Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویلیام نیوبرگ (; تولد حدود ۱۱۳۶ - درگذشت حدود ۱۱۹۸) تاریخ نگار، و ناظم های کانون اهل بریدلینگتون پادشاهی انگلستان در قرن دوازدهم میلادی بود. اثر معروف او "تاریخ مملکت انگلستان" نام دارد. وی در سال ۱۱۳۶ میلادی در استان بریدلینگتون به دنیا آمد. تاریخ او وقایع سال های ۱۰۶۶ تا ۱۲۹۸ را گزارش می دهد. البته وقایع سال های ۱۱۹۸ تا ۱۲۹۸ را که جلد دوم تاریخ ویلیام دربرمی گیرد، از سوی راهب دیر فیونیس در انگلستان تدوین شده است. تاریخ وی اگرچه موجز است اما گزارش های وی مشاهدات و معاینات خود اوست. منازعات میان هنری دوم و فرزندان، درگیری پادشاهی انگلستان با کلیسا در عصر هنری دوم و جان، سفارت های میان اراضی مقدس و انگلستان و فرانسه و … از موضوعات اثر وی است.
آمبروس اورلیوس (؛ ) در افسانه های شبه تاریخی انگلیسی و به ویژه در تاریخچه پادشاهان بریتانیا یک فرمانده نظامی رومی-بریتانیایی است که در جنگی مهم علیه آنگلوساکسون ها در قرن پنجم پیروز شد. در این افسانه ها او عموی شاه آرتور و برادر پدر ارتور، اوتر پندراگون، است که پیش از هر دوی آن ها می میرد. گیلداس آمبروس را آخرین رومی می داند.
مارین ون هولک (زادهٔ ۴ آذر ۱۳۶۷ در هلند) در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن و مدرسه موسیقی و درام گیلدهال به عنوان یک بازیگر تعلیم دیده است. مارین پس از فارغ التحصیل شدن در گستره بین الملل به بازیگری در تئاتر، تلویزیون، رادیو و فیلم پرداخته است. به طور مشخص او در مجموعه BBC شاهد ساکت بازی کرده است و همچنین در غرور (آلمان) الکسی کای کمبل درخشیده است. علاوه بر این مارین کمپانی تئاتر خودش را با نام «آلیس را ملاقات کن» تأسیس کرده است که در آن اجراهایی با تجربیات منحصر به سایت (Site-specific) تولید می کند. مارین با کمپانی آلیس را ملاقات کن اجراهایی را که در یک خانه قایقی، سایت یک ساختمان و یک پناهگاه زیرزمینی استقرار یافته اند نوشته و کارگردانی کرده است. مارین همین طور کارهایی را برای فستیوال های والت (Vault)، استاندون (Standon Calling Festival) و بتر بنکساید (Better Bankside Festival) انجام داده است. مارین در سال ۲۰۱۴ به تهران نقل مکان کرد تا با کمپانی هنرهای اجرایی ویرگول همکاری کند. وی با پروژه پژوهشی "دربارهٔ تصویرت از من تجدید نظر کن" که با اجراهایی در تهران و هلند بین سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ در حال توسعه و پ
یشروی بود درگیر شد. همین طور وی در نمایش های "ردپای صورتی"، "باغبان مرگ" (آروند دشت آرای)، بداهه، پدر، موضوع چیه؟ و "از زیرزمین تا پشت بام" (افسانه ماهیان) که برای بازی در آن در جشنواره تئاتر فجر ۲۰۱۷ نامزد دریافت تندیس بهترین بازیگر زن شد، بازی کرد. مارین اجرای منحصر به مکان یا سایت اسپسیفیک "کروماکی" را در یک حمام زیرزمینی متروکه کارگردانی کرده است که در آن به مخاطب ها تجربه یک فراری منتظر در سفری قایقی میان ترکیه و یونان را ارائه می دهد. مارین بعنوان کارگردان و تولیدکننده تئاتر مارین علاقه مند است که تئاتر را به صورت یک تجربه و مواجهه شخصی مورد کاوش قرار دهد
در افسانه های انگلیسی، هنگیست و هورسا () دو برادر هستند که حدود سال ۴۴۰ میلادی جنگجویان ساکسونی، آنگلی، و جوتی را در یورش به جزیرهٔ بریتانیا رهبری کردند. بنا بر این افسانه ها هورسا در نبردی علیه بومیان کشته شد ولی هنگیست زنده ماند و اولین پادشاه کنت بود. بنابر افسانه ها فورتیگرن ژرمن ها سایر اقوام این مردم را اعم از جوتی ها از ژوتلند، آنگل ها از هلشتاین و ساکسن ها از منطقه میان رودخانه های اِلب و وِزِر را به کمک طلبید و به آنان به خاطر مزدوری هایشان وعده زمین داد. نخستین گروه از بربرهای ساکسنی به هدایت رهبران هنگیست و هورسا با عجله نزدیک گردیدند و در کِنت به خشکی رسیدند. اما برخلاف انتظار، هم پیمانان به زودی نسبت به دریافتی های منظم خود ابراز نارضایتی کردند و به مخالفت برخاستند. آنان پس از انجام چندین نبرد پیروزمندانه بخش اعظم این سرزمین را تصاحب کردند. بدین ترتیب نخستین گام مهاجرنشینی ژرمن ها، به ویژه در امتداد دره های پرآب میان تایمز و هومبر در جنوب شرقی جزیره برداشته شد.
