Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در هر جهتی قابل چاپ است. دوغاب روبوکَستینگ. دوغاب های سرامیکی در این روش معمولاً حاوی 65%-50 حجمی پودر سرامیکی، کمتر از 1% حجمی افزودنی های و 50%-35 حجمی حلال فرار (معمولاً آب) است. در این فرایند، در حین اکستروژن دوغاب از نازل و در واقع هنگامی که خشک شدن جزئی خمیر صورت می گیرد، رفتار دوغاب از پزودوپلاستیک به دیلاتانت تغییر می کند. تغییر رفتار دوغاب باعث محدود شدن کمترین اندازه قطر نازل به اندازه μm 500 می شود. به علاوه، با کنترل خواص شیمیایی سوسپانسیون سرامیکی، می توان تبدیل برگشت پذیر به ژل را نیز فراهم کرد. در این حالت، شبکه ژلی بین ذرات سرامیکی در حین اکستروژن شکسته شده و دوغاب جریان می یابد اما به محض این که خمیر بر روی لایه رسوب می کند، ویسکوزیته به دلیل فلوکوله یا ژل شدن افزایش می یابد. گاهی اوقات از روغن غیر ترشونده نیز جهت جلوگیری از خشک شدن و مسدود شدن نازل استفاده می شود . در مورد رئولوژی دوغاب، تحقیقات نشان داده است که در غلظت های کم، دوغاب طبیعتاً ویسکوزیته کمی داشته و دارای رفتار نیوتنی است ولی با افزایش درصد حجمی پودر سرامیکی تا حدود 40 درصد، با وجود ویسکوزیته پایین، دوغاب از خود رفتار پزودوپلاس
تیک و رقیق شدن برشی نشان می دهد. با رسیدن درصد حجمی پودر به 60 درصد، برخورد و میانکنش های بین ذره ای غالب شده و ویسکوزیته آغاز به افزایش کرده و رئولوژی به شدت به رقیق شدن برشی میل می کند. در حدود 63 درصد حجمی پودر سرامیکی در دوغاب، موبیلیته ذرات کاهش پیدا کرده و دوغاب دیلاتانت می شود. درنتیجه، در تهیه دوغاب های روبوکستینگ ترجیح بر این است که درصد حجمی پودر سرامیکی به اندازه ای باشد که رفتار دوغاب به دیلاتانسی میل کند. اما در کل کنترل شرایط مناسب اکستروژن پیچیده بوده و به عوامل متعددی مانند فشار ورودی، دما، قطر نازل، گرانش و خشک شدن مواد خمیری نیز وابسته است . کاربردها. یکی از کاربردهای روبوکَستینگ که تحقیقات زیادی در رابطه با آن شده است، تولید بافت های ایمپلنت های زیست-سازگار است. سازه های مشبک پشته شده (Woodpile) می توانند به راحتی ساخته شوند. این سازه ها باعث می شوند استخوان و سایر بافت های بدن انسان رشد کرده و در نهایت پیوند را جایگزین کنند. شیشه های فسفات کلسیم و هیدروکسی آپاتیت به دلیل زیست سازگاری و شباهت ساختاری آنها با استخوان، به عنوان مواد کاندید مورد بررسی گسترده قرار گرفته اند . سایر کاربردهای بال
قوه شامل تولید ساختارهای سطح بالا خاص ، مانند بسترهای کاتالیزور یا الکترولیتهای سلول سوختی است .
جو (به انگلیسی: Joe) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر درام محصول سال ۱۹۷۰ میلادی که توسط کمپانی شرکت گروه کانن توزیع شده فیلم توسط جان جی. آویلدسن کارگردانی شده است.
مرگ ها در آوریل ۲۰۱۹ () آنچه در پی می آید فهرست افراد سرشناسی است که در آوریل ۲۰۱۹ درگذشته اند.
مرگ ها در مه ۲۰۱۹ () آنچه در پی می آید فهرست افراد سرشناسی است که در مه ۲۰۱۹ درگذشته اند.
مرگ ها در ژوئن ۲۰۱۹ () آنچه در پی می آید فهرست افراد سرشناسی است که در ژوئن ۲۰۱۹ درگذشته اند.
مرگ ها در ژوئیه ۲۰۱۹ () آنچه در پی می آید فهرست افراد سرشناسی است که در ژوئیه ۲۰۱۹ درگذشته اند.
مرگ ها در اوت ۲۰۱۹ () آنچه در پی می آید فهرست افراد سرشناسی است که در اوت ۲۰۱۹ درگذشته اند.
