Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ق دیپلماتیک میان ایران و آمریکا قابل حل نباشد، باید به دیوان بین المللی دادگستری لاهه ارجاع شود. به بیان دیگر بر اساس عهدنامه مودت ارجاع هر اختلافی به دیوان بین المللی با رضایت ایران یا آمریکا امکان پذیر است و به پیش شرط دیگری احتیاج ندارد. متن صفحه. انگیزهٔ این پیمان، پابرجایی مناسبات دوستانه، گسترش همکاری های بازرگانی، و ساماندهی روابط کنسولی خوانده شد. ۲۲ سال پس از اجرایی شدن عهدنامه مودت و روابط اقتصادی و حقوق کنسولی، واقعه گروگانگیری دیپلمات های آمریکایی در تهران در آبان ۱۳۵۸(نوامبر۱۹۷۹) پیش آمد. آمریکا چند ماه بعد در اردیبهشت ١٣۵٩ (آوریل۱۹۸۰) روابط سیاسی خود با ایران را به طور یکجانبه قطع کرد و کمتر از چند روز بعد در همین ماه برای آزادی گروگان ها دست به یک عملیات نظامی در خاک ایران زد که به دلیل نقص فنی تجهیزات و تغییرات پیش بینی نشده اقلیمی، به طور کامل شکست خورد. اولین رجوع به پیمان مودت برای شکایت در دیوان بین المللی دادگستری. آمریکا با استناد به بند ۴ از ماده ۲ عهدنامه در جریان واقعه گروگانگیری، از ایران به دیوان بین المللی دادگستری شکایت کرده بود و دیوان با معتبر دانستن عهدنامه، رای به آزادی فوری گ
روگان ها داده بود. اولین رجوع ایران به پیمان مودت برای شکایت در دیوان بین المللی دادگستری. کمتر از یک دهه بعد، ایران در جریان حمله ناو آمریکایی وینسنس به هواپیمای مسافربری اش که به سقوط این هواپیما و کشته شدن نزدیک به ۳۰۰ مسافر غیرنظامی آن انجامید به ایکائو (سازمان بین المللی هوانوردی) شکایت کرد اما با ناامیدی از به نتیجه رسیدن این شکایت، با استناد به بند ۲ ماده ۲۱ عهدنامه، در دیوان شکایتی علیه آمریکا مطرح کرد که بررسی آن مورد پذیرش دیوان قرار گرفت که به معنی معتبر بودن عهدنامه ۱۹۵۵ است هرچند تا پیش از اعلام رای، ایران و آمریکا به طور دوجانبه مصالحه کردند. دومین رجوع ایران و آمریکا به پیمان مودت برای شکایت در دیوان بین المللی دادگستری. دومین باری که ایران با استناد به این عهدنامه از آمریکا به دیوان شکایت کرد نوامبر ۱۹۹۲ و موضوع آن حمله آمریکا به سکوهای نفتی ایران در خلیج فارس بود. همزمان با پذیرش شکایت ایران از آمریکا، آمریکا هم در همین دوره شکایت متقابلی را علیه ایران به دیوان ارجاع کرد. در هر دو مورد دیوان عهدنامه مودت ۱۹۵۵ را بار دیگر معتبر دانست و صلاحیتش را برای بررسی موضوع تأیید کرد. پیش از این، در جریا
ن ماجرای آزادی گروگان ها در توافق الجزایر میان ایران و آمریکا (که به تشکیل دیوان داوری ایران و آمریکا هم انجامید) این دیوان که صرفاً به اختلافات دو کشور از زمان گروگانگیری تا آزادی دیپلمات ها می پردازد، دست کم در ۲۷ رای عهدنامه مودت سال ۱۹۵۵ را معتبر اعلام کرده است. بند ۳ ماده ۲۳. هر دو کشور ایران و آمریکا نه تنها از بند ۳ ماده ۲۳ عهدنامه که مربوط به شرایط خروج از این پیمان و پایان اعتبار این سند حقوقی است استفاده نکرده اند بلکه به رای دیوان داوری بین المللی و دیوان داوری ایران و آمریکا مبنی بر اعتبار عهدنامه مودت اعتراضی نداشته اند و حتی بر اساس مفاد عهدنامه مودت در سال های بعد به دیوان شکایت کرده اند. خاتمه پیمان. در ۳ اکتبر سال ۲۰۱۸ میلادی (مطابق با ۱۱ مهر ۱۳۹۷ شمسی)، مایک پمپئو، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، اعلام کرد که آمریکا از این پیمان بیرون رفته است. این پیمان پس از خروج هر کدام از طرفین تا یک سال بعد پابرجا می ماند. در سال ۲۰۱۸، بعد از اینکه دیوان بین المللی دادگستری به آمریکا دستور داد که بر اساس این پیمان، تحریم های دارویی و محصولات کشاورزی و درمانی و تجهیزات فنی هواپیما و مسافربری و... ظالمانه اقت
صادی علیه ایران را لغو کند، این کشور به طور رسمی از این عهدنامه خارج شد. واشنگتن تلاش کرد تا جلوی بررسی پرونده جدید را در دادگاه لاهه بگیرد و وکلای این کشور استدلال کردند که ایران «دستان ناپاکی» دارد و در حملات در حکم دیوان عالی آمریکا آمده بود که از محل یک میلیارد و ۷۵۰ میلیون دلار از دارایی های ایران به بازماندگان و قربانیان حملات «تروریستی» پرداخت شود. این حملات، یکی دیگر از این حملات نیز، انفجار پایگاه نیروهای نظامی آمریکایی در شهر خُبر عربستان سعودی که در سال ۱۹۹۶ رخ داد و در جریان آن ۱۹ نظامی آمریکایی کشته شدند.
