Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
متولد ۱۹۸۵ و به عنوان بازیگر فیلم و در نقش کودک بازی کرده است. سپس اوسترگرن در بازدید نویسندگان از مدرسه سوئدی در پاریس با سیلا اوسترگرن آشنا شد و با وی ازدواج کرد. این زوج از این پیوند دو پسر و یک دختر دارند. Åke, Gösta, و Märta. نویسندگی زودرس. اوسترگرن اولین اثر ادبی خود را به صورت نثر نوشت. علاوه بر نوشتن رمان به طور منظم در صفحات فرهنگی اکس پرسن مقاله می نوشت. او علاوه بر این برای مجله مردان لکتیر مقاله می نوشت. در سال ۱۹۷۸ گزیده ای از رمان اوسترگرن به نام "جنتلمن" در مجله نشر نویسندگان چاپ شد. در سال ۱۹۸۰ با انتشار چهارمین رمان خود،"جنتلمن"، موفقیت کسب کرد. پس از نگارش رمان "راوی"، اوسترگرن به یک آپارتمان بزرگ در خیابان هورنزگاتان شماره۲۹ در استکهلم نقل مکان کرد. او رمان "آپارتمان" را که در زمان دبیرستان به صورت دسته جمعی زندگی می کرد نوشت. داستان "آپارتمان" متعلق به برادران هنری و لئو مورگان بود، اوسترگرن با قدرت تخیل خود داستان آپارتمان را با تقلیدی از کتاب اتاق قرمز آگوست استریدسبری نوشت، اوسترگرن شخصیت داستان خود را آتش زد تا بتواند همزمان برادران مورگان را جایگزین کرده و به تصویر بکشد. رمان "جنتلمن
" به یک رمان کلاسیک مدرن سوئدی تبدیل شد. جنتلمن یک رمان غنی تخیلی سرنوشت های مختلف است که اوسترگرن آن را به شکلی طنزآمیز و چشمگیر تعریف می کند. در این رمان ضمن طرح انتقادات اجتماعی به رفاه در جامعه سوئد می پردازد. قبل از تابستان ۱۹۸۰ یک کار موقت در روزنامه اکس پرسن به او پیشنهاد شد، اما او آن را نپذیرفت و به فرانسه رفت و تا سال ۱۹۸۲ در پاریس زندگی می کرد. دراین دوران اوسترگرن نمایشنامه نیگل ویلیام را به نامKlassfiende کلَس فی انده "(دشمن کلاس") ترجمه کرد و همچنین یک رمان کوتاه به نام Giganternas brunn گیگانترناس برون یا "(چشمه غول ها") را نوشت. اوسترگرن داستان انتقادات اجتماعی را در رمان "شوالیه فقیر و سوئدی های بزرگ "(۱۹۸۳)، را در اسکونه شروع کرد و در استکهلم آن را تکمیل نمود. پس از آن اوسترگرن به دنبال سبک های جدید ادبی بود، در سال ۱۹۸۶، Plåster("پانسمان")، که تمرکزش بیشتر روی ترجمه بود. همچنین "نجات دهنده نیازمند"(Räddaren i nöden) را نوشت. از نمایشنامه نویس سالینگر J.D. Salinger دوازده نمایشنامه معاصر را به سوئدی ترجمه کرد.
سینما فلسطین یک سینما در شهر بروجرد، ایران است. این سینما که متعلق به حوزه هنری می باشد در سال ۱۳۴۲ تأسیس شده است. این سینما پس از بازسازی در اسفند ۱۳۹۷ با دو سالن سینما بازگشایی شد. همچنین سالن سوم نیز در ۱۵ بهمن ۱۴۰۰ به بهره برداری رسید.
