Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرد مبتلای تأییدشده، که شامل بیش از ۴۰۰ نفر از کارکنان پزشکی نیز می شدند، تحت نظارت قرار گرفته بودند و از ۵ ژانویه هیچ مورد جدیدی گزارش نشده بود. سازمان جهانی بهداشت راهنمای اولیهٔ توصیه های سفر، آزمایش در آزمایشگاه و تحقیقات پزشکی را منتشر کرد. ۱۳ ژانویه. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ایالات متحده اعلام کرد که ژنوم ویروس بر روی ژن بانک، بانک اطلاعات توالی ژنتیکی مؤسسه ملی سلامت (NIH) قرار گرفته است. در همان روز، تایلند نخستین مورد تأییدشدهٔ ابتلا به 2019-nCoV که نخستین مورد در خارج از چین بود را گزارش کرد. این زن ۶۱ سالهٔ چینی که شهروند ووهان بود، به بازار غذاهای دریایی هوانا مراجعه نکرده بود، اما اشاره کرده بود که در بازارهای دیگری حضور داشته است. او در ۸ ژانویه به بانکوک آمده بود. ۱۴ تا ۱۵ ژانویه. در ۱۴ ژانویه گزارش شد که دو نفر از ۴۱ نفر مبتلا به کروناویروس جدید در ووهان یک زوج متأهل بوده اند؛ این موضوع احتمال انتقال انسان به انسان را افزایش داد. دومین مورد مرگ بر اثر این ویروس که یک مرد ۶۹ ساله بود، در ۱۵ ژانویه در چین اتفاق افتاد. سازمان جهانی بهداشت پروتکلی را برای آزمایش های درمانی کروناویروس جدید منتش
ر کرد که توسط یک تیم ویروس شناسی از بیمارستان چاریته تهیه شده بود. ۱۶ تا ۱۷ ژانویه. در ۱۶ ژانویه توسط وزارت بهداشت، کار و رفاه ژاپن به سازمان جهانی بهداشت اطلاع داده شد که یک مرد ۳۰ ساله با ملیت چینی در طول بستری شدن در یک بیمارستان از ۱۰ تا ۱۵ ژانویه، به ویروس 2019-nCoV مبتلا شده است. این فرد در بازار غذاهای دریایی هوانا حضور نداشته است، اما به احتمال زیاد با یک فرد مبتلا در ووهان تماس نزدیک داشته است. در ۱۷ ژانویه مورد تأییدشدهٔ دوم در تایلند در یک زن ۷۴ ساله گزارش شد که با پرواز از ووهان به بانکوک آمده بود. تعداد مبتلایانی که از سوی آزمایشگاه ها مورد تأیید قرار گرفته بودند، در چین به ۴۵ نفر رسید. ۱۸ تا ۱۹ ژانویه. در ۱۸ ژانویه، چین ۱۷ مورد تأیید شدهٔ دیگر را گزارش کرد که سه نفر از آن ها در شرایط بحرانی قرار داشتند. بدین ترتیب تعداد مواردی که مورد تأیید آزمایشگاه بودند، در چین به ۶۲ نفر رسید. سن این افراد مبتلا از ۳۰ تا ۷۹ سال بود که ۱۹ نفر آن ها مرخص شده، و هشت نفر دیگر همچنان در شرایط بحرانی بودند. در ۱۹ ژانویه نخستین موارد شیوع در چین و خارج از ووهان گزارش شدند؛ یک مورد در استان جنوبی گوانگ دونگ و دو مورد
در پکن.۱۳۶ مورد جدید و تأییدشده از ووهان گزارش شدند و تعداد کل مبتلایان مورد تأیید آزمایشگاه در چین به ۲۰۱ نفر رسید. یک مرگ جدید نیز در ووهان گزارش شد که تعداد کل تلفات این ویروس در چین را به سه نفر رساند. ۲۰ ژانویه. اولین مورد تأییدشده در کره جنوبی گزارش شد. ووهان و گوانگ دونگ به ترتیب سه و سیزده مورد جدید تأییدشده در آزمایشگاه را گزارش کردند. شانگهای نیز نخستین مورد خود را تأیید کرد و مجموع پرونده های مورد تأیید آزمایشگاه در چین به ۲۱۸ نفر افزایش یافت. تیم تحقیقاتی انجمن ملی سلامت چین تأیید کرد که این کروناویروس می تواند بین انسان ها انتقال یابد. دست کم دو نفر در حالی که چند صد مایل دورتر