Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جمال میرزایی (زادهٔ ۳۰ شهریور ۱۳۶۴) کشتی گیر آزادکار اهل ایران است. او برندهٔ مدال طلای بازی های آسیایی ۲۰۱۰ در دستهٔ ۸۴ کیلوگرم شده است. میرزایی سابقه کشتی در لیگ برتر ایران را نیز دارد.
جسور و زیبا (شناخته شده با نام پاتریکس در ایران) مجموعه تلویزیونی مهیج تهیه شده توسط آی یاپیم محصول کشور ترکیه است که از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ در شبکه استار تی وی پخش شد. در ایران از شبکه تلویزیونی جم تی وی با نام "پاتریکس" پخش شد. خلاصه داستان. جسور، جوانی است که به هدف گرفتن انتقام، نام فامیل خود را تغییر داده است. او به دلیل گرفتن انتقام پدرش با نقشه های قبلی به دهکده کورلوداء نقل مکان می کند و در بدو ورود با اسبی که به همراه سوارکارش کنترل خود را از دست داده روبرو شده و به نحوی آنها را از افتادن در پرتگاه نجات می دهد. به این ترتیب سوهان و جسور آشنا می شوند. در واقع جسور که یکی از شخصیت های اصلی داستان است زندگی خود را برای نجات دختری که هنوز نمی شناسدش به خطر می اندازد. غافل از اینکه سوهان، دختر مردی است که او آمده تا انتقام مرگ و حیات از دست رفته پدرش را از وی بگیرد. دیری نمی گذرد که جسور به این حقیقت پی می برد و تصمیم می گیرد تا دختر تحسین کورلوداء یعنی همان دشمن پدرش را به دست آورد. اما غافل از اینکه او واقعاً درگیر عشق به سوهان شده و نمی تواند به وی آسیبی برساند. از طرفی سوهان نیز قبل از آشنایی با او، با ب
لنت نامزد خود رابطه ای معمولی و خوب داشت و هیچ ایده ای در مورد عشق نداشت. سریال به این ترتیب آغاز می شود و دو شخصیت اصلی داستان، میان حکایت عشق و انتقام درگیر خواهند شد. جزئیات سریال. برخلاف اطلاعات عموم کسانی که این سریال را تماشا کرده اند حقیقتاً مکانی با نام کورلوداغ وجود نداشته و محل فیلم برداری، روستایی بسیار سرسبز به نام "پولونِزکوی" یا "" در فاصله 30 کیلومتری استانبول می باشد. ویلای محل فیلم برداری نیز اصالتاً متعلق به خانواده "سیماوی" بوده که به منظور ساخت سریال به مدت بیش از یکسال اجاره شده است.
هنریک، شاهزاده دانمارک (; – ) همسر مارگرته دوم ملکه دانمارک بود. او که در اصل فرانسوی بود در ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ با مارگرته ازدواج کرد. هنریک و مارگرته دو پسر به نام های فردریک و یواخیم دارند. هنریک بعد از یک دوره کوتاه بیماری در ۱۳ فوریه ۲۰۱۸ در سن ۸۱ سالگی در کاخ سلطنتی فردنسبورگ درگذشت.
کوتنِی () ( ) همچنین معروف به کتوناها Ktunaxa ؛ کوتنی:|ktunʌ́χɑ̝| و کسانکا Ksanka به صورت ( ) و کوتنی Kootenay (در کانادا) و کوتنی Kootenai (در ایالات متحده) زبان بخشی از بومیان کانادا و ایالات متحده است. گروه های کوتنی در جنوب شرقی بریتیش کلمبیا، شمال آیداهو و غرب مونتانا زندگی می کنند. زبان کوتنی یک زبان تک خانواده است، بنابراین با زبان های مردم همسایه یا هر زبان شناخته شده دیگری ارتباطی ندارد. چهار گروه از ملت کتوناها در بریتیش کلمبیا هستند. ملت کتوناها از نظر تاریخی از طریق انجمن های قبیله ای و ازدواج های مختلط با گروه سرخپوستان شوسواپ در ارتباط بودند. دو قبیله به رسمیت شناخته شده فدرال: قبیله کوتنی آیداهو و قبایل هم پیمان سالیش و کوتنی در مونتانا؛ کنفدراسیونی که شامل گروه های بیتروت سالیش و پاندری نیز می شود، نماینده مردم کوتنی در ایالات متحده هستند.
