Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریکاوا یک نرم افزار رایگان برای بازیابی فایل های پاک شده در سیستم عاملهای ویندوز است که توسط کمپانی معروف Piriform (سازنده نرم افزار معروف CCleaner) ارائه شده است. ریکاوا قادر به بازیابی فایلهای پاک شده از سطح هارد دیسک، فلش مموری، حافظه های SD، حافظه های SSD و همچنین آیپاد و هرگونه حافظه اکسترنال می باشد. این نرم افزار در حافظه هایی که فایل سیستم آنها هم Fat و هم NTFS باشد به خوبی کار می کند. از ورژن ۱٫۵٫۱ به بعد این نرم افزار از حافظه هایی که سیستم آنها Ext3 و Ext2 هم باشد پشتیبانی می کند. همانند نرم افزارهای بازیابی دیگر اگر فایلی پاک شده باشد، تا زمانی که فایل دیگری بر روی آن در حافظه نوشته نشده باشد می توان آن فایل را بازیابی کرد. اما اگر بر روی فایل پاک شده، اطلاعات جدید نوشته شده باشد، دیگر امکان بازیابی فایل پاک شده وجود ندارد. این ابزار از اکثر فرمت های تصویری، صوتی و داکیومنت و بیشتر فرمت های معروف پشتیبانی می کند. این نرم افزار دارای رابط کاربری بسیار ساده و کاربرپسندی است و کار کردن با آن بسیار ساده است. این ابزار از دو نوع اسکن پشتیبانی می کند. یکی اسکن عمیق و دیگری اسکن ساده. در حالت اسکن ساده،
سرعت اسکن فایلها سریعتر است اما دقت اسکن پایین تر است ولی در حالت اسکن عمیق، نرم افزار با دقت بیشتری به بازیابی فایلهای پاک شده می پردازد، اما زمان این اسکن طولانی تر است.
هزاران سال دعاهای خوب () فیلمی آمریکایی در سبک درام و کمدی به کارگردانی وین وانگ است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به هنری او و ویدا قهرمانی اشاره کرد.
جوان روزنامه ای در ایران وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است. تاریخچه. روزنامه "جوان" به عنوان یک روزنامه «سیاسی – اجتماعی – فرهنگی» صبح ایران از روز شنبه مورخ ۲۴ بهمن سال ۱۳۷۷ در ۱۲ صفحه (به همراه ضمیمه ۴ صفحه ای ورزشی) به صاحب امتیازی و مدیر مسئولی محمد مهدی مظاهری (از مسئولان وقت دانشگاه آزاد اسلامی و فرزند مظاهری رئیس حوزه علمیه اصفهان) به صورت تمام رنگی با قیمت ۴۰۰ ریال منتشر شد. این روزنامه در تیرماه ۱۳۸۲ مدتی توقیف شد. رتبه بندی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. در جدیدترین رتبه بندی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال ۱۴۰۲، روزنامه جوان از میان ۱۲۳ روزنامه سراسری کشور، رتبه نخست را به خود اختصاص داد. تحریم. دولت کانادا در آذر ۱۴۰۱، روزنامه جوان و چند فرمانده و نهاد نظامی ایران را به دلیل نقش آن ها در «نقض فاحش و سیستماتیک حقوق بشر» و اقداماتی که «صلح و امنیت بین المللی را به خطر می اندازند» تحریم کرد.
ایان اسکات (؛ ۹ ژانویه ۱۹۱۵ – ) دوچرخه سوار اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
لونی مک (; – ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۵۴ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می کرد.
«اسپیس بار» () یک بازی ویدئویی در سبک بازی ماجراجویی است که توسط Rocket Science Games و در سال ۱۹۹۷ و در پلت فرم مایکروسافت ویندوز منتشر شده است.
