Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از پرداخت حقوق گمرکی و کرایه خط آهن آذربایجان و کشتیرانی دریاچه رضائیه معاف کرد. معتصم السلطنه فرخ وزیر اقتصاد وقت کوشید امتیاز انحصار کبریت ممتاز را لغو کند و سرانجام پس از برکناری تیمورتاش موفق به لغو این انحصار شد. به گفته فرخ، محمدباقر خوئی کوشید با دادن پانزده هزار تومان رشوه به او، جلو این تصمیم را بگیرد. در سال ۱۳۴۰ به منظور استفاده بهینه از ضایعات چوب، کارخانه نئوپان از کشور آلمان خریداری و نصب شد که با تکمیل و تغییراتی در ماشین آلات هنوز فعال و در حال تولید است. در سال ۱۳۵۰ شرکت کبریت ستاره ممتاز در جوار کارخانه ممتاز قدیمی احداث و با خرید دو خط ماشین آلات تمام اتوماتیک و بسیار مدرن از شرکت آرنکو سوئد راه اندازی شد. محصولات کارخانه ستاره ممتاز که با نظارت شرکت کبریت سوئد تولید می شد، هم تراز کبریتهای اروپایی بود و تحولی در صنعت کبریت ایجاد کرد. در سال ۱۳۵۷ با افزایش مصرف کبریت و نیاز بازار، سه خط دیگر از ماشین آلات تمام اتوماتیک ساخت سوئد خریداری و کلیه پنج خط مدرن در سال های جدیدالاحداث در محل فعلی کارخانه در ابتدای جاده تبریز - اهر نصب شد. این شرکت ها به جایگاه بزرگترین تولیدکننده کبریت در ایران رس
یدند و توانستند اولین مُهر استاندارد را در این صنعت کسب کنند. بعد از انقلاب، این شرکت ها کارخانه ای در مشگین شهر احداث کردند که محصولات آن به نام کبریت مشکین تولید و به بازار عرضه می شود. موزه کبریت. شرکت ممتاز با جمع آوری ماشین آلات قدیمی کارخانه، کبریت های قدیمی، نگاره ها و اسناد و شجره خانواده خوئی موزه کبریت را احداث کرده و تبدیل به شناسنامه ای از تاریخ کبریت در ایران شده.
آی اِم جی مادِلز یک بنگاه مدلینگ است که دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک واقع است و دفاتر دیگری نیز در لندن، لس آنجلس، میلان، پاریس و سیدنی دارد. آی ام جی مادلز که یک شرکت تابعه است، وظیفه مدیریت و رسیدگی به مدل ها را بر عهده دارد. این بنگاه به عنوان نماینده بیش از نیمی از پردرآمدترین سوپرمدل ها فعالیت می کند. مدل ها. برخی از مدل هایی که هم اکنون آی ام جی مادلز نماینده آن هاست:
نرجس خانعلی زاده، (زادهٔ ۳۰ اردیبهشت ۱۳۷۴ در کلاچای – درگذشتهٔ ۶ اسفند ۱۳۹۸ در لاهیجان) پرستار اهل ایران بود. او نخستین قربانی ثبت شدهٔ همه گیری کروناویروس در ایران، از میان کادر پزشکی بود. زندگی. نرجس خانعلی زاده در سال ۱۳۷۴ در کلاچای، شهرستان رودسر متولد شد. او پس از پایان تحصیلات، طرح پرستاری خود را در بیمارستان امام خمینی تهران سپری کرد و به عنوان پرستار در بخش اورژانس بیمارستان میلاد لاهیجان مشغول به خدمت بود. درگذشت. نرجس خانعلی زاده، ۴ اسفند ۱۳۹۸ در پی شیوع گستردهٔ ویروس کرونا در ایران، با عوارض مشابه ابتلا به ویروس کرونا، در حین رسیدگی به بیماران در محل کار خود از حال رفت و به زمین افتاد. وی به دلیل عوارض ریوی و تنگی نفس در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان بستری شد. نرجس خانعلی زاده در بعدازظهر روز ۶ اسفند ۱۳۹۸ در بیمارستان میلاد لاهیجان درگذشت. حواشی. مجسمهٔ نرجس خانعلی زاده. در خرداد ۱۴۰۰ مجسمه نرجس خانعلی زاده در میدان شهر کلاچای استان گیلان نصب شد. این سازه متشکل از مجسمه و قاب شیشه ای به ابعاد یک در یک و ارتفاع یک متر و ۸۰ سانتیمتر طراحی و ساخته شده است. جستارهای وابسته. قربانیان و مبتلایان سرشناس د
