Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جزایر شورتلند () گروهی از جزایر متعلق به استان غربی کشور جزایر سلیمان است که در ۶٫۹۲ درجه جنوبی و ۱۵۵٫۸۸° شرقی قرار دارند. نام این جزایر را جان شورتلند گذاشته است و در منتهی الیه شمال غربی کشور، نزدیک به جزیره بوگنویل پاپوآ گینه نو قرار دارند. بزرگترین جزیره این گروه جزیره شورتلند است. جزایر دیگر عبارتند از جزیره بالالائه، جزیره اُوائو، جزیره پیرومری، جزیره فایسی، جزیره ماگوسایای، جزیره ماساماسا، جزیره فائورو و جزیره بالاله (که در جنگ جهانی دوم توسط ژاپنی ها اشغال شده بود و خانه بسیاری از هواپیماهای متروکه جنگ جهانی دوم است). آلمان بر این جزایر ادعا داشت و تا سال ۱۹۰۰ به عنوان بخشی از منطقه تحت الحمایه جزایر سلیمان شمالی آن ها را در تصرف خود داشت. در تاریخ ۳۰ مارس ۱۹۴۲ کشتی های جنگی ژاپن وارد بندر شورتلند شدند و دو گروه از نیروهای ویژه دریایی خود را به خشکی آوردند و مقاومتی در برابر آنها نشد. یک گروه در این منطقه باقی ماند تا شروع به تأسیس پایگاه دریایی شورتلند کند. در خلال سال ۱۹۴۲، ژاپنی ها تا پایان جنگ پایگاه و استحکاماتی را در قسمت شرقی جزیره شورتلند ایجاد کردند.
روند صلح افغانستان به پیشنهادها و تلاش های برگزاری مذاکرات صلح به منظور پایان دادن به جنگ در افغانستان اشاره دارد. اگرچه از زمان آغاز جنگ در سال ۲۰۰۱ تلاش های پراکنده ای صورت گرفته بود، اما مذاکرات و جنبش صلح با شدت بیشتری در سال ۲۰۱۸ با گفتگوهایی بین طالبان، اصلی ترین گروه شورشی که علیه دولت افغانستان و سربازان آمریکایی می جنگید، انجام گرفت؛ این درحالی بود که ایالات متحده، تعداد ۲۰٬۰۰۰ سرباز را به منظور حمایت از دولت افغانستان در داخل کشور افغانستان داشت؛ ولی بیشتر مذاکرات در دوحه، پایتخت قطر انجام شد. انتظار می رفت که توافق متقابل بین طالبان و ایالات متحده با عقب نشینی مرحله ای آمریکا و آغاز مذاکرات صلح در داخل افغانستان دنبال شود. علاوه بر این ایالات متحده آمریکا و همسایگان افغانستان، از جمله پاکستان، چین و هند وایران همچنین روسیه نیز در تسهیل روند صلح نقش دارند. به عنوان بخشی از روند صلح، دو معاهدهٔ صلح تاکنون امضا شده است. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، اولین پیمان بین جمهوری اسلامی افغانستان و گروه شبه نظامی حزب اسلامی گلبدین انجام شد. پیمان صلح دوم بین ایالات متحده و طالبان تحت نام «توافقنامهٔ دوحه» در تاریخ ۲۹ ف
وریه ۲۰۲۰ امضا شد، که به موجب آن در صورت پایبندی طالبان به تعهدات، طی ۱۴ ماه تمام نیروهای آمریکایی از افغانستان خارج شوند. با این حال در روز ۱ مارس ۲۰۲۰، حکومت افغانستان که بخشی از توافق نبوده است، درخواست طالبان و آمریکا برای تبادل اسرا تا ۱۰ مارس را رد کرد. به گفته اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان، این توافق نیازمند مذاکرات بیشتر می باشد و به منزلهٔ پیش شرط مذاکرات صلح بعدی تلقی نخواهد شد. به عنوان بخشی از روند صلح، دو معاهدات صلح تا کنون امضا شده است. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶، اولین پیمان بین دولت افغانستان و حزب اسلامی گلبدین گروه شبه نظامی. پیمان صلح دوم بین ایالات متحده و طالبان در تاریخ ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ امضا شد، که خواستار خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در ماه ۱۴ اگر طالبان شرایط توافق را تأیید کرد. پس از توافق بین ایالات متحده و طالبان، حملات شورشی علیه نیروهای امنیتی افغانستان افزایش یافت. مذاکرات صلح بین مقامات دولت افغانستان و طالبان در سپتامبر ۲۰۲۰ در دوحه، قطر آغاز شد، اما از آن زمان به بعد تلفات غیرنظامی افزایش یافته بود. در ماه ها مه و ژوئن ۲۰۲۱، نزدیک به ۸۰۰ غیرنظامی افغان کشته و بیش از ۱٬۶۰۰ دیگر زخم
ی شدند، بیشترین تعداد برای آن دو ماه از وقتی که سازمان ملل متحد شروع به مستندسازی سیستماتیک تلفات افغانستان در ۲۰۰۹ کرده بود.&lt;ref&gt;
قایق بازویی () نوعی شناور است با چوب های بازویی دراز طرفین که در امتداد بدنه قایق به بدنه وصل شده اند. این چوب ها برای ایجاد ثبات و توازن بهتر برای قایق و نگاه داشتن تور ماهیگیری استفاده می شوند. قایق های بازویی کوچک تر معمولاً یک چوب کناری دراز دارند و قایق های بزرگ تر دو چوب. این نوع قایق ها از جنوب شرقی آسیا سرچشمه می گیرند، جایی که از آنها برای ترابری دریایی بین جزایر استفاده می شد. گمان می رود اولین مهاجرت انسانی به استرالیا و پلی نزی با کمک این نوع قایق صورت گرفته باشد.
