Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایای بشریت در داخل و بیرون از خرابه های شهرهای این جهان ساکن هستند. مردم این جهان تلاش می کنند تا در برابر خطر انقراض از خود محافظت کنند، چراکه از طرفی با حملات دائمی نیروهای شید رو به رو هستند و از طرف دیگر نوعی بیماری همه گیر و مرگ بار به نام «خط خطی تیره» در حال شیوع است. نیئا، شخصیت اصلی بازی، شکارچی و مزدوری است که برای یافتن درمانی برای دخترش (یا در نسخه دیگری از بازی، خواهرش) یونا، که به همین بیماری مبتلا شده تلاش می کند. نیئا حتی تلاش می کند تا برای خود و دخترش غذای کافی برای بقا را فراهم کند. به دلیل ورود نیئا به نبردی مداوم با گروه شیاطینی که در تلاشند تا دخترش را بگیرند، اوضاع حتی از این هم بدتر می شود. او دو کتاب دارد که یکی می تواند کمکش کند، ولی دیگری کتابی است که نیئا به یونا سفارش کرده تا هرگز آن را لمس نکند. با این وجود، زمانی که یونا متوجه شکست خورده بودن نبرد نیئا با شیاطین می شود، توصیه نیئا را نادیده گرفته و برخلاف سفارش او عمل کند. نیئا سرخورده می شود، اما به دلیل اهمیت بالای دخترش در نزد او، دست از تلاش برای کمک به دخترش برنمی دارد. بازی سپس به ۱۳۱۲ سال بعد منتقل می شود و همان شخصیت های
قبلی را به تصویر می کشد که این بار در روستایی قرون وسطایی زندگی می کنند و ظاهراً خبری از خشونت هایی که در صحنه اول بازی دیده شده نیست. در این روستا، دو خواهر دوقلو به نام های دوولا و پوپولا زندگی می کنند که ظاهراً دهیاران روستا هستند. این دو دوستان قدیمی نیئا هستند و هرگاه به کمکی نیاز دارند، روی او حساب می کنند. نیئا حالا تبدیل به فردی شده که همه او را به خاطر کمک هایش به دیگران می شناسند و او هم با کارهایش در تلاش است تا پول کافی برای خرید داروی دخترش فراهم کند، اما با بدتر شدن حال یونا مجبور می شود تا به دنبال شکار اشعار مهر و موم شده (سیستم جادوی نیئا) برود و از این طریق دخترش را حفظ کند. در این قسمت، مأموریتی برای پیدا کردن درمان بیماری یونا به بازیکن داده می شود که باید آن را دنبال کند، برای همین به سرتاسر جهان بازی سفر می کند. در همین مسیر، او از طرف شخصیت هایی پشتیبانی می شود. اولین شخصیت، گریمور ویس، کتابی معلق، طعنه آمیز و با عمر چندین قرن است که می تواند اشعار و کلمات مهر و موم شده (سیستم جادوی "نیئا") را مهار کند. ویس همان کتابی است که در اولین صحنه بازی، نیئا به کمکش جادو می کند و در ادامه بازی
هم نقش کمکی برای نیئا دارد. ویس — معادل آلمانی کلمه «سفید» — همتای تاریک تری به نام گریمویر نویر — معادل فرانسوی کلمه «سیاه» — هم دارد، کتابی قطور که شکست دادنش باعث پایان همیشگی «خط خطی تیره» خواهد شد. شخصیت دوم، کاینه است، فردی تبعیدشده از روستای کوهستانی آئری که بخشی از شید است و از جهاتی شبیه به ملوانان به نظر می رسد. آخرین عضو گروه امیل است، پسری جوان از خانه ای ساحلی که می تواند با نگاهش هرچه که می بیند را به سنگ تبدیل کند. پس از مشخص شدن این موضوع که او و خواهرش در آزمایشگاهی زیرزمینی به عنوان سلاح هایی بسیار قدرتمند ساخته شده اند، او با خواهرش ادغام شده و تبدیل به هیولای خندان و وحشت زده حاضر در بازی می شود. بازی در این جا صد و پنجاه سال پس از اجرایی شدن پروژه گشتالت روایت می شود. پروژه گشتالت پروژه ای برای حفظ بشریت بود که در آن انسان ها، که با خطر انقراض روبه رو بودند، با کمک گریمویر ویس و گریمویر نویر روح بشر را در گشتالت ها، و بدن او را در رپلیکانت ها جایگذاری کردند، بدن هایی که نسبت به بیماری همه گیری که سال ها قبل بشریت را در خطر انقراض قرار داده بود مقاوم بودند. وضعیت موفقیت پروژه گشتالت تا پای
