکوبی تشخیص گفتار معیوب به «مطمئن نیست» تغییر نام داد، با گفتن اینکه قرار است او آزاد شود از زندان فرار می کند و پندیخو را پیدا می کند که نشان می دهد ماشین زمان وجود دارد که می تواند دوباره به سال ۲۰۰۵ سفر کند. پس از اینکه بائرز قول داد باوئرز و ریتا را از طریق بهره مرکب در حساب بانکی ای که در گذشته به نام پندژو وارد می شود، او را ثروتمند کند، موافقت می کند که او را به ماشین زمان راهنمایی کند. این سه از طریق یک فروشگاه بزرگ کاستکو سرمایه گذاری می کنند، جایی که بائرز توسط یک اسکنر خالکوبی شناسایی و دستگیر می شود. بائرز و ریتا تصمیم می گیرند در آینده بمانند و متوجه می شوند که ماشین زمان فقط یک سفر تفریحی بوده است. پس از دوره کاماچو، بائرز به عنوان رئیس جمهور انتخاب می شود و با ریتا ازدواج می کند که با او سه فرزند باهوش جهان ر
اچ بی استودیو یا استودیوی هربرت برگاف یک مؤسسه ناسودبر است که هنرمندان نمایشی را از طریق کلاس، ورکشاپ، سخنرانی، پروژه و.. و تمرین می دهد. این استودیو در گرینیچ ویلج در نیویورک سیتی قرار دارد. این مدرسه بازیگری در سال ۱۹۴۵ توسط هربرت برگاف، کارگردان و بازیگر اتریشی، پایه گذاری شد. اچ بی استودیو به عنوان یکی از استودیوهای بازیگری اصلی در نیویورک شناخته می شود. درپارتمانی در اچ بی استودیو به آموزش تکنیک بازیگری یوتا هیگن اختصاص دارد.
قره داغ بودوق (به لاتین: Qaradağ Buduq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز واقع شده است. قره داغ بودوق ۱۷۳۵ نفر جمعیت دارد.
احمد بی لی (به لاتین: Əhmədbəyli) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان فضولی واقع شده است. احمد بی لی ۵٬۰۷۱ نفر جمعیت دارد.
محاصره ایروان (ایروان، پایتخت ارمنستان امروزی) از ژوئیه تا سپتامبر ۱۸۰۴، در جریان جنگ ایران و روسیه (۱۸۱۳–۱۸۰۴) صورت گرفت. پس از یک پیروزی دشوار، روس ها در زمان پاول سیسیانوف ایروان را محاصره کردند. نیروهای ایرانی داخل ارگ ایروان از حمله مستقیم روس ها جلوگیری کردند. با فرماندهی ولیعهد عباس میرزا و پشتیبانی فتحعلی شاه قاجار، ایرانیان با موفقیت از این شهر دفاع کردند و خطر سقوط این شهر را از بین بردند. زمینه. در سال ۱۸۰۱، روس ها با دیدن آشفتگی سیاسی در ایران، کارتلی-کاختی (گرجستان شرقی) را ضمیمه کردند؛ منطقه ای که قرن ها بخشی از خاک ایران بوده است. در سال ۱۸۰۲، پاول سیسیانوف به عنوان فرمانده کل جدید روسیه در قفقاز منصوب شد. در ژانویه سال ۱۸۰۴، قفقاز را محاصره و شهر گنجه را محاصره کرد. پس از یک ماه، او مردم آنجا را اسیر و بی رحمانه اخراج کرد. تا سه هزار ایرانی در سه روز غارت قتل عام شدند. این آغاز جنگ روسیه و ایران (۱۸۱۳–۱۸۰۴) بود. پس از اشغال گنجه، سیسیانوف به ایروان رفت. در نبرد اچمیادزین (۱۸۰۴)، در نزدیکی ایروان، ارتش وی با ارتش ولیعهد و فرمانده کل عباس میرزا درگیر شد و تلفات قابل توجهی را به ارتش ایران وارد ک
رد. به علت جلوگیری از دریافت منابع روس ها، سیسیانوف مجبور به عقب نشینی شد. چند روز بعد روس ها به اچمیادزین بازگشتند و ارتش ایران را شکست دادند و نیروهای سیسیانوف وارد اچمیادزین شدند. سپس بار دیگر برای فتح ایروان لشکرکشی کردند. سربازان ایرانی دوباره به دفاع از شهر پرداختند. محاصره. در اواخر ماه ژوئن، سیسیانوف وارد ایروان شد؛ با ارتشی به بزرگی بین ۳۰۰۰ تا ۲۰٫۰۰۰ سرباز و همچنین چند هنگ گرجستانی و ارمنستانی. روس ها این بار حملاتشان شدیدتر بود. فتحعلی شاه خود در شهر حضور داشت و سربازان را فرماندهی می کرد. در زمان