Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قطعنامه ۲۱۶۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین المللی دربارهٔ اوکراین و پرواز شماره ۱۷ هواپیمایی مالزی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۴ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۶۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین المللی دربارهٔ تأیید دوبارهٔ حمایت های اتحادیه آفریقا و اتحادیه اروپا از عملیات نیروهای صلح بان است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۴ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۸۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین المللی دربارهٔ وضعیت در سومالی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴ میلادی با ۱۳ رأی موافق، ۲ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۹۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین المللی دربارهٔ تهدیدهای مرتبط با صلح و امنیت بین المللی به واسطهٔ اقدامات تروریستی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۲ فوریه ۲۰۱۵ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
فهرست شهرهای آسمان خراش ها این لیست از شهرهایی است که بیشترین تعداد آسمان خراش ها را در سراسر جهان دارند، آسمان خراش ها به ساختمان هایی گفته می شود که طول بیشتر از ۱۰۰ متر را دارند ولی بعد از گذشت چند سال از ساخت و ساز ساختمان های مرتفع تعداد آسمان خراش های بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ متر بسیار شده و این تعداد زیاد باعث شده جلوه سابق را از دست دهد و کمتر به آن آسمان خراش گفته شود و همچنین شمارش دقیق این سازه ها به راحتی میسر نیست به همین دلیل در این فهرست به آسمان خراش هایی اشاره می کند که از بلندتر است. از آنجا که معلوم است هنگ کنگ با بیش از ۴۸۵ آسمان خراش در حال حاضر در دنیا رتبه اول را برخورد گرفته است. تفاوت ساختمانهای بلند مرتبه، برج و آسمان خراش. در تعریف های کشورها و استانداردهای مختف هر کدام ارتفاع یا تعداد طبقات مختلفی را برای این سه کلمه مطرح کرده اند (ساختمانهای بلند مرتبه) یا (مرتفع) : با توجه به گسترش استفاده از ساختمانهای با ارتفاع بلند می توان به این صورت دسته بندی کرد ارتفاع ۲۵ تا ۱۰۰ متر (بلند مرتبه) که تعداد ساختمانهای بسیار زیادی را در بر می گیرد و کاربری مسکونی، اداری و تجاری دارد و هتلهای ۴ و ۵ ستاره
نیز در این دسته قرار دارند که هر چقدر ارتفاع بیشتر می شود لوکسی و مدرنی آن هم بیشتر شده مثل هتل آتلانتیس، دبی، ساختمان های بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ متر به دلیل تعداد زیادشان باعث شده جلوه سابق را از دست دهند و کمتر به آن آسمان خراش گفته شود که کاربری همانند ساختمان های (بلند مرتبه) را دارند و تقریباً جلوه و هم لوکسی آسمان خراش را دارد. ولی تفاوت دو کلمه برج و آسمان خراش به دلیل گستردگی استفاده از هر دو کلمه باعث شده به اشتباه حتی آسمان خراش ها را برج بنامیم مثلاً دبی به شهر آسمان خراش ها معروف هست و این نوع سازه به سبک شهرسازی در دبی درآمده و سعی در افزایش ساختمانهای بیشتر از ۱۸۰ متر دارد و این نوع سازه ها را آسمان خراش محسوب می کند (مثالهایی دیگر , , و ) و شهری مانند شنزن آسمان خراش هایی با ارتفاع بیشتر از ۱۵۰ متر را در دستور کار دارد (مثالهایی دیگر , و ) (برج) : در بعضی تعریف ها برج ها سازه هایی هستند که شکل مخروطی یا ستونی ویا ترکیب ستون و مخروط دارند مثل برج میلاد، برج ایفل و حتی برج خلیفه که ترکیبی از ساختمان و شکل مخروطی است که این سازه ها کاربری خاص دولتی، حکومتی، توریستی، تفریحی دارند و مسکونی، تجاری، اداری نیس
تند. (آسمان خراش) : نوعی (ساختمانهای بلند مرتبه) هستند که طراحی معماری مدرنتری دارند و ارتفاع بیشتر از ۱۵۰ متر (آسمان خراش) که کمتر کاربری مسکونی داشته (و اگر هم مسکونی باشند لوکس و گرانقیمت هستند) و ساختمان های تجاری و هتل های لوکس مثل برج العرب را در بر می گیرد. ساختمان های (بلند مرتبه) به دلیل تراکم زیاد در کنار هم و حتی چسبده به هم باعث می شود جریان هوا در آن صورت نگیرد و باعث افزایش آلودگی هوا گردد ولی برج ها و آسمان خراش ها حتی با تراکم زیاد به دلیل نوع معماری، فضایی بین آنها وجود دارد که گردش هوا همیشه در بین آنها میسر است. فهرست تمام شهرها. فهرست شهرها بر اساس تعداد آسمان خراش ها که از بیشتر است.