ان "نیئا: اتوماتا" مشخص نشد، اما در "نیئا" اشاراتی به آن شد. بر این اساس، دوولا و پوپولا اندرویدهایی مسئول نظارت بر این پروژه بوده اند. پس از جنگیدن نیئا با پنج شید، او با دوولا و پوپولا مواجه می شود که با دادن توضیحاتی دربارهٔ پروژه گشتالت، تلاش می کنند تا نیئا را از هدفش منصرف کنند. آن ها توضیح می دهند که گریمویر ویس و گریمویر نویر، هردو در اجرای این پروژه در جهت حفظ بشریت نقش داشته اند، اما نیئا زیربار نمی رود و با دوولا و پوپولا می جنگد. در نهایت، نیئا با گشتالت خود جنگیده و او را شکست می دهد و پایان A بازی نشان داده می شود. در پایان A، حقایقی مشخص می شوند، مثلاً این که گریمویر نویر نیرویی شیطانی نبوده، بلکه برنامه ای با هدف برگشت دادن گشتالت ها به بدن هایشان بوده است. گریمویر ویس هم نوعی اثر ساختگی باستانی نیست، بلکه نمایهای بوده تا برنامه نیئا را — که خود نوعی رپلیکانت است — رمزگشایی کند و دستورهایی را به اجرا درآورد. ارباب سایه — شخصیتی که تصور می شد در کنار گریمویر نویر از دشمنان پایانی باشد — هم موجود عجیب الخلقه و بسیار عظیمی نبوده، بلکه گشتالت خود نیئا بوده است که یونا را به قصد بازگرداندن گشتالت ا
و به بدنش دزدیده بود. همچنین مشخص می شود که یونا در نهایت از گشتالت خود رهایی یافته و با نیئا دوران خوبی را می گذرانند، اما این پایان اصلی و واقعی بازی نیست. در دومین پایان بازی — که باز هم پایان اصلی آن نیست — فقط اطلاعاتی دربارهٔ مسائل مشخص نشده در پایان اول منتشر می شوند که روی نتیجه نهایی بازی تأثیری ندارند. سومین پایان بازی، پایان مهم و اصلی آن است که دنباله "نیئا" یعنی "نیئا: اتوماتا" هم از همین پایان ادامه می یابد. در این پایان، همانند پایان های دیگر، نیئا دوباره با ارباب سایه جنگیده و او را شکست می دهد، اما در همین زمان بیماری کاینه عود کرده و او کاملاً تبدیل به یک شید می شود. نیئا در ابتدا او را مطیع خود می کند اما بعد با تصمیمی سخت روبه رو می شود: او یا باید کاینه را کشته و از این طریق آزادش کند یا باید فداکاری بزرگی انجام داده و موجودیت خودش را برای او فدا کند. بازیکن خودش این تصمیم را می گیرد و در صورتی که بخواهد خودش را فدا کند، بازی چهار بار در مورد تصمیمش از او می پرسد و سپس از بازیکن می خواهد که برای اطمینان نامی که روی نیئا گذاشته را وارد کند. در صورت تأیید، بازی تمام داده های ذخیره شده بازیک
ن را پاک می کند و همه نشانه های وجود داشتن نیئا را از بین می برد، حتی نشانه هایی که به دخترش مربوط هستند. با انتخاب این گزینه، یونا و کاینه زنده می مانند و امیل — که سابقاً دست به خودکشی برای کمک به نیئا زده بود — به طرف بیابان به راه می افتد، در حالی که فقط سر او باقی مانده و از بدنش جدا شده، ولی هنوز زنده است. به جز این شخصیت ها، دیگران — یعنی نیئا، دوولا، پوپولا، ارباب سایه و هر دو گریمویر — مرده اند. "" از این پایان ادامه می یابد. توسعه. ایده توسعه "نیئا" اولین بار پس از عرضه "دریکن گارد ۲" و کنسول های نسل هفتم شکل گرفت. طرح اصلی این بود که سومین نسخه "دریکن گارد" عرضه شود. بازی برای عرضه روی پلی استیشن ۳ برنامه ریزی شده بود چون اهمیت پلی استیشن ۲ که "دریکن گارد ۲" روی آن عرضه شده بود رو به کاهش داشت. با این وجود، با پیشرفت پروژه، ایده های اصلی تغییر یافتند و قرار شد تا بازی مشتقی از بازی اصلی باشد. علی رغم این موضوع، کارگردان بازی، تارو یوکو، همچنان به بازی به عنوان "دریکن گارد" سوم نگاه می کرد. با احتساب طرح ریزی، تمام فرایند توسعه سه سال طول کشید، شامل یک سال برای طرح ریزی و دو سال برای توسعه و ساخت آن
