Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سلطان غضنفر، نام پسر شاه منصور مظفری و ولیعهد وی بود. نام او به معنی شیر نر است که با اوصاف خانواده وی از جمله پدرش شاه منصور، تناسب دارد. زندگی نامه. شاه منصور که آخرین و دلیرترین فرد از سلاطین ایرانی نژاد آل مظفر بود، رؤیای راندن تیمور بدان سوی جیحون در سر داشت، اما در نبرد با تیمور در بیرون شهر شیراز به سال ۷۹۵هجری قمری جان باخت. پس تیمور شاهزادگان آل مظفر را به شیراز خواند. شاه یحیی از یزد آمد و عمادالدین سلطان احمد و دامادش سلطان مهدی که یادگار شاه شجاع مظفری بود از کرمان آمدند و سلطان ابواسحاق از سیرجان آمد و سلطان غضنفر خود در آن هنگام به نیابت از پدرش شاه منصور در شیراز بود. تیمور که از ضرب تیغ شاه منصور هنوز در هراس بود، جمیع شاهزادگان آل مظفر را به قمشه برد و در آنجا فرمان به قتل عامشان داد. سلطان غضنفر در آن واقعه به سال ۷۹۵هجری جان باخت. پیوند سلطان غضنفر و حافظ شیرازی. حافظ شیرازی که به سلاطین آل مظفر مهر عمومی داشت، به شاه منصور و خانواده اش عشقی ویژه می ورزید. برخی حافظ شناسان، علاقه حافظ به شاه منصور و ولی عهدش سلطان غضنفر را مایه تجدید نیروی سرایش در پیرانه سری حافظ و موجب آفرینش شماری از برت
رین شاهکارهای او دانسته اند، از جمله در قصیده ای مستحکم و شورانگیز که به مدح عاشقانه شاه منصور اختصاص دارد: یادکردی عاشقانه از سلطان غضنفر می کند و دل خود را شکار او می خواند: نیز در غزلی که آخرین غزل حافظ انگاشته می شود و به مدح شاه منصور اختصاص دارد: بیت: دارای ضبطی دیگر است که حتی ضبط صحیح تر انگاشته می شود: و سبب محتمل تر بودن این ضبط، رابطه بدیعی غضنفر (شیر) و علم (درفش و پرچم) است که از قبیل صنعت تناسب و مراعات نظیر است، زیرا شیر از ادوار کهن، نقش درفش شاهان ایران بوده است: نکته شگفت در این یادکردهای همزمان شاه منصور و سلطان غضنفر، نخست پیوند عاطفی و اعتماد میان پادشاه و ولیعهدش است که دست کم در ایران آن روزگار، به هیچ وجه سابقه و مشابه نداشته است و دیگر، عشق و علاقه مفرط حافظ به این شاه و شاهزاده است که برخی، این عشق را زنده کننده قدرت شاعری حافظ در پیری وی و موجب آفرینش موجی تازه از شاهکارهای وی دانسته اند.
جهاد به صورت کلی به دو نوع جهاد دفاعی و جهاد ابتدایی تقسیم می گردد. جهاد دفاعی، جنگ و مبارزه ای است که در صورت تجاوز دشمنی به حریم مسلمین واجب و لازم می گردد و آیات متعدد قرآن به آن دستور دارد. جهاد ابتدایی، جهادی است که مسلمانان ابتداءاً به جنگ وارد می شوند، بدون اینکه طرف مقابل ابتدا جنگ را آغاز کرده باشد. بر خلاف فقهای سیاسی یا جهادگرا همچون روح الله خمینی , علی خامنه ای و اصولاً اندیشه فقهی حکومت ایران و فقهای مایل به اسلام گرایی انقلابی، فقهای سنتی و غیر ایدئولوژیک جهاد ابتدایی را تنها در زمان پیامبر یا امام معصوم ممکن می دانند و انجام آن را بدون اجازه معصوم خطا می دانند. برخی اندیشمندان اسلامی مثل سیدمصطفی محقق داماد جهاد را در اسلام حتی در زمان امام معصوم تنها محدود به جهاد دفاعی می دانند. محقق خوئی با اینکه مسئله ی ولایت فقیه را از نظر علمی قبول ندارند، اما یک فتوای منحصری دارند که می فرمایند: جهاد ابتدایی نه تنها در اسلام مشروع و واجب است و نیازی به اذن معصوم ندارد، حتّی بالاتر، نیازی به اذن فقیه نیز ندارد، یعنی اگر در یک زمانی، عموم مؤمنین دیدند، شرایط جهاد ابتدایی هست، باید انجام بدهند.
