Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فیچر فون یا تلفن همراه ساده یا تلفن همراه ابتدایی که به آن گوشی کلاسیک یا گوشی ساده نیز می گویند، یک پس نام است که برای توصیف یک رده از تلفن های همراه استفاده می شود. تلفن همراه ساده در واقع مابین «گوشی ابتدایی» (basic) که معمولاً نمایشگر تک-رنگ (سیاه-سفید) دارند و تنها قادر به تماس صوتی و ارسال-دریافت پیامک هستند، و یک تلفن هوشمند با قابلیت های پیشرفته قرار دارد. یک تلفن همراه ساده همانند تلفن هوشمند از سیستم عامل و واسط گرافیکی کاربر استفاده می کند و در کنار ارائه قابلیت تماس صوتی، و ارسال-دریافت پیامک، قابلیت های پخش فایل های چندرسانه ای، فعالیت های مرتبط با اینترنت، دوربین عکاسی، چراغ قوه، رادیو، و ضبط صدا را نیز ارائه می دهد. بیشتر مدل های تلفن همراه ساده دارای خشاب کارت حافظه و درگاه microUSB هستند که می توان برای افزایش ظرفیت حافظه و انتقال فایل ها از آنها استفاده کرد. نام گذاری. در زبان انگلیسی به این گونه از تلفن های همراه، فیچر فون () گفته می شود، یعنی «تلفن قابلیت دار» یا «گوشی قابلیت دار».
قیام توابین نهضت شیعی (۶۴ق-۶۸۴م) که در کوفه علیه حکومت اموی شکل گرفت. کوفیان به دلیل این که در قیام کربلا با حسین بن علی همراه نشدند، پشیمان بودند و قصد جبران داشتند. طی جلسه ای که در خانهٔ سلیمان بن صرد خزاعی شکل گرفت؛ افرادی همانند مسیب بن نجبه، عبدالله بن وال بن سعد و رفاعه بن شداد و محمد ابن اسحاق اهوازی سخنرانی کردند و همهٔ افراد حاضر، سلیمان را به رهبری این قیام برگزیدند. آن ها دو هدف داشتند؛ اول این که از قاتلان حسین بن علی و رهبران یزید در کربلا انتقام بگیرند و دوم به حکومت رساندن اهل بیت پیامبر (علی بن الحسین) بود. ۶ ماه پس از آن مختار ثقفی وارد کوفه شد، او نظر مساعدی در رابطه با این قیام نداشت و معتقد بود سلیمان بن صرد خزاعی موفق نخواهد شد، اما او تبلیغ برای قیام را آغاز کرد. با تبلیغات او ۲ هزار نفر از کوفیان به او پیوستند، سلیمان به رهبران شیعه مدائن و بصره اطلاع داد و آن ها را نیز به این قیام دعوت کرد و پس از آن به سمت شام حرکت کردند. سلیمان پیشنهاد عبدالله بن یزید، فرماندار کوفه و زفر بن حارث کلابی، مبنی بر حمایت از او مشروط بر تأخیر انداختن قیام را نپذیرفت و به راه خود ادامه داد. آن ها در عین ا
لورده به یک دیگر رسیدند. طی حملاتی که انجام شد سرداران توابین کشته شدند و رفاعة بن شداد بجلی آخرین فرماندهٔ باقی مانده بود که دستور عقب نشینی داد و به کوفه بازگشتند. مختار پس از آگاهی از این واقعه به آن ها اطلاع داد که پس از آزادی از زندان خونخواهی حسین بن علی را آغاز خواهد کرد. پیش از قیام. شیعیان کوفه پس از کشته شدن حسین بن علی با ندامت و ناراحتی بسیار سعی در جبران گناه خود داشتند؛ پس تعدادی از بزرگان و رهبران در خانه سلیمان بن صرد گرد آمدند تا راهی پیدا کنند. سلیمان بن صرد در میان اجتماع آنان گفت: پس از او مسیب بن نجبه، رفاعد بن شداد، عبدالله بن وال بن سعد در رابطه با رهبری قیام سخنرانی کردند و در آخر سلیمان بن صرد خزاعی را به رهبری خود انتخاب کردند. شیعیان معتقد بودند تنها راه بخشیده شدن و پاک کردن این لکه ننگ، کشتن قاتلان حسین بن علی است. آن ها با یکدیگر پیمان بستند که این بار تا آخرین قطره خون خود بجنگند و عهد خود را فراموش نکنند. آن ها از عملکرد گذشتهٔ خود بسیار پشیمان بودند و با آمادگی کامل درصدد انتقام حسین بن علی برآمدند. شیعیان از سال ۶۱–۶۴ هجری، پس از گذشت چند ماه از قتل حسین بن علی در جلسات مخفیا