وزارت آموزش بریتانیا () یکی از وزارتخانه های دولت بریتانیا است که مسئول امور آموزشی کودکان و آموزش عالی، محافظت از کودکان، کارآموزی و مهارت آموزی را در این کشور برعهده دارد. این وزارتخانه که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شده ساختمان اصلی آن در خیابان گریت اسمیت لندن قرار دارد.
اوبائین، کوبائین اومه هیمه (زمان حیات ۱۵۶۹–۱۵۴۳ میلادی) بزرگترین دختر تاکدا شینگن و همسر اصلی اش سانجونوکاتا بود. وی در سال ۱۵۵۴ (میلادی) و پس از اتحاد سه ولایت کوسوسون در سن دوازده سالگی با هوجو اوجیماسا ازدواج کرد.
این فهرست شامل ۵۰ حساب کاربری با بیشترین دنبال کننده در شبکه اجتماعی اینستاگرام است. کریستیانو رونالدو با بیش از ۶۲۵ میلیون دنبال کننده پرطرفدارترین حساب کاربری شخصی را در این شبکه اجتماعی دارد. حساب های برتر. جدول زیر شامل فهرستی از ۵۰ حساب کاربری با بیشترین تعداد دنبال کننده در شبکه اجتماعی اینستاگرام است. حرفه و کشور مبدأ هر کدام از این حساب های کاربری نیز آورده شده است.
تپه باغبانان ۲ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، ۲۰۰ متری شمال غربی روستای پری مرده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گازه ۱ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، روستای گازه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه مهرعلی ۱ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، روستای قلعه مهر علی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پسیل مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، ۲۰۰ متری شرق روستای پسیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چناره شوره مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، روستای چنارشوره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زریته پسیل مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، مرکز روستای پسیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بردکر ۲ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، روستای بردکر سگوندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بردکر ۱ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، روستای بردکر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خان آباد مربوط به عصر مفرغ ـ گودین III است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، شرق روستای خان آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار سنگ چوبه مربوط به عصر نوسنگی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، ۸۰۰ متری شمال شرقی روستای کولوی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زنگولوار مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، روستای زنگولوار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ایروه ۱ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، روستای ایروه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۹۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سازمان ورزشی و فرهنگی تاج تشکیلاتی سازمان یافته از رشته ها و دسته های گوناگون ورزشی بود که مرکز آن در شهر تهران قرار داشت و دارای شعبه های فراوانی در سراسر ایران