Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زنان کرد (به کُردی: Jinên Kurd ,Afiretên Kurd، ژنانی کورد، ژنه یل کورد، ژه نه ل کورد، ئافره ته ل کورد) به طور سنتی نقش مهمی در جامعه و سیاست کُرد ایفا کرده اند. به طور کلی حقوق و برابری زنان کرد در اواخر قرن بیستم و قرن بیست و یکم به دلیل مبارزات ترقی خواهانه در جامعهٔ کرد به طور چشمگیری بهبود یافته است. با این وجود و علی رغم پیشرفت های جامعه کردستان و جنبشهای موجود در کردستان، هنوز هم در جامعهٔ سنتی کردستان عراق و ترکیه زنان کرد از مشکلات مربوط به برابری جنسیتی، ازدواج اجباری و قتل های ناموسی رنج می برند. اطلاعات و دانش و سوابق تاریخی جامعهٔ کرد در مورد تاریخ اولیهٔ زنان کرد، به خاطر کمبود مدارک و عدم وجود تحقیقات، محدود هستند. در سال ۱۵۹۷ (قرن شانزدهم)، شاهزاده شرف الدین بِدلیسی کتابی با عنوان شرف نامه تألیف کرد که در آن به زنان طبقهٔ حاکم اراضی حاکم، و محرومیت آنها از زندگی عمومی و اعمال قدرت حاکمان نسبت به آنان اشاره می شود. وی می گوید کردهای امپراتوری عثمانی که از سنت اسلامی پیروی می کنند، چهار همسر می گرفتند. این رژیم تعدد زوجات، توسط اقلیت حاکم و ثروتمند جامعهٔ کُرد اعمال می شد، که شامل اعضای طبقه حاکم
بر اراضی و مالکان، اشراف و نهادهای مذهبی بود. در دربار قدرتمند منطقه بیتلیس (منطقه ای در جنوب شرق ترکیه) به زنان کرد اجازه ورود به بازار داده نمی شد و اگر به آنجا می رفتند، کشته می شدند. در اواخر قرن نوزدهم، حلیمه خانم از منطقه حکاری حاکم منطقه (باش کلا) بود که تا زمانی که پس از سرکوب قیام بدرخان در سال ۱۸۴۷ مجبور به تسلیم دولت عثمانی شد. زن جوان دیگری به نام فاطمه خان رئیس عشیره عزالدین Ezdinan شد در سال ۱۹۰۹ و در بین قبیله خود به عنوان حاکم منطقه خویش شناخته شد. در طول جنگ جهانی اول، نیروهای روسی در مورد عبور ایمن از سرزمینهم مرز روسها و عثمانی با زنی به نام مریم خان از خانواده معروف Neri که به گفتهٔ Basile Nikitine، نفوذ زیادی در میان پیروانش داشتند، مذاکره کردند. عادله خانم، که توسط انگلیسی ها «شاهزاده شجاع» خوانده می شد، یک رئیس مشهور و فرهیختهٔ عشیره جاف بود که یکی از بزرگ ترین قبایل کرد بومی منطقه زاگرس بود که بین ایران و عثمانی آن زمان تقسیم می شد. عادله خانم از خاندان معروف اشرافی صاحبقران بود که با سرکردهٔ عشایر جاف ازدواج کرده بود. در سال ۱۹۹۳، مارتین وان بروژن استدلال کرد که جامعه کردستان به عنوا
ن جامعه ای تحت سلطهٔ مردان شناخته می شود. اما همچنان شاهد آن هستیم که زنان کرد به عنوان رهبران سیاسی در آن دوره نقش مهمی ایفا کرده اند. پیشینه. «زن» در بسیاری خانوارهای اصیل کُردی، ستون و خیمه گاه نه تنها یک خانواده بلکه طوایف و خاندان های وابسته می باشد که موجب قوام و دوام یک فرهنگ تمدنی است. کلید اقتصاد و مدیریت دخل و خرج خانوادهٔ کردستانی که هنوز دچار گرداب زندگی صنعتی نشده اند در اختیار زن خانوار می باشد بعضاً ارتباط خویشاوندی بین دو عشیره از دو سرزمین جدا ازهم با یک ازدواج، پیوسته و مستحکم می گردد. نسبت خواهر زادگی در بین جوامع کردی واژه مرسومی است که موجب فخر و مباهات فردی به طایفه ای دیگر می گردد. فرهنگ فمنیستی در بین زنان کردستان جریانی قوی نمی باشد. موسی آنتر نویسنده نامدار کرد در مقاله ای گفته: زنان کُرد در گذشته به لحاظ اجتماعی با مردان برابر بودند به طوری که حتی در دورهٔ اسلامی زنان کرد مانند سایر مسلمانان مجبور به پوشیدن نقاب نبودند و هرگز در مناسبات اجتماعی از مردان جدا نبودند. تشکل های زنانه درجامعهٔ کرد ایران. تاریخچهٔ فعالیت ها و جنبش های اجتماعی سیاسی در کردستان به دورهٔ مشروطه برمی گردد که
