Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کلودیا گلدن (زاده ۱۴ مه ۱۹۴۶) استاد اقتصاد در دانشگاه هاروارد و مدیر توسعه برنامه اقتصاد آمریکا در دفتر ملی تحقیقات اقتصادی است. گلدن رئیس انجمن اقتصادی آمریکا در سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ بود. در سال ۱۹۹۰، او اولین زنی بود که در بخش اقتصاد دانشگاه هاروارد استخدام دائم شد. تحقیقات وی شامل مباحثی از قبیل نیروی کار زنان، نابرابری درآمدی، تحصیلات و شکاف جنسیتی اقتصادی است. او عضو آکادمی ملی علوم ایالات متحده است. او در اکتبر ۲۰۲۳ به دلیل فعالیت هایش در زمینه مطالعات مربوط به نقش زنان در بازار کار برنده جایزه نوبل اقتصاد شد. او اولین زنی است که به تنهایی برنده این جایزه شده است. آموزش و کار. گلدن در سال ۱۹۴۶ در نیویورک در یک خانواده یهودی متولد شد. پدرش لئون گلدن (۱۹۱۸-۲۰۱۱) به عنوان مدیر پردازش داده برای برلینگتون اینداستریز کار می کرد و مادرش لوسیل روزانسکی گولدن (۱۹۱۹-۲۰۲۰) مدیر مدرسه دولتی شماره ۱۰۵ برانکس بود. وی در دبیرستان علوم Bronx و دانشگاه کرنل تحصیل کرد و دکترای اقتصاد خود را در سال ۱۹۷۲ در دانشگاه شیکاگو به پایان رساند. گلدن بیشتر به خاطر فعالیتش در زمینه زنان در اقتصاد ایالات متحده شناخته شده است. علایق ت
حقیق وی شامل تاریخ اقتصادی، اقتصاد کار، جنسیت و اقتصاد و اقتصاد کار، خانواده و آموزش است. برخی از مقالات اخیر وی شامل "انقلاب آرام است که اشتغال زنان، تحصیلات و خانواده را دگرگون کرده است" که تغییرات و مشارکت زنان در نیروی کار در طی یک قرن گذشته را توصیف و تحلیل می کند و دیگری"بازگشت به کالج آمریکایی زنان: بازگشت معکوس شکاف جنسیت در دانشکده"(با لارنس اف. کاتز و ایلیانا کوزمیکو)، که علل بروز این صعود را در حضور در دانشکده زنان بررسی می کند و" یک نظریه آلودگی برای تبعیض: مشاغل و درآمد زنان و مردان "، که به تفاوت های دستمزد بین مردان و زنان می پردازد. در سال ۱۹۹۰، گلدن به عنوان اولین زن مستقل در بخش اقتصادی دانشگاه هاروارد استخدام دائم شد. او غالباً با لارنس اف.کاتز، استاد اقتصاد در دانشگاه هاروارد و به عنوان یک شریک تحقیق، همکاری می کند.
تلمبه سیاه چهره و شرکا یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان درزوسایبان واقع شده است. تلمبه سیاه چهره و شرکا ۶۸ نفر جمعیت دارد.
سید حسین خاکباز محسنی (زاده ۱۲۷۴ اراک) نماینده اراک در مجلس شورای ملی بود. پدر پدربزرگش سید احمد مکی (درگذشته ۱۲۶۰ هجری قمری) از علمای شیعه بود که پس از ساخته شدن شهر سلطان آباد عراق (اراک کنونی) به دست یوسف خان گرجی در زمان فتح علی شاه قاجار همراه با برادرش سید محمد به سکونت در این شهر دعوت شد. سید احمد در محله قلعه ساکن و متولی مدرسه سپهدار شد. تولیت این مدرسه در دست فرزندان او باقی ماند. پدرش حاج آقا محسن عراقی مجتهد بزرگ و صاحب نفوذ اراک بود که ثروت کلان و املاک وسیعی داشت. او موقوفات زیادی بر جای گذاشت که شامل شماری از روستاهای اطراف اراک و دکان ها، کاروانسرا، آسیاب و تیمچه و سراهایی در اراک است. برادرش حاج سید اسماعیل عراقی هفت دوره نماینده اراک در مجلس شورای ملی (از سال ۱۳۰۲ تا ۱۳۱۶) بود که سرانجام در دوره رضاشاه زندانی و کشته شد. حسین خاکباز محسنی به رسیدگی به املاک و موقوفه های خانوادگی اشتغال داشت تا اینکه پس از شهریور ۱۳۲۰ و کناره گیری رضا شاه از سلطنت که از برادرش اعاده حیثیت شد، در نخستین انتخاباتی که برگزار شد (سال ۱۳۲۲) شرکت کرد و با کسب ۲۱۸۹۸ رآی از مجموع ۳۵۰۵۲ رأی که به صندوق ها ریخته شد، به