خشونت قومی () به خشونتی اشاره می کند که صراحتاً از طریق برانگیختن نفرت قومی و درگیری قومی ایجاد می شود. این نوع خشونت معمولاً به خشونت سیاسی نیز مربوط می شود. واژه های خشونت، اغلب یا قابل تغییر هستند یا فرد آن را به عنوان بهانه ای علیه دیگران ـ مادامی که مصلحت سیاسی اقتضا کند ـ استفاده می کند. اشکال خشونت. اشکال خشونت قومی که می تواند به عنوان مشخصه تروریسم مورد بحث باشد ممکن است به عنوان تروریسم قومی یا تروریسم با انگیزه های قومی شناخته شود «تروریسم نژادپرستانه» نوعی از خشونت قومی است که تحت تأثیر نژادپرستی آشکار و واکنش های بیگانه هراسی است. خشونت قومی در یک شکل سازمان یافته و پایدارـ در مقایسه با مبارزه طبقاتی ـ به عنوان درگیری های قومی یا جنگ (جنگ نژادی) شناخته می شود، جایی که خط تقسیم، طبقه اجتماعی است و نه زمینه قومی. باید بین خشونت قومی، که خشونت توأم با انگیزه است، با خشونتی که بین گروه های مختلف قومی با انگیزه های دیگر (سیاسی یا ایدئولوژیکی) ناشی می شود تمایز قائل شد. رقابت های خشونت قومی، موضوع کتابی به نام در راسن کامپف («مبارزه نژادها»، ۱۹۰۹)؛ اثر لودویگ گامپ لویش جامعه شناس یهودی است و اخیراً نیز
موضوع مطالعه ایمی چوا در کتابی است به نام دنیا در آتش: چگونه صدور دمکراسی بازار آزاد تنفر قومی و بی ثباتی جهانی را پرورش می دهد.برخی دانشگاهیان تمامی خشونت هایی که منشأ ملی گرایی دارد را در زیر مجموعه خشونت قومی بحساب می آورند که شامل جنگ های جهانی و تمامی تعارضات عمده بین دول صنعتی شده در خلال قرن نوزدهم می شود. علل و ویژگی ها. انواع مختلفی از علل بالقوه خشونت قومی وجود دارد. تحقیقات توسط مؤسسه سیستم های مجتمع نیوانگلند نشان داده است که خشونت هنگامی رخ می دهد که گروه های قومی تقریباً مخلوط شوند، یعنی نه آنچنان جدا شوند که تماسشان محدود شود و نه به آن اندازه ترکیب شوند که به طور عام پیوندهای مشترک بین آن ها ایجاد شود. بنا به گفته دکتر می لیم محقق وابسته به ان ای سی اس آی، خشونت معمولاً هنگامی به وجود می آید که یک گروه، به اندازه کافی بزرگ باشد تا بتواند رسوم فرهنگی اش را به عموم تحمیل کند اما نه آنچنان بزرگ که بتواند از نقض قوانینش جلوگیری کند. برای همین این امر هنگامی رخ می دهد که مرزهای سنتی بین دو گروه قومی یا فرهنگی نامشخص باشند. این نظریه می گوید حداقل الزام برای به وجود آمدن سیستماتیک تنش های قومی که ب
ه ناآرامی های قومی بینجامد، جامعه ناهمگونی است که توانایی ممانعت از درگیری را ندارد. در درگیری های قومی که بعد از پایان جنگ سرد ظاهر شد، علتی که باعث بروز این درگیری ها شد عدم توانایی کنترل خارجی بود؛ به خصوص که دیگر قدرت متمرکز قوی ای مانند اتحاد جماهیر شوروی وجود نداشت تا بتواند گروه های قومی متعدد را کنترل کند، در نتیجه قوم های مختلف مجبور شدند سیستم دفاعی ای برای خود فراهم کنند. همین باعث گردید تا قومیت شکل بگیرد، یعنی هنگامی قومیت شکل گرفت، نیازمند بود برتری اش را تثبیت کند، و وقتی این تأمین نمی شود خشونت اجتناب ناپذیر خواهد بود. نظریه دیگری حاکی از آن است که نداشتن احساس امنیت عمومی می تواند موجبات خشونت های قومی را هنگامی که در نزدیکی و مجاورت سایر گروه های قومی هم قرار می گیرند فراهم کند، و سرانجام منجر به بی اعتمادی و عدم علاقه نسبت به همزیستی مسالمت آمیز با گروه های قومی دیگر می شود. احساساتی که باعث می شود به ایجاد تنش های قومی سوق پیدا می کند و به خشونت های قومی منجر شود عبارت هستند از ترس، نفرت، رنجش و طغیان. هویت فردی ممکن است در طول سال ها تغییر کند، اما مسائل احساسی قوی می تواند منجر به تمایل
