Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گلوله باران بسیاری از مواضع دفاعی شوروی از جمله مستحکم ترین و بزرگ ترین آن ها را تخریب کرد و علاوه بر آسیب های جسمی شدید، اثر منفی قابل توجهی بر روحیه مدافعان گذاشت. "لوفت وافه" که برتری هوایی مطلق در ناحیه عملیاتی کریمه را در دست داشت، با صورت دادن ۲۳۷۵۰ سورتی روزانه و شبانه، ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ در هر روز، ۲۲۶۴ تن ماده انفجاری و ۲۳۸۰۰ بمب آتش زا بر سر ناحیه سواستوپول فرو ریخت. همزمان هزاران برگه کاغذ تبلیغاتی نیز جهت شکستن هر چه بیشتر روحیه مدافعان بر شهر ریخته شد. پروازهای شناسایی عکس برداری هواگردهای "لوفت وافه" نقش بسیار مؤثری در هدف گیری دقیق اهداف کلیدی داشت. حمله جناح ۷۷ بمب افکن شیرجه ای "لوفت وافه" به تأسیسات شهری تأمین آب و برق آن را قطع کرد. روز ۶ ژوئن پس از آن که هواگردهای "لوفت وافه" موقعیت انبار اصلی مهمات ارتش سرخ را در قلب یک غار بزرگ در نزدیکی خلیج سرونایا یافتند، شلیک ۱۶ گلوله ضد بُتُن از توپ ریلی فوق سنگین "دورا" در نهایت باعث انهدام آن و ایجاد انفجاری بسیار بزرگ شد که تا کیلومترها در هر جهت حس گردید. انفجارهای ثانویه تا ساعت ها به طول انجامید. گفته می شود این حادثه نقش پررنگی در شکست نهایی مدافعا
ن داشت. طبق گزارش آلمانی ها، در جریان این گلوله باران بین روزهای ۲ ژوئن تا ۱ ژوئیه مجموعاً حدود ۵۶۳ هزار گلوله توپ، از جمله ۴۸ گلوله از توپ "دورا"، به سمت سواستوپول شلیک شد. تهاجم اصلی از روز ۷ ژوئن توسط سپاه ۵۴ ورماخت در قسمت شمالی به سمت خلیج سورنایا صورت گرفت. سپاه ۳۰ ورماخت حمله ثانویه ای در جنوب شرقی ترتیب داد. سپاه ۵۴ ورماخت در مقابل مقاومت سخت نیروهای دشمن، پیش رفت. عناصر جلودار این سپاه در لشکر بیست و دوم پیاده نظام ورماخت تا روز ۱۳ ژوئن به ساحل شمالی خلیج رسیدند و ضمن تصرف قلعه "استالین"، مواضع دشمن در آن را پاکسازی نمودند. قلعه "سیبری" تا روز ۱۷ ژوئن، پس از چندین تلاش سخت با پشتیبانی مهندسان و بمب افکن های شیرجه ای، قلعه "ماکسیم گورکی ۱" تا روز ۱۸ ژوئن و در نهایت قلعه "لنین" تا ۲۰ ژوئن نیز به تسخیر نیروهای آلمانی و رومانیایی درآمد. با توجه به این که تهاجم تابستانه ورماخت در اوکراین در شرف آغاز بود، با وجود فشار فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان بر فون مانشتاین برای آزاد کردن سپاه ۸ هوایی "لوفت وافه"، او توانست آن ها را متقاعد به اهمیت نبرد سواستوپول و راضی به ماندن این یگان کند. با وجود خرابی های گلول
ه باران شدید، مدافعان همچنان مقاومت زیادی نشان می دادند و پیشروی به شکل آهسته و پر خسارتی برای مهاجمان صورت می گرفت. نیروهای شوروی تحت ترغیب کمیسارهای سیاسی متعصب، گاهی با پشتیبانی توپخانه دست به ضد حملات قدرتمندی می زدند. به هر صورت لشکرهای بیست و چهارم و صد و سی و دوم پیاده نظام ورماخت تا روز ۲۲ ژوئیه تمامی خط ساحلی در این ناحیه را نیز پاکسازی کردند. فرسودگی میدان نبرد در نهایت آلمانی ها را وادار کرد لشکر صد و سی و دوم پیاده نظام را از خط مقدم عقب بکشند و آن را با لشکر بیست و چهارم