Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از آنجا که پیامهایی که به یک وب سایت خاص هدایت می شوند به سرعت توسط فیلترهای اسپم مسدود می شوند، RX Limited سایتهای جدیدی را باز می کرد تا از این کار جلوگیری کند. در ابتدا دامنه های جدید به صورت جداگانه از فروشندگان دامنه مانند گوددی خریداری می شدند، تا اینکه RX Limited شرکت فروش دامنه ABSystems را راه اندازی کرد و به RX Limited اجازه داد دامنه های جدید را در مقیاس بسیار بزرگ تولید کند. تا سال ۲۰۱۲، لجیت اسکریپت تخمین زده است که بیش از نیمی از داروخانه های آنلاین سرکش در جهان از طریق ABSystems ثبت شده اند. این تجارت به صورت شبه قانونی فعالیت می کرد، اما بسیاری از کارمندان و داروسازان تصور می کردند که این کار کاملاً قانونی است. هر سفارش همراه با نسخه پزشک بود، و سیستم، سفارش های مشتریان را ردیابی می کرد، و سفارش های غیرمعمول و بزرگ را که در مدت زمان کوتاهی ارسال می شدند مسدود می کرد. به نظر می رسد این سیستم به مرور زمان خود را با تغییر رویه ها نیز وفق می داد. به داروسازان پروانه پزشکانی که نسخه ها را می نویسند نشان داده می شد و افراد استخدام کننده بر این واقعیت که تجارت در فروش داروها کاملاً کنترل شده است، تأک
ید می کردند. حداقل در یک نمونه، اطلاعات تماس با یک مأمور سابق DEA به یک داروساز داده شد، مأمور تأیید کرد که از نظر قانونی هیچ مشکلی در حمل و نقل هیچ یک از داروهای ارائه شده توسط RX Limited وجود ندارد. کسب و کار به شدت سود آورد بود. خدمات درآمد داخلی ایالات متحده اعلام کرد که RX Limited تا سال ۲۰۰۵ بیش از ۱٫۵ میلیون دلار فقط مالیات معوقه داشته. این بدهی هنوز پرداخت نشده است. داروها. داروهای ارائه شده در وبسایت RX Limited عبارتند از: مراکز تماس. در ابتدا مراکز تماس در اسرائیل راه اندازی می شدند، این مراکز سفارش های مشتریان را بررسی می کردند و به شکایات رسیدگی می کردند. به کارمندان مراکز تماس اسرائیلی گفته شد که در تماس با مشتری از اسامی آمریکایی استفاده کنند و به مشتریان بگویند که در یوتا واقع شده اند. یکی از عملیات ها «بیت اوریدان» (بعدا اسم آن را به IBS Systems تغییر دادند و نهایتاً به SCSM تغییر دادند). تجارت مستقر در اورشلیم در سال ۲۰۰۵ توسط دو برادر اسرائیلی به ثبت رسید، در حالی که لرو به عنوان یک شریک خاموش فعالیت می کرد. یکی از برادران در ژوئیه ۲۰۰۶، و دیگری در پاییز ۲۰۰۷، بدون هیچ توضیحی رسمی شرکت را تر
ک کردند، و حالا لرو مستقیماً بر این عملیات نظارت داشت و دو مدیر اسرائیلی اکنون مستقیماً به او گزارش می دادند. در پاییز ۲۰۰۸، دو مدیر مرکز تماس اورشلیم وظیفه نظارت بر افتتاح مرکز تماس جدید در تل آویو را بر عهده داشتند. مرکز تماس جدید در سال ۲۰۰۹ با نام CSWW ((Customer Service World-Wide)خدمات مشتری در سطح جهان) افتتاح شد و خدمات مشتری را بر عهده گرفت، در حالی که SCSM مستقر در اورشلیم کارهای زیرساختی و حسابداری شرکت ها را اداره می کرد. با ادامه رشد RX Limited، لرو شروع به افتتاح مراکز تماس در فیلیپین کرد، و سمت های مدیریتی این مراکز تماس را به مدیران اسرائیلی سپرد. با اینکه هزینه های زندگی در مانیل کمتر از اسرائیل است، لرو به کارکنانش به اندازه حقوق اسرائیلی های در اسرائیل حقوق می داد، که پیشنهاد وسوسه کننده ای بود. وی آپارتمانهایی را در محله های مختلف مانیل در اختیار مهاجران اسرائیلی قرار داد اما اغلب آنها را از جایی به جای دیگر منتقل می کرد و اظهار می داشت که به آپارتمان آنها احتیاج دارد. تا سال ۲۰۱۰، او حداقل ده مرکز تماس با بیش از ۱۰۰۰ کارمند داشت. در سال ۲۰۱۱ دولت آمریکا توزیع داروی سوما را محدود کرد و انت
