Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گیرنده یتیم () در زیست شیمی، پروتئینی است که ساختار مشابه با گیرنده های شناخته شده دیگر دارد، اما هنوز لیگاند درون زادی برای آن یافت نشده است. اگر بعدها برای اینگونه گیرنده ها، لیگاندی یافت شود به آنها «یتیم پذیرش شده» یا «یتیم اتخاذشده» می گویند. لازم به یادآوری است که اصطلاح «لیگاند یتیم» نیز برای لیگاندی بکار می رود که هنوز گیرنده ای برایش کشف نشده است. مثال هایی از گیرنده یتیم را می توان در میان اعضای خانوادهٔ گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی و گیرنده های هسته ای یافت.
فاکتور رشد اپیدرمی، پروتئین شمارهٔ ۱ حاوی ۷ دومین تراغشایی و لاتروفیلین () یک گیرنده یتیم شبه لاتروفیلین است که در انسان توسط ژن «"ELTD1"» کدگذاری می شود. این پروتئین در رگ زایی طبیعی و بیمارگونه و همچنین بروز گلیوبلاستوما نقش دارد.
مدرسه ملی ارتدوکس () الشمیسانی که به اختصار به آن (NOS) می گویند یک مدرسه ملی ارتدکس، و خصوصی مسیحی در منطقه شمیسانی در غرب امان، اردن است. این مدرسه اخیراً نامزد دریافت جایزه بین المللی مدرک کارشناسی شده است. تاریخچه. این مدرسه توسط ارتدوکس های انجمن های آموزشی (OES) تأسیس شده است و به عنوان یک سازمان خیریه و یک سازمان غیرانتفاعی ملی می باشد که در میان اهداف خیرخواهانه آن مدیریت مدارس و سایر موسسات آموزشی در سراسر اردن قرار دارد. این مدرسه در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد و اولین مدرسه مختلط در کشور بود. این مدرسه کار خودش را در یک ساختمان اجاره شده در جبل عمان با تنها ۷۰ دانش آموز و چهار معلم در سه کلاس آغاز نمود. در سال ۱۹۶۵ آنها به مکان دائم خود در منطقه الشمیسانی درغرب امان نقل مکان کرد، و به گسترش کار خودش ادامه داد بنحویکه اکنون تعداد دانش آموزان مدرسه به حدود ۲۴۰۰ دانش آموز (از کلاس اول تا کلاس ۱۲). با بیش از ۳۶۰ کارمند می رسد. این مدرسه اکنون عضو معتبر در شورای بین المللی مدارس (CIS) است. قسمتهای مختلف مدرسه. در این مدرسه پنج بخش آموزشی (مراحل) وجود دارد: مهد کودک KG1 و KG2، که به عنوان مهد کودک «وهبة تماری» شنا
خته می شود، با یک ساختمان جداگانه در «الشمیسانی» و نزدیک محوطه مدرسه است. مراحل آموزشی:
لاتروفیلین ها () گروهی از گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی بشدت حفظ شده هستند و نخستین بار بر اساس توانایی شان در اتصال به زهر عنکبوت آلفا لاتروتوکسین شناسایی شدند. این مولکول در طنابداران و از جمله انسان تا ۳ هومولوگ دارد. عملکرد دقیق لاتروفیلین ها هنوز به خوبی مشخص نشده است؛ اما اختلال ژنتیکی در آنها را با بروز اختلال کم توجهی - بیش فعالی و سرطان مرتبط دانسته اند.
پروتئین های شبه متوشالح () گروهی از گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی هستند که در حشرات، در فرایندهای تولید مثل و پیری نقش دارند. اِعمال آنتاگونیسم بر روی این گیرنده ها موجب افزایش طول عمر حیوانات و افزایش مقاومت شان به رادیکال های آزاد و گرسنگی می گردد؛ اما در عین حال قدرت تولیدمثل شان را کاهش داده و حساسیت به سرما را در آنها افزایش می دهد. البته زوال بویایی و حرکتی وابسته به سن، تغییری نخواهند کرد. این گیرنده ها با خانوادهٔ گیرنده های سکرتین مرتبط است. نام این پروتئین، برگرفته از متوشالح یکی از شخصیت های اساطیری سامی است.
لاتروفیلین ۱ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRL1"» کُدگذاری می شود. این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی، ویژهٔ چسبندگی» است. این پروتئین سمی به نام آلفا لاتروتوکسین را در زهر عنکبوت های بیوه سیاه بکار می گیرد تا غشاء پلاسمایی سلول را سیناپس کند.