نبرد، ایرانیان هنوز به «روش سنتی» خود که عمدتاً از توپخانه سبک و سواره های سیار تشکیل شده بود، می جنگیدند. آنها هنوز برنامه ای را که منجر به ایجاد ارتش در خطوط نوین شد، آغاز نکرده بودند. هنگامی که روس ها شهر را محاصره کردند، نیروهای ایرانی خارج از ارگ، حدود ۱۸۰۰۰ سواره نظام خط ارتباطات مهاجمان را قطع کردند و آن ها را محاصره کردند. ایرانیان با شجاعت و کارایی بیشتری جنگیدند. در طول محاصره، آن ها مانع از این شدند که روس ها پادگان ایروان را اشغال کنند. تاریخ بار دیگر برای روس ها تکرار شد؛ مشابه نبرد اچمیادزین
اما ایرانیان توانستند تلفات سنگینی به روس ها وارد کنند و از پیشرفت آن ها به سمت ارگ جلوگیری کنند. برای ایجاد اطمینان بیشتر، بسیاری از مزارع گندم را آتش زدند. در طول مبارزات سیسیانوف، اولین شورش بزرگ ضد روسی در بین افراد محلی در استان تازه فتح شده گرجستان آغاز شد. دلایل قیام نارضایتی از سیاست های سیسیانوف، فساد دولت پیوتر ایوانوویچ کووالنسکی و الغاء سلسله باگراتیونی ها بود. در ماه سپتامبر، پنج نفر از شش سردار سیسیانوف به این نتیجه رسیدند که نقشه وی شکست خورده است و او را مجبور به لغو محاصره کردند. عواقب بعدی. روسها تلفات سنگینی متحمل شده بودند. بخش بزرگی از سربازانشان کشته یا مجروح شدند و هزار نفر دیگر بیمار. بقیه مجبور بودند پنج هفته سخت بجنگند و زندگی کنند. حتی در زمان عقب نشینی، اوضاع برای سربازان روسی وخیم ماند. در بین سربازان هنوز کمبود غذا و آب وجود داشت. علاوه بر این، سربازان ایرانی آنها را تعقیب می کردند. محاصره ایروان در دوره ای از افزایش حمله لکیانوبا، فرمانداری گرجستان را با سربازان کافی ترک کرده بود. سیسیانوف با وادار کردن دهقانان محلی به کار در «شرایط بسیار سخت برای بهسازی جاده در میان کوه ها» با
عث شدت گرفتن عصبانیت در بین افراد محلی شد. این امر باعث شد مردم گرجستان از حکومت تزارها عصبانی شوند. ایرانیان از این نارضایتی پشتیبانی نظامی کردند. حتی سیسیانوف می دانست که او در ایروان شکست خورده است. این بیشتر با این واقعیت تصریح شده است که روس ها گزارش رسمی «از تلفات نبرد خود را برای محاصره کارزار به طور کلی» ننوشتند. پس از بازگشت به گرجستان، سیسیانوف گزارشی به الکساندر اول نوشت. سیسیانوف اظهار داشت که اگر روسیه بخواهد به شکوه و موقعیت مناسب استراتژیک در قفقاز دست یابد، باید فرمانده ایران «کشته شود». با این حال، به گفته سیسیانوف، کسی که بیشتر از آن سرزنش می شود، سردار و شاهزاده دیمیتری میخایلوویچ ولکونسکی بود. به گفته سیسیانوف، «شکست» در ایروان به دلیل عدم موفقیت ولکونسکی در تهیه لوازم بود. آنچه وی تصمیم به گزارش نگرفت این بود که منطقه بین ایروان تا گرجستان توسط ایرانیان کنترل می شد، که مانع از سفر روسها به آنجا می شد و اینکه حاکم گرجستان به هر سربازی که می توانست برای حفظ صلح، نیاز داشت. نتوانست نیروهایی را برای همراه لوازم فراهم کند. الکساندر اول گزارش را به دریافت کرد. وی بعداً ولکونسکی را فراخواند و از
سیسیانوف پاداش گرفت. در مقابل، چند سال بعد، وقتی جانشین سیسیانوف جانشین ایوان گودوویچ ناموفق محاصره ایروان، الکساندر اعزام ارتش خود را «احمقانه» خطاب کرد و او را به تبعید فرستاد. نبردهای سیسیانوف منجر به ترک خانواده های زیادی در ارمنستان شد که خانات را به مقصد گرجستان ترک کردند. ارتش ایران پس از دفاع موفقیت آمیز، مطابق با توافقنامه عرفی خود، دستورهایی برای جدا شدن با دستورالعمل مجدد در بهار ۱۸۰۵ برای یک کارزار جدید دریافت کرد.
