Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های تخیلی منع می کرد. گیلمن بعدها در خودزندگی نامه اش نوشت که مادرش تنها زمانی به او محبت می کرد که تصور می کرد دخترش خواب است. او با رفت وآمد به کتابخانهٔ عمومی و مطالعهٔ خودآموز در زمینه های فیزیک، ادبیات و تاریخ باستان، خود را برای آینده آماده کرد. علاقهٔ پدرش به ادبیات نیز بر او تأثیر گذاشت و او بعدها فهرستی از کتاب های مفید برای مطالعه در اختیار شارلوت گذاشت. بخش بزرگی از جوانی اش را در پراویدنس، رود آیلند گذراند. دوستانش عمدتاً پسر بودند و او خود را بی پروا «دختر پسرنما» (tomboy) می نامید. مدرسهٔ طراحی رود آیلند. استعداد و دانش گستردهٔ او همواره استادانش را تحت تأثیر قرار می داد، هرچند عملکرد تحصیلی اش ضعیف بود. موضوع مورد علاقه اش «فلسفهٔ طبیعی» بود که بعدها فیزیک نام گرفت. در سال ۱۸۷۸، در هجده سالگی، با کمک مالی پدرش در مدرسهٔ طراحی رود آیلند ثبت نام کرد. او از راه طراحی کارت های تجاری، تدریس خصوصی و نقاشی معاش خود را تأمین می کرد و دیگران را به خلاقیت هنری تشویق می نمود. رابطه با مارتا لوتر. گیلمن در حدود سال ۱۸۷۹ با مارتا لوتر آشنا شد و گفته می شود با او رابطه ای عاشقانه داشت. او در خودزندگی نامه ا
ش چنین نوشته است: «ما پیوسته کنار هم بودیم و چهار سال طولانی از دوران دخترانه ام را روزبه روز شادتر در کنار هم گذراندیم. او نزدیک تر و عزیزتر از هر کسی بود که تا آن زمان شناخته بودم. این عشق بود، اما نه عشق جسمانی... با مارتا خوشبختی کامل را شناختم...» نامه های میان این دو زن، زندگی آن ها را میان سال های ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۹ روایت می کند و بیش از پنجاه نامه شامل مکاتبات، تصویرها و دست نوشته ها را دربر دارد. این رابطه در ۱۸۸۱ پایان یافت، زمانی که مارتا تصمیم گرفت با مردی ازدواج کند. جدایی از او ضربهٔ روحی شدیدی به گیلمن وارد کرد و او تا پیش از ازدواج نخستینش از عشق و روابط عاشقانه بیزار بود. بزرگسالی و مرگ. در سال ۱۸۸۴، شارلوت با نقاشی به نام چارلز والتر استتسون ازدواج کرد. او در ابتدا درخواست ازدواج استتسون را رد کرده بود زیرا بر پایهٔ شهودش احساس می کرد این کار برایش درست نیست. تنها فرزند آن ها، کاترین بیچر استتسون (۱۹۷۹–۱۸۸۵) در ۲۳ مارس ۱۸۸۵ به دنیا آمد. پس از زایمان، گیلمن دچار افسردگی پس از زایمان شد. در آن زمان، جامعه زنان را اغلب «عصبی» یا «هیستریک» می پنداشت و ادعای بیماری شدید پس از زایمان گاه جدی گرفته نمی ش
د. در ۱۸۸۸، شارلوت همراه با دخترش به جنوب کالیفرنیا نقل مکان کرد و با دوستش گریس الری چانینگ زندگی کرد. همان سال از همسرش جدا شد که در قرن نوزدهم پدیده ای غیرمعمول به شمار می رفت. این دو در سال ۱۸۹۴ رسماً طلاق گرفتند. پس از طلاق، استتسون با گریس چانینگ ازدواج کرد. در همان سال جدایی، گیلمن با ادلاین کناپ (ملقب به «دل») آشنا شد. سیندی جی. دیویس می نویسد این دو زن رابطه ای جدی داشتند و گیلمن باور داشت که در کنار دل می تواند زندگی و عشق را با هم پیوند دهد، چیزی که در ازدواج های دگرجنس گرایانه دشوارتر بود. این رابطه در نهایت پایان یافت. پس از جدایی از همسرش، او همراه دخترش به پاسادنا، کالیفرنیا رفت و در سازمان های فمینیستی و اصلاح طلبانه ای چون «انجمن مطبوعات زنان ساحل اقیانوس آرام»، «اتحادیهٔ زنان»، «باشگاه اقتصادی»، «جامعه ایبل»، «انجمن والدین» و «شورای ایالتی زنان» فعالیت کرد. همچنین سردبیری و نگارش نشریهٔ "Bulletin" را بر عهده داشت. در ۱۸۹۴، گیلمن دخترش را به شرق فرستاد تا همراه پدرش و همسر دوم او، گریس چانینگ، زندگی کند. او در خاطراتش نوشت که از این وضعیت خشنود بوده زیرا «مادر دوم کاترین به همان خوبی مادر اول