و حتی خارج از کشور بود. به دنبال انقلاب ۱۳۵۷، این سازمان مصادره و تمامی اموال، دارایی ها و پرسنل این شرکت منحل شد و دارایی و املاک آن به سازمان تربیت بدنی ایران واگذار شد. اعضا فوتبال باشگاه تاج تهران که شعبهٔ اصلی این سازمان در شهر تهران به شمار می آمد، گردِ هم آمدند و تحت مالکیت سازمان تربیت بدنی و با نام باشگاه ورزشی استقلال در رقابت های ورزشی حضور یافت. سازمان باشگاه ورزشی تاج بعد از رئال مادرید دومین باشگاه فوتبالی دنیا از نظر دارایی و اموال لقب داشت. تأسیس. در سال های پایانی جنگ جهانی دوم جمعی از ورزشکاران دوچرخه سواری برای سامان دهی امور مربوط به این رشتهٔ ورزشی در تهران گرد هم آمده و یک تشکل صنفی را پایه گذاری کردند. این کانون دوچرخه سواری به تدریج ساختار باشگاهی پیدا کرد و در روز ۴ مهر ۱۳۲۴ با نام «باشگاه دوچرخه سواران» در خیابان فردوسی تهران اعلام موجودیت کرد. بنیان گذاری این باشگاه به فاصلهٔ کمتر از یک ماه از پایان جنگ جهانی دوم رخ می داد
و ایران که در جریان جنگ مورد اشغال نیروهای متفقین قرار گرفته بود، در آن هنگام تحت تأثیر رویدادهای پس از جنگ و خروج نیروهای متفقین قرار داشت. پرویز خسروانی از جمله بنیان گذاران باشگاه بود و در سال های بعد با در اختیار گرفتن امتیاز باشگاه نقش پررنگی در رشد و توسعه آن ایفا کرد. در چهار سال نخست حیات دوچرخه سواران دامنهٔ فعالیت های باشگاه گسترش پیدا کرد و در رشته های گوناگون ورزشی صاحب تیم شد. از این رو در اواخر سال ۱۳۲۸ نام باشگاه با تصمیم هیئت مدیره از دوچرخه سواران به «تاج» تغییر یافت و تا هنگام وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران با همین نام به فعالیت ادامه داد. تغییر نام به تاج. چهار سال پس از تشکیل تیم فوتبال دوچرخه سواران، پرویز خسروانی در سال ۱۳۲۸ امتیاز باشگاه دوچرخه سواران را خرید. و نام آن را با تصویب هیئت مدیرهٔ باشگاه به "تاج" تغییر داد. نام «دوچرخه سواران» برای باشگاهی که به دست گروهی از ورزشکاران دوچرخه سواری پایه گذاری شده بود و به طور اختصاصی در این رشته فعالیت می کرد، از هر نظر مناسب بود. اما دوچرخه سواران طی چهار سال رشد شتابان خود در رشته های گوناگون ورزشی صاحب تیم شده بود و با توجه به گسترش دامنهٔ فعالیت
ها و افزایش هواداران تغییر نام باشگاه اجتناب ناپذیر به نظر می رسید. پرویز عمواوغلی، گرائیلی، ناصر ملکی، علی دانایی فرد و سید آقا جلالی اعضای گروه تصمیم گیرنده ای بودند که در بهمن ۱۳۲۸ با تغییر نام باشگاه از دوچرخه سواران به تاج موافقت کردند. طبق مدارک موجود، تاریخ تغییر نام باشگاه یکم اسفندماه سال ۱۳۲۸ هجری خورشیدی بوده است. بعضی منابع، ۲۲ بهمن سال ۱۳۲۸ را روز تغییر نام به تاج عنوان کرده اند که تیم فوتبال تاج در تاریخ ۲۸ بهمن همین سال با نام جدید در برابر تیم شهباز با نتیجه یک بر صفر برنده شد. رشته های ورزشی. سازمان ورزشی و فرهنگی تاج ابتدا تنها در رشته دوچرخه سواری فعال بود اما رشته های دیگر به سرعت به مجموعه فعالیت های این سازمان اضافه شدند. این سازمان در زمان اوج فعالیتش در ۱۹ رشته ورزشی مردان و ۱۳ رشته ورزشی بانوان فعالیت داشت و در ۱۴ رشته ورزشی قهرمان باشگاه های ایران شده بود. رشته های ورزشی مردان عبارت بودند از: فوتبال، کشتی آزاد، کشتی فرنگی، جودو، وزنه برداری، بوکس، پرورش اندام، والیبال، بسکتبال، بدمینتون، دو و میدانی، تنیس، تنیس روی میز، شنا و شیرجه، دوچرخه سواری، شمشیربازی، کوهنوردی، اسکی و ورزش های
