Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریِ آگاهانه از جمله وظایف قشر مغز است. جدیدترین قسمت از قشر مخ، بخشِ پیشْ پیشانیِ آن است که حدود ۵۰۰ هزار سال قدمت دارد. خویشتنداری، منطق، آگاهی، فکر کردن به آینده، انتخاب استراتژی و نیز اخلاق به فعالیت های آن وابسته است. بخش پیش پیشانی تا دههٔ ۲۰ زندگی در حال رشد و فرگشت است. الگوهای تطبیقی جایگزین الگوی مغز سه گانه. اکنون می دانیم مدل ساده شده مکلین پایه محکمی در زیست شناسی فرگشتی ندارد و نزد افرادی که فرگشت سیستم عصبی را مطالعه می کنند بی اعتبار شده است؛ هرچند تعداد قابل توجهی از کتاب های مقدماتی روان شناسی و نیز مطالب عامیانه روانشناسی مانند روانشناسی فروش و بازاریابی هنوز از این مدل استفاده می کنند و مثلا این جمله که «مارمولک درون مغز مشتری را هدف بگیرید» در کلاس های بازاریابی بسیار شنیده می شود. یک تصور غلط شایع این است که: (الف) با فرگشت مهره داران، ساختارهای مغزی “جدیدتر”ای بر روی ساختارهای “قدیمی” مغز اضافه شده اند و (ب) این ساختارهای جدید و پیچیده تر، به حیوانات عملکردهای پیچیده تر و جدیدتر روان شناختی، انعطاف پذیری رفتاری و زبان داده است. این اعتقاد، اگرچه به طور گسترده ای در کتاب های درسی روان شنا
سی مقدماتی به چشم می خورد، اما مدت هاست که در میان متخصصان مغز و اعصاب بی اعتبار شده است. در مقابل، توافق صریح و یکپارچه این موضوعات میان کسانی که فرگشت سیستم عصبی را مطالعه می کنند، وجود دارد و از روان شناسان خواسته می شود که این دیدگاه اشتباه درباره ی مغز انسان را کنار بگذارند. تحقیقات جدید علوم اعصاب نشان می دهد که نظریه مغز سه گانه به درستی توضیح نمی دهد که مغز چگونه در زندگی روزمره یا در طول پاسخ به محرک ها عمل می کند. به طور خاص، عاطفه و شناخت به یکدیگر وابسته هستند و با هم کار می کنند، سیستم لیمبیک یک مرکز صرفاً احساسی نیست و مدارهای احساسی صرف در مغز وجود ندارد. قشر مغز نیز یک مرکز صرفاً شناختی نیست و مدارهای شناختی صرف در مغز وجود ندارد. برخی پژوهشگران یک مدل تکاملی جدید به نام مغز تطبیقی، پیشنهاد می کنند که بر اساس توضیح تطبیقی ​​بر مبنای شبکه های مغزی وابسته به هم بنا شده است. بر این اساس بخش های مختلف مغز با ادراک درونی و بیرونی برای تعادل نیازهای فعلی با مشارکت یکدیگر عمل می کنند و ارتباطات متقابل بین هموستاز، آلوستاز، احساسات، شناخت، و پیوندهای اجتماعی قوی در دستیابی به اهداف تطبیقی در مغز وجود
پاکسازی جنسی (kusasa fumbi) یک سنت آفریقایی است که در بخش هایی از زامبیا، مالاوی، اوگاندا، تانزانیا، موزامبیک، آنگولا، ساحل عاج و کنگو انجام می شود. در این سنت، یک دختر یا زن باید بعد از اولین دوره قاعدگی خود، بعد از بیوه شدن یا پس از سقط جنین، به عنوان یک مراسم تمیز کردن رابطه جنسی برقرار کند. مناسک شروع رابطه جنسی دختران. پاکسازی جنسی برای یک دختر گاهی توسط فردی که به عنوان همسر آینده انتخاب شده است، انجام می پذیرد یا در غیر این صورت توسط یک کارگر جنسی در قبال پرداخت هزینه ای صورت می گیرد. هی ینا به معنی فرد درنده خو یک شغل سنتی در برخی از مناطق جنوب مالاوی است که توسط مردی برگزار می شود که از طریق برقراری رابطه جنسی، دختران را وارد دوره بزرگسالی می کند. هی ینا مردی است که برای داشتن رابطه جنسی با کودکان بین سنین ۱۲ تا ۱۷ سال به عنوان بخشی از آیین نامه عبور به نام "kusasa fumbi" ("زدودن از گرد و غبار") (پاکسازی جنسی)، هزینه ای دریافت می کند. این سنت به مدت سه روز ادامه دارد. برای هر بار برقراری رابطه بین ۴ تا ۷ دلار به او پرداخت می شود. اعتقاد بر این است که آیین از بیماری جلوگیری می کند. هی یناها به دلیل شخ
