Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اطر، یعقوب پس از پیروزی بر حکومت طاهری فرستاده ای نزد خلیفه فرستاد و گفت که به خواست مردم به خراسان لشکرکشی کرده و در آنجا حضور یافته است. خلیفه نیز از ترس قدرت گیری صفاریان و طاهریان عراق، زندانی شدن محمد بن طاهر را محکوم کرد و به یعقوب دستور داد به سرزمین های خود بازگردد. یعقوب لیث پس از اینکه به هرات حمله کرد و با گذشت ۷ سال قدرتی یافت که توان حمله به خراسان را نیز در خود دید؛ پس به سمت نیشابور حرکت کرد. محمد بن طاهر می دانست که توان مقابله و رویارویی با یعقوب را ندارد؛ به نزدیکان خود گفت: «ما با او حرب برنیاییم و چون حرب کنیم، او ظفر یابد و ما را به جان آسیب رسد» و این چنین شد که سرداران و نزدیکان محمد بن طاهر نزد یعقوب رفته و تسلیم او شدند؛ یعقوب هم آن ها را به شدت سرزنش کرد و گفت ضعف شما علت پیروزی حسن بن زید بر طبرستان بوده است. محمد بن طاهر در این زمان سفیرش ابراهیم بن صالح مروزی را نزد یعقوب فرستاد و به او گفت اگر نامه یا عهدی از جانب خلیفه دارد، نشان دهد تا حکومت را از محمد بن طاهر تحویل گیرد و یعقوب هنگام شنیدن این پیام شمشیر خود را درآورد و گفت: «عهد و لوای من این است.» یعقوب لوای خود را بر مردم خ
راسان هم عرضه کرد و گفت: پس از آن یعقوب وارد شادیاخ شد و محمد بن طاهر هم وارد خیمهٔ وی شد و همان جا یعقوب دستور داد نزدیکان و همراهان محمد بن طاهر را زندانی کنند. یعقوب در سال ۲۵۹ ه .ق / ۸۷۲ م بدون هیچ برخوردی وارد نیشابور شد. مردم به استقبال او رفتند، اما عده ای بی توجه به این وقایع سر می کردند که همین رفتار باعث رنجش یعقوب شد. رهایی محمد بن طاهر از اسارت. یعقوب لیث در سال ۲۶۱ ه .ق / ۸۷۵ م به سرعت به جانب فارس و اهواز حرکت کرد تا دشمنی خود با خلیفه را آشکار سازد. این دشمنی باعث شد نبرد دیرالعاقول در یکشنبه ۱۰ رجب سال ۲۶۲ ه .ق / ۱۰ آوریل ۸۷۶ م شکل گیرد. یعقوب در این نبرد شکست خورد. در همین حین محمد بن طاهر، حاکم خراسان، فرصت یافت که از اردوگاه یعقوب بگریزد. خشتج که یکی از از سرداران محمد بن طاهر بود، پس از آزادی به محمد گفت: اما محمد بن طاهر دیگر جرئت بازگشت نداشت و تاحدود سال ۲۹۷ ه .ق / ۹۱۰ م تا دوران المقتدر در همان مقام رئیس شرطه بغداد و سامرا که مقام خاندانی وی بود باقی ماند. مرگ محمد بن طاهر. محمد بن طاهر پس از اینکه حکومت خود را از دست داد، در بغداد زندگی کرد و در سال ۲۹۷ ه .ق / ۹۱۰ م درگذشت. البته به ن
قل از نوشتار التون دانیل در ایرانیکا یعقوب لیث محمد بن طاهر را به همراه نزدیکانش و با مال و اموالشان در نزدیکی مسجدی در زرنج دستگیر و زندانی کرد و محمد بن طاهر چند سال بعد در همان مکان فوت کرد و دفن شد. از طرفی محمد بن جریر طبری و دیگر منابع ادعا دارند که یعقوب محمد را با غل و زنجیر به بغداد آورد و پس از شکستش، محمد بن طاهر موفق شد بگریزد و به نزد خلیفه بازگردد. به گفتهٔ زرین کوب، محمد بیشتر عمر خود را در حال باده نوشی بود و به شعر بیش از سیاست، حکومت و حکمرانی علاقه داشت. وی بیشتر دوران زندگی خود را به همین صورت سپری کرده است. منش محمد بن طاهر. محمد اشتیاق بیشتری به شعر و شراب در مقایسه با امور حکومت نشان می داد؛ چنان که ابن ندیم میزان اشعار او را در حدود سی ورق روایت کرده که پیرامون محبت و دوستی سروده است. اگرچه، علاقهٔ وی به شعر نیز پیرامون لهو و لعب بود؛ چنان که به درخواست وی، اطرافیانش لذت های دنیا را برایش به نظم و نثر وصف می کردند. علاقهٔ او به کنیزان آوازخوان نیز موجبات ترغیب وی از سوی اطرافیانش به اعمال خلاف عفت را فراهم می آورد. در "الاغانی" نیز ابوالفرج اصفهانی، گریزی به آوازخوانی در مجلس محمد بن ط
اهر زده است. بروز اعمالی اینچنینی از سوی محمد موجب شد تا بزرگان دربار وی اقدام به نگارش نامه ای برای یعقوب کنند و او را برای تسخیر حکومت نیشابور ترغیب نمایند. برخی از مردمان نیشابور نیز به حضور یعقوب در خراسان گرایش داشتند. روایات و نقل قول های بجای مانده، علت سقوط طاهریان را اعمال محمد بن طاهر و نتایج ناشی از آن می دانند؛ چنان که گردیزی روایت می کند: سکه شناسی. نصر بن احمد سامانی بر برخی از فلس های ضرب شاش به سال ۲۵۵ ه . ق، نام محمد بن طاهر را ضرب کرده است.