رزمی. رشته های ورزشی بانوان نیز شامل: فوتبال، والیبال، بسکتبال، بدمینتون، دو و میدانی، تنیس، تنیس روی میز، شنا و شیرجه، دوچرخه سواری، شمشیر بازی، کوهنوردی، اسکی و ورزش های رزمی می شدند. از میان موفق ترین تیم های سازمان ورزشی و فرهنگی تاج می توان به تیم های والیبال زنان و مردان تاج اشاره کرد. تیم والیبال زنان تاج در سال ۱۳۴۲ و در هنگام تشکیل تیم ملی والیبال زنان ایران و برگزاری نخستین بازی تیم ملی، به عنوان تیم قهرمان والیبال زنان باشگاه های تهران اسکلت اصلی تیم ملی را تشکیل داد و تیم ملی بر پایه بازیکنان تیم تاج شکل گرفت. تیم والیبال مردان تاج نیز از موفق ترین تیم های سازمان تاج بود و در دوره دوم و سوم جام پاسارگاد قهرمان ایران شده بود. دارایی ها. مجموعه ورزشی تاج تا پیش از انقلاب ایران دارای ۵ باشگاه ورزشی در تهران و ۶۶ باشگاه در شهرستان ها بود. تاج همچنین در کشورهای ترکیه (با نام ) و قطر نیز دارای باشگاه هایی بود که با انقلاب ایران این اماکن از مالکیت باشگاه خارج شدند. باشگاه های تاج در تهران شامل کاخ مرکزی تاج در خیابان بهارستان، باشگاه ورزشی پله در خیابان نظام آباد، کلوپ بانوان تاج در خیابان لس آنجلس (حجا
ب کنونی)، کلوپ تنیس تاج در خیابان پهلوی (ولی عصر فعلی) و کلوپ رضا پهلوی در نازی آباد بودند. تاج همچنین دارای دو فروشگاه ورزشی در تهران در خیابان های شاه رضا و بهارستان بود. با انقلاب ایران و در روز ۲۸ بهمن ماه ۱۳۵۷ کاخ مرکزی تاج و سایر اماکن متعلق به باشگاه تاج به تصرف کمیته های انقلاب درآمدند مکان های ورزشی در اختیار سازمان تربیت بدنی قرار گرفت و اماکن اداری یا خدماتی دیگر همچون فروشگاه ورزشی باشگاه به ارگان هایی مانند سازمان تبلیغات اسلامی واگذار گردید. گفته می شود سازمان تاج در سال های پیش از انقلاب به لحاظ امکانات و زیرساخت ها در زمرهٔ بزرگ ترین تشکیلات ورزشی جهان قرار داشت. سرنوشت. به دنبال وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران دفتر مرکزی سازمان تاج توسط نیروهای انقلابی مصادره شد و مالکان باشگاه دست شان از اموال و دارایی های باشگاه کوتاه ماند. در نهایت در ۸ مهر ۱۳۵۸ بر اساس یکی از لوایح دولت موقت که به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید، کلیه اموال منقول و غیرمنقول و مطالبات و دیون سازمان ورزشی و فرهنگی تاج همراه با پرسنل و واحدهای سازمان مذکور به سازمان تربیت بدنی ایران واگذار شد. در این میان باشگاه تاج که شعبهٔ اصلی ساز
مان تاج در شهر تهران بود، به دستور دولت موقت به «استقلال» تغییر نام داد و از آن پس تحت مالکیت سازمان تربیت بدنی در رقابت های ورزشی شرکت نمود. در تاریخ ۲۰ فروردین ۱۳۵۸ نام این تیم رسماً به استقلال تغییر یافت و این تیم در تاریخ ۲۸ فروردین برای اولین با این نام در مسابقات جام اسپندی در برابر بانک ملی تهران به میدان رفت.
مقبره عزرا یا آرامگاه عزرا (در عربی: عزیر) مکانی است در ساحل غربی رود دجله در کشور عراق امروزی که به باور عوام، مدفن عزرای کاتب است. امروزه در این مکان شهری به نام العزیر بنا شده است که ۴۴ هزار نفر جمعیت دارد.
