Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کای اواس سیستم عاملی است که توسط KaiOS Technologies واقع در ایالات متحده برای تلفن همراه های ساده توسعه یافته است.این گوشی های ساده اگرچه بسیار ساده و ارزان هستند، ولی دارای قابلیت هایی چون اینترنت نسل چهارم همراه، دوربین عکاسی، رادیو و ضبط صدا هستند. این پلتفرم بر مبنای پروژهٔ فایرفاکس او اس توسعه یافته است. کای او اس برخلاف اندروید، نیازمند سخت افزاری قوی نیست و با حداقل ۲۵۶ مگابایت حافظه تصادفی(RAM) می تواند کار کند. رابط کاربری آن به طور ویژه برای دستگاه ها بدون صفحه نمایش لمسی بهینه شده است. ویژگی های مهم این سیستم عامل پشتیبانی از ارتباطات میدان نزدیک(NFC)، نسل چهارم شبکه تلفن همراه، وای فای و سامانه موقعیت یاب جهانی است؛ می تواند برنامه های کاربردی مبتنی بر اچ تی ام ال۵ را اجرا کند؛ همین طور عمر باتری طولانی تری را برای دستگاه های غیرلمسی به ارمغان می آورد. این سیستم عامل در گوشی هایی چون نوکیا ۸۱۱۰ به کار رفته است. سیستم عامل کای اواس به لطف همکاری با کمپانی های بزرگی مثل گوگل، فیسبوک و کوالکام و البته به خاطر عرضه در آفریقا توانست سال ۲۰۱۸ را با رشد بزرگی سپری کند. آخرین گزارش ها نشان می دهند که تاکن
ون بیش از ۱۰۰ میلیون تلفن همراه کای او اس به فروش رفته که با این حساب، سومین سیستم عامل محبوب گوشی ها به شمار می رود.
مذاکرات محور شوروی و آلمان () در ماه های اکتبر و نوامبر ۱۹۴۰ مذاکرات اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی چهار نیروی محور و آلمان در جنگ جهانی دوم برگزار شد. مذاکراتی که به پیمان مولوتوف–ریبنتروپ و همچنین شامل کنفرانس دو روزه برلین که مابین ویاچسلاو مولوتف وزیرامور خارجه شوروی و آدولف هیتلر و یواخیم فون ریبنتروپ وزیر امور خارجه آلمان برگزار گردید و هر دو کشور توافق نامه های پیشنهادی کتبی و تجاری را امضا کردند. آلمان پس از مذاکرات دو روزه که از ۱۲ تا ۱۴ نوامبر ۱۹۴۰ برگزار شد، پیش نویس قطعنامه مکتوب کشورهای محور را با اتحاد جماهیر شوروی و سپس چهار قدرت دیگر ارائه کرد، که شامل امپراتوری ژاپن، آلمان نازی، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و پادشاهی ایتالیا بود. هیتلر، ریبنتروپ و مولوتف سعی داشتند حوزه هایی را برای نفوذ آلمان و اتحاد جماهیر شوروی توافق کنند. هیتلر مولوتف را تشویق کرد تا نگاهی به جنوب ایران و هند بیندازد؛ و آلمان هم به سوی فنلاند برود و از توسعه شوروی به بالکان جلوگیری شود، اما مولوتف بر مواضعش ایستادگی کرد و خواستار شد تا نیروهای آلمانی از بالکان خارج شوند و شوروی به آبهای گرم بالکان دست یابد. اتحاد جماهیر ش
وروی محاسبات سیاسی اش را بر این اساس گذاشته بود که یک جنگ درازمدت و طولانی در پیش است ودر نتیجه نسبت به ادعای (بریتانیا) مبنی بر اینکه به سرعت شکست می خورد شک و تردید داشت. در عین حال ژوزف استالین در پی تأثیرگذاری و سرمایه گذاری بر روی دو پادشاهی بلغارستان و پادشاهی یوگسلاوی بود. طی بررسی تاریخ نگار روسی آلکساندر نکریچ در پی ایستادگی مولوتف بر مواضع شوروی در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۰ شوروی قطعنامه پیشنهادی استالین را ارائه کرد که در آن خواستار شده بود اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی پیمان چهار نیروی محور را می پذیرد اما شوروی این حق را برای خود به رسمیت می شناید که توسعه ارضی خود را به بلغارستان، پادشاهی عراق و ایران گسترش دهد که آلمان نسبت به این قطعنامه موضعگیری نکرد؛ و متعاقباً آلمان نازی پیمان مولوتف- ریبنتروپ را در ژوئن ۱۹۴۱ شکست و در عملیات بارباروسا برای اشغال اتحاد جماهیر شوروی اقدام کرد.
