Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رو تا آستانهٔ مرگ پیش می رود. او از تمرین های خوب شکار و مهارت هایش برای بقا و پنهان شدن در جنگل بهره می جوید. چند روز بعد، یک دیوار آتشین مصنوعی کتنیس را وادار می کند به سوی دیگران برود. «کاریرها» (پیشکش هایی از منطقهٔ ثروتمند و وفادار که به شدت برای شرکت در بازی ها آموزش دیده اند) او را می یابند و در تنگنا قرار می دهند و به نظر می رسد پیتا نیز با آنان متحد شده است. کتنیس بالای یک درخت محاصره شده و رو نیز بالای درختی در آن نزدیکی ها پنهان شده است. او به آرامی کتنیس را متوجه لانهٔ زنبورهای ردیاب و کشنده می کند. کتنیس هم شاخه ای را که لانه روی آن قرار دارد می برد و لانهٔ زنبورها به پایین سقوط می کند. سم نیش این زنبورها یک دختر را می کشد و دیگران هم هر یک به سویی می گریزند. به هرحال، کتنیس که خودش هم نیش خورده، شروع به هذیان گفتن می کند. پیتا برمی گردد، ولی به جای قتل کتنیس، به او می گوید که فرار کند. کتنیس و رو به متحد و دوست یکدیگر بدل می شوند؛ اما رو توسط یکی دیگر از پیشکش ها به سختی زخمی می شود و کتنیس آن پیشکش را با پیکان تیری می کشد. کتنیس تا هنگامی که رو نمرده، برای او آواز می خواند و بر روی جسد او گل م
ی ریزد که نشان از تمرد او در برابر خواستهٔ کاپیتول دارد. در حرکتی بی سابقه برای کتنیس از منطقهٔ رو، نانی به عنوان هدیه می فرستند. سپس تغییر یک قانون اعلام می شود که اجازه می دهد هر دو پیشکش یک منطقه، در صورت پیروزی، بتوانند از مسابقه جان به در برند. کتنیس پیتا را در حالی که به شدت زخمی شده می یابد و از او پرستاری می کند و در همین حین به ایفای نقش دختری عاشق می پردازد تا از هدایای حامیان برخوردار شود. بازی سازان اعلام می کنند که هر چه شرکت کننده ها نیاز داشته باشند، در یک جشن اعطا می شود و کتنیس علی رغم خطرات جانی موجود، برای به دست آوردن داروهای پیتا، ریسک می کند. او با دختری به نام کلاو، که در کشتن رو شریک بود، گلاویز می شود و کلاو بر او مسلط می شود، ولی هنگامی که در حال بدگویی از رو بود، ترش، پیشکش پسر از منطقهٔ ۱۱، سر می رسد و او را به قتل می رساند ولی به کتنیس — فقط همین یکبار — به خاطر رو، امان می دهد. نهایتاً دارو موجب بهبود حال پیتا می شود. در نهایت مسابقه کتنیس و پیتا تنها بازماندگان مبارزه می مانند اما بازی سازان از اعمال قوانین تغییر یافته منصرف می شوند و تلاش می کنند با خلق وضعی دراماتیک، این دو را
مجاب کنند که دیگری را به قتل برسانند. در عوض، کتنیس میوهٔ بسیار سمی «نایت لاک» را از جیب خود بیرون می آورد و نیمی از آن را به پیتا می دهد. بازی سازان پس از این که متوجه می شوند کتنیس و پیتا قصد خودکشی دارند، اعلام می کنند که آن ها، هر دو، پیروز هفتاد و چهارمین دورهٔ بازی های گرسنگی هستند. اگر چه به کتنیس به عنوان یک قهرمان خوش آمد گفتند، هیمیچ به او هشدار داد که در حال حاضر، به خاطر تحریک کاپیتول و مبارزه طلبی، تبدیل به یک هدف شده است. پس از آن پیتا که فهمیده اقدامات کتنیس در حین مسابقات بخشی از یک ترفند برای به دست آوردن همدردی مخاطبان بوده، دل شکسته و رنجور می شود. اما کتنیس مطمئن نیست که چه احساسی نسبت به او دارد. درون مایه ها. کالینز در مصاحبه ای اشاره کرد که رمان «موضوعاتی ازقبیل فقر مطلق، گرسنگی، ستم و اثرات جنگ در میان دیگران را مورد توجه قرار داده است.» رمان به مبارزهٔ مردم پانم برای صیانت از جان خود در مناطق و بازی های گرسنگی که باید در آن شرکت کنند، می پردازد. گرسنگی شهروندان و نیازشان به منابع، چه در داخل و چه در خارج از میدان مسابقات، فضایی از درماندگی به وجود آورده که شخصیت های اصلی سعی می کنند