شاه جهان دوم ( تلفظ فارسی: [ʃɑːh d͡ʒa.ˈhɑːn] ؛ ژوئن ۱۶۹۶ – ۱۷ سپتامبر ۱۷۱۹)، با نام اصلی میرزا رفیع الدوله ، برای مدت کوتاهی دوازدهمین امپراتور گورکانی در سال ۱۷۱۹ بود. پس از انتخاب توسط برادران سید ، او در 6 ژوئن 1719 جانشین امپراتور تشریفاتی رفیع الدرجات شد . شاه جهان دوم نیز به عنوان رئیس تشریفاتی برادران سید خدمت کرد و تا زمان مرگش بر اثر سل در 17 سپتامبر 1719 به عنوان امپراتور خدمت کرد. زندگی شخصی. شاه جهان دوم با نام رفیع الدوله متولد شد. او پسر دوم رفیع الشان و نوه بهادر خان بود. تاریخ دقیق تولد شاه جهان دوم مشخص نیست، اما گمان می رود که هجده ماه از برادرش رفیع الدرجات بزرگتر بوده است . اینکه آیا او ازدواج کرده یا نه، آیا فرزندی داشته یا نه نیز مشخص نیست. سلطنت. شاه جهان دوم در 6 ژوئن 1719 پس از مرگ برادر کوچکترش رفیع الدرجات بر اثر بیماری سل، بر تخت سلطنت نشست. تاجگذاری او در دیوان خاص قلعه سرخ انجام شد . او عنوان شاه جهان دوم را برای خود برگزید . درست مانند برادر کوچکترش، شاه جهان دوم توسط برادران سیدِ پادشاه ساز انتخاب شد و هیچ قدرتی نداشت. نام او برای اولین بار در 13 ژوئن در خطبه خوانده شد . اولین
حضور او در دیوان عام در 11 ژوئن بود. بدون حضور یکی از برادران سید، او اجازه ملاقات با هیچ اشرافی یا شرکت در "نماز جمعه" را نداشت . مرگ]. شاه جهان دوم درست مانند برادر کوچکترش از بیماری سل رنج می برد. او از نظر جسمی و روحی برای انجام وظایف یک حاکم ناتوان بود. او در 17 سپتامبر 1719 در بیدیاپور درگذشت . او در کنار رفیع الدرجات در "درگاه" قطب الدین بختیار کاکی در مهراولی در دهلی به خاک سپرده شد. محمد هادی کاموارخان ادعا کرد که شاه جهان دوم توسط برادران سید مسموم شده است، اما مورخ ویلیام ایروین این ادعا را رد کرد و گفت که اسهال شاه به دلیل ترک تریاک بوده است، کاموارخان باید بسیار ناراحت باشد زیرا آینده اش با مرگ شاه جهان خراب شده است و سیدها هیچ سودی از مرگ او نبرده اند.
فرایند بسمر () اولین فرآیند صنعتی ارزان قیمت، برای تولید انبوه فولاد از آهن، پیش از توسعه فرایند کوره سر باز () است. هدف اصلی فرایند بسمر حذف آلاینده های آهن از طریق اکسیداسیون، با دمیدن اکسیژن از میان توده چدن گداخته و آهن مذاب می باشد. همچنین پدیده اکسیداسیون دمای آهن مذاب را افزایش داده و آن را مذاب نگه می دارد.این افزایش دما، به واسطه واکنش اکسیژن با کربن و سیلیسیم موجود در آهن گداخته به وجود می آید. گرچه کربن زدایی () ،به وسیله هوا، سال های زیادی در خارج از اروپا استفاده می شد؛ اما در مقیاس صنعتی نبود. در قرن یازدهم میلادی فرآیندی شبیه به پادلینگ () در آسیای شرقی به کار می رفت که دانشمندی به نام این فرآیند را به عنوان فرآیند مورد استفاده در صنعت آهن و فولاد چین معرفی کرد. در قرن هفدهم میلادی گزارش های مسافران اروپایی نشان می داد که این روش در ژاپن نیز مورد استفاده قرار می گیرد. فرآیند مدرنی که در مقیاس صنعتی از آن استفاده شد، فرآیند بسمر نام دارد که هنری بسمر در سال ۱۸۵۶ میلادی حق ثبت اختراع آن را کسب کرد. البته گفته می شود این فرآیند در سال ۱۸۵۱ توسط مخترع آمریکایی، ، کشف شده بود که ادعای بحث برانگیزی ا