. نیئا در ابتدا پروژه ای در مقیاس کوچک بود، اما در طی طرح ریزی به بازی نقش آفرینی کاملی تبدیل شد. توسعه بازی بر عهده کاویا بود و اسکوئر انیکس که قبلاً مسئولیت پشتیبانی توسعه مجموعه "دریکن گارد" را بر عهده داشت، به این استودیو کمک کرد. اسکوئر انیکس دخالت زیادی در دید یوکو نسبت به محیط و داستان بازی انجام نداد و مدیریت خلاقانه بازی را به عهده او گذاشت. قرار بود "نیئا" بیش از هزار سال بعد از اتفاقات پنجمین پایان "دریکن گارد" صورت بگیرد. در این فیلم نامه، کایم و آنجلوس، دو قهرمان بازی برای نبرد با یک دیو غول آسا به سفر می پردازند. پس از پیروزی در نبرد و کشتن هیولا، آن ها توسط یک هواپیمای جنگنده کشته می شوند و این مقدمه ای می شود برای جادو در جهان که در نهایت منجر به «خط خطی تیره» خواهد شد. مطابق صحبت های یوکو، پس از داستان تاریک "دریکن گارد"، او می خواست تا روی موضوعات مثبت تری مانند دوستی و کار گروهی تمرکز کند. بخش زیادی از بازی از حملات ۱۱ سپتامبر و جنگ با تروریسم ایده گرفته شده است. یوکو از این اتفاقات ایدهٔ رویدادی وحشتناک را گرفت که هر دو طرف آن تصور می کنند که در حال انجام کار درست هستند و می خواستند تا زوا
یای متفاوت رویداد یکسانی را به بازیکن نشان دهند. ایده «رپلیکانت» هم توسط یوکو از فیلم علمی تخیلی "بلید رانر" گرفته شد. با وجود این که یوکو منبع خاصی برای نام نیئا یاد نکرد، گمان می رود که نیئا اسم رمزی بوده که در حین توسعه روی آن پافشاری شده است. شخصیت های بازی توسط کیمیهیکو فوجی ساکا که قبلاً روی سری "دریکن گارد" کار کرده بود طراحی شدند. دو شخصیت برای قهرمان "نیئا" طراحی شدند. توسعه دهندگان باور داشتند که مخاطبان ژاپنی به قهرمانی جوان تر بازخورد بهتری می دهند، در حالی که مخاطبان غیرژاپنی قهرمانی با سن بالاتر را ترجیح می دهند. به جز تغییر ظاهر نیئا و تنظیم تعدادی از سخنانش، توسعه دهندگان تغییر دیگری در دو نسخه به وجود نیاوردند. در آغاز گمان می رفت که نیئای مسن تر طرح اصلی بوده، اما مصاحبه ای با یوکو نشان داد که نیئای جوان تر نسخه اصلی آن بوده است. بسیاری از شخصیت ها در حین توسعه بازی تغییر یافتند و بعضی هم حذف شدند، مثلاً در نسخه های اولیه، سیزده گریمویر وجود داشته که به جز سه تا (ویس، نویر و روبروم) بقیه شان حذف شدند. شخصیت امیل از شخصیت مؤنثی به نام هالوآ نشأت گرفته است و کاینه در اصل شخصیت بسیار زنانه تری
داشت که طبیعت خشنش را پنهان می کرد. نام ژاپنی یونا از نام جونا (یونس در انجیل) نشأت گرفته است. شخصیت کاینه بیناجنس طراحی شد چون گروه توسعه حس کردند که این حالت بیشتر با پیش زمینه دلاورانه اش پیوند می خورد. بیناجنس بودن کاینه در کشورهای غربی اعتراضاتی را برانگیخت که گروه اهمیت چندانی به آن نداد. یوکو پیشنهاد اصلی این موضوع را به اعضای مؤنثی که روی بازی کار می کردند داده بود. عناصر نبرد و اکشن "نیئا" از مجموعه "خدای جنگ" ایده گرفته شده است که یوکو و سایتو هر دو به آن علاقه داشتند. با وجود این که بازی در ژاپن به اندازه آمریکای شمالی موفق نبود، هر دوی آنان احساس کردند که ایده قرار دادن تعداد بیشتری غول های آخر با شیوه های مختلف نبرد در بازی نسبت به نبردهای معمولی، مورد درخواست بازیکنان هر دو ناحیه است. سبک های متغیر و تغییرات متناسب با موقعیت زاویه دوربین و حرکات، به معنای «برجسته کردن فاصله میان چشم انداز مدرن و واقعی و دنیای فانتزی» برای ارتباط با داستان بازی بود. بازی قرار بود تا بازیکنان مسن تر را راضی نگه دارد و به عنوان نوعی اکشن نقش آفرینی مناسب بازیکنان رده سنی بالاتر باشد، چون اسکوئر انیکس قبلاً مجموعه "