در پی تحولات عمومی حاکم بر جامعهٔ دوره قاجاریه از ایده آزادی خواهی جنبش مشروطه متأثر شده بود و مشروطه خواهان کرد با راه اندازی انجمن ها و جمعیت های پنهانی به نشر و تبلیغ اندیشه مشروطیت مشغول بودند. اما برخلاف شهرهای بزرگ ایران هیچ سندی دال بر حضور عمومی زنان کرد در دوران مشروطه و بنیان گذاری انجمن های زنانه در این دوره در دست نیست اتحادیه زنان دمکراتیک کردستان اولین سازمان زنان کرد در ایران است که در زمان تشکیل جمهوری مهاباد شکل گرفت. نخستین هدف این اتحادیه، بسیج زنان بزرگسال برای حمایت از جمهوری و ملت بود. آنان میبایست مردان را در آرمانهای ناسیونالیستی کمک میکردند زیرا وضعیت اجتماعی و سیاسی جامعه کردستان سبب شده بود همواره سرکوب خشن ملی بر سرکوب جنسی و طبقاتی سایه افکند و در چنین شرایطی مناسبات جنسی برجسته نشود. دومین تجربه ورود زنان کرد به عرصهٔ عمومی و ایجاد تشکل های زنانه به سال های اول انقلاب ۱۳۵۷ باز می گردد. شرایط پر تب و تاب دهه ۱۳۵۰ سبب شد که قشری از زنان تحصیل کرده به میدان بیایند و برای مخالفت با موانع آموزش زنان، به تظاهرات و تحصن دست زدند. کردستان جزء مناطقی بود که تأسیس مدارس دخترانهٔ دولتی نسبت
به اولین مدرسه دولتی دخترانه با تأخیری بیش از نیم قرن همراه بود. در سال های اول انقلاب ۱۳۵۷ سازمان های گوناگون از جمله تشکل های زنانه اعلام موجودیت کردند؛ اتحادیه زنان مریوان، شورای زنان سنندج، انجمن زنان مبارز سقز، انجمن زنان اشنویه و شورای زنان نقده از جملهٔ آن بودند که به تدریج بنیان گذاری شدند. اگرچه این تشکل های زنانه به منظور رشد آگاهی و گردهمایی زنان ایجاد شده بودند در آنها به مباحث نظری درباره ستم جنسیتی کمتر پرداخته میشد زیرا از نظر بانیان این تشکل ها که غالباً به احزاب چپ وابسته بودند رفع ستم جنسیتی و هر نوع ستم دیگر منوط به تحقق انقلاب سوسیالیستی بود. جایگاه زن در جامعه کرد. در گذشته جایگاه اجتماعی زنان بیشتر با جایگاه فرهنگی و معنوی آنها منطبق بود. وجود زنان درمانگر در کردستان امری رایج بوده که گاهی به آنها لقب «شیخ» می دادند. کردها اعتقاد دارند دختران شوهر نکرده توانایی رسوخ و دست یابی به عالم های فراطبیعی را دارند این موضوع در فرهنگ های دیگر نیز دیده می شود آلمانی های باستان معتقد بودند چیزی مقدس در زنان هست و از این رو به عنوان غیب گو به آنان رجوع می کردند. از دوران باستان نمونه هایی از رسم زن
مکانی در کردستان وجود داشت که بر اساس آن مطابق با موقعیت مادی و ثروت خانواده دختر داماد پس از ازدواج میان خانواده همسر خانه و زندگی خود را بنا می کرد. بقایای این رسم هنوز در میان بعضی از روستاییان کرد باقی است که اعتبار و اهمیت زنان در آن مشهود است. تک همسری در امر ازدواج یکی از موارد حرمت زن در خانواده و فرهنگ کُردهاست در ادیان کهن کردی از جمله آیین های «یارستان» و «ایزدی» نیز بر تک همسری و تک زنی تأکید شده است. گرچه این ادیان دارای نظامی از سلسله مراتب خاص مردان هستند در آنها بیش از ادیان جدید برای زن و طبیعت احترام و جایگاه قائل شده است جایگاه زن در این ادیان جایگاهی ویژه است؛ پیروان یارستان بر پایه آیین خود زن را فرشته می دانند و بر این باورند که خداوند تاکنون در هفت دوره خود را در قالب بشری نمایانده است که در هر دوره هفت فرشته با او بوده است که یکی از آن فرشتگان زن بوده است. در دین ایزدی سرور بهشت و شفاعت کننده مردمان در جهان زنی ایزدبانویی به نام بانوی محشر است. او کسی است که کلید درهای بهشت در دستان اوست و نخستین کسی است که به بهشت وارد می شود. متون مقدس آنها دربارهٔ اسطوره آفرینش نیز جایگاه برتر و خا