نگاهی به تلاش های دو و نیم ساله «پایگاه اطلاع رسانی برای نجات یادمان های باستانی» در جنبش ملی اعتراض به آبگیری سد سیوند و نجات پاسارگاد (شهریور ۱۳۸۴ - اسفند ۱۳۸۶) در قالبی کتابی با عنوان «دفاع از تاریخ» توسط علیرضا افشاری منتشر شد. در میانهٔ دههٔ ۸۰ خورشیدی و با بالا گرفتن اعتراض های مردمی به آبگیری سدی که پیامدهایش بر روی یکی از ارزشمندترین آثار تاریخی ایران اثری سوء می گذاشت جنبشی برای دفاع از میراث فرهنگی شکل گرفت که در تاریخ معاصر ایران نوپدید بود. برای نخستین بار در ایران کارزار یا کمپینی سراسری برای دفاع از میراث فرهنگی شکل گرفت. تا پیش از آن، اعتراض ها و کارزارها در این زمینه کوچک و محلی بود. به خاطر اهمیت و سرشناسی اثر باستانی ای که مورد تهدید قرار گرفته بود (آرامگاه کوروش بزرگ؛ بنیادگذار خاندان شاهنشاهی هخامنشی و به روایتی بنیادگذار کشور ایران در قالب یک فرمانروایی یگانه، یا آن گونه که فیلسوفان تاریخ بیان می کنند «نخستین کشور تاریخ») ایرانیان و دوستداران تاریخ و فرهنگ ایران از سرتاسر جهان نسبت به راه اندازی سدی که احتمال داده می شد آبگیری اش آسیب به این یادمان بزند موضع گیری کردند. این کتاب شرح اقدام
ات قلبِ این جنبش در شهر تهران است: «پایگاه اطلاع رسانی برای نجات یادمان های باستانی». پایگاه اطلاع رسانی گروهی از دوستداران میراث فرهنگی بود که با سازماندهی مناسب در پایتخت هم خوراک علمی و خبری برای آن تهیه می کرد و هم با قانون مند کردن و گسترش اعتراض ها به گونه ای رسمی ــ در قالب نامه و بیانیه ــ به سطوح بدنهٔ دولت و حکومت باعث بقای آن شد. کتاب «دفاع از تاریخ» شرح کوشش های پایگاه به قلم دبیر آن، علیرضا افشاری، است که از فعالان سرشناس حوزهٔ میراث فرهنگی است. در شهریور ۱۳۸۴ پیامک ها و رایانامه هایی (ایمیل هایی) در میان دوستداران تاریخ ایران می گشت که دربارهٔ «به زیر آب رفتن آرامگاه کوروش» در پی آبگیری سد سیوند، بود. توجه به آن پیام ها سبب شد تا در انجمن افراز، که در حوزهٔ تاریخ و فرهنگ ایران فعال بود، کسانی با پیشنهاد علیرضا افشاری گرد هم بیایند. نتیجهٔ یکی دو نشست نخست به آنجا رسید که کم وکیف ماجرا را تخقیق کنند. در نهایت، آنان ضمن گفت وگو با کارشناسان - چه موافق و چه مخالف ساخت سد سیوند - به گردآوری همهٔ آگاهی ها پیرامون این موضوع پرداختند. این جمع، نام «پایگاه اطلاع رسانی برای نجات یادمان های باستانی» (دشت
پاسارگاد) را بر خود نهاد و هدف خود را اطلاع رسانی شفاف پیرامون این قضیه و دیگر «یادگارهای در خطر» تعیین کرد که در آن برهه اولویت با پاسارگاد بود هر چند کم کم کارگروه هایی دیگر هم شکل گرفت که در نهایت به شکل گیری نهادی دیگر به نام «دیده بان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران» انجامید. برپایی سفرهایی به پاسارگاد و تنگ بلاغی (چشمه)، سپس نامه هایی به رئیس سازمان میراث فرهنگی، رئیس و هموندان کمیسیون فرهنگی و نمایندگان مجلس شورای اسلامی و رئیس جمهور نوشتند، همایش هایی برگزار کردند (به ویژه میزگردی در دانشگاه تهران که با حضور موافقان و مخالفان ساخت سد سیوند، حتی سازندگان سد و نمایندگانی از مجلس و سازمان میراث فرهنگی همراه بود)، به کارگروه اصل ۹۰ مجلس، قوهٔ قضاییه و دیوان عدالت اداری و حتی سرانجام به یونسکو شکایت بردند،... و در نهایت تجمعی جلو مجلس شورای اسلامی داشتند که در زمینهٔ دفاع از میراث فرهنگی ایران بی مانند به شمار می رود؛ از دیگر تلاش های این گروه بود. تلاش های بی چشم داشت این گروه در برگزاری نشست ها و همایش ها، اطلاع رسانی های وسیع میدانی و نامه نگاری های گسترده، که همواره دو رکن «مستند بودن» و «قانون مندی» را
