Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پیش گرفتند. دوران ژاک لانگ: سینما به عنوان صنعت فرهنگی. ژاک لانگ پس از انتصاب در مقام وزیر فرهنگ، با سخنرانی اش در مجلس ملی فرانسه، یکی از مهم ترین اهدافش را آشتی بین بخش خصوصی و دولتی در امور فرهنگی اعلام کرد. لانگ اظهار داشت که فرهنگ را نباید حیات خلوت بخش عمومی دانست و بخش های خصوصی هم در این عرصه تلاش می کنند و چاره ای جز هماهنگی بین این دو بخش جهت پیشبرد امور فرهنگی وجود ندارد (پولو[۱۳]، ۲۰۰۳، ۱۳۰). جمله ژاک لانگ که: «اقتصاد و فرهنگ همرزم اند» به شعار این دوران تبدیل شد. او تنها راه مبارزه با «امپریالیسم فرهنگی آمریکا» را همکاری این دو بخش می داند (پولو، ۲۰۰۳، ۱۳۰). ژاک لانگ تلاش کرد اندیشه صنعت فرهنگی را نهادینه کند. قوانین متعددی که از تصویب مجلس ملی گذشت، مانند قانون «حق مؤلف» سال ۱۹۸۵ از جمله این تلاش هاست. از دیگر اقدامات او باز تعریف رابطه سینما و تلویزیون است. با تلاش های وزیر فرهنگ دولت فرانسوا میتران، مالیات شبکه های تلویزیونی برای صندوق کمک به سینما دو برابر شد. اقدام مهم دیگر ژاک لانگ تمرکززدایی سیاست های سینمایی و گسترش سینما در مناطق بود. او کوشید با توزیع یارانه ها و حمایت از سالن های سینما
، بازار سینما را در شهرهای مختلف رونق بخشد و به تمرکز همه امکانات فرهنگی در شهر پاریس پایان دهد. جمله معروف ژاک لانگ در مقابل نمایندگان مجلس ملی در تاریخ اول آوریل ۱۹۸۲ که «نه دخالت، نه بی تفاوتی، نه سپردن همه امور به قانون بازار و نه یک سینمای دولتی» (لوموند، ۱۹۸۱، شماره ۱۰)، گویای این رویکرد جدید به امور سینمایی است. او هدفش را گام برداشتن به سوی سینمای فرانسوی اعلام کرد. این جمله لانگ رابطه بین اقتصاد و سینما را نیز به خوبی نشان می دهد. او تلاش می کرد سینما را از انحصار چند شرکت بزرگ درآورده، پای بخش های مختلف و سرمایه گذاران کوچک را هم به عرصه سینما بکشاند. رویکرد این دوران دخالت دولت، کمک به بخش خصوصی و پاسداری از سینمای هنری و فرهنگی است. اما پایه اساسی سیاستی که سینما را صنعتی فرهنگی می داند در وهله نخست سرمایه گذاران این عرصه اند. به همین سبب حمایت از سرمایه گذاران جایگاه ویژه ای در سیاست های ژاک لانگ دارد. حمایت از سرمایه گذاران برای صنعتی شدن سینمای فرهنگی گفته شد که ژاک لانگ در تلاش بود بخش خصوصی را به سرمایه گذاری در عرصه فرهنگی به ویژه در حوزه سینما تشویق کند. مشکل اصلی پیش روی سینما این بود که ه
نر هفتم سود کمتری داشت و صنعتی دیر بازده و غیراقتصادی به شمار می رفت. به همین دلیل ژاک لانگ دخالت دولت را مشروع و ضروری می دانست و یکی از نخستین اقداماتش تشکیل ایفکیک (IFCIC) بود. ایفکیک شرکتی است خصوصی که با سرمایه گذاری و مشارکت دولت به میزان بیست درصد، مشارکت CEPME با سرمایه ای معادل بیست درصد و هشت بانک مهم و معروف فرانسه هر کدام با سهام هشت درصد به وجود آمده است. این شرکت نقش میانجی را عهده دار بود و مأموریت داشت با سرمایه گذاری و دادن وام به تهیه کنندگان و پیش پرداخت هزینه ساخت فیلم، عرصه سینما را یاری دهد. این شرکت که ضامن اصلی اش دولت بود، در حقیقت به مثابه «بانک فرهنگ» عمل می کرد. ایفکیک با تشکیل کمیته ای تخصصی طرح های پیشنهادی را بررسی و آنها را به بانک ها و شرکت های سرمایه گذار برای گرفتن وام ارسال می کرد. بدین ترتیب، سینما در عرصه بازار و سرمایه گذاری از قوانین بازار آزاد پیروی می کرد و ضمانت دولت، امکان ورود بانک ها و شرکت های خصوصی را در این حوزه ممکن می ساخت. پس از نه ماه از تشکیل ایفکیک، ۶۱ پرونده مورد بررسی قرار گرفت و برای ۵۸ شرکت ارسال شد. دولت با ضمانت ۳۱ میلیون فرانکی خود توانست مبلغ ۵۱ م
