Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اوایل قرن نوزدهم فرآیند پادلینگ (puddling) به طور گسترده رواج داشت. در آن زمان به دلیل نبود تکنولوژی پیشرفته، امکان حرارت دادن زیاد آهن وجود نداشت و به همین دلیل سربارهٔ ناخالصی ها به طور کامل از بین نمی رفت. اما کورهٔ انعکاسی () امکان گرم کردن آهن را بدون قرار دادن مستقیم آن در آتش فراهم کرد، که از آهن تا حدودی در برابر ناخالصی های منبع سوخت محافظت می کرد. با ظهور این تکنولوژی زغال سنگ جایگزین سوخت زغال چوب شد. فرآیند بسمر اجازهٔ تولید فولاد بدون مصرف سوخت را داد؛ که گرمای لازم را، از ناخالصی های موجود در آهن تامین می کرد. این روش هزینه های تولید فولاد را به شدت کاهش داد اما یافتن مواد اولیه با ویژگی های مطلوب (واکنش دادن با ناخالصی های آهن) بسیار دشوار بود. افزودن دوبارهٔ کربن به آهن فرفورژه، که از سوئد وارد می شد، باعث بالا رفتن کیفیت فولاد شد. فرآیند تولید، که فرآیند سیمان سازی نام دارد به این صورت است که میله های حرارتیِ آهن فرفورژه را همراه با زغال چوب به مدت حداکثر یک هفته در یک جعبه سنگی بلند قرار می دهند و به این ترتیب فولاد بلیستر ( ) ساخته می شود. با قرار دادن فولاد بلیستر و آهن فرفورژه در یک بوته
ٔ آهنگری (crucible) و ذوب کردن آن ها، فولاد بوته ای () تولید می شود. برای هر تن فولاد تولید شده به این روش، حداکثر ۳ تن زغال کک گران قیمت سوزانده می شود. دشوارترین و پرمشغله ترین مرحلهٔ این فرآیند، تولید آهن فرفورژه بود که در سوئد تولید می شد. این فرآیند در قرن ۱۸ با معرفی تکنیک های تولید فولاد بوته ای توسط بنجامین هانتسمن () اصلاح شد. او ۳ ساعت به زمان پالایش اضافه کرد و مقدار زیادی زغال کک مصرف کرد. در ساخت فولاد بوته ای میله های فولاد بلیستر به قطعاتی تقسیم می شوند و در بوته های کوچک ذوب می شوند که هر کدام از این بوته ها حاوی ۲۰ کیلوگرم فولاد است. این روش، فولادی با کیفیت تولید می کند اما باعث بالا رفتن هزینه ها می شود. فرآیند بسمر زمان لازم برای تولید فولاد با این کیفیت را به حدود نیم ساعت کاهش داد و زغال کک را فقط در ذوب آهن (pig iron) استفاده کرد و به این ترتیب فرآیند بسمر توانست هزینه ها را به مقدار قابل توجهی کاهش دهد. مقایسهٔ فرآیند بازی با فرآیند اسیدی بسمر. سیدنی گیلچریست توماس ()، شهروند لندنی با پدر ولزی، شیمی دان صنعتی بود که تصمیم گرفت راه حلی برای مشکل فسفر آهن که باعث تولید فولاد بی کیفیت شده
بود پیدا کند. با تصور اینکه راه حلی پیدا کرده است؛ با پسر عموی خود، پرسی گیلجریست ()، که شیمی دانی در کارخانهٔ آهن سازی () بود، تماس گرفت. مدیر وقت، ادوارد مارتین، تجهیزاتی برای آزمایش در مقیاس بزرگ در اختیار او گذاشت و به او کمک کرد تا اختراعش را ثبت کند. اختراع او استفاده از دولومیت و در بعضی موارد سنگ آهک به جای خاک رس، در مبدل بسمر بود و به عنوان فرآیند بازی بسمر ( به جای فرآیند اسیدی بسمر) شناخته شد. مزیت سودآور دیگر استفاده از این روش این بود که سربارهٔ بیش تری در مبدل تولید می شود که می تواند بازیابی شود و به عنوان کود فسفات مورد استفاده قرار گیرد. اهمیت فرآیند بسمر. در سال ۱۸۹۸، نشریه علمی آمریکایی (")" مقاله ای تحت عنوان "فولاد بسمر و تاثیر آن بر جهان" منتشر کرد که در آن اثرات اقتصادی افزایش عرضهٔ فولادِ ارزان قیمت توضیح داده شده است. آن ها خاطر نشان کردند که گسترش خطوط راه آهن به مناطق کم جمعیت کشور باعث افزایش جمعیت ساکن در این مناطق شده همچنین تجارت برخی از کالاها که هزینهٔ حمل و نقلشان بسیار بالا بود را سودآور کرده است. فرآیند بسمر با کاهش هزینه های تولید، از ۴۰£ در هر تن بزرگ به ۶-۷£ در هر تن ب