شصت و نهمین جشنوارهٔ بین المللی فیلم برلین () از ۷ تا ۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۹ برگزار شد. "محبت غریبه ها" به کارگردانی لونه شرفیگ فیلم افتتاحیهٔ این جشنواره بود. "مترادف ها" به کارگردانی نداو لاپید برندهٔ خرس طلایی این دوره از جشنواره شد. هیئت داوران. رقابت اصلی. افراد زیر اعضای هیئت داوران بخش رقابتی برلیناله بودند: نخستین فیلم بلند. افراد زیر اعضای هیئت داوران جایزهٔ بهترین فیلم اول بلند بودند: فیلم کوتاه. افراد زیر اعضای هیئت داوران بخش فیلم های کوتاه برلیناله بودند: فیلم ها. بخش رقابتی. فیلم های زیر برای بخش رقابت اصلی برای کسب جوایز خرس طلایی و خرس نقره ای انتخاب شده بودند: ویژه برلیناله. فیلم های زیر برای بخش ویژه برلیناله انتخاب شدند: پانوراما. فیلم های زیر برای بخش پانوراما انتخاب شدند: پانوراما داکومنته. فیلم های زیر برای بخش مستند پانوراما (پانوراما داکومنته) انتخاب شدند: خارج از مسابقه. فیلم های زیر برای بخش خارج از مسابقه انتخاب شدند: جوایز. در این دوره جوایز زیر اهدا شد:
لاتروفیلین ۲ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRL2"» کُدگذاری می شود. این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی، ویژهٔ چسبندگی» است.
لاتروفیلین ۳ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADGRL3"» کُدگذاری می شود. این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده های جفت شونده با پروتئین جی، ویژهٔ چسبندگی» است. یکی از گونه های این ژن را با بروز اختلال کم توجهی - بیش فعالی مرتبط دانسته اند.
دانشگاه دولتی گوریس (; ) یک دانشگاه در شهر گوریس در استان سیونیک ارمنستان می باشد. دانشگاه دولتی گاوار بزرگترین دانشگاه در استان سیونیک می باشد و دارای چهار دانشکده می باشد؛ و در این دانشگاه کسب مدرک تحصیلی در رشته های لغت شناسی، تاریخ و جغرافیا، علوم پرورشی، زیست شناسی و شیمی فراهم شده است. هم اکنون بیش از ۲۰۰۰ دانشجو در مقطع های پاره وقت و تمام وقت مشغول به تحصیل در این دانشگاه هستند. رئیس فعلی این دانشگاه دکتر پروفسور یوری سافاریان می باشد. دانشکده ها. دانشکده های این دانشگاه از سال ۲۰۱۷ به این ترتیب است:
مکس اُتو لورنتس (۱۹ سپتامبر ۱۸۷۶–۱ ژوئیه ۱۹۵۹) یک اقتصاددان آمریکایی بود که در سال ۱۹۰۵ منحنی لورنتس را در مقاله ای برای دوره کارشناسی توسعه داد. وی هنگامی که دانشجوی دکترا در دانشگاه ویسکانسین – مدیسن بود مقاله ای در این باره منتشر کرد. او اصالتی آلمانی داشت، پدرش در سال ۱۸۴۱ در اسن در استان راین، پادشاهی پروس به دنیا آمد.پدرش یک تاجر موفق بود. لورنتس در سال ۱۸۹۹ لیسانس خود را از دانشگاه آیووا دریافت کرد. در سال 1906 دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه ویسکانسین دریافت کرد. عنوان پایان نامه وی نظریه اقتصادی نرخ راه آهن بود. وی در زمینه انتشار و تدریس فعال بود و در دوره های مختلف در اداره سرشماری ایالات متحده، اداره اقتصاد راه آهن ایالات متحده، اداره آمار ایالات متحده و کمیسیون تجارت بین ایالتی ایالات متحده کار می کرد. در سال ۱۹۱۷ به عنوان عضو انجمن آماری آمریکا انتخاب شد. در سال ۱۹۱۶/۱۷ لورنتس رئیس "کمیسیون هشت ساعته" بود، که اجرای قانون هشت ساعته در ایالات متحده را بررسی کرد. همچنین نیز وی از سال ۱۹۱۱، برای کمیسیون تجارت بین ایالتی (ICC) کار می کرد. در سال ۱۹۱۱ لورنتس با نلی فلورانس شیتز، دختر یک وکیل از کلمبوس
، اوهایو ازدواج کرد و حاصل این ازدواج ۳ فرزند بود. کارهای لورنز در ICC عمدتاً شامل جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها در مورد حمل و نقل با اتوبوس، قطار و کشتی بود که برای تعیین تعرفه ها و بهبود عملیات مورد استفاده قرار گرفت. وی به همراه سه اقتصاددان دیگر نویسنده یک کتاب درسی مشهور است. امروزه اما او عمدتاً به خاطر مقاله خود در زمینه توزیع درآمد که در دوران دکترای خود نوشت، شناخته شده است. منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیا. «Lorenz curve». بازبینی شده در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۸.
