Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
میلادی به احترام مدال اعجاز برانگیز روز عیدی ترتیب داده شد و کاترین لابوره به زمره مقدسین پیوست دوران کودکی. در بعد از ظهر ۲ می سال ۱۸۰۶ درست در لحظه ی به صدا در آمدن کلیسا برای اعلام زمان دعای آنجلوس دختری که کاترین نام گرفت بدنیا آمد نام والدین او پیتر و لوییس لابوره بود کاترین نهمین فرزند از یک خانواده ی یازده نفره بود یک ربع پس از تولد نامش در بایگانی شهر ثبت شد و روز بعد در روز عید صلیب غسل تعمید گرفت.او در نوه سالگی مادر خود را از دست داد و بعد از مراسم خاکسپاری به اتاق به روی صندلی رفت و به تمثال مریم مقدس چشم دوخت ، آن را بوسید و گفت:ای بانو از حالا به بعد شما مادر مقدس من خواهید بود. پدر کاترین کشاورز بود و از وضعیت مالی خوبی برخوردار بود و خانواده ی او جز طبقه متوسط جامعه بحساب می آمدند.
اِن سی تی ۱۲۷ (به انگلیسی: NCT 127) دومین زیرمجموعهٔ گروه موسیقی کره ای ان سی تی است که در سئول فعالیت دارد. این زیرمجموعه در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۶ و با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ آغاز به کار کرد و در ابتدا شامل هفت عضو بود: ته یونگ، ته ایل، یوتا، جه هیون، وین وین، مارک و هه چان. جانی و دویونگ در دسامبر ۲۰۱۶ و جونگ وو در سپتامبر ۲۰۱۸ به گروه ملحق شدند. نام گروه کوتاه شدهٔ عبارت Neo Culture Technology (به معنای "فناوری فرهنگی نوظهور") و عدد ۱۲۷ است که نشانگر مختصات طولی شهر سئول است. اعضا. اعضای کنونی گروه: غیرفعال. وین وین درسال ۲۰۱۹، طبق تصمیم اس ام از ان سی تی ۱۲۷ خارج و به زیرگروه وِی وی ملحق شد.
روزگار ماتئوش () یک فیلم درام به کارگردانی ویتولد لشچینسکی است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. این فیلم برای رقابت در جشنواره فیلم کن ۱۹۶۸ انتخاب شده بود، اما جشنواره به دلیل رویدادهای مه ۶۸ در فرانسه لغو شد. همچنین این فیلم به عنوان نمایندهٔ لهستان برای بخش جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی در چهل و یکمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد، اما به فهرست نهایی نامزدان راه نیافت.
قضیه مونت-سَس نتیجه اساسی نظریه تقریب است که توسط هرمان مونتز در سال ۱۹۱۴ و اتو سَس (۱۹۵۴-۱۸۸۴) در سال ۱۹۱۶ اثبات شد. صرف نظر از جزئیات، قضیه نشان می دهد که قضیه وای استراس در تقریب چند جمله ای می تواند حفره هایی را در داخل آن با محدود کردن ضرایب معین در چند جمله ای ها صفر ایجاد کند. شکل نتیجه قبل از اثبات توسط سرگئی برنشتاین حدس زده شده بود. قضیه، در یک مورد خاص، بیان می کند که یک شرط لازم و کافی برای تک جمله ای ها است به دهانه یک زیر مجموعه متراکم از فضای باناخ formula_2 از همه ی توابع پیوسته با عدد مختلط مقادیری در بازه بسته "[A," "B]" "با" formula_3، با نورم یکنواخت است، که مجموع آن از دوسویه ها، که از "S" گرفته شده است، باید واگرا شوند، یعنی "S" مجموعه بزرگی است. برای یک بازه [۰ ، "b" ]، توابع ثابت لازم است: با فرض اینکه ۰ در "S باشد"، شرط سایر نمایی ها مانند گذشته است. به طور کلی تر، می توان از هر دنباله اکیداً صعودی از اعداد حقیقی مثبت، استفاده کرد و همان نتیجه را داشت. سَس نشان داد که برای نمایی هایی اعداد مختلط، همان شرط برای دنباله قسمت های حقیقی اعمال می شود. نسخه هایی نیز برای فضاهای "L" "p" وجود
دارد .
فرار از سینما لیبرتی () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی وویچیخ مارچفسکی است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. این فیلم در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۱ به نمایش درآمد.
گووخوازی (؛ تلفظ لهستانی: ) یک شهر در جنوب غربی لهستان است که در شهرستان نسا از استان اوپوله و گمینا گووخووازه در نزدیکی مرز جمهوری چک واقع شده است. گووخوازی ۶٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۵۳۴ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای یسنیک، میکولوویتسه و زلاته هوری خواهرخوانده های گووخوازی هستند.