دارا بود، در خط دهی درست به فعالان جوان و احساسی جنبش، و پایین آوردن هزینه های کوشش در آن بسیار مؤثر بود. این کتاب به منظور تبیین همین نکات و ثبت خاطرهٔ تلاش های این دوستان و به ویژه برای ماندگار کردن تجربه هایی نوشته شده است که برای کنشگران مدنی مفید است. از این رو، این کتاب کاری خاص و ویژه به شمار می رود و به گونه ای «نوشتن تاریخ اکنون» است. در نمایهٔ کتاب نام نزدیک به ۵۰۰ تن از فعالان جنبش را، که در کتاب آمده، آورده شده است. کتاب از چهار بخش تشکیل شده که سه بخش نخست آن ویژهٔ سه دوره کوشش های پایگاه است و بخش چهارم دربرگیرندهٔ نوشتارهایی تکمیلی است، از جمله دو مقالهٔ «پژوهش های باستان شناختی در تنگ بلاغی» از محمدتقی عطائی، سرپرست ایرانی گروه باستان شناسی ایران ـ فرانسه، که در آن نگاهی کوتاه به عملیات نجات بخشی منطقه شده است به همراه فهرست کاملی از کتاب ها و مقاله هایی که در این زمینه منتشر شده است؛ و «نگاهی به پروندهٔ معترضان به آبگیری سد سیوند» از محمدعلی دادخواه که در آن به بررسی وضعیت پروندهٔ شکایت مخالفان آبگیری سد سیوند از وزارت نیرو و سازمان میراث فرهنگی پرداخته شده است. کتاب دارای ۸۰ صفحه تصویر نیز
است، که پیش از نمایه قرار گرفته است. افشاری این کتاب را به یاد شادروانان «پرویز ورجاوند» و «لیلا صمدی»، به همه آنانی که به میراث فرهنگی ایران زمین عشق می ورزند و در راه پاسداری از آن می کوشند، به ویژه یارانش در پایگاه که نام آنها را در کتاب ثبت کرده، پیش کش کرده است. علت مخالفت با آبگیری سد سیوند. چکیده مخالفت با آب گیری سد سیوند را می توان در بیانیه ای که احزاب (سی ویک حزب) منتشر کردند (۲۳ بهمن ۱۳۸۵)، که بیشتر متن آن با متنی که متحصنان در جلو مجلس شورای اسلامی خواندند (۲۵ بهمن ۱۳۸۵) مشترک بود، خواند. (جمع کردن امضای دبیرکل های احزاب ایران در نشست فصلی خانهٔ احزاب یکی از کنش های آن پایگاه بود که در کتاب به آن اشاره شده است). دلایلی که برای این اعتراض برشمرده شده بود به کوتاهی عبارت بود از: تنگه ی بلاغی که سد در آن زده شده کم مانندترین محوطهٔ باستانی ایران و نیازمند پژوهش های بیشتر است؛ رطوبت برخاسته از دریاچهٔ پشت سد نابودی سازه های تاریخی دشت پاسارگاد، به ویژه آرامگاه کوروش بزرگ، را سرعت خواهد بخشید؛ حداقل ۸ هزار اصله درخت ۵۰۰ ساله – که به خاطر فقر خاک امکان احیا ندارند - و هزاران هکتار مرتع و زمین مرغوب کشا
ورزی نابود می شود، که نقض غرض است؛ بسته شدن مسیر کوچ عشایر و به زیر آب رفتن یکی از مهم ترین استقرارگاه های کوچ نشینان، به زندگیِ جاریِ مردم آسیب می زند و یکی از امکاناتِ رشدِ گردشگری منطقه را از میان می برد؛ و تشویش افکار عمومی و از دست رفتن اعتماد، آسیب بزرگی است که از آبگیری سد سیوند حاصل می شود. سرمایهٔ ملی هزینه شده برای ساخت این سد _ که متأسفانه اکثر آن در یک سال اخیر و هم زمان با اعتراض ها به ساخت آن، هزینه شده است و با راهکارهایی بازگشت پذیر است _ هیچ قابل قیاس با سرمایهٔ انسانی و اثر روانی ناگواری نیست که بر ایرانیان دوستدار میراث فرهنگی این مرز و بوم خواهد داشت؛ و البته مکان قرارگیری سد اشتباه است و آب در آن جمع نخواهد شد که چنین شده است.