پیاده نظام جایگزین کنند. همزمان سپاه ۳۰ ورماخت راه خود را به نخستین هدف خود در ارتفاعات زاپون در لایه دوم دفاعی حول شهر باز کرد. لشکر پنجاهم پیاده نظام سپاه ۵۴ ورماخت نیمه شب ۲۹–۲۸ ژوئن سوار صد قایق تهاجمی از خلیج سورنایا گذر کرد و با غافلگیر کردن مدافعان، ساحل جنوبی را هم به سلطه خود درآورد. این لشکر در طول روز درونی ترین حلقه دفاعی شهر را نیز شکست تا کار سواستوپول یک سره شود. نیروهای شوروی وادار به رها کردن مواضع خود و عقب نشنیی در حین مبارزه به درون شهر و شبه جزیره خرسونس شدند. روز ۳۰ ژوئن هنگامی که مدافعان با کمبود مهمات مواج
ه بودند، "استاوکا" دستور به تخلیه افراد کلیدی از محاصره داد. آلمانی ها با پشتیبانی توپخانه سنگین روز ۱ ژوئیه وارد شهر تخلیه شده شدند و ظهرگاه پرچم خود را بر فراز یک ساختمان که هنوز پابرجا مانده بود، برافراشتند. سواستوپول در اثر گلوله باران و بمباران آلمانی ها و سیاست زمین سوخته شوروی به تلی خرابه ها بدل شده بود. مهاجمان همان روز بندرگاه را نیز به تصرف درآوردند. "لوفت وافه" بر آب های مجاور تسلط کامل داشت. تنها پتروف و چند تن دیگر از فرماندهان ارشد به کمک قایق موتوری و برخی از کمیسارها در تاریکی شب از طریق هوایی از سواستوپول گریختند. به هر صورت اکثریت نیروهای شوروی قادر به خروج نشدند تا قریب به ۹۷ هزار نفر از آن ها به اسارت درآیند. آخرین مقاومت ها در غارها و دره های کرانه پست شبه جزیره خرسونس صورت گرفت. قلعه "ماکسیم گورکی ۲" در دماغه فیولینت در منتهی الیه جنوبی واپسین موضع عمده ای بود که سقوط کرد. تا روز ۴ ژوئیه درگیری ها تا حدود زیادی به پایان رسید. مقادیر زیادی از تسلیحات و تجهیزات شوری از جمله ۶۲۲ توپ، ۶۱۱ خودرو، ۲۳ تانک در این نبرد منهدم تا به غنیمت گرفته شد. در طول این نبرد همچنین ۱۲۳ هواگرد شوروی در آسمان
و ۱۸ هواگرد دیگر بر روی زمین منهدم و چهار ناوشکن، یک زیردریایی و چند شناور کوچک تر دیگر با مجموع تناژ ۱۰۸۰۰ تن غرق شدند. در طرف مقابل آلمانی ها تنها ۳۱ هواگرد را به علت های مختلف، از دست دادند. پیامدها. با تسخیر کامل شبه جزیره کریمه فون مانشتاین به درجه فیلدمارشالی نائل آمد. پس از این پیروزی نیروهای آلمانی و رومانیایی روز ۵ ژوئیه، با حضور ایون آنتونسکو، رهبر رومانی و فیلدمارشال فون مانشتاین، مراسم رژه بزرگی در سواستوپول اجرا کردند. در عرض چند روز آینده، میهای یکم، پادشاه رومانی و تعداد زیادی از فرستادگان نظامی و سایر صاحب منصبان از کشورهای بی طرف و دوست آلمان از سواستوپول و رزمگاه های آن دیدار کردند. با وجود تبلیغات سو حاکمیت شوروی علیه مهاجمان، پس از جمع آوری تسلیحات پخش شده بین آن ها، غیرنظامیان ساکن سواستوپول با آلمانی ها برای دفن کشته ها، پاکسازی و تعمیر خرابی ها، بازیابی تأسیسات خدماتی و همچنین اداره شهر همکاری کردند. در پی این مقاومت سرسختانه حاکمیت شوروی نشان لنین را به شهر سواستوپول اعطا کرد. این مقاومت ارتش یازدهم ورماخت را برای تمامی طول عملیات بارباروسا در شبه جزیره کریمه درگیر نگاه داشت و اجازه ب
ه کارگیری آن توسط آلمانی ها تا ماه اوت سال ۱۹۴۲ در نقاط دیگر خط مقدم را نداد.
