Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سعید بوطاهر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال فاینورد، باشگاه فوتبال ان. ئی. سی، باشگاه فوتبال ویلم دوم، باشگاه ورزشی ام صلال، باشگاه فوتبال اکسلسیور، باشگاه ورزشی الشمال، باشگاه ورزشی الوکره و باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال هلند و مراکش بازی کرده است.
حسن عبدالفتاح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الکرامه، باشگاه ورزشی الخور، باشگاه ورزشی الوحدات، باشگاه ورزشی الخریطیات، باشگاه ورزشی الکویت و باشگاه فوتبال حتی امارات اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
چو سونگ هوان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی المعیذر، باشگاه فوتبال سوون سامسونگ، باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو، باشگاه فوتبال چونبوک هیوندای موتورز، باشگاه فوتبال الهلال و باشگاه فوتبال پوهانگ استیلرز اشاره کرد.
اونیکاچی اوکونکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الخریطیات و باشگاه فوتبال زوریخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
هیسپائوسین (همچنین با نام آسپاسین) یک شاهزاده اهوازی و بنیانگذار پادشاهی خاراسن بود که در جنوب سرزمین میان رودان قرار داشت. او یک ساتراپ سلوکی بود که توسط آنتیوخوس چهارم اپیفان (ح. ۱۷۵ تا ۱۶۴ پ. م) به عنوان ساتراپ سرزمین خاراسن منصوب شده بود، اما در سال ۱۴۱ پ. م پس از فروپاشی و سپس انتقال قدرت سلوکی در ایران و بابل به اشکانیان، اعلام استقلال کرد. هیسپائوسین برای مدت کوتاهی شهر بابل متعلق به اشکانیان را در ۱۲۷ پ. م اشغال کرد، در اسناد آن جا نام او به عنوان پادشاه (šarru) ثبت شده است. او در سال ۱۲۴ پ. م مجبور به پذیرش فرمانروایی اشکانیان شد و در همان سال درگذشت و پسر نوجوانش آپوداکوس جانشینش شد. نام و پیشینه. هیسپائوسین فردی با تبار /ایرانی بود، نام هیسپائوسینس یک نام یونانی شده با منشأ فارسی که احتمالاً از vispa-čanah در فارسی باستان («کسی که از همه [چیزها] قدردانی می کند») گرفته شده است. از جمله پلینی مورخ قرن اول میلادی و همچنین دیگور، بلینیوس و آلتهایم» «که با توجه به نحوه نگارش نام اش در زبان یونانی و با عنایت به این که همه ی مورخان این پادشاه را ایرانی می دانند و مردم میسان نیز در اصل ایرانی بوده اند، از
این رو ممکن است، او از قبیله ایرانی بوده و نام او شاید حصباوی باشد.» که بعد از پدر هیسپائوسین، ساگدودوناکوس، نامی که در میان شاهان هخامنشی نیز وجود دارد (سغدیانه) او به حکومت فرترکه ها در پارس خدمت می کرد، که توانسته بودند به مدت سه دهه مستقل از امپراتوری سلوکی سلطنت کنند و حتی برای مدت کوتاهی منطقه خاراسن را تصرف کنند. فرمانروای سلوکی آنتیوخوس چهارم سرانجام توانست تسلط خود را بر پارس و خاراسن دوباره برقرار کند و ژنرال خود نومنیوس را به عنوان فرماندار خاراسن منصوب کرد. دوران فرمانداری. پایتخت خاراسن، الکساندریا، توسط حاکم مقدونی، اسکندر، با هدف استفاده از شهر به عنوان یک بندر تجاری پیشرو برای پایتخت شرقی اش، بابل، تأسیس شد. با این حال، شهر هرگز انتظارات را برآورده نکرد و در اواسط قرن سوم پ. م توسط سیل ویران شد. تا زمان سلطنت آنتیوخوس چهارم اپیفانس شهر ویران بود تا این که او شهر را باسازی کرد و نام آنتیوخیا را برآن نهاد. پس از بازسازی کامل شهر در سال ۱۶۶/۵ پ. م، آنتیوخوس، هیسپائوسین را به عنوان فرماندار (اپارخ) آنتیوخیا و اطراف آن منصوب کرد. در این دوره آنتیوخیا برای مدت کوتاهی شکوفا شد، تا اینکه آنتیوخوس چهار