ش بود، و شاید در برخی زمینه ها بهتر.» همچنین باور داشت که پدرش «حق دارد بخشی از زندگی دخترش را شریک باشد» و کاترین نیز «حق دارد پدرش را بشناسد و دوست بدارد.» پس از مرگ مادرش در ۱۸۹۳، گیلمن پس از هشت سال دوباره به شرق بازگشت. او با هوتن گیلمن Houghton Gilma، پسرعمویش که وکیل وال استریت بود، ارتباط گرفت. آن ها به سرعت به هم نزدیک شدند و رابطه ای عاشقانه برقرار کردند. در خاطراتش، او از این رابطه با لحن مثبت یاد کرده و نشان داده که علاقهٔ زیادی به هوتن داشته است. آن ها در سال ۱۹۰۰ ازدواج و تا ۱۹۲۲ در نیویورک زندگی کردند. این ازدواج تفاوت زیادی با ازدواج نخستین او داشت. در ۱۹۲۲، این زوج به خانهٔ خانوادگی هوتن در نورویچ، کنتیکت نقل مکان کردند. پس از مرگ ناگهانی هوتن در ۱۹۳۴ بر اثر خون ریزی مغزی، گیلمن دوباره به پاسادنا رفت تا در کنار دخترش زندگی کند. در ژانویهٔ ۱۹۳۲، گیلمن به سرطان پستان لاعلاج مبتلا شد. او که طرفدار اتانازی برای بیماران لاعلاج بود، در ۱۷ اوت ۱۹۳۵ با مصرف بیش ازحد کلروفرم خودکشی کرد. او در خودزندگی نامه و یادداشت پایانی اش نوشت که «کلروفرم را به سرطان ترجیح داد» و به سرعت و آرامی درگذشت. فعالیت ها
و آغاز شهرت. در سال های پایانی دههٔ ۱۸۸۰، برای گذران زندگیِ خود و دخترش مدتی به فروشِ خانه به خانهٔ صابون پرداخت و به تدریج با فعالیت های اصلاح طلبانه گره خورد. پس از نقل مکان به پاسادینا، در ۱۸۹۶ به عنوان نمایندهٔ کالیفرنیا در همایش انجمن ملی حق رأی زنان آمریکا در واشینگتن، دی.سی. و «کنگرهٔ بین المللی سوسیالیستی و کارگری» در لندن شرکت کرد. او در ۱۸۹۰ با جنبشِ باشگاه های «نشنالیست» (الهام گرفته از اندیشه های ادوارد بلامی) آشنا شد و شعر طنزآمیز «موارد مشابه» ("Similar Cases") را در مجلهٔ "Nationalist" منتشر کرد که تحسین منتقدان را برانگیخت. همان سال، چندین مقاله و شعر، یک نوولا و داستان کوتاهِ «کاغذدیواری زرد» را نوشت؛ سپس با آغازِ سخنرانی های عمومی و انتشار نخستین دفتر شعرش "In This Our World" در دههٔ ۱۸۹۰ به شهرت رسید. در خلالِ کارنامه اش، افزون بر شعر و داستان، شش کتابِ مهمِ غیرداستانی منتشر کرد و از او به عنوان یکی از «زنانِ بنیان گذار» جامعه شناسی یاد می شود؛ همچنین از اعضای انجمن جامعه شناسی آمریکا بود. «کاغذدیواری زرد». گیلمن این داستان را در ژوئنِ ۱۸۹۰ در خانه اش در پاسادینا نوشت و یک سال ونیم بعد در ش
مارهٔ ژانویهٔ ۱۸۹۲ مجلهٔ "The New England Magazine" چاپ شد. این اثر بعدها از پرفروش ترین های انتشارات فمینیست شد. مضمونِ داستان به زنی می پردازد که زیرِ «استراحت درمانی» دچار وخامت روانی می شود؛ « کاغذدیواری زرد» در اصل پاسخی بود به دکتر سیلاس ویر میچل، پزشکی که تلاش کرده بود افسردگی شارلوت پرکینز گیلمن را با روش موسوم به «استراحت درمانی» (Rest Cure) معالجه کند. "«خانه: کارکرد و تأثیر آن»". گیلمن در ۱۹۰۳ کتابِ "The Home: Its Work and Influence" («خانه: کارکرد و تأثیر آن») را منتشر کرد؛ اثری که نقش خانه در جامعه و پیامدهای آن بر زندگیِ زنان را می کاود و نقش های جنسیتیِ سنتی را نقد می کند. "The Crux". "The Crux" مخاطرات «بیماری های اجتماعی» را در چهارچوبی اخلاقی-پزشکی و با تأکید بر مسئولیت های شهروندی و جنسیتی طرح می کند. رمان در پیوند با گفتمان های آغاز سدهٔ بیستم دربارهٔ بهداشت جنسی، سلامت زنان، و به نژادی، به نقد نهاد ازدواجِ فاقد شفافیتِ پزشکی و پیامدهای آن برای زنان و فرزندان می پردازد. "Suffrage Songs and Verses". "Suffrage Songs and Verses" (۱۹۱۱) مجموعه ای از شعرها و ترانه ها در دفاع از حق رأی زنان است
که گیلمن آن را در اوج جنبش حق رأی منتشر کرد.