برای بقا، با مبارزهٔ خود بر آن فائق آیند. کتنیس برای تهیهٔ مواد غذایی مورد نیاز برای خانواده اش شکار می کند، که این منجر به توسعه مهارت های مفید او در استفاده از تیر و کمان شده که به او در مسابقات کمک می کند و نشان دهندهٔ تمرد او در برابر قوانین کاپیتول در مواجهه با موقعیت های تهدیدکنندهٔ زندگی است. دارن فرینیچ در مجلهٔ "سرگرمی هفتگی" دربارهٔ تشابه بازی ها با فرهنگ عامه می نویسد که این کتاب «هجو تیزی در طعنه به نمایش های تلویزیونی واقع نما است» و شخصیت سینا «تقریباً به نظر می رسد یک شرکت کننده در نسخهٔ فاشیستی برنامهٔ "پروژه مد" است که از لباس کتنیس به عنوان وسیله ای برای بیان ایده های بالقوه خطرناک خود استفاده می کند.» تصمیم گیری شخصیت ها و استراتژی هایی که استفاده می کنند اغلب از لحاظ اخلاقی پیچیده است. پیشکش ها شخصیتی را خلق می کنند که مخاطبانشان می خواهند در طول بازی ببینند. مجلهٔ کتابخوانی "طرفداران صدای جوانان" درون مایهٔ اصلی کتاب "بازی های گرسنگی" را «کنترل دولتی، «برادر بزرگ» و استقلال شخصی» عنوان کرده است. تم قدرت و انحطاط سه گانه همان طور که ناشر آن، اسکلاستیک، اشاره کرده است، مشابه "ژولیوس سزار" ا
ثر شکسپیر است. از دید لورا میلر از "نیویورکر"، فرضیهٔ نویسنده در مورد بازی ها – یک ورزش به صورت پروپاگاندا و «تحقیر و [...] مجازات رنج آور» برای شکست خوردگان قیام سال ها پیش در برابر کاپیتول – غیرمتقاعدکننده است. «با تبدیل افراد معمولی به سلبریتی و آموزش به آن ها که چگونه برای تودهٔ مستمعین جذاب به نظر رسند، نمی توانید روحیه شان را تضعیف کنید یا آن ها را غیرانسانی جلوه دهید.» اما اگر درون مایه و موضوع فراز و نشیب های دوران دبیرستان و «تجربه اجتماعی دوره بلوغ» باشد، داستان خیلی بهتر تفسیر می شود. میلر می نویسد: «قوانین خودسرانه و سطحی هستند و به سرعت می توانند تغییر کنند. سلسله مراتب اجتماعی خشنی حکفرماست که در آن ثروتمندان، خوش تیپ ها، و ورزشکاران از مزایایی نسبت به دیگران برخوردارند. برای زنده ماندن شما باید کاملاً جعلی باشید. به نظر می رسد بزرگسالان درک نمی کنند که چه ریسک بالایی وجود دارد؛ در حالی که تمام زندگی شما ممکن است تلف شود، آن ها طوری عمل می کنند که انگار این تنها یک «مرحله» از زندگی است! همه همیشه وقتی شما را می بینند، دربارهٔ لباس هایتان یا دوستانتان نظر می دهند یا بیش از حد نگرانند که شما رابطه
ٔ جنسی دارید، مواد مخدر مصرف می کنید یا به اندازهٔ کافی نمراتتان خوب هست یا نه، اما هیچ کس اهمیت نمی دهد که شما واقعاً کی هستید و چه احساسی در مورد چیزهای مختلف دارید.» دونالد بریک از "واشینگتن تایمز" و کشیش اندی لانگفورد می گویند که داستان دارای تم های مسیحی مانند ایثار است، به طور مثال آنجا که کتنیس داوطلب می شود به جای خواهر کوچکترش به مسابقه برود، مشابه داستان قربانی شدن عیسی به عنوان یک جایگزین برای کفارهٔ گناهان بشر است. بریک و منتقدی دیگر، به نام امی سیمپسون، هر دو می گویند که داستان حول موضوع امید است که نمونه اش در خوبی فسادناپذیر پریمروز، خواهر کتنیس، قابل مشاهده است. سیمپسون همچنین به حوادث مشابه مصائب عیسی در عمل «مسیح گونهٔ» پیتا ملارک اشاره می کند، که به کتنیس هشدار می دهد که برای نجات زندگی اش فرار کند ولی خودش چاقو می خورد و سپس از در زمین دفن می شود و در یک غار سه روز می ماند تا این که فرصت زندگی جدیدی برایش پدید آید. همچنین او می گوید که تصویری از نان زندگی مسیحیان در بخشی از داستان، که پیتا ملارک به کتنیس قطعه نانی می بخشد تا خانواده اش از گرسنگی جان به در ببرند، مشهود است. تاریخچه انتشار.
