Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
که از کاغذ به عنوان دی الکتریک استفاده می کنند. بخش کلندر در یک {"ابزار ماشین کاری کاغذ"} شامل یک کلندر و تجهیزاتی دیگر می شود. کاغذ برای صافی بیشتر به داخل کشیده شده و از آن خارج می شود که این فرایند همچنین باعث یکنواختی ضخامت آن می شود. سه نوع پرداخت برای سطح کاغذ وجود دارد. فشاری که از طریق غلتک های به کاغذ وارد می شود میزان پرداخت کاغذ را مشخص می کند. اولین آن ها پرداخت ماشین کاری شده (machine finish) یا (MF Paper) است که می تواند گستره ای از یک پرداخت زبر یا مات (غیر براق) تا پرداختی صاف با کیفیتی بالا داشته باشد. دومی پرداخت سوپرکلندر () یا Machine Gazed نامیده می شود که یک سطح صیقلی براق و مناسب برای چاپ هولتون با کیفیت بالا بدست می دهد. سومین نوع پرداخت پلاتر (plater) نامیده می شود. درحالی که دو نوع قبلی با خود کلندر انجام می شوند، یک پرداخت پلاتر به این صورت بدست می آید که صفحات بریده شدهٔ کاغذ را بین صفحاتی از جنس روی و مس که به یکیدیگر چسبیده اند و سپس آن را در معرض فشار و گرما قرار می دهند. یک پرداخت خاص مانند پرداخت کتانی (linen) با قرار دادن قطعه ای از کتان در بین این صفحه و صفحات کاغذ یا غلتک ه
ای فولادی عاج دار انجام می گیرد. پس از نورد با کلندر، کاغذ دارای حدود ۶٪ رطوبت است. سوپر کلندر. سوپر کلندر توده ای از غلتک هاست با ترکیبی از رول های متناوب فولاد و فیبر؛ که صفحه برای افزایش چگالی، صافی و براقی از آن می گذرد. این وسیله مشابه غلتک می باشد با این تفاوت که در آن از چدن سرد و رول های نرم تر استفاده می شود. رول های مورد استفاده صفحهٔ بدون روکش، معمولاً شامل چدن و صفحه بسیار فشرده است، در حالی که رول های مورد استفاده برای صفحات روکش داده شده اغلب از چدن و پنبه بسیار فشرده است. در حد فاصل تا سطحی صیقلی؛ تولید نهایی بر اساس جنس صفحه و فشار بر روی آن متفاوت است. در بعضی مواقع، صفحه های نورد شده بوسیلهٔ سوپرکلندر، برای کتاب هایی حاوی استفاده می شود، زیرا آن ها از نوع و نیمه نگار خوب چاپ می شوند، اگرچه برای چاپ دوم به اندازهٔ صفحات روکش داده شده مناسب نیستند نورد منسوجات به وسیله Qaltpardāz. نورد با کلندر یک فرایند پرداخت است که برای پارچه ها و فیبرها استفاده می شود. یک کلندر معمولاً برای صاف کردن، روکش دادن یا نازک کردن مواد استفاده می شود. در منسوجات، فیبر در دمای بالا از میان فشار غلتک ها عبور می کند.
نورد با کلندر روی فیبرهایی مانند پارچه برای ساخت اثر آن و همچنین پارچهٔ قمیص (cambric) انواع ساتن مورد استفاده قرار می گیرد. سایر مواد. کلندرها همچنین می توانند برای صاف کردن سطوح، روی موادی بجز کاغذها همچون پنبه، کتان، ابریشم و انواع پارچه های دست ساز و پلیمرهایی مانند وینیل (vinyl) و پلیمر ABS بکار بروند. کلندر همچنین یک ابزار مهم در صنعت پلاستیک است بخصوص در ساخت تایرها که در آن برای لایهٔ درونی و بافت استفاده می شود. نورد با کلندر همچنین می تواند برای صیقل دادن، یکنواخت کردن یا روکش دادن لایه های زیرین مورد استفاده قرار بگیرد. یک کاربرد قدیمی تر آن در صیقل دادن نوارهای مغناطیسی بود که برای آن غلتک ها سریع تر از صفحه می چرخند. اخیراً در ساخت انواع خاصی از سلول های باتری ثانویه (منند سلول های مارپیچی یا لیتیوم-یونی شبرنگ) برای دست یابی به ضخامت یکنواخت الکترود.
