Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ژیم بسیار استوار و ویران نشدنی است. حتی اندک افرادی که به ثبات رژیم چندان امیدوار نبودند و از تنش های اجتماعی پنهان و رو به گسترش، آگاهی بیشتری داشتند، پیش بینی می کردند که این نظام تا پایان دههٔ ۱۳۶۰ —دوران کاهش درآمدهای نفتی— پایدار بماند. آنها بر این باور بودند که رژیم هرچند پایگاهی در میان مردم، و امکانات و ابزارهایی برای کاهش این تنش های روزافزون ندارد، نهادهای آن هنوز چنان قدرتمند است که در برابر فشارهای ناشی از توسعهٔ ناهمگون و نوسازی نامتوازن پایداری کند. اما دو بحران غیرمنتظره، این محاسبات و پیش بینی ها را کاملاً بی اعتبار ساخت: بحران اقتصادی به شکل تورم حاد؛ و بحران نهادی ناشی از فشارهای خارجی بر شاه که هدف از آنها، وادار ساخت رژیم به تعدیل کنترل های پلیسی و رعایت حقوق بشر به ویژه حقوق مخالفان سیاسی در ایران بود. تورم، که در نیمهٔ دوم دههٔ ۱۳۴۰ تقریباً در اقتصاد ایران به صفر رسیده بود، دوباره در اوایل دههٔ ۱۳۵۰ پدیدار شد. این تورم، نتیجهٔ چندین عامل بود: کمبود مسکن و هجوم بیش از ۶۰٬۰۰۰ تکنیسین خارجی با حقوق و درآمد بالا، پیشی گرفتن میزان جمعیت بر میزان رشد تولیدات کشاورزی، افزایش ناگهانی قیمت مواد غ
ذایی در بازارهای جهانی، برنامهٔ صنعتی کردن پرشتاب و رشد بی وقفهٔ بخش نظامی که به کمبود نیروی کار، افزایش دستمزدها در مناطق روستایی، خالی شدن روستاها از نیروی کار، و بنابراین تشدید مشکلات کشاورزی انجامید، و مهم تر از همه، تحرّک شدید اقتصادی در نتیجهٔ تزریق دلارهای نفتی از برنامه های بلندپروازانهٔ توسعه به جامعه. همزمان با این بحران اقتصادی، دولت ها و سازمان های خارجی نیز شاه را تحت فشار قرار دادند که نظارت های پلیسی را تعدیل کند. همزمان با انتقاد سازمان های بین المللی از رژیم، گروه های ایرانی خارج از کشور نیز کمیته های حقوق بشر ویژه ای تشکیل دادند تا جنایت های ساواک را افشا کنند. جیمی کارتر نیز در مراحل مقدماتی انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۷۶ بر دفاع از حقوق بشر در سرتاسر جهان تأکید کرد و در آخرین مرحلهٔ انتخابات ریاست جمهوری، ایران را جزو کشورهایی به شمار آورد که آمریکا باید برای حفظ آزادی های سیاسی و اجتماعی آن کشورها گام های مؤثرتری بردارد. شاه بنا به دلایلی، نسبت به فشارهای خارجی واکنش مثبت نشان داد. او نمی خواست روابط ویژهٔ خود با واشینگتن و دسترسی به تسلیحات آمریکایی را به خطر اندازد. او به هیچ روی نمی خو
است تصویرِ «اصلاح گری پیش رو و مشتاق به آوردن مزایای تمدن غرب به ایران» را از دست بدهد —تصویری که با صرف هزینهٔ گزاف در آمریکا و اروپا به ویژه در "خیابان مدیسون" رواج داده بود— او همچنین باور کرده بود که با اصلاحاتش آنچنان محبوبیتی پیدا کرده است که می تواند بدون به خطر انداختن رژیم، از میزان خفقان و نظارت بکاهد. کاهش خفقان نظارت های پلیسی در اواخر سال ۱۳۵۵ آغاز شد و در تابستان همان سال به اوج رسید. در فروردین ۱۳۵۶، وکلای خارجی اجازه یافتند که تا بر محاکمهٔ یازده متهم به ترور نظارت داشته باشند؛ از اوایل دههٔ ۱۳۴۰ این نخستین بار بود که وکلای خارجی در یک دادگاه نظامی حضور می یافتند. شاه در اوایل اردیبهشت، نماینده سازمان عفو بین الملل را به حضور پذیرفت و قول داد وضعیت زندان ها را بهبود ببخشد. در اوایل خردادماه نیز به نماینده کمیسیون بین المللی حقوق دانان اجازه دیدار داد و ضمن گلایه از اینکه «مطبوعات تحت تسلط یهودیان» در آمریکا او را بدنام می کنند، موافقت کرد تا به منظور رعایت بیشتر حقوق زندانیان سیاسی، آیین های دادرسی دادگاه ها را اصلاح کند. در اواسط خرداد، حزب رستاخیز اعلام کرد که از بحث های آزاد و انتقادهای ساز
