Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بیوسرامیک ها و شیشه های زیستی مواد سرامیکی هستند که با محیط زیست سازگارند و زیرمجموعه ای از بیومواد به شمار می روند. بیوسرامیک ها در زمینه سازگاری زیستی از اکسیدهای سرامیکی که در بدن بی حرکت هستند، تا مواد قابل جذب که پس از کمک به ترمیم، به تدریج توسط بدن جایگزین می شوند، متغیر هستند. این مواد در انواع مختلفی از روش های پزشکی مورد استفاده قرار می گیرند. بیوسرامیک ها معمولاً به عنوان مواد سفت و سخت در ایمپلنت های جراحی استفاده می شوند، هرچند که برخی از آنها انعطاف پذیر نیز هستند. مواد سرامیکی مورد استفاده در بیوسرامیک ها با سرامیک های چینی(پرسلان) متفاوت هستند و بیشتر به مواد طبیعی بدن یا اکسیدهای فلزی بسیار بادوام مرتبط اند. تاریخچه. قبل از سال ۱۹۲۵، مواد مورد استفاده در جراحی های ایمپلنت عمدتاً فلزات نسبتاً خالص بودند. موفقیت این مواد با توجه به ابتدایی بودن تکنیک های جراحی در آن زمان، تعجب آور بود. دهه ۱۹۳۰ آغازگر عصر تکنیک های بهتر جراحی و همچنین اولین استفاده از آلیاژهایی مانند بود. در سال ۱۹۶۹، لاری. ال. هنچ و برخی دیگر کشف کردند که انواع مختلفی از شیشه ها و سرامیک ها می توانند به استخوان زنده پیوند بخور
ند. هنچ در راه خود به یک کنفرانس درباره مواد، به ایده ای الهام بخش رسید. او در کنار یک سرهنگ نشسته بود که به تازگی از جنگ ویتنام بازگشته بود. سرهنگ به او گفت که بعد از آسیب دیدگی، بدن سربازان معمولاً ایمپلنت را پس می زند. این موضوع هنچ را به فکر فرو برد و او شروع به تحقیق درباره موادی کرد که با محیط زیست سازگار باشند. نتیجه نهایی یک ماده جدید بود که او شیشه زیستی نامید. این کار الهام بخش ایجاد یک زمینه جدید به نام بیوسرامیک ها شد. با کشف شیشه های زیستی، علاقه به بیوسرامیک ها به سرعت افزایش یافت. در تاریخ ۲۶ آوریل ۱۹۸۸، اولین سمپوزیوم بین المللی درباره بیوسرامیک ها در کیوتو، ژاپن برگزار شد. کاربردها. سرامیک ها معمولاً در زمینه های درون کاشت دندانی و کاشت استخوان استفاده می شوند. جراحی معمولاً از سرمت استفاده می شود. تعویض مفصل معمولاً با بیوسرامیک ها پوشش داده می شود تا از خوردگی و واکنش های التهابی جلوگیری شود. مثال های دیگر از استفاده پزشکی برای بیوسرامیک ها شامل ضربان سازها، دستگاه های دیالیز کلیه و دستگاه های تنفس مصنوعی هستند. تقاضای جهانی برای سرامیک های پزشکی و عناصر سرامیکی حدود ۹٫۸ میلیارد دلار در ۲۰۱
۰ بود. پیش بینی شده بود که این بازار هر ساله رشد ۶ تا ۷ درصدی داشته باشد. بازارهای جهانی پیش بینی کردند که این تقاضا به ۱۵٫۳ میلیارد دلار در ۲۰۱۵ و ۱۸٫۵ میلیارد دلار در ۲۰۱۸ برسد. خواص مکانیکی و ترکیب. بیوسرامیک ها به طور کلی برای استفاده در سیستم های گردش خون خارج از بدن (مثل دیالیز کلیه) یا بیوراکتورهای مهندسی طراحی شده اند؛ با این حال، آن ها بیشتر به عنوان ایمپلنت ها مورد استفاده قرار می گیرند. سرامیک ها به دلیل خواص فیزیکوشیمیایی خود، کاربردهای متعددی به عنوان بیومواد دارند. آنها مزیتی همچون بی اثر بودن در بدن انسان دارند و سختی و مقاومت آن ها در برابر سایش، آن ها را برای جایگزینی استخوان و دندان مناسب می سازد. برخی از سرامیک ها همچنین مقاومت عالی در برابر اصطکاک دارند که آن ها را به مواد مناسبی برای جایگزینی مفاصل ناکارآمد تبدیل می کند. خواصی مانند ظاهر و عایق الکتریکی نیز برای کاربردهای خاص زیست پزشکی حائز اهمیت هستند. برخی از بیوسرامیک ها آلومینا (Al2O3) را در خود گنجانده اند، زیرا عمر آن ها بیشتر از عمر بیمار است. این ماده می تواند در استخوان های گوش میانی، پروتزهای چشمی، عایق الکتریکی برای ضربان سازه