کنسو، نوا اسکوشیا (به انگلیسی: Canso, Nova Scotia) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در گایزبرو واقع شده است. کنسو ۸۰۶ نفر جمعیت دارد و ۰–۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
لا قونژ (به انگلیسی: La Ronge) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. لا قونژ ۸٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۸۸ نفر جمعیت دارد.
اشکرافت، بریتیش کلمبیا (به انگلیسی: Ashcroft, British Columbia) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در تامپسون-نیکولا واقع شده است. اشکرافت ۵۱٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۵۸ نفر جمعیت دارد و ۳۳۵٫۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مورنوم (به انگلیسی: Myrnam) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در آلبرتا واقع شده است. مورنوم ۳۳۹ نفر جمعیت دارد و ۶۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوبالت، انتاریو (به انگلیسی: Cobalt, Ontario) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در بخش تیمیسکیمینگ واقع شده است. کوبالت ۱٬۱۱۸ نفر جمعیت دارد.
نیپاوا (به انگلیسی: Neepawa) یک شهرک در کانادا است که در منیوبا واقع شده است. نیپاوا ۱۷٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۶۰۹ نفر جمعیت دارد و ۳۵۸٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تلسونبورگ (به انگلیسی: Tillsonburg) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در شهرستان آکسفورد، انتاریو واقع شده است. تلسونبورگ ۱۵٬۸۷۲ نفر جمعیت دارد و ۲۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تکه-کدها یا اسنیپت ها (انگلیسی: Snippets) یک اصطلاح برنامه نویسی است که برای قطعات کوچک و قابل استفاده مجدد از کد بکار می رود. برخی از ویرایشگرهای متن دارای قابلیت مدیریت تکه-کد (انگلیسی: Snippet Management) هستند. تکه کدها باعث می شوند تا در وقت برنامه نویس صرفه جویی شود.
سنت کوینتن (به انگلیسی: Saint-Quentin) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ریستوگوش واقع شده است. سنت کوینتن ۴٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۹۵ نفر جمعیت دارد و ۲۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پورت هاوکسبری (به انگلیسی: Port Hawkesbury) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در اینورنس واقع شده است. پورت هاوکسبری ۸٫۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۱۴ نفر جمعیت دارد.
لمک، نیوبرانزویک (به انگلیسی: Lamèque) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در گلاوستر واقع شده است. لمک ۱۲٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۳۲ نفر جمعیت دارد.
اورماکتو (به انگلیسی: Oromocto) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در بورتون پاریش واقع شده است. اورماکتو ۲۲٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۲۲۳ نفر جمعیت دارد.
جون از هواپیمایی های فرانسوی مستقر در فرودگاه شارل دوگل پاریس است. این شرکت از شرکت های دختر هواپیمایی حامل پرچم فرانسه، ایر فرانس است. این شرکت به مقاصدی خدمات رسانی خواهد کرد که با رقابت شدید از سوی هواپیمایی های ارزان قیمت مواجه باشند. مقاصد. مقاصد به تاریخ دسامبر ۲۰۱۷
شکیب همدرد (زادهٔ ۱۹۸۴ در کابل)، خواننده اهل افغانستان است. وی در سال ۲۰۰۵ (میلادی) در اولین مسابقهٔ آوازخوانی ستاره افغان برنده مقام اول شد. زندگی نامه. شکیب همدرد زادهٔ ۱۹۸۴ (میلادی) در چهاردهی شهر کابل در خانواده ای هزاره می باشد. همدرد فعلاً در شهر جکسون ویل، فلوریدا، ایالات متحده آمریکا زندگی می کند.
کیندرسلی (به انگلیسی: Kindersley) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. کیندرسلی ۱۳٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۵۷۱ نفر جمعیت دارد.
فورت کپل (به انگلیسی: Fort Qu'Appelle) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده است. فورت کپل ۵٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۱۹ نفر جمعیت دارد. پیوند به بیرون. رده:
کندراق یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان اردبیل واقع شده است.