ست. هنری بسمر. مخترع فرآیند بسمر، دانشمند بریتانیایی؛ هنری بسمر (۱۹ ژانویهٔ ۱۸۱۳ - ۱۵ مارس ۱۸۹۸) می باشد. او روشی برای تولید فولاد ابداع کرد که به مهم ترین روش تولید فولاد در قرن ۱۹ میلادی تبدیل شد و شهر شفیلد را به یک مرکز مهم صنعتی تبدیل کرد. هدف بسمر، کاهش هزینه تولید فولاد برای صنعت توپخانه بود. این روش، تولید فولاد را ارزان و سریع ساخت و باعث تحول در صنعت مهندسی سازه ها شد.علاوه بر کوره بسمر، او بیش از صد اختراع دیگر در زمینه تولید آهن، فولاد و شیشه داشت. برخلاف بسیاری از مخترعان، او توانست نوآوریهای خود را به مرحله تولید صنعتی برساند و از منفعت مادی آنها استفاده کند. تاریخچه. روش های اولیه تولید فولاد. از قرن یازدهم میلادی روش هایی برای تولید فولاد در آسیای شرقی ابداع شد که سیستمی یکسان با سیستم فرآیند بسمر داشت. به گفتهٔ رابرت هارتوِل (Robert Hartwell)، مورخ اقتصادی، مردمان سلسله سونگ روشی برای کربن زدایی جزئی ابداع کرده بودند به این صورت که چدن را به طور مکرر آهنگری می کردند و به سرعت سرد می کردند (انفجار سرد). (سینولوژیست) و Theodore A. Wertime (مورخ متالوژی) این روش را به عنوان «جَد فرآیند بسمر» نام
گذاری کرده اند. این فرآیند اولین بار توسط دانشمند و مقام چند جانبه دولت، ، در سال ۱۰۷۵ شرح داده شد. هارتول اظهار می کرد که ممکن است اولین منطقه ای که در قرن یازدهم از این روش استفاده می کرد؛ منطقه بزرگ تولید آهن در مرز هنان-هبی باشد. در قرن پانزدهم میلادی روش دیگری که از اصل دمیدن هوا استفاده می کرد، به نام « » در اروپا رواج پیدا کرد. در سال ۱۷۴۰ ساعت ساز انگلیسی، بنجامین هاتسون، برای ساخت فولاد روش فرآیند بوته ای () را در کارگاهش در منطقه هندزورث در شفیلد ابداع کرد. این روش تاثیر بسیار زیادی در کیفیت و کمیت فولاد تولید شده داشت اما با توجه به هزینه بالا، این نوع فولاد برای کاربردهای خاص و محدودی استفاده می شد و ارتباطی به فرآیند بسمر که از کربن زدایی استفاده می کرد؛ نداشت. با توجه به مشاهدات مسافران اروپایی در قرن ۱۷، می توان ادعا کرد که ژاپنی ها نیز از فرآیندی مشابه با روش بسمر استفاده می کردند. این فرآیند توسط () در کتابی به زبان انگلیسی در سال ۱۶۶۹ شرح داده شده است. به گفتهٔ او:« آن ها اختراعی خاص برای ذوب کردن آهن بدون استفاده از آتش داشتند؛ به این صورت که آهن را در بشکه‎ هایی می ریختند و در حدود نیم فوت
داخل زمین می کردند سپس به طور مداوم در آن می دمیدند و با ملاقه هایی آن را خارج می کردند تا به فرم مورد نظر درآید.» به گفتهٔ دونالد واگنرِ مورخ، ماندلسلو خودش به ژاپن نرفته بود، بنابرین توضیح او از این فرآیند از گزارش های مسافران اروپایی که به ژاپن رفته بودند نشات گرفته است. واگنر معتقد بود روش ژاپنی ها ممکن است با روش بسمر مشابه باشد اما توضیحات جایگزین نیز قابل قبول هستند. روش بسمر. در اوایل دهه ۱۸۵۰، مخترع آمریکایی ویلیام کِلی ()، روی روشی مشابه روش بسمر آزمایش می کرد، ولی این ادعا که روش این دو مخترع یکسان است هنوز بحث برانگیز است. وقتی اختراع بسمر برای تولید فولاد توسط نشریه علمی آمریکایی ("") گزارش شد ویلیام کِلی با نوشتن نامه ای برای این نشریه نسبت به این خبر واکنش نشان داد. کِلی در این نامه اظهار کرد که قبلاً روندکار این فرآیند را آزمایش کرده است و ادعا کرد بسمر از کشف او اطلاع داشته است. او نوشت "من برای اعتقادم مبنی بر شناخته شدن کشفم در انگلیس دلیل دارم؛ سه یا چهار سال پیش تعدادی انگلیسی برای دیدن روش های جدید من به اینجا آمدند و تعداد زیادی از آن ها از آن زمان به انگلیس برگشته اند؛ امکان دارد که د