نه که برگزار می شد، یکدیگر را به قیام دعوت می کردند و بالاخره پس از حدود ۴ سال روز قیام فرا رسید. گروهی از توابین پس از مرگ یزید در سال ۶۴ هجری نزد سلیمان بن صرد رفتند و پیشنهاد کردند که قیام را با شورش علیه عمرو بن حریث، فرماندار کوفه آغازکنند، سلیمان با این کار موافقت نکرد و به آن ها دستور داد که افرادی را به مناطق مختلف بفرستند تا اعضای قیام افزایش یابد، با فرستادن مبلغان قیام به مناطق مختلف و ذکر اهداف قیام، اعضای آن افزایش یافت و در سال ۶۴ هجری تعداد بسیاری اضافه شدند که می توان گفت علت اصلی آن مرگ یزید بود؛ زیرا عبیدالله بن زیاد که حاکم بصره و عامل اصلی قتل حسین بن علی بود؛ پس از مرگ یزید از بصره فرار کرد و به شام رفت. او نامه هایی را به سعد بن حذیفه، رهبر شیعیان مداین و مثنی بن مخرمه عبدی از بزرگان بصره نوشت و آن ها را به قیام دعوت کرد؛ آن ها نیز پذیرفتند. کوفه در این زمان ۳ فرماندار به خود دید و اوضاع مطلوبی نداشت. نخست کارگزار یزید بود، سپس عامر بن مسعود و پس از او عبدالله بن یزید. نام گذاری قیام. برخی از نویسندگان معتقدند نام قیام توابین از این آیه گرفته شده است: "پس توبه کنید به سوی پروردگارتان، پس
بکشید خودتان را، این کار نزد خداوند برای شما بهتر است. پس آن ها توبه کردند و خداوند توبه آنان را پذیرفت. به درستی که خداوند توبه پذیر و رحیم است." این آیه در رابطه با قوم بنی اسرائیل است. زمانی که در نبود حضرت موسی به گوساله پرستی روی آورده بودند و خداوند به آن ها دستور داد یکدیگر را بکشند تا توبه آن ها پذیرفته شود. تعدادی از نویسندگان معتقدند که توابین نام خود را از این آیه اخذ کرده اند و آن ها قصد خودکشی داشتند و به شان نزول آیه و حکم شرعی این عمل در اسلام توجه نکرده اند. شان نزول آیه برای قوم یهود بود و خودکشی هم در اسلام حرام است و در بین توابین حافظان قرآن و راویان و فقهایی بودند که به نظر نمی آید برای جبران گناهی دست به گناهی دیگر بزنند. رهبران این قیام همگی بیش از ۶۰ سال عمر داشتند؛ یعنی دوران جوانی خود را پشت سر گذاشته و به احکام شرعی و قرآن آگاهی داشتند. مهم تر از همه در کتاب های تاریخی نامی برای این قیام ذکر نشده و در وقایع نویسندگان معاصر نام توابین را به آن داده اند و در کتب تاریخی و احادیث به آن اشاره نشده است. ورود مختار به کوفه. ۶ ماه پس از مرگ یزید، مختار وارد کوفه شد و با اوج فعالیت های تواب
ین رو به رو شد. او نظر مساعدی در رابطه با این قیام نداشت و آن را ناکام می دانست. مختار معتقد بود سلیمان بن صرد خزاعی تجربهٔ جنگ ندارد و در این امر موفق نخواهد شد. تبلیغات مختار باعث شد حدود ۲ هزار نفر از توابین به او ملحق شوند. دربارهٔ مخالفت مختار با سلیمان گفته شده است او کارایی سلیمان را قبول نداشته، در حالی که سلیمان بن صرد خزاعی بیشتر از ۹۰ سال سن داشته و حداقل ۵۰ سال تجربهٔ نظامی و در تمام جنگ های علی بن ابی طالب حضور داشته است. به اعتقاد سفاک امانی، علت مخالفت مختار با رهبری قیام توسط سلیمان ارتباط مختار با عبدالله بن زبیر بوده او قبل از سفر به کوفه مدتی نزد او بوده و با وساطت داماد خود، که طرفدار عبدالله بن زبیر بوده از زندان آزاد شده و ابن زبیر مختار را روانه کوفه کرده که رهبری قیام را به دست آورد. اما به احتمال زیاد دلیل مخالفت مختار از شکل گیری این قیام، جلوگیری از شکست و مرگ آن ها بوده. با این حال اکثریت اعضا به پیمان خود وفادار ماندند و سلیمان بن صرد را پذیرفتند. وعدگاه شیعیان. نخیله، وعده گاه شیعیان برای آغاز قیام بود، شیعیان کوفه، بصره، مداین آگاه بودند که قیام در روز اول ربیع الاول سال ۶۵ هجری