مهاجرت ایرانیان به شبه قاره هند پس از پایه گذاری حکومت های اسلامی در این منطقه به طور چشمگیری افزایش یافت. این روند به ویژه در دورهٔ سلطان نشین دهلی (۱۲۰۶–۱۵۲۶) آغاز شد و از نیمهٔ دوم قرن شانزدهم، در دوران حکومت امپراتوری گورکانی و سلطان نشین های دکن—از جمله احمدنگر، بیجاپور و گلکنده—شدت بیشتری یافت. مهاجران ایرانی شامل مدیران، کارگزاران دولتی، دانشمندان، شاعران، صوفیان، صنعتگران، هنرمندان و بازرگانانی بودند که جذب زبان فارسی و نفوذ فرهنگی آن در دربارهای سلطنتی هند شدند. این دربارها با استقبال از مهاجران ایرانی، آنان را در مناصب مهم اداری و فرهنگی به کار گرفتند. بیشتر مهاجران ایرانی از طبقات نخبهٔ جامعه بودند و کمتر از میان عشایر یا روستاییان مهاجرت می کردند. این مهاجران به طور کلی به دو گروه تقسیم می شدند: گروه نخست، کسانی بودند که به دلیل آزار مذهبی، جنگ یا سرکوب ناچار به مهاجرت شده و به طور دائم در هند اقامت گزیدند؛ گروه دوم، مهاجرانی بودند که به صورت داوطلبانه و در جست وجوی فرصت های بهتر به هند آمدند، ارتباط خود با ایران را حفظ کرده و گاه میان دربارهای مختلف هند جابه جا می شدند. دربارهای مغولی—به ویژه در
دوران حکومت نصیرالدین همایون، اکبر کبیر، جهانگیرشاه و شاه جهان—نقش مهمی برای ایرانیان در ساختار اداری و فرهنگی ایفا کردند و بسیاری از شاعران و کارگزاران ایرانی در زندگی درباری جایگاه برجسته ای داشتند. در میان سه سلسلهٔ اصلی دکن، نفوذ ایرانیان در دربار گلکنده پایدارتر از سایرین بود. با ظهور خانواده های برجستهٔ برهمن نیوگی تلوگو در دههٔ ۱۶۷۰، نفوذ ایرانیان تا حدی کاهش یافت، اما تا زمانی که حکومت های دکن پابرجا بودند، تأثیر ایرانیان به نوعی ادامه داشت. در اواخر قرن هجدهم، با پایان حکومت های دکن و فروپاشی دودمان صفوی در ایران، ایرانیان همچنان نقش مهمی در ایالت حیدرآباد (۱۷۲۴–۱۹۴۸) ایفا کردند که تحت حکومت دودمان آصف جاه اداره می شد. نام "مغول" (نام دیگری برای امپراتوری گورکانی) مشتق شده از نام اصلی سرزمین تیموریان در استپ های آسیای میانه (ترکستان) پس از فتح به دستِ چنگیز خان است و از این رو به عنوان مغولستان شناخته می شود. اگر چه در اوایل مغول ها به زبان جغتایی نیز صحبت می کردند و برخی از شیوه های ترکی- مغولی خود را حفظ کرده بودند ولی اساساً ایرانی سازی شده بودند و زبان و ادب فارسی و فرهنگ فرادست را به جنوب آسیا م
نتقل کردند و در نتیجه پایگاهی برای فرهنگ هندوایرانی و گسترش اسلام در آسیای جنوبی شد. چرایی مهاجرت. با شکل گیری حکومت های اسلامی در شبه قاره هند، مهاجرت از فلات ایران به این منطقه به طور قابل توجهی افزایش یافت. در قرون سیزدهم و چهاردهم میلادی، دربار سلطان نشین دهلی (۱۲۰۶–۱۵۲۶) میزبان مهاجران ایرانی بود که برخی از آن ها در مناصب مهم دولتی فعالیت داشتند. با این حال، موج جدیدی از مهاجرت ایرانیان در نیمهٔ دوم قرن شانزدهم آغاز شد. این مهاجران شامل مدیران، کارگزاران، دانشمندان، شاعران، صوفیان، صنعتگران، هنرمندان و بازرگانان بودند که به دلیل آشنایی با زبان فارسی و سبک زندگی ایرانی، مورد استقبال دربارهای سلطنتی هند قرار گرفتند—از جمله دربار امپراتوری گورکانی در شمال هند و سلسله های عادل شاهی و قطب شاهی در منطقه دکن. بیشتر این مهاجران از طبقات نخبهٔ جامعه بودند و کمتر از میان عشایر یا روستاییان انتخاب می شدند. مهاجران ایرانی به طور کلی به دو گروه تقسیم می شدند: گروه نخست، کسانی بودند که به دلیل آزار مذهبی، جنگ یا سرکوب ناچار به مهاجرت شده بودند. برای این افراد، هند پناهگاهی امن محسوب می شد و اغلب هرگز به ایران بازنمی گ