کاترین مکولی (; – ) تاریخ نگار، پدیدآور اهل انگلستان بود که کتاب ۸ جلدی «تاریخ انگلستان» را به رشته تحریر درآورد.
هیزل مک کالین (؛ زادهٔ در پورت دانیل) بازیکن هاکی روی یخ، و سیاست مدار اهل کانادا است که یکی از موفق ترین شهرداران جهان محسوب می شد.
سیسیل کینگه (؛ زادهٔ ) چشم پزشک، و سیاست مدار اهل ایتالیا است. وی اولین وزیر سیاهپوست دولت ایتالیا می باشد. کینگه که متولد جمهوری دموکراتیک کنگو می باشد از حامیان سیاست های آسان مهاجرتی برای مهاجران خارجی است.
لتزیا موراتی (؛ زادهٔ ) سیاست مدار اهل ایتالیا است که بین سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ شهردار میلان بود وی این شهر را به عنوان یکی از مطرح ترین شهرهای این کشور تبدیل کرد. وی پیش از آن رئیس شبکه تلویزیونی رای بود. جوایز. وی برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور و نشان خورشید فروزان شده است.
نیلده یوتی (؛ ۱۰ آوریل ۱۹۲۰ – ) سیاست مدار اهل ایتالیا و عضو حزب کمونیست ایتالیا (PCI) و بین سال های ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۲ رئیس مجلس نمایندگان ایتالیا بود.
ایموجی اشک شوق که با نام های دیگری مانند ایموجی لول، ایموجی شوق، ایموجی خنده گریه و ایموجی خنده خوشحالی نیز شناخته می شود به حالتی است که چهره هم می خندد و هم گریه می کند. این شکلک در اینستاگرام، تلگرام، توییتر و فیسبوک بسیار کاربرد دارد. در سال ۲۰۱۶ توییتر به مناسبت "روز جهانی اموجی" گزارشی را منتشر کرد و در آن به تفکیک به بررسی ایموجی های پرکاربرد در کشورهای مختلف و در مجموع پرداخت. این گزارش به بررسی ایموجی ها از میانه های سال ۲۰۱۵ تا نیمهٔ سال ۲۰۱۶ میلادی پرداخته است. براساس اطلاعات ارائه شده توسط توییتر، پرکاربردترین اموجی در میان نمونه های موجود، حالت صورت خنده با اشک در چشمان (اشک شوق) است. شرکت اپل در سال ۱۳۹۶ هجری خورشیدی فهرستی از محبوب ترین ایموجی هایی که کاربران سیستم عامل آی اواس و مک از آن ها استفاده می کردند، منتشر کرد. طبق آمار منتشر شده، «صورت خندان با اشک شادی» به عنوان محبوب ترین و پرکاربردترین اموجی معرفی شد. تاریخچه توسعه. به طور کلی، توسعه ایموجی به اواخر دهه ۱۹۹۰ در ژاپن برمی گردد. دو شرکت رقیب، ان تی تی دوکومو و گروه سافت بنک دو مجموعه اول ایموجی را ایجاد کردند. گروه سافت بانک در سال ۱
۹۹۷ راه اندازی شد، اما به دلیل پذیرش محدود محصول، محبوبیت نداشت. اولین مجموعه محبوب توسط شیگتاکا کوریتا، کارمند ان تی تی دوکومو در سال ۱۹۹۹، پس از طراحی تصاویری برای استفاده در پیام های متنی، طراحی شد. مجموعه کوریتا حاوی تصاویر رنگی بود، اما هیچ یک از ۱۷۶ ایموجی نشان دهنده احساسات نبود. علی رغم اینکه رسانه ها از کوریتا به عنوان پدر شکلک یاد می کنند، ایموجی اشک های شادی را نمی توان به کارهای اولیه او ردیابی کرد. از آنجایی که مجموعه شکلک i-Mode DoCoMo برگرفته از سبک بصری ژاپنی است که معمولاً در مانگا و انیمه یافت می شود، همراه با کائوموجی، آنها نماد حالات