آنری دوئه (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۶ مارس ۲۰۲۵) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود. آنری دوئه در ۶ مارس ۲۰۲۵، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری پژو اشاره کرد.
ژان-کلود ویومن (; – ) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به پلفورت–سوواژ–لوژان اشاره کرد.
ژان-فرانسوا رودریگز (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
ژان-میشل ریشو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
ژان-پیر پارانتو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
ژان بورلس (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۳۰ مارس ۲۰۲۱) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود.
ژان شاسان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری رنو اشاره کرد.
جیمی تورژیس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به روبه–لیل متروپول و تیم دوچرخه سواری کوفیدیس اشاره کرد.
ژوردن لوواسور (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری آرمی دو تر اشاره کرد.
ژرمی کورنو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری دیرکت انرژی اشاره کرد.
ژرمی مزون (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری اف دی جی و تیم دوچرخه سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
کوین لالوئت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به روبه–لیل متروپول اشاره کرد.
لویی برگو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری پژو، تیم دوچرخه سواری السیون و تیم دوچرخه سواری سن-رافائل اشاره کرد.
لودویک مارتن (؛ زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۷۶) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود.
لیلیان لوبروتون (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
مارسل دوشومن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
مارسل تیناتزی (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری فلاندریا و تیم دوچرخه سواری پژو اشاره کرد.
موریس ایزیه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
ماکسیم رنو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به سن میشل–اوبر۹۳ اشاره کرد.
میشل پرن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری مرسیه اشاره کرد.
نیکولا اینودی (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
اولیویه آزماکر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
اولیویه پرودو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
پاتریک بونه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری رنو اشاره کرد.
پاتریک پره (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری مرسیه و تیم دوچرخه سواری پژو اشاره کرد.
پل اورسلن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری دیرکت انرژی، اشاره کرد.
پیر گالیان (; ۱۹ نوامبر ۱۹۱۱ – ۲۸ مهٔ ۲۰۰۹) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود.
رایان بوآنی (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری کوفیدیس، اشاره کرد.
رمون ریوت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری بیک، تیم دوچرخه سواری مرسیه، ژیتان–کامپانیولو، و تیم دوچرخه سواری پژو اشاره کرد.
روبر مینتکیویکز (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
رومن گیموآ (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری دیرکت انرژی اشاره کرد.
استانیسلاس بوبر (; – ) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود.
استفان برژس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
ونسان بارتو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
ونسان ویتتا (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
أدوار دلبرگ (; – ) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به پلفورت–سوواژ–لوژان اشاره کرد.
الی ژسبر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری اف دی جی و تیم دوچرخه سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
آدولف کرون (؛ ۲۸ سپتامبر ۱۸۷۸ – ) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود.
آلن دو کاروالو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
آلن وینیرون (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
آلکسی گرن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به دلکو–مارسی پوونس کی تی ام اشاره کرد.
آندره ترانتول (؛ ۱۳ آوریل ۱۹۰۸ – ۲۷ فوریه ۱۹۸۶) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود.