میخاو بایور (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و موسیقی دان اهل لهستان است. ترانه های بایور بر پایهٔ اشعاری از وویچخ وْوینارسکی، یوناتس کوفتا، آندژی اوزگا، مارتسین سوسنوفسکی و یولیان توئیم ساخته شده اند. او عضو آکادمی انجمن تولیدکنندگان صدا و تصویر است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سرنوشت های لهستانی"، "در روز روشن"، "در روز روشن"، "تلخ و شیرین"، "هوس های امپراتور"، "هانوسن"، "پایانی نیست" و "فرار از سینما لیبرتی" اشاره کرد.
اریکا سیاما (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی زن در رشته پرش ارتفاع اهل اسواتینی است که در مجموع در مسابقات قهرمانی آفریقا برندهٔ ۱ مدال طلا شده است..
هالینا بیه لینسکا (؛ ۱۴ اوت ۱۹۱۴ – ) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس اهل لهستان بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فندق شکن" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره فیلم کن ۱۹۵۹ شده است.
فندق شکن () یک فیلم درام به کارگردانی هالینا بیه لینسکا است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد.
زبیگنیف تورسکی (؛ ۲۱ ژوئیه ۱۹۰۸ – ) موسیقی دان و آهنگساز اهل لهستان بود. تورْسکی، فارغ التحصیل کنسرواتوار ورشو، در سال ۱۹۳۹ به عنوان مدیر موسیقی رادیو ورشو منصوب شد. او در سال ۱۹۴۵، فیلارمونیک بالتیک را بنیان گذاری کرد. تورسکی در آکادمی تئاتر ورشو (۱۹۴۸–۴۹) و سپس در دانشگاه موسیقی شوپن (۱۹۵۱–۵۲) به تدریس آهنگسازی پرداخت. از سال ۱۹۵۷ تا اندکی پیش از مرگش، به عنوان مدیر موسیقی تئاتر معاصر ورشو فعالیت می کرد و در سال های ۱۹۵۹–۶۰ رئیس اتحادیه آهنگسازان لهستان بود. تورسکی به ویژه برای موسیقی های تئاتری اش شهرت داشت. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فندق شکن" اشاره نمود.
ماریا کروگر (؛ ۶ سپتامبر ۱۹۰۴ – ) روزنامه نگار، نویسنده ادبیات کودکان و فیلم نامه نویس اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "فندق شکن" اشاره نمود.
توماش ژیگادوئو (؛ ۲۳ دسامبر ۱۹۴۷ – ) کارگردان فیلم اهل لهستان بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بازیگران شهرستانی" و "شاپرک" اشاره کرد.
خر بوریدان () یک فیلم کمدی فرانسوی به کارگردانی الکساندر رایدر است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به رنه لوفور، الکساندر میالسکو و کولت دارفوی اشاره کرد.
الکساندر رایدر (؛ ۱۳ اوت ۱۸۹۱ – ۲۵ اوت ۱۹۶۶) یک کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس لهستانی الاصل اهل فرانسه بود. او در بنجن، لهستان به دنیا آمد و در سال ۱۹۴۷ به تابعیت کشور فرانسه درآمد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "خر بوریدان" اشاره نمود.
