Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کیکی پالمر (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"رژه عروسی"» و «"نور گیتی"» اشاره نمود.
ماریا گاردنا (؛ ۱۹۲۰ – ۲۰۰۸) بازیگر و معمار اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "بچه ها نگاهمان می کنند" اشاره نمود.
لوچانا جیلی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است که در طول دهه ۱۹۶۰ او در تعدادی از فیلم های ایتالیایی یا محصولات مشترک اروپایی، به ویژه داستان های ماجراجویی و وسترن، بازی کرد. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هفت دریا به کاله"، "راهزن دمشق" و "ارواح رم" اشاره نمود.
لوچیا ساردو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "قتل"، "دختر سیسیلی"، "مالنا" و "عشق گمشده" اشاره کرد.
لیدیا ویتاله (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "حق مشاوره"، "زندگی های به فنا رفته"، "بهترین دوران جوانی" و "شام" اشاره نمود.
لیچا نونتس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جنایت های غیرحرفه ای" اشاره نمود.
ایزابل روسینووا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، مجری تلویزیون، مدل و خواننده اهل ایتالیا است. او در سال ۱۹۸۳ میلادی، یکی از دو مجری جشنواره موسیقی سانرمو بود. از فیلم های او می توان به "ریمینی ریمینی - یک سال بعد" اشاره کرد.
جیلدا مارکیو (؛ ۹ ژوئیه ۱۸۸۴ – ۲۲ اکتبر ۱۹۵۴) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "نامزدشده"، "آن بالابالاها"، "روسینی"، "اودسا در میان شعله ها" و "اتصال کوتاه" اشاره کرد.
فیورتا دلفی (؛ ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"ماجراهای آنابلا"» اشاره نمود.
جورجا سورینا (؛ زادهٔ ) بازیگر و مجری تلویزیون اهل ایتالیا است. وی دختر پدری اهل کرواسی و مادری از پولیا، در کورسیکو بزرگ شد؛ دیپلم مؤسسه فنی و اقتصادی (در رشتهٔ کارشناسی امور شرکتی و مکاتبات به زبان های خارجی) را دریافت کرد و سپس در رشته علوم ارتباطات از دانشگاه ایلون میلان فارغ التحصیل شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "یک جایی"، "پدر ماتئو"، "یک پزشک در خانواده" و "جنایت های غیرحرفه ای" اشاره کرد.
ورژ آقاجانیان () یک سیاستمدار و کارآفرین ارمنی تبار اهل ایالات متحده آمریکا است که از تاریخ ۱۳ آوریل ۲۰۲۰ تا تاریخ آوریل ۲۰۲۱ سمت شهرداری شهر گلندیل را برعهده داشت. وی همچنین مجری، مفسر تلویزیونی و مدیرعامل شبکه AABC را می باشد. وی در آوریل ۲۰۱۷ به عنوان عضو شورای شهر گلندیل برگزیده شد و تا مارس ۲۰۲۲ این سمت را برعهده خواهد داشت. وی با دیانا آقاجانیان ازدواج نموده است و دو فرزند دارد. آرسن بایبوردیان کنسول جمهوری ارمنستان در لس آنجلس برگزیده شدن به این سمت را به آقاجانیان تبریک گفته است. وی مدرک مهندسی حرفه ای کالیفرنیا را دارد.
مارینا پرتسی (؛ زادهٔ ) یک مجری تلویزیون و هنرپیشه اهل ایتالیا است. او در میانهٔ دههٔ ۱۹۸۰ روابط پر احساسش با والتر زنگا بر سر زبان ها بود. از فیلم های او می توان به "نجیب و بدجنس" اشاره کرد.