نمایندگی اراک در مجلس شورای ملی انتخاب شد. اما شکایتی به مجلس رسید که او سواد خواندن و نوشتن ندارد. شعبه رسیدگی کننده به اعتبارنامه حسین خاکباز از او امتحان گرفت و اعلام کرد که این شکایت بی مورد است. خاکباز در دوره های شانزدهم و هجدهم نیز نماینده اراک در مجلس شورای ملی بود. خانه او در در خیابان عباس آباد (شهید بهشتی کنونی) اراک که در دوره قاجار با نقشه مهندسی روس در زمینی به مساحت سه هزار متر مربع به دست مراد چمنی اراکی(مراد عراقی ملقب به معمارباشی سنگ قبر وی در ورودی ساختمان مقبره ی حاج آقانورالدین عراقی میباشد بعدها فامیل فرزندان خود را به چمنی تغییر میدهد که غلامرضا چمنی فرزند او نیز از معماران بنام شد و مدرسه ی شکرایی اراک یکی از ساخته های وی است همچنین نقل قول شده که موزه ی چهارفصل اراک نیز توسط معمارباشی برای جهزیه ی خواهرش به سفارش خانوده ی داماد نمکی ساخته میشود که متاسفانه تا کنون اصالت معمار این بنا یاد نشده) ساخته شده، در سال ۱۳۷۹ جزو آثار ملی اعلام و از سال ۱۳۸۸ به موزه تبدیل و موزه مفاخر نامگذاری شد.
جاش بیور (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره و ۲ مدال برنز شده است.
کریگ بنسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
اسپایر () ساختمانی مرتفع شامل ۴۹۶ خانه کاندومینیوم در دنور کلرادو در ایالات متحده آمریکا است. این ساختمان با ارتفاع ۱۴۷٫۲ متر (۴۸۳ فوت) با ۴۲ طبقه نهمین ساختمان از لحاظ بلندی در دنور است و توسط شرکت معماری آران ال دیزاین (RNL Design) طراحی شد.
پتر برنک (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۵ مدال برنز شده است.
سیمون بیل (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل لیتوانی است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده است.
جورجیا بول (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده است.
دومینیک بوچارد (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۲ مدال نقره شده است.
گوبور باالو (؛ زادهٔ ۲ سپتامبر ۱۹۹۰) ورزشکار ورزش شنا اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۵ مدال برنز شده است.
امیرقاسم خان فولادوند از خوانین فولادوند لرستان، نماینده مجلس شورای ملی و استاندار دوره پهلوی بود. خوانین فولادوند از طوایف چهارلنگ بختیاری اند که در شهرستانهای ازنا و الیگودرز صاحب قدرت و املاک بودند. پدر امیرقاسم خان، عزیزالله خان هژبرالسلطنه و مادرش دختر حشمت الدوله از شاهزادگان قاجار بود. عزیزالله خان حاکم کاشان و اصفهان شد و با تاسیس مجلس شورای ملی به نمایندگی این مجلس انتخاب شد. در زمان استبداد صغیر نیز با تفنگچیان خود همراه با دیگر طوایف بختیاری در فتح تهران و برقراری دوباره نظام مشروطه شرکت کرد. امیرقاسم خان در شهریور ۱۳۲۲ در انتخابات مجلس شورای ملی شرکت کرد و با کسب ۲۲۵۳۲ رأی از مجموع ۲۳۶۴۰ رآی که در حوزه انتخابیه بروجرد به صندوق ها ریخته شد، به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شد (دوره چهاردهم). او در دوره شانزدهم نیز به نمایندگی بروجرد انتخاب شد و مدتی نیز استاندار فارس بود. از برادران او می توان به غلامرضا فولادوند قاضی سرشناس و وکیل مجلس شورای ملی و معاونت پارلمانی نخست وزیر و نیز به تیمسار علی فولادوند فرمانده دانشکده افسری و همچنین به امیرحسین فولادوند نماینده چهار دوره مجلس شورای ملی از الیگودرز
قلدرها (به انگلیسی: "Thick as Thieves") یک فیلم سینمایی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۸ که براساس رمانی به همین نام توسط پاتریک کوئین ساخته شده است و اقتباسی برای اسکرین ساندرز و آرتور کریستال با نمایشگر سیندرز به کارگردانی اسکات ساندرز است. در این فیلم الک بالدوین، آندره بروگر، مایکل جای وایت، بروس گرینوود و ربکا د مورنی بازی می کنند. داستان. یک گانگستر جنگ انتقام جویانه ای را با یک مرد، که رئیس خلافکاران و همچنین شرکای پلیس فاسداش آغاز می کند.
