Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ارتباطات زیست محیطی به مطالعه و اجرای نحوه برخورد افراد، نهادها، جوامع و فرهنگ ها می پردازد که پیام های مربوط به محیط زیست و تعامل انسان با محیط زیست را دریافت، درک و استفاده می کنند. این حیطه طیف گسترده ای از تعامل ها، شامل: ارتباطات فردی، ارتباطات مجازی، تصمیم گیری مشارکتی و پوشش رسانه های زیست محیطی را امکان پذیر می کند. همچنین شامل ارتباطات کلامی است. در کنار این ها به ایجاد یک سبک متفاوت ارتباطات کمک می کند. از دیدگاه عمل، الکساندر فلور ارتباطات زیست محیطی را به عنوان کاربرد روابط، اصول، استراتژی ها و تکنیک های ارتباطی برای مدیریت و حفاظت از محیط زیست تعریف می کند. تاریخچه. ارتباطات زیست محیطی، در حدود دهه ۱۹۸۰ در ایالات متحده ظهور کرد. محققان با استفاده از روشی که فعالان محیط زیست با تصاویر و عبارات برای متقاعد کردن مردم خود استفاده می کردند، به مطالعه ارتباطات محیطی به عنوان یک نظریه مستقل پرداختند. از آن زمان، نظریه ارتباطات زیست محیطی به مراحل مهم و متعددی از جمله ایجاد مجله ارتباطات زیست محیطی در سال ۲۰۰۷ رسیده است. تئوری ارتباطات زیست محیطی. برای درک روش هایی که ارتباطات زیست محیطی بر افراد تأثیر م
ی گذارند، محققان در خصوص دیدگاه افراد نسبت به محیط زیست بر این باورند که محیط زیست دیدگاه های افراد را در قالب های گوناگون شکل می دهد. مطالعه کلی ارتباطات زیست محیطی شامل این ایده است که طبیعت با انسان سخن میگوید. در این زمینه، تلاش ها و نظریه هایی به منظور درک عمیق و اساسی رابطه بین انسان و طبیعت در ارتباطات او با محیط زیست وجود دارند.
ارتباطات زیست محیطی یک ژورنال علمی بررسی شده مربوط به موضوع ارتباطات زیست محیطی است. این نشریه در ماه مه ۲۰۰۷ تأسیس شد و سردبیر مؤسس آن استیو دپوئه (دانشگاه سینسیناتی) بود. ارتباطات زیست محیطی توسط نشرروتلج هشت بار در سال منتشر می شود. این نشریه، به عنوان نشریهٔ رسمی انجمن بین المللی ارتباطات زیست محیطی شناخته می شود. سردبیر آن متیو سی نیسبت (دانشگاه شمال شرقی) است. بر اساس "گزارش استنادی مجلات"، مجله دارای تاثیرگذاری ۱٫۳۶۰ در سال ۲۰۱۷ بوده است.
سامانهٔ شماره گذاری راه های ایران یک شبکه بزرگراه ها و جاده ها در ایران است که تحت مدیریت سازمان حمل و نقل جاده ای ایران قرار دارد. این شبکه شامل بزرگراه های اصلی و چندین جاده بزرگ و کوچک در سطح کشور است. علائم مسیرها. مانند سایر کشورها، رنگ آبی در آزادراه ها، رنگ سبز در بزرگراه ها و برای جاده های فرعی یک عدد ۳ رقمی در یک مستطیل سفید به رنگ مشکی ظاهر می شود که در واقع شماره راه در سامانه شماره گذاری است. مسیرها. آزادراه ها. آزادراه ۱ (ایران)، آزادراه قزوین-رشت آزادراه ۲ (ایران)، آزادراه مشهد-تهران-بازرگان آزادراه ۳ (ایران)، آزادراه تهران-شمال آزادراه ۵ (ایران)، آزادراه پردیس-تهران-بندر امام خمینی آزادراه ۶ (ایران)، آزادراه ساوه-کرمانشاه آزادراه ۷ (ایران)، آزادراه تهران-شیراز آزادراه ۹ (ایران)، آزادراه اصفهان-شاهین شهر آزادراه ۱۶ (ایران)، آزادراه تبریز-ارومیه آزادراه ۵۱ (ایران)، آزادراه اصفهان-زرین شهر بزرگراه ها. اعداد فرد (۱۱–۹۹) به طور کلی مسیرهای شمال-جنوب را نشان می دهند، در حالی که اعداد زوج (۱۲–۹۸) مسیرهای شرق-غرب را نشان می دهند. اعداد در جهت شرق و جنوب به ترتیب افزایش می یابند. برخی از جاده ها بدون شم
اره ملی وجود دارد. بزرگراه ها شماره های ملی ندارند شماره های ۳ رقمی از عدد ۲ رقمی با اضافه کردن یک رقم در انتهای ایجاد شده اند.