آنتوآن گومز (؛ زادهٔ - درگذشته ) دوچرخه سوار اهل پرتغال بود.
برنار بکاس (; – ) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری رنو اشاره کرد.
برنار دوکونینک (؛ زادهٔ ۲۶ آوریل ۱۹۳۶ – درگذشته ۱۵ آوریل ۲۰۲۰) دوچرخه سوار پیست اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
برنار کنئن (; – ژانویه ۲۰۱۶) دوچرخه سوار اهل فرانسه بود.
برنار ریشار (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
برایان آلافیلیپ (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری آرمی دو تر اشاره کرد.
شارل پلانت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری نووو نوردیسک اشاره کرد.
کلویس لاکروآ (؛ زادهٔ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
کلمان روسو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به آژ۲آر لا موندیال و تیم دوچرخه سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
کورنتا شرآل (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری نووو نوردیسک اشاره کرد.
دونی پلیتزاری (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
دیدیه گارسیا (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
دومینیک گارد (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
فابیان دوبه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری اف دی جی و وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
فردینان ژولیان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
فلوریان متر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به تیم دوچرخه سواری دیرکت انرژی اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده است.
فرانسیس کامپانه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
فرانک پنکوله (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
فرانسوآ آمون (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
فردریک برن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به آژ۲آر لا موندیال، سن میشل–اوبر۹۳، و تیم دوچرخه سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
گاستون روسو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل فرانسه است.
ژیلبر دوکورنو (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل ونزوئلا است. از باشگاه هایی که در آن رکاب زده است می توان به ویلیر تریستینا–سله ایتالیا اشاره کرد.
اودا نوبوناگا نام یک فیلم سینمایی ۹۵ دقیقه ای بر پایه زندگی اودا نوبوناگا است که توسط کونو توشی کازو کارگردانی شده و در سال ۱۹۵۹ میلادی در ژاپن نمایش داده شده است. در این فیلم یوروزویا کینوسوکه نقش اودا نوبوناگا را ایفا می کنند. این فیلم وقایع را از مرگ پدر نوبوناگا تا پایان نبرد اوکه هازاما به تصویر کشیده است.
امبرتو بوسی (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایتالیا است. وی رهبر پیشین لگا نورد است که حزب سیاسی فدرالیست و ناحیه گرای ایتالیایی است که حامی خودمختاری و استقلال بیشتر منطقه ای، خصوصاً برای نواحی شمال ایتالیا یا پادانیا است. بوسیو به خاطر اختلاس صدها هزار یورو از بودجه عمومی کشور، در ماه ژوئیه ۲۰۱۷ به دو سال و شش ماه حبس محکوم شد. زندگی شخصی. او با مانوئلا ماررون ازدواج کرده و دارای چهار پسر است.
آتیا بالبا کایسونیا (به لاتین: Atia Balba Caesonia؛ ۸۵ تا ۴۳ پیش از میلاد) خواهرزادهٔ ژولیوس سزار و مادر امپراتور آگوستوس بود. در شرح سوئتونیوس از آگوستوس، نشانه های الهی که پیش و پس از تولد آگوستوس برای آتیا رخ داد ذکر شده است: آتیا که نیمه شب به خدمت آپولو مشرف شده بود، در همان معبد و بر تخت روانش به خواب رفت. همراهانش نیز خفتند. ناگهان یک افعی بر بدنش سُرید و سریع دور شد. آتیا که برخاست، غسل کرد، همان طور که پس از همخوابگی با شوهرش غسل می کرد. سپس در یک آن، لکه هایی رنگین به شکل یک افعی بر بدنش ظاهر شد که هرگز نتوانست آن ها را پاک کند. پس دیگر به گرمابهٔ عمومی نرفت. ده ماه بعد، آگوستوس به دنیا آمد، و به همین سبب او [آگوستوس] را پسر آپولو خواندند. آتیا نیز پیش از زایمان خواب دید که اندام های حیاتی اش را تا ستارگان برکشیده اند و بر سرتاسر زمین و دریا گسترانده اند. اوکتاویوس خواب دید که خورشید از رحم آتیا طلوع کرده است.