چهره هستند. ایموجی پدیا در سال ۲۰۱۹ توییتی درباره این مجموعه منتشر کرد و نشان داد که چه شکلک هایی در سال ۱۹۹۷ در دسترس بودند. مجموعه گروه سفت بانک حاوی چهره هایی با احساس بود، اما فقط دو نفر، یکی خندان و دیگری با چهره غمگین. مجموعه ایموجی سیاه و سفید بود. جنبش لبخند دیجیتال توسط نیکلاس لوفرانی، مدیر عامل شرکت اسمایلی رهبری شد. در سال ۲۰۰۱، شرکت اسمایلی دیکشنری اسمایلی را توسعه و راه اندازی کرد. فرهنگ لغت فهرستی از احساساتی که می توان از آنها برای برقراری ارتبا
ط آنلاین استفاده کرد، ارائه کرد. نوار ابزار شکلک انواع نمادها و شکلک ها را ارائه می کرد و در پلتفرم هایی مانند پیام رسان ویندوز لایواستفاده می شد. دیکشنری اسمایلی حاوی صدها شکلک با صورت زرد بود، از جمله شکلک خنده. این شکلک قدیمی ترین شکلک خنده شناخته شده است. نوکیا. یکی از بزرگترین شرکت های مخابراتی در سطح جهان در آن زمان، هنوز در سال ۲۰۰۱ به مجموعه های شکلک های امروزی به عنوان شکلک ها اشاره می کرد. انتشار مجموعه شکلک های ۶.۰ کنسرسیوم یونیکد، تولد بسیاری از شکلک های رسمی بود که امروزه استفاده می شوند، از جمله شکلک «چهره با اشک های شادی». با انتشار یونیکد ۶.۰ در اکتبر ۲۰۱۰ معرفی شد. یونیکد این مجموعه را در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد، اما اپل برای اولین بار کیبورد ایموجی خود را برای بازار ژاپن توسعه داد و آن را در اولین آیفون خود در سال ۲۰۰۷ منتشر کرد. ایموجی اشک و شوق در سال ۲۰۱۱ در سراسر جهان منتشر شد، پس از به روز رسانی .آی او اس ۳ این به همراه سایر ارائه دهندگان و پلتفرم های آنلاین که مسیرهای مشابهی را با استفاده از کیبوردهای ایموجی در پیش گرفتند، به معنای رونق استفاده از ایموجی ها بود.
رابرت هیوسن (زاده ۲۰ مه ۱۹۳۴ - درگذشته ) تاریخ دان آمریکایی و استاد بازنشسته تاریخ دانشگاه رووان و متخصص در زمینه تاریخ باستان جنوب قفقاز است. هیوسن نویسنده کتاب به سال ۲۰۰۱ است. زندگی نامه. رابرت هیوسن در ۱۹۳۴ میلادی در شهر نیویورک در خانواده ای ارمنی-آمریکایی به دنیا آمد. او ۷ سال را در اروپا با نیروی هوایی آمریکا و در حال مطالعه بود. او لیسانس تاریخش را از دانشگاه مریلند دریافت کرد و دکترایش را از دانشگاه جرج تاون در سال ۱۹۶۷ میلادی گرفت. همان سالی که او به دانشکده تاریخ در دانشگاه رووان پیوسته بود، او به مدت ۳۰ سال تاریخ بیزانس و روسیه را تدریس می کرد. پس از بازنشستگی از دانشگاه رووان در ژوئیه ۱۹۹۹ میلادی، او در دانشگاه شیکاگو، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، فرسنو و دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس تدریس کرد. آثار. کتاب ها: فصل کتاب: مقاله ها: منابع.
رُزی جین دِی (زاده ۶ مارس ۱۹۹۵) بازیگر انگلیسی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به برنامه تلویزیونی "ساعت برنارد" و ایفای نقش شخصیت مری هاوکینز در مجموعه تلویزیونی "همه راه ها به رم ختم می شوند"، "واسپاری"، "غریبه" و "افسانه های واهی" اشاره کرد.