ر مورد اختراع من در انگلیس صحبت کرده باشند." با این حال در بسیاری از منابع ذکر شده است که روش کِلی در تهیه فولاد ناموفق تر از روش بسمر عمل کرده است. هنری بسمر اختراع خود را در زندگینامه اش در سال ۱۸۹۰ شرح داد. در طول وقوع جنگ کریمه بسیاری از دانشمندان و صنعتگران انگلیسی به بررسی فناوری‎ های نظامی می پرداختند. به گفتهٔ بسمر اختراع او از مکالمه اش با ناپلئون سوم در سال ۱۸۵۴ الهام گرفته شده بود که برای توپخانه به فولاد باکیفیتی احتیاج داشتند. بسمر در این باره می گوید: «جرقه ای بود که یکی از بزرگ ترین انقلاب های قرن را روشن کرد. آن شب در طول سفرم از وینسن به پاریس، تصمیم گرفتم تا جایی که می توانم به بهبود کیفیت آهن در ساخت اسلحه کمک کنم.» در آن زمان فولاد تنها در ساخت اجناس کوچک مانند کارد و چنگال کاربرد داشت و هزینهٔ بسیار بالایی برای ساخت توپ در پی داشت. بسمر از ژانویهٔ ۱۸۵۵ بر روی روشی برای تولید فولاد در مقادیر عظیم برای توپخانه شروع به کار کرد و در اکتبر همان سال اولین حق ثبت اختراع خود را برای فرآیند بسمر کسب کرد. او این اختراع را یک سال بعد، در سال ۱۸۵۶ ثبت کرد. بسمر لیسانس فناوری خود را به مبلغ کل ۲۷۰۰۰£
به چهار کارخانه آهن فروخت اما آن ها نتوانستند فولاد را با کیفیتی که بسمر ادعا می کرد تولید کنند. در نهایت بسمر مجبور شد به آن ها مبلغ ۳۲۵۰۰£ بازگرداند. بسمر متوجه شد که این مشکل به دلیل ناخالصی های موجود در آهن است و نتیجه گرفت که راه حل این مشکل این است که بدانیم چه زمانی جریان هوا را قطع کنیم تا ناخالصی ها بسوزند اما مقدار کافی کربن باقی بماند. با این حال با وجود صرف ده ها هزار پوند برای آزمایش ها، او نتوانست پاسخ را پیدا کند. خریداران لیسانس از بسمر شکایت کردند؛ چون نتوانستند آن را عملی کنند. در نهایت بسمر کارخانه فولادسازی خود را تاسیس کرد زیرا علی رغم اینکه نمی توانست روشش را به خریداران منتقل کند؛ خودش می توانست فولاد با کیفیت تولید کند. کارخانه بسمر به یکی از بزرگ ترین کارخانه های جهان تبدیل شد و چهرهٔ جدیدی از تولید فولاد به جهان معرفی کرد. راه جل مشکل فرآیند بسمر برای اولین بار توسط متخصص متالوژی، رابرت فارستر موشت ()، کشف شد. او برای حل این مشکل هزاران آزمایش در انجام داد. روش او این بود که ابتدا تا جایی که ممکن است همه ناخالصی ها و کربن را بسوزاند؛ سپس کربن و منگنز را با افزودن مقدار دقیقی اسپایگلا
یزن () دوباره وارد کند. این روش تاثیر زیادی بر بهبود کیفیت محصول نهایی گذاشت و قابلیت شکل پذیری را افزایش داد.اختراع موشت به دلیل ناتوانی او در پرداخت حق اختراع، به نام او ثبت نشد و در نهایت توسط بسمر خریداری شد. بسمر فروش لیسانس به داخل و خارج انگلیس، از جمله آمریکا را دوباره شروع کرد و بیش از پنج میلیون دلار به دست آورد. انقلاب صنعتی در آمریکا. الکساندر لیمن هولی به طور چشمگیری به موفقیت فولاد بسمر در ایالات متحده کمک کرد. کتاب او ("A Treatise on Ordnance and Armor)" اثری مهم در زمینهٔ ساخت سلاح های معاصر و روش های ساخت فولاد است. او در سال ۱۸۶۲ از فعالیت های بسمر بازدید کرد و علاقمند به دریافت لیسانس برای استفاده از این تکنولوژی در آمریکا شد. هنگامی که به آمریکا بازگشت با دو تولید کنندهٔ آهن به نام های و در نیویورک ملاقات کرد؛ در این ملاقات آن ها از هولی خواستند که به انگلستان برگردد و از طرف آن ها با بانک انگلیس مذاکره کند. هولی لیسانس فناوری بسمر را برای Winslow و Griswold به دست آورد و در اواخر سال ۱۸۶۳ به ایالات متحده بازگشت. این سه نفر کارخانه خود را در سال ۱۸۶۵ در تروی نیویورک راه اندازی کردند. هولی