دستور سنتور عنوان کتابی از موسیقی دان ایرانی فرامرز پایور است. این اثر دومین کتاب آموزشی برای ساز سنتور، پس از کتاب ابوالحسن صبا در تاریخ موسیقی ایران است. دستور سنتور، برای نخستین بار در دی سال ۱۳۴۰ منتشر شد و پس از آن بارها به تجدید چاپ رسید. این کتاب، پرفروش ترین کتاب آموزش موسیقی در ایران بوده است. نویسنده. فرامرز پایور، (زادهٔ ۱۳۱۱ – درگذشتهٔ ۱۳۸۸) موسیقی دان ایرانی، آهنگ ساز، پژوهشگر، مدرس و نوازندهٔ سنتور بود. او چهرهٔ ماندگار و یکی از هنرمندان تأثیرگذار در موسیقی ایرانی بود. وی در ۱۷ سالگی، آموزش موسیقی را نزد «ابوالحسن صبا» آغاز کرد و تا زمان درگذشت صبا، در مدت شش سال ردیف موسیقی را فراگرفت و یکی از برجسته ترین شاگردان او شد. پس از آن نزد هنرمندانی نظیر: عبداله دوامی، موسی معروفی و نورعلی برومند به فراگیری ردیف درویش خان و ردیف میرزا عبدالله پرداخت. او از سال ۱۳۳۷ آموزش سنتور را در هنرستان عالی موسیقی ملی آغاز کرد. پایور نخستین آهنگ سازی بود که ساز تخصصی وی، سنتور بود. او همچنین هارمونی و کمپوزیسیون را در کلاس «امانوئل ملیک اصلانیان» آموخت و در سال ۱۳۴۱ برای ادامه تحصیلات، از طرف وزارت فرهنگ و هنر به
انگلستان فرستاده شد و از دانشگاه کمبریج در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی دانشنامه گرفت. او در این زمان به معرفی موسیقی ایرانی و سنتور در محافل دانشگاهی انگلستان پرداخت. او پس از بازگشت به ایران، با گروه اساتید و گروه نوازندگان فرهنگ و هنر در جشن های هنر شیراز حضور داشت. وی در سال ۱۳۵۵ از فعالیت های دولتی بازنشسته شد. فرامرز پایور پس از یک دوره طولانی بیماری در ۱۸ آذر ۱۳۸۸ درگذشت. مقدمه. فرامرز پایور در بخشی از مقدمهٔ کتاب دستور سنتور نوشته است: محتوا. کتاب «دستور سنتور» شامل ۳۷ درس اصلی است. مباحث، ابتدا با توضیحاتی دربارهٔ تئوری موسیقی، نحوهٔ نشستن نوازنده، گرفتن مضراب و نحوهٔ نواختن آغاز می شود. در ادامه درس های ابتدایی به صورت «اتود» برای تمرین نت خوانی و مضراب زدن نگاشته شده است. نخستین درس آهنگین کتاب، درس شماره ۸ (ترانهٔ محلی جونی جونی) است. به تدریج در درس های بعدی این کتاب، از تمپوی بالاتر استفاده شده است. از درس شماره ۱۶ که قطعهٔ «در قفس» اثر ابوالحسن صبا است، از نت چنگ استفاده شده و در درس های بعد دولاچنگ و سه لاچنگ بکار رفته است. عنوان درس ها. نصیرخانی (چهارپاره)، تصنیف هزاران آفرین، گل گندم، زنگ شت
ر، چهارمضراب ترک، گرایلی، چهارمضراب دشتی، سه مضراب ابوعطا، شهرآشوب، زرد ملیجه، مزرع سبز فلک، جغتایی، رنگ حربی، چهارمضراب سه گاه، رقص چوپی، ضربی ترک و پادشه خوبان، از جمله قطعات آهنگین این کتاب هستند. تمرین های ضمیمه. فرامرز پایور پس از آخرین درس این کتاب (درس شماره ۳۷)، توضیحاتی را مبنی بر تجربیات چند سال تدریس «دستور سنتور» نگاشته است. او این توضیحات را به عنوان مقدمهٔ تمرین های پایانی کتاب آورده که در آن تمرین ها بر ریزها و «تکیه ها» تمرکز بیشتری انجام شده است. تمرین های ضمیمهٔ کتاب شامل ۱۷ تمرین است. آلبوم صوتی. فرامرز