به انجام این نیازها از جمله نگرانی های دیگر شود. این میل قوی برای برآورده کردن نیازهای فردی، بدون آسیب رساندن به گروه خود، می تواند نتایج خشونت باری داشته باشد. فرض این است که گروه های قومی را می توان به عنوان گروهی از افراد تعریف کرد که برای محافظت از کالاهای مادی، دور هم جمع شده اند. به هرحال، این امر نشان می دهد که هیچ راه حل صلح آمیزی وجود نداشته است. نظریه دیگری بیان می کند که خشونت های قومی ناشی از تنش های گذشته است. با اشاره به گروه قومی دیگری که صرفاً بر اساس جنایات قبلی خود شناخته می شود، سمت و سو برای افزایش احتمالی خشونت در آینده افزایش پیدا می کند. به این موضوع، در ادبیات حول خشونت قومی اشاره شده است که تمایل به تمرکز بر مناطقی که قبلاً سابقه خشونت قومی داشته اند، در مقایسه با مناطقی که روابط قومی صلح آمیزی داشته است بیشتر است. بدیهی است که خشونت قومی دقیقاً در همان شرایطی که در هر نمونه وجود دارد مشابه نباشد. جایی که یک مورد خشونت قومی ممکن است به نسل کشی منجر شود، مورد دیگر ممکن است که به شورش نژادی منجر گردد. شدت و حدت خشونت به مسائل مختلف بستگی دارد. مشکلات عمدتاً از مسائل امنیتی گروهی ناشی می
شود. در شرایطی که اقدامات توهین آمیز و دفاعی برای افراد بیگانه غیرقابل تشخیص است و اقدامات دفاعی در تضمین بقای گروهی مؤثرتر است، از اینرو خشونت قطعاً وجود خواهد داشت و حاد خواهد بود. دیدگاه خشونت های قومی، نه به عنوان برآیند بحران های عاطفی، بلکه در مناطقی که اعضای گروه های قومی در مورد آینده خود احساس ناامنی می کنند منجر به ریسک خواهد شد. خشونت های قومی اغلب ناشی از اختلافات داخلی فردی است که از کنترل به درگیری های گسترده تبدیل می شود. هنگامی که اختلافات فردی بین دو عضو گروه های مختلف قومی رخ می دهد، این امر می تواند به صلح منجر شود یا موجب خشونت بیشتری گردد. صلح زمانی بیشتر احتمال دارد که فرد متجاوز احساس کند در گروه قومی خود به اندازه کافی مجازات می شود. یا صلح فقط از طریق ترس از خشونت قومی بیشتر به دست می آید. اگر عقیده مجازات یا ترس از خشونت وجود نداشته باشد، ممکن است خشونت قومی رخ دهد. نظریه های متعددی برای جلوگیری از خشونت های قومی به ویژه خشونت، یا شروع و پایان آن وجود دارد. یانر بار ـ یام از انستیتوی سیستم های مجتمع نیوانگلند پیشنهاد می کند که مرزبندی های روشن یا اختلاط کامل می تواند خشونت را کاهش د
هد و به عنوان نمونه به کشور سوئیس اشاره می کند. جداسازی های ضعیف برنامه ریزی شده به صلح بین گروه های قومی منجر نمی شود. جدایی مذهبی میان هند و پاکستان، مناطق زیادی را در هند از یکدیگر جدا کرد که در آن ها خشونت به وجود آمد. ایالات متحده است اغلب به عنوان «ظرف ذوب» کلاسیک قومیت ها شناخته می شود. تنش های «قومی» در آمریکا بیشتر در شکل نژادی بچشم می خورد. استفاده از رسانه ها برای تغییر ادراکات قومی ممکن است منجر به تغییر در احتمال بروز خشونت قومی شود. استفاده از رسانه هایی که به خشونت های قومی منجر می شود معمولاً به صورت چرخه ای از روابط است؛ یک گروه پیام هایی از انسجام گروه را در پاسخ به یک تهدید افزایش می دهد و گروه های همسایه نیز با پیامهایی از انسجام گروه خودشان به آن پاسخ می دهد. البته این تنها زمانی اتفاق می افتد که گروه های بیرونی، پیشاپیش به عنوان تهدیدات بالقوه در نظر گرفته شوند. با استفاده از این منطق، با کاهش پیام های انسجام گروهی، خشونت های قومی ممکن است که کاهش پیدا کند، در حالی که پیام های ایمنی و همبستگی با اعضای دیگر گروه های قومی را افزایش می دهد. نیروهای خارجی نیز ممکن است در کاهش احتمال خشونت قو
می مؤثر باشند. با این وجود، تمام دخالت های نیروهای خارجی نمی تواند مفید باشد. اگر با ظرافت رفتار نکنید ممکن است این احتمال افزایش یابد. گروه های بیرونی می توانند با تحمیل تحریم های اقتصادی ملموس، به ایجاد ثبات در مناطق خطر کمک کنند، نمایندگان موسسات سیاسی را توسعه دهند تا اجازه دهند که صدای اقلیت ها نیز شنیده شود و احترام به جوامع و اقلیت های گوناگون قومی را تشویق کند. با این وجود، اگر اینکار درست انجام نشود، دخالت های بیرونی می تواند موجب به وجود آمدن تأثیر منفی ناسیونالیستی شود.