آرای هاکوسکی ؛ ۲۴ مارس ۱۶۵۷ –۲۹ ژوئن، ۱۷۲۵) یک محقق کنفسیوس گرا، نویسنده و سیاستمدار اهل ژاپن در دوره ادو بود. وی مشاور ششمین شوگون توکوگاوا ایه نوبو بود و به وی اندرز می داد. == بررسی اجمالی آرایی هاکوسکی یک محقق کنفوسیوسی از اواسط دوره ادو بود که به ششمین شوگون توکوگاوا، توکوگاوا ایه نوبو، خدمت می کرد. او رهبر بالفعل دولت شوگون سالاری بود و به همراه پیشکارش مانابه آکیفوسا، نقش فعالی به عنوان یک سیاستمدار در اجرای حکومت شوتوکو ایفا کرد. او با داشتن دانش علمی که دانشمندان عادی کنفوسیوسی نمی توانستند با آن برابری کنند و با اعتقاد راسخ به پایبندی به آرمان هایش، شوگون سالاری را به عنوان «قدرت شماره دو» رهبری کرد؛ کسی که برای اجرای سیاست های آرمانی، در برابر شوگون سر تعظیم فرود نمی آورد. آرای هاکوسکی در دهم فوریه، یک روز پس از آتش سوزی بزرگ می رکی در سال ۱۶۵۷، در پناهگاه تخلیه ای که خانه اش در آن سوخته بود، متولد شد. افسانه ای وجود دارد که نبوغ آرای هاکوسکی را اثبات می کند: او از سنین پایین استعداد خارق العاده ای از خود نشان داد، در سه سالگی دقیقاً کتاب های کنفوسیوسی را که پدرش می خواند، رونویسی می کرد و در ۱۶ سا
لگی «اوکیناموندو» اثر ناکائه توجو را خواند. از سوی دیگر، او خلق و خوی تندی داشت و وقتی عصبانی می شد، چین و چروک هایی شبیه به نماد آتش بین ابروهایش ظاهر می شد، به همین دلیل تسوچیا توشینائو، ارباب کازوسا کوروری (شهر کیمیتسو امروزی، استان چیبا)، جایی که پدرش خدمت می کرد، او را دوست داشت و به او لقب «فرزند آتش» داده بود. پس از مرگ تسوچیا توشینائو، تسوچیا نائوکی به عنوان ارباب قلمرو جانشین او شد، اما او شروع به رفتارهای جنون آمیز کرد و پدر، آرای ماساناری دست به اعتصاب زد و گفت: «نیازی به خدمت به چنین اربابی نیست» و از خانواده تسوچیا بیرون رانده شد. این حادثه باعث شد خانواده آرایی به فقر دچار شوند و آنها به سختی می توانستند از پس مخارج زندگی برآیند، اما با وجود این مشکلات، او به تنهایی به مطالعه کنفوسیوس و تاریخ ادامه داد. از سال ۱۶۸۳، او به مشاور ارشد، هوتا ماساتوشی، خدمت کرد، اما خاندان هوتا پس از آنکه هوتا ماساتوشی توسط عضو جوان شورا، اینابا ماسایاسو، با ضربات چاقو به قتل رسید، رو به زوال گذاشت. وقتی آرای هاکوسکی از مشکلات مالی خانواده هوتا مطلع شد، بازنشسته شد و به یک سامورایی تبدیل شد. او بعدها به عنوان شاگرد
کینوشیتا جونان، فلسفه جو شی را مطالعه کرد و به توصیه کینوشیتا جونان، به عنوان محقق شخصی کنفوسیوس توکوگاوا تسوناتویو، ارباب قلمرو کوفو، منصوب شد که بعدها ششمین شوگون، توکوگاوا ایه نوبو، شد. آرای هاکوسکی تحت نظر توکوگاوا تسوناتویو، که دانشمندی بزرگ بود، به مدت ۱۲۹۹ روز سخنرانی کرد. در سال ۱۷۰۵، توکوگاوا تسوناتویو نام خود را به توکوگاوا اینوبو تغییر داد و ششمین شوگون توکوگاوا شد. وقتی توکوگاوا اینوبو به مقام شوگون رسید، پیشکاران خود، ماتسودایرا تروسادا و ماتسودایرا تاداچیکا، را برکنار کرد و آرای هاکوسکی را به عنوان «معلم خصوصی» به قلعه ادو (بخش چیودای امروزی، توکیو) فراخواند تا برای لرد سخنرانی های آکادمیک ارائه دهد. آرای هاکوسکی، به همراه پیشکارش مانابه آکیفوسا، به عنوان مشاور شماره دو توکوگاوا اینوبو ظاهر شدند. آرای هاکوسکی، به عنوان یک سیاستمدار، معتقد بود که «سیاست برای مردم وجود دارد و نباید تحت تأثیر شرایط شخصی قرار گیرد» و حکومت نظامی را رد می کرد و سیاست مبتنی بر اخلاق کنفوسیوسی را ترجیح می داد. با این حال، آرای هاکوسکی ذاتاً شخصیتی پرشور دارد. اگرچه این یک حکومت مدنی بود، اما مواقعی وجود داشت که شوگون ب