مرگ ها در سپتامبر ۲۰۱۹ () آنچه در پی می آید فهرست افراد سرشناسی است که در سپتامبر ۲۰۱۹ درگذشته اند.
مرگ ها در اکتبر ۲۰۱۹ () آنچه در پی می آید فهرست افراد سرشناسی است که در اکتبر ۲۰۱۹ درگذشته اند.
مرگ ها در نوامبر ۲۰۱۹ () آنچه در پی می آید فهرست افراد سرشناسی است که در نوامبر ۲۰۱۹ درگذشته اند.
مرگ ها در دسامبر ۲۰۱۹ () آنچه در پی می آید فهرست افراد سرشناسی است که در دسامبر ۲۰۱۹ درگذشته اند.
وسایل نقلیه نظامی زره پوش برای مقاومت در برابر ضربه گلوله، موشک یا پوسته، از پرسنل داخل در برابر آتش دشمن محافظت می کنند. این وسایل نقلیه شامل وسایل نقلیه زرهی مانند تانک، هواپیما و کشتی است. وسایل نقلیه غیرنظامی نیز ممکن است زرهی باشند. این وسایل نقلیه شامل خودروهایی است که توسط مقامات استفاده می شود (به عنوان مثال، لیموزین های ریاست جمهوری)، خبرنگاران و دیگران در مناطق درگیری یا جاهایی که جنایات خشونت آمیز رایج است از این وسایل استفاده می کنند. خودروهای زرهی غیرنظامی نیز به طور معمول توسط ارگان های امنیتی برای حمل پول یا اشیاء قیمتی مورد استفاده قرار می گیرند تا خطر سرقت محموله را کاهش دهند. وسیله زره پوش ممکن است در برابر تهدیدات غیرعمدی نیز استفاده شود. برخی از فضاپیماها مجهز به زره مخصوص برای محافظت از آنها در برابر ضربه های قطعات ناخواسته فضایی هستند. در هواپیماهای مدرن، موتورهای جت معمولاً توسط یک نوع روکش (نوار آرامید کامپوزیت کولار) مقاوم میشوندتا به بدنه، فن، کمپرسور یا تیغه های توربین آسیبی نرسد. طراحی و هدف خودرو مقاومت زره را تعیین می کند، زیرا آبکاری غالباً بسیار سنگین است و زره سنگین، تحرکت را
محدود می کند. به منظور کاهش این مشکل، برخی از مواد جدید (نانومواد) و ترکیب مواد مورد بررسی قرار می گیرند که شامل صفحات زره پوش سطحی، و فوم آلومینیومی است. مواد. فلزات. فولاد. "زره همگن نورد شده" قوی، سخت و سفت است (در هنگام ضربات با ضربات سریع و سخت، خرد نمی شود). فولاد با این خصوصیات با پردازش سطوح فولاد چدنی در اندازه مناسب و سپس نورد آنها در صفحات با ضخامت مورد نیاز تولید می شود. نورد و شکل دهی (چکش زدن به فولاد در هنگام گرم شدن گرم) آهن اضافی را از ساختار دانه در فولاد خارج کرده و نواقصی را که باعث کاهش مقاومت فولاد می شوند، از بین می برد. نورد همچنین ساختار دانه در فولاد را دراز می کند تا خطوط طولانی ایجاد کند، که این تنش را در هنگام بارگذاری در طول فلز پخش می کند و باعث می شود تمرکز تنش نداشته باشیم. آلومینیوم. "آلومینیوم" در مواقعی که وزن سبک مهم است استفاده می شود. بیشترین کاربرد آن در APCها و خودروهای زرهی است. گرچه مطمئناً قویترین فلز نیست، اما ارزان، سبک و به اندازه کافی سخت است که می تواند به عنوان زره ای آسان عمل کند. آهن. از "آهن رات" (نوعی آهن که کم تر از ۳٪ کربن دارد و بسیار مقاوم است) در کشتی
های جنگی استفاده می شد. در کشتی های جنگی اولیه اروپا از ۱۰ تا ۱۳ سانتی متر از این نوع بر روی یک متر چوب استفاده می شد. از آنجا که فولاد مقاوم تر است جایگزین آهن رات شده است. تیتانیوم. چگالی تیتانیوم تقریباً دو برابر چگالی آلومینیوم است، اما به اندازه آهن قوی است؛ بنابراین، علی رغم گران بودن، در مناطقی که وزن مشکلی ایجاد نمی کند مانند زره شخصی و حمل و نقل هوایی نظامی، کاربرد پیدا می کند. برخی از نمونه های قابل توجه استفاده از این موارد عبارتند از: USAF A-10 Thunderbolt II و هواپیمای حمله زمینی سوخو-۲۵ ساخت اتحاد