میرزا مهدی علی خان بهادر نامدار به حشمت جنگ (۱۷۵۲ خراسان - ۱۸۰۴ بوشهر) زاده خراسان و نماینده و کارگزار سیاست های کمپانی هند شرقی بریتانیا در ایران و برخی کشورهای دیگر بود. سرگذشت. میرزا مهدی علی خان در سال ۱۱۶۶ هجری قمری (۱۷۵۲ میلادی) در خراسان زاده شد. پدرش میرزا محمدصادق خان، حکیم باشیِ نادرشاه افشار بود. نیاکان او هنگام پادشاهی صفویان، وزارت خراسان را بر دوش داشتند. حکیم باشی در هنگام کشتن نادرشاه در لشکرگاه او بود. در زمان پادشاهی شاهرخ میرزای افشار در جایگاه نماینده ایران در روم (عثمانی) برگزیده شد. میرزا محمدصادق خان فرزندش میرزا مهدی علی خان را به این مأموریت فرستاد. میرزا مهدی علی خان در ربیع الاول ۱۱۸۵ به استانبول رهسپار شد. پس از این که خبر شورش ها و ناآرامی های مشهد به گوش او رسید، کار خود را رها کرد و به سفر شام، مکه و عتبات رفت. در سال ۱۱۹۳ هجری قمری به یکباره به سوی بندر سورت هندوستان رفت. برخی هم گفته اند انگیزه رفتن او از خراسان به سوی هند، ناسازگاری وی با پسران نادرشاه افشار بوده است. او به همراه خانواده و فرزندانش به حیدرآباد و سپس به لکهنو رفت. در آنجا توانست به دربار شاه اوده راه یابد و ال
قابی چون نواب و بهادر جنگ از وی دریافت کرد. سپس در سن ۲۷ سالگی به بنارس رفت و با جاناتان دانکن آشنا شد. دانکن از سرشناس ترین اعضای کمپانی هند شرقی بریتانیا بود. دوستی آن دو به اندازه ای بالا گرفت که پس از گماشته شدن دانکن به سرپرستی فرمانداری بمبئی در سال ۱۷۹۵ میلادی، میرزا مهدی علی هم به دنبال وی به آن شهر رفت. کمپانی هند شرقی بریتانیا. کمپانی هند شرقی بریتانیا برای پاسداری از نفوذ و توان خود در هند نیاز می دید تا در سرزمین ها و کشورهای گرداگرد هندوستان نیز دستی داشته باشد. کمپانی می کوشید از طریق مذاکره با قدرت های محلی، رقبای اروپایی خود را از سرزمینهای پیرامون هندوستان دور کند. بزرگترین رقیب این شرکت، فرانسوی ها بودند. از سوی دیگر سران شرکت می ترسیدند که کشورهای همسایه مانند ایران و افغانستان برای آزادسازی هندوستان از چنگ این شرکت دست به کار شوند. پس با به کارگیری فرستاده های کارآزموده به این سرزمین ها تلاش می کردند نخست آنها را به راندن کارگزاران فرانسوی برانگیزند و سپس ایشان را در برابر هر نیرویی که شرکت را تهدید می کرد می شوراندند. این کار نیز با بستن پیمان نامه ها استوار می شد. فرمانفرمای هند که لقب م
دیر کمپانی هند شرقی بریتانیا بود، برای رفع خطر حاکم کابل به شدت نیاز به همکاری دربار ایران داشت که در این زمان در اختیار فتحعلی شاه قاجار بود. از این رو میرزا مهدی علی خان برای این مأموریت حساس انتخاب شد. با نگاهی به چیرگی میرزا مهدی علی خان بر چند و چون سرزمین ایران و زبان فارسی وی را در نقش نمایندهٔ مقیم بوشهر (بالیوز) گماشتند. این نمایندگی از سال ۱۷۷۸ میلادی در این شهر بنیادگذاری شده بود و این نخستین بار در تاریخ این کمپانی بود که به یک بومی بیگانه چنین کاری سپرده می شد. آمدن میرزا مهدی علی به بوشهر هم