کالینز پس از نوشتن رمان یک قرارداد شش رقمی را برای انتشار هر سه کتاب مجموعه اش با اسکلاستیک امضا کرد. برای اولین بار کتاب در قطع گالینگور در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۸ در ایالات متحده آمریکا چاپ و منتشر شد. بازی های گرسنگی در چاپ اول ۵۰٬۰۰۰ نسخه داشت که هر دفعه دو برابر شد تا به ۲۰۰۰۰۰ کپی از کتاب رسید. تا فوریه ۲۰۱۰ این کتاب به تعداد ۸۰۰٬۰۰۰ نسخه چاپ شده بود و حق نشر این رمان در ۳۸ منطقه در سراسر جهان به فروش رسید. تنها چند ماه بعد، در ماه ژوئیه، این کتاب به صورت جلد کاغذی هم چاپ شد. "بازی های گرسنگی" در ماه نوامبر سال ۲۰۰۸ وارد "فهرست کتاب های پرفروش نیویورک تایمز" شد و توانست بیش از ۱۰۰ هفته متوالی در این فهرست باقی بماند. همچنین یک فیلم اقتباسی از "بازی های گرسنگی" در ماه مارس ۲۰۱۲ بر اساس این کتاب منتشر شد که برای ۱۳۵ هفته متوالی در فهرست پرفروش ترین فیلم های "یواس ای تودی" قرار داشت و بیش از ۱۷٫۵ میلیون نسخه از آن فروخته شد. این رمان اولین اثر در میان "سه گانه بازی های گرسنگی" بود؛ و در پی آن دنباله های "اشتعال" (۲۰۰۹) و "زاغ مقلد" (۲۰۱۰) منتشر شدند. در ماه مارس ۲۰۱۲ که فیلم "بازی های گرسنگی" پخش شد، اسکلاستیک گزا
رش کرد که ۲۶ میلیون نسخه از کتب سه گانه فروخته شده که شامل کتاب های ضمیمه به فیلم نیز بودند. "بازی های گرسنگی "(و دنباله های آن) به شکل فوق العاده خوبی در فرمت کتاب الکترونیکی فروخته شدند. سوزان کالینز اولین نویسندهٔ کودکان و جوانان بود که موفق به فروش بیش از یک میلیون ای بوک در آمازون کیندل شد و این فروش او را، به عنوان ششمین عضو، در «باشگاه میلیونی های کیندل» عضو کرد. در مارس ۲۰۱۲ آمازون اعلام کرد که کالینز به پرفروش ترین نویسندهٔ کتاب های الکترونیکی تمام اعصار کیندل تبدیل شده. یک نسخهٔ کتاب صوتی هم در دسامبر ۲۰۰۸ از "بازی های گرسنگی" منتشر شد. این کتاب صوتی توسط بازیگری به نام کارولین مک کورمیک قرائت می شود و به مدت یازده ساعت و چهارده دقیقه به طول می انجامد. مجله "آدیوفایل" نوشت: «کارولین مک کورمیک داستان را با دقت و توجه کامل روایت کرده است. با این حال، تکیه بیش از حد او بر قوام نثر، باعث شده که شنوندگان جوان درام از لذت شنیدن آن باز بمانند.» "مجلهٔ اسکول لایبراری" نیز با تمجید از کتاب صوتی می گوید: «مک کورمیک قسمت های پرحادثه را با شور و هیجان خوانده است، و ترس ها، استقامت ورزی های کتنیس را به خوبی در ص
دایش نشان داده است. همچنان است احساس علاقهٔ او به یکی دیگر از پیش کش ها [پیتا ملارک] که به مرور زمان بیشتر و بیشتر می شود». تیم اوبراین جلد را به شکلی زرین از «زاغ مقلد» مزین کرد. پرنده ای به شکل یک مرغ مقلد ماده و پیکانی محاط در حلقه ای طلایی رنگ، در پس زمینه ای مشکی در این جلد نشان داده شده. این همان سنجاق سینه ای است که مج، دختر شهردار و دوست کتنیس، به وی هدیه داده بود. همان گونه که در قسمتی از کتاب از زبان کتنیس می خوانیم: «گویی یک نفر پرندهٔ کوچک طلایی رنگی را ساخته و سپس آن را به حلقه ای به دور آن وصل کرده است. پرنده فقط توسط نوک بال هایش به حلقه متصل شده است. ناگهان آن را می شناسم، یک زاغ مقلد