پایگاه هوایی الرشید، پایگاه مهم نیروی هوایی عراق در جنوب شرق حومه بغداد در استان دیاله، عراق است. این پایگاه، در جنوب شرقی بغداد قرار دارد و طول باند آن ۸۳۰۰ فوت است. در زمان جنگ خلیج فارس، این پایگاه دارای ده شلتر هواپیما محکم سازی شده بود. هم اکنون گردان ۱۰۹ نیروی هوایی عراق که هواپیماهای سوخو ۲۵ را پرواز می دهد در این پایگاه مستقر است. تاریخچه. نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا. پایگاه هوایی الرشید در اصل یک پایگاه نظامی انگلیسی و فرودگاه بود که پس از جنگ جهانی اول و از سال ۱۹۲۲ ساخته شد و راف هینادی نامیده شد. هنگامی که بریتانیایی ها پایگاه جدیدتر خود را با نام راف دیبان ساختند (در اول مارس ۱۹۳۸) این پایگاه به راف هابانیا تغییر نام داده شد. از سال ۱۹۳۶ نیروی هوایی بریتانیا شروع به تخلیه این پایگاه کردند تا سرانجام در سال ۱۹۳۸ این پایگاه، به نیروی هوایی سلطنتی عراق تحویل داده شد. جنگ ایران و عراق. این پایگاه هوایی در طی عملیات کمان ۹۹ در دومین روز از جنگ ایران و عراق در سال ۱۹۸۰، یک روز پس از حمله عراق به ایران، توسط نیروی هوایی ایران بمباران شد و به مدت ۶۹ روز غیر عملیاتی ماند. استفاده ارتش عراق تا پیش از ۲۰۰۳.
تیپ اطلاعات نظامی عراق در همین پایگاه مستقر بود که شامل گردان واکنش سریع برای پاسخ به تهدیدات امنیتی در بغداد بود. در اوایل سال ۱۹۹۸ گردان ششم گارد ریاست جمهوری عراق مستقر در الرشید مسئول اتمام ناآرامی های شیعیان در «شهرک صدام» شدند و آن ها با بمبارانی بی امان، مشابه سرکوب ناآرامی ها در نجف در سال ۱۹۹۱، معترضان را در هم کوبیدند. حمله به عراق در سال ۲۰۰۳. در ۳۱ مارس سال ۲۰۰۳ هواپیماهای جنگی آمریکایی، به بمباران پادگان اصلی مرکز آموزش نیروهای شبه نظامی در شرق بغداد در منطقه رستمیه دست زدند. طی حمله ۲۰۰۳ به عراق در همان سال، پایگاه تصرف شد. در اواسط ماه مارس ۲۰۰۳ واحد ساخت و ساز نیروهای گردان تفنگداران نیروی دریایی ایالات متحده (سی بیز "Seabees") به پایگاه هجوم بردند. سی بیز اردوگاهی را در ورزشگاه ورزشی نظامی بر پار کردند. استفاده توسط نیروی هوایی عراق. بین سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ آشیانه جدیدی در قسمت غربی پایگاه ساخته شد. در هفته های پس از حمله داعش به شمال عراق، ایران مرکز کنترل ویژه ای در پایگاه هوایی رشید در بغداد به راه انداخت و پرواز یک ناوگان کوچک از هواپیماهای بدون سرنشین تجسسی ابابیل را بر فراز عراق آغاز ن
مود. گزارش شده یک واحد ایرانی پردازش سیگنال های اطلاعات نیز در فرودگاه مستقر شده تا به رهگیری ارتباطات الکترونیکی میان پیکارجویان داعش و فرماندهانش بپردازد. اسکادران ۱۰۹ نیروی هوایی عراق نیز از این پایگاه برای پرواز هواپیماهای سوخو ۲۵ استفاده می کند.