بی دردسر نبود، به گونه ای که بالیوز پیشین به نام نیکولاس هنکی اسمیت که انگلیسی هم بود آماده واگذاری نمایندگی به وی نشد تا اینکه با نامهٔ سرزنش آمیز فرماندار بمبئی روبرو شد. او در سال ۱۷۹۸ از سوی جاناتان دانکن فرماندار بمبئی مأموریت گرفت به سراغ امام مسقط رفته و نظر او را به سوی کمپانی هند شرقی بکشاند. امام مسقط به فرانسوی ها نزدیک بود و خبر جابجایی کشتی های انگلیسی ها را به فرانسوی ها می داد. میرزا مهدی علی کارهای دیگری هم داشت، مانند: تلاش برای افزایش واردات کمپانی هند شرقی به ایران؛ کوتاه کردن دست بازرگانا
ن روس از ایران؛ و پیشگیری از رخنه فرانسه در ایران. میرزا مهدی علی خان همهٔ این مأموریت ها را با زیرکی بسیار انجام داد و در همهٔ آن ها کامیاب بود. برای نمونه وی هرگز نگذاشت که دربار ایران از ترس سران کمپانی در برابر فرماندار کابل آگاه شود و به جای آن گزارشی گسترده از بدرفتاری سنی های افغانی دربارهٔ شیعیان لاهور داد تا شور دینی ایرانی ها را برانگیزد. این کارها حتی فراتر از خواسته های بریتانیایی ها بود. بدگمانی اعضای کمپانی هند شرقی به یک بیگانه سرانجام مایه آن شد تا فرمانفرمای سراسر هندوستان، سِر جان مَلکُم را به دربار ایران بفرستد و از میرزا مهدی علی خان بخواهد همکاری گسترده ای با او داشته باشد. این در زمانی بود که میرزا مهدی علی در خوش خدمتی به انگلیسی ها بیش از آنچه آن ها خواسته بودند هم پیش رفته بود. اعضای کمپانی بر این باور بودند که گزارش های او بزرگنمایی است و وی در نام بردن از پیروزی های خود درشتنمایی می کند. میرزا مهدی علی به سختی از رفتار کمپانی آزرده شد گرچه سودی که از کمپانی به او می رسید تا آنجا بود که رفتارهای تند نمایندهٔ تازه کمپانی هم وی را از پیگیری خدمت ناامید نکرد. نخستین سفر جان ملکم به ایرا
ن هر چند سراسر با کامیابی همراه نبود ولی وی توانست یک پیمان بازرگانی و سیاسی با ایرانی ها ببندد. در بازگشت گروه بریتانیایی به هندوستان، حاجی خلیل خان ملک التجار که پیش از آن در قزوین با کمپانی هند شرقی بریتانیا دادوستدهای بازرگانی انجام می داد، در جایگاه وزیر مختار ایران به هند رفت گرچه در پی یک درگیری که میان نگهبانان هندی او و همراهان وی درگرفت، وی که تلاش می کرد تا کشمکش را به آشتی پایان دهد، در پی تیراندازی، گلوله ای ناخواسته به او برخورد کرد و کشته شد. میرزا مهدی علی خان که در بوشهر بود با آگاهی یافتن از این پیشامد، آغاز به پخش خبرهای دروغ و فرستادن آن ها به شهرهای دیگر و دربار شاه ایران کرد. اخبار نادرست وی بر این استوار بود که مرگ حاج خلیل خان از سر لغزش و بدرفتاری خودش بوده و کس دیگری در این رخداد نقشی نداشته است. کارگزاران فرمانداری هند (بویژه سر جان ملکم) پس از آگاهی از این کار، میرزا مهدی علی خان را در سال ۱۸۰۳ میلادی به بمبئی فراخواندند و با حقوق ماهانه ۸۰۰ روپیه از خدمت برکنار کرده و بازنشسته کردند. پس از او جاناتان هندری لاوِت از سوی کمپانی به جایگاه بالیوز بوشهر گمارده شد. او کسی بود که پیش از
