Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جیمی هاول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون، باشگاه فوتبال برجس هیل تاون، و باشگاه فوتبال برجس هیل تاون، اشاره کرد.
مارک هاورد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال آبردین، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال سوانزی سیتی، باشگاه فوتبال فالکیرک، و باشگاه فوتبال سنت میرن اشاره کرد.
پت هاورد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بارنزلی، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد.
حمله عاشورا ۱۳۹۵ بلخ یک حمله مسلحانه در شهر بلخ مرکز ولسوالی بلخ افغانستان بود که حدود ساعت ۳:۳۰ دقیقه بعدازظهر روز ۲۱ میزان/مهر ۱۳۹۵ هنگام خروج مردم از مسجد پس از عزاداری عاشورا رخ داد. در این حمله ۱۴ تن کشته و دستکم ۷۰ تن دیگر زخمی شدند. قربانیان این حمله از مردم هزاره و شیعیان تشکیل می داد و در بین قربانیان زنان و کودکان نیز حضور دارد. جزئیات. حمله حوالی ساعت ۳:۳۰ دقیقه بعدازظهر روز ۲۱ میزان/مهر ۱۳۹۵ و هنگام خروج مردم از مسجد پس از مراسم روز عاشورا رخ داد. به گفته برخی شاهدان عینی، ابتدا به سمت عزاداران یک بمب دستی پرتاب شده و پس از آن صدای شلیک گلوله و انفجارهای دیگر نیز شنیده اند. برخی مقامات محلی در بلخ گفته اند که انفجار توسط یک بمب جاسازی شده که از طریق کنترل از راه دور، منفجر شده است. مسئولان درمانی محلی به رادیو آزاد اروپا گفته اند که بیشتر مجروحان این حمله را اطفال تشکیل می دهد. مسئولیت. داعش مسئولیت حمله به این مسجد را بر عهده گرفت.
لوبیا پخته خوراکی است بیشتر شامل لوبیا که گاهی تنوری شده اما معمولاً به صورت آب پز است و در سس خاصی قرار دارد. بیشتر کنسروهای لوبیا، از لوبیا چیتی تشکیل شده است. در ایرلند و بریتانیا لوبیا معمولاً در سس گوجه فرنگی ارائه می شود و معمولاً آن را دوباره سرخ می کنند یا به عنوان بخشی از صبحانه کامل انگلیسی، ایرلندی یا اسکاتلندی خورده می شوند. لوبیا پخته بوستون در سسی که از ملاس و گوشت خوک نمک سود شده تهیه شده، ارائه می شود این نوع خوراک لوبیا چنان شهرت یافته که گاهی به شهر آن شهر لوبیا گفته می شود. در سراسر آمریکا لوبیای قرمز به همراه سسی از شکر قهوه ای، شکر، شربت ذرت به فراوانی یافت می شود. خوراک لوبیای استان کبک کانادا با شیره درخت افرا درست می شود. این خوراک لوبیا کاملاً پخته است و بی درنگ پس از بازکردن در کنسرو می توان آن را خورد. در ایران نیز لوبیا بیشتر در ساندویچی ها به صورت آماده با روغن حیوانی یا روغن زیتون و... سرو می شود.
نشان ملی ویتنام (به ) نشانی مدور با پس زمینهٔ قرمز و یک ستاره زرد رنگ در وسط است که حزب کمونیست ویتنام، تاریخ انقلابی و آینده روشن ویتنام را نمایندگی می کند. چرخ دنده و خوشه های برنج نشان دهنده همکاری کارگران بخش های کشاورزی و صنعت است. برطبق قانون اساسی ویتنام:
ائتلاف پرتاب و راه اندازی ، (ULA) ارائه دهندهٔ خدمات پرتاب و راه اندازی فضاپیما به دولت ایالات متحده است. این شرکت به عنوان یک سرمایه گذاری مشترک بین سیستم های فضایی لاکهید مارتین و بوئینگ، دفاع فضایی و امنیتی در دسامبر ۲۰۰۶ با ترکیب تیم های دو شرکت شکل گرفت. مشتریان "ائتلاف پرتاب و راه اندازی" (ULA) دولت ایالات متحده شامل وزارت دفاع و ناسا و همچنین سازمان های دیگر هستند. با ULA، لاکهید و بوئینگ، بیش از یک دهه؛ تا زمانی که نیروی هوایی ایالات متحده قرارداد ماهواره ای GPS را به SpaceX در سال ۲۰۱۶ اعطا کرد، این گروه یک انحصار در راه اندازی اسپیس اکس داشته است. ULA. ک (ULA) خدمات راه اندازی را با استفاده از دو سیستم پرتاب و راه اندازی دلتا ۴-(Delta IV) و اتلس ۵(Atlas V). اجرا و راه اندازی می کند. خانواده های اتلس و دلتا برای بیش از ۵۰ سال برای حمل انواع مختلف مأموریت از جمله هوا، مخابرات و ماهواره های امنیت ملی و ماموریت های عمیق اکتشاف فضایی و بین المللی در حمایت از تحقیقات علمی استفاده می شوند. ULA همچنین سرویس های راه اندازی را برای ماهواره های غیردولتی فراهم می کند: لاکهید مارتین حقوق بازاریابی و ارائهٔ تجارت
ی اتلس را برای خود نگهداشته است.