ظفرخان جوهری (به سریلیک: Зуфархон Ҷавҳарӣ) (متولد ۱۸۶۰ میلادی، استروشن) از شاعران برجسته مسلمان تاجیک می باشد که در گذر نمازگاه شهر باستانی استروشن در خانواده اهل فقها و علما چشم به عالم هستی گشاده است. ظفرخان در خانواده ای به دنیا آمده است که پیوندانش شاعر و ادیب بوده اند. زندگی نامه. ظفرخان جوهری، آخرین نمایندهٔ ادبیات کلاسیک تاجیک می باشد. او در سال ۱۸۶۰ در خانواده ای به دنیا آمده بود که اکثراً اهل فضل، شاعر و عالم بوده اند. پدر جوهری نیز شاعر شناخته شده و دانشمند بزرگی بود. نعمت الله محترم در تذکرة الشعراء جوهری را «قوهٔ اهل کمال، مظهر فیض لایزال، خردسرشت، داشنمند، عالی فطرت، بلند استعداد» نامیده و نوشته است: «وی به بخارای شریف آمده، تحصیل علوم دینیة و تکمیل مطالب یقینیة نموده از مبادی فیوض جهور ذخیره ها اندوخته» و بازگشتش به وطنش نیز در ادامه این مطالب درج شده است. همچنین ادبای معروف از جمله حشمت بخاری، تمهید سمرقندی، باقی رشتانی، عبدالله خواجهٔ بخارائی، مولانا یولداش قوقندی، فکری سمرقندی و شعرا و ادیبان عصر خود آثار جوهری را به صورت ویژه ای ستوده اند. صدرالدین عینی دربارهٔ جوهری در کتاب «نمونه ادبیات تا
جیک» نوشته است: «از شعرهای جوهری سر سری گذشتن درست نیست. مشیر الیه شعر را به غایت استادانه می نگارد. ذاتاً جوهری از استادان ادب معاصر است». از روی سرچشمه های تاریخ نگاران وی تا سن ۲۵ سالگی زبانهای عربی، ترکی و فنون منطق و فلسفه، ادبیات و دیگر علوم زمانه را از خود کرده بود.
چارلی راجرز (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، و هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
شفادهندگان سنتی آفریقای جنوبی یا طبیبان سنتی آفریقای جنوبی () مجریان در آفریقای جنوبی هستند. آنها نقش های سیاسی و اجتماعی مختلفی را در آن جامعه ایفا می کنند، شامل طالع بینی، فیزیکی، احساسی و ، مدیریت آیین های تولد یا مرگ، یافتن احشام گم شده، حفاظت از رزمندگان، شکار جادوگران و نقالی (داستانخوانی) تاریخ، کیهان شناسی، و افسانه های سنتی. دو نوع اصلی از شفادهندگان سنتی در جوامع و تسونگا آفریقای جنوبی وجود دارند: طالع بین (Sangoma یا سانگوما) و گیاه درمانگر (Inyanga یا اینیانگا). این شفاگران بیشتر از شمن باوران آفریقای جنوبی هستند که در جامعه بسیار مورد احترام هستند جامعه ای که در آن بیماری از سوی جادوگران، آلودگی (ارتباط با اشیاء یا موقعیت های ناپاک) یا ناشی از غفلت اجداد و پدران شخص تصور می شود. تخمین زده شده است که در قیاس با ۲۵هزار پزشک غربی که در آفریقای جنوبی هستند ۲۰۰هزار شفادهنده بومی وجود دارد. حدود ۶۰ درصد جمعیت آفریقای جنوبی به شفادهندگان سنتی مراجعه می کنند، معمولاً در ترکیب با خدمات زیست درمانی مدرن (مقصود معمولاً هم این هم آن). برای هماهنگی بین زندگی و مرگ، شفادهندگان سنتی معتقد به این هستند که برای ی
ک زندگی بدون درد باید بواسطه آئین و حیوان قربانی به اجداد احترام گذاشته شود. آنها آئین های احضار را بواسطه سوزاندن گیاهانی شبیه ایمففو(imphepho یا همان ) از دسته گل بی مرگ (سرده)، رقص، آوازخوانی، چنلینگ (Channelling احضار ارواح یا ارتباط با ارواح) یا نواختن انجام می دهند. شفادهندگان سنتی اغلب به بیماران خود -درمانی می دهند که ساخته شده از گیاهان، حیوانات و مواد معدنی و دارای اهمیت روحانی است. این میوتی اغلب نمادگرایی قوی دارد برای مثال چربی حیوان شیر می تواند برای کودکان به منظور افزایش شجاعت آماده شود. بر هر چیزی از بیماری جسمی و فکری، ناهماهنگی اجتماعی (بر خلاف اختلال اجتماعی شخصی) و مشکلات روحانی و روحی تا داروی محافظت، عشق و بخت و اقبال دارو وجود دارد. اگرچه ساگوما یک اصطلاح زولویی است که از نظر زبان محاوره ای عموماً برای شرح انواع شفادهندگان آفریقای جنوبی به کار می رود، اما تفاوت هایی بین آداب و رسومش وجود دارد: یک اینیانگا به اساساً با دارودرمانی های ساخته شده از گیاهان و حیوانات شناخته می شود در حالی که یک سانگوما اساساً بر طالع بینی برای اهداف شفابخشی متمرکز است و ممکن است به عنوان نوعی از فال بینی نی