پایور در بهمن سال ۱۳۷۱ آلبوم صوتی اجرای کتاب دستور سنتور، شامل ۲ نوار کاست را اجرا و توسط مؤسسه چهارباغ بانگ منتشر نمود. او در بخشی از بروشور آلبوم «دستور سنتور» نوشته است: «هیچ کس از پیش خود چیزی نشد. همیشه به این عقیده بوده و هستم که فراگیری هنرها به خصوص موسیقی، جز از راه آموزش مستقیم به وسیله هنرآموز، راه دیگری برای رسیدن به نتایج رضایت بخش نداشته و ندارد. به همین جهت هروقت صحبت از تهیه نوار از کتاب های آموزشی این جانب به خصوص دستور سنتور و دوره ابتدایی به میان می آمد، همیشه نظریهٔ فوق ر
ا گوشزد کرده و از این کار امتناع می کردم. بعد از چاپ کتاب دوره ابتدایی و نوشتن آدرس صندوق پستی، کراراً نامه هایی دریافت داشتم مبنی بر فقدان یا کمبود هنرآموز سنتور در مراکز استان ها، شهرستان ها و روستاهایی که در آنها جوانان پرشور و با استعداد و علاقه مند فراوان یافت می شود و متأسفانه به همان علت نداشتن راهنمای متبحر یا استفاده از راهنمایی های اشتباه و نادرست بعضی از نوازندگان سازهای دیگر که به هر ترتیب خود را با نواختن سنتور نیز آشنا کرده اند، اغلب از راه تحصیل صحیح این ساز منحرف شده و گاهی هم به علت عدم پیشرفت از تعلیم سر باز زده اند. این جریانات مرا بر آن داشت که بالاخره علی رغم تمایل شخصی و صرفاً به خاطر آن دسته از جوانان هنردوست و علاقه مند به این ساز که محروم از داشتن مدرس کارآزموده در این رشته هستند، فعلاً کتاب دستور سنتور را به صورت نوار کاست درآورده و در اختیار آنان قرار دهم…» سایر آثار مرتبط. در سال ۱۳۹۱ کتابی با عنوان «تئوری دستور سنتور» (فرامرز پایور) توسط «امیر کریمی» نگاشته و توسط انتشارات نوید شیراز منتشر شد. در سال ۱۳۹۲ کتاب دستور سنتور توسط «سامان ضرابی» اجرا و در آلبومی با عنوان «دستور سنتور»
توسط مؤسسه فرهنگی هنری ماهور منتشر شد. نقد. این کتاب می بایست قبل از کتاب «ردیف صبا» تدریس شود تا نوآموز آموزش را با ردیف صبا آغاز نکند. درس ها از نظر تکنیکی این چنین چیده شده اند: «آسان به سخت»، «کوتاه به بلند»، «ریتم ساده به ترکیبی»، «کُند به تند»، «ریتم یکنواخت به متغیر» (با کشش های متنوع و سکوت ها)، «مضراب های ساده به مُرکّب» و «سیم های سفید به زرد و بعد پشت خرک». پیش از درس شمارهٔ یک، تمرین های مضراب برای اجرا، نه روی ساز بلکه روی میز آورده شده تا نوآموز با انواع مضراب ها و ترکیب آنها آشنا شود. بسیاری از درس ها با توضیح همراه است تا هنرجو اطلاعات لازم و تکمیلی را به دست آورد؛ مثلاً دربارهٔ «تئوری»، «علامت ها و قواعد نت نویسی»، «ریتم ها»، «تمهیدات اجرایی»، «آهنگ های محلی، قدیمی یا شناخته شده ای که در این کتاب گنجانده شده است» و همچنین «شعر آهنگ های با کلام» که آنها نیز آورده شده اند. در این کتاب کوک سنتور برای تمام خرک ها ذکر شده است. همچنین تصویر و نقشه ای از ساز و مضراب نیز در آخر کتاب ترسیم شده است.
فرشتگان نابودگر () یک فیلم فرانسوی به کارگردانی ژان-کلود بریسو است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این فیلم در جشنواره کن ۲۰۰۷ به نمایش درآمد.
