Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پابلوی دوست داشتنی نام یک فیلم اسپانیایی انگلیسی زبان در ژانر درام به کارگردانی فرناندو لئون د آرانوا محصول سال ۲۰۱۷ میلادی است. داستان فیلم بر اساس کتاب خاطرات ویرجینیا وایهو گارسیا با عنوان پابلوی دوست داشتنی، اسکوبار منفور نوشته شده است. خاویر باردم، پنه لوپه کروز و پیتر سارسگارد در این فیلم نقش آفرینی کرده اند. موضوع فیلم زندگی و مرگ قاچاقچی معروف مواد مخدر پابلو اسکوبار می باشد. داستان فیلم از انتقال ویرجینیا وایهو (به نقش آفرینی پنه لوپه کروز) به آمریکا آغاز می شود و سپس از لابه لای خاطرات ویرجینیا به زمان آشنایی او با پابلو اسکوبار و روابط عاشقانهٔ آن دو، سپس اقدامات خیریهٔ اسکوبار، توسعهٔ تجارتش، ورودش به سیاست و سرانجام از کنترل خارج شدن، جنایات، و سرانجام کشته شدن او می پردازد. منابع. Wikipedia contributors, "Loving Pablo," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Loving_Pablo&amp;oldid=880843555 (accessed March 18, 2019).
تیاگو دی ملو مارینهو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتسال برزیل بازی کرده است.
استفانو مامارلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتسال اهل ایتالیا است. وی همچنین در تیم ملی فوتسال Italy بازی کرده است.
محمود حیدری (زاده ۱۳۴۶ ورامین) دیپلمات اهل ایران و سفیر پیشین ایران در بوسنی و هرزگوین است. تحصیلات. محمود حیدری دانش آموخته معارف و مدیریت در مقطع کارشناسی ارشد است. سوابق. محمود حیدری به عنوان کارشناس وارد وزارت خارجه شد و بعد از آن مسئولیت های معاون سفیر ایران در بوسنی و هرزگوین، رئیس اداره شمال و شرق اروپا، رئیس اداره امور مجلس وزارت خارجه و مدیر کل مدیترانه و اروپای شرقی را تجربه کرد.
واگن اونیون یک شرکت آلمانی سازنده خودروهای ریلی و اتوبوس بود که به عنوان Deutsche Waggon und Maschinenfabrik (کارخانه واگن و ماشین سازی آلمان) یا DWM شناخته می شد. این شرکت در برلین تأسیس شد و نخست شاخه ای از "Deutsche Waffen und Munitionsfabriken" (کارخانهٔ مهمات و اسلحه سازی آلمان)، به عنوان تولیدکننده مهمات و همچنین طراح و سازنده تپانچه Luger شناخته شده بود. پس از جنگ جهانی دوم، ساختمان برلین به کارخانهٔ نوسازی و ساخت راه آهن و دیگر وسایل ترابری عمومی تبدیل شد و در سال ۱۹۵۲ نام خود را به "Deutsche Waggon und Maschinenfabrik (کارخانه واگن و ماشین آلات آلمان)" تغییر داد. "واگن اونیون" توسط هنشل در سال ۱۹۹۰ خریداری شد. در سال ۱۹۹۶ هنشل بخشی از شرکت ترابری دایملربنز (ادترنز) بود، که سپس توسط بمباردیه کانادا به دست گرفته شد.
این مقاله شامل فهرست شرکت های هواپیمایی صربستان است.
این مقاله شامل فهرست شرکت های هواپیمایی سنگاپور است.
این مقاله شامل فهرست شرکت های هواپیمایی آفریقای جنوبی است.
این مقاله شامل فهرست شرکت های هواپیمایی سودان است.
این مقاله شامل فهرست شرکت های هواپیمایی آلمان است. منابع. https://web.archive.org/web/20190629075641/http://frankfurtcheapflights.com/
زیزینهو (; – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. او بخاطر پاس های دقیق و کامل بودن از هر لحاظ یکی از بهترین بازیکنان برزیل بودن است ٫ این بازیکن الگوی پله بوده است و پله از او به عوان الگوی دوران کودکی اش نام برده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سائو پائولو، باشگاه فوتبال فلامینگو، و باشگاه ورزشی آئوداکس ایتالیانو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
هرمان بروکهاوس (به انگلیسی:Hermann Brockhaus؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) خاورشناس اهل آلمان بود. او از متخصصان برجستهٔ زبان های سانسکریت و فارسی بود. وی فرزند ناشر فریدریش آرنولد بروکهاوس و برادرزادهٔ آهنگساز ریشارد واگنر بود. از آثار مطرح او، ویرایش نسخه ای از دیوان حافظ است.