روزان () یک سریال تلویزیونی آمریکایی است که در ابتدا توسط ABC از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۷ پخش شده است و برای یک فصل در سال ۲۰۱۸ دوباره پخش شد. این سریال از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ به عنوان پربیننده ترین نمایش تلویزیونی در ایالات متحده بود. چکیده داستان. این سریال زندگی خانواده کانر، در شهر خیالی لانفورد، ایلینوی را روایت می کند. روزان و دن که هر دو کارگر هستند، تلاش می کنند با درآمدهای اندک خود مخارج خانواده خود و رشد فرزندانشان دارلین، بکی و دی جی (سپس جری گارسیا از فصل ۸) را تامین کنند. تم های پرداخت شده به یک اندازه برای زمان و مکان وقوع داستان متنوع و شگفت آوراست: خلافکاری، مواد مخدر، اعتیاد به الکل، نژادپرستی، همجنس گرایی مرد و زن، دوجنس گرایی، سردرگمی جنسی، قاعدگی، ازدواج و فرزندخواندگی همجنس گرایان، سکس و بارداری نوجوانان، پیشگیری از بارداری، سقط جنین، استمناء، بدرفتاری، چاقی، طبقات اجتماعی، فمینیسم و غیره
سِرِّ دلبران نام یک سریال تلویزیونی ایرانی است که به مناسبت ماه رمضان از شبکه یک تلویزیون ایران پخش شد. کارگردان این مجموعه محمدحسین لطیفی است و بازیگرانی همچون برزو ارجمند، محمد کاسبی و فرهاد قائمیان در آن بازی کرده اند. این سریال قرار بود در ماه رمضان سال ۱۳۹۶ به روی آنتن برود اما سرانجام در رمضان ۱۳۹۷ پخش شد. موضوع سریال. داستان این سریال دربارهٔ روحانی مسجدی است (با بازی برزو ارجمند) که سعی در حل مشکلات مردم دارد. نقد. این سریال مناسبتی که در ماه رمضان ۱۳۹۷ از شبکه یک رسانه ملی ایران پخش شد مورد نقد رسانه ها قرار گرفت. دکتر طیبه نجفی مدرس و پژوهشگر مرکز مطالعات زنان دانشگاه خوارزمی در سایت بهدخت، این سریال را نقد تربیتی کرده است. یکی از منتقدان در مورد آن نوشت: سر دلبران قصه ای پرتکرار و شتابزده است و با وجود اینکه سعی دارد نقشِ محوری مسجد را در فضای روابط یک محله سنتی به نمایش درآورد ولی چیزی که در نظر مخاطب برداشت می شود این است که این مجموعه قصد دارد که شخصیت محوری روحانی را تقویت نماید و به همین دلیل مخاطبین خود را از دست می دهد! منابع. نقد مجموعه “سر دلبران” از نگاه کارشناس تعلیم و تربیت. دکتر طیبه ن
جفی، پژوهشگر مرکز مطالعات زنان دانشگاه خوارزمی. سایت بهدخت (سایت تخصصی زنان و دختران).
آنتیگوا گواتمالا (به اسپانیایی: Antigua Guatemala) یک منطقهٔ مسکونی در گواتمالا است که در استان ساکاتپکس واقع شده است. آنتیگوا گواتمالا ۴۵٬۶۶۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای زاپوپان، خالیسکو، زالاپا، متپک، کورال گیبلز، فلوریدا، کانکون و Benito Juárez Municipality خواهرخوانده های آنتیگوا گواتمالا هستند.
آندرس اوسترلینگ (؛ – ) شاعر، مترجم، نویسنده و روزنامه نگار اهل سوئد بود. آندرس در سن ۳۵ سالگی در سال ۱۹۱۹ به عضویت آکادمی سوئد برگزیده شد، که جوان ترین عضو آکادمی در آن زمان به حساب می آمد. او بیش از هر عضو دیگری به مدت طولانی ۶۲ سال بخشی از آکادمی سوئد بود.
غزلِ ده بیتی با مطلعِ «خبرت خراب تر کرد جراحت جدائی» غزلی است از سعدی در بحرِ رمل. اجرا. محمّدرضا شجریان در آلبوم های "آرام جان" و "در خیال" این غزل را به آواز خوانده است. اکبر گلپایگانی نیز در شماره ۳۵ برنامهٔ "گل های تازه" این غزل را اجرا کرده است.
شهرستان ساکاتپکس (به اسپانیایی: Sacatepéquez) یکی از ۲۲ شهرستان گواتمالا است. جمعیت در سال ۲۰۰۰، ۲۶۵٬۵۰۰ نفر بود. پایتخت این شهرستان، آنتیگوا گواتمالا است که بازار اصلی فروش پارچه می باشد.
هوکّه شو به فرقه هایی از مکتب بودایی ژاپن گفته می شود که سورهٔ نیلوفر را جوهر اصلی آموزه های بودا می دانند. هوکّه شو ممکن است به سه دسته زیر گفته شود:
آزار بوداییان () به آزار بوداییان توسط غیر بوداییان و دیگر بوداییان در تاریخ بوداگرایی گفته می شود.
پر هالستروم ( – ) مترجم، و نویسنده اهل سوئد بود. مؤلف کتاب های داستان کوتاه، نمایشنامه نویس، شاعر و عضو آکادمی سوئد بود. او از سال ۱۹۰۸ به آکادمی سوئد پیوست. پر از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۱ دبیر آکادمی سوئد بود. زندگی نامه. پر قبل از نویسندگی به عنوان یک شیمیدان در لندن و شیکاگو کار می کرد. وی در ابتدا مجموعه ای داستان های کوتاه از جمله «"بنفش"» در ۱۸۵۹ و «"مرگ"» در ۱۹۰۰ را نوشت. کارهای اصلی نویسندگی او مربوط به قبل از ۱۹۱۰ است. هالستروم به دلیل داشتن درکی ژرف و دلسوزانه و اشرافش به زیبائی ها، بین سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۶ رئیس کمیته جایزه نوبل ادبیات آکادمی سوئد بود. آندرس هالستروم پدر بزرگ پر هالستروم نیز یک نویسنده بود.