شتند. در میان آنان، زرتشتیان، اسماعیلیان و اهل سنت حضور داشتند. دربارهای سلطنتی هند، فارغ از تفاوت های مذهبی، پذیرای افراد با مهارت های تخصصی بودند و استعداد را بر مذهب ترجیح می دادند. گروه دوم، مهاجرانی بودند که به صورت داوطلبانه و پس از ناکامی در کشور خود، به هند کوچ کردند. این افراد می توانستند با خانواده و دوستان خود در ارتباط بمانند و حتی به ایران بازگردند. گاهی نیز میان دربارهای مختلف هند جابه جا می شدند. برای نخبگان فارسی زبان آشنا با فرهنگ درباری، تفاوتی میان خدمت به دودمان صفوی در ایران یا یک سلسلهٔ سلطنتی در هند وجود نداشت. در میان آنان، این جمله رایج بود که «هند سرچشمهٔ بخت است». با این حال، برخی از مهاجران ایرانی از عدم موفقیت در هند ناامید شده و به وطن بازگشتند. تذکره نویسان گاه از شاعران مهاجر ایرانی با تعبیر «سقوط به هند» یاد کرده اند—اشاره ای به دشواری های آنان در این کشور و شاید کنایه ای به سقوط آدم از بهشت. با وجود شهرت هند به تساهل مذهبی، این جامعه نیز از طمع، حسادت، استبداد و تبعیض مذهبی مصون نبود؛ تا جایی که برخی از مهاجران شیعه احساسات منفی خود نسبت به کشور میزبان را پنهان می کردند. شاعر
انی چون امانی اصفهانی این انتقادات را آشکارا بیان کردند و از سوی تذکره نویسان معاصر مورد تحسین قرار گرفتند. در مقابل، برخی از هندیان مهاجران ایرانی را به ناسپاسی متهم کردند. با وجود این انتقادات، داستان های موفقیت آمیز برخی ایرانیان در هند، همچنان انگیزه ای برای مهاجرت دیگران باقی گذاشت. هم زمان، دربار امپراتوری عثمانی نیز پذیرای مهاجران ایرانی بود—به ویژه به دلیل تسلط آنان بر زبان فارسی و آشنایی با سنت های ادبی ایرانی. ایرانیان در دربار گورکانی هند. در دوران حکومت نخستین امپراتور گورکانی، بابر (۱۵۲۶–۱۵۳۰)، بیشتر همراهان او از آسیای مرکزی بودند. ورود او به دهلی در سال ۱۵۲۶ آغازگر شکل گیری فرهنگ ادبی فارسی در قلمرو گورکانیان بود. مهاجرت ایرانیان به هند عمدتاً در دوران سلطنت پسر و جانشین او، نصیرالدین همایون (۱۵۳۰–۱۵۴۰، ۱۵۵۵–۱۵۵۶)، آغاز شد. همایون در فاصلهٔ سال های ۱۵۴۰ تا ۱۵۵۵ به تبعید طولانی رفت و مدتی کوتاه در دربار صفوی در تبریز اقامت داشت. پس از آن که شاه تهماسب یکم (۱۵۲۴–۱۵۷۶) به بازگشت همایون به قدرت کمک کرد، او گروهی از ایرانیان را با خود به هند آورد؛ از جمله دو هنرمند برجسته عبدالصمد شیرازی و میر سید ع
لی، و شماری از شاعران مانند قاسم کاهی. این رویداد آغازگر پیوندی عمیق میان ایران و هند بود که بیش از یک قرن ادامه یافت و تأثیرات ماندگاری بر هر دو جامعه برجای گذاشت. با وجود همکاری میان شاعران مهاجر ایرانی و فارسی زبانان هندی در تولید آثار ادبی هماهنگ با اهداف سیاسی و فرهنگی گورکانیان، فرهنگ ادبی دربار در آغاز با تنش هایی میان این دو گروه همراه بود. ایرانیان در دربار گورکانی الگوی خاصی در تصدی مناصب نداشتند و در سمت های مهمی چون وکیل (نایب السلطنه)، وزیر، میربخشی (رئیس امور نظامی)، صدر (رئیس امور دینی و اوقاف)، فرماندار محلی، مأمور مالی و نظامی، و همچنین در مناصب درباری مانند میرسامان، میرتوزک، میرآخور و قوش بیگی فعالیت داشتند. نظام جذب کارگزاران در امپراتوری گورکانی به شدت تحت تأثیر عوامل قومی بود. معمولاً احتمال ارتقای یک فرمانده ایرانی به مقام منصب دار بیشتر از مسلمانان هندی—به ویژه کشمیری ها—بود. تنها خانوادهٔ سلطنتی گورکانی حقوقی بالاتر از ایرانیان دریافت می کرد. در دوران حکومت اکبر کبیر (۱۵۵۶–۱۶۰۵)، تقریباً همهٔ گروه های اشرافی—ایرانیان، آسیای مرکزی ها، هندوها و مسلمانان هندی—در مناصب وزارتی حضور داشتند.