ستگاهی زن را نشان می دهد. در این متون و روایات آغاز جهان از یک مروارید است و خلقت از آن مروارید که در داخل اقیانوس بود شکل گرفت مروارید نمادی از زنانگی و یادآور سنگهای مقدسی است که به ایزدبانوان تعلق دارد. زنانه بودن ساختارهای فرهنگی کردها از دیگر قلمروهایی است که چهره والای زن در آن شناخته شده است. در همه فرهنگ های نخستین رقص شیوه ای از ارتباط با الهه مادر است جایگاه زن در رقص و هه لپه رکی کوردی که از ویژگیهای مهم فرهنگ کرد است جایگاهی برابر با مرد دارد از دیدگاه مردم شناختی رقص بیشتر در فرهنگ هایی رایج است که زنانه باشد و ارج و مقام زن در آن تعریف شده باشد؛ چون رقص در نیایش ها به ویژه نیایش الهه مادر ریشه دارد و در افسانه های کردی رقص با زن تعریف می شود. علاوه بر این بسیاری از سرایندگان آوازها و منظومه های کُردی به ویژه در منطقه مکریان زنان بودند که در اصطلاح به آنان ده نگ بێژ خوش صدا و خواننده می گفتند. آنها مجالس را برای مردم می آراستند و از ارزش و اعتبار اجتماعی خاصی برخوردار بودند. نه تنها زنان سراینده بودند بلکه می توان گفت بخشی از ادبیات مردمی منطقه مکریان از جمله بیت و حکایات و ضرب المثلها که جنسیت س
رایندگان آن معلوم نیست تولید زنان می باشد. مقام زن کرد از دیدگاه مستشرقان و سیاحانی که در کردستان بوده اند مورد توجه بوده. بسیاری از مسائل سیاسی قبایل و طایفه های کردها را زنان بر عهده داشتند یا آنکه نقش عمده ای در اداره امور طایفه داشتند در مناطق ویژه ای از کردستان حکمرانی زنان در واقع امری رایج بود و در منابع تاریخی عثمانی ها به این موضوع به صراحت اشاره شده است. مینورسکی نیز به جایگاه زن بین کردها می پردازد و می نویسد که زن بین کردها ارزش والاتری در جامعه نسبت به دیگر کشورهای همسایه و مسلمان آنها دارد. در گذشته زنان در جنگهای خونین پادرمیانی می کردند و سران قبایل برای زنان احترام خاصی قائل بودند حتی در زمان جنگ و درگیری زنان آزادانه در میان ایلات و طوایف رفت و آمد می کردند. به نظر می رسد رسم خون بس نیز به نوعی نشانه ای از احترام و صلحی است که زنان برای طوایف به ارمغان می آوردند شرکت در جنگها و امور اجتماعی و عشیره ای بخشی از آزادی اجتماعی و نفوذ زنان کرد بوده است زنان معمولاً دارای اسب و مادیان مخصوص خود بودند و بخشی از دارایی های ایل و عشیره زمین و باغ ها، قوچ و…) و اختیارات آن به زنان اختصاص داشت اسب سوار
ی و شعر و آواز از هنرهای یک زن کرد بوده است. زنان روستایی و شهری کردستان. با توجه به دایره وظایف و مسئولیتهای زن در جامعه، و نیز با در نظر گرفتن سطح فرهنگ عمومی و محرومیت های فرهنگی ـ اجتماعی ـ اقتصادی جامعه روستایی کردستان در دورانهای گذشته، نمی توان انتظار داشت که در حوزه های علمی و فرهنگی، زنی به درجه ای از اشتهار و اعتبار اجتماعی دست یافته باشد؛ مگر در موارد نادر. اما وضع زنان شهرنشین تا حدودی از جامعه زنان روستایی بهتر بوده است. اصولاً کردستان منطقه محرومی بوده است و بجز در یکی دو شهر ـ اگر بتوان آنها را در آن ادوار شهر نامید ـ هیچ گونه امکانات تحصیلی و فعالیتهای هنری و مشارکتهای اجتماعی به مفهوم امروزی آن، برای زنان فراهم نبوده است. در واقع بافت جامعه شهری و روستایی، مشابه و بسیار به یکدیگر نزدیک بوده است. هم ازین رو، ساختار اجتماعی و جوّ فرهنگی حاکم بر شهرها، چندان فاصله ای با روستاها نداشته است. در میان طبقات پایین و متوسط شهری، اساساً فعالیت فکری چشمگیری جریان نداشته است. از میان طبقات اعیان و اشراف شهری ـ بر حسب پایگاه اجتماعی خانواده ـ گاهی زنان ادیبه و فاضله هنرمندی برخاسته اند و در عصر خود به درج