ورا والدز هرومادکوا (۳ ژوئن ۱۹۱۴–۲۴ نوامبر ۱۹۹۵) یک مبارز برجسته در مقاومت کمونیستی ضد نازی در پاریس در طول جنگ جهانی دوم بود. زندگی نامه. ورا در شهر درسدن در آلمان به دنیا آمد و پدر او، یک کارآفرین ثروتمند چکی و برادر جیندرک والدز بود. او حاضر به مهاجرت به ایالات متحده با خانواده اش نشد و به جای آن به مقاومت ضد نازی در فرانسه پیوست. در پاریس او با یکی از رهبران مقاومت چک در منطقه پاریس، اتاکار هرومادکو، ازدواج کرد. بین سال های ۱۹۴۵ و ۱۹۶۸ او در چکسلواکی زندگی می کرد و پس از حمله پیمان ورشو به چکسلواکی در سال ۱۹۶۸ به سوئیس مهاجرت کرد. پس از انقلاب مخملی چکسلواکی در سال ۱۹۸۹، او تلاش کرد بخشی از اموال خانواده اش را در جمهوری چک به دست آورد.
سرژ کلارزفلد (؛ زادهٔ ) حقوقدان، شکارچی نازی ها، نویسنده، تاریخ نگار، و وکیل اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است. متولد رومانی و یک فعال فرانسوی که به دلیل ثبت اسناد هولوکاست به منظور پیگرد و مجازات جنایتکاران جنگی شهرت یافت. او از دهه ۱۹۶۰، تلاش های قابل توجهی را برای یادبود قربانیان یهودی هنگامیکه فرانسه تحت اشغال آلمان بود انجام داد و حامی فعال اسرائیل بود. فعالیت ها. 'سرژ کلارزفلد کمک کرد تا انجمن فرزندان و دختران یهودیان تبعیدی از فرانسه (FFDJF) یا FFDJF تشکیل شود. این انجمن یکی از گروه هایی است که پرونده جنایات نازی ها را مستند کرد و مقامات سابق آلمان و فرانسه مانند کلاوس باربی، رنه بوسه، ژان لوگوئی، موریس پاپون و پل تووییر، که در مرگ صدها هزار فرانسوی و یهودیان خارجی در دوران جنگ جهانی دوم. دست داشتند تحت تعقیب قرار گیرند. در سال های قبل از ۱۹۸۹ و شکست اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، او و همسرش علیه حمایت بلوک شرق از سازمان آزادیبخش فلسطین و ضدیت با صهیونیسم فعالیت می کردند. افتخارات. در سال های ۱۹۸۴ و ۸۶ فعالیت های سرژ و همسرش توسط لژیون دونور فرانسه قدر دانی شد. در سال ۱۹
۸۶داستان آن ها درآمریکا به عنوان یک فیلم تلویزیونی با تام کانتی، فرح فاوست و جرالدین پیج به نمایش گذاشته شد. در سال ۲۰۰۸ هم یک فیلم تلویزیونی فرانسوی دربارهٔ آن ها ساخته شد. در اول ژانویه ۲۰۱۴، رتبه لژیون دونور را دریافت کرد و به عنوان افسر ارشد شناخته شد.
اتاکار هرومادکو (; – ) روزنامه نگار، افسر اهل چکسلواکی بود. او در نیمه اول زندگی خود برای آرمان های کمونیستی مبارزه کرد و بعدها قربانی پاکسازی های کمونیستی شد و بخاطر مسائل سیاسی به سوئیس نقل مکان کرد. اتاکار هرومادکو در پنج سالگی پدرش را در جنگ جهانی اول از دست داد و در زمان تحصیل هوادار جنبش کمونیستی در چکسلواکی شد. در تیپ های بین المللی در جنگ داخلی اسپانیا و در جنگ جهانی دوم در گروه های مقاومت فرانسه علیه نازیها به عنوان یک داوطلب جنگید. بعد از جنگ جهانی دوم او به چکسلواکی بازگشت و در تقویت فعالیت های حزب کمونیست چکسلواکی شرکت کرد. او این فعالیت ها را تا سال ۱۹۴۸ و کودتای چکسلواکی ادامه داد. در ابتدای دهه ۱۹۵۰ قربانی تصفیه های کمونیستی شد و به مدت ۱۲ سال را در زندان گذراند. در سال ۱۹۵۶ از زندان آزاد شد و بعد از حمله پیمان ورشو به چکسلواکی در سال ۱۹۶۸ به سوئیس مهاجرت کرد. او در سال ۱۹۸۳ در ایوردون لبن سوئیس درگذشت. دوران جوانی. هرومادکو در ۳۰ اوت سال ۱۹۰۹ در کنز، منطقه &lt;bdi&gt;تشاسلاو&lt;/bdi&gt; یوگسلاوی به دنیا آمد. پدرش اوتو هرومادکو و مادرش مری هرومادکوا بودند. پدرش در سال ۱۹۱۴ در جنگ جهانی اول درگذ