صیت اخلاقی خود انتخاب شده و اعتقاد بر این است که به بیماریهایی مانند HIV / AIDS مبتلا نمی شوند. البته بسیاری از آنها نیز به این بیماری ها نیز مبتلا هستند. رابطه جنسی با این افراد می تواند دختران جوان را در معرض ابتلا به ویروس HIV قرار دهد زیرا هی یناها با همه دختران رابطه جنسی برقرار می کنند و در این سنت تبادل مایعات جنسی الزامی است بنابراین از کاندوم استفاده نمی شود. پاکسازی بیوه. در مناطقی از کنیا، بیوه ها ناپاک یا ناخالص تلقی می شوند. سنتی که برای رهایی از شیاطین به منظور پاکسازی بایدرابطه جنسی برقرار شود که اغلب توسط خانواده مرحوم شوهر به زن اجبار می شود. زنانی که از پاکسازی خودداری می کنند، مورد ضرب و شتم روستاییان خرافاتی قرار می گیرند و ممکن است به فرزندان زن نیز آسیب برساند. استدلال می شود که این تصور ناشی از این عقیده باشد که اگر شوهر بمیرد، ممکن است زن علیه او جادوگری انجام داده باشد. پاکسازی را می توان توسط برادر شوهر مرحوم یا سایر اقوام یا در غیر این صورت توسط یک کارگر جنسی پرداخت شده انجام شود. به طور معمول، پس از رابطه جنسی، بیوه لباس های خود را سوزانده، و مرد موهای بیوه را غالباً در بیرون تراشی
ده تا محله شاهد این باشد که اکنون بیوه پاک شده است. در پایان مراسم یک مرغ ذبح می شود که معمولاً از سه تا هفت روز ادامه دارد. پاکسازی بیوه در لایحه جرائم داخلی در سال ۲۰۱۵ در کنیا غیرقانونی شد. مکانها. در مالاوی، عمل پاکسازی جنسی عمدتاً محدود به سالیما، چیکووا و منطقه نزانژ است. همچنین در زامبیا، اوگاندا، تانزانیا، موزامبیک، آنگولا، ساحل عاج و کنگو نیز این سنت مرسوم بوده است.
کومبالارگار یا قلعه کومبالگار و قلعه کومبال، قلعه میوار در دامنه وسیع آراوالی هیلز، در منطقه رجزامند در نزدیک اودایپور ایالت راجستان در غرب هند است. این اثر، میراثی جهانی است که در هیل فورت راجستان واقع شده است. این قلعه ساخته شده در طول قرن ۱۵ توسط رانا کمبا می باشد. این قلعه تا اواخر قرن نوزدهم اشغال شد، و اکنون بازدید از آن برای عموم آزاد است. در سال ۲۰۱۳ و در سی و هفتمین جلسه کمیته میراث جهانی که در پنوم پن، کامبوج برگزار شد، قلعه کمبالگار به همراه پنج قلعه دیگر راجستان، به عنوان میراث جهانی یونسکو تحت عنوان مجموعه هیل اسکورت راجستان اعلام شد. این قلعه در میان بزرگترین مجموعه های قلعه در جهان و دومین قلعه بزرگ هند پس از قلعه چیتور است. تاریخ. تاریخ اولیه این قلعه به دلیل عدم وجود مدارک، قابل تشخیص نیست. اعتقاد بر این است که اولین نام این قلعه Machhindrapur است، در حالی که برخی آن را Mahore نامگذاری کرده است. اعتقاد بر این است که این قلعه اصلی به واسطه اهمیت استراتژیک در قرن ششم توسط پادشاه سامپاتی از عصر مائورا ساخته شده است. تاریخ بعدی تا سال ۱۳۰۳ میلادی تا زمان حمله به علاء الدین خلجی مبهم است زیرا این