فریدون شوشینسکی (; – ) دانشمند، موسیقی شناس و محقق موسیقی فولکلور آذربایجانی بود. وی در طول عمر خودش بیش از ۴۰۰ کتاب و مقاله به تألیف درآورد. زندگی نامه. فریدون شوشینسکی ۲۰ اوکتبر سال ۱۹۲۵، شهر شوشی جمهوری خودمختار قره باغ کوهستانی در آذربایجان شوروی چشم به دنیا گشود. او تاریخ شهر خود را به خوبی فراگرفته و همان اطلاعات را در کتاب خود تحت عنوان شوشا که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد، به تفصیل انعکاس داد. پدر فریدون شوشینسکی به خاطر دوستی صمیمی اش با فریدون بیگ کوچرلی نام او را به پسرش نهاد. در سال ۱۹۳۱، فریدون شوشینسکی یادگیری اصولی ویولن را در مدرسه موسیقی شوشی شروع کرد. در سال ۱۹۴۲، به دنبال آغاز جنگ جهانی دوم به صورت داوطلبانه ای به نیروهای مسلح شوروی پیوسته و در نبرد کورسک جنگید. مقامات شوروی از وی بایت اقدامات قهرمانانه اش در نبردها با اهدای مدال «برای شجاعت» و نشان پرچم سرخ تقدیر کردند. فعالیت علمی. با پایان یافتن جنگ، فریدون شوشینسکی به ادامه تحصیل در رشته تاریخ دانشگاه دولتی آذربایجان پرداخت. شوشینسکی پژوهش های فراوانی در آرشیوها و موزه های چندین شهر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی سابق انجام داده و با هزینه شخصی
خود چندین سند مورد علاقه اش را خریداری کرد. اولین کتاب او راجع به زندگی نامه جبار قاریاغدی اوغلو، یکی از نمایندگان برجسته مکتب خانندگی آذربایجانی، بود که در سال ۱۹۶۵، به طبع رسید. او همچنین پژوهش هایی متوجه زندگی نامه و فعالیت های هنری صادق جان و سید شوشینسکی انجام داد. بعد از ترجمه و نشر کتاب شوشا به زبان روسی، شوشینسکی متذکر شد: «روزگاری به دلیل برخورد و رفتارهای خصمانه ارامنه با من، به مدت سه سال نتوانستم به شوشی مسافرت کنم. هر وقت که مرا در خیابان ها می دیدند، به من سنگ پرانی می کردند. تمام درها و پنجره ها و نیز کابل برق تلفن خانگی ام شکسته شده بود. آن ها حتی سه بار مبادرت به سوءقصد ناموفق علیه من ورزیدند. در آن روزهای آذربایجانیان سکنه شهرستان «زنگی باسار» ارمنستان، با ارسال نامه ای به من از تعیین جایزه ۶ میلیون روبلی (۶ میلیون دلار) برای سر من از سوی ارمنستان خبر دادند. کتاب شوشا با واکنش شدیداللحن حزب کمونیست آذربایجان روبرو شد، که منجر به مطرح شدن اتهام «قوم گرایی بورژوازی» نسبت به او شد. در سال ۱۹۷۱، کتاب «موسیقی دانان فولکلور آذربایجانی» فریدون شوشینسکی منتشر شد، که حاوی اطلاعات ارزشمندی در حق موسیق
ی دانان ناشناخته آذربایجانی قرن ۱۸ و ۲۰ بود. فریدون شوشینسکی ۲۵ اوکتبر سال ۱۹۹۷، در سن ۷۲ سالگی در باکو درگذشت. او به وصیت خودش در شهر بردع دفن شد.
برج واردن کلیف که با نام برج تسلا نیز شناخته می شود یک ایستگاه آزمایشی انتقال امواج بیسیم طراحی و ساخته شده توسط نیکولا تسلا در روستای شورهام واقع در نیویورک در سال ۱۹۰۱–۱۹۰۲ بود. تسلا در نظر داشت که پیام، تماس و حتی فکس را از اقیانوس اطلس به انگلیس و همچنین به کشتی ها منتقل کند که این کار بر اساس نظریه او مبنی بر انتقال سیگنال ها از طریق زمین بود. او به دنبال افزایش امکانات و ایده انتقال بی سیم توان الکتریکی (برق) برای رقابت بهتر با رادیو گولیلمو مارکونی که بر پایه سیستم تلگراف بود تلاش کرد اما حامی اصلی پروژه، جی پی مورگان با تأمین بودجه تغییرات برج مخالفت کرد. این پروژه در سال ۱۹۰۶ رها شد و هیچگاه عملی نشد. در یک تصمیم برای تسویه بدهی های تسلا، این برج در ۱۹۱۷ جهت فروش ضایعات فلزیش تخریب شد و در نهایت سلب حق اقامه دعوی آن در سال ۱۹۲۲ انجام گرفت. بعدها واردن کلیف پنجاه سال به عنوان کارگاه تولید لوازم عکاسی مورد استفاده قرار گرفت، به گونه ای که چندین ساختمان به بنای مرکزی آن اضافه شد و فضای اشغال شده اش به ۱۶ هکتار کاهش یافت.
اِوا اِوارت (؛ زادهٔ ) یک روزنامه نگار، کارگردان فیلم، و تهیه کننده فیلم اهل لهستان است. او بابت ساخت فیلم های مستند تأثیرگذار و پیشگامانه شهرت دارد.
پیتر کمپبل رنر (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۵۹) ورزشکار اهل کشور نیوزلند در رشته دوومیدانی است. رنر در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ لس آنجلس و بازی های مشترک المنافع ۱۹۸۲، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ به رقابت پرداخت. او در مسابقات ماراتن ۱۹۹۰ کالیفرنیا با ثبت رکورد ۲ ساعت و ۱۲دقیقه و ۳۵ ثانیه مقام قهرمانی مسابقات را از آن خود نمود.