عمل آوری زیستی یا فرآوری زیستی، گونه ای از تولید یا فناوری زیستی است که از سامانه های زیستی برای تولید مواد زیستی مهم تجاری و زیست مولکول ها برای کاربرد در داروها، فرآوری غذا و نوشیدنی و کاربردهای صنعتی استفاده می کند. محصولات فرآوری زیستی از منابع طبیعی مثل خون، یا از کشت های میکروب ها، سلول های جانوری، یا سلول های گیاهی که در تجهیزات ویژه ای رشد می کنند، بازیافت می شوند. سلول هایی که در طول تولید مورد استفاده قرار می گیرند، ممکن است به طور طبیعی در حال رخ دادن باشند یا از فنون مهندسی ژنتیک مشتق شده باشند. محصولات. امروزه هزاران محصول در بازار وجود دارد. نمونه هایی از رده های عمومی زیر فهرست شده اند:
پنیر کوزه یا در کردی به آن پنیر کوپه گفته می شود، نوعی پنیر است که در استان آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی و استان کردستان درست می شود. پنیر کوپه در کوزه گذاشته می شود و در زیر زمین برای چند هفته دفن می گردد. از این رو پنیر کوپه خوانده می شود. آماده کردن این نوع پنیر به صورت سنتی نیازمند حدوداً چند ماه زمان است و معمولاً در فصل های پاییز و زمستان درست می شود. این پنیر اکثراً در اواخر تابستان یا اوایل پاییز در زیر خاک قرار داده می شود.
گرمایش جهانی یک نگرانی عمده در ایالات متحده و نیز کل جهان است و نتیجتاً این کشور باید کل گازهای گلخانه ای را که نسبت سرانه آن نسبتاً بالا است، کاهش دهد. این کشور از سال ۲۰۱۴ پس از چین، دومین کشور جهان در تولید گازهای گلخانه ای است. تغییرات اقلیمی در ایالات متحده به عنوان یک تهدید امنیتی ملی دیده می شود. تاثیر روی مردم. حداقل ۷۲ درصد از پاسخ دهندگان چینی، آمریکایی و اروپایی در نظرسنجی اقلیمی بانک سرمایه گذاری اروپا در سال ۲۰۲۰-۲۰۲۱ در اظهارات خود گفتند که تغییرات اقلیمی بر زندگی روزمره آنها تأثیر می گذارد. تاثیر روی سلامتی انسان. انتظار می رود تغییرات آب و هوا تهدیدات فزاینده ای روی سلامت انسان داشته باشد. محققان تعیین کرده اند که مکان های مورد نگرانی عبارتند از «مناطق ساحلی، جزایر، بیابان ها در جنوب غربی، مناطق مرزی و قطب شمال ایالات متحده (آلاسکا)». این تاثیرات شامل جراحت و بیماری ناشی از حوادث و همچنین اثرات بعدی تغییرات عمده اقلیمی است. تأثیرات روانی نیز شامل: اختلال و استرس بعد از سوانح، مهاجرت اجباری و از دست دادن دلبستگی ها به مسکن و موقعیت جغرافیایی و هویت اجتماعی میباشد. امری که به ظرفیت جامعه برای دا
شتن کنش و واکنش اجتماعی و توانمندی انعطاف پذیری انسان آسیب می رساند.
بهداشت محیط یک مجله پزشکی مورد بررسی قرار گرفته است که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شده و توسط بایومد مرکزی منتشر می شود. این نشریه پژوهش هایی را در تمام زمینه های پزشکی و زیست محیطی پوشش می دهد. سردبیران آن فیلیپه گراندجین (دانشگاه جنوبی دانمارک) و دیوید ازونوف (دانشکده بهداشت عمومی بوستون) هستند. طبق "گزارش استنادی مجلات"، عامل تأثیر گذار نشریه در سال ۲۰۱۵ برابر ۳٫۴۵۳ است.