قال آن بین ایالت های مختلف آمریکا را ممنوع کرد، و برای توزیع آن داروخانه ها را مجبور به دریافت تأییدیه ویژه DEA کرد. از آنجا که سوما در میان داروهای پرفروش RX Limited بود، این شرکت حدود یک سوم تجارت خود را از دست داد و مجبور شد شرکت را کوچک کند. لرو تصمیم گرفت مرکز تماس تل آویو را ببندد و دفتر اورشلیم را کوچک کند. او برای تأمین سفارش های مشتریان شروع به قاچاق دارو از مکزیک به ایالات متحده کرد. تظاهر به اقدام برای کشتن مدیر مرکز تلفن. با گسترش سریع RX Limited و جستجوی مداوم آن برای پیدا کردن داروخانه های جدید در اواخر سال ۲۰۰۸، دو مدیر مرکز تماس اسرائیلی یک بحث عادی و روزانه را دربارهٔ اینکه می توانند داروخانه خود را در ایالات متحده باز کنند آغاز کردند. آنها معتقد بودند که می توانند در عین کمک به فعالیت های لرو، یک تجارت شکوفا راه اندازی کنند. چند ماه پس از این مکالمه روزانه، یکی از این دو مدیر به فیلیپین اعزام شد برای آنچه که فکر می کرد یک جلسه تجاری با سه شریک است که آنها نمی شناخت، نام یکی از آنها دیو اسمیت بود. در این ملاقات او از رو عرشه یک قایق تفریحی به آب انداخته شد و اسمیت در حالی که به سمت او شلیک می
کرد او را متهم می کرد که از لرو دزدی کرده است. بعد از اینکه مدیر برای اسمیت توضیح داد که قصد او راه اندازی کسب و کاری بوده که برای هر دو طرف (لرو و خودش) مفید باشد، او را روی عرشه کشتی بالا کشید. بعده ها لرو به او هشدار داد که حتی اگر شک کند که او در حال دزدی است، یا قصد دارد او را ترک کند جانش را از دست خواهد داد. اجاره زمین های کشاورزی در زیمبابوه. بین سپتامبر ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸، لرو ۱۲ میلیون دلار خرج کرد تا زمین های کشاورزی که دولت از کشاورزان سفیدپوست غصب کرده بود (اصلاحات ارضی در زیمبابوه) برای ۹۹ سال اجاره کند، و همچنین با کمک یک لابی کننده و افسر سابق اطلاعات اسرائیلی به نام آری بن مناشه، با موگابه لابی کند. نقشه او این بود که کشاورزان سفیدپوست را دوباره به زمین های کشاورزی برگرداند. به قولی او «می خواست دوباره زیمبابوه را تحت کنترل سفید پوستان دربیاورد». او در تنها بیانیه رسانه ای خود به روزنامه واشینگتن هیل گفت:ما می خواهیم نا عدالتی که در گذشته اتفاق افتاد به رسمیت شناخته شود و برنامه اصلاحات ارضی این ناعدالتی را جبران کند.شایعاتی مبنی بر بزرگتر بودن نقشه لرو وجود داشت، طبق این شایعات اجاره زمین های کشاو
رزی تنها بخشی از نقشه بوده و این نقشه نهایتاً به حذف موگابه از قدرت منجر می شد. لرو نهایتاً در ۲۰۰۸ نقشه های خود را رها کرد. قطع درختان. در سال ۲۰۰۷، لرو عملیات قطع درختان جمهوری دموکراتیک کنگو را آغاز کرد. همچنین حول و حوش سال های ۲۰۰۷–۲۰۰۸، لرو، بن مناشه را استخدام کرد تا با دولت وانواتو برای قطع درختان کائوری لابی کند. با این که لابی موفقیت آمیز بود، لرو ناپدید شد. اواخر سال ۲۰۰۸ و اوایل ۲۰۰۹ لرو تمام عملیات های قطع درختان خود را کنار گذاشت. گسترش تجارت غیرقانونی. در سال ۲۰۰۷، لرو خانواده خود را به مانیل برد، و در خانه ای در داسمارینیاس زندگی می کردند، و او هم از آنجا به تجارت خود نظارت می کرد. لرو متوجه موفقیت تجاری داروخانه آنلاین خود، که در آن زمان یک کسب و کار شبه قانونی بود شده بود، با این حال تصمیم گرفت تنوع ایجاد کند و در حول و حوش سال ۲۰۰۷ تجارت خود را به محدوده غیرقانونی گسترش دهد. این موارد شامل چوب بری، استخراج فلزات گرانبها، قاچاق طلا، معاملات زمین، حمل مواد مخدر، قاچاق اسلحه و پولشویی است. او در مکان های مختلفی از جمله مانیل، هنگ کنگ، کلمبیا، آفریقا و برزیل فعالیت می کرد. تعداد زیادی از اسرائی