اما در دورهٔ جانشین او جهانگیرشاه (۱۶۰۵–۱۶۲۷)، تنها ایرانیان به عنوان وکیل و اعضای دیوان منصوب شدند (به جز وزیرالملک که یک سال این سمت را به طور مشترک داشت). از سال دوم سلطنت جهانگیر به بعد، همهٔ میربخشی های او ایرانی بودند. با این حال، منصب صدر که ماهیتی مذهبی داشت و عمدتاً به اهل سنت اختصاص می یافت، کمتر در اختیار ایرانیان شیعه قرار می گرفت. در دوران اکبر، دو ایرانی به مدت ۹ سال و در دوران جهانگیر یک ایرانی به مدت سه سال این سمت را در اختیار داشتند. محیط دوستانه ای که همسر اصلی جهانگیر، نورجهان، ایجاد کرده بود، عامل مهمی در ادامهٔ مهاجرت گستردهٔ ایرانیان در نیمهٔ نخست قرن هفدهم بود. نورجهان که خود از خانواده ای مهاجر ایرانی بود، همدلی ویژه ای با هم وطنانش داشت و شبکهٔ گستردهٔ خویشاوندان او در مناصب عالی دربار فرصت های قابل توجهی برای ایرانیان فراهم می کرد. در دوران سلطنت شاه جهان (۱۶۲۸–۱۶۵۸)، سلطهٔ ایرانیان ادامه یافت. منصب وکیل تنها در اختیار میرزا حسن آصف خان، برادر نورجهان، قرار داشت. نخستین دیوان شاه جهان، وزیرخان، مسلمان هندی بود که یک سال این سمت را داشت و پس از او سعدالله خان از ۱۶۴۶/۴۷ تا ۱۶۵۵/۵۶ ا
ین منصب را در اختیار داشت. سایر دارندگان این سمت ایرانی بودند. در حالی که تاریخ نگاران و تذکره نویسان دربار بیشتر هندی بودند، دوازده شاعر برجستهٔ دربار تقریباً همگی ایرانی بودند. با پایان سلطنت شاه جهان، ترکیب شاعران به سمت اکثریت فارسی زبانان هندی تغییر یافت. اورنگ زیب (۱۶۵۸–۱۷۰۷)، جانشین شاه جهان، علاقهٔ چندانی به شعر نشان نداد و در این دوره، شاعران ایرانی در اقلیت قرار گرفتند. محمدسعید اشرف مازندرانی، از آخرین شاعران برجستهٔ مهاجر ایرانی در دربار گورکانی، به عنوان آموزگار دختر بزرگ اورنگ زیب، زیب النسا، منصوب شد. جواهر رقم تبریزی، که به دعوت شاه جهان از ایران مهاجرت کرده بود، آموزگار و کتابدار اصلی اورنگ زیب شد. آمار. کتاب "مآثرالامرا"، یکی از منابع برجستهٔ شرح حال رجال امپراتوری گورکانی از آغاز تا سال ۱۷۸۰ میلادی است که توسط عبدالحی خان تکمیل شد و نگارش آن توسط پدرش شمس الدوله شاه نوازخان آغاز شده بود. این خانواده از نسل مهاجران ایرانی بودند. از میان ۷۳۸ شخصیت برجستهٔ فهرست شده در این اثر، دست کم ۱۹۸ نفر (۲۶٫۸٪) مهاجر ایرانی یا از نسل آنان بودند. با توجه به نامشخص بودن منشأ ۲۰۵ نفر دیگر، این رقم احتمالاً
بیشتر است. این نسبت با یافته های مطالعات پیشین دربارهٔ نخبگان ایرانی در هند هم خوانی دارد. در دوره های مختلف، درصد نخبگان ایرانی که با لقب «ایرانی» شناخته می شدند، به ترتیب ۲۵٫۵٪ در سال های ۱۵۷۵–۱۵۹۵، ۲۸٫۴٪ در ۱۶۴۷–۱۶۴۸، ۲۷٫۸٪ در ۱۶۵۸–۱۶۷۸، و ۲۱٫۹٪ در ۱۶۷۹–۱۷۰۷ بوده است. در ایران صفوی، تاجیک ها (ایرانیان فارس زبان) عمدتاً در دستگاه اداری خدمت می کردند، در حالی که ترک ها بیشتر در ارتش فعالیت داشتند—هرچند این تقسیم بندی مطلق نبود. در "مآثرالامرا"، از میان ۱۹۸ شخصیت ایرانی، ۱۶۵ نفر تاجیک و ۱۴ نفر ترک بودند. این تفاوت احتمالاً به دلیل سبک زندگی عشایری ترک ها و ناسازگاری آن با شرایط آب وهوایی هند بوده است. اما دلیل اصلی، ترجیح امپراتوری گورکانی به جذب افراد فارسی زبان با توانایی های اداری و آشنایی عمیق با فرهنگ ایرانی بود؛ چرا که زبان فارسی، زبان رسمی دربار و ادارهٔ حکومت بود.. از میان اعضای دودمان صفوی، ۱۰ نفر در این فهرست حضور دارند که همگی از نسل سلطان حسین میرزا بودند. قزلباش ها. سربازان و مقامات قزلباش در پاکستان امروزی در زمان بازگشت همایون از تبعید در ایران صفوی و بازسازی امپراتوری گورکانی، مستقر شدند. همای