آغاز می شود. در روز ربیع الاول، سلیمان بن صرد نیروها را آماده کرد و با شعار «یا لثارات الحسین» از شهر خارج شدند و به سمت نخیله رفتند و در آن جا اردو زدند، سلیمان عده ای از سواران را به کوفه فرستاد تا افرادی که موفق به آمدن نشدند را فراخوانند آن ها در تمام شب در کوچه های کوفه فریاد یا لثارات الحسین برآوردند و تا صبح تعداد بسیاری به آن ها پیوستند. با این حال از ۱۶ هزار نفری که اسم نوشته بودند تنها ۴ هزار نفر آمدند، شیعیان بصره و مداین نیز که قول ملحق شدن داده بودند نیامدند. با تبلیغات دوباره سواره نظام هزار نفر دیگر به آن ها اضافه شد و سلیمان در برابر ۵ هزار نفر سخنرانی کرد که اگر شخصی با نیتی جز نیت توابین حضور داشت آن جا را ترک کند. پیشنهاد فرماندار. فرماندار کوفه، عبدالله بن یزید خواستار دیدار با سلیمان بن صرد شد و به نخیله آمد تا با رهبران قیام دیدار کند او پیشنهاد کرد تا زمان قیام را به تأخیر اندازند و مدتی صبر کنند تا نیروی کافی جمع شود و سپس خودش از آن ها حمایت می کند. اما فرمانده توابین نپذیرفت و پیشنهاد وی را رد کرد. عبدالله بن یزید گفت در صورت تأخیر قیام مالیات منطقه ای جوخی را نیز به آن ها خواهد داد
با این حال توابین راضی نشدند. شاید علت اصلی این کار، تفاوت دو جریان فکری بود. توابین طرفدار شیعه و زبیری ها طرفدار اسلام بدون ولایت و امامت بودند. توابین در کربلا. سپاه توابین در جمعه ۵ ربیع الاول ۶۵ هجری از نخیله به سمت دمشق رفت، در «اقساس مالک» اردو زدند و در این راه هزار نفر به عقب برگشته بودند. توابین پس از استراحت به سوی دمشق رفتند و صبحگاه به کربلا رسیدند و بر سر قبر حسین بن علی شیون و زاری کردند. آن ها از یاری نکردن او سخت پشیمان بودند و یک شبانه روز در کنار قبرش بودند. زیارت قبر حسین بن علی موجب تشدید کینه توابین نسبت به قاتلان حسین بن علی شد و آن ها در تصمیم خود برای انتقام مصمم تر شدند. سپس سپاه آماده حرکت به سوی شام شد. دخالت علی ابن الحسین (سجاد). هیچ مدرکی دال بر همکاری سجاد در این قیام پیدا نشده است پیشنهاد دوباره فرمانده کوفه. توابین پس از کربلا به سمت شام حرکت کردند، از حصامه گذشتند و به قیاره رسیدند. در قیاره نامه ای از فرماندار کوفه به سلیمان رسید که دوباره خواهان بازگشت سپاهیان و به تأخیر انداختن قیام شده بود؛ و پیشنهاد کرده بود که پس از فراهم کردن نیرو و امکانات لازم وارد جنگ شوند. سلیمان
در جواب فرماندار کوفه به یارانش گفت:
آلن چارلز هینکس (؛ زادهٔ ) کوهنورد اهل انگلستان از نورثالرتون در یورک شر شمالی است. هینکس اولین کوهنورد انگلیسی است که ادعا می کند تمامی ۱۴ قلهٔ با ارتفاع بالاتر از ۸٬۰۰۰ متر در جهان، که با عنوان هشت هزارمتری ها شناخته می شود، فتح کرده است. او قلهٔ کانگچنجونگا را در ۳۰ مه ۲۰۰۵، هنگامی که ۵۰ سال و ۳۴ روز سن داشت، فتح کرد. هیچ کوهنورد بریتانیایی این چنین ادعایی یا نزدیک به آن نکرده است. نخستین بار راینولد مسنر در ۱۹۸۶ موفق به صعود از ۱۴ قله ۸۰۰۰ متری (همه بدون اکسیژن) شد و دو دهه بعد هینکس سیزدهمین شخصی است که مدعی انجام چنین کار بزرگی شده است.
