Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سرگئی کنستانتینوویچ پانکیف (به روسی: Серге́й Константи́нович Панке́ев؛ ۲۴ دسامبر ۱۸۸۶ – ۷ مه ۱۹۷۹) اشراف زادهٔ روس اهل شهر اودسا بود که بیشتر به عنوان بیمار زیگموند فروید شناخته شده است. فروید برای حفظ هویت او نام مستعار مرد گرگی یا مرد گرگ آذین (به آلمانی: der Wolfsmann) را به دلیل رؤیایی که در آن درختی پر از گرگ های سفید دیده بود برای او انتخاب کرد. زندگی. خانواده پانکیف از ثروتمندان سن پترزبورگ بودند. سرگئی در یک مدرسه دستور زبان در روسیه شرکت می کرد اما پس از انقلاب ۱۹۰۵ روسیه زمان قابل توجهی را به تحصیل در خارج از کشور صرف کرد. جفری مواسیف ماسون در حین مرور نامه ها و دیگر مدارک زیگموند فروید یادداشت هایی را از یک مقاله انتشارنیافته از همکار فروید راث مک برونسویک کشف کرد. فروید از او خواسته بود تا مروری بر مورد پانکیف داشته باشد و او شواهدی را به دست آورد که پانکیف توسط یکی از اعضای خانواده اش در کودکی مورد تجاوز جنسی قرار گرفته بود. در سال ۱۹۰۶، خواهر بزرگترش آنا هنگام بازدید از محل دوئل مرگبار میخائیل لرمانتف خودکشی کرد، و این واقعه منجر به شروع علائم افسردگی عمده برای سرگئی در سال ۱۹۰۷ شد. کنستانتین پا
نکیف، پدر سرگئی نیز از افسردگی رنج می برد که اغلب مرتبط با اتفاقات سیاسی روز بود. پانکیف پدر نیز در ۱۹۰۷ پس از گذشت چند ماه از آن که سرگئی برای درمان بیماری خود به مونیخ رفته بود با مصرف افراطی داروی خواب آور خودکشی کرد. پانکیف در حالی که در مونیخ دکترهای زیادی را ملاقات می کرد و به طور داوطلبانه در بیمارستان های روان پزشکی مطرح بستری می شد. وی اغلب زمستان ها برای بازدید به روسیه باز می گشت. گرگ مرد. در سال ۱۹۱۰ پزشک پانکیف او را برای معالجه توسط فروید به وین فرستاد. فروید و پانکیف یکدیگر را به مراتب زیاد بین فوریه ۱۹۱۰ تا ژوئیه ۱۹۱۴ و چند دفعه هم پس از آن ملاقات کردند که شامل یک دوره روانکاوی کوتاه در سال ۱۹۱۹ می شد. «مشکلات عصبی» پانکیف علاوه بر افسردگی ناتوان کننده او شامل ناتوانی در دفع مدفوع که در واقع بدون تنقیه کردن عمل دفع انجام نمیشد. در ابتدا طبق گفته فروید پانکیف در برابر آغاز یک تحلیل کامل مقاومت می کرد تا آنکه فروید جهت ترغیب او برای رها کردن مقاومتش یک ضرب الاجل یک ساله برای تحلیل روانی به او داد. اولین گزارش فروید از گرگ مرد کتاب «از تاریخچه یک روان آزردگی کودکانه» (به آلمانی: "Aus der Geschich
te einer infantilen Neurose") بود که در انتهای سال ۱۹۱۴ نگاشت اما تا سال ۱۹۱۸ انتشار نداد. درمان فروید بر روی پانکیف بر رویایی متمرکز بود که او پیش ترها در هنگام کودکی دیده بود و برای فروید این گونه تعریف کرد: من خواب دیدم که شب بود و من در تختم دراز کشیده بودم. تخت من بر روی دو پایه اش در مقابل پنجره ایستاد؛ در مقابل پنجره یک ردیف از درختان گردوی پیر وجود داشتند. یادم می آید زمانی که من این رؤیا را میدیدم شبی زمستانی بود. ناگهان پنجره خود به خود باز شد و من از این که می دیدم چند گرگ سفید بر روی شاخه های درخت گردو بزرگ مقابل پنجره نشسته بودند وحشت زده شدم. آن ها شش یا هفت تا بودند. گرگ ها کاملاً سفید بودند و بیشتر به روباه یا سگ گله شبیه بودند؛ به این دلیل که دم بلندی مانند روباه ها داشتند و گوش هایشان را مثل سگ وقتی به چیزی توجه می کند تکان می دادند. در حالی ترس زیادی مشخصا از خورده شدن توسط گرگ ها داشتم جیغ کشیدم و بیدار شدم. پرستارم با عجله به تخت من رسید تا ببیند چه بر سر من آمده است از آنجا که من چنان تصاویر واضح و شبیه به واقعیتی را از بازشدن پنجره و گرگ های نشسته روی درخت در ذهن داشتم؛ زمان زیادی گذشت