نده استقبال خواهد کرد. سرانجام شاه در مردادماه، امیرعباس هویدا را که در دوازده سال گذشته نخست وزیر بود برکنار و جمشید آموزگار، تکنوکرات ۵۱ سالهٔ تحصیل کردهٔ آمریکا و دبیرکل حزب رستاخیز را به نخست وزیر گمارد. سیاست های دولت. "جان دی. استمپل" معتقد است که مشکل عمدهٔ نخست وزیری آموزگار در این بود که او بیش از آن که به امور سیاسی علاقه مند باشد، به مسائل اقتصادی علاقه مند بود و اولین تغییری که در دولت جدید به وقوع پیوست، آزردن رهبران مذهبی بود. آموزگار، احتمالاً با تصویب شاه، کلیه وجوهی را که به روحانیت و حوزه های علمیه به منظور کمک هزینه به طلّاب و کارهای تحقیقاتی پرداخت می شد را قطع کرد. زمانِ انتخاب شده برای انجام این کار کاملاً اشتباه بود. در آن پاییز، آموزگار به چند نفر که با او دیدار کرده و از زمزمه های درون مساجد اظهار نگرانی کرده بودند، گفته بود: جمشید آموزگار کوشید با کُند کردن گردش چرخ های اقتصاد، هزینهٔ روزافزون زندگی —عامل اقتصادیِ عمدهٔ نارضایتیِ طبقه متوسط— را پایین آورد. آموزگار که از ترغیب شاه به کاهش بودجهٔ نظامی ناتوان بود، هزینه های غیرنظامی به ویژه بودجهٔ برنامه های توسعه را بسیار پایین آورد.
وی ۳٫۵ میلیارد دلار از بودجهٔ برنامهٔ پنج ساله را حذف کرد، سه سالِ باقی ماندهٔ برنامهٔ پنج ساله را به چهار سال و نیم افزایش داد، مقررات سختی بر اعطای اعتبار وضع کرد، طرح ساخت متروی تهران را کنار گذاشت، هجده طرح از بیست طرح پیشنهادی برای ساخت کارخانهٔ هسته ای را حذف کرد، اجرای اغلب طرح های ساخت کارخانه، بیمارستان و خانه جدید را به تعویق انداخت و مهم تر از همه، شمار قراردادهای دولتی در بخشِ پررونقِ ساختمان سازی را بسیار کاهش داد. این اقدامات یک تأثیر آنی داشت: رشد تولید ناخالص ملی که در سال های گذشته به ۱۵ تا ۲۰ درصد در سال می رسید، در نیمهٔ نخست سال ۱۳۵۷ به ۲ درصد کاهش یافت. رشد بخش ساختمان سازی شهری که در سال پیش به ۳۲ درصد بود، در نُه ماهه نخست سال ۱۳۵۷ به ۷ درصد رسید. هم که در سال های پیش با نرخ ۳۰ تا ۳۵ درصد افزایش می یافت، در نُه ماه نخست سال ۱۳۵۷ تنها ۷ درصد بالا رفت. بدین ترتیب دولت می خواست با پدیدآوردن کسادی ضعیفی، تورم را مهار نماید. به نظر می رسید این راهبرد دولت کارساز شده است. حتی در اواسط خردادماه آموزگار با اطمینان گفت که «بحران پایان یافته است.» اما به گفتهٔ "یرواند آبراهامیان"، آرامش تابستان آ
ن سال، آرامش پیش از طوفان بود. پیش از طرح ریزی دولت برای ایجاد رکود اقتصادی، اجرای طرح های توسعهٔ بلندپروازانه موجب شده بود که بیکاری شهری از بین برود و حتی کمبود نیروی کار محلی پدید آید. این کمبود نیز افزایش دستمزد کارگران ماهر و غیرماهر را به دنبال داشت. افزایش دستمزدهای واقعی، بر شمار اعتصابات در صنایع اصلی تأثیر مستقیمی گذاشت. در دورهٔ ناآرامی و تظاهرات طبقه متوسط (آبان ۱۳۵۶ تا خرداد ۱۳۵۷) تنها هفت اعتصاب صنعتی عمده روی داد اما پس از خرداد ۱۳۵۷ که اثرات دورهٔ رکود اقتصادی به ویژه در بخش ساختمان سازی پدیدار شد و دولت با تعیین سقف معیّنی برای افزایش دستمزدها