بایومد مرکزی یک ناشر دارای دسترسی آزاد علمی انتفاعی بریتانیا است. بایومد مرکزی بیش از ۲۵۰ مجله علمی منتشر می کند. تمام نشریه های بایومد مرکزی فقط به صورت برخط منتشر می شوند. این انتشارات خود را به عنوان اولین و بزرگترین ناشر علوم با دسترسی آزاد معرفی می کند و متعلق به اشپرینگر نیچر است. پایگاه های داده. این شرکت همچنین میزبان پایگاه های داده ای زیست پزشکی، از جمله آزمایشات کنونی کنترل شده و پایگاه داده ای از آزمایشات بالینی است. کتابخانه تصاویر زیست شناسی و پایگاه داده های موردی، پایگاه داده ای پرونده های گزارشهای موردی پزشکی در سال ۲۰۱۴ بسته شدند.
علوم زیست محیطی زمین یک ژورنال علمی بین المللی بین رشته ای است که توسط اشپرینگر ساینس+بیزینس مدیا و ۲۴ بار در سال منتشر می شود. این نشریه مربوط به تمام جنبه های تعاملی بین انسان ها، منابع طبیعی و اکوسیستم، اقلیم های خاص یا مناطق منحصر به فرد جغرافیایی و نیز زمین است. موضوع ها عبارت هستند از: آلودگی خاک و آب ناشی از مدیریت زباله؛ مشکلات زیست محیطی مرتبط با حمل و نقل زمینی، هوایی و آبی. همچنین موضوع فرایندهای زمین شناسی که ممکن است بر سیستم های زیستی یا انسان تأثیر بگذارد.
پیتر پاروس (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم نامه نویس و تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. در مصاحبه ای، او مراحل اولیه بازیگری خود را کاملاً متفاوت از آنچه سایر بازیگران زن و مرد می دیدند، توصیف کرد. او گفت: «چیزی که مرا جذب کرد، کیفیت شکسپیرگونه بازیگری نبود. من می خواستم آرنولد شوارتزنگر سیاه پوست باشم.» از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کسل"، "ساینفلد"، '، ' و "استخوان ها" و "نایت رایدر" اشاره کرد.
نایت رایدر () یک تلویزیونی آمریکایی است که توسط گلن ای. لارسن تهیه و ساخته شد و در از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ میلادی از شبکهٔ ان بی سی پخش شد.
جاستین برونینگ (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل ایالات متحده آمریکا است. او که در شهری کوچک (با جمعیت ۸۵ نفر در آن زمان) بزرگ شده بود، تنها با ۹ همکلاسی از دبیرستان فارغ التحصیل شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به ""، "کسل"، "آناتومی گری"، "هاوایی فایو-زیرو"، "سریال نایت رایدر"، "تله فیلم نایت رایدر" و "پرونده سرد" اشاره کرد.
کریستوفر تینگ (؛ زادهٔ ) موسیقی دان و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "فیوچراما"، "او. سی."، "کت شلواری ها"، "تله فیلم نایت رایدر" و "سریال نایت رایدر" اشاره کرد.
نایت رایدر () یک مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی اثرِ گلن ای. لارسن است که در واقع دنباله ای برای مجموعه ای به همین نام است که در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی پخش شد.
زارزاند داریان (؛ زادهٔ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۱۲ - درگذشته ۲۸ اکتبر ۱۹۸۴)، رمان نویس، داستان کوتاه نویس و نمایشنامه نویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی زارزاند موسیسیان در ۲۵ فوریهٔ ۱۹۱۲ در روستای در نزدیکی در شمال شرق دریاچه وان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ التحصیل شد. وی عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود. داریان همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان دوستی خلق شده است. وی در ۲۸ اکتبر ۱۹۸۴ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت و در روستای بوژاکان، استان کوتایک به خاک سپرده شد.
آرشاویر داربنی (؛ زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۱۰ - درگذشته ۷ نوامبر ۱۹۸۰)، مترجم و نمایشنامه نویس اهل جمهوری آرتساخ بود. زندگی نامه. وی با نام اصلی آرشاویر میکائیلی مناتساکانیان در ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۱۰ در روستای گتاشن به دنیا آمد داربنی عضو اتحادیه نویسندگان شوروی و حزب کمونیست اتحاد شوروی بود. وی در ۷ نوامبر ۱۹۸۰ در سن ۷۰ سالگی در درگذشت.
مارگار دانیلی داوتیان (؛ زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۱۰ - درگذشته ۴ نوامبر ۱۹۶۴)، مترجم و رمان نویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۱ نوامبر ۱۹۱۰ در روستای شورود، نخجوان به دنیا آمد و از مؤسسه علوم تربیتی ایروان و دانشگاه دولتی باکو فارغ التحصیل شد. وی از سال ۱۹۳۹ تا زمان فوتش، رئیس بخش ارمنی اتحادیه نویسندگان آذربایجان شوروی بود. داوتیان عضو اتحادیه نویسندگان شوروی نیز بود. وی در ۴ نوامبر ۱۹۷۴ در سن ۶۴ سالگی در باکو درگذشت.