کانوی دستکند () نوعی از قایق است که از ظریق خالی کردن چوب تنه یک درخت بزرگ ساخته می شود. این نوع قایق قدیمی ترین نوع قایق در باستان شناسی است که قدمت آن در حدود ۸۰۰۰ سال است و به عصر نوسنگی می رسد. عمر این قایق ها بیشتر از قایق هایی است که از قطعات مجزا یا پوسته درختان ساخته می شود. کانوی دستکند تقریباً در سراسر جهان شناخته شده و مورد استفاده قرار می گیرد و بسته به منطقه و مرحله فرهنگی، تفاوت های بی شماری در اندازه و شکل آن ها وجود دارد. کانوی دستکند امروزه هنوز هم به عنوان مثال در اندونزی و گینه نو، استرالیا، آفریقا و آمریکای جنوبی به کار می رود. در مجمع الجزایر اندونزی تنوع بسیار زیادی در فرم و ساخت آن ها وجود دارد. ساخت. علی رغم ظاهر بدوی، ساخت کانوهای دستکند به کار و تلاش و مهارت زیادی نیاز دارد. اول از همه، یک تنه مناسب باید انتخاب شود که به اندازه کافی طولانی و راست باشد و تا حد امکان شاخه های فرعی کمی داشته باشد. سپس قطع، حمل و آماده سازی تنه باید انجام شود. توخالی کردن تنه می تواند به روش های مختلفی انجام شود، از سوزاندن تا کار با ابزارهای سنگی، استخوانی، برنزی و آهنی، بسته به منطقه و فرهنگ. با این وج
ود، ساخت این قایق ها همیشه یک امر زمان بر است که نیاز به تلاش زیادی از سوی سازندگان دارد و در بسیاری از مناطق افرادی از جامعه به طور کلی در خدمت این پیشه بوده اند.
مهری خاتون، همچنین بانو مهری و مهری هاتون (متولد حدود ۱۴۶۰ - درگذشت ۱۵۰۶ میلادی) شاعر عثمانی بود. وی دختر یک قاضی عثمانی بود و طبق منابع بیشتر زندگی خود را در آماسیا و اطراف آن گذراند. مستندات او را به عنوان عضو دایره ادبیات شاهزاده احمد، پسر سلطان بایزید دوم قرار می دهد. طبق داستانی پیرامون او «مهری خاتون بارها عاشق شد اما اصرار داشت که همه این عشق ها پاک و بی گناه بوده اند و او زندگی را با فضیلت پشت سر می گذارد.» لوئیس اشاره می کند که هر چند مهری خاتون «زیبا و سرسخت بود، اما هرگز ازدواج نکرد.» از او به عنوان «سافو عثمانی» یاد می شود. شعر. اشعار مهری خاتون هم نشان دهندهٔ آشنایی کامل او با ادبیات فارسی است که او را به سمت نوشتن غزل سوق می دهد و هم نشان گر آموزش عالی ادبی او است. منتقدان مدرن از جمله برنارد لویس سبک او را دارای تازگی فوق العاده در عین سادگی توصیف می کنند. یکی از اشعار محبوب او اینچنین است: "با یک نگاه / من تو را دوست دارم / با هزاران قلب… بگذار غیرتی ها فکر کنند / دوست داشتن گناه است / نگران مباش / بگذار من در آتش جهنم / از آن گناه بسوزم. " دیگر این است: «قلب من در شعله های آتش از غم و اندوه م
ی سوزد/ جرقه و دود آن به آسمان می رود / در درون من قلب من همچون شمعی آتش را می دزد / بدن چرخان من، فانوس دریایی روشنی است که از عکس تو جان می گیرد»