به دستگاهی که میزان انحراف نور قطبیده (پلاریزه) را اندازه می گیرد قُطبش سنج یا پلاریمتر () گفته می شود. به عبارتی دیگر، قطبش سنج ابزاری علمی است که برای اندازه گیری زاویه چرخشی که نور قطبیده حین عبور از یک ماده فعال نوری دارد، به کار می رود. برخی مواد شیمیایی از نظر نوری فعال هستند و نور قطبیده (یک جهتی) هنگام عبور از این مواد یا به سمت چپ (پادساعت گرد) یا به سمت راست (ساعت گرد) می چرخد. میزان چرخش نور در این حالت، زاویه چرخش نامیده می شود. زاویه چرخش عمدتاً به عنوان زاویه مشاهده معروف است. بنابر این از قطبش سنج برای اندازه گیری راست بری و چپ بری محلول ها استفاده می شود. اجزای اصلی قطبش سنج. علت اینکه در قطبش سنج از چشمه نور تک رنگ استفاده می شود، این است که میزان چرخش نور با طول موج تغییر می کند. از این رو از نور تک فام استفاده می شود. از نظر تاریخی از خط D سدیم استفاده می شود، برای این منظور از لامپ بخار سدیم با صافی که تمام طول موج ها به استثنای خط D را حذف می کند، استفاده می شود. لامپ های بخار جیوه هم سودمند می باشند، از خط ۵۴۶ نانومتر بدین منظور استفاده می شود. عدسی محدب به منظور بزرگ نشان دادن تصویر می
باشد که بعد از آنالیزور قرار می گیرد. ردیاب نوری موجود ممکن است چشم انسان باشد، اگرچه اخیراً پولاریمترهای فتوالکتریکی نیز ساخته شده است. طرز کار. در قطبش سنج، قطبش سنج و تجزیه کننده هر دو از نوع منشور نیکول انتخاب می شوند و بین این دو لوله آزمون قرار می گیرد که مختص محلول مورد آزمایش است. استفاده از منشور نیکول برای ایجاد نور قطبیده و تعیین میزان چرخش نور است. اساساً می توان دو منشور را عمود برهم قرار داد که بدین ترتیب شدت نور در عدم حضور نمونه به کمترین مقدار خود می رسد. نمونه با چرخش نور، شدت نور را افزایش می دهد و با چرخش آنالیزور می توان دوباره نور را به حداقل رساند. مقدار زاویه چرخش آنالیزور مربوط به قدرت چرخش نمونه است. از آنجا که نمی توان کمترین مقدار شدت نور را با چشم یا ردیاب های فتوالکتریک تعیین کرد، از این رو از دستگاهی به نام سایه ساز استفاده می شود. این دستگاه یک تیغه نیم موج است که بین لوله و قطبنده قرار می گیرد و به کمک آن دو نیم دایره که یکی روشنتر از دیگری است ایجاد می شود، قسمت روشن مربوط به نیمی از نور است که از تیغه عبور می کند و نیمه تاریک مربوط به نیم دیگر نور است که از اطراف تیغه می گذر
د. با چرخش آنالیزور هر دو نیم دایره از نظر شدت نور برابر می شوند. در عدم حضور نمونه، درجه ای که روشنایی دو نیم دایره یکسان شد، صفر دستگاه می باشد. اگر نمونه از نظر نوری فعال باشد، با قرار دادن آن در لوله، دوباره دو نیم دایره تاریک و روشن دیده می شود. سپس با چرخش آنالیزور شدت نور یکسان می شود و درجات چرخش از روی صفحات مندرج آنالیزور خوانده می شود. با استفاده از دستگاه های فتوالکتریک بجای چشم می توان میزان چرخش را با دقت ۰٫۰۰۱ درجه تعیین کرد. کاربردها. بعضی از مواد شیمیایی دارای خاصیتی هستند که نور قطبیده را منحرف می کنند این خاصیت به خاطر وجود کربن نامتقارن در ساختمان شیمیایی آنها می باشد. از این خاصیت برای شناسایی و تعیین غلظت مواد استفاده می کنند مهترین این مواد ساکارز، مواد دارویی و عطرها می باشند که نور قطبیده را به راست یا چپ محرف می کنند از این خاصیت برای تعیین درصد قند ساکارز در کارخانه های تولید قند استفاده می شود این دستگاه قابل استفاده برا ی اندازه گیری های غلظت و چرخش نور برای صنایع مواد غذایی، شکر، عطرها، صنایع وابسته به داروسازی و شیمیایی است. تجزیه کمی مولکول های دست سان (دارای اتم کربن نامتقارن)
به طور کلی با انواع گوناگون قطبش سنج ها انجام می گیرد.
خانواده کاپور یک خانواده سرشناس هندی است که در زمینه سینما فعالیت می کنند.
کوشی کاتسو، کوشی آگه نوعی غذا در آشپزی ژاپنی است که به روش به سیخ کشیدن گوشت و سبزیجات و روغن پزی عمیق آن تهیه می شود. در زبان ژاپنی کوشی به معنای «سیخ» و کاتسو به معنای کتلت پخته شده در روغن پزی عمیق است.
موتویاکی () یکی از روش های پخت در آشپزی ژاپنی است که در آن مواد با سس مایونز طعم داده می شوند و در داخل صدف چروک پخته می شوند.
جینگیسوکان (Genghis Khan) در آشپزی ژاپنی به گوشت گوسفند کباب شده بر روی ظرف فلزی مخصوص یا کوره سرباز گفته می شود. این نوع غذا در هوکایدو، جمهوری خلق چین و در تایلند محبوب است.