ا، روزنه های کاتتر و در پروفایل های مختلف سیستم های قابل کاشت مانند پمپ های قلبی استفاده شود. به طور معمول در پروتزهای دندانی، به صورت خالص یا در کامپوزیت های سرامیک-پلیمر استفاده می شوند. کامپوزیت های سرامیک-پلیمر می توانند به عنوان راهی بالقوه برای پر کردن حفرات، که جایگزین آمالگام هایی با احتمال داشتن اثرات سمی می شوند، مطرح شوند. آلومینوسیلیکات ها همچنین دارای ساختار شیشه ای هستند. بر خلاف دندان های مصنوعی در ترکیب های رزینی، رنگ سرامیک دندان پایدار باقی می ماند. زیرکونیا دوتایی شده با اکسید یتریم به عنوان جایگزینی برای آلومینا در پروتزهای استخوانی و مفصلی پیشنهاد شده است. مزایای عمده آن شامل استحکام شکست بیشتر و مقاومت خوب در برابر خستگی است. کربن شیشه ای نیز به عنوان ماده ای سبک، مقاوم در برابر سایش و سازگار با خون استفاده می شود. این ماده عمدتاً در جایگزینی سوپاپ قلب به کار می رود. الماس نیز می تواند برای همین کاربرد استفاده شود، اما به شکل پوششی. سرامیک های مبتنی بر فسفات کلسیم، در حال حاضر، به عنوان ماده جایگزین عمده استخوان در کاربردهای ارتوپدی و فک و صورت شناخته می شوند، زیرا ساختار و ترکیب شیمیایی
آن ها مشابه فاز معدنی اصلی استخوان است. چنین مواد جایگزین استخوان مصنوعی یا اسکافول ها معمولاً متخلخل هستند که سطح بیشتری را فراهم می آورند و به ازدیاد خالص سازی استخوان کمک می کنند، که شامل کلون سازی سلولی و عروق دهی مجدد است. با این حال، این مواد متخلخل معمولاً استحکام مکانیکی کمتری در مقایسه با استخوان نشان می دهند، که باعث می شود ایمپلنت های با تخلخل بالا بسیار حساس باشند. از آنجا که مقدار مدول الاستیسیته مواد سرامیکی معمولاً بیش تر از بافت استخوانی اطراف است، ایمپلنت می تواند باعث تنش های مکانیکی در رابط استخوان گردد. فسفات های کلسیم معمولاً موجود در بیوسرامیک ها شامل هیدروکسی آپاتیت (HAP) با فرمول Ca10(PO4)6(OH)2، تری کلسیم فسفات بتا (βTCP) با فرمول Ca3(PO4)2 و مخلوط هایی از HAP و βTCP هستند. چندمنظورگی. تعدادی از سرامیک های کاشته شده در واقع به طور خاص برای کاربردهای زیست پزشکی طراحی نشده اند. با این حال، آن ها موفق شده اند به دلیل خواص و سازگاری زیستی خوبی که دارند، به سیستم های مختلف قابل کاشت راه یابند. در میان این سرامیک ها می توان به سیلیسیم کاربید، نیتریدها و کاربیدهای تیتانیوم و نیترید بور اشار
ه کرد. نیترید تیتانیوم (TiN) به عنوان سطح اصطکاکی در پروتزهای لگن پیشنهاد شده است. در حالی که آزمایش های کشت سلولی نشان دهنده سازگاری زیستی خوب هستند، تحلیل ایمپلنت ها نشان دهنده سایش قابل توجهی است که به جداشدن لایه TiN مرتبط می شود. سیلیسیم کاربید نیز سرامیک مدرنی است که به نظر می رسد سازگاری زیستی خوبی ارائه می دهد و می تواند در ایمپلنت های استخوانی استفاده شود. استفاده ی خاص. علاوه بر استفاده از خواص سنتی خود، سرامیک های زیست فعال به دلیل فعالیت بیولوژیکی شان استفاده خاصی پیدا کرده اند. فسفات های کلسیم، اکسیدها و هیدروکسیدها نمونه های رایج هستند. دیگر مواد طبیعی (که معمولاً از منبع حیوانی هستند) مانند بیوگلس و سایر کامپوزیت ها، ترکیبی از مواد کامپوزیتی معدنی-آلی مانند هیدروکسی آپاتیت (HAP)، آلومینا یا دی اکسید تیتانیوم را همراه با پلیمرهای زیست سازگار (پلی متیل متاکریلات: PMMA، پلی لاکتیک اسید: PLLA، پلی اتیلن: PE) شامل می شوند. این کامپوزیت ها می توانند به دو دسته تجزیه پذیر زیستی و غیرتجزیه پذیر زیستی تقسیم شوند که دسته دوم نتیجه ترکیب یک فسفات کلسیم تجزیه پذیر زیستی (HAP) با یک پلیمر غیرتجزیه پذیر زیست