امی مارینا بیلی Amy marina bailey متولد ۲۴ اکتبر ۱۹۷۵ در تگزاس بازیگر و تهیه کننده انگلیسی آمریکایی است. زندگی نامه. امی مارینا بیلی (متولد۲۴ اکتبر ۱۹۷۵ در تگزاس آمریکا) بازیگر، تهیه کننده و یک شهروند دو تابعیتی ایالات متحده و انگلیس است. او درجوانی رقص باله را در هیوستون فرا گرفت. در نوجوانی با تئاتر باله جفری در نیویورک و تئاتر باله لندن در انگلیس برنامه اجرا کرد. امی برای چندین سال در انگلیس و خارج از کشور، یک بالرن حرفه ای بود، علاوه بر این با مربیانی از سیرک دو سولیل تمرین می کرد و به مدت ۶ سال در سراسر جهان به عنوان آکروبات و هوایی فعالیت می کرد. آغاز فعالیت. امی فعالیت بازیگری خود را در تئاتر آغاز کرد. تهدید سه گانه، او پیشنهادهای عجیب غریب برای بازی در نقش ها دریافت کرده بود، نظیر موزیکال های West Endمانند تهیه کنندگان و (مردان و عروسک ها)، با بازی مجدد وودی الن،sam,که دو مورد آخر که نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن را برایoff west دریافت کرد. امی اولین بازیگری بود که بعد از دایان کیتون در یک صحنه بریتانیایی نقش «لیندا» را مجدداً تکرار کرد. وی به خاطر نقش آفرینی در فیلم اقتباسی از موسیقی نود با بازی دان
یل دی لوئیس و نیکول کیدمن و همچنین برای بازی در فیلم آلیس در سرزمین عجایب ساخته تیم برتون مورد تمجید قرار گرفت. در ادامه به خاطر بازی در نقش ملکه(Kwenthrith)در سه فصل ازسریال محبوب وایکینگ ها برندهٔ چندین جایزه شد. امی بویژه برای بازی در نقش کلمنتاین در سریالDominion و به عنوان مهمان ستاره دار در شوی نوبت کمدیKarina Volskyمورد علاقهٔ هواداران قرار گرفت. وی همچنین ایفاء گر نقش یک شخصیت به نام کایلا در بازیBlood &amp; Truth محصول شرکت سونی است. امی با چندین برند مد همکاری می کند و در یک فیلم کوتاه برنده جایزه ایتالیایی Vogue برای بازی در مجموعه "Chiara Skura" طراح ماریوس شواب شد.
اتصال شکاف ، یک ارتباط بین سلولی تخصصی در انواع زیادی از سلول های جانوری است. این اتصال ها، سیتوپلاسم دو سلول را به یکدیگر ارتباط می دهد و می تواند مولکول های مختلف کوچک، یون ها، الکترولیت ها، تعداد زیادی از پیش سازهای ماکرومولکول های سلولی با وزن مولکولی پایین و پیامبرهای ثانویه مانند کلسیم، cAMP و IP که متابولیسم سلولی را تنظیم می کند را عبور دهند. هر اتصال شکاف از دو کانکسون و هر کانکسون به تنهایی از شش کانکسین تشکیل شده است. در بافت عصبی، برخی نورون ها توسط این اتصال ها به یکدیگر متصل می شوند و یون ها را به سرعت عبور می دهند و سبب انتقال خیلی سریع پیام های الکتریکی می شوند. همچنین در بافت های غیرعصبی، به فعالیت های الکتریکی و متابولیکی بسیاری از سلول ها کمک می کنند. به طور مثال، در قلب اتصال های شکاف سریع پیام های یونی را بین سلول های عضلانی که به طور محکم از طریق دسموزوم ها به هم متصل هستند، عبور می دهند. به علت اینکه بسیاری از پیامبرهای ثانویه می توانند بین سلول ها از طریق این اتصال ها عبور کنند، تحریک هورمونی یک سلول می تواند سبب تحریک تعداد زیادی از سلول های مجاورش شود.