تا متقاعد شوم که این تنها یک رؤیا بوده است. در نهایت ساکت می شدم با وجود این که می دانستم باید خودم را از خطراتی حفظ کنم و دوباره بخوابم. (فروید ۱۹۱۸) تحلیل نهایی فروید بر روی رؤیا (همزمان با درون دادهای پانکیف) آن بود که رؤیا نتیجه آن بوده که سرگئی شاهد صحنه اولیه آمیزش جنسی مقعدی («از پشت» یا «شیوه سگی») پدر و مادرش در سن بسیار کم بوده است. بعدها فروید در مقاله ای احتمال این فرض را مطرح کرد که پانکیف در کودکی شاهد جفت گیری دو حیوان بوده و تصویر آن را به پدر و مادرش جابجا کرده است. رویای پانکیف بعدها نقش زیادی را در شکل گیری نظریه رشد روانی-جنسی فروید بازی کرد؛ همراه با آن تزریق ایرما (رویای خود فروید که تحلیل رؤیا را راه اندازی کرد) بود که یکی از مهمترین رویاها در رشد نظریات فروید شناخته می شود. به علاوه مورد پانکیف تبدیل به مورد اصلی شد که فروید برای اثبات اعتبار روان کاوی از آن استفاده کرد. بدون در نظر گرفتن خودکاوی فروید این اولین مطالعه موردی با جزئیات بود که جنبه های اصلی پالایش روانی، ناهشیار، جنسیت و تحلیل رؤیا را باهم آورد، که توسط فروید در مطالعاتی در باب هیستری (۱۸۹۵)، تعبیر رویا (۱۸۹۹) و سه رساله
درباره تئوری میل جنسی (۱۹۰۵) مطرح شده بودند. اواخر زندگی. پانکیف بعدها کار خود را تحت نام مستعاری که فروید برایش در نظر گرفته بود انتشار داد و تا زمان مرگش با روش فرویدی در تماس بود. (با وجود نظر فروید مبنی بر این که درمان شده است، به مدت شش دهه تحت روانکاوی قرار گرفت.) این مسئله او را تبدیل به یکی از طولانی ترین بیماران معروف تاریخ درمان روانکاوی کرد. چند سال پس از اتمام روانکاوی پانکیف توسط فروید او به روان آشفتگی روان پریشانه ای مبتلا شد. در یک خیابان در حالی که به انعکاس تصویرش درون یک آینه خیره مانده بود دیده شده بود، در حالی که باور داشت دکترها سوراخی را در دماغش ایجاد کرده اند. راث مک برونسویک که یک فرویدی بود این هذیان را به عنوان اضطراب اختگی جابجا شده توضیح داده است. انتقادها بر تفسیر فروید. منتقدان، در ابتدا اتو رانک در سال ۱۹۲۶، دقت و تأثیرگذاری درمان روانکاوی فروید را بر پانکیف زیر سوال بردند. به همچنین در میانه قرن بیستم هروی کلکلی روان پزشک امریکایی تشخیص فروید را با عنوان بعید و کاملاً احتمالی رد کرد. تئودور دورپت نیز رفتار فروید در مورد پانکیف را به عنوان یک نمونه از تلاش برای تضعیف ادراک وا
قعیت در یک شخص مطرح می کند. دانیل گولمن نیز در نیویورک تایمز مطلب زیر را می نویسد: مداخله کلیدی فروید بر روی گرگ مرد بر پایه یک کابوس که در آن او بر روی تخت دراز کشیده و چند گرگ سفید را می بیند که روی درختی روبروی پنجره باز نشسته اند. فروید متوجه شد که این رؤیا یک روان آسیب را نمادپردازی می کند: این که گرگ مرد هنگام نوپایی شاهد آمیزش پدر و مادرش بوده است. هرچند نسخه فروید از روان آسیب مفروض با نسخه خود گرگ مرد که در مصاحبه ای توسط کارین اوبهولزر که او را در دهه ۱۹۷۰ ردیابی کرده بود، مطرح شده بود، متناقض است. آقای پانکیف تفسیر فروید از رویای خود را «به شدت دور از ذهن» می داند. آقای پانکیف می گوید «این کاملاً نامحتمل است.» از آن جا که در خانواده های طبقه اجتماعی آن ها کودکان در اتاق پرستارشان می خوابیدند و نه در اتاق پدر و مادر. همچنین آقای پانکیف ادعای فروید مبنی بر این که درمان شده است را رد می کند و می گوید از این که یک «نمونه نمایشی» و «تبلیغاتی» برای روان کاوی شده است رنجیده. آقای پانکیف می گوید: «این تنها یک نظر بود که فروید مرا صددرصد درمان کرده است هرچند به کلی اشتباه بود.» ماریا توروک و نیکولا آبراهام
در کتابشان (نام جادویی گرگ مرد، یک نام رمزی) با ارائه اصطلاح "رمز" (the crypt) و آنچه که "نام رمزی" (cryptonyms) می خواندند، به تفسیر مجدد مورد گرگ مرد دست زدند. آن ها تحلیل متفاوتی از این مورد نسبت به فروید که نتیجه گیری هایش را مورد انتقاد قرار داده بودند، ارائه دادند.
