Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الخصائص الفاطمیة اثری از باقر کجوری (وفات ۱۳۱۳ هجری) کتابی دربارهٔ ۱۳۵ خصیصهٔ فاطمه زهرا به تعداد حروف ابجد نام «فاطمه» است. کجوری تألیف کتاب را در ۱۳۱۰، و چاپ آن را در ۱۳۱۱ آغاز کرد، اما قبل از اتمام آن درگذشت. او سه خصیصه را در مقدمه، دو خصیصه را در خاتمه و صد و سی خصیصه را در متن کتاب آورده است. از صد و سی خصیصهٔ متن، سی خصیصه را به پیش از تولد، پنجاه خصیصه را به پس از تولد و پیش از وفات، و پنجاه خصیصه را به پس از وفات اختصاص داده است.
اش آدامز (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شیردل"، "بیگانه" و "کابوس در خیابان الم" اشاره کرد.
دونالد پی. بورچرز () تهیه کننده فیلم، فیلم نامه نویس، کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است.
سازمان نگران کودکان کار () (CWC) یک سازمان غیردولتی و سازمان غیرانتفاعی است و هدف آن بررسی وضعیت کودکان کار با بکارگیری خود کودکان است. پیشینه. این سازمان در سال ۱۹۸۵ در شهر بنگلور، در هند تأسیس گردید. اولین کار این سازمان سرجمع کردن و ایجاد اتحادیه از بخش غیررسمی مؤسسات اقتصادی که کودکان زیر ۱۴ سال تقریباً ۴۰٪ نیروی کار آنها را تشکیل می دهند، بود. کودکان و اعضای اتحادیه شروع به تنظیم قوانین کار کودکان در سال ۱۹۸۵ کردند. فعالیتهای سازمان. این سازمان (CWC) به دلیل بکارگیری خود کودکان در پبدا کردن راه حل مشکلات و مسائلشان یک شهرت بین المللی پیدا کرده است. این سازمان با شناخت ریشه و علل استفاده از کودکان و از طریق شناسائی حق و حقوق کودکان، برابری جنسی، توسعه انجمنها، تحصیلات و حق دفاع آنها با پدیده تبدیل کودک به مجرم مقابله می کند. این سازمان جنبش ملی کودکان کارگر را نیز راه انداخت، و در سطح جهانی در پایه گذاری گروه کاری بین المللی کودکان کار همکاری کرد، و در کنفرانسهای سازمان بین المللی کار (ILO) که موضوع آن کودکان کار است، شرکت می کند. این سازمان (CWC) عقیده دارد که اگر فضای سیاسی و اجتماعی فراهم شود کودکان از
حاشیه درآمده و در بدست گرفتن سرنوشت خود نقش بازی خواهند کرد. سازمان (CWC) در تحقیقات بین المللی در مسائل مربوط به تحرک کودکان، با توافق بر اینکه کودکان در کلیه موضوعات تحقیق دخالت داده شوند، شرکت می کند. این سازمان از سوی یک بنگاه خیریه نروژی حمایت مالی می شود و به دلیل پیشتازی آن در امور مربوط به مشارکت کودکان در سطح جهانی، نامزد برنده جایزه نوبل سالهای ۲۰۱۲، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ گردید.
باقر بن اسماعیل بن عبدالعظیم بن محمدباقر کجوری مازندرانی معروف به واعظ تهرانی (۱۲۵۵ هجری، تهران – ۱۳۱۳ هجری، مشهد) خطیب، ادیب، شاعر و نویسندهٔ شیعه سدهٔ سیزده و چهارده هجری بود. مقدمات را نزد پدرش خواند. در پانزده سالگی برای ادامهٔ تحصیل به عتبات رفت. سپس به تهران برگشت و مشغول وعظ شد. دو ماه پایانی عمر خویش را در مشهد گذراند و در همان جا درگذشت و در حرم امام رضا به خاک سپرده شد. از آثار او "الخصائص الفاطمیه" و "جنة النعیم" است.
کوین کینر (؛ زادهٔ ) آهنگساز فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
منطقه آب اشباع () یا زون اشباع به منطقه ای از سفره آب زیرزمینی گفته می شود که پایین تر از سطح ایستابی قرار داشته و تقریباً تمام فضاها و حفره های آن از آب اشباع پر شده است. منطقه آب اشباع به عنوان مرز زیرین منطقه هواده (زون اشباع نشده آب) شناخته می شود. ابعاد و اندازه، رنگ و ژرفای منطقه آب اشباع ممکن است با تغییر فصل و طی دوره های خشک و مرطوب تغییر کند.
دیوید اسپیلبرگ (؛ ۶ مارس ۱۹۳۹ – ۱ ژوئن ۲۰۱۶) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "کشته های زمستان"، "کریستین" و "بیگانه" اشاره کرد.
