Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هفت خواهران () گروهی از هفت آسمان خراش در مسکو هستند که به سبک استالینیستی طراحی شده اند. آنها از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۳ با ترکیبی دقیق از سبک های باروک و گوتیک روسی ساخته شدند. این برج ها از ساختمان شهرداری در منهتن الهام گرفته شده اند. در زمان ساخت آن ها بلندترین ساختمانهای اروپا بودند و ساختمان اصلی دانشگاه دولتی مسکو بلندترین ساختمان اروپا تا سال ۱۹۹۷ باقی ماند. برخی از این هفت آسمان خراش عبارتند از: هتل اوکراین، ساختمان اصلی وزارت امور خارجه، ساختمان اصلی دانشگاه دولتی مسکو. بناها تحت نام های فعلی خود به همان ترتیبی که در فروردین سال ۱۹۴۹ در جایزه استالین ظاهر شد، ذکر شده اند. توجه داشته باشید که منابع مختلف بسته به اینکه طبقات غیرمسکونی تاج را درنظر گرفته باشند یا نه، تعداد طبقات و میزان مختلفی از ارتفاع را گزارش می دهند.
رناتو موری (؛ – ) بازیگر، صداپیشه و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا بود.. وی بین سال های ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "۱۹۰۰"، "شاه میگو برای صبحانه" و "عملیات سیب زمینی" اشاره کرد.
عملیات سیب زمینی () یک فیلم ماجراجویی کودکان به کارگردانی والتر سانتسو است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. این فیلم در جشنواره فیلم جیفونی سال ۱۹۷۹ به نمایش درآمد و در دههٔ ۱۳۶۰ خورشیدی از تلویزیون ایران پخش شد.
سیمونه موری (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، صداپیشه، نویسندهٔ دیالوگ و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا است. او بیشتر بابت صداپیشگی شخصیت راس گلر در نسخهٔ ایتالیایی سریال دوستان و همچنین صحبت به جای گری دوردان، ست روگن، جان سی ریلی، آیس کیوب و عمر سی در بیشتر فیلم هایشان شهرت دارد.
فلاویا پائولون (؛ – ) که با نام فلاویا گوئیدینی نیز شناخته می شود، نویسنده، فیلم نامه نویس، روزنامه نگار و منتقد فیلم اهل ایتالیا بود. او زندگینامه نویس رسمی جشنواره فیلم ونیز به شمار می رفت. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "عملیات سیب زمینی" اشاره کرد. زندگی نامه. فلاویا پائولون در ۱۴ نوامبر ۱۹۰۶ در محله بدینگتون، واقع در منطقه ساتن در حومهٔ لندن به دنیا آمد. پدرش، جوزپه گوئیدینی، دارای تابعیت دوگانه سوئیسی و ایتالیایی بود — پدربزرگش جاکومو معمار و مادربزرگش کارلوتا زورزی از خانواده های نجیب زاده ونیزی بود. تبار مادری فلاویا ارمنی بود؛ خانواده آنها در قسطنطنیه زندگی می کردند اما به دلیل آزار و اذیت های ترک ها مجبور شدند به تبعید در لندن بروند. نام خانوادگی آنها در ابتدا «سورگودیان» بود که بعدها، مانند بسیاری از ارمنی های دور از وطن که به دنبال همگرایی و ادغام در جامعه بودند، به «سورگودیه» تغییر یافت. جوزپه گوئیدینی در یکی از سفرهایش به عنوان کارمند شرکت نفتی لندن به نام "هوم لایت" با سوفیا آشنا و ازدواج کرد. آنها دو فرزند داشتند که یکی در کودکی فوت کرد. پس از چند سال،