سید محمد ابراهیم اصغرزاده موسوی، معروف به سید ابراهیم اصغرزاده، (زادهٔ ۱۳۴۶- درگذشته ۲۳ بهمن ۱۳۸۰) بازیگر، فیلمساز، و تصویربردار و کارگردان ایرانی بود. او دستیار ابراهیم حاتمی کیا بود و بیشتر شهرت او نیز به همین دلیل است. او در بیشتر آثار حاتمی کیا همچون مهاجر، موج مرده، روبان قرمز، بوی پیراهن یوسف، از کرخه تا راین و خاکستر سبز به عنوان دستیار کارگردان حضور داشت، و همچنین در فیلم مهاجر ایفای نقش کرد. شروع کار. او در سال ۱۳۶۳ کار خود را با خبرنگاری و عکاسی در جبهه آغاز نمود، و در همان دوران پس از اندکی کسب تجربه چند فیلم مستند کوتاه برای سپاه پاسداران ساخت. پس از آن در چند منطقه جنگی دیگر در نقاط مختلف جهان حضور یافت و آثاری تولید کرد:: «باز به خاطر همان روحیه خبرنگاری، فیلم های مستندی از منطقه کشمیر، افغانستان، شبه قارهٔ هند و جنوب لبنان گرفتم که هر کدام نگاه متفاوتی به جریان های مستندسازی دارد. یعنی یک نگاه خبری نسبت به جنگ نداشتم، سعی می کردم مفهومی دیگر از زندگی را دنبال کنم.» او در سال ۱۳۷۸ برای تدوین مستند تازه اش، «سکوت طولانی»، که حاصل سفر او به فرانسه در ایام برگزاری جام جهانی فوتبال بود به روایت فتح
پیوست. در مدت دو سال و نیم حضور در روایت فتح، نزدیک به چهل برنامه مستند تلویزیونی را تدوین کرد که از این میان، کارگردانی ده قسمت از آن ها را خودش به عهده داشت. مجموعه هایی نظیر «نفس های ماندگار»، «عطر سیب، شکوفه زیتون»، «سنگ و الماس»، «سنگ و ستاره»، «ویژه برنامه امام موسی صدر» از آثار او در این مدت بود. درگذشت. سیدابراهیم اصغرزاده در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۰ در حادثه سقوط هواپیمای توپولف ۱۵۴ ایران ایرتور در کوههای خرم آباد از دنیا رفت اصغرزاده در این سفر در حال تکمیل آخرین ساخته مستندش به نام «کاغذهای بی جواب» بود. سازمان بسیج هنرمندان فیلم مستندی از زندگی او با نام مستند سید ابراهیم اصغر زاده ساخته است.
پِرَت اند ویتنی کانادا یک شرکت کانادایی تولیدکنندهٔ موتور هواگرد است. مرکز این شرکت در لونگوی استان کبک قرار دارد. این شرکت زیرمجموعهٔ شرکت بزرگتر آمریکایی پرت اند ویتنی (P&amp;W) است که خود جزئی از یونایتد تکنولوژی می باشد. پِرَت اند ویتنی کانادا تولید موتورهای هواگرد کوچک و پِرَت اند ویتنی آمریکا توسعه و تولید موتورهای بزرگتر را بر عهده دارد. با وجود اینکه پِرَت اند ویتنی کانادا زیرمجموعهٔ پِرَت اند ویتنی است اما تحقیق و توسعه و بازاریابی خود را به طور مستقل انجام می دهد. ناوگان. پِرَت اند ویتنی کانادا از هواگردهای زیر برای آزمایش موتورهای جدید خود استفاده می کند (تا مارس ۲۰۱۴):
پیش بینی پذیری یعنی تا چه درجه ای می توانیم یک پیش بینی یا پیش گویی صحیح دربارهٔ وضعیت یک سامانه از نظر کمّی یا کیفی داشته باشیم. پیش بینی پذیری و علیت. جبرگرایی رابطه ای قوی با پیش بینی پذیری دارد. پیش بینی پذیریِ کامل دلالت اکید بر جبرگرایی دارد. اما فقدان پیش بینی پذیری، لزوماً به معنای نبود جبرگرایی نیست. محدودیت های پیش بینی پذیری به دلیل مبتنی بر عواملی مانند کمبود اطلاعات یا پیچیدگیِ بیش از اندازه پدیده است. در فیزیک تجربی، همیشه در مشاهدات خطاهایی در تعیین متغیرهایی چون موقعیت و سرعت وجود دارد، آنقدر که پیش بینی عملاً ناممکن می شود. اما ورنر هایزنبرگ در مکانیک کوانتومی، با مطرح کردن اصل عدم قطعیت، برای دقت اندازه گیری در مورد کمیت های یاد شده محدودیت می گذارد؛ بنابراین پیش بینی پذیری کامل از نظر نظری ناممکن می شود.
