Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسلمان افراطی و یک مسلمان میانه رو و جوانان کرد و … دیدار و گفتگو می کند. موضوع اصلی نزاع سکولاریته و اعتقادات مذهبی است ولی ارجاعاتی به تاریخ قرن بیستم ترکیه نیز هست. خلاصه. شاعری تبعید شده به نام «کا»، به ترکیه بازمی گردد و به شهر متروکهٔ قارص سفر می کند. هدف ظاهری او از آمدن به این شهر، تهیهٔ گزارش از موج خودکشی بین دخترانی مذهبی است که از داشتن روسری و حجاب، منع شده اند؛ اما خاطرات کا از دختری جذاب به نام ایپک، که به تازگی طلاق گرفته، نیز درآمدن او به این شهر نقش داشته اند. کا پس از گذشت مدتی درمی یابد که افراد گوناگونی، از همسر سابق ایپک گرفته تا تروریستی کاریزماتیک، در تعقیب او هستند. در رمان برف، هدیه ای گمشده به شکلی کاملاً ناگهانی به صاحبش بازمی گردد، نمایش یک تئاتر به قتل عامی خونین تبدیل می شود.
دوستان راکت سازی آماتور یک سازمان ناسودبر تامین کننده زیرساخت برای آزمایش و پرتاب راکت های آماتور آزمایشی و بزرگ است. سایت آزمایش و پرتاب آنها در شمال پایگاه نیروی هوایی ادواردز و نزدیک بیابان موهاوی است. دوستان راکت سازی در سال ۲۰۰۳ (میلادی) توسط چندین نفر از دوست داران و هواداران راکت سازی که از انجمن پژوهش واکنش جدا شده بودند پدید آمد. گروه های بسیاری مانند برنامه افسانه زدایان و یک قسمت از "چقدر می تواند سخت باشد؟" در شبکه نشنال جئوگرافیک از سایت آزمایش دوستان راکت سازی آماتور استفاده کرده اند.
جنبش آزادی و حقوق مردم یک جنبش سیاسی اجتماعی ژاپنی برای دموکراسی در دهه ۱۸۸۰ میلادی بود. این جنبش به دنبال تشکیل یک قانونگزار انتخابی (قوه مقننه)، تجدیدنظر در معاهده نابرابر با ایالات متحده و کشورهای اروپایی، حقوق مدنی و سیاسی و کاهش مالیات متمرکز بود. این جنبش موجب شد دولت میجی قانون اساسی میجی را در سال ۱۸۸۹ و یک شورا رادر سال ۱۸۹۰ به وجود آورد؛ از سوی دیگر، این جنبش نتوانست کنترل دولت مرکزی را از بین ببرد و تقاضای آن برای دموکراسی واقعی هنوز ناکام مانده بود و قدرت اصلی همچنان در دست الیگارشی میجی باقی بود و حقوق مدنی به کسانی اعطا می شد که مالیات قابل توجهی بر طبق قوانین اصلاح مالیات زمین (ژاپن ۱۸۷۳) پرداخت می کردند.
روته یکی از بخش های کانتون آپنتزل اینرهودن در کشور سوئیس است. تاریخچه. از این بخش برای اولین بار در حدود سال ۱۴۲۰ میلادی با نام روتینر راد نام برده شده است. تشکیل شدن. شهرداری این بخش در سال ۱۸۷۲ میلادی در مرکز این بخش، شهر آپنزل، ایجاد شد. جغرافیا. مساحت این ناحیه ۴۰/۹ کیلومترمربع است. از این مساحت ۵۵/۷٪ زمین های کشاورزی، ۳۱/۸٪ جنگل، ۳/۴٪ مناطق مسکونی و ۹/۱٪ آن زمین خشک و بی بهره است. این ناحیه از کوه آلتمن در جنوب تا تپه هیرشبرگ در شمال امتداد می یابد. جمعیت. طبق آخرین سرشماری که در دسامبر سال ۲۰۱۷ میلادی انجام گرفت، جمعیت روته ۳٬۶۰۶ نفر بود. دین. طبق سرشماری که در سال ۲۰۰۰ میلادی انجام شد، ۸۸/۷٪ جمعیت این بخش کاتولیک، ۶/۸٪ پیرو کلیسای پروتستان سوئیس و ۰/۲۴٪ نیز پیرو کلیسای ارتدکس بودند.