شورش هوکّه ، شورش تنمون هوکّه به یک سری مناقشه مذهبی در طی دوره تنبون (ژوئیه سال ۱۵۳۲ تا اکتبر ۱۵۵۵) در دوره سنگوکو در کیوتو در ژاپن گفته می شود. این مناقشه مابین یکی از شاخه های بوداگرایی ژاپن بنام هوکّه شو (عمدتاً به بوداگرایی نیچیرن گفته می شود) و دیگر فرقه های بودایی ژاپن، شین بودیسم (جُودُو شینشو) و فرقه تندای رخ داد. در آن زمان، قدرت شوگون سالاری موروماچی در حال تضعیف بود و کیوتو عملاً تحت کنترل هوسوکاوا هاروموتو، یک کانری (مقام مهمی که از شوگون سالاری موروماچی حمایت می کرد) بود. در سال ۱۵۳۲ (سال اول تنبون)، شایعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه نیروی ایکو-ایکی (شورشی مذهبی) که با هوسوکاوا هاروموتو مخالفت کرده بود، به کیوتو حمله خواهد کرد، بنابراین مردم شهر با هوسوکاوا هاروموتو و دیگران متحد شدند و ارتش بزرگی متشکل از ۲۰۰۰۰ نفر تشکیل دادند. معبد یاماشینا هونگان-جی (شهر کیوتو، استان کیوتو)، پایگاه فرقه جودو شینشو، به دست این ارتش به آتش کشیده شد. این قیام مسلحانه مردم شهر در سال ۱۵۳۲ به نام دیگر فرقه نیچیرن، فرقه هوکّه/ هوکّه شو، به نام شورش هوکّه یا هوکّه ایکی نامیده شد. پس از آن، مردم شهر حق حفاظت از شهر کیوت
و را به دست آوردند و حدود پنج سال به حفظ نظم عمومی در کیوتو ادامه دادند. پس از یک جلسه یک «پرسش و پاسخ مذهبی» و شکست معبد انریاکو در سال ۱۵۳۶ میلادی راهبان و سربازان معبد انریاکو در کوه هیئی، معابد فرقه نیچیرن را در سراسر شهر کیوتو به آتش کشیدند. این به این دلیل بود که تعداد معتقدان فرقه نیچیرن در میان مردم شهر کیوتو افزایش یافته بود. در نظر گرفته می شود که کوه هیئی در کیوتو بازار و مکانی داشت که می توانستند از طریق آن پول در بیاورند. از این رو، برای به دست آوردن مجدد بازار از فرقه رقیب، سوهی (سربازان راهب) را فرستادند و معابد فرقه نیچیرن را به آتش کشیدند و گفتند: «شرم آور است که چنین دین شیطانی را گسترش دهیم.» می گویند همه را از جمله زنان و کودکان را کشتند. در این دوره، درگیری های بین گروه های مذهبی به سرعت به کشتن یکدیگر تبدیل می شد، زیرا هر گروه دارای سلاح بود. پس زمینه. هنگامی که نیچیزو یکی از جانشینان نیچیرن برای اولین بار در سال ۱۲۹۳ وارد کیوتو شد، به دلیل شکایت راهبان چندین بار توسط دربار امپراتوری در کیوتو اخراج شد. اما در نهایت در معبد انریاکو در کوه هیئی، اجازه ورود پیدا کرد. او درخواست داد تا فرقه
نیچیرن توسط دربار امپراتوری به رسمیت شناخته شود، درخواستی که در نهایت پذیرفته شد. پس از شورش اونین، که به مدت ۱۱ سال از سال ۱۴۶۷ شروع شد، گفته می شود که بسیاری از مردم شهر که مسئول بازسازی کیوتو بودند، اعضای فرقه نیچیرن بودند. در دوره تنبون، فرقه نیچیرن در بین بسیاری از مردم شهر ("machi-shu"، 町衆) در کیوتو گسترش یافته بود، و در حال قدرت گرفتن بود، و در اطراف معابد نیچیرن مانند هونکوکو-جی متمرکز شده بود. در سال ۱۵۳۲، ایکو-ایکی به کیوتو حمله کرد و فرقه نیچیرن در کنار هوسوکاوا هاروموتو، روکاکو سادایوری و کیزاوا ناگاماسا، تحت فرماندهی شوگون آشیکاگا یوشی هارو علیه آنها جنگید. در طول این حمله، چندین معبد شین بودیسم در کیوتو مانند یاماشینا میدو توسط سامورایی هایی که از شهر دفاع می کردند و همچنین گروهی از شهرنشینان متعصب نیچیرن ویران و سوزانده شدند. پس از این رویداد، فرقه نیچیرن در شهر کیوتو خودمختاری به دست آورد، از پرداخت مالیات زمین خودداری کرد و نفوذ خود را در کیوتو در طول پنج سال گسترش داد. این گسترش نفوذ فرقه هوکی توسط فرقه های دیگر «هوکه ایکی» "Hokke-ikki" (法華一揆) نامیده می شود. در ۳ مارس ۱۵۳۶، مناظره ای بین افر