در موسیقی ردیفی چند فرم اصلی رایج هستند که معمولاً با ترتیبی مشخص و یکی پس از دیگری اجرا می شوند. این فرم ها عبارتند از پیش درآمد، چهارمضراب، آواز و تصنیف، و رِنگ. در برخی از اجراهای جدیدتر، فرم های فرعی دیگر با نام های «قطعه» و «کارِ عمل» نیز ذکر شده اند. فرم های اصلی از نظر این که ضربی هستند (دارای وزن مشخص بسته هستند) یا نه، چنین طبقه بندی می شوند: چهارمضراب، رنگ، تصنیف و پیش درآمد ضربی هستند ولی آواز نه. از بین این فرم ها، چهارمضراب، آواز، تصنیف و رنگ پیشینهٔ بیشتری دارند و دست کم از دورهٔ قاجار مرسوم بوده اند. پس از استبداد صغیر، با شکل گیری انجمن اخوت و رونق گرفتن اجرای موسیقی سنتی ایرانی با استفاده از ارکستر، فرم پیش درآمد نیز توسط رکن الدین مختاری و درویش خان به کار گرفته می شود و تدریجاً متداول می گردد. فرم های قطعه و کار عمل پیشینهٔ چندانی ندارند؛ اولی به قطعه ای سازی و یا آوازی اشاره می کند که به جای پیش درآمد مرسوم، در ابتدای کنسرت یا آلبوم اجرا می شود، و دومی به نوعی از موسیقی آوازی شبیه به تصنیف اشاره دارد که تنها تفاوتش با تصنیف در بداهه بودنش است. تاریخچه. از روایات موجود چنین بر می آید که تا
اواخر دورهٔ قاجار رسم بر این بود که وقتی گروهی از نوازندگان و خوانندگان دور هم جمع می شدند، همه با هم شروع به اجرای موسیقی نمی کردند بلکه ابتدا آن که از همه استادتر بود شروع به نواختن می کرد و بعد بقیهٔ نوازندگان به ترتیب به نوبهٔ خود می نواختند و خوانندگان به اجرای آواز می پرداختند و تنها در انتهای اجرا بود که در قالب قطعاتی در فرمِ رِنگ یا چهارمضراب، اجرای گروهی صورت می گرفت. اما پس از استبداد صغیر با شکل گیری انجمن اخوت، گروه های موسیقی که برای اجرای کنسرت در این انجمن گرد هم می آمدند کنسرت ها را با اجرای یک قطعهٔ ضربی سازی به طور همزمان شروع کردند. اولین بار این کار به پیشنهاد رکن الدین مختاری انجام شد و قطعه ای که ساختهٔ خود او بود را ارکستر به طور دسته جمعی نواخت؛ این قطعه را مشیر همایون شهردار «پیش درآمد» نامید چرا که قبل از آن اجرای موسیقی با درآمد آغاز می شد و این قطعه پیش از درآمد اجرا می شد. پس از مختاری، درویش خان نیز در این قالب قطعاتی ساخت که اولین آن ها یک پیش درآمد ابوعطا بود. پس از آن ساختن پیش درآمد در دستگاه های مختلف رواج یافت، چنانکه مهدیقلی هدایت در "مجمع الادوار" (چاپ ۱۳۱۷ ه .خ) نوشته ک
ه «اخیراً پیش درآمدی برای هر دستگاه یا آواز ساخته اند». در این دوره مرسوم بود که برای هر پیش درآمد یک رنگ هم می ساختند که از نظر مد و ملودی به آن شبیه بود. به این ترتیب، فرم های اصلی در اجرای موسیقی سنتی ایرانی عبارتند بودند از: پیش درآمد، چهارمضراب، آواز و تصنیف، و رنگ، که در اجراهای متعارف معمولاً به همین ترتیب نواخته می شدند. در دهه های اخیر دو فرم فرعی جدید نیز به این مجموعه افزوده شده است: «قطعه» و «کارِ عمل». «قطعه» به فرمی سازی یا آوازی (یا ترکیبی) اشاره می کند که به جای پیش درآمد اجرا می شود. «کار عمل» هم به یک اجرای بداههٔ آوازی اشاره دارد که چنان استوار و دلنشین است که گویی خواننده از قبل روی آن کار کرده، اما در عمل حاصل بداهه پردازی و فرزند زمان است. از نظر ارزش موسیقایی، این فرم های اصلی و فرعی چنین رتبه بندی شده اند (از بیشتر به کمتر): آواز، پیش درآمد، تصنیف، کار عمل، قطعه، چهارمضراب، رنگ. اما این ترتیب، به میزان تخصصی بودن (در مقایسه با عامه پسند بودن) موسیقی نیز اشاره می کند، و اجرای چهارمضراب و رنگ، نسبت به یک اجرای آوازیِ تنها دارای استقبال عمومی بیشتری دانسته می شود. طبقه بندی. بررسی فرم های