موتورهای سری سی اف ام اینترنشنال سی اف ام۵۶ یک خانواده از موتورهای جت توربوفن فرانسوی-آمریکایی با نسبت کنارگذر بالا است که توسط شرکت سی اف ام اینترنشنال ساخته شده است. سی اف ام اینترنشنال یک شرکت سهامی مشترک با نسبت ۵۰–۵۰ بین شرکت های موتورهای هواگرد سفران از فرانسه (که پیش تر با نام اسنکما شناخته می شد) و جنرال الکتریک اروسپیس از ایالات متحده است. این موتور جت به صورت گسترده در هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷ کلاسیک و نسل بعدی، خانواده ایرباس ای۳۲۰ و همچنین ایرباس ای۳۴۰ (سری ۲۰۰ و ۳۰۰) به کار رفته است. تا سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۳۲٬۰۰۰ دستگاه از این موتور به بیش از ۵۵۰ شرکت هواپیمایی تحویل داده شده است. این موتور رکوردار بیشترین فروش موتور جت توربوفن در جهان است. نیروی رانش این دسته از موتورهای جت ۱۸۵۰۰ تا ۳۴۰۰۰ پوند-نیرو (۸۲ تا ۱۵۱ کیلونیوتن) است. هر دو شرکتِ مشارکت کننده قطعات موتور را در خطوط تولید مجزای خود تولید می کنند. جنرال الکتریک کمپرسور پرفشار، محفظه احتراق و توربین پرفشار و سفران فن (پروانه)، جعبه دنده، اگزوز و توربین کم فشار را تولید می کنند. همچنین برخی از دیگر اجزای موتور توسط شرکت های اَویو ایتالیا و هانی ول
از ایالات متحده ساخته می شود. خطوط مونتاژ پایانی موتورها در اوندال ایالت اوهایو و در ویلاروچ فرانسه قرار دارد. در نهایت موتورهای تکمیل شده با نام سی اف ام اینترنشنال به بازار عرضه می شوند. با وجود محدودیت های اولیه صادرات قطعات حیاتی موتور به فرانسه از طرف دولت آمریکا، این موتور با چهار نسل اصلی، یکی از متداول ترین موتورهای هواپیمای توربوفن در جهان است. موتور سی اف ام۵۶ برای نخستین بار در سال ۱۹۷۴به حرکت درآمد. در آوریل ۱۹۷۹ شرکت سرمایه گذاری مشترک بین دو شرکت مادر کماکان پس از ۵ سال هیچ سفارشی دریافت نکرده بود و تنها دو هفته تا انحلال فاصله داشت. اما این برنامه هنگامی که خطوط هوایی دلتا، یونایتد ایرلاینز و فلایینگ تایگرز موتور سی اف ام۵۶ را برای نوسازی موتور هواپیماهای داگلاس دی سی-۸ خود انتخاب کردند حفظ شد. همچنین اندکی پس از آن موتور مذکور برای نوسازی ناوگان کی سی-۱۳۵ استراتوتانکر نیروی هوایی ایالات متحده انتخاب شد که بزرگترین مشتری موتور سی اف ام تا آن هنگام بود. از نخستین موتورها در سال ۱۹۸۲ بهره برداری شد. در دوران نخست بهره برداری از این موتور، چندین حادثه خرابی تیغه فن به وجود آمد که از آن جمله یک نمو
نه خرابی موتور موجب فاجعه هوایی کگ ورث شد. از طرفی برخی از موتورها مشکلاتی ناشی از پرواز در باران و تگرگ را تجربه کردند که این مشکلات با بهینه سازی های آتی موتور برطرف شد. تاریخچه. سرآغاز. از اواخر دهه ۱۹۶۰، تحقیق اولیه در مورد نسل جدیدی از موتورهای جت تجاری؛ موتورهای توربوفن با کنارگذر بالا در دسته رانش «۱۰ تنی» (۲۰۰۰۰ پوند-نیرو؛ ۸۹ کیلونیوتن) آغاز شد. اسنکما (سفران کنونی) که سابقه بیشتری روی تولید موتورهای نظامی داشت، نخستین شرکتی بود که با هدف ورود به این بازار جدید، به دنبال یک شریک تجاری برای طراحی و ساخت موتور در این کلاس می گشت. این شرکت، پرت اند ویتنی، رولز رویس و جی ایی اوییشن را به عنوان شرکای احتمالی در نظر گرفت. در سال ۱۹۷۱ و در حین برگزاری نمایشگاه هوایی پاریس، گرهارد نئومان مدیر عامل وقت جنرال الکتریک و رنه راوود مدیرعامل وقت اسنکما توافق اولیه برای تأسیس یک شرکت سرمایه گذاری مشترک امضا کردند. طی ملاقات های بعدی، اصول اولیه پروژه مشترک و تسهیم منافع حاصل از آن مورد توافق قرار گرفت. در آن زمان، رهبر بازار موتورهای جت تجاری، پرت اند ویتنی بود. جنرال الکتریک در جستجوی موتوری در کلاس بازار جهانی بود