ا اعتقادات خودش به پیش رانده می شد، تا جایی که به گوشه ای رانده می شد. نمونه بارز این امر، اخراج اوگیوارا شیگه هیده، که اصلاحات ارزی را در دوران سلطنت توکوگاوا تسونایوشی انجام داد، از شوگون سالاری بود. به منظور بازگرداندن وضعیت مالی شوگون سالاری که به دلیل ولخرجی های بی حد و حصر شوگون و شوگون سالاری دچار مشکل شده بود، اوگیوارا شیگه هیده سکه های «کیچو کوبان» در گردش را جمع آوری کرد، میزان طلای آنها را کاهش داد و تعداد سکه های کوبان را افزایش داد. اگرچه این امر تورم را به همراه داشت و اقتصاد را بهبود بخشید، اما منجر به افزایش شدید قیمت ها نیز شد و زندگی را برای مردم عادی دشوار کرد. علاوه بر این، اوگیوارا شیگه هیده رشوه های هنگفتی از بازرگانان دولتی دریافت می کرد و جیب های خود را پر می کرد. وقتی آرای هاکوسکی از این موضوع باخبر شد، خشمگین شد و اوگیوارا شیگه هیده را به زور از مقامش در شوگون سالاری برکنار کرد. برخلاف اوگیوارا شیگه هیده، او سکه های کوبان را دوباره ضرب کرد و کیفیت آنها را به حالت اولیه شان بازگرداند و «طلا و نقره شوتوکو» را به گردش انداخت. با این حال، از آنجا که اصلاحات خیلی ناگهانی بودند، ارزش پول ب
یش از حد افزایش یافت و منجر به کاهش قیمت ها شد و به ویژه قیمت برنج کاهش یافت و در نتیجه سامورایی ها فقیر شدند. او علاوه بر ضرب مجدد سکه و احیای امور مالی، تجارت با ناگازاکی را نیز کاهش داد، رفتار با فرستادگان کره ای را ساده تر کرد، قوانین مختلف مربوط به طبقه سامورایی را اصلاح کرد و مراسم و مناسک را بهبود بخشید. این آرای هاکوسکی بود که «فرمان معروف توکوگاوا تسونایوشی برای ابراز شفقت به موجودات زنده» را لغو کرد. آرای هاکوسکی، که دانش فراوان و اعتقادات راسخ داشت و سیاست های آرمان گرایانه ای را رهبری می کرد، اغلب مورد تنفر اطرافیانش بود. اگرچه دوران سلطنت او کوتاه بود، اما «سلطنت شوتوکو» نامیده شد و توکوگاوا اینوبو هنوز هم مورد ستایش قرار می گیرد، شاید به خاطر آرایی هاکوسکی که به جای شوگون، با نظارت دقیق حکومت می کرد. در سال ۱۷۱۲ (سال دوم دوره شوتوکو)، توکوگاوا ایه نوبو کمتر از چهار سال پس از رسیدن به مقام شوگون درگذشت و جانشین او، هفتمین شوگون، توکوگاوا ایه تسوگو، نیز در جوانی درگذشت. توکوگاوا یوشیمونه، که هشتمین شوگون شد، تمام «ملازمان نزدیک» شوگون قبلی از جمله آرایی هاکوسکی را برکنار کرد. علاوه بر این، توکوگاو
ا یوشیمونه، پذیرش آرای هاکوسکی از فرستادگان کره ای و قوانین مختلف بوکه شوهاتو را لغو کرد و اسناد و کتاب های سیاسی او را از بین برد. این پایان دوره شوتوکو پس از حدود هفت سال بود. آرایی هاکوسکی پس از بازنشستگی، خود را وقف شعر و نویسندگی کرد. او کتاب های متعددی از خود به جا گذاشته است که حتی با وجود تغییر زمانه، همچنان از او سخن می گویند، از جمله زندگینامه اش با عنوان «اوریتاکو شیبانوکی» که در آن مادربزرگ و پدرش، خدمتش به توکوگاوا تسوناتویو و دوران شوتوکو که تسوناتویو پس از تبدیل شدن به ششمین شوگون، توکوگاوا ایه نوبو، انجام داد، شرح داده شده است. «ازو-شی»، که او دربارهٔ آینو نوشت؛ «نانتو-شی»، اولین کتابی که از حروف «اوکیناوا» استفاده کرد، فرهنگ لغت ژاپنی «توگا»، «سایران-ایگن»، که او دربارهٔ جغرافیای جهان نوشت؛ و سییو کیبون "Seiyo-kibun" که بر اساس گفتگو با مبلغ ایتالیایی جووانی باتیستا سیدوتی است. آرایی هاکوسکی، که تأثیر زیادی بر اندیشه های دوره ادو داشت، در سن ۶۹ سالگی در سال ۱۷۲۵ (دهمین سال از دوران کیوهو) درگذشت. قبر او در حال حاضر در معبد کوتوکو-جی در ناکانو-کو، توکیو توکیو قرار دارد.
بورن ویل، اوهایو () یک حوزه سرشماری در شهرستان روس، اوهایو که در ایالات متحده آمریکا واقع است. کد پستی اداره پست آن ۴۵۶۱۷ است و در امتداد شاهراه اتوبان ۵۰ قرار دارد.