اتی از شهرت و اعتبار اجتماعی نایل شده اند. اما در میان طبقه عرفا و علما و ادبای کردستان، به جهت بالاتر بودن سطح علمی و فرهنگی، و برخورداری از منزلت و احترام اجتماعی، و نیز به علت وجود تفکر دینی در خاندانهایی که تحصیل علم را بر زن و مرد مسلمان واجب می داند، غالباً زنان برجسته ای سر برآورده اند که در دوره و عصر خویش منشأ تأثیر و مصدر خدمات ارزنده ای بوده اند. با توجه به اینکه زنان در جامعه سنتی و بسته شهری در خلال سده های میانه و اخیر، نقش اجتماعی مستقیم و برجسته ای برعهده نداشته اند، اما چه بسا برخی از آنان پا به پای مردان و حتی گاهی بیشتر از آنها، در صحنه های گوناگون حیات فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جامعه حضور داشته اند و نقش مؤثری ایفا نموده اند. در هر حال، ویژگی برجسته فعالیتهای اجتماعی زنان در مقطع یادشده آن است که این فعالیتها غالباً کمرنگ بوده و نمود اجتماعی چندان چشمگیری نداشته است. به دیگر سخن، زنان کرد به طور بالقوه، قابلیت و استعداد انجام فعالیتهای اجتماعی را داشته اند، اما به علت ساختار سنتی جامعه کرد، مسئولیتهای خانوادگی زنان مقدمتر و مهم تر بوده است؛ لذا گاهی بر حسب ضرورت، زنان از ورای این پرده نامریی
، پدیدار شده و به طور مستقیم در صحنه های مختلف علمی، فرهنگی و هنری عصر خویش ظاهر گردیده و بدینگونه از اعتبار اجتماعی و اشتهار بسزایی برخوردار گشته اند. زنان کرد در ایران. معروفترین زن کرد و لر در ایران عمه گزی یا عمه قزی می باشد که فرماندهی ترکان سرسرخ را بر عهده داشت شرح بیشتر در شرفنامه مهروی اثر نواده برحق شرف خان بدلیسی موجود می باشد. برخی از زنان نامدار خشونت علیه زنان. انواع خشونت علیه زنان در کردستان ایران خشونت خانگی: یکی از شایع ترین اشکال خشونت علیه زنان در کردستان ایران، خشونت خانگی است. زنان زیادی در این منطقه به دلیل مشکلات اقتصادی، فرهنگی و سنتی، مورد آزار جسمی و روانی قرار می گیرند. این خشونت ها معمولا در سکوت و درون خانه ها پنهان می مانند و از طرف جامعه نادیده گرفته می شوند. خشونت اجتماعی و فرهنگی: در بسیاری از جوامع کردستان، زنان با فشارهای فرهنگی و اجتماعی زیادی روبرو هستند. قوانین نانوشته ای که زنان را به عنوان موجوداتی تابع در نظر می گیرند، موجب خشونت های روانی و اجتماعی زیادی می شود. تحمیل نقش های سنتی مانند زن بودن به عنوان تنها مسئول خانواده و خانه، زنان را در موقعیت های آسیب پذیر قرار
می دهد. خشونت دولتی و سیستماتیک: خشونت از سوی نهادهای دولتی و سیستم قضائی ناشی از قوانین ضد زندر ایران بر زنان کرد سایه افکنده است. بسیاری از زنان که در معرض خشونت خانگی قرار دارند، قادر به دریافت کمک قانونی نیستند زیرا قوانین حمایت کننده در کشور به طور مؤثری اجرایی نمی شود. علاوه بر این، زنان فعال در عرصه حقوق بشر و سیاست، به ویژه در استانهای کردستان، هدف سرکوب و نقض حقوق خود توسط نیروهای امنیتی قرار می گیرند. آمار و داده ها. آمار دقیقی از میزان خشونت علیه زنان در کردستان ایران به دلیل محدودیت های موجود در زمینه آزادی های اطلاعاتی در دسترس نیست. با این حال، گزارش های سازمان های حقوق بشری حاکی از افزایش خشونت خانگی، به ویژه در شرایط اقتصادی و اجتماعی سخت است. بر اساس داده های برخی از سازمان های داخلی و بین المللی، نرخ خشونت علیه زنان در استانهای کردستان به طور غیررسمی بالاست، اگرچه به دلیل مشکلات فرهنگی و اجتماعی، بسیاری از این آمارها به طور رسمی ثبت نمی شوند. زنان کرد در ترکیه. برخی از زنان نامدار. «با علمای این فن ـ علم حدیث ـ جلسات بحث و گفتگو داشته» (مشاهیر، ج ۱، ص ۱۰۸) «به زنان و دختران درس ادبی و دینی د