زرگ و افزایش قابل توجه مقیاسِ تولید این مادهٔ اولیهٔ حیاتی، انقلابی در تولید فولاد ایجاد کرد. همچنین این فرآیند تعداد کارگر مورد نیاز برای تولید را کاهش داد. تا قبل از معرفی این فرآیند، فولاد برای ساخت پل یا چارچوب ساختمان ها بسیار گران بود و در طول انقلاب صنعتی از آهن فرفورژه برای ساخت آن ها استفاده می شد. پس از معرفی فرآیند بسمر، فولاد و آهن فرفورژه در یک رنج قیمت قرار گرفتند و بسیاری از کاربران، به خصوص راه آهن، به فولاد روی آوردند. مشکلاتی مانند شکستگی (ناشی از نیتروژن موجود در هوای دمیده) مانع از استفاده از فولاد بسمر در بسیاری از کاربردهای ساختاری شد. فولاد تهیه شده از فرآیند کورهٔ سرباز برای این کاربردها مناسب تر بود. در سال ۱۸۹۵ در انگلستان ذکر شد که دوران اوج فرآیند بسمر به پایان رسیده و روش کورهٔ سرباز غالب است. فرآیند اساسی بسمر (فرآیند توماس-گیلچریست) مدت بیش تری باقی ماند؛ به ویژه در قارهٔ اروپا که سنگ معدن آهن از مقدار فسفر بالایی برخوردار بود و فرآیند کورهٔ سرباز قادر به حذف همهٔ فسفر نبود. تقریباً همهٔ فولادهای ارزان قیمت ساختمانی در آلمان، در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ با این روش تولید می شدند که سر
انجام با فولادسازی اکسیژن اساسی جایگزین شد.
عبدالمنعم الرفاعی (؛ زاده ۲۳ فوریه ۱۹۱۷ – درگذشته ۱۷ اکتبر ۱۹۸۵) سیاستمدار و شاعر اردنی؛ فلسطینی الاصل بود. فعالیت ها. وی در سال ۱۹۵۶ اولین نماینده اردن در سازمان ملل شد. همچنین به عنوان سفیر اردن در خیلی از کشورها از جمله آمریکا، لبنان، انگلستان و مصر فعالیت کرد. وی اردن را در اتحادیه عرب نیز نمایندگی کرد. الرفاعی در دو پروسه مارس ۱۹۶۹ و سپتامبر ۱۹۷۰ نخست وزیر اردن بود. همچنین در نخست وزیری «بهجت التلهونی» وزیر امور خارجه شد. وی پدر دیپلمات «عمر الرفاعی» است. مادر «عمر الرفاعی» «نهله القدسی» است. «نهله القدسی» بعداً همسر محمد عبدالوهاب موسیقی دان مشهور عرب شد. آثار. وی سرود ملی اردن را تنظیم کرد؛ همچنین تعداد زیادی قصیده سروده است که برخی توسط «محمد عبدالوهاب» خوانده شده است.
فرحان السعدی (؛ زاده: ۱۸۵۶ – درگذشته: ۲۷ نوامبر ۱۹۳۷) در روستای «المزار» در ناحیه «جنین»، در شمال فلسطین متولد شد. او دانش خود را در مکتب خانه روستا و مدرسه ابتدایی جنین کسب کرد، وی علاقه مند به فراگیری درس های مذهبی در مساجد بود. هنگامی که انگلیس، فلسطین را اشغال کرد در میان مردم به عنوان «شیخ فرحان» شناخته می شد. فعالیت ها. فرحان السعدی به طور مداوم در کنفرانس های ملی و تظاهرات علیه قیمومت انگلیس شرکت داشت. در انقلاب ۱۹۲۹، به همراه گروهی از مجاهدین در منطقه جنین موظف شدند دست به شورش و نافرمانی بزنند، وی در این جریان دستگیرشده و سه سال را در زندان «آکری و زندان نور شمس» در بازداشت به سر برد. پس از خروج از زندان، به «حیفا» نقل مکان کرد، با «شیخ عزالدین القسام» ارتباط برقرار کرده و به تیپ تحت فرمان او پیوست. اعدام. در ۱۷ آوریل ۱۹۳۶، شیخ فرحان السعدی و همکار او شیخ ابو احمد عطیه، به یک کاروان یهودی حمله کردند و بعد از این واقعه (که منجر به انقلاب ۱۹۳۶) با دوستان خود به کوه ها و غارها پناه بردند و در تمام مدت مرحله اول، مبارزه خودشان را ادامه دادند تا اینکه بعد از کشته شدن «اندروز» وی به همراه سه تن از همرزمانش
دستگیرشده و توسط دادگاه های فرمایشی که سه ساعت بطول انجامید؛ به اتهام قتل «اندروز» به اعدام محکوم گردید. شیخ سعدی در جریان محاکمه، دفاع از خودش را رد کرد و کاملاً سکوت بود و کلمات کمی بر زبان آورد و هنگامی که از وی سؤال شد که آیا گناهکار هستی آن را قبول نکرد؛ ولی وقتی گفته شد آیا حین دستگیری با خودش سلاح حمل می کرده آن را پذیرفت و گفت که یک سلاح قدیمی داشته است که در خانه اش نگهداری می کرده است. وی در تاریخ ۲۷ نوامبر ۱۹۳۷ اعدام شد.