رضا خطیبی (۶ تیر ۱۳۴۸) کارگردان و فیلم نامه نویس اهل کشور ایران است. زندگی نامه. رضا خطیبی در تهران زاده شد و تحصیلات پایه را در ایران گذراند و در ۱۶ سالگی به فرانسه مهاجرت کرد و در این کشور بزرگ شد. در فرانسه به تئاتر وارد شد و با ساخت اولین فیلم کوتاه خود که یک داستان پلیسی بود پا به عرصه سینما گذاشت. پس از آن بعد از ۱۷ سال به ایران رفت و فیلم "۷ روز در تهران" (۱۳۸۱) را ساخت که با موفقیت در جشنواره فجر همراه شد. برای ساخت این فیلم بلند سینمایی، ژان ماری بوله، سرمایه اندکی در اختیار او گذاشت تا اولین فرصت سینمایی در اختیارش قرار گرفته شده باشد. این فیلم در ایران به «فرداهای قشنگ تهران» شهرت دارد. خطیبی پس از آن آثار دیگری چون "در شهر خبری نیست، هست" (۱۳۸۶) و "حریم" (۱۳۸۸) را ساخت اما با ساخت فیلم "جنجال در عروسی" (۱۳۹۵) که اولین فیلم سه بعدی ایرانی بود به شهرت رسید.
عَرّابَه (به لاتین: Arraba) یک شهر در اسرائیل است که در استان شمال (اسرائیل) واقع شده است.
آزور (به لاتین: Azor) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در استان تل آویو واقع شده است.
باتزرا (به لاتین: Batzra) یک منطقهٔ مسکونی در قدس اشغالی است که در هوف هاشرون واقع شده است.
بیت آلفا (به لاتین: Beit Alfa) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در استان شمال (اسرائیل) واقع شده است.
بیت زرا (به لاتین: Beit Zera) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در ایمک هایاردن واقع شده است.
بیت لحم جلیلیه (به لاتین: Bethlehem of Galilee) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در دره جزریل واقع شده است.
بنیامینا-گیوات آدا (به لاتین: Binyamina-Giv'at Ada) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در استان حیفا واقع شده است.
دالیا (به لاتین: Dalia) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای مگیدو واقع شده است.
دلیات الکرمل (به لاتین: Daliyat al-Karmel) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در استان حیفا واقع شده است.
تاریخی معمایی () عنوان زیرمجموعه ای از دو گونه ادبی برای روایت داستان است که عبارت هستند از ادبیات داستانی تاریخی و داستان معمایی. آثاری که در این گونهٔ ادبی گنجانده می شوند، معمولاً در یک دورهٔ زمانی خاص تنظیم شده اند که از دیدگاه نویسنده به عنوان یک مقطع تاریخی در نظر گرفته می شوند.
دگانیا آلف (به عبری: דגניה א'، به لاتین: Degania Alef) یک کیبوتص در شمال اسرائیل است که در ایمک هایاردن واقع شده است. جامعه اشتراکی یهودیان (کوووتسا، ) در سال ۱۹۱۰ تأسیس شد و آن را به اولین کمون کشاورزی−صهیونیستی کارگری در سرزمین اسرائیل تبدیل کرد. جایگاه آن به عنوان "مادر همه کیبوتص ها" گاهی اوقات بر اساس تمایزی که بعداً بین کوووتسای کوچکتر، که در ابتدا به دگانیا اطلاق می شد، و کیبوتص بزرگتر، مورد بحث قرار می گیرد. این منطقه تحت صلاحیت شورای منطقه ای ایمک هایاردن () قرار دارد. «دگانیا الف» و همسایه اش «دگانیا بت» هر دو در جنوب ساحل دریاچه جلیل و در امتداد رودخانه اردن واقع شده اند. تا سال ۲۰۲۳، جمعیت آن ۶۳۴ نفر بود.
ایلابون (به لاتین: Eilabun) یک منطقهٔ مسکونی در شمال اسرائیل واقع شده است.