است.» نقدها. "بازی های گرسنگی" تحسین منتقدان را برانگیخت. در یک بررسی برای "نیویورک تایمز"، جان گرین نوشت که «پی رنگ رمان هوشمندانه نوشته شده و سرعت رخداد حوادث بی نقص است» و «نقطهٔ قوت قابل توجه این رمان، خلق دنیایی پرجزئیات توسط کالینز و قهرمان زن به یادماندنی، پیچیده و جذاب آن است.» او ادامه می دهد، در حالی که کتاب از لحاظ تمثیلی غنی است، گاهی اوقات پتانسیل تمثیلی را که در پی رنگش وجود دارد، آزاد نمی کند و نوس
ینده صرفاً به «شرح حواث» پرداخته، نه چیزهای دیگر. نقد و بررسی مجلهٔ "تایم" نیز نظر مثبتی ارائه کرد و آن را «کتابی سرد، خونین و کاملاً هولناک» دانست و به ستایش آنچه که از آن به عنوان خشونتی با کیفیتی «هیپنوتیزم کننده» نامبرده، پرداخت. در نظر استیون کینگ برای "انترتیمنت ویکلی" می گوید این کتاب شبیه است به «بازی های رایانه ای تکون بخوری-می کشمت در لابی ساختمانی اداری؛ شما می دانید این واقعی نیست، اما در هر حال، شما را درگیر می کند.» او اظهار داشت که «صحنه هایی از تنبلی در نوشتن که بچه ها راحت تر از بزرگسالان آن ها را می پذیرند» در آن وجود داشت و مثلث عشقی برای این ژانر استاندارد بود. او به کتاب نمرهٔ ب داد. الیزابت بیرد از "مجلهٔ اسکول لایبراری"در ستایش این رمان گفت: «به تناوب، هیجان انگیز، تأثرانگیز، متفکرانه، و نفس گیر» است و آن را یکی از بهترین کتاب های سال ۲۰۰۸ نامید. "بوکلیست" نیز در یک بررسی مثبت به ستایش شخصیت خشن و عاشقانه درگیر در این کتاب پرداخت. "کیرکوس ریویوز" هم مثبت بود و از اکشن و آفرینش دنیای داستان تمجید کرد اما اشاره کرد که «ویرایش ضعیف در چاپ اول، خوانندگان دقیق را پریشان کرد - یک افتضاح فاحش.
» ریک ریوردن، نویسندهٔ سری کتاب های "پرسی جکسون اند المپیمانز" هم ادعا کرد که این اثر «نزدیکترین چیز به یک رمان ماجراجویی همه چی تمام» بود که او تا کنون خوانده بود. استفانی مایر (نویسنده سری کتاب گرگ و میش) در وبگاهش بر این مطلب صحه گذاشت که: «این کتاب فکر و ذهنم را مشغول کرده بود… بازی های گرسنگی شگفت انگیز است.» "بازی های گرسنگی "جوایز و افتخارات بسیاری کسب کرد. "پابلیشرز ویکلی" عنوان «بهترین کتاب سال» در ۲۰۰۸ و "نیویورک تایمز" «کتاب شاخص کودکان در سال ۲۰۰۸» را به آن دادند. در سال ۲۰۰۹ این اثر برندهٔ جایزه اردک طلایی در ردهٔ افسانه های جوانان شد. "بازی های گرسنگی" همچنین در ردهٔ کتاب های فانتزی و علمی-تخیلی به همراه "کتاب گورستان" «برندهٔ سیبل ۲۰۰۸» شد یکی از "«"بهترین کتاب های سال ۲۰۰۸» "مجلهٔ اسکول لایبراری" و «برگزیدهٔ ویراستاران بوکلیست» در سال ۲۰۰۸ شد. در سال ۲۰۱۱ این کتاب برنده مدال خواننده جوان کالیفورنیا شد. در نسخهٔ سال ۲۰۱۲ "مجلهٔ والدین و فرزند" اسکولاستیک، نام "بازی های گرسنگی "به عنوان سی و سومین کتاب برتر کودکان ذکر شده بود و جایزهٔ «هیجان انگیزترین پایان» نصیب آن شد. این رمان یکی از ۵ کتاب پر