بهرا سیاره (۱۳۲۳، شهرضا - ۲۰ مرداد ۱۳۹۰، شهرضا) شاعر طنزپرداز معاصر ایرانی بود. تخلص وی «پریش» بود. سبک اشعارش آمیخته ای از اصفهانی و عراقی است و خمیر مایهٔ کلامش توحید، عاشقانه زیستن، آزادگی و بی نیازی است. در سروده هایش از مضمون های ابداعی و تازه به سبک غزل با همهٔ ترکیب ها بهره گرفته است ابتکار تازهٔ پریش سرودن اشعار فولکلور است که بسیار مورد علاقهٔ مردم بوده و هست. بهرام فرزند قاسم سیاره یکی دیگر از شعرای شهرضا است. تخلص قاسم سیاره «آشفته» بود. این پدر و پسر در یک روز و به فاصله سه ساعت (نخست پسر و سپس پدر) از دنیا رفتند. نمونه اشعار. عشق را بی معرفت معنا مکن عشق را بی معرفت معنا مکن زر نداری مشت خود را وا مکن گر نداری دانش ترکیب رنگ بین گلها زشت یا زیبا مکن خوب دیدن شرط انسان بودن است عیب را در این و آن پیدا مکن دل شود روشن ز شمع اعتراف با کس ار بد کرده ای حاشا مکن ای که از لرزیدن دل آگهی هیچ کس را هیچ جا رسوا مکن زر بدست طفل دادن ابلهی ست اشک را نذر غم دنیا مکن پیرو خورشید یا آئینه باش هرچه عریان دیده ای افشا مکن ای بس آبادی که بوم یوم شد بر سر یکمشت گل دعوا مکن چون خدا بر تو خدائی میکند اضطراب از روزی
فردا مکن متحد گردید و طوفان شد نسیم دوستی با بی سر و بی پا مکن پشت بر محراب دل کردن خطاست قامتت را جای دیگر تا مکن چون بشمعی میرسی پروانه باش وز نگاه این آن پروا مکن پیش بیرنگان که مست حیرتتند گر دورنگی میکنی با ما مکن گر زآب برکه میترسی پریش دعوی غواصی دریا مکن قدر مادر اوی بِچا قدر نه نا را بدونید/هوچ زمون با نه نه دون قهر نکنید بچه تا مادِر دارِد غم ندارِد/با مادِر زندگی ماتم ندارد همه وقت اونا بالا بالاش بنشونید/تاختی وخزید جا نومازشا پهن کنید یه دعاشون تا خداتون می برد/اگه بفهمی تا کجادون می برد؟ منا اینجا یه دعا اوردِسُم/از خدا هر چی کو خواستم دادِسُم بکنید کار که توقع ندارِد/خنده مادِر غما از دل می برد مادِرس کو حق آب و گل دارِد/با نه نه ش هر بچه مُونگ دل دارد
ابوالفتح گیلانی حکیم و دانشمند متولد ۹۵۴ ه . ق در لاهیجان بود که پس از فتح گیلان توسط صفویان، از ترس جان خویش به هند گریخت و صدراعظم اکبرشاه در دربار گورکانیان شد. از وی به عنوان ابداع کننده قلیان یاد می شود. منبع شناسی. آنچه دربارهٔ حیات ابوالفتح پیش از رسیدن به هندوستان می دانیم، منحصر به گزارش عبدالباقی نهاوندی است که مورخ معاصر با او بوده است. برای پی بردن به زندگی ابوالفتح در هند، افزون بر اطلاعات عمده ای که از نامه های خودش وجود دارد، گزارش های بسیاری از ابوالفضل علامی، بدائونی و عبدالباقی نهاوندی نیز در دست است. در این بین، گزارش های بدائونی تا حدی نادرست، مغرضانه و مغایر با دیگر گزارش ها به نظر می رسد. زندگی. ابوالفتح گیلانی، بر اساس ادعای خویش در نامه هایش، در سال ۹۵۴ هجری قمری، در شهر لاهیجان متولد شد. وی فرزند مولانا عبدالرزاق گیلانی، از دانشمندان بنام گیلان بود؛ پدر او مدت ها صدارت خان احمد کارکیا، حاکم بخش بزرگی از گیلان (بیه پیش) را بر عهده داشت، اما پس از فتح گیلان به دست شاه طهماسب صفوی، دستگیر و به بند کشیده شد و پس از چندی در زندان درگذشت. ابوالفتح پس از این واقعه، به همراه دو برادر کوچک تر