اینگه مار هدنیوس (; – ) یک فیلسوف اهل سوئد بود. او بین سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۳ استاد فلسفه تجربی در شهر اوپسالا بود. در زمان خود او یکی از مشهورترین مخالفان مسیحیت سازمان یافته بود. زندگی نامه. هدنیوس در سال ۱۹۲۷از دانشگاه نوررا لاتین در استکهلم فارغ التحصیل شد. او در دانشگاه اوپسالا تحصیل کرد، اما در دانشگاه لوند دکترایش را گرفت و رشته دکتریش در مورد فیلسوف دین جورج برکلی بود، و حساسیت و الهیات در فلسفه برکلی را آموخت. دو فیلسوف که پس از نوجوانی تأثیر زیادی بر او گذاشتند، دیوید هیوم (۱۹۳۷) بود که اخلاق نامبرده در مطالعات اخلاق هیوم روی او تأثیر گذاشت و جی.ی.E. که دفاع او از احساسات مشترک موجب شد او را از فلسفه اوپسالا رها کند. او یک مجتهد بزرگ بود. (Värdenihilism)؛ (فلسفه ارزشیابی) نظریه ای است که در فلسفه اوپسالا به وجود آمده است، بدین معنا که اظهارات ارزشی (اظهارات در مورد اخلاق، قانون، زیبایی شناختی، طعم ،...) مثلاً این بد است یا این زیباست، حقیقت ندارد و ستایش کننده بزرک ولفگانگ آمادئوس موتسارت بود. پدر اینگه مار هدنیوس به نام اسراییل هدنیوس در استکهلم پزشک بود. او در سال ۱۹۲۳ رتبه استادی را به دست آورد و د
ر سال ۱۹۲۷ واسطه پزشکی پادشاه شد. پدر همسر پرهدنیوس (۱۸۲۸–۱۸۹۶) استاد معروف در رشته آسیب شناسی بود و برای مدتی ریاست دانشگاه اوپسالا را بعهده داشت. مادرش آنا، متولد برگ، از یک خانواده عالی رتبه نروژی بود. والدین اینگه مار مذهبی بودند. او در گورستان قدیمی اوپسالا دفن شده است. اعتقاد و دانش. پر آروید اینگه مار هدنیوس به ویژه از طریق کتاب ایمان و دانش (۱۹۴۹) مشهور شد. این کتاب به یکی از جامع ترین بحث های فرهنگی در سوئد منجر شد. کتاب دربارهٔ حقیقت تدریس مسیحیت، همچنین در مورد موقعیت کلیسا در جامعه بود. او مسیحیت سازمان یافته را رد می کرد، حداقل در رشته ای که کلیسای سوئد (وزارت دین) را تشکیل داد.
گلد فلیک یک برند قدیمی در هند است که نزدیک به یک قرن قدمت دارد. این برند دارای انواع مختلفی از سیگار در بازه های قیمتی متنوع است. صاحب این برند و همین طور توزیع کننده آن آی تی سی لیمیتد است. تاریخچه. گلد فلیک ابتدا در کمپانی W.D &amp; H.O بریستول در سال ۱۹۰۱ تولید شد که قسمتی از Imperial Tobacco بود.
ماهیندرا XUV 500 یک خودروی SUV سایز متوسط است که به وسیلهٔ کمپانی خودروسازی هندی ماهیندرا و ماهیندرا تولید می شود. این خودرو توسط کمپانی مذکور و در شهر چنای هند طراحی و توسعه یافت. این اولین محصول ماهیندرا بود که بر روی شاسی یکپارچه یا Monocoque ساخته شد. ماهیندرا XUV500اولین بار در سپتامبر ۲۰۱۱ رونمایی شد و در ژوئن ۲۰۱۲ در ۱۹ شهر هند فروش آن شروع شد. به سبب رشد فروش؛ کمپانی تصمیم گرفت تا تولید خود را تا سپتامبر همان سال تا ۵۰۰۰ دستگاه در سال افزایش دهد. XUV 500 در کشورهای جنوبی قاره آفریقا شناخته شده تر از سایر کشورهاست. مدل. این خودرو در دو مدل عرضه شده است: مدل W6 چهار چرخ متحرک است ولی مدل W8 قابل تغییر است و می تواند فقط دو چرخ متحرک نیز عمل کند.