در این کارخانه دست به نوآوری هایی زد که باعث شد سود کارخانه نسبت به کارخانهٔ بسمر بسیار بالاتر رود. آن ها در سال ۱۸۶۷ یک نمایشگاه عمومی موفق برگزار کردند. این کارخانه توجه راه آهن پنسیلوانیا که به دنبال راه های جدید برای ساخت ریل فولادی بود؛ را به خود جلب کرد. راه آهن پنسیلوانیا بودجه کارخانهٔ دوم هولی که زیر مجموعهٔ شرکت پنسیلوانیا استیل بود را تامین کرد. بین سال های ۱۸۶۶ و ۱۸۷۷ این سه شریک توانستند مجوز ۱۱ شرکت تولید فولاد بسمر را کسب کنند. یکی از سرمایه گذارانی که به خود جذب کردند، بود که بعد از ملاقات با بسمر در سال ۱۸۷۲ نوید بخش بزرگی در فناوری جدید فولاد بود و این فرآیند را کمک بزرگی برای مشاغل فعلی خود (شرکت و شرکت Union Iron Works) می دید. هولی کارخانهٔ تولید فولاد جدیدی برای کارنگی تاسیس کرد و با این کار به پیشرفت و اصلاح فرآیند بسمر ادامه داد. کارخانهٔ جدید به نام در سال ۱۸۷۵ افتتاح شد و رشد ایالات متحده را به عنوان تولید کنندهٔ عمدهٔ فولاد در جهان آغاز کرد. با استفاده از فرآیند بسمر کارخانه توانست بین سال های ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۵ هزینهٔ تولید ریل راه آهن فولادی را از ۱۰۰ دلار در هر تن به ۵۰ دلار در هر تن ک
اهش دهد. این روند کاهش قیمت ادامه داشت تا اینکه در دههٔ ۱۸۹۰ قیمت ریل به ۱۸ دلار در هر تن رسید. قبل از تاسیس این کارخانه ها، تولید فولاد در ایالات متحده حدود ۱۵۷۰۰۰ تن در سال بود؛ تا سال ۱۹۱۰ شرکت های آمریکایی سالانه ۲۶ میلیون تن فولاد تولید می کردند. در آمریکا از فولاد بسمر عمدتاً برای ساخت ریل راه آهن استفاده می شد. در طول ساخت پل بروکلین یک اختلاف بزرگ در مورد استفاده از فولاد بوته ای() یا فولاد ارزان قیمت بسمر به وجود آمد. در سال ۱۸۷۷، آبراهام هویت نامه ای نوشت و خواستار جلوگیری از استفاده از فولاد بسمر در ساخت پل بروکلین شد. جزئیات فنی. با استفاده از روش بسمر ۱۰ تا ۲۰ دقیقه طول می کشد که سه تا پنج تن آهن به فولاد تبدیل شود؛ در حالی که با روش های قبل حداقل یک روز کامل باید آهن را گرم کنیم و هم بزنیم و دوباره گرم کنیم تا به همین نتیجه برسیم. اکسیداسیون. دمیدن هوا در آهن مذاب باعث وارد شدن اکسیژن به داخل آن می شود؛ اکسیژن باعث اکسید شدن ناخالصی هایی مانند سیلیکون، منگنز و کربن می شود و به این ترتیب این ناخالصی ها را از بین می برد. این اکسیدها یا به صورت گاز خارج می شوند یا یک سرباره () جامد تشکیل می دهند. پ
وشش نسوز مبدل نیز در فرآیند تبدیل آهن به فولاد نقش دارد؛ برای موادی که مقدار فسفر در آن ها کم است از لایه های رسی استفاده می شود که به فرآیند اسید بسمر معروف است؛ اما زمانی که مقدار فسفر زیاد باشد از لایه های دولومیت و منیزیت استفاده می شود. به منظور تولید فولاد با خواص مطلوب می توان مواد افزودنی مانند (آلیاژ فرومنگنز) را پس از حذف ناخالصی ها به فولاد مذاب اضافه کرد. مدیریت فرآیند. وقتی فولاد مورد نیاز تشکیل شد درون ملاقه هایی ریخته می شود و سپس درحالی که سربارهٔ سبک تر در پشت آن وجود دارد به قالب منتقل می شود. این فرآیند که "ضربه" نامیده می شود حدوداً در ۲۰ دقیقه به پایان می رسد. در طی این مدت میزان پیشرفت اکسیداسیون ناخالصی ها با استفاده از شعله ای که از دهان مبدل خارج می شود؛ سنجیده می شود. استفاده از روش های مدرن مانند روش های فوتوالکتریک برای ثبت مشخصات شعله می تواند کمک بزرگی به کنترل کیفیت محصول نهایی کند. پس از ضربه، فلز مایع ری کربوریزه (اضافه کردن کربن به ماده) می شود تا مقدار کربن به مقدار مورد نیاز برسد؛ همچنین با توجه به کاربرد مورد نظر مواد آلیاژی دیگر نیز به آن افزوده می شوند. روش های پیشین. در