و لغو پاداش های سالانه که معمولاً به همه کارمندان دولتی می پرداخت، شمار این گونه اعتصابات به سرعت بالا رفت. شاه هم در یک کنفرانس مطبوعاتی-تلویزیونی، علیه حقوق و دستمزدهای بالا و بهره وری پایین سخت گفت. او که معتقد بود "دولت رفاه"، کارگران را با «پشم نرم» پوشانده است، گفت: در پیش گرفتن این سیاست سخت گیرانه نسبت به کارگران، چندین اعتصاب صنعتی به دنبال داشت. کارگران ناراضی، علاوه بر اعتصاب، به راهپیمایی نیز روی آوردند. نخستین تظاهرات بزرگی که کارگران پرشما
ری در آن شرکت داشتند، تظاهرات ۳۱ تیرماه درمشهد بود. در آن روز، مراسم به خشونت کشیده شد و بر پایهٔ برخی آمارهای محافظه کارانه، شمار کشته ها بیشتر از چهل نفر بود. در هفتمین روز کشتار مشهد، تقریباً در همه شهرهای اصلی مراسم یادبود بزرگی برپا شد. در تهران، تبریز، قم، اصفهان و شیراز این مراسم به درگیری های خیابانی تبدیل شد. در ماه رمضان نیز که از ۱۴ مرداد آغاز می شد، خشونت های شدیدتری بروز کرد. در اصفهان که محل شدیدترین درگیری ها بود، تظاهرکنندگان خشمگین —که برخی از آنها مسلّح بودند— بیشتر قسمت های شهر را تصرف و آیت الله بسیار محترمی را که چند شب پیش دستگیر شده بود، آزاد کردند. این ناآرامی ها دو روز به طول انجامید و دولت پس از آن که حکومت نظامی اعلام کرد، نیروهای ارتشی را به شهر آورد و بیش از یکصد تظاهرکننده را به ضرب گلوله از پای درآورد و توانست شهر را کاملاً در دست گیرد. از سال ۱۳۳۲ به بعد، این نخستین بار بود که در مرکز یک استان، حکومت نظامی اعمال می شد. آموزگار که به دستکاری اقتصاد کشور سرگرم بود، فکر می کرد که در ایران نیز مانند جوامع غربی، می توان ابزارهای اقتصادی مانند کسادی را بدون این که دگرگونی و ناآرامی ه
ای سیاسیِ عمده ای به همراه داشته باشد، به کار برد. وی در اواخر مردادماه پی برد که برخلاف جوامع غربی، ایران ثبات سیاسی ندارد و بنابراین کسادی ای که دولت تجویز کرده بود، می توانست بدون کاهش نارضایتی طبقه متوسط، به اعتراض طبقه کارگر هم بینجامد. در ۲۸ مردادماه، همزمان با بیست و پنجمین سالگرد کودتای ۲۸ مرداد، سینما رکس آبادان که در یک منطقه کارگرنشین قرار داشت، به گونهٔ مشکوکی آتش گرفت و بیش از چهارصد مرد، زن و کودک درون آن جان باختند. حقیقت هرچه باشد، فردای آن روز ۱۰٫۰۰۰ نفر از بستگان قربانیان که در مراسم تشییع جنازه بزرگی گردهم آمده بودند، ساواک را مسئول این حادثه دانستند. سوگواران با راهپیمایی در خیابان های شهر، فریاد می زدند: «"مرگ بر شاه"»، «"نابود باد سلطنت پهلوی"» و «"ارتش برادر ماست، خمینی رهبر ماست"». شاه در پنجم شهریور، آموزگار را برکنار و جعفر شریف امامی را که در سال ۱۳۳۹ اندک زمانی نخست وزیر بود، به نخست وزیری تعیین کرد و اختیارات نامحدودی به وی داد تا با روحانیون میانه رو گفتگو کند.
علی پی () یک سکو پرداخت تلفن همراه و آنلاین شخص ثالث است که در فوریه ۲۰۰۴ توسط گروه Alibaba Group و بنیانگذار جک Ma در Hangzhou، چین تأسیس شد. در سال ۲۰۱۵، علی پی دفتر مرکزی خود را به پودونگ، شانگهای نقل مکان کرد، هرچند شرکت مادری خود، مونیتور مالی مستقر در Hangzhou قرار دارد. علی پی عنوان بزرگترین سکو پرداخت تلفن همراه در سال ۲۰۱۳ به دست آورد و از پی پال پیشی گرفت. در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۱۸ تعداد کاربران علی پی به ۸۷۰ میلیون نفر رسیده است و رتبه یک سازمان خدمات