کاتیا فوربرت پترسن فیلم بردار، فیلم نامه نویس، کارگردان و تهیه کننده فیلم دانمارکی-لهستانی است. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ فیلم برداری در مدرسه ملی فیلم ووچ است و دنبال وقایع مرتبط با یهودستیزی در لهستان، به دانمارک مهاجرت کرد. او تا کنون بیش از ۱۵۰ فیلم بلند و مستند ساخته است.
کُنراد شوایسکی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و تهیه کننده فیلم اهل لهستان است. وی دانش آموخته دانشگاه ورشو است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به «"عملیات: بز"» (۱۹۹۹) اشاره نمود.
ماریوش کوتوفسکی (؛ زادهٔ ) نویسنده و کارگردان فیلم است. او به عنوان کارگردان، به خاطر تصویرسازی های سینمایی ای شهرت یافته است که نه تنها با سبک های مرسوم هالیوود متفاوت اند، بلکه از جریان فیلم سازی مستقل نیز فاصله دارند و با هوشمندی، رویکردهای گوناگون سینمایی را در قالبی یکپارچه با یکدیگر درمی آمیزند. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "عمیق تر و عمیق تر" اشاره نمود.
آگنیه شکا وُیتوویچ-وُسلو (؛ زادهٔ ۱۹۷۵ میلادی) کارگردان فیلم و فیلم نامه نویس لهستانی-آمریکایی است. مجله سینمایی "فیلم میکر" وی را یکی از ۲۵ چهرهٔ جدید سینمای مستقل نامید. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "پس از زندگی" اشاره نمود.
وویچیخ کاسپرسکی (؛ زادهٔ ) فیلم نامه نویس، کارگردان فیلم، و تهیه کننده فیلم اهل لهستان است. او در کارتوزه به دنیا آمد و همراه با خانواده اش به سوپوت، شهری ساحلی در کنار دریای بالتیک، نقل مکان کرد. در سال های ۲۰۰۱–۲۰۰۲، در دانشگاه گدانسک به تحصیل فلسفه پرداخت، اما بعدها آن را رها کرد و در مدرسه ملی فیلم ووچ ادامه تحصیل داد. فعالیت خود را به عنوان مستندساز در سیبری دور آغاز کرد و از روستاهای کوچک و جوامع منزوی بازدید نمود. او حرفهٔ خود را در سال ۲۰۰۶ با مستند کوتاه «"بذرها"» آغاز کرد و پس از آن دو مستند دیگر نیز در روسیه ساخت. فیلم های او در جشنواره های متعددی چون جشنواره کن، جشنواره فیلم ترایبکا و جشنواره فیلم کراکوف به نمایش درآمده است.
ماریوش ترلینسکی (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش و اپرا و همچنین کارگردان فیلم اهل لهستان است. او در رشته کارگردانی در مدرسه ملی فیلم ووچ تحصیل کرد (فارغ التحصیل سال ۱۹۸۶). نخستین بار در سال ۱۹۸۷ با فیلم تلویزیونی «"پشت نهنگ بزرگ"»، که فیلمنامه اش را به همراه یانوش وروبلیفسکی نوشته بود، کارگردانی را تجربه کرد. فیلم بعدی او، «"وداع با پاییز"» (۱۹۹۰)، اقتباسی از رمان استانیسواف ایگناتسی ویتکیویچ در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و جوایزی از جمله جایزه رئیس کمیته سینما برای نخستین فیلم بلند کارگردانی شده و جایزه آندژی مونک را برایش به همراه داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار تولد لهستان شده است.
آنا بائومگارت (؛ زادهٔ ۱۹۶۷ میلادی) یک نقاش، هنرمند مجسمه ساز و کارگردان فیلم است. او بابت چیدمان های بزرگ و فیلم هایش شهرت دارد و مرکز فعالیت هایش شهر ورشو است.
آندژی مای (؛ ۱ سپتامبر ۱۹۵۰ – ) یک فیلم نامه نویس، کارگردان نمایش، و کارگردان فیلم اهل لهستان بود. او در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، جزئی از هنرمندان پیونیتسا پد بارانامی بود و بعدها دو فیلم مستند دربارهٔ پیوتر اسکژنتسکی و یژی ترلا ساخت.
آندژی فیدیک (؛ زادهٔ ) یک کارگردان و تهیه کننده فیلم اهل لهستان است. او بابت فیلم مستندش به نام «"رژه"» شهرت دارد که دربارهٔ رژه های تمرین شده و هماهنگ بسیار بزرگ در مراسم جشن چهلمین سالگرد تأسیس کره شمالی است که در سال ۱۹۸۸ انجام شد.
