Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
«ما ساختیمش» (بهانگلیسی: We Made It) ترانهای از گروه راک آمریکایی لینکین پارک است. این ترانه با همکاری ترور تاهیم اسمیت جی آر ساخته شده است؛ همچنین "ما ساختیمش" توسط "Cool &amp; Dre"، براد دلسون و مایک شینودا (عضو گروه) تهیه شده است. این ترانه در بیشتر کشورهای اروپایی و آمریکا توانست موفقیت خوبی بدست آورد و جزو ۱۰۰ تای نخست جدول ها جای گیرد.
میرزا محمدحیدر دوغلات – ) حاکم کشمیر و شاعر و تاریخ نگار بود که تاریخ رشیدی را به فارسی نوشت. تاریخ تألیف تاریخ رشیدی میان سال های ۹۴۸ تا ۹۵۳ بوده است. پیشینه. محمد حیدر پسر محمد حسین گورکان از طایفه دوغلات و شاخه ای از مغولان چغتایی بود که به میرزا حیدر معروف بوده است و نیاکان او در خدمت خواقین مغول چغتایی، سمت امیری یا وزیری داشته اند. میرزا حیدر در ۹۰۵ هجری متولد شد و پس از قتل پدرش به فرمان شیبک خان، طی یک سلسله حوادث از مرگ حتمی نجات یافت و پس از آنکه مدتی را نزد بابر گذراند به سلطان سعید خان پیوست و بیشتر عمر خود را در خدمت این خان مغول سپری کرد. پس از مرگ سلطان سعید خان، وی به نزد کامران میرزا و از آنجا به حضور ناصر الدین همایون پادشاه، پسران بابر، رفت. پس از شکست همایون از شیرشاه افغان، میرزا حیدر از او رخصت خواست و به کشمیر رفت و بعد از غلبه بر آنجا، مدت ده سال در کشمیر به نام نازک شاه یا نادر شاه حکومت کرد و سرانجام در ۹۵۷ کشته شد. تاریخ رشیدی. تاریخ رشیدی، رویدادهای خراسان، فرارود، ترکستان غربی و شرقی، جونغاریه (یا ولایت چینی ایلی)، تبت، لاداخ، گیلگیت، چیترال، و خان، بدخشان، افغانستان، کشمیر و هند
شمالی را در بر می گیرد و نیز روابط شاه اسماعیل با اوزبکان، سرگذشت شیبک خان و تاریخ بابر پادشاه از مباحث مطرح شده در آن است. اما ارزش منحصر به فرد تاریخ رشیدی در این است که به شرح وقایع شاخه ای از تاریخ خاندان چنگیزی پرداخته که نشانی از آنها در منابع تاریخی دیگر نمی توان یافت، یعنی تاریخ اعقاب چغتای خان.
اسکای های () یک فیلم کمدی ابرقهرمانی آمریکایی در سال ۲۰۰۵ در مورد یک مکتب هوائی برای ابرقهرمانان نوجوان است. این فیلم توسط مایک میچل کارگردانی شد و توسط پل هرناندز، رابرت شوولی و مارک مک کورکل نوشته شده است.
پادشاهی قره خواجه یا پادشاهی قوچو یک پادشاهی تخاری-اویغوری بود که در سال ۸۴۳ م توسط پناهندگان اویغور که از ویرانی خاقانات اویغور می گریختند بنیاد شد. این پناهندگان توسط قرقیزهای ینی سئی از منطقه خود رانده شده بودند. پایتخت تابستانی پادشاهی شهر قره خواجه (قوچو) و پایتخت زمستانی آنها بش بالغ بود. خواجه واژه ای فارسی به معنای «آقا» و قره واژّه ای ترکی به معنای «سیاه» است. فرهنگ مملکت قره خواجه عمدتاً ترکی و تخاری بود، اما مردمان چینی و ایرانی نظیر سغدی ها نیز در آن قلمرو زندگی می کردند. روحانیون ایرانی در این پادشاهی نیایشگاه های مانوی خود را داشتند. حدود العالم که به فارسی نوشته شده برای این شهر نام «شهر چینی ها» استفاده می کند. پیتر بی. گلدن می نویسند که اویغورها نه تنها نظام نوشتاری و دین سغدی ها را از آن خود کردند، بلکه به دین های مانوی، بودایی و مسیحیت نیز روی آوردند، آن ها سغدی ها را الگو و استاد خود می دانستند. سغدی ها بازرگانان اصلی جاده ابریشم و فرهنگ سازان منطقه بودند. اویغورها به مرور جای آنان را گرفتند.