اصلاح مالیات زمین در ششمین سال امپراتوری امپراتور میجی در سال ۱۸۷۳ توسط دولت میجی آغاز شد. این یک بازسازی بزرگ مالیات بر ارزش زمین بود و حق مالکیت خصوصی زمین در ژاپن را برای اولین بار به وجود آورد. نظام پیشین مالیات زمین. نظام پیشین مالیات بر ارزش زمین هنگام اصلاحات تایکا در سال ۶۴۵ میلادی همراه با اقتباس نظام قضایی چین موسوم به قوانین ریتسوریو (律令国家 "ریتسوریوکوکا") توسط حکومت ژاپن شکل گرفت. نظام مالیاتی پیشین تقلیدی از نظام مالیاتی مبتنی بر بیگاری موسوم به نظام سویوچو (租庸調 سویوچو) بود که در در دوران دودمان تانگ رواج داشت. در این نظام مالیات به شکل برنج و سایر محصولات کشاورزی پرداخت می شد و نرخ آن با استفاده از روش نقشه برداری زمین که توسط تویوتومی هیده یوشی ابداع شده بود انجام می گرفت. بر این اساس هر ساله مالیاتی بر میزان برداشت یک قطعه زمین وضع می شد. نام کشاورز اصلی در سند نقشهٔ زمین ثبت می گردید و او را متعهد به پرداخت مالیات زمین می دانستند. همچنین در قالب نظام موراکه همهٔ مالیات یک روستا تجمیع شده و آن روستا را موظف به پرداخت مالیات می دانستند. اعلام اصلاحات. حکومت میجی اصلاح نظام مالیاتی زمین را در سال
۱۸۷۳ (۱۲۵۲ خورشیدی) (به عنوان بخشی از احکام میجی دایجوکان (太政官布告 "دایجوکان فوکوکو") اعلام کرد. تلاش برای پیاده سازی این نظام در سال بعد آغاز شد. حکومت در ابتدا به کشاورزان اعلام کرد خودشان اقدام به مساحی قطعات زمین های خود کرده و پس از محاسبهٔ مالیات، نتیجه را به مقامات مالیاتی محل تحویل دهند. اما بودجهٔ ۱۸۷۴ نشان داد که بسیاری از کشاورزان یادشده صداقت نداشته اند و مبلغ به دست آمده نسبت به رقم مورد انتظار بسیار کمتر است. در عوض دولت در سال ۱۸۷۵ اقدام به تشکیل ادارهٔ اصلاح مالیات زمین کرد و تلاش نمود با بکارگیری زور نظام جدید مالیاتی را مستقر نماید. ادارهٔ جدید برای همهٔ زیرمجموعه های خود در حوزه های مالیاتی مختلف عددی را مشخص کرد و دستور داد به همان میزان مالیات جمع آوری کنند. در صورتی که عدد اعلام شده توسط کشاورزان کمتر از میزان مشخص شده توسط دولت بود این اداره به زور آن را تغییر می داد. این مسأله باعث خشم گستردهٔ کشاورزان و بروز چندین شورش وسیع در سطح کشور شد. دولت در ژانویه ۱۸۷۷ به منظور جلب نظر مجدد همگان به مالیات بر ارزش زمین، نرخ آن را از ۳٪ به ۲٫۵٪ کاهش داد. وضعیت خشونت آمیز ادارهٔ مالیات تا سال ۱۸۷۸
ادامه یافت اما هنگامی که مشخص شد مالیات های جمع آوری شده مبلغ پیش بینی شده توسط دولت را تأمین می کنند، سخت گیری های قانونی به تدریج کاهش یافت. در نهایت این اصلاحات در سال ۱۸۸۰ یعنی هفت سال پس از آغاز طرح به طور کامل به اهداف خود رسید. تغییرات نسبت به دوره پیش. همانطور که در بالا گفته شد پرداخت مالیات تا پایان دوره ادو با تحویل برنج و سایر محصولات انجام می شد و کشاورز اصلی به عنوان مؤدی مالیاتی در نظر گرفته می شد. این مالیات ثبات لازم را نداشت چون رقم ها در مناطق مختلف متفاوت بود. نظام مالیاتی جدید باعث شد یک سیستم یکپارچه به وجود آید که در آن صاحبان زمین مبلغی را بسته به ارزش زمین و به صورت نقد به دولت پرداخت می کردند. مهم ترین تغییرات از این قرار بودند: تأثیرات اصلاحات. ثبات در درآمد مالیاتی. با اعمال این مالیات بر ارزش زمین ها، دولت از دریافت مبلغ مشخصی در پایان هر سال اطمینان حاصل کند. این مبلغ دیگر بر اساس میزان برداشت محصول نوسان نداشت. در واقع خطر نوسان برداشت محصول از دولت به کشاورز منتقل شد. اصلاح نظام مالیاتی زندگی را برای کشاورزان و شکارچیان در زمین های غیرکشاورزی سخت تر کرد و باعث شد چندین مورد شو
