Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بهنام کامرانی (زادهٔ ۱۳۴۷) نقاش و مجسمه ساز و هنرمند تصویری کیوریتور (نمایشگاه گردان)و نویسنده و منتقد هنری اهل ایران است. زندگی. بهنام کامرانی به سال ۱۳۴۷ در شیراز به دنیا آمد. پدر او علی محمد کامرانی، فوق لیسانس حقوق، فرهنگی و پیش کسوت ورزشی و مادر او ثریا پهلوان پور نیز فرهنگی و نخستین مشوق و راهنمای او در نقاشی بود. دوران ابتدائی راهنمایی و دبیرستان را در شیراز به سر برد و پس چند سال تحصیل در رشتهٔ پزشکی در دانشکده پزشکی شیراز، این دانشکده را ترک کرد تا به علاقهٔ قلبی خود در رشته نقاشی بپردازد. مدرک کارشناسی رشتهٔ نقاشی را از دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران در سال ۱۳۷۴ و سپس فوق لیسانس نقاشی را از دانشگاه هنر تهران در سال ۱۳۷۸ و دکترای رشتهٔ پژوهش در هنر را با پایان نامه ای دربارهٔ «نقاشی های مینیاتور در کتاب های طب سنتی» در سال ۱۳۸۸ به پایان رساند. او در حال حاضر عضو پیوستهٔ انجمن نقاشان، عضو هیئت علمی دانشگاه هنر و عضو شورای نویسندگان فصلنامهٔ "هنر فردا" است. کامرانی بیش از ۱۴ نمایشگاه انفرادی و بیش از ۳۰۰ نمایشگاه گروهی در ایران، فرانسه، ایتالیا، آلمان، اسپانیا، ژاپن، چین، ارمنستان، ترکیه، سوریه، ا
ردن، آمریکا، سوئیس و یونان برگزار کرده است. او نویسندهٔ کتاب "کارگاه نقاشی"، کتاب های درسی آموزش و پرورش و مقالات و نقدهای متعدد در نشریاتی چون هنر فردا، فصلنامهٔ هنر، حرفه هنرمند، بخارا، تندیس و طاووس است. کامرانی در حال حاضر در تهران زندگی می کند و به کار و تحقیق و تدریس مشغول است. او برنده جایزه برتر از بینال اولین بین المللی طراحی موزهٔ هنرهای معاصر تهران و دیپلم افتخار از ترینال پاریس، فرانسه است.
جان میلر (; حدود 1870 – 1933) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل اسکاتلند بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال دومبارتون، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است.
تام میلر (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، باشگاه فوتبال لیورپول، و تیم ملی فوتبال اسکاتلند اشاره کرد.
آرتور میلن (؛ زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۱۴ – درگذشته ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل بریتانیا بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال داندی یونایتد اشاره کرد. تیم ملی. وی همچین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرد.
ری مین شول (؛ ۱۵ ژوئیه ۱۹۲۰ – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
فرانک میچل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اسکاتلندی است، وی در پست دروازه بان بازی می کرده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال اورتون، و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
OllyDbg (برگرفته از نام نویسنده ی آن اوهوش یوشچک) یک اشکال زدای(دیباگر) x86 است که تاکید بر تحلیل کد باینری دارد که زمانی که کد اصلی در دسترس نیست، مفید است. این نرم افزار رجیسترها را ردیابی میکند و تابع ها ،فراخوانی های ای پی آی ، دستورهای سوئیچ ، جداول ، مقادیر ثابت و رشته ها را تشخیص می دهد و همچنین مکان روال ها در آبجکت فایل ها و کتابخانه ها را مشخص می کند. این نرم افزار رابط کاربر پسند دارد و قابلیت های آن می تواند توسط پلاگین های شخص ثالث گسترش یابد. نسخه ۱.۱۰ آخرین انتشار ۱.x است. نسخه ۲.۰ در ژوئن ۲۰۱۰ منتشر شد و OllyDbg در این نسخه از بالا تا پایین بازنویسی شده است. این نرم افزار رایگان است، اما مجوز اشتراک افزار() باعث می شود تا کاربران با بانی ثبت نام کنند. اگر چه نسخه فعلی OllyDbg نمی تواند باینری های کامپایل شده برای پردازنده های 64 بیتی را دیس اسمبل(واگرایی) کند، یک نسخه 64 بیتی از این اشکال زدا(دیباگر) وعده داده شده است. مهندسی معکوس. OllyDbg اغلب برای مهندسی معکوس برنامه ها استفاده می شود. آن اغلب توسط کرک کننده ها برای کرک کردن نرم افزار ساخته شده توسط سایر توسعه دهندگان استفاده می شود. برای ک
رک کردن و مهندسی معکوس، اغلب به دلیل سهولت استفاده و در دسترس بودن آن ابزار اصلی است. هر فایل اجرایی 32 بیتی می تواند توسط اشکال یاب (دیباگر) مورد استفاده قرار گیرد و در سطح دسترسی بی درنگ(realtime) در بیت کد / اسمبلی ویرایش شود. همچنین این نرم افزار برای برنامه نویسان، برای اطمینان حاصل کردن از این که برنامه آنها همان طور که مورد نظر است، در حال اجرا است و برای آنالیز اهداف بدافزار مفید است.