عین گدی (به لاتین: Ein Gedi) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای تامار واقع شده است.
عین هاشوفیت (به لاتین: Ein HaShofet) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای مگیدو واقع شده است. تاریخچه. قبل از ایجاد شهرک. بنیانگذاران کیبوتز از دو گروه بودند. گروه اول «بنیر» نام داشت و متشکل از فارغ التحصیلان هاشومر هتزایر از لهستان بود. این گروه در سال 1931 در Częstochowa تشکیل شد و در سال 1935 به فلسطین تحت قیمومیت رسید. این گروه در عین هاهورش آموزش دید. گروه دیگر نیز متشکل از فارغ التحصیلان هاشومر هتزایر از هایلند میلز، نیویورک بود. این گروه در سال 1922 تشکیل شد و در سال 1931 به Mishmar HaEmek رسید و در آنجا آموزش کشاورزی دریافت کرد. تعداد آنها در سال 1931 17 نفر بود و در سال 1933 به 30 نفر رسید. در سال 1934 به حدره نقل مکان کردند. در ماه مه 1934 هر دو گروه در حضره تحت نام «بنیر-آمریکا» متحد شدند و با هم در این شهر کار کردند. محل اولیه کیبوتز تپه جوعرا بود که در حدود یک کیلومتری محل فعلی کیبوتز قرار داشت.مالک آن افندی از خانواده ای به نام صلاح، ساکن حیفا بود و کشاورزان مستأجر عرب در آن ساکن بودند. در سال 1936، صندوق ملی یهودیان زمین را از افندی ها خرید و به هر یک از صاحبان سهام برای تخلیه
آنها پرداخت. وجوه این معامله توسط لوئیس دی براندیس، وکیل دادگستری دیوان عالی ایالات متحده و یک شخصیت برجسته صهیونیست جمع آوری شد. آمریکایی ها 70000 دلار برای این هدف اهدا کردند که 50000 دلار از خود براندیس بود. کیبوتس به افتخار او نامگذاری شد.
اشتهول (به لاتین: Eshtaol) یک موشاو در اسرائیل است که در منطقه آماری ماتیه یهودا واقع شده است.
گینوسار (به لاتین: Ginosar) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در ایمک هایاردن واقع شده است.
گیوات برنر (به لاتین: Givat Brenner) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای برنر واقع شده است.
گیوات زیو (به لاتین: Giv'at Ze'ev) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در یهودا و شومرون واقع شده است.
هاردف (به لاتین: Harduf) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در دره جزریل واقع شده است.
باربارا کلی ورلی (؛ زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۴۰) رمان نویس اهل بریتانیا است. کلی ورلی اصولاً یک جنایی نویس است که غالب آثار وی در ژانر تاریخی معمایی است. او در شهر یورک شر متولد گردیده و دانش آموختهٔ دانشگاه دورام است. کلی ورلی هم اکنون در کمبریج شر مشغول به کار می باشد. اغلب آثار وی به فارسی ترجمه شده اند که از مشهورترین آنها می توان به کتاب "آخرین رز کشمیری" اشاره داشت
هووک (به لاتین: Hukok) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ایمک هایاردن واقع شده است.
عرعره (به لاتین: Ar'ara) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در هادرا واقع شده است.
آفیکیم (به لاتین: Afikim) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ایمک هایاردن واقع شده است.
کفر قرا (به لاتین: Kafr Qara) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در هادرا واقع شده است.
کِرِم شالوم (به عبری: כֶּרֶם שָׁלוֹם؛ به معنای «تاکستان صلح») کیبوتصی در جنوب اسرائیل است. این کیبوتص در مرز سه گانه نوار غزه، اسرائیل و مصر واقع شده و تحت نظارت شورای منطقه ای اشکول قرار دارد. در سال ۲۰۲۳، جمعیت آن ۲۳۶ نفر بود.
کفر بلوم (به لاتین: Kfar Blum) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای بالایی جلیل واقع شده است.
کفر گیلادی (به لاتین: Kfar Giladi) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای بالایی جلیل واقع شده است.
کیریات تیووم (به لاتین: Kiryat Tiv'on) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در حیفا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای براونشوایگ، کومپین و چاکوتس خواهرخوانده های کیریات تیووم هستند.
کیسوفیم (به لاتین: Kissufim) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای اشکول واقع شده است.
کووزات کینه رت (به لاتین: Kvutzat Kinneret) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای ایمک هایاردن واقع شده است.