لی ها در آن زمان از طریق RX Limited در استخدام شدند، به فیلیپین دعوت شدند و سپس به فعالیت های خارج از شرکت RX Limited منتقل شدند. اینها شامل تجارت چوب در جمهوری دموکراتیک کنگو، تهیه مستقیم طلا از معادن آفریقا یا نگهبانی از خانه های متعلق به لرو در هنگ کنگ بود. بسیاری از سازمانهای لرو با سربازان سابق کار می کردند. هنگ کنگ، مرکز مالی سازمان لرو بود. درآمد حاصل از عملیات های مختلف لرو صرف سرمایه گذاری در میله های طلا، الماس و دانه های نقره می شد و در هنگ کنگ در یکی از چندین خانه و آپارتمانی که لرو برای ذخیره آنها در اختیار داشت انبار می شد. تعدادی از اسرائیلی ها، که بسیاری از آنها سربازان نخبه سابق بودند، برای محافظت از این آپارتمان ها و خانه ها استخدام شده بودند. در نهایت، این کالاها توسط قایق و هواپیماهای شخصی به مرکز فرماندهی لرو در مانیل منتقل می شد. پرداخت به مراکز تماس و تأمین کنندگان RX Limited از هنگ کنگ منتقل می شد. چندین شرکت کاغذی ثبت شده توسط لرو یا از طرف لرو در هنگ کنگ مستقر بودند. لرو عملیات خود را بسیار طبقه بندی شده نگه داشته بود. افراد کمی در سازمان او، از تمام فعالیت های او باخبر بودند. در یک
مورد، زمانی که لرو به عنوان خبرچین فعالیت می کرد، او یک تیم را برای یک سری جلسات به موریس فرستاد، در حالی که تیم دیگر بر آنها نظارت می کردند. هیچ یک از تیم ها از دیگری خبر نداشتند تا زمانی که تیم نظارت از مأموریت خود بازگشت، رئیس تیم نظارت، هانتر، اعضای تیم دیگر را در عکسهای گرفته شده از آنها تشخیص داد. ابتدا یا قبل از سال ۲۰۰۸بود، که لرو شروع به پاک کردن رد پای خود کرد. او از طریق چندین شرکت کاغذی در کشورهای مختلف فعالیت می کرد و از چندین هویت جعلی استفاده می کرد، برخی از آنها با مدارک جعلی نیز پشتیبانی می شدند. در میان اینها یک گذرنامه دیپلماتیک قانونی کنگوئی بود که در اوت ۲۰۰۸ صادر شده بود (به نام "سولوتشی کالدر لرو، پاول"، و با تاریخ تولد ۱۹۸۲-۱۲-۲۴)، و یک گذرنامه زیمبابوه ای، صادر شده در سال ۲۰۰۹، با نام "برنارد جان بولینز"، متولد 1964-06-20. او در متن رونوشت یک چت آنلاین، دربارهٔ صحنه سازی مرگ خود و ناپدید شدن و ظاهر شدن با یک هویت جدید و با گواهی تولد و نام جدید صحبت می کند. در همان دوران، برای اولین بار گزارش شده است که وی برای ترساندن مخالفانش از خشونت استفاده کرده است: در سال ۲۰۰۸، وی دستور داد که خ
انه پسر عمویش ماتیو اسمیت که یکی از کارمندانش بود را به دلیل اختلافات مالی، بمباران کنند. در حدود سال ۲۰۱۱ لرو برای مدت طولانی ناپدید شد و هیچ یک از کارمندان وی از محل زندگی او خبر نداشتند. هنگامی که مقامات ایالات متحده به دستگیری او نزدیک شده بودند، لرو در ریو دو ژانیرو اقامت موقت گرفت و شروع به برنامه ریزی قدم های بعدی خود کرد. اطلاعات مربوط به بازه زمانی متفاوت است: طبق منابع، او اولین بار بین سال های ۲۰۱۰ (دو سال قبل از ورود او در می ۲۰۱۲) و نوامبر ۲۰۱۱ به ریو رفته بود. لرو یک عشق برزیلی در ریو داشت، و آنها یک پسر داشتند، بنابراین طبق قوانین برزیل لرو (که سرپرست پسر برزیلی اش بود) از استرداد مصون بود. لرو در ۱۹ مه ۲۰۱۲ همراه کانایان و دخترشان به عنوان توریست به ریو دو ژانیرو رفتند. در زمان غیبت او سه اسرائیلی بر عملیات ها نظارت می کردند. چهره های قابل توجه. دیو اسمیت. اسمیت بومی انگلیس بود و دارای گذرنامه آمریکایی بود. او در عراق و سپس برای یک شرکت مدیریت ریسک در فیلیپین کارهای امنیتی انجام داده بود. لرو اسمیت را در سال ۲۰۰۸ یا قبل از آن استخدام کرد، لرو او را عملاً معاون خود، و رئیس بخش امنیت کرد. در عوض