جیمز اندرونی (؛ زادهٔ ) اقتصاددان و استاد دانشگاه در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو اهل ایالات متحده آمریکا است. تحقیق ها. تحقیق های او بر اقتصاد رفتاری، اقتصاد تجربی و اقتصاد بخش عمومی تمرکز دارد. اندرونی برای تحقیقات خود دربارهٔ نوع دوستی و به ویژه برای تحقیق در پدیده بخشیدن به دلیل نور گرمای درون به خوبی شناخته شده است.
سونوگرافی داپلر نوعی از سونوگرافی است که با استفاده از اثر داپلر تصاویری از حرکت بافت ها و مایعات در بدن (معمولاً خون) فراهم آورده به علاوه، سرعت نسبی آن ها را نسبت به مبدل فراصوت نیز به دست می آورد. در سونوگرافی داپلر با محاسبه شیفت فرکانسی ایجاد شده در اکوی دریافتی از نمونه توسط مبدل فراصوت، سرعت و جهت حرکت خون یا بافت متحرک اندازه گیری می شود. به طور مثال می توان سرعت و جهت حرکت جریان خون درون سرخرگ یا جریان خون خروجی از دریچه های قلب را تعیین کرد. برای به تصویر کشیدن سرعت و جهت حرکت از داپلر رنگی (Color Doppler) یا داپلر جریان رنگی (Color flow Doppler) استفاده می شود که در آن سرعت خون با توجه به مقیاس رنگی در نظر گرفته شده، با یک رنگ به خصوص نشان داده می شود. در این روش امواج صدا به رنگ ها تبدیل می شود که نشان دهنده جهت و سرعت جریان خون است. کالر داپلر نوع خاصی از داپلر رنگی است که می تواند از مکان هایی تصویر برداری کند که با داپلر رنگی معمولی بسیار سخت یا غیرممکن است. سونوگرافی داپلر بر سه قسم است که شامل:۱- سونوگرافی داپلر با موج پیوسته ۲-سونوگرافی داپلر دوپلکس (اسپکترال) ۳-سونوگرافی کالر پاور داپلر رنگ
ی تصویر رنگی داپلر معمولاً با تصویر معمول دوبعدی و سیاه و سفید سونوگرافی (Brightness mode) ترکیب می شود و تصویر سونوگرافی داپلکس را ایجاد می کند که تصویر آناتومی محل مورد بررسی را نیز به صورت همزمان نشان می دهد. سونوگرافی داپلر در بسیاری از حوزه ها قابل استفاده می باشد. به عنوان مثال، برای مطالعات قلبی-عروقی (سونوگرافی سیستم عروقی و قلب) و اندازه گیری جریان خون معکوس سیستم عروقی در بیماری پرفشاری ورید باب در کبد از این تصویربرداری استفاده می شود. نحوه عملکرد. اطلاعات به دست آمده از سونوگرافی داپلر به صورت داپلر طیفی که در آن سرعت خون در طی زمان نشان داده می شود یا با استفاده از تصاویر نشان داده می شوند. تصاویر مورد استفاده شامل داپلر رنگی و داپلر توان (Power Doppler) می باشد. در داپلر رنگی سرعت و جهت حرکت خون از روی شیفت فرکانسی سیگنال داپلر اندازه گیری شده و به وسیله رنگ نمایش داده می شود اما در داپلر توان دامنه سیگنال داپلر یا دامنه فرکانس های شیفت یافته اندازه گیری شده و از آن برای شناسایی مواد متحرک استفاده می شود و هر دامنه را با رنگ های متفاوت نشان می دهند. دستگاه های فراصوت امروزی از داپلر با امواج پال
سی (Pulsed wave Doppler) برای اندازه گیری سرعت استفاده می کنند. در این روش دستگاه تولیدکننده پالس فراصوت رشته ای از پالس ها را ارسال و سپس دریافت می کند در این روش شیفت فرکانسی هر فاز در نظر گرفته نمی شود زیرا پالس ها کوتاه بوده و اندازه گیری شیفت فرکانسی ممکن نمی باشد بلکه به جای آن تغییرات فاز پالس اندازه گیری می شود و از روی تغییرات فاز اندازه گیری شده در طی زمان به وسیله پالس های کوتاه ارسال شده و دریافت شده، شیفت فرکانسی را محاسبه می کنند. برتری اصلی استفاده از داپلر با امواج پالسی نسبت به استفاده از داپلر موج پیوسته (Continuous Wave Doppler) وجود اطلاعات وابسته به مکان در داپلر با امواج پالسی می باشد که فاصله مکان مورد بررسی تا مبدل فراصوت را مشخص می کند. این فاصله از روی اختلاف زمانی بین ارسال و دریافت پالس توسط دستگاه و دانستن سرعت صوت در محیط به دست می آید. از جمله معایب داپلر با امواج پالسی امکان رخداد پدیده الیاسینگ در آن می باشد. لغت فراصوت داپلر (Doppler ultrasound) و سونوگرافی داپلر (Doppler sonography) برای هر دو نوع مکانیزم داپلر موج پیوسته و داپلر با امواج پالسی مورد استفاده قرار می گیرد. بای