م بر اثر بیماری در سال ۱۶۳ پ. م درگذشت، که باعث تضعیف اقتدار سلوکی در سراسر امپراتوری شد. با تضعیف سلوکیان، بسیاری از نهادهای سیاسی داخل امپراتوری استقلال خود را اعلام کردند، مانند منطقه همسایه خاراسن، الیمائی که در منطقه استان خوزستان امروزی قرار داشت. هیسپائوسین، اگرچه اکنون یک فرمانروای کم و بیش مستقل بود، اما وفادار به سلوکیان باقی ماند. تمایل هیسپائوسین به ماندن به عنوان اپارخ سلوکی احتمالاً به دلیل جلوگیری از وقفه در تجارت سودآور بین آنتیوخیا و سلوکیه بود. سلطنت. در سال های بعدی سلوکیان شکست های سنگینی از اشکانیان متحمل شدند. در سال ۱۴۸/۷ پ. م، مهرداد یکم (ح. ۱۷۱–۱۳۲ پ. م) سرزمین ماد و آتروپاتن را فتح کرد و تا سال ۱۴۱ پ. م کنترل بابل را بدست گرفت. این اتفاق در رویدادنامه ستاره شناسی بابل ثبت شده است. تهدید و نزدیکی اشکانیان باعث شد هیسپائوسین اعلام استقلال کند. در سال ۱۲۷ پ. م، مهرداد یکم در طول جنگ خود با کوچ نشین ها در شرق، کشته شد و پسرش فرهاد دوم جانشین او شد. هیسپائوسین با تصرف بابل از این موقعیت استفاده کرد، این اتفاق در اسناد بابلی تأیید شده است و از او با عنوان پادشاه (šarru) یاد شده است. حکومت
او بر شهر مدت کوتاهی به طول انجامید. در ابتدای نوامبر ۱۲۷ پ. م، تیمارخوس سردار اشکانی آن را بازپس گرفت. نیروهای هیسپائوسین بدون توجه به این موضوع به غارت منطقه بابل تا اواخر سال ۱۲۶ پ. م ادامه دادند. در سال ۱۲۴ پ. م، هیسپائوسین فرمانروایی اشکانی را پذیرفت و به عنوان یک دست نشانده به حکومت در خاراسن ادامه داد. او با فرمانده اشکانی در بابل مکاتبه کرد و او را از شکست الیمائی توسط پادشاه اشکانی مهرداد دوم (ح. ۹۱–۱۲۴ پ. م) آگاه کرد. او همچنین تخت چوبی ای را که ارشک به بیل هدیه کرده بود به اشکانیان برگرداند. رویدادنامه ستاره شناسی بابل گزارش می دهند که پادشاه در ۳ ژوئن ۱۲۴ پ. م بیمار شد و در ۱۱ ژوئن ۱۲۴ پ. م در سن ۸۵ سالگی درگذشت. سن او توسط مورخ رومی لوسیان گزارش شده است که فهرستی از فرمانروایانی که در سن بسیار بالا مرده اند ارائه کرده است. پسر نوجوان هیسپائوسین و تالاسیا، آپوداکوس جانشین او شد. سینداتس فرمانده اشکانی به عنوان فرماندار خاراسن منصوب شد.
قلعه بین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اویدیو پتره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال استوا بخارست، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی و باشگاه فوتبال مودنا اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال رومانی و رومانی بازی کرده است.
یونس منقاری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال الاتفاق عربستان سعودی، باشگاه فوتبال الکوکب المراکشی، باشگاه ورزشی الخریطیات و باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده است.
یوان لانجلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل موریتانی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سیون، باشگاه فوتبال انوسیس نئون پارالیمنی، باشگاه فوتبال فادوتس، باشگاه فوتبال ویرا و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال موریتانی بازی کرده است.
معتز یاسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده است.
میمون ازواغ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵ و باشگاه فوتبال بوخوم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده است.
فاجعه مالتوسی () پیش بینی ای است که می گوید رشد جمعیت از تولیدات کشاورزی بیشتر خواهد شد — که انسان های زیادی خواهند بود ولی غذای کافی نخواهد بود.