آرتورو مالی (؛ – ) بازیگر اهل آرژانتین بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "زمان انتقام"، "ساحل عشق"، "دیسکوی عشق" و "بیگانه" اشاره کرد.
حاشیه مویینه () لایه ای زیر سطح زمین است که در آن آب های زیرزمینی بر اثر ویژگی موئینگی از سطح ایستابی بالا رفته و منافذ و حفره های خاک را پر می کنند. منافذ موجود در زیر حاشیه موئینه به دلیل تنش اشباعی از آب پر شده اند. این بخش اشباع شده از حاشیه موئینه به دلیل وجود منافذ در اندازه های مختلف، کمتر از صعود مویینگی کلی است. اگر منافذ خاک کوچک و تقریباً یکنواخت باشند، ممکن است خاک به اندازه چند ده سانتی متر بالاتر از سطح ایستابی کاملاً از آب اشباع شود. از سوی دیگر اگر اندازه حفره ها و منافذ بزرگ باشد، بخش اشباع شده می تواند فقط تا چند سانتی متر بالاتر از سطح ایستابی گسترش یابد. خاصیت موئینگی در منطقه هواده (تهویه) که در بالای سطح اشباع قرار دارد روی می دهد که در این منطقه مقدار آب با افزایش فاصله از سطح ایستابی کاهش می یابد. در خاک هایی که اندازه منافذ و حفره ها متفاوت است، ضخامت منطقه اشباع نشده چندین برابر ضخامت منطقه آب اشباع است.
ورزشگاه مرکزی (قرشی) یک ورزشگاه چندمنظوره است که بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می شود. این ورزشگاه در اختیار باشگاه فوتبال نسف قرشی است. ویژگی ها. این ورزشگاه می تواند ۱۷٬۷۵۰ تماشاگر را در خود جای دهد. ظرفیت کل همچنین شامل ۱۸۰ صندلی وی آی پی، ۲۲۰ صندلی برای مطبوعات و ۶ تا نیز برای مفسران است.
سیب آدم () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی تیم ولان است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به مانتی بنکس، جیلیان دین، لنا هالیدی و جودی کلی اشاره کرد.
ورزشگاه مرکزی (نمنگان) یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر نمنگان ازبکستان است. در حال حاضر بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می شود. ورزشگاه دارای ظرفیت ۲۲٬۰۰۰ نفری است. استفاده های دیگر ورزشگاه در گذشته شامل: راگبی، کریکت و والیبال ساحلی بود. این ورزشگاه در اختیار باشگاه فوتبال نوبهار نمنگان قرار دارد. این ورزشگاه در سال ۲۰۲۲ میزبان جام نوروز کاپ بود.
رکس تیلور (; – ) فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی فیلم نامه نویس فیلم هایی همچون بیگانه، کوکتل (فیلم) و سیب آدم بوده است.
حادثه کشتی بلواسکای () رها شدن سرنشینان کشتی بلو اسکای در دریای لونیان است. در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴ خدمه و ناخدای این کشتی سرنشینان آن را که مهاجران سوری و… بودند را رها کرده و خود متواری شدند. شرح حادثه. در دسامبر ۲۰۱۴ کشتی «بلواسکای» با پرچم مولداوی بندر کورفز ترکیه را به مقصد ریجکا کرواسی ترک گفت، بیشتر از ۹۷۰ سرنشین این کشتی را آوارگان جنگی سوریه در بر می گرفت که ۳۵ نفرشان کودک بودند و بدون آب، غذا و پتو روی دریا سرگردان مانده بودند. در ۳۰ دسامبر هنگامیکه کشتی به نزدیک جزیره کوچک اوثونوی در خاک یونان رسید. یکی از پناهجویان سوری با موبایل خود با شماره اورژانس برای دریافت کمک تماس گرفت. از این نقطه بنا برگزارش تلویزیون دولتی یونان که گزارش کرد مهاجران غیرقانونی در کشتی به سر می برند به خاطر وجود خدمه مسلح در عرشه کشتی زنگ خطر زده شد. مدت کوتاهی پس از این هشدار، کشتی مسیرش را از مقصد یونان به جنوب ایتالیا تغییر داد. ضمن تماسی ناخدای کشتی حامل مهاجرین با تماس با گارد ساحلی یونان تأکید کرد که کشتی در خطر نیست و نیازی به کمک ندارد. متعاقباً دیده شد که خدمه و ناخدا کشتی را در جنوب ایتالیا سرگردان بر روی آب رها کرده بو