فروش کیندل در تمام ادوار است. اما، این رمان از نظر والدین بحث برانگیز بود؛ در سال ۲۰۱۰ در درجه بندی انجمن کتابخانه های آمریکا برای کتاب های به چالش کشیده شده در جایگاه پنجم فهرست بود و در میان دلایل ذکر شده «نامناسب برای گروه سنی» و «خشونت» بیان شده بود. شباهت "بازی های گرسنگی" به رمان "نبرد سلطنتی"؛ نوشتهٔ کوشون تاکامی که در سال ۱۹۹۹ منتشر شده است، مورد توجه عده ای قرار گرفت. کالینز گفت که «هرگز پیش از برآمدن کتابم نام این کتاب یا نویسنده اش را نشنیده بودم. از سویی، هنگامی که آن اثر را به من متذکر شدند، من به سردبیرم گفتم که اگر لازم است، آن کتاب را بخوانم. او گفت: "نه من نمی خواهم که به تمام دنیا فکر کنی. فقط آنچه می خواهی را انجام بده.» سوزان دومینوس از "نیویورک تایمز" در گزارشی می گوید که «شباهت ها آنقدر زیاد است که اثر کالینز به شکل افسار گسیخته ای در فضاهای وبلاگی به یک دزدی وقیحانه تشبیه شد.» اما او استدلال می کند که «منشاءهای مختلفی می توانند سبب شوند که کلیت داستان دو نویسنده به طور مستقل، به یک شکل درآید.» استیون کینگ اشاره می کند به این که برنامهٔ تلویزیون واقع نمای «زمین لم یزرع» شباهت هایی با "نب
رد سلطنتی" داشت، و همچنین نمونه ای از این تشابه ها را برای رمان های «مرد دونده» و «پیاده روی طولانی» از میان آثار خود نام برد. فیلم اقتباسی. در مارس ۲۰۰۹ لاینزگیت انترتیمنت برای ساخت فیلم "بازی های گرسنگی" وارد یک توافق تولید مشترک با شرکت کُلُر فُرس نینا جاکوبسن ، که پیش از آن حق پخش رمان را در سراسر جهان چند هفته قبل از آن به دست آورده بود، شد. این استودیو که پنج سال نتوانسته بود سودی از توافق ببرد، بودجهٔ تولیدات دیگر را به فروش رساند و بودجهٔ $۸۸٬۰۰۰٬۰۰۰ – که یکی از بزرگترین ارقام تاکنون بوده – را برای فیلم تأمین کرد. جیسون دریوز ، وکیل کالینز، اظهار داشت که «آن ها [لاینزگیت] همه کس را در دسترس داشتند، ولی از ما خواهش کردند» با تأمین حق انتخابمان، به آن ها کمک کنیم. آن ها در نظر داشتند فیلم درجهٔ PG-13 را کسب کند، کالینز خودش متن رمان را به کمک بیلی ری، نمایش نامه نویس، و گری راس، کارگردان، برای ساخت فیلم تطبیق داد. فیلمنامهٔ حاصل بسیار وفادار به متن اصلی رمان است. گری راس گفته «احساس می کردم تنها راه برای ساختن فیلمی واقعاً موفق، این بود که کاملاً ذهنی باشد» چون ارائهٔ حوادث، در اثر استفاده از اول شخص حا
ل، توسط کالینز در رمان، چنین اقتضا می کرد. بازیگر زن بیست ساله، جنیفر لارنس، برای بازی در نقش کتنیس اوردین انتخاب شد. هر چند زمانی که فیلمبرداری شروع شد، لارنس چهار سال بزرگتر از شخصیت داستان بود، کالینز احساس می کرد این نقش «بلوغ و قدرت مسلم» را اقتضا می کند و گفت که او ترجیح می داد بازیگر بزرگ تر از سن شخصیتش نشان داده شود. او افزود که لارنس «تنها کسی بود که واقعاً شخصیتی که من در کتاب نوشتم را تسخیر کرد» و این که او «هر کیفیت لازم و ضروری برای بازی کتنیس» را داشت. لارنس، که از طرفداران کتاب بود، پس از سه روز ایفای این نقش را پذیرفت، گرچه در ابتدا از عظمت تولید ترسید. جاش هاچرسون و لیام همسورث بعدتر به عنوان بازیگران نقش پیتا و گیل اضافه شدند. تولید در اواخر بهار ۲۰۱۱ آغاز شد و فیلم ۲۳ مارس ۲۰۱۲ منتشر شد. افتتاحیه این فیلم به رکورد $۱۵۲٫۵ میلیون دلار در آمریکای شمالی دست یافت. سال بعد ""، بر اساس رمان دوم این مجموعه کتاب در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۳ منتشر شد.