هندوها و سیک های افغان () جامعه ای از اقلیت های افغانستان هستند که در ولایت های غزنی کابل پکتیا لغمان جلال آباد زندگی دارند. هندوهای افغان شامل سیک و هندو می باشد. اکثر هندوهای افغانستان شغل تجارت و آزاد را داشته عده قلیل کارگر کشاورزی دکانداری و غیره می باشد. ایشان به زبانهای پنجابی، سندی، اردو، لهندا، تیراهی، جاگاتی، سرایکی حرف می زنند. پیشینه. هندو و هندویزم در جنوب افغانستان سابقه بیشتر از ۳۰۰۰ هزار سال قبل دارد. ۶۰۰۰ قبل اولین مهاجرین که از آسیای میانه به افغانستان وسپس به هند مهاجرت نموده است ویدی ها یا مردمان دراویدی بودند. ویدی ها آئین ویدی سپس دین هندوئیسم بعداً دین بودیزم را بنا نمودند. شهرهای جنوب افغانستان در دوره سلطنت موری ها دارای مذهب هندو بودند. در زمان آشوکا پسر چاندراگوپتا مائوریا دین بودیزم جای هندویزم را در افغانستان گرفت؛ ولی تعداد هندوها در افغانستان مقیم بودند. پس از تسلط اعراب بودیزم در افغانستان نابودشد ولی هندویزم باقی ماند؛ که تا امروز تعداد از این گروه درین خاک زندگی دارند. تاریخ نویسان هند ساحات هندوکش جنوبی را با تاریخ هند یکجا مطالعه می نمایند. . زیرا کوهای هندوکش یک نام خیلی ق
دیمی است. هرودوت یا پدر تاریخ در کتاب خود به دها بار ازنام کوه بنام هندوکش ذکر نموده است. کوهای مرکزی افغانستان مانع بزرگ برای هندوها بود تا به شمال سفر نمایند؛ زیرا کوهای سرد پر برف و برف کوچ با داشتن حیوانات درنده نمی گذاشت هندوها به شمال سفر نماید. ویدی ها نورستانی ها یونانی ها وغیره اقوم آسیای میانه از راه بدخشان پنجشیر کاپیسا نجراب تگاب سروبی لغمان و کنر یا از راه بدخشان نورستان داخل هند شده اند. اسکندر مقدونی چهار سال مجرای برای عبور از هندوکش جستجو می نمود تا آنکه از راه بدخشان سفر را در پیش گرفت. راه بلخ و بامیان کابل بعداً کشف شد. کلمه هندو از رود هندس یا اندس یا رود کابل گرفته شده است. که به بحر هند می ریزد. مردمان هندس د آرای دین بودند که بنام هندو یاد می گردید. ریشه ای هندوگرایی به دوران نوسنگی و دوره های (۵۵۰۰ تا ۲۶۰۰ پیش از میلاد) بازمی گردد. مردمان باستان در سراسر جهان عقیده بنام شمنی تماس با ارواح) داشتند و هندواروپایان نیز از این قاعده جدا نبودند. شمن عقیده شاخه آریائی در هند خود را به صورت عقیدات عقیده) تانترا که جنبه عملی دارد) نشان داد و تانتراها از سرچشمه های آیین هندوئیسم به شمار می آیند
. این عقیده های ابتدائی بعدها در میان آریایان اشکال نوین تری به خود گرفته و سنتی را پدیدآوردند که سنت وِدایی نامیده می شود و این سنت در نوشته هایی به نام وداها تبلور یافته است. و داها همچنین در شکل گیری ۳ دین بزرگ به پا خواسته از فرهنگ هند آئین، هندو آئین بودا و آئین جین نقشی اساسی دارند. وداها در (वेद) سانسکریت دانش، کهن ترین کتاب های آریائی و قدیمی ترین نوشته به زبان هند و اروپایی است که تاریخ نگارش آنها را در دوره ای بین سالهای ۱۷۵۰ و ۶۰۰ قبل از میلاد می دانند. کتاب ودا از چهار کتاب ریگودا یا نیایش ها، یجورودا یا کتاب نیایش کنندگان، سامه ودا یا کتاب سرودها و آتارودا تشکیل شده است. که ریگودا آن در افغانستان سروده شده است. دقیقاً حدود ۴۰۰۰ سال قبل از امروز مردمان که در کنار رود اندس زندگی داشتند مذهب بنام هندو داشتند که جنوب افغانستان جز این مردمان بودند.. این مردمان پس از اینکه سیلابها و اهمیت آب را دانستند در جستجو منشع این آب شدند. هندوها دریافتند که کابل منشع رود اندس است. آنها کابل را بنام جنت، خوشبو و بلندی یاد می نمودند. به همین ترتیب آب وهوایی کابل طراوت و زیبای طبیعت کابل، شاهان هندو را مجذوب خود سا