از ووهان زندگی می کردند، به این ویروس آلوده شده بودند. ۲۱ ژانویه. سازمان جهانی بهداشت اعلام کرد که یک نشست اضطراری با موضوع این ویروس را در روز بعد برگزار خواهد کرد تا بررسی شود که این ویروس یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی (PHEIC) است یا خیر. پرونده های تأییدشده ای از مکان های جدید دیگری در چین گزارش شدند؛ استان چجیانگ و تیانجین به ترتیب ۵ و ۲ مورد تأییدشده در آزمایشگاه را گزارش کردند. گوانگ دونگ نیز ۳ پروندهٔ جدید دیگر را
گزارش کرد. شانگهای و استان استان هنان به ترتیب ۴ و ۱ مورد جدید و مورد تأیید آزمایشگاه را گزارش کردند. یک مورد دیگر در استان سیچوآن، و ۵ پروندهٔ تأییدشدهٔ دیگر نیز در چونگ کینگ گزارش شدند. شاندونگ، هونان و یون نان هرکدام یک پروندهٔ تأییدشده را گزارش کردند، و ۲ پروندهٔ ابتلای دیگر نیز از جیانگشی گزارش شد. تعداد کل پرونده های مورد تأیید آزمایشگاه در چین به ۳۱۲ نفر، و مجموع مرگ ها به ۶ نفر افزایش یافت. بر پایه گزارش ها، ۱۵ نفر از کادر پزشکی در ووهان به این ویروس آلوده شده بودند، که ۱۴ نفر از آن ها این ویروس را از یک فرد ابر ناقل مشکوک دریافت کرده بودند. همچنین پرونده های جدیدی نیز خارج از سرزمین اصلی چین گزارش شدند. تایوان نخستین پروندهٔ تأیید شده در آزمایشگاه را گزارش کرد، و نخستین گزارش ابتلای تأییدشده از ایالات متحده آمریکا، که نخستین مورد در آمریکای شمالی نیز بود، از ایالت واشینگتن دریافت شد.
اِلویرا سِرگیونا توگوشِوا (به روسی: Эльви́ра Серге́евна Тугу́шева؛ زادهٔ ۱۴ اوت ۱۹۹۴) با نام هنری اِلویرا تی ، خواننده و آهنگساز اهل روسیه است. حرفه. الویرا کار خود را از ۱۵ سالگی آغاز کرد، زمانی که اولین آهنگ خود به نام "همه تصمیم ها گرفته شد" را در سال ۲۰۱۱ ضبط کرد و آن را در یوتیوب منتشر کرد، این آهنگ به سرعت در اینترنت مشهور شد و پس از آن در برنامه های رادیویی پخش شد و در نمودار بهترین آهنگ های روسیه و اوکراین قرار گرفت. هنوز این آهنگ محبوب ترین قطعه ی اوست. او برای ادامه تحصیل از شهر خود ساراتوف به مسکو رفت تا در دانشگاه دولتی فرهنگ مسکو به ادامه تحصیل بپردازد. در همان هنگام شروع به همکاری با زیون موزیک (یک ناشر موسیقی) کرد و همچنین به اجرای فعال و برگزاری تور کنسرت پرداخت. الویرا نامزد تعدادی جوایز ملی همچون "جایزه Muz-TV" و "جایزه شبکه تلویزیونی RU.TV" شده است. اولین آلبوم الویرا در سال ۲۰۱۳ با نام "وسواس" منتشر شد.
زهرا کریمی (زادهٔ ۲۶ بهمن ۱۳۸۰ در اراک) بازیکن تیم ملی والیبال زنان ایران است. او عضو باشگاه والیبال پیکان است. او در اردیبهشت ۱۳۹۷ در آخرین مرحلهٔ اردوی تیم ملی والیبال به مسابقات جهانی آسیا راه یافت. وی در آبان ۱۳۹۷ نیز از استان مرکزی، به اردوی تیم امید بانوان ایران دعوت شد. زهرا کریمی در رقابت های انتخابی المپیک ۲۰۲۰ توکیو در ترکیب تیم ملی والیبال زنان ایران حضور داشت.
لئوناردو برونی (; – )، مورخ و دولتمرد ایتالیایی که هر از گاهی به عنوان مهم ترین انسان گرا دورهٔ ابتدایی رنسانس شناخته می شود. همچنین وی به عنوان نخستین مورخ مدرن نیز معرفی شده است. وی نخستین کسی است که در مورد سه دوره باستان، قرون وسطی و مدرن نوشته است.