آن، گزارش های میرزا مهدی علی را برای سران کمپانی به انگلیسی ترجمه می کرد. میرزا مهدی علی خان تنها یک سال پس از آن در ژوئیه ۱۸۰۴ (تیر ۱۱۸۳) درگذشت. مرگ او مایه آزردگی بسیار جاناتان دانکن شد و دستور داد پیکر وی را به هزینه او و به بهای ۲۰ هزار پوند به نجف برده و به خاک بسپارند. کمپانی نخواست این هزینه را به دانکن بپردازد. اما در میان راه کشتی حامل پیکر میرزا مهدی علی به دام کشتی های فرانسوی افتاد و آنها پیکر وی را به دریا انداختند. ایجاد اختلاف میان شیعه و سنی توسط مهدیعلی خان. در سال ۱۱۷۸ حاکم افغانستان به دعوت بزرگان هند و برای مقابله با انگلیسی ها، به طرف هندوستان لشکرکشی کرد، انگلیسی ها که حضوری استعماری در هند داشتند، مستعمرهٔ خود را در خطر دیده و به فکر چاره افتادند، آن ها مهدیعلی خان بهادرجنگ را به دربار ایران فرستادند تا به شاه بگوید، سنی های افغانی به هند لشکر کشی کرده اند و شیعیان هندی را قتل عام می کنند و با همین بهانه، پادشاه ایران را علیه حاکم افغانستان برانگیزند. فرستادهٔ انگلیسی ها به شاه گفت، سنی ها تا آنجا که توانسته اند شیعیان را قتل عام کرده و عدهٔ دیگری که باقی مانده اند دست به دامان انگلیسی
ها شده و مرا واسطه کرده اند تا از شما کمک بخواهم. شاه از شنیدن این صحبت ها به شدت متأثر شد و بسوی افغان ها حرکت کرد تا شر افغان های سنی را از سر شیعیان هند کم کند. حاکم افغانستان که از دسیسهٔ انگلستان مطلع شده بود نامه ای به فتحعلی شاه نوشت و گفت، خون هم از دماغ کسی نیامده است، بزرگان هند که از ستم انگلیسی ها جان به لب شده اند از من خواسته اند در قبال دریافت مبلغی، آن ها را از مظالم جانکاه انگلیسی ها نجات دهم. این نامه حقیقت امر را بر صدراعظم روشن ساخت و با تلاش او، فتحعلی شاه واقف به نیرنگ انگلیسی ها شد، از حمله به افغان ها صرف نظر کرد و به پایتخت بازگشت. دوسال بعد که سفیر انگلستان به ایران آمد، در ملاقاتی با صدراعظم به شدت از او گله کرد و گفت «چرا شاه را از حمله به افغانستان منصرف کردید؟ شما شیعه هستید و باید از شیعیان حمایت کنید، مذهب شما چنین حکم می کند.» ----[۱]. مهدیعلی خان بهادر جنگ. [۲]. روزانه صدهزار روپیه. [۳]. سر جان ملکم.
ان جی۹۸۵۲ () با نام کامل NJ 38 98000, 13 42000 (بر پایه یارد در شبکه مختصاتی هند) شمالی ترین نقطه تعیین شده در خط آتش بس میان پاکستان و هند است که به نام خط کنترل شناخته می شود. این خط به صورت رسمی به عنوان خط آتش بس توسط ایندیرا گاندی نخست وزیر هند و ذوالفقار علی بوتو رئیس جمهور پاکستان طی توافق نامه سیلما که در ۲ ژوئیه ۱۹۷۲ به امضا رسید، پذیرفته شد.
لیکوی رگه ای چینی یا باباکس چینی نام یک گونه از تیره سسکیان است.
تمساح تنگ گردن آفریقایی نام یک گونه از تیرهٔ تمساحان است.
کندیز () یک گروه موسیقی در ژاپن بوده است. این گروه که در سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ فعالیت میکرده است شامل ۳ خواننده زن به نام های یوشیکو تاناکا، ران ایتو و میکی فوجیمورا بوده است.