والتر لیف (به انگلیسی: Walter Leaf؛ زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۸۵۲ – درگذشتهٔ ۸ مارس ۱۹۲۷) بانکدار، پژوهشگر مطالعات کلاسیک و فراروان شناس اهل بریتانیا بود. او نسخه ای از ایلیاد هومر را منتشر کرد و به مدت چندین سال مدیر بانک وستمینستر و در نهایت به ریاست آن منصوب شد. او یکی از بنیانگذاران و بعدها رئیس اتاق بازرگانی بین المللی بود، و به عنوان رئیس انستیتو بانکداران، انجمن هلنی و انجمن کلاسیک خدمت کرد. لیف با شارلوت سیموند، دختر جان ادینگتون سیموند ازدواج کرد. او از حواریون کمبریج بود.
هنری ویلبرفورس کلارک (به انگلیسی:Henry Wilberforce Clarke؛ زادهٔ ۱۸۴۰ – درگذشتهٔ ۱۹۰۵) مترجم کتب ادبیات فارسی و آثار سعدی، حافظ، نظامی و شهاب الدین سهروردی بود. او افسر گروه مهندسان بنگال و نوه ویلیام استنلی کلارک، رئیس کمپانی هند شرقی هند بود.
دانشگاه علوم و فناوری هنگ کنگ (HKUST) یک دانشگاه دولتی و تحقیقاتی که در سال ۱۹۹۱ در خلیج کلیر واتر هنگ کنگ تأسیس شده است. HKUST به عنوان یکی از دانشگاه های جهان می باشد که پیشرفت بسیار سریعی را از خود نشان داده است. در سال ۲۰۱۹، این دانشگاه در رتبه بندی QS در رتبه هفتم آسیا و بر اساس رتبه بندی تایمز در رده پنجم و در بین ۴۰ دانشگاه برتر دنیا نیز قرار دارد. همچنین در رتبه بندی برترین دانشگاه های جوان در سال ۲۰۱۸ که توسط مؤسسه عالی تایمز انجام شده است این دانشگاه در رده اول این رتبه بندی قرار گرفت و بر اساس رتبه بندی مؤسسه QS به عنوان دومین دانشگاه برتر با قدمت زیر ۵۰ سال قرار گرفته است. در حال حاضر این دانشگاه شامل ۴ دانشکده اصلی علوم، مهندسی، کسب و کار و مدیریت، علوم انسانی و علوم اجتماعی می باشد. رتبه بندی. HKUST پیش از این در سه سال متوالی بین سال های ۲۰۱۱تا ۲۰۱۳ رتبه اول آسیا را بر اساس رتبه بندی QS به دست آورده است. در رتبه بندی دانشگاه از منظر اشتغال فارغ التحصیلان در سال ۲۰۱۷ که توسط مؤسسه تایمز صورت گرفته است این دانشگاه دارای بالاترین میزان اشتغال فارغ التحصیلان در میان دانشگاه های بزرگ چین می باشد و د
ر رتبه ۱۲در سراسر جهان قرار گرفت.
هرمن بیکنل (به انگلیسی:Herman Bicknell؛ زادهٔ ۲ آوریل ۱۸۳۰ – درگذشتهٔ ) از اعضای انجمن سلطنتی آسیایی بریتانیا و ایرلند، خاورشناس و زبان شناس اهل بریتانیا بود. وی منتخبات دیوان حافظ را به انگلیسی ترجمه و در تاریخ ۱۸۷۵ میلادی در لندن به چاپ رسیده است.