ز مورد توجه باشد. در روزگار مدرن، استعمار، شهرنشینی، آپارتاید و تفاوت بین این دو را مبهم و محو کرده است و شفادهندگان سنتی به اجرای هر دو نوع گرایش دارند.شفادهندگان سنتی می توانند بین این نقش ها تغییر کنند مثلاً بواسطه تشخیص بیماری های عمومی، فروش و توزیع دارو برای مراجعات طبی، و اهداف طالع بینی و تأمین راهکارها برای مراجعات متمرکز اجتماعی یا روحانی. هر فرهنگی واژه شناسی خودش را برای شفادهندگان سنتی (طبیب ها) دارد. طبیبان با عنوان آماکس وله (amaxwele به معنی گیاه فروش یا همان عطارها) یا آماگ قیرها (amagqirha به معنی غیب گویان). ان گاکا، و سلااولی اصطلاحاتی هستند به ترتیب در زبان سوتوی شمالی و زبان سوتو، در حالی که در بین آنها را با عنوان مانگومه (mungome) صدا می کنند. قبایل تسونگا به طبیبانشان یا مانگوما می گویند. عقیده شکنجه، سلاخی و قتل متهمان به افسون. مایکل ویر در مستند خود به سمت در استان ارتفاعات غربی پاپوآ گینه نو رفت جایی که کشتن متهمان به "سانگوما" با عنوان جادوگر یا تسخیر شده با روح پلید بسیار رایج و زیاد شده است. تا پیش از این به دلیل در دسترس نبودن امکانات برای همه ویدئویی از رفتاری که در این قبایل
انجام می شود منتشر نشده بود تا اینکه در سال ۲۰۱۵ یک نفر از درون قبایل فیلم گرفت که زنانی که به جادوگری یا تسخیر شدن توسط روح پلید (سانگوما) متهم شدند به طور وحشنتاکی به صورت زنده شکنجه، سلاخی و به قتل می رسند. پلیس منطقه فقط مردم را از قتل منع می کند و حتی در برابر شکنجه نظاره گر هستند. نزدیک روستایی بیرون از هاگن جایی که به تازگی باور به سانگوما و رسم کشتن زنان رایج شده وقتی که بزرگ روستا وارد جمع شد همه ساکت شدند و از بازگویی اتفاقی که ۵ هفته قبل رخ داده اجتناب کردند و بزرگ روستا با وجود تأیید باور مردم کاملاً موضوع را تکذیب کرد. نهایتاً پلیس که محافظه کارانه عمل می کرد آنها را به سمت روستا هدایت می کند. گفته شد که ترویج این رسم در این روستا اولین بار ۶ ماه پیش بوده که یک مرد جوان سکته می کند و می میرد و آنها گروهی زن مسن را در یک کلبه اسیر می کنند تا آتش بزنند اما یک نفر به پلیس خبر می دهد و مانع آنها می شود. نهایتاً مایکل موفق شد که با عاملین قتل و شکنجه که آزاد بودند و با کمال افتخار و صراحت به کارهای خود مقابل دوربین اعتراف می کردند رو در رو صحبت کند. او گفت که آتش بزرگی درست کردند و آهن را در آن داغ و
سرخ کرده و روی پوست زنان می گذارند تا آنها اعتراف کنند که «من خودم را به موش یا گربه تبدیل کردم یا یک روباه پرنده یا سگ» و گفت که «آن زنها بیگناه هستند و مقصر حیوان هایی هستند که در روحشان وارد شده اند» و تأیید کرد که پلیس وقتی آمد فقط مانع کشتن شده و نظاره گر شکنجه بود. نهایتاً رهبر قاتلین تمام جزئیات را تعریف کرد که پس از رفتن پلیس چگونه به «تکه تکه» کردن زن ها اقدام کرده اند. او ادعا کرد که زن ها «پرواز کردند» و به لب جاده رفتند. به نظر مایکل ویر ظاهراً دیگر زنان محلی به برخی از زنان کمک کرده اند تا فرار کنند. سال هاست که مسیحیان سعی می کنند تا با تبلیغ و گسترش مسیحیت در گینه نو این گونه رسوم قدیمی و کهن شکار زنان متهم به ساحرگی را پاک کنند. آنتون که مانند پدرش یکی از مبلغان دینی مسیحیت در گینه نو و از مهاجران قدیمی است که اولین فرودگاه منطقه را راه اندازی کردند می گوید این روزها سانگوما در گینه نو به معنی حکم مرگ است و کمتر کسی است که متهم شود و نجات پیدا کند. ویر و آنتون وارد مناطق بومی سنتی تر شدند جایی که در شمال رود اوک اوم (Ok Om river) زندگی می کنند مردمی که با وجود رسیدن برخی ابزارهای تمدن به آنها