هاروتیون گریگوری چوغوریان (؛ زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۸۶۴ - درگذشته ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۳۸)، رمان نویس و مربی تربیتی اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۲۴ اکتبر ۱۸۶۴ در روستای ایجوان به دنیا آمد و در سال ۱۸۹۰ از مدرسه نرسیسیان در تفلیس فارغ التحصیل شد. چوغوریان از سال ۱۹۳۴ عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. وی در ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۳۸ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
ماتئوس داربینیان (؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۸۸۹ - درگذشته ۱۹ سپتامبر ۱۹۳۷)، رمان نویس، نمایشنامه نویس اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۸۸۹ در روستای تووز (شهر) در منطقه شامشادیان (اکنون) به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در روستای زادگاهش فراگرفت و در سال ۱۹۰۸ از مدرسه نرسیسیان در تفلیس فارغ التحصیل شد؛ و در مدارس ارمنی در قفقاز جنوبی تدریس نمود. در سال ۱۹۲۲ به همراه هاکوب هاکوبیان بخش ارمنی Association of Proletarian of Georgia را بنیانگذاری نمود. بین سال های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۲ ریاست بخش ارمنی پخش برنامه های رادیو تفلیس را برعهده داشت. داربینیان عضو اتحادیه نویسندگان شوروی نیز بود. وی در ۱۹ سپتامبر ۱۹۳۷ در سن ۴۸ سالگی در جریان پاکسازی بزرگ دوره استالین کشته شد.
داویت سالادزورتسی ()، شاعر و کشیش اهل ارمنستان که در حدود سده ۱۷ام می زیسته است. زندگی نامه. گمان بر این است که وی از اهالی روستای سالادزور در ارزروم بوده است و در سده هفدهم میلادی می زیسته است. اطلاعات اندکی از زندگانی وی باقی مانده است. وی یتیم بوده است و پس از درگذشت همسر و دخترش به کسوت کشیشی روی آورده است.
داویت باغیشتسی (؛ درگذشته ۲۹ دسامبر ۱۶۷۳)، تاریخ نگار و کشیش اهل ارمنستان بود. زندگی نامه. وی در بیتلیس به دنیا آمد. در سال ۱۶۴۷ به درجه وارداپتی نایل گردید و در سال ۱۶۵۱ به عنوان کشیش ارشد صومعه خندراکاتار منصوب گشت. وی در ۲۹ دسامبر ۱۶۷۳ درگذشت و در جزیره (Islet of Lim) دریاچه وان به خاک سپرده شد.
سوردین یا خفه کن دستگاهی برای کم کردن صدای موسیقی و تغییر و جلوه رنگ صدا است. در سازهای زهی و خانواده های ویولن سوردین ارتعاش ساز را کم کرده و علاوه بر کم کردن صدا باعث نرم تر شدن صدا می شود. در ویولنسل و کنترباس با حذف صدای سیم های بالا و پایین صدای خش را گرفته و صدای صاف تر و کمرنگ تری از ساز تولید می کند. در ساز های سازهای بادی همانند ساکسوفون و ترومپت سوردین علاوه بر کم کردن صدا قابلیت دادن جلوه های صدایی به ساز را دارد. در پیانو از سوردین می توان به عنوان یک وسیله جهت کم کردن صدا در بین چکش و رشته های قرار می گیرد که نتیجه آن صدای بسیار کم ساز خواهد شد.