نیاگیری کووید ۱۹ در ایران
ویتولد پاولوویچ فوکین ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۰ مارس ۲۰۲۵) یک سیاست مدار اهل اوکراین بود. او از ۲۳ اکتبر ۱۹۹۰ تا ۱ اکتبر ۱۹۹۲ نخست وزیر اوکراین بود. ویتولد فوکین در ۲۰ مارس ۲۰۲۵، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
شورش های شمال شرق دهلی () بخشی از اعتراضات به اصلاحیه قانون شهروندی و ثبت ملی شهروندان است که از ۲۴ فوریه ۲۰۲۰ در بخش شمال شرقی دهلی آغاز شد و طی آن دست کم ۴۶ تن کشته و بیش از ۲۰۰ نفر زخمی شدند. در روز ۲۳ فوریه کاپیل میشرا، رهبر حزب حزب بهاراتیا جاناتا، به پلیس دهلی اولتیماتوم داد که خیابان هایی که توسط معترضان مسدود شده را بازگشایی کند و گفت اگر این تقاضا اجابت نشود، خود به زور اقدام خواهد کرد. در پی این اولتیماتوم، شورشی خشونت بار درگرفت که طی آن عده ای از شهروندان و پلیس کشته شدند و به مغازه ها، خانه ها و وسایل نقلیه آسیب رسید. پلیس هند متهم شد که اقدامات کافی برای جلوگیری از بروز خشونت به عمل نیاورده است و اعلام کرد که ۱۰۶ تن از آشوبگران را دستگیر کرده است. خشونت. مشرق نیوز به نقل از روزنامه گاردین به بیان درگیری و خشونت علیه مسلمانان در هند پرداخت که در پی اعتراضات مسلمانان علیه لایحه اعطای شهروندی به مهاجران بوجود آمد که در آن مسلمانان نادیده گرفته شده بودند و از نظر منتقدان دولت «نارندرا مودی» این قانون برای به حاشیه راندن مسلمانان و در واقع اهانت به قانون اساسی هند است. به گزارش شبکه ان دی تی وی (NDTV
) از دهلی تا یکشنبه یکم مارس ۲۰۲۰ پس از پیدا شدن سه جسد دیگر در این شهر تعداد کشته شدگان به ۴۶ تن رسید و بیش از ۲۰۰ تن نیز در خشونت های اخیر گزارش شده است. واکنش ها. عمران خان نخست وزیر پاکستان به جامعه بین الملل هشدار داد که وقایع هند زمینه ساز تکرار وقایعی مشابه آنچه که در میانمار رخ داد می شود. عمران خان تصریح کرد که حزب حاکم هند در حال زمینه سازی تکرار نسل کشی میانمار در هند و حذف جمعیت اقلیت آن است.
حکیم آباد روستایی در دهستان بیزکی بخش مرکزی شهرستان گلبهار استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۷ نفر (۸خانوار) بوده است.
حکیم آباد روستایی در دهستان دربقاضی بخش مرکزی شهرستان نیشابور استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۲ نفر (۹خانوار) بوده است.
امام آباد یا موتور حسن شه میر روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۹ نفر (۱۷خانوار) بوده است.
امام آباد روستایی در دهستان سردشت بخش روددشت شهرستان لردگان استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۷۰۴ نفر (۱۵۸خانوار) بوده است.
امام آباد (خان آباد) روستایی در دهستان حشمت آباد بخش مرکزی شهرستان دورود استان لرستان ایران است. ویرایش کننده:یزدان سالاروند جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۵۶ نفر (۱۰۵خانوار) بوده است.