کاملاً از رسوم سنتی باور به سانگوما پیروی می کنند. همسر رهبر روحانی قبیله به خاطر اتهام به سانگوما قبلاً به قتل رسیده اما خودش همچنان اکیداً به سانگوما باور دارد اگرچه وجود سانگوما در همسر خودش را تکذیب می کند. او که نامش جونا است اصلاً طفره نرفت و باور به سانگوما را اینگونه توصیف می کند که از نظر آنها دو نوع خوب و بد دارد. در بین قبیله افرادی هستند که نسل در نسل متهم به سانگوما هستند. افراد متهم به سانگوما هیچگونه نشانه یا علائم یا رفتاری ندارند که گواه سانگوما باشد و صرفاً به استناد وارد شدن اتهام از طرف دیگر اعضای قبیله کشته یا شکنجه می شوند تا زمانی که بیماری شخصی که مثلاً دچار مشکل قلبی شده خوب شود که معمولاً نمی شود و به مرگ متهم که شخص دیگری به غیر از شخص بیمار است ختم می شود. زنانی در این منطقه هستند که مخفیانه زندگی می کنند تا کشته نشوند. با این وجود حتی در این قبیله نیز افرادی هستند که اقدام به ترویج فرهنگ پزشکی مدرن بر خلاف سنت شکنجه می کنند. ویدئوی زنانی که شکنجه شده بودند اولین بار در هیوا ضبط شده است.
آفگویه (به عربی: أفجوی) یک منطقهٔ مسکونی در سومالی است که در شبله سفلی واقع شده است. آفگویه ۷۹٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
مرکه (به عربی: مرکة) یک منطقهٔ مسکونی در سومالی است که در شبله سفلی واقع شده است. مرکه ۱۹۲٬۹۳۹ نفر جمعیت دارد.
بیداری بزرگ دوم یک بیداری مسیحی پروتستان در ایالات متحده آمریکا در قرن نوزدهم بود. این نهضت در حدود ۱۷۹۰ آغاز شد و تا ۱۸۰۰ شتاب گرفت و پس از ۱۸۲۰ شمار عضویت در مذاهب بپتیست و متدیست که واعظانشان رهبری نهضت را بر عهده داشتند به سرعت افزایش یافت. اوج آن در اواخر دهه ۱۸۵۰ بود. بیداری بزرگ دوم منعکس کنندهٔ رمانتیسم بود که مشخصه اش شوق، احساسات و توسل به ماوراءالطبیعه بود. این نهضت خردگرایی و دادارباوری شکاکانهٔ عصر روشنگری را نفی می کرد. این نوزایی ها باعث شد میلیون ها نفر در مذاهب انجیلی موجود ثبت نام کنند و منجر به شکل گیری مذاهب نوینی شد. بسیاری از نوکیشان باور داشتند که بیداری پیام آور یک عصر هزاره ای جدید است. بیداری بزرگ دوم انگیزه بخش ایجاد نهضت های اصلاحگر بسیاری شد که طراحی شده بودند تا برای شرارت های جامعه پیش از ظهور دوم عیسی مسیح چاره اندیشی کنند. مورخین بیداری بزرگ دوم را با پیش زمینهٔ بیداری بزرگ اول از دهه ۱۷۳۰ و ۱۷۴۰ و بیداری بزرگ سوم از دهه ۱۸۵۰ تا اوایل ۱۹۰۰ نامگذاری کردند. این نوزایی ها بخشی از جنبش مذهبی رمانتیک بزرگتری بودند که در آن زمان داشت اروپا مخصوصاً سراسر انگلستان، اسکاتلند و آلمان را
درمی نوردید.
کولدا (به لاتین: Kolda) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در استان کولدا واقع شده است. کولدا ۶۲٬۲۵۸ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تفنگ های بزرگ () فیلمی در ژانر کمدی و زوج هنری به کارگردانی مانتی بنکس است که در سال ۱۹۴۱ منتشر شد.
لو برزلو (; – ) فیلم نامه نویس، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نویسنده فیلم هایی همچون به شکار ارواح می رویم، وقت خواب برای بونزو و اسلحه های بزرگ بوده است.
شیلا رایان (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "اسلحه های بزرگ"، "در لباسی خیره کننده" و "به شکار ارواح می رویم" اشاره کرد.