وزارت تجارت بین الملل بریتانیا () یک وزارتخانه در کشور بریتانیا است که اجرا و گسترش مبادلات تجاری با کشورهای غیر اتحادیه اروپا را بر عهده دارد. این وزارتخانه که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شده ساختمان اصلی آن در خیابان وایت هال لندن قرار دارد.
آهن خام () یک محصول میانی در صنعت آهن است، که از آلیاژهای آهن محسوب می شود. آهن خام دارای درصد کربن بسیار بالایی است و به طور معمول ۳٫۸ تا ۴٫۷ درصد از وزن اسمی آن از کربن تشکیل می شود، که همراه با سیلیس، باعث شکننده شدن محصول نهایی آن می شود و به طور مستقیم قابلیت استفاده به عنوان یک ماده مستقل را دارا نمی باشد. آهن خام توسط ذوب سنگ آهن در کوره های بلند انفجاری و در قالب شمش های قابل حمل، به عنوان یک عنصر مورد استفاده در مراحل فرآورش فلزات، ساخته می شود. تاریخچه. ذوب و تولید آهن در اروپای باستان و خاورمیانه شناخته شده بود، اما با احیای مستقیم به صورت بلومری تولید می شد. قبل از قرون وسطی آهن خام در اروپا تولید نمی شد. چینی ها توسط سلسله ژو (که در سال ۲۵۶ قبل از میلاد به پایان رسید) آهن می ساختند. کوره هایی مانند لاپفیتان در سوئد و برخی در مارک (امروز بخشی از وست فالن، آلمان) ممکن است به قرن ۱۲ تا سیزدهم برگردد. باید مشخص شود که آیا این تحولات شمال اروپا از چینی ها سرچشمه می گیرد یا خیر. واگنر یک پیوند احتمالی را از طریق تماس های ایرانی ها با چینی ها در امتداد جاده ابریشم و تماس وایکینگ ها با ایرانی ها فرض کرده
است، اما یک شکاف زمانی بین دوره وایکینگ ها و لاپفیتان وجود دارد.
در این نحوه از طراحی، وزن جسم توسط پوسته بیرونی آن حمایت می شود همانند پوسته یک تخم مرغ. کلمه مونوکوک یک واژه فرانسوی و به معنای تک-پوسته است. یک تک-پوسته واقعی می تواند هم فشار کششی و هم فشار پرسی را تحمل کند. جستار های وابسته. خرپا
وزارت ترابری بریتانیا () یک وزارتخانه در کشور بریتانیا است که مسئول امور ترابری در انگلستان و بخش هایی از اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی است. این وزارتخانه که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شده ساختمان اصلی آن در شهر وست مینستر، لندن است.
کوره آهن خالص () گونه ای از کوره های صنعتی است، که پیش تر برای ذوب آهن از اکسید آهن مورد استفاده قرار می گرفت. کوره آهن نخستین روش مورد استفاده برای استخراج آهن بود، که محصول پایانی آن یک توده متخلخل از آهن و سرباره می باشد و به نام آهن اسفنجی شناخته می شود. امروزه کوره های بلند جایگزین کوره های آهن خالص شده است، که برای تولید آهن خام مورد استفاده قرار می گیرد. فرایند. کوره آهن خالص(بلومری) از یک دودکش با دیواره های مقاوم در برابر حرارت ساخته شده از خاک، خاک رس یا سنگ تشکیل شده است.در نزدیکی قسمت پایین، یک یا چند لوله (از جنس خاک رس یا فلز) وجود دارد. این لوله ها تویر() نام دارد و باعث می شود هوا به صورت طبیعی یا با دمیدن وارد کوره شود. یک سوراخ در انتها کوره برای خارج کردن سرباره تعبیه می شود؛ و آهن اسفنجی در انتها به وسیله همین سوراخ یا با از بین بردن کوره خارج می شود. اولین گام قبل از ساخت کوره، تهیه زغال سنگ و سنگ آهن است. زغال سنگ تقریباً کربن خالصی است که هنگام سوزاندن، هم دمای بالایی را که برای فرآیند ذوب لازم است تولید می کند و هم مونوکسید کربن مورد نیاز برای احیای فلز را فراهم می کند. سنگ معدن را به