میرزا جواد خان معین الممالک عامری (زاده ۱۲۷۰ در سمنان – درگذشته ۲۰ دی ۱۳۵۹ در تهران) حقوقدان، دیپلمات، نماینده دوره ۱۴ تا ۱۷ مجلس شورای ملی، دادستان کل کشور از ۱۳۳۵ تا ۱۳۳۸، وزیر دادگستری و ۲ نوبت وزیر کشور در دوران پهلوی بود. عامری پس از اشغال ایران، مأمور مذاکره با نمایندگان سیاسی انگلیس و شوروی بود و در مذاکرات این نمایندگان با رضا شاه حضور داشت. تولد و تحصیلات. جواد عامری در سال ۱۲۶۸ و به قولی ۱۲۷۰ خورشیدی در سمنان به دنیا آمد. پدرش میرزا ابوالحسن خان معین الممالک از بزرگان و مالکان سمنان بود. تحصیلات ابتدائی را از پنج سالگی شروع شد و در زادگاهش به انجام رساند. آنگاه به همراه مادر رهسپار تهران شد و دوره متوسطه را به پایان رساند و وارد مدرسه سیاسی شد. عامری در دوره سه ساله مدرسه سیاسی با چهره های مشهوری مانند علی اکبر سیاسی، محمدعلی وارسته، علیرضا منصور، عیسی بهنام، محمد شایسته، ابوالقاسم پوروالی، ابراهیم دهخدا (برادر کوچک علی اکبر دهخدا)، هم دوره بود. مدرسه سیاسی در آن زمان اوضاع ثابت و کلاس و مکان مشخصی نداشت و طی یک سال، سه بار تغییر محل داد. در حالی که عامری امتحانات سال سوم را با موفقیت گذرانده و خود
را آماده رفتن به کلاس چهارم می کرد، مدرسه سیاسی تعطیل شد. از همین رو، برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. خدمت در عدلیه. عامری پس از تحصیل در رشته حقوق در سال ۱۲۹۴ خورشیدی هنگام جهانی اول به ایران بازگشت و مترجم و دستیار مسیو آدولف پِرنی مستشار عدلیه شد. هنگامی که نصرت الدوله فیروز وزیر عدلیه برای تربیت قضات مدرسه حقوق را تأسیس کرد، او دستیار مسیو پرنی در مطالعه برنامه آموزشی دانشکده حقوق دانشگاه پاریس برای انتخاب دروسی بود که بایستی با توجه به نیازهای زمانی و اقلیمی ایران به محصلان تدریس شود. با گشایش مدرسه حقوق در آبان ۱۲۹۸ خورشیدی، معاونت و نظامت مدرسه را بر عهده گرفت و در کلاس های مسیو پرنی مترجم او بود. بعداً خودش مستقلاً به تدریس دروسی همچون حقوق بین الملل خصوصی، حقوق تجارت و حقوق جزا پرداخت. عامری سپس در وزارت عدلیه رئیس دارالترجمه و رئیس کارگزینی شد. در سال ۱۳۰۶ که علی اکبر داور پس از رسیدن به وزارت عدلیه، تشکیلات قضائی کشور را به هم ریخت تا دادگستری نوین ایران را پایه گذاری کند، عامری را دعوت به کار قضائی کرد و ریاست محکمه تجارت را به او سپرد. عامری پس از آن رئیس محاکم بدایت تهران شد و در سال ۱۳۱۴ که منص
ورالسلطنه عدل رئیس اداره کل تهیه قوانین به وزارت امورخارجه انتقال یافت، سمت او را عهده دار شد. او در این سال عضو کمیسیونی بود که برای مذاکره جهت حل اختلافات بر سر مرزبندی در آبراه شط العرب به بغداد رفت. از جمله اقدامات عامری در وزارت عدلیه، تدوین قانون سجل احوال بود. او در سال ۱۳۱۶ با رتبه قضائی مستشاری دیوان تمییز، مدیرکل قضائی وزارت عدلیه شد. در سال ۱۳۱۷ که مظفر اعلم وزیر امورخارجه شد، عامری را دعوت به کار و مدیرکل آن وزارتخانه کرد. سپس در دوم بهمن آن سال به عنوان معاون خود به مجلس معرفی کرد. در سال ۱۳۱۹ که اعلم از وزارت کناره گرفت، کفالت (سرپرستی) وزارت امورخارجه را به عهده گرفت. مذاکره با نمایندگان دولت های اشغالگر. در سوم شهریور ۱۳۲۰ که ارتش های انگلیس و شوروی وارد خاک ایران شدند، علی منصور نخست وزیر و جواد عامری کفیل وزارت امورخارجه به کاخ سعدآباد نزد رضا شاه رفتند و به او اطلاع دادند. شاه عامری را مأمور مذاکره با سفیران انگلستان و شوروی کرد. سر ریدر بولارد سفیر انگلیس و آندری اسمیرنوف صبح همان روز به دیدار رضا شاه رفتند و عامری مترجم مذاکرات بود. روز پنجم شهریور رضا شاه استعفای علی منصور را پذیرفت و مح