بحران حبشه در ۱۹۳۵ در پی حادثهٔ اووال و حمله ایتالیا به اتیوپی (حبشه) آغاز شد. پیش زمینه. ارتش ایتالیا پیش تر در ۱۸۹۶ به اتیوپی حمله برده بودند و با اینکه صاحب زره پوش های قدرتمند و نیروی هوایی کارآمدی بودند اما فرماندهی مناسبی نداشتند و از ارتش مسلح به تیر و کمان اتیوپی شکست خوردند و مجبور به عقب نشینی شدند. این خبر در دنیا صدا کرد، موجب تمسخر ایتالیا شد و به سقوط کریسپی انجامید. اتیوپی با ابتکار بریتانیا و برای جلوگیری از توسعه نفوذ احتمالی ایتالیا در ۱۹۲۵ به عضویت جامعه ملل درآمده بود و از موقعیت باثباتی نیز برخوردار بود. حادثهٔ اووال و جنگ. ایتالیا در مه ۱۹۳۶ به بهانه کشته شدن ۶۰ سرباز ایتالیایی در برخوردهای مرزی اووال بدون اعلان رسمی به اتیوپی حمله کرده، آن را تصرف کرد و فدراسیون شاخ آفریقا را بنیان گذاشت. در اکتبر ۱۹۳۵، بنیتو موسولینی، دیکتاتور ایتالیا، ۴۰۰٬۰۰۰ سرباز را برای تصرف حبشه (اتیوپی) به این کشور اعزام کرد. از نوامبر ۱۹۳۵، مارشال پیترو بادوگیلیو فرماندهی این عملیات را بر عهده گرفت و با فرمان بمباران، استفاده اسلحهٔ شیمیایی چون گاز خردل، و مسموم کردن منابع آب، به روستاهای غیرنظامی و تأسیسات بهدا
شتی حمله کرد. ارتش ایتالیا حبشی های آدیس آبابا را در مه ۱۹۳۶ شکست داد، و امپراتور اتیوپی هایله ثلاثی مجبور به فرار شد. واکنش های دیپلماتیک. این حمله توسط جامعه ملل محکوم شد اما واکنشی به آن اقدام صورت نگرفت و حتی تحریم های اقتصادی ایتالیا برداشته شد. این امر در کنار حادثه موکدن (حمله ژاپن به چین) بی ثمری جامعه ملل برای حفظ امنیت جهانی را به نمایش گذاشت و از عوامل منجر به جنگ جهانی دوم بود. جامعه تجاوز ایتالیا به حبشه را محکوم کرد و در نوامبر ۱۹۳۵ تحریم هایی اقتصادی را علیه این کشور وضع کرد، ولی این تحریم ها غالباً تأثیری نداشتند، چرا که شامل ممنوعیت فروش نفت یا بستن کانال سوئز (که تحت کنترل بریتانیا بود) نمی شدند. به گفتهٔ استنلی بالدوین، نخست وزیر وقت بریتانیا، دلیل نهایی این امر آن بود که هیچ کدام از قدرت های بزرگ در آن زمان توان مقابلهٔ نظامی با ایتالیا را نداشت. در اکتبر ۱۹۳۵، رئیس جمهور آمریکا، فرانکلین دلانو روزولت، با عطف به لوایح بی طرفی که کنگرهٔ آمریکا آن ها را به تازگی تصویب کرده بود، فروش اسلحه و مهمات را به دو طرف ممنوع کرد، و علیه ایتالیا «تحریم های اخلاقی» ای هم وضع کرد که شامل موارد دیگری نیز
می شد. تحریم های جامعه علیه ایتالیا در ۴ ژوئیه ۱۹۳۶ برداشته شدند، و تا این زمان ایتالیا کنترل غالب مناطق شهری حبشه را در دست گرفته بود. توافق هوار–لاوال در دسامبر ۱۹۳۵ تلاشی از سوی وزیر خارجهٔ بریتانیا ساموئل هوار و نخست وزیر فرانسه پیر لاوال برای پایان دادن درگیری ها در حبشه بود. این توافق پیشنهاد می کرد که حبشه به دو بخش ایتالیایی و حبشی تقسیم شود. موسولینی آماده بود که این توافق را بپذیرد، ولی خبر این توافق به بیرون درز کرد و موجب خشم افکار عمومی در بریتانیا و فرانسه شد. هوار و لاوار مجبور به استعفا شدند. در ژوئن ۱۹۳۶ هایله ثلاثی در مجمع عمومی جامعه ملل حاضر شد و از جامعه تقاضا کرد از کشورش حمایت کنند. پیش از این سابقه نداشت که یکی از سران ملت ها شخصاً در مجمع عمومی سخنرانی کند. پیامدها. بحران حبشه نشان داد که چگونه اعضاء می توانند جامعه را برای تحصیل منافع خود تحت نفور خود قرار دهند: یکی از دلایلی تحریم ها علیه ایتالیا مؤثر نبود این بود که بریتانیا و فرانسه می ترسیدند در صورت فشار بر موسولینی او را به اتحاد با آدولف هیتلر ترغیب کنند. در طول جنگ حبشه هیتلر بر خلاف فرانسه و بریتانیا نسبت به ایتالیا موضعی دو
ستانه اتخاذ کرد و تصرف حبشه را در ۲۵ ژوئن ۱۹۳۶ به رسمیت شناخت که این امر موجب نزدیک شدن موسولینی و هیتلر شد.