گفر یکی از عوامل گروه نورپردازی در فیلم های تلویزیونی و سینمایی است. وظیفه گفر این است که چراغ های نورپردازی را طبق دستور مدیر فیلمبرداری یا نورپرداز مستقر کند. او همچنین باید برق ابزارهای نورپردازی را تأمین کند. علاوه بر آن فیلترها و تلطیف کننده های نوری را به منظور ایجاد نوری نرم و مؤثر بر روی چراغ ها قرار دهد. البته گفر صرفاً یک مسئول فنی است و همهٔ این کارها را بر طبق نظر مدیر فیلمبرداری یا نورپرداز انجام می دهد. گاهی اوقات از گفر به عنوان سرپرست فنی نورپردازی (Chief Lighting Technician) یا به طور خلاصه CLT یاد می کنند. ریشه واژه گفر احتمالاً به روزهای آغازین فیلمبرداری در سینما بازمی گردد. آن زمان هنوز چراغ های نورپردازی ابداع نشده بودند و از نور خورشید برای نورپردازی صحنه استفاده می شد. در استودیوهای اولیه در برابر نور خورشید پارچه های سیاه بزرگی را به قلاب ها یا میله هایی که Gaff نام داشتند، متصل می کردند. گفرها در آن دوران وظیفه داشتند که این گف ها را جابه جا کنند و اجازه دهند که نور از زوایای مختلف به صحنه بتابد.
مصطفی احمدی کارگردان و نویسنده ایرانی است. او کار حرفه ای خود را از تلویزیون در سال 1374 به عنوان دستیاراول کارگردان سریال در پناه تو به کارگردانی حمید لبخنده آغاز نمود. گرچه موفقیت این اثر نسبت به آثار شاخص بعدیش مانند سریال آب پریا، بیشتر نبود اما تجربه خوبی برای مصطفی احمدی محسوب می شود و همکاری با هنرمندانی همچون آزیتا لاچینی، حسن جوهرچی، ایرج راد و پارسا پیروزفر را تجربه کرد. او فعالیت سینمایی خود را با دستیاری کارگردان در فیلم "آهنگ پنهان" به کارگردانی ایرج کریمی آغاز کرد.
محاصرهٔ ادسا از ۲۸ نوامبر تا ۲۴ دسامبر ۱۱۴۴ میلادی روی داد و در نتیجهٔ آن پایتخت صلیبیون کنت نشین ادسا به تصرف عمادالدین زنگی، اتابک موصل و حلب درآمد. این روی داد ایجاد جنگ صلیبی دوم را تسریع کرد. پیش زمینه. کنت نشین ادسا نخستین ایالت صلیبی بود که در طول نخستین جنگ صلیبی پایه گذاری شد. این رویداد در ۱۰۹۸ میلادی و هنگامی که بالدوین اول سپاه اصلی جنگجویان نخستین جنگ صلیبی را رها کرد و به دنبال تشکیل پرنس نشین خود رفت، روی داد. ادسا شمالی ترین و همچنین ضعیفترین و کم جمعیت ترین آن ها بود. به همین دلیل، آن ها توسط دولت های مسلمان اطراف تحت فرمانروایی آل ارتق، دانشمندیان و ترکان سلجوقی مکرراً مورد حمله قرار می گرفتند. کُنت بالدوین دوم و کُنت بعدی کُنت جوسلین پس از شکستشان در نبرد حران در سال ۱۱۰۴ اسیر شدند. بالدوین و جوسلین هر دو در سال ۱۱۲۲ برای دومین بار اسیر شدند و اگرچه ادسا بعد از نبرد اعزاز در سال ۱۱۲۵ تاحدودی بهبود یافت اما ژوسلین در نبردی در سال ۱۱۳۱ کشته شد. جانشین او، ژوسلین دوم مجبور به ایجاد اتحاد نظامی با امپراتوری بیزانس شد، اما در سال ۱۱۴۳، امپراتور بیزانس ژان دوم و پادشاه اورشلیم فولک هردو درگذشتند.