مدعلی فروغی را مأمور تشکیل دولت کرد. در کابینه فروغی، عامری وزیر کشور شد. اما پس از استعفای رضا شاه که فروغی در کابینه خود تغییراتی داد، عامری از دولت بیرون رفت و پس از چند روز رئیس شرکت بیمه ایران شد. سال بعد که احمد قوام نخست وزیر شد، عامری را در اول شهریور به عنوان وزیر کشور به مجلس معرفی کرد. پس از حادثه هفدهم آذر که شماری از وزیران کابینه قوام، از جمله بهاءالملک قراگوزلو وزیر دادگستری اش استعفا دادند، وزارت دادگستری را به عامری سپرد که تصدی او بر این وزارت خانه به دوازده روز نکشید و همراه با بیشتر اعضای کابینهٔ قوام السلطنه استعفا داد. قانونگذاری. سال پس از پایان دولت قوام (۱۳۲۲) عامری در انتخابات مجلس شورای ملی شرکت کرد و به نمایندگی سمنان و دامغان به مجلس رفت (دوره چهاردهم). او تا پایان دوره هفدهم که با حکومت دکتر مصدق همزمان شد، نماینده ماند و در سراسر دوران نمایندگی از هواداران دکتر مصدق بود. ریاست کمیسیون مرزی ایران و پاکستان و همراهی با قوام السلطنه در سفر به مسکو و دیدار با استالین جهت حل قضیه آذربایجان از جمله اقداماتی بود که به عنوان رئیس کمیسیون امورخارجه مجلس انجام داد. دادستانی و سفارت. به سب
ب هواداری از دکتر مصدق، پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ دیگر نه کاری به عامری ارجاع شد و نه به نمایندگی انتخاب شد تا اینکه در سال ۱۳۳۵ عباسقلی گلشاییان وزیر دادگستری، دیوان عالی کشور را تجدید سازمان داد و او را دادستان کل کشور کرد. عامری تا سال ۱۳۳۸ دادستان کل کشور بود. در این سال به عنوان سفیر به اتریش فرستاده شد و پس از پایان دوران سفارتش، به بازنشستگی نائل آمد. جواد عامری در بیستم دی ۱۳۵۹ در تهران درگذشت و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. فعالیت های علمی و دانشگاهی. عامری از هنگام تأسیس مدرسه حقوق در این مدرسه تدریس می کرد و پس از تأسیس دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ که این مدرسه به دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران تبدیل شد، تدریس در این دانشکده را تا سال ۱۳۲۰ ادامه داد. برخی از مهم ترین شاگردان او عبارتند از: مشاورالممالک انصاری، نصیرالملک، نصرالله انتظام، مشرف الدوله نفیسی، احمد متین دفتری، محمد سروری، محمد سجادی، عبدالحسین هژیر، عباسقلی گلشاییان، نصرالله انتظام، محمود هدایت، علی اکبر دفتری، حسین گل گلاب، سید علی شایگان، عبدالله معظمی، عبدالحمید زنگنه، محمد نصیری، کریم سنجابی، محمود فروغی، مهدی پیراسته، جلال عبده، مح
مد مجلسی، عبدالحسین علی آبادی، محمدعلی هدایتی، سید غلامحسین خوشبین، احمد مقبل، مصطفی مصباح زاده، مهدی وکیل، شمس الدین امیرعلائی، عمیدی نوری، موسی سرابندی، سیدرضی عمید، حسن ارسنجانی، حسن صدر و حسین نقوی.
فینتسنتس روزنتسوایگ فون شواناو (زادهٔ ۱۷۹۱ در زنویمو – درگذشتهٔ ۱۸۶۵ در وین) دیپلمات اتریشی و شرق شناس بود. او به عنوان مترجم آثار ادبیات شرقی شناخته شده است.
سِروِی مانکی شرکت اجاره دهنده نرم افزار ابری بنیان برای برآورد آنلاین است. این شرکت در سال ۱۹۹۹ از سوی راین و کریس فینلی تأسیس شد. سروی مانکی در بیش از ۱۹۰ کشور جهان ۶۰۰٬۰۰۰ کاربر دارد.
گلوله ای در سر یک فیلم اکشن هنگ کنگی محصول سال ۱۹۹۰ به نویسندگی و کارگردانی جان وو است. این فیلم عناصری از ژانرهای اکشن، جنگی، درام و جنایی را در خود جای داده است. در سال ۲۰۱۴، مجله تایم اوت از چندین منتقد فیلم، کارگردان، بازیگر و بدلکار خواست تا برترین فیلم های اکشن خود را فهرست کنند. فیلم «گلوله در سر» در رتبه ۹۳ این فهرست قرار گرفت. گیشه. در هنگ کنگ، این فیلم ۸٬۵۴۵٬۱۲۳ دلار هنگ کنگ فروش داشت - که با توجه به بودجه هنگفت آن، فاجعه ای محسوب می شود. جان وو در کتاب «روزی روزگاری در چین» نوشته جف یانگ نقل قولی از جان وو دارد مبنی بر اینکه فیلم «» ساخته تسوی هارک با عجله به سینماها آمد تا از فیلم «گلوله در سر» در گیشه پیشی بگیرد.
بدو، ببر، بدو یک فیلم سینمایی در ژانر کمدی محصول سال ۱۹۸۴ هنگ کنگ است که توسط ریموند وانگ پاک-مینگ نوشته و توسط جان وو کارگردانی شده است. این فیلم نخستین همکاری کارگردانان جان وو و تسوی هارک است.
طناح، روستایی است از توابع منصوره در استان دقهلیه در کشور مصر که براساس سرشماری سال ۲۰۰۶، جمعیت آن، ۱۸۱۱۸ نفر (۹۳۱۵ مرد و ۸۸۰۳ زن) بوده است.
