Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لکیپ () یک روزنامه ورزشی در کشور فرانسه است. این روزنامه در سال ۱۹۴۶ تأسیس شده و به زبان فرانسوی رویدادهای ورزش های فوتبال، راگبی، دوچرخه سواری و ورزش های موتوری را پوشش میدهد.
دودو جورجسکو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل رومانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دینامو بخارست اشاره کرد. وی سابقه ۴۰ بازی و ۲۱ گل برای تیم ملی فوتبال رومانی در کارنامه دارد. جورجسکو در سال های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۷ برنده جایزه کفش طلای اروپا شده است.
«فرزندان کاپیتان گرانت» () داستانی از ژول ورن نویسنده شهیر فرانسوی است که توسط پیر-ژول اتزل در سال ۱۸۶۷ منتشر شد. خلاصه داستان. رمان «فرزندان کاپیتان گرانت» یک ماجراجویی تمام عیار است که هم در دریا و هم در خشکی ماجراهای خود را پی می گیرد. «لرد گلناراوان» و همسرش به همراه «مری» و «روبرت» (فرزندان هری گرانت) و خدمه کشتی «دونکان» در جستجوی «هری گرانت»، کاپیتان کشتی «بریتانیا» عازم یک سفر دریایی عظیم می شوند؛ در حالی که تنها راهنمای آنها متن رنگ و رو رفته یک نوشته اسرارآمیز است که به سه زبان و به صورت نامفهوم نوشته شده است. نقطه شروع سفر آنها بندر «گلاسکو» در اسکاتلند است. آنها ابتدا با توجه به آنچه که به صورت نامفهوم از نوشته دریافت می کنند، عازم سواحل «پاتاگونیا» در آمریکای جنوبی می شوند و سپس جستجوی خود را از طریق خشکی و در دل آمریکای جنوبی ادامه می دهند. اما سپس با پی بردن به اشتباه خود و بررسی دقیق تر نقشه، محل تقریبی کاپیتان را استرالیا حدس می زنند. آنها دوباره راهی اقیانوس اطلس و عازم استرالیا می شوند. با توجه به اینکه عرض جغرافیایی 37 درجه جنوبی در نقشه ذکر شده است آنها جزیره هایی همچون تریستان داکونا و ج
زیره آمستردام را که در این عرض و در مسیرشان قرار دارد، در جستجوی کاپیتان مورد بررسی قرار می دهند. در تمام این جزیره ها و حتی در استرالیا، آنها هیچ اثری از کاپیتان گرانت نمی یابند و در حالیکه در استرالیا کشتیشان نیز مفقود می شود، با روحیه ای ناامید تصمیم به بازگشت به اروپا و اسکاتلند می گیرند. آنها سوار بر یک کشتی عازم «اوکلند» در شمال نیوزیلند می شوند تا از آنجا عازم اروپا شوند اما در پی طوفانی کشتی دچار حادثه شده و آنها قدم به ساحل جزیره ای ناشناخته می گذارند. جزیره ای که به طور اتفاقی کاپیتان گرانت را نیز در آنجا می یابند. جزیره ای که آنها به همراه کاپیتان گرانت در آن اسیر می شوند، جزیره ای است تخیلی در شرق نیوزیلند، واقع در طول جغرافیایی 153 درجه و عرض جغرافیایی 37 درجه در اقیانوس آرام که در برخی نقشه های جغرافیایی باعنوان جزیره ماریا ترزا و در برخی دیگر با عنوان جزیره تابور به آن اشاره می شود. این جزیره تخیلی در همسایگی جزیره تخیلی دیگری به نام جزیره لینکلن قرار دارد که مکان وقوع حوادث رمان معروف دیگری از ژول ورن با عنوان جزیره اسرارآمیز می باشد.
کیس کیست (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به هیرنفین، آزد آلکمار و پاری سن ژرمن اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین سابقه ۲۱ بازی و ۴ گل در تیم ملی فوتبال هلند را در کارنامه دارد. افتخارات. کیست در سال ۱۹۷۹ برنده جایزه کفش طلای اروپا شده است.