اِمرَپ () که مخفف کلمه های «Mine-Resistant Ambush Protected» است به معنی مقاوم و محافظت شده در برابر مین و کمین می باشد. امرپ ها به طور خاص برای مقاومت خودروهای نظامی در برابر بمب کنارجاده ای (IED) و کمین ها طراحی شده اند.
کلای-سویی () یکی از کمون های فرانسه است که در دپارتمان سن-ا-مرن در ناحیه ایل-دو-فرانس در شمال فرانسه واقع شده است. کلای-سویی ۱۵٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۲۷۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Soave خواهرخواندهٔ کلای-سویی هست.
امیر شهلا (زادهٔ ۱۱ اسفند ۱۳۵۶) سیاستمدار و مدیر اجرایی ایرانی که نماینده مردم مشهد در پنجمین دوره شورای اسلامی شهر مشهد بوده است. وی در انتخابات پنجمین دوره شورای شهر مشهد با کسب ۲۵۶٬۱۲۴ رای به عنوان رای اول به شورای اسلامی شهر مشهد راه یافت؛ شهلا همچنین عضو شورای مرکزی حزب ندای ایرانیان بوده است. زندگی و تحصیلات. امیر شهلا دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی (MBA) می باشد. او فعالیت های اجتماعی اش را با حرفهٔ خبرنگاری آغاز کرد و از سال ۱۳۷۵ وارد عرصهٔ روزنامه نگاریِ حرفه ای شد و در جراید و مطبوعات کثیرالانتشار کشور قلم زد. شهلا در سال ۱۳۸۲ به عنوان بخشدار قلندرآباد، تابع شهرستان فریمان، وارد وزارت کشور شد، امّا در سال ۱۳۸۴ از این سمت استعفا کرد و از بخش دولتی وارد وادیِ صنعت در بخش خصوصی شد. او مدّت ۱۰ سال به عنوان مدیر اداری و سرمایه های انسانی در گروه صنعتی پارت لاستیک، یکی از مجموعه های بزرگ قطعه سازی کشور، با اشتغال بیش از ۳۰۰۰نفر مشغول به کار شد. امیر شهلا در سال ۱۳۹۳ به گروه صنعتی ایران خودرو پیوست و به عنوان مدیر روابط عمومی ایران خودرو خراسان مشغول خدمت شد. در سال ۱۳۹۶ در پنجمین دورهٔ انتخ
ابات شورای شهر مشهد، او با کسب ۲۵۶٬۱۲۴ رای مردم مشهد، به عنوان منتخب اوّل مردم، وارد شورای شهر شد. شهلا در این دوره، علاوه بر عضویت در شورای شهر مشهد، به عنوان رئیس شورای شهرستان مشهد، رئیس شورای استان خراسان رضوی، عضو شورای عالی استان ها و سخنگوی این شورا نیز انجام خدمت کرد. آثار و تألیفات. ۲ کتاب «خاتمی؛ عبور از بحران» و «قربانیان» مجموعهٔ مقالات امیر شهلا است که در خلالِ سال های ۱۳۷۶–۱۳۸۴ منتشر شده است. شهلا در سال ۱۳۹۹، کتابِ «قصه های من و بابا ایرج» را با مقدّمهٔ مرحوم علی رضاقلی، جامعه شناسِ مشهورِ ایرانی و خالقِ ۲ اثرِ پرمخاطب «جامعه شناسی نخبه کُشی» و «جامعه شناسی خودکامگی» به رشتهٔ تحریر درآورد. این کتاب، شرح خاطرات مدیریتی او با مرحوم ایرج یزدان بخش، پدر صنعت خراسان و از چهره های نام آشنای تولید و کارآفرینی کشور است و شامل تجربه های زیستهٔ او در حوزهٔ مدیریت سرمایه های انسانی در قالب ۳۶ داستان می باشد. این کتاب در مدت ۲ سال به چاپ بیست وپنجم رسیده و عنوان پرفروش ترین کتابِ سال را به خود اختصاص داده است. از تألیفات دیگر شهلا می توان به کتاب «دویار» اشاره کرد که به بررسیِ زندگی شخصی و خدماتِ اجتماعی م
رحوم عثمان محمدپرست، دوتارنوازِ شهیرِ خوافی پرداخته است. این کتاب با مقدّمهٔ خانم سیما بینا و محمود دولت آبادی توسط چاپِ برید منتشر شده است. امیر شهلا همچنین سرگرمِ نگارشِ کتاب تازهٔ خود، باعنوان «با مسئولیت من» می باشد که به شرحِ زندگی نامهٔ آقای اکبر صابری فر، یکی از نخستین شهرداران مشهد، پس از انقلاب ۱۳۵۷ پرداخته است.