دند. شیوه جدید مهاجرت غیرقانونی که هر روز گسترش می یابد شامل سفر کشتی های باری است که صدها نفر انسان در آن جای می گیرند. سپس خدمه و ناخدا کشتی را درمیان دریا رها کرده و متواری می شوند. این کشتی که چندین روز بدون ناخدا و خدمه در دریای آدریاتیک رها شده بود، بالاخره توسط گارد ساحلی ایتالیا پیدا شد و در ساحل گالیپولی Gallipoli ایتالیا پهلو گرفت؛ و مهاجران به مدارس محلی و یک دبیرستان منتقل شدند. سی و پنج نفر از آن ها به بیمارستان منتقل شدند و بعضی از آن ها به دلیل دمای هوای سرد تحت درمان هیپوترمی قرار گرفتند. صلیب سرخ ایتالیا ابتدا گفت که چهار نفر در کشتی کشته شده اند اما بعداً گزارش خود را رد کرد. عملیات نجات. در اکتبر ۲۰۱۳ یک قایق ماهی گیری دیگری در لامپدوسای ایتالیا غرق شد و ۳۶۶ کشته بر جای گذاشت که همه مهاجران سوری بودند که از جنگ داخلی سوریه فرار کرده بودند. بعد از این فاجعه مسئولان دولت ایتالیا گفته بودند نمی خواهند مدیترانه به دریای مردگان تبدیل شود، تأمین هزینه های اصلی یک طرح عملیات نجات دریایی موسوم به «دریای ما» را برعهده گرفتند. این عملیات طی یک سال سبب نجات جان ۱۵۰۰۰۰ نفر شد اما ۱۱۴ میلیون یورو تنها ب
رای کشور ایتالیا هزینه داشت. در ماه نوامبر ۲۰۱۶ این عملیات رها شد، نهاد مسئول مرزهای اروپا طرح «تریتون» را آغاز کرد. کشورهای عضو اتحادیه اروپا برای تأمین هزینه های این پروژه بیست و یک کشتی، چهار هواپیما، یک هلی کوپتر و ۶۵ افسر را با هزینه سه میلیون یورو در ماه پذیرفتند. حال آنکه تریتون نه یک سامانه نجات، بلکه طری برای حفاظت از مرزهای آبی ایتالیا در مدیترانه است که پرترافیک ترین مسیر مهاجرت به اروپا است.
غرق شدن کشتی مهاجران لامپدوسا () در ۳ اکتبر ۲۰۱۳ بوقوع پیوست. در این حادثه قایق مهاجرانی که از لیبی به ایتالیا می رفت، درجزیره ایتالیایی لامپدوسا در شهر سیسیل غرق شد. تلفات. بر اساس گزارش ها، مبدأ قایق از مصراته، لیبی بوده است، هرچند بسیاری از مهاجران در اصل اهل اریتره، سومالی و غنا بودند. البته واکنش سریع گارد ساحلی ایتالیا، باعث نجات ۱۵۵تن از بازماندگان این فاجعه شد. در برآورد اولیه حداقل ۳۵۰ نفر از سرنشینان قایق مفقود اعلام شدند؛ و پس از بررسی نهایی آمار تلفات تأیید شده که در کشتی دچار حریق شده یا در آب غرق شدند به ۳۶۰ نفر رسید. در ۱۲ اکتبر در گزارش نهایی تعداد تلفات تأیید شده بیش از ۳۶۰ نفر اعلام شد. شرح واقعه ۳ اکتبر. در گزارش اولیه آمار سرنشینان قایق ماهیگیری بر روی عرشه ۵۰۰ نفر اعلام شد، این درحالی بود که قایق در یک کیلومتری جزیره لامپدوسا قرار داشت. سرنشینان قایق که تلاش داشتند برای استمداد به کشتی های اطراف علامت دهند، یک پتو را در عرشه کشتی به آتش کشیدند، گسترش حریق به مخازن بنزین باعث آتش گرفتن قایق و غرق شدن آن شد. سرنشینان قایق برای دوری جستن از آتش یا به سمت دیگر قایق رفتند یا به داخل آب پریدند