شش دوران جهان () یا که هر از گاهی با نام هفت دوران جهان نیز شناخته می شود، یکی از دوره بندی های تاریخی مسیحیان است که برای نخستین بار در دوره آگوستین هیپو در حدود ۴۰۰ سال بعد از میلادی درباره آن نوشته شده است. این دوره ندی از خلق آدم و حوا تا زمان مکاشفه یوحنا است. شش دوره تاریخی که هر دوره شامل ۱۰۰۰ سال است که در دوره قرون وسطی بدان اعتقاد داشتند. شش دوره بدین ترتیب است:
رابرت رِی ردفیلد جونیور (Robert Ray Redfield Jr) (زاده ۱۰ ژوئیه ۱۹۵۱) ویروس شناسی اهل آمریکا است. او مدیر فعلی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها () و همچنین آژانس مواد سمی و ثبت بیماری ها () است او از مارس ۲۰۱۸ در هر دو سمت مشغول به کار است.
کریستوف کلاریوس (; – )، محقق مطالعات کلاسیک آلمان اشمالکالدن در وایمار بود. اگرچه تقسیم بندی تاریخ قرون وسطی و مدرن توسط لئوناردو برونی و فلاویو بیوندو استفاده شده بود اما "تاریخ کلاریوس" به سه دوره باستان، قرون وسطی و دوره جدید تقسیم شده بو که پس از وی این تقسیم بندی در آثار تاریخی رواج پیدا کرد.
محققان تاثیرات نابرابری را، آمار بالاتر در مشکلات بهداشتی و اجتماعی، مقدار پایین تر کالاهای عمومی، سطح پایین تر از خوشحالی عمومی جامعه و حتی سطح پایین تری از رشد اقتصادی هنگام غفلت از سرمایه انسانی به منظور مصرف نهایی بالا یافته اند. برای ۲۱ کشور برتر صنعتی که هر فرد را به طور مساوی حساب می کنند، امید به زندگی نسبت به کشورهای نابرابر بیشتر است. (R = -907). رابطه مشابهی بین آمار ایالات متحده وجود دارد. (r = -620). روبرت جی شیلر ، برندهٔ جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۱۳، گفت که افزایش نابرابری در ایالات متحده و جاهای دیگر مهمترین مشکل است. طبقه بندی اقتصادی جامعه به «نخبگان» و «توده ها» در فروپاشی سایر تمدنهای پیشرفته مانند امپراتوریهای رومی، هان و گوپتا نقش اساسی داشت. سلامت. محققان بریتانیایی ریچارد جی ویلکینسون و کیت پیکت میزان بالاتری از مشکلات بهداشتی و اجتماعی (چاقی، بیماری های روانی، قتل، زایمان نوجوانان، حبس، درگیری کودک، استفاده از مواد مخدر)، و نرخ پایین تر از کالاهای اجتماعی (امید به زندگی کشور، عملکرد تحصیلی، اعتماد در بین غریبه ها، وضعیت زنان، تحرک اجتماعی، حتی تعداد اختراعات ثبت شده در کشورها و ایالت هایی ک
ه نابرابری بالاتری دارند، یافته اند. آنها با استفاده از آمار ۲۳ کشور توسعه یافته و ۵۰ ایالت ایالات متحده آمریکا، مشکلات اجتماعی و بهداشتی را در کشورهایی مانند ژاپن و فنلاند و ایالت هایی مانند یوتا و نیوهمپشایر با برابری بالا نسبت به کشورها (ایالات متحده و انگلیس) و ایالات (می سی سی پی و نیویورک) با اختلافات زیادی در درآمد خانوار، کمتر مشاهده کردند. در بیشتر تاریخ بشر، سطح زندگی مادی بالاتر - معده های پر، دسترسی به آب تمیز و گرما حاصل از سوخت - منجر به سلامتی بهتر و عمر طولانی تر شده است. این الگوی درآمد بیشتر_زندگی طولانی تر، هنوز در بین کشورهای فقیرتر وجود دارد، جایی که امید به زندگی با افزایش درآمد سرانه به سرعت افزایش می یابد، اما در دهه های اخیر در بین کشورهایی با درآمد متوسط، کاهش یافته و در بین ثروتمندترین سی کشور دنیا ثابت شده است. آمریکایی ها به طور متوسط (حدود ۷۷ سال در سال ۲۰۰۴) طولانی تر از یونانیان (۷۸ سال) یا نیوزیلندی ها (۷۸) زندگی نمی کنند، گرچه ایالات متحده آمریکا GDP بالاتری دارد. امید به زندگی در سوئد (۸۰ سال) و ژاپن (۸۲) - جایی که درآمد به طور برابر توزیع می شد - طولانی تر بود. در سالهای اخ