رام پورکاپ (به نپالی: ، ) یک روستا در نپال با جمعیت ۵٬۲۳۳ نفر است که در شهرداری پاروها، ناحیه راوتهت، استان مادیش واقع شده است.
یک سامانه حیاتی سامانه ای است که می بایست علاوه براینکه بدون صرف هزینه زیاد پویا و قابل توسعه باشد می بایست تا سطح بسیار بالایی قابل اطمینان باشد. به شکل کلی سامانه های حیاتی به چهار دسته کلی تقسیم بندی می شوند: سامانه حیاتی برای تأمین ایمنی، سامانه حیاتی برای عملیات، سامانه حیاتی امور بازرگانی، سامانه حیاتی برای تأمین امنیت توصیف کلی. به منظور ساخت و توسعه سامانه های حیاتی باید متدها و تکنیک های معتبر و قابل اعتماد مورد استفاده قرار بگیرند. به همین دلیل سامانه های حیاتی با استفاده از تکنیک های توسعه می یابند که از هر جهت مورد آزمون قرار گرفته باشند و از استفاده از تکنینک های جدید که تجربه آزمون بلند مدت را نداشته باشند خودداری می شود. به منظور توسعه چنین سامانه هایی از متخصصینی استفاده می شود که به لحاظ ذاتی و رفتاری محافظه کار هستند و ترجیح می دهند به جای استفاده از تکنیک های به روز که به نظر بهتر می آیند اما مشکلات استفاده بلند مدت از آنها هنوز شناسایی نشده اند، از روش هایی استفاده کنند که به دلیل قدمت این روش ها نقاط قوت و ضعف این روش ها به شکل کامل مشهود بوده و شناسایی شده اند. گاهی تکنیک های مهندسی نرم
افزار پر هزینه که برای سامانه های غیر حیاتی به صرفه نیستند، برای توسعه و تولید سامانه های حیاتی به کار گرفته می شوند. به عنوان نمونه روش های صوری توسعه نرم افزار به شکل موفقیت آمیزی برای توسعه سامانه های حیاتی امنیتی و ایمنی مورد استفاده قرار می گیرند. یکی از دلایل استفاده از روش های صوری این است که میزان نیاز به تست را کاهش می دهند. برای سامانه های حیاتی هزینه ارزیابی و اعتبار سنجی به شکل کلی بسیار بالا هستند - بیشتر از ۵۰٪ کل هزینه های تولید چنین سامانه هایی. دسته بندی. دسته بندی یک سامانه حیاتی بر مبنای پی آمدهایی صورت می گیرد که در صورت نبود یا عدم عملکرد صحیح آن سامانه صورت خواهد پذیرفت. بر همین اساس، سامانه های حیاتی به دو دسته کلی «عملگر توأم با خطا» و «غیر عملگر در صورت خطا» تقسیم بندی می شوند. سامانه حیاتی برای تأمین ایمنی. سامانه های "حیاتی برای تمین ایمنی" به سناریوها و شرایطی سر و کار دارند که می توانند منجر به از بین رفتن حیات، وارد آمدن آسیب جدی به افراد، یا آسیب به محیط زیست شود. از این قبیل سامانه های می توان به سامانه کنترل مربوط به کارخانه تولید مواد شیمیایی حساس، هواپیما، یا سامانه کنترل سا
مانه ریلی بدون راننده مترو شهری، یا مدارات کنترل نیروگاه های هسته ای اشاره کرد. سامانه حیاتی برای عملیات. این قبیل سامانه ها برای حصول اطمینان از اتمام یا کامل شدن مأموریت محوله یا رسیدن به نتیجه مطلوب استفاده می شود. این نمونه از سامانه های حیاتی را می توان در مدارات کنترل فضاپیما یا سامانه تحویل بار خودکار در فرودگاه ها مشاهده نمود. سامانه حیاتی امور بازرگانی. این سامانه ها به این منظور طراحی می شوند که از به وجود آمدن هزینه های سنگین اقتصادی مانند از بین رفتن کسب و کار تجاری به شکل کامل، یا وارد آمدن آسیب به شهرت یک کسب و کار جلوگیری کند. این موارد در اغلب اوقات به دلیل غیرقابل استفاده بودن سامانه به وجود می آیند. این قبیل سامانه ها را می توان در سامانه مدیریت حساب بانکی افراد، سامانه های خرید و فروش ارز و بورس، سامانه های برنامه ریزی منابع سازمانی یک شرکت، یا موتورهای جستجو مشاهده نمود. سامانه حیاتی برای تأمین امنیت. این سامانه ها به منظور پیشگیری از از دست رفتن داده ها و اطلاعات رایانه ای به دلیل دستبرد رایانه ای یا سایر حوادث طراحی و استفاده می شوند.