رش علیه حکومت میجی انجام شود که در آن میان می توان به قیام ایسه (伊勢暴動 "ایسه بودو") و ماکابه (真壁暴動 "ماکابه بودو") اشاره کرد. عصبانیت مردم به ایجاد جنبش آزادی و حقوق مردم (自由民権運動 "جیومینکِن اوندو") کمک کرد. دولت میجی در سال ۱۸۷۷ مجبور شد از ترس بروز قیام های دیگر نرخ مالیات زمین را به ۲٫۵٪ کاهش دهد. مالکیت خصوصی بر زمین. با وضع این مالیات اسناد مالکیت زمین برای اولین بار به نام صاحبان آن ها صادر شد. پیش از آن نوعی مالکیت اشتراکی بر اساس قوانین "زمین عمومی شهروند عمومی" (公地公民制 "کوچیکومینسِی") وجود داشت که تحت آن تنها مالک همهٔ زمین ها امپراتور ژاپن بود و کشاورزان آزاد فقط می توانستند آن ها را از اربابان فئودال اجاره کنند. اربابان مذکور نیز به نوبهٔ خود این زمین ها را از امپراتور اجاره می کردند. وضع مالیات جدید باعث شد نظام باستانی یادشده از بین برود و صاحبان جدید زمین ها می توانستند ملک خود را به عنوان یک دارایی مالی در سرمایه گذاری هایشان به وثیقه بگذارند یا استفاده های دیگر کنند. این قانون نخستین گام برای حرکت ژاپن به سمت سرمایه داری بود. از این حیث می توان آن را با قانون کوویا امپتورس در انگلستان (و سپس کل قل
مروی پادشاهی متحد بریتانیا) مقایسه کرد که چندین سده پیش اعلام شده بود. پیش از تصویب اصلاحات مالیات بر زمین، منع یک جانبهٔ حکومت مبنی بر ممنوعیت معامله و فروش زمین های کشاورزی در سال ۱۸۷۲ ملغی اعلام شد. از سال ۱۸۷۳ مالکان زمین می توانستند از املاک خود را برای دریافت وام کشاورزی به وثیقه بگذارند. حق رأی. نظام قراردادهای فئودالی پیشین منسوخ شد چون صاحبان زمین از آن به بعد مسئول پرداخت مالیات شدند و اجازهٔ دخالت در سیاست پیدا کردند. بعدها هنگامی که دایت ملی تشکیل شد، بسیاری از زمین داران حق رأی در مجلس سفلی پیدا کردند؛ مجلسی که کرسی های آن متعلق به همین طبقهٔ زمین داران بود. بازرگانی و گردش پول. در نظام سابق محصول برنج و دیگر محصولات از هر تیول جمع آوری و توسط دلالان عمده فروش و از طریق انبارهای دایمیو در ادو و اوساکا فروخته و پخش می شد. اصلاحات جدید باعث شد تا کشاورزان شخصاً محصولات خود را مستقیماً به بازرگانان محلی فروخته و در قبال آن پول رایج دریافت کنند. این وضع اثر بزرگی بر بازرگانی ژاپن گذاشت.
ویندوز سرور ۲۰۱۹ نسخه فعلی سیستم عامل سرور است که توسط مایکروسافت در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۱۸ به صورت عمومی منتشر شده است و به عنوان بخشی از خانواده سیستم عامل ویندوز سرور شناخته می شود. توسعه و انتشار. توسعه ویندوز سرور ۲۰۱۹ در تاریخ ۲۰ مارس ۲۰۱۸ اعلام شد و اولین نسخه پیش نمایش محدود در همان روز منتشر شد و در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۱۸ برای دسترسی عمومی منتشر شد. ویندوز سرور ۲۰۱۹ بخشی از خانواده ویندوز سرور است و تاریخ پشتیبانی طولانی تر از ویندوز ۱۰ دارد. (ویندوز سرور ۲۰۱۹ تا سال ۲۰۲۹ و ویندوز ۱۰ تا سال ۲۰۲۵ پشتیبانی می شود) امکانات. ویندوز سرور ۲۰۱۹ دارای ویژگی های زیر است:
آیکوکو کوتو یک حزب در دوره میجی در ژاپن بود. این حزب در ژانویه ۱۸۷۴ توسط ایتاگاکی تایسوکه، اتو شیمپی، گوتو شوجیرو و دیگران به عنوان بخشی از جنبش آزادی و حقوق مردم (ژاپن) تشکیل شد. هدف این حزب این بود که تقاضای تشکیل یک مجمع ملی را به دولت میجی بدهد. از ترس دستگیری پس از شکست شورش ساگا، ایتاگاکی تایسوکه این حزب را به زودی پس از بنیان گذاری اش منحل کرد.