اده و حدود ۶۰ سال زندگی کرده است. از بین مردان نیز کسانی چون مؤلّف الضَّوء اللامع، سمت شاگردی او را داشته اند. (مشاهیر، ج ۱، ص ۱۲۷) «بانویی دانشمند از خاندان جَزَریهاست .. در پشت پرده طالبان را درس داده و تا اواسط قرن نهم حیات داشته است» (مشاهیر، ج ۱، ص ۱۲۴) «این بانو قرآن مجید را تمامی از حفظ داشته و مانند خواهرش طلبه را از ذکور و اناث درس می داده و در نیمه دوم قرن نهم درگذشته است» (مشاهیر، ج ۱، ص ۱۲۴) «در هوش و استعداد و حافظه قوی کم نظیر بوده و در ثلث اول قرن نهم دنیای فانی را وداع گفته است» (مشاهیر، ج ۱، ص ۱۲۱) زنان کرد در سوریه. زنان کرد سوریه در انقلاب روژاوا نقش مهم و چشمگیری داشتند. این انقلاب که با عنوان انقلاب زنان نیز توصیف شده است، دستاوردهای زیادی برای زنان کرد و نیز زنان دیگر ملیت های ساکن در مناطق شمال و شرق سوریه به همراه داشت که در مجموع به قدرتمندتر شدن آنان انجامید. در زمینهٔ اقتصادی زنان کُرد سوریه سیستم اقتصادی-اجتماعی جدیدی را علیه نظام سرمایه داری مرد محور ایجاد کردند که بر بنیاد تعاونی های زنانه استوار است. در سال ۲۰۱۵ گروهی از زنان پیشروی کرد با هدف توانمندسازی اقتصادی زنان کمیتهٔ اقت
صاد زنان را در روژاوا تشکیل دادند. یکی از بنیانگذاران این نهاد هورین خلف بود که در ۹ اکتبر ۲۰۱۹ توسط شبه نظامیان وابسته به ترکیه کشته شد. کمیتهٔ اقتصاد زنان به برنامه ریزی برای تأسیس تعاونی های تولیدی زنان می پردازد. تا ابتدای ماه ژوئن ۲۰۲۱ تعداد ۲۳ تعاونی تولیدی زنان در مناطق شمال و شرق سوریه تأسیس شده است که در هر یک از آن ها تا ۷۵ زن به فعالیت تولیدی مشغول بودند. از جمله فعالیت های این تعاونی ها زیر کشت بردن نزدیک به ۱۲ هکتار زمین کشاورزی است که اداره و کار در آن را زنان بر عهده دارند. همچنین کارگاه های تولید پوشاک، منسوجات، مبلمان و …، ده ها بازار محلی برای عرضهٔ تولیدات این واحدها تولیدی و نانوایی های متعدد به شیوهٔ تعاونی توسط زنان مدیریت می شود. تا قبل از حمله نظامی ترکیه به عفرین و نیز گری سپی و سریکانی تعداد بسیاری تعاونی های زنان در مناطق عفرین، سریکانی و گری سپی مشغول فعالیت بود که صدها زن در آن ها مشغول کار بودند. تنها در سریکانی ۴۳ هزار هکتار و در گری سپی ۳۰ هزار هکتار زمین توسط تعاونی های زنان زیر کشت رفته بود. حملات ترکیه و گروه های مسلح تحت الحمایهٔ ترکیه سبب از بین رفتن این تعاونی ها و نابودی
بسیاری از دستاوردهایی شد که زنان کرد و غیرکرد در این مناطق در نتیجهٔ انقلاب روژاوا به دست آورده بودند. با این وجود کمیتهٔ اقتصادی زنان در روژاوا و دیگر مناطق شمال و شرق سوریه به فعالیت خود ادامه داده و پروژه های اقتصادی خود را دنبال می کند. در اول ماه ژوئن ۲۰۲۱ اعلام شد که این نهاد برنامه ریزی لازم برای ایجاد ۹ تعاونی و ۸ نهاد همیاری جدید را در زمینهٔ کشاورزی انجام داده که در آن ها ده ها زن مشغول به کار خواهند شد. همچنین اعلام شد که تعداد گلخانه های کشاورزی، و کارگاه های تولیدی زنان افزایش خواهد یافت.