موج کره ای () ("هالیو") نوواژه ای است که به گسترش جهانی فرهنگ کره جنوبی از دههٔ ۱۹۹۰ به این سو اشاره دارد. این موج در مراحل آغازین با گسترش سریال های درام و موسیقی پاپ کره ای در آسیای شرقی، جنوبی و جنوب شرقی وسعت گرفت و بعدها با رشد اینترنت و رسانه های اجتماعی به ویژه قرار گرفتن نماهنگ های پاپ کره ای روی یوتیوب به مفهومی جهانی تبدیل گشت. اصطلاح هالیو نخستین بار در سال ۱۹۹۹ توسط وزارت فرهنگ و گردشگری کره جنوبی استفاده شد. این وزارتخانه در آن زمان یک لوح فشرده موسیقی به زبان چینی تحت عنوان «هالیو - ترانه ای از کره» تولید کرده بود که رسانه های چینی از نام آن برای توصیف موفقیت فرهنگ مردمی کره در چین استفاده کردند. نام کره جنوبی با طلوع سده ۲۱ میلادی به عنوان یکی از بزرگترین صادرکنندگان فرهنگ عامه و جذب گردشگر بر سر زبان ها افتاد. موارد یادشده از جمله مهم ترین وجوه اقتصاد رو به رشد این کشور بوده اند. شهرت روزافزون فرهنگ عامهٔ کره در میان بسیاری از ملل دنیا باعث شد تا دولت کره جنوبی به منظور گسترش قدرت نرم خود با پرداخت یارانه و تأمین مالی شرکت های نوپا که در حوزهٔ سرگرمی فعال بودند تلاش کند. هدف دولت کره از این کا
ر رقابت با فرهنگ های عامهٔ ژاپن و بریتانیا بود؛ حوزه ای که در حدود نیم قرن است که در تسلط آمریکایی ها است. در این میان جهان غرب به تدریج جامعهٔ کره جنوبی را به عنوان یک جامعهٔ توسعه یافته شناخت. بخش اعظم موفقیت موج کره ای مدیون پیشرفت های خدمات شبکه های اجتماعی و سکوهای برخط ویدئو بود. فرهنگ عامهٔ کره از طریق این ابزارها به مخاطبانی که بسیار دور بودند منتقل شد. به کارگیری این ابزارها در راستای تسهیل تبلیغات، پخش و مصرف محصولات مختلف سرگرمی کره ای (به ویژه موسیقی پاپ کره ای) باعث شده فرهنگ این کشور از میانه های دههٔ ۲۰۰۰ در میان جهانیان شناخته شود. گسترش موج کره ای از اوایل سدهٔ ۲۱ میلادی به شدت بر فرهنگ معاصر، صنایع موسیقی، فیلم، تلویزیون و جنبه های رفتاری انسان های مختلف در دنیا تأثیر گذاشته است. شاخص هالیو. سازمان های دولتی KOTRA و KOFICE شاخص سالانه ای را برای سنجش میزان پیشروی موج کره ای در کشورهای خاص منتشر می کنند. برای این شاخص داده های صادرات و نظرسنجی های عمومی با هم ترکیب می شوند و مقدار شاخص محاسبه می شود. در سال ۲۰۱۷، نظرسنجی های عمومی در ۱۶ کشور انجام شده است. نتایج در زیر نشان می دهد که دوره رشد
زیاد موج کره ای کمرنگ شده است و محبوبیت آن در حال حاضر در میانه قرار دارد. با این حال، در همه کشورهای مورد بررسی، به جز چین و ژاپن، موج کره در حال رشد است. باشگاه های هواداران. براساس یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۱ توسط وزارت فرهنگ، ورزش و جهانگردی کره جنوبی، بر اساس آمار منتشر شده توسط باشگاه های هواداران رسمی در مناطقی که مراکز فرهنگی کره ای وجود دارد، تعداد کل اعضای فعال باشگاه های هواداران هالیو در سراسر جهان ۳٫۳ میلیون نفر برآورد شد. در همان سال، سازمان گردشگری کره از ۱۲٬۰۸۵ طرفدار