قطعات کوچک می شکنند و معمولاً در آتش رست (برشته) می کنند تا راحت تر تجزیه شود، برخی ناخالصی ها سوخته و رطوبت موجود در سنگ معدن تا حدی حذف می شود. هر گونه ناخالصی (مانند سیلیس) در سنگ معدن را می توان در حین خرد شدن حذف کرد. اندازه ذرات مورد نظر در درجه اول به این بستگی دارد که کدام یک از چندین نوع سنگ معدن، در دسترس باشد، که با شکل و عملکرد کوره نیز ارتباط دارد یا از کدام روش سنتی استفاده شود. سنگ معدن آهن به صورت اکسید متفاوت اند( / / )، این تفاوت در خلوص آهن نیز تاثیر دارد. سرباره های آهن اسفنجی نیز ممکن است آهن زیادی داشته باشند، می توان آنهارا خرد و با سنگ معدن وارد کوره کرد. بعد از ساختن کوره و پیش گرم کردن آن توسط آتش چوب، مخلوط زغال سنگ و سنگ معدن را از بالای کوره وارد آن می کنند. در ابتدا معمولا ذرات کوچک سنگ معدن اضافه می شوند و با گذشت زمان قطعات بزرگتر نیز اضافه می شوند؛ در روش های سنتی این توالی ممکن است متفاوت باشد. به طور کلی نسبت زغال سنگ و سنگ معدن اضافه شده برابر هستند. در داخل کوره، مونوکسید کربن حاصل از احتراق ناقص زغال سنگ، اکسیدهای آهن موجود در سنگ معدن را بدون ذوب کردن سنگ به آهن فلزی تبد
یل می کنند. این کار باعث می شودکوره در دماهای پایین تر از دمای ذوب سنگ معدن کار کند. از آنجایی که محصول کوره در انتها آهن است به مقدار کربن کمی برای آهنگری(فورج) نیاز است. دما و نسبت زغال سنگ به سنگ آهن باید به دقت کنترل شود تا آهن بیش از حد کربن جذب نکند و در نتیجه غیرقابل فورج شود. چدن زمانی تشکیل می شود که آهن 2 تا 4 درصد کربن را جذب کند. از آنجا که این نوع کوره(بلومری) خودگداز() است نیاز به به افزودن لایمستون(کلسیم کربنات) برای تشکیل سرباره نیست. ذرات ریز آهن تولید شده از این طریق به ته کوره می ریزند و در آنجا با سرباره مذاب ترکیب می شوند که اغلب از فایالیت، ترکیبی از سیلیکون، اکسیژن و آهن مخلوط با سایر ناخالصی های سنگ معدن تشکیل شده اند. سرباره مذاب به سمت پایین کوره می رود، در دیواره های جانبی پایینی کوره خنک می شود و عملاً کاسه ای را تشکیل می دهد که همچنان حاوی سرباره مایع است. با ذوب شدن ذرات آهن، آنها در این کاسه می افتند و تحت وزن خود با هم تفجوش می شوند و یک توده اسفنجی شکل می دهند که به آن، آهن اسفنجی می گویند. از آنجایی که آهن اسفنجی معمولاً متخلخل است و حفره های باز داخل آن می تواند پر از سرباره
باشد، توده استخراج شده باید با چکش کوبیده شود تا هم فضاهای خالی فشرده شود و هم سرباره مذاب باقی مانده خارج شود. این فرآیند ممکن است به چندین چرخه گرمایش اضافی نیاز داشته باشد. به آهنی که به این روش تولید می شود،آهن کارشده گفته می شود ، و آهن حاصل با مقادیر کم سرباره، آهن کارشده(گل آهن) یا آهن نرم نامیده می شود. به دلیل فرآیند تولید، آهن های اسفنجی اغلب دارای محتوای کربن متفاوتی بین سطوح بالا و پایین می باشند، تفاوت هایی که همچنین تا حدودی از طریق توالی های صاف کردن، تا کردن و جوشکاری چکشی با هم ترکیب می شوند.همچنین می توان با دستکاری کوره و جریان هوا به کوره، آهنی با کربن بالاتر تولید کرد. با شروع دوران فولادسازی مدرن، کلمه بلوم به معنای دیگری تعمیم یافت که به یک قطعه فولادی در مرحله میانی، که آماده استفاده در بیلت بود، اطلاق شد. تاریخچه. آغاز عصر آهن در بیشتر نقاط جهان مصادف با اولین استفاده گسترده از کوره آهن خالص(بلومری) است. در حالی که نمونه های قبلی یافت شده آهن دارای محتوای نیکل بالا است که نشان می دهد که این آهن شهاب سنگی است. سایر نمونه های اولیه آهن ممکن است با ورود تصادفی سنگ آهن در عملیات ذوب مس ت