به تورین منتقل شدند، جایی که جوزپه نمایندگی ای گرفت که به آنها امکان زندگی نزدیک به کوه های محبوب پیه مونته را می داد. آنها طلاق گرفتند — که در آن زمان در سوئیس امکان پذیر بود — و سوفیا همراه دختر کوچکش به بیه لا نقل مکان کرد و با تدریس زبان انگلیسی و پیانو امرار معاش می کرد و به نقاشی علاقه مند بود (در سال ۱۹۳۶ اثری از او در بینال ونیز در بخش هنرمندان خارجی مقیم ایتالیا به نمایش درآمد). در نهایت، فلاویا در دوران نوجوانی به ونیز رفت، جایی که مادربزرگ پدری اش زندگی می کرد و در آنجا در دبیرستان کلاسیک ثبت نام کرد. او در سنین جوانی با ماریو پائولون، که از مؤسسه هنر و در رشته معماری فارغ التحصیل شده بود، ازدواج کرد و چهار فرزند به دنیا آورد. فلاویا شهر ونیز را همچون پوست دوم خود پذیرفت؛ به زبان گویش ونیزی مسلط بود و حتی لهجه کمی آوازگونه ونیزی های اصیل را تقلید می کرد. او رابطه مستمری با جامعه ارمنی محلی داشت و گرچه به صورت پراکنده، با پدران مخیتاریست جزیره سن لازارو نیز در ارتباط بود. با توجه به زبان مادری انگلیسی و تسلط به زبان فرانسه، پیدا کردن کار در شهری مثل ونیز که علاوه بر گردشگری، هنوز بر تجارت های متعدد
ی متکی بود، برای او دشوار نبود. اولین تجربه او در زمینه روزنامه نگاری با مجله ای به نام «"لیدو"» بود که به زبان انگلیسی منتشر می شد؛ در سال ۱۹۳۲ در آنجا با کنت الیو زورزی، یک روشنفکر واقعی ونیزی که استعدادهای فلاویا را تشخیص داد، آشنا شد و او را به کار در بینال هنر که خود مسئول دفتر مطبوعاتی آن بود، معرفی کرد. در دوسالانه ونیز و سپس در جشنواره فیلم ونیز، که مؤسساتی نیمه دولتی بودند، بالاترین مقام قابل دسترس برای یک زن سمت منشی گری بود، به حدی که مجبور شدند «عنوان های شغلی» دیگری ابداع کنند تا دستمزد اندک او را کمی افزایش دهند. مدیران تغییر می کردند، اما او باقی می ماند، سازمان دهی می کرد، پیشنهاد می داد و اغلب برنامه ریزی می کرد. مرجع اصلی تهیه کنندگان و کارگردانان بدون استثنا فلاویا بود. در دهه ۱۹۳۰، حضور یک زن در رأس مؤسسه ای دولتی به آن شهرت، که البته طبیعتاً به روابط و حمایت های سیاسی وابسته بود، قابل تصور نبود. در کتابچه بیست وششمین جشنواره بین المللی هنرهای سینمایی ونیز آمده است: «فلاویا پائولون – دفتر نمایش ها: با مسئولیت ویژه جشنواره فیلم مستند، برقراری ارتباط با تهیه کنندگان داخلی و خارجی و همکاری در
تحقیقات و انتخاب فیلم ها. همکاری با دفتر مطبوعاتی در آماده سازی کاتالوگ عمومی.» این عنوان شغلی به تنهایی موقعیت برتر مطلق این «دبیر» را نشان می دهد که کاری را انجام می داد که امروزه در دفاتر مختلف و تخصصی تقسیم شده است. جشنواره فیلم ونیز نخستین تجربه بزرگ جهانی از این نوع بود و نشان می دهد چگونه سینما در طول بخش زیادی از قرن بیستم، ستون فقرات ارتباطات و اطلاع رسانی بود؛ گاهی هنر را به تصویر می کشید و گاهی خود به عنوان سندی زنده از تاریخ عمل می کرد. در ابتدا، دوسالانه ونیز بر پایه سازمانی تقریباً دستی و با تعداد اندکی کارمند و بودجه ای محدود بنا شده بود. فلاویا سال ها بالا و پایین پلکان هایی که بین بینال هنر و جشنواره فیلم فاصله انداخت، رفت وآمد می کرد و به راحتی در هر دو حوزه فعالیت داشت. این تجربه به او این امکان را داد که وقتی در سال ۱۹۷۳ جشنواره آسولو را تأسیس کرد، با تخصص کامل به برنامه ریزی فیلم های هنری و زندگینامه هنرمندان بپردازد. او همچنین به سینمای کودکان و انیمیشن ها پرداخت، موضوعاتی که به آن ها علاقه مند بود، اما پس از بازسازی جشنواره در سال ۱۹۶۸، این بخش توسط جشنواره کنار گذاشته شد. در سال های ح