موسیقی ایرانی مورد توجه موسیقی دانان ایرانی نبوده و از همین رو طبقه بندی فرم های رایج در موسیقی ردیفی، سابقهٔ طولانی ندارد. محمدرضا لطفی چنین می گوید که تا زمان او آموزش فرم های موسیقی ایرانی در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران فقط دو بار رخ داد (یک نیمسال توسط فرامرز پایور و یک نیمسال توسط جواد معروفی). اولین کسی که بر این امر اهتمام ورزید محمدعلی بهارلو (نوازندهٔ ویولن) بود که برخلاف نوازندگان هم دوره اش که صرفاً به تقلید و تکرار این فرم ها می پرداختند به فکر تعریف تدوین آنچه خود «فرم های سازندهٔ موسیقی ایرانی» می نامید افتاد. او در این باره مجموعه کتابی نیز با نام «خودآموز ویولن و فرم های موسیقی» نوشت که شامل یک کتاب آموزش نوازندگی ویولن و پنج کتاب دیگر است که هر کدام به یکی از فرم های موسیقی ردیفی تعلق دارند. برخی منابع، ردیف موسیقی ایرانی را به دو بخش کلی «آواز» و «ضربی» تقسیم می کنند، و انواع اصلی موسیقی ضربی را شامل چهارمضراب (شش یا دوازده ضربی و سریع)، رِنگ (شش ضربی و با سرعت متوسط و معمولاً همراه با رقص)، تصنیف (معمولاً شش ضربی و آهسته)، و پیش درآمد (آهسته) بر می شمارند. منظور از فرم ضربی، فرمی است
که وزن مشخص و بسته دارد، در مقابل آواز که وزن آزاد دارد. اگر چه به لحاظ نظری تمام گوشه ها را می توان به صورت ضربی یا آوازی اجرا کرد، اما پیمان ناصح پور در بررسی ردیف میرزاعبدالله، این گوشه ها به عنوان اصلی ترین گوشه هایی که برای موسیقی ضربی به کار می روند برمی شمرد: از سوی دیگر، فرم های پیش درآمد، چهارمضراب و رنگ هیچ وقت آوازی نیستند و فقط با ساز اجرا می شوند. پیش درآمد. پیش درآمد یک فرم سازی (بدون آواز)، متریک (اغلب در میزان بندی شش چهار)، و از پیش ساخته شده است و معمولاً تُندای آن از پایین ترین تنداها در موسیقی سنتی ایرانی است؛ پیش درآمد به مُدهای مهم دستگاه اشاره می کند و در آغاز یک برنامهٔ موسیقی نواخته می شود. اهمیت پیش درآمد در موسیقی ایرانی از آن جهت است که خلاف دیگر فرم های این موسیقی که یا همراه با شعر و آواز اجرا می شوند، یا بر اوزان عروضی استوار هستند، و یا برای رقص ساخته شده اند، پیش درآمد اولین فرم موسیقایی بوده که فقط مختص موسیقی است و به رقص و آواز ربطی ندارد. از این رو، جا افتادن فرم پیش درآمد و گسترش اجرای موسیقی سنتی به صورت «کنسرت» هر دو به عنوان مصداقی از نوگرایی در موسیقی سنتی ایرانی دانس
ته می شوند چون به اهمیت موسیقی به عنوان «اتفاق اصلی» می افزایند و از نقش آواز و رقص در این راستا می کاهند. درآمد. نام «پیش درآمد» اشاره به آن دارد که اجرای آن قبل از اجرای گوشهٔ درآمد صورت می گیرد. به طور سنتی، اجرای دستگاه ها و آوازها معمولاً با گوشه ای به نام «درآمد» آغاز می شد که در آن مُدِ اصلی آن دستگاه یا آواز معرفی می شد. اگر چه ادامهٔ اجرای آن دستگاه یا آواز می تواند با پرده گردانی به دستگاه های دیگر همراه باشد اما معمولاً بیشتر گوشه ها به نت پایه دستگاه (یا به بیان دیگر، به درآمد) فرود می کنند و اجرای آن دستگاه یا آواز در همان فضای درآمد به پایان می رسد. اگر چه پیش از تحول مقام به دستگاه نیز فرم های موسیقی شبیه به درآمد وجود داشته است، اما رواج درآمد با این نام احتمالاً به بعد از شکل گیری و رواج مفهوم دستگاه در موسیقی ایرانی بازمی گردد. درآمد نقش برجسته ای در شناخت دستگاه دارد چرا که مُدِ مَبنا را معرفی می کند (یعنی مدی که در سراسر اجرای دستگاه از طریق انگاره های ملودیکی به نام "فرود" به آن برگشت داده می شود). گوشه های آغازین (درآمد) و پایانی (فرود)، مبنای شناسایی و تعیین نام دستگاه ها هستند. گوشه ها