ولید شده باشند. به نظر می رسد که آهن در 3000 سال قبل از میلاد در خاورمیانه ذوب شده است، اما آهنگرهای مس که با آهن آشنایی نداشتند، تا مدت ها بعد از آن استفاده نکردند.در غرب، آهن در حدود 1200 سال قبل از میلاد مورد استفاده قرار گرفت. شرق آسیا. چین از دیرباز از بلومری استفاده می کرد. تصور می شد که چینی ها از فرآیند بلومری استفاده نمی کنند، و از کوره بلند و آهنگری برای تولید آهن نرم شروع کردند.در قرن پنجم قبل از میلاد، فلزکاران در ایالت جنوبی وو، کوره بلند و ابزاری برای چدن و ​​کربن زدایی آهن خام غنی از کربن تولید شده در کوره بلند، به موادی شبیه به آهن نرم کم کربن اختراع کردند. با این حال، شواهد اخیر نشان می دهد که بلومری در چین باستان قبل از این که توسط کوره های بلند توسعه یافته محلی، جایگزین شوند، در 800 سال قبل از میلاد از غرب چین جابجا شدند. سند این نظریه، کشف «بیش از ده» ابزار حفاری آهنی بود که در مقبره حاکم جینگ شین (متوفی 537 ق.م) یافت شد، که مقبره او در شهرستان فنگ شیانگ، واقع شده است (موزه ای امروز در این مکان وجود دارد). جنوب صحرای آفریقا. تمام فرآیندهای سنتی ذوب آهن در جنوب صحرای آفریقا نوعی از فرآیند ب
لومری هستند.بحث های زیادی در مورد خاستگاه متالورژی آهن در آفریقا وجود دارد. ذوب در کوره های بلومری در غرب آفریقا و آهنگری ابزار در فرهنگ نوک ()نیجریه مرکزی حداقل در 550 سال قبل از میلاد و احتمالا چندین قرن قبل از آن ظاهر شده است.همچنین شواهدی از ذوب آهن با کوره های بلومری مربوط به 750 سال قبل از میلاد در اوپی (آگوستین هال 2009) و لجا مربوط به 2000 سال قبل از میلاد (Pamela Eze-Uzomaka 2009) وجود دارد، هر دو مکان در منطقه Nsukka در جنوب شرقی نیجریه در جایی که اکنون در نیجریه واقع شده اند است. در جمهوری آفریقای مرکزی، شواهدی از متالورژی آهن، از یک کوره احیا و کارگاه آهنگری به دست آمده که قدمت آنها به ترتیب 896-773 قبل از میلاد و 907-796 قبل از میلاد است. قدیمی ترین کوره های بلومری در شرق آفریقا، در نوبیا در سودان باستان است که حداقل به قرن هفتم تا ششم قبل از میلاد برمی گردد. کوره های باستانی که ابزارهای فلزی برای نوبی ها و کوشی ها مازاد بر فروش تولید می کردند. جنوب آسیا. در طی یک پروژه نیروگاه آبی، در کوهپایه های جنوبی ارتفاعات مرکزی، سامانالاووا، در سریلانکا، یک کوره بادی در یک سایت حفاری پیدا شد. این کوره ها ت
وسط بادهای موسمی کار می کردند و قدمت آن به 300 سال قبل از میلاد می رسد. با استفاده از تکنیک های تاریخ گذاری رادیوکربن این کوره های باستانی لانکا ممکن است بهترین فولاد با کیفیت را برای شمشیرهای افسانه ای دمشق که در سوابق سوری ذکر شده است تولید کرده باشند. آزمایش های میدانی با استفاده از کوره های مشابه تأیید کرد که این نوع کوره از یک اصل تامین هوا مبتنی بر باد استفاده می کند که از دمش اجباری یا طبیعی متمایز است و همچنین نشان می دهد که توانایی تولید فولاد با کربن بالا را دارد. آهن نرم در ساخت بناهایی مانند ستون آهنی دهلی که در قرن سوم پس از میلاد در زمان امپراتوری گوپتا ساخته شد، استفاده شده است. مانند چین، فولاد پر کربن در هند مورد استفاده می شد، اگرچه تا زمان مدرن از چدن برای معماری استفاده نمی شد. اروپا تا قرون وسطی. کوره های اولیه اروپایی عمدتاً به دلیل محدودیت های مکانیکی دم با نیروی انسانی و میزان نیرویی که ممکن است با چکش های دستی اعمال شود نسبتاً کوچک بودند. آنهایی که از نظر باستان شناسی از عصر آهن پیش از روم شناخته شده اند، معمولاً در محدوده 2 کیلوگرم هستند که در کوره های (low shaft furnaces) تولید می ش