شکار شهاب کتابی نوشته ژول ورن نویسنده داستان های علمی-تخیلی است که در سال ۱۹۰۸ در فرانسه منتشر شد. کتاب شکار شهاب در سال ۱۹۰۸ سه سال پس از مرگ ژول ورن منتشر شد. ژول ورن این کتاب را در سال ۱۹۰۱ نوشت و قبل از مرگش آن را بازنویسی کرد. پس از مرگش، پسرش، مایکل ورن با تغییراتی در اثر آن را ویرایش نموده و به نام پدر به چاپ رساند. از جمله تغییراتی که مایکل در کتاب به وجود آورد می توان به زیاد کردن فصل های عاشقانه کتاب از ۱۷ فصل به ۲۱ فصل و همچنین اضافه کردن شخصیت مخترع به داستان برای فرود آوردن شهاب روی زمین اشاره نمود. شرح داستان. شهابی در آسمان پدیدار می شود و رقابت برای رصد آن توسط دو ستاره شناس آماتور در شهر کوچکی در آمریکا برای کسب اعتبار و شهرت کشف آن شروع می شود. تنها بعد از اینکه دنیا می فهمد این شهاب از جنس طلاست، این رقابت به بازی مرگ و زندگی تبدیل می شود. البته همه چیز به اینجا ختم نمی شود! در این بین مخترعی نیز به دنبال شکار شهاب است. البته نه با تلسکوپ! او دستگاهی اختراع کرده که شهاب را در هر جایی که اراده کرد به زمین بیندازد! حال از میان این سه نفر …
«هکتور سرواداک» () که با نام "مسافران ستاره دنباله دار گالیا" توسط سلماز بهگام به صورت متن کامل ترجمه شده است و در گذشته نیز با عنوان در سیارات چه می گذرد ترجمه عنایت الله شکیباپور به چاپ رسیده است، نام رمانی علمی-تخیلی از نویسنده محبوب فرانسوی، ژول ورن می باشد. ژول ورن این رمان را در سال ۱۸۷۷ به تحریر درآورد که توسط انتشارات پیر-ژول اتزل منتشر شد. این رمان با نام Off on a Comet (سوار بر ستاره دنباله دار) به انگلیسی ترجمه شده است.
میوشینو ; وی ابتدا سوکوشیتسو (همسر غیراصلی) توکی یوری آکی، شوگوی ولایت مینو و سپس همسر غیراصلی دشمن وی سایتو دوسان دایمیوی ولایت مینو شد. او مادر سایتو یوشی تاتسو پسر ارشد و جانشین سایتو دوسان بود. بنابر فرضیه ها یکی از دلایل شورش یوشی تاتسو علیه سایتو دوسان و کشتن وی این بود که یوشی تاتسو، سایتو دوسان را به پدری قبول نداشت و خود را فرزند توکی یوری آکی می دانست. میوشیو همچنین خواهر بزرگتر اینابا یوشیمیچی بود.
اشعهٔ سبز رمانی نوشته ژول ورن نویسنده فرانسوی است که در سال ۱۸۸۲ منتشر شد. نام آن از پدیده درخش سبز گرفته شده است. این رمان در فیلمی با نام پرتو سبز محصول سال ۱۹۸۶ به کارگردانی اریک رومر مورد اشاره قرار گرفته است. کتاب، سفر به جزایر هبرید داخلی در اسکاتلند، به ویژه ایونا و استافا را شرح می دهد. موضوع کتاب جستجوی «درخش سبز» است که گاهی اوقات در غروب خورشید قابل مشاهده است. نماهای فراواقعی غارهای جزیره استافا به جنبه رمزآلود کتاب می افزاید. خلاصه داستان. برخلاف اکثر آثار ژول ورن، این رمان بیشتر از اینکه یک ماجراجویی یا حتی علمی-تخیلی باشد، حال وهوایی عاشقانه و سفرنامه ای دارد. برادران ساموئل و سباستین ملویل می خواهند خواهرزاده خود هلنا کمپبل را مجبور کنند تا با دانشمندِ نخراشیده ای به نام اریستوبولوس اورسیکلز ازدواج کند. ژول ورن افسانه قدیمی اسکاتلندی «پرتو سبز» را برساخته است، نوری سبز رنگ که گاهی اوقات درست زمانی که خورشید در حال گذر از افق دریا است، وقتی آسمان صاف است، ظاهر می شود و بیننده را قادر می سازد تا از نزدیک به قلب خود نگاه کند و قلب دیگران را بخواند. هلنا پس از خواندن مقاله ای در روزنامه در مورد ای
ن پدیده، تا زمانی که این پدیده بصری را نبیند، از ازدواج خودداری می کند. آنها به همراه خدمتکارانشان به سواحل غربی اسکاتلند و هبریدها سفر می کنند. در آنجا با هنرمندی به نام الیور سینکلر آشنا می شوند که هلنا عاشق او می شود. فرصت های زیادی برای دیدن درخش سبز، معمولاً نامناسب ترین لحظات، توسط اریستوبولوس تلف می شود. در نهایت، اشعه سبز توسط برادران و خدمتکاران دیده می شود، در حالی که هلنا و الیور هنگام خیره شدن به چشمان یکدیگر این پدیده را از دست می دهند. مبنای علمی. درخش سبز و پرتوهای سبز، پدیده های دیداری نادری هستند که اندکی قبل از غروب یا بعد از طلوع خورشید رخ می دهند. در این زمان و برای مدت کوتاهی، یک نقطه سبز بالای خورشید قابل مشاهده است یا یک پرتو سبز از محل غروب خورشید به سمت بالا پرتاب می شود. این پدیده معمولاً از ارتفاع کم جایی که نمای بدون مانعی از افق وجود دارد (مانند اقیانوس) مشاهده می شود. این ایده رمان که می توان مکان و زمان مشاهده پرتو سبز را پیش بینی کرد، هیچ مبنای علمی ندارد. البته خلبانان هواپیما این پرتوها را به طور مرتب می بینند، زیرا اغلب می توانند هنگام پرواز (به ویژه به سمت غرب، جایی که حرکت