جماهیر شوروی و روسیه. استفاده از محفظه تیتانیومی به شکل وان برای خلبان و همچنین Mil Mi Mi -24 هلیکوپتر جنگنده نیز مشاهده شده است. اورانیوم. به دلیل چگالی بالا، اورانیوم خالص شده نیز می تواند در زره های تانک استفاده شود، که بین ورق های صفحه زره فولادی قرار می گیرد. به عنوان مثال، برخی تانک آبرامز M1A1HA و M1A2 که تولید اواخر سال ۱۹۹۸ می باشد، دارای تقویت کننده DU به عنوان بخشی از زره پوش در قسمت جلوی بدنه و جلوی برجک هستند و برنامه ای برای بهبود بقیه وجود دارد (به زره Chobham مراجعه کنید) پلاستیک. "پلا
ستیک" نوعی زره وسایل نقلیه موتوری بود که در ابتدا برای کشتی های بازرگانی توسط دریاسالار انگلیس در سال ۱۹۴۰ ساخته شد. ترکیب اصلی به عنوان گرانیت ۵۰٪ از، ۴۳٪ ماده معدنی سنگ آهک و ۷٪ قیر توصیف شده است. به طور معمول در یک لایه دو اینچ ضخامت اعمال می شد و با نیم اینچ فولاد نیز تقویت می شد. زره های پلاستیکی در متوقف کردن گلوله های سوراخ کننده زره بسیار مؤثر است زیرا ذرات گرانیت سخت گلوله را از خود رد می کند، به همین دلیل گلوله بین زره پلاستیکی و صفحه پشتی فلزی متوقف می شود. زره پلاستیکی را می توان با ریختن آن در حفره ای که توسط صفحه پشتی فولادی و یک قالب چوبی موقتی تشکیل می شود ایجاد کرد. بعضی از زره پوش های جنگی (MBT) از پلیمرها استفاده می کنند، به عنوان مثال پلی اورتان همان طور که در زره پوش اپتیکال "BDD" به کار رفته در T-62 و T-55 مدرن شده است. شیشه. شیشه ضد گلوله یک اصطلاح محاوره ای برای شیشه است که به خصوص در مقابل نفوذ گلوله ها مقاوم است. صنعتگران به طور کلی از آن به عنوان شیشه مقاوم در برابر گلوله یا زره شفاف یاد می کنند. شیشه های مقاوم در برابر گلوله معمولاً با استفاده از ماده محکم اما شفاف مانند پلی کربنات
ترموپلاستیک یا با استفاده از لایه های شیشه چند لایه ساخته می شوند. نتیجه، ماده ای با ظاهر و رفتار نور گیرنده شیشه استاندارد است که درجات مختلفی از محافظت در برابر گلوله سلاح های کوچک را دارد. لایه پلی کربنات معمولاً از محصولاتی مانند Armormax، Makroclear , Cyrolon، LEXAN یا Tuffak، که اغلب بین لایه های شیشه ای به طور منظم قرار می گیرند ساخته می شوند. استفاده از پلاستیک در لایه ها، باعث مقاومت در برابر ضربه مانند حمله فیزیکی با چکش، تبر و غیره می شود. پلاستیک مقدار کمی مقاومت در برابر گلوله فراهم می کند. شیشه که بسیار سخت تر از پلاستیک است، گلوله را پهن کرده و از این طریق مانع از نفوذ می شود. این نوع شیشه های ضد گلوله معمولاً ۷۰ تا ۷۵ میلی متر ضخامت دارند. شیشه های مقاوم در برابر گلوله، از ورقه های شیشه ای پلی وینیل بوتیرال، پلی اورتان یا اتیلن وینیل استات تشکیل می شوند. این نوع شیشه های ضد گلوله از زمان جنگ جهانی دوم در وسایل نقلیه جنگی به طور منظم مورد استفاده قرار گرفته است. این ورقه ها به طور معمول در حدود ۱۰۰–۱۲۰ میلی مترضخامت دارند و معمولاً بسیار سنگین هستند. مواد جدیدتر در حال تولید هستند. یکی از این
