Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د آن را با عسل ترکیب کرد. عسل سلطنتی زود فاسد می شود و باید این شهد را در یخچال نگهداری نمود و در هنگام خرید، از محکم بودن درِ آن اطمینان حاصل کرد. گرده زنبور عسل. گرده زنبور عسل ماده ای پودر مانند است که به وسیله کیسه گرده (بساک) گیاهان گلدار تولید شده و زنبورها، آن را جمع آوری می کنند. این ماده از ۱۰ تا ۱۵٪ پروتئین تشکیل شده است و نیز حاوی ویتامینهای ب- کمپلکس، ویتامین C، اسیدهای آمینه، اسیدهای چرب ضروری، آنزیمها، کاروتِن، کلسیم، مس، آهن، منیزیم، پتاسیم، منگنز، سدیم، استرولهای گیاهی و قندهای ساده می باشد. گرده زنبور عسل همانند فراورده های دیگر آن، اثر ضد میکروبی دارد. از این گذشته، این ماده برای مبارزه با خستگی، افسردگی، سرطان و اختلالهای روده ای مفید می باشد. گرده زنبور عسل برای افرادی که حساسیت دارند سودمند است، زیرا این ماده دستگاه دفاعی بدن را تقویت می کند. بهتر است گرده زنبور عسل را از یک منبع محلی تهیه کرد، زیرا خواص ضد آلرژی زایی آن را افزایش می دهد. گرده زنبور تازه نباید به هم چسبیده یا دسته دسته باشد و باید در ظروف دربسته به فروش برسد. ممکن است بعضی از افراد (تقریباً ۰۵/۰ درصد جمعیت) به گرده زنبور
عسل حساسیت داشته باشند. بهتر است در ابتدا مقدار کمی از این ماده را امتحان کرده و به ظاهر شدن دانه های پوستی، صدای خِس خِس، احساس درد و ناراحتی، یا هر نوع واکنش دیگری توجه نمود. در صورت بروز چنین علایمی، باید از مصرف گرده زنبور عسل خودداری کرد. بره موم (پروپولیس). بره موم، ماده رزینی چسبناکی است که زنبورهای عسل آن را از گیاهان گوناگونی به دست می آورند. زنبورهای عسل برای ساختن کندو از پروپولیس و موم استفاده می کنند. پروپولیس به عنوان یک مکمل، وسیله کمکی فوق العاده ای برای پیشگیری از عفونتهای باکتریایی می باشد. محققان معتقدند که پروپولیس باعث تحریک فاگوسیتوز (بیگانه خواری) می شود فاگوسیتوز یا بیگانه خواری روشی است که گلبولهای سفید خون با کمک آن باکتریها را نابود می کنند. پروپولیس ماده سودمندی است و به دلیل برخورداری از خواص ضد باکتریایی، از آن به عنوان مرهم برای درمان خراشیدگیها و کوفتگیها استفاده می کنند. محققان در مورد استفاده از پروپولیس برای جلوگیری از التهاب غشاهای مخاطی دهان و گلو، سرفه های خشک، خشکی گلو، بوی بد دهان، التهاب لوزه، زخمها و آکنه و تحریک دستگاه دفاعی بدن به نتایج مطلوبی رسیده اند. قبل از مصرف
هر یک از فراورده های زنبور عسل باید از تازه بودن بو و طعم آن مطمئن شد. تمام فراورده های زنبور عسل را باید در ظروف دربسته نگهداری کرد. بهتر است این محصولات را از فردی که در تولید فراورده های زنبور عسل تخصص دارد، خریداری کرد. چنانچه فرد با وجود حساسیت به فراورده های زنبور عسل، از آن ها استفاده می کند؛ بهتر است محصولاتی را انتخاب کند که در شعاع ده مایلی محل زندگی اش تولید می شوند. با این روش مقدار کمی از این گرده را دریافت نموده و حساسیت وی نسبت به گرده محلی در این منطقه کاهش می یابد. غضروف گاو. غضروف گاو به صورت پاک کرده، خشک و پودر شده، مکملی است که به بهبود سریع زخمها کمک می کند و میزان التهاب را کاهش می دهد. ثابت شده است که غضروف گاو نیز همانند غضروف کوسه ماهی برای درمان داء الصدف، آرتریت روماتوئید، التهاب روده و زخم روده مفید می باشد. کلرلا. کلورلا جلبک ریز و تک سلولی است که در آب می روید و دارای یک هسته اصلی و مقدار زیادی کلروفیل می باشد. علاوه بر این، کلورلا حاوی پروتئین (در حدود ۵۸٪)، کربوهیدرات ها، انواع ویتامین B، ویتامین C و E، اسیدهای آمینه و عناصر معدنی کم نیاز کمیاب می باشد. در حقیقت، این گیاه تقر