اد غیر روحانی نیچیرن و فرقه تندای برگزار شد که باعث موفقیت فرقه نیچیرن شد. هنگامی که شایعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه راهبان معبد انریاکو توسط پیروان فرقه معمولی نیچیرن شکست خورده اند، انریاکو احساس حقارت کرد و از شوگون سالاری آشیکاگا خواست که خود را «فرقه هوکه» نخواند. با این حال، شوگون سالاری با استناد به منشور امپراتوری امپراتور گودایگو در سال ۱۳۳۴ به نفع نیچیرن حکم داد و انریاکو نیز این پرونده را باخت. مورخ آکیرا ایمایا استدلال کرده است که شوگونات عمداً به نفع نیچیرن حکمرانی کردند و بدین ترتیب آتش درگیری بین این دو فرقه شعله ور شد. روکوئون نیچیروکوکی ثبت می کند که در ۲۳ مه شایعاتی مبنی بر اینکه فرقه نیچیرن در معبد شوکوکو-جی اردو خواهد زد پخش شد. در پاسخ به این شایعات، صاحب اینریوکن با شوگون ملاقات کرد و به او اطلاع داد که دفاع خود را تقویت خواهد کرد. در ۲۹ مه، خندق اطراف معبد شوکوکو-جی حفر شد. در ۱۶ ژوئن، برجی در خندق در دروازه شرقی ساخته شد. در این میان، شخصی ظاهر شد که میان دو طرف میانجیگری کند. در ۲۹ مه، روکاکو سادایوری از ولایت اومی به کیوتو آمد. کیزاوا ناگاماسا نیز تلاش کرد میانجیگری کند. با این حال تو
افقی حاصل نشد. در ۱ ژوئن، معبد انریاکو جلسه ای برگزار کرد و تصمیم گرفت فرقه کیوتو هوکه را نابود کند. قطعنامه به دربار امپراتوری و به شوگون سالاری گزارش شد. در ماه ژوئیه، گروهی از راهبان جنگجوی انریاکو یا سوهی ها برای نابودی فرقه هوکه به راه افتادند. توده های کل معبد انریاکو دور هم جمع شدند و خواستار آن شدند که ۲۱ معبد فرقه نیچیرن در کیوتو و اطراف آن به معابد شعبه انریاکو تبدیل شوند و ادای احترام کنند. با این حال، فرقه نیچیرن درخواست انریاکو را رد کرد. پس از رد درخواست، انریاکو از دربار امپراتوری و شوگون سالاری اجازه خواست تا فرقه نیچیرن را شکست دهد و از ارباب ولایت اچیزن آساکورا تاکاکاگه (دهمین رهبر) و همچنین از فرقه های دیگر مانند هونگانجی، کوفوکو-جی، معبد اونجو/می-درا و تو-جی درخواست همکاری کرد. همه آنها از ارسال نیروهای کمکی به انریاکو خودداری کردند، اما قول دادند که بی طرف بمانند. نیروهای دو طرف. به گفته یوزاکی، تعداد سربازان معبد انریاکو ۱۵۰۰۰۰ نفر، طبق گفته گنسوکه اونن آکی ۶۰۰۰۰ نفر و طبق گفته نیجو جی- شوکه کی - ۳۰۰۰۰ نفر شامل معبد اصلی و معابد شاخه آن به اضافه ۳۰۰۰۰ نفر بود. سربازان ولایت اومی دایمیو ر
وکاکو سادایوری و ۳۰۰۰ سرباز از -درا. می در مقابل، طبق گفته یوزاکی، تعداد سربازان فرقه نیچیرن بیش از ۲۰۰۰۰ نفر از جمله سربازان ۲۱ معبد بود. شورش تنبون هوکه. حدود ۲۰ ژوئیه، معبد انریاکو ده ها هزار راهب جنگجو را از معابد شعبه خود در ولایت های مختلف در پای هیگاشیاما مستقر کرد و ۳۰۰۰۰ سرباز از ولایت اومی به رهبری روکاکو سادایوری و روکاکو یوشیکاتا در هیگاشیاما، کیوتو، با ۳۰۰۰ سرباز از معبد اونجو/می-درا که در شمال مستقر شده و به طور کامل شمال و شرق کیوتو را مسدود کردند. در پاسخ، ۲۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ پیرو فرقه نیچیرن دفاع خود را در کیوتو و اطراف آن تقویت کردند. در ۲۲ ژوئیه، نبرد در ماتسوگاساکی بین دو طرف آغاز شد. روکوئون نیچیروکوکی ثبت کرده است که فرقه نیچرن ابتدا شلیک کرد، اما برخی منابع می گویند که فرقه انریاکو ابتدا شلیک کرد. در ابتدا، فرقه نیچیرن از اواخر ماه مه در حال حفر خندق های مستحکم در کیوتو بود تا برای حمله به معبد انریاکو جی آماده شود، بنابراین فرقه نیچیرن در ابتدا در نبرد مورد علاقه بود، اما در ۲۷ ژوئیه، ارتش خاندان روکاکو از شیجوگوچی حمله کرد و معبد را آتش زد و تمام ۲۱ معبد فرقه نیچیرن به جز معبد هونکوکو را س