پرداخت تلفن همراه و دومین سازمان بزرگ خدمات پرداخت تلفن همراه در جهان است. طبق آمار سه ماهه چهارم سال ۲۰۱۷، علی پی سهم ۵۴٫۲۶ درصدی از بازار پرداخت شخص ثالث در سرزمین اصلی چین دارد و همچنان رشد می کند. تاریخچه. در سال ۲۰۰۳، تاوباو اولین سرویس علی پی را راه اندازی کرد. PBOC، بانک مرکزی چین، در ماه ژوئن ۲۰۱۰، مجوز صدور برای ارائه دهندگان پرداخت شخص ثالث را صادر کرد. همچنین دستورالعمل های جداگانه ای برای مؤسسات پرداخت مالی تأمین مالی خارجی صادر کرد. به این دلیل، علی پی، که تقریباً نیمی از بازار پرداخت آنلاین غیر بانکی چین را تشکیل می دهد، به عنوان یک شرکت داخ
لی کنترل شده توسط مدیر عامل شرکت علی بابا، جک ما، به منظور تسهیل تصویب قانونی مجوز، بازسازی شد. در سال ۲۰۱۰ انتقال مالکیت علی پی بحث برانگیز بود، با گزارش رسانه ها در سال ۲۰۱۱ که Yahoo! و Softbank (سهامداران کنترل شرکت Alibaba Group) از فروش به ازای اسمی مطلع نبودند. نشریات تجاری چینی "قرن هجدهم"، جک ما را انتقاد کرد، که اظهار داشت که هیئت مدیره گروه علی بابا از معامله آگاه بود. این اتفاق در رسانه های خارجی و چینی به علت آسیب رساندن به اعتماد خارجی به سرمایه گذاری های چین مورد انتقاد قرار گرفت. اختلاف مالکیت توسط گروه علی بابا، یاهو و Softbank در ماه ژوئیه ۲۰۱۱ حل شد. در سال ۲۰۱۳، علی پی راه اندازی یک سکو تجاری مالی به نام یوآبابو (余额 宝) راه اندازی کرد. در ژوئن ۲۰۱۳، این شرکت چیزی را که به نام «یک پرونده مشکوک جزئی» با کمیسیون تنظیم مقررات اوراق بهادار چین مطرح کرده بود، اما این شرکت اعلام کرد که درصورتیکه این محصولات مرتب شده اند، برنامه های خود را گسترش داده اند. در سال ۲۰۱۵، شرکت مادر علی پی دوباره به عنوان گروه خدمات مالی مورفینت معرفی شد. در سال ۲۰۱۷، Alipay خدمات پرداخت تشخیص چهره خود را به نمایش گذاشت.
خدمات. Alipay ادعا می کند که با بیش از ۶۵ نهاد مالی از جمله ویزا کارت و مسترکارت برای ارائه خدمات پرداخت برای تاو باو و تی مال و همچنین بیش از ۴۶۰۰۰۰ کسب و کار آنلاین و محلی چین خدمات ارائه می کند. علی پی در گوشی های هوشمند با برنامه کیف پول علی پی انجام می شود. کدهای پرداخت کد QR برای پرداخت های محلی در فروشگاه استفاده می شود. برنامه علی پی همچنین ویژگی هایی مانند پرداخت کارت اعتباری، مدیریت حساب های بانکی ، انتقال P2P، پیش پرداخت تلفن همراه، خرید شارژ اتوبوس و قطار، سفارش غذا، سوار شدن ، انتخاب بیمه، ذخیره سازی سند شناسایی دیجیتال را فراهم می کند. Alipay همچنین اجازه می دهد در اکثر وب سایت های مبتنی برچینی مانند Taobao و Tmall به صورت آنلاین بررسی شود. برنامه Alipay به کاربران اجازه می دهد خدمات خود را از شرکت های مختلف ارائه دهند تا یک تجربه شخصی تر را ایجاد کنند. از اواخر سال ۲۰۰۸، علی پی خدمات پرداخت عمومی خدمات را ارتقا داده و بیش از ۳۰۰ شهر را در سراسر کشور تحت پوشش قرار داده و از بیش از ۱۲۰۰ سازمان شریک حمایت کرده است. علی پی علاوه بر قبض برق مانند آب و برق، خدمات خود را به مناطقی همچون پرداخت جریمه