میکائیل سریانی ()، درگذشتهٔ ۱۱۹۹ میلادی، مشهور به میکائیل بزرگ ()، بطریق کلیسای ارتدکس سریانی از سال ۱۱۶۶ تا ۱۱۹۹ بود. شهرت امروز وی بیشتر به دلیل تألیف بزرگترین "وقایع نامه ی" سده های میانه است، که او به سریانی نوشته است. از او مطالب مختلف دیگری که به دست خویش نوشته باقی مانده است. زندگی. زندگی وی را ابن عبری ضبط کرده است. او در حدود سال ۱۱۲۶ در خانوادهٔ کشیشی به نام الیا (الیاس) از خاندان قینداسی در ملطیه به دنیا آمد. عموی او، راهبی به نام آتاناسیوس بود که بعدتر در سال ۱۱۳۶ اسقف عین زربه در کیلیکیه شد. در آن دوره ملطیه بخشی از قلمرو سلسله ترکمانان دانشمندیه بود، و هنگامی که در سال ۱۱۴۲ متصرفات دانشمندیان به دو بخش تقسیم شد، ملطیه پایتخت یکی از این دو پاره شد. شهر در سال ۱۱۷۸ به تصرف سلجوقیان روم درآمد. کرسیِ بطریقی از قرن یازدهم در صومعهٔ یعقوبیِ «مار برصوما» در نزدیکی این شهر بود. آثار. میکائیل سریانی نویسنده ای پرکار بود. وی آثاری در آیین مناجات، آموزه های کلیسای یعقوبی و قانون کلیسا دارد. خطبه های بیشماری از او به جا مانده، که اکثراً به چاپ نرسیده اند. اما شهرت اصلی او به خاطر کتابی است که در تاریخ جهان
نگاشته، و طولانی ترین و غنی ترین وقایع نامهٔ به جامانده در زبان سریانی است. وقایع نامه. این وقایع نامه از آغاز خلقت تا زمان میکائیل را پوشش می دهد. کتاب از تاریخ های کلیسایی قبل از خود که اکنون به دست ما نرسیده استفاده می کند - به عنوان مثال، مطالب مربوط به دوران باستان متأخر را عمدتاً از دیونیسیوس تلمحری گرفته است. کتاب نسخه ای از نقل یوسف فلاوی دربارهٔ یسوع را هم آورده است.
سیمونا مارکینی (؛ ۱۹ دسامبر ۱۹۴۱) بازیگر اهل ایتالیا است. او دانش آموخته رشتهٔ «ادبیات معاصر» در دانشگاه ساپینزای رم است. وی مابین سال های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸ میلادی کارگردان هنری «جشنوارهٔ هنر تودی» بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "پدر ماتئو" و "گرگ و بره" اشاره نمود.
کلیسای یعقوبی (Jacobite Church) اشاره به عقیده پیروان ای فرقه مسیحی دارد که در کلیسای روم شرقی در شورای کالسدون نظر آنها را رد کرد. از ابتدا تا به امروز. این کلیسا مدتی کوتاه پس از تأسیس، مورد آزار و اذیت امپراتوری بیزانسی قرار گرفت چرا که بیزانسی ها تنها کلیسای ارتدوکس رومی، را به رسمیت می شناختند و از این رو دیگر کلیساهای ارتدوکس و از جمله یعقوبی ها به شدت، مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. عِجل، ضُبیعه و نَمِر نیز از جمله قبایل عرب بودند که در اثر مجاورت مسیحیان بین النهرین به آیین مسیحیت گرویدند. این قبایل در زمره مسیحیان نسطوری قرار داشتند. در میان قبایل عرب تنها قبیله طی بود که مذهب یعقوبی را پذیرفتند. بخشی از این قبیله در سواد سکونت داشت. آنان در اختیار لخمیان قرار می گرفتند و در شمار سپاهیان ساسانی محسوب می شدند. گروهی از آنان پیرو گئورگیوس - جرجیس - اسقف یعقوبی بودند که در سال 742 م. درگذشت. دیر حنظله در عراق متعلق به این قبیله بود. در سال 636 میلادی، مسلمانان عرب اقدام به تصرف سوریه کردند؛ واقعه ای که برای مسیحیان بسیار خوشایند بود چرا که آنان را از زیر یوغ ستم امپراتوری بیزانس می رهانید. از این رو آنها