سرگئی آندریوویچ کریوتسوف (؛ متولد ۱۵ مارس ۱۹۹۱) فوتبالیست حرفه ای اوکراینی است و مدافع باشگاه فوتبال شاختار دونتسک در لیگ برتر اوکراین بازی می کند. حرفه. سرگئی کریوتسوف متولد زاپروژیا، اوکراین، محصول مدرسه فوتبال متالورگ زاپروژیا است، جایی که وی توسط ویکتور تریشوبوف آموزش دیده است. او اولین بازی خود را برای این باشگاه در سن ۱۷ سالگی در مقابل چورنومورتس اودسا در ۳ مه ۲۰۰۸ که به تساوی ۱–۱ منجر شد انجام داد. اولین گل او برای این باشگاه در پیروزی ۲–۰ مقابل ماریوپول در ۲۷ فوریه ۲۰۱۰ بود. شاختار دونتسک. در ۱۱ مه ۲۰۱۰، سرگئی کریوتسوف به همراه تاراس استپاننکو با قراردادی ۵ ساله به شاختار دونتسک پیوست. اولین حضور او در ترکیب شاختار در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۰ در پیروزی ۱–۰ جام حذفی اوکراین مقابل باشگاه قدیمی خود، متالورگ زاپروژیا بود. او در فصل اول خود دو بازی دیگر انجام داد، هر دو در لیگ برتر اوکراین بود. شاختار با موفقیت در لیگ های برتر، جام و سوپر جام به سه گانه دست یافت. فصل بعد وی ۶ بازی برای این باشگاه انجام داد که ۵ مورد از آنها در لیگ برتر به میدان رفت او اولین حضور خود در فصل ۲۰۱۲–۱۳ را در ۲۶ اوت در پیروزی ۳–۰ برابر کا
رپاتی لویو در Donbas Arena انجام داد. او در ۹۰ دقیقه کامل بازی کرد و در دقیقه ۸۵ کارت زرد گرفت. او همچنین در یک پیروزی ۳–۱ مقابل دینامو کیف به عنوان یک تعویض دقیقه ۷۰ بازی کرد و جای اولیکساندر کوچر مصدوم را گرفت که دو بار گلزنی کرد. حرفه بین المللی. سرگئی کریوتسوف در حال حاضر عضو تیم ملی فوتبال اوکراین و سابقاً عضو تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین بود. او عضو تیم زیر ۱۹ سال اوکراین نیز بود که در مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا یوفا در سال ۲۰۰۹ قهرمان شد. او اولین حضور خود در تیم ملی اوکراین را در یک بازی دوستانه مقابل جمهوری چک در ۶ سپتامبر ۲۰۱۱ که منجر به شکست ۴–۰ اوکراین شد انجام داد و ۹۰ دقیقه کامل بازی کرد. آمار. باشگاه. تا تاریخ ۳ مارس ۲۰۲۰ بین المللی. تا تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۱۹ افتخارات. باشگاه. شاختار دونتسک بین المللی. اوکراین
دانیال شیفمن (به انگلیسی: Daniel Shiffman) (متولد ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۳) یک برنامه نویس و عضو هیئت مدیره بنیاد پراسسینگ، و استاد هنرهای تعاملی در بخش ارتباطات مخابراتی (ITP) دانشکده Tisch در دانشگاه نیویورک است. شیفمن لیسانس ریاضیات و فلسفه را از دانشگاه ییل و مدرک کارشناسی ارشد خود را از ITP دریافت کرد. شروع تحقیقات. آثار هنری او شامل "Swarm # 1" (2002)، "Swarm # 2" (2002) و "Swarm # 3" (2004) بود که درنهایت موجب کشف الگوریتم هایی برای ساخت الگوهایی از حرکت دسته جمعی پرندگان مجازی براساس مدل Boids کریگ رینولدز به عنوان "،" تولید شده از ورودی فیلم زنده یک اثر هنری در لحظه شد. شیفمن پیش از علاقه خود به متن باز و هنرهای تجسمی، مدیر تولید P73 Productions Inc. یک شرکت تئاتر کوچک در نیویورک بود که با برخی از دوستان خود از ییل شروع به کار کرد. فعالیت فعلی. دانیال شیفمن در حال حاضر تمرکز خود را بر روی تولید محتوای آموزشی از جمله، مثال ها و کتابخانه های پراسسینگ، زبان برنامه نویسی منبع باز و محیط توسعه ایجاد شده توسط کیسی ریاس و بن فرای گذاشته است. شیفمن یک کانال محبوب در یوتیوب به نام "The Coding Train " را که شامل فیلم های