ی (PMMA، PE) است. این مواد ممکن است در آینده به دلیل امکانات ترکیبی متعدد و قابلیت آن ها در ترکیب فعالیت بیولوژیکی با خواص مکانیکی مشابه استخوان، محبوب تر شوند. سازگاری زیستی. خواص بیوسرامیک ها مانند ضدخوردگی، سازگاری زیستی و زیبایی شناسی، آن ها را برای استفاده پزشکی بسیار مناسب می سازد. سرامیک زیرکونیا دارای خاصیت بیوانرتنس و غیرسمی است. کربن نیز یک گزینه دیگر با خواص مکانیکی مشابه استخوان است و همچنین سازگاری با خون، عدم واکنش با بافت و غیرسمی بودن برای سلول ها را داراست. سرامیک های بیوانرتنس به طور طبیعی با استخوان پیوند برقرار نمی کنند که به آن اوسیو اینتگریشن گفته می شود. با این حال، فعالیت بیولوژیکی سرامیک های بیوانرتنس می تواند با تشکیل کامپوزیت هایی با سرامیک های زیست فعال به دست آید. سرامیک های زیست فعال، از جمله بیوگلس ها، باید غیرسمی بوده و با استخوان پیوند برقرار کنند. در کاربردهای ترمیم استخوان، مانند اسکافول ها برای بازسازی استخوان، حل پذیری بیوسرامیک ها یک پارامتر مهم است و نرخ حل شدگی کند اکثر بیوسرامیک ها در مقایسه با نرخ های رشد استخوان همچنان چالشی در استفاده های ترمیمی آن ها باقی می ماند.
به طور طبیعی، تمرکز زیادی بر بهبود ویژگی های حل شدگی بیوسرامیک ها در حین حفظ یا بهبود خواص مکانیکی آن ها وجود دارد. سرامیک های شیشه ای خواص استخوان زایی را تحریک می کنند، با نرخ های حل شدگی بالاتر نسبت به مواد بلوری، در حالی که سرامیک های فسفات کلسیم بلوری نیز غیرسمی بودن برای بافت ها و تجزیه پذیری زیستی را نشان می دهند. تقویت ذرات سرامیکی منجر به انتخاب مواد بیشتری برای کاربردهای ایمپلنت شده است که شامل کامپوزیت های سرامیک/سرامیک، سرامیک/پلیمر و سرامیک/فلز می شود. در میان این کامپوزیت ها، کامپوزیت های سرامیک/پلیمر به آزادسازی عناصر سمی به بافت های اطراف شناخته شده اند. فلزات با مشکلات مربوط به خوردگی مواجه هستند و پوشش های سرامیکی بر روی ایمپلنت های فلزی در طول زمان در کاربردهای طولانی مدت تحلیل می روند. کامپوزیت های سرامیک/سرامیک به دلیل شباهت به مواد معدنی استخوان، از برتری برخوردارند و سازگاری زیستی و قابلیت شکل پذیری خوبی را نشان می دهند. فعالیت بیولوژیکی بیوسرامیک ها باید تحت مطالعات مختلف in vitro و in vivo در نظر گرفته شود. نیازهای عملکردی باید با توجه به محل خاص کاشت در نظر گرفته شوند. تحقیقات بیشتری
در حیطه اثرات طولانی مدت این مواد در بدن انسان ضروری است تا اطمینان حاصل شود که بیوسرامیک ها هیچ عوارض جانبی غیرمنتظره ای ایجاد نمی کنند. فرآیند تولید. به طور فنی، سرامیک ها از مواد خامی مانند پودرها و افزودنی های شیمیایی طبیعی یا سنتتیک تشکیل شده اند که به فشرده سازی (داغ، سرد یا ایزواستاتیک)، تنظیم (هیدرولیکی یا شیمیایی) یا تسریع فرآیندهای سینترینگ کمک می کنند. با توجه به فرمولاسیون و فرآیند شکل دهی مورد استفاده، بیوسرامیک ها می توانند در چگالی و تخلخل به عنوان سیمان ها، رسوبات سرامیکی یا کامپوزیت های سرامیکی متغیر باشند. تخلخل در بیوسرامیک ها، از جمله بیوگلس ها، معمولاً مطلوب است. برای بهبود عملکرد بیوسرامیک های متخلخل پیوندی، تکنیک های فرآوری متعددی برای کنترل تخلخل، توزیع اندازه حفرات و ترازدهی حفرات موجود است. برای مواد بلوری، اندازه دانه و نقص های بلوری راه های بیشتری را برای افزایش تجزیه پذیری زیستی و اوسیو اینتگریشن فراهم می آورند که برای مواد گرافت و پیوند استخوان مؤثر کلیدی است. این امر می تواند با افزودن مواد افزودنی تصفیه گر دانه و ایجاد نقص در ساختار بلوری از طریق روش های فیزیکی مختلف حاصل شود.