حاج محمدرضا بهبهانی (درگذشته اردیبهشت ۱۳۱۵ خورشیدی) معروف به پوررضا بازرگان و نماینده بوشهر در مجلس شورای ملی بود. انتخاب پوررضا به نمایندگی در نخستین بار یکی از موضوعات بحث برانگیز دوره چهارم مجلس شورای ملی بود و تصویب اعتبارنامه او تا یک سال و نیم پس از آغاز به کار مجلس به طول انجامید. او در انتخابات پس از میرزا علی کازرونی نفر دوم شد اما حکومت بوشهر که برگزارکننده انتخابات بود وی را دارای سن قانونی (حداقل سی سال) نشناخت و به او اعتبارنامه نداد. در تحقیقات مداومی که در مجلس جریان داشت، پدر و پدربزرگ پوررضا و امام جمعه بوشهر گواهی کردند که سن او هنگام انتخاب ۲۴ سال بوده اما با پیگیریهای او عده دیگری از مردم بوشهر به مجلس اعلام کردند که سن پوررضا برای نمایندگی قانونی است. مشخص شد که پدر و پدربزرگ او نیز به این دلیل سنش را کمتر اعلام کرده اند که نمی خواسته اند او وارد سیاست شود. امام جمعه بوشهر نیز اعلام کرد که بر اساس حرف دیگران سن او را کمتر گواهی کرده است. سرانجام اعتبارنامه پوررضا تنها با اکثریت یک رأی (۳۹ رأی موافق در برابر ۳۸ رأی مخالف) در ۲۷ آذر ۱۳۰۱ خورشیدی از تصویب مجلس شورای ملی گذشت. شیخ اسدالله محل
اتی نماینده خوانسار و گلپایگان در اعتراض به تصویب اعتبارنامه از جلسه خارج شد و با توجه به اینکه پنج نماینده نیز رأی ممتنع داده بودند، اعتبارنامه پوررضا را دارای اکثریت رآی موافق ندانست. او در پایان جلسه بازگشت و پیشنهاد داد کمیسیونی شش نفره از نمایندگان تشکیل شود و با مراجعه به قانون اساسی نظر خود را درباره این نوع رأی گیری اعلام کند. این درخواست در جلسه بعد مجلس مطرح اما پذیرفته نشد. در سال ۱۳۰۹ پوررضا بار دیگر به نمایندگی بوشهر به مجلس شورای ملی رفت (دوره هشتم) و کرسی نمایندگی خود را تا در دوره دهم حفظ کرد. در همین دوره از پایان سال ۱۳۱۴ تجارت و نمایندگی مجلس را رها کرد و به عتبات عالیات رفت و در آنجا مجاور شد و به عبادت پرداخت و پس از مدت کوتاهی درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. حاج محتشم السلطنه اسفندیاری رئیس مجلس شورای ملی هنگام اعلام خبر درگذشت پوررضا در مجلس او را «ایرانى واقعى و مسلمان حقیقى و تاجر به تمام معنى» توصیف کرد و گفت: «حقیقتاً خادم مملکت و براى خدمت به مملکت همیشه ساعى و نسبت به ضعفا و فقرا واقعاً دستگیر و کارهاى خیر را همیشه جاهد و نسبت به دوستانش وفادار و نسبت به عموم خیرخواه بود. براى سع
ادت این آدم همین قدر بس که در حیات خودش با این که مشاغل زیاد داشت، همه را ریخت و به پاى خودش راه آخرت را پیش گرفت».
موتور خیرمحمد روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۴۸ نفر (۵۲خانوار) بوده است.
موتور عباس روستایی در دهستان پشتکوه بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۷ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
موتور حاجی عثمان روستایی در دهستان تهلاب بخش ریگ ملک شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۷ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
موتور درمحمد گمشادزهی روستایی در دهستان تهلاب بخش ریگ ملک شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۵۶ نفر (۵۴خانوار) بوده است.
لشکر زرهی ۸ "نجف اشرف" از لشکرهای زرهی نیروی زمینی سپاه پاسداران است، که پس از لشکر ۱۴ امام حسین، دومین لشکر سپاه پاسداران در استان اصفهان به شمار می آید. هم اکنون سرتیپ دوم پاسدار مصطفی محمدی فرماندهی لشکر ۸ زرهی نجف را برعهده دارد. پیشینه. این یگان در سال۱۳۶۰ در خلال جنگ ایران و عراق و پس از عملیات ثامن الائمه، تحت عنوان "تیپ ۸ نجف" تشکیل شد، نخستین فرمانده آن احمد کاظمی بود و بخش اعظم از نیروهای آن از شهرستان نجف آباد، استان اصفهان تأمین می شد. لشکر ۸ نجف در اغلب عملیات های گسترده در خلال جنگ به عنوان یگان عمل کننده حضور داشت و در خلال آزادسازی خرمشهر، نخستین یگان ایرانی بود، که وارد خرمشهر شد. لشکر ۸ نجف همچنین نخستین یگان زرهی سپاه پاسداران می باشد، که واحد زرهی آن، پس از فتح خرمشهر، از تجهیزات و ادوات به غنیمت گرفته شده از ارتش عراق، شکل گرفت. هم اکنون سرتیپ دوم پاسدار مصطفی محمدی فرماندهی لشکر ۸ نجف را برعهده دارد.