د این نکته را در نظر داشت که استانداردی برای نمایش رنگ در داپلر رنگی وجود ندارد. بعضی از آزمایشگاه ها برای نمایش سرخرگ از رنگ قرمز و نمایش سیاهرگ از رنگ آبی استفاده می کنند. بعضی از رگ ها شامل قسمت هایی هستند که خون در آن ها به سمت مبدل در جریان است و در عین حال قسمت هایی را دارا می باشند که خون در آن ها از مبدل دور می شوند این اتفاق باعث تصویرسازی غیر منطقی با استفاده از رنگ در رگ هایی می شود که قسمتی از آن ها سرخرگ و قسمتی سیاهرگ می باشد. آزمایشگاه های دیگر نیز از رنگ قرمز برای نشان دادن جریان به سمت مبدل و از رنگ آبی برای نمایش جریان دور شونده از مبدل استفاده می کنند. کاربردها. تصویربرداری داپلر از راه جمجه. تصویربرداری داپلر از راه جمجمه (Transcranial Doppler) یا تصویر برداری رنگی داپلر از راه جمجه سرعت خون را در رگ های مغزی اندازه گیری می کنند. در این روش تصویر برداری از آنالیز طیف فرکانسی سیگنال آکوستیک دریافتی استفاده می شود و به عنوان یکی از تست های تشخیص تغییرات و بیماری های موجود در مغز و سیستم عصبی مرکزی (Acoustocerebrography) به کار می رود. این تست ها برای کمک به تشخیص آمبولی، تنگی عروق، انقباض تد
ریجی عروق (Vasospasm) و سایر مشکلات استفاده می شوند. علاوه بر این برای تشخیص بیماری سلول های داسی شکل خونی و ایزوکمیک (Ischemic) در مغز که بسته شدن عروق مغزی و کاهش اکسیژن و گلوکز را در مغز در پی دارد نیز کاربرد دارد. تجهیزات مورد استفاده برای این تست ها قابل حمل می باشد. این تست ها اغلب با سایر تست ها از جمله تصویربرداری تشدید مغناطیسی(MRI)، آنژیوگرافی تشدید مغناطیسی، تصویر برداری داپلکس شریانی و سی تی اسکن (CT scan) انجام می گیرد. عروق خونی. سونوگرافی عروقی به تشخیص فاکتورهای سیستم گردش خون کمک می کند. این روش می تواند هم برای سیاهرگ و سرخرگ های قسمت مرکزی بدن (شکم) و هم قسمت محیطی بدن به کار رود به طور مثال سونوگرافی عروقی برای تشخیص میزان باریک شدن و گرفتگی کامل عروق استفاده می شود و هدف اصلی آن تشخیص ایجاد لخته خون در رگ می باشد. چند نمونه از سونوگرافی عروق خونی عبارت است از: از تصاویر سونوگرافی داپلکس قبل از هر اقدام تهاجمی و جراحی اعمال استفاده می شود؛ زیرا این تصاویر اطلاعات تکمیلی را در مورد وضعیت بیمار از جمله محل و میزان تنگی یا گرفتگی رگ را در اختیار گذاشته و باعث دقت در روند درمان می شود. کلیه ها
. از سونو گرافی داپلر به طور گسترده در سونوگرافی از کلیه ها استفاده می شود. عروق موجود در کلیه ها به سادگی توسط سونوگرافی داپلر رنگی قابل ارزیابی می باشند. با استفاده از داپلر طیفی حاصل از سرخرگ های کلیه، سرعت سیستولیک ماکسیمم، شاخص مقاومت و نمودار شتاب تخمین زده می شود. اگر سرعت سیستولیک ماکسیمم بیشتر از 180cm/s باشد نشان دهنده تنگی عروق بیش از %۶۰ می باشد؛ و شاخص مقامت بالای ۰٫۷ نیز نشان دهنده غیرنرمال بودن مقاومت عروق کلیه می باشد. قلب. اکوکاردیوگرافی داپلر یکی از کاربردهای سونوگرافی داپلر در زمینه بررسی قلب می باشد. اکوکاردیوگراف می تواند ارزیابی دقیقی از جریان خون، سرعت خون و ماهیچه های قلب به دست آورد. یک از محدودیت های این روش این است که پالس فرستاده شده باید تا حد امکان موازی جریان خون باشد. از دیگر کاربردهای آن ارزیابی عملکرد دریچه های قلب، بررسی وجود هر گونه ارتباط غیرعادی بین سمت راست و چپ قلب، وجود جریان نشتی در دریچه های قلب و محاسبه برون ده قلبی می باشد. برای افزایش کنتراست در تصویر برداری فراصوت از میکروحباب های پر شده از گاز استفاده می شود که می تواند باعث بهبود اندازه گیری ها شود. مانیتور جنی
ن داپلر. این دستگاه قابلیت تشخیص تپش قلب جنین را دارا می باشد و در مقیاس کوچک و دستی ساخته می شود. برخی از نمونه های آن ضربان قلب جنین را نیز بر حسب تعداد تپش در دقیقه نمایش می دهد.