مواد، اکسینیتیدید آلومینیوم، بسیار سبک تر است اما بسیار گرانتر از آلومینیوم می باشد. سرامیک. مکانیسم دقیق شکست سرامیک در دهه ۱۹۸۰ کشف شد. عکاسی با سرعت بالا نشان داد که مواد سرامیکی در اثر نفوذ، قسمت های پرانرژی را از بین می برد و هندسه گلوله فلزی را، خراب می کند و نفوذ را تا حد زیادی کاهش می دهد. لایه های سرامیکی همچنین می تواند به عنوان بخشی از قسمت های کامپوزیتی زره استفاده شود. سختی بالای برخی از مواد سرامیکی به گونه ای عمل می کند که انرژی جنبشی پرتابه ها را پخش و کم می کند. کامپوزیت. زره کامپوزیتی زرهی است که از لایه هایی از دو یا چند ماده با خصوصیات فیزیکی متفاوت استفاده می کند. فولاد و سرامیک رایج ترین نوع مواد در زره کامپوزیت است. زره کامپوزیتی در ابتدا در دهه ۱۹۴۰ توسعه یافت، البته دیر مورد استفاده قرار گرفت و نمونه های اولیه اغلب در مواجهه با زره های جدیدتر مانند زره چوبام نادیده گرفته شد. مقاومت زره کامپوزیتی به ترکیب آن بستگی دارد و ممکن است در برابر نفوذ کننده و همچنین مهمات بارشی شکل مؤثر باشد. فلزات سنگین گاهی اوقات به طور خاص برای محافظت در برابر نفوذ کننده ها به کار می روند. زره کامپوزیتی مور
د استفاده در تانک های غربی و اسرائیلی عمدتاً از عناصر زره (NERA) تشکیل شده است. این عناصر غالباً یک ورقه هستند که از دو صفحه سخت (معمولاً استیل با سختی بالا) تشکیل شده و مقداری از لایه های با چگالی کم بین آنها وجود دارد. در اثر ضربه، لایه ها متلاشی می شوند و صفحات را جابجا می کنند، qvضربه را پخش می کنند و باعث از بین رفتن انرژی جنبشی می شوند. در پشت این بخش، قسمت پشتیبان وجود دارد که برای متوقف کردن گلوله تخریب شده یا عنصر پرتاب شده ساخته شده است، که ممکن است از فولاد با سختی بالا باشد، یا مقداری کامپوزیت از فولاد و سرامیک یا احتمالاً اورانیوم باشد. تانک جنگی اتحاد جماهیر شوروی (T-64)، از زره کامپوزیتی استفاده می کرد که اغلب شامل مقداری مواد کم چگالی بین صفحات فولادی بود یا از بخش ریخته گری شده مقاوم، به عنوان مثال ترکیب K استفاده می کردند. به عنوان مثال، قسمت جلو و برجک T-64 در ابتدا با آلومینیوم پر شده بود و سپس بخش های سرامیکی و آلومینیومی نیز اضافه می شد، همچنین برخی از مدل های T-72 دارای بخش شیشه ای به نام «کوارتز» هستند. زره تانک اغلب از یک ترکیب از فولاد و برخی از مواد با چگالی کم، یا متوولیت (پلیمر تق
ویت شده با فایبرگلاس) یا صفحات سرامیکی ساخته می شد. کشتی ها. زره، یک لایه از کروم است که در خارج از بدنه (شناور) استفاده می شود. به عنوان مثال در کشتی جنگی، رزمناو و برخی از ناوهای هواپیمابر. به طور معمول، لایه پوشیده شده از عرشه شروع شده و زیر کشتی را در بر می گیرد. اگر به جای تشکیل بدنه بیرونی در داخل بدنه ساخته شود، می توان آن را در یک زاویه خاص قرار داد تا حفاظت را بهبود بخشد. در هنگام برخورد به یک پوسته یا اژدر، زره برای جلوگیری از نفوذ، طراحی شده است که یا ضخیم است، یا شیب آن به حدی است که باعث می شود یکی از پرتابه ها منحرف شود. غالباً، زره اصلی به یک صفحه اصلی اژدر که چند متر در پشت آن قرار گرفته بود، وصل می شد، به گونه ای که برای حفظ تمام بخش های کشتی به کار می رفت. فضای هوا بین زره و بدنه نیز باعث می شود شناور پایدارتر شود. چندین نوع کشتی جنگی دارای زره نازک تر و کم عمق تر از حد مطلوب است تا بتواند در حفظ مقاومت بهبود ببخشد. هواپیما. آبکاری زره در هواپیماها متداول نیست، معمولاً به جای بالابردن مقاومت در برابر ضربه، به سرعت و قدرت مانور برای جلوگیری از آتش سوزی متکی هستند. علاوه بر این، هر زره ای که ق