یر مشخصه ای که ارتباطی قوی با سلامت در کشورهای توسعه یافته داشته است، نابرابری درآمدی است. نویسندگان ریچارد ویلکینسون و کیت پیکت با ایجاد شاخص «مشکلات بهداشتی و اجتماعی» متشکل از نه عامل، مشکلات بهداشتی و اجتماعی را «در کشورهایی که نابرابری درآمدی بزرگتر دارند، شایع تر یافتند» و در بین ایالت های ایالات متحده با نابرابری درآمدی بزرگ تر، شایع تر بودند. مطالعات دیگر این رابطه را تأیید کرده اند. شاخص «بهزیستی کودک در کشورهای ثروتمند» یونیسف، با مطالعه ۴۰ شاخص در ۲۲ کشور، با برابری بیشتر و نه درآمد سرانه آنها ارتباط دارد. پیکت و ویلکینسون استدلال می کنند که نابرابری و طبقه بندی اجتماعی به سطوح بالاتر استرس روانی و اضطراب موقعیت اجتماعی منجر می شود که می تواند منجر به افسردگی، وابستگی شیمیایی، زندگی کمتر در جامعه، مشکلات والدین و مشکلات مربوط به استرس شود. در کتاب آنها، اپیدمیولوژی اجتماعی، ایچیرو کاواچی و س.و. سوبرامانیان دریافتند که افراد فقیر، نمی توانند زندگی سالم را به راحتی ثروتمندان داشته باشند. آنها قادر به تأمین غذای کافی برای خانواده های خود نیستند، نمی توانند قبض های آب و برق را برای گرم نگه داشتن خود در
طول زمستان یا ایجاد سرما در طول موج گرما بپردازند و کمبود مسکن کافی دارند. نابرابری درآمد ملی با میزان اسکیزوفرنی کشور ارتباط مثبت دارد. کاهش اخیر امید به زندگی در ایالات متحده با نابرابری شدید مرتبط بوده است. همبستگی اجتماعی. تحقیقات نشان داده است که بین نابرابری درآمد و انسجام اجتماعی رابطه معکوس وجود دارد. در جوامع مساوی تر، احتمال بسیار بیشتری وجود دارد که مردم به یکدیگر اعتماد کنند، اندازه گیری سرمایه اجتماعی (مزایای حسن نیت، مشارکت، همدلی متقابل و ارتباط اجتماعی بین گروه هایی که واحدهای اجتماعی را تشکیل می دهند) نشان از مشارکت بیشتر جامعه دارد و نرخ قتل به طور مداوم درحال کاهش است. مقایسه نتایج این سؤال "اگر دیگران این شانس را داشتند، آیا از شما سوءاستفاده می کردند؟" در بررسی عمومی اجتماعی ایالات متحده و آمار مربوط به نابرابری درآمدها، اریک اوسلانر و میچل براون دریافتند که بین میزان اعتماد به جامعه و میزان برابری در درآمد رابطه بسیار بالایی وجود دارد. همچنین مقاله ای در سال ۲۰۰۸ نوشتهٔ آندرسن و فتنر وجود رابطه ای قاطع بین نابرابری اقتصادی در داخل و در سراسر کشورها و تحمل ۳۵ دموکراسی پیدا کرده است. در د
و مطالعه رابرت پوتنم بین سرمایه اجتماعی و نابرابری اقتصادی ارتباط برقرار کرد. مهمترین مطالعات او این پیوندها را هم در ایالات متحده و هم در ایتالیا برقرار کرد. توضیح او برای این رابطه این است: 'جامعه و برابری تقویت کننده یکدیگر هستند.'.. سرمایه اجتماعی و نابرابری اقتصادی در بیشتر قرن بیستم به طور هم زمان حرکت کرده است. درمورد سهم تقسیم ثروت و درآمد، آمریکا در دههٔ پنجاه و شصت میلادی بیشتر از هر زمان دیگری در قرن گذشت به برابری حقوق بها داده است (تساوی گرا بوده است)... که در این دهه ها روابط نزدیک اجتماعی و مشارکت شهری نیز به اوج خود رسیدند. رکورد بالاترین برابری و سرمایه اجتماعی همزمان است. برعکس، یک سوم آخر قرن بیستم، زمان رشد نابرابری و فرسایش سرمایه اجتماعی بود… زمان این دو روند جالب توجه است: جایی در حوالی سالهای ۷۰–۱۹۶۵ آمریکا مسیر معکوس را کرد و شروع کرد به تبدیل شدن هر دو نابرابرتر از لحاظ اقتصادی و کمتر متصل اجتماعی و سیاسی."" آلبرکت لارسن با یک مطالعه مقایسه ای در چگونگی افزایش اعتماد در دانمارک و سوئد در نیمه دوم قرن بیستم در حالی که در ایالات متحده و انگلیس کاهش یافته، این توضیحات را ارتقا داد. استد