یولیا کاتارینا ایسبروکر [isbrüker]، که نام کاملش یولیا کاتارینا ایسبروکر-دیرکسِن ISBRÜCKER-DIRKSEN، و زمان تولد اسمش یولیا کاتارینا دیرکسن و پس از جنگ جهانی دوم نامش یولیا ایسبروکر (بدون نقطه های بالای حرف U) (متولد ۲۲ سپتامبر ۱۸۸۷ در روتردام، درگذشته در ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۷۱) بود، یک اسپرانتیست هلندی، عضو افتخاری انجمن جهانی اسپرانتو (UEA)، یکی از اعضای کمیته مرکزی بین المللی و کمیته ی امتحان، رئیس باشگاه اسپرانتو در لاهه، همسر معاون رئیس UEA آقای JRG Isbrücker بود. پس از جنگ جهانی دوم، این زوج نام خود را بدون نقطه نوشتند (به صورت "Isbrucker"، ولی نحوهٔ تلفظ آن تغییری نکرد). فعالیت های اسپرانتو. قبل از جنگ جهانی دوم. ایسبروکر از سال ۱۹۰۹ زبان اسپرانتو را فراگرفت و یک اسپرانتیست شد. به زودی با برادرش یک کتاب آموزشی خوب برای اسپرانتو نوشت. برای پیشرفت بیشتر جنبش، ابتکار خارق العادهٔ او دعوت از یازدهمن کنگرهٔ جهانی اسپرانتو در سال ۱۹۲۰ به لاهه بود، یعنی زمانی که پس از جنگ جهانی اول، یافتن یک شهر مناسب برای میزبانی یک کنگره جهانی بسیار مشکل بود. او کنفرانس بین المللی مذاهب را در لاهه در سال ۱۹۲۸ سازماندهی کرد و همراه
با آندره چِه Cseh مؤسسه ی بین المللی چه را در سال ۱۹۳۰ (که بعداً به مؤسسه بین المللی اسپرانتو تبدیل شد) تأسیس کرد. در چارچوب آن، او دوره های آموزشی بی شماری، سمینارها، مجموعه سخنرانی های عصرانه، مسافرت ها و غیره را سازماندهی کرد. در سال ۱۹۳۱، شهردار آرنهم (در هلند) یک خانهٔ بزرگ را بهمراه یک پارک، که در آن، این مؤسسه «خانه ی اسپرانتو» ی معروف را تأسیس کرد، در اختیار این مؤسسه قرار داد. به برکت استعداد سازمان دهی و نیروی کار خانم ایسبروکر، این مرکز تبدیل به یک مرکز اسپرانتوی بین المللی پر جنب و جوش شد که در آن به طور منظم برنامه های متنوعی مانند دوره های آموزشی، همایش ها، کنفرانس ها و غیره برگزار می شد که اغلب هم بین المللی بودند. در همین حال، خانم ایسبروکر عضو کمیته ی امتحان، عضو کمیته ی مرکزی بین المللی (ICK)، رئیس باشگاه اسپرانتوی در حال شکوفائیِ «بالاخره پیروز خواهد شد» (Fine Gxi Venkos) بود، دوره های آموزشی را برگزار می کرد و در محیط های غیراسپرانتوئی سخنرانی های گوناگونی در ارتباط با زبان اسپرانتو ایراد می نمود. در سال ۱۹۳۹ او دبیر «کمیته ی هلند برای کاربرد عملی اسپرانتو» شد که به تازگی تأسیس شده بود و ا
عضای آن ازجمله، شهردار لاهه و مدیران بانک ها، ادارهٔ گردشگری، ادارهٔ پست و تلگراف و تلفن، و شرکت های بزرگی مانند شرکت فیلیپس و شرکت هواپیمائی معروف هلند، ک. ال. ام. KLM بودند. پس از جنگ جهانی دوم. پس از جنگ، زمانی که این خانه ی اسپرانتو در آرنهم تخریب شد، یولیا وقت و انرژی خود را به پروژهٔ جدیدی اختصاص داد. همراه با آندره چِه Cseh «اتحادیه ی جهانی» (Universala Ligo) را، که یک سازمان فدراتیو جهانی بر اساس کتابی از کلارنس ک. استریت K. Streit بود، تأسیس کرد. زبان رسمی این اتحادیه اسپرانتو بود، اما غیراسپرانتیست ها نیز می توانستند به آن بپیوندند. از آن به بعد، او نماینده این اتحادیهٔ جهانی در همایش ها و کنفرانس های بین المللی جهان بود، و همیشه تأکید می کرد که یک فدراسیون فراملی نیاز به یک زبان فراملی و بی طرف دارد. وی از طریق استدلال های هوشمندانه و تاکتیکی خود نگرش مثبتی را نسبت به اسپرانتو در محیط هائی وسیع و رسانه هائی بزرگ ایجاد کرد. در همین حال او بسیار می نوشت و ترجمه می کرد، بیشتر از همه، برای نشریهٔ لا پراکتیکو "La Praktiko"، که از زمان تأسیس آن در سال ۱۹۳۲ با آن هم کاری داشت و به عنوان اُرگان رسمی اتحادی
ه ی جهانی نیز شناخته شد. او همچنین آثاری را به اسپرانتو ترجمه کرد، از جمله اثر ریکو بولتوئیس Rico Bulthuis (پسر هندریک بولتوئیس، اسپرانتیست مشهور) تحت عنوان "گذشته ی دیگر" و اثر مارتین کوج Martin Kojc یعنی "کتابِ درسی زندگی" را. وی در ترجمهٔ «» که نوشتهٔ نویسنده ای هلندی در سال ۱۸۷۲ بود، نیز همکاری داشت. همچنین نگاه کنید به. مارتین کوج Martin Kojc
اقبال فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی ناگش کوکونور است. در این فیلم بازیگرانی همچون نصیرالدین شاه، شریاس تالپاده، گیریش کارناد، یاتین کاریکار، پراتکشا لونکار، شویتا باسو پراساد ایفای نقش کرده اند.