کینگدم هارتس" را برای بازیکنان کم سن وسال تر ساخته بود. هدف از تلفیق سبک های مختلف گیم پلی ادای احترام به سبک های اولیه گیم پلی و ژانرهای اولیه بود. در اصل قرار بود "نیئا" عنوانی انحصاری برای ایکس باکس ۳۶۰ باشد، اما وقتی تصمیم عرضه آن روی پلی استیشن ۳ هم گرفته شد توسعه دهندگان تصمیم گرفتند تا نسخه ژاپنی بازی را جداگانه عرضه کنند. "نیئا: گشتالت" برای اکس باکس ۳۶۰ عرضه می شد و نیئای بزرگسال را معرفی می کرد — شخصیتی که در نسخه بین المللی عرضه شده برای هر دو سکو موجود بود — و "نیئا: رپلیکانت" برای پلی استیشن ۳ نیئای جوان تر را به نمایش می گذاشت. بومی سازی بازی (برای انگلیسی، فرانسوی و آلمانی) در حین توسعه انجام شد تا تمام نسخه ها در زمان یکسانی عرضه شوند و به این ترتیب کاویا و اسکوئر انیکس بتوانند بازخوردهای بازی را از آمریکای شمالی و اروپا دریافت کرده و این گونه بازیکنان خارج از ژاپن را جذب کنند. "نیئا" به طور رسمی در ژوئن ۲۰۰۹ و در ای۳ ۲۰۰۹ برای هر دو کنسول پلی استیشن ۳ و اکس باکس ۳۶۰ رونمایی و اعلام شد که بازی توسط کاویا توسعه داده شده و توسط اسکوئر انیکس منتشر می شود. بازی توسط یوکو کارگردانی شد و تهیه کنندگا
ن آن، تاکویا ایواساکی از کاویا و یوسکه سایتو از اسکوئر انیکس بودند. به دلیل خشونت بالا، بازی رتبه D را در ژاپن از سازمان رده بندی بازی های ویدئویی دریافت کرد. موسیقی. موسیقی "نیئا" نتیجهٔ همکاری میان استودیو موناکا با مدیریت کئیچی اوکابه و سه نفر از اعضای آن به نام های کاکرو ایشیهاما، کیگو هوآشی و یکی از اعضای کاویا به نام تاکافومی نیشیمورا بود. اوکابه نقش آهنگساز اصلی و کارگردان پروژه را بر عهده داشت. اوکابه از زمان طرح ایدهٔ بازی به پروژه اضافه شد و در سه سال منتهی به عرضه روی موسیقی کار کرد. موسیقی بازی به صورت کاملاً جدا از فرایند توسعه آن ساخته شد. موسیقی برای پایه های متفاوتی طراحی شد تا با تنظیم های مختلف در موسیقی متن بازی قرار گیرد و همچنین بتواند حس غم و ناراحتی را، حتی در قطعه های ترسناک منتقل کند. اوکابه آزاد بود تا موسیقی بازی را به هر شکلی که بخواهد تنظیم کند و خواسته اصلی یوکو از او استفاده زیاد از آوازها در بازی بود. موسیقی متن "نیئا" در بیشتر بخش ها از قطعات آرام و آکوستیکی ساخته شده است و امی ایوانز (امیکو ربکا ایوانز)، خواننده ای انگلیسی که در توکیو زندگی می کند، نقش مهمی در آوازهای آن دارد
. وی خواننده گروه فریسکیپ است و پیش تر روی بازی هایی مانند "اودیسه اتریان" کار کرده بود. از ایوانز درخواست شد تا علاوه بر خوانندگی متن خودش برای آهنگ را در نوعی زبان آینده گرایانه بنویسد. آهنگسازان نسخه های مقدماتی آهنگ ها و نوع زبانی که مورد نظرشان بود، مانند گیلیک اسکاتلندی یا فرانسوی را به او دادند و او کلماتی را اختراع کرد. ایوانز آهنگ ها را در نسخه های گیلیک، پرتقالی، اسپانیایی، ایتالیایی، فرانسوی، انگلیسی و ژاپنی نوشت و تلاش کرد تصور کند که این زبان ها پس از هزار سال تغییر و تحول چگونه به نظر خواهند رسید. اسکوئر انیکس یک آلبوم از موسیقی های بازی را با عنوان "موسیقی متن اصلی نیئا گشتالت و رپلیکانت" در ۲۱ آوریل ۲۰۱۰ عرضه کرد. آلبوم موسیقی متن بازی به رتبه ۲۴ در آمار شرکت ژاپنی اوریکان رسید و به مدت ۱۱ هفته در آمار پرفروش های این شرکت ماند. به عنوان جایزهٔ پیش خرید "نیئا گشتالت" و "نیئا رپلیکانت"، دو آلبوم کوچک تر با نام های "مینی آلبوم نیئا گشتالت" و "مینی آلبوم نیئا رپلیکانت" در نسخه های پیش خرید این دو عنوان قرار گرفتند. آلبومی از موسیقی های تنظیم شده بازی با نام "۱۵ کابوس و قطعات تنظیم شده نیئا گشتالت