مدرسه علی نقی میرزا در دوره قاجار توسط علی نقی میرزا ملقب به رکن الدوله در زمان استانداری خراسان ساخته شد. رکن الدوله ابتدا صحن نو یا صحن آزادی را ایجاد کرد سپس چون قطعه زمینی در قسمت غربی صحن نو متروک مانده بود، آنجا را به مدرسه علمیه تبدیل کرد. در میان این مدرسه یک حیاط کوچک وجود داشت که در چهار سمت آن حجره ها در دو طبقه قرار داشتند و از سه حجره صحن تازه تأسیس آزادی درهایی به حیاط مدرسه گشوده می شد. پس از عزل علی نقی میرزا از تولیت حرم، مسئولین امور، احداث مدرسه مذکور را در زمین های وقفی آستان قدس رضوی برخلاف مقررات تشخیص دادند مدرسه تعطیل شد و از آن به عنوان کشیک خانه خدام استفاده می کردند و قسمت فوقانی آن را نیز به مخزن کتابخانه آستان قدس رضوی تبدیل کردند. این مکان پس از نوسازی و ایجاد تغییراتی در سال ۱۳۲۴ هجری شمسی در قسمت های داخلی آن و پس از مسقف شدن حیاط مدرسه به صورت رواق بزرگی به نام رواق دارالذکر درآمد.
شهر قره خواجه () پایتخت تابستانی مملکت قره خواجه در آسیای مرکزی بود. این شهر در یکی از واحه های کناره شمالی بیابان تکله مکان در استان امروزی سین کیانگ چین قرار داشت. ویرانه های آن امروزه در ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر تورفان دیده می شود. مردم محل به آن ایدقوت شهری می گویند. در این شهر در قدیم شمار زیادی چینی و همچنین ایرانیان مانوی و سغدی ها زندگی می کردند. قره خواجه یکی از مراکز پرتردد بازرگانی در جاده ابریشم بود. این شهر در سده چهاردهم بر اثر جنگ ویران شد اما ویرانه های کاخ های قدیمی آن در داخل و خارج محدوده شهر قدیم هنوز دیده می شود. در نزدیکی قره خواجه کاوشگاه باستان شناختی مهم دیگر به نام گورهای آستانه وجود دارد.
تلویزیون آلمانی ان د ار یکی از زیرمجموعه های تلویزیون ملی آلمان است. پیشینه و وابستگی سازمانی. شبکه تلویزیونی ان د ار یکی از بخش های هفتگانه تلویزیون ملی آلمان آ.ار.د است که به عنوان بزرگترین بنگاه خبرپراکنیِ همگانی در جهان شناخته می شود که تعداد کارکنانش ۲۲٬۶۵۵ نفر و بودجهٔ سالیانهٔ آن به بیش از ۶٫۹ میلیارد یورو بالغ می شود. شبکه ان د ار چهار ایالت شمالی آلمان از جمله هامبورگ، نیدرزاکسن مکلنبورگ-فورپومرن و شلسویگ-هولشتاین را پوشش می دهد. این شبکه در ۴ ژانویه ۱۹۶۵ ابتدا با نام شمال سه آغاز به کار کرد و در سال ۱۹۹۲ پس از فروپاشی دولت شرق آلمان و جدا شدن بخش تلویزیون برلین و رادیو برمن و اضافه شدن ایالت مکلنبورگ فورپومرن به آن با نام اختصاری ان د ار شناخته می شود و هم اکنون در سراسر آلمان و اروپا قابل مشاهده است. برنامه ها. برنامه های تلویزیون ان د ار بر سه نوع کلی خبر (news)، بلند مدت (feature) (شامل مستندها) و متعامل (interactive) است. بیشتر برنامه ها تولید تلویزیون ان د ار هستند و اکثر قریب به اتفاق امور فنی و تولید محتویات برنامه های تولیدی تلویزیون ان د ار و به صورت داخلی و توسط کارکنان آن انجام می شود. بر
نامه های ایالتی و منطقه ای ان د ار. برنامه های اختصاصی هر ایالت در ساعت مشخصی پخش می شود. این برنامه های منطقه ای شامل موارد زیر هستند. برنامه سازان ایرانی تلویزیون ان د ار. چند تن از برنامه سازان ایرانی شاغل در این تلویزیون عبارت اند از:
قولجا یا یینینگ یک شهر (در سطح شهرستان) و مرکز ولایت خودمختار ایلی قزاق است که در شمال غرب سین کیانگ در چین واقع شده است. قولجا ۶۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷۸٬۰۴۷ نفر جمعیت دارد.