سیاست جمهوری خلق چین در چارچوب جمهوری سوسیالیستی اداره می شود که توسط یک حزب واحد، حزب کمونیست چین به ریاست دبیرکل اداره می شود. قدرت دولتی در جمهوری خلق چین (PRC) از طریق حزب کمونیست، دولت مرکزی مردم (شورای ایالتی) و نمایندگی استانی و محلی آنها اعمال می شود. جمهوری خلق چین یکی از معدود دولت های سوسیالیستی دنیاست که آشکارا مدافع کمونیسم است. این دولت زیر نظر حزب کمونیست چین و بر مبنای قانون اساسی چین اداره می شود که در سال ۱۹۸۲ تصویب شده است. حکومت چین به دلیل محدودیت هایی که در بسیاری از زمینه های اجتماعی از جمله آزادی رسانه، دسترسی به اینترنت، آزادی تجمع، حقوق باروری، آزادی تأسیس سازمان های اجتماعی و آزادی ادیان برقرار کرده مورد انتقاد قرار گرفته است. رهبران چین نظام سیاسی، ایدئولوژیک و اقتصادی کشور خود را به ترتیب با اصطلاحات «استبداد دمکراتیک مردمی»، «سوسیالیسم با ویژگی های چینی» و «اقتصاد سوسیالیستی بازار» توصیف می کنند. رئیس جمهور مقام ریاست کشور را در اختیار دارد. نخست وزیر نیز رئیس دولت است و هیئت دولت جمهوری خلق چین را رهبری می کند که از وزیران و پنج معاون نخست وزیر تشکیل می شود. در عمل دبیرکل حزب کم
ونیست رهبر واقعی کشور است و مهم ترین تصمیمات نیز در کمیته دائمی پُلیتبورو حزب کمونیست گرفته می شود. رئیس جمهور فعلی چین (۲۰۱۴) شی جینپینگ است که مقام دبیرکل حزب کمونیست و رئیس کمیسیون مرکزی نظامی را هم بر عهده دارد و در نتیجه رهبر اصلی چین است. نخست وزیر کنونی لی که کیانگ نیز از اعضای ارشد کمیته دائمی پلیتبورو است. روابط خارجی. جمهوری خلق چین با ۱۷۱ کشور دنیا روابط دیپلماتیک و در ۱۶۲ کشور سفارتخانه دارد. جمهوری چین مشروعیت این حکومت را زیر سؤال برده و گروهی از کشورها نیز جمهوری چین (حکومت تایوان) را حکومت مشروع می دانند و از برقراری روابط با جمهوری خلق چین خودداری کرده اند. جمهوری خلق چین از سال ۱۹۷۱ به جای جمهوری چین وارد سازمان ملل شد و کرسی دائم چین در شورای امنیت نیز به آن واگذار شد. چین در گذشته یکی از اعضا و رهبران جنبش عدم تعهد بود و هنوز هم خود را مدافع کشورهای در حال توسعه می داند. این کشور همراه با برزیل، روسیه، هند و آفریقای جنوبی یکی از اعضای گروه بریکس است که از اقتصادهای مهم در حال ظهور تشکیل شده است. اختلافات مرزی. چین تمام تایوان را بخشی از خاک خود می داند و علاوه بر این با چندین کشور دیگر نیز
مناقشات مرزی قدیمی دارد. آن ها از دهه ۱۹۹۰ تلاش هایی را برای حل این منازعات قدیمی از طریق مذاکرات انجام داده است. نوار مرزی چین و هند که در کوه های هیمالیا قرار دارد مورد اختلاف دو کشور است و یکی از مهم ترین اختلافات در مورد مرز دو کشور در ناحیه کشمیر است. دو کشور در دهه ۱۹۶۰ بر سر منطقه اقصای چین با هم وارد جنگ شدند که جنگ با موفقیت چین به پایان رسید و آن ها بیشتر این منطقه وسیع کوهستانی را به تصرف درآوردند. اقصای چین در شمال کشمیر منطقه ای خالی از سکنه است اما بهترین راه ارتباطی بین تبت و سین کیانگ محسوب می شود. چین با بوتان نیز اختلاف مرزی دارد و دو کشور هنوز نتوانسته اند مرز خود را مشخص کنند. چینی ها همچنین در مورد حکومت بر جزایر متعدد واقع در سواحل شرقی و جنوبی با کشورهای مختلفی از جمله ژاپن، تایوان، فیلیپین و ویتنام اختلاف دارند. چین اختلافات مرزی مهمی نیز با اتحاد جماهیر شوروی داشت که حتی به جنگ کوتاهی در سال ۱۹۶۹ منجر شد. اما پس از دهه ۱۹۹۰ بیشتر این اختلافات با امضای معاهدات مرزی با کشورهای بازمانده از فروپاشی شوروی حل و فصل شده است. اصلاحات سیاسی و اجتماعی. بخش هایی از فعالان سیاسی و اجتماعی چین از