کمفرمایی فاشیسم، رژیم در ابتدا به دوسالانه ونیز و جشنواره فیلم ونیز اجازه می داد تا تصویری از فرهنگی آینده نگر به جهان ارائه دهند، هرچند با سانسورهای اجتناب ناپذیر؛ دریچه ای که به تدریج با گسترش نازی فاشیسم و پوشاندن کشور زیر لایه ای از سرکوب، بسته تر می شد. وقتی قانونی تصویب شد که بر اساس آن همه کارکنان باید عضو حزب می شدند، فلاویا که یک ضدفاشیست معتقد بود، با رویکردی ذاتی واقع گرایانه و با شوخ طبعی فراوان با این وضعیت روبرو شد. در واقع، پیش از پایان مهلت قانونی، به طور مستقیم توسط آن سازمان به عضویت حزب درآمد. در سال های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲، جشنواره تبدیل به یک «رویداد» ایتالیایی-آلمانی شد و فیلم هایی از کشورهای بی طرف را به نمایش گذاشت. سپس همه چیز تا پایان جنگ به طور کامل متوقف شد و دفاتر کا جوسی نیان توسط یک فرماندهی آلمانی اشغال شد. پس از پایان جنگ، فلاویا بلافاصله شغلی با درآمد خوب در فرماندهی متفقین پیدا کرد، که این موفقیت نیز مدیون تسلط عالی او به زبان انگلیسی بود. در سال ۱۹۴۹، او به پگی گوگنهایم پیشنهاد داد که قصر زیبای ونی یر دئی لئونی در کانال بزرگ ونیز را بخرد؛ این قصر امروزه به موزه تبدیل شده و پگی، ثر
وتمند آمریکایی، با مجموعه مشهور گوگنهایم در آن ساکن شد. فلاویا برای پگی به دوستی قابل اعتماد تبدیل شد که می توانست به او در حل و فصل پیچیدگی های بوروکراتیک شهر کمک کند. دیری نپایید که دوسالانه ونیز دوباره از فلاویا دعوت کرد و او آماده همکاری برای بازسازی این سازمان بود. کارشناسان برجسته ای در این احیا مشارکت داشتند از جمله الیو زورزی، مدیر وقت، فرانچسکو پازینتی و ماسیمو بونتمپلی. جشنواره با قدرت دوباره آغاز به کار کرد. فلاویا پائولون در سال ۱۹۶۸ بازنشسته شد. او به برگزاری سخنرانی های بین المللی ادامه داد؛ در سال ۱۹۷۰، دعوت شدن به ایروان، پایتخت ارمنستان، برایش تجربه ای ویژه بود، جایی «که همه به زبان ارمنی صحبت می کردند…». همچنین با روزنامه ها و مجلات سینمایی سراسر جهان همکاری داشت. فلاویا همچنان برای جشنواره فیلم، به ویژه در دوران مدیریت جان لوئیجی روندی فعالیت می کرد. روندی درباره او نوشته است: «فلاویا بخش جدایی ناپذیری از چیزی بود که هنوز به آن آرشیو تاریخی هنرهای معاصر می گویند — و من به او مراجعه می کردم چون او تاریخ زنده جشنواره فیلم بود و می توانست همه اطلاعاتی را که در دهه ۷۰ پیش از من رخ داده بود، در