اوسوالدو بایر (; – ) فیلم نامه نویس، تاریخ نگار، روزنامه نگار، نویسنده، استاد دانشگاه، و زندگی نامه نویس اهل آرژانتین بود. او در ۱۹۷۴ در بوئنوس آیرس زندگی می کرد. وی در دوران رئیس جمهور ایزابل پرن، در تبعید زندگی کرد، او در شهر لینز ام ایالت راین، آلمان ساکن بود، او در سراسر دوران دیکتاتوری (۱۹۷۶–۱۹۸۳)، در تبعید به سر برد. زندگی نامه. اسوالدو بایر، آنارشیستی بود که عزت نفس داشت. از آن آنارشیست های معتقد به پاسیفیست بود. اوسوالدو در سانتا فه متولد شد و در برنال و در محله اصلی بلگرنو پرجمعیت ترین بخش پایتخت بوئنوس آیرس بزرگ شد. پدر و مادر او در شهر پاتاگونیا ریو گالگوس زندگی می کردند، تجربه ای که بعداً الهام بخش شورشگری در او شد وقایعی بود که در پاتاگونیا رخ داد، خاطره قابل توجه قتل عام کارگران روستایی بود. سپس در یک شرکت بیمه در بخش تجاری دریایی به عنوان شاگرد راننده مشغول به کار شد، او در سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ در دانشگاه هامبورگ آلمان تحصیل کرد و عضو اتحادیه دانشجویان سوسیالیست شد. پس از بازگشت به آرژانتین، او خود را وقف روزنامه نگاری و پژوهش در مورد تاریخ آرژانتین کرد و همچنین فیلم نامه نویسی و به تصویر کشیدن
آن. او برای یک سال در رشته پزشکی تحصیل کرد، سپس به تحصیل فلسفه در بوینس آیرس پرداخت. او همچنین گروه حقوق بشر را در دانشکده فلسفه و علوم انسانی دانشگاه بوینس آیرس تأسیس کرد. او در مقابل سوسیالیستهای آرژانتینی به فدراسیون آزادیخواهان آرژانتین (FLA) پیوست که از سیاست های سوسیالیست محلی تبعیت نمی کردند، یعنی به ادبیات آنارشیستی خود هنگامیکه در اتحادیه دانشجویان سوسیالیستی آلمان بود بازگشت. او همچنین گروه حقوق بشر را در دانشکده فلسفه و علوم انسانی دانشگاه بوئنوس آیرس تأسیس کرد. اسوالدو در روزنامه های نوتیسیاس گرافیکاس، کلارین و اسکوئل، همچنین روزنامه محلی در شهر پاتاگونیان اسکوئل مشغول به کار شد. در سال ۱۹۵۸او مجله لاچیسپا ("اخگر") را تأسیس کرد، که اولین روزنامه مستقل در تاریخ پاتاگونیا به شمار می رود. بایر تنها پس از انتخابات سال ۱۹۸۳ رائول آلفونسین و استقرار دموکراسی در آرژانتین به این کشور بازگشت. در سال ۱۹۸۴، او در همکاری با خوان گلمن یک شاعر آرژانتینی به تهیه گتابی در مورد تبعید پرداخت. بهترین کتاب برند در مورد سورینو دی جیوانی یک آنارشیست ایتالیایی توسط پرزیدنت رائول آلبرتو لاستیری (۱۹۷۳) ممنوع شد. همچنین ک
تاب لا پاتاگونیا ربلد متوقف شد، دومین اثر برند در مورد ایزابل پرون بود؛ سایر کتاب های او پس از جابجایی قدرت در سال ۱۹۷۶ توسط ارتش سوزانده شدند. فرانچسکو روسی، که سناریو توقف مسیح در ایبولی را نوشت، طرح ساخت یک فیلم سازگار با کتاب خود «دی جیووانی» تهیه کرد، اما پس از بمب گذاری پیازا فونتانا در ۱۹۶۹، این پروژه را متوقف کرد و گفت زمان مناسبی برای ساخت یک فیلم در مورد تروریست نیست. بایر در تاریخ ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸ در بوئنوس آیرس در سن ۹۱سالگی درگذشت. گذار به دموکراسی. در ۲۰ آوریل ۲۰۰۳ به خاطر فعالیت های حقوق بشری اش به او جایزه ای در زمینه حقوق بشر ادبیات و روزنامه نگاری از طرف دانشگاه ایالتی بوئنوس آیرس اعطا شد. این همزمان بود با زمانی که اوسوالدو به زور به تبعید فرستاده شد. بایر درگیر مبارزه ای برای کسب حقوق بومی شد. پانزده روز پس از آنکه بایر به عنوان شهروند برجسته بوئنوس آیرس توسط شهردار آنیبال ایبار معرفی شود، توسط مجلس سنا به (ابتکار ادواردو منم) برای ارائه یکپارچگی پاتاگونیا آرژانتینی و شیلی به عنوان اولین گام به منظور شکل دادن یک بازار مشترک در آمریکای لاتین. . در سال ۲۰۰۸، او با روزنامه پاگینا ۱۲همکاری اش را
آغاز کرد، سپس خورخه لاناتا را بنیاد گذاشت. او نویسنده سناریو فیلم «لاپاتاگونیا ریبلد» بود که از کتاب خود او اقتباس شده بود به کارگردانی هکتور الیویرا، که در سال ۱۹۷۴ در جشنواره بین المللی فیلم برلین جایزه خرس نقره ای را از آن خود کرد. او همچنین فیلمنامه فیلم «لا امیگا» ۱۹۸۸ را، که یک نمایش در دیکتاتوری است را به رسته تحریر درآورد.