یک تکنیک پردازش مواد در حال توسعه مبتنی بر فرآیندهای زیست الهام گرفته، به دنبال تقلید از فرآیندهای طبیعی و بیولوژیکی است و امکان تولید بیوسرامیک ها را در دمای محیط به جای فرآیندهای متداول یا هیدروترمال ارائه می دهد. امکان استفاده از این دماهای پردازش نسبتاً پایین، فرصت هایی را برای ترکیب های معدنی-آلی با خواص بیولوژیکی بهبود یافته از طریق افزودن پروتئین ها و مولکول های زیست فعال (عوامل رشد، آنتی بیوتیک ها، عوامل ضد تومور و غیره) ایجاد می کند. با این حال، این مواد خواص مکانیکی ضعیفی دارند که می توان آن ها را به صورت جزئی با ترکیب آن ها با پروتئین های پیوندی بهبود بخشید. توسعه تکنیک های پردازش جدید باید بر روی امکان تولید بیوسرامیک ها در مقیاس های صنعتی و همچنین ارزیابی اقتصادی این فرآیندها متمرکز شود. استفاده تجاری. مواد زیست فعال رایج که به طور تجاری برای استفاده بالینی در دسترس هستند شامل شیشه بیو اکتیو 45S5، سرامیک شیشه بیو اکتیو A/W، هیدروکسی آپاتیت (HA) سنتتیک متراکم و کامپوزیت های زیست فعال مانند مخلوط پلی اتیلن–HA می باشند. تمامی این مواد با بافت های مجاور پیوند بین سطحی برقرار می کنند. بیوسرامیک های آ
لومینای با خلوص بالا در حال حاضر از تولیدکنندگان مختلف به طور تجاری در دسترس هستند. تولیدکننده بریتانیایی، Morgan Advanced Ceramics (MAC)، از سال 1985 شروع به تولید دستگاه های ارتوپدی کرد و به سرعت به تأمین کننده شناخته شده ای از سرامیک های سر استوانه ای برای تعویض مفصل لگن تبدیل شد. MAC Bioceramics دارای طولانی ترین تاریخچه بالینی برای مواد سرامیکی آلومینا است و از سال 1985 آلومینای ®HIP Vitox را تولید می کند. برخی از فسفات های کلسیم کم بود که دارای ساختار آپاتیت بودند، به عنوان "فسفات تری کلسیم" تجاری سازی شدند، هرچند که ساختار بلوری مورد انتظار فسفات تری کلسیم را نشان نمی دادند. در حال حاضر، محصولات تجاری متعددی که به عنوان HA توصیف می شوند، در اشکال فیزیکی مختلف (مانند دانه ها، بلوک های ویژه طراحی شده برای کاربردهای خاص) در دسترس هستند. کامپوزیت HA/پلیمر (HA/پلی اتیلن، HAPEXTM) نیز به طور تجاری برای ایمپلنت های گوش، ساینده ها و پوشش های پلاسماپاشیده برای ایمپلنت های ارتوپدی و دندانی در دسترس است. بیوسرامیک ها همچنین در دستگاه های کانابیس یا Delta 8 به عنوان فیتیله هایی برای تبخیر این عصاره ها استفاده می ش
وند. روندهای آینده. بیوسرامیک ها به عنوان یک درمان ممکن برای سرطان مطرح شده اند. دو روش درمانی پیشنهادی شامل هایپرترمی و رادیوتراپی هستند. در درمان هایپرترمی، یک ماده بیوسرامیکی که حاوی ماده ای مغناطیسی مانند فریت است، کاشته می شود. سپس ناحیه به یک میدان مغناطیسی متناوب expos می شود که موجب گرم شدن ایمپلنت و ناحیه اطراف آن می شود. به عنوان گزینه ای دیگر، مواد بیوسرامیکی می توانند با مواد بتا-پرتوزا دُز دار شوند و در ناحیه سرطانی کاشته شوند. دیگر روندها شامل مهندسی بیوسرامیک ها برای وظایف خاص است. تحقیقاتی که در حال انجام است شامل شیمی، ترکیب و میکرو و نانوساختارهای این مواد به منظور بهبود سازگاری زیستی آن ها می باشد. گنجاندن تحقیقات در زمینه استفاده از بیوسرامیک ها در درمان بیماری های دیگر مانند عفونت ها و شرایط التهابی می تواند به توسعه روش های درمانی جدید کمک کند.