هالیو نظرسنجی کرد و نتیجه گرفت که بیشتر هواداران جوان، بیش از ۹۰٪ از آن ها زن و بیشتر هوادار کی پاپ هستند. طبق آمارهای بنیاد کره، در سال ۲۰۱۸ حدود ۸۹ میلیون طرفدار هالیو در سراسر جهان و ۱٬۸۴۳ باشگاه هوادار وجود داشت. در آن سال شمار هواداران نسبت به سال قبل ۲۲٪ رشد کرد که بیشتر به محبوبیت روزافزون گروه هایی مانند اکسو، بی تی اس و بلک پینک مربوط می شود. از دسامبر سال ۲۰۱۹، ۱۷۹۹ باشگاه هواداری هالیو با ۹۹٫۳۲ میلیون هوادار وجود داشت که توسط هواداران کی پاپ و پس از آن کی دراما هدایت می شد. طبق بنیاد کره، در آسیا و اقیانوسیه حدود ۷۲ میلیون
نفر هوادار مستقر بودند، و پس از آن ها ۱۵ میلیون نفر در اروپا و ۱۲ میلیون نفر در آمریکا قرار داشتند. هالیو در ایران. صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در سال های اخیر سریال های کره ای بسیاری را پخش نموده است. از نظر این سازمان برخی از ارزش های کنفسیوس گرایی همچون احترام به دیگران «کاملاً با فرهنگ اسلامی منطبق است.» در حالی که در مقابل، تولیدات غربی اغلب نمی توانند معیارهای تعیین شده توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را برآورده کنند. "تهران تایمز" در اکتبر ۲۰۱۲ گزارش کرد که نمایندگان صدا و سیما برای تلاش برای تقویت «قرابت فرهنگی» بین دو کشور و جستجوی راه هایی برای همکاری بیشتر بین سامانه سخن پراکنی کره و صدا و سیما، از کره جنوبی و برخی از مکان های فیلمبرداری آن بازدید کردند. برنامه هایی که از صدا و سیما پخش می شود اغلب در ایران نسبت به کره جنوبی دارای رتبه بیننده بالاتری هستند. به عنوان مثال، محبوب ترین قسمت های افسانه جومونگ بیش از ۹۰٪ مخاطبان ایرانی را جذب کرد (در مقایسه با ۴۰٪ در کره جنوبی) و بازیگر اصلی آن سونگ ایل گوک به صورت سوپراستار در ایران درآمد. پژوهشگران هر دو کشور اخیراً مبادلات فرهنگی بین شیلا (یکی ا
ز سه پادشاهی کره) و امپراتوری ایران را بررسی کرده اند. روزنامه کره تایمز گزارش داد که این دو فرهنگ ممکن است ۱۲۰۰ سال پیش با هم مشابه بوده باشند.
خولیو آلوارز دل وایو (; – ) سیاستمدار، روزنامه نگار، دیپلمات، نویسنده، و حقوقدان اهل اسپانیا بود. او در دوران جنگ داخلی اسپانیا وزیر خارجهٔ این کشور بود و بعدها کمیسار و ارتشبد ارتش اسپانیا شد.
نیروی زمینی اسپانیا (به ) شاخهٔ زمینی نیروهای نظامی اسپانیا است. این نیرو در اواخر سدهٔ پانزدهم تأسیس شده و از قدیمی ترین نیروهای ارتشی فعال در جهان است. ستاد آن در مادرید است و ۱۲۴٬۱۰۰ نفر پرسنل دارد.
ویلیام بواِل فرانکلین (زاده ۲۷ فوریه سال ١٨٢٣ – مرگ ۸ مارس ۱۹۰۳) یک افسر ارتش ایالات متحده و فرمانده ارتش اتحادیه در طول جنگ های داخلی آمریکا بوده است. عمده فعالیت نظامی وی در آغاز جنگ داخلی در مأموریت دفاع از پایتخت واشینگتن سپری شد.
خط هارلم () یکی از خط های مترو-راه آهن شمال در ایالت نیویورک، آمریکا است. این خط دارای ۳۸ ایستگاه و ۱۳۲ کیلومتر طول است و در شهر نیویورک و شهرستان های وستچستر، پوتنام و داچس ایستگاه دارد.
