Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پائولو کوتا-راموزینو (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) فیزیک دان است. وی دبیرکل کنفرانس پاگواش در امور علمی و جهانی است و از اوت ۲۰۰۲ عهده دار این سمت می باشد. او همچنین استاد دانشگاه ملی فیزیک هسته ای ایتالیا و محقق ارشد در مؤسسه ملی فیزیک هسته ای ایتالیا است. کوتا-راموزینو استاد مرکز مطالعات بین المللی، سازمان خلع سلاح، دانشکده مطالعات بین المللی، دهلی نو و دانشیار اداره مدیریت اتم، مرکز علوم و امور بین الملل دانشگاه جواهر لعل نهرو و مدرسه حکومت جان اف. کندی، همچنین دانشگاه هاروارد است. او عضوی از مؤسسه بین المللی مطالعات و آکادمی جهانی هنر و علوم است. پیشه. کوتا-راموزینو دکترای خود را در سال ۱۹۷۱ از دانشگاه میلان دریافت کرد. راموزینو یک فیزیکدان ریاضی است، او نظریه میدان های کوانتومی و نظریه ریسمان را مورد بررسی قرار داده. او همچنین استاد فیزیک ریاضی (روش های ریاضی فیزیک) است. وی از سال ۱۹۷۸–۱۹۸۱ پژوهشگر در فیزیک نظری در دانشگاه میلان بود. راموزینو فوق دکترای خود را از دانشگاه هاروارد و کمبریج دریافت کرده است. در نظریه میدان کوانتومی و تفسیر هندسی افتراقی و جنبه هایی از میدان مکانیک کوانتومی تحقیق کرده است. روش های ارائه شده
و فعلی او عبارتند از: روش های ریاضی فیزیک: آنالیز مختلط و آنالیز تابعی هندسه دیفرانسیل، و حساب دیفرانسیل. خانواده. پائولو کوتا-راموزینو در سال ۱۹۷۱ ازدواج کرد و دارای دو دختر و دو نوه است.
غار نمکدان که به نام های غار نمکی 3N، غار نمک قشم و غار سه مرد برهنه نیز معروف است در جزیرهٔ قشم و طولانی ترین غار نمکی جهان است. طول کشف شدهٔ این غار ۶٬۶۰۰ متر است. به علت صعب العبور بودنِ بعضی از قسمت های غار و ناشناخته و کشف نشده ماندنِ بعضی از قسمت ها، هنوز طول نهایی آن مشخص نیست و انتظار می رود بیشتر از این باشد. این غار در ادبیات محلی به غار نمکدون یا غار کانی نیز معروف است که دلیل آن قرارگیری روستای کانی در نزدیکی آن و در محدودهٔ ژئوسایت نمکدان است. کشف و نقشه برداری طولانی ترین غار نمکی جهان. کشف این غار در سال ۱۹۹۸ به وسیلهٔ مهندسان زمین شناس جمهوری چک (Charles University in Prague, Czech Academy of Sciences) و با همکاری دانشگاه شیراز انجام گرفت. در طول این پروژه، مهندسان جمهوری چک از ۱۶ گنبد نمکی بازدید کردند و بیش از ۶۰ غار را کشف کردند و توانستند از ۳۰ تا از غارها نقشه برداری کنند. آنان از غار نمکدان، هرمز و جهانی به عنوان جذاب ترین و شگفت انگیزترین گنبدهای نمکی و غارهای نمکی یاد کردند. کشف طولانی ترین غار نمکی جهان یعنی «غار نمکدان قشم» مهمترین دستاورد این پروژه تحقیقاتی بود. نتایج این پروژه تحقی
قاتی، غار نمکدان را از بی نامی درآورد و به شناخته شده ترین و طولانی ترین غار نمکی جهان تبدیل کرد. نتایج پروژه غار نمکدان قشم به سرعت در خبرگزاری ها و رسانه های صوتی و تصویری و مجلات معتبر منتشر شد و از تلویزیون جمهوری چک و ایران و بی بی سی و نشنال جغرافی پخش شد. به دلیل کشف و مستندسازی و جهانی شدن پروژه غار نمکدان، بخشی از جزیره قشم در سال ۲۰۰۶ به عنوان ژئوپارک قشم اعلام شد و در لیست یونسکو ثبت شد. علت نامگذاری غار سه مرد برهنه. نام اولیه این غار به نام غار سه مرد برهنه هست و داستان این نامگذاری به این علت است که سه متخصص اهل جمهوری چک وارد این غار برای کشف و نقشه برداری می شوند و در عمق غار به جایی می رسند که آب نمک غلیظ بود و راهی به جز شنا برای رفتن به آن سمت غار نبود، این سه متخصص از آنجایی که تجربه داشتند که اگر با لباس به آب نمک بروند و بعد از آن به راه رفتن در سطح غار ادامه بدهند به علت رسوبات نمک در لباس و سفت و سخت شدن لباس و چسبیدن به بدنشان قادر به راه رفتن نخواهند بود و لباسشان مثل یک تیکه چوب می شود، پس کاملاً برهنه شدند تا بتوانند از آب نمک عبور کنند برای کشف ادامهٔ غار. به همین علت چون این سه م
رد به صورت برهنه این غار را کشف و نقشه برداری کرده اند اسم این غار را غار سه مرد برهنه (به چکی JESKYNĚ TŘÍ NAHÁČŮ و انگلیسی 3N Cave یا Cave of three nudes) گذاشتند. ثبت در میراث طبیعی ایران. این غار با نام غار نمکی 3N در تاریخ ۱۳۹۰/۱۰/۰۸ با شماره ثبت ۱۷۳ به ثبت فهرست میراث طبیعی ایران رسید. ثبت در یونسکو. غار نمکدان به عنوان یکی از ژئوسایت های ژئوپارک قشم، از سال ۱۳۸۵ به عضویت شبکهٔ جهانیِ ژئوپارک های تحت حمایت یونسکو درآمده است. این غار دارای پتانسیل بالایی است و امید می رود تلاش ها ادامه یابد و طولانی ترین غار نمکی جهان به صورت مستقل هم در یونسکو به ثبت برسد.