یلیون فرانک تسهیلات برای تهیه کنندگان دریافت نماید. در نتیجه این سیاست ها در این مدت، هفتاد فیلم با هزینه ای معادل ۲۵۵ میلیون فرانک ساخته شد (کلریس[۱۴]، ۲۰۰۵، ۲۶). برنامه های ژاک لانگ در مدتی کوتاه موفقیت خود را نشان داد و دست اندرکاران بزرگ سینما مانند توسکان دوپلانتیر و مارتین کارمیتز،[۱۵] صاحب شرکت بزرگ ام کا دو این اقدام را تحسین گفته، آن را سرآغاز دوره ای تازه در تاریخ سینما دانستند (لوموند، پپ نوامبر ۱۹۸۱). با گسترش وسایل نوین ارتباطات جمعی مانند شبکه های کابلی، ویدئوها و سی دی های صوتی و تصویری، ژاک لانگ قانونی را در سی ام ۱۹۸۴ به تصویب هیئت دولت رساند و به موجب آن حق مؤلف مصوب در سینما را به همه این عرصه ها گسترش داد. به موجب این قانون، حق مؤلف که پیش از این فقط شامل پخش فیلم در سالن های سینما بود به تمام بخش های یاد شده عمومیت یافت. همچنین مالیات های جدیدی به سود تهیه کنندگان، کارگردانان و هنرمندان سینما به تصویب رسید. به موجب این قانون، کلیه تولیدکنندگان و توزیع کنندگان ویدئو، کاست و سی دی ملزم به پرداخت مالیات شدند. این امر اگرچه اهالی سینما را خشنود کرد، نارضایتی گسترده ای را بین دست اندرکاران عرص
ه های دیگر دیداری و شنیداری موجب شد (لوموند، ۲۶ ژوئن ۱۹۸۴). ژاک لانگ این اقدام را راهی برای آشتی و پیوند بین «فناوری و خلاقیت» اعلام کرد (لوموند، ۳۰ ژوئن ۱۹۸۴). برای تشویق سرمایه گذاران سینما، ژاک لانگ در سال ۱۹۸۵ قانونی را به تصویب مجلس رساند که به موجب آن این عده از معافیت های مالیاتی برخوردار شدند. او در توجیه اقدامش اعلام کرد که درصدد است این فرهنگ را به وجود آورد تا «هر فرانسوی اثر سینمایی را متعلق به خود بداند و در مقابل آن احساس مسئولیت کند» (ژ. و، ۲۴ ژوئن ۱۹۸۵). در سال های ژاک لانگ، فرهنگ به جایگاه پیشین خود بازگشت و امور فرهنگی دوباره جایگاهی شایسته در دولت پیدا کردند. قانون تمرکززدایی، مصوب سال ۱۹۸۲، در سیاست گذاری های قدرت های محلی به امور فرهنگی منزلتی شایسته بخشید. در بخش های مختلف فرهنگی، سینما جایگاهی ویژه داشت و اجرای پاره ای از سیاست های فرهنگی لانگ به ویژه در عرصه تراکم زدایی بدون سینما ناممکن بود. از آغاز دهه نود دوران تازه ای در عرصه فرهنگ آغاز شد. مهم ترین ویژگی آن پیدایش فناوری های تازه در عرصه های دیداری و شنیداری است که صنعت سینما را سخت تحت تأثیر خود قرار داد. این دوران به دلیل ویژگی
هایی که دارد مبحثی جداگانه را می طلبد. دهه نود و ناتوانی دولت در برابر شرکت های بزرگ سینمایی تا دهه نود، به خصوص با سیاست های ژاک لانگ، وزارت فرهنگ مهم ترین بازیگر امور سینمایی بود. اما از سال ۱۹۹۴ دو رخداد مهم سبب شد دولت و وزارت فرهنگ در این عرصه به حاشیه رانده شوند. نخستین رخداد ادغام شرکت های کوچک سینمایی و تبدیل آنها به چند گروه بزرگ و غول آسا و در نتیجه پیدایش رقیبان تازه و قدرتمند در مقابل دولت بود. دومین اتفاق، توسعه فناوری های جدید در عرصه های دیداری و شنیداری و انقلاب دیجیتال بود که قواعد بسیاری از بازی ها را در این زمینه دگرگون می ساخت. بدین ترتیب، غول