Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
راتی در سوئیچینگ خود، تنها بر پایه دستور دادگاه یا مراجع قضایی دیگر انجام می شود." پیشینه تاریخی. دادگاه نظارت بر اطلاعات خارجی تحت تأثیر پیشنهادهای کمیته چرچ قرار گرفت که طیف گسترده ای از اطلاعات و برنامه ها و سوانح اطلاعاتی متقابل را بررسی می کند. نمونه آن برنامه های ارتش آمریکا و برنامه کوینتلپرو اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) است. در ۱۹۷۱ (میلادی) پس از آنکه چندین پرونده دزدیده شده اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) به خبرگزاری ها رسید، رسانه های آمریکا گزارش کردند که برنامه کوینتلپرو هزاران آمریکایی را دهه ۱۹۶۰ (میلادی) هدف گرفته است. در گزارش پایانی کمیته چرچ سنا که کوینتلپرو را بررسی می کرد آمده: قانونی بودن. قانونی بودن شنود تلفنی گسترده، هرگز مورد پذیرش دادگاه نبوده است. اما در ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۸ مجلس نمایندگان آمریکا برای نظارت بالقوه غیرقانونی داخلی، به دولت و شرکت های مخابراتی مصونیت گسترده داد. این لایحه در هنگام اوج کمپین انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۸) تصویب شد و سپس به تصویب سنا رسید. باراک اوباما سناتور حزب دموکرات از ایلینوی در برابر سناتور جان مک کین از حزب جمهوری خواه ایالت آریزونا
بود. اوباما از این لایحه طرفداری زیادی کرد. او قول داد که برای جلوگیری از سوء استفاده، این برنامه را "به دقت زیر نظر داشته باشد" اما گفت: "با توجه به خطرهایی که ما با آن روبرو هستیم، فراهم آوری ابزارهای گردآوری گسترده اطلاعات به همراه سپر دفاعی مناسب، بسیار مهم است و نباید تاخیری در آن باشد. بنابراین، من، این سازش را می پذیرم." هنگامیکه جزئیات تماس های تلفنی همه شرکت های بزرگ مخابراتی به آژانس امنیت ملی داده می شود بحث دربارهٔ اینکه آیا سپر دفاعی مناسبی پدید آمده، سخت است. در ۲۹ اوت ۲۰۱۳ دادگاه نظارت بر اطلاعات خارجی، دیدگاهی را فاش کرد که قاضی دادگاه فدرال حوزه شمال اکلاهما، کلیر ایگان نوشته بود: "تا هنگامی که خودِ گفتگوی تماس تلفنی شنود نشود، متمم چهارم قانون اساسی از فراداده ای که شامل شماره تلفن، تاریخ، زمان، و مدت زمان تماس می شود پشتیبانی نمی کند." به عنوان گزینه، قاضی ایگان نوشت: "گردآوری داده تحت بخش ۲۱۵ لایحه میهن دوستی، مجاز است و به اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) اجازه می دهد اگر زمینه منطقی برای ارتباط باورپذیر بین تروریسم و تاریخچه تماس های تلفنی وجود داشته باشد برای نظارت دقیق، دستور دهد." این
گزینه به اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی) اجازه می دهد که "از اهداف 'ناشناخته ای' که 'تروریست' شناخته می شوند اطلاعات، گردآوری کند." بر پایه نیویورک تایمز "قاضی های دیگر نیز به طور معمول، هر ۹۰ روز، اجازه کار برنامه گردآوری داده را تمدید می کنند." کنش سیاسی. در هفته ای که پایگاه داده تماس های تلفنی آژانس امنیت ملی، برملا شد کمیته سنای ایالات متحده در امور خدمات مسلحانه جلسه پرسش و پاسخی را با افشاگر آژانس امنیت ملی راسل تایس برگزار کرد. تایس نشان داد که شهادت او اطلاعاتی به غیر از کنش های غیرقانونی پایگاه داده تماس های تلفنی آژانس امنیت ملی را آشکار می کند که هنوز به مردم گفته نشده است و حتی