جمله جنبش دمکراسی خواهی این کشور و برخی اعضای حزب کمونیست، اصلاحات سیاسی و اجتماعی را نیاز مبرم این کشور دانسته اند. هرچند از دهه ۱۹۷۰ به بعد محدودیت های اقتصادی و اجتماعی در چین به طرز چشمگیری کاهش یافته اند اما آزادی های سیاسی همچنان محدود است. قانون اساسی چین اعلام کرده که آزادی بیان، آزادی رسانه، حق محاکمه منصفانه، آزادی مذهب، حق رأی عمومی و حق مالکیت از جمله حقوق بنیادین شهروندان است اما این قوانین در عمل از شهروندان در مقابل تعقیب کیفری از ناحیه دولت حمایت چندانی نمی کنند. اظهارات سیاسی و اطلاعات به طور آشکار و مستمر برای جلوگیری از انتقاد از دولت یا حزب حاکم سانسور می شوند به طوری که گزارشگران بدون مرز در سال ۲۰۰۵ چین را در رتبه ۱۵۹ در بین ۱۶۷ کشور از نظر آزادی رسانه قرار داده است. مهاجران روستایی که به شهر می آیند معمولاً خود را به عنوان شهروند درجه دو از نظر سیستم ثبت خانوار (که بر دسترسی به مزایای دولتی نظارت دارد) می یابند. از حقوق مالکیتی حمایت ضعیفی می شود و سیستم مالیاتی به ضرر شهروندان فقیرتر است با اینحال از اوایل دهه ۲۰۰۰ برخی مالیات های روستایی کاهش یافته یا لغو شده و خدمات اجتماعی بیشتری ب
رای روستانشینان برقرار شده است. چین از ۲۱ استان (به استثنای استان ادعا شده تایوان)، چهار شهرداری، پنج منطقه خودمختار و دو منطقه ویژه اداری هنگ کنگ و ماکائو تشکیل شده که دومی در یک سیستم سیاسی جداگانه متفاوت از چین فعالیت می کنند. حزب کمونیست. حزب کمونیست چین در ماه ژوئیه سال ۱۹۲۱ میلادی تأسیس شد. از سال های ۱۹۲۱ تا ۱۹۴۹، حزب کمونیست چین مردم را در مبارزات سخت رهبری می کرد و در نتیجه ضمن برانداختن چیرگی امپریالیسم، فئودالیسم و سرمایه داری بوروکراتیک، جمهوری خلق چین را تأسیس نمود. اکنون حزب کمونیست چین با بیش از ۳۰۰ حزب از بیش از ۱۲۰ کشور جهان روابط دوستانه دارد. حزب کمونیست چین یک کل واحد است که طبق اساسنامه و آئین نامه خود و منطبق با اصل سیستم تمرکز دموکراتیک متشکل شده است. در آئین نامه حزب کمونیست چین قید شده است که هر کسی اعم از کارگر، کشاورز، سرباز، روشنفکر و عناصر پیشرو طبقات اجتماعی دیگر که به ۱۸ سالگی رسیده با پذیرش اساسنامه و آئین نامه حزب و در صورت تمایل به شرکت در یک سازمان حزبی و فعالیت در آن و اجرای قطعنامه های حزب و پرداخت حق عضویت حزبی می تواند برای الحاق به حزب کمونیست چین تقاضا کند. دولت. کنگره
ملی خلق نهاد ملی قانونگذاری جمهوری خلق چین است. این کنگره با ۲۹۸۷ عضو در سال ۲۰۱۳ بزرگ ترین بدنهٔ پارلمانی در جهان است. بر اساس قانون اساسی فعلی چین، کنگره نهادی تک مجلسی و دارای قدرت قانونگذاری، نظارت بر عملکرد حکومت و قدرت انتخاب مسئولین اصلی دولت است. رئیس جمهور جمهوری خلق چین بیشتر یک مقام تشریفاتی با قدرت محدود است. اگر چه در سالیان اخیر دبیرکل حزب کمونیست چین به طور هم زمان رئیس جمهور هم می باشد در جمهوری خلق چین ریاست جمهوری به عنوان یک نهاد دولتی شناخته می شود تا یک مقام اجرایی کمیته دائمی کنگره ملی خلق کمیته ای متشکل از ۱۵۰ نمایندهٔ کنگره ملی خلق جمهوری خلق چین است، که مابین کل اعضای کنگره، تشکیل جلسه می دهد. این نهاد دارای اقتدار مبتنی بر قانون اساسی برای اصلاح قوانین در محدوده تعیین شده از سوی کنگره است و بدین ترتیب به طور "دو فاکتو" به عنوان یک نهاد تقنینی فعالیت می کند. این نهاد را یک رئیس، که قانونگذار ارشد چین است، و عموماً در نظام رتبه بندی سیاسی چین پس از دبیرکل حزب کمونیست چین و نخست وزیر جمهوری خلق چین در رتبهٔ سوم قرار دارد رهبری می کند. رئیس کنونی جانگ ده جیانگ است. تقسیمات اداری. تقسیما