آموزشی در زمینه چگونگی برنامه نویسی در پراسسینگ و p5.js، یک کتابخانه منبع باز JavaScript با API مشابه با پراسسینگ است را اداره می کند. او همچنین اقتباسی از کتاب "Nature of Code" را با استفاده از p5.js و از طریق Kadenze تدریس می کند.
ناو هواپیمابر کلاس جرالد آر. فورد عنوان جدیدترین کلاس از کلاس بندی های ناوهای هواپیمابر ناوگان دریایی هسته ای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است. هدف از ساخت این سری از ناوگان، جایگزینی کلاس یواس اس انترپرایز (سی وی ان-۶۵) و سپس کلاس نیمیتز می باشد. این ناوگان که به احترام جرالد فورد سی و هشتمین رئیس جمهوری ایالات متحده نام گذاری شده، متشکل از پیشرفته ترین، بزرگ ترین و گران قیمت ترین ناوهای هواپیمابر دنیا خواهد بود. نخستین ناو از این رده یواس اس جرالد آر. فورد در سال ۲۰۱۷ میلادی به نیروی دریایی آمریکا ملحق شد و دومین ناو از این کلاس با نام جان اف. کندی قرار است در سال ۲۰۲۴ به نیروی دریایی آمریکا ملحق شود. ویژگی های طراحی. حامل های کلاس جرالد آر فورد دارند - توسعه. ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز در خدمت نیروی دریایی ایالات متحده از زمان راه اندازی نیمیتز در سال ۱۹۷۵ (میلادی) بخشی از استراتژی پیش بینی قدرت ایالات متحده بوده اند. با جابجایی حدود ۱۰۰،۰۰ تن در هنگام بارگیری کامل، یک ناو کلاس نیمیتز می تواند بیش از ۳۰ گره (۵۶ کیلومتر) بخار کند. / ساعت؛ 35 مایل در ساعت)، به مدت ۹۰ روز بدون تدارک سفر کنید، و هواپیما
را برای حمله به اهداف صدها مایل دورتر پرتاب کنید. استقامت کلاس نیمیتز توسط یواس اس تئودور روزولت (سی وی ان-۷۱) که ۱۵۹ روز را در طول عملیات آزادی پایدار بدون بازدید از بندر یا سوختگیری سپری کرد، نمونه است. طراحی نیمیتز در طول دهه ها بسیاری از فناوری های جدید را در خود جای داده است، اما توانایی محدودی برای پشتیبانی از آخرین پیشرفت های فنی دارد. همانطور که در گزارش رند در سال 2005 آمده است، "بزرگترین مشکلاتی که کلاس نیمیتز با آن مواجه است، توانایی محدود تولید برق و افزایش وزن کشتی بر اساس ارتقاء و فرسایش حاشیه مرکز ثقل مورد نیاز برای حفظ پایداری کشتی است. با در نظر گرفتن این محدودیت ها، نیروی دریایی ایالات متحده برنامه ای را توسعه داد که در ابتدا به عنوان برنامه CVN-21 شناخته می شد، که به CVN-78، جرالد آر. فورد تبدیل شد. بهبودها از طریق توسعه فناوری ها و طراحی کارآمدتر انجام شد. تغییرات عمده طراحی شامل یک عرشه پرواز بزرگتر، بهبود در حمل سلاح و مواد، طراحی جدید نیروگاه پیشرانه است که به افراد کمتری برای کار و نگهداری نیاز دارد، و یک جزیره جدید و کوچکتر که به عقب رانده شده است. پیشرفت های تکنولوژیک در الکترومغناطی