کودک کار در بنگلادش () به کودکانی که به کار گرفته می شوند، گفته می شود. کار کردن کودکان در بنگلادش یک امر عادی است. ۴٫۷ میلیون یا ۱۲٫۶ درصد کودکان ۵ تا ۱۴ ساله بنگلادش نیروی کار این کشور بحساب می آیند. از این تعداد ۸۳ درصد آن ها در مناطق روستایی و ۱۷ درصد در شهرها کار می کنند. کودکان کار در کارهای کشاورزی، مرغداری، ماهیگیری، تولیدی لباس، صنایع چرم و کفاشی بکار گرفته می شوند. کودکان در کارهای تولید الیاف، شمع سازی، صابون سازی و مبل سازی نیز کار می کنند. آن ها نیز در صنایع نمک، تولید آزبست، مواد نفتی، ساخت موج گیر بکار گرفته می شوند. تعاریف. تعریف کودک کار برحسب مناطق مختلف، فرهنگ، سازماندهی و دولت ها فرق می کند. در نظریه غرب دوران کودکی بخشی از زندگی انسان است که هنوز ظرفیت یک شخص بالغ را دارا نمی باشد. گرچه یک تعریف جهان شمول برای کودک کار وجود ندارد، سازمان های بسیاری کودک کار و مشخصات آن را تعریف کرده اند. حداقل سن. سازمان بین المللی کار کنوانسیون حداقل سن را توضیح می دهد که کودک در ۱۲ سالگی می تواند در کارهای غیر خطرناک استخدام شود و از سن ۱۵ سالگی به بالا مجاز است وارد بازار کار گردد. از نظر سازمان بین ال
مللی کار ساعات کار روزانه کودک بستگی به نوع کار دارد. این سازمان سه مقوله کار در مورد کودکان کار را مطرح می کند: کودکانی که اقتصاداً فعال هستند، کودکان کار و کودکانی که درگیر کارهای خطرناک هستند. کودکانی که اقتصاداً فعال تعریف شده اند به خردسالانی گفته می شود که هفته ای یکساعت خارج از مدرسه و خانه کار می کنند. کودکان کار به خردسالانی گفته می شود که در زیر سن ۱۲ سالگی وارد بازار کار شده اند. کارهای خطرناک. کودکانی که کارهای خطرناک را انجام می دهند در ارتقاء سلامت و ایمنی آن ها اثر می گذارد و جسم و روان آن ها در معرض آسیب قرار دارد. صندوق کمک به کودکان سازمان ملل (یونیسف) UNICEF کودکان کار را خردسالانی تعریف می کند که فعالیت شغلی آن ها بر سلامت و تحصیل آن ها اثر منفی می گذارد؛ و نیز کودک را از گذراندن طبیعی دوران کودکی محروم و موجب سوء استفاده و استثمار او توسط دیگران می شود. اداره آمار بنگلادش هر کودک ۵ تا ۱۴ ساله ای که بیش از یکساعت در هفته با مزد یا مجانی کار کند را کودک کار بحساب می آورد. هر کودک ۱۰ ساله به بالا که به هر نوع فعالیت اقتصادی اقدام کند را کودک کار بحساب می آورد، چه این کار داخل خانواده یا خارج
از آن انجام شود. جمعیت شناسی. کودکان روستایی بیشتر در معرض کار هستند تا کودکان شهری. این شاید به دلیل سنت کار در روستا است که کودکان با والدین خود با هم در مزارع کار می کنند. هم در مناطق روستایی و هم شهری پسران بیشتر از دختران خردسال بکار گرفته می شوند، و اکثریت کودکان کار در سنین بین ۱۲ تا ۱۴ سال قرار دارند. علت و ریشه کار کودکان. فقر. بنظر بسیاری فقر علت اولیه کار کودکان شناخته شده است. رابطه بین فقر و کار کودکان مورد تأیید سازمان های بین المللی نظیر سازمان ملل و سازمان بین المللی کار ILO می باشد؛ و به همین دلیل توصیه می کنند برای کاهش تعداد کودکان کار باید سیاست فقرزدایی را پیش گرفت. یک رابطه معکوس بین میزان درآمد سرانه و تعداد کودکان کار وجود دارد. برای مثال اگر درآمد سرانه از صفر تا ۵۰۰ دلار به رقم ۵۰۰ تا ۱۰۰ دلار افزایش یابد، امار کودکان کار از ۳۰٪ تا ۶۰٪ به رقم ۱۰٪ تا ۳۰٪ کاهش پیدا می کند. در سال ۲۰۱۳ صندوق کمک به کودکان سازمان ملل (یونیسف) UNICEF آمار داد که ۴۳٫۳٪ مردم بنگلادش زیر خط فقر بین المللی زندگی می کنند گسترش شهرنشینی و افزایش جمعیت موجب فقر بیشتر می گردد. یونیسف در سال ۲۰۱۳ گزارش کرد که نرخ