نسبی خورشید کمی کندتر است) افق واقعی را ببینند. در فیلم «پرتو سبز» ساخته اریک رومر در سال ۱۹۸۶، این پدیده به عنوان عنصری محوری و نمادین به کار رفته است. پرتو سبز در این فیلم، به دلفین، شخصیت اصلی که با مشکلاتی روبرو است، معنا و راهنمایی می دهد. کتاب ژول ورن با عنوان «پرتو سبز» در این فیلم به عنوان یک «داستان عاشقانه افسانه ای» مورد بحث قرار می گیرد. شخصیت های اصلی داستان در جستجوی این پدیده هواشناسی نادر غرق شده اند. یکی از شخصیت های فیلم توضیح می دهد که دیدن پرتو سبز، قدرت ادراک بیننده را به طور چشمگیری افزایش می دهد و او «می تواند احساسات خود و دیگران را نیز بخواند». دلفین با تکیه بر این ایده، از جستجوی خود برای دیدن پرتو سبز استفاده می کند تا بر ترس خود از صمیمیت غلبه کند.
گیورگی اسلاوکوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو، و باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو اشاره کرد. تیم ملی. وی سابقه ۳۰ بازی و ۱۲ گل در تیم ملی فوتبال بلغارستان را در کارنامه دارد. جوایز. اسلاوکوف در سال ۱۹۸۱ برنده جایزه کفش طلای اروپا شده است.
ویم کیفت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آژاکس آمستردام، باشگاه فوتبال پیزا، پی اس وی آیندهوون، بوردو و تورینو اشاره کرد. تیم ملی. وی سابقه ۴۲ بازی و ۱۱ گل در تیم ملی فوتبال هلند را در کارنامه دارد. افتخارات. از افتخارات وی میتوان به قهرمانی در جام ملت های اروپا ۱۹۸۸ به همراه تیم ملی هلند و کسب کفش طلای اروپا در ۱۹۸۲ اشاره کرد.
فرناندو گومز (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ٢۶ نوامبر ٢٠٢٢) بازیکن فوتبال اهل پرتغال بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به پورتو، و اسپورتینگ لیسبون و باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون اشاره کرد. تیم ملی. وی سابقه ۴۸ بازی و ۱۱ گل برای تیم ملی فوتبال پرتغال را در کارنامه دارد.
رودیون کاماتارو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به دینامو بخارست، هیرنفین، رویال شارلوا، و یونیورسیتاتئا کرایووا اشاره کرد. وی در مسابقات بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
عبدالرضا هلالی (زادهٔ ۱۲ آبان ۱۳۶۰) مداح ایرانی است. که غالباً در حسینیه هیئت الرضاتهران هیئت برگزار می کند زندگی شخصی. عبدالرضا هلالی متولد ۱۲ آبان ۱۳۶۰ در آبادان است، هنرستان رشته نقشه کشی ساختمان خوانده است و دو ترم نیز در دانشگاه حقوق قضایی خواند ولی در نهایت انصراف داد و کلا تحصیل را رها کرد. حواشی. تعطیلی و آغاز کار دوباره هیئت الرضا محفل بسیجیان و رهروان شهداء. هر ساله، به دلیل استقبال از هیئت های هلالی در ماه محرم، او این هیئت را به جای میدان خراسان در سالن کشتی شهدای هفتم تیر برپا کرده است. هیئت الرضا در پی دستگیری هلالی در محرم ۱۳۹۶ تعطیل شد. انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶ هلالی ابتدا از محمدباقر قالیباف و پس از کناره گیری او از سید ابراهیم رئیسی حمایت کرد. دستگیری ها و اتهام جاسوسی. در سال ۱۳۸۵ فیلمی که هلالی را در حال قلیان کشیدن در کنار یک زن با آستین رکابی نشان می داد، منتشر شد.هلالی پس از انتشار این فیلم دستگیر شد و مدتی از مداحی خودداری کرد. هلالی این زن را همسرش عنوان کرد. هلالی در تابستان ۱۳۹۶ به همراه روح الله بهمنی بازداشت شد. در اینترنت منتشر شد که اتهام آن
ها «ارتباط با یک زن کارمند سفارت فرانسه» و همچنین «جاسوسی برای اسرائیل» بوده ولی غلامحسین محسنی اژه ای، معاون اول وقت قوه قضاییه در یکشنبه ۸ مرداد از جزئیات پرونده آنان اعلام بی اطلاعی و اظهار کرد که «او طرفداران زیادی دارد و سبک خواندنش ملایم و همراه با سوز، و نیز مورد پسند مداحان دیگر است.» عبدالرضا هلالی از ایام فاطمیه ۱۳۹۷ شروع به مدیحه سرایی در مجالس عمومی کرد و جلسات هفتگی هیئت او در حسینیه مهدیون تهران برقرار شد.