وزاند. سپس، در رور بیست و هشتم، معبد هونکوکو نیز به آتش کشیده شد. گفته می شود که تلفات فرقه نیچیرن در این نبرد به ۱۰۰۰۰ نفر نیز رسیده است. علاوه بر این، آتش های ایجاد شده توسط نیروهای معبد انریاکو و سربازان روکاکو منجر به آتش سوزی بزرگی شد که کل منطقه شیموگیو، کیوتو در کیوتو و حدود یک سوم منطقه کامیگیو، کیوتو را سوزاند. مقیاس خسارات ناشی از آتش سوزی ها از شورش اونین بیشتر بود. در نتیجه، پیروان فرقه نیچیرن از کیوتو اخراج شدند و به ساکای (شهر ساکای کنونی، استان اوساکا) نقل مکان کردند. برای شش سال بعد، فعالیت های تبلیغی فرقه نیچیرن در کیوتو ممنوع بود. معتقدان فرقه نیچیرن/فرقه هوکّه که به ساکای پناه برده بودند به امید بازگشت به کیوتو درخواست های زیادی از شوگون سالاری آشیکاگا کردند. در نتیجه درخواست های مستمر برای بازگشت به کیوتو، مجوز امپراتوری در سال ۱۵۴۲ اعطا شد. زمانی که ممنوعیت ورود آنان به کیوتو برداشته شد، از ۲۱ معبد اصلی که در اثر آتش سوزی ویران شدند، ۱۵ معبد از جمله میوکنجی (شهر کیوتو) بازسازی شدند.
پت بارکر (؛ زادهٔ ) رمان نویس اهل بریتانیا است. وی همچنین به خاطر اثر جادهٔ ارواح برندهٔ جوایزی همچون جایزه ادبی من بوکر شده است.
میلان رودیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به زنیت سن پترزبورگ و ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
گراهام سویفت (؛ زادهٔ ) رمان نویس اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه یادبود جیمز تیت بلاک و جایزه ادبی من بوکر شده است.
اوروش اسپاییچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ستاره سرخ بلگراد، تولوز، اندرلشت، و کراسنودار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان بازی کرده است.
هولدن کمودور () خودروی موتور جلو-محور عقب است، که از سال ۱۹۷۸ در کلاس های اندازه متوسط و بزرگ توسط شرکت هالدن طراحی و بوسیله جنرال موتورز عرضه شده است.
الن جکسون (; – ۱۹۷۴) دوچرخه سوار اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
نمانیا رادونیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که برای باشگاه تورینو بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به رم، ستاره سرخ بلگراد و مارسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان بازی کرده است.
جایزه یادبود جفری فیبر () یک جایزه ادبی در بریتانیا است که در ۱۹۶۳ به احترام جفری فیبر بنیانگذار و اولین رئیس انتشارات فیبر تأسیس شد. این جایزه به نویسندگانی اهدا می شود که با نوشته های خود در زمینه ادبیات به زبان انگلیسی برجسته شده اند. ارزش این جایزه ۱۵۰۰ پوند است. در سال اول، این جایزه به کریستوفر میدلتون و جورج مک بث برای شعر تعلق گرفت.
جفری فیبر (; – ) فرد تحصیل کرده، ناشر و شاعر اهل بریتانیا بود. زندگی نامه. فیبر در ۱۸۸۹ در مالورن، ووسترشر متولد شد. پدر وی فردریک ویلیام فیبر مؤسس کلیسا برامپتون اوراتوری بود. وی در مدرسه راگبی و کلیسای مسیح، دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد.