سندرم شوک سمی (TSS) یا شوک توکسیک یک بیماری ناشی از سموم باکتریایی است. علائم آن ممکن است شامل تب، بثورات پوستی، پوست پوستی شدن و فشار خون پایین باشد. همچنین ممکن است نشانه های مربوط به عفونت خاص زمینه ای مانند ورم پستان، عفونت استخوان، التهاب غلاف نکروزان یا سینه پهلو نیز بروز کند. TSS به وسیله باکتریهای نوع "استرپتوکوک پیوژنز" یا "استافیلوکوکوس اورئوس" ایجاد می شود. سندرم شوک سمی استرپتوکوکی، گاهی با عنوان سندرم سمی شوک مانند (TSLS) شناخته می شود. مکانیزم عمومی این بیماری شامل تولید سوپرآنتی ژن ها است که در طی یک عفونت استرپتوکوکی مهاجم یا عفونت استافیلوکوکی موضعی اتفاق می افتد. استفاده از تامپون ها یکی از علل رایج عفونت استافیلوکوکی است که باعث ضایعات پوستی در کودکان می شود. تشخیص این بیماری معمولاً بر اساس علائم انجام می شود. علائم و نشانه ها. علائم سندرم شوک سمی (TSS) به علت اصلی آن بستگی دارد. TSS ناشی از عفونت باکتری "استافیلوکوکوس اورئوس" معمولاً با علائم و نشانه هایی از قبیل تب بالا، فشار خون پایین، اختلال خواب و سردرگمی همراه است که می تواند به سرعت به گیجی، کما و نارسایی های متعدد منتهی شود. بثورات
مشخصه که اغلب در اوایل بیماری مشاهده می شود، شبیه آفتاب سوختگی است و می تواند هر منطقه ای از بدن شامل لب ها، دهان، چشم ها، کف دست ها و پاها را شامل شود. در بیمارانی که در مرحله اولیه عفونت قرار میگیرند، بثورات پس از ۱۰ تا ۲۱ روز خیس (آبدار) میشوند. در مقابل، STSS ناشی از باکتری "استرپتوکوک پیوژنز"، یا TSLS، به طور معمول در افراد مبتلا به عفونت های پوستی باکتریایی پدیدار می شود. این افراد اغلب درد شدید در محل عفونت پوستی را تجربه می کنند و پس از آن، پیشرفت سریع علائم همان طور که در بالا برای TSS شرح داده شده رخ می دهد. در مقایسه با TSS ناشی از "استافیلوکوک"، TSS استرپتوکوکی اغلب شامل یک آفتاب سوختگی است. تشخیص. برای سندرم شوک استافیلوکوکی، تشخیص بر اساس معیارهای CDC تعریف شده است که به شرح زیر است: موارد مختلف به شرح زیر طبقه بندی می شوند: درمان. این بیماری اغلب با بستری در بیمارستان قابل درمان است. اغلب بیماران در بخش مراقبت های ویژه به منظور مراقبت های حمایتی (برای مدیریت مایع تهاجمی، تهویه، درمان جایگزینی کلیه و حمایت درونی) به ویژه در موارد نارسایی چندگانه اندام ها ضروری است. درمان شامل حذف یا تخلیه منبع
عفونت است که اغلب تامپون و تخلیه آبسه است. درمان آنتی بیوتیکی باید هر دو عامل استرپتوکوک و استافیلوکوک "را" پوشش دهد. ترکیبی از سفالوسپورین ها، پنی سیلین ها یا وانکومایسین ممکن است برای درمان استفاده شود. همچنین اضافه کردن کلیندامایسین یا جنتامایسین باعث کاهش تولید سم و مرگ و میر می شود. پیش بینی. اگر بیمار در روند درمانی مناسب قرار گیرد، معمولاً در دو تا سه هفته بهبود می یابد. اگرچه که این وضعیت می تواند در عرض چند ساعت به مرگ منجر شود.
پوست پوستی شدن (به انگلیسی: Desquamation) یا لایه برداری پوست، به ریختن غشای خارجی ترین لایهٔ یک بافت، مانند پوست گفته می شود. پوست. به طور طبیعی پوست پوستی شدن غیرپاتولوژیک وقتی اتفاق می افتد که کراتینوسیت ها (سلول های اصلی سازندهٔ روپوست) بعد از حرکتی حدوداً ۱۴ روزه، به طور جداگانه بریزند. در این حالت پوستی غیرطبیعی ظاهر می شود. پس از غوطه وری پوست در آب گرم یا داغ، این پدیده قابل مشاهده است زیرا باعث می شود لایهٔ بالایی سلول های مردهٔ پوست بریزد و به همین علت یک نتیجهٔ معمول استفاده از حمام آب گرم است. در پوسیدگی پاتولوژیک، مانند آنچه که در Ichthyosis وابسته به X مشاهده می شود، لایهٔ شاخی پوست (لایهٔ خارجی پوست) ضخیم تر می شود (هیپرکراتوز)، و یک خشکی یا زبری به پوست می دهد و به جای جداسازی آن ها به صورت سلول های تک، قرنوسیت ها گروهی می ریزند و پوسته پوسته شدن در مقیاس قابل مشاهده ای شکل می گیرد. پوست پوستی شدن روپوست ممکن است به علت بیماری یا جراحت پوست باشد. به عنوان مثال، هنگامی که دانه های سرخک از بین می رود، پوست آن ناحیه پوسته پوسته می شود. لایه برداری پوست به طور معمول پس از بهبودی سوختگی درجهٔ اول ی
ا آفتاب سوختگی اتفاق می افتد. سندرم شوک سمی، (واکنش سیستم ایمنی بدن به عفونت باکتریایی ای مانند "استافیلوکوک اورئوس" که خطر مرگ را به دنبال دارد)، و مسمومیت جیوه ای می تواند باعث پوسیدگی شدید شود. سایر بیماری های جدی پوستی که باعث پوسیدگی های شدید می شوند شامل سندرم استیونز-جانسون و نرولیز اپیدرمی سمی (TEN) می باشد. تابش امواج رادیویی می تواند پوسیدگی خشک یا مرطوب را ایجاد کند. چشم ها. برخی از بافت های چشم، از جمله ملتحمه و قرنیه، ممکن است در بیماری هایی مانند سندرم خشکی چشم، تحت درمان قرار بگیرند. اما پوست پوستی شدن عدسی ها به دلیل آناتومی چشم انسان غیرممکن است.