خود، حکیم نجیب الدین همام و نورالدین محمد قراری، از گیلان به اردبیل گریختند و در مدرسه ای که در جوار آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی بود، علوم دینی را آموختند. پس از مدتی به همراه بازرگانان، درحالی که با تهدید جانی مواجه بودند، روانه هندوستان شدند. در میانهٔ راه، یحتمل مدتی را به توصیه و معرفی خواجه حسین ثنائی، در دربار ابراهیم میرزا صفوی در مشهد گذراندند. سه برادر در ۹۸۳ق (۱۵۷۵م) به خدمت اکبرشاه رسیدند و به دربار وی راه یافتند. اکبرشاه به گرمی از آنان استقبال کرد. در این میان ابوالفتح، که برادر بزرگتر بود به سبب شایستگی علمی و آشنایی بیشتر با آداب دربار، نسبت به دیگر برادران منزلت بیشتری یافت. وی چند سال بعد به دستور اکبرشاه به صدارت رسید و در جنگ های بسیاری حضور داشت. ابوالفتح در ۹۹۷ هجری قمری در رکاب اکبر به جنگ با افغانان رفت. وی در این سفر به همراه دو تن دیگر مسئول انتظام اردو بود، اما چندی بعد در پی یک بیماری درگذشت و به دستور اکبر، جسد ابوالفتح به حسن ابدال در ۳۵ کیلومتری راولپندی انتقال یافت و در مقبره ای که خواجه شمس الدین خوافی برای خود ساخته بود، به خاک سپرده شد. وی در دربار اکبرشاه، مناصبی همچون صدا
رت، مشاغل دیوانی (مانند نوشتن و ثبت فرمان ها، محاسبات دیوانی و امینی دیوان) را نیز برعهده داشت. اگرچه ابوالفتح خود سخنور چیره دستی بود و شعر می سرود اما بیشتر به جهت حمایت بی دریغ از شعرا، ادبا و دانشمندان زمان خود شهرت یافته است. یکی از مهم ترین انگیزه های مهاجرت شعرای ایرانی به هند، حمایت ابوالفتح از آنان بوده است. سخنوران بنامی مانند عرفی شیرازی، خواجه حسین ثنائی (که در مشهد از ابوالفتح حمایت کرده بود)، حیاتی گیلانی، قاضی نورالله شوشتری و بسیاری دیگر از بزرگان و دانشمندان آن دوره، پس از رسیدن به هند، به کمک ابوالفتح به خدمت اکبرشاه درآمدند، یا به مناصب دولتی دست یافتند. ساخت قلیان. ابوالفتح ازنظر علمی نیز در هند شهرت فراوانی یافت. در زمان اکبرشاه، تنباکو نخستین بار به هند رسید و به دربار وی راه یافت. ابوالفتح که این ماده را نمی شناخت، نخست، شاه را به شدت از کشیدن آن منع کرد. اکبرشاه نیز اگر چه به اطرافیان خویش اجازه کشیدن تنباکو را داد، ولی خود به احترام ابوالفتح از کشیدن آن اجتناب کرد، اما از او خواست تا دربارهٔ این ماده تحقیق کند. ابوالفتح پس از آزمایش، آن را زیان آور و مسموم کننده تشخیص داد، اما پس از چ
ندی دود تنباکو را جهت خنک کردن و کاهش زیان آن از ظرف آبی گذراند و بدین گونه قلیان را اختراع کرد. ازسوی دیگر کمال الدین، پزشک ایرانی تأکید کرده است که تنباکو نخستین با در۱۰۱۴ ق/۱۶۰۵م، پس از مرگ ابوالفتح، به هند رسیده است، اما سید حسین نصر حتی رساله ای دربارهٔ قلیان و تنباکو به ابوالفتح نسبت داده است که به گفته او منشأ اقسام قلیان هایی است، که اکنون در کشورهای اسلامی به کار می رود.