شبکه عصبی کپسول یک سیستم یادگیری ماشین است که یک نوع شبکه عصبی مصنوعی (ANN) است که می تواند مورد استفاده قرار گیرد برای مدل کردن بهتر روابط سلسله مراتبی است. این رویکرد تلاشی برای نزدیک تر کردن تقلید ساختار زیستی عصبی است. ایده این است که برای اضافه کردن ساختارهایی به نام کپسول به شبکه های عصبی کانولوشن (CNN) و به استفاده مجدد خروجی از چند تا از این کپسول به فرم با ثبات تر (با توجه به آشفتگی) قابل ارائه برای کپسول های مرتبه بالاتر. خروجی یک وکتور متشکل از احتمال مشاهده و ژست (موقعیت، اندازه، جهت) که برای مشاهده. این وکتور شبیه به آنچه که برای مثال در هنگام انجام "طبقه بندی با محلی سازی" در CNNها انجام می شود است. از جمله دیگر مزایای شبکه های کپسول می توان به «مشکل پیکاسو» در تشخیص پرونده: تصاویر دارای تمامی بخش های درست هستند ولی در رابطه فضایی درستی قرار ندارند (برای مثال: در یک چهره، موقعیت بینی و یک چشم جایشان عوض شده باشد). برای تشخیص تصویر، شبکه های کپسول از این حقیقت استخراج شده استفاده می کنند که در زمان تغییر نقطه دید، تغییرات تاثیر غیرخطی در سطح پیکسل و تاثیر خطی در سطح اجزا/اشیا دارند. این را می توا
ن در مقایسه با رندر یک شی از چند بخش مقایسه کرد. تاریخچه. در سال ۲۰۰۰ جفری هینتون و همکارانش. یک سیستم تصویربرداری که در ترکیب بخش بندی و تشخیص به یک استنتاج با استفاده از فرایند تجزیه درختان می پرداخت. به اصطلاح شبکه های اعتبار توصیف شده توزیع مشترکی بر روی متغیرهای پنهان و تجزیه درختان ممکن بود؛ که آن سیستم مفید بودن خود را در پایگاه داده ارقام دست نوشته MNIST ثابت نمود.
پیمان کامپو فورمیو در ۱۸ اکتبر ۱۷۹۷ میان ناپلئون بناپارت به نمایندگی جمهوری فرانسه و فیلیپ فون کوبنتسل به نمایندگی پادشاهی اتریش امضا شد. این پیمان به دنبال پیمان ترک مخاصمهٔ لئوبن (۱۸ آوریل ۱۷۹۷) منعقد شد. پیمان لئوبن، پس از لشکرکشی پیروز ناپلئون به ایتالیا به حاکمان هابسبورگی تحمیل شد. این پیمان به جنگ ائتلاف اول خاتمه داد و بریتانیای کبیر را در نبرد علیه فرانسهٔ انقلابی تنها گذاشت. بندهای عمومی پیمان تنها فرانسه و اتریش را مد نظر قرار می داد. این پیمان درخواست برگزاری کنگرهٔ راشتات را داد که در آن مذاکره دربارهٔ صلح نهایی برای امپراتوری مقدس روم انجام شود. در بندهای مخفی، اتریش که حکومت شخصی امپراتور بود، قول به منظور دستیابی به نتیجه ای خاص در کنگره با فرانسه همکاری کند. طبق سایر مواد پیمان، جمهوری ونیز منحل شد و قلمرو آن میان فرانسه و اتریش تقسیم شد. کنگره در دستیابی به صلح شکست خورد و در ۱۲ مارس ۱۷۹۹ فرانسه دوباره علیه اتریش اعلان جنگ داد. این جنگ که جنگ ائتلاف دوم نامیده شد، با پیمان صلح لونویل در سال ۱۸۰۱ خاتمه یافت. مکان. کامپو فورمیو که اکنون به نام کامپوفورمیدو شناخته می شود، روستایی در غرب اودینه