فیلیپ کوستیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که برای باشگاه یوونتوس بازی می کند. کاستیچ در سال ۲۰۲۲ با اینتراخت فرانکفورت، قهرمان لیگ اروپا شد و از ارکان اصلی قهرمانی این تیم بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به خرونینگن، اشتوتگارت، هامبورگ و آینتراخت فرانکفورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان بازی کرده است.
الکساندر پریوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به پارما، دربی کانتی، یئوویل تاون، نورث همپتون تاون، سیون، لوزان اسپورت، ترومسو، دیورگاردن، بولوسپور، لگیا ورشو، پائوک، الاتحاد و وسترن یونایتد اشاره کرد. وی همچنین سابقه بازی در تیم ملی فوتبال صربستان را دارد.
کیکّاوا کوجی ؛ زادهٔ ) خواننده و هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم هایی که در وی در آن نقش داشته است می توان به مجموعه "تنچی جین" در نقش اودا نوبوناگا اشاره کرد.
ویلیس موتورز () شرکت خودروسازی آمریکایی بود، که در سال ۱۹۰۸ توسط جان ویلیس در شهر تولیدو، اوهایو تأسیس شد. این شرکت نخستین سازنده خودروهای جنگی در کلاس جیپ بود. این شرکت همچنین اتومبیل های شهری تحت عنوان ویلیس ام بی و جیپ سی جی را نیز تولید می نمود. شرکت ویلیس موتورز در سال ۱۹۶۳ در پی ادغام با شرکت کایزر جیپ منحل شد.
جان ویلیس (; – ) کارآفرین، دیپلمات و صنعت گر اهل ایالات متحده آمریکا بود، که در سال ۱۹۰۸ شرکت خودروسازی ویلیس موتورز را تأسیس نمود.
تقاطع موفقیت بزرگ نام یک مجموعه تلویزیونی تاریخی و چهل و پنجمین سری از فیلم های مجموعه تلویزیونی تایگا است. این مجموعه توسط ان اچ کی در سال ۲۰۰۶ میلادی ساخته شده است. این مجموعه از رمان شیبا ریوتارو به نام تقاطع موفقیت بزرگ (رمان) اساس گرفته است. در این مجموعه نقش کنشواین شخصیت اصلی این داستان و همسر یامائوچی کاتسوتویو توسط یوکی ناکاما و نقش اودا نوبوناگا توسط هیروشی تاچی ایفا شده است.
یاتسک گورالسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به زاویشا بیدگوشچ، یاگلونیا بیاویستوک، و لودوگورتس رازگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده است.
فورد اکسپدیشن () خودروی موتور جلو-محور عقب و چهار چرخ متحرک در کلاس شاسی بلند است، که از سال ۱۹۹۶ تاکنون توسط شرکت فورد موتور تولید می شود.
رافائو ماچی کورزاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به گورنیک زابژه، آمیان، میتیولن و اسبیرگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده است.
توشی ایه و ماتسو نام یک مجموعه تلویزیونی تاریخی و چهل و یکمین سری از فیلم های مجموعه تلویزیونی تایگا است. این مجموعه توسط ان اچ کی در سال ۲۰۰۲ میلادی ساخته شده است. این مجموعه از زندگی مائدا ماتسو اساس گرفته است. در این مجموعه نقش مائدا ماتسو شخصیت اصلی این داستان و همسر مائدا توشی ایه توسط ناناکو ماتسوشیما و نقش اودا نوبوناگا توسط تاکاشی سوریماچی ایفا شده است.