که منجر به غرق شدن عمده مهاجران گردید. تعقیب قانونی. در تاریخ ۸ نوامبر گزارش شد که مهاجران قبل از ترک لیبی هر کدام ۳۰۰۰ دلار به گروه قاچاقچیان لیبیایی، سومالیایی و سودانی پرداخته بودند. دراین گزارش آمده است زنانی که قادر به پرداخت پول نبودند مورد تجاوز قرار گرفتند و مردانی که شورش کرده بودند در قایق شکنجه شدند. خدمه متهم به ارتکاب این جنایت متواری هستند و ۳ نفر دستگیرشده اند، خالد بن سلام ناخدای تونسی قایق که در آوریل ۲۰۱۳ از ایتالیا اخراج شده بود، مظنون به غرق کردن قایق است و احتمالاً به جرم قتل عمد محاکمه می شود. همچنین دو قاچاقچی دیگر محمد علمی محی الدین اهل سومالی و آتو عبدالمومنم فلسطینی با اتهاماتی از جمله قاچاق انسان، آدم ربایی، تجاوز جنسی و اقدامات جنایی با هدف حمایت از مهاجرت غیرقانونی تحت پیگرد قانونی هستند. واکنش ها. پاپ فرانسیس رهبر کاتولیکهای جهان در توییت خود برای قربانیان غرق شده در کشتی لامپدوسا دعا کرد انریکو لتا نخست وزیر ایتالیا در توئیتی این فاجعه را یک تراژدی بزرگ خواند. آنتونیو گوترش دبیرکل کمیساریای عالی پناهندگان از گارد ساحلی ایتالیا برای واکنش سریع آنها برای نجات بازماندگان فاجعه قدر
دانی کرد. آنجلینو آلفانو معاون نخست وزیر ایتالیا اعلام کرد که این حادثه نیاز به کمک ویژه اروپا برای رسیدگی به هجوم مستمر آوارگان دارد؛ و این فاجعه را یک تراژدی خواند و این روز غم انگیز ۳ اکتبر را روز ملی تعطیل در ایتالیا اعلام کرد. خوزه مانوئل باروسو رئیس کمیسیون اروپا و لتا نخست وزیر ایتالیا از لامپدوسا بازدید کردند. باروسو گفت که ۳۰ میلیون یورو را برای کمک به پناهندگان در ایتالیا اختصاص خواهد داد. دولت ایتالیا موضعگیری کرد نمی خواهد مدیترانه به دریای مردگان تبدیل شود، لذا تأمین هزینه های اصلی یک طرح عملیات نجات دریایی موسوم به «دریای ما» را برعهده گرفت. این عملیات طی یک سال سبب نجات جان ۱۵۰۰۰۰ نفر شد اما ۱۱۴ میلیون یورو تنها برای کشور ایتالیا هزینه داشت. کشتی غرق شده در ۱۱ اکتبر. دومین کشتی غرق شده در ۱۱ اکتبر، در ۱۲۰ کیلومتری (۷۵ مایلی) لامپدوسا در داخل آبهای سرزمینی مالت رخ داد. گزارش های روز بعد حاکی از مرگ ۳۴ نفر بود. گزارش های تأیید نشده اولیه مبنی بر پیدا کردن ۵۰ جسد اغراق آمیز به نظر می رسد. این قایق حامل بیش از ۲۰۰ مهاجر از سوریه و فلسطین بود و زمانی که سرنشینان در تلاش برای جلب توجه یک هواپیمایی که
از بالای سرشان عبور می کرد با حرکت به سمت یک طرف کشتی باعث واژگون شدن کشتی شدند. عملیات نجات توسط مقامات مالتی و با کمک برخی از کشتی های ایتالیایی که پس از غرق شدن کشتی در ۳ اکتبر در لامپدوسا به کمک آمده بودند هماهنگ شد. حدود ۱۴۷ نفر بازمانده به مالت و ۵۶ نفر دیگر به ایتالیا منتقل شدند. به گفته برخی از مهاجران سوری، این قایق توسط شبه نظامیان لیبیایی در جریان اختلاف باندهای قاچاق آتش گرفته است. پس از دومین حادثه غرق کشتی، جوزف موسکات، نخست وزیر مالت، از عدم اقدام سایر کشورهای اروپایی در مورد مشکل مهاجرت از طریق دریا گلایه کرد و گفت: «همان طور که حوادث رخ می دهند، در حال ساختن یک قبرستان در دریای مدیترانه خود هستیم. بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، از جامعه جهانی خواست تا برای جلوگیری از چنین فجایعی در آینده، از جمله اقداماتی که به علت های ریشه ای آنها می پردازد از جمله در صدر خواسته ها در زمینه آسیب پذیری و حقوق بشر مهاجران اقدامی انجام دهند.» در ۸ نوامبر، پلیس ایتالیا یک مرد فلسطینی ۴۷ ساله به نام عطر عبدالمومنم را به اتهام اینکه در میان قاچاقچیانی بود و این سفر را سازماندهی کرده بود، دستگیر کرد. دو افسر
ایتالیایی متهم به قتل های متعدد در تأخیر و نجات قایق دخیل هستند. محاکمه آنها قرار شد در ۳ دسامبر ۲۰۱۹ برگزار شود.