مایکل بال (زاده ۲۷ ژوئن ۱۹۶۲) خواننده انگلیسی است. او نماینده بریتانیا در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۲ بود.
فشار جریان هوای همواره مثبت یا مداوم مثبت () یا به طور مختصر CPAP حالتی از دستگاه است که فشار هوای ملایمی را به صورت مداوم اعمال می کند تا راه هوای بیمارانی را که خودشان نمی توانند بی اختیار نفس بکشند را باز نگه دارد. این دستگاه در واقع راهکار جایگزین برای یا PEEP است. هر دو روش لوله کیسه هوایی ریه ها را باز کرده و از این رو بخش بیشتری از ناحیه سطحی ریه را برای تهویه هوا به کار می گیرند. اما در حالی که PEEP به دستگاه هایی گفته می شود که فشار مثبت را فقط در پایان بازدم اعمال می کنند، اما دستگاه های CPAP فشار هوای مثبت را در تمام طول دوره تنفسی به صورت مداوم اعمال می کنند؛ بنابراین تهویه دهنده خودش در طول CPAP دوره تنفسی را ایجاد نمی کند و هیچ فشار اضافه ای بیشتر از سطح CPAP ایجاد نمی شود، بیماران باید تمام تنفس هایشان را خودشان آغاز کنند. این روش برای بیمارانی که مشکل تنفسی دارند استفاده می شود همچون وقفه تنفسی در خواب یا نوزادانی که ریه های آنها کامل نشده است برای مثال سندرم زجر تنفسی نوزادان. این روش به کاهش پدیده کمک می کند. راهکار ارزان در بنگلادش. اکتبر ۲۰۱۷، بی بی سی از نوآوری یک پزشک بنگلادشی خبر داد که
بواسطه قرار دادن لوله پلاستیکی در یک قوطی شامپو که به میزان معینی از آب پر شده است عملکرد دستگاه CPAP را با هزینه ای معادل یک دلار و ۲۵ سنت برای درمان کودکان بنگلادشی شبیه سازی کرده است. سالانه حدود ۹۲۰ هزار کودک بیشتر در جنوب شرقی آسیا و جنوب "صحرا"ی آفریقا بر اثر ذات الریه یا التهاب باکتریایی ریه می میرند. قیمت دستگاه CPAP حدود ۱۵ هزار دلار است و بیمارستان های بنگلادش نمی توانند آن را تهیه کنند این نوآوری ارزان توانست جان ۷۵ درصد از کودکان را نجات دهد. در زبان هندی به نوآوری ارزان «جوگاد» گفته می شود. این دستگاه همچنین توانست هزینه اکسیژن مصرفی سالانه بیمارستان ها را از ۳۰ هزار دلار به ۶ هزار دلار کاهش دهد. این روش با عنوان CPAP حبابی شهرت دارد.
اینترنشنال مکس پرو () یک خودروی زرهی امرپ است که توسط نَویستار دِفِنس زیرمجموعه شرکت نویستار اینترنشنال طراحی و تولید شده است همراه با مشارکت شرکت اسرائیلی پلاسان ساسا که زره خودرو را طراحی و تولید می کند. مکس پرو بخشی از برنامه امرپ نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا است که برای سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا ساخته شده و مشابه برنامه ام ام پی وی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بوده و یک خودروی زرهی محافظت شده در برابر راکت، مین و بمب کنارجاده ای می باشد. امرپ ها در دو دسته طبقه بندی می شوند شامل دسته ۱ و دسته ۲، که بستگی به نوع استفاده و فضای کابین نفرات دارد و مکس پرو هم در هر دو اندازه تولید شده است هرچند بیشتر امرپ های فروخته شده از نوع امرپ دسته ۱ هستند.