های اقتصادی سرمایه گذاری امور سینمایی را بر عهده گرفتند و دولت و وزارت فرهنگ را به حاشیه راندند. این شرکت ها رویکردی اقتصادی به سینما داشتند و دل مشغولی مبارزه با سینمای آمریکا یا حمایت از سینمای مؤلف را نداشتند. بنابر این همان طور که آلن اوکلر و سیلوی پراس[۱۶] اشاره کرده اند، این سال ها را باید سرآغاز افول سیاست گذاری دولت در امور سینمایی دانست (اوکلر و پراس، ۲۰۰۱، 125). سیاست های ژاک لانگ: نگاهی نوگرا به هنرهای تجسمی. ژاک لانگ به دلیل خاستگاه سیاسی
و باورهای نوگرایانه اش به هنرهای تجسمی نیز نگاهی نوگرا و تجددخواه داشت. او بر این باور بود که دوران نگاه سنتی برخاسته از هنرهای زیبا پاسخگوی تحولات عرصه تجسمی نیست. به همین دلیل او تعریفی تازه از هنرهای تجسمی ارائه کرد و گرافیک، عکاسی و هنر مدرن را نیز در تعریف هنرهای زیبا جای داد. ژاک لانگ در دوران وزارتش اهتمامی ویژه به عرصه های فراموش شده هنرهای تجسمی داشت و کوشید هنر مدرن را بیش از پیش یاری نماید. ژاک لانگ دموکراسی فرهنگی و مردمی کردن هنر تجسمی را در گرو حمایت بیشتر از هنر مدرن و پیشتاز (آوان گارد) می دانست. لانگ کوشید با اجرای سیاست های اجتماعی و حمایت های قانونی در عرصه هایی مانند تأمین اجتماعی، ثبات و آرامش را بر زندگی هنرمندان حاکم کند. اقدام دیگر ژاک لانگ، خرید آثار هنری و سفارش هایی بود که رونق بازار هنر را به دنبال داشت. پس، لانگ از یک طرف کوشید گرفتاری های معیشتی هنرمندان را تا اندازه ای کاهش دهد و از طرف دیگر با استفاده از بودجه دولتی و خرید و سفارش آثار، بازار هنری را رونق بیشتری بخشید. افزایش بودجه هنرهای تجسمی در سال های وزارت لانگ از ۱۵۶ میلیون فرانک در سال ۱۹۸۲ به ۳۳۸ میلیون در سال ۱۹۸۶، گو
اه موفقیت او در اجرای این سیاست بود (کمین، ۲۰۰۴، ۱۱۵). البته جامعه هنری به کمک های دولتی همواره با نوعی نگرانی و تردید می نگریست. مهم ترین دل مشغولی هنرمندان ترس از دولتی شدن هنر بود. سوسیالیست ها با توجه به نگاه سیاسی شان کوشیدند. این نگرانی را به کمترین میزان کاهش دهند. سوسیالیست ها به رسمیت شناختن مسنا را یکی از راه های دستیابی به این هدف می دانستند. به همین سبب، قانون ۲۳ ژوئیه ۱۹۸۷ را به تصویب مجلس ملی رساندند. در نتیجه مسنا قانونی شد و کمک های بلاعوض افراد حقیقی و حقوقی از بخشودگی های مالیاتی دولت برخوردار شد (فراندون، ۲۰۰۴). بنابر این، دولت با چهره مسنا در عرصه هنرهای تجسمی وارد شد. چهره ای که برای اهالی هنر و مردم این دیار ناشناخته نبود و از سوی فرهنگ عمومی نیز پذیرفته می شد. یکی از راه های حمایت عملی از هنر تجسمی، خرید آثار هنرمندان در رشته های مختلف به ویژه هنرمندان نوگرا بود. طبیعی است که خرید آثار هنری می توانست موضوع مناقشات فراوان باشد. به سرعت انگشت اتهام به سوی دولت نشانه رفت و دولت متهم شد که در تلاش است تا نگرش خود را بر اهالی هنر تحمیل کند. برای کاهش این نگرانی ها صندوق ملی هنر معاصر (فناک)