اسمیت به لرو دسترسی استفاده از شبکه ای از پیمانکاران امنیت سابق که در عراق یا افغانستان خدمت کرده بودند را داد. قاتل قراردادی، رونالد باریکواترو، که در فوریه ۲۰۱۲ بازداشت شد و ترور مایک لونتوک در سپتامبر ۲۰۱۱، به او نسبت داده می شود، اظهار داشت که وی توسط اسمیت استخدام شده است تا یک روزنامه نگار به نام "مار تی" را زیر نظر بگیرد. سوپناد در حال آماده سازی قتل های برنامه ریزی شده بود. هر دو قتل مربوط به توقیف کشتی کاپیتان اوفوک در سال ۲۰۰۹ بود. در سال ۲۰۱۱، لرو شک کرد که اسمیت درحال دزدیدن طلا و دارو از محموله ها است، پس دستور قتل او را صادر کرد. به گفته یکی از منابع، اسمیت در حالی که مست بود در بیرون یک بار ربوده شد، و در یک قبر کم عمق قرار گرفت. سپس به ضرب گلوله کشته و دفن شد. منبع دیگری ادعا می کند که اسمیت را از قایق به پایین انداختند و به روشی شبیه مدیر مرکز تماس اسرائیلی به او شلیک کردند. گویا خود لرو چند تا از شلیک ها را انجام داده است. در جلسه دادگاه در مارس ۲۰۱۶، لرو به دست داشتن در این قتل اعتراف کرد. قاضی اجازه سؤال در مورد نحوه قتل اسمیت را نداد. جوزف هانتر. جوزف هانتر، که بعداً قاتل برتر لرو شد، بی
ن سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ استخدام شد. هانتر در اوونزبورو ، کنتاکی بزرگ شده بود، در سال ۱۹۸۳ وارد ارتش شد و در سال ۱۹۸۵ به تکاوران ارتش ایالات متحده آمریکا پیوست. هشت ماه بعد، در سال ۱۹۸۶، هانتر به خاطر مشکلات روحی ناشی از مرگ یکی از اعضای یگانش و دوست صمیمیش در هنگام تمرین مرخص شد. ائ بقیه دوران فعالیت نظامی خود را به عنوان گروهبان آموزشی و مربی تک تیرانداز گذراند. در طول ۱۸ سال وی در آلمان، پاناما و پورتوریکو جابه جا شد. او در اواسط سال ۲۰۰۴ بازنشسته شد، در حالی که درجه نظامی گروهبان یکم را داشت. وی بخاطر خدمت در ارتش افتخارات متعددی دریافت کرد. پس از بازنشستگی در ارتش، هانتر به اوونزبورو بازگشت. او قصد داشت به نیروهای پلیس بپیوندد، اما هرگز این کار را نکرد. منابع در مورد دلایل نپیوستن هانتر مطمئن نیستند: هانتر در امتحان پلیس شهر نیویورک قبول شد اما متوجه شد که زندگی در این شهر بسیار گران است، یا علی رغم داشتن شرایط جسمی عالی به دلیل سن بالا در این امتحانات رد شد. در سال ۲۰۰۵ هانتر به مشاور زندانیان در مجتمع اصلاح و تربیت گرین رود تبدیل شد. او که از کار خود راضی نبود، پس از ۱۵ ماه در سال ۲۰۰۶ کار را رها کرد و پس
از آن برای کار در یک شرکت امنیتی خصوصی ثبت نام کرد. او با گرفتن اثر انگشت و سواب دی ان ای از کارمندان شرکت آنها را به عراق اعزام می کرد. دو سال بعد او به شرکت دیگری پیوست که از کارمندان سفارت ایالات متحده محافظت می کرد و بمب گذاری های انتحاری را بررسی کرد. طبق گفته خانواده اش، هانتر در مدت حضور در ارتش به خیلی بداخلاق شده بود. خود هانتر اظهار داشت که با حضور او در عراق این صفات تشدید شد. او بدخلق، تحریک پذیر و پرخاشگر شده بود. بعده ها، به دنبال دستگیری او در سال ۲۰۱۳، زمانی که در بازداشت بود، بیماری اختلال اضطراب پس از سانحه در او تشخیص داده شد. بین