و رپلیکانت" در ۸ دسامبر ۲۰۱۰ توسط اسکوئر انیکس عرضه شد. این آلبوم تنظیم شده به رتبه ۵۹ در آمار اوریکان رسید و یک هفته این جایگاه را حفظ کرد. آلبوم دیگری با نام "آلبوم گرامی داشت نیئا -اکو-" در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۱ عرضه شد، و آلبومی متشکل از نسخه های باز نواخته شده با پیانو به نام "مجموعه پیانو نیئا گشتالت و رپلیکانت" در ۲۱ مارس ۲۰۱۲ عرضه شد. بازتاب ها. "نیئا گشتالت" بیش از ۱۲۵۰۰ نسخه در نخستین هفته عرضه اش در ژاپن فروخت، در حالی که "رپلیکانت" بیش از ۶۰۰۰۰ نسخه فروخت و جزء بازی های پرفروش ژاپن در آن هفته بود. "رپلیکانت" تا پایان مه ۲۰۱۰ بیش از ۱۲۱۰۰۰ نسخه در ژاپن فروخت و سال را با فروش بیش از ۱۳۴۰۰۰ نسخه ای پایان داد. تا سال ۲۰۱۸، دو نسخه "نیئا" حدود ۷۰۰۰۰۰ نسخه در سراسر جهان فروخته بودند. "نیئا" نقدهای متوسطی را دریافت کرد. منتقدان گرافیک بازی را مورد انتقاد قرار دادند، مثلاً رایان کلمنتز از "آی جی ان" گفت «یکی از بزرگ ترین نقص های "نیئا" بخش دیداری آن است.» و کوین ون اُرد از "گیم اسپات" «بخش دیداری بی مزه» و «محیط مرده» آن را ناامید کننده دانست. داستین کویلن از "وان آپ" گفت که بازی «کاملاً بدوی به نظر می رسد» و آ
دریان دن اودن از RPGamer — که نسبت به بسیاری از منتقدان نمره بالاتری به بازی داده بود — گفت که «محیط [بازی] نرم و شیرین است اما ضعیف به تصویر کشیده شده». بااین حال موسیقی و صداگذاری بازی مورد تحسین قرار گرفت. کلمنتز در این مورد گفت که «هر دو بسیار عالی هستند»، دن اودن موسیقی متن بازی را «کاملاً فوق العاده» دانست، کریس اسچیلینگ از وبگاه "یوروگیمر" گفت که موسیقی پر از «مضامین به یاد ماندنی» است، و یکی از چهار نقد مجله "فامیتسو" در ژاپن آن را «بالاتر بقیه» نامید. منتقدان در نظراتشان نسبت به تأثیرگذاری تلفیق چند سبک گیم پلی در بازی اختلاف داشتند. سث اسچیزل از "نیویورک تایمز" گفت که «بازی های زیادی هستند که در بخش هایی فراتر می روند»، که "نیئا" تمام سبک ها را در یک «[طرح] منسجم و وادارکننده کامل» به جای منتقل کردن حس «گسیختگی» آورده است، و مخصوصاً بخشی از بازی که کاملاً توسط متن به نمایش گذاشته می شود را تحسین کرد. پاتریک کولان از آی جی ان استرالیا گفت که سبک های متفاوت «جالب» بوده و یکی از بزرگ ترین نقاط قوت بازی هستند، ولی از اجرا و انسجام ضعیف رنج می برند و بازی را با «بی نظمی اختلال شخصیت» مواجه ساخته اند. کلم
نتز گفت «ایده های توسعه دهندگان گاهی از اجرای واقعی پیشی می گیرند» و در کنار آن، عناصر گیم پلی را به عنوان قسمتی از آنچه که بازی را جالب کرده است دانست. آدریان دن اودن تنوع را بهترین قسمت بازی دانست و آن را به میز بوفه ای تشبیه کرد که در آن می توان موضوع مورد علاقه خود را دنبال کرد و همچنین گفت که هیچ کدام از بخش ها به خودی خود «شگفت انگیز» نبوده اند و می توانند به آسانی ضعیف شمرده شوند. مبارزات معمولی استوار و حتی استثنایی توصیف شدند و مأموریت های جانبی تکراری به نظر می رسیدند. کویلن گفت «مأموریت های جانبی در "نیئا" تقریباً همان قدر که بی فکر ساخته شده اند، زیاد هستند» و ون اُرد آن ها را «مجموعه ای از رویدادهایی یکنواخت که اغلب توسط قطعاتی پوچ به یکدیگر متصل شده اند» خواند. یکی از منتقدان فامیتسو هم گفت که آن ها «هدف چندان زیادی» در آن ها مشاهده نکرده اند. کلمنتز گفت که مبارزات «رضایت خوبی دارند»، ولی بازیکنان «نباید انتظار چیزی بیش ازحد غیرعادی داشته باشند»، و کولان هم نبردها را «نسبتاً عمیق» خواند. منتقدان نظر خوبی نسبت به داستان و بازیکنان داشتند. ون اُرد بیشتر شخصیت ها را دوست داشت ولی فکر می کرد که "نیئ