سی منجر به توسعه یک سیستم پرتاب هواپیمای الکترومغناطیسی (EMALS) و یک دنده مهار پیشرفته (AAG) شده است. یک سیستم جنگی یکپارچه به نام سیستم دفاع از خود کشتی (SSDS) توسعه یافته است تا به کشتی اجازه دهد تا ماموریت های جدید را راحت تر انجام دهد. رادار دو باند جدید (DBR) ترکیبی از رادار باند S و باند X است. این پیشرفت ها به ناوهای جدید کلاس جرالد آر فورد اجازه می دهد تا ۲۵٪ بیشتر سورتی پرواز داشته باشند، سه برابر نیروی الکتریکی با راندمان بهتر تولید کنند و کیفیت زندگی خدمه را بهبود ببخشند. عرشه پرواز. منجنیق شماره ۴ در کلاس نیمیتز به دلیل فاصله کم بال در لبه عرشه پرواز نمی تواند هواپیمای با بار کامل را پرتاب کند. حرکت سلاح ها از انبار و مونتاژ به هواپیما در عرشه پرواز نیز ساده و تسریع شده است. مهمات از طریق آسانسورهای تسلیحاتی با ظرفیت بالاتر که از موتورهای خطی استفاده می کنند، به محل تسلیح مجدد متمرکز می شوند. این آسانسورها به گونه ای قرار گرفته اند که مهمات نیازی به عبور از هیچ منطقه ای از حرکت هواپیما نداشته باشد و در نتیجه مشکلات ترافیکی در آشیانه ها و عرشه پرواز کاهش یابد. در سال ۲۰۰۸، دریاسالار Dennis M. Dwyer
(دنیس ام دوایر) گفت که این تغییرات به طور فرضی امکان مسلح کردن مجدد هواپیماها را به جای چند ساعت در چند دقیقه فراهم می کند. تولید برق. راکتور جدید Bechtel A1B برای کلاس جرالد آر. فورد کوچکتر و ساده تر است، به خدمه کمتری نیاز دارد، و در عین حال بسیار قدرتمندتر از راکتور A4W کلاس نیمیتز است. دو راکتور بر روی هر حامل کلاس جرالد آر. فورد نصب خواهد شد که ظرفیت تولید برق را حداقل ۲۵٪ بیشتر از ۵۵۰ مگاوات (حرارتی) دو راکتور A4W در یک حامل کلاس نیمیتز ارائه می کند. بخشی از توان حرارتی تخصیص یافته به تولید برق سه برابر خواهد شد. نیروی محرکه و نیروگاه ناوهای کلاس نیمیتز در دهه ۱۹۶۰ (میلادی) طراحی شد، زمانی که فناوری های داخل هواپیما به نیروی الکتریکی کمتری نیاز داشتند. «فناوری های جدیدی که به کشتی های کلاس نیمیتز اضافه شده اند، تقاضای بیشتری برای الکتریسیته ایجاد کرده اند؛ بار پایه فعلی حاشیه کمی برای پاسخگویی به تقاضاهای رو به رشد برای قدرت باقی می گذارد». کشتی های کلاس جرالد آر فورد، بخار را با لوله کشی به چهار ژنراتور توربین اصلی (MTG) برای تولید برق برای سیستم های کشتی اصلی و منجنیق های الکترومغناطیسی جدید به نیرو
تبدیل می کنند. کشتی های کلاس جرالد آر فورد از توربین های بخار برای نیروی محرکه استفاده می کنند. توان خروجی بزرگتر جزء اصلی سیستم جنگی یکپارچه است. مهندسان گام های بیشتری برداشتند تا اطمینان حاصل کنند که ادغام پیشرفت های فن آوری پیش بینی نشده روی یک ناو هواپیمابر کلاس جرالد آر فورد امکان پذیر است. نیروی دریایی انتظار دارد کلاس جرالد آر. فورد به مدت ۹۰ سال، تا سال ۲۱۰۵ (میلادی)، بخشی از ناوگان باشد، که به این معنی است که کلاس باید با موفقیت فناوری جدید را در طول دهه ها بپذیرد. تنها نیمی از ظرفیت تولید برق توسط