جدول زیر فهرست والیان ولایت دایکندی افغانستان است. فهرست. فهرست والی های ولایت دایکندی:
کاربوپروست () با نام های تجاری همابِـیت و ثام، یک آنالوگ صناعی پروستاگلاندینِ PGF2α است که خواص اُکسی توسیک دارد. این دارو موجب بروز انقباضات رحمی شده و قادر به سقط جنین در اوایل دوران بارداری است. این دارو همچنین موجب کاهش خونریزی بعد از زایمان می شود. از کاربوپروست می توان برای ختم حاملگی در سه ماهٔ دوم بارداری استفاده نمود. عوارض این دارو شامل اسهال (شایعترین)، برافروختگی و گُرگرفتگی، تب و لرز و همچنین تهوع و استفراغ است. دارو را باید در یخچال و در دمای مابین ۲ تا ۸ درجهٔ سلسیوس نگهداری کرد. موارد منعِ مصرف این دارو، بیماری های شدید قلبی-عروقی، کلیوی و کبدی است. افرادی که بیماری التهابی لگن حاد و حساسیت به دارو یا اجزاء سازندهٔ آن دارند نیز نباید کاربوپروست استفاده کنند. موارد احتیاط مصرف این دارو نیز عبارتند از: آسم (احتمال بروز برونکوسپاسم)، کم خونی، زردی، دیابت، اختلالات تشنجی و صرع و هرگونه سابقهٔ جراحی قبلی بر روی رحم.
تِـدوگلوتاید () با نام تجاری گاتکس (در آمریکا) و رِوِستیو (در اروپا) یک آنالوگ GLP-2 است که ۳۳ پلی پپتید دارد و جهت درمان «سندرم رودهٔ کوتاه» (پس از روده برداری) بکار می رود. روش اثر این دارو، افزایش رشد غشاء مخاطی و احتمالاً ترمیم و اعادهٔ ترشحات معده و تخلیهٔ آن است. این دارو در ایالات متحده آمریکا در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ میلادی مورد پذیرش واقع شد. عوارض شایع این دارو، احساس ناراحتی در شکم (۴۹٪ بیماران)، عفونت دستگاه تنفسی (۲۸٪)، تهوع (۲۷٪)، استفراغ (۱۴٪)، واکنش های موضعی در محل تزریق (۲۱٪) و سردرد (۱۷٪) است. تفاوت تِـدوگلوتاید با GLP-2 طبیعی، تنها در یک اسید آمینه است: گلیسین، جایگزین آلانین شده است. همین یک تغییر کوچک، مانع تجزیهٔ آن توسط آنزیم «دی پپتیدیل پپتیداز» شده و نیمه عمرش را از ۷ دقیقه به ۲ ساعت افزایش می دهد؛ بدون آنکه تغییری در عملکرد فیزیولوژیک آن پدیدار شود. تِـدوگلوتاید موجب حفظ مخاط روده، افزایش جریان خود در روده ها، کاهش حرکات دیوارهٔ لولهٔ گوارش و ترشح اسید معده می شود.
استری پنتول () با نام تجاری دایاکامیت (Diacomit)، یک داروی ضدتشنج است در درمان صرع کاربرد دارد. این دارو جهت درمان تشنج های سندرم دِراوه پذیرفته شده است. استری پنتول شباهت ساختاری با داروی ضدتشنج دیگر ندارد و از الکل های آلیلیک آروماتیک محسوب می شود. موارد مصرف. در برخی از کشورها، از این دارو، جهت درمانِ کمکی و همراه با والپروات و کلوبازام در کودکان مبتلا به سندرم دِراوه که تشنج شان تحت کنترل نیست، استفاده می شود. تا سال ۲۰۱۷ مشخص نشده است که با بالا رفتنِ سن کودکان و ورودشان به سنین نوجوانی یا بلوغ، این دارو همچنان مؤثر خواهد بود یا خیر. تداخلات. استری پنتول بازدارندهٔ چندین ایزوآنزیم سیتوکروم پی ۴۵۰ است و با بسیاری از داروهای ضد تشنج و همچنین داروهای دیگر تداخل اثر دارد. مکانیسم اثر. همچون سایر داروهای ضدتشنج دیگر، مکانیسم دقیق عملکرد این دارو مشخص نشده است. استری پنتول فعالیت گاما آمینوبوتیریک اسید را تشدید می کند که این کار را از دو طریق انجام می دهد: (الف) مدت زمانِ بازماندن دریچه های گیرنده ای GABA-A را ناحیه هیپوکامپ بیشتر می کند. (ب) بازجذب و متابولیسم GABA را افزایش می دهد. استری پنتول همچنین به طور
اختصاصی، آنزیم لاکتات دهیدروژناز را مهار می کند که آنزیم مهمی برای فعالیت سلول های عصبی است. مهار این آنزیم از طریق فعال سازی «کانال های پتاسیمی حساس به ATP»، موجب می شود سطح پتانسیل عمل در نورون ها پائین بیاید. استری پنتول از طریق مهار برخی آنزیم ها سبب می شود تا کارایی داروهای ضدتشنج دیگر هم بالا برود. (به دلیل جلوگیری از متابولیسمِ زودهنگامِ آنها و بالارفتن سطح پلاسمایی شان) ساختار شیمیایی. استری پنتول یک «آلفا-اتیلن الکل» است. فرمول شیمیایی آن «۴ و ۴-دی متیل-۱-[۳ و ۴-(متیلن دی اکسی)-فنیل]-۱ پنتن-۳-اُل» است. «انانتیومر R» آن در حدود ۲٫۵ برابر فعال تر از «انانتیومر S» آن است. تاریخچه. استری پنتول در سال ۱۹۷۸ توسط پژوهشگران شرکت دارویی «بیوکودکس» کشف شد و آژانس دارویی اروپا آنرا برای درمان سندرم دِراوه در سال ۲۰۰۱ پذیرفت و در سال ۲۰۰۷ میلادی اجازهٔ بازاریابی آنرا برای درمان ترکیبی صرع صادر نمود. این دارو در سال ۲۰۱۲ در کانادا و در سال ۲۰۱۷ در ژاپن مورد پذیرش واقع شد. تا سال ۲۰۱۴ میلادی، هنوز ایالات متحده آمریکا آنرا تأیید نکرده است و کودکان مبتلا به این بیماری باید متحمل هزینه ای در حدود ۱٬۰۰۰ دلار آمریکا شو
ند تا دارو از اروپا برایشان ارسال شود.