از همکاری با مسلمانان دریغ نکردند و مقدم آنان را به عنوان پیام آوران آزادی، گرامی داشتند. با فتح سوریه توسط مسلمانان، تمام مسیحیان آزادی یافتند زیرا تمام فرقه های مسیحی از نگاه مسلمانان، اهل کتاب شمرده می شدند و بنابر این تحت حمایت مسلمانان قرار گرفتند. به طور کلی، دوره سیطره مسلمانان بر سوریه برای کلیسای سریانی پر برکت و سرشار از صلح و سلامتی بود و مسیحیان این سامان، در سایه حکومت اسلامی توانستند اسقف نشین های خود را توسعه دهند. در همین زمان بود که پاتریارک دیونیسوس، 99 نفر را دستگذاری و تقدیس کرده و به مقام اسقفی منصوب کرد. در این دوره دیرها آباد گردید و تعداد آنها به صدها دیر رسید و کلیساها در سراسر حکومت اسلامی گسترده شد و چنانکه گوستاو لوبون به درستی می گوید: تاریخ قومی را مهربان تر از عرب ها به یاد ندارد. یعقوبی ها در دوره عباسیان حتی این بخت را هم یافتند که در دادگاه بغداد، پست های کلیدی و مهمی را به دست آورند. بر اساس گزارشهای تاریخی، آنها در قرن دوازدهم میلادی دارای دو میلیون پیرو، 20 متروپولیتن و 103 اسقف در سوریه، بین النهرین و قبرس بوده اند. افول کلیسای یعقوبی. مسائل داخلی و تفرقه در این کلیسا بی
ن سالهای 1364 تا 1394 میلادی، پایه های این کلیسا را سست کرد. هجوم اقوام مغول نیز ضربه مهلک دیگری را بر آنان وارد ساخت و به زودی تعداد پیروان این کلیسا به شدت کاهش یافت. به تدریج و در طی چند قرن، این کلیسا اهمیت خود را از دست داد تا جایی که در قرن هفدهم، تعداد اسقف نشین های آنها به 20 اسقف نشین تقلیل یافته بود. گرایش مسیحیان توماسی هند به کلیسای یعقوبی. مسیحیان توماسی در هندوستان، که خود را منتسب به توماس مقدس می دانند ابتدا در نتیجه تبلیغات نسطوری ها به این کلیسا پیوستند. سپس در سال 1599.م و در اثر نفوذ پرتغالی ها، مرجعیت کلیسای رم را پذیرفته و به کاتولیکها پیوستند. تقریبا 60 سال بعد، با از بین رفتن نفوذ پرتغالی ها در این منطقه، اکثر پیروان این کلیسا به کلیسای یعقوبی سوریه پیوستند. کلیسای یعقوبی در عصر حاضر. امروزه کلیسای یعقوبی، اهمیت و جایگاه خود را تا حدود زیادی از دست داده است. بر اساس آمارها، تعداد آنها در خاورمیانه در حدود 200 هزار، در اروپا و آمریکای شمالی و جنوبی در حدود 100 هزار و در جنوب هند بیش از یک میلیون نفر است. مقر آنان پس از قرنها جابجایی و آوارگی اکنون در دمشق مستقر است که تنها دارای 23 اسقف
نشین است. آنها در آمریکا یک اسقف نشین و در اروپا نیز یک اسقف نشین دارند. ویژگی های اعتقادی. این کلیسا که یک کلیسای ارتدوکس به شمار می آید در اصول عقاید تا حدود زیادی به کلیسای ارتدوکس شرقی، نزدیک است. مهمترین تفاوت عقیدتی و وجه تمایز این کلیسا از کلیسای ارتدوکس شرقی، اعتقاد آنها به اصول اعتقادی مونوفیزیت است. شایان ذکر است که یعقوبی ها به برزخ معتقد نیستند. آنها برای مردگان نماز می گذارند و بر این اعتقادند که فرشتگان، ارواح پاک را به بهشت هدایت می کنند. آنها در مورد ارواح ناپاک بر این باورند که این ارواح تا روز جزا تحت سیطره شیاطین قرار دارند. عبادت. در این کلیسا در طول روز، چند نوبت نماز برگزار می شود. زبان عبادی در این کلیسا معمولا عربی است، هرچند در برخی از کلیساها همچنان از زبان سریانی استفاده می شود.[32] از دیگر ویژگی های این کلیسا، اهتمام آنان به روزه است. یعقوبی ها به طور کلی، روزهای چهارشنبه و جمعه را روزه می گیرند. افزون بر این، پنج نوبت روزه دیگر نیز در این کلیسا تعریف شده است که عبارتند از: 1.روزه بزرگ: این روزه 49 روز به طول می انجامد که به عید رستاخیز مسیح ختم می گردد. 2.روزه کوچک: که پیش از تول