برترام رامسی (; – ) فرد نظامی و افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. فعالیت ها. او فرمانده ناوشکن اچ ام اس بروک (۱۹۱۴) در جنگ جهانی اول بود. در جنگ جهانی دوم، او مسئول تخلیه دانکرک در سال ۱۹۴۰، و طراحی و برنامه ریزی و فرماندهی نیروهای دریایی در حمله به فرانسه در سال ۱۹۴۴ بود. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرانسه)، لژیون افتخار (ایالات متحده) و نشان اوشاکوف (روسیه) شده است.
تاریخچه هوانوردی ایران برمی گردد به ورود اولین بالون در زمان ناصرالدین شاه قاجار توسط دو مرد فرانسوی و آمریکایی که با آن در تبریز و تهران پروازهای نمایشی انجام دادند. ناصرالدین شاه در خاطرات خود نوشته: روز ۳ فروردین ۱۲۵۶ دو بالون به آسمان رفت. ما بودیم در بالای شمس العماره، کل تهران هم از زن و مرد روی بام ها و کوچه ها و غیره بودند. بالون اولی قرمز رنگ بود، هوا رفت، اما کم و افتاد در باغ سپهسالار . بعد بالون سفید باد شد، این دفعه بالون بسیار خوب هوا رفت، نیم ساعت درست روی آسمان شهر ایستاده بود، خلاصه خیلی خیلی تماشا داد. هیچ وقت همچه تماشا مردم نکرده بودند. (توضیح: در منابع غیر ایرانی تاریخ ورود اولین بالون به ایران ۱۸۹۱ اعلام شده) مظفرالدین شاه، پادشاه بعدی ایران در سفر به فرنگ یک بالون خریده بود اما از آن استفاده نکرد تا زمانی که محمد علی میرزا وارث تاج و تخت او شد. جنگ مشروطه خواهان با محمد علی میرزا بالا گرفت. یکی از سران نظام پیشنهاد کرد برای سرکوب مشروطه خواهان از بالون استفاده کنند. اما وقتی بالون را باز کردند معلوم شد که توسط موش ها جویده شده. سال ها گذشت و هواپیما توسط برادران رایت اختراع شد، اما از ز
مان اختراع تا ورود اولین هواپیما به ایران حدوداً ۱۰ سال سپری شد تا اینکه ۱۲ دی ماه ۱۲۹۲نخستین هواپیما در آسمان تهران دیده شد. اولین هواپیمایی که وارد ایران شد یک بلریو ۱۱ بود که از طریق کشتی به بندر انزلی انتقال داده شد. خلبان کوزمینسکی پس از سرهم کردن قطعات آن به سمت تهران پرواز و با زحمت فراوان در میدان مشق فرود آمد اما در حین فرود آسیب دید که توسط تکنسین های ارتشی تعمیر شد. میدان مشق محل مناسبی برای پرواز مجدد نبود و خلبان روسی، هواپیما را زمینی به محله قصرقجر منتقل و بعد از گرفتن پول از مردم پروازهای نمایشی انجام داد. ماجرا به گوش احمدشاه قاجار رسید و به همراه خلبان با هواپیما عکس یادگاری گرفت که بعدها در روزنامه ایلوستراسیون فرانسه منتشر شد. این هواپیما بعد از چند روز به روسیه بازگشت. (توضیح: در منابع ایرانی عنوان شده که هواپیما سقوط کرد) پائیز ۱۲۹۸ دولت قاجار برای اداره امنیه خود درخواست یک هواپیمایی نظامی از نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا کرد که در بین النهرین پایگاه نظامی داشت، اما بریتانیا موافقت نکرد. به دلیل ضعف دولت در زمان قاجار، دو قدرت بزرگ روس و بریتانیا به روش های مختلف در کشور حضور می یافتند که