دوران نوسنگی و مس سنگی در ایران تقریباً از ۱۰۰۰۰ سال پیش آغاز می شود و تا حدود ۵۲۰۰ سال پیش ادامه می یابد. البته در همه مناطق ایران امروزی، این دوره بندی یکسان نیست. در این دوره انقلاب نوسنگی رخ می دهد، کشاورزی و دامپروری پدید می آید و یکجانشینی شکل می گیرد. بتدریج دولتشهرهای اولیه ظهور می کنند. این دوره به دوره پیش ایلامی ختم می شود که تقریباً مقارن با اختراع خط و عصر برنز است. بافتار. باستان شناسان سکونت گاه های دوران نوسنگی را به دو گروه کلی «نوسنگی پیش ازسفال» و نوسنگی با سفال تقسیم می کنند. ایشان همچنین قائل به وجود دوران گذاری بین دوران نوسنگی و عصر برنز هستند که به «دوران مس سنگی» موسوم است. دوره نوسنگی. دوره نوسنگی در ایران از ۱۰۰۰۰ سال پیش تا ۷۵۰۰ سال پیش را دربرمی گیرد. به علت سردی آب و هوا، تقریباً هزار سال طول کشید تا عصر نوسنگی از هلال حاصل خیز به فلات ایران برسد و امکان کشاورزی مهیا شود. سکونتگاه های نوسنگی یافت شده در ایران همگی در محل هایی هستند که امکان کشت دیم فراهم بوده است. از سوی دیگر، احتمالاً دامپروری از سرزمین کردستان آغاز شد و سپس به دیگر نواحی گسترش یافت. البته تا کنون فقط نواحی غرب
و جنوب غرب ایران در کوه پایه های زاگرس و دشت خوزستان مورد کاوش قرار گرفته است.
جنگ های بیزانس و سلجوقیان ()، به مجموعه جنگ هایی در منطقه آسیای صغیر و سوریه و اروپا میان ترکان سلجوقی تازه مستقر شده در منطقه و امپراتوری بیزانس که به مدت ۳ قرن تا زمان سقوط سلجوقیان روم به درازا کشید. از مهم ترین این نبردها می توان به "نبرد ملازگرد" اشاره کرد که آلب ارسلان توانست امپراتور بیزانس را شکست و اسیر کند. نخستین ورود منظم سلجوقیان به آناتولی. از مدت ها قبل از سلطنت طغرل، ترکمانان حملات متعددی به سرزمین آناتولی یا روم شرقی، بیزانس، داشتند؛ اما در دورهٔ سلطنت طغرل و برای نخستین بار در سال ۴۴۰ ه .ق، ترکمانان به سرکردگی ابراهیم ینال، بخش هایی از روم شرقی را آماج حملات خود قرار دادند. زمانی که گروهی از غزها تصمیم گرفتند که به قلمرو ابراهیم ینال وارد شوند، ابراهیم به این بهانه که سرزمین های تحت تصرف او ظرفیت سکونت آنان را ندارد، غزها را در جهت کسب غنیمت و جهاد در راه خدا، برای حمله به روم شرقی تحریض و دعوت نمود و وعدهٔ همراهی خود در این راه را به آنان داد. در نتیجه غزها، به سمت سرزمین روم گسیل شدند و ابراهیم ینال نیز به دنبال آنان رهسپار آن نواحی شد. آنان پس از وصول بدان مناطق، در نبردهای سختی که با سپا
هیان پرتعداد رومی و اهالی آبخاز در مناطقی همچون ملازگرد (منازکرت)، ارزن روم (ارزنه الروم)، قالیقلا و طرابوزان داشتند، پس از تحمل شکست ها و کسب پیروزی هایی، سرانجام به همراه ابراهیم ینال، موفق به کسب پیروزی نهایی شدند که در طی آن بسیاری از رومیان کشته، اسیر یا متواری شدند. در طی این نبردها، بسیاری از پاتریک ها در کنار قاریط، پادشاه آبخاز، به اسارت درآمدند. پس از این رخدادها، ابراهیم ینال با دست اندازی بر مناطق متعدد در سرزمین روم، توانست حتی تا فاصلهٔ پانزده روزه از پایتخت سرزمین روم یعنی قسطنطنیه، پیشروی کند. همچنین پس از نبردهای مذکور، مهاجمان توانستند مقدار زیادی از مردمان آن نواحی را به همراه چهارپایان، اموال و تجهیزات جنگی به چنگ آورند. نبرد ملازگرد. و نفوذ سلجوقیان در مرزهای شرقی قلمرو بیزانس و در پی لشکر کشی و پیشروی آلب ارسلان به قفقاز و آناتولی رومی ها را هراسان کرد. رمانوس دیوگنس امپراتور جدید، فکر کرد می تواند با عملی کردن اندیشه خود دولت نوپای سلجوقی را نابود کند به همین منظور با گرد آوری سپاهی مرکب از مقدونیها، بلغاریها، فرانکها و جز آنان به سوی انطاکیه حرکت کرد و شهر منبج (هیروپولیس) و ارتاح را ت