هزار چشمه یک روستا در افغانستان است که در ولایت بامیان واقع شده است.
تونگایی کیریسا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، خواننده اهل زیمبابوه است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "پوست (فیلم ۲۰۰۸)" (۲۰۰۸)، ' (۲۰۱۱)، ' (۲۰۱۲)، " آی زامبی (مجموعه تلویزیونی)" (۲۰۱۷–۲۰۱۹)، "هاوایی فایو-زیرو" (۲۰۱۸) اشاره کرد.
آیزانوی (به یونانی:Αἰζανοί؛ لاتین:Aizanoi) یک شهر باستانی یونانی در ترکیه است که در استان کوتاهیه واقع شده است. آیزانوی، در طول دورهٔ حاکمیت سیاسی روم، یک مرکز مهم سیاسی و اقتصادی بود. مشهورترین بنای برجای مانده در آیزانوی معبد زئوس از دورهٔ رومی است.
محمدعلی بشارت (متولد ۶ فروردین ۱۳۳۸) روان شناس ایرانی و استاد تمام دانشگاه تهران است. آثار او عمدتاً در حوزهٔ سکس درمانی، زوج درمانی و روان شناسی سلامت است. بشارت چند سال متوالی به عنوان پراستنادترین دانشمند ایرانی در حوزهٔ علوم انسانی معرفی شد. او بنیان گذارِ روشِ پارادوکس درمانی یا PTC است. زندگی. بشارت دورهٔ کارشناسی روان شناسی را در دانشگاه فردوسی مشهد و دورهٔ کارشناسی ارشد را در دانشگاه تربیت مدرس گذراند. سپس برای ادامهٔ تحصیل در مقطع دکتری به لندن رفت و از یونیورسیتی کالج لندن دکترا گرفت.
انتخابات ریاست جمهوری ارمنستان () در ۱۸ فوریه ۲۰۱۳ برگزار شد. در دسامبر ۲۰۱۲ لوون تر-پتروسیان نخستین رئیس جمهور ارمنستان و (گاگیک تساروکیان) ثروتمندترین مرد ارمنستان و رئیس حزب ارمنستان شکوفا تصمیم گرفتند از رقابت های انتخاباتی کناره گیری کنند. خیلی براین عقیده بودند که در این وضعیت کس دیگری وجود نخواهد داشت تا چالشی در برابر (سرژ سارگسیان) رئیس جمهور وقت باشد. سایرین هم می گفتند «عدم وجود گزینه های دیگر» باعث بی اعتنایی زیادی از مردم نسبت به انتخابات خواهد شد. در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۳ به بارویر هایریکیان یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری سوءقصد شد، او به سرعت از جراحتی که براثر شلیک صورت گرفته بود بهبود یافت و برای مغلوب کردن (سرژ سارگسیان) پیشنهاد نمود تا حول یکی از دو کاندیدای اپوزیسیون ریاست جمهوری (رافی هووانیسیان) و (هراند باگراتیان)اتحاد صورت گیرد. در ۱۰ فوریه، او از دادگاه قانون اساسی درخواست نمود تا موعد انتخابات به مدت ۱۴ روز به تعویق بیفتد و در آن صورت او به همراه دیگر کاندیداهای اپوزیسیون حول یک کاندید به اتفاق نظر خواهند رسید. اما روز بعد درخواستش را پس گرفت. در نتیجه انتخابات با پیروزی رئیس جمهور وقت سرژ
سارگسیان که ۵۹ درصد آرا را به خود اختصاص داده بود به پایان رسید. رافی هووانیسیان با کسب ۳۷ درصد آرا دوم شد و سایر کاندیداها کمتر از ۴ درصد کل آرا را به خود اختصاص دادند. رافی هووانیسیان اپوزیسیون اصلی سارگسیان با ادعای تقلب در انتخابات مدعی پیروزی شد، و در روزهای بعد تظاهرات گسترده ای در میدان آزادی، ایروان و سایر شهرهای سراسر ارمنستان برگزار شد. هووانیسیان از سارگیسیان خواست تا به پیروزی مردم سرنهاده و شکست را پذیرا شود. او با فراخوان دادن به (բարև, 'hello') سلام به انقلاب (تکواژ چندوجهی) به معنی پیاده روی در کنار مردم و همراهی کردن با آنها به تظاهرات علیه سارگسیان پرداخت. اگرچه خیلی از کشورها