یباً غذای کاملی است. میزان ویتامین B12 موجود در این جلبک بیشتر از مقدار این ویتامین در کبد است. این جلبک مقدار قابل توجهی بتا- کاروتن دارد. با وجود این، کلورلا دارای دیواره سلولی محکمی است، که دستیابی به مواد مغذّی آن را دشوار می سازد. در نتیجه، برای مؤثر بودن گیاه، باید آن را در کارخانه به عمل آورد. کلورلا یکی از گونه های کمیاب جلبکهای خوراکی است که در آب می رویند. کلروفیل موجود در کلورلا سرعت تمیز کردن جریان خون را افزایش می دهد. محققان متوجه شده اند که این جلبک در مقابل تأثیرات اشعه ماوراء بنفش از بدن محافظت می کند. مطالعات نشان می دهد که کلورلا سرشار از پروتئین است و به خصوص برای افرادی که نمی توانند گوشت مصرف کنند یا کسانی که ترجیح می دهند گوشت نخورند، مناسب است. گارسینیا کامبوجیا. شیره گیاهی که از میوه گیاه گارسینیا کامبوجیا- که به توت هندی نیز معروف است- به دست می آید، از سنتز اسیدهای چرب در کبد جلوگیری کرده، به سوختن چربی بدن کمک می کند و باعث بی اشتهایی می شود. ارزش اصلی این گیاه در درمان چاقی می باشد؛ هر چند برای پیشگیری یا کند کردن اختلال تصلب شرائین و بیماری قلبی نیز سودمند است. این ماده بر روی دس
تگاه عصبی تأثیری ندارد و باعث بروز هیچ نوع عوارض جانبی شناخته شده ای نمی شود. سیترین، جزء سازنده تعدادی از محصولات گوناگون می باشد که به وسیله تولیدکنندگان به فروش می رسد. جوانه ذرت. جوانه ذرت طی فرایندی با جداسازی گیاهک (رویان یا جنین) ذرت که حاوی بیشترین ترکیبات مغذی قابل استفاده می باشد، به دست می آید. مدت نگه داری مفید جوانه ذرت، طولانی تر از جوانه گندم می باشد و میزان برخی از مواد مغذی، به خصوص روی، در جوانه ذرت بیشتر است. مقدار روی موجود در جوانه ذرت ۱۰ برابر این ماده در جوانه گندم است. می توان مرغ یا ماهی را با پودر جوانه ذرت آغشته نموده، سپس آن ها را سرخ کرد. افزودن جوانه ذرت به غلات و استفاده از آن برای تزیین غذا نیز مطلوب می باشد. جگر خشک. جگر خشک، جگر آبگیری شده و فشرده است که به شکل پودر یا قرص عرضه می شود. این نوع جگر حاوی ویتامینهای D, A و C؛ ویتامینهای گروه B؛ و عناصر معدنی نظیر کلسیم، مس، فسفر و آهن می باشد. جگر خشک، برای درمان کم خونی مفید است و به ساختن گلبولهای قرمز کمک می کند. محققان به این نکته پی برده اند که جگر خشک انرژی را افزایش می دهد، اختلالهای کبد را برطرف می کند و برای کاهش فشارها
ی روحی مفید است. اما باید از فراورده هایی استفاده نمود که از جگر گاوی که به طور طبیعی پرورش یافته است، تهیه شده باشد. دی متیل سولفوکسید (DMSO). دی متیل سولفوکسید (DMSO) فراورده جانبی فرایند چوب می باشد که در کاغذسازی به کار می رود. این محصول مایع نسبتاً چربی است که شبیه روغن معدنی می باشد و کمی بوی سیر می دهد. چون این ماده حلال فوق العاده ای است، به همین دلیل آن را به عنوان پاک کننده روغن (گریس)، رقیق کننده رنگ و ضدیخ به کار می برند. در عین حال، این محصول از خواص درمانی قابل توجهی، به خصوص در التیام زخمها- برخوردار است. استعمال دی متیل سولفوکسید بر روی مچ پایی که پیچ خورده است، کشیدگی عضلات، مفصلهای دررفته و حتی در محل شکستگیهای ساده، درد را نسبتاً کاهش می دهد. این ماده به فعالیت دستگاه دفاعی بدن نیز کمک می کند. دی متیل سولفوکسید از طریق پوست جذب می گردد و طی فرایند اُسمز و از راه جدارهای مویین وارد جریان خون می شود؛ سپس در سرتاسر دستگاه گردش خون پخش می شود و سرانجام از طریق ادرار دفع می گردد. از این ماده برای درمان صدمات مغزی و نخاعی، آرتریت، سندروم داون، درد سیاتیک، کلوئیدها (گوشتهای اضافه ای که در محل بهبو