نشان ملی پورتوریکو برای نخستین بار توسط پادشاهی اسپانیا در سال ۱۵۱۱ به این جزیره اهدا شد و قدیمی ترین نمادی است که هنوز در قارهٔ آمریکا استفاده می شود. تسلط اسپانیایی ها بر جزیرهٔ پورتوریکو پس از پایان جنگ آمریکا و اسپانیا در سال ۱۸۹۹، اتمام یافت و در پیمان نامه ای آمریکا صاحب آن گردید. قانونی در سال ۱۹۰۵ فرمان استفادهٔ مجدد از نشان ملی در عصر استعمار اسپانیا را صادر کرد و پس از تلاش هایی جهت بازسازی علامت مذکور، از سال ۱۹۷۶ میلادی نشان ملی پورتوریکو مجدداً استفاده شد. تاریخچه. نشان اصلی نشانهٔ تسخیر و تسلط امپراتوری اسپانیا، نفوذ قدرتمندانهٔ کلیسای کاتولیک رومی در منطقه و یکپارچگی پورتوریکو به عنوان مستعمره ای از اسپانیا است. انواع مختلفی از نشان ملی مذکور در طول تاریخ پورتوریکو وجود داشته. نسخهٔ کنونی را حکومت مشترک المنافع پورتوریکو در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۷۶ به تصویب رساند. در این نشان علائم مختلفی نهفته است. به طور مثال: مهر ملی. همه ایالت ها و قلمروهای ایالات متحده آمریکا یک مهر و موم رسمی برای تأیید اعتبار اسنادشان دارند. در پورتوریکو نشان ملی سنتی به عنوان علامت اصلی دولت مرکزی استفاده می شود. مهر و موم دار
ای بیشتر عناصر نشان ملی است، اما عناصر مذهبی با توجه به جدایی کلیسا و دولت در ایالات متحده از آن زدوده شدند. در مهر بره، دیگر هالهٔ نور ندارد و در پرچمش رنگ سفید به جای صلیب قرمز جای گرفته. او بر کتابی نشسته است که نشانی از وحی و آسمانی بودن ندارد. مهر فرمانداران. مهر فرماندار نماد رسمی رئیس اجرایی پورتوریکو است. این طرح از مهر رئیس جمهور ایالات متحده، پیروی می کند. انواع مختلفی از مهر فرماندار وجود دارد. مهر حکومت پورتوریکو. بخش های مختلف و نهادهای گوناگون جزیره دارای مهرهای مختص به خود هستند:
لیلا مورییو (به اسپانیایی: "Lila Rosa Bozo Morillo" زاده ۱۴ اوت ۱۹۴۰ در ماراکایبو، زولیا، ونزوئلا) بازیگر و خوانندهٔ ونزوئلایی است. او با نام های مستعار "La Diva de Venezuela", "La Reina del Cocotero" و همچنین "La Maracucha de Oro" شناخته شده است. زندگی نامه. لیلا در شهر ماراکایبوی ونزوئلا به دنیا آمد. پدر او سیلوستر د خوزو بوزو بوزو (1914-2013) و مادرش آنا مگدالنا مورییو د بوزو (۱۹۲۰–۲۰۱۷) نام داشتند. او و خانواده اش به شهر کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، مهاجرت کردند تا بختشان را برای یافتن کار بیازمایند. او برای نخستین بار در سال ۱۹۵۵ به عنوان یک خواننده در کنار ماریو سوئارز قرار گرفت و اولین اثرش را با او ضبط کرد. همچنین در سال ۱۹۶۳ او برای نخستین بار در فیلمی تحت عنوان "ایسلا د سال" "(جزیرهٔ نمک)" نقش بازی کرد که کمک کرد او موسیقی فیلم را نیز به عهده گیرد. او پس از این فیلم تجربه های دیگری در زمینهٔ سینما را پشت سر نهاد و اولین سریال تلویزیونی خود را در تله نولای "ماریا مرسه، لا چینیتا" در سال ۱۹۷۰ در کنار بازیگر مرد، کارلوس کامارا، بازی کرد. او بازی در تله نولاها را با بازی در مجموعهٔ "لا دنیا" ساختهٔ RCTV ادا
مه داد.
فردگرایی زمخت () عبارتی است که رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا هربرت هوور در دوران رکود بزرگ از آن استفاده می کرد و به این معناست که حکومت نباید در اقتصاد دخالت کند و مسئولیت فقر یا معیشت افراد باید بر عهده خودشان باشد. این مفهوم با فلسفه داروینیسم اجتماعی رابطه نزدیکی دارد. هوور اعتقاد داشت که رساندن کمک های انسان دوستانه به افراد باعث می شود که «قوهٔ ابتکار و تهور ملت آمریکا» آسیب ببیند. پس از جنگ جهانی اول، فردگرایی زمخت برای محافظه کارانی که از بوروکراسی ایجاد شده توسط سیاست های دولت وودرو ویلسون شاکی بودند جذابیت داشت. پس از شروع رکود بزرگ، هوور اصرار داشت که بازار آزاد خودبه خود مشکلات اقتصادی را حل خواهد کرد.
هوسوکاوا سومیموتو (; – ) سامورایی اهل ژاپن بود. پدر اصلی وی هوسوکاوا یوشی هارو نام داشت اما وی به فرزندخواندگی هوسوکاوا ماساموتو درآمده بود. پسر ارشد وی هوسوکاوا هاروموتو بود. وی سی امین کانری در شوگون سالاری آشیکاگا و فرماندار (شوگو) ولایت سانوکی، ولایت ستسو، ولایت توسا و ولایت تانبا و همچنین چهاردهمین رهبر یک شعبه از خاندان هوسوکاوا بنام «هوسوکاواکیچو» بود. وی مدتی با هوسوکاوا تاکاکونی که بعد از وی پانزدهمین رهبر خاندان شد، در جنگ بود.