وودهام مورتیمور (به انگلیسی: Woodham Mortimer) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در مالدون واقع شده است. وودهام مورتیمور ۶۴۱ نفر جمعیت دارد.
وودهام والتر (به انگلیسی: Woodham Walter) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در مالدون واقع شده است. وودهام والتر ۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
وودهاوس اوس (به انگلیسی: Woodhouse Eaves) یک روستا در بریتانیا است که در میدلندز شرقی واقع شده است. وودهاوس اوس ۱٬۵۰۷ نفر جمعیت دارد.
وودلند (به انگلیسی: Woodland) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کانتی دورام واقع شده است. وودلند ۲۳۴ نفر جمعیت دارد.
وودلندز دورست (به انگلیسی: Woodlands) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در East Dorset واقع شده است. وودلندز دورست ۵۲۲ نفر جمعیت دارد.
وودمانکوت (به انگلیسی: Woodmancote) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Horsham District واقع شده است. وودمانکوت ۸٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷۸ نفر جمعیت دارد.
وودمنسی (به انگلیسی: Woodmansey) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در East Riding of Yorkshire واقع شده است. وودمنسی ۷٬۱۰۹ نفر جمعیت دارد.
وودنسبرا (به انگلیسی: Woodnesborough) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Dover واقع شده است. وودنسبرا ۱٬۰۶۶ نفر جمعیت دارد.
وودنویوتون (به انگلیسی: Woodnewton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در East Northamptonshire واقع شده است. وودنویوتون ۴۵۰ نفر جمعیت دارد.
وودپالمتون (به انگلیسی: Woodplumpton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در پرستون واقع شده است. وودپالمتون ۲٬۱۵۴ نفر جمعیت دارد.
وولند (به انگلیسی: Woolland) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North Dorset واقع شده است. وولند ۵۰ نفر جمعیت دارد.
وولستاستون (به انگلیسی: Woolstaston) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Shropshire واقع شده است.
وولتون (به انگلیسی: Woolton) یک حومه شهر در بریتانیا است که در لیورپول واقع شده است. وولتون ۱۲٬۹۲۱ نفر جمعیت دارد.
ووتون (به انگلیسی: Wootton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در نورث همپتون واقع شده است. ووتون ۱۱٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
ووتون فیتزپین (به انگلیسی: Wootton Fitzpaine) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در دورست غربی واقع شده است. ووتون فیتزپین ۳۴۵ نفر جمعیت دارد.
ووتون ریورس (به انگلیسی: Wootton Rivers) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ویلتشر واقع شده است. ووتون ریورس ۲۲۸ نفر جمعیت دارد.
ورمگای (به انگلیسی: Wormegay) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در King's Lynn and West Norfolk واقع شده است. ورمگای ۱۲٫۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۹ نفر جمعیت دارد.
ورم هیل (به انگلیسی: Wormhill) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در High Peak واقع شده است. ورم هیل ۱٬۰۲۰ نفر جمعیت دارد.
ورستون (به انگلیسی: Worston) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Ribble Valley واقع شده است. ورستون ۷۶ نفر جمعیت دارد.
ورت (به انگلیسی: Worth) یک روستا در بریتانیا است که در براوو آو کراولی واقع شده است. ورت ۱۹٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۸۸۸ نفر جمعیت دارد.