ون شاه سرزمین های جنوب آسیایی را در جنگ با پشتون ها، شیر شاه سوری، از دست داده بود که با کمک ایرانیان بعد از ۱۵ سال در ۱۵۵۵ باز پس گرفت.
اسلام آباد روستایی در دهستان گوهرکوه بخش گوهرکوه شهرستان تفتان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا دارای ۱۰۶ خانوار و ۳۵۴ نفر بوده است.
دورک یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان پیشکوه ذلقی واقع شده است.
چشمه خانی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان نورآباد (دلفان) واقع شده است. چشمه خانی ۳۴۷ نفر جمعیت دارد.
تری هیلز (به انگلیسی: Three Hills) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در آلبرتا واقع شده است. تری هیلز ۳٬۲۱۲ نفر جمعیت دارد و ۸۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شیتکمپ، نوا اسکوشیا (به انگلیسی: Chéticamp, Nova Scotia) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در اینورنس واقع شده است. شیتکمپ ۳٬۰۳۹ نفر جمعیت دارد.
ناکاوک (به انگلیسی: Nackawic) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در یورک واقع شده است. ناکاوک ۸٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۹۴۱ نفر جمعیت دارد و ۱۳۸٫۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بهچکو (به انگلیسی: Behchokǫ̀) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در قلمروهای شمال غرب واقع شده است. بهچکو ۱٬۹۲۶ نفر جمعیت دارد و ۱۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مستندات کسب وکار () به مدارک و اسنادی اطلاق می گردد که مبادلات مرتبط با یک کسب وکار را ثبت می کند و شامل پرونده های تجاری، صورتجلسات، یادداشت ها و تفاهم نامه ها، قراردادهای کاری، اسناد مالی و مستندات حسابداری می باشد.
های لول (به انگلیسی: High Level) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در مکنزی واقع شده است.های لول ۳٬۱۵۹ نفر جمعیت دارد و ۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پاگواش، نوا اسکوشیا (به انگلیسی: Pugwash) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در شهرستان کامبرلند، نوا اسکوشیا واقع شده است. پاگواش ۹٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳۶ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
لیلویت (به انگلیسی: Lillooet) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده است. لیلویت ۲۷٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۲۱ نفر جمعیت دارد و ۲۴۹٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اینورمیر (به انگلیسی: Invermere) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ایست کوتنی واقع شده است. اینورمیر ۳٬۳۹۱ نفر جمعیت دارد و ۸۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اینسفال (به انگلیسی: Innisfil) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در شهرستان سیمکو واقع شده است. اینسفال ۲۶۲٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶٬۵۶۶ نفر جمعیت دارد.
سنت چارلز (به انگلیسی: St. Charles) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در بخش سادبری واقع شده است. سنت چارلز ۳۲۱٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۶۹ نفر جمعیت دارد.
هال (به انگلیسی: Hull) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در گاتینو واقع شده است. هال ۶۹٬۰۰۴ نفر جمعیت دارد.