افزایش جمعیت از سال ۱۹۹۰ تا سال ۱۰۱۲ در بنگلادش برابر ۱٫۷٪ بوده است. بیسوادی. یکی دیگراز موجبات اصلی پیدایش کودکان کار بیسوادی است. کار کودک او را از تحصیل بازمی دارد. در خیلی از راه کارهای پیشنهادی برای ریشه کن کردن کار کودکان، روی آموزش خردسالان تأکید شده است. سازمان هایی نظیر سازمان ملل، سازمان بین المللی کار ILO و یونیسف UNICEF به اهمیت تأثیرگذاری آموزش در جهت فقرزدائی و جلوگیری از گسترش و ازدیاد کودکان کار اصرار دارند. قوانین کودکان کار. بنا بر قانون استخدامی کودکان ۱۹۳۸ بنگلادش بکارگیری کودکان بالاتر از ۱۵ سال در صنایع راه آهن، در حمل و نقل کالا و در مشاغل بندری مجاز است. این قانون نوجوانان بین ۱۵ تا ۱۷ ساله را مجاز می دارد که در شیفتهای شب تا صبح کار کنند، بشرط آنکه ۱۳ ساعت متوالی استراحت کرده باشند و سرپرست آن ها بالاتر ۱۸ سال سن داشته باشد یا در حال گذراندن دوره کارآموزی باشند. این قانون کار کردن کودکان زیر ۱۲ سال را در صنایع خطرناک ممنوع کرده است اما برای نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال هیچگونه حفاظتی در نظر نگرفته است. در سال ۲۰۰۶ دولت بنگلادش قانونی را از تصویب گذراند که در آن حداقل سن استخدام کارگر ۱۴ سال
می باشد. علی رغم این قانون، در عمل ضامن اجراُیی برای آن نیست، زیرا ۹۳٪ کودکان در بخش های غیررسمی نظیر کارگاه های کوچک یا کارها و مشاغل خانگی کار می کنند با اینکه کودکان کار در بنگلادش فراوان هستند، عده ای مخالف قانون کار کودکان هستند. بنگلادش به کنوانسیون بدترین شکل کار کودکان سازمان بین المللی کار ILO Worst Forms of Child Labor Convention (C182) پیوسته است. قانون کودکان ۲۰۱۳ قانون ۱۹۷۴ را که همخوانی با استانداردهای کنوانسیون سازمان ملل مربوط به حقوق کودکان سال ۱۹۸۹ را ندارد را لغو کرد. بخش ۴ این قانون می گوید علی رغم اجرای قوانین موجود اما هر فردی که زیر ۱۸ سال سن داشته باشد کودک بحساب می آید. در عین حال این قانون پیش بینی خاصی برای ممنوعیت کار کردن کودک را در نظر نگرفته است و بحثی از جریمه برای کسانی که کودکان را بکار می گیرند در میان نیست. علاوه بر اقدامات دولتی، و سازمان بین المللی کار ILO تعدادی از سازمان های بین المللی دیگر نیز فعالیت هایی علیه کار کودکان را شروع کرده اند. این فعالیت ها شامل خارج کردن کودکان از محیط کارهای خطرناک است و فرستادن آن ها به مدرسه یا برنامه های کارآموزی است. اینها برای جبران
از دست دادن دستمزد کار کودکان به خانواده ها کمک هزینه می دهند و نسبت به آثار مضر کار کودکان در محیطهای خطرناک برای افکار عمومی اطلاع رسانی می کنند.
مخارج دولت شامل تمامی مصارف دولت، سرمایه گذاری و پرداخت های انتقالی می شود. مخارج دولت می تواند از منابع ذیل تامین شود: قرض گرفتن از بانک های تجاری یا بانک مرکزی، قرض گرفتن از مردم، قرض گرفتن از خارجی ها، فروش دارایی های دولتی مثل سهام شرکت ها، فروش ثروت های ملی مثل نفت و معادن و سایر منابع طبیعی، و یا مالیات. اقتصاد بخش عمومی شامل ۲ قسمت عمده است: مخارج عمومی در اقتصاد بخش عمومی، شامل کلیه مخارج دولت در خصوص فعالیتها، در سطوح مختلف (مرکزی، ایالتی و محلی) می شود. در مورد هزینه های بخش عمومی چند نکته قابل تأمل است: اول داشتن توجیه اقتصادی است، این هزینه ها باید در راستای گسترش رفاه، کارایی و توانمندی شهروندان مصرف شده باشند. دوم آنکه تلاش دولت ها در اجرای هزینه های مربوطه باید حفظ توازن بین کارایی و عدالت اجتماعی باشد. سوم آنکه اولویت دادن به هزینه سرمایه گذاری و عمرانی نسبت به هزینه های جاری از اهمیت خاصی برخوردار است. چهارم؛ چگونگی تأمین مالی هزینه ها، به ویژه تأمین کسری احتمالی آن، از حساسیت قابل توجهی برخوردار است. استقراض از بانک مرکزی برای تأمین کسری بودجه به طور جدی مشکل آفرین است.