طرح بمبئی عنوانی است که به طور معمول به مجموعه ای از طرح های پیشنهادی دوران جنگ جهانی دوم برای توسعهٔ اقتصاد هندِ پس از استقلال پیشنهاد شد. این طرح که در ۱۹۴۴/۱۹۴۵ توسط هشت مدیر صنعتی پیشرو منتشر شد، پیشنهاد دخالت دولت در توسعه اقتصادی این کشور را پس از استقلال از بریتانیا (که در سال ۱۹۴۷ صورت گرفت) مطرح کرد. امضاء کنندگان این طرح با عنوان" تفاهم نامه ای مختصر من باب طرح کلی برنامه توسعهٔ اقتصادی هند،" Jamshedji Ratanji Dadabhoy Tata, Ghanshyam Das Birla, Ardeshir Dalal, Sri Ram, Kasturbhai Lalbhai, Ardeshir Darabshaw Shroff, Sir Purshottamdas Thakurdas و [John Mathai] بودند. این طرح دو نسخه داشت: نسخه اول در ژانویه ۱۹۴۴ منتشر شد. اما در نسخه دوم که در سال ۱۹۴۵ به سردبیری تاکورداس پوروشوتماداس در ۲ جلد منتشر شد نسخه اول در قالب قسمت اول آورده شد. هرچند جواهر لعل نهرو، اولین نخست وزیر هند، در ابتدا ، این طرح را رسماً نپذیرفت، «عصر نهرویی نظاره گر (آنچیزی که متاثر از ) اجرای طرح بمبئی بود قرار گرفت، یعنی: یک دولت نسبتا مداخله گر و اقتصادی با بخش خصوصی قابل گسترش به خود دید». تأثیر آن حالتی ستودنی و نمادین به آن
داده، و "هیچ اغراق گونه نیست که اذعان کنیم طرح بمبئی در تاریخ هند جایگاه وجه ای افسانه ای به خود گرفته. هیچ مطالعهٔ اقتصادی پسا جنگی هندی را نمی توان یافت که به این طرح اشاره ای نداشته باشد و آن را به عنوان افتخار ملی و توسعه ای برای قشر سرمایه داران داخلی نشناسد ". اهداف اساسی شامل دو برابر شدن (در آن زمان) خروجی از بخش کشاورزی و رشد پنج برابری در بخش صنعت بود که هر دو در چارچوب سرمایه گذاری (که ۴۴٫۸ درصد برای صنعت اختصاص داشت) ۱۰۰ میلیارد روپیه (معادل ۱۸ میلیارد دلار و ۷۲ هزار میلیون پوند) در مدت زمان بیش از ۱۵ سال بود. یک اصل کلیدی در طرح بمبئی این بود که اقتصاد نمی تواند بدون مداخله دولت و قوانین و مقررات رشد کند. با این فرض که صنایع نوپای هند نخواهند توانست در اقتصاد بازار آزاد رقابت کنند، طرح خواستار حمایت دولت در محافظت از صنایع غیر بومی در رقابت خارجی در بازارهای محلی بود. از نقاط برجستهٔ دیگر از طرح بمبئی نقش فعال دولت در تأمین کسری مالی و برنامه ریزی رشد عادلانه، گذر از جامعه وابسته به کشاورزی به یک جامعه صنعتی و در صورتی که بخش خصوصی در این مورد ناکارآمد باشد؛ استقرار صنایع حیاتی به عنوان شرکت های
بخش دولتی که به طور همزمان بازاری برای صادرات، از طریق خریدهای از قبل برنامه ریزی شده، تضمین کند. اگر چه طرح بمبئی خود نتوانست یک دستور کار سوسیالیستی ارائه دهد، «تقریباً همه» مفسران اذعان دارند که «یک سیر مستقیم و متداوم از طرح بمبئی سال ۱۹۴۴–۱۹۴۵ به اولین برنامه پنج ساله در سال ۱۹۵۰ وجود دارد.» یک شیوهٔ استدلال دیگر این است که طرح بمبئی واکنشی بود به نارضایتی های اجتماعی گسترده دهه های ۱۹۴۰ (که ناشی از رشد صنعتی جدید در زمان جنگ بود)، و محصول ترس از آن بود که جنبش علیه حکومت استعماری در نهایت جنبشی در برابر مالکیت خصوصی خواهد شد. طرح بمبئی از تمام بخش ها مورد انتقاد قرار گرفت: چپی های افراطی با انتقاد از پیشینهٔ سرمایه داری موئلفین طرح، اعلام داشتند که طرح آن طور که باید تکمیل نگشته است. راست های افراطی آن را پیشگام جامعه ای سوسیالیستی دانستند و آن را ناقض توافقنامهٔ سازمان ملل متحد "کنفرانس برتون وودز" (که شروف (Ardeshir Darabshaw Shroff) در آن حضور داشت) دانستند. اقتصاددانان به دلایل فنی از طرح انتقاد کردند؛ و آن این که طرح اثر تورمی ایجاد سرمایه را در نظر نگرفته، و اضافه بر آن، مؤلفین ظرفیت اقتصاد هند ر
ا برای تولید سرمایه بیش از حد پیش بینی کرده بودند. با افزایش قیمت، توان خرید (برای سرمایه گذاری) کاهش می یابد. به گفتهٔ یکی از تحلیل های انجام شده در سپتامبر ۲۰۰۴ (شصت سال پس از آماده شدن طرح بمبئی): "شرکت های بخش عمومی به عنوان املاک شخصی سیاستمداران و بوروکرات های در قدرت مورد استفاده قرار می گرفتند و بدین ترتیب دولت تبدیل شد به ملک "شخصی" عدهٔ معدودی از امتیازداران. هم زمان گروه های شرکتی خصوصی به دلیل مقدار زیادی سرمایه، که از طرف بانک های دولتی و موسسات مالی داده شد، رونق یافتند. در نتیجه از دست رفتگان بخش دولتی تبدیل شد به داشته ها و سودهای بخش خصوصی. دولت های کنگرهٔ بعدی (قبل از رژیم P. V. Narasimha Rao) نظام اقتصادی بیش از حد دیوان سالارانه راه اندازی کردند که از یک سو کارآفرینی و ابتکار خصوصی را خشکانید و از طرفی دیگر موفق به ارائه آموزش ابتدایی و بهداشت و درمان پایه برای اکثریت مردم هند نشد.