انتخابات مجلس مؤسسان سوم ایران به همراه انتخابات مجلس ایران سال ۱۳۴۶ در سراسر کشور برگزار شد و مجلس مؤسسان سوم با هدف بازنگری اصول ۳۸، ۴۱ و ۴۲ متمم قانون اساسی بنابر لایحه ارسالی و درخواست دولت در روز ۲۸ مردادماه گشایش یافت. با اصلاح این اصول، نیابت سلطنت به شهبانو و شورای نیابت سلطنت واگذار شد تا هرگونه وقفه در امر سلطنت در صورت مرگ شاه از بین برود. انتخابات مجلس مؤسسان سوم. انتخابات مجلس مؤسسان ایران همزمان با انتخابات مجلس شورای ملی و مجلس سنا در ۱۳ مرداد ۱۳۴۶ خورشیدی برگزار شد. مجلس مؤسسان سوم در روز شنبه ۲۸ مردادماه سال ۱۳۴۶ با سخنرانی محمدرضا پهلوی گشایش یافت. او در سخنرانی خود گفت: در این موقع که ملت ایران نمایندگان برگزیده خود را به نیت مشاوره و اخذ تصمیم دربارهٔ موضوعی که از لحاظ قوام و دوام رژیم کهنسال ایران و جلوگیری از هر نوع وقفه و فتور احتمالی در حسن جریان امور سلطنت اهمیت کامل دارد، بدین مجلس گسیل داشته است… یقین داریم نمایندگان این مجلس مؤسسان پیشنهاد دولت با مداقه و رسیدگی کامل و از روی کمال وطن پرستی و وجدان بررسی و وظیفه ای را که در برابر ملت و تاریخ ایران به عهده گرفته اند، به بهترین صورتی
که به صلاح مملکت تشخیص دهند انجام خواهند داد. عملکرد و مصوبات. پس از گزینش شعب شش گانه، در جلسه نخست، هیئت رئیسه دائمی مجلس با آرای نمایندگان انتخاب شدند. در جریان انتخابات هیئت رئیسه، شریف امامی با ۲۵۷ رأی موافق از مجموع ۲۶۹ رأی به ریاست مجلس مؤسسان برگزیده شد. خطیبی و صدیق اعلم نیز به عنوان اعضای هیئت رئیسه برگزیده شدند. دولت در نخستین روز شهریور ماه ۱۳۴۶ لایحه پیشنهادی خود برای اصلاح اصل ۳۸، ۴۱ و ۴۲ متمم قانون اساسی را با امضای وزیر کشور وقت عبدالرضا انصاری و نخست وزیر وقت امیرعباس هویدا به مجلس مؤسسان تقدیم کرد.اصل ۳۸: در موقع انتقال سلطنت ولیعهد وقتی می تواند شخصاً امور سلطنت را متصدی شود که دارای بیست سال تمام شمسی باشد. اگر به این سن نرسیده باشد شهبانو مادر ولیعهد بلافاصله امور نیابت سلطنت را به عهده خواهد گرفت مگر اینکه از طرف پادشاه شخص دیگری به عنوان نایب السلطنه تعیین شده باشد. نایب السلطنه شورایی مرکب از نخست وزیر و رؤسای مجلسین و رئیس دیوان عالی کشور و چهار نفر از اشخاص خبیر و بصیر کشور به انتخاب خود تشکیل و وظایف سلطنت را طبق قانون اساسی با مشاورهٔ آن شورا انجام خواهد داد تا ولیعهد به سن بیست س
ال تمام برسد. در صورت فوت یا کناره گیری نایب السلطنه شورای مزبور موقتاً وظایف نیابت سلطنت را تا تعیین نایب السلطنه از طرف مجلسین از غیر خانوادهی قاجار انجام خواهد داد. ازدواج شهبانو نایب السلطنه در حکم کناره گیری است.اصل ۴۱: در موقع رحلت پادشاه طبق اصل ۳۸ عمل خواهد شد در این مورد و همچنین در مورد انتقال سلطنت هرگاه نایب السلطنه به ترتیب مقرر در اصل مذکور معلوم نشده باشد از طرف مجلسین در جلسهٔ فوق العاده مشترکاً نایب السلطنه ای از غیر خانوادهی قاجار انتخاب خواهد شد و تا انتخاب نایب السلطنه هیأتی مرکب از نخست وزیر و روسای مجلسین به انتخاب هیئت دولت موقتاً امور نیابت سلطنت را عهده دار خواهد شد. نایب السلطنه که به ترتیب مذکور در این اصل و اصل ۳۸ عهده دار امور نیابت سلطنت می شود نیز باید طبق اصل ۳۹ سوگند یاد کند. هر کس به مقام نیابت سلطنت برسد از رسیدن به مقام سلطنت ممنوع است.اصل ۴۲: در هر مورد که نایب السلطنه از طرف مجلسین انتخاب می شود انعقاد جلسهٔ مشترک مجلسین بیش از ده روز نباید به تعویق بیفتد. هرگاه دورهی نمایندگی نمایندگان هر دو مجلس یا یکی از آنها منقضی شده باشد و نمایندگان جدید انتخاب نشده باشند نمایندگان
سابق حاضر می شوند و مجلسین منعقد می گردد. در صورت انحلال یک یا هر دو مجلس تا تشکیل مجلس جدید و انتخاب نایب السلطنه امور نیابت سلطنت موقتاً به عهدهٔ هیئت مذکور در اصل چهل و یکم خواهد بود. پادشاه می تواند در موقع مسافرت و در غیاب خود شورایی برای ادارهٔ امور سلطنت انتخاب یا نایب السلطنه تعیین کند که با مشاورهی شورای مزبور امور سلطنت را موقتاً برای مدت مسافرت و در غیاب پادشاه انجام دهد. فرجام. قانون اساسی پس از بازنگری سال ۱۳۴۶ در مجلس مؤسسان سوم تا سال ۱۳۵۸ و پس از انقلاب تقریباً بدون تغییر ماند. در سال ۱۳۵۸ با تشکیل مجلس خبرگان قانون اساسی، قانون اساسی مشروطه به صورت کلی متحول و تقریباً از میان رفت و نظام جمهوری اسلامی جایگزین نظام پیشین شد.