اختیارم بگذارد... سهمی ارزشمند از دانش و تحقیقات تاریخی و حتی جامعه شناسی.» اما زندگی حرفه ای فلاویا پائولون فقط محدود به دوسالانه ونیز و جشنواره فیلم ونیز نبود. پس از آن، جشنواره های مختلفی از جمله جشنواره علمی-تخیلی تریسته، جشنواره انیمیشن آسولو، نمایشگاه بین المللی مستند هنر پادووا و جشنواره بین المللی فیلم درباره هنر و زندگینامه هنرمندان (که امروزه با نام AsoloArtFilmFestival شناخته می شود) برگزار شد. این جشنواره آخر به افتخار او جایزه ای با عنوان «جایزه یک عمر هنر فلاویا پائولون» نامگذاری کرده است. دوستی با انریکو فولچینی، رئیس «شورای بین المللی سینما، تلویزیون و ارتباطات سمعی-بصری»، به او این امکان را داد تا برای تمامی رویدادهای سینمایی اش حمایت یونسکو را به دست آورد. او عضو بسیاری از کمیسیون های انتخاب فیلم بود و در سازمان دهی برخی از برنامه های مرور آثار نقش داشت، از جمله مرور سینمای فرانسه در سال ۱۹۵۳ با همکاری آنری لنگلوا، مدیر سینماتک فرانسه و «تولد فیلم ناطق در آمریکا» که توسط منتقد، جولیو چزاره کاستلی، در سال ۱۹۶۲ برگزار شد و شامل فیلم های صداگذاری شده و سپس ناطق از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۲ بود. او به سی
نمای ژاپن هم رونق زیادی بخشید و به ویژه فیلم های کنجی میزوگوچی و آکیرا کوروساوا را ترویج کرد؛ فیلمسازانی که در سال ۱۹۵۵ دو مرور آثار جالب نیز به آنان اختصاص داد. در سال های ۱۹۷۲-۱۹۷۳ جشنواره بین المللی فیلم مردم شناسی و جامعه شناسی «وینتسیا جِنتی» را در همکاری با «چیفِس» برگزار کرد، که دبیرکل آن کارگردان ژان روش بود. او عضو دائم هیئت داوران «جایزه مِرکوری زرین» اتاق بازرگانی ونیز بود که از سال ۱۹۵۸ به بهترین فیلم مستند اقتصادی ارائه شده در جشنواره اختصاص می یابد. در سال ۱۹۸۱، عضو هیئت داوران جشنواره «دو رئل» بود که توسط مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو در پاریس برگزار شد. کار مستمر و پرشور او، وی را به یکی از شخصیت های برجسته و جذاب سینمای قرن بیستم تبدیل کرد. فلاویا پائولون در ۱۸ آوریل ۱۹۸۷ به طور ناگهانی درگذشت. تقدیرها. در سال ۲۰۰۶، در دانشکده ادبیات و فلسفه دانشگاه پادووا، پایان نامه کارشناسی ارشد النا کاسادورو تحت عنوان «فلاویا پائولون، دوگارسای سینما» منتشر شد (استادان راهنما: جان پی یرو برونتا، جورجیو بوسِتو). در صدسالگی زادروز فلاویا پائولون، در سپتامبر ۲۰۰۶، دوسالانه ونیز یک مرور آثار با عکس ها و گواه
ی های امضا شده به او اختصاص داد که در آن مارکو مولر، جان لوئیجی روندی، کارلو مونتانارو، جورجیو بوسِتو و داویده کروف حضور داشتند. آن ها بر اهمیت شخصیت او صحه گذاشتند و او را به عنوان ستون فقرات و حافظه تاریخی نمایشگاه شناخته اند. آرشیو تاریخ هنرهای معاصر به این مناسبت کتاب «فلاویا پائولون و جشنواره» اثر النا کاسادورو را منتشر کرد. جان پی یرو برونتا در مقاله ای با عنوان «فلاویا پائولون: «فرشتهٔ ضروری» و «وزیر امور خارجه دوسالانه»، او را به عنوان «یک بافنده استثنایی و بی وقفه روابط بین المللی» معرفی کرد. بسیاری از نشریات به این رویداد پرداختند.
فرانچسکو دِ مازی (؛ – ) آهنگساز، موسیقی دان و رهبر ارکستر اهل ایتالیا بود.. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "نوبت توست که بمیری"، "آن روز نفرین شدهٔ تسویه حساب"، "به خانواده قربانیان اطلاع داده نخواهد شد"، "حکایت های ناپسند"، "رتلر کید"، "عملیات سیب زمینی"، "آن قطار زرهی لعنتی"، "عشق نازی کمپ ۳۷"، "تهاجم ۱۷۰۰"، "فرار از برانکس"، "یک داستان عاشقانه" و "گرگ تنها، مک کوئید" اشاره نمود.