تری پپتیدیل پپتیداز () نوعی آنزیم است که دارای ۲ نوع مختلف زیر است:
دی پپتیدیل پپتیداز () نام نوعی آنزیم با عدد گروه آنزیمی ۳.۴.۱۴ است. برخی انواع آن عبارتند از:
شارلوت دراوه (؛ زادهٔ ) یک روانپزشک و صرع شناس اهل فرانسه است. شارلوت دراوه دانش آموختهٔ دانشگاه اکس مارسی بود و پس از فارغ التحصیلی از آنجا، تخصص خود را در رشتهٔ اطفال و نوزادان در سال ۱۹۶۵ میلادی در شهر مارسی و در سال ۱۹۷۱ میلادی فوق تخصص روان پزشکی را دریافت نمود. وی مابین سال های ۱۹۶۵ تا ۲۰۰۰ میلادی، تمرکز و تخصص خود را بر روی درمان صرع در «مرکز سن پُل» در مارسی گذاشت و در کنار پزشکانی همچون «آنری گستو»، «ژوزف روژه» و «رنه سوله رول» به فعالیت پرداخت. وی به مفهوم واقعی کلمه، یک پزشکِ مقیم بود و تا سال ۲۰۰۰ میلادی در همان مرکز بیمارستانی زندگی می کرد. همین موضوع باعث شد تا طی سالیان متمادی، تعداد بیشماری از بیماران را، شب و روز، ویزیت کند و سهم بزرگی در علم صرع شناسی داشته باشد. وی با همکاری «ژوزف روژه» و «میشل بیورو» نقش مؤثری در توصیف سندرم های تشنجی ایفا نمود. شارلوت علاوه برپایی چندین کارگاه آموزشی و همایش دانشگاهی، فصلِ نخستِ کتاب «"سندرم های تشنجی در دوران نوزادی، کودکی و نوجوانی"» را هم نگاشته است. وی در سال ۱۹۸۱ میلادی با همکاری «میشل بیورو»، بیماری «صرع میوکلونیک خوش خیم نوزادی» و در سال های ۱۹۷۸ و
۱۹۸۲ میلادی، «صرع شدید میوکلونیک کودکان» را شرح داد که بعدها، بیماری اول را به افتخار او «سندرم دراوه» نام نهادند. شارلوت از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ میلادی یکی از اعضای «بنیاد پژوهش های صرع فرانسه» و از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۴ میلادی یکی از اعضای «کارگروه طبقه بندی اصطلاح شناسی در اتحادیهٔ بین المللی علیه صرع» (ILAE) بود. وی همچنین از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ میلادی «رئیس اتحادیهٔ ضد صرع فرانسه» (LFCE) بود و در سال ۲۰۰۰ میلادی برای نخستین بار «روز ملی صرع» را در فرانسه پایه گذاری کرد. سپس از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ میلادی، یکی از اعضای «کمیتهٔ ملی صرع» () در فرانسه شد و تا به امروز، همچنان یکی از اعضای کمیتهٔ علمیِ «اتحادیه بین المللی اقدام علیه صرع در سندرم دراوه» است. شارلوت پس از بازنشستگی، تمامی تمرکز خود را بر روی سندرم دراوه گذاشته است. وی گاهی به «پلی کلینیک دانشگاهی آگوستینو جـمِـلّی» در رم ایتالیا می رود و بیماران مبتلا به این بیماری شدید را در «بخش صرع کودکان» ویزیت می کند. طی سالیان متمادی، بسیاری از صرع شناسان جهان از نقاط مختلف دنیا به مارسی آمده اند تا نزد او، «سندرم های تشنجی و صرعی» را فرا بگیرند. وی همچنین یکی از سخنرانان م
شهور صرع در نقاط مختلف جهان است.