صرف کرد به حلب نزدیک شد، اما قحطی و سوزانده شدن مواد غذایی از سوی ترک ها موجب شد که دیوگنس بازگردد. به علت ناآرامی هایی که درمصر بود و دعوت مصریان از آلب ارسلان او به سوی سوریه لشکرکشید. او شهرهای سر راه از جمله ملازگرد و ارجیش را به سرعت فتح نمود؛ و از طریق دیار بکرو رها، به حلب حمله کرد و امیران حلب و دیار بکر را وادار به اطاعت کرد. آلب ارسلان می خواست به مصر برود که فرستاده امپراتور روم نزد او آمد و تخلیه شهرهای تصرف شده را خواستار شد و به. او لشکرکشی به مصر را نیمه تمام گذاشت و راهی آذربایجان شد و هنگامی که به خوی رسید به او خبر رسید که رمانوس با لشکری ۲۰۰هزار نفری به سمت او می آید. آلب ارسلان با لشکری که تعداد آن ها به ۱۵ هزار نفر می رسید در روزه جمعه ۲۷ ذیقعده که مبارک بودن آن روزتایید شده بود برای پیروزی یا شهادت در ملازگرد از توابع اخلاط با سپاه روم رو به رو شد این اولین رویارویی بزرگ میان رومی ها و ترک ها بود. آلب ارسلان ابتدا معتقد بود پروزی همه جانبه بر سپاه روم موقعیت را به نفع وی رقم خواهد زد او با اعقاد به این موضوع با سرعت و شجاعت به خط مقدم سپاه روم حمله کرد آن ر ا نابود کرد اما به زودی متوجه
شد که جنگ با سپاه عظیم بی فایده است پس عقل و دانایی حکم می کرد که آلب ارسلان راه صلح را در پیش گیرد او این پیشنهاد را به امپراتور روم داد ولی او قبول نکرد. از خود گذشتگی سپاه آلب ارسلان باعث شد در این جنگ رمانوس شکست بخورد و اسیر شد آلب ارسلان با او با احترام رفتار کرد و او را به وطنش بازگرداند و البته عده ایی معتقد هستند که هنگامی پادشاه روم اسیر شد سربازان بسیار بر او تازیانه زدند. امپراتور روم پیش از رهایی از اسارت، آزادی اسیران مسلمان و پرداخت غرامت و مالیات دادن به دولت سلجوقی را به مدت ۵۰ سال پذیرفت. نبرد ملازگرد و پیروزی آلب ارسلان در این جنگ یکی از رویدادهای مهم تاریخ اسلام به شمار می رود، از این زمان به بعد مسلمانان و ترک ها به تدریج بر آسیای صغیر چیره شدند و این موضوع باعث شد تمدن اسلامی در آسیای صغیر جایگزین تمدن مسیحی شود و در آنجا استقرار پیدا کرد و پیروزی آلب ارسلان در این جنگ او در جهان اسلام به شهرت رساند. نخستین جنگ صلیبی. اندکی پس از شورای کلرمونت و سخنرانی پاپ اوربان دوم، در سال ۱۰۹۵ میلادی، ارتش های غربی به سوی شرق رهسپار شدند. از آسیای صغیر عبور کردند، به انطاکیه رسیدند و آن جا را به تصرف
درآوردند. آنگاه در دو مسیر ساحلی و داخلی (روج - معره نعمان - شیزر - مصیاف - اکراد) حرکت کردند، بار دیگر در طرابلس به یکدیگر پیوستند و از آن جا راهشان را به سوی بیروت و صیدا تا قیساریه و سپس به سوی اورشلیم ادامه دادند. پس از تسخیر اورشلیم، صلیبی ها به سازمان دادن دولت های خود پرداختند و پادشاهی اورشلیم و شاهزادنشین انطاکیه و کنت نشین ادسا را که حکومت هایی خودمختار بودند، شکل دادند. برخی از شهرها همانند معره نعمان در مقابل تهاجم صلیبیون مقاومت کردند ولی حاکمان برخی دیگر از شهرها مثل حماه، شیزر و طرابلس، حمص ترجیح دادند با مهاجمان از در صلح درآیند ولی کشتارهای صلیبیون، پس از رسیدن به آسیای صغیر، در طول مسیر و هنگام رسیدن به انطاکیه و در ادامه در اورشلیم و دیگر شهرهای فلسطین سبب خشم مسلمانان شد و این چنین خود را آماده نبرد با صلیبیون کردند. در این دوران بود که امارت های پراکنده شام تضعیف شده و قدرت مقابله با مبارزطلبی صلیبیون را نداشتند. در شمال، قلیچ ارسلان از رهبران سلاجقه توان پایداری نداشت و پایتختش، نیقیه، توسط صلیبیون اشغال شد و در نتیجه قدرت خود را از دست داد. آناتولی نیز تحت سیطره دانشمندیه بود که از نیر