آلبرتو موریانی (؛ ) تدوین گر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "شیطانت را در جهنم من بگذار"، "یک هفته کنار دریا"، "پیرنو دوباره می تازد"، "پیرینو در مقابل همه"، "خامه، شکلات و… پاپریکا"، "یک بار دیگر پیش از رفتنمان"، "سکس عمیق"، "عملیات سیب زمینی"، "دختر دبیرستانی در کلاس رفوزه ها"، "ضعف اخلاقی خانوادگی"، "خانم معلم به دبیرستان پسرانه می رود"، "خانم صاحبخانه"، "خانم دکتر زیر لحاف"، "چگونه معلم تان را از راه بدر کنید"، "دختر دبیرستانی، شیطان و آب مقدس" و "" اشاره کرد.
حقیقت شما را آزاد خواهد کرد ، تغییریافته ی عبارت "Veritas liberabit vos" در است که عیسی به گروهی از یهودیان که به وی باور داشتند می گوید. شعار. "حقیقت شما را آزاد خواهد کرد" شعار مؤسسات مختلفی از جمله دانشگاه جانز هاپکینز است.
دومنیکو «میمو» شَتارلا (؛ زادهٔ در میلان) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل ایتالیا است که از فصل تا در مجموع در هفت گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
رابرت «راب» شرودر (؛ زادهٔ در الدورادو، آرکانزاس، درگذشتهٔ در دالاس، تگزاس) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل ایالات متحده آمریکا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شرودر در ۳ دسامبر ۲۰۱۱ بر اثر مشکلات قلبی پس از یک دوره کوتاه بیماری در دالاس، تگزاس درگذشت.
آلبرت شره (؛ زادهٔ در ریان، درگذشتهٔ در بازل) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل سوئیس بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شره در ۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۶ در بازل درگذشت.
ایان شکتر (؛ زادهٔ در لندن شرقی) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل آفریقای جنوبی است که از فصل تا در مجموع در بیست گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
هِنری اورایلی «هری» شِل (؛ زادهٔ در پاریس، درگذشتهٔ در سیلورستون، نورث همپتون شر) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در ۵۷ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. او در طول دوران فعالیت خود در فرمول، ۲ بار بر روی سکو رفت و ۳۲ امتیاز را نیز به نام خود به ثبت رساند. شل در ۱۳ مهٔ ۱۹۶۰ بر اثر تصادف رانندگی در مرحلهٔ تمرین پیش از یک مسابقهٔ غیر قهرمانی در پیست سیلورستون واقع در سیلورستون، نورث همپتون شر درگذشت.
آنتونی «تونی» لیونل شِلی (؛ زادهٔ ، درگذشتهٔ ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل نیوزیلند بود که در فصل در مجموع در سه گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شلی در ۴ اکتبر ۱۹۹۸ درگذشت.
ورنون «وِرن» شوپَن (؛ زادهٔ در بولرو سنتر، استرالیای جنوبی) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل رانی اهل استرالیا است که در فصل های ، تا و سپس دوباره در فصل در مجموع در سیزده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
رودولف شولر (؛ زادهٔ در دورن، استان راین، درگذشتهٔ در گرابس، سنت گلن) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل سوئیس بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شولر در ۷ مارس ۱۹۷۸ در گرابس، سنت گلن درگذشت.
آدولفو شولم کروز () (زادهٔ ، درگذشتهٔ ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل آرژانتین بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. او در سال های بعدی نیز در چندین مسابقه شرکت کرد، اما موفقیت چشمگیری نداشت. او در طول دوران حرفه ای خود، در ۱۰ مسابقه شرکت کرد و امتیازی کسب نکرد. او در سال ۱۹۵۵ با تیم «مازراتی» شرکت کرد، اما به دلیل مشکلات فنی خودرو از مسابقه خارج شد. پس از بازنشستگی از مسابقات اتومبیل رانی، در کارهای خیریه فعالیت کرد و در سال ۲۰۱۲ درگذشت.