جمهوری خودمختار آلاش (،الاش وردا؛ به املاء عربی قدیمی: آلاچ اوردا) منطقه عملاً خودمختاری در قزاقستان امروزی بود که از سوی هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشد. خودمختاری این منطقه از ۱۳ دسامبر ۱۹۱۷ تا ۲۶ اوت ۱۹۲۰ ادامه یافت. این جمهوری پس از آغاز انقلاب روسیه از سوی اعضای حزب آلاش در دسامبر ۱۹۱۷ اعلام خودمختاری کرد و پایتخت خود را شهر سمیی (آلاش قلعه) قرار داد. حکومت آلاش به رهبری علی خان بوکی خانف و مح گرگو پولات با ارتش سفید متحد بود و علیه بلشویک ها می جنگید.بعد از مرگ علی خان بوکی خانف امور کار به مح گرگو پولات رسید که با انتشار اکاذیب موجب رنجش قوای شوروی شد که با وساطت کورتانیتزه توانست حمایت آندره شوچنکو را بدست آورد در سال های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ در این منطقه بلشویک ها موفق به شکست دادن سفیدها شدند و قزاقستان هم به اشغال بلشیک ها در آمد. خودمختاری آلاش در تاریخ ۲۶ اوت از سوی شوروی ملغی اعلام شد و این منطقه به جمهوری سوسیالیستی خودگردان قرقیزستان شوروی ضمیمه گشت. در سال ۱۹۲۵ نام آن تغییر کرده و جمهوری سوسیالیستی خودگردان قزاقستان شوروی نامیده شد و در سال ۱۹۳۶ تبدیل به جمهوری سوسیالیستی قزاقستان شوروی شد.
شفیق الحوت ()؛ (زاده: ۱۳ ژانویه ۱۹۳۲ – درگذشته: ۲ اوت ۲۰۰۹) یک سیاستمدار و نویسنده فلسطینی است. او عضو کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین و نماینده آن در لبنان و عضو شورای ملی فلسطین بود. همسر وی بیان عجاج نویهض است. زندگی نامه. شفیق الحوت تحصیلات متوسطه خود را در سال ۱۹۴۸ در مدرسه العامریه در یافا به پایان برد، جایی که او مجبور شد با خانواده اش به مهاجرت به لبنان در آوریل همان سال روی آورد. او در سال ۱۹۴۸ وارد دانشگاه آمریکایی بیروت شد و در سال ۱۹۵۳ فارغ التحصیل گردید. به عنوان یک معلم تا سال ۱۹۵۶ در مدرسه اهداف اسلامی کار کرد، و سپس به عنوان معلم به کویت منتقل شد و تا سال ۱۹۵۸ در آنجا ادامه داد، پس از آن به بیروت بازگشت و تدریس را ترک گفت و برای کار در مطبوعات رفت و به عنوان سردبیر مجله «حوادث» لبنان، تا سال ۱۹۶۴ باقی ماند. فعالیت ها. شفیق الحوت در تأسیس جبهه آزادی فلسطین در سال ۱۹۶۳ کمک کرد؛ و یکی از بنیانگذاران سازمان آزادی فلسطین بود و در کنفرانس بنیانگذاری آن که در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۶۴ در شهر بیت المقدس برگزار شد شرکت کرد. در اولین نشست کمیته اجرایی سازمان آزادی فلسطین، او به عنوان نماینده و مدیر دفتر سازم
ان در لبنان تعیین گردید، جایی که او کار روزنامه نگاری را ترک کرده و زمان و وقت خودش را به سیاست اختصاص داده بود. او بین سال های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۸ عضو کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین بود و در سال ۱۹۹۱ به کمیته اجرایی بازگشت و تا سال ۱۹۹۳ و پس از پیمان های اسلو که استعفا داد در این منصب بود. شفیق الحوت در ۲۹ اوت پس از جنگ ۱۹۶۷ به همراه احمد الشقیری رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین و سعید السبع، نماینده این سازمان در سودان در نشست کشورهای عربی در خارطوم شرکت کرد. او از سال ۱۹۴۸ تمامی سال های حضور سازمان آزادیبخش فلسطین در لبنان تا قبل از مرگش در سال ۲۰۰۹ را شاهد بود. او شاهد جنگ داخلی لبنان در تمام جزئیات و رویدادها و همچنین حمله اسرائیل به لبنان و خروج فلسطین از آن در سال ۱۹۸۲ بود. از سال ۱۹۷۴ در جلسات مجمع عمومی سازمان ملل متحد به عنوان نماینده سازمان آزادیبخش فلسطین حضور داشت. درگذشت. شفیق در ۲ اوت ۲۰۰۹ درگذشت.