یکی از این روش ها حضور نظامی بود. اردیبهشت ۱۲۹۹ تعدادی از هواپیماهای روس در سواحل دریای خزر فرود آمدند و در همان سال یک هواپیمای نظامی بریتانیا به بوشهر آمده بود. بعد از کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹، رضاخان (به عنوان وزیر جنگ) شروع به نوسازی ارتش و کم کردن نفوذ نیروهای خارجی کرد. در بهار سال ۱۳۰۰ هواپیماهای روس و هواپیمای بریتانیا در پائیز از ایران خارج شد. یک هواپیمای خراب روس که در رشت رها شده بود با انتقال به تهران، توسط یک ارمنی بنام نیکولا که مدتی را در آمریکا زندگی کرده بود، تعمیر شد. اطلاعات بیشتری از مدل این هواپیما یا نحوه استفاده از آن وجود ندارد و فقط می توان گفت اولین هواپیمای جنگی ایران به حساب می آمد؛ اما در مرداد ۱۳۰۲ طی یک سانحه دچار آتش سوزی شد. اولین خلبان ایران. محمدتقی خان پِسیان، معروف به کلنل محمدتقی خان، نخستین خلبان مرد ایرانی بود. بعد از انتصاب وی به فرماندهی گردان همدان، جنگ جهانی اول آغاز شد. با حمله روسیه به همدان به کرمانشاه عقب نشینی کرد و پس از این ناکامی از فرماندهی قوا کناره گیری و به آلمان رفت. در آنجا تحصیلات نظامی را ادامه داد و در نیروی هوایی آلمان (لوفت وافه) تحصیل کرد. با پایا
ن گرفتن جنگ جهانی اول به ایران بازگشت و به فرماندهی ژاندارمری خراسان منصوب شد. با حمله کردهای قوچان به بجنورد، کلنل برای دفع تهاجم آن ها شبانه با گروهی از افسران و ژاندارم ها به سوی قوچان شتافت اما در حالی که محاصره شده بود تا آخرین فشنگی که داشت جنگید و ۹ مهر ۱۳۰۰ کشته شد. او در مجموعهٔ باغ نادری مشهد در کنار قبر نادرشاه افشار به خاک سپرده شد. عارف قزوینی در تشییع جنازهٔ او شعری برای وی سرود: عفت تجارت چی پس از تأسیس باشگاه خلبانی در ۱۳۱۷ به عنوان کارآموز نام نویسی کرد. همزمان با عفت تجارت چی دو زن دیگر بنام های آنیا آوشید و قدسیه فرخزاد در این دوره پذیرفته شدند. این سه زن که در آن زمان، ایراندخت و ایران بانو لقب گرفته اند به همراه سایر پذیرفته شدگان مرد برای آموزش به پایگاه هوایی دوشان تپه منتقل شدند. دوره های آموزشی با هواپیمای دونفرهٔ تک موتوره آغاز شد که دو روز در هفته با هواپیمای آموزشی تایگرمث در فرودگاه دوشان تپه برگزار می شد. عفت تجارت چی آموزش خود را ۶ مهرماه ۱۳۱۸ آغاز کرده بود و پس از حدود یک سال آموزش، اولین پرواز مستقل خود را ۲۷ آبان ماه ۱۳۱۹ انجام داد. او دورِ فرودگاه به مدت ۱۵ دقیقه پرواز کرد و
با موفقیت فرود آمد. با شروع جنگ جهانی دوم و بسته شدن باشگاه خلبانی، آموزش وی ناقص ماند. عفت تجارت چی در سال های میانیِ عمر به ادبیات و شعرسرایی روی آورد و دیوان "برگ های پراکنده" را در سال ۱۳۳۷ به چاپ رساند. او در ۱۹ فروردین ۱۳۷۸، یک روز پس از مرگ همسرش، درگذشت و در تهران به خاک سپرده شد. آنیا آوشید اولین پرواز خود را پس از شش ماه آموزش در فرودگاه دوشان تپه انجام داد. با شروع جنگ جهانی دوم، آموزش وی ناقص ماند؛ اما باشگاه هواپیمائی کشوری در اردیبهشت ۱۳۲۱ فعالیت خود را دوباره آغاز کرد و آموزش ها از سر گرفته شد. او نخستین خلبان زن هواپیمای مسافربری در تاریخ پروازهای تجاری ایران است. آنیا آوشید در سال ۱۳۲۶ توسط شرکت هواپیمائی ایران استخدام شد و اولین پرواز خود را به عنوان کمک خلبان با هواپیمای داگلاس دی سی-۳ انجام داد؛ اما پس از مدت کوتاهی به دلیل نامعلومی این حرفه را ترک کرد. قدسیه فرخزاد نیز از پیشگامان این حرفه بود و توانست مجوز پرواز با هواپیمای مسافربری را بگیرد. اولین هواپیمای ایران. رضاخان (بعنوان وزیر جنگ) اهمیت قدرت هوایی در جنگ را متوجه شده بود و رضا میزانی را به عنوان مأمور مطالعه و بررسی جهت ایجاد نی