آرنولد بایکمن (زاده ۱۷ مه ۱۹۱۳ - درگذشته ۱۷ فوریه ۲۰۱۰ در پاسادینا، کالیفرنیا) یک نویسنده، پژوهشگر و منتقد کمونیسم بود. در زمان مرگ او یک محقق نهاد هوور و ستون نویس روزنامه واشینگتن تایمز بود. او بیشتر عمرش را در جنگ ضد کمونیسم صرف کرد. زندگی نامه. بایکمن در لوور ایست ساید منهتن در منطقه شرقی نیویورک در یک خانواده یهودی که از اوکراین مهاجرت کرده بودند به دنیا آمد. او در سال ۱۹۳۴ از دانشگاه کلمبیا مدرک لیسانس گرفت، سپس جایگزین دوستش آرتور للیولد به عنوان سر دبیر روزنامه کلمبیا دیلی اسپکتیتور شد. بایکمن سال های زیادی را به روزنامه نگاری صرف کرد و در رسانه های هرالد تربییون نیویورک، پی ام، نیوزویک و غیره کار کرد. او در سنین ۵۰ سالگی به کلمبیا برگشت و در سال ۱۹۶۷ فوق لیسانس و در ۱۹۳۷ دکترای خود را در علوم سیاسی گرفت. او بنام خودش «قانون باکمن» را گذاشت که می گفت «به استثناء انقلاب آمریکا هر انقلابی بعد از ۱۷۸۹مابعدش شرایط انسانی خرابتر شده است». پدر یهودی اش سالومون بایکمن ناراحت بود زیرا او می خواست آرنولد یک خاخام شود. باکمن کتابی دربارهٔ هرمان ووک نوشت با عنوان هرمن ووک داستانسرایی با عنوان تاریخ نگار اجتماعی.
کارهای دیگر او عبارتند از: آن وزارت خارجه دیگر، یوری اندروپوف: چالش جدیدی برای غرب (نویسنده مشترک) ،۹ دروغ دربارهٔ آمریکا، اساطیر ضد آمریکایی: علل و عواقب آنها، و مستند جنگ سرد سی ان ان :مسائل و اختلاف نظرها.
هیو یکم قبرس (؛ ۱۱۹۴/۹۵ – ۱۰ ژانویه ۱۲۱۸)، پادشاه قبرس از ۱ آوریل ۱۲۰۴ پس از مرگ آیمری قبرس بود. مادر وی اسکیوا ابلین، وارث خاندان ابلین بود که بر شهر رمله حکومت می راند.
احمد پری آذر (زادهٔ ۲۱ تیر ۱۳۵۴) بازیکن سابق و مربی فوتسال اهل ایران است. وی سابقه عضویت در تیم هایی همچون شن سا ساوه، علم و ادب مشهد، شهید منصوری قرچک و تأسیسات دریایی را در کارنامه دارد.
آلبرتو سوپیکی (; زاده – درگذشته ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه اشاره کرد.
ارباب نشین رمله ()، یکی از حکومت های صلیبی که پس از نخستین جنگ صلیبی تأسیس شد. این ارباب نشین پس از تأسیس مبدل به یکی از قلمروهای تابع پادشاهی اورشلیم شد با این حال در بیشتر مواقع تابع کنت نشین یافا و اشکلون بود.
عمادالدین احمد بن علی — معروف به ابن مشطوب —، یکی از فرمانداران و کارگزاران ایوبیان در شام که جنگ صلیبی پنجم، دسیسه ای در سپاه ایوبی به راه انداخت تا الکامل را از حکومت خلع و برادرش فائز را جانشین وی سازد. اکثر فرماندهان کُرد سپاه به عمادالدین پیوستند و رسیدن این خبر به الکامل موجب نگرانی وی گردید و ناامیدانه به فکر فرار به یمن افتاد اما رسیدن خبر نزدیکی سپاه سبب شد تا در ۵ فوریه ۱۲۱۹ م به سمت جنوب شرق و قریهٔ اشموم طناح عقب نشینی کند که منجر به سقوط عادلیه شد. با این حال در این هنگام که با فرار الکامل و سقوط عادلیه و محاصرهٔ دمیاط وضعیت وخیمی ایجاد شده بود، المعظم عیسی دعوت مصریان را اجابت نموده و عازم مصر گردید. با حضور وی، الکامل مجدداً روحیهٔ خود را بازیافته و توانست با کمک برادرش، ابن مشطوب را شکست و تبعید نماید. فائز نیز به سنجار تبعید شده تا مبادا شورشی علیه الکامل و المعظم به راه بیندازد.