چشم در برابر چشم () یک فیلم صامت در سبک رمانتیک به کارگردانی آلبر کاپلانی و فیلمنامه نویسی جون متیس است که در سال ۱۹۱۸ توسط کمپانی مترو پیکچرز منتشر شد. از بازیگران آن می توان به آلا نازیمووا اشاره کرد. ریچارد ای. راولند و آلا نازیمووا تهیه کنندگان این فیلم بودند. تریلر این فیلم در کتابخانه کنگره نگهداری می شود، همچنین شواهد بدست آمده نشان می دهد که ممکن است نسخه ای از این فیلم در آرشیو سینمایی روسیه موجود باشد. سانسور. این فیلم نیز مانند خیلی از فیلم های هم دوره خود مورد سانسور و جرح و تعدیل توسط هیئت های سانسور محلی و ایالتی قرار گرفت. برای مثال هیئت سانسور شیکاگو درخواست کرده بود تا صحنه بوسه زن و معشوقه اش در حلقه ۳ فیلم، صحنه بوسه معشوقه بر شانه زن و بوسه زن متأهل و معشوقه اش در حلقه ۴ و نمایش مهمانی و زن برهنه در ساحل در حلقه ۷ از فیلم حذف شود.
تبادل خوراک یا تبادل دوسویه خوراک ، انتقال مواد غذایی و/ یا آب گونه های دیگر در میان اعضای یک جامعهٔ جانوری از طریق دهان به دهان (stomodeal) و/ یا تغذیهٔ مخرج به دهان (پروکتوئیدی proctodeal) است. این بیشتر در حشرات اجتماعی مانند مورچه ها، موریانه ها، زنبورهای بی عسل و زنبورها بسیار توسعه یافته است. بخش نخست این واژه لاتین، به معنی خوراک یا مواد غذایی و بخش دوم به معنی تبادل دوسویه است. نام "تروپالاکسی" توسط ویلیام مورتون ویلر حشره شناس اهل آمریکا در سال ۱۹۱۸ استفاده و معرفی شد. این رفتار در گذشته نیز برای حمایت از نظریه های منشأ گروه گرایی در حشرات مورد استفاده قرار گرفته بود. آگوست فورل، روانشناس و انومیولوژیست؛ شاخه ای از مورچه شناسی، اهل سوئیس نیز معتقد بود که اشتراک غذایی عامل کلیدی جامعهٔ مورچگان است و او از این تصویر به عنوان پیشینه ای برای کتاب «جهان اجتماعی مورچگان» در مقایسه با انسان استفاده می کند. در مورچه هایی مانند مورچه آتشین وارداتی قرمز (Solenopsis invicta) اعضای کلنی هرکدام مواد غذایی را در چینه دان خود ذخیره می کند و به طور مرتب آن را با دیگر اعضای کلنی و لاروها؛ به شکل «معدهٔ گروهی» برای کل
نی، مبادله می کند. این رفتار در گونه های ویژه ای از زنبورهای بی عسل Lasioglossum استرالیایی نیز وجود دارد، مانند شیرین زنبور (Lasioglossum hemichalceum. L. hemichalceum) که اغلب غذا را با اعضای دیگر کلنی؛ بدون توجه به این که آن ها نابالغ باشند یا نه مبادله می کند. در موریانه ها و سوسک ها، تروفالاکسای پروکتوئیدی برای جایگزینی endosymbiontsهای روده ای که بعد از هر پوست اندازی از بین می روند بسیار مهم است. این نباید با مدفوع خواری اشتباه گرفته شود.
بتا-گلوکوسربروزیداز () که با نام های «اسید بتا-گلوکوسیداز، دی-گلوکوزیل-اِن-اسیل اسفینگوزین گلوکوهیدرولاز» و «GCase» هم شناخته می شود، یک آنزیم است که فعالیت گلوکوزیل سرامیدازی دارد که برای هیدرولیز و شکستن پیوند گلیکوزیدی در گلوکوسربروزید (یک مادهٔ واسط در متابولیسم گلیکولیپید) ضروری است. این آنزیم در لیزوزوم واقع شده و وزن ملکولی اش ۵۹۷۰۰ دالتون است. جهش در ژن تولیدکنندهٔ این آنزیم منجر بر بروز بیماری گوشه (یکی از بیماری های ذخیره ای لیزوزومال) می شود. یک شبه ژن مرتبط نیز حدود ۱۲kb پائین تر از این ژن بر روی کروموزوم ۱ قرار دارد و پیرایش دگرسان منجر به تولید رونویسی های مختلفی از این ژن می شود که همگی یک نوع پروتئین را کد می کنند. جهش در ژن گلوکوسربروزیداز با بروز بیماری پارکینسون در ارتباط است.