سال های 2007 و ۲۰۰۹، هانتر توسط یکی از همکارانش به لرو معرفی شد. او در ابتدا مأمور خرید و فروش طلا در مالی شد. لرو در سال ۲۰۰۹ به هانتر پیشنهاد داد که به عنوان محافظ شخصی او فعالیت کند. طبق شواهد حساب های شخصی خود هانتر، او در میانه سال ۲۰۰۹ دریافت که در انجام عملیات های غیرقانونی دست داشته است، و از آنجایی که نام او در چندین عملیات آورده شده بود، او شک کرد که برنامه ای برای «قربانی» کردن او چیده شده، و قصد دارند او را به مقامات تحویل دهند، اما او ادعا کرد که از ک
ارش استعفا نداد چون برای جانش می ترسید. در سال ۲۰۱۰ دیو اسمیت هانتر را برکنار کرد، چون فکر می کرد «کله او خیلی داغ بود». هانتر یک سال در آمریکا زندگی کرد و پس از ترور اسمیت در سال ۲۰۱۱، هانتر جای او را در تشکیلات لرو اشغال کرد. خروج او از تشکیلات و دوباره بازگشت به آن، بعداً در دادگاه علیه او استفاده شد و دفاع او مبنی بر ماندن در تشکیلات به دلیل ترس از جانش را بی اساس کرد. هانتر چندین قتل را برای لرو انجام داد، که در سازمان به آنها «مشاغل جایزه دار» (bonus jobs) گفته می شد. او از طریق پیمانکارهای نظامی که سابقاً با آنها کار می کرد، شروع به جذب آدمکش کرد. بسیاری از مردانی که هانتر برای لرو استخدام کرد، مانند او، سربازان سابق بودند که برای کنترل زندگی عادی خود دچار مشکل بودند. معاملات تسلیحاتی با ایران. سندی در دادگاه سال ۲۰۰۴ منتشر شد که لرو را برای صادر کردن «کالا، فناوری و خدمات» به دولت ایران بین سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ محکوک می کند. بسیاری معتقدند که این کالاها سیستم های هدایت موشکی بوده اند. معاملات اسلحه و مواد مخدر با سومالی. لرو از طریق شرکت Southern Ace که او صاحبش بود، در آوریل ۲۰۰۹، با نقض تحریم تسلیحات
ی موجود، اسلحه های تهاجمی AK-47 و مسلسل های سبک را به شبه نظامیان سومالی فروخت. شایعاتی وجود داشت مبنی بر اینکه لرو قصد داشت گروه شبه نظامی برای حمله به سیشل ایجاد کند. مجری این طرح هانتر برای این طرح خیلی رجز خوانی می کرد و لاف می زد، اما رئیس تیم تحقیقات سازمان ملل، بیشتر نگران فعالیت های لرو در سومالی بود، در نتیجه این طرح را نادیده گرفت. بر اساس گفته های او، لرو قصد داشت یک شرکت امنیتی ویژه محافظت از کشتی های تجاری در برابر حملات دزدان دریایی ایجاد کند. در مارس ۲۰۱۰، لرو قصد داشت مقدار زیادی سلاح سنگین را از راه هوایی به سومالی وارد کند، اگرچه تحویل آن هرگز صورت نگرفت. در اواسط سال ۲۰۱۰ لرو متوجه شد که او تقریباً دو برابر نرخ بازار به شبه نظامیان پرداخت می کند، و اختلافاتی با شریکش در این عملیات که فقط با نام مستعار «اتاویو» از او یاد می شود، درگرفت. به دنبال اختلاف با «اوتاویو»، بیشتر کارکنان بین المللی Southern Ace در اوایل سال ۲۰۱۱ سومالی را ترک کردند و فقط دو نفر باقی ماندند. «اتاویو» عملیات محلی را بر عهده گرفت، به نظر می رسد این دو خارجی کارهای اداری را انجام می دادند. گزارش شده است که یکی از آنها،