د مسیح انجام می گیرد و مدت آن چهل روز است. 3.روزه نینوی: که سه روز است و سه هفته پیش از ایام روزه بزرگ انجام می شود. 4.روزه رسولان: که زمان آن، پنجاه روز پس از جشن پنطیکاست است. 5.روزه مریم عذراء: که پانزده روز به طول می انجامد و از ابتدای ماه آگوست آغاز می شود. مسیحیان یعقوبی موظفند در ایام روزه، از گوشت و مشتقات آن پرهیز کنند. ساختار کلیسایی و مقامات روحانی. پارتریاک ها که همواره از میان راهبان انتخاب می گردند،بالاترین مقامات روحانی در این کلیسا هستند. در این کلیسا، برای هریک از پاتریارکهای مناطق مختلف، عنوانی خاص در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال، پاتریارک انطاکیه لقب ایگناتیوس؛ پاتریارک قدس، لقب گریگوری؛ پاتریارک موصل، لقب باسیلیوس و پاتریارک حلب، لقب دیونسیوس را دارا می باشند. ریاست عالی این کلیسا بر عهده پاتریارک انطاکیه است که توسط "مجمع مقدس" انتخاب می گردد؛ مجمعی که متشکل از "مافریان" و تعدادی اسقف است. در رتبه پس از پاتریارک، شخص دیگری قرار دارد که "مافریان کلیساهای شرق" نامیده می شود؛ منصبی روحانی که در هیچ کلیسای دیگر وجود ندارد و اختصاص به کلیسای یعقوبی دارد. مافریان، اسقف الاساقف شمرده می شود
و دارای تمامی اختیارات پاتریارک است و از همین رو وی می تواند اسقفها را منصوب کرده و یا خلع کند. اسقفها در مرتبه بعدی قرار می گیرند. رسیدن به مقام اسقفی مشروط به تجرد است و سن لازم برای رسیدن به این مقام، 35 سالگی است. کشیش در مرتبه پس از اسقف قرار دارد. اگر کسی پیشتر ازدواج کرده می تواند به مقام کشیشی برسد اما اگر همسرش فوت کرد حق ازدواج مجدد را ندارد و باید عزوبت پیشه کرده و به دیر برود. این گونه افراد می توانند به مقام اسقفی نیز منصوب شوند اما انتصاب به مقامات بالاتر برای آنها امکان ندارد. از ویژگیهای این کلیسا آن است که مردم حق دارند، کشیش مورد نظر خود را از میان شماسها انتخاب کنند. اسقف، کسی را که توسط مردم انتخاب شده دستگذاری کرده و به کشیشی منصوب می کند.
استفانیا مونتورسی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زندگی ما" و "قطعات نمایشی کوتاه" اشاره کرد.
والنتینا فاگو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته استT می توان به «"یک عشق بدعت آمیز"» اشاره نمود.
ماریا گامبارلی (؛ ۷ آوریل ۱۹۰۰ – ۴ فوریه ۱۹۹۰) رقصنده، بازیگر ایتالیایی-آمریکایی بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "رفیقه ها" و "دکتر آنتونیو" اشاره نمود.
برزه یکی از وسایلی بوده است که در قدیم برای پخت نان های محلی در جنوب ایران از آن استفاده می شده است. برزه، دارای شکلی دایره مانند بود که ارتفاع آن به حدود ۴۰ سانتیمتر می رسید و برای ساخت آن، ترکیبی از گِل شنا (گلی که درنخلستان ها یافت می شده) دُس (سفال خرد شده که از خرد کردن ظروف سفالی تهیه می شده) کمی نمک و نیز مقداری سِنگ (سبوس) آرد گندم ساخته می شده است. برزه دو دهانه داشت: دهانهٔ بالایی به اسم «دُمَک» که برای خارج شدن دود تعبیه شده بود و دهانهٔ پایین به نام «تیتخ» که جهت قرار دادن هیزم از آن استفاده می شده است. معمولاً برزه قسمتی از تاقچه مانند با نام «بالک» داشت که در آن روغن و مهوه می گذاشتند. البته از گرمای حاصل از بالای دمک برای پختن غذا استفاده می کردند.
شورای نظامی قنیطره یک ائتلاف شورشی وابسته به ارتش آزاد سوریه است که با موشک های ضد تانک بی جی ام-۷۱ تاو ساخت آمریکا مسلح شده است. این گروه در استان قنیطره فعالیت می کند. رهبر این گروه، سرتیپ عبدالله البشیر النعیمی در ۱۶ فوریه ۲۰۱۴ به عنوان رئیس ستاد شورای عالی نظامی ارتش آزاد سوریه (SMC) منصوب شد.