سیستم های برنامه ریزی شده فعلی استفاده می شود و نیمی از آن برای فناوری های آینده در دسترس است. سیستم پرتاب الکترومغناطیسی هواپیما - Electromagnetic Aircraft Launch System (EMALS). EMALS جدیدترین سیستم پرتاب کامل نیروی دریایی است که برای جرالد آر. فورد (CVN 78) و ناوهای کلاس فورد آینده طراحی شده است. سیستم پرتاب برای گسترش قابلیت عملیاتی ناوهای کلاس فورد طراحی شده است، و به نیروی دریایی توانایی برای پرتاب تمام پلت فرم های بال هوایی حامل های فعلی و آینده - جنگنده های بدون سرنشین سبک وزن تا ضربتی سنگین را ار
ائه می دهد. ماموریت و عملکرد EMALS مانند منجنیق بخار سنتی باقی می ماند. با این حال، از فناوری های کاملاً متفاوتی استفاده می کند. EMALS از انرژی جنبشی ذخیره شده و تبدیل توان الکتریکی حالت جامد استفاده می کند. این فناوری درجه بالایی از کنترل، نظارت و اتوماسیون رایانه را امکان پذیر می کند. سیستم فرود دنده دستگیره پیشرفته - Advanced Arresting Gear (AAG) system. الکترومغناطیس همچنین در سیستم جدید Advanced Arresting Gear (AAG) استفاده می شود. سیستم فعلی برای کند کردن و توقف فرود هواپیما بر هیدرولیک متکی است. در حالی که سیستم هیدرولیک موثر است، همانطور که با بیش از پنجاه سال پیاده سازی نشان داده شده است، سیستم AAG تعدادی پیشرفت را ارائه می دهد. سیستم فعلی قادر به گرفتن وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (پهباد) بدون آسیب رساندن به آنها به دلیل فشارهای شدید روی بدنه هواپیما نیست. پهپادها جرم لازم برای به حرکت درآوردن پیستون هیدرولیک بزرگی که برای به دام انداختن هواپیماهای سنگین تر و سرنشین دار استفاده می شود را ندارند. با استفاده از الکترومغناطیسی، جذب انرژی توسط یک موتور توربو الکتریک کنترل می شود. این تله را صاف تر می ک
ند و شوک وارده به بدنه هواپیما را کاهش می دهد. حتی اگر این سیستم از روی عرشه پرواز مانند سیستم قبلی خود به نظر برسد، انعطاف پذیرتر، ایمن تر و قابل اعتمادتر خواهد بود و به نگهداری و سرنشین کمتری نیاز دارد. سنسورها و سیستم های دفاع شخصی. یکی دیگر از موارد اضافه شده به کلاس جرالد آر فورد، یک سیستم رادار ردیابی و جستجوی آرایه اسکن الکترونیکی فعال یکپارچه است. رادار دو باند (DBR) توسط Raytheon برای ناوشکن های موشک هدایت شونده کلاس زوموالت و ناوهای هواپیمابر کلاس جرالد آر فورد در حال توسعه بود. با جایگزینی شش تا ده آنتن رادار با یک رادار شش وجهی می توان جزیره را کوچکتر نگه داشت. DBR با ترکیب رادار چند منظوره باند X AN/SPY-3 با پرتابگرهای رادار جستجوی حجمی باند S AN/SPY-4 (VSR) که در سه آرایه فازی توزیع شده اند، کار می کند. رادار S-band بعداً برای صرفه جویی در هزینه از ناوشکن های کلاس زوموالت حذف شد. سه وجهی که به رادار باند X اختصاص داده شده است، ردیابی در ارتفاع پایین و روشنایی رادار را انجام می دهند، در حالی که سه وجهی باند S بدون توجه به آب و هوا، جستجو و ردیابی هدف را انجام می دهند. "DBR که به طور همزمان در دو