ادر به متوقف کردن قطعات ضد موشکی کالیبر بزرگ یا قطعات موشکی باشد، منجر به وزن بسیار زیاد خواهد شد؛ بنابراین، فقط قسمتهای حیاتی یک هواپیما، مانند صندلی خروجی و موتورها زره پوش هستند. این منطقه جایی است که تیتانیوم به عنوان آبکاری زره ای به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. به عنوان مثال، هواپیماهای حمله زمینی Sukhoi Su-25 ساخت شوروی و همچنین هلیکوپتر حمله زمینی Mil Mi-24 Hind، خلبان در یک محفظه تیتانیومی معروف به «وان حمام» قرار می گرفتند. علاوه بر این، هواپیماهای بزرگتر حتی در استفاده غیرنظامی، معمولاً از مواد مقاوم در برابر ضربه ساخته می شوند تا از آسیب در برخورد پرندگان یا سایر برخوردها جلوگیری کنند. وسایل نقلیه جنگی زرهی. سنگین ترین خودروهای زرهی امروز تانک های جنگی هستند که پیشرو نیروهای زمینی است و برای مقاومت در برابر موشک های ضد تانک، نفوذ کننده ها، تهدیدات NBC و در برخی از تانک ها حتی پوسته های شیب دار طراحی شده است. مخازن مرکاوا اسرائیل به گونه ای طراحی شده بود که هر بخش مخزن به عنوان زره پشتیبان اضافی برای محافظت از خدمه عمل می کرد. زره بیرونی مدولار است و امکان تعویض سریع زره های آسیب دیده را ف
راهم می کند. چیدمان. برای کارایی، سنگین ترین زره پوش بر روی یک خودروی جنگی زرهی (AFV) در قسمت جلوی آن قرار داده شده است. تاکتیک های تانک، وسیله نقلیه را ملزم می سازد که همیشه در مسیرهای احتمالی آتش سوزی دشمن تا حد امکان، حتی در عملیات دفاعی یا عقب نشینی، مقابله کند. زره های شیب دار و خمیده هر دو می توانند محافظت از آن را افزایش دهند. با توجه به ضخامت ثابت صفحه زره پوش، یک پرتابه که در یک زاویه برخورد می کند باید بیش از یک ضربه عمود بر زره نفوذ کند. یک سطح زاویه دار نیز باعث می شود که احتمال پخش نیروی پرتابه وجود داشته باشد. این را می توان در طرح های v-hull مشاهده کرد، که نیروی یک ماده منفجره بدست آمده یا مین را به دور از محوطه خدمه هدایت می کنند و باعث افزایش بقای خدمه می شوند. لایه ویزه. در طول جنگ سرد، بسیاری از AFVها دارای لایه ویزه در داخل زره هستند که به منظور محافظت از خدمه و تجهیزات داخل از تکه تکه شدن (اسپلینگ) رها شده از اثر "گلوله" های دشمن، به ویژه کلاهک های انفجاری طراحی شده است. لایه های ویزه از Kevlar , Dyneema , Spectra Shield یا مواد مشابه ساخته شده است. زره اضافی. زره پوش Appliqué، یا زره های
اضافی، شامل صفحات اضافی است که بر روی پوسته یا برجک یک AFV نصب شده است. این صفحات می توانند از هر ماده ساخته شده و به گونه ای طراحی شوند که در قسمت مقاومت در برابر سلاح هایی که می توانند به زره اصلی وسیله نقلیه نفوذ کنند، در یک AFV قرار گیرند. مزیت زره های اضافی امکان تنظیم سطح محافظت از وسیله نقلیه در یک تهدید خاص است. بهبود یافته. زره های وسایل نقلیه گاهی در وسط درگیری مسلحانه توسط خدمه وسایل نقلیه یا واحدهای جداگانه بهبود می یابند. در جنگ جهانی دوم، خدمه تانک های انگلیس، کانادا و لهستان نوارهای اضافی مسیر تانک را به تپه های تانک المانی خود جوش دادند. خدمه تانک آمریکایی اغلب کیسه های شن و ماسه ای را در پوسته و برجهای تانک المانی، که اغلب در قفس پیچیده ای از تسمه ساخته شده بود، اضافه می کردند. برخی از تانک های المانی در مزرعه با صفحات یخچالی و سایر زره های برش خورده از مخازن خراب شده برای ایجاد مخزنی به نام مخزن حمله زره پوش M4A3E2، استفاده می کردند. در جنگ ویتنام، " کامیونهای اسلحه " آمریکا با کیسه های ماسه ای و صفحه زره پوش فولادی ساخته شده زره پوش شدند. اخیراً، سربازان آمریکایی در عراق زره پوش هاموی و وس