مارگارت روپر (۱۵۴۴–۱۵۰۵) نویسنده و مترجم انگلیسی بود. روپر، دختر ارشد توماس مور، به عنوان یکی از فاضل ترین زنان در انگلیس قرن شانزدهم شناخته می شود. او برای پارسامنشی، فرزندیِ خلف و همچنین موفقیت های علمی اش تجلیل می شود. مشهورترین نوشته های منتشر شدهٔ روپر، ترجمهٔ کتاب "Precatio Dominica (رساله ای پیرامون ادعیهٔ مسیح)" نوشتهٔ اراسموس از لاتین به انگلیسی است"." علاوه بر این، او رساله های منظوم و نامه های انگلیسی بسیاری و همچنین رساله ای به نام "چهار نکتهٔ آخر (The Four Last Things)" به طبع رساند. او همچنین "تاریخ کلیسایی" یوسبیوس را از یونانی به لاتینی ترجمه کرد. اوان زندگی. مارگارت مور فرزند ارشد سر توماس مور و جوانا «جین» کولت بود. کولت دختر یک نجیب زادهٔ اهل اسکس بود که در سال ۱۵۱۱ به علل نامعلوم درگذشت. محتمل است که مارگارت در کلیسای سنت استفان، که روبروی خانهٔ خانوادهٔ مور قرار داشت غسل تعمید یافته باشد. علاوه بر مارگارت، جوانا چهار فرزند دیگر نیز داشت: الیزابت، سیسیل و جان. خانوادهٔ مور اندکی پس از تولد مارگارت، دختر همسایهٔ تازه درگذشته ای را نیز به نام مارگارت گیگز، به فرزندی پذیرفتند. پس از مرگ کولت،
مور با آلیس میدلتونِ بیوه ازدواج کرد. ازدواج مور با میدلتون برای مارگارت و خواهر و برادرهایش یک خواهر ناتنی به نام آلیس به همراه آورد. ازدواج آلیس میدلتون و تامس مور فرزندی نداشت. روپر بیشتر دوران کودکی خود را در بارج در باکلزبری سپری کرد. در ۱۵۲۴، خانوادهٔ روپرها و مورها به باتس کلوز در چلسی، میدلسکس نقل مکان کردند. باتس کلوز یک عمارت بزرگ و جادار روبروی رودخانهٔ تیمز بود که توسط سر توماس مور در جایی ساخته شده بود که متعاقب آن به تصرف خانوادهٔ بوفورت درآمد. در آنجا، اراسموس، یکی از دوستان نزدیک مور، روزهای خوش بسیاری را سپری کرد، و هانس هولبین پسر برخی از بهترین پرتره های خود را آنجا نقاشی کرد. روپر اولین توانایی های فکری فوق العاده اش را عمیقاً وقف خداپرستی کرد و از منش او به «دوست داشتنی ترین و مهربان ترین» استناد می کنند. او و خواهران و برادرانش تحت سنت موروثی انسان گرایی (اومنیسم) توسط مور و معلم سرخانه شان ویلیام گونل تحصیل کردند. روپر در یونانی و لاتینی، نظم و نثر، فلسفه و تاریخ مهارت داشت و از دانش جامعی در موسیقی، علم حساب و برخی علوم دیگر برخوردار بود. مور در نامه هایش، به وضوح ابراز تمایل می کند ک
ه دخترانش را هم به اندازهٔ پسرانش تحصیل دهد. در تربیت فرزندانش، تأکید می کرد که بهترین راه برای آموزش زبان، ترجمه است، این موضوع کار روپر را که بعدها به ترجمه روی آورد تسهیل کرد. مور از آموزش دختران در محدودهٔ مشخصی حمایت می کرد؛ از دیدگاه او هر کاری که زنان انجام می دادند می بایست در فضای خصوصی باقی می ماند. زندگی شخصی. مارگارت در ۱۵۲۱ با ویلیام روپر در الثام، کنت ازدواج کرد و آنها خانه خود را در در الثام بنا کردند. او، همانند خانواده اش، پیرو اخلاق و اصول کلیسای کاتولیک روم بود. گفته می شود با ازدواج با ویلیام، که یک لوترین بود، وی را به آیین پدرانش بازگرداند. ویلیام، پسر جان روپر، یک کارمند عالی رتبهٔ دادگاه و مالک ملک بزرگی در الثام بود. روپر و همسرش پنج فرزند داشتند: الیزابت (۱۵۶۰–۱۵۲۳)، مارگارت (۱۵۸۸–۱۵۲۰)، توماس (۱۵۹۸–۱۵۳۳)، مری (مرگ:۱۵۷۲) و آنتونی (۱۵۹۷–۱۵۴۴). دختر سوم روپر، مری نیز به خاطر ترجمه هایش مشهور است. ویلیام روپر (که توماس مور او را «پسر روپر» می خواند) اولین زندگینامهٔ این دولتمرد را به طبع رساند، اما ادای احترام وی به پدرِ همسرش به قدر تلاشهایی که همسر او مارگارت برای پدرش کشید در یادها ن