دانشگاه پالرمو () یک دانشگاه واقع در پالرمو ایتالیا است و در سال ۱۸۰۶ تأسیس شده است. این دانشگاه دارای ۱۲ دانشکده است و ۴۸٫۳۳۸ دانشجو دارد.
نائومچی اوئدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به کاشیما آنتلرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده است.
مونته پلگرینو () یک کوه است که در خلیج پالرمو، سیسیل در جنوب ایتالیا واقع شده است. شهر پالرمو در دامنه این کوه واقع شده و در ساحل شمالی جزیره سیسیل قرار دارد.
مارسلو مندز (؛ زادهٔ ) مربی والیبال اهل آرژانتین است. وی از سال ۲۰۰۹ تا 2018 سرمربی باشگاه سادا کروزیرو بوده است و در سال های ۲۰۱۳، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ موفق به کسب مدال طلای باشگاه های جهان شده است.وی هم اکنون سرمربی تیم ملی والیبال آرژانتین است.
جان اسپرو (؛ زادهٔ ) مربی والیبال اهل ایالات متحده آمریکا است. اسپراو از سال ۲۰۱۳ سرمربی تیم ملی آمریکا شد. وی پیش از آن دستیار مک کاچن و آلن نایپ سرمربیان قبلی آمریکا بود و در این سمت طلای المپیک ۲۰۰۸ پکن و نقره لیگ جهانی ۲۰۱۲ را نیز به دست آورد. این مربی که متولد کالیفرنیاست، یک سال پس از انتخاب به عنوان سرمربی تیم ملی آمریکا، این تیم را به مدال طلای لیگ جهانی رساند. علاوه بر قهرمانی در لیگ جهانی ۲۰۱۴، برنز لیگ جهانی ۲۰۱۵ و طلای جام جهانی ۲۰۱۵ دیگر افتخارات مهمی است که اسپرا توانسته به عنوان سرمربی تیم ملی آمریکا به دست بیاورد. وی فارغ التحصیل رشته میکروبیولوژی و ژنتیک مولکولی از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس است.
ریبولوز-۱٬۵-بیس فسفات کربوکسیلاز/اکسیژناز () که با نام های اختصاری دیگری همچون RuBisCO (روبیسکو) یا RuBPCase یا RuBPco هم شناخته می شود، یک آنزیم است که در مرحله اصلی اول از فرایند تثبیت کربن نقش دارد که طی آن، دی اکسید کربن جو زمین، توسط گیاهان و سایر موجوداتِ فتوسنتزکننده، به مولکول های سرشار از انرژی نظیر گلوکز تبدیل می شود. به زبان شیمیایی، این آنزیم، واکنشِ کربوکسیل دار کردن «ریبولوز-۱٬۵-بیس فسفات» (RuBP) را کاتالیز می کند. این آنزیم احتمالاً، فراوان ترین آنزیم کرهٔ زمین است.