پس از ژان، پسرش مانوئل یکم امپراتور بیزانس گشت و مشغول محکم کردن پایه های قدرتش در مقابل برادران بزرگترش شد. همچنین همسر فالک به همراه پسرش بالدوین سوم جانشین فالک شدند. ژوسلین که همچنین با ریموند دوم، کُنت طرابلس و ریموند پواتیه، پرنس انطاکیه مشغول نزاع بود، ادسا را بدون هیچ متحد قدرتمندی رها کرد. محاصره ادسا. در سال ۱۱۴۴، جوسلین موفق شد پیمانی نظامی را با قرا ارسلان، حاکم ارتقی دیاربکر علیه رشد قدرت و نفوذ عمادالدین زنگی برقرار نماید. جوسلین همراه اکثر ارتش خود برای کمک و دفاع از قرا ارسلان علیه حلبی ها به راه افتاد. زنگی که با مرگ فالک در ۱۱۴۳ دچار برتری نسبی شده بود با عجله برای محاصرهٔ ادسا به سمت شمال حرکت کرد و در ۲۸ نوامبر به آنجا رسید. شهر پس از رسیدن این خبر، آماده برای محاصره شدن شده بود؛ اما تعداد آن ها کم بود، زیرا جوسلین و سایر ارتشش در جای دیگری حضور داشتند. دفاع از شهر بر عهدهٔ اسقف لاتینی، هوگو، اسقف ارمنی، جان و اسقف ژاکوبی، باسیل قرار داشت. جان و باسیل مطمئن شدند که هیچ یک از مسیحیان محلی شهر به زنگی پناهنده نخواهند شد. هنگامی که جوسلین خبر محاصره را شنید با دانستن اینکه بدون کمک دیگر ایال
ت های صلیبی نخواهد توانست زنگی را عقب براند، ارتشش را به سمت تل بشیر برد. در اورشلیم، ملکه ملیساند، به درخواست جوسلین با فرستادن ارتشی به فرماندهی ماناسز هیرجز، فیلیپ نابلس و دیگران، پاسخ داد. ریموند پواتیه، پرنس انطاکیه از آنجایی که نیروهایش در کیلیکیه مشغول مبارزه با بیزانسی ها بودند، درخواست کمک به جوسلین را رد کرد. زنگی همهٔ شهر را در محاصره گرفت، از آنجایی که می دانست هیچ ارتشی از شهر دفاع نمی کند. هنگامی که نیروهای کمکی کرد و ترکمن به نیروهای او پیوستند، او شروع به ساختن ابزار محاصره و نقب زدن در زیر دیوارهای شهر نمود. ساکنان شهر تا جایی که می توانسند در شهر مقاومت کردند ولی از آنجایی که تجربه ای در زمینه مبارزه تحت محاصره نداشتند، بیشتر برج های دژ شهر بدون نیروی دفاعی باقی ماندند. آن ها همچنین دانش مبارزه با نقب کن ها را هم نداشتند، در نتیجه در ۲۴ دسامبر قسمتی از دیوار در نزدیکی دروازهٔ اسب ها فرو ریخت. نیروهای زنگی به داخل شهر هجوم بردند و تمام کسانی که قادر به فرار از دژ نبودند را کشتند. هزاران نفر از جمله اسقف هوگو از ترس در زیر دست و پا، له یا خفه شدند. زنگی فرمان توقف کشتار را به نیروهایش صادر کرد
اگرچه تمام اسیران لاتینی که او دستگیر کرده بود، اعدام شدند و مسیحیان محلی اجازه یافتند با آزادی به زندگیشان بازگردند. دژ در ۲۶ دسامبر به تصرف درآمد و یکی از فرماندهان زنگی به نام زین الدین علی کوتچوک به عنوان فرماندار آنجا منصوب گردید و در همان حال اسقف باسیل ظاهراً اعلام کرد که به هرکس که به شهر حکومت کند درصورتی که او را به عنوان رهبر مسیحیان به رسمیت بشناسد، وفادار خواهد بود. پیامد. ژوسلین دوم همچنان به حفظ بقایای ایالت خود از تل بشیر ادامه داد، اما بقیه سرزمین هایش کم کم توسط مسلمانان تسخیر یا به بیزانسی ها فروخته شد. زنگی خود را در سراسر جهان اسلام به عنوان «مدافع مذهب» و المالک المنصور، ستایش می کرد. او از ترس رویدادهای موصل، حمله به قلمرو باقی مانده ادسا یا مسیحیان انطاکیه را ادامه نداد و مجبور شد به خانه بازگردد و بار دیگر دیدگاه خود را متوجه دمشق سازد. با این حال، او در سال ۱۱۴۶ توسط یک برده کشته شد و پسرش نورالدین زنگی در حلب جانشین او شد. اخبار سقوط ادسا توسط زائران در ابتدای سال ۱۱۴۵ به اروپا رسانده شد و سپس توسط سفارتخانه های انطاکیه، اورشلیم و ارمنستان تأیید شد. اسقف هیو جبله این خبر را به پاپ
اوژن سوم گزارش داد، کسی که در ۱ دسامبر همان سال، فرمان "کوانتوم پردسسورس" را صادر کرد، و خواستار برپایی جنگ صلیبی دوم شد.
کیدی راید (, kids' ride) یا سواری بچه ها یا دستگاه تکان دهنده سکه ای یک سکه ای برای کودکان است که معمولاً در شهر بازی، و مراکز خرید، اتاق های بازی هتل، سوپرمارکت ها و مراکز خرید تخفیفی دولتی استفاده می شود.