تقی فداکار (۱۲۸۲ اصفهان - ۶ خرداد ۱۳۵۰ اصفهان) وکیل دادگستری، کنشگر سیاسی چپ و از بنیانگذاران اتحادیه های کارگری در ایران بود که یک دوره نیز نمایندگی اصفهان را در مجلس شورای ملی به عهده داشت. پدرش شیخ محمد انصار ترک همدانی بود. تقی در نوجوانی تحت تأثیر افکار انقلابی برادرش باقرخان عراقی به نهضت جنگل پیوست. پس از آن در شرکتی تجاری روسی در ایران به کار پرداخت و در آنجا با زبان روسی آشنا شد. چندی بعد به استخدام اداره ثبت اصفهان درآمد و عاقبت حرفه وکالت را برگزید. فداکار پس از شهریور ۱۳۲۰ با ایجاد ارتباط با کارگران کارخانجات نساجی اصفهان و پیگیری مطالبات صنفی آنان، اتحادیه کارگران اصفهان را تأسیس کرد. در سال ۱۳۲۲ در انتخابات مجلس شورای ملی شرکت کرد و به نمایندگی اصفهان انتخاب شد (دوره چهاردهم). در سال ۱۳۲۷ به دنبال ترور نافرجام شاه دستگیر و زندانی شد اما با پادرمیانی دکتر مصدق آزاد شد. در سال ۱۳۳۱ به اصفهان بازگشت و به فعالیت سیاسی ادامه داد. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و سرنگونی دولت دکتر مصدق، او نیز تحت تعقیب قرار گرفت. پس از آن از سیاست کناره گرفت و به کار وکالت و سرکشی به مزرعه خود مشغول شد. گفته می شود مأمور
ان ساواک علیه او مشغول برنامه ریزی بودند و در بامداد ششم خرداد ۱۳۵۰ خودروی نزدیک مزرعه خود او را زیر گرفت و کشت. تقی فداکار در کنار برادرش در تکیه میرزا ابوالمعالی کلباسی در تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.
مجموعهٔ ادیسهٔ فضایی (به انگلیسی: Space Odyssey) مجموعه ای از رمان های علمی-تخیلی به نویسندگی آرتور سی. کلارک است. دو فیلم بلند با اقتباس از دو رمان از این مجموعه، در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۸۴ منتشر شده است. دو داستان کوتاه کلارک نیز جزوی از این مجموعه به حساب می آیند. ادبیات. داستان های کوتاه: رمان ها: کتاب های کمیک:
موشه شارون (به عبری: משה שָׁרוֹן؛ متولد ۱۸ دسامبر ۱۹۳۷) مورخ اسرائیلی که در زمینه اسلام است که از او به عنوان «بزرگ ترین محقق خاورمیانه اسرائیلی» یاد شده است. وی در حال حاضر استاد برجسته مطالعات اسلامی و خاورمیانه در دانشگاه عبری اورشلیم است و به عنوان مدیر در زمینه مطالعات بهائیت فعالیت می کند. پیشینه. شارون در حیفا در سال ۱۹۳۷ به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۶۵ در دانشگاه عبری اورشلیم برای کسب مدرک دکترا ادامه تحصیل داد. در همان مؤسسه در سال ۱۹۷۱ او به عنوان مشاور امور عربی مناخم بگین نخست وزیر اسرائیل به کار پرداخت و در وزارت دفاع نیز خدمت می کرد و در طی آن در مذاکرات برای صلح با مصر شرکت کرد. شارون مرکز مطالعات یهودیان را در دانشگاه ویتواترزن تأسیس کرد و به عنوان مدیر شعبه سازمان جهانی صهیونیستی در ژوهانسبورگ فعالیت می کرد. در سال ۱۹۹۹ به ریاست مطالعات بهائیت در دانشگاه عبری منصوب شد. شارون به عنوان یک کارشناس سیاست گذاری برای مرکز تحقیقات سیاست آریل فعالیت می کند. او و همسرش جودی شش فرزند دارند. علایق پژوهشی. موشه شارون در مورد تاریخ صدر اسلام و توسعه اسلام توسط شیعه نوشته است. او متخصص برجسته نگاری و پاپیرولوژ