کیت بار (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی اهل ایالات متحده آمریکا است، که از سال ۲۰۱۷ تاکنون به عنوان مدیرعامل گروه هتل های اینترکنتیننتال فعالیت می کند.
جودی دیوید شِکتِر (؛ زادهٔ در لندن شرقی) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل آفریقای جنوبی است که از فصل تا در مجموع در ۱۱۳ گراند پری شرکت کرد و در فصل به مقام قهرمانی جهان دست یافت. شکتر در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۳ بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و در ۵ مسابقه موفق شد سریع ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۳۳ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۱۰ بار به پیروزی دست یافت و ۲۴۶ امتیاز را نیز به نام خود به ثبت رساند.
لوییس الکساندر شیرون (؛ زادهٔ در مونت کارلو، درگذشتهٔ در مونت کارلو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل موناکو بود که در فصل های تا ، ، تا ، و دوباره در فصل در مجموع در نوزده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. او در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۱ بار بر روی سکو رفت و ۴ امتیاز را نیز به نام خود به ثبت رساند. شیرون در ۲۲ ژوئن ۱۹۷۹ در مونت کارلو درگذشت. میراث. از آنجا که شیرون دارای بیشترین تعداد سکوهای کسب شده با خودروهای بوگاتی بود، خودروی مفهومی بوگاتی ۱۸/۳ شیرون و خودروی بوگاتی شیرون ۲۰۱۶ به افتخار او نام گذاری شده اند.
هاینز شیلر (؛ زادهٔ در فروآنفلد، درگذشتهٔ در مونتانا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل سوئیس بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شیلر در ۲۶ مارس ۲۰۰۷ در مونتانا درگذشت.
بیل شیندلر (؛ زادهٔ در میدل تاون، نیویورک، درگذشتهٔ در آلن تاون، پنسیلوانیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در سه گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شیندلر در ۲۰ سپتامبر ۱۹۵۲ بر اثر تصادف رانندگی به هنگام مسابقهٔ اسپرینت در آلن تاون، پنسیلوانیا درگذشت.
پاسکال فابر (؛ زادهٔ در لیون) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل رانی اهل فرانسه است که در فصل در مجموع در چهارده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
تئودوریکو فابی (؛ زادهٔ در میلان) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل رانی اهل ایتالیا است که در فصل ، و دوباره از فصل تا در مجموع در ۷۱ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. فابی در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۳ بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و در ۲ مسابقه موفق شد سریع ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۲ بار بر روی سکو رفت و ۲۳ امتیاز را به نام خود به ثبت رساند.
کورادو فابی (؛ زادهٔ در میلان) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل رانی اهل ایتالیا است که از فصل تا در مجموع در هجده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
لوئیجی کریستیانو فاجولی (؛ زادهٔ در اوسیمو، آنکونا، درگذشتهٔ در مونت کارلو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که از فصل تا در مجموع در هفت گراند پری شرکت کرد. او در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۶ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۱ بار به پیروزی دست یافت و ۲۸ امتیاز را نیز به نام خود به ثبت رساند. فاجولی در ۲۰ ژوئن ۱۹۵۲ بر اثر شدت جراحات وارده در تصادف رانندگی در مرحلهٔ تمرین، در بیمارستانی در مونت کارلو درگذشت.
کارلو جیووانی فاچتی (؛ زادهٔ در کورمانو، لمباردی) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل رانی اهل ایتالیا است که در فصل در مجموع در یک گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
والت فاکنر (؛ زادهٔ در تل، تگزاس، درگذشتهٔ در والهو، کالیفرنیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در شش گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. او در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۱ بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و تنها ۱ امتیاز را به نام خود به ثبت رساند. فاکنر در ۲۲ آوریل ۱۹۵۶ بر اثر تصادف رانندگی به هنگام مسابقه در والهو، کالیفرنیا درگذشت.