برخی کارمندان آژانس امنیت ملی نیز می دانند که آنچه را که انجام می دهند غیرقانونی است. تایس همچنین به نشنال جورنال گفت که اگر شهادت او اطلاعاتی دربارهٔ زیر نظر گرفتن شهروندان آمریکایی از فضای بیرونی با ماهواره های جاسوسی را نیز در برمی گیرد "تایید یا رد نمی کند." اگرچه این جلسه پرسش و پاسخ، بدون هیچ دلیلی علنی نشد. ارتباطات کویست. گزارش یواس ای تودی نشان داد که مدیر عامل اجرایی یواس ای تودی، جوزف ناکیو گفت به اصرار آژانس امن
یت ملی بر اینکه نیازی به حکم دادگاه ندارد شک دارد. در چانه زنی ها آژانس امنیت ملی، این شرکت را تحت فشار گذاشت تا داده تماس های تلفنی خود را به آن آژانس بدهد. وکیل کویست از آژانس امنیت ملی خواست تا تاییدیه دادگاه نظارت بر اطلاعات خارجی را بگیرد. هنگامیکه آژانس امنیت ملی نشان داد که به دنبال چنین تاییدیه ای نیست مدیر عامل اجرایی تازه کویست، ریچارد نوتبائرت، درخواست دسترسی آژانس امنیت ملی را رد کرد. بعدها تی-موبایل، جداگانه اعلام کرد که با نظارت های بدون حکم دادگاه، همکاری نمی کند.
خرید قطب شمال () رمانی در سبک علمی–تخیلی است که توسط ژول ورن نویسنده بزرگ فرانسوی نوشته شده و در سال ۱۸۸۹ به چاپ رسیده است. این رمان نیز مانند رمان های گذشته ژول ورن نمایانگر علاقه وی به علم و مهندسی است. داستان این رمان در مورد این است که تصمیم گرفته می شود قطب شمال به حراج گذاشته شود. کشورهای مختلفی برای خرید قطب شمال پیشنهاد خود را ارائه می کنند اما در نهایت، خریدار یک میلیونر آمریکایی است. این خریدار آمریکایی از باشگاه توپچی های بالتیمور که پیش تر به ماه سفر کرده بودند. این گروه که حال بازنشسته شده بودند قصد داشتند شیب محور زمین که آغاز آن در قطب شمال بوده است را برطرف کنند به گونه ای که در یک خط راست با مشتری قرار گیرد.
لوئی-ژوزف دیه مه (۱۴ فوریه ۱۸۴۳–۲۱ دسامبر ۱۹۱۹) پیانیست و آهنگساز فرانسوی بود. او در پاریس به دنیا آمد و ۷۶ سال بعد درگذشت. در کنسرواتوار پاریس تحصیل کرد و استادان او عبارت بودند از: آنتوان فرانسوا مارمونتل، آمبرواز توما، فرانسوا بنوا.
مایک یانگ (؛ زادهٔ ) موسیقی دان سبک ریتم اند بلوز آمریکایی است.
امریکن نینجا واریور () یک مسابقه ورزشی سرگرمی بر گرفته از مجموعه ژاپنی تحت عنوان "ساسوکه" می باشد که مسابقه دهندگان در آن با عبور از موانع سخت با آمادگی جسمانی بالا به مراحل بالاتر راه پیدا می کنند. در هر مرحله افرادی که زودتر از همه موانع را سپری کرده و به خط پایان برسند به مرحله نهایی که در لاس وگاس استریپ برگزار می شود می روند و در نهایت برنده مسابقه به عنوان مبارز نینجا آمریکایی معرفی می شود.
ناوگان دریای سیاه () شاخه ای از نیروی دریایی امپراتوری روسیه در دریای سیاه، دریای آزوف و دریای مدیترانه بود که در ۱۳ مه ۱۷۸۳ به دستور شاهزاده گریگوری پوتمکین تشکیل شد. در سال ۱۹۱۸ به نیروی دریایی شوروی و در سال ۱۹۹۱ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به نیروی دریایی جمهوری فدراتیو روسیه پیوست.
نبرد تنگه کرچ () (که همچنین به نام نبرد یینیکال، با نام قدیمی ترکیه تنگه نزدیک کرچ شناخته می شود) در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۱۷۹۰ در نزدیکی کرچ کریمه رخ داد و پیروزی کمی برای امپراطوری روسیه در طول امپراطوری عثمانی طی دوره جنگ روسی-ترکی، ۱۷۸۷–۱۷۹۲ به همراه داشت.