تحریم ورزشی آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید () در دوران آپارتاید، آفریقای جنوبی در زمینه های مختلف تحریم شد، منجمله در زمینه مسابقات ورزشی. این تحریمها بعضاً دو هدف را نشانه می رفتند: تبعیض در زمینه ورزش و پایان دادن به آپارتاید. سازمان ملل. در سال ۱۹۸۰ سازمان ملل شروع به تدوین «فهرست دیدارهای ورزشی با آفریقای جنوبی» نمود. این فهرست شامل ورزشکاران و مقاماتی می شد که در مسابقات ورزشی در آفریقای جنوبی شرکت کرده اند و اساساً از روی گزارشهای رسانه ای مطبوعات آفریقای جنوبی تهیه شد. حضور در این فهرست موجب عواقب ناگوار برای ورزشکاران نمی شد اما نوعی فشار روحی روانی به شمار می آمد و برخی از سازمانهای ورزشی بر اساس این فهرست محدودیتهایی را به ورزشکاران اعمال می کردند. نام ورزشکاران در صورتی از این فهرست خط می خورد که آنها قبول کنند از بازگشت به آفریقای جنوبی و شرکت در مسابقات در دوران آپارتاید امتناع کنند. برآورد به عمل آمده نشان داد که این فهرست ابزار مؤثری بود. در تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۹۸۵، مجمع عمومی سازمان ملل کنوانسیون بین المللی علیه آپارتاید در ورزش را به تصویب رساند. بازیهای المپیک. بعد از اینکه وزیر کشور آفریقای ج
نوبی اصرار کرد که تیمهای ورزشی این کشور از بکار گرفتن ورزشکاران سیاهپوست امتناع می کنند، کمیته بین المللی المپیک دعوت خود از این کشور را برای شرکت در بازیهای المپیک سال ۱۹۶۴ پس گرفت. در سال ۱۹۶۸ کمیته بین المللی المپیک بعد از اطمینان از حضور ورزشکاران سیاهپوست در تیم های آفریقای جنوبی، بازگشت این کشور به بازیها را مورد بررسی مجدد قرار داد، اما تهدید تحریم بازی ها توسط کشورهای آفریقایی مانع از تغییر نظرش در این رابطه شد. آفریقای جنوبی رسماً در سال ۱۹۷۰ از کمیته بین المللی المپیک اخراج شد. در سال ۱۹۷۶ کشورهای آفریقایی خواهان ممنوعیت شرکت نیوزیلند در بازی های المپیک شدند چون این کشور در مسابقات ورزشی با آفریقای جنوبی شرکت کرده بود و تیم راگبی آن چند مسابقه در این کشور انجام داده بود. کمیته بین المللی المپیک با این درخواست مخالفت کرد که باعث تحریم بازی ها توسط کشورهای آفریقایی شد. این موضوع منجر به توافق «گلین ایگلز» بین کشورهای مشترک المنافع در سال ۱۹۷۷ شد. در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۸۸ کمیته بین المللی المپیک بیانیه ای را علیه «آپارتاید در ورزش» به تصویب رساند که باعث انزوای کامل نظام آپارتاید در ورزش شد. بازیهای کشوره
ای مشترک المنافع. بازیهای امپراتوری بریتانیا در سال ۱۹۳۴ که برگزاری آن از سال ۱۹۳۰ به عهده آفریقای جنوبی گذاشته شده بود، بعد از اینکه دولت این کشور اعلام کرد که از شرکت ورزشکاران رنگین پوست در آن جلوگیری خواهد کرد، در لندن برگزار شد. با اینحال آفریقای جنوبی در همه دوره های این بازی ها شرکت کرد تا سال ۱۹۶۱ که از کشورهای مشترک المنافع خارج شد. امتناع دولت مارگارت تاچر از به اجرا گذاشتن توافق «گلن ایگلز» توسط انگلستان باعث شد نیجریه بازیهای سال ۱۹۸۶ را تحریم کند و به دنبال آن ۳۲ کشور از ۵۹ کشور شرکت کننده نیز این بازیها را تحریم کردند. تحریم در رشته های ورزشی مختلف. ابعاد تحریم در رشته های ورزشی مختلف متفاوت بود و بستگی به ترکیب و گرایشهای سیاسی و اجتماعی فدراسیون های مختلف بین المللی هر رشته ورزشی داشت. دو و میدانی. فدراسیون بین المللی دو و میدانی در سال ۱۹۶۶ طرح مصوبه ای برای تحریم آفریقای جنوبی را رد کرد، ولی در سال ۱۹۷۰ آنرا به تصویب رساند. در ژانویه ۱۹۸۴ فدراسیون بین المللی دو و میدانی رکورد جهان زولا باد در دو ۵۰۰۰ متر را به دلیل عدم عضویت آفریقای جنوبی در این فدراسیون به رسمیت نشناخت. شطرنج. در بازیهای ال