لال می شود که سطح نابرابری بر نحوه تصور شهروندان از قابل اعتماد بودن هموطنان تأثیر می گذارد. در این مدل، اعتماد اجتماعی مربوط به روابط با افرادی نیست که شما با آنها ملاقات می کنید (مانند الگوی پوتنم) بلکه دربارهٔ افرادی است که تصور می کنید. اقتصاددان جوزف استیگلیتز معتقد است که نابرابری اقتصادی منجر به بی اعتمادی به کسب و کار و دولت شده است. جرم. همچنین نشان داده شده است که میزان جرم با نابرابری در جامعه همبستگی دارد. بیشتر مطالعات انجام شده در رابطه با این موضوع بر قتل ها متمرکز شده اند - از آنجا که قتل ها تقریباً به طور یکسان در تمام کشورها و حوزه های قضایی تعریف شده اند. بیش از پنجاه مطالعه انجام شده است که نشان می دهد تمایل به خشونت در جوامعی که اختلاف درآمدها بیشتر است شایع تر است. تحقیق با مقایسه کشورهای توسعه یافته با کشورهای توسعه نیافته و همچنین مناطق مورد مطالعه در داخل کشورها انجام شده است. دالی و همکاران 2001 نشان دادند که در میان ایالات آمریکا و استان های کانادا تفاوت ده برابری در میزان قتل های مربوط به نابرابری وجود دارد. آنها تخمین زده اند که حدود نیمی از تغییر در میزان قتل را می توان ناشی از ا
ختلاف میزان نابرابری در هر استان یا ایالت دانست. فاجینبیل و همکاران. (۲۰۰۲) در سراسر جهان رابطه مشابهی یافت. از جمله اظهار نظرهای موجود در ادبیات دانشگاهی پیرامون رابطه قتل ها و نابرابری عبارتند از: یک مطالعه سال ۲۰۱۶، که عوامل مختلفی را نسبت به مطالعات قبلی کنترل می کرد، یافته های فوق را به چالش می کشد. این مطالعه «شواهد اندکی از ارتباط تجربی معنی دار بین نابرابری کلی و جرم» را نشان می دهد، و این که «همبستگی مثبت قبلاً گزارش شده بین جرایم خشونت آمیز و نابرابری اقتصادی عمدتاً توسط تفکیک اقتصادی در محلات به جای نابرابری درون محله رانده می شود». توزیع مجدد و رفاه. با پیروی از اصل فایده گرایی در جستجوی بیشترین منافع برای بیشترین تعداد، نابرابری اقتصادی مشکل ساز است. یک خانه که به عنوان یک خانه تابستانی برای یک میلیونر از یک خانه برای خانواده ۵ نفری بی خانمان فایده کمتری دارد، نمونه ای از کاهش " کارآیی توزیع " در جامعه است که باعث کاهش سود حاشیه ثروت و در نتیجه کل سود شخصی می شود. یک دلار اضافی که توسط یک فرد فقیر هزینه شده است صرف مواردی می شود که مطلوبیت زیادی را برای آن شخص فراهم می کند، مانند ملزومات اساسی ما
نند غذا، آب و مراقبت های بهداشتی. در حالی که، یک دلار اضافی که توسط یک فرد بسیار ثروتمندتر خرج می شود به احتمال زیاد به کالاهای لوکس تخصیص داده می شود که نسبتاً فایدهٔ کمتری برای آن شخص فراهم می کند؛ بنابراین، سودمندی حاشیه ثروت برای هر فرد ("دلار اضافی") با ثروتمند شدن یک شخص کاهش می یابد. از این منظر، برای هر میزان ثروت در جامعه، جامعه ای با برابری بیشتر، از مطلوبیت جمعی بالاتری برخوردار خواهند بود. برخی از مطالعات شواهدی برای این نظریه پیدا کرده اند، و خاطرنشان می کنند که در جوامعی که نابرابری پایین تر است، رضایت و شادکامی کلی جمعیت، بیشتر است. دیوید اشمیتز، فیلسوف، اظهار داشت که حداکثر رساندن مجموع خدمات فردی به مشوق های تولید آسیب می رساند. 'جامعه ای که واحد دوم [ذرت] جو ریچ را می گیرد، آن واحد را از کسی دور می کند که… کاری بهتر از کاشتن و دادن آن به کسی که… کار بهتری دارد که با آن انجام دهد، ندارد. این به نظر خوب می رسد، اما در این روند، جامعه دانهٔ ذرت را از تولید خارج می کند و آن را به سمت مواد غذایی سوق می دهد و در نتیجه خودخوری می کند.' با این حال، علاوه بر کمرنگ شدن حاشیه سود در توزیع نابرابر، پیگو