حمل و نقل، هزینه اموال و هزینه های تلویزیون کابلی گسترش می دهد. خدمات پرداخت آنلاین رایج نیز شامل پرداخت هزینه های زغال سنگ برق آبی، پرداخت هزینه تحصیل و ترافیک است. در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۹، علی پی سرویس بازپرداخت کارت اعتباری راه اندازی کرد و از ۳۹ کارت اعتباری که توسط بانک صادر شده بود پشتیبانی می کرد. در حال حاضر محبوب ترین سکو بازپرداخت شخص ثالث است. مزایای اصلی این است که صورتحساب کارت اعتباری رایگان بررسی می کند، بازپرداخت بدون هزینه اداری، و همچنین بازپرداخت خودکار، یادآوری بازپرداخت و سایر خدمات ارزش افزوده انجام می شود. در سه ماهه اول سال ۲۰۱۴، ۷۶٪ کارت های اعتباری نیز توسط کیف پول علی پی پرداخت شد. از ماه دسامبر سال ۲۰۱۳، شرکت های چند منظوره فروشگاه های زنجیره ای، از جمله Meiyijia, Hongqi Chain و Qishiduo C-STORE و 7-Eleven، به طور پیوسته پرداخت علی پی را پشتیبانی می کنند. در ماه دسامبر، رانندگان تاکسی پکن شروع به پذیرش علی پی برای پرداخت کرایه کردند. بعدها، Wanda Cinema , Joy City، Wangfujing و دیگر شرکت های خرده فروشی بزرگ و همچنین سینما، KTV و شرکت های پذیرایی به علی پی دسترسی دارند. توسعه بین ال
مللی. در بعد بین المللی، بیش از ۳۰۰ تجار در سراسر جهان از علی پی برای فروش مستقیم به مصرف کنندگان در چین استفاده می کنند. در حال حاضر معاملات در ۱۸ ارز اصلی عمده را پشتیبانی می کند. از آنجا که راه اندازی علی پی در چین، «مورفینت مالی» مجموعه ای از گسترش خدمات را به کشورهای دیگر معرفی کرد. آسیا. هنگ کنگ. در سال ۲۰۱۷، مورفینت مالی برای گسترش خدمات خود را به هنگ کنگ معرفی کرد. آنها خدمات پرداخت علی پی (HK) Ltd. و نام تجاری علی پی اچ کی را به عنوان یک سرمایه گذاری مشترک با CK Hutchison آغاز کردند. آنها یک برنامه مستقل را که ویژگی هایی مانند پرداخت تلفن همراه و انتقال P2P را ارائه می داد راه اندازی کرد. تمام معاملات به جای رنمینبی پرداخت می شود و با دلار هنگ کنگ پرداخت می شود. این سرویس در حال حاضر در فروشگاه های عمده فروشی مانند McDonald's، 7-Eleven و Circle K موجود است. بازارهای مرطوب و بازرگانان نیز بیشتر پشتیبانی می شوند. سنگاپور. در سال ۲۰۱۷ مورفینت مالی با شرکت CC Financial، یک شرکت راه اندازی شده در سنگاپور مشارکت داشته است. علی پی قصد دارد تا ۲۰۰۰۰ امتیاز پذیرش در سنگاپور را گسترش دهد و سکو خود را به کاربرا
ن بانکی سنگاپور باز کند. ژاپن. علی پی در سال ۲۰۱۵ با ۳۸۰۰۰ شبکه وارد ژاپن شد. مورفینت مالی امیدوار است که با داشتن شبکه خود در ژاپن بتواند به گردشگران چینی که به ژاپن می روند کمک کند. بنگلادش. در سال ۲۰۱۸، علی پی ۲۰٪ سهام در بنگلادش از ارائه دهنده خدمات تلفن همراه bKash Limited خریداری کرد. استرالیا و نیوزیلند. در فوریه سال ۲۰۱۹، علی پی و گردشگری استرالیا یک سرویس جدید برای تبلیغ مقصد استرالیا به گردشگران چینی از شهر سیدنی به عنوان یک پروژه خلبان ۱۲ ماهه اعلام کردند. کارت سیدنی سیتی یک نقشه شهر تعاملی را در برنامه علی پی معرفی خواهد کرد تا گردشگران را به مکان های شرکت کننده و خرده فروشان که پرداخت علی پی پذیرش شده مورد استفاده قرار گیرد. ابتکار مشابهی در Queenstown، نیوزیلند هم همزمان انجام خواهد شد. آمریکای شمالی. ایالات متحده. موریت مالی با Data First در سال ۲۰۱۷ همکاری داشته است. این اجازه می دهد تا سرویس علی پی با بیش از چهار میلیون خرده فروشی در ایالات متحده مورد استفاده قرار گیرد. کانادا. در سال ۲۰۱۷، علی پی با اسنپ پی همکاری می کند تا خرده فروشان کانادایی بتوانند پول چین را از خریداران چینی دریافت کنند