ت اداری چین نیروهای مسلح ملی. ارتش ملی جمهوری خلق چین است که در ۱ اوت ۱۹۲۷ همزمان با قیام نانچانگ با نام «ارتش سرخ کارگران و دهقانان چینی» تشکیل شد و در سال ۱۹۴۹ با فتح سرزمین اصلی چین به حکومت جمهوری چین بر این سرزمین پایان داد. ارتش آزادی بخش خلق چین از لحاظ تجهیزات بعد از ارتش ایالات متحده آمریکا و نیروهای مسلح روسیه سومین ارتش قدرتمند در جهان است و از لحاظ تعداد پرسنل و نیروهای نظامی در جایگاه اول قرار دارد. رهبران ایالتی. در سیاست مدرن چین رهبر عالی مقام حزب کمونیست چین و دولت چین لفظی غیررسمی در اشاره به برجسته ترین رهبر سیاسی در جمهوری خلق چین است. &lt;bdi&gt;رهبر عالی مقام&lt;/bdi&gt; «رهبر عالی مقام» به خودی خود منصبی رسمی یا مقامی نیست. این لفظ در دورهٔ دنگ ژیائوپینگ (۱۹۷۸–۱۹۹۲), که توانست بدون این که لزوماً هیچ منصب رسماً شایان توجه حزبی یا حکومتی (رئیس کشور، رئیس دولت یا دبیرکل حزب کمونیست چین) اعمال قدرت کند رواج یافت. کمیته دائم سیاسی. کمیته دائمی پلیتبوروی حزب کمونیست چین کمیته ای ۷ نفره است که از رهبری ارشد حزب کمونیست چین تشکیل می شود. هر عضو وظایفی در خصوص یک حوزه مهم از امور ملی از قبیل اقت
صاد، قانونگذاری، فساد امنیت داخلی یا پروپاگاندا را برعهده می گیرد. انتخابات. انتخابات در جمهوری خلق چین انتخابات در جمهوری خلق چین مبتنی بر نظام انتخاباتی سلسله مراتبی است. در این نظام کنگره های خلق محلی، مستقیماً توسط مردم انتخاب می شوند و دیگر سطوح کنگره های خلق تا حد کنگرهٔ ملی خلق که مجلس ملی قانونگذاری این کشور است توسط کنگرهٔ خلق سطح پایین تر خود انتخاب می شوند. روابط خارجی. &lt;bdi&gt;روابط خارجی چین&lt;/bdi&gt; چین روابط دیپلماتیک را با بیشتر کشورهای جهان حفظ می کند. در سال ۱۹۷۱، جمهوری خلق چین جایگزین جمهوری چین، که از دهه ۱۹۷۰ معمولاً با عنوان «تایوان» شناخته می شود، به عنوان تنها نماینده چین در سازمان ملل و به عنوان یکی از پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد شد. چین در زمان تأسیس سازمان ملل در سال ۱۹۴۵ توسط جمهوری چین نماینده بود. اختلافات بین المللی. &lt;bdi&gt;درگیری مرزی چین و شوروی&lt;/bdi&gt; یک درگیری نظامی هفت ماههٔ بدون اعلان جنگ بین اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و جمهوری خلق چین در سال ۱۹۶۹ و اوج شکاف چینی-شوروی بود. با این که درگیری نظامی در همان سال پایان یافت اختلافات بین دو کشور ت
ا معاهده مرزی چین و شوروی در سال ۱۹۹۱ حل نشد. جدی ترین درگیری—که این دو کشور کمونیست را تا مرز جنگ پیش برد—در مارس ۱۹۶۹ در نزدیکی جزیره ژنبائو بر روی رود یوسوری رخ داد و به همین علت مورخان چینی معمولاً ازین درگیری با عنوان حادثهٔ جزیرهٔ ژنبائو نام می برند. جنگ هند و چین در سال ۱۹۶۲ بین دو کشور هند و جمهوری خلق چین روی داد. بهانهٔ آغاز جنگ مناقشه های مرزی دربارهٔ منطقهٔ اقصی در هیمالیا بود ولی موارد دیگری در این امر نقش داشتند. پس از اینکه هند در سال ۱۹۵۹ به چهاردهمین دالایی لاما پناهندگی داد درگیری های مرزی خشونت باری بین دو کشور صورت گرفت. در پاسخ به این درگیری ها هند به استراتژی ای موسوم به «سیاست رو به جلو» روی آورد که در آن هند روی مرزش با چین تعدادی برج دیده بانی ساخت. برخی از این برج های دیده بانی شمال خط مک ماهون (مرز بین هندوستان و چین است که در سال ۱۹۱۴ با توافق چین، تبت و بریتانیا تعیین شده بود) قرار داشتند. خط مک ماهون بخش شرقی خط کنترل واقعی بود که نخست وزیر جمهوری خلق چین چو ان لای در ۱۹۵۹ آن را مرز مؤثر کشورهای هند و چین دانسته بود. پس از آنکه مذاکرات سیاسی دربارهٔ حل اختلافات در مرز ۳٬۲۲۵ متری