و دیگران اظهار داشتند که تأثیر " نگه داشتن جونز " در بین ثروتمندان ممکن است منجر به نابرابری بیشتر و استفاده از منابع برای "عدم" بازگشت بیشتر در ابزار شود. 'بخش بزرگی از رضایت حاصل از درآمد افراد ثروتمند از اقوامشان ناشی می شود، نه از میزان مطلق آنها. اگر درآمد کلیه افراد ثروتمند با هم کم شود این بخش از بین نمی رود. فقدان رفاه اقتصادی که ثروتمندان هنگام انتقال منابع از آنها به اراده فقیر منتقل می شوند، از این رو، در مقایسه با افزایش رفاه اقتصادی به فقرا نسبت به ملاحظه قانون کاهش ابزارهای اقتصادی که توسط خودشان مطرح می شود، از نظر قابل ملاحظه ای نسبتاً کوچکتر هستند.' هنگامی که هدف داشتن بزرگترین قایق بادبانی - به جای قایق با ویژگی های خاص است - هیچ سود بالاتری در داشتن یک قایق ۱۰۰ متری تا داشتن یک قایق ۲۰ متری تا زمانی که آن از مال رقیبتان بزرگتر باشد وجود ندارد. اکونومیست رابرت اچ فرانک وضعیت را با موقعیتی مقایسه کرد که در آن الک نر از شاخ هایش استفاده می کند تا برای حق جفت گیری با دیگر نرها مبارزه کند. "فشار داشتن چیزهای بزرگتر از رقبای شما منجر به مسابقه تسلیحاتی می شود که منابعی را مصرف می کند که می توانس
ت برای موارد دیگر مانند مبارزه با بیماری، با کارایی بیشتری بکار رود. در نتیجه، هر نر صاحب یک جفت شاخ سنگین و گران قیمت می شود و «زندگی برای گاو نر به عنوان یک گروه با بدبختی بیشتری همراه است.»" در مرحله اول، اجتناب از هزینه های خاصی دشوار است و توسط همه به اشتراک گذاشته می شود، مانند هزینه های مسکن، حقوق بازنشستگی، آموزش و مراقبت های بهداشتی. اگر دولت این خدمات را ارائه ندهد، پس برای کسانی که درآمد کمتری دارند، هزینه ها باید قرض گرفته شوند و غالباً کسانی که درآمد کمتری دارند، کسانی هستند که برای مدیریت امور مالی خود کمتر مجهز هستند. ثانیاً، مصرف اشتیاقی فرایند درآمد دهندگان متوسط را که مایل به دستیابی به استانداردهای زندگی هستند که از طرف همتایان ثروتمند خود برخوردار هستند توصیف می کند و یکی از روش های دستیابی به این آرزو، زیر قرض رفتن است. نتیجه منجر به نابرابری حتی بیشتر و بی ثباتی اقتصادی بالقوه می شود. فقر. آکسفام ادعا می کند که بدتر کردن نابرابری مانع مبارزه با فقر جهانی است. در گزارشی از سال ۲۰۱۳ این گروه بیان شده است که ۲۴۰ میلیارد دلار اضافه شده به ثروتمندترین میلیاردرهای جهان در سال ۲۰۱۲ برای پایان د
ادن به فقر شدید چهار برابر بیش از این کافی بود. جرمی هابز، مدیر اجرایی آکسفام گفت: «ما دیگر نمی توانیم وانمود کنیم که ایجاد ثروت برای عده معدودی ناگزیر به افراد زیادی سود می رساند - اغلب اوقات برعکس این درست است.» در گزارش آکسفام ۲۰۱۸ آمده است که درآمد میلیاردرهای جهان در سال ۲۰۱۷، ۷۶۲ میلیارد دلار، برای پایان دادن به فقر شدید جهانی هفت برابر بیش از است. جارد برنشتاین و الیز گولد از انستیتوی سیاست اقتصادی اظهار داشتند که اگر نابرابری در طی چند دهه گذشته افزایش نیافته بود، فقر در ایالات متحده کاهش قابل توجهی می داشت. مسکن. در بسیاری از کشورهای فقیر و در حال توسعه، بسیاری از زمین و مسکن خارج از سیستم ثبت رسمی مالکیت املاک و مستغلات نگهداری می شود. بسیاری از دارایی ثبت نشده از طریق انجمن های مختلف و سایر ترتیبات به صورت غیررسمی نگهداری می شوند. دلایل مالکیت خارج از قانون شامل نوارهای بیش از حد بوروکراتیک در خرید ملک و ساختمان است، در بعضی از کشورها می توان بیش از ۲۰۰ پله و تا ۱۴ سال برای ساختن در اراضی دولتی طول بکشد. علل دیگر املاک خارج از قانون عدم موفقیت در اسناد رسمی معامله یا داشتن اسناد به صورت رسمی اما عد