دفتر مدیریت بحران () (اوایی ام) در ایالات متحده آمریکا مسئول برنامه ریزی و واکنش به همه بلایا اعم از بلایای طبیعی و انسانی در سطح محلی، قومی، ایالتی، ملی و بین المللی است. گاه از این اداره برای مدیریت عواقب رویدادهای ویژه بزرگ مانند جلسات اصلی، بازدید مقامات و غیره نیز استفاده می شود. کانادا نیز دفاتر مشابهی دارد.
دفتر مرتبط با مدیریت بحران () اداره ای بود در داخل دفتر ویژه رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا که در ۲۵ مه ۱۹۴۰ و براساس فرمان اجرایی ۸۲۴۸ مورخ ۸ سپتامبر ۱۹۳۹، تأسیس شد. وظیفه این دفتر کمک به رئیس جمهور برای شفاف شدن اطلاعات اقدامات دفاعی بود.
کتابدار کنگره () رئیس کتابخانه کنگره آمریکاست که با مشاوره و رضایت مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و به دست رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا برای یک دوره ده ساله تعیین می شود. کتابدار کنگره، ملک الشعرای مشاور کتابخانه کنگره در امر شعر را تعیین کرده و جایزه گرشوین برای آهنگ مردمی را اهداء می کند. کتابدار کنگره مسئولیت های گسترده ای در قبال حق تکثیر، گسترش منابع الکترونیکی و مقررات استفاده منصفانه مندرج در قانون کپی رایت هزاره دیجیتال دارد. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۶، سنای آمریکا کارلا هایدن را به عنوان کتابدار کنگره معرفی کرد که با ۷۴ رأی موافق در برابر ۱۸ رأی مخالف، انتخاب و در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۶ توسط رئیس جمهور، منصوب شد.
کیز آیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال ای اف سی ویمبلدون، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال ویموث، باشگاه فوتبال ای اف سی بورنموث، باشگاه فوتبال سنت آلبنز سیتی، باشگاه فوتبال لیترهید، باشگاه فوتبال همپتون و ریچموند بورو، باشگاه فوتبال آیلزبری یونایتد، باشگاه فوتبال استاینز تاون، باشگاه فوتبال تیورتون تاون، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، باشگاه فوتبال کانوی ایسلند، باشگاه فوتبال چلمزفورد سیتی، باشگاه فوتبال فارن بورو، باشگاه فوتبال چلمزفورد سیتی، باشگاه فوتبال ساتون یونایتد، باشگاه فوتبال ایست بورن بورو، باشگاه فوتبال ایست بورن بورو، باشگاه فوتبال بیزینگ استوک تاون، و باشگاه فوتبال هندون اشاره کرد.
کارلین ایتونگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، و باشگاه فوتبال انفیلد ۱۸۹۳ اشاره کرد.
برایان جکسون (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۴ فوریه ۲۰۲۰) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال پورت ویل، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، باشگاه فوتبال بوستون یونایتد، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال بارتون آلبیون، و باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد.
کلوربات یک برنامه کاربردی وب است به نام بات مکالمه که از الگوریتم هوش مصنوعی (AI) برای گفتگو با انسانها استفاده می کند، که توسط دانشمند انگلیسی رولو کارپنتر (Rollo Carpenter) ساخته شده است. این پروژه قبل از جا بروکی (Jabberwacky) پروژه ربات سخنگو بوده است که در سال ۱۹۸۶ آغاز شد و در سال ۱۹۹۷ در اینترنت آنلاین شد. در دهه اول، کلوربات چندین هزار مکالمه با کارپنتر و همکارانش برگزار کرد. از زمان شروع وب سایت، تعداد گفتگوها در آن بیش از ۱۵۰ میلیون بار بوده است. علاوه بر کاربرد وب، کلوربات به عنوان یک برنامه آی او اس، اندروید و ویندوز فون نیز در دسترس است. عملیات. برخلاف برخی از چت بات های دیگر، پاسخ های کلوربات از پیش برنامه ریزی نمی شوند. در عوض، آن را از پاسخ هایی که کاربران وارد می کند، می گیرد: کافی ست متنی را در جعبه زیر لوگوی کلوربات وارد کنید و سیستم تمام کلمات کلیدی یا عبارتی دقیق را با ورودی پیدا می کند. پس از جستجو از طریق گفتگوهای ذخیره شده، با پیدا کردن اینکه چگونه یک انسان به آن ورودی پاسخ داده، به طور جزئی یا به طور کامل، توسط کلوربات پاسخ می دهد. کلوربات در ۳ سپتامبر ۲۰۱۱ در یک آزمون تورینگ در مؤسسه