د زخم پدید می آیند)، آکنه، سوختگیها، مشکلات مربوط به اسکلت و عضلات، آسیبهای ورزشی، سرطان، سینوزیت، انواع سردرد، زخمهای پوستی، تبخال و آب مروارید استفاده کرده اند که نتیجه ای موفقیت آمیز داشته است. اسیدهای چرب ضروری (EFAs). اسیدهای چربی که برای سلامتی ضروری می باشند و نمی توانند به وسیله بدن ساخته شوند، اسیدهای چرب ضروری نامیده می شوند. گاهی اوقات به آن ها ویتامین F یا روغنهای غیر اشباع نیز می گویند. اسیدهای چرب ضروری باید از طریق رژیم غذایی تأمین شوند. اسیدهای چرب ضروری تأثیرات مفیدی بر روی بسیاری از بیماری ها دارند. این اسیدها پوست و مو را سالم نگه می دارند، فشار خون را کاهش می دهند، در پیشگیری از آرتریت مفیدند، میزان کلسترول و تری گلیسیرید را پایین می آورند و احتمال خطر لخته شدن خون را کاهش می دهند. این اسیدها برای درمان بیماری عفونتِ قارچی، بیماری قلبی- عروقی، اگزما و داء الصدف سودمند هستند. وجود اسیدهای چرب ضروری با غلظت بالا در مغز، به انتقال ضربه های عصبی کمک می کند و برای رشد و عملکرد طبیعی مغز ضروری می باشد. کمبود اسیدهای چرب ضروری، باعث تضعیف توانایی یادگیری و یادآوری اطلاعات می شود. روش های تقسیم بن
دی مختلفی برای طبقه بندی اسیدهای چرب وجود دارد، بر طبق یکی از این روش ها اسیدهای چرب ضروری دارای دو گروه اصلی به نام های اُمگا- ۳ و اُمگا- ۶ می باشند. اسیدهای چرب ضروری اُمگا- ۶، که شامل اسید لینولئیک و اسید گاما- لینولنیک می باشند، بیشتر در مغزهای خام، دانه ها، حبوبات و روغنهای نباتی اشباع نشده، نظیر روغن گل گاوزبان، روغن دانه انگور، روغن گل پامچال، روغن کنجد و روغن سویا، یافت می شود. اسیدهای چرب ضروری اُمگا- ۳، از جمله اسید آلفا- لینولنیک و اسید ایکوزاپنتائیک (EPA)، در ماهی تازه آب های عمیق، روغن ماهی و روغنهای نباتی مخصوص، از جمله روغن دانه شلغم روغنی، روغن تخم بزرک، روغن گردو وجود دارد. برای تهیه اسیدهای چرب ضروری، باید این روغنها به شکل مایع یا مکمل خالص مصرف شوند و نباید در هنگام فرآوری یا پختن، آن ها را حرارت داد. حرارت، اسیدهای چرب ضروری را از بین می برد و از آن بدتر، باعث به وجود آمدن رادیکالهای آزاد خطرناک می شود. اگر روغنها هیدروژنه شوند، در این صورت اسید لینولئیک به اسیدهای چرب اشباع شده از نوع ترانس تبدیل می گردد، که برای بدن بی فایده است. مصرف مقداری معادل ۱۰ تا ۲۰ درصد کل کالری که در روز دریافت
می کنیم، نیاز روزانه ما را به اسیدهای چرب ضروری برطرف می کند. اسید لینولئیک مهم ترین اسید چرب ضروری است. تعدادی از منابع اسیدهای چرب ضروری در این مقاله معرفی شده است که شامل انواع روغن ماهی، تخم کتان، روغن تخم کتان، روغن دانه انگور و روغن گل پامچال می باشد. روغن ماهی. روغن ماهی منبع مناسبی از اسیدهای چرب ضروری اُمگا- ۳ می باشد. ماهی آزاد، ماکرو (خال مخالی)، منهادن، شاه ماهی و انواع ساردین، منابع مطلوبی از روغن ماهی هستند، زیرا میزان چربی آن ها بیشتر است و تولید اسیدهای چرب اُمگا- ۳ در آن ها بیش از ماهیهای دیگر می باشد. به عنوان مثال، ۱۰۰ گرم ماهی آزاد دارای ۳۶۰۰ میلی گرم اسید چرب اُمگا- ۳ است؛ در حالی که ۱۰۰ گرم ماهی روغن تنها حاوی ۳۰۰ میلی گرم اسید است. اشخاص مبتلا به دیابت باید از مصرف مکملهای روغن ماهی خودداری کنند، زیرا این مواد سرشار از چربی هستند. اما چون ماهی حاوی اسیدهای چرب ضروری می باشد باید آن را به رژیم غذایی خود بیفزایند. تخم کتان و روغن تخم کتان. تخمهای کتان سرشار از اسیدهای چرب ضروری اُمگا- ۳، منیزیم، پتاسیم و سلولز، می باشند. آن ها همچنین منبع مناسبی از ویتامینهای B، پروتئین و روی هستند. میزا