اِسلُواکی کشوری محصور به خشکی در اروپای مرکزی است. پایتخت آن براتیسلاوا است. این کشور از غرب با جمهوری چک و اتریش، از شمال با لهستان، از شرق با اوکراین و از جنوب با مجارستان هم مرز است. مساحت این کشور: ۴۹۰۳۵ کیلومتر مربع (صد و بیست و هفتمین کشور جهان) است. بیشتر سطح اسلواکی با کوهستان ها پوشیده شده است و این کوه ها همگی جزئی از رشته کوه های بسکید و کارپات هستند. کوه های کارپات بیشتر نیمه شمالی کشور را دربر می گیرد. دشت های پست اسلواکی تنها در جنوب غربی و منتهی الیه جنوب شرقی کشور قرار گرفته اند که جزئی از فلات پانونی به شمار می آیند. کوه های تاترا با ۲۰ قله بلندتر از ۲۵۰۰ متر مرتفع ترین بخش از کوهستان کارپات را تشکیل می دهند؛ بیشتر مساحت تاترا در خاک اسلواکی قرار گرفته است. در شمال، نزدیک به مرز لهستان، کوه های تاترای علیا قرار دارند که از مناطق محبوب کوهنوردی و اسکی است و بسیاری از دریاچه ها و دره های خوش منظره کشور در این محل قرار گرفته است. بلندترین نقطه اسلواکی، یعنی قله گرلاخ (Gerlachovský štít) که ۲٬۶۵۵ متر ارتفاع دارد و کوه کریوان (Kriváň) که از نمادهای اسلواکی است نیز در همین منطقه واقع شده اند. مهم ت
رین رودهای اسلواکی عبارتند از دانوب، واه و هرون، و هورناد. رود تیسا ۵ کیلومتر از مرز اسلواکی-مجارستان را در بر می گیرد. اسلواکی در میان کوه های خود صدها غار دارد که ۱۵ عدد از آن ها برای بازدید عموم باز است. پنج غار اسلواکی به نام های غار یخی دوبشینسکا، غار دومیتسا، گومباسک، یاسوفسکا، و غار آرگونیتی اوختینسکا در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده اند. میانگین دمای سالیانه حدود ۹–۱۰ درجه سانتی گراد است. میانگین دمای گرم ترین ماه حدود ۲۰ درجه و میانگین دمای سردترین ماه بیشتر از ۳- است. این گونه آب و هوا در زاهورسکا نیژنا و پودونایسکا نیژنا دیده می شود. آب و هوای غالب پایتخت براتیسلاوا این گونه است. میانگین دمای سالیانه کمتر از ۵ درجه سانتیگراد است. میانگین دمای گرم ترین ماه کمتر از ۱۵ درجه و میانگین دمای سردترین ماه کمتر از ۵- است. آب و هوای کوهستانی در کوه ها و در برخی روستاها در دره «اوراوا» و «اسپیش» دیده می شود. شهرهای مهم آن کوشیتسه، نیترا، ژیلینا است.