م ثبت آنها در آژانس رسمی است. کنترل اجاره در برزیل به میزان چشمگیری درصد مسکن قانونی را در مقایسه با مسکن خارج از قانون کاهش داد، که عرضه بسیار بهتری برای تراز تقاضا داشت. تعدادی از محققان (دیوید رودا، جاکوب ویگدور، و جانا ماتلاک) معتقدند که کمبود مسکن ارزان قیمت - حداقل در ایالات متحده - تا حدودی ناشی از نابرابری درآمد است. دیوید رودا خاطرنشان کرد که از سال ۱۹۸۴ و ۱۹۹۱ تعداد واحدهای اجاره کیفیت کاهش یافت در حالی که تقاضا برای مسکن با کیفیت بالاترافزایش یافت (رودا ۱۹۹۴: ۱۴۸). از طریق نوسازی محله های قدیمی تر، برای مثال، در شرق نیویورک، قیمت اجاره به سرعت افزایش یافت چرا که صاحب خانه ها ساکنان جدیدی یافتند که مایل به پرداختن نرخی بالاتر از بازار برای خانه ها بودند و این خانواده های دارای درآمد کم را بدون واحدهای قابل اجاره گذاشت. . سیاست مالیات بر ارزش افزوده آگهی همراه با افزایش قیمت ها باعث می شود حفظ سرعت قشر کم درآمد برای افراد کم درآمد دشوار یا غیرممکن باشد. تقاضای کل، مصرف و بدهی. محققان محافظه کار معتقدند که نابرابری درآمدی قابل توجه نیست، زیرا مصرف و نه درآمد باید ملاک سنجش نابرابری باشد، و نابرابری مص
رف کمتر از نابرابری درآمد در ایالات متحده است. به گفته جانسون، اسمیدینگ و توری، نابرابری مصرف در حقیقت در سال ۲۰۰۱ نسبت به سال ۱۹۸۶ پایین تر بود. این بحث در «سعادت پنهان فقیر» توسط روزنامه نگار توماس بی. Edsall خلاصه می شود. مطالعات دیگر نابرابری مصرف را بسیار کمتر از نابرابری درآمدی خانوار ندیده اند، و مطالعه CBO نشان داد که داده های مصرف «به اندازه کافی» «مصرف توسط خانواده های پر درآمد را نشن نمی دهد» همان طور دربارهٔ درآمد آن ها، هرچند موافق بود. تعداد مصرف خانوار توزیع برابر تری نسبت به درآمد خانوار را نشان می دهد. برخی دیگر دربارهٔ اهمیت مصرف بیش از درآمد اختلاف نظر دارند و خاطرنشان می کنند که اگر افراد دارای درآمد متوسط و پایین بیشتر از میزان درآمد خود مصرف کند، به این دلیل است که موجب صرفه جویی کمتری می شوند یا بیشتر در بدهی ها غرق می شوند. نابرابری درآمد عامل محرک رشد بدهی خانوار بوده است، زیرا درآمدهای بالا قیمت املاک و مستغلات را بالا می برند و افراد دارای درآمد متوسط در تلاش برای حفظ سبک زندگی ای که روزی طبقه متوسط در نظر گرفته می شد بیشتر زیر بار قرض فرومی روند. اقتصاددان بانکداری مرکزی، راغورام ر
اجان استدلال می کند که «نابرابری های منظم اقتصادی، در ایالات متحده و در سراسر جهان ،» خطوط گسل «مالی عمیق ایجاد کرده اند که باعث شده بحران های [مالی] بیش از گذشته اتفاق بیفتد» - بحران مالی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ جدیدترین نمونه است. برای جبران رکود و کاهش قدرت خرید، فشار سیاسی ایجاد شده است تا اعتبار کمتری به افراد کم درآمد و متوسط - به ویژه برای خرید خانه - ببخشد و اعتبار به طور کلی برای پایین نگه داشتن نرخ بیکاری کاهش یابد. این امر به اقتصاد آمریکا گرایشی برای رفتن «از حباب به حباب» ناشی از تحریک پولی ناپایدار داده است. انحصار کار، تحکیم و رقابت. نابرابری بیشتر درآمد می تواند منجر به انحصار نیروی کار شود، در نتیجه کارفرمایان کمتری به کارگران کمتری نیاز دارند. کارفرمایان باقی مانده می توانند دست به تحکیم و سوءاستفاده کردن از میزان معنادار کمبود رقیب بزنند که باعث هدایت آن ها به انتخاب های کمتر مصرف کننده، سوءاستفاده بازاری و قیمت های به صورت معناداری بالاتر می شود. مشوق های اقتصادی. برخی از اقتصاددانان معتقدند که یکی از اصلی ترین دلایلی که نابرابری می تواند باعث ایجاد انگیزه اقتصادی شود، به این دلیل است که رفاه مادی و مصر