پروازهای فضایی بدون سرنشین به ایستگاه فضایی بین المللی (ISS)، پروازهای سفینه هایی هستند که در اصل برای حمل و تحویل بار ساخته شده اند، با این حال چندین واحد روسی آن نیز پس از پرتاب و راه اندازی بدون سرنشین به بندرگاه مقصد متصل شده اند. مأموریت های رساندن ذخیره های مورد نیاز معمولاً از فضاپیمای پروگرس روسی، فضاپیمای ترابری خودکار اروپایی، خودرو انتقال اچ-۲ ژاپنی که کانتوری خوانده می شود، و نیز فضاپیماهای دراگن و سیگنوس آمریکایی استفاده می کنند. سیستم اصلی پیوند برای فضاپیمای پیشرفته، سیستم خودکار کرز (Kurs) است که سیستم TORU دستی به عنوان سیستم پشتیبان برای آن در نظر گرفته شده است. فضاپیماهای ترابری خودکار هم، همچنین از از سیستم کرز استفاده می کنند، اما با سیستم دستی تورو مجهز نیستند. فضاپیماهای پروگرس و ترابری خودکار هردو می توانند تا شش ماه در حالت اتصال پایدار بمانند. بندرهای فضایی. پایگاه فضایی بایکونور. پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان، قدیمی ترین و پر رفت وآمدترین پایگاه فضایی است. نخستین ماژول ایستگاه فضایی بین المللی با راه اندازی فضاپیمای بدون سرنشین زاریا از سایت ۸۱ در سال ۱۹۹۸ آغاز شد؛ که تا رسیدن ن
خستین خدمه حدود دو سال بعد، به صورت بی سرنشین، به پرواز خود بر گرد زمین ادامه داد. مرکز فضایی تانیگاشیما. مرکز فضایی تانیگاشیما واقع در ژاپن در جزیره ای که در ۱۱۵ کیلومتری (۷۱ مایل) جنوب کیوشو فرار دارد، مرکز راه اندازی خودرو انتقال اچ-۲ ژاپنی است. از این مرکز برای تأمین مجدد ماژول آزمایشگاه فضایی کیبو و ISS استفاده شده است. پایگاه فضایی گویان. آژانس فضایی اروپا (ESA) از مرکز فضایی گویان (CSG)، استفاده می کند. این پایگاه یک بندر فضاپیمایی فرانسوی در نزدیکی کورو در گویان فرانسه است. پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال. پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال، واقع در فلوریدا، ایالات متحده آمریکا، از سال ۱۹۵۰ فعال بوده است؛ با نخستین راه اندازی مداری آن که در سال ۱۹۵۸ انجام شد. تمام مأموریت های جت و جیمی مأموریت ناسا از کیپ و برخی از مأموریت های پیشین آپولو از این پایگاه راه اندازی شده است. فضاپیماهای کنونی و آماده. این فهرستی از فضاپیماهای فرستاده شده به ایستگاه فضایی بین المللی است. پروازهای ساختاری ایجاد ایستگاه به صورت برجسته نوشته شده است.توجه شود که؛ مشارکت روسیه در راه اندازی آی اس اس با مأموریت های بدون سرنشین پروگ
رس از طریق ارسال بار صورت گرفته است، در حالی که ایالات متحده از شاتل های فضایی برای مأموریت های توأم انسانی/ حمل و نقل استفاده کرده که در نتیجه، تعداد بیشتری از پروازها به آی اس اس را روسیه انجام داده بود. از زمان پایان دادن به برنامهٔ شاتل فضایی در سال ۲۰۱۱، تعداد پروازهای فضاپیماهای با خدمه و بدون سرنشین ایالات متحده و روسیه بیشتر همسان گردیده است.