یک شهروند زیمبابوه ای به نام Jirat Taeko، در ژانویه ۲۰۱۱ به دنبال مشاجره ای در مورد مسائل مالی به قتل رسید. در کل، سازمان لرو ۳ میلیون دلار برای این عملیات هزینه کرد، از جمله تقریباً یک میلیون دلار برای پرداخت حقوق شبه نظامیان و بیش از ۱۵۰ هزار دلار برای خرید اسلحه و مهمات. سازمان ملل متحد ادعا کرد که «اتاویو» نیز در آزمایش های کشت گیاهان مخدر از جمله تریاک، کوکا و شاهدانه در نزدیکی مرز اتیوپی دست داشته است. اتباع فیلیپین، زیمبابوه و آفریقای جنوبی در این عملیات دست داشتند. برخی منابع ادعا می کنند که لرو قصد داشته است، کشت کوکائین را در سومالی راه اندازی کند. کاپیتان اوفوک. بر اساس حساب کاربری خود او، بروس جونز در سال ۲۰۰۸ توسط دیو اسمیت استخدام شد تا در ترکیه یک کشتی خریداری کند و آن را از را اندونزی به فیلیپین ببرد، و یک شرکت مستقر در مانیل به نام شرکت لاپلاتا (یکی از شرکت های پاول لرو) هزینه تجهیز کشتی و استخدام خدمه را می پردازد. جونز هزینه های "کاپیتان اوفوک" را می پردازد و با آن به جاکارتای اندونزی می رود. در آنجا او یک محموله اسلحه را از شرکت پینداد دریافت کرد. با بار کشتی، برای شرکت تسلیحاتی Red White
and Blue به مقصد فیلیپین سفر خود را ادامه داد. به جونز یک گواهی کاربر داده شد، که طبق آن تسلیحات برای اداره امنیت داخلی و امنیت ملی مالی جابه جا می شد، و اسلحه ها توسط پلیس و ارتش اندونزی تحویل گرفته شد، با این حال جونز در آینده ادعا کرد که فکر می کرده این محموله، قانونی است. روزنامه نگار ایوان رتلیف، با استناد به یک سند درز کرده، ادعا می کند که وزیر دفاع اندونزی این محموله را تأیید کرده است. در حقیقت، اسلحه ها قرار بود به شرکت لاپلاتا تریدینگ تحویل داده شود و متعاقباً به شورشیان جنوب کشور، از جمله گروه تروریستی اسلام گرای ابوسیاف فروخته شود. مصادره. وقتی جونز به مقصد نهایی خود نزدیک شد، از طرف کارفرمایان به او دستور داده شد که حمل کشتی را به بندرگاه به تأخیر بیندازد. کشتی برای مدت چند روز در نزدیکی ساحل ماریولس، سه ساعت غرب تر از مانیل لنگر انداخت. در ۱۹ آگوست ۲۰۰۸، جونز به رئیس خود گفت که می خواهد به خشکی بازگردد، زیرا همسرش باردار بود و قرار بود زایمان کند. کارفرمایان او یک قایق بادبانی به نام Mou Man Tai، به همراه دیو اسمیت، کاپیتان جانشین به نام لاورنس بیورن و یک قایق تندروی لاستیکی به آنجا فرستادند. ۱۶
جعبه اسلحه به همراه هانتر که در "کاپیتان اوفوک" بود، به قایق بادبانی منتقل شد. جونز با قایق کوچکتر به خلیج سوبیک بازگشت. در طول روز، یک ماهیگیر محلی به کشتی مشکوک شده بود و به مقامات هشدار داد. روز بعد گارد ساحلی فیلیپین و مقامات گمرکی با سوار کشتی "کاپیتان اوفوک" شدند و ۲۰ جعبه چوبی بدون برچسب کشف کردند، که کاپیتان هیچ بارنامه ای برای ارائه دربارهٔ این محموله نداشت. مقامات اسلحه های تهاجمی پینداد اس اس ۱ را در جعبه ها پیدا کردند. کاپیتان جایگزین برن دستگیر شد اما به قید وثیقه آزاد شد. بعداً، در دسامبر ۲۰۱۴، وی به دلیل فرار مالیاتی مربوط به محموله کشتی، به صورت غیابی به هشت سال زندان محکوم شد. او در سال ۲۰۱۶ آزاد شد. خدمه که همگی شهروندان گرجستان بودند، بازداشت و در سال ۲۰۱۰ برای آنها کیفرخواست صادر شد. و سرانجام به گرجستان بازداد شدند. ترور بروس جونز. مطبوعات نقش جونز را در پوشش دادن این پرونده محکوم کردند. جونز مخفی شد و در اوایل سپتامبر تسلیم مقامات شد. او به شرط قرار گرفتن در یک برنامه محافظت از شاهد، به همکاری با مقامات موافقت کرد. او خیلی زیاد به مرگ تهدید شد و ظاهراً افرادی او را تحت تعقیب قرار می دادن