ویلیام گوردون لنوکس (؛ زادهٔ ۱۸۸۴-درگذشت ۱۹۶۰) یک عصب پژوه، صرع شناس و متخصص اعصاب اهل ایالات متحده آمریکا بود. او یکی از پیشگامان استفاده از نوار مغزی در تشخیص و درمان صرع محسوب می شود. لنوکس نخستین بار در یکی از مأموریت های پزشکی اش در چین به موضوعِ صرع علاقه مند شد و سپس در مدرسه پزشکی هاروارد در کنار بزرگانی همچون استنلی کاب و فردریک ای. گیبز به کار، پژوهش و انتشار مقالات متعددی در زمینهٔ صرع پرداخت. وی در سال ۱۹۵۱ میلادی نوع خاصی از سندرم صرع را توصیف کرد که بعدها به افتخار وی و آنری گستو، «سندرم لنوکس-گستو» نام نهاده شد. کتاب راهنمای دوجلدی و مشهور «"صرع و اختلالات وابسته"» را وی، با همکاری دخترش مارگارت در سال ۱۹۶۰ نگاشته اند.. ویلیام گوردون لنوکس در سال ۱۹۵۱ میلادی، به طور مشترک با استنلی کاب برندهٔ جایزه پژوهش پزشکی بالینی لسکر-دی بیکی شد.
جیمز مایکل کرلی (زادهٔ ۲۰ نوامبر ۱۸۷۴ - درگذشتهٔ ۱۲ نوامبر ۱۹۵۸ میلادی) یک سیاست مدار حزب دموکرات آمریکایی اهل بوستون بود.او به عنوان شهردار دموکرات بوستون نیز خدمت کرده است.وی همچنین برای یک دوره فرماندار ایالت ماساچوست بود. زندگی نامه. ابتدای زندگی. جیمز مایکل کرلی در سال ۱۸۷۴ و در محلهٔ راکسبری، بوستون متولد شد.پدرش مایکل شهر آترارد واقع در شهرستان گالوی ایرلند را در سن ۱۴ سالگی ترک کرد و به راکسبری رفت و در آنجا ساکن شد که در همانجا مادر مایکل کرلی سارا کلنسی را که او هم از شهرستان گالوی بود ملاقات کرد.راکسبری در ابتدا شهری مجزا بوده که بعدها و در سال ۱۸۶۸ به بوستون ضمیمه میشود.مایکل کرلی به عنوان یک کارگر روز مزد و پادو کار میکرد.وی در سال ۱۸۸۴ و زمانی که جیمز ۱۰ سال داشت درگذشت.
اتحادیه بین المللی علیه صرع () یا به اختصار «ILAE» در سال ۱۹۰۹ میلادی شروع به کار کرد و هدفش، بهبود زندگی مبتلایان به صرع از طریق انجام پژوهش در این زمینه است. این اتحادیه سه ژورنال پزشکی با نام های «اپی لپسیا»، «اپی لپسیا اوپن» و «اختلالات صرعی» را منتشر می کند.
استنلی کاب (؛ – ) روانپزشک، عصب پژوه، متخصص اعصاب و جانورشناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او را می توان پدر «روانپزشکی بیولوژیک» در ایالات متحده آمریکا به حساب آورد. استنلی از خردسالی مبتلا به لکنت زبان بود که دوران کودکی و همچنین یادگیری اش را تحت تأثیر قرار داده بود. همین موضوع باعث شد تا به دنبال رشتهٔ عصب شناسی برود تا ریشه های این عارضه را دریابد. استنلی در سال ۱۹۱۱ در دانشکدهٔ هاروارد لیسانس زیست شناسی گرفت. سپس در سال ۱۹۱۴ به مدرسه پزشکی هاروارد رفت تا در رشته پزشکی تحصیل کند و بعد، دورهٔ تخصص خود را در دانشکده پزشکی جانز هاپکینز گذراند. در سال ۱۹۲۲ از او خواستند تا کشف کند چرا گرسنه ماندن باعث کمتر شدن حملات صرع می شود. استنلی، ویلیام گوردون لنوکس را به عنوان دستیارش استخدام و به مدرسه پزشکی هاروارد آورد تا بر روی رژیم غذایی کتوژنیک که به نظر می رسید در درمان صرع مؤثر باشد، تحقیق کنند. وی در سال ۱۹۲۵، استادتمام رشتهٔ نوروپاتولوژی در هاروارد شد. استنلی در سال ۱۹۳۰ رئیس بخش اعصاب بیمارستانِ تازه تأسیس بوستون شد. سپس در سال ۱۹۳۴ میلادی به بیمارستان عمومی ماساچوست رفت و دپارتمان روانپزشکی آن را پایه گذار
ی کرد. وقتی کارل گوستاو یونگ در سال ۱۹۳۶ میلادی برای دریافت دکترای افتخاری خود به هاروارد دعوت شد، او نزد استنلی ماند. یونگ کفش هایش را بیرون در گذاشته بود تا واکس زده شود و کسی که کفش های او را واکس زده بود، استنلی بود. پس از بازنشستگی، استنلی به عصب شناسی پرندگان علاقه مند شد. او از مخالفان استفاده از سم ددت بود. وی در سن ۸۰ سالگی در کمبریج، ماساچوست درگذشت.