«اگر من ایمانم را نسبت به تو از دست بدهم» تک آهنگی از هنرمند اهل بریتانیا استینگ است که در سال ۱۹۹۳ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در آلبوم ده قصه دعوت قرار گرفته است.
«احتمالاً من هستم» تک آهنگی از استینگ و اریک کلپتون است. این تک آهنگ در اسلحه مرگبار ۳ معرفی شد. این تک آهنگ در چارت ایتالیا در رتبه اول و در چارت های فرانسه و هلند جزو ده ترانه اول گرفت.
لپتیس مگنا () یک شهر باستانی در لیبی است. این شهر در قرن هفتم پیش از میلاد توسط بربرها و پونیک ها ساخته و توسط سپتیموس سوروس گسترش پیدا کرده است. ویرانه های لپتیس مگنا هم اکنون در شهر الخمس، لیبی قرار دارد و در سال ۱۹۸۲ میلادی فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
آنیا نیدرینگ هاوس (؛ – ) عکاس خبری آلمانی بود که برای اسوشیتد پرس کار می کرد. او تنها زن تیمِ یازده نفرهٔ اسوشیتد پرس بود که برای پوشش خبری جنگ عراق برندهٔ جایزه پولیتزر عکاسی خبر فوری شدند. در همان سال او برندهٔ جایزهٔ شجاعت در ژورنالیسم از بنیاد بین المللی رسانه زنان شد. نیدرینگ هاوس پیش از مرگش در سال ۲۰۱۴، برای سال ها جنگ افغانستان را پوشش داد. جمعه ۴ آوریل ۲۰۱۴ هنگامی که مشغول پوشش انتخابات ریاست جمهوری افغانستان بود، یک پلیس افغان به سوی ماشین او که در صف بازرسی در انتظار بود آتش گشود و آنیا نیدرینگ هاوس در دم جان باخت.
نمایشنامه نابینا یا نابینایان نام اثری است از موریس مترلینک که در کشور ایران با نام نابینایان مشهور است. در مورد نمایشنامه نابینایان اثر موریس مترلینک نوشته اند: «کوران بسیاری از نمایشنامه نویسان بزرگ جهان و از جمله «میشل دو گلدرود و ساموئل بکت» را تحت تأثیر خود قرار داده است.» نمایشنامه نابینایان توسط اکرم رضایی بایندر ترجمه شده و بهمراه دو نمایشنامه دیگر در قالب یک کتاب از سوی نشر سفیر منتشر شده است. خلاصه داستان. کشیشی پیر، گروه نابینایان را به جنگل می برد تا آن ها به صدای خارج گلیسا گوش فرا دهند، او برای آوردن آب کورها را ترک می کند و آن ها بی حرکت منتظر بازگشت کشیش هستند. کشیش نمی خواهد کورها بدون شناخت اطراف در رختخواب بمیرند، او در کنار آن ها، ایستاده به خواب ابدی فرو رفته و کوران این قضیه را بعد از ساعت ها متوجه می شوند. این درک از مرگ، توسط پیرزنی که بیش از سایرین به حس های دیگر و به تجربه بها می دهد اتفاق می افتد. موریس مترلینگ نویسنده، شاعر و فیلسوف بلژیکی؛ برنده نوبل ادبیات سال ۱۹۱۱ و برنده جایزه ادبیات نمایشی فرهنگستان زبان و ادبیات فرانسه در بیشتر آثار خود به فلسفه هستی می پردازد. در نظر او درک
هستی کامل نمی شود مگر وقتی که مرگ را به عنوان بخشی از آن پذیرفته باشیم. موضوعی که در این نمایشنامه نیز به آن پرداخته می شود؛ واکنش انسانها به مرگ و دریافت آنها از این مسئله است. شخصیت های او در شرایط و موقعیت های مختلف به گونه ای متفاوت با این مسئله روبرو می شوند. او با روایتی سمبولیک مرگ را جزئی از زندگی و کامل کننده آن تصویر می کند.
استفانی سینکلر (؛ زادهٔ ۱۹۷۳) عکاسی خبری آمریکایی است. آثار او بر مسائل جنسیت و حقوق بشر از جمله ازدواج کودکان و خودسوزی متمرکز است. عکس های سینکلر در نیویورک تایمز، تایم و نشنال جئوگرافیک منتشر شده است. او در سال ۲۰۰۰ برندهٔ جایزهٔ پولیتزر شد.