ومندترین امارت های سلاجقه در بخش شمال شبه جزیره آسیای صغیر به شمار می رفت. امیر دانشمندی، ملک غازی که با پیروزی بر صلیبیون شهرت فراوانی کسب کرد، توانست بوهمند را در نبرد ملطین به اسارت درآورد و در شمار نخستین رهبران مسلمان قرارگیرد که بر یک سپاه صلیبی پیروز شده است. در اواخر سال ۱۰۹۹، خبر بازپس گیری سرزمین اورشلیم بوسیلهٔ مسیحیان به اروپا رسید و مردم با شور و شادمانی از آن استقبال کردند. در زمستان سال بعد شمار بسیاری از فرماندهان صلیبی همراه سربازانشان به سرزمین های خود بازگشتند. سخن همه کسانی که به اروپا بازگشته بودند، این بود که شرق نیاز به جنگجو و آبادگرانی دارد تا کار خدا را ادامه دهند، و در مشرق اموال و املاک فراوانی است که در انتظار مردمان حادثه جو به سر می برد. آنان بر جنگ صلیبی جدیدی، که مردان کلیسا آن را تبرک می دانستند، اصرار می ورزیدند. به این ترتیب جنگ صلیبی دیگری با شرکت جنگجویان لمباردی ها، آلمانی ها و فرانسوی ها آغاز شد، اما این تهاجم به ویژه پس از حمله به آنقوره با مقاومت مستمر سلجوقیان روم روبه رو شد. سپس در سال ۱۱۰۱، جنگ سرنوشت سازی میان مسلمانان ترک و صلیبی ها در مرسیفان روی داد و ترکان موف
ق شدند نیروهای صلیبی را در هم شکنند. پس از آن دو حمله به وسیله آلمان ها و فرانسوی ها صورت گرفت، که چیزی بیش از حمله های پیشین نصیب آنان نشد و ترکان موفق شدند نیروهایشان را نابود سازند. تثبیت دوبارهٔ قدرت ترکان در آناتولی مرکزی موجب افزایش نیروی آنان شد. سقمان، حاکم ارتقی ماردین، و جکرمش، اتابک موصل، که از تجاوزها و پیشروی های صلیبیون بیمناک بودند، درصدد یکپارچه ساختن نیروهای خود برآمدند. تلاش آنان برای حمله به ادسا منجر به حملهٔ پیش دستانهٔ صلیبیون به قلعهٔ حران شد و در نبردی در سال ۱۱۰۴ و بر ساحل رودخانه بلیخ، که به نبرد حران، مشهور شده، باعث شکست صلیبیون شد. این چند شکست، افسانه «شکست ناپذیری صلیبیون» را از میان برد و امارت حلب نیز از خطر تهدید صلیبیون رهایی یافت. در جنوب شام، یعنی مصر، فاطمیان از نظر سیاسی و نظامی قدرتمند بودند و نیروی دریایی نیرومندی در اختیار داشتند. با وجود این که فاطمیان در آغاز کوشیدند تا با صلیبیون به تفاهم برسند، اما با نظر منفی روبه رو شدند و اورشلیم را از دست دادند. به دنبال آن لشکر مصر درهم شکست و فاطمیان درصدد برآمدند تا از دو شکست اورشلیم و اشکلون انتقام بگیرند. وزیر فاطمی، افض
ل، سپاه نیرومندی را تدارک دید و فرماندهی آن را به غلام خود، سعدالدوله طواشی سپرد. این سپاه در مه ۱۱۰۱، به اشکلون رسید و چندین نبرد در رمله انجام شد که طی آن ها مسلمانان و صلیبیون، به تناوب، بارها پیروز شدند. در ماه مه ۱۱۰۲، فاطمیان ارتشی متشکل از بیست هزار نیروی عرب و سودانی به فرماندهی شرف المعالی، پسر افضل، بسیج کردند. این ارتش بر صلیبیون متمرکز در رمله پیروز شد. اما صلیبیون در یافا از پیروزی مصری ها جلوگیری کردند.