سید محمد صحفی (زاده ۱۵تیرماه ۱۳۳۵قم) نویسنده، فعال سیاسی اصلاح طلب و مدیر ارشد فرهنگی ایران است. وی در دولت محمد خاتمی معاون امور مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت ارشاد، مشاور وزیر نفت و مدیرکل روابط عمومی وزارت نفت و پیش از آن هشت سال رئیس مرکز هنرهای تجسمی و سرپرست موزه هنرهای معاصر تهران بوده است. وی عضو هیئت علمی پژوهشگاه صنعت نفت ایران و رئیس مرکز نشر این مرکز علمی و پژوهشی بوده است. زندگی. بر اساس مشخصات شناسنامه ای سید محمد صحفی ۱۵ تیر ۱۳۳۵ در قم متولد شده اما به گفته خودش روز تولد حقیقی وی ۲۰ فروردین ماه ۱۳۳۷ است. پدر و مادرش اصالتاً اهل قم و خانواده او از سمت پدر به روحانیون مشهور قم منتسب بودند. پدر وی مرحوم سید علی صحفی صاحب کتابفروشی صحفی قم از قدیمی تر ین کتابفروشی های این شهرو دارای سابقهٔ بیش از ۷۰ سال است. جد وی مرحوم حجت الاسلام حاج سید محمد صحفی امام جماعت مسجد جامع قم و تولیت مدرسه علمیه رضویه از مدارس علوم دینی قدیم قم بوده است. محمد صحفی سال ۵۷ دیپلم ریاضی را از دبیرستان حکیم نظامی قم اخذ کرد و با پیروزی انقلاب اسلامی به تهران آمد و در این شهر ساکن شد. سپس داوطبانه به جهاد سازندگی پیوست و در منط
قه اورامانات کرمانشاه به اجرای برنامه های فرهنگی و آموزشی اشتغال پیدا کرد. وی پس از وقوع جنگ ایران و عراق و در دوره استانداری سید محمد غرضی در استان خوزستان، مدیرکل ارشاد این استان شد (۱۳۵۹تا ۱۳۶۰). سپس با حکم بیژن زنگنه معاون امور فرهنگی وزارت ارشاد (دوره عبدالمجید معادیخواه) معاون اداره کل تبلیغات و انتشارات این وزارت خانه شد. صحفی سپس به دعوت محمد غرضی وزیر نفت دولت میرحسین موسوی به وزارت نفت رفت و طی سال های ۱۳۶۲تا ۱۳۶۹ رئیس روابط عمومی وزارت نفت شد. در زمان تصدی صحفی مرکز آرشیو سمعی و بصری شرکت ملی نفت ایران تأسیس، نشریه خبری تحلیلی" پیک نفت" راه اندازی و فیلم های مستند متعددی تولید و کتاب"صنعت نفت ایران و جنگ " منتشر شد. وی در سال ۱۳۶۹ رئیس مرکز هنرهای تجسمی و سرپرست موزه هنرهای معاصر تهران شد. مدیریت وی که در وزارت ارشاد محمد خاتمی آغاز شده بود با وزارت علی لاریجانی، مصطفی میرسلیم و عطاء الله مهاجرانی تداوم یافت. در دوره تصدی وی توسعه هنرهای تجسمی در کشور شتاب گرفت. مجوز تأسیس ده ها نگارخانه در کلانشهر تهران و شهرستانهای ایران صادر شد و پایه گذاری دوسالانه های نقاشی، گرافیک، مجسمه سازی، نگارگری ایرانی،
عکس، سفال معاصر و جشنواره خوشنویسی جهان اسلام، جشنواره های استانی هنرهای تجسمی، نمایشگاه و کارگاه نقاشی اختصاصی زنان نقاش آسیا با همکاری یونسکو و نیز برگزاری فستیوال هنر ایران در دوسلدورف آلمان با حضور ۱۴۰ هنرمند ایرانی از جمله آنها است. در این دوره همچنین آثار فراوانی از هنرمندان مشهور ایرانی به گنجینه موزه هنرهای معاصر افزوده شد و برنامه معاوضه تابلوی معروف ویلیام دکونینگ با نسخه قدیمی شاهنامه طهماسبی که -در اختیار یک کلکسیونر انگلیسی بود- به انجام رسید. در سال ۱۳۷۶ صحفی با حکم بیژن زنگنه وزیر نفت، مشاور وزیر و مدیر کل روابط عمومی وزرات نفت شد.در زمان تصدی وی هفته نامه" مشعل" با رویکرد تازه انتشار یافت، نمایشگاه بین المللی نفت، گاز و پتروشیمی معروف به "اویل شو" با حضور صدها شرکت ایرانی و بین المللی برگزار شد، انتشارات روابط عمومی رونق گرفت، موزه صنعت نفت ایران تأسیس شد، گردهمایی های ادواری به نام " هم اندیشی مدیران ارشد صنعت نفت " دایر گردید و ارتباط رسانه های ایرانی و غیر ایرانی با این اداره کل تقویت شد. صحفی در دولت دوم خاتمی با حکم احمد مسجد جامعی، معاون امور مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت ارشاد شد در این دو