مپیک شطرنج سال ۱۹۷۰ برخی از شطرنج بازان شرکت کننده نسبت به حضور آفریقای جنوبی در این بازی ها اعتراض کردند، برخی از بازی ها کنار کشیدند و تیم آلبانی نیز با امتناع از بازی با آفریقای جنوبی شکست را پذیرا شد. آفریقای جنوبی در حین بازی های المپیاد شطرنج سال ۱۹۷۴ از فدراسیون بین المللی شطرنج کنار گذاشته شد و در جریان بازی های المپیاد ۱۹۹۲ دوباره به عضویت این فدراسیون درآمد. کریکت. کریکت از ابتدا در آفریقای جنوبی عجین بوده با تبعیض نژادی. در سال های ۱۸۹۰ بازیکن رنگین پوست کروم هندریکس از تیمهای باشگاهی و تیم ملی به همین دلیل کنار گذاشته شد؛ ولی تحریم آفریقای جنوبی بعد از واکنش این کشور در سال ۱۹۶۸ به حضور یک بازیکن رنگین پوست در تیم ملی انگلستان بنام بازیل اولیورا مطرح شد. سفر تیم انگلستان در سال ۱۹۷۰ به آفریقای جنوبی به همین دلیل لغو شد. از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ تیمی بنام منتخب جهان در بازی های جهانی کریکت شرکت می کرد که چند بازیکن آفریقای جنوبی نیز در آن شرکت داشتند. گلف. در سال ۱۹۷۹ دولت یونان که میزبان جام جهانی در این رشته در آتن بود از شرکت آفریقای جنوبی جلوگیری کرد. در سال ۱۹۸۰ آفریقای جنوبی در این بازی ها در بوگو
تا شرکت کرد. چشم انداز شرکت آفریقای جنوبی در بازیهای سال ۱۹۸۱ در واترویل ایرلند موجب لغو این بازی ها شد و پس از آن آفریقای جنوبی دیگر تا سال ۱۹۹۲ که بعد از لغو قانون آپارتاید بود، در این بازیها شرکت نکرد. با اینحال بازیکنان گلف آفریقای جنوبی به صورت انفرادی در مسابقاتی در اقصی نقاط جهان شرکت می کردند و بازیکنان خارجی نیز در مسابقاتی در آفریقای جنوبی شرکت می کردند. مسابقاتی که در آفریقای جنوبی برگزار می شد رسماً در رنکینگ رسمی باشگاه های جهان از سال ۱۹۸۶ که سال راه اندازی آن بود، محسوب می شد. اتومبیل رانی و موتورسواری. در سال ۱۹۷۹ جودی شکتر از آفریقای جنوبی قهرمان مسابقات فرمول یک شد. جایزه بزرگ فرمول یک آفریقای جنوبی و جایزه بزرگ موتورسواری آفریقای جنوبی برای آخرین بار در سال ۱۹۸۵ برگزار شدند و دیگر تا لغو آپارتاید تکرار نشدند. تیم های مختلفی جایزه بزرگ فرمول یک ۱۹۸۵ را به همین دلیل تحریم کردند که اغلب تحت فشار دولت های این کشورها در دوران شدت گرفتن فشار علیه آپارتاید بود. راگبی. آفریقای جنوبی در تمام دوران آپارتاید عضویت خود در فدراسیون بین المللی راگبی را حفظ نمود. پیمانی تحت عنوان نفرت از مسابقات تبعیض نژا
دی در سال ۱۹۶۹ در نیوزلند بدعت گذاشته شد تا مانع سفر تیم های راگبی به آفریقای جنوبی و تیم های این کشور به سایر نقاط جهان بشود. آخرین تیم خارجی که به آفریقای جنوبی سفر کرد نیوزلند در سال ۱۹۸۱ بود. این سفر بحث های زیادی را برانگیخت. علیرغم اینکه پس از توافق «گلن ایگلز» این سفرها بسیار محدود شد، تیم های انگلستان و فرانسه در سال ۱۹۸۰، ایرلند در سال ۱۹۸۱ و انگلستان در سال ۱۹۸۴ سفرهایی را ترتیب دادند. در سال ۱۹۸۶ علی رغم اینکه سفر تیم ملی راگبی انگلستان به آفریقای جنوبی لغو شد، تیم آفریقای جنوبی در مسابقات ستاره ها در کاردیف لندن شرکت کرد. آفریقای جنوبی از شرکت در دو جام جهانی ما قبل لغو آپارتاید در سالهای ۱۹۸۷ و ۱۹۹۱ محروم شد. فوتبال. عضویت آفریقای جنوبی در فیفا در سال ۱۹۶۳ به تعلیق درآمد. استنلی راس رئیس فدراسیون جهانی فوتبال اقدام به مذاکره برای بازگشت این کشور نمود. فدراسیون فوتبال آفریقای جنوبی پیشنهاد شرکت یک تیم ملی تماماً سفیدپوست در بازیهای ۱۹۶۶ و یک تیم سیاهپوست در بازیهای ۱۹۷۰ را ارائه کرد ولی این پیشنهاد مورد قبول واقع نشد. پینگ پنگ. در نقطه مقابل فدراسیون پینگ پنگ رسمی آفریقای جنوبی، یک سازمان موازی بر