قلعه در آن زمان ناچیز محسوب می شد. کومبالارگار به شکل امروزی آن توسط رعنا کومبه ساخته شده است؛ رعنا میور از طایفه سیسودیا راجپوت بود. رانا کامبا کمک معمار معروف دوران، مادان را به دست گرفت. پادشاهی Mewar رانا کمبا از Ranthambore تا Gwalior امتداد داشت و شامل قسمتهای بزرگی از مادیا پرادش و همچنین راجستان بود. گفته می شود که از ۸۴ قلعه سلطنت وی، رعنا کومبه ۳۲ مورد از آنها ساخته است، که کومبالاغرگ بزرگترین و استادانه ترین آن است. کومبالارگار همچنین میوار و مرو را از یکدیگر جدا کرد و در مواقع خطر به عنوان محل پناهگاهی برای حاکمان مووار استفاده شد. یک نمونه قابل توجه در مورد شاهزاده اودای، پادشاه شیرخوار میوار که در سال ۱۵۳۵، زمانی که چیتور در محاصره بود، در اینجا مخفی شد. شاهزاده اودایی بعداً موفق به تاج و تخت شد. این قلعه برای حمله مستقیم غیرقابل تصور باقی ماند. بعدها احمد شاه اول گجرات در سال ۱۴۵۷ به قلعه حمله کرد، اما این تلاش را بیهوده یافت. در آن زمان اعتقاد محلی وجود داشت که خدای Banmata در قلعه از آن محافظت می کند و از این رو او معبد را ویران می کند. تلاشهای دیگری نیز در سالهای ۱۴۵۸–۵۹ و ۱۴۶۷ توسط محمود خل
جی صورت گرفت، اما این نیز بی نتیجه ماند. گفته می شود که ژنرال اکبر، شهاببازخان، قلعه را در سال ۱۵۷۶ به دست گرفت. اما در سال ۱۵۸۵ توسط مهارانا پراتاپ تسخیر شد. سرانجام در سال ۱۶۱۵ موار در برابر نیروهای مغول که توسط امپراتور جهانگیر به فرمان شاهزاده خرم اعزام شده بود تسلیم شد. در سال ۱۸۱۸، یک باند مسلح از سانیاسین پادگان برای محافظت از قلعه را تشکیل داد، اما توسط تاد متقاعد شد و این قلعه توسط انگلیسی ها به دست آمد و بعداً به ایالت اودایپور بازگشت. اضافات دیگری نیز توسط Maharanas of Mewar ساخته شده است، اما سازه اصلی ساخته شده توسط Maharana Kumbha باقی مانده است. ساختمانها و معابد مسکونی به خوبی حفظ شده اند. این قلعه همچنین به زادگاه مها رانا پراتاپ معروف است. معماری. قلعه کمالگلگار با یک دیوار مرتفع ۱۱۰۰ متری از سطح دریا در دامنه Aravalli ساخته شده است، این قلعه دارای دیوارهای حاشیه ای است که ۳۶ کیلومتر طول دارد (۲۲ مایل)، و آن را یکی از طولانی ترین دیوارهای جهان می کند. دیوارهای جلویی پانزده فوت ضخامت دارند. کومبالاگراه دارای هفت دروازه مستحکم است. در این قلعه بیش از ۳۶۰ معبد وجود دارد، ۳۰۰ جائین باستانی و ماب
قی هندوها. از بالای کاخ می توان کیلومترها را تا محدوده آراوالی دید. تپه های شنی از کویر تار را می توان از دیوارهای قلعه دید. به گفته فولکلورهای رایج، Maharana Kumbha برای سوزاندن چراغهای عظیمی که پنجاه کیلوگرم گه و صد کیلوگرم پنبه مصرف می کرد، می سوزاند تا نور را برای کشاورزانی که در طول شب ها در دره کار می کردند، فراهم کند. سازه های مهم در قلعه. مخزن لاخولا قابل توجه ترین مخزن داخل قلعه است که توسط رانا لاقا در سال های ۱۳۸۲ تا ۱۴۲۱ میلادی ساخته شده است. این منطقه در ضلع غربی شهر Kelwara واقع شده است و ۵ کیلومتر طول (۳٫۱ مایل) به طول ۱۰۰ متر (۰٫۰۶۲ مایل) تا ۲۰۰ متر (۰٫۱۲ مایل) از عرض دارد. این مخزن در طول استقلال ۴۰ فوت (۱۲ متر) داشته و از آن زمان تا ۶۰ فوت (۱۸ متر) افزایش یافته است. Aaret Pol دروازه ای در سمت غربی است، Halla Pol با شیب نزولی از ورودی، رام پل و Hanuman Pol در نزدیکی Bavadi دروازه های اصلی این قلعه هستند. کتیبه هایی در پای بت ها در هانومان پل وجود دارد که جزئیات ساخت این قلعه را نشان می دهد.