محدوده فرکانس الکترومغناطیسی کار می کند، اولین باری است که این عملکرد با استفاده از دو فرکانس هماهنگ شده توسط یک مدیر منبع واحد به دست آمده است." این سیستم جدید قطعات متحرک ندازد، بنابراین نیازهای نگهداری و سرنشین برای عملیات را به حداقل می رساند. AN/SPY-3 از سه آرایه فعال و کابینت گیرنده/تحریک کننده (REX) در بالای عرشه و زیرسیستم سیگنال و پردازشگر داده (SDP) در زیر عرشه تشکیل شده است. VSR دارای معماری مشابهی است، با قابلیت تبدیل پرتو و تبدیل (پرتودیسی) باندباریک در دو کابینت اضافی در هر آرایه. یک کنترل کننده مرکزی (مدیر منبع) در پردازشگر داده (DP) قرار دارد. DBR اولین سیستم راداری است که از یک کنترل کننده مرکزی و دو رادار آرایه فعال در فرکانس های مختلف استفاده می کند. DBR انرژی خود را از سیستم برق آرایه مشترک (CAPS) که شامل واحدهای تبدیل توان (PCU) و واحدهای توزیع برق (PDUs) است، دریافت می کند. DBR از طریق یک سیستم خنک کننده حلقه بسته به نام Common Array Cooling System (CACS) (کومون ارای سیستم خنکی) خنک می شود. رادار نظارت هوایی سازمانی (EASR) یک رادار نظارتی طراحی جدید است که قرار است در دومین ناو هواپیمابر
کلاس جرالد آر فورد، جان اف کندی (CVN-79) به جای رادار باند دوگانه نصب شود. کشتی های تهاجمی آبی خاکی کلاس آمریکا که با LHA-8 و LX(R) برنامه ریزی شده شروع می شوند نیز این رادار را خواهند داشت. هزینه اولیه مجموعه EASR برای هر واحد حدود $۱۸۰ میلیون کمتر از DBR خواهد بود، که برآورد آن حدود $۵۰۰ میلیون است. ارتقاهای احتمالی. سیستم های دفاعی آینده، مانند سلاح های با انرژی هدایت شده لیزری الکترون آزاد، زره های الکتریکی و سیستم های ردیابی به قدرت بیشتری نیاز دارند. "تنها نیمی از توانایی تولید برق در CVN-78 برای اجرای سیستم های برنامه ریزی شده فعلی، از جمله EMALS مورد نیاز است. بنابراین CVN-78 دارای ذخایر توانی است که کلاس نیمیتز برای اجرای لیزر و زره الکتریکی فاقد آن است." افزودن فناوری های جدید، سیستم های قدرت، طرح بندی طراحی و سیستم های کنترل بهتر منجر به افزایش نرخ پرواز ۲۵٪ نسبت به کلاس نیمیتز و کاهش ۲۵٪ در نیروی انسانی مورد نیاز برای عملیات می شود. فناوری مدیریت زباله در جرالد آر. فورد به کار گرفته خواهد شد. شرکت PyroGenesis Canada که با بخش Carderock مرکز جنگ های سطحی نیروی دریایی توسعه داده شد - در سال ۲۰۰۸ (۱
۳۸۷ شامسی) قراردادی را برای تجهیز کشتی با سیستم تخریب زباله های قوس پلاسما (PAWDS) منعقد کرد. این سیستم فشرده تمام زباله های جامد قابل احتراق تولید شده در کشتی را تصفیه می کند. پس از تکمیل تست پذیرش کارخانه در مونترال، سیستم قرار بود در اواخر سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰ شامسی) به کارخانه کشتی سازی هانتینگتون اینگالز برای نصب بر روی کشتی حمل شود. نیروی دریایی در حال توسعه یک لیزر الکترون آزاد (FEL) برای دفاع در برابر موشک های کروز و ازدحام قایق های کوچک است. طراحی 3D به کمک کامپیوتر. کشتی سازی نیوپورت نیوز از یک مدل محصول سه بعدی در مقیاس کامل که در Dassault