اه افتاد که اجازه بازی به بازیکنان سیاهپوست می داد. در حالیکه این سازمان جواز شرکت در بازی های جهانی استکهلم سوئد در سال ۱۹۵۷ را دریافت کرده بود، دولت آفریقای جنوبی از اعطای پاسپورت به بازیکنان آن خودداری کرد. تنیس. آفریقای جنوبی در سال ۱۹۷۰ از بازی های جام دیویس کنار گذاشته شد و آرتور اش بازیکن تنیس سیاهپوست آمریکایی نقش قابل ملاحظه ای در این امر ایفا نمود. در سال ۱۹۷۳ دوباره اجازه شرکت در این بازی ها به آفریقای جنوبی داده شد، منتها به جای بازی در حوزه کشورهای اروپایی مثل همه کشورهای آفریقایی، آفریقای جنوبی باید در حوزه کشورهای آمریکایی بازی می کرد. در سال ۱۹۷۴ به دنبال امتناع هندوستان از سفر به آفریقای جنوبی برای برگزاری دیدار فینال، آفریقای جنوبی برنده جام دیویس شد. در سالهای ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸ تظاهراتی در حین برگزاری این بازیها در آمریکا به عمل آمد. در سال ۱۹۷۷ چند کشور تهدید به کناره گیری از این بازیها کردند و چند کشور نیز به نشانه اعتراض از این بازیها کنار کشیدند. در سال ۱۹۷۹ آفریقای جنوبی بار دیگر از این بازیها حذف شد. تیم تنیس بانوان آفریقای جنوبی تا سال ۱۹۷۷ در مسابقات جام فدراسیون (که امروزه تبدیل به فدکاپ
شده) شرکت کرد. آفریقای جنوبی در سال ۱۹۷۲ میزبان و قهرمان این بازیها شد. در آوریل ۱۹۷۷ ویلیام هستر، رئیس فدراسیون تنیس ایالات متحده تصمیم به برگزاری مسابقه ای میان ایالات متحده و آفریقای جنوبی در کالیفرنیا گرفت و به واکنشهای منفی کشورهای آفریقایی و تظاهرات علیه آپارتاید بی اعتنایی کرد. واشینگتن پست نوشت که وقتی تظاهرکنندگان به نشانه اعتراض در حین بازی وارد زمین شدند، تونی هستر مربی آمریکا دو تن از تظاهرکنندگان را به شدت مورد ضرب و جرح قرار داد ۲۴. علی رغم اعتراضات گسترده فعالین مدنی، هستر مسابقه دیگری از جام دیویس را نیز در مارس ۱۹۷۸ در ایالت تنسی ترتیب داد. بازیکنان آفریقای جنوبی نیز به طور انفرادی در مسابقات حرفه ای شرکت می کردند. جوهان کریک و کوین کارن در فینالهای گرند اسلم نیز بازی کردند. البته این دو بازیکن بعدها تابعیت آمریکایی گرفتند. بازی برای تیمهای خارجی. برخی از ورزشکاران برجسته آفریقای جنوبی با تغییر تابعیت خود برای کشورهای دیگر در میدان ها بین المللی مسابقه دادند. به عنوان نمونه پروسه تابعیت انگلیسی زولا باد دونده آفریقای جنوبی تسریع شد تا بتواند در المپیک ۱۹۸۴ برای انگلستان بدود. همچنین در سالها
ی ۱۹۸۰ نیز کپلر وسلز بازیکن کریکت برای استرالیا به میدان رفت. او بعد از لغو آپارتاید دوباره به آفریقای جنوبی بازگشت و برای این کشور به میدان رفت. در سال ۱۹۹۴ فیلم سینمایی «ازدواج موریل» داستان ازدواج ساختگی یک شناگر آفریقای جنوبی با یک استرالیایی را تعریف می کند که هدف آن شرکت در بازیهای المپیک بوده است. پایان آپارتاید. با پایان آپارتاید دنیای ورزش به سرعت به تحریم آفریقای جنوبی نقطه پایان گذاشت و این کشور دوباره جای خود را در فدراسیونهای بین المللی بازیافت. در ماه ژوئن ۱۹۹۱ اتحادیه اروپا پایان تحریم آفریقای جنوبی توسط کشورهای عضو خود را اعلام کرد. هندوستان نیز که یکی از سرسخت ترین مخالفین سیاست آپارتاید بود و نقش پیشتاز در انزوای بین المللی آفریقای جنوبی در تمام زمینه ها را ایفا کرده بود، در سال ۱۹۹۱ تحریمها را کنار گذاشت و از تیم ملی کریکت آفریقای جنوبی دعوت به عمل آورد و در اواخر ۱۹۹۲ نیز تیم ملی هندوستان برای یک سری مسابقات راهی آفریقای جنوبی شد. برگزاری جام جهانی راگبی در سال ۱۹۹۵ در آفریقای جنوبی و قهرمانی این کشور در این مسابقات نقش انگیزاننده ای برای بازگشت بعد از آپارتاید آفریقای جنوبی به صحنه ورزشی
بین المللی ایفا نمود.