ی دیگر که پس از درآمد می آیند معمولاً در یک مد جدید هستند اما در پایان به زمینهٔ درآمد فرود می کنند. از همین رو، درآمد بیشتر از آن که معرف کل دستگاه باشد، معرف مد مبنای دستگاه دانسته می شود. چهارمضراب. چهارمضراب فرم یا گونه ای سازی (بدون آواز) و متریک در موسیقی ایرانی است که معمولاً طی یک فرآیند آهنگسازی گاه از پیش و گاهی بداهه بر روی یک ضرب آهنگِ پایه (معمولاً شش هشت یا شش شانزده) ساخته می شود. چهارمضراب معمولاً تندترین قطعهٔ موسیقی است. چهارمضراب را می توان یک انتهای طیف ضربی موسیقی ایرانی دانست، که انتهای دیگر آن طیف آواز است که معمولاً غیر ضربی است. چهارمضراب معمولاً ریتم سریعی دارد. رنگ. رِنگ فرمی در ردیف موسیقی ایرانی است که معمولاً برای شادی و رقص نواخته می شده و معمولاً دارای ضرب آهنگ شش هشت است. رنگ ها معمولاً در انتهای اجرای دستگاه نواخته می شوند. در ردیف های قدیمی تر، همهٔ رنگ ها در فرمِ بلندی به نام «شهرآشوب» گردآوری شده اند. شهرآشوب ها با فرم رقص کلاسیک که در دوران قاجاریه رایج بوده هماهنگ هستند. شهرآشوب ها معمولاً با ضرب آهنگ آهسته تری شروع می شوند و تدریجاً سرعت می گیرند و رقص همراه آن نیز همرا
ه با حرکاتی مثل معلق زدن، چرخ زدن یا گذاشتن استکان روی پیشانی انجام می شده که در دوران معاصر هنوز در رقص مردم تبریز و مناطق حاشیه کویر در ایران موجود است. فرم های فرعی. قطعه. «قطعه» به فرمی سازی یا آوازی (یا ترکیبی) اشاره می کند که به جای پیش درآمد اجرا می شود؛ به بیان دیگر هر گاه یک کنسرت یا آلبوم به جای شروع با پیش درآمد با یک بخش سازی و آوازی شروع می شود می توان به آن نام «قطعه» داد. نمونه های آن عبارتند از قطعهٔ ابتدایی آلبوم "چاووش ۶" از محمدرضا لطفی، و قطعهٔ بیداد در آلبومی به همین نام اثر پرویز مشکاتیان. کار عمل. «کار عمل» به یک اجرای بداههٔ آوازی اشاره دارد که چنان استوار و دلنشین است که گویی خواننده از قبل روی آن کار کرده، اما در عمل حاصل بداهه پردازی و فرزند زمان است. در واقع فرم کار عمل و تصنیف، تنها در بداهه بودن کار عمل است. خود واژهٔ «کار عمل» در گذشته برای اشاره به قطعه هایی که بسیار پیشرفته و «کامل العیار» بودند به کار می رفته است و برای توصیف فرم های دیگر موسیقی استفاده می شده است؛ مثلاً برخی پیش درآمدها «کار عملی» و برخی دیگر «غیر کار عملی» بودند. اما اصطلاح «کار عمل» حتی در این معنا نیز پیش
ینهٔ درازی ندارد. اما در دورهٔ قاجار نوع خاصی از تصنیف نام «کارِ عمل» (یا «کار و عمل») رایج شد که گاه مقصود از آن نمایش دادن مقام و گوشه های هر دستگاه بود. به گفتهٔ محمدرضا لطفی، از اصطلاح کار عمل برای برخی رنگ ها نیز استفاده می شده است و رنگ های کار عمل، کمتر حالت هنری داشتند و بیشتر توسط مطرب ها (که در آن زمان «عمله جات طرب» نام می گرفتند) اجرا می شدند. احتمال دارد که نام این فرم موسیقی، ریشه در نام «عمل» داشته باشد که اسم یکی از فرم های موسیقی در موسیقی مقامی بود. برای مثال، عبدالقادر مراغه ای (موسیقی دان دورهٔ تیموریان) در رسالهٔ موسیقی خود از «عمل» به عنوان نوعی تصنیف یاد کرده است و یک عمل را که در مقام دوگاه است نیز شرح داده است که خود شامل سه بخش «صوتِ میان خانه»، «تشییع» و «بازگشت» است. قول و غزل. قول نوعی تصنیف بوده که فرم یاد شده را برای شعر عربی به کار می گرفته است. عبدالقادر مراغی ساختن صوت یا میانخانه در این نوع را به اختیار مصنف دانسته است ، اما بنایی و میرصدرالدین محمد قزوینی به صراحت، از فقدان میانخانه در قول سخن گفته اند. نجم الدین کوکبی بخارایی مسئله را چنین بیان کرده است: «شرط در این تصنیف
آن است که تمامیِ او به دو سرخانه و بازگوی باشد، اگرچه بعضی از استادان میانخانه بسته اند». غزل مثل قول بوده است، اما با شعر فارسی؛ و همان ملاحظاتی که درباره میانخانه برای قول آمد، برای غزل هم صادق بوده است . ترانه. مثل قول بوده است، اما با شعری به بحر رباعی ، چه به فارسی و چه به عربی. مراغی وجود میانخانه در این نوع تصنیف را نیز به اختیار مصنف دانسته است. عارف قزوینی آن را عین قول و غزل به شمار آورده است و دیگران در این باره سکوت کرده اند.۳ نوع تصنیف یاد شده بخشی از یک فرم کلان ساختاری به نام نوبت مرتب بوده است که در ادامه از آن سخن خواهد رفت.
پیلوس نام فنی کلاهک، یا قسمت کلاهک مانند، یک قارچ بازیدیوکارپ یا آسکوکارپ (جسم بارده قارچ) است که سطح تولیدکننده هاگ، هیمنیوم را نگه می دارد. پیلوس مشخصه قارچ های تاقچه ای، قارچ های کیسه ای و تعدادی از قارچ ها است. طبقه بندی. پیلوس می تواند شکل های مختلفی داشته باشد و شکل آن ها می تواند در طی دوره چرخه رشد قارچ تغییر کند. آشناترین شکل پیلوس شکل محدب یا برآمده است. پیلوس های برآمده اغلب به گسترش خود تا زمان مسطح شدن ادامه می دهند. بیشتر گونه های شناخته شدهٔ قارچ پیلوس برآمده دارند، از جمله: قارچ خوراکی دکمه ای و گونه های مختلف قارچ مرگبار
بروز تجمعی، یا نسبت بروز، یک معیار فراوانی است، که در اپیدمیولوژی، معیاری برای فراوانی بیماری در طول یک دوره ٔ زمانی است. جایی که کل طول عمر به عنوان یک دوره ٔ زمانی در نظر گرفته شود، نسبت بروز، ریسک طول عمر نامیده می شود. بروز تجمعی، به عنوان احتمال این که یک رویداد خاص، مانند بروز یک بیماری خاص پیش از یک زمان معین روی دهد تعریف می شود. این معادل با بروز است، که با در یک دوره ٔ زمانی با در نظر گرفتن ریسک همهٔ اعضای جامعه برای بروز آن رویداد محاسبه شود، که گاهی نیست به عنوان نسبت بروز یاد می شود. بروز تجمعی، با تقسیم موارد جدید بر کل سوژه های مطالعه در ابتدای مطالعه به دست می آید. بروز تجمعی، همچنان می تواند با تقسیم کردن نرخ بروز بر طول مدت زمان به دست آید: منابع. &lt;references group=" responsive="&gt;
صورت نرمال هسه ()، که به افتخار اتو هسه نامگذاری شده است، معادله ای است که در هندسه تحلیلی به کار می رود و نمایانگر یک خط در فضای دوبعدی، یک صفحه در فضای سه بعدی، یا یک ابرصفحه در ابعاد بالاتر است. این معادله در اصل برای محاسبهٔ فاصله (فاصلهٔ نقطه از خط و نقطه از صفحه) به کار می رود و در نشان گذاری بردار به صورت زیر نوشته می شود: نقطه. نشانگر ضرب داخلی یا ضرب اسکالار است و بردار formula_1 نشانگر بردار واحد formula_2 یا formula_3 است که از مبدأ مختصاتی به سمت صفحه یا نقطهٔ مورد نظر کشیده شده است. مقدار d که بزرگتر از صفر است به فاصلهٔ خط یا صفحه از مبدأ مختصاتی اشاره دارد.