ا" ملایم و داستان آن «خیس» است، و اسچیزل داستان را «تحریک آمیز» و «عمیق» خواند و گفت که داستان «در پروردن سرمایه ای احساسی در شخصیت ها و جهان خود موفق شده است». کویلن گفت که داستان «برخی چرخش های واقعاً اصیل و شگفت انگیز را انجام می دهد» و "نیئا" «گروه پشتیبانی متشکل از انسان های واقعاً جالب» را دارد. اسچیلینگ هم گفت که داستان بازی آن را «برای دوست نداشتن سخت کرده است». منتقدی از فامیتسو که بهترین دیدگاه را نسبت به بازی داشت گفت که او با پایان های متفاوت «به شدت تحت تأثیر» قرار گرفته و «هیچ چیزی مانند این قبلاً در بازی ها نیامده بوده». در سال ۲۰۱۵، جفری ماتولف از یوروگیمر "نیئا" را به عنوان «بازی کمیابی که با گذر زمان بهتر می شود» توصیف کرد. او نوشت که بازی، علی رغم «فروش ضعیف و نقدهای متوسط»، به نوعی اثر کالت تبدیل شده، که او دلیل آن را «حس شگفتی» بازی به دلیل روایت داستان مرموز، دسته بندی متفاوت سازوکارهای بازی و حالت ملایم آن دانست. ادامه. در ۱۱ مه ۲۰۱۰، اسکوئر انیکس محتوای قابل دانلودی را با عنوان «دنیای ارتباطات بازیافتی» برای "نیئا" منتشر کرد. این گسترش دهنده کوچک مجموعه ای متشکل از ۱۵ نبردی را به بازی
اضافه می کند که تجسم نیئا در آن متفاوت از بازی اصلی است. در این محتوا، نیئا از راه خاطره ای که در خانه اش وجود دارد، به دنیایی خیالی وارد می شود. این گسترش دهنده لباس ها و اسلحه های جدیدی را به بازی اضافه می کند. یوسکه سایتو، تهیه کننده اجرایی اسکوئر انیکس، بعدتر خبر داد که «شماری از کارها» که با "نیئا" مرتبط هستند در حال انجامند، و ممکن است اطلاعیه ای در این خصوص در سال ۲۰۱۱ منتشر شود. تنها اطلاعیه ای که منتشر شد، برگزاری کنسرتی از موسیقی های "نیئا" با نام «شب نیئا ~ غروب دیوانگی» در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۱ بود و خبری در مورد نسخه بعدی "نیئا" اعلام نشد. "نیئا" آخرین بازی کاویا بود، چون این شرکت در ژوئن ۲۰۱۰ در شرکت مادر خود یعنی ای کیو اینتراکتیو ادغام شد. در مارس ۲۰۱۱، یوکو و تاکویا ایواساکی — یکی از تهیه کنندگان اصلی "دریکن گارد" — برنامه هایی ریختند تا نسخه ای از "نیئا" را برای پلی استیشن ویتا در شرکت اُرکا (متعلق به ایواساکی) توسعه دهند، اما اُرکا تصمیم گرفت تا روی "دراگون کوئست ۱۰" کار کند و عرضه "نیئا" روی پلی استیشن ویتا کنار گذاشته شد. تعدادی از اعضای کلیدی توسعه "نیئا" شامل یوکو و اوکابه بعدتر برای کار روی عن
وان جدیدی در مجموعه "دریکن گارد (دریکن گارد ۳)" که "نیئا" مشتقی از آن است دوباره گرد هم آمدند. دنباله ای با نام "" که توسط اسکوئر انیکس و پلاتینیوم گیمز ساخته شد، در ۲۳ فوریه ۲۰۱۷ در ژاپن، در ۷ مارس در آمریکای شمالی و در ۱۰ مارس به طور جهانی برای پلی استیشن ۴ منتشر شد. نسخه رایانه های شخصی آن در ۱۷ مارس ۲۰۱۷ منتشر، و نسخه ایکس باکس وان آن در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۸ عرضه شد. برای توسعه این بازی، یوکو، سایتو و اوکابه به نقش های قبلی خود برگشتند، و افراد دیگری مانند آتسوشی اینابا به عنوان تهیه کننده و آکیهیکو یوشیدا به عنوان هنرمند در آن حضور داشتند.