لهستانی های آمریکا یکی از گروه های مهاجر به ایالات متحده آمریکا هستند. جمعیت لهستانی های آمریکا بالغ بر ۹٫۵ میلیون نفر می شود که برابر با ۳ درصد جغرافیای انسانی ایالات متحده آمریکا است. جمعیت شناسی. بیشتر از ۱٫۵ میلیون نفر از جمعیت شیکاگو اجداد لهستانی دارند. اکثر آنها در اواسط قرن نوزدهم به شیکاگو مهاجرت کردند.
رهبر فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی ای. ال ویجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویجای، امالا پال، راگینی ناندوانی، ساتیاراج، آبیمانیو سینگ، سانتانام، نثار و رکا هریس ایفای نقش کرده اند.
رابرت ملویل یک طراح خودروی بریتانیایی است که هم اکنون در سمت مدیریت بخش طراحی در شرکت مک لارن مشغول به کار است. او فعالیت خود به عنوان طراح خودرو را در سال ۲۰۰۳ در شرکت جگوار لندرور آغاز کرد و در طول ۳ سال فعالیت در این شرکت، خودروهایی نظیر رنجروور ایواک را با همراهی تیم طراحی خلق کرد. پس از آن در سال ۲۰۰۶ به استودیوی طراحی جنرال موتورز در بریتانیا پیوست و به عنوان عضوی از تیم، مدل هایی را برای کادیلاک، هامر، بیوک و شورلت کوروت طراحی نمود. سپس در سال ۲۰۰۹ به عنوان طراح ارشد به شرکت مک لارن وارد شد و پس از ارتقا به مقام سرپرست طراحی در سال ۲۰۱۵، در نهایت در سال ۲۰۱۷ به مدیریت بخش طراحی مک لارن منصوب شد. از جمله خودروهایی که توسط وی طراحی شده یا او در روند طراحی آن ها نقش مهمی داشته است، می توان به خودروی مفهومی کادیلاک کانورژ، مک لارن ۶۵۰اس، مک لارن ۷۲۰اس و مک لارن پی۱ اشاره کرد. زندگی شخصی. ملویل در میان دو برادر دیگرش، جوان ترین فرزند خانواده است. پدر او یک مهندس بود و علاقهٔ زیادی به خودروها داشت؛ و ملویل، ورود خود به حرفهٔ طراحی خودرو را وابسته به راهنمایی های پدرش و نیز مشاور تحصیلی اش در مدرسه، که یک طرا
ح موتورسیکلت سابق بود، می داند. او با راهنمایی مشاور مدرسه به کالج هنر رفت و پس از آن برای گذراندن یک دورهٔ تحصیلی در زمینهٔ طراحی وسایل نقلیه به دانشگاه هادرزفیلد پیوست. این دورهٔ آموزشی بعداً تعطیل شد و ملویل پس از آن وارد کالج سلطنتی هنر لندن شد. در طول ۲ سال تحصیل در رشتهٔ طراحی حمل و نقل در این دانشگاه، شرکت جگوار لندرور هزینه های تحصیل و اسکان او در لندن را پرداخت می کرد تا در نهایت پس از فارغ التحصیلی در سال ۲۰۰۳، وی به عنوان یک طراح به این شرکت خودروسازی پیوست. دوران حرفه ای. ملویل فعالیت حرفه ای خود را در سال ۲۰۰۳ در بخش طراحی پیشرفتهٔ شرکت جگوار لندرور آغاز کرد. وی پس از آن در سال ۲۰۰۶ به عنوان طراح ارشد به عضویت تیم طراحی پیشرفتهٔ شرکت جنرال موتورز در بریتانیا درآمد. او در سال ۲۰۰۹ و طی یک تماس تلفنی از سوی فرانک استیفنسون، که در آن زمان مدیر طراحی شرکت مک لارن بود، به مصاحبه برای ورود به بخش طراحی این شرکت دعوت شد و پس از ۶ ماه سرانجام به عنوان طراح ارشد برگزیده شد و در همان سال به مک لارن پیوست. سمت او در سال ۲۰۱۵ به سرپرست بخش طراحی ارتقاء یافت و سپس در ۳۰ مهٔ ۲۰۱۷، شرکت مک لارن اعلام کرد که با
خروج استیفنسون از این شرکت، رابرت ملویل به عنوان مدیر جدید بخش طراحی مک لارن منصوب شده است. ملویل در زمان فعالیت در جگوار لندرور، در طراحی خودروی رنجروور ایواک نقش داشت و سپس در تیم طراحی جنرال موتورز بر روی مدل هایی برای کادیلاک، هامر، بیوک و شورلت کوروت کار می کرد. پروژهٔ دیگری که طراحی آن در زمان اشتغال او در جنرال موتورز انجام گرفت، مدل مفهومی کادیلاک کانورژ بود. ملویل که کمی پیش از رونمایی از خودروی مک لارن ۱۲سی در سال ۲۰۰۹ وارد شرکت مک لارن شده بود، نقشی در روند طراحی این خودرو نداشت. اما پس از آن تیم طراحی را در خلق مدل های ۵۷۰اس، ۶۵۰اس و پی۱ همراهی کرد. طراحی خودروهای ۷۲۰اس و سنا، و همچنین مدل جدید جی تی نیز از دیگر پروژه های انجام شده توسط ملویل بوه اند.