مانده است. زندگی نامهٔ توماس مور نوشتهٔ ویلیام روپر از آن جهت حائز اهمیت است که ویلیام از نزدیک شاهد اختلاف نظر مشهور هنری هشتم و مور بوده است. زندگی شغلی. روپر اولین زن غیر سلطنتی بود که ترجمه ای را منتشر کرد. این ترجمهٔ او از اثر لاتین، "Precatio Dominica" نوشتهٔ اراسموس بود. اراسموس آنچنان تحت تأثیر مهارتهای او قرار گرفته بود که کتاب "تفسیری از سرودهای پرودنتیوس" را به او تقدیم کرد. گفته می شود اراسموس نوشتن کتابٰ "The Praise of Folly" ("ستایش دیوانگی)" را بیشتر در بازدیدهای باکلزبری انجام داده است. او در "ستایش دیوانگی"، به تفصیل از توماس مور و دوستی اش با او یاد می کند. در ۱۵۲۴، روپر ترجمه ای از اندیشه های اراسموس دربارهٔ ادعیهٔ مسیح را نیز به پایان رساند. In a letter, Roper mentions her poems, but none are extant. Lost work of Roper's also include her Latin and Greek verses, Latin speeches, her imitation of Quintilian, and her treatise, "The Four Laste Thynges." کارهای برجسته. ترجمه های روپر را می توان عاملی جهت تسهیل بحث معاصر میان کاتولیک ها و پروتستان ها دانست. جیمی گودریچ، نویسنده "مترجمان وفادار: ن
ویسندگی، جنسیت و مذهب در بدو انگلستان مدرن،" به بررسی این رابطه توسط ترجمهٔ روپر می پردازد. در میانهٔ گفتمان اراسموس مبنی بر اینکه آیا او از گسترش لوترانیسم حمایت یا آن را رد می کند، ترجمهٔ روپر از "رسالهٔ اراسموس" موشکافانه مورد بررسی قرار می گیرد و به آن به عنوان مدرکی مبنی بر حمایت مقامات انگلیسی از اراسموس استناد می شود. در ارتباط با توماس مور. رابطهٔ روپر با پدرش، توماس مور، مشهور است و اغلب از آن به عنوان نمونه ای از وفاداری خانوادگی یاد می شود. مور اغلب از روپر به عنوان «عزیزترین مگ من» یاد می کرد. روپر در دوران حبس مور در برج لندن مرتب به ملاقات او می رفت. تامس کرامول به این بازدیدها رضایت می داد به این امید که روپر پدرش را به پذیرش قدرت مطلقهٔ پادشاه ترغیب کند و از اعدام جلوگیری شود. روپر طی بازدیدهای خود از مور، نامه ها و چیزهای دیگری را به داخل و خارج از برج قاچاق می کرد. از روپر به خاطر پروندهٔ به جا مانده از نامه های دست نوشتهٔ مور در برج لندن تقدیر می شود. توماس مور در ۱۵۳۵ به دلیل امتناع از به رسمیت شناختن ازدواج جدید هنری هشتم و عدم بیعت با او به عنوان ریاست کلیسای انگلستان (۱۵۳۴)، گردن زده شد
. پس از آن، سرِ او را به مدت یک ماه بر روی سرنیزه در پل لندن آویزان کردند. روپر با رشوه دادن به مردی که بنا بود آن را به رودخانه بیندازد سر مور را پس گرفت. او آن را تا زمان مرگ در سن ۳۹ سالگی در ۱۵۴۴ حفظ کرد. پس از مرگ وی، ویلیام روپر مسئولیت نگهداری از سر را بر عهده گرفت و آن را با او دفن کردند. پس از اعدام مور، نزدیکان و بستگان او را نیز خائن انگاشتند. روپر با استخدام جان هریس منشی قدیمی مور، به جمع آوری و بازآفرینی نوشته های مور اقدام نمود تا با استفاده از نوشته های خود او، برائت او از خیانت را ثابت و نامش را از این اتهامات پاک کند. مرگ. روپر در ۱۵۴۴ درگذشت و در کلیسای چلسی به خاک سپرده شد، «احتمالاً به همراه سر پدرش». شوهرش که سی و سه سال بعد از مرگ او زنده ماند، هرگز دوباره ازدواج نکرد و با وقف زندگی خود به آموختن، نیکوکاری و تقوا، یاد و خاطرهٔ او را زنده نگهداشت. پس از مرگ شوهرش، روپر درمقبره ای متعلق به خانوادهٔ روپر، در قبرستان سنت دانستن، کانتربری به خاک سپرده شد. در فرهنگ عامه. لرد آلفرد تنیسون، در کتاب "رؤیای زنان عادل،" از مارگارت روپر به عنوان نماد وفاداری و عشق خانوادگی یاد می کند. در نمایش مشهو
ر رابرت بولت "مردی برای تمام فصول """، مارگارت و ویلیام روپر شخصیتهای اصلی بودند. بولت در این نمایش روپر را دوشیزه ای زیرک و مقتدر و بیست و چند ساله توصیف می کند. در فیلم مردی برای تمام فصول (۱۹۶۶)، سوزانا یورک نقش او را ایفا می کند. در نمایش تلویزیونی تودروها ("The Tudors") در ۲۰۰۷ که به سلطنت هنری هشتم می پردازد، جما ریوز نقش مارگارت روپر را بازی می کند. این نمایش اندکی بیشتر به مخالفت مور با هنری هشتم می پردازد. در ""، از مینی سریال های انگلیسی ۲۰۱۵، اما هیدلستون روپر را با پدرش هنگام کار بر روی ترجمه ها و مکاتبات خود، و همچنین مکالمات محافظه کارانه و خطرناکش با توماس کرومول به تصویر کشیده است.