کاپودان پاشا () دریادار نیروی دریایی امپراتوری عثمانی بود. او همچنین با نام قپودان دریا یا کاپیتان دریا شناخته می شد.
The Enemy Within‎ یک مجموعه تلویزیونی درام آمریکایی است که از فوریه ۲۰۱۹ از شبکه ان بی سی شروع به پخش شده است. داستان این مجموعه در مورد اریکا شفرد مسئول سازمان سیا می باشد که دختر وی توسط تروریست های روسیه گروگان گرفته شده است و اریکا چهار مامور خبره خود را مامور می کند تا جان دختر وی را نجات دهند. این سریال به دلیل افت محبوبیت پس از یک فصل در تاریخ ۳۰ می ۲۰۱۹ کنسل شد و ادامه آن و فصل دوم هرگز ساخته نشد
اوگنی ایوانویچ آلکسایف (؛ – ) سیاست مدار اهل امپراتوری روسیه بود. او همچنین یک دریاسالار در نیروی دریایی امپریال روسیه، وکیل مدافع روسیه خاور دور و فرمانده کل قوای امپریال نیروهای روسیه در پورت آرتور و منچوری در اولین سال جنگ روسیه و ژاپن ۱۹۰۴–۰۵ بود.
نیروی دریایی امپریال روسیه () نیروی دریایی امپراتوری روسیه بود. به طور رسمی در سال ۱۶۹۶ تأسیس شد و تا زمانی که در جریان انقلاب فوریه ۱۹۱۷ منحل شد، ادامه یافت. این نیرو از نیروی کوچکتر، پیش از آن که تزار پتر کبیر بنیانگذاری نیروی دریایی منظم روسیه در دور دوم مبارزات آزوف به وجود بیاید، توسعه یافت. نیروی دریایی امپراتوری افسران خود را از طبقه اشراف امپراتوری که به کلیسای ارتدکس روسیه تعلق داشتند، جذب کرد. اشراف جوان شروع به آموزش برای رهبری در مدرسه ملی نیروی دریایی کردند. از سال ۱۸۱۸ به بعد، تنها افسران نیروی دریایی امپراتوری روسیه به سمت مدیر ارشد شرکت روسی-آمریکایی مستقر در آمریکای روسیه (آلاسکای کنونی) برای استعمار و توسعه تجارت خز منصوب شدند. اگرچه نیروی دریایی اولیه امپراتوری در ابتدا از ملوانان خارجی حقوق بگیر استفاده می کرد، اما دولت شروع به استخدام ملوانان بومی به عنوان سرباز وظیفه کرد (همانطور که مردان برای خدمت در ارتش بودند). خدمت در نیروی دریایی مادام العمر بود. بسیاری از فرماندهان نیروی دریایی و نیروهای استخدام شده از سرزمین های غیر روسی امپراتوری روسیه با سنت های دریایی - فنلاند و (به ویژه) استان
های بالتیک آمده بودند. نیروی دریایی روسیه به دلیل پیشرفت کند فنی و اقتصادی امپراتوری در نیمه اول قرن نوزدهم وارد دوره افول شد. در اواخر قرن و در زمان امپراتور نیکلای دوم (۱۹۱۷-۱۸۹۴) احیا شد، اما بیشتر ناوگان اقیانوس آرام آن (همراه با ناوگان بالتیک که به خاور دور فرستاده شد) در جنگ روسیه و ژاپن ۱۹۰۴-۱۹۰۵ به صورت تحقیرآمیز نابود شد. نیروی دریایی در طول جنگ جهانی اول تجربیات متفاوتی داشت، به طوری که آلمان ها عموماً در دریای بالتیک دست برتر را به دست آوردند، در حالی که روس ها کنترل دریای سیاه را به دست گرفتند. انقلاب روسیه پایان نیروی دریایی امپراتوری بود. افسران آن عمدتاً با امپراتور همسو بودن، اما ملوانان جزو مخالفان تزار بودند و در طول جنگ داخلی روسیه در سالهای ۱۹۱۷-۱۹۲۲ هر دو طرف از هم جدا شدند. نیروی دریایی شوروی که در سال ۱۹۱۸ پس از انقلاب به عنوان ناوگان سرخ تأسیس شد، کشتی های موجود را در اختیار گرفت. از نظر استراتژیک، نیروی دریایی امپراتوری روسیه با دو مسئله اساسی مواجه بود: ۱- استفاده از بنادر بدون یخ ۲- دسترسی آزاد به دریاهای آزاد. سن پترزبورگ و سایر بنادر بالتیک و همچنین ولادی وستوک نمی توانستند در زم
ستان فعالیت کنند، از این رو روسیه برای ایجاد تأسیسات دریایی در سواحل دریای سیاه و (در نهایت) در مورمانسک فشار آورد و حتی نیروهای دریایی قابل توجهی در دریای بالتیک به دلیل عدم دسترسی آزاد به اقیانوس اطلس از طریق Øresund محدود ماندند، همانطور که ناوگان دریای سیاه همیشه نمی توانست بر عبور از تنگه های بسفر و داردانل تکیه کند. در نتیجه، گروه های دریایی جداگانه در بالتیک، دریای سیاه، خاور دور روسیه و قطب شمال توسعه یافتند.