محمد بزرگ نیا (۱۲۷۱خ مشهد - ۱۳۴۷خ) معروف به دانش شاعر و روزنامه نگار خراسانی و نماینده نیشابور در دوره چهارم مجلس شورای ملی بود. در سال ۱۳۱۰ هجری قمری در مشهد به دنیا آمد. پدرش حاج عبدالحسین تهرانی از بازرگانان معروف مشهد بود و خودش نیز حرفه پدر را ادامه داد. نزد استادانی چون ادیب نیشابوری و شیخ محمدحسن شیرازی تحصیل کرد و در جنبش مشروطه به مبارزات مشروطه خواهانه پیوست. از زمستان ۱۲۹۵ خورشیدی مجله ای ادبی به نام دانش در مشهد منتشر می کرد که شخصیتهایی ادبی همچون ایرج میرزا، محمدهاشم میرزا افسر، دکتر مزین و میرزا محمد ملکزاده (برادر ملک الشعرای بهار) در آن قلم می زدند. در سال ۱۲۹۶ با همراهی شماری از بزرگان مشهد، نخستین دبیرستان این شهر را به نام دانش در ابتدای کوچه شوکت الدوله تأسیس کرد. دو سال بعد این مدرسه را به دولت واگذار کرد. شهرت او به دانش نیز از همین مجله آمد. در دوره چهارم مجلس شورای ملی، پس از آنکه میرزا ابراهیم خان عمیدالسطنه نماینده نیشابور برای تصدی وزارت عدلیه در کابینه قوام السلطنه در شانزدهم مهر ۱۳۰۰ از مجلس رفت، در این شهر برای پر کردن کرسی خالی او تجدید انتخابات شد و میرزا محمد دانش انتخاب شد.
اعتبارنامه او در پنجم دی ۱۳۰۱ به تصویب مجلس رسید و دوران نمایندگی اش کمتر از شش ماه بود. میرزا محمد دانش در پی انقراض سلطنت قاجاریه، در آذر ۱۳۰۴ به عضویت مجلس مؤسسانی برگزیده شد که برپایی سلطنت پهلوی را رسمیت بخشید. پس از آن چندین دوره رئیس انجمن شهر و اتاق بازرگانی مشهد شد. مدتی نیز رئیس انجمن ادبی فرهنگستان بود. میرزا محمد دانش از دوستان ملک الشعرای بهار بود. دیوان شعر او را انتشارات امیرکبیر در سال ۱۳۴۴ با نام راز دانش به چاپ رساند.
موتور محمد ریگی یا الله آباد روستایی در دهستان تهلاب بخش ریگ ملک شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۵ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
ملاآخرداد روستایی در دهستان تهلاب بخش ریگ ملک شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹۸ نفر (۶۳خانوار) بوده است.
چاه عباسعلی شیروانی روستایی در دهستان درح بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده است.
چاه عشایری ملاعباس حسینی یا شهیدحسین براتی روستایی در دهستان درح بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵۹ نفر (۷۱خانوار) بوده است.
چاه عشایری حاجی حسینی یا چاه شهیدعبدالهی روستایی در دهستان درح بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۵۴ نفر (۳۹خانوار) بوده است.
چاه خزایی روستایی در دهستان درح بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۸ نفر (۱۷خانوار) بوده است.
چاه لیسی روستایی در دهستان درح بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
چاه ملنگ روستایی در دهستان درح بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
چاه محمد صباغ روستایی در دهستان درح بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۲ نفر (۲۶خانوار) بوده است.
چاه قاسمی یا چاه نیزه گاب ۱ روستایی در دهستان درح بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۱ نفر (۸خانوار) بوده است.