ره برغم فشارهای فزاینده برای اعمال محدودیت بر مطبوعات و حرفه روزنامه نگاری، حدود ۱۰۰۰مجوز جدید برای تأسیس روزنامه، مجله و نشریه های سراسری و استانی صادر گردید و اقدامات دیگری از جمله برگزاری نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاریها، پرداخت یارانه به روزنامه ها و مجلات فرهنگی و هنری و مطبوعات استانی گسترش یافت. گزارش رویدادهای این دوره به قلم وی در کتاب "مطبوعات ایران، جستاری در راهبردها و چالش های مطبوعات ایران" منتشر شده است. از رویدادهای خبرساز این دوره می توان به مرگ زهرا کاظمی خبرنگار ایرانی – کانادایی، درگیری فیزیکی بین عیسی سحرخیز و غلامحسین محسنی اژه ای نماینده قوه قضاییه ایران در هیئت نظارت بر مطبوعات، پوشش خبری امدادرسانی به آسیب دیدگان زلزله بم در استان کرمان با حضور حدود ۵۰۰ خبرنگار و شبکه های رادیو تلویزیونی جهانی اشاره کرد. صحفی ریاست کمیته تحقیق پرونده مرگ زهرا کاظمی را بر عهده داشت. نظام بخشی به رسانه ها نیز از طریق تدوین "لایحه قانونی شورای مطبوعات"،" میثاق اصول اخلاقی حرفه روزنامه نگاری"، سند " توسعه مطبوعات" صورت پذیرفت. صحفی پس از ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد (۱۳۸۴) از مقام خود استعفا کرد و تا سال ۱۳
۹۵عضو هیئت علمی پژوهشگاه صنعت نفت بود. در این دوره وی عضو هیئت رئیسه پژوهشگاه و رئیس مرکز نشر این مرکز علمی و پژوهشی بود انتشار بیش از یکصد کتاب علمی و پژوهشی حاصل این دوره بوده است. همچنین وی جزو رد صلاحیت شدگان اصلاح طلب در انتخابات مجلس شورای اسلامی سال ۱۳۹۴ بود.
جانی نام من است فیلمی محصول سال ۱۹۷۰ و به کارگردانی ویجی آناند است. در این فیلم بازیگرانی همچون دو آناند، هما مالینی، پران، جوان، پریم نات، آی. اس جوهر، افتخار ایفای نقش کرده اند.
عبدالعزیز بن حبتور (؛ زاده ۸ اوت ۱۹۵۵)، سیاستمدار یمنی است که از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴، نخست وزیر یمن حوثی بود. او همچنین به عنوان استاندار عدن در طول تصرف یمن توسط حوثی ها خدمت کرد. او عضو کنگره عمومی خلق یمن است که از سال ۱۹۹۵، در کمیته دائمی آن حضور دارد. او که متحد رئیس جمهور، عبدربه منصور هادی بود، تصرف یمن توسط حوثی ها را محکوم کرد و رهبر عزل شده را در ۲۱ فوریه ۲۰۱۵، پس از پرواز از پایتخت که در کنترل حوثی ها افتاده بود، پذیرفت. او همچنین از مخالفان سرسخت جنبش جدایی طلب در یمن جنوبی سابق است و معتقد است که این جنبش، برای دستیابی به اهدافش، بسیار شکسته و کوچک است.
اشک و لبخند فیلمی محصول سال ۱۹۷۰ و به کارگردانی پی. ماداوان است. در این فیلم بازیگرانی همچون پادمینی، بیندو، کیشور کومار، هما مالینی، اوم پراکاش، پاریکشیت سهنی، شبنم ایفای نقش کرده اند.
اشک و لبخند فیلمی محصول سال ۱۹۷۰ و به کارگردانی سوبده موکرجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاشی کاپور، هما مالینی، نیروپا روی ایفای نقش کرده اند.