دهکده () یک مجموعه تلویزیونی درام آمریکایی است که از مارس ۲۰۱۹ در شبکه ان بی سی شروع به پخش شده است. داستان این مجموعه تلویزیونی در مورد خانواده هایی می باشد که در یک آپارتمان در بروکلین زندگی میکنند و همسایه و دوست همدیگر هستند.
فیلیپ اکتیابسکی (؛ – ) یک فرمانده نظامی و دریابد اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. او بین سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۳ فرماندهی ناوگان دریای سیاه را برعهده داشت و در محاصره سواستوپول و نبرد اودسا این ناوگان را رهبری کرد. وی پس از جنگ جهانی دوم مدتی را به عنوان معاون فرمانده کل نیروی دریایی شوروی خدمت کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ، مدال دفاع از اودسا، مدال دفاع از قفقاز، مدال دفاع از سواستوپول، قهرمان اتحاد شوروی، نشان ناخیموف، نشان لنین، و نشان اوشاکوف شده است.
لو ولادمیرسکی (؛ ۲۷ سپتامبر ۱۹۰۳ – ) فرد نظامی اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ، مدال دفاع از اودسا، مدال دفاع از قفقاز، مدال دفاع از سواستوپول، نشان لنین، و نشان اوشاکوف شده است.
سرگئی گورشکوف (؛ – ) دریابد ناوگان اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. او بین سال های ۱۹۵۶ تا ۱۹۸۵ فرمانده نیروی دریایی شوروی بود و در حدود سه دهه از زمان جنگ سرد مسئولیت مدیریت و توسعه ناوگان دریایی شوروی را برعهده داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ، مدال دفاع از اودسا، مدال دفاع از قفقاز، مدال آزادسازی بلگراد، قهرمان اتحاد شوروی، نشان انقلاب اکتبر، جایزه لنین، نشان لنین، جایزه دولتی اتحاد شوروی، مدال ستاره طلایی، و مدال تسخیر بوداپست شده است.
ولادیمیر کساتوف (؛ – ) فرد نظامی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ، مدال دفاع از لنینگراد، قهرمان اتحاد شوروی، نشان انقلاب اکتبر، نشان ناخیموف، نشان لنین، و مدال دفاع از مسکو شده است.
ولادیمیر ماسورین (؛ زادهٔ ) نظامی اهل روسیه و دریابُدِ بازنشسته است که به فرماندهی در ناوتیپ خزر در سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۲ و ناوگان دریای سیاه در سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ رسیده است. در سپتامبر ۲۰۰۵، او به عنوان فرمانده نیروی دریایی روسیه منصوب شد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ شده است.