دو کشور در هیمالیا به در بسته خورد، چین در ۲۰ اکتبر ۱۹۶۲ و همزمان با بحران موشکی کوبا دست به حملاتی همزمان در لداخ و آنسوی خط مک ماهون زد. نیروهای چینی در هر دو جبههٔ جنگ بر نیروهای هندی غالب آمدند و رزانگ لا در جبههٔ غربی و تاوانگ در جبههٔ شرقی را اشغال کردند. جنگ در نهایت در ۲۰ نوامبر ۱۹۶۲ با اعلان آتش بس از سوی چین و بیان این امر پایان یافت که چین به «خط کنترل واقعی» اش باز خواهد گشت. &lt;bdi&gt;دریای جنوبی چین&lt;/bdi&gt; جمهوری خلق چین تقریباً بر کل دریا و کشورهای ویتنام، فیلیپین، مالزی، برونئی و تایوان هریک بر بخش هایی از آن ادعای مالکیت دارند. همچنین این کشورها بر سر جزایر غنی از نفت و گاز اسپراتلی و پارسل اختلاف دارند. ایالات متحده این دریا را از آب های بین المللی می داند و بر حق قانونی کشتی ها و زیردریایی هایش دررفت وآمد در این دریا تأکید می ورزد. مشارکت سازمان بین المللی. AfDB، APEC، AsDB، BIS , CDB (غیر منطقه ای)، ESCAP، FAO، G-77، IAEA، IBRD، ICAO، ICC، ICRM، IDA، IFAD، IFC، IFRCS، IHO، ILO، IMF، سازمان بین المللی دریایی، Inmarsat، Intelsat، Interpol، IOC، ISO، ITU , ITUC، LAIA (ناظر)، MINURSO، NA
M (ناظر)، OPCW، PCA، SCO، سازمان ملل، شورای امنیت سازمان ملل، UNAMSIL، UNCTAD، UNESCO، UNHCR، UNIDO , UNIKOM، متحد، UNTSO، UNU، UPU، WCO، WHO، WIPO، WMO، WToO، WTrO، کمیته زنگجر
ساریناه () که با نام «بازار بزرگ اندونزیایی» نیز شناخته می شود، یک فروشگاه بزرگ ۱۵ طبقه با ارتفاع ۷۴ متر است که در گاندانگدیا، منتنگ، جاکارتا مرکزی، اندونزی واقع شده است. ساریناه نخستین آسمان خراش ساخته شده در جاکارتا بود. این ساختمان در تقاطع خیابان جالان کیای حاجی وحید حسیم و خیابان بزرگ جالان ام.اچ. تارمین قرار داد. ساریناه نخستین فروشگاه بزرگ مدرن در جاکارتا بود و به خاطر داشتن اولین پله های برقی در اندونزی، مجهز بودن به سیستم تهویه مطبوع، و وجود صندوق پرداخت پول الکترونیکی مشهور بود. علاوه بر خیابان تارمین، ساریناه در دهکدهٔ پجاتان در جاکارتای جنوبی، و بانیومانیک در سمارانگ و مالنگ نیز چندین فروشگاه دارد. اداره کننده. ساریناه در ۱۷ اوت ۱۹۶۲ تحت مالکیت و ادارهٔ شرکت پی تی ساریناه (پرسرو) قرا گرفت و به انضمام فروشگاه بزرگ پی تی اندونزی درآمد. مالکیت کامل این مجموعه در سال ۱۹۷۹ به دولت اندونزی واگذار شد و نام آن به نام کنونی تغییر یافت. تاریخچه. در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ اندونزی تحت تأثیر نرخ های بالای تورم قرار گرفت. احمد سوکارنو، رئیس جمهور وقت اندونزی باور داشت که یک فروشگاه بزرگ می تواند به عنوان یک تثبیت کنند
هٔ قیمت عمل کرده و به تحت کنترل نگه داشتن قیمت ها کمک کند. این دیدگاه پس از بازدید او از چندین پایتخت کمونیست دیگر از جمله مسکو، پراگ و ورشو در ذهن او شکل گرفت. این فروشگاه بزرگ توسط شرکت اوبایاشی با استفاده از منابع مالی غرامت جنگی ژاپن ساخته شد و در اوت ۱۹۶۶ افتتاح شد. از آنجا که پرورش ایدهٔ این پروژه توسط احمد سوکارنو انجام گرفت، او به یاد پرستار خود در دوران کودکی نام ساریناه را برای این فروشگاه بزرگ انتخاب کرد. فروشگاه بزرگ دولتی ساریناه در تلاش برای پی گیری دستور کار خود جهت پایدارسازی قیمت ها، فهرست قیمت خواربار را به صورت هفتگی