از جمله شامل ایالات متحده، روسیه، فرانسه، ایران و ترکیه از سارگسیان حمایت کرده به وی تبریک گفتند. اما برخی احزاب تأثیرگذار از جمله فدراسیون انقلابی ارمنی، لوون تر-پتروسیان رئیس جمهور سابق، آرام سارگسیان نخست وزیر پیشین، هراند باگراتیان نفر سوم انتخابات، نیکول پاشینیان، آندریاس قوکاسیان نفر پنجم انتخابات، همگی علناً گفتند که هووانیسیان در انتخابات پیروز شده است و نتایج رسمی اعلام شده محصول تقلب در انتخابات است. در دهم م
ارس ۲۰۱۳ هووانیسیان در میدان آزادی، ایروان دست به اعتصاب غذا زد. دادگاه قانون اساسی ارمنستان طی حکمی پیروزی سارگسیان را اعلام کرد؛ و در ۳۱ مارس ۲۰۱۳ هووانیسیان به اعتصاب غذای خود پایان داد. بدنبال آن، بین حامیان هووانیسیان و نیروهای پلیس در خیابان باقرامیان درگیری شد. کاندیداها. هفت کاندیدا ثبت نام کرده بودند:
سوا (به انگلیسی: SAWA) یک سازمان فلسطینی و غیرانتفاعی در حوزه جامعه مدنی است که در سال ۱۹۹۸ میلادی توسط گروهی از داوطلبان زن فعال در امور زنان تأسیس شد. این سازمان برای از بین بردن انواع خشونت علیه زنان و کودکان و تقویت برابری جنسیتی در جامعه فلسطین تلاش می کند. در سند چشم انداز این سازمان آمده است: «هدف اصلی این سازمان، مبارزه با فرهنگ خشونت و ترویج فرهنگ صلح و امنیت است که در جهت دستیابی به یک جامعه دموکراتیک مبتنی بر اصول برابری فعالیت می کند.» سوا از راه های مختلفی در جهت رسیدن به این چشم انداز استفاده می کند. داوطلبان و کارمندان آموزش دیده با جدیت در کار، در مرکز تماس تلفنی سازمان -که برای تماس گیرندگان رایگان است- مشغول به فعالیت اند و در صورت نیاز راهنمایی های پزشکی و قانونی به مراجعین و تماس گیرنده ها می دهند. افراد نیازمند خدمات می توانند از طریق ایمیل با این مرکز تماس بگیرند. علاوه بر مرکز تماس اصلی سازمان، سوا دارای یک کلینیک سیار است که به آنها امکان می دهد برنامه هایی را در نقاط مختلف جامعه و مناطق دور از دسترس انجام دهند. سوا همچنین در زمینه خشونت و سوءاستفاده در خانواده، آموزش و مساعدت فنی را ب
رای نیروی انتظامی، پرسنل مدرسه و دیگران فراهم می کند. از سال ۲۰۰۵، خط تلفنی به صورت ویژه به مسائل مربوط به کودکان رسیدگی می کند. این خط تلفن به «خط حمایت از کودک فلسطین» نام گذاری شده است و بخشی از شبکه بین المللی خطوط کمک به کودکان به نام Child Helpline International است. در جریان محاصره غزه، خط اضطراری برای کودکان و والدین آسیب دیده در غزه افتتاح شد. در این برهه ۲۰۰–۲۵۰ تماس در روز با این خط اضطراری در مرکز سوا برقرار می شد. سوا همچنین در مبارزه با قاچاق انسان و فحشا دختران و زنان فلسطینی فعالیت گسترده ای دارد. سوا گزارش گسترده ای در رابطه با این مشکل نوشته و با عنوان «قاچاق و روسپیگری اجباری زنان و دختران فلسطینی: اشکال برده داری مدرن» منتشر نموده است. مشاوره. مشاوره تلفنی. شماره ۱۲۱ (در کرانه باختری و غزه) و شماره ۱-۸۰۰-۵۰۰-۱۲۱ (در اورشلیم شرقی) یک شماره تلفن رایگان است که تماس گیرنده را با کارکنان آموزش دیده مستقر در رام الله یا بیت المقدس متصل می کند. این پشتیبانی و کمک، مشاوره اولیه اجتماعی و روانشناختی را برای زنان، کودکان و آقایان که در معرض انواع مختلف خشونت و سوءاستفاده قرار می گیرند، فراهم می کند.