پاور بی آی () نرم افزاری برای ارائه خدمات آنالیز کسب وکار متعلق به شرکت مایکروسافت می باشد. این شرکت هدف از تولید نرم افزار پاور بی آی را، ارائه تجارب تعاملی و قابلیت های اطلاعات تجاری، با استفاده از رابط کاربری ساده سازی شده برای کاربران نهایی و در نهایت ایجاد گزارش های کاری و ساخت داشبوردهای نظارتی، عنوان کرده است. در این نرم افزار انواع متفاوتی از داده ها را می توان مستقیماً وارد کرد و خواند. از این انواع می توان به پایگاه داده، صفحه وب، پی دی اف، یا فایل های ساختاریافته مانند صفحات گسترده، مقادیر جداشده با ویرگول ، اکس ام ال، جی سان، XLSX و شیرپوینت اشاره کرد. اطلاعات اجمالی. پاور بی آی، خدمات هوش تجاری زیر را ارائه می دهد: پاور بی آی بر روی رایانه شخصی، قابلیت های انبار داده (از جمله آماده سازی داده ها]، کشف داده ها و داشبوردهای تعاملی) را ارائه می دهد. یکی از وجوه تمایز اصلی محصول Power BI Embedded، توانایی بارگذاری تصاویر سفارشی است. تاریخچه. این برنامه نخستین بار توسط تیری دهرز و امیر نتز از تیم ] در مایکروسافت طراحی شد. ابتدا توسط ران جورج در تابستان 2010 طراحی شد و سپس پروژه کرسنت نام گذاری شد. این
پروژه در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۱ به همراه SQL Server Codename Denali برای بارگیری در دسترس عموم قرار گرفت و بعداً به «پاور بی آی» تغییر نام داد. سپس توسط مایکروسافت در سپتامبر ۲۰۱۳ تحت عنوان پاور بی آی برای آفیس ۳۶۵ معرفی شد. این نسخه از پاور بی آی بر اساس افزونه های مبتنی بر مایکروسافت اکسل ارائه شده بود و دارای ماژول های پاور ویو، پاور کوئری] و پاور پیووت] بود. با گذشت زمان، مایکروسافت بسیاری از ویژگی های اضافی مانند پرسش و پاسخ، اتصال داده در سطح سازمانی و قابلیت های امنیتی را از طریق درگاه پاور بی آی اضافه کرد. نسخه مستقل پاور بی آی برای اولین بار در ۲۴ جولای ۲۰۱۵ برای عموم منتشر شد و شامل چندین نسخه مختلف برای رایانه شخصی، وب و برنامه موبایل و غیره بود. در ۱۴ آوریل ۲۰۱۵، مایکروسافت اعلام کرد که شرکت کانادایی Datazen را خریداری کرده است تا «تکمیل کننده پاور بی آی باشد، سرویس تجزیه و تحلیل تجاری مبتنی بر ابر را ارتقا ببخشد و قابلیت های هوش تجاری نسخه گوشی همراه را برای مشتریانی که راه حل هوش تجاری شان بر روی مایکروسافت اس کیوال سرور پیاده سازی شده بهبود ببخشد.» بیشتر «تصاویر» پس از ادغام Datazen زندگی خود را در پاور
بی آی آغاز کردند. در فوریه ۲۰۱۹، گارتنر، شرکت مایکروسافت را به عنوان رهبر «ربع جادویی Gartner 2019 برای پلتفرم تجزیه و تحلیل داده و هوش تجاری» معرفی کرد. این دوازدهمین سال متوالی بود که مایکروسافت به عنوان فروشنده پیشرو در این رده مربع جادویی شناخته می شد (از ۳ سال قبل از ایجاد این ابزار شروع شد). اجزای کلیدی. اجزای اصلی اکوسیستم پاور بی آی به شرح زیر است: پاور کوئری . برای وارد کردن، نگه داشت و تبدیل داده ها مورد استفاده قرار می گیرد. خروجی این ماژول متعاقباً به منظور مدل کردن داده ها و تهیه گزارش ها به کار می رود. دو نمونه از رایج ترین منابع داده عبارتند از مای اس کیوال و Salesforce.
«دنیای دیوانه» () تک آهنگی از تی یرز فور فی یرز است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. متن این ترانه توسط رولاند اورزابل نوشته شده و سومین تک آهنگ گروه و اولین ترانهٔ آن هاست که به چارت پرفروش راه یافت. در نوامبر ۱۹۸۲، این ترانه به رتبهٔ سوم در جدول تک آهنگ های بریتانیا دست یافت. «دنیای دیوانه» از زمان عرضه اش توسط هنرمندان مختلفی بازخوانی شده که بازخوانی مایکل اندروز و گری ژول در موسیقی متن فیلم دانی دارکو در سال ۲۰۰۱، مشهورترین آن هاست. این نسخه به رتبه اول چارت بریتانیا رسید.