تولید مخروطی اشتاینر ()، که به افتخار ریاضی دان سوئیسی یاکوب اشتاینر نامگذاری شده است، روشی جایگزین برای تعریف رویه های درجه دوم (ساخته شده از مقاطع مخروطی کامل) در یک میدان ریاضی با رویکرد هندسه تصویری است. از این روش می توان برای تعریف مقاطع مخروطی استفاده کرد. مثال. ترسیم بیضی با تولید مخروطی اشتاینر. تولید مخروطی اشتاینر (یا روش متوازی الأضلاع) را می توان زمان داشتن قطرهای بیضی یا یک وتر و قطر مزدوج آن به کار برد. در این روش یک متوازی الأضلاع (در تصویر مجاور مربع formula_1) به مرکزیت نقطهٔ formula_2 در نظر گرفته می شود به صورتی که هر کدام از اضلاع آن مساوی و موازی یکی از قطرهای بیضی (یا یک وتر و قطر مزدوجش) باشند. ضلع های formula_3 و formula_4 به formula_5 پاره خط مساوی تقسیم می شوند. سپس از رأس formula_6 به سر هر کدام از پاره خط های روی ضلع formula_3 و از رأس formula_8 به سر هر کدام از پاره خط های روی ضلع formula_4 پاره خطی کشیده می شود. نقطهٔ تقاطع پاره خط های formula_10 و formula_10 روی بیضی قرار دارد.
لسلی گریس مارتینز (زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۹۵) خواننده، ترانه سرای آمریکایی است. فیلم ها
در هندسه، زاویه مماسی () یک منحنی در نقطه ای معین برابر است با زاویهٔ بین خط مماس به منحنی در آن نقطه و محور formula_1ها. معادله. اگر معادلهٔ پارامتریک منحنی باشد، زاویهٔ مماسی در تا مضربی از برابر است با:
اورسولا سوفیا ریس پینیرو (زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۵) که با نام سوفیا ریس شناخته می شود، خواننده، ترانه سرا، بازیگر اهل مکزیک است. زندگی. ریس در شهر مونتری در شمال مکزیک، نووو لئون به دنیا آمد و از ده سالگی شروع به خواندن و نواختن پیانو کرد. او دو سال بعد شروع به آپلود ویدیوهایی از خود در حال کاور کردن آهنگ ها در یوتیوب کرد. ویدیوهای او توانست علاقه بسیاری را جلب کند. حرفه. پرنس رویس خواننده آمریکایی لاتین با ریس در سن ۱۲ سالگی با لیبل موسیقی تازه تأسیس خود D'León Records قرارداد امضا کرد. ریس اولین تک آهنگ خود را "Now Forever" با حضور رپر آمریکایی Khleo Thomas در سال ۲۰۱۳ راه اندازی کرد.
کاران واهی (زاده ۹ ژوئن ۱۹۸۶) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به داستان نفرت ۴ اشاره کرد.
ایهانا دیلون بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به داستان نفرت ۴ اشاره کرد.
"سرود کریسمس" یکی از شناخته شده ترین رمان های چارلز دیکنز (۱۸۱۲–۱۸۷۰) نویسنده انگلیسی است. این رمان داستان مرد آزمندی به نام ابنزر اسکروگ است که از کریسمس متنفر است؛ که از طریق ملاقات با چهار روح تبدیل به فردی مهربان و غمخوار می شود. این رمان کلاسیک تقریباً بارها و بارها مورد اقتباس رسانه ها و ژانرهای اجرایی شده و به طور منظم نسخه های جدیدی از آن ظاهر می شود. خوانش های عمومی. این رمان موضوع اولین خوانش عمومی دیکنز بود که در تالار شهر بیرمنگهام برای یک مؤسسه ادبی و صنعتی در ۲۷ دسامبر ۱۸۵۲ داده شد. سه روز بعد نیز این خوانش برای مخاطبان «افراد کارگر» تکرار شد و به عنوان یک موفقیت بزرگ توسط شخص دیکنز و روزنامه های روز آن زمان محسوب می شود دیکنز در طول سال ها این رمان را برای قطعه ای از گوش دادن و نه خوانش، ویرایش و انطباق داد؛ و تا زمان مرگ وی، سرود کریسمس جزئی از خوانش های عمومی وی بود. تورهای نمایشی متعددی این رمان را در خوانش های عمومی به جای شخصیت دیکنز اجرا کرده اند.