ورتول (به انگلیسی: Wortwell) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در نورفک جنوبی واقع شده است. ورتول ۴٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶۱ نفر جمعیت دارد.
وربنس (به انگلیسی: Wrabness) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در تندرینگ واقع شده است. وربنس ۴۰۱ نفر جمعیت دارد.
ورمپلینگهام (به انگلیسی: Wramplingham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در نورفک جنوبی واقع شده است. ورمپلینگهام ۳٫۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
واری (به انگلیسی: Wray) یک روستا در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده است. واری ۵۲۱ نفر جمعیت دارد.
ورینگهام (به انگلیسی: Wreningham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در نورفک غربی واقع شده است. ورینگهام ۶٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲۸ نفر جمعیت دارد.
ورنتهام (به انگلیسی: Wrentham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در وینوی واقع شده است. ورنتهام ۹۶۶ نفر جمعیت دارد.
ورستلینگورت (به انگلیسی: Wrestlingworth) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده است.
ورتهام (به انگلیسی: Wretham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در منطقه برکلند واقع شده است. ورتهام ۳۲٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷۴ نفر جمعیت دارد.
ورتون (به انگلیسی: Wretton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کینگ لین و نورفک غربی واقع شده است. ورتون ۴٫۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۹ نفر جمعیت دارد.
روکسال (به انگلیسی: Wroxall) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در جزیره وایت واقع شده است. روکسال ۱٬۷۵۳ نفر جمعیت دارد.
روکستون (به انگلیسی: Wroxton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در چرول واقع شده است. روکستون ۱۰٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴۶ نفر جمعیت دارد.
ویبرتون (به انگلیسی: Wyberton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در بوستون واقع شده است. ویبرتون ۳٬۷۴۷ نفر جمعیت دارد.
ویبوستون (به انگلیسی: Wyboston) یک روستا در بریتانیا است که در وای باستن چاستن و کولزدن واقع شده است.
ویبانبری (به انگلیسی: Wybunbury) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در چشر شرقی واقع شده است. ویبانبری ۱٬۴۵۹ نفر جمعیت دارد.
ویکوگ (به انگلیسی: Wychough) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در چشر غربی و چستر واقع شده است. ویکوگ ۱۱ نفر جمعیت دارد.
ویک رجیس (به انگلیسی: Wyke Regis) یک روستا در بریتانیا است که در دورست (انگلستان) واقع شده است. ویک رجیس ۵٬۴۵۸ نفر جمعیت دارد.
وینفور ایگل (به انگلیسی: Wynford Eagle) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در دورست غربی واقع شده است. وینفور ایگل ۶۰ نفر جمعیت دارد.
ویر پیدل (به انگلیسی: Wyre Piddle) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ویکیون واقع شده است. ویر پیدل ۵۳۵ نفر جمعیت دارد.
ویتوپ (به انگلیسی: Wythop) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در الیردال واقع شده است.
ویتون اون د هیل (به انگلیسی: Wyton on the Hill) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در هانتینگدونشر واقع شده است. ویتون اون د هیل ۹۶۴ نفر جمعیت دارد.
یالدینگ (به انگلیسی: Yalding) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Maidstone واقع شده است. یالدینگ ۲٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد.
یاپتون (به انگلیسی: Yapton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Arun واقع شده است. یاپتون ۷٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۵۷۱ نفر جمعیت دارد.
یاربورو (به انگلیسی: Yarburgh) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در لیندسی شرقی واقع شده است. یاربورو ۱۵۸ نفر جمعیت دارد.
یاردلی هیستینگس (به انگلیسی: Yardley Hastings) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ساوت نورث همپتون شر واقع شده است. یاردلی هیستینگس ۷۴۵ نفر جمعیت دارد.
یارول (به انگلیسی: Yarwell) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در نورثهمپتون شر شرقی واقع شده است. یارول ۲۹۴ نفر جمعیت دارد.
یاکسهام (به انگلیسی: Yaxham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در منطقه برکلند واقع شده است. یاکسهام ۶٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷۷ نفر جمعیت دارد.
یالند کونیرز (به انگلیسی: Yealand Conyers) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در لنکستر واقع شده است. یالند کونیرز ۱۹۰ نفر جمعیت دارد.