گلوکوزیل سرامیداز () آنزیمی است که واکنش شیمیایی زیر را کاتالیز می کند: همان طور که مشاهده می شود، سوبسترای این واکنش، دو ملکولِ «دی-گلوکوزیل-ان-اسیل اسفینگوزین» و «آب» هستند و محصول نهایی، دی-گلوکز و اِن-اسیل اسفینگوزین است. این آنزیم متعلق به خانوادهٔ هیدرولازها است.
موژان مجیدی معمار بریتانیایی ایرانی تبار است که بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ مدیر ارشد اجرایی شرکت فاستر اند پارتنرز بود. زندگی نامه. به عنوان یک دانشجو، او جوایز بسیاری را از جمله جایزه ریبا (RIBA) بخش یک برای طراحی در سال ۱۹۸۵و جایزه ریبا نقره ای برای بهترین پروژه زمان دیپلم در سطح ملی را در سال ۱۹۸۷ دریافت نمود، و همان سال نیز به عنوان دانشجوی نمونه از دانشگاه استرثکلاید (Strathclyde) فارغ التحصیل شد. بعد از فارغ التحصیلی او به شرکت معماری فاستر و شرکا پیوست، که در حال کار بر روی فرودگاه استانستد که در سال ۱۹۹۱ به اتمام رسید، بودند. او در آن سال در دو مسابقه طراحی معماری دانشکده حقوق کمبریج و دانشکده فریوس در فرانسه به عنوان معمار ارشد شرکت نمود. در سال ۱۹۹۲ او به هنگ کنگ رفت تا به عنوان مدیر مسئول بخش طراحی فرودگاه بین المللی هنگ کنگ در چک لپ کوک از شروع پروژه تا پایان آن در سال ۱۹۹۸ به فعالیت بپردازد. او همچنین به عنوان مدیر مسئول در پروژه ترمینال باربری هوایی جدید فرودگاه بین المللی هنگ کنگ و همچنین پروژه مرکز ترابری زمینی فرودگاه، فعالیت نمود. پس از بازگشت او به لندن، به عنوان مدیر ارشد ورزشگاه ومبلی گمارد
ه شد. در سال ۲۰۰۴ او به یکی از شرکای با سابقه و مدیر گروه تبدیل شد، که پروژه هایی از قبیل پروژه های فرهنگی، تجاری، مسکونی، تفریحی و آموزش در اروپا، شرق دور و آمریکا را عهده دار بوده است. اخیراً، گروه ۳، بر روی یک طرح توسعه تجملاتی در دریای سرخ مصر، و یک برج بلند مرتبه در مسکو و یک طرح جامع برای سایت هتل روسیه در مسکو، کار کرده است. مجیدی در سال ۲۰۰۷ به سمت مدیر اجرائی یا همان نزدیک ترین همکار نورمن فاستر منصوب شد. در سال ۲۰۱۰ از طرف دانشگاه استرثکلاید به عنوان دانش آموخته برتر انتخاب شد. اوایل سال ۲۰۱۵ او به عنوان مدیر ارشد اجرایی به در دفتر معماری زاها حدید پیوست.
کاتیا هربرس (؛ زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۸۰) بازیگر اهل هلند است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وست ورلد"، "شر"، "آمریکایی ها"، "بازماندگان" و "تعقیب" اشاره نمود.
زان مک کلارنون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "وست ورلد"، "سقوط خاموش" و "فارگو" اشاره نمود.
بنین گلف ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا A8 بود که در سال ۲۰۰۲ میلادی تأسیس شد. دفتر مرکزی بنین گلف ایر در کوتونو، بنین قرار داشت و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه کژیون واقع شده بود و به آبیجان، باماکو، بانگی، برازاویل، کوناکری، کوتونو، داکار، دوالا، کینشاسا، لیبرویل، لومه، مالابو، و پوینته نویر، پرواز انجام می داد.
ایندرِی () یک شهرداری در نروژ است که در نورد تروندلاگ واقع شده است. ایندری ۳۶۵٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
عروس ماهی نواری نام یک گونه از سرده منگال ماهی است.
بی کلام فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی ران آندروود است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل کیتون، جینا دیویس، بانی بدیلیا، ارنی هادسون، چارلز مارتین اسمیت، گایلارد سارتاین، کریستوفر ریو، ری بیکر، میچل رایان، ویلی گارسون، هری شیرر، استیون رایت، جودی کارلیسل ایفای نقش کرده اند.
عروس ماهی منقوط نام یک گونه از سرده منگال ماهی است.