ویکتور والتر ترنر در سال ۱۹۲۰ در شهر گلاسکو در اسکاتلند به دنیا آمد ترنر در مؤسسه رودس لیوینگستون کار می کرد و مطالعه خود را بر ندمبوها یک جمعیت بانتو در رودزیای شمالی سابق(زامبیای امروزی) متمرکز کرد. ترنر بیشتر سیر حرفه ای خود را در ایالات متحده گذراند. فراتر از غنای استثنایی مواد اتنوگرافیکی که برای تحلیل عرضه کرد و اصالت کار ترنر در شناخت پدیده مناسک و فعالیت های نمادینی که به آن مربوط می شوند، بود. زندگی نامه. تحصیلات خود را در رشته انسان شناسی در لندن انجام داد و در همان جا بود که با برخی از مهم ترین چهره های کلاسیک مردم شناسی بریتانیا نظیر رادکلیف براون، ریموند فیرث، مایر فورتس و غیره آشنا شد. او سپس به منچستر رفت و زیر هدایت گلاکمن قرار گرفت که نفوذش بر وی تعیین کننده بود. از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ ترنر در مؤسسه رودس لیوینگستون کار می کرد و مطالعه خود را بر ندمبوها یک جمعیت بانتو در رودزیای شمالی سابق (زامبیای امروزی) متمرکز کرد. ترنر بیشتر سیر حرفه ای خود را در ایالات متحده گذراند. وی ابتدا به استادی دانشگاه کلرنل و سپس به دانشگاه شیکاگو و از سال ۱۹۷۷ تا زمان مرگش در دانشگاه ویرجینیا مشغول به کار بود. وی وی
راستار مجموعه پر ارزش «نماد، اسطوره و مناسک» بود که دانشگاه کارنل منتشر می کرد. فراتر از غنای استثنایی مواد اتنوگرافیکی که برای تحلیل عرضه کرد و انسان شناسانی چون م. داگلاس و د. اشپربر از آن بهره بردند، اصالت کار ترنر در شناخت پدیده مناسک و فعالیت های نمادینی که به آن مربوط می شوند، بود و همین به آثار او جایگاه ویژه ای در انسان شناسی می دهد. اهمیتی که وی به کارکرد تمایز دهنده مناسک می داد، در چارچوب پرسمان کلاسیک دورکیمی در انسان شناسی دینی قرار می گرفت.
تاریخچه میانمار (همچنین به عنوان برمه معروف است؛ ) دوره از زمان نخستین سکونتگاه های مشهور انسانی ۱۳۰۰۰ سال پیش تا به امروز را شامل می شود. اولین ساکنان تاریخ مکتوب در زبان های تبتی-برمه ای افرادی بودند که شهر پایای را تأسیس کردند و آیین بودایی تراوادا را در این مناطق رواج دادند. گروه دیگر، مردم بامار، در اوایل قرن ۹ وارد دره بالایی ایراوادی شد. آنها به تأسیس پادشاهی پاگان (۱۰۴۴–۱۲۹۷)، اولین اتحاد دره ایراوادی و حاشیه آن پرداختند. در این دوره زبان برمه ای و فرهنگ بامر به آرامی جایگزین هنجارهای شناخته شده پیو شد. پس از اولین حمله مغولان به برمه در سال ۱۲۸۷، چندین پادشاهی کوچک، که از آن پادشاهی آوا، پادشاهی هانتهاوادی، پادشاهی مراوک یو و ایالت شان قدرتهای اصلی بودند. در نیمه دوم قرن شانزدهم، سلسله تانگو (۱۷۱۵–۱۵۱۰) این کشور را مجدداً متحد کرد و بزرگترین امپراتوری در تاریخ جنوب شرقی آسیا را برای یک دوره کوتاه تأسیس کرد. بعداً پادشاهان تانگو چندین اصلاحات مهم اداری و اقتصادی را ایجاد کردند که منجر به پادشاهی کوچکتر، صلح آمیزتر و مرفه تر در قرن ۱۷ و اوایل ۱۸ام شد. در نیمه دوم قرن 18th، سلسله کونباونگ (۱۷۵۲–۱۸۸۵) پا
دشاهی را بازگرداند، و اصلاحات تانگو را ادامه دادند که باعث افزایش حکومت مرکزی در مناطق پیرامونی و تولید یکی از باسوادترین ایالت های آسیا شد. این سلسله نیز با همه همسایگان خود به جنگ رفت. جنگهای انگلیس و برمه (۱۸۲۴–۸۵) سرانجام منجر به استعمار انگلیس بر این کشور شد. حکومت انگلیس چندین تغییر پایدار اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و اداری را به همراه داشت که جامعهٔ کاملاً دگرگون شده را ساخت. از همه مهمتر، قانون انگلیس اختلافات خارج از گروه را در بین گروه های قومی بی شمار کشور برجسته کرد. از زمان استقلال در سال ۱۹۴۸، این کشور در یکی از طولانی ترین جنگ های داخلی درگیر با گروه های شورشی به نمایندگی از گروه های سیاسی و اقلیت های قومی و دولت های مرکزی متوالی بوده است. این کشور از سال ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۰ تحت پوشش های مختلفی تحت کنترل های نظامی قرار گرفت و در این روند به یکی از کم توسعه یافته ترین کشورهای جهان تبدیل شده است. تاریخ اولیه (تا قرن ۹). ایالت های پیو. خانه اصلی پیو در دریاچه چینگ های در چینگهای و گانسو امروزی بوده است. پیو محل استقرار نخستین ساکنان برمه بودند که سوابق آنها همچنان وجود دارد. در این دوره، برمه بخشی از یک مس