مایکروسافت آفیس ۹۵، همچنین به عنوان مایکروسافت آفیس برای ویندوز ۹۵ شناخته می شود، نسخه ای از مایکروسافت آفیس است که در ۲۴ اوت ۱۹۹۵ منتشر شد. این جانشین آفیس ۴٫۳ است و اولین نسخه ۳۲ بیتی مایکروسافت آفیس است. در حالی که به طور اختصاصی برای ویندوز ۹۵ طراحی شده است، در ویندوز NT 3.51، ویندوز NT 4.0 و ویندوز ۹۸ نیز کار می کند. همان طور که ۳۲ بیتی است، در ویندوز ۳٫۱ اجرا نمی شود. این سیستم همچنین در ویندوز NT 3.1 یا ویندوز NT 3.5 پشتیبانی نمی شود، با وجود این که این سیستم عامل ها ۳۲ بیتی هستند. دفتر ۹۵ در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۶ توسط دفتر ۹۷ جانشین شد. تمام پشتیبانی مایکروسافت آفیس ۹۵ در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۰۱، همزمان با ویندوز ۹۵ به پایان رسید. خدمات. مایکروسافت آفیس ۹۵ شامل شش برنامه کاربردی: ورد (یک پردازنده کلمه)، اکسل (صفحه گسترده)، پاورپوینت (یک برنامه ارائه)، دسترسی (یک سیستم مدیریت پایگاه داده)، برنامه + (برنامه مدیریت زمان) و بیندر (برنامه ای برای اتصال کار برنامه های ذکر شده با هم). نسخه CD-ROM همچنین شامل قفسه مایکروسافت است.
ملکه قلب ها ، یک فیلم دانمارکی در ژانر درام به کارگردانی مای الطوخی است که در سال ۲۰۱۹ اکران شد. این فیلم نخستین بار در ژانویه ۲۰۱۹ و در جشنواره فیلم ساندنس اکران شد و و نقدهای مثبتی کسب کرد. ترینه دورهلم، گوستاو لیند و ماگنوس کرپر از جمله ستارگان فیلم هستند. "ملکه قلب ها" به عنوان نماینده سینمای دانمارک در رشته بهترین فیلم خارجی زبان در نود و دومین دوره جوایز اسکار معرفی شد اما نتوانست به فهرست نهایی راه پیدا کند. داستان فیلم. فیلم دربارهٔ زن میانسالی است که حرفهٔ او توانبخشی و مداخله در دادگاه، به نفع نوجوانانی است که مورد سوء استفاده جنسی یا ضرب و شتم خانواده و جامعه قرار می گیرند و داستان فیلم در حقیقت پارادوکس و تناقض در حرف و عمل است. زن فیلم به همراه دو دختر خردسالش، همسر دوم مردی است که از زن قبلی خود یک پسر نوجوان دارد که به دلیل طلاق، دچار اختلال و اخراج از مدرسه شده است. پدر تصمیم می گیرد برای تعطیلات پسرش را به خانه خود بیاورد. پسر ابتدا از خانه دزدی می کند ولی زن که متوجه می شود، تصمیم می گیرد کسی را مطلع نکند. اینکار زن باعث اعتماد پسر می شود و رفتارش به کلی با خانواده و دختران کوچک، عوض می شود.
پسر روزی با دختری آشنا می شود و او را به منزل میاورد و با او رابطه جنسی برقرار می کند و زن فیلم که دچار کار زدگی همسر خود است تحریک شده، کم کم و بر اثر غلبه شهوت به پسر که هنوز به سن قانونی نرسیده، نزدیک می شود و با او در چند مرحله، رابطه جنسی برقرار می کند. پسر دوست دختر خود را فراموش کرده و وابسته مادر ناتنی خود می شود. روزی یکی از اقوام به این رابطه پی می برد. زن که حالا زندگی خود را در خطر می بیند، پسر را از خود می راند و با اینکار باعث سرگشتگی پسر نوجوان و بروز اختلالات مجدد وی می شود. پدر از همه جا بیخبر پسرش را با خود به کلبه ای جنگلی می برد تا با او تنها شده و صحبت کند. پسر رابطه خود را با نامادریش را با جزئیات اعتراف می کند و پدر، پسرش را به مدرسه شبانه روزی می فرستد و داستان را با همسرش در میان می گذارد ولی زنش انکار می کند. مرد پسرش را رو در رو با نامادریش می کند و اینجاست که زن به جای اظهار ندامت و پشیمانی، داستان دزدی پسر را رو می کند و پسر را از خانواده طرد می کند. پسر نوجوان که هیچ کس حرف راست او را قبول نمی کند. در شبی سرد به طرف کلبه حرکت می کند و بر اثر یخزدگی می میرد. بازسازی. کاترین بریا،
فیلم ساز مولف فرانسوی در سال ۲۰۲۳ نسخه ی بازسازی شده این اثر را با بازی لیا دروکر ساخت. این فیلم با عنوان تابستان گذشته برای نخستین بار در هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن به روی پرده رفت.