رود شارین () رودی است در استان آلماتی قزاقستان. این رود به رودخانه ایلی می ریزد که بزرگترین تأمین کننده آب دریاچه بالخاش به شمار می آید. شارین ۴۲۷ کیلومتر طول دارد. رود شارین از مناطق کگن و اویغور گذشته و دره شارین را تشکیل می دهد. نیروگاه آبی موینق بر روی این رودخانه در دست ساخت است.
دره شارین () دره بزرگی است در قزاقستان که در ۲۰۰ کیلومتری شرق آلماتی و نزدیک به مرز چین واقع شده است. رودخانه شارین از این دره می گذرد. طول این بزرگ دره ۸۰ یا ۹۰ کیلومتر است. در ۲۳ فوریه ۲۰۰۴ در این منطقه پارک ملی شارین تأسیس شد. بر اثر هزاران سال فرسایش، این دره سازندهای رنگارنگی، در اندازه ها و اشکال مختلف، به خود گرفته است. هر چند این دره از گرند کنیون آمریکا کوچکتر است اما چشم اندازهای آن را با گرند کنیون مقایسه کرده اند.
استپ قزاقستان استپ (سبزدشت) و چمنزار بسیار گسترده ای است در شمال قزاقستان و بخش هایی از جنوب روسیه که بیش از دو هزار و دویست کیلومتر طول دارد. این دشت از شرق پست بوم کاسپین و شمال دریاچه آرال تا کوه های آلتای ادامه پیدا می کند. این دشت با ۸۰۴ هزار و ۵۰۰ متر مربع مساحت بزرگترین دشت خشک کره زمین به شمار می آید. نام این دشت در قدیم دشت قرقیز بود. در آن زمان به قزاق ها قرقیز هم گفته می شد. دشت قزاق در اصلاح جغرافیایی یک ناحیه بوم شناختی در چمنزارهای معتدله دیرینه قطبی در شمال قزاقستان است.
صخر حبش با نام اصلی یحیی حبش ()؛ (زاده: ۱۰ نوامبر ۱۹۳۹ – درگذشته: ۱ نوامبر ۲۰۰۹) سیاستمدار فلسطینی متولد بیت دجن است. بعد از ضربه فلسطین او به اردوگاه پناهندگان بالاطه در استان نابلس رفت و در سال ۱۹۶۵ مدرک کارشناسی ارشد مهندسی زمین شناسی از دانشگاه آریزونا را گرفت و در سال ۱۹۷۶ بعنوان دبیر شورای انقلاب انتخاب شد. درگذشت. صخر حبش در ۱ نوامبر ۲۰۰۹ در رام الله درگذشت و دفن شد. در اکتبر ۲۰۱۳، محمود عباس، رئیس جمهور فلسطین، مدال ستاره قدس را به او اهدا کرد.
جهانگیر خواجه (؛ – ) یکی از افراد خاندان خواجگان آفاقی ترکستان شرقی بود که توانست در دهه ۱۸۲۰ کنترل کاشغرستان را چند سالی از دست امپراتوری چینگ به درآورد. پیشینه. برهان الدین، پدربزرگ جهانگیر از خواجه های طایفه موسوم به کوه سفید بود. دودمان چینی چینگ با خانات خوقند پیمانی مخفیانه بسته بود که طبق آن نوادگان آفاق خواجه در شهر خوقند به زندان انداخته شده بودند. جهانگیر خواجه در پی زمین لرزه ای که بیشتر دره فرغانه را نابود کرد توانست به صورت اتفاقی از زندان گریخته و به کاشغر برود. او پس از مدتی توانست ۲۰۰ هزار نفر را برای نبرد گرد خود آورد. قرقیزها، تاجیک ها و جنگجویان طایفه کوه سفید در میان سپاهیان جهانگیر خواجه بودند. جهانگیر موفق شود قدرت چین را در کاشغر، یارکند، ختن و ینگی حصار درهم شکسته و پادگان های آنها را از این مناطق جمع کند. جهانگیر خواجه اسرا را به بردگی می گرفت و این باعث افزایش تعداد بردگان در چین شده بود.