ماگان میشیل (به لاتین: Ma'agan Michael) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای هوف هاکارمل واقع شده است.
مالی آیرون (به لاتین: Ma'ale Iron) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در هادرا واقع شده است.
میتار (به لاتین: Meitar) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در بیرشبا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Le Chambon-sur-Lignon خواهرخواندهٔ میتار هست.
یهود (به لاتین: Yehud) یک شهر در اسرائیل است که در استان مرکز (اسرائیل) واقع شده است. یهود ۲۵٬۶۰۴ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای اکلاهما سیتی و برگاما خواهرخوانده های یهود (اسرائیل) هستند.
زیخرون یاکوف (به لاتین: Zikhron Ya'akov) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در استان حیفا واقع شده است. خواهرخوانده. شهرهای سن موریس، شرانتون-لو-پون و سنت موریتز خواهرخوانده های زیخرون یاکوف هستند.
یاگور (به لاتین: Yagur) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در استان حیفا واقع شده است.
تل لاچیش (به لاتین: Tel Lachish) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در استان جنوب (اسرائیل) واقع شده است.
تل دور (به لاتین: Tel Dor) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شام (سرزمین) واقع شده است.
سدوت یام (به لاتین: Sdot Yam) یک کیبوتص در اسرائیل است که در شورای منطقه ای هوف هاکارمل واقع شده است.
شفاییم (به لاتین: Shefayim) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقهای هوف هاشرون واقع شده است.
یاکوم (به لاتین: Yakum) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقهای هوف هاشرون واقع شده است.
تیرزه (به لاتین: Tirzah) یک شهرک و محوطه باستانی در اسرائیل است که در فرمانداری نابلوس واقع شده است.
دونا لئون (؛ زادهٔ ) نویسنده، آموزگار، و رمان نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی نویسنده مجموعه ای از داستان های جنایی است که خاستگاه غالب آنها شهر ونیز ایتالیا است
تیرات زوی (به لاتین: Tirat Zvi) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای دره اسپرینگز واقع شده است.
رشافیم (به لاتین: Reshafim) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای دره اسپرینگز واقع شده است.
روشن هانیکرا (به لاتین: Rosh HaNikra) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای ماته اشر واقع شده است.
ساویون (به لاتین: Savyon) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در استان مرکز واقع شده است.
ریخاسیم (به لاتین: Rekhasim) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در حیفا واقع شده است.
امر (به لاتین: Omer) یک شهرک در اسرائیل است که در بیرشبا واقع شده است.
نیریم (به لاتین: Nirim) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای اشکول واقع شده است.
نیر عام (به لاتین: Nir Am) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در استان جنوب (اسرائیل) واقع شده است.
نهال اوز (به لاتین: Nahal Oz) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای شعار هاگنف واقع شده است.
میشمار هاشرون (به لاتین: Mishmar HaSharon) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای دره هفر واقع شده است.
میشمار هانیگیف (به لاتین: Mishmar HaNegev) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای بنیه شیمون واقع شده است.
میشمار هایمک (به لاتین: Mishmar HaEmek) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شورای منطقه ای مگیدو واقع شده است.
مرون (به لاتین: Meron) یک روستا در منطقهٔ جبل الجرمق، در شمال اسرائیل است که در شورای منطقه ای مروم هاگلیل واقع شده است.
آل صاعد یا خاندان صاعد خاندانی مشهور از عالمان دینی و محدثان و قضات حنفی مذهب که از قرون ۴ تا ۹ قمری در نیشابور، هرات، ری، اصفهان و دیگر نواحی ایران سکونت داشتند. رقابت دو خاندان خجند و صاعدی در اصفهان سبب شد خجندیان با مغولان علیه صاعدیان سازش کنند اما مغولان بعد از ورود به شهر، به هیچ یک از این دو خاندان رحم نکردند.
جنیفر دانلی (؛ زادهٔ ) رمان نویس، نویسنده، پدیدآور اهل ایالات متحده آمریکا است. اغلب آثار دانلی در قالب ادبیات داستانی تاریخی، ادبیات داستانی نوجوانان است که از میان آنها می توان به "سه گانه رز" و "نور شمالی" اشاره داشت
سفیدماهی اقیانوسی نام یک گونه از سرده کاشی ماهی های آمریکایی است.