جام بزرگ والیبال قهرمانان جهان در سال ۱۹۹۳ از ۲۳ تا ۲۸ نوامبر ۱۹۹۳ (۲ تا ۷ آذر ۱۳۷۲خورشیدی) در ژاپن برگزار شد. قوانین مسابقات. قوانین رقابت های جام قهرمانان جهان در سال ۱۹۹۳، سیستم تک حذفی بود. هر تیم یک بار در برابر هر ۵ تیم باقی مانده بازی می کند. در کل مسابقات امتیازات جمع می شد و جایگاه پایانی با کل امتیازات کسب شده مشخص می شد. جدول پایانی. فهرست تیم مارکو براچی, کلودیو گالی, آندره آ گاردینی, آندره آ جیانی, پاسکواله گراوینا, آندره آ زورزی, لوکا کانتاگالی, دیوید بلینی, دامیانو پی پی, میشل پاسیناتو, لورنزو برناردی سرمربی: خولیو ولاسکو
کی آدامز کورلئونه () نام شخصیت داستانی-سینمایی کتاب و فیلم پدرخوانده ساختهٔ ماریو پوزو و فرانسیس فورد کاپولا می باشد که توسط دایان کیتن نقش آفرینی شد. او همسر مایکل کورلئونه طی سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۰ بود و در نهایت با طلاق از مایکل جدا شد.
صفحه اول یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی بیلی وایلدر است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. این فیلم اقتباسی است از نمایشنامه ای به همین نام نوشته بن هکت و چارلز مک آرتور که نخستین بار در سال ۱۹۲۸ اجرا شد. پیش از این، دو نسخهٔ سینمایی دیگر نیز از این نمایشنامه ساخته شده بود: یکی در سال ۱۹۳۱ به کارگردانی لوئیس مایلستون و دیگری در سال ۱۹۴۰ با عنوان His Girl Friday به کارگردانی هاوارد هاکس. نسخه ۱۹۷۴ سومین اقتباس رسمی از این اثر کلاسیک تئاتری به شمار می آید. خلاصه داستان. هیلدی جانسون (با بازی جک لمون)، خبرنگاری باتجربه و سرسخت، تصمیم می گیرد شغلش را کنار بگذارد و با نامزدش ازدواج کند. اما سردبیر زیرک و بی پروا، والتر برنز (با بازی والتر ماتائو)، نمی خواهد خبرنگار برجسته اش را از دست بدهد، به ویژه زمانی که داستانی جنجالی درباره اعدام یک زندانی سیاسی، ارل ویلیامز، بر سر زبان ها می افتد. هیلدی ناخواسته وارد این ماجرا شده و کشمکش های طنزآمیزی میان حرفه، وجدان، عشق و جاه طلبی در می گیرد.
من می دانم که چه کسی من را کشت فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی کریس سیورتسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون لیندزی لوهان، جولیا اورموند، نیال مک دوناف، برایان گراتی، گارسل بووی، اسپنسر گرت، کنیا مور ایفای نقش کرده اند.
انتقام پدرخوانده () رمانی است که در سال ۲۰۰۶ به نویسندگی نوشته شده است. این رمان در ادامهٔ رمانی است که در سال ۲۰۰۴ با نام بازگشت پدرخوانده منتشر شد. این کتاب، چهارمین کتاب از مجموعه رمان های پدرخوانده است و از نظر ترتیب زمانی به عنوان آخرین کتاب از این مجموعه، قرارمی گیرد. داستان از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۴ اتفاق می افتد و ماجرا را از جایی که کتاب «بازگشت پدرخوانده» به اتمام رسیده، دنبال می کند. این رمان به گناه مایکل کورلئونه در مورد وقایع ، به ویژه دستور مرگ برادرش ، پرداخته است. از دیگر حوادثی که در این داستان به آن پرداخته شده می توان به؛ برنامه های «نیک گراچی» برای انتقام جویی از کورلئونه ها و درگیر شدن در یک قتل و طرح ریزی یک نبرد و جنایت سازمان یافته بر ضد خانوادهٔ «شی» که تشابهی با خانواده کندی دارد، نام برد. این رمان نقدهای مختلفی را دریافت کرد. همچنین توسط پارامونت پیکچرز که حق تکثیر فیلم های پدرخوانده را داراست، مجوز نگرفت. خلاصه داستان. مایکل کورلئونه کابوسی می بیند که در آن برادرش فردو (که مایکل از کشتن او سخت پشیمان است) به او درباره یک تهدید قریب الوقوع هشدار می دهد، اما نمی تواند مشخص کند که این تهدی