کنفرانس کاهش و محدودسازی جنگ افزارها یا کنفرانس جهانی خلع سلاح تلاش ناموفق اعضای جامعه ملل به همراه ایالات متحده آمریکا برای واقعیت بخشیدن به آرمان خلع سلاح بود که در ژنو سوئیس بین سال های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴ روی داد. پیش زمینه. مادهٔ ۸ میثاق جامعه ملل، جامعه را ملزم به «کاهش سلاح های نظامی ملی به کمترین حد هماهنگ با امنیت ملی یا تعهدات بین المللی کشورها، مبتنی بر انجام عملیات نظامی مشترک» می کرد. بااین که تعدادی از دولت های عضو بر آن بودند که خلع سلاح گسترده غیرممکن یا حتی غیرمطلوب است، بخش قابل توجهی از وقت و توان جامعه به این هدف اختصاص یافت. معاهدهٔ ورسای هم قدرت های متفقین را ملزم به تلاش برای خلع سلاح می کرد و خلع سلاح شکست خوردگان جنگ را نیز اولین گام به سوی خلع سلاح جهانی می دانست. میثاق وظیفهٔ ریختن طرحی برای خلع سلاح هر کشور را بر عهدهٔ جامعه گذاشته بود، ولی شورای اجرایی در ۱۹۲۶ برای انجام این کار کمیته ای ویژه تشکیل داد تا زمینه را برای برگزاری کنفرانس جهانی خلع سلاح در سال های ۱۹۳۲–۱۹۳۴ آماده کند. مذاکرات. اعضای جامعه بر خلع سلاح اجماعی نداشتند. بدون گرفتن تضمین کمک نظامی در صورت حملهٔ آلمان، فرانسه مخال
ف خلع سلاح بود؛ لهستان و چکسلواکی هم نسبت به تجاوز آلمان نگران بودند، و پیش از خلع سلاح، می خواستند واکنش جامعه نسبت به تجاوزگری اعضایش تشدید شود. با افزایش قدرت آلمان، و به ویژه پس از به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در ۱۹۳۳، این نگرانی ها افزایش یافت. تلاش آلمان برای بی اثر کردن معاهدهٔ ورسای و بازسازی نیروهای نظامی این کشور هم باعث شد بی میلی فرانسه به خلع سلاح بیشتر شود. کنفرانس جهانی خلع سلاح، که در ۱۹۳۲ در ژنو و با حضور نمایندگان ۶۰ کشور تشکیل شد، در رسیدن به اهدافش موفق نبود. در ابتدای این کنفرانس، هدف آن بود که ظرف مدت یک سال گسترش جنگ افزارها متوقف شود. همچنین موافقت اولیهٔ فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، ژاپن، و بریتانیا مبنی بر محدود کردن اندازهٔ قوای دریایی این کشورها گرفته شد، ولی توافق نهایی به انجام نرسید. نکتهٔ اختلاف اصلی بین طرف های مذاکره، عدم توافق بر تعریف سلاح های «تدافعی» و «تهاجمی» بود. در نهایت این کنفرانس نتوانست مانع انباشت نظامی آلمان، ایتالیا، ژاپن، و فرانسه در دههٔ ۱۹۳۰ شود. با خروج هیتلر از این کنفرانس در اکتبر ۱۹۳۳، مذاکرات متوقف شد. پیامدها. رویدادهایی که منجر به جنگ جهانی دوم شدند، از جمل
ه ارسال نیروهای نظامی به راینلاند از سوی هیتلر، تصرف سودتنلند، و "آنشلوس" (الصاق اتریش به آلمان که در توافق ورسای ممنوع شده بود) با سکوت جامعهٔ ملل همراه بودند و اعضای جامعه، به جای خلع سلاح، دست به اندوختن قوای نظامی زدند. در سال ۱۹۳۳ امپراتوری ژاپن تصمیم مجمع عمومی را دربارهٔ تخلیه ایالت منچوری نپذیرفت و در مارس همان سال جامعه ملل را ترک گفت، و در همان سال آلمان (به بهانهٔ شکست کنفرانس جهانی خلع سلاح در توافق بر تعادل نظامی فرانسه و آلمان)، ایتالیا، و اسپانیا جامعه را ترک کردند. آخرین اقدام قابل توجه جامعه اخراج شوروی از این سازمان در دسامبر ۱۹۳۹ و پس از حمله این کشور به فنلاند بود.