در شمال شرقی ایتالیا است. این روستا بین مرکز فرماندهی اتریش در اودینه و سکونت گاه بناپارت قرار داشت. فرماندهٔ فرانسوی در ویلا مانین نزدیک کودروایپو اقامت داشت. پیمان در خانه ای قدیمی در میدان اصلی روستا که متعلق به تاجری محلی بود، امضا شد. در ۱۸ ژانویهٔ ۱۷۹۸ نیروهای اتریشی وارد ونیز شدند و سه روز بعد، میهمانی رسمی در کاخ حاکم ونیز برگزار کردند. مفاد پیمان. پس از جملات معمول «صلح پایدار و تخطی ناپذیر» بعضی مناطق اتریش به مالکیت فرانسه درآمد. این مناطق شامل اتریش هلند و جزایری در دریای مدیترانه مانند کورفو و سایر جزایر جمهوری ونیز در دریای آدریاتیک بود. ونیز و قلمرو آن میان دو کشور تقسیم شد. جمهوری ونیز، ایستریا و دالماسی به امپراتوری اتریش رسید. اتریش جمهوری آلپ و جمهوری لیگوریا را (که در ناحیهٔ جنوا شکل گرفته بود) به عنوان قدرت هایی مستقل به رسمیت شناخت. افزون بر این، ایالات پادشاهی ایتالیا از زیر دین وفاداری به امپراتوری مقدس روم خارج شدند و وجود رسمی این پادشاهی که از سدهٔ چهاردهم به عنوان ملک شخصی امپراتور به صورت قانونی و نه بالفعل به شمار می رفت، پایان یافت. پیمان شامل جملات مخفی نیز بود که توسط ناپلئون
و نمایندگان امپراتور اتریش امضا شد. طبق این جملات، چند ناحیهٔ دیگر نیز تقسیم شد؛ لیگوریا استقلال یافت و گسترش مرزهای فرانسه تا راین مورد تأیید قرار گرفت. کشتیرانی آزاد فرانسه در راین، موز و موزل تضمین شد. جمهوری فرانسه به مناطقی که قبلاً هرگز تحت مالکیت فرانسه نبود، گسترش یافت. پیمان پس از پنج ماه مذاکره، نوشته و امضا شد. بنیان آن بر توافقات حاصله در پیمان لئوبن در آوریل ۱۷۹۷ بود، ولی دو طرف به دلایلی مذاکره را رها کرده بودند. طی دوران مذاکرات، کودتایی سلطنت طلبانه در ماه سپتامبر در فرانسه رخ داد و باعث دستگیری و اخراج نمایندگان سلطنت طلب و میانه رو در دیرکتوار شد. صلح کامپو فورمیو باعث دگرگونی نقشهٔ اروپا شد و نقش زیادی در شهرت ناپلئون داشت، ولی در واقع، فرجه ای بیش نبود. یکی از نتایج آن، جنگ دهقانان بود که پس از ابداع خدمت وظیفهٔ عمومی در فرانسه در سال ۱۷۹۸ در جنوب هلند به وقوع پیوست. یکی از نتایج پیمان صلح، آزادی ژیلبر دو موتیه دو لافایت از اسارت اتریش بود.
ویمالا رامان بازیگر، مدل هندی-استرالیایی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به سد ۹۹۹ و زنده باد ونکاتسایا اشاره کرد.
کاترین ترسا (زاده ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۹) بازیگر، مدل هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به همراه دو زن، رودرامادوی، مرد عدالت، عشق من جانکی، من پادشاهم، من نخست وزیرم و والتیر ویرایا (۲۰۲۳) اشاره کرد.
ریتیکا سینگ (زاده ۱۶ دسامبر ۱۹۹۴) ورزشکار سابق هنرهای رزمی ترکیبی و بازیگر هندی است، که علاوه بر فیلم های زبان هندی، مالایالم و تلوگو، بیشتر در فیلم های تامیل نقش آفرینی می کند. او پس از انجام مسابقه برای هند در بازی های آسیایی داخل سالن ۲۰۰۹ وسپس شرکت در سوپر فایت لیگ، او در کنار رانگاناتان مدهوان، در فیلم دور نهایی به کارگردانی سودها کونگارا، نقش اصلی را بازی کرد.
هشت شهر پایتخت در استرالیا وجود دارد که هر کدام به عنوان مقر دولت برای ایالتی یا منطقه ای واقع شده است. ملبورن اولین پایتخت از سال ۱۹۰۱ فدراسیون استرالیا می باشد. در سال ۱۹۲۷ صندلی دولت ملی به شهر کانبرا که همچنان به عنوان پایتخت می باشد منتقل شد. منابع. &lt;/grammarly-btn&gt;
تالاسی نایر (زاده ۲۰ اکتبر ۱۹۹۷) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به دریا اشاره کرد.
آرجون سارجا (زاده ۱۵ اوت ۱۹۶۴) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به دریا، سروزیر، رودخانه خون، بازی فریب، نام من سوریا، بازی، خوش آمدی، ساده، آخرین تدوین کارگردان، دروغ، ظلم و ستم، پرده آهنین و لئو اشاره کرد.