منتشر می کرد. سوکارنو تأیید کرد که «فروشگاه بزرگ ساریناه به یکی از ابزارهای مهم برای سازمان دهی جامعه گرایی اندونزی تبدیل خواهد شد…» و «اگر ساریناه یک بلوز را به قیمت ۱۰ روپیه به فروش برساند، آنگاه خرده فروشان دیگر نخواهند توانست همان بلوز را با قیمت ۲۰ روپیه بفروشند». با این حال این فروشگاه تقریباً بلافاصله در اجرای این نقش شکست خورد، چرا که در میزان کنش هایی که یک فروشگاه یا حتی چندین فروشگاه در کشوری به این بزرگی قادر به انجام آن بودند، محدودیت هایی وجود داشت. از آنجا که حوز
هٔ فعالیت این فروشگاه به سرعت در شهرهای دیگر اندونزی گسترش یافت، ساریناه وارد مبارزه با سایر خرده فروشان شد و بدهی های آن افزایش یافت. ساریناه در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ و در تلاش برای بقا تمرکز خود را بر عرضهٔ صنایع دستی محلی، به ویژه باتیک گذاشت. این فروشگاه امروزه نیز بیشتر بخاطر فروش باتیک مشهور است. ساریناه در دههٔ ۱۹۹۰ با اجارهٔ مقداری از فضای خود به مک دونالد و هارد راک کافه موفق شد توانمندی خود را به عنوان محلی محبوب برای افراد جوان بازیابی کند. حادثه تروریستی ۲۰۱۶. در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۶ چندین انفجار و تیراندازی در نزدیکی ساریناه رخ داد. حکومت اسلامی عراق و شام (ISIL) مسئولیت این حملات را بر عهده گرفت. در این حادثه ۸ نفر کشته شدند که ۴ نفر آنها شهروندان عادی، و ۴ نفر دیگر عوامل حمله بودند. گسترش. در منطقه ای که سارنیناه اکنون در آن قرار داد، چهار برج ۴۱ طبقه جهت تکمیل مرکز خرید کنونی ساخته خواهند شد. این برج های جدید دربرگیرندهٔ رستوران های سطح بالا، دفاتر و شرکت ها، محل هایی برای همایش ها و کنفرانس ها، و سالن های نمایشگاهی خواهند بود. انتظار می رود که پروژهٔ گسترش ساریناه تا اواسط سال ۲۰۲۰ به پایان برسد.
کلارا جرمانا چله یک زن مسیحی اهل آفریقای جنوبی بود که گفته میشود در سال ۱۹۰۶ میلادی دچار تسخیرشدگی شیطانی شد. تسخیرشدگی. گفته می شود کلارا در ۱۶ سالگی و زمانی که در مدرسهٔ سنت میشل در مستعمره ناتال مشغول تحصیل بود، به تسخیر شیطان درآمد. او یک دختر یتیم بود که در دوران نوزادی در کلیسای مسیحی غسل تعمید داده شده بود. کلارا بعداً طی یک اعتراف، به کشیش گفته بود که در ۱۶ سالگی با شیطان پیمان بسته بوده است. بر اساس نوشته های یک راهبه، کلارا در زمان تسخیرشدگی به زبان هایی که هیچ گاه با آن ها آشنایی نداشته صحبت می کرده است. این موضوع توسط شاهدان دیگری هم تأیید شده که صحبت کردن کلارا به زبان های نروژی، لهستانی، فرانسوی و آلمانی را گزارش کرده اند. به گفتهٔ آن راهبه، کلارا در آن دوره به وضوح به روشن بینی رسیده بود و رازهای خصوصی افرادی را عیان می کرد که پیش از آن با آن ها هیچ آشنایی نداشت. او وجود اشیاء متبرک را برنمی تابید و با این که یک دختر نحیف بود، قدرت بدنی زیادی پیدا کرده بود، به شکلی که راهبه های ساکن صومعه را کتک می زد یا به اطراف پرت شان می کرد. به گفتهٔ یکی دیگر از راهبه ها کلارا جیغ های وحشتناکی می کشید و صدا
هایی که از خودش ایجاد می کرد شبیه هیچ حیوانی نبود. به نظر می رسید یک گله جانور وحشی به رهبری شیطان، یک گروه کر دوزخی تشکیل داده اند. به گفتهٔ اطرافیان کلارا، او گاهی به صورت عمودی یا افقی با فاصلهٔ ۱/۵ متر بالای تختخوابش، در فضا معلق می ماند. طی مراسم جن گیری، کلارا به انجیلی که در دستان یکی از کشیش ها بود می کوبید و نزدیک بود او را خفه کند. گفته شده زمانی که از آب مقدس به جسمش پاشیدند، از حالت تسخیرشدگی بیرون آمد.