د و تحت نظر داشتند. او هرگز از طرح حفاظت از شاهدان که وکیلش درخواست کرده بود، بهره مند نشد. یک سال پس از این حادثه، او اطمینان یافت که دیگر کارفرمایان سابق او، او را دنبال نمی کنند. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۰، او همسرش و پسرش با یکی از دوستانشان که به نام جان نش او را می شناختند برای صرف ناهار به مرکز خرید آنجلز در شمال مانیل رفتند. در بازگشت از مرکز خرید، جونز توسط دو قاتل با موتور سیکلت به ضرب گلوله کشته شد. یک گلوله به همسرش اصابت کرد اما او زنده ماند. ترور در کنار یک مرکز تیراندازی صورت گرفت، که پوشش ایده آلی را برای صدای گلوله فراهم می کرد. لرو هرگز به طور رسمی در ارتباط با مرگ جونز متهم نشده است، اگرچه او در گفتگوی خصوصی ادعا کرد که سفارش انجام این کار را داده است. این پرونده بین سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ بایگانی شد و تا اکتبر ۲۰۱۵ همچنان حل نشده باقی ماند و هیچ مظنونی به دلیل آن دستگیر نشده است. حمله به خانه هربرت تان تیو. در اوایل اکتبر ۲۰۱۰ پلیس ملی فیلیپین خانه هربرت تان تیو را جستجو کرد و چندین اسلحه تهاجمی ساخت اندونزی را در آن کشف کرد، که گمان می رود از "کاپیتان اوفوک" باشد. تان تیو بعداً ناپدید شد و هنوز پیدا
نشده است. ترور میکائیل لونتوک. لونتوک، مدیر کل شرکت های Red White و Blue Arms Inc، در سپتامبر ۲۰۱۱ در حال بازگشت از یک مسابقه تیراندازی در حومه مانیل بود. وقتی او سرعت خود را در یک تقاطع پر رفت و آمد کاهش داد، او تماس تلفنی دریافت کرد. همزمان چهار مرد ماشین او را محاصره کردند و به داخل آن شلیک کردند. لونتوک در صحنه جرم مرد. همسر وی بعداً به خبرنگاران گفت که با یک کارتل قاچاق اسلحه درگیر شده و سعی در بیرون رفتن از رابطه با آنها را داشته. یک سال پس از ترور لونتوک، شخصی به نام جیمی پیانیار به کشتن او اعتراف کرد. او اظهار داشت که برای انجام این قتل به او و سه مرد دیگر پول پرداخت شده است و حداقل پنج بار برای انجام آن تلاش کرده است. هویت فرد پشت این قتل ها اعلام نشده است، او فقط با نام «مغز متفکر» شناخته می شود. دستگیری رونالد باریکواترو. باریکواترو در تلاش برای بازخرید موتورسیکلتی که قبلاً از یکی از سرمایه گذاران سندیکای قاچاق اسلحه به نام کریستوفر لروف مصادره شده بود، در محله داسماریناس مانیل دستگیر شد. در دارایی های او یک کلاه گیس، دوربین، کارت شناسایی جعلی و لیستی از کسانی که باید آنها را می کشت پیدا شد. که نام
مار سوپناد، یک روزنامه نگار تحقیقی، که روی پرونده "کاپیتان اوفوک" نیز کار می کرد، در بالای این لیست قرار داشت. او که از قبل برای اتهامات مختلفی مانند راه انداختن آتش سوزی و قتل به دلیل اختلافات خانوادگی، تحت تعقیب بود، بازداشت شد. بعداً شاهدان ادعا کردند که باریکواترو ساعتها قبل از ترور، بر ماشین لونتوک نظارت داشته است. بعداً باریکواترو اظهار داشت که او برای انجام نظارت بر سوپناد توسط دیو اسمیت استخدام شده است اما شخص دیگری قتل واقعی را انجام داده است. ناپدید شدن جو زونیگا. وکیل، جو فرانک زونیگا وکالت جونز را در پرونده "کاپیتان اوفوک" بر عهده داشت. در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۲، او برای دیدار با یک مشتری از خانه خود خارج شد. او آخرین بار در ساعت ۱۱:۴۵ در منطقه خلیج سوبیک در شرکت تیموتی دزموند، مدیرعامل پارک آبی Ocean Adventure و جان نش رئیس امنیت آن، دیده شد. تقریباً در همان زمان، شاهدی گزارش کرد که مردی در نزدیکی ماشین زونیگا به داخل یک ون کشیده شده است. به نظر می رسد تماس بین تلفن همراه زونیگا و یکی از اعضای خانواده در ساعت ۲ بعد از ظهر انجام شده است. بعد از ظهر روز بعد ماشین او کشف شد. زونیگا از آن زمان ناپدید شده است