سلیمان بن کثیر در آغاز از هواداران خداش بود و سپس از جمله داعیان و نقیبان جنبش سیاه جامگان در خراسان بود. تعداد نقبای خراسان ۱۲ نفر بود که شورای مرکزی دعوت را در مرو تشکیل می دادند و یکی از این ۱۲ نفر به ریاست خراسان انتخاب می شد. وی فرماندهی داعیان را در خراسان بر عهده داشت؛ و گزارش اموال جمع آوری شده را به کوفه می فرستاد. سلیمان همچنین سالی یکبار در مراسم حج با امام عباسی دیدار می کرد و گزارش اموال را حضوری تحویل می داد و دستورالعمل ها را مستقیم از خلیفه دریافت می کرد. دعوت ابومسلم در خراسان. بیشتر منابع سلیمان بن کثیر را از نژاد خزاعه یاد کرده اند در صورتی که بلاذری او را مولی خوانده است. در سال ۱۲۵ ه .ق ابراهیم امام به رهبری جنبش عباسی رسید. در آن زمان اوضاع خراسان بسیار خراب بود. اعراب ساکن خراسان تحت فرماندهی نصر بن سیار و جدیع بن علی کرمانی با هم می جنگیدند. سلیمان خزاعی از ابراهیم امام درخواست کرد نماینده خود را برای اعلام شورش روانه کند. امام، رهبری شورش را به خود سلیمان پیشنهاد کرد ولی او نپذیرفت و مایل بود که شخصیتی هاشمی و عباسی در راس کار و حرکت باشد. ابراهیم امام هم به این منظور ابومسلم را فرستا
د که با سلیمان مسئولیت مشترک داشت. در واقع در هنگام ورود ابومسلم به خراسان کار دعوت در آن به دست سلیمان خزاعی بود. هنگامی که ابومسلم از ابراهیم امام برای آشکار کردن دعوتش فرمان گرفت او در رمضان ۱۲۹ هجری در خانه سلیمان ابن کثیر در روستای سفیذنج نزدیک مرو دعوت خود را آشکار کرد. ابومسلم با سلیمان ابن کثیر و دیگر هوادارانشان جامه های سیاه پوشیدند که یا به نشانهٔ سوگ شهدای خاندان پیامبر یا نشان از برافراشتن علم سیاه پیغمبر علیه امویان بود. طی یک شب اهالی ۶۰ روستای مهاجر به راه افتادند و همه جامه های سیاه پوشیدند و از خانه های خود بیرون آمدند و به یاران سفیذنج پیوستند؛ و این نمایش در واقع اعلام شورش بود و ابومسلم توانست دعوت خود را آشکار کند. نزاع بین ابومسلم و سلیمان. راه یافتن ابومسلم به مرو در ۱۲۹ در دستگاه رهبری دعوت بحرانی را پدیدآورد. سلیمان نیز آشفته بود از اینکه سروری ابومسلم را بپذیرد گفته شده که سلیمان ابومسلم را دشنام داده و دوات به سوی او پرتاب کرده است. این کار سلیمان کثیر می تواند چند دلیل داشته باشد شاید سلیمان از اینکه پایگاهش را از دست داده بود خشمگین بود، شاید از جوانی و ناکارآمدی ابومسلم ترس داشت
یا از اینکه یک مولی را که تبارش مشخص نیست را سروری خود بپذیرد بیم داشت، شاید هم ترسان بود از اینکه ابومسلم مانند بیگانه ای نتواند منافع خراسانیان را حفظ کند در واقع ابومسلم کار دعوت را از پیران قوم گرفته بود و کسانی چون سلیمان را کنار زده بود. ابومسلم دستور ابراهیم امام را اجرا کرد که گفته بود با سلیمان با متانت رفتار کند. هنگامی که سران دعوت به سوی ابومسلم آمدند و به فرمان او تسلیم شدند سلیمان هم جز آشتی با ابومسلم چاره ای نداشت. ابومسلم هم مانند گذشته تلاش کرد تا با احترام به سلیمان صف هواداران را یکپارچه نگه دارد. قتل سلیمان بن کثیر. در زمانی که سرکوبی محفل های درون جنبش دعوت آغازشد و سپس ماجرای نابودی قحطبه بن شیب در راه کوفه و دستیابی سفاح به خلافت که بر اثر کودتایی روی داد. در حدود همین هنگام ابومسلم رغیب دیرین خود سلیمان را از میان برداشت. روایت های این ماجرا متفاوت و متناقض هستند به طوری که نمی توان گفت این ماجرا ناشی از انتقام شخصی بوده است زیرا که سلیمان به طور آشکارا با ابومسلم مخالفت می کرد یا از اختلافات سیاسی عمیق تری در میان هواداران سرچشمه گرفته است بعضی روایت ها نقل می کنند که سلیمان مانند ا
بوسلمه برای سر کار آمدن یکی از علویان توطئه ای چیده بود. عبیدالله گمان کرد که سلیمان جاسوسی باشد از سوی ابومسلم تا او را به دام بیندازد پس عبیدالله نزد ابومسلم رفت و ماجرا را گفت. ابومسلم نیز سلیمان را خواست و او را کشت همان طور که ابراهیم امام به او دستور داده بود که هر کسی را که به او بدگمان شود را بکشد. در روایت های دیگری گفته شده که سلیمان به ابوجعفر نزدیک شد و به او پیشنهاد کمک برای فرونشاندن ابومسلم داده بود این روایت اتهامی را که بعدها به هنگامی که ابو مسلم را بازخواست می کرد به او وارد شد که یک نقیب برجسته را از روی عمد به قتل رسانده است مشخص می کند. در روایت دیگری از ابن خلدون گفته شده که سلیمان را به خاطر آن کشتند که قتل ابوسلمه را تصویب نکرده است. منابع دیگر بر آن اند که علت قتل سلیمان مخالفت دیرین او با ابومسلم بوده است.