دند.در دوره رومی ها اغلب از کوره هایی با ارتفاع کافی برای ایجاد دمش طبیعی (به ارتفاع 200 سانتی متر) در نتیجه تولید آهن اسفنجی 10-15 کیلوگرم استفاده می شد. آزمایش های معاصر به طور معمول با استفاده از کوره های «short shaft» مشتق شده از اروپای شمالی با هوای دمیده برای تولید آهن اسفنجی در محدوده 5 تا 10 کیلوگرم کار می کردند.استفاده از چرخ آب، که در حدود هزاره اول گسترش یافت و برای نیرو دادن به دم های حجیم تر به کار رفت، باعث شد تا کوره ها بزرگ تر و داغ تر شوند، با چکش های اهرمی که باعث می شد تا آهن بیشتری را فورج کند.کوره های به تدریج بزرگتر در اواخر قرن 14 ساخته شدند، با ظرفیت متوسط ​​حدود 15 کیلوگرم، اگرچه استثناهایی وجود داشت. میانگین اندازه های آهن های اروپایی به سرعت به 300 کیلوگرم افزایش یافت و تا پایان کوره ها به یک سطح رسید. با افزایش اندازه کوره ها، سنگ آهن برای مدت طولانی تری در معرض ذغال سوخته قرار می گیرد.هنگامی که با هوا و سنگ معدن و زغال سنگ ترکیب می شود، ممکن است باعث شود بخشی از آهن ذوب شود و در این فرآیند با کربن اشباع شود و آهن خام غیرقابل فورج تولید کند که نیاز به اکسیداسیون دارد تا به چدن و فو
لاد تبدیل شود. این آهن خام به عنوان یک محصول ضایعاتی در نظر گرفته می شد که از بازدهی بزرگ ترین کوره ها می کاهد، و تا قرن چهاردهم بود که کوره های بلند اولیه، که از نظر ساختمانی یکسان بودند، اما به تولید آهن مذاب اختصاص داشتند، ساخته شدند. کوره های بلومری معمولاً طیف وسیعی از محصولات آهنی از آهن بسیار کم کربن گرفته تا فولاد حاوی تقریباً 0.2٪ تا 1.5٪ کربن تولید می کنند.استاد آهنگر باید قطعات آهن کم کربن را انتخاب کند، آنها را کربن دهی کند و آنها را به هم جوش دهد تا ورق های فولادی بسازند. حتی زمانی که روی آهن بدون کربن اعمال می شود، این فرآیند چینش و جوش منجر به یک محصول همگن تر می شود و بسیاری از سرباره را حذف می کند.این فرآیند باید تا 15 بار در زمانی که به فولاد با کیفیت بالا نیاز بود، مانند شمشیر تکرار شود. جایگزین فرایند این بود که سطح محصول نهایی را کربن دهی کنند. گرمای هر فرایند مقداری کربن را اکسید می کند، بنابراین استاد باید مطمئن می شد که کربن کافی در مخلوط اولیه وجود دارد. در انگلستان و ولز، علی رغم ورود کوره بلند به ویلد در حدود سال 1491، فورج های بلومری، احتمالاً از نیروی آب برای چکش و همچنین دم ها اس
تفاده می کردند که پس از سال 1580 در منطقه وست میدلندز استفاده می شدند.در فرنس و کامبرلند، کوره ها تا اوایل قرن هفدهم فعالیت کردند و آخرین مورد در انگلستان (نزدیک گارستانگ) حدود سال 1770 بسته شد. یکی از قدیمی ترین کوره های بلند شناخته شده در اروپا در لاپفیتان سوئد یافت شده است، که مربوط به قرن دوازدهم است .قدیمی ترین کوره بلومری در سوئد، که در همان منطقه نیز یافت شده، مربوط به 700 سال قبل از میلاد است. بلومری در اسپانیا و جنوب فرانسه به عنوان سازندگان کاتالان تا اواسط قرن 19 و در اتریش به عنوان Stückofen تا 1775 زنده ماند. قاره آمریکا. ذوب آهن در آمریکای پیش از کلمبیا ناشناخته بود. حفاری ها در L'Anse aux Meadows، نیوفاندلند، شواهد زیادی برای فرآوری آهن خلاش و تولید آهن بلومری توسط نورس ها پیدا کرده است.عصر وایکینگ (حدود 1000-1022 پس از میلاد) در L'Anse aux Meadows در یک منطقه دریایی مرتفع، بین یک باتلاق ذغال سنگ نارس و اقیانوس واقع شده است. تخمین ها از مقدار کمتر سرباره ای که از نظر باستان شناسی بازیابی شده نشان می دهد که 15 کیلوگرم سرباره در طی یک تلاش ذوب تولید شده است. با مقایسه محتوای آهن با آهن خلاشی باقی