جونز (به انگلیسی: Jones) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان باربر، ویرجینیای غربی واقع شده است. جونز ۶۳۴٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مجزاکننده تعاملی یا آی دی ای IDA (به انگلیسی: (Interactive Disassembler) یک مجزاکننده یا دیس اسمبلر (به انگلیسی: Disassembler) است برای نرم افزار کامپیوتر که از فایل اجرایی زبان ماشین، کد اسمبلی آن را تولید می کند. این مجزاکننده فرمت های مختلفی از فایل اجرایی را برای سیستم عامل ها و پردازنده های متفاوت پشتیبانی می کند. هم چنین می تواند به عنوان یک اشکال یاب (برنامه نویسی) برای ویندوز پی ای، مک اواس اکس Mach-O و لینوکس ELF اجرایی استفاده شود. یک مترجم وارون یا دی کامپایلر متصل برای برنامه های کامپایل شده با کامپایلر زبان C یا ++C, با هزینه اضافی موجود است. آخرین نسخه کامل مجزاکننده تأثیرگذار حرفه ای تجاری است؛ درحالی که یک نسخه قدیمی و کم توان تر به طور رایگان در دسترس است. (نسخه ۷٫۰ فوریه ۲۰۱۸) IDA با استفاده از ارجاع متقابل بین قسمت های کد و دانش پارامترهای فراخوانی های ای پی آی و اطلاعات دیگر، یک تجزیه کد اتوماتیک انجام می دهند. یا این حال طبیعت مجزا کردن مانع درستی کامل کد تولید شده می شود و به مقدار زیادی مداخله انسان نیاز است؛IDA دارای تأثیر کارآمدی با هدف بهتر کردن مجزا کردن (دیس اسمبل کردن) است. یک کار
بر عادی IDA یا یک فهرست از مجزاهای اتوماتیک تولید شده شروع می کند و سپس قسمت های کد را به داده تبدیل کرده و تا زمانی که مشخص شود کد چه کاری انجام می دهد، داده هایی که برعکس و تغییر نام داده و حاشیه نویس نیستند را به فهرست اضافه می کند. IDA که توسط ایلفاک گیلفانوف به عنوان یک نرم افزار رایگان به وجود آمده بود، بعداً به عنوان یک محصول تجاری توسط شرکت بلژیکی دیتا رسکیو فروخته شد. این شرکت آن را ارتقا دادند و با نام آی دی ای پرو فروختند. در سال ۲۰۰۵، گیلفانوف هکس ریز(Hex-Rays) را پیدا کرد تا به دنبال توسعه افزونه IDA دی کامپایلر هکس ریز برود. در ژانویه ۲۰۰۸،هکس ریز توسعه و پشتیبانی IDA Pro دیتا رسکیو را پذیرفت. اسکریپت. اسکریپت های IDC امکان گسترش عملیات دیس اسمبلر را ممکن می کند. بعضی اسکریپت های آماده فراهم شده اند که می توانند به عنوان پایه برای اسکریپت های نوشته شده توسط کاربران استفاده شوند. اغلب اسکریپت ها برای توضیح بیشتر کد تولید شده استفاده می شوند. به طور مثال جداول نماد خارجی می توان با استفاده از نام های تابع در کد اصلی بارگذاری کرد. وب سایت هایی هستند که به اسکریپت های IDA اختصاص داده شده اند و برای
مشکلات مکرری که به وجود می آیند، پیشنهاد کمک می کنند. کاربران پلاگین هایی ای ایجاد کرده اند که به دیگر زبان های اسکریپت نویسی اجازه می دهد تا در کنار یا به جای آی دی سی استفاده شوند. IdaRUB(یک پلاگین IDA است) از روبی پشتیبانی می کند و IDAPython پشتیبانی از پایتون را اضافه می کند. از نسخه ۵٫۴، IDAPython (وابسته به پایتون ۲٫۵) با IDA Pro پیش نصب شده است. اشکال زدایی. IDA Pro تعدادی اشکال یاب ها (دیباگرها) را پشتیبانی می کند، از جمله:
بوم شناسی انسانی ، یک مطالعه میان رشته ای و ترارشته ای از رابطه بین انسان ها و محیط طبیعی، اجتماعی و محیط ساخته شده به دست بشر است. فلسفه و مطالعه بوم شناسی انسانی دارای تاریخچه ای گسترده و پیشرفته در زمینه محیط زیست، جغرافیا، جامعه شناسی، روان شناسی، انسان شناسی، زیست شناسی، همه گیرشناسی، بهداشت عمومی و اقتصاد خانگی هست. تاریخچه. تاریخ بوم شناسی انسان ریشه های قوی در بخش های جغرافیا و جامعه شناسی اواخر قرن نوزدهم دارد. در این زمینه یک پیشرفت مهم تاریخی یا برجسته ای که پژوهش را به روابط زیست محیطی بین انسان ها و محیط های شهری آن ها تحریک می کرد، در کتاب جورج پرکینز مارش "به نام «مرد و طبیعت: جغرافیای فیزیکی که توسط اقدامات انسانی تغییر کرد»"، که در سال۱۸۶۴ منتشر شد، پیدا شد. مارش علاقه مند به عامل فعال درهم کنش های انسان-طبیعت (پیشگام اولیه در بوم شناسی شهری یا ساختار جاویژه انسانی) در اشاره مکرر به "اقتصاد طبیعت بود". اولین استفاده در زبان انگلیسی از اصطلاح «بوم شناسی» به شیمی دان آمریکایی و بنیان گذار حوزه اقتصاد خانه، الن سوالو ریچاردز نسبت داده می شود. ریچاردز ابتدا این اصطلاح را به عنوان «Oekology» در سا
ل ۱۸۹۲ میلادی معرفی کرد و بعدها اصطلاح «بوم شناسی انسانی» را توسعه داد. اصطلاح «بوم شناسی انسانی» در سال ۱۹۰۷ در اثر ریچاردز به نام «بهداشت در زندگی روزمره» منتشر شد، که در آن «مطالعه محیط اطراف انسان ها در تأثیرات آنها در زندگی مردان» است. استفاده ریچاردز از این اصطلاح، انسان را به عنوان بخشی از طبیعت و نه جدا از طبیعت شناساند. این اصطلاح نخستین حضور رسمی خود را در زمینه جامعه شناسی در کتاب «مقدمه ای بر علوم جامعه شناسی» که در سال ۱۹۲۱ میلادی منتشر شد، داشت. این کتاب به وسیله رابرت ازرا پارک و ارنست واتسون برگس (نشر دانشکده جامعه شناسی دانشگاه شیکاگو) نوشته شد. دانش آموز آنها، رادریک مک کنزی کمک کرد که زیست بوم انسانی را به عنوان یک زیرمجموعه در مکتب شیکاگو تقویت کند. این نویسندگان بر تفاوت بین بوم شناسی انسانی و محیط زیست به طور کلی با برجسته کردن تکامل فرهنگی در جوامع انسانی تأکید داشتند. بررسی اجمالی. بوم شناسی انسانی به عنوان نوعی تحلیل برای روابط انسانی تعریف شده است که به طور سنتی برای گیاه ها و حیوان ها در محیط زیست مورد استفاده قرار می گیرد. در حرکت به سوی این هدف، بوم شناسان انسانی (که می توانند شام
ل جامعه شناسان باشند) دیدگاه های گوناگون از طیف وسیعی از رشته ها شامل «دیدگاه های گسترده تر» را پوشش می دهند. در اولین شماره مجله "«» (در سال ۱۹۷۲ میلادی) سردبیران آن" یک بیانیه ابتدایی در زمینه موضوعاتی در بوم شناسی انسانی دادند. بیانیه آن ها یک مروری گسترده دربارهٔ ماهیت میان رشته ای موضوع ارائه می دهد:
بزپریم (۱۰۳۲-۹۸۶) دوک لهستان طی سال های ۱۰۳۱ و ۱۰۳۲ بود. او پسر بزرگتر بولسواو اول، پادشاه لهستان بود، اما از جانب پدرش از سلطنت محروم گشت و به جای آن در حدود سال ۱۰۰۱ میلادی به ایتالیا فرستاده شد تا در راونا به عنوان راهب تعلیم ببیند. پس از مرگ پدرش، برادر ناتنی او، میشکو دوم به سلطنت رسید، اما در سال ۱۰۳۱ به دلیل حمله همزمان نیروهای آلمانی و کیف، میشکو دوم به بوهم گریخت، بزپریم با توجه به این موقعیت به لهستان برگشت و حاکم مناطق بزرگی از آن شد. سلطنت او دوران کوتاهی به طول انجامید و بر اساس برخی منابع، بسیار بی رحمانه بود. او در سال ۱۰۳۱ به قتل رسید و برادرش میشکو دوم دوباره به تخت پادشاهی لهستان بازگشت. حدس زده می شود که قیام کفار در لهستان طی دوره حکومت کوتاه او آغاز شده باشد.