مرد سایه ای (انگلیسی: Shadow Man) یک فیلم ویدیویی آمریکایی اکشن و دلهره آور محصول سال ۲۰۰۶ به کارگردانی مایکل کوش می باشد. این فیلم در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۰۶ در آمریکا به صورت ویدیویی منتشر شد. در ایران. این فیلم در ایران توسط شرکت تصویر دنیای هنر دوبله و پخش شده است.از عوامل دوبله این فیلم میتوان به سعید مظفری اشاره کرد.
آرشیو شخصی مجموعه ای از اطلاعات شخصی است که افراد برای استفاده در آینده نگهداری می کنند. اطلاعات شخصی، اطلاعاتی است که افراد در طول زندگی روزمره خود ایجاد، دریافت یا مدیریت می کنند. تاریخچه آرشیو شخصی به زمانی برمی گردد که انسان به طور غریزی به طور منظم به جمع آوری کتاب ها و مقاله های خود پرداخته است. جمع آوری پیشینه ها و رکوردهای شخصی توسط افراد با اهداف خاصی صورت گرفته است. بخش عمده ای از مخازن آرشیوی را رکوردهای شخصی و خانوادگی افراد تشکیل می دهد. برخی از این آرشیوها و رکوردهای شخصی به مخازن آرشیوهای عمومی راه پیدا می کنند. آرشیو شخصی همانند دیگر مجموعه های آرشیوی می تواند شامل کتاب ها، نامه ها، عکس ها، خاطرات، دست نوشته ها، مواد دیداری و شنیداری و منابع دیجیتالی مانند رایانامه ها و سایر مواد گردآوری شده ای که در طول سال ها اطلاعات حیاتی و منحصر به فردی از زندگی افراد یا تاریخ خانواده آن ها را فراهم می کند.
سعید بشیرتاش (متولد ۵ دی ۱۳۴۴ در تهران) نویسنده، جراح و دندانپزشک مقیم بروکسل و فعال سیاسی ملی گرای ایرانی، بنیانگذار و مسئول جبهه هفت آبان، از گروه های مطرح و مخالف جمهوری اسلامی است. او با دعوت و میزبانی نشستی از دهها تن از فعالان سیاسی مطرح اپوزیسیون در روزهای هفتم و هشتم آبان ۱۴۰۱ در شهر بروکسل سازمانی را بنیان گذارد که یک ماه بعد جبهه هفت آبان نامگذاری شد.او جبهه هفت آبان را خانه همه ملی گرایان دموکراسی خواه، از مشروطه خواه گرفته تا جمهوری خواه، معرفی می کند. سعید بشیرتاش فعالیت های سیاسی خود علیه جمهوری اسلامی را در جوانی آغاز کرد. در آن زمان، حزب ملت ایران اصلاحات جمهوری اسلامی را سراب می خواند و خواهان برانداختن جمهوری اسلامی و برقراری یک دموکراسی سکولار در ایران بود. او پس از آغاز همکاری با حزب ملت ایران در سال ۱۳۷۲ ، در سال ۱۳۷۵ به عنوان مسئول سازمان جوانان آن حزب انتخاب شد و همکاری نزدیکی را با همرزمانش پروانه اسکندری و داریوش فروهر (بنیانگذار حزب ملت ایران) آغاز کرد. در ادامهٔ قتلهای زنجیره ای و پس از قتل داریوش و پروانه فروهر، «سازمان جوانان حزب ملت ایران» با هدایت او سلسله اعتراض هایی بر علیه نق
ض حق حیات ایرانیان علیه رژیم و حساس نمودن فضای جامعه علیه استبداد سامان داد. پس از نقش مهمی که «سازمان جوانان حزب ملت ایران» در جنبش دانشجویی و قیام ۱۸ تیر ایفا کرد . سعید بشیرتاش ابتدا مدتی پنهان و سپس مخفیانه از کشور خارج و راهی ترکیه شد در همین زمان همسرش دریا صفایی که در بازداشت به سر می برد با قید وثیقه آزاد و پنهانی به ترکیه گریخت و از آنجا با هم عازم بلژیک شدند. از آن زمان، ارتباط سعید بشیرتاش با حزب ملت ایران پایان یافت و تا زمان تاسیس جبهه هفت آبان فعالیت های سیاسی اش را به صورت فردی و خارج از چارچوب گروه سیاسی خاصی انجام می داد. زندگی نامه. سعید بشیرتاش در ۵ دی ماه ۱۳۴۴ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. قیام ١٨ تیر دانشگاه تهران. قیام ۱۸ تیر ۱۳۷۸ بزرگترین و مهمترین اعتراض مدنی از زمان استقرار حکومت اسلامی در ایران تا آن تاریخ بود. اعتراضات از گردهمایی کوچکی در دانشگاه تهران در اعتراض به توقیف روزنامه اصلاح طلب سلام آغاز شد. او ابتدا پنهان و سپس مخفیانه از کشور خارج شد. زندگی در تبعید. بشیرتاش به اتّفاق همسرش از ترکیه به بلژیک رفت. در خارج از کشور، فعالیت سیاسی خود را برای سرنگونی جمهوری اسلامی به صورت م