ملیسا کیمنتی (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پاپایا، الهه عشق آدمخواران"، "رازگشایی های یک روان پزشک در مورد دنیای انحرافات جنسی" و "چینو" اشاره کرد.
نیکولتا ریتسی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سپاسگزارم، خاله"، "اولین شب آرامش" و "گاما" اشاره کرد.
والریا میلیلو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. او در سال ۲۰۰۹ نامزد دریافت روبان نقره ای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گناه و شرم"، "یادداشت های عشق" و "کاترینا و دخترانش" اشاره نمود.
یادداشت های عشق () یک فیلم عاشقانه ایتالیایی-فرانسوی به کارگردانی میمو کالوپرستی است که در سال ۱۹۹۸ میلادی منتشر شد. این فیلم برندهٔ روبان نقره ای بهترین فیلم نامه و ولری برونی تدسکی نیز برندهٔ جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر زن شد.
توماس جوئل باپ (; – ) ستاره شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
در تاریخ ۲۷ فوریه سال ۲۰۲۰، در اوج عملیات فجر ادلب ۲، نیروی هوایی سوریه و احتمالاً نیروی هوایی روسیه، دو حمله هوایی علیه کاروان ارتش ترکیه در بلیون، ادلب انجام دادند. به گفته رئیس جمهور ترکیه رجب طیب اردوغان، این حملات منجر به کشته شدن ۳۴ سرباز ترک شد، در حالی که دیگر منابع نزدیک به ترکیه اعلام کردند که این حملات منجر به کشته شدن ۵۰ تا ۱۰۰ سرباز ترک شده است، و باعث شد که این حمله به مرگبارترین حادثه برای ترکیه از زمان شروع مداخله آنها در جنگ داخلی سوریه تبدیل شود. بین ۳۶ تا ۶۰ سرباز نیز زخمی شدند که از این تعداد ۱۶ نفر در وضعیت بحرانی قرار دارند. این حمله تبدیل به یکی از مرگبارترین حملات علیه نیروهای ارتش ترکیه در خارج از خاک این کشور از زمان مداخله نظامی ترکیه در قبرس شد. این حملات منجر به آغاز عملیات سپر بهار توسط نیروهای مسلح ترکیه در استان ادلب شد. حمله هوایی. حوالی ساعت ۱۱ صبح روز ۲۷ فوریه سال ۲۰۲۰، دو فروند جنگنده روسی سوخو-۳۴ و دو فروند جنگنده سوری سوخو-۲۲ بمباران شدیدی را علیه نیروهای هیئت تحریر الشام در حومه جنوبی استان ادلب سوریه آغاز کردند. به گفته منابع روسی، پس از ساعت ۱ بعد از ظهر، نیروهای ترکیه
با استفاده از سامانهٔ پدافند هوایی همراه بیش از ۱۵ حمله علیه جت های روسی و سوری انجام دادند، که گفته می شود برخی هواپیماهای روسی هنگام فرار از آتش سامانهٔ پدافند هوایی آسیب دیدند. حوالی ساعت ۵ بعد از ظهر، یک گردان پیاده نظام مکانیزه متشکل از حدود ۴۰۰ سرباز ارتش ترکیه که در قالب یک کاروان در حال حرکت بود، در جاده بین الباره و بلیون، در حدود پنج کیلومتری شمال کفر نابل هدف یک حمله هوایی قرار گرفت. یک حمله هوایی سبک توسط سوخو-۲۲ها کاروان را متوقف کرد و پس از آن بمباران شدیدتر شد و سربازان تیپ ۶۵ مکانیزه ترکیه را مجبور کرد به ساختمان های اطراف پناه ببرند. به گفته المانیتور، «احتمالاً هواپیماهای روسی با بمب های