ی در عربی است و گزیده هایش در مورد یک سنگ مرمر از کلیه کتیبه های باستانی(CIIP) از قرن چهارم قبل از میلاد تا قرن هفتم میلادی است که در اسرائیل کشف شده است. وی در سال ۲۰۰۵ نخستین ترجمهٔ کیتبه عقبه به زبان عبری و کتاب مقدس ایمان بهائیت را منتشر کرد که شامل مطالعه تاریخ و الهیات دین بود. عقاید. موشه شارون نظرهای زیادی در کنفرانس های بین المللی ارائه داده و با رسانه های بی شماری در موضوعات مختلف معاصر و تاریخی مصاحبه کرده است. ایمان بهائیت. موشه شارون در فیلم مستند اسرائیلی که در سال ۲۰۰۷ با نام «بهائیان در حیاط خلوت من» ساخته شد به محاسبه پرداخت. او همچنین در این محاسبه می گوید که فرزندان بهاءالله در اسرائیل وجود ندارند. با وجود انکار شارون از وجود چنین فرزندانی این بحث رد شد و در حقیقت ده ها نفر وجود دارد و یکی از نوه های بهاءالله که در این فیلم به نمایش درآمده است. اسلام و دین های ابراهیمی. موشه شارون معتقد است که رهبران غربی در درک اسلام ناکام هستند. او در مورد یهودیت، مسیحیت و اسلام می گوید: «یهودیت در مورد نجات ملی صحبت می کند، یعنی در پایان داستان، زمانی که جهان به جای بهتری تبدیل شود، اسرائیل در سرزمین خود
خواهد بود که توسط پادشاه خود اداره می شود و به خدا خدمت می کند. مسیحیت از این ایده صحبت می کند که تک تک مردم جهان می توانند از آوازهای او نجات یابند. اما اسلام از حکومت بر جهان صحبت می کند. تصور این نیست که در پایان، تمام جهان مسلمان شود، بلکه این است که تمام جهان تحت حاکمیت اسلام باشد. هنگامی که امپراتوری اسلامی در سال ۶۳۴ میلادی تأسیس شد، قواعدی که از قرآن و سنت منسوب به محمد گرفته شده بود، به یک نظام حقوقی واقعی تبدیل شد. یهودیان و مسیحیان می توانستند تحت اسلام زندگی کنند، مشروط بر اینکه مالیات بپردازند و برتری اسلامی را بپذیرند. البته باید تحقیر می شدند. و یهودیان و مسیحیان که زیر اسلام زندگی می کنند تا به امروز تحقیر شده اند.» درگیری اسرائیل و فلسطین. با توجه به درگیری اسرائیل و فلسطین، موشه شارون گفته است که «هیچ امکان برای صلح بین اسرائیل و فلسطینی ها وجود ندارد و این تا همیشه وجود دارد» و توافق نامه های صلح با اعراب «تکه های کاغذ، بخشی از تاکتیک ها، استراتژی ها… برای تحمیل قدرت دانست» ایران. موشه شارون در مصاحبه ای اظهار داشت: «تنها راه جلوگیری از رویارویی نظامی با ایران استفاده از قدرت های بزرگتر از
اسرائیل است.»
طبل زن پیشین () یک فیلم بلژیکی است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد و بعدها به یک فیلم کالت مبدل گشت. این فیلم برندهٔ جایزهٔ فیلم نخست کارگردان در جشنواره فیلم ریندنس شد.
دایین دیاس (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل برزیل است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
گیلِین مکسول (زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۶۱) از اشراف بریتانیایی و کوچک ترین فرزند رابرت مکسول است. وی پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۹۱ به آمریکا نقل مکان کرد و از نزدیکان جفری اپستین بود. مکسول با اتهاماتی در مورد تهیه و قاچاق جنسی دختران زیر سن قانونی برای اپستین و دیگران روبرو شده است، اتهامی که وی آن را رد کرده است. اف بی آی وی را در ۲ ژوئیه ۲۰۲۰ دستگیر کرد. او متولد فرانسه و بزرگ شده در آکسفورد بود. در دهه ۱۹۸۰ به کالج بالیول آکسفورد رفت و به یکی از اعضای برجسته محافل اجتماعی لندن تبدیل شد. ماکسول تا زمان مرگ پدرش در سال ۱۹۹۱ برای او کار می کرد؛ سپس به شهر نیویورک نقل مکان کرد و در آنجا به زندگی به عنوان یک فرد اجتماعی ادامه داد و با اپستاین رابطه داشت. ماکسول در سال ۲۰۱۲ یک گروه غیرانتفاعی برای حفاظت از اقیانوس ها تأسیس کرد. پس از اتهامات قاچاق جنسی که توسط دادستان ها علیه اپستاین در ژوئیه ۲۰۱۹ مطرح شد، این سازمان در همان ماه توقف فعالیت خود را اعلام کرد. ماکسول شهروند تابع ایالات متحده است و تابعیت فرانسوی و بریتانیایی خود را حفظ کرده است. ماکسول در ژوئیه ۲۰۲۰ توسط دولت فدرال ایالات متحده به جرم اغفال خردسالان و قاچاق