دارا (به لاتین: Dahra) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در لینگر واقع شده است. دارا ۳۲٬۹۴۱ نفر جمعیت دارد.
منازعه ریف دمشق (فوریه-آوریل ۲۰۱۸) که با نام عملیات فولاد دمشق نیز شناخته می شود عملیاتی نظامی است که در فوریه ۲۰۱۸ توسط ارتش سوریه و به منظور کنترل منطقه غوطه شرقی از دست معارضان سوری آغاز شد. غوطه شرقی منطقه ای مسکونی-زراعی در حومه دمشق می باشد که از سال ۲۰۱۳ در محاصره نیروهای حامی بشار اسد می باشد. طبق گفته سازمان ملل بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ غیرنظامی در غوطه شرقی زندگی می کنند. در اولین روز ماه آوریل ارتش سوریه از ورود واحدهای نظامی سوری وارد شهر عربین شدند و پرچم سوریه را در آن منطقه برافراشتند. دلایل درگیری. حامیان بشار اسد پس از این که در فوریه ۲۰۱۸ موفق به بازپس گیری اکثر مناطق حومه دمشق شدند به فکر بازپس گیری غوطه که تنها منطقه مهم باقی مانده بود افتادند. این منطقه در سال ۲۰۱۲ به دست نیروهای تکفیری افتاد و نیروهای دولت سوریه از سال ۲۰۱۳ تاکنون آن را محاصره کرده است. دولت سوریه در اوایل ماه فوریه و بعد از این که مذاکرات صلح روسیه با شکست مواجه شد منطقه غوطه شرقی را بمباران کرد. به گفته سازمان دیدبان حقوق بشر سوریه در اثر این بمباران ها تا ۸ فوریه بیش از ۲۰۰ نفر کشته شده اند. ارتش سوریه باردیگر بمباران های این م
نطقه را در ۱۸ فوریه از سرگرفت و بعد از ۸ روز حمله هوایی نیروهای زمینی سوریه نیز وارد منطقه شدند. اصلی ترین شورشیان حاضر در این منطقه اعضای جیش الاسلام می باشند و مقر آن ها در شهر دوما قرار دارد و نزدیک به ۱۵٬۰۰۰ سرباز دارند. گروه بعدی حاضر در منطقه نظامیان فیلق الرحمن هستند که از متحدان ارتش آزاد سوریه بوده و بیشتر در مناطق مرکزی و غربی غوطه حضور دارند. احرار الشام و هیئت تحریر شام نیز کنترل بخش هایی از این نطقه را بر عهده دارند. پیامدهای انسانی. گفته می شود در دو روز اول بمباران غوطه ۲۵۰ نفر کشته شده اند که این آمار بیشترین تعداد تفات ۴۸ ساعته در درگیری های سوریه از زمان حمله شیمیایی سال ۲۰۱۳ به شرق غوطه می باشد. به گفته یکی از کارکنان پزشکی، پزشکان در این وضعیت مجبور به استفاده از داروهای منقضی، از جمله داروهای بیهوشی شدند زیرا گزینه دیگری برای آن ها وجود نداشت. دیدبان حقوق بشر سوریه می گوید از ۱۸ تا ۲۱ فوریه ۲۶۰ نفر در منطقه غوطه کشته شده اند که ۱۰۶ تای آن ها در ۲۰ فوریه رخ داده است. به گفته سازمان پزشکان بدون مرز ۱۳ مرکز بهداشتی این منطقه در حملات هوایی تخریب شده اند. ۲۳ فوریه خبری مبنی بر کشته شدن خبرنگا
ری به نام عبدالرحمان اسماعیل یاسین که در حملات هوایی ۲۰ فوریه مجروح شده بود منتشر شد. بین ۱۸ تا ۲۴ فوریه، به علت حملات هوایی و توپخانهٔ دولت سوریه و روسیه، بیش از ۵۲۰ غیرنظامی کشته و ۲٬۵۰۰ نفر زخمی شدند. در روز ۲۴ فوریه، پزشکان بدون مرز هشدار داد که تعداد تلفات محاصره غوطه شرقی فراتر از تصور است، زیرا ظرفیت ارائه مراقبت های بهداشتی محدود و در حال اتمام است. ۷ مارس فعالان حقوق بشر حموریه ویدئویی را منتشر کردند که نشان می دهد ارتش سوریه در بمباران منطقه غوطه از جنگ افزار شیمیایی فسفر سفید استفاده می کند. فیصل مقداد، معاون وزیر خارجه سوریه، در جریان یک کنفرانس مطبوعاتی، این گزارش را رد کرد. چهار روز بعد سازمان کلاه سفیدها اعلام کرد دولت بشار اسد شهر عربیل را با بمب های گاز کلر، فسفر و ناپالم مورد هدف قرار داده است. در اواسط ماه مارس، رئیس سازمان حقوق بشر سازمان ملل متحد، دولت سوریه را به راه اندازی آخرالزمان سوری متهم کرد. پزشکان بدون مرز اعلام کرد که در غوطه شرقی موارد کلیدی، به ویژه برای جراحی، از بین رفته است و اکثر ساکنان در زیرزمین و پناهگاه های زیرزمینی موقت و در شرایط غیر بهداشتی با آب آشامیدنی محدود و مک
ان های بدون بهداشت زندگی می کنند.