آپوداکوس پادشاه خاراسن، پادشاهی که احتمالاً دست نشانده شاهنشاهی اشکانی بود. آپوداکوس از روی نقره و برنز سکه هایش شناخته شده است که تنها برخی از آنها تاریخ دار هستند. سکه های تاریخ دار او مربوط به سال های ۱۱۰/۰۹ تا ۱۰۴/۳ پیش از میلاد هستند. در ۱۲۴ پیش از میلاد، هیسپاوسین، اولین پادشاه خاراسن، درگذشت. پس از مرگ او، بیوه اش، تالاسیا، تلاش کرد پسرشان را بر تخت سلطنت بنشاند. با این حال، وقایع مربوط به نظام جانشینی از متون خط میخی بابلی شناخته شده و نام پسر ذکر نشده است. اینکه آیا آپوداکوس پسر هیسپاوسین بوده یا خیر، نامعلوم است، با این وجود، حدود ۱۴ سال بعد، از او به عنوان پادشاه این پادشاهی کوچک سندی تاریخی وجود دارد.
تولدگرایی یا ناتالیسم () یا پروناتالیسم () نوعی باور و ایدئولوژی است که تولیدمثل انسان را به عنوان هدف مهم انسان بودن ترویج می کند. اصطلاح ناتالیسم از صفت لاتین "ناتالیس" (nātālis) به معنای «تولدی، زایشی» گرفته شده است. تولدگرایی بارداری و والد شدن را به دلایل اجتماعی و برای تضمین تداوم بشریت ترویج می کند. ناتالیسم در سیاست گذاری عمومی معمولاً به دنبال ایجاد انگیزه های مالی و اجتماعی برای جمعیت ها برای تولید مثل است، مانند ارائه مشوق های مالیاتی که به داشتن و حمایت از کودکان پاداش می دهد. تفسیرهای سخت گیرانه از ناتالیسم ممکن است به دنبال محدود کردن دسترسی به سقط جنین و پیشگیری از بارداری باشد. متضاد تولدگرایی تولدستیزی است. انگیزه ها. قصد بچه دار شدن. تمایل به بچه دار شدن یک عامل باروری بسیار مهم است، اما افراد بدون فرزندی که قصد دارند بلافاصله یا در عرض دو یا سه سال بچه دار شوند، معمولاً نسبت به کسانی که قصد دارند در دراز مدت بچه دار شوند، در فرزندآوری موفق تر هستند. عوامل تعیین کننده زیادی برای قصد بچه دار شدن وجود دارد، از جمله: پروناتالیسم در سیاست. برخی از منطقه ها سیاست های تولدگرایی را برای جلوگیری از
کاهش جمعیت یا افزایش رشد جمعیت اتخاذ می کنند. اولین نمونه شناخته شده سیاست طرفدار ناتالیسم، قانون ازدواج امپراتور آگوستوس است که هدف آن تشویق رشد جمعیت در امپراتوری روم بود. امپراتور کنستانتین بزرگ در قرن چهارم میلادی نیز همین هدف را دنبال می کرد. او کمک هزینه اولاد را برای والدین فقیر ارائه کرد و حق سنتی پدر رومی برای کشتن کودکان ناخواسته را لغو کرد. پدران کلیسا آگوستین و جروم نه تنها سقط جنین را محکوم کردند، بلکه پیشگیری از بارداری را نیز محکوم کردند، که به عنوان «سقط جنین» طبقه بندی شد. با این وجود، هم پیشگیری و هم سقط جنین در اروپای قرون وسطی رواج داشتند. کاربرد این دو تنها در اوایل دوره مدرن تغییر کرد، زمانی که افزایش جمعیت در اروپا به هدف سیاست دولت تبدیل شد. در این زمان سقط جنین و حتی گسترش دانش در مورد پیشگیری از بارداری جرم انگاری شد. در نتیجه این سیاست ها، جمعیت سفیدپوست اروپا و آمریکا در طول صد سال، از سال ۱۷۵۰ تا ۱۸۵۰، بیش از دو برابر شد، در حالی که جمعیت آفریقا در این دوره راکد مانده بود. در آفریقا قبل از اینکه طب غربی مرگ و میر را کاهش دهد، کار میسیونرهای مسیحی و تقاضای حاکمان استعماری برای تأمی