ن چربیهای اشباع شده و کالری آن ها کم است و فاقد کلسترول می باشند. طعم گردو مانند پودر تخم کتان خوشایند است، شما می توانید این دانه های ریز را آسیاب کنید و پودر به دست آمده را به سالاد، سوپ، ماست، غلات، مواد غذایی پخته و آب میوه تازه بیفزایید. اگر تمایلی به مصرف تخم کتان ندارید، می توانید از روغن آن استفاده کنید. روغن تخم کتان جامد نیز همانند تخمهایی که این روغن را از آن گرفته اند، از نظر میزان اسیدهای چرب ضروری غنی می باشد. مطالعات گوناگون نشان داده است که مصرف این روغن؛ درد، التهاب و ورم ناشی از بیماری آرتریت را کم می کند و میزان کلسترول خون و تری گلیسیرید را پایین آورده، اثرات سخت شدن کلسترول بر روی غشاهای سلولی را کاهش می دهد. روغن دانه انگور. روغن دانه انگور در میان بسیاری از منابع طبیعی حاوی اسیدهای چرب ضروری، از نظر میزان اسید لینولئیک در بالاترین حد و از لحاظ میزان چربیهای اشباع شده دارای پایین ترین مقدار می باشد. این روغن فاقد اسید چرب اشباع شده از نوع ترانس، کلسترول و سدیم است. روغن دانه انگور تا حدودی طعم گردو می دهد و به عنوان چاشنی در بسیاری از غذاها از آن استفاده می کنند. برخلاف بیشتر روغنها، می
توان این روغن را تا دمای ۴۸۵ درجه فارنهایت حرارت داد، بدون این که رادیکالهای آزاد خطرناک و احتمالاً سرطان زا را به وجود بیایند. با توجه به این خصوصیات، استفاده از این روغن در پخت وپز مناسب است. باید روغن دانه انگوری را خریداری نمود که دارای هیچ نوع مواد نگه دارنده ای نباشد. روغن گل پامچال. روغن گل پامچال، که از نظر خواص نظیر روغن گل مغربی است، در بین سایر مواد غذایی موجود حاوی بالاترین میزان اسید گاما- لینولنیک (GLA) می باشد. این اسید چرب در پیشگیری از سخت شدن سرخرگها، بیماری قلبی، تنش پیش از قاعدگی، گرفتگی عروقِ چندگانه و افزایش فشار خون مفید می باشد؛ درد و التهاب را تسکین می دهد؛ ترشح هورمونهای جنسی، از جمله هورمون استروژن و تستوسترون، را افزایش می دهد؛ به پایین آوردن میزان کلسترول کمک می کند و برای بیماری سیروز کبد سودمند می باشد. مصرف مکملهای روغن گل پامچال در زنان، علایم ناخوشایند مربوط به یائسگی، نظیر احساس گُر گرفتگی، را تسکین می دهد. چون روغن گل پامچال در تولید هورمون استروژن نقش دارد، به همین دلیل زنان مبتلا به سرطان سینه- که به هورمون استروژن مربوط می شود- باید از مصرف آن خودداری کرده، یا مقدار آن ر
ا محدود کنند. روغن دانه انگور فرنگی سیاه جانشین مناسبی برای این روغن به شمار می رود. روغن گل مغربی. به موضوع روغن گل پامچال که در همین بخش مراجعه شود. فیبر. فیبر در بسیاری از مواد غذایی یافت می شود و باعث کاهش میزان کلسترول خون شده، میزان قند خون را ثابت نگه می دارد. این ماده از سرطان روده بزرگ، یبوست، بواسیر، چاقی و بسیاری از بیماری های دیگر جلوگیری می کند. فیبر همچنین، برای از بین بردن فلزات سمّی خاص از بدن، مناسب است. فیبرها به هفت گروه اصلی تقسیم می شوند، که عبارتند از: سبوس، سلولز، صمغ، همی سلولز، لیگنین، موسیلاژها (لعاب گیاهی) و پکتین. هر کدام از این مواد نقش خاص خود را دارند. بهتر است که به نوبت از منابع فیبری تکمیلی مختلف استفاده کرد. نخست با مقدار کمی از آن شروع نموده و به تدریج مقدار آن را افزایش داد تا این که مدفوع غلظت مناسبی پیدا کند. از این گذشته، مصرف بیش از حد این مواد می تواند جذب روی، آهن و کلسیم را کاهش دهد. نباید فیبر تکمیلی را به همراه داروها یا مکملها مصرف کرد، زیرا کارایی و تأثیر آن ها را کاهش می دهد. علاوه بر استفاده از مکمل فیبر، باید فیبر را از طریق رژیم غذایی نیز به دست آورد. رژیم غ
ذایی باید حاوی مواد غذایی سرشار از فیبر باشد. این مواد عبارتند از: غلات و آردهای سبوس دار، برنج قهوه ای، آگار آگار، انواع سبوس، اغلب میوه های تازه، آلو بخارا، مغزها، تخمها (به خصوص تخم گیاه کتان)، انواع لوبیا، عدس، نخود و سبزیهای خام تازه. باید در روز چند نمونه از این مواد غذایی را مصرف کرد. در هنگام مصرف فراورده های طبیعی نظیر سیب، بهتر است که پوست آن ها گرفته نشود. برای سرخ کردن مرغ آن را به سبوس ذرت یا سبوس جو دو سر آغشته کرده، به غلات و نانها سبوس بیشتری افزود. ذرت بو داده بدون نمک و کره نیز به خاطر داشتن فیبر اضافی، عالی است. سبوس، صمغ ها و موسیلاژها. سبوس، صمغها و موسیلاژها به تنظیم میزان گلوکز خون کمک می کنند، میزان کلسترول را پایین می آورند و سموم بدن را برطرف می سازند. این مواد در بلغور جو، سبوس جو دو سر، تخم کنجد و انواع لوبیای خشک یافت می شود. بهتر است یکی از مواد زیر در برنامة غذایی روزانه گنجانده شود: سلولز. سلولز، کربوهیدرات دیرهضمی است که در لایه خارجی سبزیها و میوه ها وجود دارد. این ماده برای درمان بواسیر، واریس، کولیت (التهاب روده)، یبوست و از بین بردن مواد سرطان زا از جدار روده بزرگ مفید می
باشد. سلولز در انواع سیبها، چغندر، انواع مغزها، بروکلی، هویج، لوبیا سبز، کرفس، باقلای سبز، گلابی، نخود و غلات کامل یافت می شود. همی سلولز. همی سلولز، کربوهیدرات پیچیده غیرقابل هضمی است که آب را جذب می کند. این ماده برای کاهش وزن، درمان یبوست، جلوگیری از سرطان روده بزرگ و کنترل مواد سرطان زا در روده ها مفید می باشد. همی سلولز در انواع سیب، موز، لوبیا، چغندر، کلم، ذرت، سبزیهای برگی سبز، گلابی، فلفل و غلات سبوس دار یافت می شود. لیگنین. لیگنین برای پایین آوردن میزان کلسترول مناسب است. قبل از شکل گیری سنگهای صفرا، لیگنین از طریق ترکیب با اسیدهای صفرا و برطرف کردن کلسترول، از تشکیل آن ها جلوگیری می کند. این ماده برای افراد مبتلا به دیابت یا سرطان روده بزرگ مفید می باشد. لیگنین در مغزها، انواع هویج، لوبیای سبز، هلو، نخود، سیب زمینی، توت فرنگی، گوجه فرنگی و غلات کامل وجود دارد. پکتین. چون پس از مصرف هر وعده غذا، پکتین جذب آن را کند می کند؛ به همین دلیل برای افراد مبتلا به دیابت مفید می باشد. این ماده فلزات و سموم اضافی را از بین می برد، عوارض جانبی پرتودرمانی را کاهش می دهد، میزان کلسترول را پایین می آورد و خطر ابتلا