خت. آنها در مسیر رود کابل بناهای مذهبی را اعمار نمودند. در دوره اشوکا در کابل معبد بود که بنام آسماعی یاد می گردید. اهمیت آسماعی تا آنجا رسید که شاهان هند در پای بت آسماعی سر خم می نمودند. تا زمانیکه یک پادشاه هندو به این معبد سرخم نمی نمود پادشاهی آن رسمیت حاصل نمی نمود. در جنوب افغانستان ناگاراهارا و و گندارا(۵۵۰ ق م – ۱۰۰۵ بعداز م) ادیان هندو بودائی الی سلطنت محمود غزنوی طور مستقل وجود داشت. پس از حملات مسلمانان (۶۵۵م- ۹۷۱م) طی مدت ۳۱۶ سال تعداد زیادی از مردمان هندو و ترک زبان به تدریج به اسلام رو آوردند در زمان غزنویان بودیسم از کابل محو شد ولی عده به آئین هندویزم باقی ماندند که تا امروز در افغانستان بنام اقلیت زندگی به سر می برند. در جنوب افغانستان علاوه بر هندوها بقایای هخامنشیان ساسانیان یفتلی ها کوشانیان ترکان مغلیان بابریان تیموریان و آریائی ها مانند پشتون تاجیک پشه ای نورستانی وغیره بنوبه خود مسکن گزین شدند. که همه مهاجرین آسیائی مرکزی می باشند. در زمان سلطنت محمد داود خان تعداد نفوس هندو و سکها به یکصد هزار می رسید پس از شروع جنگها تعداد اینها بخارج رفته حدود ۳۰۰۰۰ آن در شهر کابل جلال آباد پکتیا چا
ریکار زندگی داشتند. کنون حدود ۷۰۰ فامیل که شمار مجموعی شان به ۴۰۰۰ تن می رسد باقی مانده است؛ که اینها در تحت فشار مسلمانان زندگی بدی را سپری می نمایند. قبلاً دو نماینده در پارلمان افغانستان داشتند. کنون نماینده در پارلمان ندارند. مراکز مقدس. بر اساس آماری که آشور داس نویسنده کتاب «ما باشندگان دیرینه این سرزمین» از مراکز مقدس هندوها و سیکها گرد آورده است قرار ذیل اند. آئین و فرقه های هندوهای افغانستان. آئین هندو، از حیث قدمت، کهن ترین مذهب زنده جهان است و اکنون بالغ بر پانصد میلیون تن پیرو دارد. این آیین شارع و پیامبر ویژه ای ندارد و اساساً دین بومی و ارثی است و تاریخ آن مانند پیروانش در طول زمان و اعصار، دستخوش انقلاب و دگرگونی شده است. آیین هندو به سه فرقه اساسی مانند شیوائیسم (زیر فرقه های بنام لینگا و و شکنی) آئین دوم ویشنویسم سوم شکتیزم می باشد. آئین هندوگرایی از قرن ها پیش تا ورود اسلام در افغانستان وجود داشته است. آیین هندو در افغانستان بر می گردد به عصر ودیک بین سالهای ۱۷۵۰ و ۶۰۰ قبل از میلاد، در آن زمان افغانستان دارای فرهنگ مشترک با هند بود. در سال ۳۰۵ قبل از میلاد در زمان سلطنت موریان قسمت اعظم باشن
ده جنوب هندوکش به بودیسم رو آوردند. ولی معابد هندویسم پا بر جا بود. که بعضی از آنها تا به حال باقی مانده است. نژاد و ملیت هندو و سیک های افغانستان. هندو و سیکهای افغانستان از نژاد ویدی و آریائی از ملیتهای پنجابی و سندی می باشند. در حقیقت از نژاد مردمان Mohyals, Khatris and Aroras مردمان اطراف دریای سند یا اندس می باشند. که بنام بقایای مردمان گندهارا نیز یاد می شوند. سیکهـ کلمه سیکهـ یا سکرا معنی آموختن را می دهد. سیکهـ به پنجابی (ਸਿੱਖੀ) به معنی شاگرد یاد می گردد. سیک دینی یکتاپرستی است که در سده پانزدهم میلادی توسط گرو ناناک (۱۴۶۹–۱۵۳۸), یا بابه نانک در ایالت پنجاب از شبه قارّهٔ هند بنیان گذاری شد و سپس توسط گرو ارجن رهبر پنجم گسترش داده شد. این آیین با بیش از ۳۰ میلیون پیرو، پنجمین دین سازمان یافته جهان است. اصلی ترین آموزه آیین سیک، یکتاپرستی است. این آیین، زندگی های روحی و مادی را به یکدیگر متصل می داند. گرو نانک پس از اینکه به کشورهای اسلامی و مکّه معظمه سفر نمود در جستجوی دینی شد که اختلافات بین مسلمانان و هندو را ازبین برد. و همچنین مردم را برای مبارزه در برابر ظلم آماده نماید. نام این دین را سیک گذاشت.