یر تجارت زمینی از چین به هند بود. تجارت با هند آیین بودایی را از جنوب هند به ارمغان آورد. تا قرن چهارم، بسیاری از مردم به بودیسم گرویده بودند. از میان بسیاری از ایالت های بزرگ، بزرگترین و مهمترین پادشاهی سری کیترا در جنوب شرقی پیای مدرن بود که همچنین تصور می شد زمانی پایتخت باشد. در مارس ۶۳۸، پیو سری کیترا تقویم جدیدی را راه اندازی کرد که بعداً به گاه شماری سنتی برمه ای تبدیل شد. نخستین قومی که آثاری از تمدن خود را در برمه به جای گذاشتند، مردم پیو و مون بوده اند، که در شمال برمه سکونت داشتند. پس از آن ها اقوام شان، کارون و کاچین از سرزمین های جنوب به مناطق امروزی برمه نفوذ کرده بودند. در اواخر سده هشتم میلادی در اثر تسلط اقوام شان و کارن در جنوب و مرکز برمه مردم پیو به قسمت های شمالی رانده شدند. علت عقب رانده شدن این قوم گسترش سلطه تای بود، که در شمال و شمال شرقی برمه قدرت را در دست داشتند. قوم شان تا سده ۱۳ میلادی؛ در بخش هایی از برمه قدرت و حکومت را در دست داشتند، ولی در همین قرن این قوم عمدتاً به تایلند مهاجرت کردند. در ۱۴۰۴ میلادی یک فرمانده نظامی برمه به نام آناوِرِاهتا به پادشاهی رسید، و دودمان موسوم به
پاگان را بنیان گذاری کرد. این دودمان حدود دویست سال در برمه حکومت کرد. سلسله پاگان (۸۴۹–۱۲۹۷). نخستین امپراتوری کشور برمه است که میان سال های ۸۴۹ تا ۱۲۸۷ میلادی بر سر کار بود. چگونگی برپایی فرمانروایی پاگان بدین سان بود که مردمانی به نام بامار میان سال های ۵۰۰ تا ۹۵۰ و همزمان با فرمانروایی گروه نژادی پیو از شمال برمه به بخش مرکزی این سرزمین کوچیدند، اینان که اثر پذیرفته از بوداگرایی بودند در ۸۴۹ شهر باگان یا پاگان را بنیاد نهادند و این آغاز پادشاهیشان بود. نخستین پادشاه نیرومند ایشان آناوراهتا (۱۰۴۴–۱۰۷۷ میلادی) بود که با شکست مون ها همهٔ برمه را پیوسته نمود. تا میانه های سدهٔ دوازدهم ترسایی بیشتر بخش قاره ای جنوب خاوری آسیا یا زیر فرمان امپراتوری خمر بود یا بخشی از پادشاهی پاگان. پاگان ها به دست مغول ها از میان برداشته شدند، واپسین پادشاه نیرومند پاگان ناراتهیهاپاته که می اندیشید می توان جلوی لشکر مغول را بگیرد در ۱۲۷۷ در یون نان به پیشباز لشکر مغول رفت ولی در نبرد نگاسائونگیان در برابر دشمن خوردشد. پایان کار او هم به دست پسرش در ۱۲۸۷ رقم خورد و به دست فرزند کشته شد. این رویداد کار مغولان را آسان کرد و آنان
در نبرد پاگان بر بخش بزرگی از پادشاهی پاگان ها چیره شدند. پادشاهان بازماندهٔ پاگان که چند صباحی بر تخت بودند بازیچهٔ مغول ها بودند. دوران استعمار انگلیس. حکومت بریتانیا در برمه از سال ۱۸۲۴ مقارن با جنگ های انگلیس-برمه تا سال ۱۹۴۸ هنگام استقلال برمه به طول انجامید. آغاز حکومت بریتانیا با وقوع اولین جنگ از جنگ های انگلیس-برمه شروع شد، پس از آن برمه به عنوان استانی از هند بریتانیا تحت سلطه بریتانیا بود. برمه متعاقب مدت زمانی که به عنوان مستعمره مستقل اداره می شد در نهایت در سال ۱۹۴۸ از بریتانیا مستقل شد. بخش های مختلف سرزمین های برمه از جمله آراکان و تناسریم پس از پیروزی بریتانیا در جنگ اول انگلیس و برمه به اشغال درآمد. در سال ۱۸۵۲ و پس از جنگ دوم انگلیس-برمه بود که برمه سفلی اشغال و ضمیمه خاک بریتانیا شد. این سرزمین ها در سال ۱۸۶۲ به عنوان استان جزئی و زیرمجموعه هند بریتانیا شناخته شدند. برمه علیا پس از جنگ سوم اشغال شد و استان برمه به عنوان یکی از استان های اصلی هند بریتانیا رسماً در سال ۱۸۹۷ تشکیل شد. با توجه به نقش اساسی اهالی اسکاتلند در استعمار و اداره برمه، در بعضی از مواقع از برمه به عنوان مستعمره اسکات