ردی به جا نگذار () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی دبرا گرانیک است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به بن فاستر، جف کوبر و دیل دیکی اشاره کرد. داستان فیلم:. دختری نوجوان به همراه پدرِ کارآزموده خود، که از بیماری های روانی رنج می برد سال هاست در عمق جنگل های پارک پورتلند به طور غیر قانونی زندگی می کنند. آن ها توسط پلیس دستگیر شده اما بار دیگر تصمیم به بازگشت به طبیعت وحشی می گیرند و… نقد و معرفی : فیلم درباره'یِ یک پدر و دختر که به طور غیر قانونی درون یکی از پارک های جنگلی آمریکا زندگی می کنند ( که بعدتر با توجه به سبک زندگی و شیوه ی تربیتی پدر، دچار مشکلات، چالش ها و مسائلی می شوند) است. فیلم که بن فاستر و توماسین مکنزی را به عنوان بازیگران اصلی اش دارد، اثری لایق احترام، ناراحت کننده ( به خاطر فشاری که رویِ تام _شخصیتِ دختر_ وارد می شود.) و در عین حال آرامش بخش است که تماشای آن، آورده های زیادی را تقدیم مخاطب می کند.
پایین به سمت استخوان () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی دبرا گرانیک است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ورا فارمیگا و هوگو دیلون اشاره کرد.
زمین بازی فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی ویتراماران است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنوش، تاپسی پانو، جایاپالان ایفای نقش کرده اند.
محاصره معرة نعمان ()، نبردی است که ذر اواخر سال ۱۰۹۸ در نزدیکی شهر معرة النعمان واقع در سوریه امروزی و در هنگام نخستین جنگ صلیبی رخ داد و با پیروزی صلیبیون به پایان رسید. پیش زمینه. سران صلیبی در پی فروکش کردن بیماری در ماه سپتامبر و لزوم وجود رهبری قدرتمند و فراگیر در میان خود، تصمیم گرفتند تا با ارسال نامه ای به پاپ شرح اقدامات انجام گرفته را به اطلاعش رسانده و از او بخواهند تا به انطاکیه بیاید و آنان را رهبری کند. در این نامه که امضای بوهموند در بالای آن و پیش از امضای دیگران آورده شده بود از لزوم تکیه دادن بر تخت نخستین پاپ در کلیسای جامع پیتر مقدس، دیدار پاپ از شهر مقدس و شرح نامهربانی عیسویان بومی که از آنان با لقب کفار آورده شده بود، سخن رفته بود. انتظار دریافت پاسخ برای این نامه سبب شد مسئله تعیین فرمانروا برای انطاکیه تا مدتی فراموش شود. در اثر جنگ طولانی مدت در انطاکیه و جلگه اطراف شهر هیچ گونه کشت و کار و محصولی برداشت نشده و گرسنگی در حال غلبه بر سپاه صلیبی بود که ریموند تصمیم گرفت برای یافتن منابع غذایی مناطق مسلمان نشین اطراف را غارت کند. پیش از عملی شدن نیات ریموند و در همین هنگام، عمر، امیر اع
زاز که بر سر راه ادسا به انطاکیه واقع شده بود، در برابر رضوان دست به خودرایی زده و از گادفری درخواست کمک کرد. گادفری نیز به همراه ریموند به کمک او شتافته و سپاه رضوان که از نزدیک شدن عیسویان آگاه شد از شهر عقب نشینی کرده و عمر دست نشانده گادفری شده و با او عهد وفاداری بست. این رویداد نشان داد علاوه بر اینکه مسلمانان در اختلافات خود از صلیبیون کمک جستند، صلیبیون نیز این آمادگی را کسب کردند تا دست نشاندگی مسلمانان را بپذیرند. در راه بازگشت ریموند توانست از آبادی های اطراف منطقه خواربار مناسبی را جمع آوری کند ولی در راه بازگشت، شمار زیادی از نیروهایش را در کمین های پی در پی سربازان ترک از دست داد. پتر بارتلمه در ماه اکتبر بار دیگر مدعی دریافت الهاماتی از آندره قدیس مبنی بر آغاز حرکت به سوی اورشلیم شد ولی ریموند بدون توجه به او قصد کرد تا برای یافتن آذوقه مورد نیاز سپاه به مناطق در کنترل مسلمانان حمله ببرد. او که پیش از این جلگه روج را به کنترل خود درآورده بود، از آنجا به سوی جنوب حرکت کرد و شهر باره را تصرف کرد و همه مردم تسلیم شده شهر را کشته و به بردگی گرفت و در انطاکیه به فروش رساند. او در این شهر همه مساجد ر