[۱۷] تأسیس شد و از سال ۱۹۸۱ وظیفه خرید آثار هنرمندان معاصر را عهده دار شد. از جمله اقدامات این صندوق خرید بیش از سی هزار اثر برای موزه هنرهای معاصر ژرژ پمپیدو بود (کمین، ۲۰۰۴، ۱۱۵). تأسیس صندوق ملی با کامیابی همراه بود و جان تازه ای به کالبد هنر تجسمی بخشید. به همین دلیل، فقط یک سال بعد، صندوق منطقه ای هنر معاصر (فراک) نیز تأسیس و خرید آثار هنرمندان در شهرستان های مختلف با بودجه های محلی آغاز شد. همگام با این اقدام، تجهیز موزه ها به آثار هنرمندان معاصر نیز در سراسر کشو دنبال شد. برای سامان دهی به این خرید ملی و بزرگ، صندوق دیگری به نام صندوق منطقه ای تجهیز موزه ها (فرام) به وجود آمد و موج خرید دولتی در سراسر کشور آغاز شد (دونا، ۱۹۹۸). حمایت بی دریغ از هنرهای مدرن در جدال بین هنر معاصر و سنتی. از نگاه ژاک لانگ مردمی کردن هنر تجسمی یا دموکراسی فرهنگی در این عرصه فقط با حمایت بی دریغ از هنرهای معاصر دست یافتنی بود؛ ولی موزه داران فرانسوی خود را پاسدار هنر کلاسیک و سنتی می شمردند و ترویج بی اندازه هنر معاصر را موجب بی رونقی بازار هنر سنتی می پنداشتند (پولو، ۲۰۰۳). رویارویی نو و کهنه و سنت و مدرنیته در این عرصه زو
دتر از دیگر عرصه های هنری خود را نشان داد. هنر کلاسیک و سنتی جاپای محکمی در سراسر کشور داشت و موزه ها و دبیرخانه های گوناگون در سالیان دراز پاسداری از این رویکرد هنری را رسالت اصلی شان می شمردند. لانگ برای نهادینه کردن موج هنر نو ساختارهای تازه ای را به وجود آورد. این ساختارها خود را میراث دار هنر معاصر می دانستند و می کوشیدند برای هنرهای تجسمی معاصر سایه بانی در ساختمان دولت بیافرینند. گشایش معاونت هنرهای تجسمی (داپ) در سال ۱۹۸۲ با چنین انگیزه ای انجام شد. این معاونت با حمایت های بی دریغ لانگ، به سرعت به نهادی مهم و تأثیرگذار در عرصه هنرهای تجسمی تبدیل شد (اورفالینو، ۱۹۹۶). همان طور که اورفالینو اشاره کرده، با این اقدام شکاف بین نو و کهنه در هنرهای تجسمی نهادینه شد. کمی بعد ژاک لانگ اقدام به گشایش مرکز ملی هنرهای کرد که زیر نظر معاونت یاد شده بود. بدین ترتیب، همه امور مربوط به هنرهای تجسمی به غیر از موزه ها تحت پوشش این نهادهای تازه گشوده افتاد و هنر معاصر فرصتی تازه برای گسترش در سراسر فرانسه یافت (اورفالینو، ۱۹۹۶). مالرو و لانگ در اهتمامشان به هنرهای معاصر مثل هم عمل کردند. مالرو هم بر این باور بود که مردم
ی کردن هنر فقط با ایجاد رابطه ای نزدیک بین مردم و هنرهای معاصر ممکن است. منبع شناسی. سیاست گذاری فرهنگی در فرانسه:دولت و هنردکتر حجت الله ایوبی با مقدمه ژان کلود کریر تهران ۱۳۸۹سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت) مرکز تحقیق و توسعه علوم انسانی
هیتسکر (به انگلیسی: Heatseeker) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر علمی تخیلی و رزمی به کارگردانی آلبرت پایون است. خلاصه داستان. داستان در سال ۲۰۱۹ اتفاق می افتد. شرکت سیانون متخصص در زمینه کاشت سایبرنتیک، یک مسابقات قهرمانی کیک بوکسینگ را برنامه ریزی کرده است، جایی که به همراه ورزشکاران، مردم در سایبورگهایی که در یک آزمایشگاه ویژه ایجاد می شوند شرکت می کنند. هدف از این مسابقات شناسایی برتری فناوری نسبت به دیگران است.
قطار سوزان فیلمی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی راوی چوپرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، وینود کانا، جیتندرا، هما مالینی، پروین بابی، نیتو سینگ، دنی دنزونگپا، افتخار، رانجیت، سیمی گریوال، آسرانی و نظیر حسین ایفای نقش کرده اند.
فرشته ماهی هرالد نام یک گونه از سرده فرشته ماهی های کوتوله است.
حزب عدالت مردم () یک حزب سیاسی اصلاح طلب و چندقومیتی در مالزی است که در سال ۲۰۰۳ با ادغام حزب عدالت ملی و حزب قدیمی تر مردم مالزی (PRM) تشکیل شد.