لند نیز یاد می شود. جنگ جهانی دوم و ژاپن. از نبردهای جنوب شرق آسیا در زمان جنگ جهانی دوم است. این نبرد از زمانی که ژاپنی ها در ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲م از مرز سیام-برمه گذشتند تا ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۵م که ارتش چهاردم بریتانیا راه آهن تانگ گوی در ایالت شان در خاور برمه را تسخیر کردند ادامه داشت. نیروهای هندی، گورخا و انگلیسی به فرماندهی سر ویلیام سلیم بیشتر بار نبرد را بر دوش داشتند ولی نیروهای آمریکایی و چینی به فرماندهی ژنرال ژوزف استیل ول نیز در شمال با ژاپنی ها می جنگیدند. در طی جنگ جهانی دوم، ارتش استقلال طلب برمه به وجود آمد و ارتش مزبور طی ۱۹۴۱ همراه با ارتش ژاپن وارد مناطق جنوبی برمه گردید. پس از یک درگیری سخت در ماه مه ۱۹۴۵ رانگون پایتخت برمه کاملاً به تصرف نیروهای محلی برمه درآمد، ژاپنی ها بیرون رانده شدند و چیرگی انگلستان دوباره بر کشور برمه برقرار شد. استقلال برمه. کشور برمه که تحت استیلای انگلستان قرار داشت در سال ۱۹۴۸ استقلال خود را بدست آورد. به طور کلی می توان گفت که به علّت اشغال کشور توسط نیروهای نظامی، تسلّط کامل نظامیان بر کشور و اجرای تدابیر شدید امنیتی و حفاظتی، سیاست فرهنگی مشخص و قابل توجهی از سوی دولتم
ردان کشور اتخاذ نگردیده و فرهنگ و هنر کشور همچنان در حالت سکون و انزواء باقی مانده است. کشور به لحاظ فرهنگی شدیداً تحت تأثیر کشورهای همسایهٔ خود بر پایهٔ بودیسم است که با مؤلفه های محلی نیز آمیخته شده است. تنوع قومی در برمه نقش مهمی در سیاست و تاریخ این کشور داشته و کشور همچنان برای غلبه بر تنش های اجتماعی تلاش می کند. نظامیان پس از کودتای سال ۱۹۶۲ توسط ژنرال نی وین که منجر به سرنگونی دولت غیرنظامی نخست وزیر او نو شد حاکمیت را در این کشور به دست گرفتند. از آن زمان رهبری برمه تحت کنترل رهبر نظامی شورای صلح و توسعه درآمد. این شرایط تا سال ۲۰۱۱ ادامه داشت، زمانی که شورا به دنبال انتخابات سال ۲۰۱۰ منحل شد مراسم تحلیف ریاست جمهوری دولت غیرنظامی برگزار شد. شورش های ایالت راخین. آغاز بحران به تجاوز جنسی به یک زن راخین توسط سه فرد روهینگیایی برمی گردد که خشم مردم محلی و مأموران دولتی را برمی انگیزد، این ماجرا بهانه ای برای افراط طلبان جهت حمله به روستاهای مسلمان نشین و آتش زدن منازل آن ها شد. این خشونت ها درحالی ادامه دارد که رئیس جمهور میانمار هفته گذشته اعلام کرد که مسلمانان شهروند میانمار نیستند. در سال ۱۹۸۲ قانون
حقوق شهروندی به تصویب رسید که به واسطه این قانون از میان ۱۴۴ قومیت موجود در میانمار ۱۳۵ قومیت حق شهروندی دریافت کردند و ۹ دسته از اقوام اقلیت از حق شهروندی محروم شدند که بزرگترین این قومیت های، قوم روهینگیا است. دولت میانمار برای رفع اختلافات و مشکلات میان مسلمانان و بوداییان، سیاست کوچ اجباری کل ۶ میلیون مسلمان روهینگیایی را از منطقه آرکان اتخاذ کرده است. البته آمار رسمی جمعیت روهینگیا ۶ میلیون نفر است اما طبق آمار غیررسمی جمعیت این قوم که صد در صد آن ها مسلمان هستند به ۸ میلیون نفر می رسد. به واسطه این سیاست اتخاذ شده از جانب دولت قریب به ۱۵۰ هزار نفر از مسلمانان آرکان به بنگلادش، ۵۰ هزار نفر به تایلند و ۴۰ هزار نفر به مالزی و تعداد قابل توجهی به دیگر کشورهای آسیایی مهاجرت کردند.