آرامگاه امامزاده عزیز از دورهٔ صفوی است، و در روستای دینجرد شهرستان تفرش واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۸۶۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جمهوری خلق یا جمهوری مردم عنوانی است که توسط برخی کشورهای مستقل با قانون اساسی جمهوری به کار می رود. نخستین بار جنبش های عوام گرای سدهٔ نوزدهم میلادی مانند جنبش فولکیش در آلمان و نارودنیک در روسیه این عبارت را مورد استفاده قرار دادند. شماری از کشورهای خلق شده در دوران جنگ جهانی اول و پس از آن، که عمر کوتاهی داشتند، خود را جمهوری خلق می نامیدند. بسیاری از این کشورهای در قلمرو امپراتوری سابق روسیه قرار داشتند که بر اثر انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ دچار فروپاشی شد. چند جمهوری خلق دیگر پس از پیروزی متفقین در جنگ جهانی دوم ایجاد شد. با این که به کارگیری عبارت جمهوری خلق به کشورهای دارای حکومت سوسیالیستی محدود نیست، ولی با این کشورها متناظر شده است. چند کشور جمهوری با نظام سیاسی لیبرال دموکراسی مانند بنگلادش و الجزایر، پس از جنگ استقلال، این عنوان را تصویب کردند. جمهوری های خلق مارکسیستی-لنینیستی. جمهوری های خلق مارکسیستی-لنینیستی پس از انقلاب روسیه تشکیل شدند. اوکراین در سال ۱۹۱۷ و سپس خانات خیوه و امارت بخارا در سال ۱۹۲۰ جمهوری خلق اعلام شدند. در سال ۱۹۲۱ تووا و در سال ۱۹۲۴ همسایه اش مغولستان جمهوری خلق شدند. پس از ج
نگ جهانی دوم، توسعهٔ نظریهٔ مارکسیستی-لنینیستی منجر به ظهور دموکراسی خلق شد. این مفهوم راهی به سوی سوسیالیسم از طریق دموکراسی چند طبقه ای و چندحزبی بود. کشورهایی که به این مرحله رسیده بودند، جمهوری خلق نامیده می شدند. دولت های اروپایی که در آن زمان جمهوری خلق شده بودند، شامل آلبانی، بلغارستان، چکسلواکی، مجارستان، لهستان، رومانی و یوگسلاوی بودند. در آسیا انقلاب کمونیستی چین منجر به تشکیل جمهوری خلق در این کشور شد. کرهٔ شمالی نیز مارکسیسم-لنینیسم را پذیرفت و جمهوری خلق شد. بسیاری از این کشورها خود را حکومت سوسیالیستی نیز می خواندند. در دههٔ ۱۹۶۰ رومانی و یوگسلاوی به نشانهٔ توسعهٔ سیاسی، استفاده از واژهٔ "خلق "در نام رسمی خود را متوقف کردند و آن را با واژهٔ "سوسیالیستی "جایگزین کردند. چکسلواکی نیز در همین دهه عبارت سوسیالیستی را به نام رسمی خود افزود. آلبانی از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۱ از هر دو عبارت در نام خود بهره می برد. این کشورها در غرب معمولاً حکومت های کمونیستی نامیده می شوند. البته هیچ یک از این کشورها خود را چنین توصیف نمی کردند و کمونیسم را سطحی از توسعهٔ سیاسی می دانستند که هنوز به آن دست نیافته اند. احزاب کم
ونیست این کشورها عمدتاً در ائتلاف با احزاب دیگر بودند. در دوران پس از استعمار، شماری از مستعمرات اروپایی سابق که به استقلال رسیده بودند و حکومت مارکسیستی-لنینیستی داشتند، نام خود را جمهوری خلق گذاشتند. این کشورها شامل آنگولا، اتیوپی، بنین، کنگو برازاویل، کامبوج، لائوس، موزامبیک و یمن جنوبی بودند. پس از انقلاب های ۱۹۸۹ جمهوری های خلق اروپای مرکزی و شرقی (آلبانی، بلغارستان، مجارستان و لهستان) و مغولستان عبارت خلق را که نشان دهندهٔ حکومت های کمونیستی سابق آنها بود، از نام رسمی خود زدودند. این کشورها جمهوری شدند و نظام سیاسی خود را به لیبرال دموکراسی تغییر دادند. در همین زمان، بیشتر مستعمرات اروپایی سابق نیز نام خود را تغییر دادند تا دور شدند خود از مارکسیسم-لنینیسم را نشان دهند. کشورهایی که اکنون از جمهوری خلق در نام کامل خود استفاده می کنند: جمهوری های خلق غیر مارکسیستی-لنینیستی. برخی کشورها با ایده های سوسیالیستی تأسیس شدند، ولی لزوماً کمونیست نبودند.
بیگانه گرایی (به انگلیسی: Xenocentrism) ترجیحی است که در آن عقاید یا کالاهای (محصولات) خارجی نسبت به عقاید و کالاهای داخلی اولویت داده می شوند.
فرانسوی آفریقایی یک نام عمومی است که به گونه های زبان فرانسوی که توسط حدود ۱۲۰ میلیون نفر در آفریقا صحبت می شود گفته می شود.