فرشته ماهی دم طلایی نام یک گونه از سرده فرشته ماهی های اصلی است.
گربه کوسه شبح پاناما نام یک گونه از سرده گربه کوسه های دیو است.
گربه کوسه تن سفید نام یک گونه از سرده گربه کوسه های دیو است.
گربه کوسه زبرپوست نام یک گونه از سرده گربه کوسه های دیو است.
کوسه سرباله ای نام یک گونه از خانواده کوسه سرچکشی است. برخی زیست شناسان برای کوسه سرباله ای سرده ویژه ای به نام خوش چَکُش (Eusphyra) در نظر می گیرند. این کوسه کوچک قهوه ای تا خاکستری به طول ۱٫۹ متر می رسد و دارای بدنی بلند و باریک و دارای یک باله پشتی بلند و داسی شکل است. باله سری آن می تواند به اندازه نیمی از طول کل کوسه باشد. عملکرد این باله سری مشخص نیست، اما ممکن است مربوط به حواس پنج گانه کوسه باشد. این کوسه در مناطق کم عمق غرب و مرکز اقیانوس هند و اقیانوس آرام زیست دارد و از ماهی های کوچک استخوانی، سخت پوستان و سرپایان تغذیه می کنند. کوسه سرباله ای در زیستگاه خود مانند خلیج تایلند و مناطق دریایی پیرامون هند و اندونزی به شدت صید می شود. این گونه کوسه به دلیل شکل ویژه خود به راحتی در تورهای ماهیگیری گیر می افتد. افزون بر این، به دلیل آسیب رساندن به مناطق جنگل حرا در امتداد سواحل رویشگاه کوسه های جوان سرباله ای از بین می رود به همین دلایل، این گونه کوسه در فهرست قرمز IUCN قرار دارد.
گربه کوسه شبح سفید نام یک گونه از سرده گربه کوسه های دیو است.
ماهی های شالیزاری یا دانیو نام یک سرده از خانواده کپورماهیان است. بیشتر گونه ها تا کمتر از ۵ سانتیمتر رشد می کنند و معمولاً علاقه به شنا در سطح آب هستند. چند گونه از آنها مانند دانیوی سبیل دار (دانگیلا) و دانیوی غول پیکر می توانند تا ۱۲ سانتیمتر رشد کنند. دانیوها فوق العاده مقاوم هستند و طیف وسیعی از دما و شیمی آب را تحمل می کنند. آنها ماهی های بسیار خوبی برای مبتدیان و آکواریوم های تازه راه اندازی شده هستند. آن ها تا حدی فعال هستند، اما به ندرت باعث آسیب به ماهی های دیگر می شوند. چندین نوع رنگ و نسخه های باله بلند از طریق پرورش انتخابی ایجاد شده است. دانیو ابر سفید کوهستان نیز در گروه دانیو قرار می گیرد زیرا ماهیانی نزدیک به هم هستند که از همان منطقه می آیند و نیازهای آکواریومی یکسانی دارند. زیستگاه طبیعی دانیو. دانیوها بومی جنوب و جنوب شرقی آسیا هستند. زیستگاه آنها از نهرهای با جریان سریع گرفته تا استخرهای آرام و مزارع برنج است. در سال های اخیر، تعدادی گونه جدید در مناطق دورافتاده میانمار (برمه) کشف شده و به دنیای آکواریوم معرفی شده اند. آب مورد نیاز برای دانیوها. اکثر دانیوها طیف وسیعی از شیمی و دمای آب را
تحمل می کنند، که آنها را برای علاقه مندان مبتدی ماهی ایده آل می کند. درجه سختی (pH) باید بین ۷٫۰ و ۷٫۸، و سختی آب بین ۳ تا ۸ درجه و دما بین ۲۱٫۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد باشد. اگر آکواریوم در اتاق های زیر ۲۱ درجه نگهداری می شود، حتماً از بخاری آکواریوم استفاده کنید. دمای صحیح را حفظ کنید فیلتراسیون خوب را حفظ کنید و ۱۰ درصد آب را هر هفته یا ۲۵ درصد هر ۲ هفته یکبار سیفون و تعویض کنید. فراموش نکنید که قبل از پر کردن مخزن خود، آب را کلر زدایی کنید! آکواریم مناسب برای نگهداری. تانک های بلند با فضای شنای وسیع بهترین هستند. جریان قوی از فیلتر یا پمپ های گردشی اضافی به تشبیه زیستگاه رودخانه آنها کمک می کند. بیشتر دانیوها سطح زی هستند، بنابراین وجود گیاهان بلند یا گیاهانی که در بالا شناور هستند به آنها کمک می کند تا احساس کنند در خانه هستند و استرس کمتری خواهند داشت و در این شرایط بهترین رنگ های خود را در یک آکواریوم زیبا نشان می دهند. بهتر است دانیوها در دسته ای متشکل از حداقل ۶ عدد یا بیشتر نگهداری شوند. حتماً یک درپوش محکم روی آکواریوم بگذارید تا از بیرون پریدن آنها جلوگیری کنید. رفتار و سازگاری دانیوها. دانیوها همیش