ایلی سو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده است. ایلی سو ۱٬۳۷۰ نفر جمعیت دارد.
اتحاد مقدس ، ، ارتش دریایی کشورهای کاتولیک حاشیه مدیترانه به جز امپراتوری روم و فرانسه بود که در ۲۵ می ۱۵۷۱ میلادی به دستور پاپ پیوس پنجم و به منظور مبارزه با سلطهٔ امپراتوری عثمانی بر ساحل شرقی مدیترانه تشکیل شد. اعضای این اتحاد به شرح زیر بودند: این متحدان در مجموع ۲۰۰ گالی، ۱۰۰ عدد انواع دیگر کشتی، ۵۰۰۰۰۰ پیاده نظام، ۴۵۰۰ سواره نظام و تعداد زیادی توپخانه را تا ۱ آوریل برای نبرد گرد آوردند. جان اتریشی برادر نامشروع فیلیپ دوم اسپانیا به عنوان فرمانده این اتحاد بود.
بَدبَخت دالا () یا بیابان گرسنگی، یک دشت نیمه بیابانی در میانه قزاقستان است. دالا در زبان قزاقی به معنی بیابان و واژه بدبخت همان واژه فارسی به معنی بدطالع است. این بیابان در شمال به کوهستان اولوداغ، از شمال به بلندی های قزاق و از سوی شرق به دریاچه بالخاش محدود می شود. بدبخت دالا از سوی جنوب با رودخانه شو، که بیشتر بستر آن خشک شده، هم مرز است و از سوی جنوب غرب به زمینهای پست آسیکول در آن سوی سیردریا می رسد. از سوی غرب بدبخت دالا به آرال قره قوم می پیوندد. تنها دو جاده از این بیابان می گذرد که یکی A344 است که از جزقازغان به قزل اوردا می رود. دیگری M36 است که در امتداد کرانه دریاچه بالخاش از قراغندی به آلماتی می رود. یک خط آهن نیز کالاها را از قراغندی به شهری به نام شو می برد. در میانه بدبخت دالا یک ناحیه کاملاً بیابانی و دورافتاده قرار دارد که اندازه آن به بزرگی مجارستان است. در این ناحیه هیچ جاده ای نیز وجود ندارد. در بخش غربی بدبخت دالا دریاچه آب شور قره قویون قرار گرفته که تنها دریاچه این منطقه است.
مرادخان مونگان (متولد ۲۱ مارس ۱۹۵۵ در استانبول)، نویسنده، داستان کوتاه نویس، نمایشنامه نویس و شاعر اهل ترکیه است. زندگی نامه. پیشینه خانوادگی او از شهر ماردین است. پدر او عرب و مادر او اهل بوسنی است. او پس از دریافت لیسانس از دانشکده ادبیات و درام در دانشگاه آنکارا او ابتدا کار خود را با نمایشنامه نویس شروع کرد، اما بعد تمام وقت به نوشتن شعر و داستان کوتاه و رمان پرداخت. اولین مجموعه از اشعار او در سال در سال ۱۹۸۰ "به نام حکایات عثمانی ها" ("داستان در مورد عثمانی") منتشر شد که برای او موفقیت یک شبه به ارمغان آورد. او همچنان پرکار به همراه کتابهای متعدد اشعارش همچون (شبهای تابستان) پیش می رفت. او همچنین چهار نمایشنامه نوشته است که نمایش (محمود و یزیده) او که درمسابقه ای که توسط بانک ایش بانک برگزار می شد شرکت کرد و جایزه دوم را به خود اختصاص داد داستانهای کوتاه او همچون (چهل اتاق) و (جن های پول) موفقیت های چشمگیری را برای او داشتند. فیلمنامه (رختخواب آشفته) ی او به کارگردانی عاتف ییلماز در سال ۱۹۸۶ با بازی مژده آر به انجام رسید. او همچنین شاعر برخی از آهنگ های خوانندگان پاپ از جمله نوکهت دورو، سزن آکسو و آژدا
پکان بوده است. او آشکارا خود را به عنوان همجنسگرا در جنبش همجسگرایان معرفی می کند.