لی چون جه (کره ای: 이춘재؛ متولد ژانویه ۱۹۶۳) یک قاتل سریالی اهل کره جنوبی است که در سال ۱۹۹۴ به جرم قتل خواهرزن خود به حبس ابد محکوم شد و بعداً اعتراف کرد که ۱۴ نفر دیگر، از جمله ۹ نفر از قربانیان قتل های زنجیره ای هواسئونگ، را بین سالهای ۱۹۸۶ تا۱۹۹۱ به قتل رسانده است. این قتل های سریالی بدنام ترین قتل ها در تاریخ مدرن کره جنوبی به حساب می آید. آن ها اغلب با قتل هایی که توسط زودیاک قاتل در ایالات متحده انجام شده است، مقایسه می شوند و الهام بخش فیلم خاطرات قتل در سال ۲۰۰۳ بوده اند. لی برای قتل خواهرزنش به حبس ابد و امکان عفو مشروط بعد از ۲۰ سال محکوم شد، اما علی رغم شواهد دی ان ای و اعترافات وی در سال ۲۰۱۹، او را نمی توان برای سایر قتل ها محاکمه کرد زیرا قانون محدودیت زمان این پرونده منقضی شده است. قتل های زنجیره ای هواسئونگ. قتل های زنجیره ای هواسئونگ (کره ای: 화성 연쇄 살인 사건) مجموعه ای از ده قتل و تجاوز است که بین ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۶ تا ۳ آوریل ۱۹۹۱ در شهر هواسئونگ، گیونگی دو کشور کره جنوبی رخ داد. در هر پرونده، جسد زن یا دختری دست و پا بسته یافت می شد که مورد تجاوز نیز قرار گرفته است. این پرونده به مدت ۳۰ سال حل نشده
باقی ماند، تا اینکه در سال ۲۰۱۹ لی چون جائه به قتل ۹ نفر از قربانیان قتل های هواسئونگ اعتراف کرد. ۱۰ زن، با ردهٔ سنی چهارده تا هفتاد و یک ساله، که با دهان بسته مورد تجاوز قرار گرفته و به طرز فجیعی در مدت زمان ۴ سال و هفت ماه در شهر روستایی هواسئونگ، گیونگگی به قتل رسیده بودند. بیشتر زن ها به وسیله لباس های خودشان مانند جوراب، جوراب شلواری یا لباس زیرشان خفه شده بودند. طرح چهرهٔ مظنون بر اساس گفته های راننده اتوبوس و راهنمای اتوبوس از مردی که مدت کوتاهی پس از هفتمین قتل در تاریخ ۷ سپتامبر ۱۹۸۸ سوار اتوبوس شده بود، کشیده شد. مشخصات این مظنون، که توسط راننده اتوبوس توضیح داده شده بود، تا حد زیادی با دیگر قربانیانی که توسط مجرم مورد تجاوز جنسی قرار گرفته بودند، همسو بود. با توجه به اظهارات قربانیان، در زمان حادثه، مجرم مردی لاغراندام و در اواسط دهه ۲۰ سالگی بود که قدی بین ۱۶۵ تا ۱۷۰ سانتی متر، مدل موی کوتاه اسپرت داشت. در توصیف چهرهٔ او آمده بود که او جوانی بدون پلک دوتایی و دارای یک بینی تیز است. علاوه بر این، دستان وی بسیار نرم توصیف شده بود. علاوه بر این، پلیس اعلام کرد که مظنون دارای گروه خونی «B» است. اگرچه
، در سال ۲۰۱۹، پلیس اعلام کرد که ممکن است گروه خونی قبلی اعلام شده برای مظنون اشتباه بوده باشد، زیرا گروه خونی مظنون اصلی، لی چون جائه، «O» است. این پرونده به دلیل اینکه اولین سری قتل های قابل شناسایی بود، در کره بدنام است. مأموران پلیس درگیر در این پرونده، مجموعاً دو میلیون را برای حل آن اختصاص دادند. تعداد مظنونان نیز به تعداد عظیمی افزایش یافت و سرانجام با تعداد مجموعاً ۲۱٫۲۸۰ نفر به پایان رسید. در سال ۲۰۰۴، یک زن دانشجو به قتل رسید، و شعلهٔ توجهٔ ها جدید را به قتل های سریالی هواسئونگ برافروخت. لازم است ذکر شود که این پرونده نیز هنوز حل نشده است. تا زمان لغو در ژوئیه سال ۲۰۱۵ توسط شورای ملی، قانون محدودیت مرور زمانی مجازات قتل در کره پانزده سال بود. محدودیت زمانی این پرونده در سال ۲۰۰۶ به سر رسید. با این حال، سوابق پلیس به دلیل اهمیت این پرونده همچنان حفظ شده بودند. با برداشته شدن قانون محدودیت، پرونده های مختومه دوباره باز شده است. اتهام سرقت. در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۹، حدود ساعت ۰:۵۵ صبح، لی با سلاح و دستکش به خانه ای در گوانگجو، سوون، استان گیونگی وارد شد و وسایلش توسط صاحبخانه کشف شد. وی در اولین محاکمه