ستقل ادامه داد. از او تعداد بی شماری مقاله و مصاحبه در رسانه های اپوزیسیون منتشر شده است. بشیرتاش با سخنرانی در گردهمایی های ایرانیان در تبعید و حضور در میزگردهای سیاسی تلویزیونی به روشنگری دربارهٔ حکومت اسلامی و بیان معضلات ایران معاصر پرداخته است (اشاره به حضور بشیرتاش در برنامهٔ روبه رو (شبکه من و تو)، رادیو فردا و صدای آمریکا ). بشیرتاش هم اکنون در بلژیک ساکن و دارای سه کلینیک دندانپزشکی است که به همراه همسرش، دریا صفایی، آن ها را اداره می کند و به کار دندانپزشکی و جراحی ایمپلنت اشتغال دارد. سعید بشیرتاش در آبان ۱۴۰۱ به همراه چند ده تن از فعالان سیاسی مطرح اپوزیسبون جبهه هفت آبان را بنیان گذارد و از آن زمان مسئولیت این سازمان سیاسی ملی گرا را برعهده دارد. این سازمان در اسناد بنیادین خود بنیادهای فکری خود را ارائه کرده است. نگاه سیاسی. سعید بشیرتاش انقلاب اسلامی را یک انقلاب ارتجاعی و ضدایرانی دانسته و ادامهٔ حیات جمهوری اسلامی را تهدیدی برای حیات ملی ایران و ثبات منطقه می داند و خواهان انقلابی برای کنارزدن جمهوری اسلامی است. او خواهان برقراری یک حکومت دمکراتیک در ایران است که ضامن جدایی دین از دولت و براب
ری حقوقی شهروندان ایرانی باشد. سعید بشیرتاش در کنفرانس مطبوعاتی دسامبر ۱۴۰۱ خود گفت که جبهه هفت آبان و شاهزاده رضا پهلوی در یک طول موج قرار دارند. او خواهان اتحاد همه نیروهای سیاسی برای سرنگونی جمهوری اسلامی پیرامون سه اصل تمامیت ارضی و یگانگی ملت ایران، دموکراسی سکولار مبتنی بر حقوق بشر و تعیین شکل نظام توسط ملت ایران است. به نظر سعید بشیرتاش، کسانی که ملت ایران را به رسمیت نمی شناسند نمی توانند جایی در چنین اتحادی داشته باشند. در زمینه سیاست خارجی، سعید بشیرتاش خواهان پایان یافتن دخالت های جمهوری اسلامی در منطقه و دوستی ایران با همه کشورهای جهان است.
برنامه های پنج سالهٔ کره جنوبی پروژه های توسعهٔ اقتصادی این کشور بودند. سابقه. کره شمالی و کره جنوبی هر دو از جنگ کره (۱۹۵۰-۵۳) جان سالم به در بردند. کره جنوبی پس از جنگ جهانی دوم به شدت به ایالات متحده وابسته بود تا اینکه یک کودتا در ۱۹۶۱ در این کشور روی داد. در همان سال تیمسار پارک چونگ هی قدرت را در دست گرفت و تصمیم گرفت کشور را با تکیه به برنامه های پنج ساله خودکفا کند. برنامه های پنج ساله. این برنامه ها به منظور افزایش ثروت در کره جنوبی و تقویت ثبات سیاسی طراحی شده بودند. در طول این برنامه های پنج ساله سیاست کره جنوبی از صنعتی سازی جایگزین واردات به رشد صادرات محور تغییر کرد. از میان برنامه های یادشده سه برنامه تحت مدیریت هیئت برنامه ریزی اقتصادی که یک سازمان دولتی تازه تأسیس بود نوشته شدند. ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۶. هدف برنامهٔ نخست توسعهٔ صنعت نیروی برق و زغال سنگ بود. در این حرکت تأکید بر ایجاد زیرساخت محکم برای تولید محصولات کشاورزی، صادرات، تصفیهٔ تراز پرداخت ها و تشویق پیشرفت های فناورانه بود. اقتصاد کره جنوبی در این دوره ۷٫۸٪ رشد اقتصادی کرد و بدین ترتیب از حد انتظار هم بالاتر رفت. درآمد ناخالص ملی هم در این