آنری ژان پاسکال گستو (؛ – ) یک عصب پژوه، صرع شناس و متخصص اعصاب اهل فرانسه بود. وی دانش آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه اکس مارسی بود و در سال ۱۹۴۵ فارغ التحصیل شد. سپس دورهٔ عصب شناسی را زیر نظر «آنری روژه» و نوروآناتومی را زیر نظر «لوسین کورنیل» به اتمام رساند. وی در سال ۱۹۵۳ میلادی سرپرست آزمایشگاه های نوروبیولوژی در بیمارستان مارسی شد. سپس در ۱۹۵۴ جانشین کورنیل در کرسی «پاتولوژی آناتومیک» گشت و در سال ۱۹۶۰ میلادی رئیس «مرکز صرع کودکان» شد. در سال ۱۹۷۳ میلادی، شغل ریاست نوروفیزیولوژی بالینی به خاطر او ایجاد شد و این جایگاه علمی تا زمان بازنشستگی اش در سال ۱۹۸۴ میلادی به او تعلق داشت. آنری گستو علاقهٔ فراوانی به نوار مغزی و عملکرد مغز در حین صرع داشت و در سال ۱۹۵۷ میلادی «سندرم HHE»، در سال های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۶ میلادی سندرم لنوکس-گستو و در سال های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ «نوع دیررس صرع خوش خیم کودکان با حملات اکسی پیتال» را توصیف کرد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، آنری گستو یکی از افراد مؤثری بود که در فعالیت دوبارهٔ اتحادیه بین المللی علیه صرع (ILAE) نقش داشت. او تلاش داشت تا رابطهٔ مابین صرع و نبوغِ هنری افرادی همچون فیودور د
استایفسکی، گوستاو فلوبر و ونسان ون گوگ را دریابد و چند مقاله نیز در این زمینه منتشر کرد. آنری گستو در سال ۱۹۶۷ میلادی رئیس دانشگاه پزشکی مارسی شد. وی همچنین بابت خدمات و فعالیت های علمی اش، برندهٔ جوایز گوناگونی شد که از آن میان می توان به «سفیر صرع» (۱۹۶۸)، «جایزهٔ لنوکس» (۱۹۷۷ از انجمن صرع آمریکا) و لژیون دونور (فرمانده) اشاره کرد.
جیمز هنری هیوبرت یک مددکار اجتماعی و دبیرکل اتحادیه ملی شهری در کشور ایالات متحده آمریکا بود.در سال ۱۹۲۹ هیوبرت از مارگارت سنگر درخواست کرد تا یک درمانگاه پیشگیری از بارداری در محلهٔ هارلم شهر نیویورک افتتاح کند. وی برای نشریه ای به نام «"فرصت: ژورنال زندگی سیاه پوستان"» می نوشت.
بوسه مرگ () یک درام صامت سوئدی به کارگردانی ویکتور شوستروم است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ویکتور شوستروم اشاره کرد. حدود ۳۰ دقیقه از فیلم در آرشیو فیلم سینماتک فرانسه نگهداری می شود.
موزه و نگارخانه کلوینگروو ()در شهر گلاسکو اسکاتلند قرار دارد. این موزه در سال ۱۹۰۱ میلادی بنا شده است. در سال ۲۰۰۵ میلادی موزه و نگارخانه کلوینگروو پس از یک دوره سه ساله بازسازی، مجدداً آغاز یه کار کرد. موزه کلوینگروو یکی از جاذبه های گردشگری پرطرفدار در اسکاتلند است. قسمت های مختلف. موزه کلوینگروو شامل بخش های زیر است:
بخش سیوان، یکی از بخش های شهرستان ایلام در استان ایلام ایران است. مرکز این بخش، شهر جعفرآباد است. بخش سیوان دارای 27 نقطه و مکان، 18 روستا و 14 دهیاری با وسعت 550 کیلومتر مربع است. وجه تسمیه سیوان برگرفته از نام کوه سیوان بدره واقع در بخش مرکزی شهرستان بدره و در همجواری بخش سیوان است. تقسیمات کشوری. شهر: جعفرآباد جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش سیوان برابر با ۷٬۲۲۷ نفر بوده است.