ایل نقلیه حمل و نقل نظامی مختلف را با مواد قراضه به دست آورده اند: این امر توسط آمریکایی ها به عنوان " زره پوش تپه " شناخته شده است. زره پوش با دو یا چند صفحه با فاصله از هم، به نام زره پوش فاصله، از زمان جنگ جهانی اول، جایی که در تانک های Schneider CA1 و Saint-Chamond مورد استفاده قرار گرفت، مورد استفاده قرار گرفته است. زره پوش با فاصله، در چندین موقعیت ممکن است سودمند باشد. به عنوان مثال، این می تواند اثربخشی نفوذ کننده های انرژی جنبشی را کاهش دهد، زیرا تعامل با هر صفحه می تواند باعث ریزش، انحراف، تغییر شکل، یا تجزیه شود. این اثر می تواند در هنگام شیب زره تقویت شود. زره پوش با فاصله نیز می تواند محافظت بیشتری در برابر پرتابه های HEAT ارائه دهد. این اتفاق می افتد زیرا کلاهک می تواند زودتر (در سطح اول) منفجر شود، به طوری که مایع فلزی که تولید می شود، انسجام خود را قبل از رسیدن به زره اصلی و از بین رفتن بر روی ناحیه وسیع تر از دست می دهد. گاهی اوقات سطوح داخلی این حفره های توخالی شیب دار می شوند و زاویه هایی را در مسیر پیش بینی شده کلاهک ایجاد می کنند تا بیشتر قدرت آن را از بین ببرد. صفحات زرهی نسبتاً نازک، مش
فلزی دار یا دارای صفحات تخته سنگی، بسیار سبک تر از زره های کاملاً محافظ، می توانند بکلاهک را منحرف کنند تا از محافظت بیشتری در برابر چنین سلاح هایی محافظت کند. این را می توان در تانک آلمانی جنگ میانه و اواخر جنگ جهانی دوم و همچنین بسیاری از خودرو زره پوش جنگی مدرن مشاهده کرد. به طور کلی، زره های فاصله دار می توانند ضمن صرفه جویی در وزن، محافظت قابل توجهی افزایش دهند. سپر آنالوگ Whipple از اصل زره پوش استفاده می کند تا از فضاپیما در برابر ضربه میکرومتروئیدهای خیلی سریع محافظت کند. برخورد با دیوار اول ذرات ورودی را ذوب کرده یا می شکند و باعث می شود که قطعات در هنگام ضربات به دیواره های بعدی بر روی یک منطقه وسیع تر پخش شوند. شیب دار. زره پوش شیب دار زره پوشی است که در یک زاویه غیر عمودی و غیر افقی نصب می شود، به طور معمول در تانک و سایر وسایل نقلیه زره پوش. با توجه به سطح عادی زره، ضخامت صفحه آن، افزایش شیب زره با افزایش ضخامت اندازه گیری شده در صفحه افقی، سطح محافظ آن را بهبود می بخشد، در حالی که برای چگالی مساحت معینی از زره می توان محافظت را افزایش داد یا بسته به مواد زره پوش مورد استفاده و ویژگی های پرتابه
برخورد آن، اثرات شیب را کاهش داد. افزایش محافظت ناشی از افزایش شیب، ضمن ثابت نگه داشتن ضخامت صفحه، ناشی از افزایش متناسب چگالی سطح و در نتیجه جرم است و بنابراین هیچ فایده ای برای وزن ندارد؛ بنابراین، سایر اثرات احتمالی شیب، از قبیل انحراف، تغییر شکل و پنهان کاری یک پرتابه، دلایل اعمال زره های شیب دار در طراحی وسایل نقلیه زره پوش بوده است. انگیزه دیگر این واقعیت است که زره شیب دار روشی کارآمدتر برای پوشاندن تجهیزات لازم است زیرا حجم کمتری را با مواد کمتری محصور می کند. هرچند که به احتمال زیاد ضربه به پوسته برسد و به دلیل اینکه در جهت طولی یک وسیله نقلیه شیب بیشتری وجود دارد. واکنشی. زره واکنشی، ابتدا توسط محقق آلمانی مانفرد هلد هنگام کار در اسرائیل ساخته شد، از لایه هایی از مواد منفجره که بین صفحات فلزی ساخته شده استفاده می شود. هنگامی که یک کلاهک با زره برخورد می کند، مواد منفجره منفجر شده و صفحات فولادی را به کلاهک سوق می دهد و انرزی انرا کاهش می دهد (معمولاً مس در حدود ۵۰۰ درجه سانتیگراد درجه سانتیگراد است؛ می توان با فشار کافی مانند آب جریان پیدا کرد). . ERA «نور» سنتی در برابر نفوذ کننده های جنبشی کمتر مؤ