آلتمن (به آلمانی: Altmann) کوهی واقع در رشته کوه های آلپ آپنزل در مرز بین کانتون آپنتزل اینرهودن و کانتون سنت گالن در کشور سوئیس است.
اکتومورف () نام یک گروه موسیقی سبک هوی متال از مجارستان است.
اکتومورف می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دولت در غیاب، رُوسو سِیفو ; به دولت در غیاب، رئیس دولت ایواکورا تومومی و چند عضو دیگر دوره اصلاحات میجی گفته می شود. این دولت در طی مأموریت ایواکورا و عازم شدن ایواکورا تومومی به اروپا و آمریکا اداره کشور ژاپن را از ۲۳ ژانویه ۱۸۷۱ تا ۱۳ سپتامبر ۱۸۷۳ بر عهده داشت.
تعلیق قضاوت یک فرایند ادراکی و استدلال ذهن است که در آن فرد ضمن نتیجه گیری اخلاقی، از قضاوت خودداری می کند. نقطه مقابل تعلیق قضاوت، قضاوتِ زود هنگام است. در حالی که پیش داوری، شامل نتیجه گیری و تصمیم گیری قبل از داشتن اطلاعات کافی در زمینهٔ موضوعی می باشد، «تعلیق قضاوت» مستلزم داشتن صبر برای دستیابی به تمام واقعیت های موجود در مورد آن رخداد، قبل از هرگونه تصمیم گیری است.&lt;ref name="LII / Legal Information Institute 2016"&gt;&lt;/ref&gt; «تعلیق قضاوت»، سنگ بنای روش تحقیق به شیوهٔ استاندارد است. بسیاری از روش های علمی برای ترغیب به کارگیری شیوهٔ «تعلیق قضاوت»، تا انجام مشاهدات لازم، از طریق داوری همتا آزمایش و تأیید شده است. پیشرفت علوم اجتماعی اغلب در گرو حذف سوگیری های شناختی می باشد که در بسیاری از اشکال (فهرست سوگیری های شناختی) شناخته شده است. در فلسفه، «تعلیق قضاوت» معمولاً با شکّاکیت و اثبات گرایی مرتبط است، اما تنها به این موضوعات محدود نمی شود. به عنوان مثال، رنه دکارت در قرن هفدهم، از آن به عنوان سنگ بنای معرفت شناسی خود استفاده کرد. وی در فرایندی که از آن به عنوان شکّاکیت روش شناختی نام برد، تأکید
کرد که به منظور دستیابی به یک شالودهٔ منسجم در هنگام ساخت زیربنای دانش و اعتقاد شخصی، شخص باید در ابتدا به همه چیز شک کند. «تعلیق قضاوت» همچنین اصطلاحی است که در حقوق مدنی برای نشان دادن تصمیم دادگاه برای ابطال یک «قضاوت مدنی» مورد استفاده قرار می گیرد؛ و در مورد حکم محکومیت، «حکم تعلیقی» یکی از احکام احتمالی موجود در دادگاه است.
فرانسوی سوئیسی گونه ای از زبان فرانسه است که در منطقهٔ فرانسه زبان کشور سوئیس در منطقه ای به نام رومندی به آن گفتگو می شود. زبان فرانسه، در کنار زبان های آلمانی، ایتالیایی، و رومانش، یکی از چهار زبان رسمی کشور سوئیس است.
تکیه معاون الملک از جمله آثار است که از دوره قاجاریه در کرمانشاه به یادگار مانده است. این بنای تاریخی در بافت قدیم شهر کرمانشاه در محلهٔ آبشوران قدیم و در خیابان «حداد عادل» واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۴۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تاریخچه. در دوران قاجار تکیه های متعددی در کرمانشاه ساخته شد. از تکیه حاج سید در کوچه حاج سید به عنوان اولین یا یکی از اولین تکیه های کرمانشاه در دوران قاجار یاد می شود. معین الرعایا پس از اقدام به ساخت تکیه ای در محله آبشوران کرمانشاه کرد. تکیه در سال ۱۲۸۲ خورشیدی به بهره برداری رسید و در آن زمان به منظور برگزاری آیین ها و مراسم های مذهبی به کار می رفت. سازنده بنا معمار اصغر معمار باشی بود که در سر در بنا نیز این مسئله ذکر شده است. این تکیه پس از تخریب در جریان مشروطه و بازسازی مجدد به تکیه معاون الملک مشهور گردید. سیدمحمد معاون متخلص به واله در تاریخ بنای این تکیه چنین می گوید: تخریب در جریان مشروطه. در سال ۱۲۸۷ خورشیدی به دنبال صدور فرمان مشروطیت، مشروطه خواهان به سرکردگی ظهیرالملک اقدام به تخریب و به توپ بستن تکیه که محل تجمع مستبدان و مخ