جرج گروت (; – ) تاریخ نگار کلاسیک و سیاست مدار اهل بریتانیا بود. او بیشتر برای نوشتن اثر دوازده جلدی "تاریخ یونان" شناخته می شود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است.
تاریخ روم () کتاب تاریخ چندجلدی روم باستان اثر مورخ آلمانی تئودور مومسن (۱۸۱۷–۱۹۰۳) است. سه جلد این مجموعه نخستین بار بین سالهای ۱۸۵۴ تا ۱۸۵۶ در لایپزیگ منتشر شد که مربوط به جمهوری روم بود. این اثر مورد استقبال خوانندگان قرار گرفت و مومسن را یک شبه معروف کرد. جلدهای بعدی کتاب که در مورد امپراتوری روم بود در زمان زندگانی او به چاپ نرسید، ولی پس از مرگ او از روی سخنرانی هایش جمع آوری شد. تاریخ روم هنوز از کتب مرجع دانشگاهی است. در بیانیهٔ اهدای جایزه نوبل نام این اثر به ویژه ذکر شده است.
آلفردو سادل (۲۲ فوریه ۱۹۳۰ در کاراکاس – ۲۸ ژوئن ۱۹۸۹ در کاراکاس) یکی از خوانندگان و بازیگران محبوب در کشور ونزوئلا بود. زندگی نامه. وی با نام "مانوئل آلفردو سانچز لونا" در شهر کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، زاده شد. والدین او منوئل سانچز بنیتس و لوئیسا آملیا لوونا نام داشتند. از اوایل دوران کودکی خود علاقه مند به موسیقی و شرکت در مراسم های کلیسای محلی بود. اولین آلبوم او «آوه ماریا» در کلیسای جامع کاراکاس، مخاطبانش را تحت تأثیر قرار داد. او به علت مشکلات مالی خانواده، تا سن چهارده سالگی به مدرسه “Colegio Domingo Savio” در لاس تکوس می رفت. سالسیان، کشیش و نوازنده، آموزش های ابتدایی موسیقی را به آلفردو آموخت. در آن زمان، آلفردو شهرتی در صنعت موسیقی پیدا کرد، دو معلم حرفه ای او به نام های "Alci" و "Alex Sánchez" بودند. او تصمیم گرفت نامش را عوض کند و ادغامی از نام خانوادگی این دو را به عنوان فامیلی خود انتخاب کرد. کار حرفه ای. آلفردو سادل در ونزوئلا محبوبیت به دست آورد و نام مستعار "The Favorite Tenor of Venezuela" را به او اختصاص داده اند. بسیاری از شرکت های مختلف از کار او حمایت کردند که اولین آن ها "Escuela Superio
r de Musicala de Caracas" بود و در بسیاری از کشورهای مختلف مانند مکزیکو سیتی، نیویورک، بوئنوس آیرس، بارسلون، زالتسبورگ و میلان حامیانی یافت. در سال ۱۹۴۸، نخستین آلبوم موسیقی خود را در ونزوئلا با نام “Diamante Negro” منتشر کرد که فروش خوبی داشت پس از آن آلفردو بر موسیقی های مختلفی، من جمله اپرای ایتالیایی تحقیق کرد و آلبوم های بعدی خود را ساخت. بیماری و درگذشت. سادل در شهر کاراکاس و در سن ۵۹ سالگی درگذشت.
هاتاکه یاما تاکاماسا (; – ) دایمیو اهل ولایت کاواچی در طی دوره سنگوکو در ژاپن بود.
کارلوس تاکام (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل کامرون است. او در المپیک ۲۰۰۴ نماینده کامرون در سنگین وزن بود. او تابعیت فرانسوی هم دارد. تاکام در اکتبر 2017 مقابل آنتونی جاشوا قرار گرفت که در راند دهم با اعلام داور شکست خورد. با توجه به جراحت دو ابروی تاکام و ضربات پی در پی جاشوا تصمیم داور جهت جلوگیری از آسیب جدی تاکام گرفته شد. تاکام تنها 12 روز پیش از مسابقه بعنوان حریف جاشوا انتخاب شد چرا که کوبرات پولف بلغاری که حریف از پیش تعیین شده جاشوا بود بدلیل آسیب دیدگی از مسابقه انصراف داده بود.