به بیماری قلبی و سنگ صفرا را کاهش می دهد. پکتین در سیب، موز، چغندر، کلم، هویج، مرکبات، نخود خشک و بامیه یافت می شود. سیر. سیر، یکی از با ارزش ترین مواد غذایی در روی زمین است. از زمانهای قدیم از این گیاه استفاده می کردند، و در نوشته های یهودیان، یونانیها، بابلیها، رومیان و مصریان باستان به آن اشاره شده است. ظاهراً، افرادی که اهرام ثلاثه مصر را ساخته اند، برای به دست آوردن استقامت و نیرو هر روز سیر می خوردند ! سیر به دلیل فعالیت یکی از اجزای سازنده خود، متیل آلیل تری سولفید که دیواره رگها را گشاد می کند، باعث کاهش فشار خون می شود. این گیاه با جلوگیری از تجمع پلاکت، خون را رقیق می کند که این عمل از خطر لخته شدن خون می کاهد و در پیشگیری از حملات قلبی مفید می باشد. علاوه بر این، سیر میزان کلسترول خون را پایین می آورد، به هضم غذا کمک می کند و برای درمان بسیاری از بیماری ها و ناخوشیها، از جمله سرطان، مفید است. این گیاه محرکی قوی برای دستگاه دفاعی بدن و آنتی بیوتیکی طبیعی می باشد. سیر را باید به طور روزانه مصرف کرد. می توان سیر را به صورت تازه یا به شکل تکمیلی مصرف کرده یا از روغن آن استفاده نمود. سیر دارای مشتق اسی
د آمینه ای به نام آلی ئین می باشد. هنگامی که سیر خورده می شود، آنزیم آلی یناز- که آلی ئین را به آلی سین تبدیل می کند- آزاد می شود. آلی سین اثر آنتی بیوتیکی دارد. این ماده از تأثیر ضد باکتریایی استفاده می کند و به طوری که تخمین زده اند، اثر آن معادل ۱٪ تأثیر پنی سیلین می باشد. به دلیل خواص آنتی بیوتیکی سیر، در زمان جنگ جهانی اول از آن برای درمان زخمها و عفونتها و پیشگیری از بیماری قانقاریا استفاده می کردند. استفاده از سیر برای پیشگیری از عفونتهای قارچی، از جمله عفونت قارچی انگشتان پا، عفونتِ قارچی سیستمیک و التهاب مخمری واژن نیز مؤثر می باشد. تحقیقات نشان می دهد که این گیاه ویروسهای خاصی که باعث بروز بیماری تب خال، عفونتهای هرپسی دستگاه تناسلی، نوعی سرماخوردگی ساده، آبله و نوعی آنفلوآنزا می شوند را نابود می کند. روغن سیر برای قلب و روده بزرگ مفید است، و در درمان آرتریت، عفونتِ قارچی و اختلالهای گردش خون مؤثر می باشد. برای درست کردن روغن سیر، حبه های سیر را پوست کنده (زیرا ممکن است پوست سیر حاوی خاک و باکتری باشد و روغن را آلوده کند) و آن ها را به صورت کامل به یک لیتر روغن زیتون یا روغن دانه شلغم روغنی اضافه می
کنند. این روغن را در جای خنک (یخچال) قرار می دهند. این مخلوط تا یک ماه قابل نگهداری است و پس از آن باید روغن تازه را جایگزین آن کرد. از روغن سیر می توان برای سرخ کردن، در سس سالاد و به روش های متعددی استفاده کرد. اگر فرد پس از خوردن سیر احساس کرد که بوی آن زیاد است، چند شاخه جعفری یا نعنا یا چند دانه زیره یا تخم رازیانه می تواند چاره کار باشد. ژِنکو (درخت معبد). درخت زینتی ژِنکو هزاران سال قبل در چین به وجود آمد و اکنون در آب و هوای معتدل سراسر دنیا می روید. شیره برگهای بادبزنی شکل آن یکی از مشهورترین فراورده های گیاهی دنیاست. این گیاه جریان خون را بهبود می بخشد و عمل اکسیژن رسانی به قلب، مغز و سایر اعضای بدن را افزایش می دهد و برای تقویت حافظه و تسکین دردهای عضلانی مفید می باشد. علاوه بر این، همانند آنتی اُکسیدان عمل می کند، از اثرات ضد پیری برخوردار است، فشار خون را کاهش می دهد و از لخته شدن خون جلوگیری کرده، برای درمان صدای زنگ درون گوش، سرگیجه، از دست دادن شنوایی، ناتوانی جنسی (در مردان) و بیماری رینود سودمند است. مصرف این گیاه ممکن است در برخی افراد از پیشرفت زودرس بیماری آلزایمر جلوگیری می نماید. جین س