. در حال حاضر ۸۰۰ کارمند تجاری در کانادا وجود دارد که از علی پی پشتیبانی می کند، از جمله مکان های Cadillac Fairview، مانند گلخانه ایون مرکز تورنتو و مرکز CF Chinook در کالگری. هواپیمایی کانادا شروع به پذیرش علی پی کرد تا پرواز پروازهای کانادا و ایالات متحده را از ماه اوت سال ۲۰۱۸ آغاز کند، پس از آنکه ابتدا از ویژگی رزرو پروازهای ناشی از چین استفاده کرد. اروپا. نروژ. Alipay شروع به همکاری با Vipps در نروژ کرده است. ۳۰ فروشگاه در برگن آماده پذیرش مشتری های علی پی هستند و در ژانویه ۲۰۱۹ برخی از مغازه ها در اسلو آماده پذیرش خواهند شد. امنیت. علی پی مکانیزم های امنیتی متعددی را برای اطمینان از اینکه حساب های کاربری امن هستند فراهم می کند. یک حساب کاربری علی پی نیاز کاربر را برای تنظیم رمز عبور ورودی خود و جداگانه پرداخت رمز عبور، که باید متفاوت باشد وجود دارد. کاربر می تواند رمز ورود را حداکثر تا پنج بار و رمز عبور پرداخت تا سه بار قبل از اینکه کاربر از حساب خود قفل شود وارد کند. برای بازگرداندن دسترسی به حساب، کاربر باید با علی پی تماس بگیرد. آنها همچنین یک گواهی دیجیتال را نصب می کنند که می تواند اطلاعات ارسال ش
ده توسط یک شبکه را رمزگذاری کند و هکرها را از سرقت گذرواژه ها جلوگیری کند و درنتیجه امنیت معاملات آنلاین را افزایش دهد. مقایسه با سایر سیستم های پرداخت. علی پی به لحاظ مفهومی شبیه به اپل پی، وی چت پی و پی پال است زیرا روش های پرداخت کارت سنتی را پوشش می دهد. با وجوداین که کاربران اعلان فوری را از این معامله دریافت می کنند، تفاوت اصلی بین علی پی و یک سیستم پرداخت فوری، مانند ونمو یا ظله، این است که انتقال مالی بین طرفهای دیگر فوری نیست. زمان پرداخت بستگی به روش پرداخت انتخاب شده توسط مشتری دارد، در حالی که برای سیستم های پرداخت فوری، وجوه در عرض چند ثانیه یا چند دقیقه منتقل می شود. رویدادهای مرتبط. یک فرد به نام علی پی. علی پی (، ۷ ژوئیه ۱۹۶۲ -) برای همان نام به عنوان پلت فرم پرداخت چینی «علی پی» مورد توجه قرار گرفته است. در ماه مارس سال ۲۰۱۶، علی پی گفت که امیدوار به دیدن ما یون برود، و علی پی پاسخ داد که او می تواند ما یون دیدار کند، اما آنها تا به حال ملاقات نکردند. سرمایه گذاری. این شرکت حامی مالی جام ملت های اروپا ۲۰۲۰ یوفا (یورو ۲۰۲۰) است.
توربوکمپرسور کمپرسوری است که از دو قسمت اصلی تشکیل یافته است؛ یک کمپرسور و یک توربین گاز که روی یک شفت (محور) سوار شده اند یا توسط گیربکس به هم متصل شده اند. هدف از استفادهٔ توربوکمپرسور، تولید گاز فشاربالا برای کاربردهای مختلف است. از توربوکمپرسور زمانی استفاده می شود که برای راندن کمپرسور، به برق دسترسی نباشد یا مقرون به صرفه نباشد. کاربردها. از توربوکمپرسور زمانی که به یک جریان گاز پرفشار نیاز باشد استفاده می شود.
راه آهن آنتوفاگاستا و بولیوی اختصاراً «FCAB» یک شبکهٔ ریلی خصوصی است که در سال ۱۸۷۳ میلادی، بنیان گذاری شد. قطارهای این شرکت بین دو کشور بولیوی و شیلی در حرکت هستند.
جکی دراگون ("Amphibolurus muricatus") نوعی مارمولک بومی مناطق جنوب شرقی استرالیا است. این گونه یکی از اولین خزندگان استرالیایی نام گذاری شده است که در اصل توسط جانورشناس انگلیسی، جرج شاو در سال ۱۷۹۰ کشف شد. جکی دراگون به دلیل رنگ زرد روشن دهان و خار کتف تکامل یافته آن مشهور است. دیگر نام های متداول برای این گونه شامل مکنده خون، رونده روی سنگ و اژدهای درختی هستند.