آلیس پرن (; – ) هنرپیشه، نقاش، خواننده و مدل (شخص) اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "باله مکانیکی"، "آنتراکت" اشاره کرد.
کب کلووی (; – ) خواننده-ترانه پرداز، رقصنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۰ تا ۱۹۹۴ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "برادران بلوز" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی هنر شده است.
تقویت سامانه ماهواره ای ناوبری جهانی ()، روشی برای تقویت ویژگی های سامانهٔ ناوبری از جمله دقت، قابلیت اطمینان و در دسترس بودن است که از طریق ادغام اطلاعات خارجی به درون فرایند محاسبه به دست می آید. سامانه های اینچنینی زیادی وجود دارند که به طور کلی بر اساس شیوه ای که سامانه ماهواره ای ناوبری جهانی اطلاعات را دریافت می کنند، نامگذاری یا توصیف می شوند. بعضی از سامانه ها اطلاعات اضافی را دربارهٔ منبع خطا (از جمله خطای ساعت، جدول نجومی یا تأخیر یونوسفری) ارسال می کنند، برخی دیگر اندازه گیری هایی مستقیم از اینکه سیگنال در گذشته چقدر خاموش بوده را فراهم می آورند، در حالی که گروه سوم اطلاعات نقلیه ای اضافی را برای ادغام در فرایند محاسبه فراهم می آوردند.
حمام وکیل بخشی از مجموعه وکیل کرمان است که امروزه به صورت چایخانه سنتی استفاده می شود. این بنا در سال ۱۲۷۰ به شکل با شکوه و با تأثیرپذیری از سبک معماری دوره زندیه قاجاریه احداث شده است. این بنا یکی از حمام های تاریخی، سنتی و باستانی کرمان است؛ و به تقلید از گنجعلی خان ساخته شده است. در سال های اخیر این حمام به چایخانه سنتی تبدیل شده است. سر در این حمام در سال ۱۳۶۹ به سبک معماری دوره مربوطه اش بازسازی شد و مستقیماً به بازار کرمان مرتبط است. معماری. در این حمام، سربینه و گرم خانه که فضاهایی وسیع و کشیده اند، به موازات هم قرار دارند. سربینه. سربینه در قاعده شکلی منظم، اما پرشکست و تراش خورده دارد که از ترکیب اشکال هندسی پدید آمده است. هشت ستون سنگی، که مرتفع ترین طاق این فضا را بر دوش دارند، بخش میانی آن را تشخص بخشیده اند و وجود حوضی بزرگ در وسط این بخش به اعتبار و اهمیت آن افزوده است. در دو انتهای سربینه، دو حوض مستطیل شکل کوچک دیده می شود که بر اهمیت این دو بخش تأکید می کنند. در پیرامون سربینه، سکویی کمی بالاتر از کف بخش میانی نشسته. پوشش این سکو، که کاشی فیروزه ای است، آن را از بخش میانی متمایز می کند. بر گر
داگرد بخش میانی و در زیرسکو، حفره هایی برای گذاشتن کفش و دیگر لوازم تعبیه شده است. در قسمت های مختلف سربینه، سقف های رسمی بندی متناسب با شکل قاعده فضا احداث شده: در قسمت میانی، رسمی کاملی اجرا شده و رسمی های طاقهای دو طرف تظاهر کمتری یافته است تا قسمت میانی را تحت الشعاع قرار ندهند. سقف و بدنه سربینه از آجر است و سراسر با کاشیهایی نشسته در میان آجر تزیین شده است. مجموع این تمهیدات سربینه را دیدنی ترین و پرکارترین بخش حمام کرده است. سربینه از یک سو با دستگاه ورودی مرتبط است و از سوی دیگر، با میان در درگاه های ورود به این فضاها در امتداد محور فرعی سربینه و رو به روی یکدیگر است. میان در از فضاهای مختلف الشکل متوالی تشکیل شده است و در امتداد محور فرعی گرم خانه، به آن راه می یابد. راه خروج از سربینه و ورود به گرم خانه بر روی محورهای این دو فضاست. این دو محور در یک امتداد نیستند و دو چرخش نود درجه در این مسیر باعث جلوگیری از اتلاف گرما شده است. گرم خانه. گرم خانه فضای کشیده ای است که ستون های سنگی، آن را به سه بخش اصلی تقسیم کرده: بخش میانی فضایی با قاعده مربع است و چهار ستون و طاق رسمی بندی دارد؛ در یک سمت این فضا