خیرالدین خریس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
لخضر عجالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نصر حسین دای، باشگاه ورزشی الریان، باشگاه فوتبال آمیان، باشگاه فوتبال برنتفورد، و باشگاه فوتبال سیون اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده است.
مسعود آیت عبدالرحمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال القبائل، و باشگاه فوتبال مولودیه قسنطینه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال الجزایر و زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده است.
محمد براجه (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تروا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
محمد رضوان قمری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
مختار بن موسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، و باشگاه فوتبال بارادو اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده است.
نسیم بونقجه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال مولودیه وهران، و باشگاه فوتبال مولودیه قسنطینه اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده است.
اسامه شیته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده است.
رشید عمران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال مولودیه وهران، باشگاه ورزشی الغرافه، باشگاه ورزشی القادسیه کویت، و باشگاه فوتبال قسنطینه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
رزقی عمروش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال نصر حسین دای، باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال القبائل، و باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
صلاح بکور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
ولکرو یک شرکت خصوصی است که اتصال دهنده ها و سایر محصولات تولید می کند. این شرکت با اختراع اولین اتصال دهنده قلاب-حلقه، که تحت نشان تجاری عام «ولکرو» (با وجود اعتراض به استفاده از این نام) منتشر می شود به شهرت جهانی رسید. تاریخ. مهندس برق سوئیسی جورج د مسترال، در سال ۱۹۴۱، هنگامی که به یک پیاده روی در جنگل رفت و متعجب شد که چرا دانه های باباآدم به کت و سگش چسبیده است اولین اتصال دهنده لمسی خود را اختراع کرد. او کشف کرد که این می تواند به چیز مفیدی تبدیل شود. او در سال ۱۹۵۵ اختراع خود را ثبت کرد، و پس از آن در اواخر دهه ۱۹۵۰، اختراع خود را عملیاتی کرد بهبود بخشید و توسعه داد.
سالم حرشاش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال کان، و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
سید احمد بن عماره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
سید احمد زروقی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
طارق غول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال مولودیه وهران، باشگاه فوتبال اتحاد الحراش، و باشگاه فوتبال مولودیه قسنطینه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
توفیق موساوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
ویکتور لکحل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
یوسف حراوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کاردمیر قره بوک اسپور، باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا، باشگاه فوتبال بورسااسپور، و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
محمد خرسند (زادهٔ ۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۶ – درگذشتهٔ ۸ خرداد ۱۳۹۸) روحانی شیعه، امام جمعه شهر کازرون و عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی بود. خرسند از دوم شهریورماه ۱۳۸۶ امامت جمعه شهر کازرون را برعهده داشت. وی همچنین از اعضای شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی بود. خرسند در روز چهارشنبه ۸ خرداد ۱۳۹۸ مقابل منزلش مورد حمله حمیدرضا درخشنده با چاقو قرار گرفت، حمیدرضا درخشنده به وسیله چاقو سه ضربه به سینه، شکم و ران او وارد کرد، و متواری گشت. خرسند پس از انتقال به بیمارستان درگذشت. تحصیلات. محمد خرسند تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان را در شهر کازرون گذراند و در مهر سال ۱۳۶۴ برای آغاز تحصیلات حوزوی وارد حوزه علمیه این شهر شد. دروس سطح را در حوزه علمیه کازرون نزد اسدالله ایمانی و بزرگ بنیادی گذراند. سپس راهی قم شد و طی ۸ سال در دروس خارج فقه حوزه علمیه قم از جمله درس کفایة الاصول نزد محمدجواد فاضل لنکرانی و فاضل هرندی حاضر شد. در مقطع درس خارج نیز در درس استادانی چون ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی و محسن فقیهی حاضر شد. فعالیت ها. حضور در جنگ ایران و عراق. محمد خرسند از سال ۱۳۶۲ به جبهه اعزام شد و تا پایا