فناوری گوا هاتی هند (Indian Institute of Technology Guwahati) شرکت کرد. از ۱٬۳۳۴ رأی، کلوربات به میزان ۵۹٫۳ ٪ انسانی محسوب شد. امتیاز ۵۰ ٪یا بالاتر معمولاً نمره قبولی در نظر گرفته می شود. نرم افزار در زمان اجرا برای این رویداد می توانست فقط ۱ یا ۲ درخواست همزمان را پاسخ دهد، در حالی که کلوربات آنلاین معمولاً با ۸۰٬۰۰۰ نفر به صورت همزمان صحبت می کند. توسعه. کلوربات به طور مداوم در حال یادگیری با نرخ ۴ تا ۷ میلیون تراکنش در ثانیه است. به روزرسانی نرم افزار اغلب پشت صحنه بوده است. در سال ۲۰۱۴، کلوربات برای استفاده از تکنیک های واحد پردازش گرافیکی ارتقا یافت. نرم افزار کل مکالمه با میلیون ها نفر را که در گذشته رخ داده را برای روش پاسخگویی انتخاب می کند. در حال حاضر کلوربات برای بیش از ۲۷۹ میلیون تعامل، از حدود ۳–۴ درصد از داده هایی که قبلاً جمع شده اند، استفاده می کند. توسعه دهندگان کلوربات تلاش می کنند یک نسخه جدید با استفاده از تکنیک های یادگیری ماشینی بسازند. بخش قابل توجهی از موتور پشت کلوربات و یک API برای دسترسی به آن برای توسعه دهندگان به صورت کلور اسکریپت (Cleverscript) ساخته شده است. یک سرویس برای دسترس
ی مستقیم به کلوربات برای توسعه دهندگان نیز فراهم شده است. برنامه ای که از موتور کلور اسکریپت برای بازی ۲۰ سؤالی استفاده می کند، تحت نام کلور ناتور (Clevernator) راه اندازی شده است. برخلاف سایر بازی ها، بازیکن سوالات را می پرسد و این نقش هوش مصنوعی است که درک کند و پاسخ دهد. اپلیکیشن کلورمی (Cleverme) برنامه ای است که به کاربران اجازه گفتگو با کلوربات کوچک مانند هوش مصنوعی را می دهد، برای محصولات اپل توسعه یافت. در اوایل سال ۲۰۱۷، پخش گفتگوی میان دو دستگاه خانگی گوگل که برای گفتگو با یکدیگر تغییر یافته بودند، بیش از ۷۰۰٬۰۰۰ بازدیدکننده را به خود اختصاص داد که به آستانهٔ ۳۰٬۰۰۰ نفر بازدیدکننده برخط هم رسید.
جیمی جکسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال رنجرز، و باشگاه فوتبال رنجرز، اشاره کرد.
بادبان خورشیدی (با نام بادبان نوری و بادبان فوتونی نیز شناخته می شود) روشی برای پیش رانش فضاپیما با استفاده از فشار تشعشعاتی است که توسط خورشید به آینه های بزرگ آن وارد می شود. اولین فضاپیمایی که از این فناوری استفاده کرد کاوشگر ایکاروس بود که در سال ۲۰۱۰ به فضا پرتاب شد. مفهوم و نظریه. بادبان های خورشیدی از فشار تابشی ای که نور خورشید بر سطح آینه های بزرگ وارد می کند، بهره می برند. برخلاف موشک های شیمیایی یا موتورهای یونی، این نوع سامانه نیازی به سوخت ندارد. نخستین بار یوهانس کپلر در قرن هفدهم این مفهوم را مطرح کرد. او معتقد بود که دم دنباله دارها به وسیلهٔ «نسیم خورشیدی» به عقب رانده می شوند. فشار تابشی خورشید بسیار اندک اما پیوسته است. همین ویژگی باعث می شود که با گذشت زمان، فضاپیماهای مجهز به بادبان خورشیدی بتوانند به سرعت های بالایی دست یابند. در نظریه، چنین فضاپیماهایی می توانند به سرعتی برابر با ۲۰٪ سرعت نور برسند که امکان انجام مأموریت های میان ستاره ای را فراهم می کند. "این بخش ترجمه ای است از مقالهٔ در ویکی پدیای انگلیسی، بخش «Concept and theory»." یک قایق بادبانی می تواند مثال خوبی برای بادبان خورش