ف آشکار به وضعیت مربوط می شود. در این دیدگاه، طبقه بندی بالای درآمد (نابرابری زیاد) مقادیر زیادی از طبقه بندی اجتماعی ایجاد می کند و منجر به رقابت بیشتر برای وضعیت می شود. یکی از اولین نویسندگانی که به این رابطه توجه داشت، آدام اسمیت، «توجه» را به عنوان یکی از اصلی ترین نیروهای محرک فعالیت اقتصادی شناخت. از "تئوری احساسات اخلاقی" در 1759: "چه چیزی پایان هراس و جاه طلبی، دستیابی به ثروت، قدرت و برتری است؟ آیا تأمین ضروریات طبیعی است؟ دستمزد متوسط کارگر می تواند آنها را تأمین کند. . . چرا باید کسانی که در رده های بالاتر زندگی بوده اند، این که یک زندگی پایین تر، حتی بدون کار، همراه با اجاره ای برابر با دیگری زیر یک سقف و پوشیدن لباس های متواضع مشابه را بدتر از مرگ بدانند؟ از این رو، بر می آید که شبیه سازی ای که در رده های مختلفی از انسان ها وجود دارد، و چه مزایایی را که ما با آن هدف بزرگ زندگی انسانی که ما آنرا بهبود وضعیت خود می نامیم، پیشنهاد می کنیم؟ برای مشاهده، مورد توجه قرار می گیرد، با همدلی، دلسردی و تأیید مورد توجه قرار می گیرد، همه مزایایی است که می توانیم از آن نتیجه بگیریم. این غرور است، نه سهولت یا
لذت، ما را مورد علاقه قرار می دهد." جامعه شناسان و اقتصاددانان مدرن مانند جولیت شور و رابرت اچ فرانک مطالعه کرده اند که تا چه اندازه فعالیت اقتصادی از توانایی مصرف برای نمایندگی از موقعیت اجتماعی تأمین می شود. شور در "کتاب Overspent American" اظهار داشت که نابرابری فزاینده در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به شدت افزایش آرزوی درآمد، افزایش مصرف، کاهش پس انداز و افزایش بدهی را در بر می گیرد. رابرت اچ فرانک در کتاب "Luxury Fever" اظهار داشته است که رضایت از سطح درآمد بسیار بیشتر تحت تأثیر چگونگی مقایسه درآمد شخص با سطح مطلق آن است. فرانک نمونه ای از دستورالعمل ها را توسط یک معمار قایق بادبانی توسط یک مشتری - بزرگوار حمل و نقل Stavros Niarchos - می دهد تا قایق جدید نیارکوس را ۵۰ فوت طولانی تر از ارسطو اوناسیس بزرگوار رقیب قرار بسازد. Niarchos حتی طول دقیق قایق بادبانی اوناسیس را بیان نکرد و طبق گزارش ها حتی طول دقیق آن را نمی دانست. رشد اقتصادی. نظریه ها. دیدگاه های غالب در مورد نقش نابرابری در روند رشد به طور بنیادی در قرن گذشته تغییر کرده است. چشم انداز کلاسیک، همان طور که آدام اسمیت و دیگران بیان کردند، نشان می دهد که نابرا
بری روند رشد را تقویت می کند. به طور خاص، از آنجا که پس انداز کل با نابرابری به دلیل تمایل بیشتر برای پس انداز در بین ثروتمندان افزایش می یابد، دیدگاه کلاسیک نشان می دهد که نابرابری باعث تحریک سرمایه و در نتیجه رشد اقتصادی می شود. چشم انداز نئوکلاسیک که مبتنی بر رویکرد نماینده است، نقش نابرابری در روند رشد را انکار می کند. این نشان می دهد که در حالی که روند رشد ممکن است نابرابری را تحت تأثیر قرار دهد، توزیع درآمد هیچ تأثیری در روند رشد ندارد. در عوض، چشم انداز مدرن که در اواخر دهه ۱۹۸۰ پدید آمده است، نشان می دهد که توزیع درآمد تأثیر قابل توجهی در روند رشد دارد. چشم انداز مدرن، که توسط گالور و زیرا سرچشمه گرفته است، نقش مهم ناهمگونی در تعیین فعالیت اقتصادی و رشد اقتصادی را برجسته می کند. به طور خاص، گالور و زیرا استدلال می کنند که از آنجا که بازارهای اعتباری ناقص هستند، نابرابری تأثیر ماندگار در تشکیل سرمایه انسانی، سطح درآمد "سرانه" و روند رشد دارد. برخلاف پارادایم کلاسیک، که تأثیرات مثبت نابرابری در شکل گیری سرمایه و رشد اقتصادی را تأکید می کند، گالور و زیرا استدلال می کنند که نابرابری تأثیر منفی بر تشکیل سر