روی هوایی منصوب کرد. دولت ابتدا در سال ۱۳۰۰ توسط سفیر خود در واشینگتن دی. سی. درخواست خرید هواپیما کرد، اما آمریکا به دلیل پیمان ورسای با این درخواست موافقت نکرد. در نتیجه ایران رو به کشورهای اروپایی کرد و آلمان، روسیه و فرانسه موافقت کردند. ابتدا از آلمان خریداری شد ولی بعد از هواپیماهای فرانسوی و روسی تحویل ایران شد. از فرانسه شش فروند هواپیما از مدلهای: پاتز ۸، بمب افکن دو نفره برگه ۱۴ و آموزشی اسپاد ۴۲ با نظارت ژنرال امان الله میرزا جهانبانی خریداری شد. هواپیماها در ۴ بهمن ۱۳۰۲ با دو خلبان بنام Berhault و Gérard و دو مکانیک بنام Banel و Sigann به بندر بوشهر رسید اما پس از مونتاژ، یک هواپیما در تست پرواز آسیب دید. از پنج هواپیما باقی مانده ۴ فروند با کامیون به تهران منتقل شد و یک هواپیما توسط خلبان Berhault به تهران پرواز کرد. هواپیماها بنام های: تقدیر، عقاب، شاهین، هما، سیمرغ نامگذاری شدند. از روسیه هواپیماهای R-1 و R-5 خریداری و ۲۲ اردیبهشت ۱۳۰۳ توسط دو خلبان بنام های Vasil'chenko و Lozovsky وارد تهران شد. رنگ آن ها خاکستری تیره بود و پرچم ایران با نشان شیر و خورشید روی بدنه داشت. هواپیماها در بندر انزلی
به وزارت دفاع ایران با حضور رضاخان تحویل داده شد. در حالی که رضاخان درون کابین یکی از هواپیماها بود سفیر روس سخنرانی کرد و در مورد دوستی بین ایران و شوروی گفت که مورد تشویق مردم قرار گرفت. این هواپیماها به علت نبود سوخت هواپیما با بنزین خودرو از بندر انزلی به پرواز درآمد. از آلمان دو فروند یونکرس F 13 خربداری شد. رضاخان (بعنوان نخست وزیر) از مردم خواست که برای خرید این هواپیماها پول جمع آوری کنند و مردم استان گیلان و مازندران منابع مالی را تأمین کردند. ۳۱ اردیبهشت و یکم خرداد این دو هواپیما که مجهز به اسلحه بر روی سقف بودند، توسط دو خلبان آلمانی به نام های Wasserthal و Mossbacher به تهران منتقل شدند. این هواپیماها بنام گیلان و مازندران نامگذاری شد. در خردادماه سه هواپیمای روسی دیگر نیز وارد ایران شد که دو عدد از آنها، هواپیمای دو خلبانه آموزشی بود و در تیرماه یک هواپیمای یونکرس دو خلبانه دیگر نیز وارد ایران شد. آخرین هواپیما شهریور ۱۳۰۳ در بندر انزلی مونتاژ شد اما به دلیل بارندگی شدید دمونتاژ و با کامیون به تهران منتقل شد. قوانین سختگیرانه ای برای استفاده از نشان ملی ایرانی وجود نداشت و به طور معمول سه رنگ پ
رچم ایران بر روی بالها، سکان یا روی بدنه به صورت هلال رنگ آمیزی و شماره سریال هواپیماها نیز با اعداد فارسی زیر بال ها نوشته می شد. از هواپیماهای خریداری شده برای مقاصد نظامی و غیرنظامی استفاده شد. ۹ خرداد ۱۳۰۳ دو فروند برگه ۱۴ و یونکرس F 13 به بروجرد ارسال شدند تا مواضع شورشان بمباران شود اما در ۱۱ تیر R-1 جایگزین یونکرس F 13 شد و با ورود ۴۰۰ بمب ساخته شرکت آلمانی بمباران ادامه یافت. همچنین ۳ آذر ۱۳۰۳ دو فروند هواپیمای برگه ۱۴ و یونکرس F 13 به بندر دیلم جهت شرکت در عملیات فرستاده شدند. زمان بازگشت این هواپیماها در ۲۶ آذر ۱۳۰۳، خلبان Berhault در حالی که هواپیمای برگه ۱۴ را می راند ناپدید شد. بعداً او در اصفهان پیدا شد در حالی پس از سقوط سه هفته پیاده روی کرد تا به اصفهان برسد. ۲۷ آذر ۱۳۰۳ خلبان والتر میتل هولتسر با یک یونکرس A 20 آب نشین از زوریخ بسمت تهران پرواز کرد، اما به دلیل مشکلات دیپلماتیک حدوداً یک ماه در ترکیه توقف داشت و ۷ بهمن ۱۳۰۳ درحالی که چرخ برای هواپیما نصب کرد بود، به تهران رسید. این هواپیما بعد از نصب یک موتور جدید، توسط دولت خریداری شد. اردیبهشت ۱۳۰۴ شرکت یونکرس پیشنهاد جدیدی برای فروش دو مد