جعفرقلی خان قاجار ملقب به جلال الملک، حاجب الدوله و معین السلطان پسر عیسی خان والی و پسردایی ناصرالدین شاه بود. زندگی. جعفرقلی خان از کودکی وارد دربار ناصرالدین شاه شد. در ابتدا از پیشخدمتان شاه بود، سپس پس از برادرش مهدی قلی خان مجدالدوله به سمت غلام بچه باشی (رئیس غلام بچه های اندرون شاهی) رسید. در اولین سفر ناصرالدین شاه به اروپا با منصب پیشخدمت در شمار همراهان شاه بود. او در سفر دوم ناصرالدین شاه به اروپا نیز شاه را همراهی می کرد و در این سفر سمت غلام بچه باشی داشت. در سال ۱۳۰۱ قمری، لقب جلال الملک به او داده شد و در سال ۱۳۱۰ قمری، در سن سی سالگی پس از آن که حسینعلی خان معین الدوله، فراشباشی ناصرالدین شاه، از سمت خود استعفا داد، ناصرالدین شاه این شغل را به جعفرقلی خان داده و او را ملقب به حاجب الدوله کرد. پس از قتل ناصرالدین شاه و تاجگذاری مظفرالدین شاه، اغلب درباریان دوره ناصرالدین شاه برکنار و با اطرافیان مظفرالدین شاه که با او از تبریز به تهران آمده بودند، جایگزین شدند. از این میان جعفرقلی خان نیز معزول شد و سمت او به مصطفی قلی خان قاجار دولو تعلق گرفت. لقب "حاجب الدوله" نیز به مصطفی قلی خان داده شد و
جعفرقلی خان لقب "معین السلطان" گرفت. زندگی شخصی. جعفرقلی خان با کوکب السلطنه، دختر ظل السلطان (پسر ارشد ناصرالدین شاه) و همدم الملوک، ازدواج کرد. کوکب السلطنه از جانب مادرش نوه میرزا تقی خان امیرکبیر و عزت الدوله بود. از این ازدواج چهار پسر و یک دختر متولد شد:
جواد آتش افروز (زاده ۱۳۳۸ مشهد) مجری، طراح و تهیه کننده برنامه های صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. فعالیت. شاخص ترین فعالیت وی، اجرا و طراحی برنامه صبحگاهی سلام صبح بخیر بوده که از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۸ از رادیو ایران پخش می شد و در آن سال ها مخاطبان زیادی داشت و شامل شیوه جدیدی از اجرا و ارائه برنامه های رادیویی را تا آنزمان می شد. فضای فعالیت ها. پس از پیروزی انقلاب در بهمن ماه سال ۱۳۵۷، بالطبع فضای رسانه ای ایران نیز نسبت به دوره حکومت پهلوی تغییر کرد. از جمله تغییرات آن سال ها، رفتن تعدادی از مجریان سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران و استفاده از افراد جدید در سازمان نو به نام صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بود که این افراد جدید، هم جوان بودند و از طرفی تجربه کمی در کار رسانه ای داشتند. با این وصف، افرادی مانند فریدون فرح اندوز، حمید عاملی، مولود عاطفی، مرتضی لطفی، گلی یحیوی، ژاله کاظمی، پرویز کاردان، دلارام کشمیری، احترام برومند، حبیب روشن زاده، نوذر آزادی، فیروزه امیر معز، روشنک و … جای خود را به چهره های بسیار جوان و جدیدی مانند جواد آتش افروز، محمود شهریاری، بهرام شفیع، مهران دوستی، فریورز کیان، گیتی خا
منه، الهه رضایی، حسین پاکدل، رضا رهگذر و… دادند که نسبت به گروه نخست، از تجربه بسیار کمی برخوردار بودند. با توضیحات فوق، جواد آتش افروز متعلق به نسل اول مجریان و برنامه سازان ایرانی پس از وقوع انقلاب سال ۱۳۵۷ است. مهم ترین اثر وی، طراحی و اجرای برنامه رادیویی سلام صبح بخیر در فاصله زمانی ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۸ از رادیو ایران بود. این برنامه رادیویی که در بحبوحه موشک باران و بمباران تهران و بسیاری از شهرهای ایران که ناشی از شدّت جنگ ایران و عراق(جنگ شهرها) بود، به صورت زنده پخش می شد و آتش افروز به عنوان مجری برنامه، با لحنی خاص و ریتمی تند، مردم را به زندگی و امید و آرامش دعوت می نمود که در نوع خود، برنامه جدید و خاصّی در فضای رسانه ای آن سال های ایران بود. در دهه ۱۳۷۰ آتش افروز به اجراهای تلویزیونی نیز روی آورد که از آن جمله می توان به برنامه طنز و اجتماعی «بعد از خبر» (این برنامه را به همراه محمود شهریاری اجرا می نمود) و «مردم ایران سلام» اشاره کرد. آتش افروز در سال های اخیر کم کار است و تنها برخی هفته ها اجرای برنامه بخش صبحگاهی شنبه های رادیو پیام را بر عهده دارد.