در ایامی که بابه نانک حیات داشت اورنگ زیب پادشاه هند ظلم شدیدی را بالای هندوها می نمود. بابه نانک افراد که به مذهب سیک رو می آوردند محافظ هندو خواند. این محافظین باید چهره شیر را بخود بگیرند؛ یعنی موی و ریش و لنگی داشته باشند. مقرراتی برای معتقدین مذهب سیک بر قرار ساخت که همه مشابه به دین اسلام بود. از این رو هندوها در میان مردم پشتون براحتی زندگی می نمایند. شهر جلال آباد و پکتیا امن ترین شهر برای هندوهای افغانستان است. عبادت سیک ها. سیکها روزانه دو وقت عبادت می کنند. یکی ۳ بجه شب برمی خیزند غسل می کنند و سخمنی را برای یک ساعت می خوانند پس از آن دعا می نمایند . . و دیگر شام کیرتن می خوانند که مشابه نات می باشند. سیک و هندو کلمه (ام) را که آمین معنی می دهد در دعاخوانی استعمال می نمایند. در سیکها کتابی مقدس بنام گرو گرند صاحب است. در هندوها کتاب مقدس بنام گیتا جی می باشد. گرو نانک ذکر نموده است که سیکهـ پنج جنس را که حرف اول آن با حرف ک باشد با خود داشته باشند. ماننده کره، کارد، کچه (نیکر) , کیس (موی) , کنگر (شانه) می باشد. سینگ. سینگ / sɪŋ / عنوان، نام میانی یا نام خانوادگی، که در هند سرچشمه گرفته است. کلمه س
نگ مشتق شده است از کلمه سانسکریت که شیر معنی می دهد. یا القاب است که برای شیر مورد استفاده قرار می گرفت. در آئین سیک، سینگ در اصل عنوانست که توسط رزمندگان در هند مورد استفاده قرار می گرفت. اما بعدها گورو گوبند سینگ کلمه سینگ را برای تمام مردان تعمید اجباری به تصویب رسانید. ضروری است که سیکها این کلمه را به عنوان نام خانوادگی یا یک نام میانی مورد استفاده قرار دهند .، در حال حاضر در سراسر شبه قاره هند و در میان اسمای سیکها کلمه سنگ وجود دارد. کمهای کشور هند بخاطر هندوهای افغانستان. هند اغلب به عنوان یک قدرت نرم در افغانستان توصیف می شود. هندوستان با انجام یک برنامه کمک ۲٫۳ میلیارد دلاری، یکی از بزرگترین اهداکنندگان منابع مالی به افغانستان، سرمایه گذاری در اقتصاد، کمک های بشردوستانه، آموزش، توسعه، ساخت و ساز و برق است. با توجه به سیاست خارجی در بین افغان ها، درک مثبت از نقش هند در تلاش های بازسازی در افغانستان وجود دارد. هند در ترمیم و توسعه شاهراها و ساختن بندهای آب کمک بی شایبه نموده است. مشغولیت. سیکها و و هندو در قندهار غزنین خوست آرگون کابل و جلال آباد در شهرها قرا و قصبات مقیم بوده، وبه دکانداری و بعضی به
نویسندگی در دوایر دولتی و مأموریت های اطراف، دیوان شهرها وبرخی به تجارت و صرافی، زمینداری و دلالی معملات تجارتی زرگری و تحصیل لوازم معاشیه و امرار حیات می کنند و برخلاف سایر اهل هنود، هندو و سیک افغانی در معاملات داد و ستد . . . راست کار ودر اخلاق ملایم و متواضع ونیک رفتار و کردار اند. مشکلات اجتماعی هندو و سیک با مسلمانان غیر روشنفکر در افغانستان. مردم افغانستان سیک را لالا ویا ماما خطاب می کنند. این بدو دلیل دلیل است یکی که بابه نانک به ادای حج رفت دوم از زمان رنجیت سنگه که کاکه سیکها بود و فتوحات بنام سیکها نمود الی بندر اتک و کشمیر پیش روی نمود از آن به بعد سیکها لالا و سردار نام نهاده اشد. همانطوری که افغانها مسلمان هستند ولی عرب نیستند. هندوها افغانی بوده نیز هندو هستند وهم هندوستانی نیستند. طی سالهای متمادی در میان هندوها افغانی نابغه نبوده است که مشکلات ازدواج هندو سیک را با مسلمانان افغانی در میان گذاشته حل نماید. بدبختانه در طی سالها پس از اسلام هندو با مسلمان افغانی و مسلمان با هندو افغانی ازدواج نکرده است که این عمل یکی از اشتباهات بزرگ هندو و سیک افغانی است. طی همین سالها هندو و سیکهای افغانی همی
شه خویش را در انزوا و بیگانه قرار داده است در حالیکه افغانستان وطن اصلی شان می باشد. پس از تجاوز اعراب هندوها خویش را در انزوا قرار دادند. کنون هندوها بعد از مرگ، به مشکلات مواجه می باشند. زمینی که هندوها و سیک ها برای سوزاندن جسدهای مرده های شان استفاده می کردند، توسط مردم محل در کابل غصب شده است. این غاصبین به شکل حیوانی با هندوهای بی دفاع رفتار می نمایند. در حالیکه این وحشی ها هیچگونه حق اولیت زندگی کردن را در کابل ندارند. ادراویل سینگ، رئیس شورای هندو باوران افغانستان در رابطه به مشکلات در مراسم هندوسوزان گفت یکی از آنها در ولایت سمنگان وفات کرده بود و جسد او را برای مراسم هندوسوزان به منطقه قلاچه کابل بردند. به گفته او، در روز سوم وقتی رفتند که استخوان هایش را جمع کنند، دیدند که مردم "۱۷۰" خشت بر آن پرتاب کرده بودند. نوکران پاکستان و سعودی کرسی هندوان را در پارلمان حذف کردند تا هندوهای افغانستان پا به فرار نموده افغانستان از حمایت هند خارج گردد. نمایندگان هندوها و سیک های افغانستان می گویند با مشکلات فراوانی در این کشور رو به رو هستند و در صورتی که یک کرسی برای آن ها در ولسی جرگه در نظر گرفته می شد، حداق
ل صدای آن ها به گوش مقام های دولتی و جامعه جهانی می رسید.