در فوریه ۱۹۹۰ به دلیل اتهام سرقت و خشونت توسط دادگاه منطقه سوون به یک سال و شش ماه زندان محکوم شد. پس از اولین دادرسی، لی درخواست تجدیدنظر کرد و ادعا کرد که وی توسط یک جوان ناشناس مورد ضرب و شتم قرار گرفته و در حالی که تعقیب می شده وارد خانهٔ قربانی شده است. در دادگاه دوم و به دنبال درخواست تجدیدنظر لی، دادگاه حکم وی را به دو سال آزادی مشروط تغییر داد که در اواسط آوریل سال ۱۹۹۰ به پایان رسید. قتل خواهرزن و دستگیری. بعد از اینکه همسر لی در دسامبر سال ۱۹۹۳ او را ترک کرد، وی خواهرزن ۱۸ سالهٔ خود را به خانه دعوت کرد و سپس در ۱۳ ژانویه ۱۹۹۴ اقدام به تخدیر، تجاوز و قتل وی کرد. به گفتهٔ کارآگاهی که مسئول پرونده بود، لی نزد پدرزنش رفت و پیشنهاد کرد که به آنها در جستجوی خواهرزن خود کمک کند. هر دوی آنها نزد پلیس رفتند و ادعا کردند که احتمالاً فردی دختر را دزدیده است. لی چند روز بعد، در ۱۸ ژانویه، دستگیر شد. پس از بازجویی های مکرر، لی پرسیده بود: «مجازات تجاوز و قتل چند سال زندان است؟». لی با بیان اینکه وی به دلیل اجبار پلیس اظهارات دروغین داده است، هرگونه مسئولیت در این قتل را رد کرد و دادگاه نیز اعتراف او را باطل کرد
. با این حال، لی در مه ۱۹۹۴ به اعدام محکوم شد و محکومیت وی در سپتامبر همان سال تأیید شد. پرونده را دوباره در سال ۱۹۹۵ مورد بررسی قرار داد و حکم لی به حکم حبس ابد با امکان آزادی مشروط بعد از ۲۰ سال، کاهش داد. شناسایی و اعتراف. در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۹، پلیس اعلام کرد که لی به عنوان مظنون در قتل های زنجیره ای هواسئونگ شناخته شده است. دی ان ای یافت شده در لباس زیر یکی از قربانیان با وی مطابقت داشت و شواهد بعدی نیز وی را به چهار مورد از نه قتل حل نشده، پیوند داد. در زمان شناسایی، وی در حال گذراندن حکم حبس ابد خود در زندان بوسان به جرم تجاوز و قتل خواهرزنش بود. لی در ابتدا هرگونه دخالت در قتل های هواسئونگ را تکذیب کرد، اما در ۲ اکتبر سال ۲۰۱۹، پلیس اعلام کرد که لی به قتل ۱۴ نفر اعتراف کرده است؛ ۹ نفر از قربانیان ماجرای هواسئونگ و ۵ نفر دیگر. سه مورد از این قتل ها در هواسونگ اتفاق افتادند اما به این قاتل سریالی نسبت داده نشده بودند، و دو مورد دیگر نیز در چئونگ جو اتفاق افتاده اند. تا اکتبر سال ۲۰۱۹، جزئیات مربوط به این ۵ قربانی منتشر نشده است زیرا تحقیقات همچنان در جریان است. علاوه بر این قتل ها، او به بیش از ۳۰ مو
رد تجاوز و اقدام به تجاوز و همچنین قتل پارک سانگ هی، هشتمین قربانی هواسئونگ، اعتراف کرد. قتل پارک سانگ هی قبلاً توسط پلیس به عنوان یک «قتل مقلد» در نظر گرفته شده بود.
پروانه ماهی مشبک نام یک گونه از سرده پروانه ماهی است.
طوطی ماهی خال سیاه نام یک گونه از خانواده زمردماهیان است.
سیاه کاج واران نام یک زیرخانواده از خانواده کاجیان است.
قلنبه قارچ چسبناک نام یک گونه از سرده کلاه چسبی ها است.