محسن محبی (زاده ۱۳۳۰ - تهران) استاد دانشگاه، وکیل پایه یک دادگستری، حقوقدان و رییس سابق مرکز امور حقوقی بین المللی است. تحصیلات. در نوجوانی مدتی علوم دینی را در حوزهٔ علمیهٔ تهران تحصیل نمود. دوران متوسطه را در دبیرستان علوی و سپس در دبیرستان دارالفنون (رشته ادبی) سپری نمود. مدتی را در رشته اقتصاد در دانشگاه شیراز به مطالعه مشغول گردید و سپس به توصیه پدر و دوستانش مسیر خود را به رشته حقوق دانشگاه تهران که در آن رشته هم قبول شده بود، تغییر داد؛ پس به سال ۱۳۵۲ در رشته حقوق قضائی دانشکده حقوق دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد. وی تحصیلات عالی خود را در رشته حقوق خصوصی در دانشگاه شهید بهشتی (دانشگاه ملی آن روزگار) ادامه داد (۱۳۵۶). رساله فوق لیسانس محسن محبی جوان در ابتدا با راهنمایی سید حسن امامی بود (حق شرط) اما بعد از پیروزی انقلاب ناگزیر شد با استاد دیگری به عنوان استاد راهنما کار کند و مهدی شهیدی استاد راهنمای وی شد و این به سال ۱۳۶۳ بود. بعد از تعویض استاد راهنما، محسن محبی موضوع رساله خود را به «جنبه های حقوقی اعتبارات اسنادی بانکی» تغییر داد که به قول شهیدی، در آن سال ها بسی تازه و بدیع بود. در همان دوران و ب
عد از پنج سال تلاش علمی و عملی در سال ۱۳۷۴ موفق شد در مقطع دکتری رشته حقوق بین الملل از دانشگاه لوآن بلژیک فارغ التحصیل گردد. استاد راهنمای وی در دوره دکتری، فرانسوا ریگو، استاد حقوق بین الملل و عضو انیستیتو حقوق بین الملل بود، و موضوع رساله اش «ماهیت حقوق بین الملل دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا» بود که با درجه ممتاز و با تحسین ژوری پذیرفته شد و در سال ۱۹۹۹ توسط انتشارات معتبر کلوئر منتشر گردید. «فالون» و «جو ورهون» مشاورت رساله ایشان را بر عهده داشتند و «یان برانلی» رساله او را خوانده و بر کار ایشان در دوره دکتری نظارت داشته است. در همین دوران، وی در چندین دوره تابستانی آکادمی حقوق بین الملل لاهه نیز شرکت کرده و بر تجربیات علمی و عملی خود افزود. سوابق شغلی. در خرداد ۱۳۵۴ به استخدام بانک ملی ایران درآمد. «در سال ۱۳۶۱، دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا بر اساس بیانیه های الجزایر (۱۳۵۹) تشکیل شد تا به دعاوی اتباع و دولتین ایران و آمریکا رسیدگی کند. از طرفی مدیریت و هماهنگی و دفاع در برابر حجم انبوه دعاوی در دادگاه های خارجی و مراجع داوری بین المللی که له و علیه دولت نو پای انقلاب مطرح شده بود، محتاج استفاده ا
ز خدمات وکلا و حقوقدانان مبرز و مطلع در امور بین المللی بود.» بر همین پایه، ماده – واحده ای به تصویب مجلس رسید (۱۳۶۰/۰۹/۲۹) که به موجب آن به دولت اجازه داده شد برای دفاع مؤثر در دعاوی مطروحه علیه ایران و نیز اقامهٔ دعوی علیه خارجیان از خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی داخلی و خارجی، بدون رعایت مقررات استخدامی، اداری، محاسبات عمومی، بودجه ای استفاده شود. سپس برای اجرای این قانون، در فروردین ماه ۱۳۶۱ هیئت وزیران، دفتر خدمات حقوقی بین المللی (وابسته