شت و او همراه با مادر و خانواده اش به هاولیچکوو برود نقل مکان کردند. در سال ۱۹۲۸ تحصیلاتش را در رشته حقوق شروع کرد و به لیگ جوانان کمونیست چکسلواکی پیوست. در سال ۱۹۳۰ به عنوان رهبر یک گروه دانشجویی دستگیر و زندانی شد. او در یک کلیسا علیه جنگ شعارنویسی کرد و از دانشگاه برنو محروم شد. در سال های بعد، او به طور کامل بر روی فعالیت های کمونیستی متمرکز شد. او دبیر منطقه ای حزب کمونیست چکسلواکی در مناطق کوم سمول و چندین منطقه دیگر بود. او همچنین سردبیر روزنامه رسمی حزب کمونیست چکسلواکی و مجله یدنوتا بود. او در دهه ۱۹۳۰ بمدتی طولانی مخفیانه زندگی کرد، زیرا پلیس و دادگاه های چکسلواک برای جرایم متعدد از جمله توزیع غیرقانونی مطبوعات کمونیستی او را تحت تعقیب داشتند. بین سال های ۱۹۳۰–۱۹۳۶، او ده بار در چکسلواکی زندانی شد و یک بار نیز در درسدن آلمان به زندان افتاد. جنگ داخلی اسپانیا و جنگ جهانی دوم. پس از شروع جنگ داخلی اسپانیا، او داوطلب جنگیدن در تیپ های بین المللی شد. او در سال های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹ درتیپ ۱۲۹ به عنوان یک کمیسر سیاسی خدمت کرد. در جبهه های اکسترامادورا، آراگون، لوانت و در زمان عقب نشینی از کاتالونیا به فرانسه
در بخش حفاظت پشت نیروهای مقاومت خدمت کرد. پس از عبور از پیرنه ها، او در کمپ های بین المللی سن سیپرین و گورس بود. در هر دو اردوگاه او رئیس سازمان غیرقانونی کمونیستهای چکسلواکی بود. در اکتبر ۱۹۳۹ او با سایر عوامل «کمینترن» به اردوگاه کار اجباری ورنت انتقال داده شد. در دوم ژوئن سال ۱۹۴۱ موفق شد که از اردوگاه نازیها فرار کند. او بلافاصله به مقاومت فرانسه در پاریس پیوست. از سال ۱۹۴۱ او یکی از اعضای کمیته مرکزی چکسلواکی در فرانسه بود و از سال ۱۹۴۳ در همین کمیته به عنوان یک افسر خدمت می کرد. از سال ۱۹۴۳ او یکی از افسران ارشدی بود که فعالیت های نظامی گروه های بین المللی را با نیروهای مقاومت فرانسه (FFI) هماهنگ می کرد. با دریافت درجه کاپیتانی از مقاومت فرانسه او فرماندهی ۱۲۰۰ شبه نظامی را در منطقه پاریس بعهده گرفت. زندگی شخصی. در زمانی که اتاکار هرومادکو در پاریس بود وی با ورا والدز یکی از فعالین مقاومت فرانسه آشنا شد و پس از پایان جنگ جهانی دوم در منطقه پاریس، با وی ازدواج کرد. درگذشت. اتاکار در ۱۴ آوریل ۱۹۸۳ در ایوردون لبن سوئیس درگذشت.
هو-سونگ پاک (؛ زادهٔ ) بازیگر و رزمی کار کره ای تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "استاد مست ۲" اشاره کرد.
ایوان یونگ بازیگر اهل هنگ کنگ است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "استاد مست ۲" اشاره نمود.
فلیکس وانگ (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل هنگ کنگ است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "برادران"، "ببرها" و "استاد مست ۲" اشاره کرد.
رافائل النکار (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۸ در ژواو پسوا) بازیگر فیلم های پورنوگرافی آمیزش جنسی همجنس گرایی اهل برزیل است. وی کارهای متعددی برای تولیدکنندگان آمریکایی از قبیل فالکن، و من دات-کام انجام داده است.
عزیز هروی (زادهٔ ۱۹۵۲) یک موسیقی دان اهل افغانستان است که از سال ۱۹۸۵ در ساکرامنتو، کالیفرنیا زندگی می کند. تخصص او در نواختن سازهای دوتار و رباب است. او تاکنون هفت آلبوم منتشر کرده است. موسیقی او ترکیبی از ابزار و سبک های فارسی و هندوستانی است.
خوان خویا بورخا (؛ – ۲۸ آوریل ۲۰۲۱) با نام هنری ریسیتاس () که معنای تقریبی آن «آقای خنده» است، بازیگر و کمدین اهل اسپانیا بود. او در سال ۲۰۱۵ به سبب انتشار چند میم طنزآمیز که روی مصاحبهٔ او با خسوس کینترو در سال ۲۰۰۷ در شوی تلویزیونی «"موش های رنگارنگ"» صداگذاری و اجرا شده بود، شهرت فراوانی یافت.