Systèmes CATIA V5 توسعه یافته است برای طراحی و برنامه ریزی ساخت ناوهای هواپیمابر کلاس جرالد آر فورد استفاده کرد. کلاس CVN 78 به گونه ای طراحی شده بود که مسیرهای حرکت سلاح های بهتری داشته باشد و تا حد زیادی حرکات افقی را در داخل کشتی حذف کند. در برنامه های کنونی، آسانسورهای اسلحه های پیشرفته از محل های ذخیره سازی به مکان های اختصاصی برای جابجایی تسلیحات منتقل می شوند. ملوانان از گاری های موتوری برای انتقال سلاح ها از انبار به آسانسور در سطوح مختلف خشاب اسلحه استفاده می
کردند. موتورهای خطی برای آسانسورهای تسلیحاتی پیشرفته در نظر گرفته شده است. آسانسورها نیز به گونه ای جابه جا می شوند که مانعی برای عملیات هواپیما در عرشه پرواز نکنند. طراحی مجدد مسیرهای حرکت تسلیحات و قرارگیری آسانسورهای اسلحه در عرشه پرواز، نیروی انسانی را کاهش می دهد و به نرخ تولید سورتی بسیار بالاتر کمک می کند. اضافه هواپیمای برنامه ریزی شده. کلاس جرالد آر. فورد برای جاه دادن هواپیمای جدید جنگنده مشترک (F-35C || اف-۳۵ سی) طراحی شده است، اما تاخیر در توسعه و آزمایش هواپیما بر فعالیت های یکپارچه سازی در CVN-78 تأثیر گذاشته است. این فعالیت های یکپارچه سازی شامل آزمایش F-35C با EMALS CVN-78 و سیستم دنده دستگیره پیشرفته و آزمایش قابلیت های ذخیره سازی کشتی برای باتری های لیتیوم یون، لاستیک ها و چرخ های F-35C است. در نتیجه تأخیرهای توسعه F-35C، نیروی دریایی ایالات متحده این هواپیما را حداقل تا سال 2018 - یک سال پس از تحویل CVN-78 به میدان نخواهد فرستاد. که خطر ناسازگاری سیستم و تعمیرات پرهزینه را برای کشتی پس از تحویل آن به نیروی دریایی ایجاد می کند. תוצאות התרגום. תוצאת התרגום. کلاس جرالد آر. فورد برای جا دادن هو
اپیمای جدید جنگنده جنگنده مشترک (F-35C) طراحی شده است،
ترون یکی از بزرگ ترین اکوسیستم های نامتمرکز مبتنی بر زنجیرهٔ بلوکی است که با تکیه بر رمزارز داخلی با نام ترونیکس و نماد TRX کار می کند. ترون با عبور از ظرفیت شبکهٔ بیت کوین و آتریوم، به بازدهی بالایی رسیده و می تواند همواره در هر ساعتی از شبانه روز، ۲۰۰۰ تراکنش بر ثانیه را مدیریت کند. تاریخچه. ترون توسط کارآفرین چینی جاستین سان در سپتامبر سال ۲۰۱۷ تأسیس شد. در ابتدا، ارز دیجیتال ترون، به صورت آزمایشی بر روی بلاکچین آتریوم (پروتکل ERC-20) بارگذاری شد و سپس با راه اندازی نهایی شبکهٔ بلاکچین ترون، در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، روی شبکهٔ اصلی خود بارگذاری شد. طرفداران ترون، این روز را روز استقلال ترون می دانند. در ماه مه ۲۰۱۹، این ارز دیجیتال توانست کاری را که بیت کوین طی ده سال انجام داد را در ۳۱۹ روز انجام داده و رکورد تعداد تراکنش های بیت کوین را بشکند. در اوت همان سال عرضهٔ اولیهٔ سکهٔ TRX آغاز شد و ترون توانست از این طریق بیش از ۷۰ میلیون دلار سرمایهٔ اولیه جذب کند. در این عرضهٔ اولیه قیمت هر واحد TRX معادل ۰٫۰۰۱۹ دلار بود. دگر تاریخ ۲۶ آذر ماه ۱۴۰۰ جاستین سان از سمت خود تحت عنوان مدیر عامل ترون استعفا داد. شرکای تجاری ت