سحر خدایاری (۱۳ دی ۱۳۶۸ – ۱۸ شهریور ۱۳۹۸) که در شبکه های اجتماعی با لقب دختر آبی شناخته می شود، از هواداران باشگاه فوتبال استقلال ایران بود که در اعتراض به دستگیری و محکومیت خود به زندان بابت تلاش برای ورود به ورزشگاه و تماشای مسابقات فوتبال تیم استقلال ایران در لیگ قهرمانان آسیا، اقدام به خودسوزی کرد و در ۱۸ شهریور ۱۳۹۸ درگذشت. واقعهٔ درگذشت او، بازتاب گسترده ای را در سطح جهانی و در میان هواداران ورزش فوتبال در پی داشت. این رویداد منجر به نخستین حضور گزینشی زنان ایرانی در ورزشگاه های فوتبال برای تماشای یک بازی ملی پس از انقلاب ۱۳۵۷ شد. شرح واقعه. در اسفند ۱۳۹۷، سحر خدایاری ۲۸ ساله هنگام ورود به ورزشگاه آزادی برای تماشای بازی فوتبال بین تیم های استقلال ایران و العین امارات در چارچوب مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۹، توسط مأموران نیروی انتظامی بازرسی کننده بازداشت و به زندان قرچک ورامین منتقل شد. او پس از آزادی برای باز پس گرفتن تلفن همراهش که توسط دادگاه ضبط شده بود به دادگاه انقلاب مراجعه کرد. اما قاضی پرونده حضور نداشت و جلسه دادگاه تشکیل نشد. به گزارش بی بی سی فارسی، خدایاری در دادگستری آگاه می شود که در صور
ت محکومیت ممکن است به شش ماه تا دو سال حبس برای ورود غیرقانونی به ورزشگاه محکوم شود و پس از شنیدن این خبر در مقابل دادگاه انقلاب تهران دست به خودسوزی زد. بنا بر گزارشی دیگر، او پس از آزاد شدن، گوشه گیر شده بود و چندبار برای بازپس گیری وسایل شخصی خود که هنگام بازداشت، توقیف شده بودند، به دادسرای ارشاد رفته بود؛ در آخرین مراجعه، آگاه شد که پرونده اش به دادگاه انقلاب تهران منتقل گشته و به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است و نیاز است که برای تحمل این حکم، زندانی شود. علی مطهری نماینده مجلس نیز گفت «این خبر قطعی است که در مراجعه سحر به دادگاه، شخص غیرمسئولی به او گفته به شش ماه حبس محکوم شده ای». در واکنش به این مطلب غلامحسین اسماعیلی سخنگوی قوه قضائیه مطالب حاکی از اینکه فردی به سحر خدایاری گفته است «دارای محکومیت هستی و حکمی برایت صادر شده» را ناصحیح دانست و گفت این مطالب «بر اساس یک شایعه سازی و خبرسازی» بوده تا «ذهن افراد جامعه را مشوش کنند و خوراکی برای بیگانگان و معاندین نظام و انقلاب فراهم آورند.» وی همچنین گفت خدایاری «در مراجع قضایی به هیچ عنوان محکومیت کیفری نداشته است و اصلاً دادگاهی برای رسیدگی به پرونده
او تشکیل نشده است تا بخواهد محکومیتی برای او صادر شده باشد.» خدایاری در ۱۸ شهریور ۱۳۹۸ در اثر شدت جراحات حاصل از خودسوزی درگذشت. مأموران در دوران بستری بودن وی در بیمارستان اجازهٔ ملاقاتِ خبرنگاران با او را، با توجیه امنیتی بودنِ پرونده اش، نمی دادند. به گفتهٔ خواهر سحر، او پس از خودسوزی دچار ۹۰ درصد سوختگی شده بود.به گفتهٔ پدر سحر، پیکر دخترش پس از فوت تحویل خانواده اش شده و مشکلی برای دریافت پیکر، محل دفن و برگزاری مراسم خاکسپاری و ترحیم نداشته اند. پیشگیری از حضور خبرنگاران. پس از انتقال وی به بیمارستان، مأموران انتظامی به خبرنگاران اجازه ندادند که در جایی که دختر آبی بستری بوده است، حاضر شوند. این مأموران، با تهدید اینکه «پرونده سحر خدایاری امنیتی» است، همچنین به خبرنگاران هشدار دادند که برای آگاهی بیشتر از وضعیت وی، به بیمارستان سوانح و سوختگی مطهری نیز مراجعه نکنند. گفتگوی خانواده با رسانه های داخلی. پدر سحر در گفتگو با خبرگزاری مهر دربارهٔ ماجرای دستگیری دخترش گفت «سحر مشکل عصبی داشته و در روز دستگیری اعصابش به هم ریخته و فحاشی می کند و با مأمور نیروی انتظامی درگیر می شود.» او با بیان اینکه دخترش تحت