خسوس رودریگـِث کینترو (؛ زادهٔ ) یک روزنامه نگار، نویسنده، و مجری تلویزیون اهل اسپانیا است. او بابت شوها و برنامه های رادیو-تلویزیونی اش در کشورهای اسپانیولی زبان شهرت فراوانی دارد که دو نمونه از مشهورترین برنامه هایش «"مرد و رولت"» و «"دیوانه بر روی تپه"» نام دارند. علاوه بر این، او تهیه کنندهٔ آثار خوانندهٔ ونزوئلایی سوله داد براوو و گیتاریست نامدار اسپانیا پاکو د لوسیا بوده است.
سان خوان دل پوئرتو، فلوریدا () یک مقر و قرارگاه فرانسیسکویی های اسپانیایی در فلوریداست که در سال ۱۵۸۷ میلادی برپا شد.
کانال سور () بخشی از «رادیو و تلویزیون اندلس» (RTVA) است که بنگاه خبرپراکنی دولتی اندلس است. کانال سور که به معنای «شبکهٔ جنوب» است از ۲ کانال تلویزیونی و یک شبکهٔ رادیویی همگانی (مشتمل بر دو کانال رادیویی) تشکیل شده است.
ژیلا (زادهٔ )، (درگذشت )،خواننده، هنرپیشهٔ اهل افغانستان بود. وی میان سال های ۱۹۵۷ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می کرد. خواهر او سارا، با جلیل زلاند ازدواج کرده است. او ۴۸۲ تک آهنگ برای رادیو و ۱۳ تک آهنگ در تلویزیون اجرا کرده است. زندگی نامه. ژیلا در سال ۱۹۴۳ در کابل زاده شد و وقتی ۵ سال داشت، مادرش را از دست داد. او در سن ۱۰ سالگی علاقه مندی خود را به موسیقی نشان داد. پدرش که عاشق موسیقی و هنر بود، مشوق او بود. او در سن ۱۴ سالگی به طور رسمی خوانندگی را آغاز کرد. با وجود اینکه پیش از او خوانندگان زن دیگری هم در افغانستان وجود داشتند، اما ژیلا اولین زن مشهور افغان به عنوان یک خواننده است. افزون بر کارهای انفرادی، ژیلا همکاری هایی هم با سایر خوانندگان بزرگ افغانستان مانند احمد ظاهر، جلیل زلاند و استاد خلیل داشته است و مهم ترین همکاری بین المللی او در سال ۱۹۶۴ هنگامی بود که او ترانه ای را با محمد رفیع، پرطرفدارترین خوانندهٔ وقت هند در آن زمان اجرا کرد و این آهنگ، در رادیو کابل نیز مورد استقبال شنودگان قرارگرفت؛ زیرا این اولین بار بود که یک خوانندهٔ هندی در افغانستان آواز خواند. با توجه به وضعیت سیاسی و جنگ های داخلی ا
فغانستان، ژیلا در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ افغانستان را ترک کرد. او ابتدا با خانواده اش به کراچی سفر کرد و پس از ۱۳ ماه، در سال ۱۹۸۲ به ایالت کالیفرنیا مهاجرت کرد. بعد از این زمان، فعالیت های او در صحنهٔ موسیقی افغانستان محدود شد. از ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۱ کار حرفه ای ژیلا تنها با اجرای کنسرت های مختلف در ایالات متحده و کانادا، و با همکاری سایر خوانندگان افغان به پایان رسید. ژیلا در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۹ در ایالات متحده درگذشت.