لادیسلائو مازورکیویش (; – ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو مینیرو، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال گرانادا، و باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
یوره اوکساریس ، اصطلاحی حقوقی به زبان لاتین که به معنای «"به واسطه حق همسر"» که زمانی به کار می رفت که مرد می توانست به واسطه حق همسرش (سو یوره)، عنوان نجیب زادگی دریافت کند؛ بدین ترتیب به مرد می گویند که یوره اوکساریس حفظ و نگه داشته است. همچنین شوهر وارث می توانست مالک قانونی املاک و اموال همسرش شود. به عنوان مثال می توان به فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم اشاره کرد که پس از ازدواج با ایزابلا دوم اورشلیم، توانست پادشاهی اورشلیم را به دست بگیرد. برای مثال می توان به فولک اورشلیم، گی لوزینیان، کنراد یکم، هنری دوم، کنت شامپانی، آیمری قبرس، رودولف فرانسه، فیلیپ چهارم، جان اول کاستیل و زیگیزموند، امپراتور مقدس روم اشاره کرد. با این حال نباید شخصی که از یوره اوکساریس استفاده کرده را با پادشاه هم نشین اشتباه گرفت.
لوئیس گابلو کونیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاستاریکا بازی کرده است.
یوره مارتیس ()، اصطلاحی حقوقی به زبان لاتین که به معنای «"به واسطه حق مادر (ش)"» است که زمانی به کار می رفت که فرزند می توانست به واسطه حق مادر، عنوان نجیب زادگی دریافت کند؛ بدین ترتیب به مرد می گویند که یوره مارتیس حفظ و نگه داشته است. همچنین فرزند وارث می توانست مالک قانونی املاک و اموال مادرش شود. به عنوان مثال می توان به بالدوین سوم و ریچارد یکم انگلستان اشاره کرد که وبه واسطه حق مادرشان، توانستند به ترتیب پادشاه اورشلیم و دوک آکوتین شوند و حتی می توان به نرون اشاره کرد که بخاطر حق مادرش که به عنوان نوه بزرگ امپراتور و به عنوان خواهر، برادرزاده و همسر امپراتوران توانست پسرش را امپراتور روم کند.
سو یوره ()، اصطلاحی حقوقی به زبان لاتین که به معنای «"به واسطه حق خود"» که زمانی به کار می رفت که شخص می توانست به واسطه حقی به واسطه میراثی که داشت، عنوان یا القاب نجیب زادگی دریافت کند. برای مثال می توان به الینور د آکوتین، ماری بورگوندی و ماریا ترزا اشاره کرد.
هال بلین (; زاده – درگذشته ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا و یکی از مشهورترین نوازنده های درام دنیا بود. وی در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ با نواختن برای هنرمندانی چون فرانک سیناترا و الویس پریسلی و گروه بیچ بویز به شهرت رسید. بین سال های ۱۹۴۹ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می کرد. موسیقی متن «بتمن» و چندین مجموعه محبوب تلویزیونی از کارهای هال بلین است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مرد روی ماه" اشاره کرد. ۸ ترانه ای که هال بلین نواخته از جمله «غریبه ها در شب» از فرانک سیناترا و «پلی روی آب های متلاطم» از گروه راک سایمون و گارفانکل نیز برنده جایزه گرمی بهترین ترانه سال شده اند. هال بلین، جایزه یک عمر دستاورد گرمی را دریافت کرد. صدای سازش به قطعات ماندگاری از الویس پریسلی، باربارا استرایسند و بیچ بویز جان داد. در ۹۰ سالگی درگذشت. «برایان ویلسون» از گروه بیچ بویز آقای بلین را «خارق العاده ترین درامر تمامی دوران ها» خواند.
کیت فلینت (; زاده – درگذشته ) خواننده گروه موسیقی «پرادیجی»، و رقصنده اهل بریتانیا بود.فلینت در ۴ مارس ۲۰۱۹ خودش را حلق آویز کرد و به زندگی اش خاتمه داد. فلینت با ظاهر متفاوت، صدا و رقص پرانرژی اش، به یکی از شناخته شده ترین چهره های موسیقی تکنوی بریتانیا در دههٔ ۱۹۹۰ تبدیل شد و توانست در کشورهای دیگر اروپا و آمریکا نیز به موفقیت برسد. با تشکیل «پرادیجی» در سال ۱۹۹۰، نام آن گروه را در عرصهٔ موسیقی بریتانیا تثبیت کرد و از پیشگامان ژانر موسیقی الکترونیک بیگ بیت شد. آلبوم های پرادیجی در زمان انتشارشان جزو فهرست پرفروش ترین های بریتانیا و آمریکا بوده اند. در نوامبر ۲۰۱۸ آخرین آلبوم گروه با نام "گردشگر ممنوع" منتشر شد. پرادیجی قصد داشت تور کنسرت اروپا و آمریکای جنوبی خود را آغاز کند. اما در ۴ مارس ۲۰۱۹ جسد بی جان فلینت در خانه اش در دهکدهٔ نورث اِند اسکس پیدا شد. لیام هولت در حساب اینستاگرام گروه نوشت: «باورم نمی شود این حرف را می زنم ولی برادرمان کیت به زندگی اش پایان داد.»
مسجد النور کرایست چرچ مسجدی بزرگ در منطقهٔ ریکارتون شهر کرایست چرچ نیوزیلند است.