ا به کلیسا تبدیل کرد و یکی از کشیشان لاتین سپاه خود را به مقام اسقفی این شهر منصوب نموده و این انتصاب مورد تأیید ژان پاتریارک انطاکیه نیز قرار گرفت. از آنجا که حرکت به سوی اورشلیم به وسیله سران صلیبیون برای ماه نوامبر تعیین و برنامه ریزی شده بود، آنان حرکت خود را به سوی انطاکیه آغاز کردند. در روز پنجم نوامبر آنان در کلیسای پطر مقدس جمع شده و به مشورت پرداختند و معلوم گردید هیچ کدام موافق نظرات دیگری نیستند. با آغاز سخن رفتن از سپردن انطاکیه به بوهموند که توسط یاران او طرح شده بود اختلافات در میان جمع زبانه کشید و ریموند سوگند صلیبیون به امپراتور را یادآور شده و به مخالفت برخاست. پس از چند روز از گذشت آغاز این جلسات صبر سپاهیانی که در بیرون در انتظار بودند به پایان رسید و به شرکت کنندگان در اجلاس اولتیماتوم دادند که آنان خواهان حرکت هرچه سریعتر به سوی اورشلیم و رها کردن طمع کاران به انطاکیه و منتظران هدایای امپراتورند و پیش از ترک شهر، آن را نابود خواهند کرد. سران سپاه با دیدن این وضعیت و اینکه اختلافات میان ریموند و بوهموند به آستانه جنگ رسیده بود به این نتیجه رسیدند که جلسه ای محدود به سران بزرگ سپاه برگزار
کنند و در آن تصمیم برآن شد تا برای سرگرم شدن سپاهیان تا هنگام حرکت اصلی به سوی اورشلیم به معره نعمان که بر مسیر جنوب و جناح چپ سپاه، مشرف بود، حمله ببرند و کنترل سه چهارم انطاکیه و ارگ توسط بوهموند و پل بارودار و قصر توسط ریموند به رسمیت شناخته شد. محاصره معره نعمان. ریموند و کنت فلاندرز در ۲۳ نوامبر به سوی روج و باره حرکت و در ۲۷ به مقابل باروهای معره نعمان رسیدند. آنان در سحرگاه روز بعد به باروهای شهر حمله کرده ولی راهی به جایی نبرد. در عصر همان روز بوهموند نیز به آنان ملحق شد و حمله ای دیگر به باروهای شهر دوباره شکست خورد در نتیجه شهر به مدت دو هفته محاصره کامل درآمد. با وجود کمبود آذوقه در روز ۱۱ دسامبر با ادعای پتر مبنی بر نزدیک بودن پیروزی، سپاهیان ریموند برج چوبینی که ساخته بودند را به سوی دیوارهای شهر رانده ولی نتوانستند از فراز آن راه به جایی ببرند ولی سربازانی که در پای برج حاضر بودند توانستند پای دیوار را کنده و قسمت از آن را تخریب کرده و در پی این اتفاق به درون شهر حمله ببرده و دست به تاراج بزنند. بوهموند با حسادت ورزی نسبت به این کامیابی ریموند اعلام داشت تا در صورت تسلیم شدن شهر به تسلیم شدگانی
که در سرسرای دروازه شهر جمع شوند پناه خواهد داد. با فرا رسیدن شهر مردم شهر چند دسته شده شماری به سرسرای اعلامی رفته و عده ای نیز خانه های خود را سنگربندی کردند و اعلام کردند در صورت تأمین جانی، مطیع صلیبیون خواهند شد. با دمیدن سحرگاه بار دیگر جنگ درگرفت و صلیبیون که با تمام نیرو به درون شهر وارد شده بودند هرکس را یافتند از دم تیغ گذرانده و تمام خانه ها را چپاول و سوزاندند. از کسانی که در سرسرا پناه گرفته بودند، مردان کشته شده و زنان و کودکان به بردگی گرفته شدند. ریموند و بوهموند هر کدام مدعی کسب این پیروزی شده و موجب شدند میان سربازان نرمن و پروانسی، کینه توزی و ستیز دربگیرد. بوهموند که جز در ازای در اختیار گرفتن مناطق ریموند در انطاکیه حاضر به ترک شهر نبود نسبت به اظهارات پتر را مشکوک خواند و در برابر ریموند قصد داشت کنترل شهر را به اسقف باره واگذار کند. با گسترش نافرمان در میان سپاه و درخواست آغاز حرکت به سوی اورشلیم و پیشنهاد سپه سالاری به ریموند، او پس از سه روز به سوی روج حرکت کرد، بوهموند نیز شهر را به سوی انطاکیه ترک کرده و کنترل شهر به اسقف باره سپرده شد. پیامد. با این وجود ریموند نسبت به آغاز حرکت هن