و اسنکما نیر به واسطه تولید مشترک موتور توربوفن سی اف۶–۵۰ برای هواپیمای ایرباس ای۳۰۰، در این زمینه تجربه داشت. از طرف دیگر، پرت اند ویتنی در نظر داشت تا موتور جی تی۸دی خود را برای رقابت در دستهٔ موتورهای ۱۰ تنی بهینه سازی کند، در حالی که رولز رویس به دلیل مسائل مالی امکان پرداختن به پروژه های جدید را نداشت. پس جنرال الکتریک موفق شد جایگاه شریک تجاری اسنکما برای این برنامه را به دست آورد. پروژه اسنکما از کشور فرانسه در آن زمان تنها منبع بودجه توسعه یک موتور در این کلاس بود و جنرال الکتریک به همین دلیل پذیرفت که در چارچوب یک همکاری مشترک بر روی آن کار کند. جنرال الکتریک در ابتدا به جای موتور بسیار پیشرفته تر اف۱۰۱ که برای بمب افکن مافوق صوت بی۱-بی لنسر ساخته شده بود، فقط تکنولوژی موتور سی اف۶ خود را با اسنکما به اشتراک گذاشت. این شرکت هنگامی که نیروی هوایی ایالات متحده پروژه هواپیمای ترابری پیشرفته خود را در سال ۱۹۷۲ اعلام کرد، با مشکلی جدی روبرو شد. مشکل از آن جا نشأت می گرفت که برای رقابت در این پروژه نیازمند بودجه لازم برای توسعه یک موتور ۱۰ تنی بود. در این صورت جنرال الکتریک دو راه بیشتر نداشت؛ یا ساخت موت
ور با اسنکما یا ساخت موتور مشابه با فناوری پیشرفته توسط خودش. راه دوم به بودجه تحقیقاتی بالایی نیاز داشت و جنرال الکتریک در وهله اول نگران حذف آن شرکت در قرارداد نیروی هوایی در رقابت با پرت اند ویتنی و جنرال موتورز با موتور «پیشرفته» آن ها بود. از این رو تصمیم به درخواست مجوز صادرات برای فناوری پیشرفته هستهٔ موتور اف ۱۰۱ گرفت تا با کمک اسنکما بتواند موتور مورد نیاز برنامه نیروی هوایی را بسازد. روابط سیاسی و اقتصادی اثرگذار بر اجرای پروژه بین آمریکا و فرانسه. جنرال الکتریک، به عنوان سهام دار اصلی در پروژه موتور ۱۰ تنی، در سال ۱۹۷۲ مجوز صادرات هسته موتور اف۱۰۱ را درخواست کرد. دفتر کنترل دارایی های وزارت امور خارجه ایالات متحده این درخواست را به دلایل امنیت ملی رد کرد. از جمله این دلایل این بود که فناوری هسته موتور اف۱۰۱ بخشی از سیستم دفاع استراتژیک ملی (بمب افکن بی-۱ لنسر) است و از آنجا که با بودجه وزارت دفاع ساخته شده، صادرات این فناوری به فرانسه تعداد کارگران آمریکایی حاضر در این پروژه را محدود می کند. این تصمیم رسمی در تفاهم نامه تصمیم امنیت ملی توسط هنری کیسینجر مشاور امنیت ملی در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۱۹۷۲ امضا
شد. در حالی که دغدغه های امنیت ملی به عنوان زمینه رد این امر ذکر شد، سیاست نیز نقش مهمی در اجرای آن ایفا کرد. این پروژه و مسئله صادرات مرتبط با آن آنقدر مهم تلقی شد که ژرژ پمپیدو رئیس جمهور فرانسه مستقیماً از رئیس جمهور ایالات متحده، ریچارد نیکسون، تصویب این توافق نامه را درخواست کرد و هنری کیسینجر در جلسه روسای جمهور در سال ۱۹۷۲ این موضوع را با رئیس جمهور پمپیدو مطرح کرد. مقامات جنرال الکتریک در بالاترین سطح معتقد بودند که داشتن نیمی از بازار بهتر از هیچ است. به نظر آن ها اسنکما می توانست در نهایت بدون کمک جنرال الکتریک این موتور را بسازد و به این ترتیب بازار از دست جنرال الکتریک خارج می شد. از طرفی مقامات دولت نیکسون از این موضوع هراس داشتند که این پروژه سر آغاز پایان رهبری هوافضای آمریکا شود. همچنین گمانه زنی هایی وجود داشت که این مخالفت احتمالاً انتقام گیری از دخالت فرانسوی ها در متقاعد کردن سوئیس برای خرید یک طرح فرانسوی با نام داسو میلان در رقابت با هواپیمای آمریکایی ال تی وی ای-۷ کرسر ۲ بوده است. اما در پایان سوئیسی ها هیچ یک از آن دو هواپیما را خریداری نکرده و در عوض جنگنده سبک وزن نورثروپ اف-۵ را بر