جمهوری اسلوونی (به اسلونیایی: Slovenija) کشوری است در جنوب اروپای مرکزی. پایتخت و بزرگ ترین شهر آن لیوبلیانا است. اسلوونی از سوی غرب با ایتالیا، از شمال با اتریش، از جنوب و جنوب شرقی با کرواسی و از سمت شمال شرق با مجارستان هم مرز است. کشور اسلوونی با ۲۰٬۲۷۳ کیلومتر مربع (۷۸۲۷ مایل مربع) مساحت در مرکز قاره اروپا و در مجاورت رشته کوه آلپ و دریای آدریاتیک واقع است. محیط ۲۸۳۱ کیلومتری اسلوونی از سمت شمال به اتریش، از سمت شرق به مجارستان، از سمت جنوب به کرواسی و از سمت غرب به ایتالیا محدود می شود. اسلوونی، کشوری در اروپای مرکزی، با وجود مساحت کوچکش، دارای تنوع جغرافیایی شگفت انگیزی است. این کشور که به «اروپای مینیاتوری» نیز شهرت دارد، در یک نقطه تلاقی فرهنگی و جغرافیایی منحصربه فرد قرار گرفته و طبیعت متنوعی از کوه های آلپ تا سواحل مدیترانه را در خود جای داده است. اسلوونی سرزمین ناهموار با آب و هوای متنوع است. مناطق شمالی آب و هوایی سرد و کوهستانی و مناطق جنوبی و غربی آب و هوایی معتدل دارند. پست ترین بخش این سرزمین در ساحل دریای آدریاتیک (هم سطح آب های آزاد جهان) و بلندترین نقطه آن در قلّه «تری گلاو» با ۴۶۸۲ متر ار
تفاع واقع است. حدود ۶۰٪ از مساحت اسلوونی را جنگل ها پوشانده اند که آن را به یکی از سرسبزترین کشورهای اروپا (پس از فنلاند و سوئد) تبدیل کرده است. این جنگل های انبوه، زیستگاه گونه های جانوری متنوعی از جمله خرس قهوه ای، گرگ و وشق (سیاه گوش) است. دولت اسلوونی برنامه های گسترده ای برای حفاظت از این منابع طبیعی اجرا می کند. پیوندگاه چهار منطقه بزرگ جغرافیایی. اسلوونی در محل برخورد چهار منطقه بزرگ جغرافیایی اروپا قرار دارد که این ویژگی، تنوع طبیعی فوق العاده ای به آن بخشیده است: رشته کوه های آلپ در شمال و شمال غرب، دشت پانونین در شرق و شمال شرق، کوه های دیناری در جنوب شرق و سواحل مدیترانه در جنوب غرب. این تنوع باعث شده که در یک روز بتوانید هم در کوه های آلپ اسکی کنید و هم در دریای مدیترانه شنا کنید. تنها پارک ملی اسلوونی، پارک ملی تریگلاو (Triglav National Park) است که نام خود را از بلندترین قله کشور، تریگلاو (۲,۸۶۴ متر) گرفته است. این پارک که بخش بزرگی از رشته کوه آلپ یولیان را پوشش می دهد، دارای دریاچه های یخچالی زیبا (مانند دریاچه بوُهین)، دره های عمیق و تنوع زیستی بالایی است. مراتع طبیعی و دشت های سرسبز بیش از ۰
۲ درصد از خاک اسلوونی را شامل می شوند و حداقل ۸۲ درصد از پهنه این سرزمین مستعد کشاورزی است. پراکندگی جمعیت در اسلاونی از شرایط توپوگرافیک تابعیت می کند به گونه ای که با غلبه شدید ناهمواری ها، ساکنان اولیهٔ آن یعنی اسلاوها به دنبل مسطحترین مناطق بوده و هرجا به نقطه ای صاف و هموار رسیده اند در آنجا مستقر شده و از آن جا که این نوع محدوده های در اسلاونی کمتر به چشم می خورد با نگاه به نقشهٔ جمعیت شناختی موجود متوجه عدم تعدد در مراکز جمعیتی شهری و روستایی می شویم. در این میان دو شهر لیوبلیانا و ماریبور بزرگ ترین دشت های واسطه ای را به خود اختصاص داده اند. افزایش آلاینده های صنعتی در رودخانه ساوا که درست از وسط اسلوونی عبور می کند و بالا رفتن غلظت ذرات معلق در هوای شهرهای صنعتی و نیز فرسایش بی رویه جنگل ها، از مهم ترین مشکلات زیست محیطی این سرزمین قلمداد می شود. جغرافیای فیزیکی. اسلوونی در اروپای مرکزی قرار گرفته است، به آلپ می رسد و با دریای آدریاتیک مرز دارد. رشته کوه آلپ ــ از جمله آلپ یولیایی، آلپ کامنیک–ساوینیا و زنجیرهٔ کاراوانک، همچنین توده کوهی پوهوریه ــ شمال اسلوونی را در امتداد مرز طولانی اش با اتریش دربر