و پلیس او را مرده در نظر گرفته است. این پرونده بین سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ بایگانی شد، بدون اینکه مظنونی به دلیل آن دستگیر شود. جان نش. نش یک شرکت امنیتی را در منطقه خلیج سوبیک اداره می کرد. او که دوست صمیمی بروس جونز و جو زونیگا بود، آخرین کسی بود که هر دو مرد را زنده دید. در حالی که اداره تحقیقات ملی شروع به تحقیق دربارهٔ روابط او و پرونده زونیگا کرده بود، کشف کرد که او در حال استفاده از هویت یک فرد مرده است، و او را در ۲ مه ۲۰۱۴ دستگیر کردند. او از افشای هویت خود امتناع کرد و علیرغم پرس و جو از ایالات متحده، انگلیس، استرالیا و آفریقای جنوبی، هیچ ایالت یا کشوری نمی تواند هیچ سرنخی از تابعیت یا هویت وی ارائه دهد و همچنین هیچ یک از اطرافیان او هم نمی توانند این کار را بکنند. او از نوامبر ۲۰۱۵ در فیلیپین در بازداشت به سر می برد و تاکنون فقط به نقض مهاجرت متهم شده است. هویت، تابعیت، ارتباط احتمالی وی با لرو یا نقش او در پرونده های جونز و زونیگا، هنوز مشخص نیست. عواقب. تمام پرونده های علنی مربوط به "کاپیتان اوفوک" بین سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ بایگانی شد. پاول لرو هرگز به طور رسمی در هیچ یک از آنها متهم نشده است. روزنامه ن
گار، ایوان راتلیف، با استناد به منابع در اجرای قانون و سازمان لرو، اشاره می کند که لرو از طریق رشوه و ارعاب از متهم شدن اجتناب کرده است. ژه ره وه. لرو پس از نقل مکان به ریودوژانیرو، برنامه ریزی برای جابه جا کردن دو محموله مواد مخدر از اکوادور از طریق قایق تفریحی را آغاز کرد. یکی از دو قایق تفریحی مورد استفاده برای حمل و نقل، ژه ره وه (از فرانسوی "من رویا می بینم") در اگوست ۲۰۱۲ وارد اکوادور شد. "ژه ره وه" به استرالیا، و قایق تفریحی دیگر به فیلیپین سفر می کند و هر کدام تقریباً ۲۰۰ کیلوگرم کوکائین حمل می کنند. مأموران DEA موفق شدند دستگاه ردیابی را روی "ژه ره وه" قرار دهند و حرکات او را دنبال کنند. او مدت کوتاهی در سواحل پرو لنگر انداخت و سپس سفر خود را آغاز کرد. دستگاه ردیابی بعد از ۶۰۰۰ مایل از کار افتاد. آخرین موقعیت گزارش شده آن مربوط به اواخر سپتامبر، نزدیک جزایر کوک است. قایقی که به سمت فیلیپین حرکت می کرد سفر خود را به پایان رساند اما "ژه ره وه" نتوانست به مقصد برسد. در ۷ نوامبر، قایق را در یک صخره در ساحل جزیره لواتافیتو، که یک جزیره مرجانی خالی از سکنه در قسمت شمالی تونگا و ده مایلی جزیره اصلی بود پر ا
ز آب یافتند. قایق بادبانی ظاهراً در به طوفان خورده و واژگون شده است. جسدی که احتمال می رود همسر دوم میلان ریندزاک (۳۵ ساله)، شهروند اسلواکی باشد، در آنجا پیدا شده است. چندین پاسپورت، پول به ارزهای مختلف اروپایی و آمریکایی و چند صد بسته کوکائین که ارزش آن در خیابان ۱۲۰ میلیون دلار بود نیز پیدا شد. از کاپیتان قایق اثری نبود. کالبد شکافی موفق به کشف علت مرگ نشد، مرگ چند روز، یا احتمالاً هفته ها زودتر رخ داده بود. پلیس تونگا سعی داشت اقوام ریندزاک را در اسلواکی پیدا کند، اما والدین ریندزاک ادعا کردند که این جسد متعلق به پسر آنها نیست. رسانه های اسلواکی حدس می زدند که ممکن است جسد ماروس دیک باشد، اما این تأیید نشده است. پلیس اسلواکی با استناد به تحقیقات در حال انجام، از اظهار نظر در مورد گمانه زنی ها خودداری کرد. ادعا ای مبنی بر شناسایی جسد مطرح نشد و سرانجام در ژانویه ۲۰۱۳ در یک قبرستان محلی به خاک سپرده شد. ترور نویمی ادیلور. کارگزار املاک و مستغلات نیمه وقت نویمی ادیلور با یک افسر گمرک فیلیپین ازدواج کرده بود (به همین دلیل، برخی منابع به اشتباه از او به عنوان نماینده گمرک یاد می کنند) و گفته می شود برای شرکت لا