ه در حال حرکت هستند و باید با ماهی های فعال دیگر نگهداری شوند. آنها ماهی هایی غیر تهاجمی بسیار فعال هستند. ماهی هایی که می توان به راحتی در کنار دانیوها نگهداری کرد شامل همه ماهی های کوچک و غیر تهاجمی مانند انواع تتراها، ماهی های زنده زا مانند مولی، پلاتی و گوپی و انواع رازبوراها یک انتخاب عالی برای همزیستی با آنها هستند. تغذیه دانیوها. بیشتر دانیوها همه چیز خوار هستند و با انواع غذاهای خشک و غذاهای منجمد و در زمان آماده سازی برای تخم ریزی از غذاهای زنده نیز می توان به عنوان کمک به القای تخم ریزی تغذیه کرد. برای بهترین نتیجه، رژیم غذایی خود را به طور روزانه تغییر دهید و فقط آنچه را که می توانند در کمتر از ۲ دقیقه مصرف کنند، تغذیه کنید. پرورش و تکثیر دانیوها. دانیوها را می توان در اسارت پرورش داد، اما برای پرورش از مرحله بچه ماهی تا بزرگسالی مراقبت بیشتری لازم است. آنها ماهی هایی هستند که به صورت پراکنده تخم ریزی می کنند و معمولاً به صورت گروهی تخم ریزی می کنند، با این حال، یک جفت نر و ماده نیز می تواند تولیدمثل کند. مانند بسیاری از ماهی ها، این احتمال وجود دارد که والدین تخم های خود را بعد از گذاشتن بخورند. ا
گر تخم ها از والدین جدا شوند، شانس زنده ماندن بچه ها افزایش می یابد. گونه. در حال حاضر ۲۷ گونه شناخته شده در این جنس وجود دارد:
رازبورای رنگی پوش که بیشتر با نام رازبورای قرمز و گاهی رازبورای دلقک هم شناخته می شود، گونه ای ماهی آب شیرین از خانواده کپورماهیان می باشد. این گونه پس از معرفی در اوایل دهه ۱۹۰۰ در بین آکواریوم دوستداران سریعاً مورد استقبال قرار گرفت. رازبورای دلقک شناخته شده ترین و گسترده ترین گونه در بین رازبورها است. این گونه در اصل جزو سرده رازبورا طبقه بندی شد و با نام خاص heteromorpha (یونانی، "با شکل متفاوت") اشاره به این واقعیت است که شکل بدن آن با سایر اعضای آن جنس متفاوت است. نام رایج به تکه مثلثی سیاه روی بدن اشاره می کند که یادآور الگوهای موجود بر روی لباس دلقک هارلِکوئین است. ویژگی ها. رازبورای دلقک دارای بدن تقریباً لوزی شکل است و رنگ پایه آن از سر تا ساقه دم صورتی نارنجی است و رنگ دقیق آن بسته به عواملی مانند شرایط آب و جمعیت اصلی ماهی از آن متفاوت است حاصل می شود. نیمه خلفی بدن با یک خط سیاه بزرگ تقریباً مثلثی پوشانده شده است که به سمت انتهای ساقه دمی متمایل می شود و تقریباً زیر نقطه وسط اتصال باله پشتی شروع می شود. به طور مشترک با همه کپورماهیان، فرم باله های سینه ای و لگنی از یک الگوی آشنا پیروی می کند، بال
ه های سینه ای بلافاصله در پشت پرده زیرین یا پوشش آبشش قرار گرفته اند، در حالی که باله های لگن به طریقی در امتداد قسمت شکمی بدن قرار گرفته اند. این رابطه بین باله های سینه ای و لگنی در کاراسین ها و کپورماهیان دیده می شود و ویژگی همه استاریوفیزان ها (ماهیان دارای مکانیسم کمکی برای تشخیص صدا شامل مجموعه ای از استخوان های داخلی به نام استخوان های وبری) است. نگهداری و تکثیر. بهتر است این ماهی در گروه های هشت تا ده تایی در کنار سایر ماهی های صلح جوی کوچک دیگر نگهداری شود. دمای ۲۲ تا ۲۵ درجهٔ سانتی گراد و سختی آب(PH) ۶ تا ۵/۶ برای این ماهی مناسب است. این ماهی عمدتاً بر روی برگ های پهن تخمگذاری می نماید؛ بنابراین باید برای تکثیر این ماهی، آکواریومی کم عمق، همراه با آب نسبتاً گرم و اسیدی و دارای گیاهان پهن برگ را در نظر گرفت. برای جفتگیری لازم است که جفتی شامل یک مادهٔ جوان (۹ تا ۱۲ ماهه) و یک نر ۲ ساله را در یک آکواریومی با ویژگی های یادشده در کنار هم قرار دهید. لازم است که پس از تخم ریزی، والدین از آکواریوم خارج شوند و آکواریوم تا زمان خروج نوزادان از تخم (۲۴ ساعت) در فضایی تاریک نگه داشته شود. لاروها را می توان با