گرفته اند. ساحل آدریاتیک اسلوونی حدود از ایتالیا تا کرواسی امتداد دارد. واژهٔ "کارست" از فلات کارست () در جنوب غربی اسلوونی سرچشمه گرفته است؛ منطقه ای آهکی با رودخانه های زیرزمینی، دره ها و غارها، میان لیوبلیانا و مدیترانه. فلات کارست (Karst Plateau) در جنوب غربی اسلوونی، خاستگاه اصلی مطالعه پدیده های کارستی در جهان است. نام این پدیده زمین شناسی که شامل غارها، گودال ها و رودخانه های زیرزمینی می شود، از همین منطقه گرفته شده است. این منطقه به دلیل سنگ های آهکی متخلخل خود، شبکه ای وسیع از غارهایی را در زیر زمین پنهان کرده است. در دشت پانونی در شرق و شمال شرق، به سوی مرزهای کرواسی و مجارستان، چشم انداز عمدتاً هموار است. با این حال، بیشتر زمین های اسلوونی تپه ای یا کوهستانی است، به طوری که حدود ۹۰ درصد از سطح آن ۲۰۰ متر یا بیشتر از سطح دریا ارتفاع دارد. اسلوونی بیش از ۱۱,۰۰۰ غار ثبت شده دارد، اما تخمین زده می شود که تعداد واقعی آن ها بسیار بیشتر باشد. دو مورد از مشهورترین آن ها غار پستوینا (Postojna Cave)، یکی از طولانی ترین شبکه های غاری کشور که زیستگاه سمندر کور است، و غارهای اشکوتسیان (Škocjan Caves) است که با
داشتن یکی از بزرگ ترین دره های زیرزمینی جهان در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. رودخانه سوچه که در غرب اسلوونی جریان دارد، به دلیل رنگ سبز زمردین شهرت جهانی دارد. این رنگ منحصربه فرد ناشی از ذرات بسیار ریز سنگ آهک است که در آب معلق هستند. این رودخانه یکی از رودخانه های اروپا برای ورزش های آبی مانند قایقرانی و کایاک سواری محسوب می شود. با وجود تنوع جغرافیایی بالا، اسلوونی تنها حدود ۴۷ کیلومتر خط ساحلی در کنار دریای آدریاتیک دارد. این نوار ساحلی کوتاه، شهرهای تاریخی و زیبایی مانند پیران (Piran)، ایزولا (Izola) و کوپر (Koper) را در خود جای داده که معماری ونیزی در آن ها به چشم می خورد. موقعیت. موقعیت اسلوونی جایی است که جنوب شرقی و اروپای مرکزی به هم می رسند، جایی که آلپ شرقی به دریای آدریاتیک می رسد، میان اتریش و کرواسی. نصف النهار پانزدهم شرقی تقریباً با خط میانی کشور در جهت غرب ـ شرق منطبق است. مختصات جغرافیایی. نقاط انتهایی جغرافیایی اسلوونی: شمال: ، بودینتسی، شالووتسی جنوب: ، کوت پری داملوی، شهرداری چرنوملی شرق: ، پینتسه–ماروف، شهرداری لنداوای غرب: ، روبیدیشچه، شهرداری کوبارید بیشینهٔ فاصلهٔ شمال
ـ جنوب ۱°۲۸′ یا است. بیشینهٔ فاصلهٔ شرق ـ غرب ۳°۱۳′ یا است. مرکز هندسی جمهوری اسلوونی (GEOSS) در قرار دارد. از سال ۲۰۱۶، دستگاه ژئودزی اسلوونی با مبدأ ارتفاعی صفر متر از ایستگاه کشندسنج کوپر استفاده می کند. تا آن زمان، مبنا به اسکلهٔ سارتوریو در تریسته ارجاع داده می شد (نگاه کنید به متر بالای سطح آدریاتیک). مساحت. کل: ۲۰٬۲۷۱ کیلومتر مربع خشکی: ۲۰٬۱۴۹ کیلومتر مربع آب: ۱۲۲ کیلومتر مربع مقایسه: کمی کوچک تر از نیوجرسی ناحیه ها. ناحیه های تاریخی. ناحیه های سنتی اسلوونی، بر پایهٔ تقسیم پیشین این کشور به چهار سرزمین های تاج هابسبورگ (کارنیولا، کرنتن، اشتایریا و ساحلی) و بخش های آن ها، عبارت اند از: کارنیولای علیا ("گورنسکا") (U.C.) اشتایریا ("شتایرسکا") (S) پرکموریه (P) کرنتن ("کوروška") (C) کارنیولای درونی ("نوترانسکا") (I.C.) کارنیولای سفلی ("دولنسکا") (L.C.) گوریتسیا ("گوریشکا") (G) ایستریای اسلوونیایی ("اسلوونسکا ایسترا") (L) دو مورد آخر معمولاً در کنار هم به عنوان ناحیهٔ ساحلی ("پریمو رسکا") در نظر گرفته می شوند. کارنیولای سفید ("بلا کراینا") که بخشی از کارنیولای سفلی است، اغلب به عنوان ناحیه ای جداگانه محسوب