شلی مک نامارا (؛ زادهٔ معمار اهل جمهوری ایرلند است که از سال ۱۹۷۶ در کالج دانشگاهی دوبلین تدریس می کند. وی در سال ۲۰۲۰ به همراه یوونه فارل برنده جایزه طلایی پادشاهی و جایزه معماری پریتزکر شده است.
یوونه فارل (؛ زادهٔ ) معمار اهل جمهوری ایرلند است. وی همچنین در سال ۲۰۲۰ به همراه شلی مک نامارا برندهٔ جوایز مدال طلای سلطنتی و جایزه معماری پریتزکر شده است.
هوبر حداد زاده ۱۰ مارس ۱۹۴۷ در تونس (شهر)، نویسنده، شاعر و نقاش فرانسوی تونسی تبار قرن بیست و یکم فرانسه است زندگی نامه. هوبر حداد در خانواده ای از قوم بربر یهودی زاده شد. پدرش تونسی و مادرش اصالت الجزایری داشت. سه ساله بود که خانواده اش به فرانسه مهاجرت کردند و در پاریس مستقر شدند. هوبر کار نویسندگی را در اواخر دههٔ شصت میلادی با انتشار داستان های کوتاه در مجلات ادبی شروع کرد. او علاوه بر تألیف چندین رمان و داستان کوتاه، نقاش و تاریخ نگار هنر نیز بوده است. تابلوهای او در شهرهای مختلف فرانسه و مراکش در معرض دید علاقه مندان قرار گرفته است. هوبر برای آثار ادبی خود موفق به کسب شش جایزهٔ ادبی شده است. حداد از ۲۰۱۴ عضو هیئت داوران «جایزه فرانسوی زبانان پنج قاره» (Prix des cinq continents de la francophonie) است. برخی از آثار او به بیش از ده زبان ترجمه شده است.
شهرستان تربوفلیا (به لاتین: Terebovlia Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان ترنوپیل واقع شده است. شهرستان تربوفلیا ۱۱۳٫۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان ترنوپیل (به لاتین: Ternopil Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان ترنوپیل واقع شده است. شهرستان ترنوپیل ۷۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷٬۲۳۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان شومسک (به لاتین: Shumsk Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان ترنوپیل واقع شده است. شهرستان شومسک ۰٬۸۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶٬۵۱۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان چورتکیف (به لاتین: Chortkiv Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان ترنوپیل واقع شده است. شهرستان چورتکیف ۰٫۹۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰٬۸۶۱ نفر جمعیت دارد.
حکم در لغت به معنی علم، فصل، قطع و یقین است. مثلاً می گوییم بین آنها حکم کرد، یعنی قضاوت کرد و برای او یا علیه او رأی داد. نزد روان شناسان، حکم به معنی تقریری ذهنی است که عقل توسط آن، مضمون سخن را استوار می کند و به حقیقت می گرایاند، یا به معنی اتخاذ رأیی است که برای هدایت سلوک در احوالی که نمی توان در آنها به علم یقینی رسید، مناسب است. روان شناسان جدید، جنبه های فلسفی این علم را کنار گذاشته و روان شناسی را به معنی تحقیق در پدیدارهای نفسانی به منظور کشف قوانین آن به کار می برند نه بحث در جوهر نفس. و در مورد پدیدارهای نفسانی، تحقیق نموده تا قوانین عمومی این پدیدارها را کشف کنند؛ و رفتار را مورد تحقیق قرار دهند و انسان علاوه به رفتار ظاهری، دارای یک جهت درونی یا باطنی است که نباید جانب آن را مهمل گذاشت. در هر حال حکم از پدیدارهای نفسانی است که مستلزم ادراک و شناخت است. یا فعلی ذهنی است که از اقامه نسبت بین دو چیز یا رفع نسبت بین دو چیز به وجود می آید، خواه این فعل ذهنی، نتیجه ادراک حسی مستقیم باشد، یا نتیجه برهان عقلی. نفسی (Psychical) منسوب به پدیدارهای نفسانی است نباید با نفسی به معنی نفسانی منسوب به علم روان
شناسی اشتباه شود. شکی نیست که یک پدیدار، مثلاً تداعی معانی، می تواند منسوب به نفس، از این جهت که مجموعه ای از پدیدارهاست، باشد، یا می تواند منسوب به روانشناسی، از این جهت که مشتمل بر بحث از این پدیدار است، باشد. اما آنچه منسوب به پدیدارهای نفسانی است و آنچه منسوب به علم روانشناسی است همیشه باید از هم متمایز باشند.