ثر است. با این وجود، زره های واکنشی «سنگین» محافظت بهتری را ارائه می دهد. تنها نمونه ای که در حال حاضر در سرویس گسترده است ، کنتاکت ۵ روسیه است. زره واکنشی منفجره تهدیدی برای سربازان خودی در نزدیکی وسیله نقلیه است. زره واکنشی، از موادی استفاده می کند که هندسه آنها را تغییر می دهد تا در اثر استرس ضربه، محافظت کند. همچنین دارای سیستم حفاظت فعال می باشد که از یک سنسور برای شناسایی پرتابه ورودی استفاده می کنند و یک ماده ضد انفجار را به صورت انفجاری در مسیر خود پرتاب می کنند. محکم. زره اسلات برای محافظت در برابر موشک های ضد تانک طراحی شده است. در این زره شکافها به گونه ای قرار گرفته اند که کلاهک قبل از انفجار تا حدی تغییر شکل داده است یا مکانیسم فیوزینگ آسیب دیده است، در نتیجه از انفجار کامل جلوگیری می شود. از آنجا که موشک های ضد تانک به ساختار بسیار خاصی متکی هستند، هرگونه اختلال در این سازه، تأثیر انفجار را کاهش می دهد. زره های اسلات را می توان با طرح هایی مانند RPG-27 و آرپی جی-۲۹ شکست داد. شارژ الکتریکی. زره پوش الکتریکی از پیشرفتهای اخیر در انگلستان توسط آزمایشگاه علوم و فناوری دفاعی است. وسیله نقلیه دارای دو
پوسته نازک است که توسط مواد عایق جدا شده اند. پوسته بیرونی بار الکتریکی زیادی دارد، در حالی که پوسته داخلی در زمین است. اگر یک پرتابه ورودی وارد پوسته بیرونی شود و پلی بین پوسته ها تشکیل شود، انرژی الکتریکی از طریق پوسته تخلیه می شود و پرتابه را متوقف می کند. آزمایش ها تاکنون بسیار امیدوارکننده بوده است و امید می رود که سیستم های پیشرفته بتوانند در برابر نفوذ کنندگان KE محافظت کنند. توسعه دهندگان سری Future Effect Rapid System (FRES) سری وسایل نقلیه زرهی در حال بررسی این فناوری هستند.
داده ساخت یافته داده ای است که در یک مخزن داده (معمولاً یک پایگاه داده) قالب بندی (فرمت دهی) شده است، در نتیجه عناصر آن می تواند برای پردازش و تحلیل موثرتر در دسترس قرار گیرد. یک مدل داده به صورت صریح ساختار داده را تعیین می کند. مدل (ساختار)های داده در یک نشانه گذاری مدل سازی داده معین شده اند، که این عمل نشانه گذاری اکثراً به صورت دیداری (گرافیکی) می باشد. به یک مدل داده در زمینهٔ زبان های برنامه نویسی «ساختمان داده» گفته می شود. برای داده ساخت یافته، عناصر داده سازمان یافته اند و رابطهٔ آن با داده های دیگر، و رابطهٔ آن با ویژگی های موجودیت های جهان واقعی معرفی شده است. مفهوم داده ساختاردار در مقابل «داده بدون ساختار» و «داده نیمه ساخت یافته» قراردارد؛ و می تواند در یک رشته پیوستار قرار گیرد، که از کمترین فرمت (بدون ساختار) شروع و با بیشترین فرمت داده (ساخت یافته) انتها می یابد. هرچه ساخت یک داده بیشتر باشد، قابلیت پردازش روی آن داده بیشتر است. مثال های داده ساخت یافته شامل اعداد، تاریخ، رشته می باشند. متخصصان این معتقداند که نوع از داده ها تنها ۲۰ درصد از داده های موجود را شامل می گردند، و معمولاً همین نوع
داده است که در یک پایگاه داده ذخیره می گردد.
در آنالیز ریاضی و استفاده های هندسی، ریاضیات کاربردی، مهندسی و علوم طبیعی تابع از متغیر حقیقی () به تابعی گفته می شود که دامنهٔ آن از اعداد حقیقی تشکیل می شود.
کاناچ تالا (به ارمنی: Կանաչ թալա) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شوشی واقع شده است.
گتاشتن (به ارمنی: Գետաշեն) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است. گتاشتن ۲٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد.