به نخست وزیری و بعداً ریاست جمهوری) را تأسیس کرد که کار اصلی آن نظارت، هماهنگی و برنامه ریزی در دعاوی بین المللی له و علیه دولت بود. در همین راستا، در سال ۱۳۶۲ از محسن محبی که آن موقع در ادارهٔ حقوقی بانک ملی ایران خدمت می کرد، برای همکاری با دفتر خدمات به ویژه در دعاوی بانکی دعوت شد و وی از بانک ملی ایران مأمور خدمت در دفتر خدمات حقوقی بین المللی شد که قریب بیست و دو سال، یعنی تا زمان بازنشستگی اش، ادامه یافت. ابتدا به عنوان مشاور حقوقی و پس از اندکی، در دوران سرپرستی گودرز افتخار جهرمی در دفتر خدمات، معاون حقوقی و عملاً قائم مقام دفتر شد. سال ۱۳۶۹ به عنوان سرپرست شعبه لا
هه دفتر خدمات به هلند (لاهه) اعزام شد و از نزدیک با دیوان داوری ایران - آمریکا در لاهه کار می کرد. در سال ۱۳۷۵ به ایران برگشت و از کارهای اجرایی فاصله گرفت و به امور علمی و پژوهشی پرداخت؛ در عین حال، تا سال ۱۳۸۴ به عنوان مشاور ارشد سرپرست دفتر خدمات حقوقی بین المللی خدمت نمود. وی هم اکنون عضو هیات تحریریه فصلنامه علمی تخصصی دانشنامه های حقوقی نیز است. فعالیت های دانشگاهی، علمی و ادبی. محسن محبی در سال ۱۳۶۴ زمانی که معاون دفتر خدمات حقوقی بود، توانست اولین مجله حقوق بین الملل ایران را به اسم «مجله حقوقی» که هم اکنون به «مجله حقوقی بین المللی» تغییر نام یافته، راه اندازی نماید که برای مدت های مدید سردبیری آن را نیز بر عهده داشت و اعتبار علمی فراوانی در جامعه حقوقی کشور کسب نمود. از نوآوری های این مجله بخش اسناد بین المللی آن است که اغلب آن ها ترجمه خود اوست. از سال ۱۳۷۶ (پس از بازگشت از مأموریت هلند) از امور اجرائی یکسره کناره گرفت و به فعالیت های علمی و آکادمیک پرداخت و در همین دوران بیش از ۵۰ عنوان مقاله فارسی و انگلیسی در حوزه حقوق بین الملل، داوری بین المللی، و حقوق بانکی و فلسفه حقوق بین الملل تألیف یا ترج
مه کرده است. ذوق و علاقه های فرهنگی و ادبی محسن محبی موجب شد که فعالیت هایش در این حوزه ها نیز ادامه یابد و در مجلات ادبی و فرهنگی ده ها مقاله در حوزه ادبیات و شعر و نقد ادبی نیز از وی منتشر شده است. کتب ارزشمندی از ایشان به چاپ رسیده است که برخی به زبان انگلیسی بوده اند. انتشارات حقوقی معتبر کلوئر، کتاب دیوان داوری ایران ـ آمریکا ایشان را در سال ۲۰۰۰ منتشر نمود و که بعداً توسط محمد حبیبی به فارسی ترجمه و با نام «دیوان داوری ایران و آمریکا: ماهیت، صلاحیت، ساختار» در سال ۱۳۸۳ منتشر گردید و در سال ۱۳۹۲ تمدید چاپ شد. مجموعه چند مقاله دربارهٔ بیانیه های الجزایر، داوری و موسسات دولتی، نظام داوری اتاق بازرگانی بین المللی، مباحثی از حقوق نفت و گاز و فلسفه حقوق بین الملل از دیگر آثار این چهره حقوقی کشور است. ایشان در حال حاضر عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران و مدیر گروه حقوق عمومی و حقوق بین الملل است و در مقاطع فوق لیسانس و دکتری حقوق بین الملل در دانشگاه های مختلف تدریس می کند. ضمناً پیشگام در ترویج و گسترش داوری به ویژه داوری بین المللی در حقوق ایران است و سال هاست در این زمینه فعالیت دا