هدایت لیزری کاب-۱۵۰۰ ال ساختمان هایی که سربازان ترک به آن پناه برده بودند را هدف قرار دادند»، که باعث فروریختن دو ساختمان و گرفتار شدن تعدادی سرباز ترک در زیر آوارهای آن شد. روز بعد روسیه انجام حملات هوایی در ادلب را تکذیب کرد و اظهار داشت که تلاش کرده ارتش سوریه را متقاعد کند در منطقه آتش بس اعلام کند تا اجازه دهد سربازان ترکیه از منطقه خارج شوند، اما متذکر شد که نیروهای ترکیه نباید در جایی که «عملیات ضد ت
روریستی» در آن جریان داشت حضور می یافتند و اعلام داشت که ترکیه دربارهٔ حضور نظامیان خود در ادلب به ما اطلاع نداده بود. ترکیه خاطرنشان کرد: روسیه از مکان نیروهای ترکیه آگاه بوده است، چرا که دو کشور مرتباً در این باره با یکدیگر ارتباط برقرار می کردند. ارتش ترکیه به دلیل تلفات انسانی بالا، تیپ ۶۵ پیاده نظام مکانیزه را منحل کرد و نیروهای باقی مانده را به یگان های دیگر اعزام کرد. انتقام ترکیه. براساس اعلام وزارت دفاع ملی ترکیه، ترکیه به حملات هوایی پاسخ داد و ادعا کرد ۳۲۹ سرباز دولت سوریه را از پا درآورده و پنج فروند بالگرد، ۲۳ تانک، ۱۰ خودروی زرهی، ۲۳ توپ و هویتزر، پنج دستگاه کامیون مهمات، یک سامانه سام-۱۷ و یک سام-۲۲، سه انبار مهمات، دو انبار ذخیره کالا و یک ساختمان مرکزی متعلق به دولت سوریه را منهدم کرده است، که قابل تأیید نیست. یک مقام نظامی سوریه اذعان کرد که وسایل نقلیه زرهی و وانت های مسلح آنها به شدت هدف قرار گرفته و زرادخانه آنها در شمال غربی سوریه به شدت آسیب دیده است. دیده بان حقوق بشر سوریه گزارش داد که بین ۲۸ فوریه و ۵ مارس، ۱۷۰ سرباز سوری و ۲۷ جنگجوی خارجی متحد دولت سوریه در اثر حملات هواپیماهای بدون
سرنشین و توپخانه ترکیه کشته شدند. بر اثر آتش دولت سوریه، هفت سرباز ترکیه کشته و ۲۱ نفر دیگر زخمی شدند. طبق اعلام وزارت دفاع ترکیه، در این عملیات از هواپیماهای جنگنده، هواپیماهای بدون سرنشین جنگی و آتش زمینی استفاده شده است. به گفته منابع ترک، هواپیماهای بدون سرنشین جنگی ترکیه وارد فضای هوایی سوریه شدند در حالی که جنگنده های اف-۱۶ نیروی هوایی ترکیه بدون وارد شدن به حریم هوایی سوریه اقدام به شلیک بمب های هدایت شونده دوربرد کردند. همچنین ترکیه روز بعد سامانهٔ موشکی زمین به هوای ام آی ام-۲۳ هاوک را در مرزهای خود با سوریه مستقر کرد. واکنش ها. روز بعد از حملات هوایی، اعتراضاتی علیه روسیه در برابر کنسولگری این کشور در استانبول صورت گرفت. کابینه ترکیه در رابطه با حملات هوایی یک جلسه اضطراری برگزار کرد. دولت ترکیه سپس حکومت سوریه را تهدید به تلافی این حمله هوایی کرد و مرزهای خود را برای ورود پناهجویان به اروپا باز کرد. علاوه بر این، وزیر امور خارجه ترکیه، مولود چاووش اوغلو با دبیرکل ناتو، ینس استولتنبرگ در مورد این واقعه صحبت کرد. در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰، هیئت یونان در ناتو صدور بیانیه مشترک برای حمایت از ترکیه در رابطه با