دومینیک میلر (؛ زادهٔ ) موسیقی دان، آهنگساز اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
وینی کولیتا (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
دیوید سنبورن (؛ – ) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۹ تا ۲۰۲۴ مشغول فعالیت بود. در سال ۲۰۱۸ تشخیص داده شد که او به سرطان پروستات مبتلا است و به همین دلیل در مه ۲۰۲۴ درگذشت.
ژاکلین لامبا (؛ – ) نقاش فراواقع گرایی اهل فرانسه بود.
کانروی مادوکس (; – ) نقاش سبک فراواقع گرایی اهل بریتانیا بود.
ژرژ مالکین (; – ) هنرمند، و نقاش سبک فراواقع گرایی اهل فرانسه بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "راسپوتین" اشاره کرد.
آدام هیوود (; – مه ۱۹۳۲ (aged ۵۷)) فوتبالیست اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال گلوسوپ نورث اند، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، و باشگاه فوتبال گیلینگام اشاره کرد.
دیادی ساماسکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ردبول زالتسبورگ و هوفنهایم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
آلف هینس (؛ ۴ آوریل ۱۹۰۷ – ) فوتبالیست اهل بریتانیا بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال و باشگاه فوتبال کریستال پالاس اشاره کرد. وی در سن ۲۱ سالگی در سال ۱۹۲۸ به آرسنال پیوست.
ورسای (به انگلیسی: Versailles) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ریپلی، ایندیانا واقع شده است. ورسای ۴٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۱۳ نفر جمعیت دارد و ۲۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جان هاولی (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال هال سیتی، و باشگاه فوتبال هال سیتی، اشاره کرد.
داور لوورن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است که برای فورتونا دوسلدورف به عنوان بازیکن قرضی از باشگاه فوتبال دینامو زاگرب بازی می کند. او برادر کوچکتر دیان لوورن است.
جو هاورتی (; – ) فوتبالیست اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال شامروک روورز، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال میلوال، و تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده است.
جیم هاروی (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مورکم، باشگاه فوتبال ساوتپورت، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بریستول سیتی، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال رکسهام، و باشگاه فوتبال ترانمره راورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایرلند شمالی بازی کرده است.
جان هارتسون (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل بریتانیا است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال ویمبلدون، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، تیم ملی فوتبال ولز، و باشگاه فوتبال میلتون کینز دونز اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال ولز و زیر ۲۱ سال ولز بازی کرده است.
آرتساخ ایر () یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۲۰۱۱ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی آرتساخ ایر در استپاناکرت واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه استپاناکرت قرار دارد و به فرودگاه بین المللی زوارتنوتس، پرواز مستقیم انجام می دهد.
آمریکو گایگو (؛ زادهٔ ) مربی و بازیکن فوتبال پیشین اهل آرژانتین است. به عنوان هافبک، او ۷۳ بار برای تیم ملی آرژانتین بازی کرد. او در بازی های پان امریکن ۱۹۷۵ برای تیم آرژانتین بازی کرد.
شیمازو هیسامیتسو ; – ) سامورایی برادر کوچکتر شیمازو ناری آکیرا (رهبر خاندان شیمازو) اهل ژاپن بود. وی از جانب پسرش شیمازو تادایوشی دوازدهمین و آخرین دایمیو در قلمروی ساتسوما امور را انجام می داد و قدرت در اصل در اختیار وی بود.
شیمازو تادایوشی ; – ) سامورایی، پسر شیمازو هیسامیتسو بیست ونهمین رهبر خاندان شیمازو و دوازدهمین و آخرین دایمیوی قلمروی ساتسوما در دوره شوگون سالاری توکوگاوا بود.
تام باتلر (؛ زادهٔ ۱۹۵۱) بازیگر اهل کانادا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پرونده های ایکس"، "تیرانداز"، "مارها در هواپیما"، "فردی علیه جیسون"، "معجزه"، "...اول، آسیب نرسان"، "سرزمین فردا"، "گناهکار به اندازه گناه"، "کشتن"، "تیم آ"، "سوپرنچرال"، "فرینج"، "جوسی و پوسی کت"، "یاغی ها" و "پنجاه طیف خاکستری" اشاره کرد.