یوون لاندری امووگو انگانوما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به یانگ بویز برن و لایپزیگ اشاره کرد. عملکرد باشگاهی. امووگو در یائونده، کامرون به دنیا آمد. او اولین بازی حرفه ای خود را در ۱۷ اوت ۲۰۱۳ در جام سوئیس مقابل ویایر انجام داد. او یک بازی کامل را در یک پیروزی ۰–۸ به سود خارج از خانه انجام داد. او پیراهن شماره ۱۸ را می پوشد. قرارداد وی در ژوئن ۲۰۱۸ منقضی می شد. در آوریل ۲۰۱۷، مشخص شد که امووگو پس از امضای قرارداد چهار ساله با باشگاه آلمانی، در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۷ به بوندسلیگا پیوست و بازیکن آینده لایپزیگ برای لیگ قهرمانان شد. عملکرد بین المللی. امووگو اولین دعوت خود را به اردوی بزرگسالان سوئیس برای انتخابی یورو ۲۰۱۶ مقابل لیتوانی در ژوئن ۲۰۱۵ دریافت کرد. وی برای حضور در جام جهانی فیفا ۲۰۱۸ در ترکیب ۲۳ نفره تیم ملی فوتبال سوئیس قرار گرفت. او اولین حضور خود در تیم ملی را در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۸ مقابل ایسلند برای بازی گروهی لیگ ملتهای یوفا ۲۰۱۸–۱۹ انجام داد.
ایلیاد اس ای () شرکت مخابرات فرانسوی است، که در زمینه ارائه خدمات خطوط تلفن ثابت، شبکه تلفن همراه، خدمات اینترنت و ارائه پهنای باند فعالیت می نماید. شرکت ایلیاد در سال ۱۹۹۰ توسط خاویر نایل تأسیس شد و امروزه خدمات خود را در کشورهای فرانسه و اسرائیل ارائه می کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر پاریس قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس یورونکست معامله می شود.
خاویر نایل (؛ زادهٔ ) سرمایه دار ، کارآفرین و بنیانگذار مرکز رشد استیشن آف اهل فرانسه است، که در سال ۱۹۹۰ شرکت مخابرات ایلیاد اس ای را تأسیس نمود.
آرمان تروسو (؛ – ) پزشک و متخصص داخلی اهل فرانسه بود. نام او امروزه با نشانه تروسو در بدخیمی، تست تروسو و «اجسام تروسو-لالومان» گره خوده و این توصیه را که «تا فرصتِ اثر هست، تجویز دارو را به سرعت شروع کنید» به او نسبت می دهند، هرچند «میشل-فیلیپ بووار» ۴۰ سال پیش تر، همین حرف را زده بود. تروسو نقش مهمی در ابداع درمان های جدید برای خروسک، آمفیزم، پلورزی، گواتر و مالاریا داشت. او نخستین کسی بود که در کشور فرانسه، تراکستومی انجام داد. او ابداع کنندهٔ واژه «آفازیا» بود و در نامگذاری نام های بیماری آدیسون و لنفوم هاجکین هم نقش داشت. وی همچنین مخترع «گشادکنندهٔ تراکئال تروسو» است که نوعی فورسپس، جهت دسترسی آسان به روزنه هوایی تراکستومی است. فرزند او ژرژ فیلیپ تروسو پزشک مخصوص دربار «پادشاه هاوایی» و نوه اش «آرمان آنری تروسو» یک چشم پزشک (۱۸۵۶–۱۹۱۰) مشهور بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
ماکائو ایر ترنسپورت کمپانی یک شرکت هواپیمایی است که در ۱۹۴۸ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی ماکائو ایر ترنسپورت کمپانی در هنگ کنگ واقع شده است و به ۲ مقصد، پرواز انجام می دهد.
هنگ کنگ ایر اینترنشنال ال تی دی یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا HI بود. دفتر مرکزی هنگ کنگ ایر اینترنشنال ال تی دی در هنگ کنگ واقع شده بود.
تاس ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا TA است که در ۱۹۶۵ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی تاس ایر در هوبارت، استرالیا واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی هوبارت قرار دارد و به ۴ مقصد، پرواز انجام می دهد.