توربواکسپندر یا توربین انبساطی، یک توربین گریز از مرکز یا جریان محوری است که از طریق آن یک گاز فشار بالا برای تولید کار که اغلب برای راندن کمپرسور یا ژنراتور استفاده می شود، گفته می شود. از آنجایی که کار از انبساط گاز فشار بالا استخراج می شود، انبساط توسط یک فرایند ایزنتروپیک (یعنی یک فرایند انتروپی ثابت) تقریب زده می شود و گاز خروجی کم فشار از توربین در دمای بسیار پایین، منفی ۱۵۰ درجه سانتی گراد یا کمتر، بسته به فشار عملیاتی و خواص گاز بیرون می آید. در این فرایند، مایع سازی جزئی گاز انبساط یافته کاربرد زیادی ندارد. توربواکسپندرها به عنوان عامل تولید تبرید در فرایندهای صنعتی مانند استخراج اتان و مایعات طبیعی گاز (NGLs) از گاز طبیعی، مایع سازی گازها (مانند اکسیژن، نیتروژن، هلیوم، آرگون و کریپتون) و سایر فرایندهای کم دما استفاده می شود. همچنین از توربواکسپندرها در ایستگاه های تقلیل فشار گاز برای تولید برق استفاده می شود. توربواکسپندرهای کنونی که در حال بهره برداری هستند دارای محدوده توان از ۷۵۰ وات تا ۷.۵ مگاوات (۱ اسب بخار تا ۱۰۰۰۰ اسب بخار) هستند. استفاده از توربو اکسپندر در کاربردهای کرایوژنیک. در نیمه دوم ق
رن بیستم، استفاده از اکسپندر-کمپرسور در پلنت های کرایوژنیک گاز طبیعی شروع شد. الزاماتی که در افزایش راندمان گرمایی پلنت، به حداقل رساندن فید (feed) مصرفی در پلنت ‎های گاز طبیعی مایع (LNG) و کاهش آلودگی های CO2 وجود داشت، باعث گسترش طراحی های فرآیندی پلنت با در نظر گرفتن توربو اکسپندر شد. در کاربردهای کرایوژنیک ، اغلب منفعت اقتصادی حاصل از توربو اکسپندر، به دلیل کاهش آنتالپی سیال و به تبع آن کاهش دما می باشد. سیال سردتر که از توربو اکسپندر خارج می شود به افزایش بازده گرمایی پلنت کمک می کند. علاوه بر این، توان شفتی که توربو اکسپندر از سیال بدست می آورد، می تواند باعث کاهش توان ورودی پلنت شود. هرکدام از این موارد باعث کاهش توان مخصوص مصرفی برای سیکل سرمایش شده و کاهش هزینه ها و به تبع آن افزایش منفعت اقتصادی پروژه را در پی دارد. استفاده از ولو ژول تامسون به موازات توربو اکسپندر. در سیستم های اکسپندر کرایوژنیک، یک ولو ژول تامسون (JT) به موازات اکسپندر قرار داده می شود. این ولو به گونه ای تنظیم می شود تا در صورت از کار افتادن اکسپندر از توقف کلی (Shut Down) فرآیند جلوگیری کند.
لوبیای عروسبا با نام های کریسمس یا لیما نیز شناخته می شود، جزو حبوبات است و بومی آمریکای جنوبی و آمریکای میانه است.
همه سرنخ های اشتباه برای راه حل مناسب یک فیلم کمدی هنگ کنگی محصول سال ۱۹۸۱ به کارگردانی تسوی هارک است.
اندازهٔ نمونه یا "حجم نمونه" در آمار، یکی از مفاهیم اصلی و مرکزی در علم آمار و آمار کاربردی است. از ارکان روش علمی، تکرار آزمایش ها و تکرارپذیری آزمایشها است. یک آزمایش از تعدادی اعداد و کمیت های اندازه گیری شده تشکیل شده که به مجموعهٔ آن اندازه گیری ها یک نمونه آماری گفته می شود. این در معنای مفرد بکار می رود و اعداد تکرار مربوط، تحت عنوان اندازه نمونه یا حجم آن نمونه نام گذاری می شود. هرچه تعداد بیشتر باشد، دقت تخمین و نتیجه گیری بیشتر خواهد بود. چالش نمونه های آماری کوچک. در بعضی موارد، برای معنی دار بودن نتایج یک آزمایش، یک حداقل تعداد تکرار آزمایش لازم است، تا به درجه معنا داری از اطمینان به نتیجه (و عدم تصادفی بودن آن) رسید؛ بنابراین طبیعتاً نه تنها یک تمایل برای افزایش حجم نمونه برای بهبود دقت وجود دارد (برای تعیین بهینه این حجم به تعیین اندازه نمونه مراجعه شود)، بلکه گاهی نیاز به این افزایش هست تا کافی برای اینکه به درجه دقت لازم در نتیجهٔ تخمین رسید. در غیر این صورت، این باعث نه تنها عدم دقت در نتیجهٔ تخمین می شود، بلکه منجر به عدم اطمینان کافی از صحت نتیجه خواهد شد. از سوی دیگر، در آزمایشهای علمی، ه