ن کارگران، جایگزین روش های پیشین کنترل تولد و باعث رشد جمعیت در آفریقا شده بود. در یک سوم پایانی قرن نوزدهم، جمعیت آلمان و بریتانیا به سرعت رشد کرد، در حالی که در فرانسه جمعیت راکد بود. در پایان قرن نوزدهم «جنبش تولدگرایی» در فرانسه به وجود آمد و سازمان «اتحاد ملی برای کاهش جمعیت» که علیه کاهش جمعیت بود در سال ۱۸۹۶ در این کشور تأسیس شد. فعال ترین تبلیغ نویس آن «فرناند بوورات» (۱۸۸۵–۱۹۶۲)، وارث یک تاجر ثروتمند پاریسی بود که در سال ۱۹۱۴ به عنوان دبیرکل اتحاد ملی در مقابل کاهش جمعیت منصوب شد. در سال ۱۹۱۳ کتاب «Patriotisme et Paternité» (کتابی که تقریباً به «شور و پدری میهنی ترجمه می شود») را منتشر کرد که در آن او در صفحه عنوان ها اشاره کرد که نرخ زاد و ولد آلمان بسیار بالاتر از فرانسه است. در نتیجه، آلمان قادر خواهد بود تا سربازان بیشتری را برای مدت طولانی به میدان بفرستد. «انتقام» مورد انتظار، یعنی بازپس گیری مناطق واگذار شده به آلمان پس از جنگ فرانسه و پروس ۱۸۷۱، بدون افزایش نرخ زاد و ولد، راه درازی خواهد بود. پس از آن بوورات به عضویت «شورای عالی تولد»، هیئت مشاوره ایالتی برای ترویج تولد، درآمد. تحت تأثیر تعدا
د وحشتناک قربانیان در جنگ جهانی اول و تحت تأثیر جنبش تولدگرایی، قانونی در سال ۱۹۲۰ تصویب شد که تکمیل کننده و در برخی موارد تشدید کننده مقررات مربوط به مجازات سقط جنین قوانین قدیمی تر بود. این حکم برای دست داشتن در سقط جنین از شش ماه تا سه سال زندان پیش بینی کرده بود. اقداماتی که در آن زمان برای تشویق ولادت انجام شد، مهم تر و مؤثرتر از مقررات کیفری بود.- در سال ۱۹۲۰ مدال خانواده فرانسه - در جریان سیاست تولدگرایی ایجاد و اهدا شد. در دوران نازی ها در آلمان یک سیاست کاملاً طرفدار تولدگرایی دنبال شد. برخی از کشورهای دارای کاهش جمعیت به مردم مشوق هایی برای داشتن خانواده های پرجمعیت به عنوان وسیله ای برای کاهش جمعیت ارائه می دهند. مشوق ها ممکن است شامل یک بار پاداش نوزاد یا پرداخت های مداوم حمایت از فرزندآوری یا کاهش مالیات باشد. برخی جریمه ها یا مالیات بر بی فرزندی را برای کسانی که فرزندان کمتری دارند اعمال می کنند. برخی از کشورها مانند ژاپن، سنگاپور، کره جنوبی و تایوان، سیاست های تولدگرایی مداخله گرایانه را اجرا کرده اند، یا تلاش کرده اند که مشوق هایی را برای خانواده های بزرگتر در میان سهامداران بومی ایجاد کنند. م
هاجران عموماً بخشی از سیاست های تولدگرایی نیستند. پرداختی مرخصی زایمان را نیز می توان به عنوان مشوق استفاده کرد. برای مثال، سوئد مرخصی والدین سخاوتمندانه ای دارد که در آن والدین حق دارند ۱۶ ماه مرخصی استحقاقی را برای هر فرزند به اشتراک بگذارند، که هزینه آن بین کارفرما و دولت تقسیم می شود. کتاب "وقتی کسی انتظارش را ندارد چه چیزی را باید انتظار داشت" نوشته جاناتان وی. لاست یکی از کتابهایی است که از سیاست های تولدگرایی حمایت می کند. روسیه. دولت ولادیمیر پوتین همچنین از سیاست های تولدگراییی با ارائه پاداش و ترویج خانواده های بزرگ تر استفاده می کند. مجارستان. دولت مجارستان ویکتور اوربان در سال ۲۰۱۹ مشوق های مالی (از جمله حذف مالیات برای مادران دارای بیش از سه فرزند، و کاهش پرداخت های اعتباری و دسترسی آسان تر به وام ها) و گسترش دسترسی به مهدکودک را اعلام کرد. دین. فرمان «بارور باشید و کثیر شوید» که از کتاب مقدس یهودیان گرفته شده است، توسط پدران کلیسای مسیحی با ممنوع کردن تقریباً همه انواع پیشگیری از بارداری پیروی شد. آنها همچنین داستان اونان در سفر پیدایش را مأخذ قرار دادند. طبق قانون ازدواج لویر، اونان موظف بود از