آرجون بیجلانی (زاده ۳۱ اکتبر ۱۹۸۲) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به داستان نفرت ۴ اشاره کرد. سریال هایی که وی در آن نقشی ایفا کرده است می توان به سریال برای عشقم جان می دهم در نقش دیپ راج سینگ و برادرش راج، سریال قلبم تو دیار غربت گیر کرده در نقش راگاو مهرا، سریال من عاشق تو هستم در نقش شکر مهرا، فیلم سینمایی ملکه مارها در نقش ریتیک و … اشاره کرده. آرجون بیجلانی در دنس دیوانه که مسابقه ای جالب است نقش مجری را داشته است. آرجون در سال ۲۰۱۳ با نیها سوامی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج پسری به نام آیان است. ارجون بیجلانی خیلی طرفدارن خودشو اهمیت میده
در هندسه دیفرانسیل، شعاع انحنا () یا R، وارون ضربی انحنا است. برای یک منحنی، شعاع انحنا برابر است با وارون شعاع کمان دایره ای که بهترین و نزدیک ترین تقریب منحنی در آن نقطه باشد. برای صفحه ها، شعاع انحنا برابر است با شعاع دایره ای که به بهترین شکل بر آن منطبق شود.
تیا باجپای (زاده ۲۲ فوریه ۱۹۸۹) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به داستان نفرت ۴ و تسخیر شده اشاره کرد.
دکشا ست (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۹۰) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به فریاد، ریبل و مسیر شاه اشاره کرد.
جشن بهاری با رو محصول سال ۲۰۰۴ میلادی یک انیمیشن کمدی-موزیکال محصول کمپانی والت دیزنی و به کارگردانی الیوت ام. بور و ساول آندرو بلینکف بر اساس داستانی از آ.آ. میلن از سری داستانهای وینی د پو می باشد.
شویتا تیواری (زاده ۴ اکتبر ۱۹۸۰) بازیگر هندی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم مدهوشی اشاره کرد.
شبکه اطلاعات شغلی () یا (O*NET) یا اونِت یک دادگان برخط است. این شبکه شامل صدها اطلاعات و مشخصه های شغلی برای دانشجویان، جویندگان کار و متخصصان گسترش کسب و کار و نیروهای انسانی در ایالات متحده آمریکاست. این شبکه تحت پوشش و حمایت اداره آموزش و اشتغال و وزارت کار ایالات متحده آمریکا گسترش یافته است. در طراحی آن از تم شغلی هالند که توسط جان ال. هالند ابداع گردیده، استفاده شده است. اونِت برای هر موقعیت شغلی اطلاعات زیر را فراهم می کند:
استفن استانتون (؛ زادهٔ ) صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی نامه. استانتون در ۲۲ اوت سال ۱۹۶۱ در آوگسبورگ آلمان غربی به دنیا آمد. مادر او آلمانی و پدرش اهل آمریکا بود. وی در همان سال تولدش با خانواده به تمپا فلوریدا نقل مکان کرد. وی در سال ۱۹۸۱ به کالج هالیوود رفت تا در صنعت فیلم و تلویزیون کار کند. حرفه. او به عنوان همکار در صداگذاری شخصیت ها با افرادی چون الک گینس، جان کیوسک ،بروس ویلیس ،کلایو اوون ،نیکلاس کیج ،رابرت داونی جونیور ،راجر ایبرت ،تیم آلن ،پیتر کوشینگ ،جف گلدبلوم ،وینسنت شیاولی و بسیاری از افراد دیگر همکاری کرده است.
نور هفت بخشی از ساندترک فصل ۶ مجموعه تلویزیونی بازی تاج وتخت است. این قطعه توسط رامین جوادی آهنگسازی شده است. در این قطعه، برای نخستین بار از پیانو در موسیقی متن بازی تاج وتخت استفاده شد.
عزیزه الیوسف؛ زادهٔ کنشگر مدنی، فعال حقوق زنان در عربستان سعودی و استاد دانشگاه است. وی در ماه مه ۲۰۱۸ توسط مأموران سعودی بازداشت شده و هم اکنون به همراه لجین الهذلول و ۵ کنشگر دیگر، در زندان مرکزی ذهبان محبوس است.
خط بِراهمی نام قدیمی ترین خطی است که در هند باستان و در آسیای جنوبی و آسیای مرکزی از اواسط هزاره پیش از میلاد استفاده شده است.(این نام هم در متون کهن یافت شده و همچنین امروزه استفاده می شود) خط برهمایی از نوع خطوط ابوگیدا است که در شبه قاره هند رشد کرد و از یک سیستم از علامت های تفکیک کننده برای ارتباط واکه با حروف صامت استفاده می کند. این خط میزبانی بود برای تکامل مجموعه ای از خطوط که همچنان در حال استفاده هستند.