عباسقلی خان سپهر کاشانی ملقب به مستشارالوزاره، مشیرافخم و لسان الملک از ادیب، نویسنده و دیپلمات دوره قاجار و نماینده جهرم در چهارمین دوره مجلس شورای ملی بود. او فرزند محمدتقی خان لسان الملک سپهر نویسنده کتاب معروف ناسخ التواریخ بود و پس از مرگ پدر این کتاب را که ناتمام مانده بود کامل بود. عباسقلی خان با منشی گری مخصوص در وزارت امورخارجه خدمات دولتی خود را آغاز کرد و تا نایب اولی این وزارتخانه و عضویت در دارالشورای کبری پیش رفت. در زمان مظفرالدین شاه وزیر انطباعات شد و در آستانه جنبش مشروطه از کار دولتی کناره گرفت اما در اواخر عمر و در حالی که عمر دوره چهارم مجلس شورای ملی رو به پایان بود به نمایندگی جهرم در این مجلس انتخاب شد. اعتبارنامه اش در پنجم دی ۱۳۰۱ خورشیدی به تصویب رسید و مدت نمایندگی اش به شش ماه نرسید. عباسقلی خان سپهر غیر از تکمیل ناسخ التواریخ در سال ۱۲۹۹ هجری قمری تذکره سپهر و در سال ۱۳۰۵ هجری قمری یعنی همزمان یا در آستانه گماشته شدن به منصب نیابت اول وزرات امور خارجه، رساله ای به نام "برهان النبوه" در اثبات پیامبری محمد و خاتمیت او نوشت. المآثر و الآثار و ریحانه الادب نیز از تألیفات بعدی اوست. ع
باسقلی خان سپهر مدت کوتاهی پس از پایان نمایندگی اش در مجلس در سال ۱۳۰۲ خورشیدی درگذشت. احمدعلی سپهر ملقب به مورخ الدوله که از بنیانگذاران سازمان برنامه و بودجه است و در دوران محمدرضا شاه پهلوی به وزارت رسید، برادرزاده اوست.
چاه وحدت آباد خمینی روستایی در دهستان درح بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۸ نفر (۲۶خانوار) بوده است.
رزیتا پیزانو (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "آنا"، "بوکاچو"، "دل های شکسته"، "لیبرا، عشق من" و "کشور زنگ ها" اشاره کرد.
شیوه معماری پیشاپارسی یک سبک فرعی معماری (یا زیر سبک) در معماری ایرانی است. این سبک معماری در فلات ایران تا قرن هشتم قبل از میلاد در دوران امپراتوری ماد رونق داشت. این سبک اغلب به عنوان زیرمجموعه شیوه پارسی طبقه بندی می شود. تپه زاغه در نزدیکی قزوین، قدیمی ترین اثر باقیمانده از این سبک معماری است. نمونه های بارز دیگر این سبک عبارتند از: چغازنبیل، تپه سیلک، شهر سوخته و هگمتانه. ساختمان های ایلامی در زیر مجموعه این سبک قرار دارند.
وانا وانی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. وی یکی از زیباترین هنرپیشگان زن ایتالیا در عصر خود بود. از فیلم های او می توان به "صدای بی رخ" اشاره کرد.
دانگ وان لام (زاده ۱۳ اوت ۱۹۹۳) یک فوتبالیست روسی-ویتنامی است که به عنوان دروازه بان برای باشگاه لیگ یکی تایلند موانگتونگ یونایتد بازی می کند.
تاکنون ۱۶ رانندهٔ فرمول یک اهل اتریش در مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرده اند که دو نفر از آن ها برندهٔ عنوان رانندهٔ قهرمان جهان هستند. سه رانندهٔ اتریشی در زمان شرکت در مسابقات این ورزش کشته شده اند؛ تنها کشوری که نسبت به اتریش رانندگان بیشتری را در این مسابقات از دست داده، کشور بریتانیا است. بسیاری از رانندگان دیگر نیز به هنگام رقابت دچار صدمات شدید شده اند و برخی از آن ها تصادف هایی داشته اند که به فعالیت حرفه ای آن ها در فرمول یک پایان داده است. قهرمانان جهان و برندگان مسابقه ها. دو رانندهٔ اتریشی تاکنون موفق به کسب عنوان قهرمانی رانندگان جهان شده اند. نیکی لائودا در فصل های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۷ با تیم فراری به این مقام دست یافت و در فصل ۱۹۷۶ نیز در ردهٔ دوم قهرمانی فصل قرار گرفت. او در سال ۱۹۸۴ تنها با اختلاف نیم امتیاز با آلن پروست، هم تیمی خود در تیم مک لارن، برای بار سوم قهرمان جهان شد. جوهن رایندت که در سال ۱۹۷۰ عنوان قهرمانی جهان را کسب کرد، تنها راننده ای است که پس از مرگ به این مقام دست یافت. او در مرحلهٔ تمرین جایزه بزرگ ایتالیا در یک تصادف رانندگی کشته شد. گرهارد برگر تنها رانندهٔ اتریشی دیگری است که موف
ق به کسب پیروزی در مسابقات فرمول یک شده است. او در میان ۲۱۰ مسابقه، در ۱۰ مسابقه برنده شده است. او نسبت به رانندگان اتریشی دیگر، در تعداد گراند پری های بیشتری حضور داشته و یکی از معدود رانندگان فرمول یک است که در بیش از ۲۰۰ رویداد شرکت کرده است. رانندگان کنونی/اخیر. در حال حاضر هیچ رانندهٔ اتریشی در مسابقات فرمول یک حضور ندارد. کریستیان کلین آخرین رانندهٔ اهل اتریش بوده است که آخرین بار در فصل ۲۰۱۰ با تیم اچ آرتی در مسابقات حضور یافت. او در این فصل و در دورهٔ بیماری ساکون یاماموتو به عنوان رانندهٔ جایگزین در سه مسابقه شرکت کرد. کلین پیش از این و در فصل ۲۰۰۴ برای تیم جگوار رانندگی کرده بود و تا زمان خریداری تیم جگوار توسط رد بول به همکاری خود با این تیم ادامه داد و سپس در پایان فصل ۲۰۰۶ تیم را ترک کرد. رانندگان سابق. رانندگان سابق برجسته. نیکی لائودا برای پرداخت هزینهٔ صندلی رانندگی خود در تیم مارچ برای فصل ۱۹۷۱، یک وام بانکی را که توسط بیمهٔ عمر او پشتیبانی می شد، دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۳ نیز یک صندلی را در تیم بی آرام از آن خود کرد، اما روند صعودی بدهی های او همچنان ادامه داشت. هم تیمی او کلی رگاتزونی برای
فصل بعدی به فراری منتقل شد و انزو فراری را متقاعد کرد تا مبلغ لازم برای فسخ قرارداد لائودا با بی آرام را پرداخت کند. به این ترتیب مسیر حرفهٔ او تغییر کرد و در فصل ۱۹۷۴ با دو پیروزی در مسابقه ها، در پایان فصل در ردهٔ چهارم قهرمانی قرار گرفت. پنج پیروزی که او در فصل ۱۹۷۵ کسب کرد، به او کمک کرد تا نخستین عنوان قهرمانی جهان خود را بدست آورد. در فصل بعدی نیز به نظر می رسید که او توانایی کسب دوبارهٔ این عنوان را دارد، اما بواسطهٔ یک تصادف مرگبار در نوربورگ رینگ به حاشیه رانده شد. با وجود سوختگی های درجه اول در سر و دست ها، از دست دادن نصف یکی از گوش ها و شکستن تعدادی از استخوان هایش، لائودا تنها پس از شش هفته به مسابقات برگشت و در این مدت تنها دو مسابقه را از دست داد. جکی استوارت این بازگشت لائودا را با عنوان شجاعانه ترین بازگشت در تاریخ این ورزش توصیف کرده است. در فصل ۱۹۷۷، لائودا از میان ۱۴ مسابقه ای که آغاز کرد، در ۱۰ مسابقه بر روی سکو رفت و برای دومین بار قهرمان جهان شد. او سپس فراری را به مقصد تیم برابهام ترک کرد و در فصل ۱۹۷۸ در دو مسابقه پیروز شد، اما تنها ۷ مسابقه از ۱۶ مسابقه را به پایان رساند. سال بعدی ب