همسر برادرش که بدون فرزند مرده بود صاحب فرزند شود. اما در حالی که با بیوه می خوابید، با قطع رابطه جنسی از بارداری جلوگیری می کرد. به همین دلیل خداوند او را با مرگ مجازات کرد. پدران کلیسا از این موضوع استنباط کردند که هر رابطه جنسی که در خدمت تولید مثل نباشد، مذموم است. هر دو فرقه تا قرن بیستم به این اصل پایبند بودند. هرویگ بیرگ دانشمند جمعیت شناس آلمانی گزارش می کند که تقریباً همه ادیان جهان نگرش تولدگرایی دارند. این موضوع را می توان با این واقعیت توضیح داد که جریان های مذهبی که دستورالعمل آنان نسبت به تولید مثل انسان بی تفاوت یا حتی خصمانه است، فرزندان کمتری نسبت به پیروان ادیان ترویج دهنده تولد دارند و همچنین به سختی برای خانواده های دارای فرزند جذابیت دارند. از آنجایی که جامعه پذیری مذهبی از دوران کودکی آغاز می شود و ثابت شده است که کودکان یک جامعه مذهبی حتی در بزرگسالی نیز همان ایمان خود را حفظ می کنند، جریان های مذهبی تولدگرا تنها به دلایل جمعیت شناختی به طور مستمر قوی تر خواهند شد. از سوی دیگر، ادیانی که ضد تولد هستند - مانند شاکریسم - به طور طبیعی در معرض خطر انقراض می گیرند. بسیاری از ادیان تولید مثل
را تشویق می کنند و دینداری در پیروان آنان با نرخ باروری بالاتر گره خورده است. یهودیت، اسلام، و شاخه های اصلی مسیحیت، از جمله کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان و کلیسای کاتولیک تولید مثل را تشویق می کند. در سال ۱۹۷۹ یک مقاله تحقیقاتی نشان داد که مردم آمیش به طور متوسط ۶٫۸ فرزند در هر خانواده دارند. جنبشی در میان پروتستان های محافظه کار، که به جنبش کویورفول معروف است، از خانواده های پرجمعیت حمایت می کند و کودکان را نعمتی از جانب خداوند می داند. تولدگرایی خودگرا. زمانی که یک فرد در درجه اول به تولید مثل خود اهمیت می دهد، به آن ناتالیسم خودگرا می گویند، حتی اگر این امر ممکن است مانع تولید مثل افراد دیگر بشود. یکی از این موارد ممکن است مربوط به دکتر سیسیل جاکوبسون و همچنین دونالد کلاین باشد که زنان را به جای اسپرم همسر آنان با اسپرم خود بارور می کردند. تولدگرایی اجباری. در گذشته، تخطی های مذموم مانند عقیم سازی اجباری و سایر موارد نقض حقوق بشر به نام کنترل جمعیت انجام می شد. اما امروزه، پروناتالیسم اجباری تهدیدی مشابه است. پروناتالیسم اجباری قدیمی ترین شکل کنترل تولیدمثلی است که عامل اصلی رشد جمعیت است. فشارهای پر
وناتالیستی، آشکار و نامحسوس، توسط برنامه های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، مذهبی و ناسیونالیستی هدایت می شود. پروناتالیسم مذهبی از طریق دستورهای کتاب مقدس مبنی بر «ثمربخش و تکثیر»، از طریق انگ زدن به افراد بی فرزند، و از طریق محدود کردن و انتشار اطلاعات نادرست در مورد پیشگیری از بارداری، سقط جنین، و خدمات تنظیم خانواده تحمیل می شود. فشار پروناتالیست سیاسی به خواست مالیات دهندگان بیشتر، یا افزایش ارتش، یا دنبال کردن اهداف ملی گرایانه، قوم گرایانه یا بیگانه هراسانه مربوط می شود. این انگیزه های سیاسی منجر به ممنوعیت سقط جنین و پیشگیری از بارداری، پاداش و مشوق های نوزاد برای خانواده های پرجمعیت، و انگ زدن به انتخاب های زندگی غیر سنتی می شود. برخی از شدیدترین فشارها برای بچه دار شدن از طرف خانواده ناشی می شود، جایی که اگر زنی نتواند یا نخواهد بچه دار شود، می تواند طرد شود، قربانی خشونت خانگی شود، طلاق داده شود، از نظر اجتماعی انگ شده و از نظر اقتصادی به حاشیه رانده شود.