ترانه رادا فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی دیوید داوان است. در این فیلم بازیگرانی همچون جوهی چاولا، ریشی کاپور، سوشما ست، آلوک نات، موهنیش باهل، کیران کومار، قادرخان، تیکو تالسانیا، شاکتی کاپور ایفای نقش کرده اند.
روان کننده های شخصی روان کننده هایی مخصوص هستند که از آن ها در طول فعالیت های جنسی انسان مانند آمیزش جنسی یا خودارضایی برای کاهش اصطکاک میان آلت مردی و مهبل، مقعد یا دیگر بخش های بدن یا آسان کردن دخول جنسی استفاده می شود. روان کننده ها یا ژل های پزشکی که شبیه به روان کننده های شخصی اند، برای اهداف پزشکی مانند واردکردن اسپکولوم یا نصب کاتتر به کار می روند. روان کننده های پزشکی نسبت به روان کننده های شخصی غلیظ تراند و معمولاً حاوی مهارگر باکتری هستند.&gt; انواع. بر اساس ترکیب. برپایه آب. روان کننده های شخصی مبتنی بر آب، محلول در آب هستند و پر استفاده ترین روان کننده های شخصی هستند. اولین روان کننده های برپایه آب، اتر سلولز یا محلول های گلیسیرین بودند. امروزه محصولات موجود ممکن است حاوی مواد گوناگونی برای حفظ رطوبت و مقاومت در برابر آلودگی باشند. گران روی این محصولات را می توان با تنظیم مقدار آب و غلظت سلولز آن یا سایر ذرات ژل مانند آب دوست تغییر داد. از آنجا که روان کننده های شخصی مبتنی بر آب جذب پوست می شوند و تبخیر می شوند، بیشتر روان کننده های برپایه آب تمایل به خشک شدن در هنگام استفاده دارند؛ اما اضافه کردن
دوباره روان کننده معمولاً برای فعال کردن دوباره آنها کافی است. زمانی که روان کننده در نهایت خشک شود، ممکن است ته نشینی از عناصر فرمول بندی باقی بگذارد. برای همین ممکن است برای پاک کردن باقی مانده آن نیاز به شست وشو با آب باشد یا برای ادامه آمیزش جنسی نیاز به استفاده دوباره از روان کننده باشد. دانشمندان در تلاش اند تا با به کارگیری از روان کننده ها و ژل های ضد رترو ویروسی از انتقال ایدز جلوگیری کنند. روان کننده های معمولی برپایه آب ممکن است با فعالیت های جنسی ای که در آب (مانند در وان حمام، استخر یا حمام گرم) رخ می دهد، ناسازگار باشند زیرا می توانند در آب حل و پراکنده شوند. برپایه روغن. روان کننده های برپایه روغن، برای نمونه روان کننده های نفتی (مانند ژله پترولیوم)، می توانند سبب پارگی و لغزش کاندومهای لاتکسی شوند زیرا این روان کننده ها قابلیت کشش را کاهش می دهند. روان کننده های برپایه روغن مناسب روابطی هستند که در آن نیاز به استفاده از کاندوم نیست یا افرادی که نمی خواهند از مواد نگهدارنده و افزودنی ای که اغلب در دیگر روان کننده ها یافت می شود، استفاده کنند. برپایه سیلیکون. روان کننده های سیلیکونی حاوی آب نیس
تند. آنها احساسی متفاوت از روان کننده های برپایه آب، به فرد استفاده کننده می دهند. روان کننده های برپایه سیلیکون توسط پوست یا غشای مخاطی جذب نمی شوند و در نتیجه نسبت به روان کننده های برپایه آب مدت بیشتری باقی می مانند. روان کننده های برپایه سیلیکون گوناگونی با کیفیت و عملکرد متفاوت در دسترس هستند. همه روان کننده های برپایه سیلیکون "گواهی" لاتکس امن ندارند، اما روان کننده های برپایه سیلیکون افزایش ریسک انتقال