ن جنگ به صورت متناوب در جبهه حضور داشت. وی سه بار مجروح شد و دارای ۲۰ درصد جانبازی بود. سیاسی. خرسند از دوم شهریورماه ۱۳۸۶ امامت جمعه شهر کازرون را عهده دار شد. وی همچنین در سال ۹۱ به عضویت شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی درآمد. مرگ. محمد خرسند در سحر روز چهارشنبه ۸ خرداد ۱۳۹۸ ساعت ۳:۳۰ بامداد پس از بازگشت از مراسم احیای شب جمعه مقابل خانه اش مورد حمله فردی مسلح به چاقو قرار گرفت و از ناحیه شکم و سینه به شدت مجروح شد. او پس از انتقال به بیمارستان در اثر شدت جراحات در سن ۵۲ سالگی درگذشت. به گفته شاهدان عینی ضارب که لباس تعزیه به تن داشته ابتدا خواستار عکس یادگاری (سلفی) با امام جمعه کازرون شده و سپس با سلاح سرد به وی حمله کرده و به صورت ناگهانی با چاقو ضربات متعدد به وی وارد کرده و بلافاصله از محل فرار می کند. شناسایی قاتل. در ساعات ابتدایی روز چهارشنبه کاووس محمدی معاون اجتماعی فرماندهی انتظامی استان فارس از «هویت معلوم» قاتل و شناسایی او خبر داد و گفت تلاش برای دستگیری وی به صورت ویژه در دستور کار است. ساعاتی بعد سید احمد احمدی زاده معاون سیاسی و امنیتی استاندار فارس از دستگیری فردی حدوداً ۴۰ ساله به نام حمیدر
ضا درخشنده به عنوان قاتل محمد خرسند خبر داد. قاتل محمد خرسند اورا عامل فساد چندین ساله در کازرون می دانست و اقدام خود را در راستای مبارزه با فساد در کازرون عنوان کرد که پخش شدن صوت حمیدرضا درخشنده در رابطه با محمد خرسند واکنش های زیادی را در فضای مجازی دربرداشت. متهم در تحقیقات اولیه صراحتاً به ارتکاب قتل اقرار نمود. حمیدرضا ترقی عضو شورای مرکزی حزب موتلفه در توضیحاتی پیرامون قاتل محمد خرسند گفت که ظاهراً او از اعضای فرقه های ضاله و ضد روحانیت بوده و پس از مجروح کردن شهید خرسند با چاقو با سر دادن شعاری گفته است که «ما باید روحانیون از بین ببریم.» واکنش ها به مرگ. ناصر مکارم شیرازی با صدور پیامی از محمد خرسند به عنوان یکی «از علاقه مندان صدیق انقلاب اسلامی و از طرفداران آرامش در منطقه» نام برد و خواستار ریشه یابی این حادثه و مجازات عاملان آن شد.حزب موتلفه اسلامی ضمن صدور اطلاعیه ای با بیان اینکه خرسند شهره به پیگیری مطالبات مردم بود، خواستار دستگیری هرچه سریع تر عوامل قتل و روشن شدن ابعاد ترور وی برای افکار عمومی شد. همچنین سیّدعلی خامنه ای در ۱۱ خرداد ۱۳۹۸ طی پیامی درگذشت وی را به خانواده او و مردم کازرون تسل
یت گفت.
عبدالغنی جداوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سوشو و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
عبدالکریم کروم ( – ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال تروا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
عبدالکریم الزواری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
عادل معیزه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال القبائل، و باشگاه فوتبال قسنطینه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
عدلان بن سعید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال نصر حسین دای، و باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده است.
علی بن فضاح (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آنژه و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
علی مؤمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال نصر حسین دای، و باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
عمار بلهانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، و باشگاه فوتبال قسنطینه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
انور بودجاکدجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال مولودیه وهران، و باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
بن بله بن میلود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال و فوتسال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الفتح اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر و تیم ملی فوتسال الجزایر بازی کرده است.
بن حلیمه روان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال اتحاد الحراش، و باشگاه فوتبال مولودیه قسنطینه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
بوعبدالله داوود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال المپیک شلف، باشگاه فوتبال مولودیه وهران، و باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.
شیخ بن زرقه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده است.