تأثیر برخی دوستانش اقدام به خودسوزی کرد گفت «سحر در روزی که به دادگاه می رود، باز هم اعصابش به هم می ریزد و اقدام به خودکشی می کند.» خدایاری پیرامون محکومیت دخترش نیز گفت «هیچ حکمی مبنی بر زندانی شدن سحر صادر نشده و ما به عنوان خانواده سحر اعلام می کنیم که اصلاً قرار نبوده سحر زندانی شود.» پخش این گزارش با انتقاداتی در شبکه های اجتماعی همراه شد و برخی صحت و اعتبار روایت پدر خدایاری را زیر سؤال بردند. حیدرعلی خدایاری در پاسخ به سؤال خبرنگار صداوسیما گفت «من با تمام وجودم طرفداری از نظام می کنم، تحت هیچ فشاری هم نیستم.» از قول خانوادهٔ سحر خدایاری نقل شده که او یک بار دیگر هم اقدام به خودکشی کرده بود. پدر او در گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان با اشاره به سابقه دخترش در خودکشی گفت «او قبلاً هم به شکل دیگری می خواست خودکشی کند که البته نگذاشتیم این اتفاق بیفتد.» خواهر سحر نیز در گفتگو با «شهروند» با اشاره به سابقه بیماری و اختلال دوقطبی سحر گفت: «او چند سال پیش دوران دانشجویی یک بار اقدام به خودکشی کرد. مدتی هم در بیمارستان بستری شد. همه مدارک پزشکی اش موجود است.» به گزارش بی بی سی فارسی تأکید رسانه های نزدیک به ح
کومت جمهوری اسلامی ایران؛ به سابقه خودکشی سحر، باعث شده تا برخی در صحت این ادعا تردید پیدا کنند. چگونگی بازداشت. سحر در ۲۱ اسفند ۱۳۹۷ با کلاه گیس آبی و پالتوی بلند قصد ورود به ورزشگاه را برای تماشای بازی استقلال با العین را داشت. مأموران تصمیم به تفتیش بدنی او داشتند اما پیش از آن خود وی فاش کرد که دختر است و توسط مأموران بازداشت شد. دادگاه پس از بازداشت خدایاری برای آزادی اش وثیقه پنجاه میلیون تومانی تعیین کرد و به دلیل آن که تهیه این مبلغ برای خانواده اش دشوار بود و همچنین زمان کافی برای تهیه وثیقه نیز فراهم نبود، خدایاری ۲ روز در بازداشتگاه ماند. واکنش ها به مرگ. خودسوزی خدایاری واکنش های بسیاری را بین عموم مردم و چهره های سرشناس ورزشی و غیر ورزشی در ایران و خارج از کشور برانگیخت. وریا غفوری، احمدرضا عابدزاده، محمود فکری، علی دایی، جواد نکونام، علی پروین، مهرداد میناوند، امیر قلعه نویی، سیدجلال حسینی، سید مهدی رحمتی، علی کریمی، آندرانیک تیموریان، حسین ماهینی، روح الله باقری، میلاد میداوودی، پژمان منتظری، حنیف عمران زاده، فرهاد مجیدی و مسعود شجاعی از فوتبالیست های ایرانی و گری لینکر، هدویگ لیندال، کسواره اس