برنامه های مایکروسافت آفیس همراه هستند بهره وری برنامه های تلفن همراه در حال حاضر توسط توسعه مایکروسافت برای ویندوز ۱۰، ویندوز ۱۰ موبایل، ای او اس، اندروید، و همچنین در کار سیستم عامل کروم. برنامه های اصلی ورد، اکسل، پاورپوینت و وان نوت. سایر برنامه های Office، از جمله Sway , Skype for Business و SharePoint Newsfeed برای دانلود از فروشگاه برنامه تلفن همراه در دستگاه ها و سیستم عامل های پشتیبانی شده در دسترس هستند. آنها به معنای سازگار با مایکروسافت آفیس. مجموعه ای از برنامه های کاربردی است رایگان برای مصرف کنندگان با دستگاه های کوچکتر از ، اما مشتریان مشاغل برای بهره گیری کامل از مجموعه در صفحه های بزرگتر باید اشتراک آفیس ۳۶۵ خریداری کنند. تاریخچه. در ابتداآفیس موبایل نام داشت که در ابتدا با عنوان «آفیس پوکت» ارسال شد، توسط مایکروسافت با سیستم عامل Windows CE 1.0 در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. این نسخه مخصوصاً برای پلتفرم سخت افزاری PC Handheld بود، زیرا مشخصات سخت افزار تلفن همراه ویندوز موبایل و رایانه جیبی هنوز منتشر نشده بود. این برنامه شامل بود. بعداً پاورپوینت ، اکسس و اوت لاک اضافه شدند.
استیون الیس (; – ) مورخ، پژوهشگر آفریقا، استاد دانشگاه و فعال حقوق بشر بود. تحقیقات او عمدتاً مربوط به آفریقای معاصر، مانند تحولات در لیبریا، نیجریه، ماداگاسکار، آفریقای جنوبی، سیرالئون و تأثیرات جهانی این قاره بوده است. زندگی نامه. الیس تحصیلاتش در رشته دوره مدرن را در دانشگاه آکسفورد به پایان رساند و در سال ۱۹۸۱ موفق به اخذ درجه دکترا شد. وی طی۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ در دانشگاه ماداگاسکار تدریس کرد، وی از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ رئیس بخش آفریقا در سازمان عفو بین الملل لندن بود و از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ سردبیر روزنامه آفریقا محرمانه و پس از آن دبیرکل مرکز مطالعات آفریقا در لیدن بود. وی پس از انتصاب در وزارت امور خارجه هلند در امور ائتلاف جهانی برای آفریقا، که باعث شد تا کتاب «اکنون آفریقا» (۱۹۹۶) را تألیف کند به فعالیت پرداخت- او به دنبال ان به عنوان محقق ارشد در انیستیتو تحقیقاتی آفریقا بازگشت. علاوه بر این، او به عنوان استاد جوان ورزش و آشتی با دانشگاه وریت (دانشگاه آزاد) در آمستردام مشغول کار شد. الیس از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ مدیر برنامه آفریقا در گروه بین المللی بحران بود. وی عضو هیئت تحریریه های مختلفی بود، به عنوان مثال مجله امور آفریقا
. کتاب او بانام مأموریت خارجی: ANC در تبعید ۱۹۶۰–۱۹۹۰ و همچنین جایزه رشت مالان برای کتاب های غیر داستانی در آفریقای جنوبی را دریافت کرد. الیس با گری تری هار، یک خانم آفریقایی تبار ازدواج کرد. در سال ۲۰۱۲ او به سرطان خون مبتلا شد، که منجر به مرگ وی در ژوئیه ۲۰۱۵ گردید. در سال ۲۰۱۹ آرشیو حرفه ای الیس به مرکز مطالعات آفریقا در لیدن اهدا شد.
خاویر ستو (؛ ۱۹۲۶ – ۱۹۶۹) نویسنده و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سفر به پوچی" و "تجارت منع شده" اشاره نمود.