دسوردن پوبلیکو یک گروه موسیقی در سبک های سکا و موسیقی راک است که در سال ۱۹۸۵ میلادی در شهر کاراکاس، ونزوئلا بنا نهاده شد. این گروه موسیقی محلی سکا را با سبک های مدرن راک لاتین، رگی و دیگر سبک های لاتین ادغام کرده اند. اشعار و ترانه های این گروه دربارهٔ مسائل سیاسی و اجتماعی ونزوئلا و آمریکای لاتین است. تحت تأثیر جنبش موسیقی انگلیسی زبان 2 Tone ، دسوردن پوبلیکو زبان های مختلفی را در بر می گیرد و تساهل نژادی و اجتماعی را ترویج می کند. این گروه آثار بسیاری به نام خود منتشر کرده است و سابقهٔ گرفتن فروش پلاتینیوم شماره یک و تاپ تن آمریکای شمالی و اروپا را نیز دارد. اعضای کنونی این گروه هوراسیو بلانکو، خوزه لوئیس «کاپلیس» چاسین، دانیل سارمینتو، اوسکارلو، ماگو و هرنان نام دارند.
آتاگی فویویاسو ; – ) شاعر و از خاندان میوشی سومین پسر میوشی موتوناگا و برادر میوشی ناگایوشی، میوشی یوشی کاتا و سوگو کازوماسا اهل ژاپن بود. پسر وی آتاگی نوبویاسو نام داشت.
الکساندر پوتکین (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل روسیه است. وی قهرمان سنگین وزن المپیک ۲۰۰۴ است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده است.
گشایش رسمی مجلس رویدادی است که به مناسبت آغاز رسمی یک دوره از مجلس انگلستان برگزار می شود. این رویداد دارای مراسم و مراحل معناداری است که با سخنرانی ملکه (یا سخنرانی پادشاه) شروع می شود. این مراسم نشان بارزی است از تاریخ، فرهنگ و سیاست معاصر این کشور و هر بار اجرای این مراسم یادآور این موارد بسیار مهم به عموم و خواص، از جمله عدم دخالت ملکه در امور اجرایی و سیاسی کشور، است. این مراسم در مجلس لردها یا مجلس اعیان برگزار می شود. ترتیب اجرای مراسم. جستجوی انبارها و مکان هایی که قابلیت اختفا دارند. بخاطر عدم تکرار نقشه ترور سال ۱۶۰۵ که گروهی برای ترور شاه جیمز در انبارها مخفی شده بودند این کار صورت می گیرد. جمع شدن مقامات و اعضای مجلس اعیان. اعضای مجلس اعیان رداهای خاص خود را می پوشند و به نمایندگان قوه قضاییه و نظامی ها می پیوندند. اما اعضای مجلس عوام با لباس های معمولی خود به سمت مجلس عوام حرکت کرده و در محل مجلس عوام باقی می مانند. رئیس مجلس عوام فریاد می زند که همه غیر از نمایندگان کلاه های خود را بردارند. تحویل دادن یک گروگان از مجلس. قبل از حرکت ملکه از کاخ مسئولین دربار یک عصا یا میله سفید را به ملکه می دهند
. قبل از رسیدن ملکه به محل مجلس یکی از اعضای مجلس به عنوان گروگان به مسئول دربار به عنوان نماینده ملکه تحویل می شود تا ضمانتی باشد بر بازگشت سالم ملکه به کاخ خود. ریشه این مراسم برمی گردد به سال ۱۶۰۴ زمان پادشاهی چارلز اول که دخالت وی در کار مجلس منجر به جنگ خیابانی و در نهایت جدا شدن سر پادشاه گردید. هر جند امروزه این مراسم بیشتر جنبه سمبلیک دارد ولی هنوز نسخه ای از حکم قتل چارلز اول در محل قابل دیدی برای ملکه نصب شده است که سرنوشت پادشاهی که در اجرای دموکراسی خلل وارد کند را به وی یادآور شود. ارسال تاج به مجلس و سپس رفتن ملکه به مجلس. قبل از رفتن ملکه تاج وی ارسال می گردد. سپس ملکه به محل کاخ مجلس روانه می گردد. احضار و فراخوانی نمایندگان مجلس عوام از طرف ملکه به محل جلوس ملکه. ملکه دستور احضار نمایندگان عوام را می دهد تا برای گوش دادن به سخنرانی و فرمان وی حضور یابند. فرد مسئول احضار با عصا یا میله سیاه به سمت مجلس عوام راه می افتد و درست در جلوی درب در مجلس عوام به روی نماینده ملکه بسته می شود. این کار نمادین یادآور این است که ملکه هیچگاه حق دستور دادن به نمایندگان مردم و دخالت در امور اجرایی را ندارد. بع
د از آن نماینده ملکه سه بار با عصای سیاه به در می کوبد و در باز می شود و نمایندگان مردم در حالیکه همه ساکت هستند با صدای بلند صحبت کرده و از روی اقتدار به سمت محل جلوس ملکه برای گوش دادن سخنرانی حرکت می کنند. سخنرانی ملکه. ملکه سخنرانی را از روی متنی که توسط نخست وزیر(منتخب مجلس) نوشته شده می خواند و عنوان کلی وظایف دولت را می خواند. در طول سخنرانی هیچ تشویق یا تأییدی صورت نمی گیرد. مذاکرات بعد از سخنرانی. هر دو مجلس بعد از رفتن ملکه یک جلسه تشریفاتی برگزار کرده و از ملکه بابت سخنرانی تشکر می کنند و بودجه ای نمادین را تصویب می کنند. قبل از شروع جلسه هر دو مجلس بار دیگر اعلام می کنند که بخاطر اصل تفکیک قوا از قوای پادشاهی استقلال کامل دارند. اهمیت این مراسم. این مراسم که هر ساله پس از تمرین های متعدد توسط افراد تازه وارد شده به مجلس و دولت و سایر قوا برگزار می شود نماد اصل تفکیک قوا و تأکید و یادآوری سالانه عدم وجود حق دخالت در امور اجرایی توسط ملکه است.