تئاتر در اواسط سدهٔ بیستم میلادی به قطر معرفی شد. بیشتر نمایش های تئاتر در این کشور به در تئاتر ملی قطر و مرکز همایش های ملی قطر اجرا می شوند. تاریخچه. نخستین گروه تئاتر در کشور قطر در سال ۱۹۷۲ با نام «گروه تئاتر قطری» تشکیل شد. این گروه در همان سال اقدام به تهیهٔ اولین نمایشنامهٔ خود کرد. دومین گروه تئاتر این کشور یک سال بعد با نام گروه تئاتر السد بنیان گذاری شد. در سال ۱۹۸۶ نخستین شرکت جهت کمک به گروه های نمایش و بازیگران در تهیهٔ نمایشنامه بنیان گذاری شده بود. دو گروه نمایش دیگر نیز در این دوره شکل گرفتند: گروه تئاتر لایتس و گروه تئاتر فولک. در سال ۱۹۹۴ این چهار گروه نمایش با یکدیگر ادغام شدند و دو گوره تئاتر جدید با نام های گروه تئاتر قطری و گروه تئاتر دوحه را تشکیل دادند. قدیمی ترین کلوپ تئاتر آماتور انگلیسی زبان در قطر، گروهی با نام هنرپیشه های قطر است. این کلوپ در سال ۱۹۵۴ شکل گرفت و محل اجرای اختصاصی خودر را در سال ۱۹۷۸ احداث کرد، و در نتیجه به تنها کلوپ تئاتر آماتور در کشور بدل شد که در آن زمان از یک محل اجرای تئاتر اختصاصی برای خود برخوردار بود. سالن ها. محل های اجرای مختلفی در قطر میزبان اجراهای نم
ایش هستند. مرکز همایش های ملی قطر دربرگیرندهٔ یک سالن تئاتر با ۲٬۳۰۰ صندلی است. تئاتر ملی قطر، که فعالیت خود را در سال ۱۹۸۲ آغاز کرد، و اکنون تحت مالکیت وزارت فرهنگ و ورزش (وزارت فرهنگ، هنر و میراث سابق) قرار دارد، دارای ظرفیتی برای نشستن ۴۹۰ نفر تماشاگر است. یک تئاتر سرپوشیده با ظرفیت ۴۳۰ صندلی برای تماشاگران به نام تئاتر دراما نیز در دهکدهٔ فرهنگی کتارا در شهر دوحه قرار دارد. یکی دیگر از سالن های تئاتر موجود در این کشور، تئاتر الریان است که یک تئاتر سرپوشیده با ظرفیت ۹۸۰ صندلی بوده و در بازار سوق واقف واقع شده است. درونمایه ها. از زمان ظهور جنبش تئاتر در قطر، مخالفت هایی با موضوعات غیر سنتی مورد استفاده در نمایشنامه ها وجود داشته است. یکی از عامل هایی که به تسریع تقبیح این هنر انجامید، رواج نمایشنامه های مدرن بود که با ارزش های اسلامی، که ریشهٔ عمیقی در فرهنگ این کشور داشتند، تناقض داشت. دلیل دیگری که به طور عمده به عنوان دلیل مخالفت ها در سال های گشایشی تئاتر در قطر محسوب می شود، شکاف ایدئولوژیک میان جمعیت مسن و محافظه کارتر و جمعیت لیبرال تر جوان این کشور است که در نتیجهٔ توسعهٔ سریع اقتصادی قطر در طول سا
ل های میانی سدهٔ بیستم میلادی ایجاد شد. نخستین نمایشنامهٔ این کشور با عنوان "أم الزین" توسط عبدالرحمان المنایی، و برای مطرح کردن تضاد ارزش هایی که ناشی از شکاف نسلی در این کشور بود، نوشته شد. مضمون های مرتبط با چندهمسری، ازدواج، مسائل خانوادگی و فساد کودکان معمولاً در قطر تابو محسوب می شوند. دلیل اصلی ان موضوع این است که چنین مضامینی به زیر سؤال بردن و موشکافی در ارزشهای سنتی می پردازند. نمونه ای از نمایشنامه هایی از این دست، نمایشنامهٔ "ابتسام در لنگرگاه" نوشتهٔ صالح المنایی و عادل سقر در سال ۱۹۸۵ است. این داستان دربارهٔ دختر جوانی است که پس از ورود به یک رابطهٔ مخفیانه، سرخوردگی خود از سنت های قدیمی و خواستگاری که خانواده اش برای ازدواج با او در نظر گرفته اند را نزد پدرش اظهار می کند. نمایشنامهٔ دیگری با نام "بازار دختران" نوشتهٔ عبدالله احمد و عاصم توفیق نیز به تفسیر اجتماعی ازدواج های برنامه ریزی شده می پردازد. این نمایشنامه، عمل پیشکش کردن زنان در قبال پول خواستگارها را به تبادل کالا در بازار، تشبیه کرده و در نتیجه ازدواج های برنامه ریزی شده را به ماده باوری ربط می دهد. همزمان با "قطع روابط چهار کشور عرب
ستان سعودی، امارات متحده عربی، بحرین و مصر با قطر، و محاصرهٔ این کشور در ۵ ژوئن ۲۰۱۷، فرازی در نوشته شدن نمایشنامه هایی با مضمون سیاسی در قطر شکل گرفت. یکی از شناخته شده ترین نمایشنامه ها در این میان "چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟" نوشتهٔ غانم الصالیتی است که نزاع سیاسی بین قطر و همسایگانش را به صورت طنز نشان می دهد و تا انتقاد مستقیم از کشورهای محاصره کننده نیز پیش می رود.