این فهرست از تلفات فرمول یک، رانندگانی را که در طول یکی از رویدادهای مسابقات جهانی فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی (فیا) (شامل مراحل تمرین، تعیین خط و مسابقه) کشته شده اند، و رانندگانی که در حین راندن خودروهای فرمول یک مدرن یا قدیمی در خارج از مسابقات جهانی کشته شده اند را در بر می گیرد. مارشال های پیست و سایر حاضرین در مسابقات که در نتیجهٔ این حوادث کشته شده اند در اینجا فهرست نشده اند. پنجاه و دو راننده بر اثر حوادثی که در طول یک رویداد مسابقات جهانی فدراسیون بین المللی اتومبیل رانی رخ داده اند، یا در حال راندن یک خودروی فرمول یک در رویدادی خارج از مسابقات جهانی، کشته شده اند، که نخستین آن ها کامرون ارل در سال بوده است. سی و دو نفر از این رانندگان بر اثر حادثه ای در یک گراند پری آخر هفته، که بخشی از مسابقات جهانی بوده، هفت نفر از آن ها در مراحل آزمایشی و دوازده نفر از آن ها در رویدادهای غیر قهرمانی فرمول یک کشته شده اند. پیست اتومبیل رانی ایندیاناپلیس بیشترین تعداد تلفات را به خود اختصاص داده است؛ در دورانی که مسابقات ایندیاناپلیس ۵۰۰ بخشی از مسابقات قهرمانی جهان بود، هفت راننده در این پیست کشته شدند. پانز
ده راننده در دههٔ ۱۹۵۰، چهارده راننده در دههٔ ۱۹۶۰، دوازده نفر در دههٔ ۱۹۷۰، چهار نفر در دههٔ ۱۹۸۰، و دو راننده در دههٔ ۱۹۹۰ جان خود را از دست دادند. پس از مرگ آیرتون سنا و رولند راتزنبرگر در روزهای متوالی در فصل ، و تا پیش از مرگ ژول بیانچی در سال ۲۰۱۵ بر اثر جراحات وارده در جایزه بزرگ ژاپن ۲۰۱۴، برای مدت بیش از ۲۰ سال هیچ راننده ای در طول رویدادهای مسابقات قهرمانی جهان کشته نشده بود، اگرچه در سال های میان این دو حادثه، سه رانندهٔ دیگر نیز در حال رانندگی با خودروهای سابق فرمول یک (دو خودرو از دههٔ ۱۹۶۰، و یک خودرو از دههٔ ۱۹۹۰) در مسابقات خودروهای قدیمی و سایر رویدادهایی غیر مرتبط با مسابقات گراند پری قهرمانی جهان کشته شدند. دو نفر از قهرمانان فرمول یک در حال مسابقه دادن یا تمرین برای مسابقه کشته شده اند: جوهن رایندت در سال ، و آیرتون سنا در سال ۱۹۹۴. رایندت تنها راننده ای است که پس از مرگ برندهٔ مقام قهرمانی شده است.
نبرد گذرگاه امانوس در سال ۳۹ پیش از میلاد در گذرگاه سوری در کوهستان آمانوس پس از شکست اشکانیان در نبرد دروازه های کیلیکیه صورت گرفت. اشکانیان، پس از شکستهای اخیر خود توسط نیروهای پوبلیوس ونتیدیوس باسسوس، احساس خطر کردند، به فرمان یکی از بهترین ژنرالهای اشکانی، فارناپات، شروع به تمرکز نیروهای خود در شمال سوریه کردند. نبرد. فارناپات برای محافظت از دروازه های سوری، یک دستهٔ قدرتمند از سربازان اشکانی را فرستاد، که از یک گذرگاه باریک از بالای کوه امانوس محافظت می کنند. ونتیدیوس برای گرفتن این منطقه، یکی از مأمورین خود، پومپادیوس سیلو را با سواره نظام فرستاد، پومپدیوس خود را در شرایطی یافت که نیروهایش توسط فارناپات کاملاً محاصره شده اند و مجبور به درگیری با نیروهای فارناپات شد.پومپادیوس در این جنگ کشته شد . جنگ به نفع اشکانیان پیش می رفت تا این که ونتیدیوس، که نگران وضعیت زیردستان خود بود، نیروهای خود را وارد این جنگ کرد. این حرکت، نتیجه نبرد را عوض کرد در نتیجه رومیان اشکانیان را شکست دادند. خود فارناپات نیز در جنگ کشته شد. عواقب بعدی. وقتی پاکور اول خبر این شکست را شنید، تصمیم به عقب نشینی گرفت، و به دنبال عقب نش
ینی نیروهای خود را فرات عقب کشید. ونتیدیوس مانع خروج اشکانیان نشد و در عوض تا اوایل سال ۳۸ پیش از میلاد. سوریه را برای جمهوری روم بازگرداند.
معجزه پی. تینتو () یک فیلم کمدی سوررئال به کارگردانی خاویر فسر است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به نوریا گونسالس و خاویر فسر اشاره کرد.