ِنگ. در سرتاسر خاور دور از جین سِنگ به عنوان داروی تقویت کننده و برای درمان ضعف و افزایش انرژی استفاده می کنند. چند گونه مختلف از جین سِنگ وجود دارد که عبارتند از: الوتروکوکوس سنتی کوسوس (جین سِنگ سیبری)، پاناکس کینکوفولیوم (جین سِنگ آمریکایی)، پاناکس جین سِنگ (جین سِنگ چینی یا کره ای) و پاناکس جاپونیکوم (جین سِنگ ژاپنی). از جین سنگ های پاناکس، بیش از انواع دیگر آن استفاده می شود. نخستین بومیان آمریکا جین سِنگ را می شناختند، و آن را جی سنز می نامیدند و برای درمان اختلالهای معده و نایژه، آسم و درد گردن از آن استفاده می کردند. دانشمندان روسی ادعا می کنند که ریشه جین سِنگ فعالیت فیزیکی و ذهنی را تحریک می کند و عملکرد غده درون ریز را بهبود می بخشد و بر روی غدد جنسی تأثیر مثبت دارد. جین سِنگ برای درمان خستگی مفرط سودمند می باشد زیرا با افزایش مصرف اسیدهای چرب به عنوان منبع انرژی، دیگر به گلیکوژن (نوعی گلوکز که در کبد و سلولهای ماهیچه ای ذخیره می شود) نیازی ندارد. از این گیاه برای بهبود فعالیت های ورزشی، ایجاد نشاط و افزایش طول عمر و از بین بردن سموم و بازگرداندن بدن به حالت طبیعی استفاده می کنند. به نظر می رسد که
مصرف جین سِنگ به مقدار کم، باعث افزایش فشار خون می شود؛ در حالی که مصرف مقدار زیاد آن فشار خون را پایین می آورد. تحقیقات نشان می دهد که مصرف جین سِنگ با میزان بالا برای درمان بیماری های التهابی، نظیر آرتریت روماتوئید، مفید است و مانند استروئیدها دارای عوارض جانبی نمی باشد و در مقابل تأثیرات زیان بخش اشعه از بدن محافظت می کند. جین سِنگ برای افراد مبتلا به دیابت مفید است، زیرا این گیاه میزان هورمون کورتیزول موجود در خون را- که مانع فعالیت انسولین می شود- کاهش می دهد. با وجود این، افراد مبتلا به هیپوگلیسمی باید از زیاده روی در مصرف جین سِنگ خودداری کنند. ریشه این گیاه به شکلهای گوناگونی به فروش می رسد: به صورت ریشه کامل یا خرد شده (که یا به عمل نیامده اند یا پوست آن ها را کنده اند)، پودر یا عصاره پودر شده، شیره مایع یا عصاره، به شکل دانه های ریز برای تهیه چای فوری، تنتور، ماده روغنی و قرص یا کپسول. این محصولات باید از جین سِنگ خالص تهیه شوند و فاقد شکر و رنگهای افزودنی باشند. بسیاری از تولیدکنندگان مکملهای غذایی، جین سِنگ را به فراورده های ترکیبی خود می افزایند، اما اغلب میزان این مواد آن قدر پایین است که هیچ تأ
ثیری ندارد. روش روسی زیر برای استفاده از جین سِنگ مطلوب می باشد: به مدت پانزده تا بیست روز از این گیاه استفاده کرده، سپس دو هفته مصرف آن را قطع می نماییم، سپس می توان دوباره به مدت پانزده تا بیست روز از این گیاه استفاده کرد. از استعمال درازمدت این گیاه با مقدار مصرف بالا خودداری شود، زیرا ممکن است باعث بروز سندرومِ سوءِ استفاده از جین سِنگ گردد. گلوکز آمین. گلوکز آمین یکی از موادی است که به عنوان قند آمینه طبقه بندی شده اند. قندهای آمینه بر خلاف سایر قندهای موجود در بدن، اجزای سازنده کربوهیدرات هایی هستند که به جای استفاده از آن ها به عنوان منبع انرژی، در ساخت بافت های بدن دخالت دارند؛ بنابراین، گلوکز آمین باعث شکل گیری ناخنها، لیگامنت ها، پوست، چشمها، استخوانها، تاندون ها و دریچه های قلب می شود. این ماده در ترشحات مخاطی دستگاه های گوارش، تنفس و ادراری نیز نقش دارد. گلوکز آمین در بدن از گلوکز که کربوهیدرات ساده ای است و نیز از اسید آمینه گلوتامین، ساخته می شود. این ماده به صورت مکمل، یعنی به شکل سولفات گلوکز آمین، نیز در دسترس می باشد. گلوکز آمین تکمیلی برای درمان بیماری آسم، بورسیت (التهاب کیسه زلالی)، عفونت