میشه تعداد اندازه گیری ها یا تکرارهای آزمایش (trials) که می توان گرفت نه تنها هزینه بر است، بلکه محدود است؛ بنابراین، این مانعی در اثبات فرضیه ایجاد می کند و لازم است روش ها و متدهای پیشرفته تری اتخاذ کرد. دلایل این محدودیت شامل این موارد است: گران بودن تجهیزات، محدود بودن وقت (یا وقت گیر بودن آزمایش)، محدود بودن منابع و بودجه، عملی نبودن زمان طولانی آزمایش، دشواری در بکار گرفتن یا یافتن تعداد زیاد افراد داوطلب، و غیره. (برای تعیین بهینه این حجم به تعیین اندازه نمونه مراجعه شود). این مسئلهٔ محدودیت های عملی، خصوصاً برای مسایل دشوارتر و پیچیده تر (با فاکتورهای بیشتر، یا مسایل غیر خطی)، برجسته می شود. گاهی تعداد تکرارهای لازم (حجم نمونه آماری لازم) چنان زیاد است که رشد نمایی دارد و منوط به تعداد لازم در مقایسه ای نجومی است (مثلا زمان آزمایش لازم به هزاران سال می رسد، یا اینکه تعداد متغیرهای درگیر در آزمایش چنان زیادند که برای اینکه بتوان حرفی از فرضیه مورد نظر زد، لازم است ثبت الکتریکی از مغز موش حداقل به مدت یک روز، یک هفته، یا تا میلیاردها سال بطول می کشد: درحالی که به طور نوعی، این ثبت الکتریکی بیشتر از مدت
یک ساعت عملی نیست و منجر به خطا می شود). همچنین گاهی مسئله نوعاً پیچیده و چند فاکتوری است. متدهای تخمینی آماری قدرتمندی برای مدلسازی آماری یا تخمین کمیت های آماری، یا بررسی فرضیه های علمی وجود دارند (مانند روش های چند متغیره چند بعدی، و غیره)، اما مسئلهٔ مهم این است که با افزایش تعداد متغیرها، اندازه یا حجم نمونه آماری لازم برای این منظور به صورت رشد نمایی بزرگ می شود. ازنظر کمی، یک صورت بندی این مسئله این است که معمولاً وقتی تخمین یک کمیت مد نظر باشد، ابن کمیت دچار بایاس (سوگیری یا اوریب شدگی) می شود (به بخش مربوط در زیر مراجعه شود). چالش اندازه نمونه، یا کوچک بودن اندازه نمونه یا حجم نمونه، موجب نتایج غلط در تخمین بعضی کمیت های آماری و احتمالاتی می شود. این مسئله شبیه مسئلهٔ اورفیتینگ (و عدم تعمیم پذیری، یا سوء تعمیم) در مدل (در حضور تعداد نمونه های کوچک) است که منجر به سویگری (بایاس) در نتایج می شود. این موضوع به مسئلهٔ محدودیت تعداد نمونه در آزمایشهای علمی برمیگردد، که در آن با مانعی برای بهبود تخمین های مربوط، خصوصاً وقتی با سیگنالهای پیوسته مواجهیم. در سیگنالهای پیوسته، متغیر تصادفی چند متغیره ای داریم
که: سوگیری ناشی از تعداد کم تعداد نمونه (sample size problem)، در حوزه های مختلف علوم، یک چالش عمده برای تحلیل داده های آزمایشگاهی است. به طور خاص، این مسئله، موجب مانع عمده می شود در راه به کارگیری تکنیک های قدرتمندتر، مانند روشهای چند متغیره، روش های آزمون فرضیه مبتنی بر اینفورمیشن تئوری (که ابزاری تعمیم یافته برای بررسی فرضیه ها و هایپوتزهای علمی است، مثلاً برای شناخت مغز که در آن، سیگنال ها، پرتعداد و تصادفی و نویزی هستند). این چالش، بیانی ریاضی از یکی از موانع عمده بر سر راه شناخت بشر و پیشرفت علم و موزه درمان و علوم پایه و غیره است عمیقاً؛ بنابراین این چالش به فلسفهٔ علم مرتبط می شود. مسئلهٔ سوگیری برای نمونه های کوچک، با یک رویکرد ریاضی و محاسباتی به، این چالش مهم در فهم بشر می پردازد. صورت بندی بر اساس بایاس. وقتی تخمین یک کمیت در یک آزمایش بر اساس تعداد تکرار یک کمیت اندازه گیری شده مد نظر باشد، ابن کمیت دچار بایاس (سوگیری یا اوریب شدگی) می شود. این بایاس به چند صورت نمود میابد. مساله سخت تر این است که اگر آزمایش کلی تکرار شود (که خود متشکل از تعدادی ترایال است)، هربار این بایاس متفاوت خواهد بود؛ بنا
براین از منظر عددی، مقدار تخمین یافته خودش یک متغیر تصادفی است که چند نوع چالش عددی مواجهیم: برای حل چالش سوگیری ناشی از تعداد کم تعداد نمونه در به کارگیری متدهای تخمین آماری، علاوه بر تخمین بایاس این رویکردها بکار می روند: مسالهٔ تخمین بایاس. مسالهٔ تخمین بایاس، مقدار متوسط انحراف مقدار تخمین زده شده از مقدار واقعی است. به روشهای تخمین این بایاس (تخمین بایاس متوسط یک تخمین)، روشهای تصحیح سوگیری یا بایاس کورکشن می گویند. روشهای تحلیلی و امپیریکال برای تصحیح سوگیری وجود دارد. برای مثال، در محاسبهٔ واریانس، مخرج کسر واریانس n-1 است. این نمونه ای از یک روش تحلیلی است. همچنین برای تخمین انتروپی یک توزیع امپیریکال، مقدار جذر تعداد اعضای مجموعه (تعداد مقادیر مختلفی که متفیر مورد اندازه گیری گرفته)، از انتروپی به دست آمده کم می شود (روش Treves و Panzeri در ۱۹۹۵).