می شود، همانند درهٔ مرکزی ساوا ("زاساوْیه") که در غیر این صورت بخشی از کارنیولای علیا، کارنیولای سفلی و اشتایریا به شمار می رود. ساحل اسلوونی جزیرهٔ طبیعی ندارد، اما طرحی برای ساخت یک جزیرهٔ مصنوعی وجود دارد. اقلیم. اقلیم نیمه گرمسیری مرطوب (Cfa) در ساحل، اقلیم اقیانوسی (Cfb) در بیشتر اسلوونی، اقلیم قاره ای با تابستان های ملایم تا گرم و زمستان های سرد (Dfb) در فلات ها و کوه های شمال، اقلیم زیرقطبی (Dfc) و اقلیم توندرا (ET) در بالای خط درخت در بلندترین قله های کوهستانی. بارندگی در مناطق دور از ساحل زیاد است و بهار به ویژه مستعد باران است. آلپ های اسلوونی در زمستان شاهد بارش های برف فراوان هستند. زمین نگاری. بخش شمالی کشور کوهستانی است و شامل آلپ یولیایی، کاراوانک، آلپ کامنیک–ساوینیا و توده کوهی پوهوریه می شود. در شرق، دشت پانونی قرار دارد که منطقهٔ پرکموریه را در بر می گیرد. مرکز اسلوونی عمدتاً تپه ای و جنگلی است، به جز دشت لیوبلیانا و باتلاق لیوبلیانا که بخشی بزرگ از اراضی باتلاقی است و در دوران پادشاهی هابسبورگ تا حد زیادی زهکشی شد، اما هنوز هم منطقه ای سیلابی باقی مانده است. در جنوب شرق دشت لیوبلیانا فلات ک
ارست قرار دارد، منطقه ای تپه ای که شامل غارها، فروچاله ها، دریاچه های موقت و دیگر ویژگی های توپوگرافی کارستی است. جنوب اسلوونی محل تپه های یاورنیک است که آغاز آلپ دیناریک به شمار می آیند. در جنوب شرق کشور نوار کوتاهی از ساحل دریای آدریاتیک قرار دارد. در اسلوونی تنها یک جزیرهٔ طبیعی وجود دارد: جزیره بلد در دریاچه بلد در شمال غرب کشور. دریاچه بلد و جزیره بلد محبوب ترین مقصد گردشگری اسلوونی هستند. بلندترین و پست ترین نقاط. پست ترین نقطه: دریای آدریاتیک ۰ متر (ایستگاه کشند سنج در کوپر) بلندترین نقطه: تریگلاو در آلپ یولیایی منابع طبیعی. بیش از نیمی از مساحت اسلوونی، که است، جنگلی است؛ این کشور پس از فنلاند و سوئد از نظر درصد زمین های جنگلی در اروپا رتبهٔ سوم را دارد. این جنگل ها بیشتر از راش، راش-نراد و راش-بلوط تشکیل شده اند و ظرفیت تولید بالایی دارند. بقایای جنگل های بکر هنوز یافت می شوند، بزرگ ترین آن ها در منطقه کوچوویه است. چمنزارها را پوشش می دهند و زمین های کشاورزی و باغ ها (). باغ های میوه و تاکستان ها را دربر می گیرند. زمین نگاری اسلوونی و فراوانی رودخانه هایش آن را برای انرژی برق آبی مناسب کرده است و این
منبع حدود یک سوم تولید برق کشور را تأمین می کند. انواع سنگ های ساختمانی، به ویژه مرمر و سنگ آهک، قرن هاست که در کشور استخراج می شوند. معدن پودپچ از زمان رومیان برای استخراج مرمر مورد استفاده بوده است. معدنکاری. اسلوونی به معادن بزرگ شناخته نمی شود، اما همچنان ذخایر قابل توجهی دارد: ذغال سنگ لینییت عمدتاً در شمال شرق کشور یافت می شود. این منبع عمدتاً برای تولید برق، به ویژه در نیروگاه شوش تانی استخراج شده است، با این حال تولید داخلی کافی نیست و کشور همچنان تا حد زیادی به واردات وابسته است. در سال ۲۰۲۲، اسلوونی ۲٫۴ میلیون تُن لینییت تولید کرد. این کشور ذخایر فلزات سنگین، به ویژه جیوه، سرب و روی دارد. جیوه به طور تاریخی در شهر ایدریا استخراج می شد، که یکی از معدود مناطق جهان است که این عنصر هم به صورت خالص و هم به شکل کانهٔ شنگرف یافت می شود. سرب و روی نیز در معدن مزیتسا استخراج می شدند. هر دو بسته شده اند و اکنون به جاذبهٔ گردشگری تبدیل شده اند. اورانیوم نیز در دههٔ ۱۹۶۰ در نزدیکی ژیروفسکی وْره کشف شد و معدنی برای مدتی کوتاه فعال بود، اما کاهش قیمت اورانیوم باعث شد معدن در سال ۱۹۹۰ پس از تنها هشت سال فعالیت بس