ِ قارچی، حساسیتهای غذایی، استئوپروز (پوکی استخوان)، حساسیتهای تنفسی، التهاب لیگامنت و تاندون، ورم واژن و بیماری های پوستی مختلف مفید می باشد. نوشیدنیهای سبز رنگ. نوشیدنیهای سبز رنگ فرمولهای غذایی طبیعی هستند و از گیاهانی تهیه شده اند که برطرف کننده سموم بدن و تصفیه کننده خون و نیز منبع کلروفیل، عناصر معدنی، آنزیمها و سایر مواد مغذی مهم می باشند. این مواد اغلب به شکل پودر شده به فروش می رسند و قبل از مصرف باید با آب مخلوط شوند. در اینجا چند فراورده مناسب معرفی شده اند: فرمول هفت گیاه سولگار. مرکب از چهار گیاه (یونجه، جو، کاموت و گندم) که به طور طبیعی می رویند، اسپیرولینای سبز- آبی هاوایی و کلورلای چینی به همراه سه نوع قارچ خوراکی (می تیک، ری شن و شی ایتیک) که محرکی قوی در ایمن سازی بدن می باشند، به اضافه بروکلی پودر شده، هویج و چغندر لبویی، که این فرمول ترکیبات مغذی گیاهی را تأمین می کند. نوع میوه ای آن از پودر میوه های تازه به دست می آید. ماگمای سبز. این فراورده، آب خالص و طبیعی برگهای تازه جو است که به طور طبیعی در ژاپن می روید و فاقد سموم دفع آفات می باشد. برای تأمین ویتامین B1 و اسید نیکوتینیک و لینولئیک،
برنج قهوه ای را به آن می افزایند. ماگمای سبز حاوی هزاران آنزیم است که نقش مهمی را در سوخت و ساز بدن بر عهده دارند و نیز دارای غلظت بالایی از عنصر سوپر اُکسید دیسموتاز (SOD) می باشد. این محصول پودر شده را می توان به آب میوه یا آب آشامیدنی اضافه کرد. کیو - گرین (Q-Green). این فراورده ترکیبی از جو، مَرغ خزنده، جلبک قهوه ای و جلبکهای سبز کلورلا می باشد. جو و مَرغ خزنده به طور طبیعی می رویند. این فراورده منبع طبیعی بسیار غلیظی از کلروفیل، اسیدهای آمینه، ویتامینها و مواد معدنی، کاروتن و آنزیمهاست. کلورلا منبع طبیعی سرشار از ویتامین A می باشد و جلبک قهوه ای، ید و سایر عناصر معدنی با ارزش را تأمین می کند. پروگرین (ProGreen). این فراورده حاوی پودر یونجه طبیعی، جو، جو دو سر و عصاره مَرغ خزنده (گندمی)؛ فیبر طبیعی، جوانه گندم، جلبکهای سبز- آبی؛ جلبکهای دریایی؛ فروکتوالیگوساکاریدها (FOS)، لسیتین، عصاره استاندارد بیوفلاوونوئید، عسل سلطنتی (شاه انگبین) و گرده زنبور عسل، شیره چغندر و اسفناج، پودر عصاره آسه رولا (گیلاس باربادوس)، ویتامین E طبیعی و گیاهان دارویی گَوَن، اکیناسه، شیرین بیان، جین سِنگِ سیبری و سوماً می باشد. جلبک
قهوه ای. جلبک قهوه ای یک نوع گیاه دریایی است که می توان آن را به صورت خام مصرف کرد، اما این گیاه اغلب به صورت خشک، دانه های ریز، یا پودر شده وجود دارد. این گیاه به شکل مایع نیز موجود است که می توان آن را به آب آشامیدنی اضافه کرد. می توان از جلبک قهوه ای دانه ای یا پودر شده به عنوان چاشنی و طعم دهنده و نیز به جای نمک استفاده کرد. جلبک قهوه ای منبعی سرشار از ویتامینها، به خصوص ویتامینهای B و نیز بسیاری از مواد معدنی مفید و عناصر کم نیاز می باشد. محققان اظهار کرده اند که این گیاه برای بافت مغزی، غشاهایی که مغز را احاطه کرده اند، پرده های مننژ، اعصاب حسی و نخاع و همچنین ناخنها و رگها بسیار سودمند است. به دلیل وجود ید در جلبک قهوه ای، از آن برای درمان اختلالهای غده تیروئید استفاده می کنند. این گیاه برای درمان بیماری های دیگری نظیر ریزش مو، چاقی و انواع زخمها مفید می باشد. جلبک قهوه ای در مقابل اثرات ناشی از اشعه، از بدن محافظت می نماید و مدفوع را نرم می کند. مصرف این گیاه به عنوان مکمل غذایی روزانه، به خصوص برای اشخاص مبتلا به کمبود عناصر معدنی، توصیه می شود. چای کومبوچا. ظاهراً صدها سال است که در کشورهای آسیایی