جنسی دختران زیر سن قانونی، در ارتباط با همکاری اش با اپستاین به عنوان جذب کننده او، دستگیر و متهم شد. درخواست وثیقه او به دلیل خطر فرار رد شد و قاضی نگرانی هایی را در مورد وضعیت مالی «کاملاً مبهم» او، مهارتش در زندگی مخفیانه و این واقعیت که فرانسه شهروندان خود را مسترد نمی کند، ابراز داشت. او در دسامبر ۲۰۲۱ در پنج مورد از شش اتهام، از جمله قاچاق جنسی یک خردسال، محکوم شد. او با یک دادگاه جنایی دوم برای دو اتهام دروغگویی تحت سوگند در مورد سوء استفاده اپستاین از دختران زیر سن قانونی روبرو است. اوایل زندگی. ژیزلین ماکسول در سال ۱۹۶۱ در مزون-لافیته، ایل-دو-فرانس، فرانسه به دنیا آمد. او نهمین و کوچک ترین فرزند الیزابت (نام خانوادگی Meynard)، یک پژوهشگر فرانسوی تبار، و رابرت ماکسول (نام خانوادگی Ján Ludvík Hyman Binyamin Hoch)، یک غول رسانه ای بریتانیایی متولد چکسلواکی بود. پدرش از یک خانواده یهودی بود و مادرش از تبار هوگنوت (پروتستان های فرانسوی) بود. ماکسول دو روز قبل از یک تصادف رانندگی به دنیا آمد که برادر پانزده ساله اش مایکل را تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۷ در کمای طولانی فرو برد. مادرش بعدها منعکس کرد که این تصاد
ف بر کل خانواده تأثیر گذاشته است و حدس زد که ژیزلین در دوران نوپایی خود علائم بی اشتهایی را نشان داده است. در طول دوران کودکی، ماکسول با خانواده اش در آکسفورد در Headington Hill Hall، یک عمارت ۵۳ اتاقه، زندگی می کرد، جایی که دفاتر انتشارات پرگامون، یک شرکت انتشاراتی که توسط پدرش اداره می شد، نیز در آنجا قرار داشت. مادرش گفت که همه فرزندانش به عنوان آنگلیکن بزرگ شده اند. ماکسول ابتدا در دبیرستان دخترانه آکسفورد در شمال آکسفورد تحصیل کرد و سپس در سن نه سالگی در مدرسه مقدماتی Edgarley Hall در سامرست ثبت نام کرد و پس از آن در سن سیزده سالگی به مدرسه Headington رفت. او برای تحصیل در A-Levels به کالج مارلبرو رفت، پیش از اینکه در سال ۱۹۸۵ مدرک تاریخ مدرن با زبان ها را از کالج بالیول، آکسفورد، کسب کند. ماکسول رابطه نزدیکی با پدرش داشت و گفته می شود که مورد علاقه او بود. طبق گفته تاتلر، ماکسول به یاد می آورد که پدرش در سال ۱۹۷۳ کامپیوترهایی را در هدینگتون نصب کرد و اولین شغل او آموزش استفاده از وانگ ۲۲۰۰ و سپس کدنویسی بود. روزنامه تایمز گزارش داد که پدرش به ماکسول اجازه نمی داد دوست پسرانش را به خانه بیاورد یا پس از و
رود به دانشگاه آکسفورد، با آنها در ملاء عام دیده شود. کار. ماکسول در دهه ۱۹۸۰ از اعضای برجسته محافل اجتماعی لندن بود. او یک باشگاه زنانه به نام کیت-کت کلاب اصلی تأسیس کرد و در طول مالکیت پدرش، مدیر باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد بود. او همچنین در «یوروپین»، نشریه ای که پدرش تأسیس کرده بود، کار می کرد. به گفته تام بوئر، نویسنده برای «ساندی تایمز»، در سال ۱۹۸۶ رابرت او را برای نامگذاری قایق تفریحی جدیدش «لیدی ژیزلین» که به افتخار او نامگذاری شده بود، در یک کشتی سازی در هلند دعوت کرد. او در اواخر دهه ۱۹۸۰ زمان زیادی را در این قایق تفریحی سپری کرد، که مجهز به جکوزی، سونا، سالن ورزشی و دیسکو بود. «اسکاتلندی» گفت که رابرت همچنین «یک شرکت نیویورکی را برای او طراحی کرده بود.» این شرکت که در زمینه هدایای شرکتی فعالیت می کرد، سودآور نبود. «ساندی تایمز» گزارش داد که ماکسول در ۵ نوامبر ۱۹۹۰ به شهر نیویورک پرواز کرد تا پاکتی را از طرف پدرش تحویل دهد که، بدون اطلاع او، بخشی از «نقشه ای بود که توسط پدرش برای دزدیدن ۲۰۰ میلیون دلار» از سهامداران برلیتز آغاز شده بود. پس از اینکه رابرت ماکسول در ژانویه ۱۹۹۱ «نیویورک دیلی نیوز»