هیلدگارد پپلاو (؛ – ) یک پرستار آلمانی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نخستین نظریه پرداز مهم پرستاری پس از فلورانس نایتینگل است که آثارش به چاپ رسید. پپلاو نظریهٔ روابط بین فردی را در پرستاری مطرح نمود که انقلابی در آثار علمی این رشته محسوب می شود. وی یکی از مشارکت کنندگان اولیه در اصلاح قوانین مربوط به سلامت ذهن و روان بود که راه را برای درمان انسانی و متمدنانهٔ بیماران مبتلا به اختلالات شخصیت و رفتار هموار ساخت. پپلاو لیسانس خود را در رشتهٔ «روان شناسی بین فردی» در سال ۱۹۴۳ میلادی از کالج بنینگتون در ورمانت دریافت داشت. از جمله استادان او در زمینهٔ روان شناسی می توان به اریش فروم، فریدا فروم-رایشمان و هری استک سالیوان بود و پپلاو تا پایان عمر تلاش کرد نظریهٔ بین فردیِ سالیوان را برای استفاده در علم پرستاری گسترش دهد. او طی جنگ جهانی دوم در واحد پرستاری ارتش ایالات متحده آمریکا خدمت گرد و به انگلستان اعزام شد و در آنجا، با روان شناسان نامداری به همکاری پرداخت. وی سپس به «دانشکدهٔ تیچرز» در دانشگاه کلمبیا رفت و دورهٔ فوق لیسانس و دکترای خود را در آنجا گذراند. او برای مدتی طولانی مشاور سازمان جهانی بهداش
ت و استاد پروازی بسیاری از دانشگاه های آفریقا، آمریکای لاتین، بلژیک و سرتاسر ایالات متحدهٔ آمریکا بود. وی همچنین مشاور مؤسسه ملی سلامت روان، نیروهای هوایی ارتش آمریکا و جراح کل ایالات متحده آمریکا بود. پپلاو از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ میلادی، رئیس انجمن پرستاران آمریکا و از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴، معاون آن بود. پپلاو همچنین به مدت بیست سال استاد دانشکدهٔ پرستاری دانشگاه راتگرز بود و پس از بازنشستگی از آنجا، به مدت دو سال از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ میلادی، استاد دانشگاه کاتولیک لون بلژیک شد.
عسل خوار کوتوله سرخ پرندهٔ کوچکی از گنجشک سانان و از تیرهٔ عسل خوار و بومی استرالیا است. این پرنده در سال ۱۸۰۱ توسط پرنده شناس انگلیسی جان لاثام توصیف شد. این پرنده با ۹ الی ۱۱ سانتیمتر طول کوچکترین عسل خوار استرالیا است. این پرنده دارای دودیسی جنسی است یعنی پرنده نر و ماده از نظر ظاهری کاملاً با هم متفاوتند. پرنده نر به رنگ قرمز روشن با بال هایی برنگ سیاه است در حالی که پرنده ماده کاملاً برنگ قهوه ای است. این پرنده بیشتر آوازخوان است تا عسل خوار و آوازهای متفاوتی از او شنیده شده است از جمله صدایی شبیه زنگ. این پرنده در بیشتر مناطق خطوط ساحلی شرقی از شبه جزیره کیپ یورک در شمال دوردست گرفته تا گیپس لند در ویکتوریا دیده شده است. توصیف. این پرنده کوچکترین عسل خوار بومی استرالیا است، عسل خوار کوتوله سرخ پرنده متمایزی با بدن جمع وجور، دم کوتاه، نوک نسبتاً دراز سیاه رنگ خم شده به طرف پایین و عنبیهٔ برنگ قهوه ای تیره است. طول آن بین ۹ تا ۱۱ سانتی متر، متوسط پهنای بالش ۱۸ سانتی متر و وزن ۸ گرم است. طول بال هایش به نسبت اندازه اش نسبتاً دراز است، زمانی که بال ها بسته می شوند، درازترین پرهای اصلی به بیش از نیمی از طول
دم می رسند. این پرنده دارای دودیسی جنسی است و پرندهٔ نر رنگ بسیار روشن تری نسبت به پرندهٔ ماده دارد.