رود تیم رودی در کشور انگلستان است. این رود که در شهرستان منچستر بزرگ جریان دارد از یورک شر غربی سرچشمه میگیرد و پس از طی ۴۷.۷ کیلومتر به رود مرزی می ریزد. رود تیم در ارتفاع ۴۰ متری از سطح دریا قرار دارد.
شیما منفرد (زاده ۳ بهمن ۱۳۵۴، تهران) تدوین گر، کارگردان و منشی صحنهٔ اهل ایران است. منفرد تدوین گر آثاری چون روز روشن، من و بی خود و بی جهت بوده و برای فیلم استراحت مطلق نامزد تندیس بهترین تدوین از هفدهمین جشن خانه سینمای ایران شده است. نخستین ساختهٔ او، "نقش"، در بخش مسابقهٔ بیست و ششمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر پذیرفته شد و در میان نامزدهای بهترین فیلم کوتاه دومین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمای ایران قرار گرفت. این فیلم در سال ۱۳۸۶ برندهٔ پروانه زرین بهترین فیلم کوتاه از بیست و یکمین جشنواره بین المللی فیلم کودک و نوجوان شد. منفرد همسر عبدالرضا کاهانی کارگردان سینمای ایران است. منابع. شیما منفرد در سوره سینما پیوند به بیرون. شیما منفرد در وبگاه بنیاد فیلم بریتانیا
شرکت کاغذی یا شرکت شل () شرکتی است که فقط بر روی کاغذ وجود دارد و هیچ دفتر یا کارمندی ندارد، اما ممکن است دارای حساب بانکی بوده، در سرمایه گذاری غیرفعال مشارکت داشته باشد یا مالک اموال و دارایی های ملموس یا ناملموس (مالکیت معنوی) باشد. این شرکت ها می توانند به عنوان ابزاری برای نقل و انتقالات مالی بدون آنکه خود وظیفه خاص یا دارایی قابل توجهی داشته باشند استفاده شوند. گاهی اوقات شرکت های کاغذی برای فرار از مالیات، پولشویی یا ناشناس ماندن استفاده می شوند. هدف از ناشناس بودن می تواند حفاظت از اموال شخصی در برابر دیگران برای مثال در برابر همسر بعد از طلاق و تقسیم اموال یا در برابر بدهکاران یا مقامات دولتی باشد. شرکت های کاغذی داری مقاصد تجاری مشروع هم می توانند باشند. ممکن است برای مثال نقش امانتدار در یک تراست را داشته باشد و درگیر هیچ فعالیت دیگری روی حساب های خود نباشد. این ساختار مسئولیت طرف امانتدار در تراست را محدود می کند. شرکت های کاغذی همچنین می تواند در یک شراکت از بار مسئولیت شرکاء یا سرمایه گذاران بکاهد یا بخشی از یک تجارت را در مقابل ریسک باقی قسمت های آن مصون بدارد. این شرکت ها می توانند برای انتقال
اموال و دارایی از یک شرکت به شرکتی جدید برای فرار از مسئولیت و بدهی های شرکت قبلی استفاده شوند. سوء استفاده. از شرکت های کاغذی برای کلاهبرداری نیز استفاده می شود. بدین ترتیب که با ایجاد چندین باره یک شرکت کاغذی خالی با نامی مشابه با نام یک شرکت واقعی و سپس افزایش ناگهانی قیمت شرکت کاغذی خالی، از فروش آن سود زیادی حاصل می شود (Pump and dump). شرکت های کاغذی دیگری وجود دارند که با هدف مالکیت اموال و دارایی ها (شامل دارایی های ملموس نظیر املاک و مستغلات و ناملموس نظیر بهره مالکانه یا حق تکثیر) و دریافت درآمدی مشخص ایجاد شده اند. دلیل ایجاد همچین شرکتی می تواند محافظت از اموال در برابر دعوی قضایی و/یا پرداخت های مالیاتی (برخی از هزینه ها که برای اشخاص شامل مالیت نمی شوند ولی برای شرکت ها شامل مالیات می شود) باشد. گاهی اوقات شرکت های کاغذی برای فرار مالیاتی استفاده می شوند.