یدی باشد. نوری که بر آینه ها نیرو وارد می کند، شبیه بادبانی است که توسط باد وزیده می شود. پرتوهای لیزر پرانرژی می توانند به عنوان منبع نور جایگزین برای اعمال نیروی بسیار بیش تر از آن چه با استفاده از نور خورشید امکان پذیر است، استفاده شوند. بادبان خورشیدی امکان عملیات کم هزینه همراه با طول عمر عملیات طولانی را امکان پذیر می کند. از آن جایی که قطعات متحرک کمی دارد و از هیچ پیشرانه ای استفاده نمی کند، می توان از آن چندین بار برای انتقال محموله استفاده کرد. بادبان های خورشیدی از پدیده ای استفاده می کنند که تأثیر ثابت شده و اندازه گیری شده ای بر اختر دینامیکی دارد. فشار خورشید بر همه فضاپیماها، چه در فضای بین سیاره ای، چه در مدار سیاره یا جسم کوچک تأثیر می گذارد. برای مثال، یک فضاپیمای معمولی که به مریخ می رود، بر اثر فشار خورشید هزاران کیلومتر جابه جا می شود، بنابراین اثرات آن باید در برنامه ریزی مسیر، که از زمان اولین فضاپیمای بین سیاره ای در دهه 1960 انجام شده است، در نظر گرفته شود. فشار خورشید همچنین بر جهت گیری فضاپیما تأثیر می گذارد، و عاملی است که باید در طراحی فضاپیما لحاظ شود. برای مثال، کل نیرویی که بر
یک بادبان خورشیدی 800 در 800 متر وارد می شود، در فاصله زمین از خورشید حدود 5 نیوتون (1.1 پوند فوت) است که آن را به یک سیستم پیشرانه با رانش کم تبدیل می کند، شبیه به فضاپیمایی که توسط موتورهای الکتریکی حرکت می کند، اما از هیچ پیشرانه ای استفاده نمی کند، آن نیرو تقریباً به صورت دائمی اعمال می شود و اثر جمعی در طول زمان به اندازه ای بزرگ است که به عنوان یک روش بالقوه برای رانش فضاپیما در نظر گرفته شود. تاریخچه مفهوم. یوهانس کپلر مشاهده کرد که دنباله دارها از خورشید دور می شوند و گفت که خورشید باعث این اثر شده است. او در نامه ای به گالیله در سال 1610 نوشت: «کشتی ها یا بادبان هایی را فراهم کنید که با نسیم سازگار باشند، آن گاه عده ای خواهند بود که حتی شهامت پیمودن در خلأ را نیز خواهند داشت». او ممکن است هنگام نوشتن این کلمات، پدیده دم دنباله دار را در ذهن داشته باشد، اگرچه انتشارات او در مورد دم دنباله دار چندین سال بعد منتشر شد. جیمز کلرک ماکسول، در سال های ۱۸۶۱–۱۸۶۴، نظریه میدان های الکترومغناطیسی و تابش خود را منتشر کرد که نشان می دهد نور دارای تکانه است، بنابراین می تواند بر اجسام فشار وارد کند. معادلات ماکسول
پایه نظری را برای پیش رانی با فشار سبک فراهم می کند. بنابراین تا سال 1864، جامعه فیزیک و فراتر از آن می دانستند که نور خورشید دارای حرکتی است که بر اجسام فشار وارد می کند. ژول ورن در کتاب "از زمین تا کره ماه" که در سال 1865 منتشر شد، نوشت: «روزی سرعت هایی بسیار بیش تر از این [سیاره ها و پرتابه ها] ظاهر می شود که احتمالاً نور یا الکتریسیته عامل مکانیکی آن ها خواهد بود... ما روزی به ماه، سیارات و ستارگان سفر خواهیم کرد.» این احتمالاً اولین کشف منتشرشده است که عنوان می کند نور می تواند سفیه ها را در فضا حرکت دهد. اولین بار پیوتر لبدوف موفق شد که فشار سبک نشان دهد، و در سال 1899 با تعادل پیچشی آن را انجام داد. ارنست نیکولز و گوردون هال آزمایش مشابهی را در سال 1901 با استفاده از رادیومتر نیکولز انجام دادند. سوانته آرنیوس در سال 1908 امکان توزیع فشار تابش خورشیدی هاگ های حیات را در فواصل بین ستاره ای پیش بینی کرد و ابزاری برای توضیح مفهوم پان اسپرمیا ارائه کرد. ظاهراً او اولین دانشمندی بود که اعلام کرد نور می تواند اجسام را بین ستاره ها حرکت دهد. کنستانتین تسیولکوفسکی برای اولین بار استفاده از فشار نور خورشید را بر