شهرستان زبوریف (به لاتین: Zboriv Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان ترنوپیل واقع شده است. شهرستان زبوریف ۰٫۹۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷٬۰۴۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان لانیفتسی (به لاتین: Lanivtsi Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان ترنوپیل واقع شده است. شهرستان لانیفتسی ۰٫۶۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۲۹۴ نفر جمعیت دارد.
شهرستان کرمنتس (به لاتین: Kremenets Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان ترنوپیل واقع شده است. شهرستان کرمنتس ۹۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳٬۱۹۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان پوتیول (به لاتین: Putyvl Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان پوتیول ۱٬۱۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۸۲۷ نفر جمعیت دارد.
شهرستان سومی (به لاتین: Sumy Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان سومی ۱٬۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲٬۴۶۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان کرولوتس (به لاتین: Krolevets Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان کرولوتس ۱٬۲۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۸٬۳۵۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان شوستکا (به لاتین: Shostka Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان شوستکا ۱٬۲۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۶۷۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان سردینا-بودا (به لاتین: Seredyna-Buda Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان سردینا-بودا ۱٬۱۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۴۸۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان اوختیرکا (به لاتین: Okhtyrka Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان اوختیرکا ۱٬۲۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶٬۵۱۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان تروستیانتس (به لاتین: Trostianets Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان تروستیانتس ۱٬۰۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵٬۱۱۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان یامپیل (به لاتین: Yampil Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان یامپیل ۹۴۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۸۵۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان لبدین (به لاتین: Lebedyn Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان لبدین ۱٬۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۸۰۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان رومنی (به لاتین: Romny Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان رومنی ۱٬۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۱۷۴ نفر جمعیت دارد.
شهرستان کونوتوپ (به لاتین: Konotop Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان کونوتوپ ۱٬۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. طبق سرشماری سال ۲۰۰۵ این شهر ۲۹٬۰۲۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان هلوخیف (به لاتین: Hlukhiv Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان هلوخیف ۱٬۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۱۳۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بورین (به لاتین: Buryn Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان بورین ۱٬۱۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۰۴۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بیلوپیلیا (به لاتین: Bilopillia Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان سومی واقع شده است. شهرستان بیلوپیلیا ۱٬۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰٬۶۷۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان ریونه (به لاتین: Rivne Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان ریونه واقع شده است. شهرستان ریونه ۱٬۱۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۲٬۳۵۲ نفر جمعیت دارد.
میم برن () وب سایتی است که بر اخبار و رویدادهای دیجیتال در حوزه بازارهای نوظهور متمرکز است. این وبسایت توسط متیو باکلند کارآفرین آفریقای جنوبی تأسیس شده است. میم برن بر رویدادهای جاری در دنیای رسانه های اجتماعی، موبایل و فناوری عمومی تمرکز دارد و همچنین، مصاحبه هایی با امثال مت مولنوگ خالق وردپرس، دنیس کارولی خالق فوراسکوئر، فیل لیبین خالق اورنوت، خالق گوگل نو، کارآفرین ریچارد برانسون، کوس بکر مدیر عامل شرکت ناسپرز، کریس اندرسون مؤسس وایرد و مارک بارتلز مدیر عامل استامبل آپان انجام داده است.
هیل اوبا (به ترکی آذربایجانی: Hiloba یا گیل اوبا Giloba) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوسار واقع شده است. هیل اوبا ۴۷۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان سارنی (به لاتین: Sarny Raion) یک شهرستان در اوکراین است که در استان ریونه واقع شده است. شهرستان سارنی ۱٬۹۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۴٬۰۶۴ نفر جمعیت دارد.