مرکز تماس هر روز از ساعت ۰۹:۰۰–۲۴:۰۰ باز است. مشاوره گفتگوی آنلاین. سوا یک پروفایل فیس بوک دارد که به مشاوره آنلاین اختصاص داده شده است. در این صفحه یک برنامه مشاوره گفتگوی آنلاین ارائه شده است به گونه ای که امکان برقراری ارتباط بدون مکالمه تلفنی امکان پذیر است، که اغلب توسط ساکنان خارج از مناطق فلسطین استفاده می شود. این گفتگوهای آنلاین، دوشنبه و جمعه از ساعت ۹:۰۰–۱۷:۰۰ فعال است. مشاوره حضوری. سوا همچنین مشاوره اجتماعی و روانشناسی را برای افراد در همه گروه های سنی و در مناطق مختلف زندگی مانند خانواده، مدرسه، محل کار و غیره ارائه می دهد. جلسات در صورت درخواست تماس گیرنده ارائه می شود. برنامه ها. محور اصلی سازمان سوا، همان طور که در صفحه اصلی آنها آمده است، مبارزه با خشونت علیه زنان و کودکان می باشد. ضمن اینکه این سازمان برنامه های مختلفی را برای مقابله با سایر موضوعات در جامعه فلسطین اجرا می کند. برنامه های آموزشی. سوا کارگاه های مختلفی را ترتیب می دهد که از ۱ تا ۳ ماه به طول می انجامد. این کارگاه ها بر خشونت و آزار و اذیت تمرکز می کنند و از گفتمان به عنوان رویکرد اصلی استفاده می کنند. در بعضی از کارگاه ها ج
لسات ورزشی به منظور افزایش آگاهی جسمی وجود دارد. سوا از طریق کارگاه های آموزشی خاص کودکان را هدف قرار می دهد. این کارگاه ها شامل نمایش عروسکی و بحث و گفتگو است. نمایش عروسکی به عنوان روشی غیرمستقیم برای هدف قرار دادن مشکلاتی مانند سوء استفاده جنسی از کودکان استفاده می شود. سوا همچنین متخصصانی مانند افسران پلیس، دادستان ها و کارمندان مراکز پزشکی و درمانی را آموزش می دهد. آنها در مورد چگونگی برخورد با قربانیان خشونت، نحوه برخورد با مجرم و برنامه های مداخله آموزش دیده اند.
چیپو چونگ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، کنشگر اهل زیمبابوه است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آفتاب" (۲۰۰۷)، "برهان (فیلم ۲۰۰۵)" (۲۰۰۵)، "۳۶۰" (۲۰۱۱)، "دکتر هو" (۲۰۰۷–۲۰۰۸)، "شهر هالبی" (۲۰۰۷)، "کملوت (۲۰۱۱)، "شرلوک (مجموعه تلویزیونی)" (۲۰۱۲)، "در بدلندز" (۲۰۱۷) و "" (۲۰۱۷) اشاره کرد. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی بی سی شده است.
سیبونگیله املامبو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و رقصنده اهل زیمبابوه است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "آخرین چهره" (۲۰۱۶)، "هانی ۳" (۲۰۱۶)، "گمشده در فضا"، "بیراهه" (۲۰۱۶)، "پیامی از سوی شاه (۲۰۱۶)،"زیر دریاچه نقره ای" (۲۰۱۸)، "امریکاز گات تلنت" (۲۰۰۹)، "حمله متقابل (مجموعه تلویزیونی)" (۲۰۱۲)، "بادبان های سیاه" (۲۰۱۴–۱۷)، "میهن (مجموعه تلویزیونی)" (۲۰۱۴)، "تین ولف" (۲۰۱۷)، "سایرن (مجموعه تلویزیونی)" (۲۰۱۸-اکنون)، "گمشده در فضا (مجموعه تلویزیونی ۲۰۱۸)" (۲۰۱۸-اکنون) و "مک گیور" (۲۰۱۸) اشاره کرد.
به طور کلی، نظریه مجموعه جایگزین یک رویکرد ریاضی جایگزین به مفهوم مجموعه است که جایگزینی پیشنهادی برای نظریه مجموعه استاندارد است. برخی از تئوری های مجموعه جایگزین عبارتند از: به طور مشخص، تئوری مجموعه گزینه های جایگزین (یا AST) به یک نظریه مجموعه خاص که در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ توسط پتر ووپانکا و دانشجویانش توسعه یافته است اشاره دارد. این نظریه مبتنی بر برخی از ایده های نظریه نیمچه مجموعه است، اما همچنین تغییرات بنیادی تری را به شما معرفی می کند: برای مثال، تمام مجموعه ها «رسماً» محدود هستند، به این معنی که مجموعه ها در AST معیار قانون استقرای ریاضی را برای فرمول های مجموعه (به طور دقیق تر: بخشی از AST که شامل اصول موضوعه مربوط به مجموعه ها است، معادل نظریه مجموعه Zermelo-Fraenkel (یا ZF) است که در آن اصل موضوع بی نهایت با نفی آن جایگزین می شود) برآورده می کند. با این حال، برخی از این مجموعه ها حاوی زیرکلاس هایی هستند که به صورت مجموعه نیستند و همین امر باعث می شود تا آنها با مجموعه های محدود Cantor (ZF) فرق داشته باشند و در AST نامتناهی باشند.