ایدز را در هنگام آمیزش جنسی مقعدی نشان نداده اند؛ درحالی که روان کننده های برپایه آب این خطر را افزایش می دهند. بر اساس کاربرد. روان کننده های مهبل. روان کننده های مهبل برای کاهش خشکی و درد واژن در هنگام مقاربت و توسط زوج هایی که تلاش برای لقاح دارند، استفاده می شود. در مداخلات باروری، استفاده از یک روان کننده، جمع آوری نمونه های اسپرم را با خودارضایی آسان تر می کند. روان کنندهایی که معمولاً استفاده می شود عبارتند از بزاق، روغن (مانند روغن بچه، روغن زیتون، روغن کانولا و روغن های معدنی) یا روان کنندهای تجاری در دسترس که یا مبتنی برپایه آب یا برپایه هیدروکسی اتیل سلولز هستند. مخصوص مقعد. بسیاری از روان کنن
ده ها برای رابطه جنسی مقعدی ایمن هستند اما محصولاتی هستند که به طور خاص برای افزایش لذت آمیزش مقعدی طراحی شده اند و به بازار عرضه می شوند. اغلب، این محصولات به سادگی یک ژل غلیظ تر هستند، به جای مایع. این ژل غلیظ تر ترجیح داده می شود زیرا باعث می شود که روان کننده در جای خود قرار گیرد. برخی از روان کننده های مقعدی حاوی عوامل بی حس برای از بین بردن ناراحتی در طول رابطه جنسی مقعدی هستند، هرچند این کاهش حس، لذت جنسی را نیز کاهش می دهد و احتمال آسیب دیدگی افزایش می یابد. علاوه بر این، عامل بنزوکائین که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد، می تواند واکنش های آلرژیک در افرادی که به ۴-آمینوبنزوئیک اسید حساسیت دارند، ایجاد کند. محصولات حاوی بنزوکائین می توانند تمام بخش های بدن را که با آنها تماس می گیرند، بی حس کنند. ارگانیک یا طبیعی. بسیاری از این نوع روان کننده ها که خود را با عنوان «طبیعی» بازاریابی می کنند، حاوی پارابن، گلیسیرین، DEA یا مواد تشکیل دهنده حیوانی نیستند. برخی از آن ها دربردارنده گیاهان دارویی مانند صبر زرد طبی یا عصاره های گیاهی هستند. روان کننده های مخصوص. روان کننده های گرمازا دربردارنده ترکیباتی هست
ند که می توانند حس گرما را القا کنند. تنفس این مواد می تواند این تأثیر را افزایش دهد. روان کننده های خنک کننده یا مورمور کننده می توانند حاوی نعناع تند باشند. برخی از روان کننده های طعم دار دارای طعم هایی مانند طعم میوه اند تا ارتباط دهانی را افزایش دهند. روان کننده های قابل خوردن نباید دربردارنده موادی که غیرقابل خوردن است باشند. دیگر. دیگر محصولاتی که به عنوان روان کننده های شخصی مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از: چربمایه، که با دوام و ارزان است اما به لاتکس آسیب می رسانند. در یک صحنه بحث برانگیز در فیلم "آخرین تانگو در پاریس"، شخصیت پاول، که توسط مارلون براندو بازی می شد، در طول رابطه جنسی مقعدی با شخصیت جین، که توسط ماریا اشنایدر بازی می شد، از کره به عنوان روان کننده استفاده کرد. کاربردها. فعالیت جنسی. یک روان کننده شخصی می تواند برای افزایش لذت و کاهش درد در حین آمیزش جنسی یا فعالیت های دیگر استفاده شود و ممکن است برای روان شدن آلت تناسلی، واژن، مقعد، فلشلایت یا آلت مصنوعی یا سایر اسباب بازی های جنسی پیش یا در هنگام فعالیت جنسی استفاده شود. روان کننده ممکن است به هر بخش دلخواه بدن، به درون و/یا بیرو