، فضایی بزرگتر از آن وجود دارد که طاق رسمی بندی زیبایی بر دوش هشت ستون سنگی آن را پوشانده و حوض هشت گوش بزرگی تقریباً همه کف آن را فرا گرفته؛ در کنار این بخش نیز، فضایی هست که به نظر می رسد در مرمت دوره اخیر از ادغام برخی فضاها پدید آمده باشد. در سوی دیگر گرم خانه، بخش کوچک تری دیده می شود که حوض مستطیل شکل کشیده ای دارد و در جلوی خلوت گرم خانه قرار گرفته است. خلوت نیز قاعده هشت و نیم هشت و طاق رسمی بندی دارد. این بخش از گرم خانه راه جداگانه ای به میان در دارد که ممکن است حاصل تغییرات دوره اخیر باشد. خزینه. خزینه حمام، که در امتداد محور فرعی گرم خانه و رو به روی ورودی آن قرار دارد، فضایی است با قاعده مستطیل که سقف آن در میانه بخشی پرکار دارد. مراجعان از طریق پلکانی به خزینه داخل می شدند و سپس به سربینه بازمی گشتند. ورودی. دستگاه ورودی حمام از سردر و هشتی و دالان تشکیل شده. سردر تزیینات مقرنس در زیر طاق و ازاره کاشی و کتیبه کمربندی دارد. قسمت فوقانی سردر فروریخته بود که در سال های اخیر، مرمت شده است. هشتی سقف رسمی بندی بسیار زیبایی دارد که با سوار شدن سه رسمی پرکار بر بالای یکدیگر، شکل گرفته است. طاق نماهای پی
رامون این هشتی با کاشیهایی با نقوش گل و بوته تزیین شده. تغییر زاویه مسیر حرکت از سردر تا سربینه موجب شده که دید مستقیم به سربینه از بین برود و از تبادل حرارت با بیرون کاسته شود. نورگیرهای مختلف در سقف فضاهای حمام، علاوه بر تأمین روشنایی، به زیبایی بر هندسه آن ها تأکید می کنند. امروزه در حمام وکیل چای خانه سنتی دایر است. کتیبه. بر طبق کتیبه سردر حمام وکیل، بانی بنا مؤتمن السلطان وکیل الملک محمد اسماعیل خان نوری بوده. وکیل الملک از سال ۱۲۷۷ تا ۱۲۸۴ حکومت کرمان را برعهده داشت. بهره برداری غیراصولی. این بنای تاریخی متأسفانه توسط میراث فرهنگی از سال ۱۳۹۶ برای استفاده به عنوان چایخانه اجاره داده شده است که نگرانی هایی بابت تخریب این بنا به دنبال داشته است.
کوئنتین کریسپ (; – ) نویسنده و هنرپیشه اهل انگلستان بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "عروس"، "اورلاندو"، "فیلادلفیا"، "پستوی سلولوئید و "ایکوالایزر" اشاره کرد.
مسجد وکیل کرمان در بازار وکیل قرار گرفته و بخشی از مجموعه وکیل است که در سال ۱۱۸۷ هـ. ق از سوی محمد اسماعیل خان نوری وکیل الملک بنا شده و دوره اخیر بازسازی و تعمیر شده است. ورودی آن در بازار قرار دارد. معماری. سردر ورودی مسجد دارای مقرنس کاری جالبی از کاشی است. حیاط شمالی مسجد که در اصلی مسجد به آن باز می شود سنگفرش شده و در تعمیرات دوره اخیر نماهای آن با کاشیکاری و آجر کاری تزئین شده است. مسجد دارای ۲ شبستان قدیم و جدید است. شبستان اصلی و قدیمی دارای پوشش گنبدی و کاشیکاری معرق زیبا و ستون های آجری است و در ضلع غربی آن محرابی با تزئینات کاشی خشتی دوره قاجار قرار دارد و شبستان جدید در دوره اخیر و با مصالح جدید ساخته شده است.
بولرو سنتر (به انگلیسی: Booleroo Centre) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده است.
کارلینگفورد (به انگلیسی: Carlingford) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده است.
چرچیل () یک فیلم سینمایی بریتانیایی در ژانر درام تاریخی و جنگی به کارگردانی جاناتان تپلیتسکی که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. در این فیلم به زندگی وینستون چرچیل در ژوئن سال ۱۹۴۴ میلادی می پردازد. از بازیگران آن می توان به برایان کاکس، میراندا ریچاردسون، و جان اسلتری اشاره کرد.
ایستلیکس (به انگلیسی: Eastlakes) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده است.
انمور (به انگلیسی: Enmore) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده است.
دونساید (به انگلیسی: Doonside) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده است.