آنفوزوئر (Infusoria) تغذیه نمود. رازبورای دلقک را می توان با انواع غذاهای خشک و کرم خونی خشک یا منجمد تغذیه نمود. این ماهی با ماهی هایی همچون دیسکس، آنجل، گوپی، پلاتی، مولی، دم شمشیری، انواع تترا، گورامی، دانیو و انواع لوچ ها سازگاری دارد.
گربه کوسه پینوکیو نام یک گونه از سرده گربه کوسه های دیو است.
گربه کوسه شکم کوتاه نام یک گونه از سرده گربه کوسه های دیو است.
چارگوش ماهیان نرم بینی نام یک خانواده از راسته چارگوش ماهی سانان است.
چارگوش ماهی های نرم بینی نام یک سرده از خانواده چارگوش ماهیان نرم است.
فرشته ماهی فیشر نام یک گونه از سرده فرشته ماهی های کوتوله است.
اولکسی هونچاروک (؛ زادهٔ ) سیاست مدار و نخست وزیر سابق اوکراین است.
بنزوئات ها ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سیکلوهپتادی ان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دی فسفوگلیسرات ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بالی () یکی از استان های اندونزی است که در جزایر سوندای کوچک واقع شده است. این استان که جمعیت آن ۴٬۳۶۲٬۰۰۰ نفر است مرکز آن شهر دنپاسار است.
۲٬۱-دی سی ئی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
باشگاه فوتبال بالی یونایتد () یک باشگاه فوتبال در استان بالی، و کشور اندونزی است. این باشگاه که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شده سابقه یک قهرمانی در سوپر لیگ فوتبال اندونزی را در کارنامه جام های خود دارد.
یک اعلامیه نوع سند یک دستورالعمل است، که یک سند XML یا SGML بویژه (مثل یک صفحه وب) را به یک «تعریف نوع سند» (DTD) (مثلا تعریف رسمی ۲٫۰ HTML) پیوند می دهد. در اسنادی که سریال سازی شده اند، این اعلامیه به صورت «یک رشته نشانه گذاری»، و مطابق با یک «ترکیب نحوی» بویژه، ظاهر می شود. موتورهای چیدمان HTML در مرورگرهای وب مدرن برای «اعلامیه نوع سند» عمل «بو کشیدن» یا عمل «جایگزینی» انجام می دهند، که در آن اگر «اعلامیه نوع سند» text/html باشد، این موضوع به معنی حالت چیدمان است، مثل «» یا «حالت استاندارد». در HTML5 (که بر اساس SGML نیست)، از «اعلامیه نوع سند» فقط برای «انتخاب حالت» استفاده می شود. به دلیل آنکه مرورگرهای وب، بر اساس «تجزیه کننده های HTML تک منظوره»، و نه «تجزیه کننده های مبتنی بر DTD همه منظوره»، پیاده سازی شده اند، مرورگرهای وب از «تعریف نوع سند» استفاده نمی کنند. «اعلامیه نوع سند» در HTML5 بدون استفاده است ولی قرار دادن آن لازم می باشد، و از آن فقط برای راه انداختن «حالت استاندارد» در مرورگرهای معمول استفاده می شود. «ترکیب نحوی» برای یک «اعلامیه نوع سند». یک «ترکیب نحوی» عمومی برای یک «اعلامیه نوع سند»