بهرنگ تنکابنی (زادهٔ ) منتقد و تهیه کننده موسیقی ایرانی است. او به عنوان روزنامه نگار در نشریاتی چون "شرق" و "اعتماد" قلم زده و در سال ۱۳۹۶ یک برنامه اینترنتی گفتگو محور زنده در زمینهٔ موسیقی با عنوان "آهنگ" اجرا می کرد. فعالیت حرفه ای. فعالیت های مطبوعاتی. تنکابنی از سال ۱۳۸۳ به همراه کیوان فرزین مجلهٔ "فرهنگ و آهنگ" را بنیان نهاد. انتشار این مجله تا فروردین ۱۳۹۰ ادامه داشت و دو شمارهٔ دیگر از آن در سال ۱۳۹۴ منتشر شدند. او در پی بازداشت فعالان مطبوعاتی در خلال اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران در ۱۵ دی ۱۳۸۸ بازداشت و در ۹ اسفند همان سال آزاد شد. او همچنین از سال ۱۳۹۱ تا سال ۱۳۹۳ دبیر تحریریهٔ ماهنامه فرهنگی-هنری "شبکه آفتاب" بود. تهیه کنندگی کنسرت. بهرنگ تنکابنی به عنوان تهیه کننده در برگزاری همنوازی های موسیقی دانان مطرحی همچون محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، همایون شجریان، حمید متبسم، محمدرضا درویشی و… همکاری داشته است. از فعالیت های بهرنگ تنکابنی به عنوان تهیه کننده همنوازی (کنسرت) می توان به موارد زیر اشاره کرد: تبلیغات. تنکابنی به دعوت منیژه حکمت به پروژه ساخت فیلم سینمایی شهر موشها ۲ پیوست تا پ
ویش تبلیغاتی این فیلم را طراحی و اجرا کند. در این پویش که از تیر ۱۳۹۲ آغاز شد و تا پایان اکران فیلم در پاییز ۱۳۹۳ ادامه داشت فعالیت هایی همچون ایجاد وبگاه موشنا، طراحی بازی استراتژیک تحت وب «موشوندان»، تولید عروسک ها و … اجرا شدند. او برای این فیلم سیمرغ بلورین بهترین مدیریت تبلیغات و اطلاع رسانی سی و سومین دورهٔ جشنواره فیلم فجر را دریافت کرد.
پرِگابالین با نام تجاری لیریکا یا نام های دیگر (Alzain، Axalid، یا Signature) دارویی از خانواده گاباپنتینوئید است که برای درمان انواع تشنج مانند صرع، درد نوروپاتیک، ترک مصرف مخدرهای افیونی و اختلال اضطراب فراگیر کاربرد دارد.پرگابالین نوعی از داروهای گاباپنتینوئید (آنالوگ گابا) است که از گاما آمینوبوتریک اسید (GABA) مشتق می شوند. پرگابالین داروی گابائرژیک نبوده به طور انتخابی به زیرواحدهای α(2)δ-1 متصل می شود و اتصال به زیرواحدهای α(2)δ-1 آزادسازی پیام رسان عصبی درد را در نخاع که وابسته به کلسیم است مهار می کند. با کاهش جریان الکتریکی غیرطبیعی سلول های مغزی به تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضد صرع برای کاهش حملات تشنج استفاده می شود. پرگابالین همچنین در درمان دردهای مزمن ناشی از آسیب عصبی نیز تجویز می شود. این نوع درد که به درد نوروپاتی شناخته می شود می تواند علل مختلفی مانند دیابت یا زونا داشته باشد. مورد دیگر مصرف پرگابالین در درمان علائم اختلالات اضطرابی، خصوصاً در افرادی است که به داروهای دیگر درمان کنندهٔ این اختلال پاسخ نداده اند. مصرف. مقدار مصرف روزانهٔ پرگابالین ممکن است در هر فرد متفاوت باشد که توسط
پزشک تعیین می شود. لذا دارو را دقیقاً طبق دستور پزشک و به طور منظم مصرف نمایید. نیاز به نسخه. در چندین کشور، از جمله بریتانیا مصرف پرگابالین تنها با تجویز پزشک ممکن است و نگهداری آن بدون دلیلِ پزشکی معتبر، جرم کیفری است. با این حال، این دارو در چندین کشور در خاورمیانه و همچنین در بسیاری از ایالت های هند بدون نیاز به نسخه به فروش می رسد. اعتیاد. اثر آرامش بخش پرگابالین (که گاهی آنرا به صورت نشئه ملایم توصیف می کنند) می تواند باعث اعتیاد شود. مصرف بیش از حد پرگابالین به ویژه هنگامی که با سایر داروهای آرام بخش غیرقانونی ترکیب شود می تواند باعث خواب آلودگی و مشکلات تنفسی شود. پادزهر اضطراری نالوکسان که برای خنثی کردن اثرات مواد افیون به کار می رود، هیچ تاثیری برای مقابله با پرگابالین ندارد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ موارد سوء مصرف این دارو و مرگ مرتبط با آن رشد زیادی در جهان داشته است.
دانیلا وگا (زاده ) بازیگر، خواننده شیلیایی است. او یک زن ترنس است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به یک زن شگفت انگیز اشاره کرد.
سایرا بانو (زاده ) بازیگر هندی است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است می توان به دیوانه اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که سایرا بانو در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
باران فیلمی محصول سال ۱۹۴۹ و به کارگردانی راج کاپور است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج کاپور، نرگس دات، پریم نات، کی. ان. سینگ، نیممی ایفای نقش کرده اند.