را خرید، ژیزلین را به شهر نیویورک فرستاد تا به عنوان فرستاده او عمل کند. در می ۱۹۹۱، ماکسول و پدرش با کنکورد برای کار به نیویورک رفتند، و از آنجا او به زودی به مسکو رفت و ژیزلین را برای نمایندگی منافع خود در رویدادی به افتخار سیمون ویزنتال تنها گذاشت. در نوامبر ۱۹۹۱، جسد رابرت ماکسول در دریای نزدیک جزایر قناری و «لیدی ژیزلین» شناور پیدا شد. بلافاصله پس از آن، ژیزلین به تنریف پرواز کرد، جایی که قایق تفریحی لنگر انداخته بود، تا به کارهای اداری او رسیدگی کند. او در مراسم تشییع جنازه پدرش در اورشلیم در کنار شخصیت های اطلاعاتی اسرائیل، رئیس جمهور حییم هرتزوگ، و نخست وزیر اسحاق شامیر، که سخنرانی ترحیم او را ایراد کرد، شرکت کرد. اگرچه حکم مرگ بر اثر غرق شدن تصادفی ثبت شد، ماکسول از آن زمان گفته است که معتقد است پدرش به قتل رسیده است و در سال ۱۹۹۷ اظهار داشت: «او خودکشی نکرد. این با شخصیت او سازگار نبود. فکر می کنم او به قتل رسید.» پس از مرگ او، مشخص شد که رابرت ماکسول دارایی های بازنشستگی شرکت Mirror Group Newspapers، شرکتی که او اداره می کرد و بخش عمده ای از مالکیت آن را در اختیار داشت، را به صورت متقلبانه برای حما
یت از قیمت سهام آن تصاحب کرده بود. گفته می شود بیش از ۴۰۰ میلیون پوند از صندوق های بازنشستگی مفقود شده بود و ۳۲۰۰۰ نفر تحت تأثیر قرار گرفتند. دو برادر ماکسول، یان و کوین، که بیشترین مشارکت را با پدرشان در معاملات تجاری روزانه داشتند، در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۲ دستگیر و به کلاهبرداری مرتبط با رسوایی بازنشستگی Mirror Group متهم شدند. این برادران سه و نیم سال بعد در ژانویه ۱۹۹۶ تبرئه شدند. ماکسول در سال ۱۹۹۱، اندکی پس از مرگ پدرش، به ایالات متحده نقل مکان کرد. ماکسول سالانه ۸۰٬۰۰۰ پوند (معادل ۲۱۶٬۹۳۵ پوند در سال ۲۰۲۳) از یک صندوق امانی که توسط پدرش در لیختن اشتاین تأسیس شده بود، دریافت می کرد. تا سال ۱۹۹۲، او به آپارتمان یکی از دوستان ایرانی خود با چشم اندازی به سنترال پارک نقل مکان کرده بود. در آن زمان، ماکسول در یک دفتر املاک و مستغلات در مدیسون اونیو کار می کرد و گزارش شده بود که با افراد مشهور معاشرت می کند. او به سرعت به عنوان یک فرد اجتماعی برجسته در شهر نیویورک شهرت بیشتری یافت. رابطه با جفری اپستاین. روایت ها دربارهٔ زمان اولین ملاقات ماکسول با سرمایه دار آمریکایی جفری اپستاین متفاوت است. به گفته استیون هوفنبرگ، شر
یک تجاری سابق اپستاین، رابرت ماکسول دخترش را در اواخر دهه ۱۹۸۰ به اپستاین معرفی کرد. روزنامه تایمز گزارش داد که ماکسول در اوایل دهه ۱۹۹۰ در یک مهمانی در نیویورک، پس از «یک جدایی دشوار با کنت جیانفرانکو سیوونا موزونی» (۱۹۶۲–۲۰۱۲) از خاندان هتل های CIGA، با اپستاین ملاقات کرد. ماکسول برای چندین سال در اوایل دهه ۱۹۹۰ رابطه عاشقانه با اپستاین داشت و تا زمان مرگ او در سال ۲۰۱۹، به مدت بیش از ۲۵ سال با او ارتباط نزدیک خود را حفظ کرد. ماهیت رابطه آنها نامشخص باقی مانده است. در یک اظهارنامه در سال ۲۰۰۹، چندین نفر از کارکنان خانگی اپستاین شهادت دادند که اپستاین از او به عنوان «دوست دختر اصلی» خود یاد می کرد که همچنین از حدود سال ۱۹۹۲ کارکنانش را استخدام، اخراج و نظارت می کرد. کارکنان اپستاین از او به عنوان «بانوی خانه» و «دستیار تهاجمی» او نیز یاد کرده اند. در یک مقاله Vanity Fair در سال ۲۰۰۳ دربارهٔ اپستاین، نویسنده ویکی وارد نوشت که اپستاین از ماکسول به عنوان «بهترین دوست من» یاد کرده است. وارد همچنین مشاهده کرد که ماکسول به نظر می رسد «بسیاری از زندگی او را سازماندهی می کند.» پالتیکو گزارش داد که ماکسول و اپستاین ب