ناصر نظر (زادهٔ ۱۳۴۱ در تهران) موسیقی دان و آهنگساز اهل ایران است. زندگی هنری. ناصر نظر در سال ۱۳۴۱ در تهران متولد شد. او از خردسالی به موسیقی روی آورد و به طور مشخص در زمینه موسیقی کودک فعالیت خود را ادامه داد. وی بنیان گذار و مدیر «مرکز آموزش موسیقی کودکان پارس» می باشد. فعالیت های او در شناساندن روش آموزش موسیقی «کارل ارف» در ایران حایز اهمیت است. او از اولین کسانی بود که پس از انقلاب ۵۷ ایران به صورت جدی به تشکیل کلاس های آموزش موسیقی به کودکان پرداخت. آثار موسیقی. برخی از آثار موسیقی «ناصر نظر» در جایگاه موسیقیدان عبارتند از:
ریورویو، نیوبرانزویک (به انگلیسی: Riverview, New Brunswick) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در شهرستان آلبرت، نیو برانزویک واقع شده است. ریورویو ۳۵٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۶۶۷ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کورنوال، جزیره پرنس ادوارد (به انگلیسی: Cornwall, Prince Edward Island) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در شهرستان کوینز واقع شده است. کورنوال ۲۸٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۳۴۸ نفر جمعیت دارد و ۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
فورت اسمیت (به انگلیسی: Fort Smith) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در فلمرو شمال غربی واقع شده است. فورت اسمیت ۹۲٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۹۶ نفر جمعیت دارد و ۲۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گرند فالس، نیوبرانزویک (به انگلیسی: Grand Falls, New Brunswick) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در نیوبرانزویک واقع شده است. گرند فالس ۱۸٫۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۳۲۶ نفر جمعیت دارد و ۱۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر کولونژ سوق لاتیز خواهرخواندهٔ گرند فالس، نیوبرانزویک هست.
لک دی بونه، منیوبا (به انگلیسی: Lac du Bonnet, Manitoba) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در منیوبا واقع شده است. لک دی بونه ۲٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۶۹ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰٫۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دولت پنهان (به ترکی استانبولی: derin devlet) اصطلاحی است که معمولاً به عنوان یک اتهام مطرح می شود و منظور از آن گروهی از ائتلاف های پرنفوذ ضد دموکراتیک در درون نظام سیاسی ترکیه است که از عناصر رده بالای سرویس های امنیتی داخلی و خارجی از قبیل ارتش ترکیه، سازمان های امنیتی، قوهٔ قضائیه و مافیا تشکیل شده است. مفهوم دولت پنهان بسیار به مفهوم «دولت درون دولت» شباهت دارد. کسانی که به مجود دولت پنهان معتقدند، دستور کار سیاسی آن را سرسپردگی افراطی به ناسیونالیسم، مدیریت باندی و منافع دولتی می دانند. به صورت تاریخی خشونت و سایر ابزارهای فشار به روس مخفیانه برای به دست گرفتن نخبگان سیاسی و اقتصادی به کار گرفته شده اند تا از تلاقی منافع مشخص در یک چارچوب ظاهراً دموکراتیک از منظر سیاسی اطمینان حاصل شود. سلیمان دمیرل رئیس جمهوری سابق می گفت که ظاهر و رفتار نخبگان (عمدتاً نظامی) تشکیل دهندهٔ دولت پنهان که برای تقویت ناسیونالیسم کار می کنند به وسیلهٔ باورهای ریشه دار مربوط به زمان سقوط امپراتوری عثمانی شکل گرفته که بر اساس آن «کشور همیشه در وضعیتی مرزی قرار دارد». ایدئولوژی دولت پنهان از سوی چپ گرا این به عنوان یک ایدئولوژی