رد و معمار داوری نوین در ایران به شمار می رود. سوابق اجرایی. علاوه بر بانک ملی ایران و دفتر خدمات حقوقی بین المللی، محسن محبی در سال ۱۳۸۷ مدت ها معاون پژوهشی مرکز گفتگوی تمدن ها بود. وی از سال ۱۳۸۴ به دبیرکلی مرکز داوری اتاق بازرگانی ایران منصوب شد و همچنان مشغول فعالیت است. ایشان همچنین دبیر کمیسیون حقوقی و داوری کمیتهٔ ایرانی اتاق بازرگانی بین المللی نیز می باشد. وی سال هاست داور ایرانی عضو دیوان بین المللی داوری (ICC) در پاریس نیز می باشد. ایشان همچنین از سال ۱۳۹۴ جزو گروه داوران ایرانی در دیوان دائمی داوری در لاهه (PCA) است. پس از انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور در انتخابات ریاست جمهوری ایران، محسن محبی به سمت مشاور رئیس جمهور در امور حقوقی بین المللی و رئیس مرکز امور حقوقی بین المللی ریاست جمهوری منصوب گردید. محسن محبی همچنین در مرحله تقاضای دستور موقت در پرونده رسیدگی به شکایت ایران از آمریکا به دلیل بازگرداندن تحریم های هسته ای، که از روز دوشنبه پنج شهریور ۱۳۹۷ در دیوان بین المللی دادگستری در لاهه آغاز شد، وکالت دولت ایران را بر عهده داشت. وی همچنین در پرونده برخی اموال ایران که از شانزده تا بیست
مهر ۱۳۹۷ در دیوان بین المللی دادگستری لاهه برگزار شد، مجدداً به عنوان وکیل و نماینده دولت ایران ایفای نقش نمود.
جادوی تو یا جادوی تو کار کرد فیلمی است محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی ای موتو است. در این فیلم بازیگرانی همچون آبیشک باچان، کرتی ردی، سانجای سوری، قادرخان، پارش راوال، جانی لور، تیکو تالسانیا، فریده جلال، هیمانی شیوپوری و کیرتی ردی ایفای نقش کرده اند.
دو و نیم نامه عاشقانه فیلمی است محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی راج کانوار است. در این فیلم بازیگرانی همچون آبیشک باچان، آیشواریا رای، آمریش پوری، انوپم کهیر، شاکتی کاپور، سوشما ست، دالیپ تاهیل، تانوی عظمی، هیمانی شیوپوری، سلمان خان، سونالی بندره ایفای نقش کرده اند.
سه برادر فیلمی است محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی انوپم کهیر است. در این فیلم بازیگرانی همچون وحیده رحمان، آنیل کاپور، فردین خان، آبیشک باچان، ماهیما چودری، اورمیلا ماتوندکار، تارا شارما، آنو کاپور، راجو کهیر، لیلیت دوبی ایفای نقش کرده اند.
شرارت فیلمی است محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی گرودو بهالا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آبیشک باچان، هیریشتا بهات، آمریش پوری، هلن، ای. کی. هانگال، دارا سینگ، دیزی ایرانی، موهنیش باهل، اشیش ویدیارتی، اوم پوری، آنجان سیرواستاو، راجندرانات زوتشی ایفای نقش کرده اند.
عشق نابرابر یا دوست من از بمبئی رسید فیلمی است محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی آپوروا لاکیا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آبیشک باچان، لارا دوتا، چانکی پاندی، یاشپال شارما، آکیلندرا میشرا ایفای نقش کرده اند.