جان لاثام ،(زاده ۲۷ ژوئن ۱۷۴۰ – درگذشته ۴ فوریه ۱۸۳۷) پزشک ،تاریخ طبیعیدان و نویسنده انگلیسی بود. کارهای اصلی او کتاب "خلاصه جامعی از پرندگان" (۱۷۸۱–۱۸۰۱) و "تاریخ کلی پرندگان" (۱۸۲۱–۱۸۲۸) بود. او توانست نمونه هایی از پرندگان استرالیایی را که در بیست سال پیش از قرن هجدهم به انگلستان رسیده بودند، مورد بررسی قرار دهد، و بسیاری از آنها از جمله:شترمرغ استرالیایی، طوطی کاکلی گوگردی، عقاب دم گوه ای، مرغ شاخه نشین و زاغی استرالیایی را نامگذاری کرد. او همچنین اولین کسی بود که مکائو سنبلی را توصیف کرد. لاثام را "پدربزرگ" جانورشناسی استرالیا نامیده اند.
لیو هوی (، ) ریاضیدان اهل چین بود که در دورهٔ سه پادشاهی (۲۲۰ تا ۲۸۰ م.) در کائو وی می زیست. او در کتابی، برای مسائل ریاضی که در کتاب مشهور «"نُه فصل دربارهٔ هنر ریاضیات»" آمده بود، راه حل ارائه کرد. وی احتمالاً نخستین ریاضیدانی بود که اعداد منفی را کشف، درک و استفاده کرد.
«ز من نگارم» نام تصنیفی است با شعر محمدتقی بهار (۱۲۶۵–۱۳۳۰ ه .خ) و آهنگی از درویش خان (۱۲۵۱–۱۳۰۵ ه .خ). این تصنیف با مضمونی عاشقانه آغاز می شود اما در ادامه محتوای سیاسی و اجتماعی پیدا می کند. این تصنیف اولین بار توسط حسین طاهرزاده در گراند هتل اجرا شد و بعداً قمر الملوک وزیری نیز آن را اجرا کرد. موسیقی تصنیف در دستگاه ماهور است و با کمک گوشهٔ دلکش از دستگاه شور نیز گذر می کند. از این تصنیف اجراهای متعددی نیز وجود دارد که اجرای محمدرضا شجریان در آلبوم "آهنگ وفا" و اجرای نصرالله ناصح پور در آلبوم "به یاد درویش خان" از آن جمله اند. درون مایه. این تصنیف با مضمونی عاشقانه شروع می شود، اما در ادامه درون مایهٔ سیاسی و اجتماعی پیدا می کند و شاعر در آن با اشاره به وضع سیاه جامعهٔ ایران در اواخر قاجاریه، راه حل را در استقامت و انتظام مردم می یابد. شعر. شعر این تصنیف در قالب یک غزل سروده شده و دارای وزن عروضی است، اگر چه در زمان اجرا گاهی واژه هایی همچون «حبیبم» و «عزیز من آی» نیز لابه لای شعر اضافه خوانده می شود. متن ترانهٔ این تصنیف به این قرار است: موسیقی. ضرب آهنگ این قطعه شش هشتم است و ملودی آن در دستگاه ماهور ساخ
ته شده است. شروع شعر تصنیف («ز من نگارم ...») بر درجهٔ پنجم ماهور قرار دارد که به گوشه های «خسروانی» و «ماهور صغیر» از دستگاه ماهور شباهت دارد و در مصراع «کجا رود دل ...» ملودی به گوشهٔ خسروانی نزدیک تر می شود. مصراع «امان از این عشق ...» مصادف است با پرده گردانی موسیقی به دستگاه شور از طریق گوشهٔ دلکش ولی در بیت بعد دوباره به ماهور فرود می کند. این الگوی ملودیک در بیت های بعدی نیز تکرار می شود. اجراها. موسیقی این تصنیف را درویش خان در دستگاه ماهور ساخته است. این تصنیف اولین بار توسط حسین طاهرزاده در گراند هتل اجرا شد و بعداً قمر الملوک وزیری نیز آن را اجرا کرد. اجراهای متعدد دیگری از این تصنیف وجود دارد که برخی از آنها از این قرار هستند:
داویت "دودو" آباشیدزه (؛ – ) کارگردان فیلم، و هنرپیشه اهل گرجستان شوروی بود. وی در بین سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۸۸ در ۵۰ فیلم حضور یافت. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "عاشق غریب"، "افسانه قلعه سورام" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نیکا شده است.