برنتو نام خودروی تولید شرکت آوتوواز روسی است که وسایل نقلیه ویژه و از نوع اس یووی SUV تولید می کند. تاریخچه. در سال ۱۹۹۳ میلادی تولید خودروهای زرهی ویژه و از نوع اس یووی SUV در دستور کار شرکت خودروسازی Niva PSA Bronto به عنوان بخشی از مرکز تحقیقات آوتوواز قرار گرفت. یکسال بعد، بیش از ۲۰۰ نمونه از این مدل فروخته شد، که به این شرکت اجازه داد تا کار روی پروژه های جدید را آغاز کند. شرکت برای توسعه این مدل به وسیله مهندس برجسته آوتوواز، پیوتر پرووسف، خودرو همه کاره Lada-Bronto 1922-00 Marsh-1 (به عنوان خودرو باتلاق و برف و باتلاق معروف است) تولید کرد که در نمایشگاه اتومبیلرانی که در سال ۱۹۹۵ میلادی در مسکو برگزار شد رونمایی گردید. این خودرو برای شرایط خاص مانند: مرداب های باتلاقی، برف های عمیق، تپه های شنی، طراحی شده است. در سال ۱۹۹۶ میلادی، شرکت تولید خودروهای زره پوش برای بانک ها و امنیت را آغاز کرد. پس از ادامه اصلاحات جدید در سال ۲۰۰۲ مدل نادژدا "Bronto-212090 و مدل Niva" Bronto-213102 تولید شدند. در سال ۲۰۰۴ نیز بر روی پلت فرم شورولت نیوا، مدل Bronto-194900 تولید شد در سال ۲۰۰۲، در خط تولید لادا نادژدا و مینی
بوس، اصلاح خودروی مریخ ۲ برای کاربرد زمینی تولید شد. فضای داخلی آن برای هشت تن فضای کافی دارد: دو تن در صندلی های جلو و شش تن در عقب قرار می گیرند. در عین حال، صندلی های عقب به سرعت به حالت درازکش تبدیل می شوند تا برای انتقال بیماران و مجروحان قابل استفاده شوند. این خودرو به دو مخزن سوخت ۷۰ لیتری مجهز شده است و طراحی آن باعث شده که موتورهای بنزینی و دیزل VAZ را همزمان روی خودرو نصب کنند. شرکت در سال ۲۰۰۹، PSA Bronto SUV جدیدی را با رنگ ارتشی استتار شده، روی خط تولید Niva Lynx معرفی کرد که در سریال های Niva-Lynx1، Niva-Lynx2 و Niva-Lynx3 تولید می شود. آخرین سری Lynx-3 با نام Niva-Bronto 213102-771-40 Force Comdiv نیز شناخته می شود. در سال ۲۰۱۲، Bronto آوتوواز و VIS-Auto ادغام شدند
جمارد (به ارمنی: Ջոմարդ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده است.
آراجادزور (به ارمنی: Առաջաձոր) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است.
لوونارخ و یا گوی آرخ(به ارمنی: Լևոնարխ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است.
ماغاووز (به ارمنی: Մաղավուզ، به ترکی آذربایجانی: چارداق لی Çardaqlı) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است. ماغاووز ۴۶۸ نفر جمعیت دارد.
کرن (به ارمنی: Կերեն) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
آغابکالانج (به ارمنی: Աղաբեկալանջ ،به ترکی آذربایجانی: آقا بی علی Ağabəyyalı) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است. آغابکالانج ۱۵۵ نفر جمعیت دارد. این منطقه از ۲۹ دسامبر ۱۹۹۲ تحت کنترل نیروهای ارمنستانی است.
دوناشن (به ارمنی: Տոնաշեն) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتاکرت واقع شده است.
دراختاتسور (به ارمنی: Դրախտաձոր) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است. دراختاتسور ۱٬۸۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آیگهوویت (به ارمنی: Այգեհովիտ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
گانتسا (به ارمنی: Գանձա) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
آرتاشاوی (به ارمنی: Արտաշավի) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
آلاشکرت (به ارمنی: Ալաշկերտ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
مارتوناشن (به ارمنی: Մարտունաշեն) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
آرتسواشن (به ارمنی: Արծվաշեն) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
ایشخانادزور (به ارمنی: Իշխանաձոր) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است. ایشخانادزور ۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
خاچگدیک (به ارمنی: Խաչգետիկ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
بردیک (به ارمنی: Բերդիկ ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
لرناهوویت (به ارمنی: Լեռնահովիտ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.
آغاوناتون (به ارمنی: Աղավնատուն) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده است.