خط راه آهن بنگوئلا () یا خط راه آهن کاتانگا-بنگوئلا یک خط راه آهن باری-مسافری است که از شهر لبیتو، آنگولا شروع و در شهر تنکه، جمهوری دموکراتیک کنگو به پایان می رسد. این خط که در سال ۱۹۰۵ راه اندازی شده ۱٬۸۶۶ کیلومتر طول دارد راه صادرات مواد معدنی و مواد غذایی از دو کشور آنگولا و کنگو از طریق اقیانوس اطلس است.
خدمتکار یک مجموعه تلویزیونی ترسناک و روانشناختی آمریکایی است که توسط تونی باسگلوپ ساخته و نوشته شده است. تهیه کننده اجرایی این سریال ام. نایت شیامالان است. این سریال برای اپل تی وی پلاس تولید شده و در تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۹ قسمت اول آن به نمایش درآمده است. پخش فصل دوم این سریال از ۱۵ نوامبر ۲۰۲۰ شروع شد و تا ۱۸ مارس ۲۰۲۱ ادامه یافت. پیش از آغاز نمایش رسمی سریال، اپل این سریال را برای فصل دوم تمدید کرده بود. فصل سوم این سریال از ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲ تا ۲۵ مارس ۲۰۲۲ ادامه یافت. در سال ۲۰۲۲، این سریال برای فصل چهارم (پایانی) در سال ۲۰۲۳ تمدید شد. خلاصه داستان. این سریال، داستان زوجی به نام شان ترنر و دوروتی ترنر را به تصویر می کشد، که یک پرستار جوان به نام لین را استخدام می کنند تا از فرزند تازه متولد شده آن ها که جریکو نام دارد، مراقبت کند. با گذشت زمان، معلوم می شود که چیزها آن طور که به نظر می رسیدند نیستند... بیننده در پایان قسمت اول غافلگیر می شود و همین غافلگیری او را به تماشای قسمت های بعد تشویق می کند.
بلنیم (به لاتین: Blenheim) یک منطقهٔ مسکونی در نیوزیلند است که در Marlborough Region واقع شده است. بلنیم ۱۰۳٫۸۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
فیلیپ جی. فرای () که به سادگی فرای خوانده می شود. قهرمان سری سیت کام انیمیشن فیوچراما است که صدای آن توسط بیلی وست گویندگی شد. وی یک پیک موتوری در سده بیستم است که از طریق فوق سردشناسی در سده سیم از خواب بیدار می شود که در آن پیک در سفرهای میان کهکشانی را عهده دار می شود. وی همخانه بندر بندینگ رودریگز است.
راه آهن بین شهری پکن–تیانجین () یک قطارتندرو در کشور چین است که از شهر پکن شروع و در تیانجین به پایان می رسد. این خط که در سال ۲۰۰۸ راه اندازی شده در مجموع فاز ۱ و ۲ آن ۱۶۱ کیلومتر طول و ۹ ایستگاه دارد و زمان سفر بین دو شهر بزرگ در شمال چین را از ۷۰ به ۳۰ دقیقه کاهش داد.
آرماندو تستا (; – ) نقاش، گرافیست، پویانما و کارتونیست اهل ایتالیا بود. زندگی نامه. آرماندو تستا در ۲۳ مارس ۱۹۱۷ در تورین متولد شد. وی تا ۲۰ سالگی در چاپخانه کار حروف چینی می کرد؛ اما پس از برنده شدن در مسابقهٔ طراحی پوستر در سال ۱۹۳۷، فعالیت خود را در صنعت تبلیغات آغاز نمود و در سال ۱۹۴۶ کار خود را به عنوان حروف چین و چاپگر رها کرد و استودیوی گرافیکی را در زادگاهش افتتاح کرد. در سال ۱۹۵۶، او استودیو آرماندو تستا را به همراه همسرش، لیدیا، و همکار فرانسوی اش، دی باربریس، تأسیس کرد و در مدتی کوتاه استودیوی آنها به یکی از بزرگترین آژانس های تبلیغاتی ایتالیا تبدیل شد و شروع به همکاری با "بنتون و بولز" در امریکا کرد و چندین شعبه در سراسر اروپا تأسیس نمود. شرکتهایی همچون نستله، لاواتزا و صنایع غذایی باریلا از مشتریان استودیوی آنها بودند. تستا در سال ۱۹۵۹ آرم رسمی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ رم را که به طور رسمی با نام «بازی های المپیاد هفدهم» شناخته می شود؛ طراحی و خلق کرد. از اواسط دهه ۸۰ میلادی، فعالیت های تستا بیشتر معطوف به نقاشی و طراحی پوستر جهت تبلیغات فرهنگی و اجتماعی بود؛ به همین خاطر هم در سال ۱۹۸۵ در ف