یالند ردماین (به انگلیسی: Yealand Redmayne) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در لنکستر واقع شده است. یالند ردماین ۳۲۶ نفر جمعیت دارد.
یارزلی (به انگلیسی: Yearsley) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در همبلتون واقع شده است.
یاولی (به انگلیسی: Yeaveley) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در داربی دالاس واقع شده است.
یلینگ (به انگلیسی: Yelling) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در هانتینگدونشر واقع شده است. یلینگ ۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
یلورتوفت (به انگلیسی: Yelvertoft) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در دونتری واقع شده است. یلورتوفت ۷۶۴ نفر جمعیت دارد.
یلورتون نورفک (به انگلیسی: Yelverton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در نورفک جنوبی واقع شده است. یلورتون نورفک ۲٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۳ نفر جمعیت دارد.
یتمینیستر (به انگلیسی: Yetminster) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در دورست غربی واقع شده است. یتمینیستر ۱٬۱۰۵ نفر جمعیت دارد.
یلدن (به انگلیسی: Yielden) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده است.
ینیسدو (به انگلیسی: Ynysddu) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در شهرستان مستقل کرفیلی واقع شده است. ینیسدو ۳٬۹۴۸ نفر جمعیت دارد.
یولگریو (به انگلیسی: Youlgreave) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در داربی شر دالاس واقع شده است.
یوکسال (به انگلیسی: Yoxall) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در استافوردشر شرقی واقع شده است. یوکسال ۱٬۸۹۵ نفر جمعیت دارد.
یوکسفورد (به انگلیسی: Yoxford) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در سافک کاستل واقع شده است. یوکسفورد ۷۲۶ نفر جمعیت دارد.
یستالیفیرا (به انگلیسی: Ystalyfera) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در نیث پورت تالبوت واقع شده است. یستالیفیرا ۳٬۰۱۹ نفر جمعیت دارد.
زل موناچوروم (به انگلیسی: Zeal Monachorum) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در مید دوون واقع شده است.
زلاس (به انگلیسی: Zeals) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ویلتشر واقع شده است. زلاس ۶۵۸ نفر جمعیت دارد.
وودستس (به انگلیسی: Woodsetts) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کلان شهر مستقل راترهام واقع شده است. وودستس ۱٬۷۴۶ نفر جمعیت دارد.
وودسفورد (به انگلیسی: Woodsford) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در دورست غربی واقع شده است. وودسفورد ۸۰ نفر جمعیت دارد.
وودتون (به انگلیسی: Woodton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در نورفک جنوبی واقع شده است. وودتون ۸٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۲ نفر جمعیت دارد.
وودویل (به انگلیسی: Woodville) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در داربی شر جنوبی واقع شده است. وودویل ۵٬۱۶۱ نفر جمعیت دارد.
وودوالتون (به انگلیسی: Woodwalton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در هانتینگدونشر واقع شده است. وودوالتون ۲۴۳ نفر جمعیت دارد.
ووکی (به انگلیسی: Wookey) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در مندیپ واقع شده است. ووکی ۱٬۳۱۱ نفر جمعیت دارد.
ولاستون (به انگلیسی: Woolaston) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در جنگل دین واقع شده است. ولاستون ۱٬۲۰۶ نفر جمعیت دارد.
ولاوینگتون (به انگلیسی: Woolavington) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در سژمور واقع شده است. ولاوینگتون ۲٬۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
وولفریدزورتی (به انگلیسی: Woolfardisworthy) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در تورریج واقع شده است. وولفریدزورتی ۱٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد.
بارتوژ بیالوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون، و باشگاه فوتبال نوتس کانتی، باشگاه فوتبال گورنیک زابژه، باشگاه فوتبال بارنزلی و باشگاه فوتبال ساوت همپتون اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال لهستان بازی کرده است.
یان کسپر بدنارک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال و مدافع اهل لهستان و بازیکن کنونی باشگاه فوتبال ساوت همپتون است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لخ پوزنان اشاره کرد و هم اکنون در باشگاه فوتبال ساوت همپتون در لیگ برتر فوتبال انگلستان حضور دارد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال لهستان بازی کرده است و برادر بزرگتر وی فیلیپ بدنارک نیز هم اکنون به عنوان دروازه بان در باشگاه فوتبال لخ پوزنان حضور دارد.