حمله ۲۰۱۸ به جنوب سوریه تحت عنوان عملیات کدگذاری شدهٔ بازلت در جنوب غربی سوریه به وقوع پیوست. این حملهٔ نظامی توسط ارتش سوریه و متحدانش علیه شورشیان و داعش صورت گرفت. این جنگ با یک حملهٔ غافلگیرانه در منطقه ای از استان درعا که تحت کنترل شورشیان بود، به منظور شکست خط مقاومت شورشیان و تضعیف روحیه آنان آغاز شد و بخش عمده ای از این حملات در منطقه جنوب غربی سوریه انجام شد. پیش زمینه. شهر درعا به عنوان "مهد انقلاب شناخته شده است. شکنجه و قتل جوانان در شهر درعا، یکی از اتفاق های مشخصی شده بود که منجر به جنبش های اعتراضی علیه دولت بشار اسد در سال ۲۰۱۱ گردید. از این رو تحلیلگران باور دارند که دستگیری شورشیان توسط دولت می توانست یک پیروزی مهم و سمبلیک علیه شورشیان باشد و همچنین موجب تقویت قدرت دولت در مناطق جنوبی سوریه می گردد. بنابر گزارش سازمان ملل متحد، حدود ۷۵۰۰۰۰ غیرنظامی قبل از وقوع جنگ در منطقه زندگی می کرده اند. این حمله در سال ماه می ۲۰۱۷ در یکی از منطقه هایی انجام شد که طبق توافق ایران، روسیه و ترکیه تنش زدایی شده بود. در ماه جولای همان سال، ایالت متحده آمریکا، روسیه و اردن توافقاتی را مبی بر آتش بس در مناطق
درعا، قتیطره و سویدا اعلام کردند. واشینگتن گزارش کرده بود که با هر نوع واکنشی که این توافق را نقض کند، جدا برخورد خواهد کرد، هرچند که نیروهای آمریکایی هیچ واکنشی را برای متوقف کردن حمله انجام ندادند. تهاجم. در ۱۸ ژوئن، شبانه ارتش سوریه چندین مزرعه نزدیک الحریره و مسقط را تصرف کرد. نیروهای دولتی همچنین به شهرهایی مانند بصری الشام که تحت کنترل مخالفان بودند، حمله کردند. این حملات بر روی شورشیانی متمرکز بود که در شهرها قدرت یافته بودند. گزارش شده است که اولین فاز حملات دولتی بر قسمت شرقی درعا و تصرف گذرگاه مرزی نصیب تمرکز داشته است. در حالی که ارتش سوریه حملاتی را ترتیب داده بود، نیروهای شورشی با حمله به استان سویدا برای عدم موفقیت تهاجمات تلاش می کردند که توسط نیروهای دولتی دفع شد. در ۲۵ ژوئیه، با هدف آسیب رساندن به غیر نظامیان تعدادی حملات انتحاری توسط داعش در اطراف شهر و استان سویدا (تحت کنترل نیروهای دولتی) صورت گرفت که بیش از ۲۰۰ کشته بر جای گذاشت.
سلطنت فیلمی است محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی موکول اس. آناند است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانی دئول، درمندرا، سری دوی، آمریش پوری، شاکتی کاپور، کاران کاپور، جوهی چاولا، دالیپ تاهیل، جوگال هانسراج ایفای نقش کرده اند. خلاصه داستان. رسولی، پسر مطرود پادشاه که عطش قدرت و سلطنت سرتاسر وجودش را فراگرفته با لشگری قصد فتح شهر را دارد.درست در اوج وحشت ناشی از حمله رسولی و همرزمانش، یک نظامی شجاع بنام خالد با طرح نقشه ای زیرکانه بسیاری از افراد رسولی را تارومار کرده و نقشه او را ناکام میگذارد.زمانی که خالد همسر آبستن خود را برای زایمان به شهر دیگری می برد افراد رسولی او و همسرش را ربوده و به قلمروی خود میبرند.همسر رسولی نیز مانند همسر خالد باردار است و در حال زایمان.فرزند رسولی مرده بدنیا می آید و همسر خالد هنگام زایمان از دنیا میرود.رسولی پسر خالد را تصاحب کرده و به دروغ به او می گوید که فرزندش هم مانند همسرش فوت کرده.خالد که مرگ همسر و فرزندش را از چشم رسولی میبیند سوگند انتقام میخورد و قصد کشتن رسولی را میکند.افراد رسولی خالد را در بیابان رها می کنند ولی یکی از افراد سلطنتی او را نجات می دهد و خالد با وی ازدواج
کرده و صاحب فرزندی میشود.پادشاه به پاس خدمات خالد به او درجه ژنرالی میدهد و خالد قسم میخورد تا زمانی که رسولی را نکشته هرگز به چهره فرزندش سمیر نگاه نکند.سالها میگذرد و هربار رسولی از خشم خالد جان سالم بدر می برد.رسولی نام فرزند خالد را که از آن خود کرده سلطان نهاده و از او یک جوان مبارز و شجاع ساخته.بالاخره پس از گذشت سالها رنج و انتظار، خالد موفق می شود رسولی را بکشد.سلطان که متوجه قتل رسولی بدست خالد شده در صدد انتقام از او بر می آید بی آنکه بداند به خون پدر واقعی اش تشنه گشته و...