به صورت زیر است: &lt;!DOCTYPE root-element PUBLIC "FPI" ["URI"] [ &lt;!-- internal subset declarations --&gt; یا &lt;!DOCTYPE root-element SYSTEM "URI" [ &lt;!-- internal subset declarations --&gt; موارد زیر در ترکیب نحوی اعلامیه نوع سند قرار دارند: زیرمجموعه درونی. قسمت نهایی، که در علامت کروشهٔ حرفی ([]) محصور شده است، «زیرمجموعه درونی» نام دارد؛ از این قسمت به عنوان اضافه/اصلاح موجودیت ها، یا اضافه/اصلاح رفتار کلمه کلیدی PUBLIC استفاده می شود. «زیرمجموعه درونی» همیشه اختیاری می باشد. اسناد مبتنی بر SGML. از جهت دیگر، اعلام نوع سند در اسناد مبتنی بر SGML (مثل HTML) اندکی متفاوت است. در آنها «تعیین کننده عمومی» می تواند با «تعیین کننده سیستمی» پیوند بخورد. این پیوند می تواند توسط یک فایل کاتالوگ انجام گیرد که FPI را به یک «تعیین کنندهٔ سیستم» تبدیل می کند. ارائهٔ یک مثال از «اعلامیه نوع سند». خط اول خیلی از صفحات وب جهان گستر به صورت زیر خوانده می شود: &lt;!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"&gt; &lt;html lang="ar" dir="ltr"
xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"&gt; این «اعلامیه نوع سند» برای XHTML می باشد و یک DTD را توسط ارجاع (reference) در خود قرار داده است:
یک گام سیاره ای ()، بخشی از سطح روشن یک سیاره (یا کره) است که نور خورشید را؛ از دیدگاه یک نقطهٔ مشخص، (در خارج از آن سیاره) و نیز در دورهٔ زمانی؛ که این بازتاب در آن رخ می دهد، منعکس می کند. سیاره های درونی. دو سیاره درونی، عطارد و زهره، که مدارهایی کوچکتر از مدار انتقالی زمین دارند، طیف گسترده ای از این گام ها را؛ مانند ماه، هنگامی که با استفاده از یک تلسکوپ رصد شود، به نمایش می گذارند. مرحلهٔ «کامل شدن» این گام ها، (قرص کامل)، زمانی است که آنها در مقارنه خارجی با زمین، در حاشیهٔ دور خورشید؛ آن گونه که از زمین دیده می شود، هستند. (دیدن آنها در این زمان ها ممکن است، زیرا مدار آنها دقیقاً با مدار زمین در یک سطح نیست، بنابراین معمولاً به نظر می رسد که آنها کمی بالاتر از خورشید یا زیر خورشید در آسمان در حال گذرند. دیدن آنها از سطح زمین، به دلیل پراکنده بودن نور خورشید در اتمسفر زمین، دشوار است اما اگر به گونه ای از تابش مستقیم نور خورشید به چشم مشاهده گر جلوگیری شود، ناظران در فضا می توانند آنها را به راحتی مشاهده کنند) گام های سیاره ای وقتی جدید در هم قرار گیرند، کم و بیش بین خورشید و زمین. (بعضی اوقات به نظر م
ی رسد که از دیسک خورشیدی عبور می کنند، که به آن گذر سیاره گفته می شود) در نقاط میانی مدار آنها، این دو سیاره طیف کاملی از گام های هلالی لبه دار را به نمایش می گذارند. سیاره های بیرونی. سیاره های بیرونی یا «برتر»؛ که در مدارهایی خارج از مدار زمین قرار دارند، طیف کاملی از فازها را نشان نمی دهند، زیرا تقریباً همیشه به صورت کمی لکه دار یا «قرص کامل» ظاهر می شوند. با این حال، مریخ؛ هنگامی که توسط خورشید در زاویه ای بسیار متفاوت از آنچه توسط یک ناظر روی زمین مشاهده می کند، تابش می یابد، اغلب به طرز چشمگیری با برآمدگی ظاهر می شود بنابراین یک ناظر در مریخ خورشید و زمین را به طور گسترده ای در آسمان بسیار دور از هم می بیند. این اثر برای سیاره های غول پیکر دور تر از مشتری به راحتی قابل توجه نیست، زیرا آنها آنقدر فاصله دارند که خورشید و زمین؛ همانگونه که از این سیاره های بیرونی از زمین دیده می شوند، تقریباً در همان جهت قرار دارند.
متیل بوتانول ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پابلو مافئو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست دفاع راست به شکل قرضی از اشتوتگارت برای باشگاه فوتبال ژیرونا در سگوندا دیویسیون بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپانیول و باشگاه فوتبال منچستر سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۹ سال اسپانیا، و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده است. لیونل مسی فوق ستاره فوتبال جهان، او را به عنوان بهترین مدافعی اعلام کرد که در مقابلش قرار گرفت.