الفان مشروطه بود، نمودند. بر اثر به آتش کشیدن تکیه تمامی آئینه کاری ها از بین می رود و قسمتی از خود بنا تخریب می گردد. در ادامه این جریانات خانواده معاون الملک در صدد مبارزه و انتقام برمی آیند و با کمک گرفتن از مردم سنقر و اطراف آن در تاقبستان تجمع می کنند و برای مبارزه آماده می شوند؛ که پس از مدتی با وساطت جمعی از سادات و کارگزاران و رجال شهر کرمانشاه بین خانواده معاون الملک و ظهیرالملک صلح برقرار می گردد. رخدادهای تاریخی. اسماعیل خان معاضدالملک در سال ۱۳۰۲ خورشیدی (۱۹۲۳ میلادی) هنگامی که در حال رفتن به محل کار خود بود، از سوی یک افسر در حاشیه محله آبشوران کرمانشاه و در مقابل تکیه معاون الملک مورد حمله قرار گرفت و با شلیک گلوله به قتل رسید. معماری. امتیاز قابل ملاحظه و استثنایی این بنا در کاشی کاری آن است. به گفته کارشناسان میراث فرهنگی کرمانشاه کاشی های برجسته و نیمه برجسته با نقوشی از اساطیر و تاریخ جهان و ایران و بسیار زیبا و رنگ های صددرصد طبیعی که در این بنا به کار رفته در جهان بی همتاست. تصاویری که بر روی کاشی ها حک شده شامل صحنه هایی از غزوات محمد، نبردهای علی، حوادث کربلا، تصاویر سلاطین باستانی ایران
از جمله پادشاهان هخامنشی و تصاویری از تخت جمشید است که در نوع خود بی نظیر است. معماری این بنا را حسن خان معاون الملک در ابتدا به حسین نقاش تهرانی و سیدابوالقاسم مانی واگذار می کند که پس از چندی حسین کاشی پز تهرانی میناچی را نیز برای بازسازی بنا به کرمانشاه دعوت می کند. تکیه معاون الملک دارای سه در ورودی است که در غربی به خیابان حداد عادل در شمالی به کوچه معاون الملک و در جنوبی به کوچه ایلخانی مشرف است. بخش ها. این بنا از سه قسمت حسینیه، زینبیه و عباسیه تشکیل شده است. حسینیه. مجموعه بنا در حدود شش متر از سطح خیابان پایین تر است به طوری که برای ورود به حسینیه باید از ۱۷ پله بزرگ عبور کرد. در کنار پله های ورودی، سقاخانه کوچکی وجود دارد که به وسیله کاشی هایی با نقوش ابوالفضل تزیین شده است. حسینیه صحن کوچکی است که در اطراف آن حجره های دو طبقه و طاق نماهای متعددی قرار گرفته است که سراسر دیوارهای آن با کاشی های زیبا آراسته شده است. داخل طاق نماهای این بخش به وسیله تابلوهای کاشی کاری شده پوشیده شده که صحنه هایی از عزاداری شامل سینه زنی، قمه زنی و تصاویری از خلفا و سلاطین ایران و بارگاه سلیمان را نشان می دهد. همچنین
اشعاری از واله کرمانشاهی در توصیف بنا و تاریخ خاتمه کاشی کاری آن نیز در این قسمت به چشم می خورد. عباسیه. بنای عباسیه به صورت صحن وسیعی است که در قسمت شرقی آن بنای دوطبقه ای ساخته شده و در قسمت جنوبی آن ایوانی با دو ستون آجری برپا شده است. دیوارهای عباسیه نیز با کاشی هفت رنگ تزیین شده که بر روی آن ها صحنه هایی از ورود یوسف به کنعان و بارگاه علی و پسرش حسین دیده می شود. در این صحن تصاویری نیز از شخصیت های مذهبی و سیاسی و مهره هایی از شخصیت های دوره قاجار بر روی کاشی ها نقش بسته است. موزه ها. در قسمت عباسیه دو موزه فرهنگی با نام های موزه موزه مردم شناسی کرمانشاه و موزه پوشاک و زیور آلات استان کرمانشاه وجود دارد. بازدید. تکیه معاون الملک تنها در ساعات اداری امکان بازدید دارد و در روزهای جمعه و تعطیلات رسمی نیز غیرقابل بازدید است. این وضعیت با انتقاداتی همراه بوده و سبب شده تا گردشگران برای بازدید از این بنای تاریخی با مشکل مواجه شوند. آسیب ها. تکیأ معاون در کنار رودخانه آبشوران قرار دارد. همین مسئله سبب شده تا سطح آب های زیرزمینی در این نقطه بالا باشد و کف مجموعه و دیوارهای تکیه دچار نم زدگی شود. این مشکل هر سال