حسین نقره کار شیرازی (زاده ۱۳۲۶ شیراز) سیاستمدار، دیپلمات، بازرگان و مدیر اجرایی ایرانی است، که آخرین سمت وی معاون رئیس کل بانک مرکزی در امور حقوقی و مجلس بود. وی دانش آموخته کارشناسی بازرگانی از مدرسه عالی بازرگانی تهران، کارشناسی ارشد مدیریت اداری از دانشگاه ایالتی جنوبی شرقی اکلاهما و دکترای مدیریت بازرگانی از دانشگاه تیلبرگ (دانشگاه تربیت مدرس) است و فعالیت شغلی خود را از دهه ۱۳۵۰ در مؤسسه حسابرسی دقیق آغاز کرد. نقره کار شیرازی پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷، فعالیت سیاسی خود را آغاز نمود و ابتدا به وزارت بازرگانی رفت و تا سال ۱۳۶۳ در سمت هایی چون معاون وزیر و قائم مقام وزیر بازرگانی فعالیت نمود و در دوره کوتاهی نیز سرپرستی این وزارتخانه را برعهده داشت. او در دولت سوم، از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۵ برای نزدیک به دو سال، استاندار فارس بود. وی در سال ۱۳۶۶ به وزارت امور خارجه نقل مکان کرد و تا سال ۱۳۷۰ به عنوان سفیر ایران در اتریش فعالیت می کرد. وی از ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۳ نیز سفیر ایران در نروژ بود. نقره کار شیرازی در سال ۱۳۸۳ با انتقال به وزارت نفت، برای مدت یک سال، ریاست هیئت مدیره شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) را برعهده داشت. وی از ۱
۳۸۵ تا ۱۳۸۶ مشاور مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران بود و در فاصله سال های ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ نیز معاونت امور بین الملل وزارت نفت را برعهده داشت. نقره کار شیرازی در دو دوره متفاوت، در مجموع ۷ سال عضویت هیئت رئیسه اتاق بازرگانی، صنایع و معادن را نیز برعهده داشته است.
نبرد شیرویاما نبردی بود که در ۲۷ سپتامبر سال ۱۸۷۷ در کاگوشیمای ژاپن درگرفت. شیرویاما آخرین نبرد از شورش ساتسوما بود. در این نبرد سامورایی های تحت فرماندهی سایگو تاکاموری درحالی که که تعدادشان بسیار کمتر بود، در آخرین موضع خود در برابر ارتش امپراتوری ژاپن تحت فرماندهی ژنرال یاماگاتا آریتومو و کاوامورا سومی یوشی جنگیدند. این نبرد منجر به نابودی ارتش سایگو و همچنین مرگ وی در اثر خودکشی شد. پس از شکست سپاهیان سامورایی سایگو تاکاموری در محاصره قلعه کوماموتو و در جنگ های دیگر در مرکز کیوشو، بقایای باقی مانده از سپاه سامورایی هایی که هنوز وفادار به سایگو تاکاموری باقی مانده بودند، به سوی ساتسوما بازگشتند و تپه شیرویاما را که مشرف به کاگوشیما بود را در ۱ سپتامبر ۱۸۷۷ تصرف کردند. نیروهای ارتش امپراتوری تحت فرماندهی ژنرال یاماگاتا آریتومو و دریاسالار کاوامورا سومی یوشی به زودی پس از آن شروع به ورود به منطقه کردند، و شورشیان را تحت محاصره قرار دادند. پس از تلفات جنگی و فرار سامورایی ها، تنها حدود ۵۰۰ سامورایی در جبهه سایگو تاکاموری از بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر باقی مانده بود، و این کاهش نیرو تنها در طی شش هفته از شکست محاصره قل