رای لائودا چندان موفقیت آمیز نبود و او تنها در دو مسابقه موفق شد از خط پایان عبور کند. این موضوع در نهایت او را به سمت بازنشستگی از این ورزش هدایت کرد. با این حال، غیبت او در مسابقات چندان طول نکشید و او در فصل ۱۹۸۲ به عنوان رانندهٔ تیم مک لارن دوباره به مسابقات برگشت. او به مدت چهار سال برای این تیم مسابقه داد، در پنج مسابقه پیروز شد و سومین عنوان قهرمانی رانندگان خود را نیز در سال ۱۹۸۴ کسب کرد. او در نهایت در پایان فصل ۱۹۸۵ دوباره و این بار به طور دائمی از مسابقات فرمول یک بازنشست شد. جوهن رایندت در خلال جنگ جهانی دوم در آلمان متولد شد. والدین او در یک بمباران کشته شدند و او به همراه پدر بزرگ و مادربزرگش برای ادامهٔ زندگی به اتریش نقل مکان کرد. آغاز موفقیت او در فرمول یک با یک شانس رانندگی با تیم برابام در جایزه بزرگ اتریش ۱۹۶۴ رقم خورد. او توجه کافی برای کسب یک صندلی مسابقه ای در تیم کوپر برای فصل ۱۹۶۵ را جلب کرده بود و با وجود رقابتی نبودن خودروی کوپر، موفق شد تا در سه مسابقه از فصل ۱۹۶۶ بر روی سکو برود. او در سال ۱۹۶۸ به برابهام پیوست، اما با توجه به اینکه خودروی غیرقابل اعتماد برابهام تنها توانست دو مسا
بقه از ۱۲ مسابقه را به پایان برساند، از دستیابی به موفقیت بیشتر بازماند. رایندت که برابهام را به قصد پیوستن به لوتوس ترک کرده بود، نخستین پیروزی خود را در فصل ۱۹۶۹ بدست آورد و در فصل ۱۹۷۰ نیز با خودروی لوتوس ۷۲ به فتح مسابقات ادامه داد و در چهار مسابقهٔ پیاپی پیروز شد. در آن سال، دو نفر از دوستان رایندت، بروس مک لارن و پیرس کارج، به ترتیب در حال آزمایش و مسابقه کشته شدند. او به همسر خود گفته بود که اگر بتواند قهرمان جهان شود، از این ورزش بازنشست خواهد شد، اما هرگز موفق به انجام این کار نشد. در مرحلهٔ تمرین جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۷۰ شفت ترمز چرخ جلوی سمت راست خودروی او دچار نقص فنی شد و به انحراف خودرو، هدایت آن به سمت موانع کنار مسیر، برخورد با آن ها و کشته شدن رایندت منجر شد. لوتوس پس از این حادثه از مسابقه کنار کشید و برای پر کردن صندلی خالی او در آخرین مسابقهٔ جایزه بزرگ در ایالات متحده، امرسون فیتیپالدی را جایگزین رایندت کرد. فیتیپالدی در آن مسابقه پیروز شد و به دفاع از پیشتازی رایندت در رده بندی قهرمانی جهان کمک کرد. رایندت به عنوان تنها راننده ای در تاریخ فرمول یک شناخته می شود که پس مرگش عنوان قهرمانی را
نندگان جهان را کسب کرد. گرهارد برگر بین سال های ۱۹۸۴ و ۱۹۹۷ در رقابت های اتومبیل رانی فرمول یک شرکت کرد. او در این سال ها برای تیم های متعددی رانندگی کرد که از جملهٔ آن ها می توان به مک لارن و فراری اشاره کرد. او حضور خود در فرمول یک را با تیم ای تی اس آغاز کرد و سپس برای فصل ۱۹۸۵ یک صندلی رانندگی تمام وقت را در تیم اروز کسب کرد. به نظر می رسید که او پس از شکستن گردنش در یک تصادف جاده ای، نتواند در مسابقات آن فصل شرکت کند، اما در نهایت فصل را با سه امتیاز به پایان رساند. در فصل ۱۹۸۶، او برای تیم بنتون رانندگی کرد و نخستین پیروزی خود را در مکزیک کسب کرد. اولین همکاری برگر با فراری در ۱۹۸۷ انجام گرفت و در سه سال بعدی فعالیتش، در سه مسابقه برنده شد. سال ۱۹۸۹ سال بسیار ناموفقی برای برگر بود و او در این فصل تنها سه مسابقه از مجموع ۱۵ مسابقه را به پایان رساند. از این رو، او به مک لارن منتقل شد تا در کنار آیرتون سنا به رقابت در مسابقات مشغول شود. او در طول سه سال همکاری اش با تیم مک لارن، ۱۸ بار بر روی سکو رفت و سه پیروزی کسب کرد. او در فصل ۱۹۹۳ دوباره به فراری برگشت، اما متوجه عملکرد ضعیف این تیم شد و تنها یک بار د