ناسیونالیستی افراطی یا ضد کارگری، از سوی اسلام گرایان به عنوان یک ایدئولوژی سکولاریستی و ضد اسلامی، از سوی کردها به عنوان ایدئولوژی ضد کردی و از سوی لیبرال دموکرات ها به عنوان ایدئولوژی ضد دموکراتیک و ضد لیبرالی توصیف شده است. تنوع این دیدگاه ها چنانکه بولنت اجویت نخست وزیر سابق ترکیه نیز اشاره کرده است بیش از هر چیز نشان دهندهٔ یک عدم توافق در رابطه با آن چیزی است که دولت پنهان را به وجود آورده است. یک توضیح این است که دولت پنهان یک اتحاد نیست، بلکه از جمعِ چندین گروه تشکیل شده است که به صورت متضاد در پشت صحنه کار می کنند و هر یک از آن ها دستور کار خودش را دنبال می کند. توضیح دیگر تقلیل دولت پنهان به شبکه ای از مافع را رد کرده و آن را به صورت گونه ای سلطه می بیند که بر اساس سطوح خودمختاری عالی نظامی مبتنی شده که دستگاه های امنیتی را قادر می سازد تا به وسیلهٔ به کار بردن رپرتوار منحصر به فرد نهادهای غیررسمی (در پس زمینه)، یعنی تهدید خشونت آمیز، محافل خودکامه، مافیا در کار نهادهای دموکراتیک رسمی خلل ایجاد کرده و به سازماندهی فساد و جرم بپردازند. شایعات مربوط به دولت پنهان در تکیه از زمان نخست وزیری بولنت اجوی
ت در دههٔ ۱۹۷۰ به صورت گسترده بر سر زبان ها افتاد. اجویت همتای ترکیه ای واحد عملیاتی گلادیو را کشف کرده و برای توصیف آن از واژهٔ ضد گریلا استفاده کرد. پس از این ماجرا بود که بسیاری از اهالی ترکیه و از آن جمله سیاست مداران منتخب عقیدهٔ خود مبنی بر وجود دولت پنهان را ابراز کردند. اخیراً اصطلاح دولت پنهان برای توصیف سیاست در کشورهای دیگر مانند مصر و ایالات متحدهٔ آمریکا هم به کار رفته است.
اسمیترز، بریتیش کلمبیا (به انگلیسی: Smithers, British Columbia) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در منطقه بوکلی نچکو واقع شده است. اسمیترز ۱۵٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۳۵۱ نفر جمعیت دارد و ۴۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بر گوی نقره ای () یک فیلم علمی تخیلی به کارگردانی آندژی ژووافسکی محصول سال ۱۹۸۸ است. از بازیگران آن می توان به آندژی سورین و کریستیانا یاندا اشاره کرد. داستان. گروه کوچکی از کاوشگران کیهانی از جمله یک زن، زمین را به قصد پیدا کردن آزادی و آغاز تمدنی جدید ترک می کنند.اما آنها نمی دانند همراه خود پایان رویاهایشان را به همراه دارند و ...
بترزت اینلت، نوناووت (به انگلیسی: Bathurst Inlet, Nunavut) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در منطقه کتیکیموت واقع شده است. بترزت اینلت ۱۹٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۰ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
قرارداد کاری () یا قرارداد استخدام، نوعی قرارداد است که در قانون کار استفاده می شود، تا حقوق و مسئولیت های بین طرفین را برای معامله تعیین نماید. این نوع قرارداد اغلب میان یک «کارمند» و «کارفرما» منعقد می شود. در مبانی قراردهای کاری پیشین، اغلب از قانون قدیمی خرید خدمت مربوط به قرن بیستم استفاده می شد. اما امروزه به طور کلی، قرارداد استخدامی نشان دهنده رابطه وابستگی اقتصادی و وابستگی اجتماعی میان طرفین می باشد.
جورجتاون، جزیره پرنس ادوارد (به انگلیسی: Georgetown, Prince Edward Island) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در شهرستان کینگز واقع شده است. جورجتاون ۶۹۳ نفر جمعیت دارد.
میسیسیپی میلز، انتاریو (به انگلیسی: Mississippi Mills, Ontario) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در شهرستان لنارک واقع شده است. میسیسیپی میلز ۵۱۹٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۱۶۳ نفر جمعیت دارد.
فورت سیمسون (به انگلیسی: Fort Simpson) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در قلمرو شمال غربی واقع شده است. فورت سیمسون ۱٬۲۳۸ نفر جمعیت دارد و ۱۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
چسترفیلد اینلت (به انگلیسی: Chesterfield Inlet) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در نوناووت واقع شده است. چسترفیلد اینلت ۱۴۱٫۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پگیز کوو، نوا اسکوشیا (به انگلیسی: Peggy's Cove, Nova Scotia) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در هلیفکس، نوا اسکوشیا واقع شده است. پگیز کوو ۶۴۰ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گولدن، بریتیش کلمبیا (به انگلیسی: Golden, British Columbia) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در کلمبیا-شوشاپ واقع شده است. گولدن ۱۱٫۴۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۷۰۸ نفر جمعیت دارد و ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.