توماس کدزیورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لخ پوزنان اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال لهستان بازی کرده است.
خواهر رزتا ثارپ (; – ) موسیقی دان، نوازندهٔ گیتار و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. به عنوان یکی از پیشگامان موسیقی میانهٔ قرن بیستم، او در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ با ضبط موسیقی مذهبی محبوبیت یافت که با ترکیبی منحصر به فرد از اشعار روحانی و همراهی ریتمی که نوع اولیه راک اند رول بود شناخته می شد. او از اولین ستاره های بزرگ موسیقی گاسپل بود و در میان اولین نوازندگان گاسپل بود که مورد توجه مخاطبان موسیقی موسیقی ریتم اند بلوز و راک اند رول قرار گرفت، که بعدها لقب "خواهر اصلی روح"و" مادرخواندهٔ راک اند رول" شناخته شد او بر موسیقی دانان اولیه راک اند رول، مانند لیتل ریچارد، جانی کش، کارل پرکینز، چاک بری، الویس پریسلی و جری لی لوئیس تأثیرگذار بود. ثارپ از پیشگامان تکنیک گیتار بود، او از اولین نوازندگان گیتار الکتریک بود که صدای دیستورت شدهٔ سنگین را برای گیتارش استفاده کرد، که بعدها در موسیقی بلوز الکتریک رایج شد. سبک نوازندگی او تأثیر بسزایی بر موسیقی بلوز در بریتانیا داشت، به طور مشخص تور اروپایی او و مادی واترز که توقفی در منچستر هم داشت، توسط نوازندگان مطرحی مانند اریک کلپتون، کیث ریچاردز و جف بک ذکر شده است.
نظارت جهانی به نظارت گسترده جهانی، فراتر از مرزهای ملی و بر همه مردم جهان اشاره دارد. وجود چنین برنامه ای نخستین بار در دهه ۱۹۷۰ (میلادی) فاش شد و باعث شد تا قانون گذاران، برای محدود و کنترل کردن جاسوسی آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا از مردم داخل کشور قوانینی را وضع کنند. با اینحال افشای این برنامه باعث توجه پایدار افکار عمومی نشد و تنها پس از افشای پروژه اشلون در دهه ۱۹۸۰ (میلادی) و تأیید وجود آن در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) بود که توجه افکار عمومی را برای مدت طولانی به خود جلب کرد. در سال ۲۰۱۳ پس از افشاگری ادوارد اسنودن، توجه گسترده رسانه های جهان به نظارت جهانی جلب شد. تاریخچه. دهه ۱۹۷۰. در سال ۱۹۷۲، تحلیل گر آژانس امنیت ملی آمریکا، پری فل ووک (با نام مستعار "وینزلو پِک") برای خوانندگان مجله "رمپارتز" دربارهٔ آژانس امنیت ملی آمریکا و توافق یوکی یواس ای نوشت. او در سال ۱۹۷۶ در مقاله جداگانه ای در مجله "تایم آوت" وجود ستاد ارتباطات دولت بریتانیا را برملا کرد. دهه ۱۹۸۰ تا دهه ۱۹۹۰. در ۱۹۸۲ کتاب جمیز بامفورد دربارهٔ آژانس امنیت ملی آمریکا با نام «قصر معما» منتشر شد. کتاب دوم بامفورد با نام «» دو دهه بعد منتشر شد
. در سال ۱۹۸۸ وجود شبکه اشلون توسط یکی از کارمندان لاکهید کورپوریشن به نام «مارگارت نیوزهام» فاش شد. نیوزهام به یکی از نمایندگان کنگره ایالات متحده آمریکا گفته بود که تماس های تلفنی استروم تورموند (نماینده حزب جمهوری خواه (ایالات متحده آمریکا)) از سوی آژانس امنیت ملی آمریکا شنود می شوند. پس از آن بازرسان کنگره دریافتند که تمرکز بر مقامات رسمی دولت، یک موضوع اتفاقی نیست. بلکه از آغاز، بخشی از برنامه اشلون بوده است. در اواخر دهه ۱۹۹۰ گزارش شد که اشلون می تواند تا ۹۰٪ ترافیک اینترنت را رهگیری کند. بر اساس خبر بی بی سی در مه ۲۰۰۱ دولت آمریکا (حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا) همچنان منکر وجود اشلون می شد. دهه ۲۰۰۰. پس از حملات ۱۱ سپتامبر ویلیام بینی به همراه دیگر همکاران خود جی. کرک ویبه و ادوارد لومیس با همکاری کارمند کاخ سفید دایین رورک از وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا خواستند که از آژانس امنیت ملی آمریکا برای هدر دادن میلیون ها میلیون دلار در پروژه تریل بلیزز (سامانه ای برای تحلیل داده جابجا شده در شبکه های ارتباطی مانند اینترنت) تحقیق کنند. بینی، همچنین بی پرده از آژانس امنیت ملی آمریکا برای جاسوسی از شهروندا
ن آمریکا پس از حملات ۱۱ سپتامبر انتقاد می کرد. بینی ادعا کرد که با وجود رهگیری گسترده داده ها، آژانس امنیت ملی آمریکا در رهگیری پیشگیری از حملات ۱۱ سپتامبر شکست خورده است. در سال ۲۰۰۱ سازمان اطلاعات داخلی بریتانیا (ام آی۵) شروع به گردآوری گسترده اطلاعات تماس های تلفنی در داخل بریتانیا کرد که هنگام و پس از حوادث ۱۱ سپتامبر با یکدیگر گفتگو می کردند. وزارت کشور بریتانیا بر اساس برداشت مبهم از قدرت گسترده لایحه مخابرات سال ۱۹۸۴ (و نه لایحه مقررات قدرت های بازرسی ۲۰۰۰) اختیارات تحقیق مستقل را به ام آی۵ داد. این موضوع تا سال ۲۰۱۵ مخفی نگه داشته شد. وزارت کشور بریتانیا در سال ۲۰۱۵ آنرا در دسترس همگان قرار داد. در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۵ نیویورک تایمز گزارشی را با نام «بوش به جاسوس های آمریکایی اجازه می دهد تا بدون حکم دادگاه، تماس های تلفنی را رهگیری کنند» منتشر کرد که با همکاری اریک لیچبلاو و جیمز رایزن (روزنامه نگار و برنده جایزه پولیترز) نوشته شده بود. این گزارش با تأخیری یک ساله منتشر شد. زیرا اگر در سال ۲۰۰۴ منتشر می شد باعث بروز نگرانی های امنیت ملی شده و بر انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۴) تأثیر می گذا
شت. بعدها روس تایس به عنوان منبع اطلاعات این گزارش معرفی شد. در سال ۲۰۰۶ جزئیات بیشتری از نظارت داخلی آژانس امنیت ملی آمریکا از شهروندان این کشور توسط یواس ای تودی منتشر شد. یواس ای تودی این گزارش را در ۱۱ مه ۲۰۰۶ منتشر کرد و در آن از پایگاه داده گسترده آژانس امنیت ملی آمریکا از اطلاعات تماس ده ها میلیون شهروند آمریکایی پرده برداشت. بر پایه این گزارش، جزئیات این تماس ها از سوی چندین شرکت مخابراتی مانند ای تی اند تی، ورایزن کامیونیکیشنز، و بل ساوت تأمین می شوند. از «مارک کلین» کاردان فنی تجربی پیشین ای تی اند تی به عنوان منبع اصلی این گزارش نام برده شد. او به خصوص، فاش کننده وجود اتاق های مراکز کنترل شبکه (مانند اتاق ۶۴۱ای) بود که ستون فقرات رهگیری و ذخیره همه ترافیک اینترنت را تشکیل می دهند. در سال ۲۰۰۸ تحلیل گر امنیتی «بابک پاسدار» وجود به اصطلاح «مدار کوانتیکو» را فاش کرد که او و تیمش در سال ۲۰۰۳ راه اندازی کرده بودند. این مدار به دولت آمریکا اجازه می داد که به همه اطلاعات یک اپراتور شبکه تلفن همراه نامشخص دسترسی پیدا کنند که بعدها مشخص شد این اپراتور، ورایزن کامیونیکیشنز است. در سال ۲۰۰۷، جوزف ناچیو مدیر ع