بیابان قربان تونغوت () بعد از تکله مکان دومین بیابان بزرگ در چین است و دوردست ترین نقطه خشکی جهان از دریاها در آن واقع شده است. قربان تونغوت در شمال غرب جمهوری خلق چین و در شمال استان سین کیانگ قرار دارد. مساحت آن ۴۸ هزار و ۸۰۰ کیلومتر مربع است و بین ۳۰۰ تا ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. میزان بارش سالانه در این بیابان بین ۷۰ تا ۱۵۰ میلی متر است. در بخش غربی آن چند دریاچه نمک دیده می شود از جمله دریاچه های مناس و آییلیک. در دهه ۱۹۵۰ در کناره این بیابان در کارامای ذخیره های بزرگی از نفت کشف شد.
دوک نشین ساووی از سال ۱۴۱۶ تا ۱۸۶۰ میلادی ایالتی در اروپای غربی بود.
یانا بورمایستر (متولد ۶ مارس سال ۱۹۸۹ در زونبرگ), دروازه بان فوتبال اهل آلمان است. فوتبال حرفه ای اش را از اف اف یو اس وی ینا شروع کرد و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱، ۵۳ بار در بوندسلیگای ۲ و ۶۰ بار در بوندسلیگا به میدان رفت. در سال ۲۰۱۱ به باشگاه ولفسبورگ منتقل شد.
پرنیله موزهگارد هاردر (متولد ۱۵ نوامبر ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال حرفه ای اهل دانمارک است که در باشگاه فوتبال چلسی انگلستان در پست مهاجم به بازی مشغول است. هاردر از سال ۲۰۰۷ میلادی عضو تیم ملی زنان دانمارک می باشد و از سال ۲۰۱۶ بازوبند کاپیتانی تیم ملی را به بازو می بندد. او در سال ۲۰۲۰ با انتقال از ولفسبورگ به باشگاه فوتبال چلسی رکورد گران قیمت ترین بازیکن زن تاریخ را به نام خود ثبت کرد. او همسر هم تیمی اش در باشگاه چلسی مگدالنا اریکسن است.
پیاده رو متحرک یا پیاده بر یک نقاله است که معمولاً در فرودگاه ها نصب می شود تا مسافرانی که می بایست مسافت طولانی بین پایانه ها را پیاده طی کنند، روی آن بایستند و ضمن کمک به کم تر خسته شدن آن ها سبب می شود کسانی که عجله دارند نیز با قدم زدن آهسته روی این صفحهٔ نقاله، سرعت شان به مراتب بیش تر شده و در گذشت زمان صرفه جویی کنند. «پیاده بر» واژه ی دیگری برای این وسیله است که نخستین بار توسط محمد ارژنگ، مترجم سینمایی در کتاب «بین دو صحنه» پیشنهاد شد.
لارا جوی دیکنمان (متولد ۲۷ نوامبر ۱۹۸۵) فوتبالیست سوئیسی است که برای باشگاه آلمانی ولفسبورگ بازی می کند. قبل از پیوستن به این باشگاه ۷ فصل متوالی را با المپیک لیون فرانسه گذرانده بود. او یک بازیکن چند پسته است که می تواند هم به عنوان هافبک و هم دفاع، چه در سمت چپ زمین و چه در سمت راست، بازی کند.
کتاب های ته انباری کتاب های چاپی هستند که دیگر به خوبی فروش نمی روند و نسخه های فروش نرفته آنها توسط انتشاراتی یا نابود شده یا به قیمتی نازل در کتاب فروشی ها عرضه می شود. ارائه ارزان این کتاب ها هرچند زیان آور است اما دست کم مقداری از خسارت انتشاراتی را جبران می کند و فضا را در انبار کتاب برای کتاب های جدید باز می کند. کتاب های ته انباری معمولاً در کتاب فروشی ها در قسمت های دورتر از درب و فضای اصلی و در فضاهایی جداگانه عرضه می شوند. اصطلاح ته انباری برای بسیاری از کالاهای کم کیفیت یا بی کیفیت مانند لاستیک و برنج و غیره هم کاربرد دارد.
نوکیا ۲ () یک تلفن هوشمند دارای برند نوکیا اندرویدی است که در اسپو، فنلاند توسط اچ ام دی گلوبال توسعه یافته است. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۷ نوکیا با معرفی ویژگی های این تلفن، مدعی طول عمر دو روزه باتری آن شد.
گیرنده ۲ کمپلمان () یا به اختصار «CR2» که با نام های دیگری همچون «گیرندهٔ کمپلمان C3d»، «گیرندهٔ ویروس اپشتین-بار» و «CD21» هم شناخته می شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"CR2"» کُد می شود. این پروتئین در سامانه کمپلمان دخیل است و به «iC3b» (فرم غیر فعالِ C3b)، و همچنین «C3dg» یا «C3d» متصل می شود. از آنجایی که همهٔ لنفوسیت های بی دارای این گیرنده هستند، سامانه کمپلمان در فعال سازی و بلوغ این سلول های ایمنی نقش دارد.