لانی فوتبالیست های زن اهل سوئد پول پوگبا، ژروم بواتنگ و فران بلتران از فوتبالیست های بین المللی بودند که نسبت به این مسئله واکنش نشان دادند. پوریا پورسرخ، مهناز افشار، پرویز پرستویی، بهنوش بختیاری، مهتاب کرامتی، امیر جعفری، سوسن پرور و سحر قریشی بازیگران سینمای ایران، ابی و گوگوش خوانندگان ایرانی، پروانه سلحشوری و علی مطهری نمایندگان مجلس، جعفر پناهی کارگردان ایرانی عمر مؤمنی کاریکاتوریست اهل کشور اردن و باشگاه های فوتبال رم، چلسی، باشگاه های فوتبال اسپانیایی سلتا ویگو و رئال بتیس و تیم های ایرانی استقلال تهران، تراکتور، سپاهان و پرسپولیس نیز از دیگر شخصیت ها و نهادهایی بودند که به مرگ سحر خدایاری واکنش نشان دادند. بازیکنان تیم فوتبال استقلال تهران. به گزارش خبرگزاری ورزش ۳، بازیکنان تیم فوتبال استقلال تهران، در اولین دیدار خود بعد از فوت سحر خدایاری که در چارچوب رقابت های لیگ برتر فوتبال ایران، در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۹۸ در مقابل تیم فوتبال نفت مسجدسلیمان انجام گرفت، قبل از شروع مسابقه و در زمان ثبت عکس یادگاری، اقدام به پوشیدن تی شرت هایی سیاه با عنوان دختر آبی نمودند. این اقدام با واکنش مثبت کاربران شبکه های
اجتماعی روبرو شد ولی چندی از خبرگزاری های اصولگرای ایران همچون خبرگزاری فارس، این اقدام را فضاسازی علیه امنیت ملی لقب دادند و خواستار برخورد مسئولان ورزشی با مسببان این رخداد، به خصوص وریا غفوری شدند که به عنوان عامل اصلی این اقدام معرفی شده است. قوه قضائیه. با دستور و به نمایندگی از رئیس قوه قضاییه جمعی از مسئولان قضایی در مراسم ترحیم سحر خدایاری در شهرکرد حضور یافتند و تسلیت سید ابراهیم رئیسی را به خانواده او ابلاغ کردند. همچنین غلامحسین اسماعیلی رئیس حوزه ریاست و سخنگوی قوه قضاییه طی تماسی تلفنی، به پدر سحر خدایاری تسلیت گفت و از مواضع او در گفتگو با رسانه ها که به گفته وی «مانع از تحقق اهداف بیگانگان و برخی دنباله های داخلی شان شده است»، تشکر کرد. پدر دختر آبی نیز از پیگیری ها و دلجویی مسئولان قضایی، تشکر کرد. صدا و سیمای جمهوری اسلامی. شبکه ۲. دو روز پس از مرگ دختر آبی، صدا و سیمای جمهوری اسلامی در گزارشی از این موضوع پخش کرد. این گزارش که با دو روز تأخیر پخش شد، صدا و سیما وبگاه خبری خبرآنلاین و علی مطهری نماینده مجلس شورای اسلامی و دیگر رسانه های مستقل را به «نشر اکاذیب» متهم می کند. این اقدام صداوسیما
منجر به واکنش این اشخاص حقیقی و حقوقی نسبت به این گزارش شد. پس از آن شورای سردبیری خبرآنلاین در بیانیه ای صدا و سیما را به «فرار به جلو» و دروغ پردازی علیه این رسانه متهم کرده و خواستار مهلت برای دفاع از خود در صداوسیما شد. علی مطهری نیز در نامه ای خطاب به رئیس صداوسیما خواست تا به او فرصت دفاع از خود در صدا و سیما داده شود و مانند درخواست هاشمی، درخواست او را بی پاسخ نگذارند. پروانه سلحشوری، نماینده مجلس شورای اسلامی، در واکنش به این گزارش صداوسیما، با انتشار توئیتی این گزارش را «سناریوسازی» لقب داد. شبکه ۳. شبکه سه سیما در برنامه "پرونده ویژه" تاریخ ۲۱ شهریور ۱۳۹۸ در قالب برنامه زنده تلویزیونی و با حضور محسن مهدیان و سید مجید امامی به موضوع خودسوزی اعتراضی سحر خدایاری پرداخت. حاشیه ها. صبا کمالی. صبا کمالی، بازیگر ایرانی سینما، پستی در صفحه اینستاگرام خود منتشر ساخت. در این پست که گفتگویی فرضی با حسین بن علی، امام سوم شیعیان، بود، کمالی خطاب به او گفت «دختر آبی» از او «مظلوم تر» است. پس از انتشار این متن، خبرگزاری فارس خبر داد دستور بازداشت صبا کمالی صادر شده است. هیچ مقام قضائی این ادعای خبرگزاری فارس را