تاریخ چیست؟ اثری نوشته مورخ انگلیسی ادوارد هالت کار است که به مطالعه تاریخ نگاری می پردازد. این کتاب را انتشارات دانشگاه کمبریج نخستین بار در سال ۱۹۶۱ منتشر کرد و در اصل مجموعه ای از سخنرانی هایی بود که کار در آن سال در دانشگاه کمبریج ارائه داده بود. هدف این سخنرانی های به دست دادن درآمدی موضوع و تئوری تاریخ بود. برخی از باورهای کار، به ویژه نسبی گرایی و رد کردن جامع بودن در تحلیل تاریخی منجر به منازعات و پاسخ های مورخان دیگر شدند. کار در زمان درگذشتش در ۱۹۸۲ در حال بازنویسی این کتاب بود.
ایلان چستر (زاده با نام Ilan Czenstochowski) یک شخصیت سرشناس ونزوئلایی است که خوانندگی، نوازندگی کیبورد و آهنگسازی می کند. وی در سال ۱۹۵۲ میلادی در کشور اسرائیل از خانواده ای اشکنازی به دنیا آمد که در سال ۱۹۵۳ به ونزوئلا مهاجرت کردند. زندگی نامه. ایلان چستر که در سال ۲۰۱۰ میلادی جایزه گرمی لاتین را برنده شد، خواننده، نوازنده و آهنگساز اسرائیلی-ونزوئلایی است که تاکنون بیش از ۳۵ اثر را تحت تأثیر طیف گسترده ای از سبک های موسیقی ساخته است. چستر با ملودی های یهودی، ایتالیایی و فرانسوی رشد کرد و در کودکی به آن ها گوش می داد و پس از سنین رشدش، به موسیقی آر اند بی آمریکایی (Ray Charles, Stevie Wonder) و جنبش راک بریتانیایی (Beatles, Yes, Jethro Tull) گوش سپرد. در سن نوزده سالگی، در سال ۱۹۷۱ نخستین حضور در انجمن بین المللی آگاهی کریشنا را به عمل رساند و دو سال بعد روحانی مرشد خود، A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada، را برگزید. او گفته است که آگاهی کریشنا همواره الهام بخش او بوده است و عشقی را در قلب خود به کریشنا یافته که به او در نگارش اشعارش مساعدت می کند. او و اعضای خانواده اش همچنین از مروجین آیین ویشنوپرستی بختی
هستند. موسیقی او شامل عناصر موسیقی کلاسیک، جاز، آفریقایی-کارائیبی و موسیقی ونزوئلایی بوده است. ایلان، یکی از اعضای سابق گروه های راک و پاپی مانند «تراموا»، «راه» و «ملائو» بود و چهار آهنگ به زبان انگلیسی نیز منتشر کرده. چستر از زمان شروع کار خود در سال ۱۹۸۳ به عنوان یک هنرمند استثنایی در ونزوئلا و سراسر آمریکای لاتین معروف شد و سالن های نمایش و کنسرت هایش مملو از جمعیت می شد. پس از یک سری از آلبوم های خاطره انگیز، از جمله "Amistad", "Solo faltas tu", "ASI", "Songs Books of Venezuelan Love"، نسخه های ۱، ۲ و ۳؛ او آلبوم پلاتنیومی "Navideno Heart" را در مجموعهٔ ۶ سی دی که بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه آن در چند هفته تنها در ونزوئلا به فروش رسید، را منتشر کرد. ایلان چستر در همه جا توسط هنرمند و منتقدان به طور مشترک به عنوان یکی از با استعدادترین آهنگسازان و خوانندگان در زبان اسپانیایی شناخته می شود. بسیاری از آهنگ های او توسط هنرمندان و ستاره های لاتین مانند مارک آنتونی، چئو فلیسیانو و چاین اجرا شدند و طرفداران بسیاری در سراسر جهان دارد.