ر طول فصل موفق شد بر روی سکو برود. با این حال، برگر توانست در فصل ۱۹۹۴ یک پیروزی دیگر نیز کسب کرده و فصل را در ردهٔ سوم رده بندی قهرمانی رانندگان به اتمام برساند. او سپس دو سال را با بنتون سپری کرد، و پس از کسب یک پیروزی در جایزه بزرگ آلمان ۱۹۹۷، از رانندگی در ورزش فرمول بازنشسته شد. او پس از این مدیر تیم های ب ام و، و سپس تورو روسو شد. هلموت مارکو دیگر رانندهٔ اتریشی بود که با تیم های مک لارن و بی آرام مجموعاً موفق به آغاز ۹ گراند پری شد و بهترین نتیجهٔ کسب شده توسط او، جایگاه ششم بود. دوران مشارکت حرفه ای او در مسابقات در جایزه بزرگ فرانسه ۱۹۷۲ پایان یافت. در این مسابقه یک سنگ که از زیر چرخ خودروی جلویی مارکو بلند شده بود، با شیشهٔ کلاه ایمنی او برخورد کرد و پس از سوراخ کردن آن، بینایی یکی از چشمان او را از بین برد. او بعداً به سمت مشاور تیم رد بول اف۱، که توسط دیتریش ماتسیتس اتریشی اداره می شد، منصوب شد. الکساندر وورز چهارمین و آخرین رانندهٔ اتریشی است که اخیراً در مسابقات حضور داشت و با کسب مقام سوم در فصل ۲۰۰۷ موفق به کسب جایگاه بر روی سکو شده است. او در سال ۱۹۹۷ به عنوان رانندهٔ آزمایشی قراردادی را با ب
نتون امضا کرد و در سه مسابقه به جای گرهارد برگر که بیمار شده بود، مسابقه داد. هنگامی که برگر و آلسی، هر دو رانندهٔ تیم در پایان سال تیم را ترک کردند، وورز صندلی تمام وقت مسابقه ای را بدست آورد و تا زمانی که در پایان فصل ۲۰۰۰ قراردادش تمدید نشد، با این تیم باقی ماند. او پس از آن باز هم به عنوان رانندهٔ آزمایشی، به مک لارن پیوست و بعداً به رانندهٔ ذخیره ترفیع یافت. خوان پابلو مونتایا، رانندهٔ اصلی مک لارن در سال ۲۰۰۵ و در حین بازی تنیس مصدوم شد و در ابتدا به طور موقت با پدرو دلا روزا و سپس با وورز جایگزین شد که هرکدام در یک مسابقه به جای او رانندگی کردند. وورز در این مسابقه چهارم شد، اما بعداً و با حذف رانندگان تیم بی ای آر از رده بندی، به جایگاه سوم صعود کرد. او در پایان فصل به تیم ویلیامز منتقل شد و دوباره به عنوان رانندهٔ آزمایشی با این تیم به همکاری مشغول شد و در نهایت در سال ۲۰۰۷ به عنوان رانندهٔ اصلی ویلیامز در مسابقات انتخاب شد. وورز که مغلوب هم تیمی خود نیکو رزبرگ شده بود و با کسب ۱۳ امتیاز تنها یک بار توانسته بود بر روی سکو برود، پیش از آخرین مسابقهٔ فصل، بازنشستگی خود از مسابقات فرمول یک را اعلام کرد.
رولند راتزنبرگر فعالیت خود در فرمول یک را در سال ۱۹۹۴ با تیم سیمتک آغاز کرد. او در حال زمانگیری تعیین خط برای سومین مسابقهٔ فصل در پیست ایمولا بود که نقص فنی در بال جلو، خودروی او را با سرعت بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت به بیرون از مسیر منحرف کرد. او با چنان شدتی با دیواره کنار پیست برخورد که گردنش شکست. مرگ او درست یک روز پیش از حادثهٔ مرگبار تصادف آیرتون سنا در مسابقهٔ روز بعد اتفاق افتاد. زمانی که لباس های مسابقه ای سنا از بدنش بیرون آورده شدند، یک پرچم اتریش تا شده در آستین لباس او پیدا شد. گمان می شد که او قصد داشته در پایان مسابقه این پرچم را جهت ادای احترام به راتزنبرگر به اهتزاز درآورد. در مسابقهٔ بعدی در جایزه بزرگ موناکو در همان سال، کارل وندلینگر، دیگر رانندهٔ اتریشی حاضر در مسابقات آن فصل، در حالی که با خودروی سائوبر در حال رانندگی در مرحلهٔ تمرین بود، به هنگام خروج از تونل کنترل خودرو را از دست داد و به شدت با موانع کناری برخورد کرد. او برای دو هفته در کما و تحت مراقبت های پزشکی بود و پس از خروج از کما، نیاز به چندین ماه توانبخشی داشت. او در فصل ۱۹۹۵ به تیم سائوبر بازگشت، اما با توجه به اینکه به ن