مانده در آن سرباره، حدود 3 کیلوگرم آهن اسفنجی تولید شده بود. با بازدهی در بهترین حالت 20 درصد از سنگ معدن غنی از آهن با کیفیت، نشان می دهد که کارگرانی که سنگ معدن را فرآوری می کنند مهارت خاصی نداشته اند.این اثبات می کند که دانش فرآوری آهن گسترده بوده و به مراکز عمده تجارت و بازرگانی محدود نبوده است.باستان شناسان همچنین 98 میخ و مهمتر از همه، قطعات پرچ کشتی و همچنین شواهد قابل توجهی برای نجاری که به تعمیر قایق یا احتمالاً کشتی در محل انجام شده است پیدا کردند. (نکته مهم این است که یک آهن خام 3 کیلوگرمی مطمئناً میله ت کافی برای تولید 3 کیلوگرم میخ و پرچ بازیافت شده را ایجاد نمی کند.) در استعمار اسپانیایی قاره آمریکا، بلومرها یا «فورج های کاتالانی» بخشی از «خودکفایی» در برخی از مبلغان، انکومینداها و پوئبلوها بودند. باستان شناسان در جیمزتاون ویرجینیا (حدود 1610-1615) بقایای یک کوره آهن خالص (short shaft) را بازیابی کرده اند، که احتمالاً به عنوان «آزمایش منبع» مانند آزمایشی که در وینلند قبلاً انجام شده بود، در نظر گرفته شده است.مهاجران انگلیسی مستعمرات سیزده گانه به موجب قانون از تولید منع شدند. برای مدتی، بریتانی
ایی ها به دنبال این بودند که بیشتر صنعتگران ماهر را در مکان های داخلی مستقر کنند.در واقع این یکی از مشکلاتی بود که منجر به انقلاب شد.کارخانه آهن فالینگ کریک اولین کارخانه در ایالات متحده بود.کارخانه آهن Neabsco نمونه ای از تلاش های اولیه ویرجینیا برای تشکیل یک صنعت کارآمد آمریکایی است. در آدیرونداک، نیویورک، کوره های جدید با استفاده از تکنیک هات بلاست در قرن 19 ساخته شد.
کشتار عین الزیتون () در اول مه ۱۹۴۸ در روستای «عین الزیتون» فلسطینی در شمال «صفد» بوقوع پیوست؛ آن موقع فلسطین تحت قیومیت انگلیس به سر می برد. در این کشتار ۳۰ الی ۷۰ اسیر فلسطینی از سوی نیروهای پالماخ به قتل رسیدند. گروه ایرگون، استرن، هاگانا و پالماخ پشت ده ها قتل عام غیرنظامیان عرب بین سال های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۸ بودند. این گروه های شبه نظامی بلوک های سازنده ارتش اسرائیل امروزی را تشکیل می دهند. ژیل فراگو، نویسنده Histoire du terrorisme می گوید: «تولد اسرائیل شامل یک استراتژی تروریستی است.» در حالی که خشونت علیه غیرنظامیان عرب در طول جنگ اول اعراب و اسرائیل (۱۹۴۸–۱۹۴۹) به اوج خود رسید که نشان دهنده تمایل روزافزون محافل صهیونیستی برای قربانی کردن جان های بی گناه است. چند هفته پس از کشتار دیر یاسین، پالماخ یک تراژدی کمتر شناخته شده دیگر را آغاز کرد، قتل عام اهالی روستای عین الزیتون در ۱ مه ۱۹۴۸ در نزدیکی صفد. کشتار. عین الزیتون دهکده ای سنگی است که بر بالای تپه ای واقع شده است. این روستا که جمعیت آن بین ۲۰۰ تا ۳۵۰ نفر تخمین زده می شود، توسط زمین های زراعی احاطه شده بود. تمام جمعیت مسلمان بودند. عین الزیتون یک مدرسه اب
تدایی و یک مسجد داشت. روستاییان به کشت زیتون، غلات و میوه به ویژه انگور می پرداختند. کشاورزی وابسته به بارندگی بود، اما روستاییان آب آشامیدنی خود را از چاه و چشمه ای که در ۸۰۰ متری شمال قرار داشت، تأمین می کردند. حوادث خونین روستا از ساعت ۳:۰۰ بامداد آغاز شد. با رگبار خمپاره از یازده خمپاره و به دنبال آن حمله زمینی توسط دو جوخه. زمانی که نیروهای اسرائیلی وارد روستا شدند، روستاییان را جمع کردند. بر اساس شهادت روستاییان و منابع اسرائیلی، مردانی که در میان آنها بودند، برده شدند و بقیه در حالی که از بالای سرشان تیراندازی شد، تحقیر و اخراج شدند. در مورد مردان، برخی بعداً اخراج شدند و به خانواده هایشان ملحق شدند، اما سی و هفت نفر از آنها که به طور تصادفی انتخاب شده بودند، به اسارت درآمدند. به گفته بنی موریس، آنها احتمالاً در میان یک گروه هفتاد نفری بودند که بعداً به دستور موشه کلمان، فرمانده گردان سوم پالماخ، در خندقی قتل عام شدند. پس از کشته شدن زندانیان و در انتظار دیدار صلیب سرخ از منطقه، دستور داد دست آنها را باز کنند تا این واقعیت که قتل با خونسردی انجام شده است پنهان شود.در مورد خانه های روستا، آنها در ۲ و ۳