ته شود. کاربری زمین. زمین زراعی: ۸٫۵۳٪ کشت دائمی: ۱٫۴۳٪ سایر: ۹۰٫۰۴٪ (۲۰۰۵) زمین آبیاری شده: ۱۰۰ کیلومتر مربع (۲۰۰۳) خطرهای طبیعی: سیلاب های کوچک و زمین لرزه ها محیط زیست. مسائل کنونی. رود ساوا با پسماندهای خانگی و صنعتی آلوده شده است؛ آلودگی آب های ساحلی با فلزهای سنگین و مواد شیمیایی سمی؛ آسیب جنگل ها در نزدیکی کوپر بر اثر آلودگی هوا (ناشی از کارخانه های شیمیایی) و در نتیجهٔ باران اسیدی. توافق های بین المللی. عضو: آلودگی هوا، آلودگی هوا ـ آلاینده های آلی پایدار، آلودگی هوا ـ گوگرد ۹۴، تنوع زیستی، پیمان چارچوب سازمان ملل متحد درباره تغییر اقلیم، تغییر اقلیم ـ پروتکل کیوتو، گونه های در معرض خطر، پسماندهای خطرناک، حقوق دریا، دفع زباله های دریایی، ممنوعیت آزمایش هسته ای، حفاظت از لایه اوزون، آلودگی کشتی ها (MARPOL 73/78), تالاب ها، نهنگ گیری امضاء کرده، اما تصویب نکرده: جستارهای وابسته. فهرست کوه های اسلوونی خدمات نقشه آنلاین اسلوونی مناطق حفاظت شده اسلوونی ریویِرای اسلوونیایی ("اسلوونسکا اوبلا") پیوند به بیرون. – مؤسسه ژئودزی اسلوونی – نقشه های دقیق توپوگرافی و ارتوفوتو پیوند به بیرون. – مؤسسه ژئودزی اسلوونی –
نقشه های دقیق توپوگرافی و ارتوفوتو
پرتغال کشوری ساحلی در غرب اروپا است که در غرب شبه جزیره ایبری و هم مرز با اسپانیا قرار دارد و سواحل طولانی در حاشیه اقیانوس اطلس دارد. با وجود قدمت مرز میان دو کشور که به معاهده ۱۲۹۷ بازمی گردد، هنوز اختلافات مرزی محدودی با اسپانیا باقی است. جزایر آزور و مادیرا نیز بخشی از قلمرو پرتغال هستند و در مجموع این کشور ۱۸۰۰ کیلومتر خط ساحلی دارد. پرتغال یک ششم از شبه جزیره ایبری را در جنوب غربی اروپا اشغال می کند و از شمال و شرق با اسپانیا هم مرز است، در حالی که از جنوب و غرب به اقیانوس اطلس و از غرب و جنوب غرب به جزایر آزور و مادیرا می رسد. با وجود وسعت نسبتاً کم، پرتغال تنوع جغرافیایی بالایی دارد؛ از سواحل پست و دشت ها تا کوه های سرا دا استرلا که به حدود ۲۰۰۰ متر می رسند. پایتخت کشور، لیسبون، مرکز اقتصادی و فرهنگی است که بر تپه های کم ارتفاع اما پرشیب در کرانه رود تاگوس قرار دارد. شمال کشور همراه با گالیسیای اسپانیا، نوار کوهستانی پیرامون مزتا (فلات مرکزی ایبری) را شکل می دهد و جنوب پرتغال عمدتاً از دشت ها و فلات های سنگ آهکی تشکیل شده است. شمال پرتغال کوهستانی، حاصلخیز و مرطوب تر است، در حالی که جنوب خشک تر، گرم ت
ر و دارای تپه زارها و دشت های ساحلی گسترده است. بلندترین نقطه در سرزمین اصلی، کوه سرا دا استرلا با ارتفاع ۱۹۹۱ متر است. رودهای اصلی کشور چون دورو، تاگوس و گوادیانا از مرکز مزتا سرچشمه می گیرند و به سوی اقیانوس اطلس جریان می یابند. تأثیر فلات مزتا موجب بارندگی بیشتر و پوشش گیاهی سرسبز در شمال پرتغال شده، در حالی که جنوب کشور از نظر اقلیمی و پوشش گیاهی چهره ای مدیترانه ای دارد. پرتغال به طور کلی به سه ناحیه جغرافیایی تقسیم می شود: شمال، شمال درونی، و جنوب. بخش جنوبی پرتغال چندان از تنگه جبل الطارق، که به دریای مدیترانه راه دارد، دور نیست. این کشور در مجموع مساحتی برابر با ۹۲۰۹۰ کیلومتر مربع دارد که از این مقدار خشکی و آب است. آب وهوای پرتغال عمدتاً معتدل است و تفاوت هایی میان مناطق شمالی، لیسبون و نواحی جنوبی به ویژه آلگاروه وجود دارد. شمال خنک تر و پرباران تر است و جنوب، خشک، آفتابی و با تابستان هایی گرم با دمای تا ۲۷ درجه و زمستان هایی ملایم است. دمای آب در آلگاروه در تابستان به ۲۰ تا ۲۲ درجه و در زمستان به ۱۳ درجه می رسد. مرز پرتغال و اسپانیا همچنان یک مناقشهٔ ارضی حل نشده میان دو کشور است. پرتغال مرز میان د