نشان ملی بحرین در حال حاضر همان نشانی است که در اصل در سال ۱۹۳۲ با کمک چارلز بلگریو، کارگزار و مشاور بریتانیایی عیسی بن علی آل خلیفه طراحی شد. این طراحی با گذشت زمان دچار کمی اصلاحات شد و به ویژه در سال های ۱۹۷۱ و ۲۰۰۲، اما این اصلاحات تا حدی نبود که روح طراحی اصلی دچار آسیب شود. این نشان هم به عنوان نشان ملی است و هم دولتی، علاوه بر آن نشان شخصی شاه نیز می باشد. این نشان در سال ۲۰۲۲ تغییراتی را در دو رنگ سفید و قرمز متحمل شد و یک تاج نیز به بالای این نشان در سال ۲۰۲۲ اضافه شد. جستارهای وابسته. پرچم بحرین منابع. ویکی پدیای انگلیسی
تیم ملی ایران و تیم ملی عمان تاکنون ۱۳ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته اند. حاصل این بازیها، ۷ پیروزی برای ایران، ۲ پیروزی برای عمان و ۴ تساوی بوده است در این بازیها جمعاً ۴۱ گل به ثمر رسیده است که سهم ایران ۲۶ گل و سهم تیم ملی عمان ۱۵ گل میباشد اولین بازی. اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ چهارم اسفند ۱۳۶۰ در بازیهای جام محمدعلی جناح در کراچی پاکستان برگزار شد که با نتیجه ۴ بر ۰ به سود تیم ملی ایران تمام شد. بهترین برد. بهترین برد تیم ملی ایران در برابر تیم ملی عمان کسب نتیجه ۴ بر ۰ میباشد که در سال ۱۳۶۰ حاصل شده است بهترین برد تیم ملی عمان نیز برابر تیم ملی ایران با نتیجه ۴ بر ۲ در سال ۱۳۷۷ اتفاق افتاده است فاصله بین بردها. بیشترین فاصله ای که بین دو برد تیم ملی عمان افتاده است ۵ بازی میباشد (۴ برد برای ایران و یک مساوی) تیم ملی ایران تجربه کسب برد در سه بازی متوالی در برابر تیم ملی عمان را دارد بیشترین فاصله ای که بین دو برد تیم ملی ایران افتاده است چهار بازی میباشد (یک برد برای عمان و سه مساوی) گلزنان. کلا ۲۰ بازیکن ایرانی با پیراهن تیم ملی ایران موفق به زدن گل به تیم عمان شده اند که علی دایی با زدن ۴ گل
بهترین گلزن ایران در تاریخ جدالهایش با تیم ملی عمان است
مبارزه تن به تن () (نبرد پنجه در پنجه، پنجه افکندن) یک درگیری فیزیکی کشنده یا غیر کشنده بین دو یا چند نفر در محدوده بسیار کوتاه (فاصله گلاویز شدن یا در محدوده فیزیکی لازم برای استفاده سلاح دستی) است که شامل استفاده از سلاح های دوربرد نمی شود. مبارزه در حالی که عبارت «پنجه در پنجه» به نظر می رسد به مبارزه "غیر مسلحانه" اشاره دارد، این اصطلاح عمومی است و ممکن است شامل استفاده از سلاح های سرد مانند چاقو، چوب، باتون، نیزه یا سلاح های دست ساز مانند ابزارهای چند منظوره باشد. در حالی که مبارزه تن به تن به طور عمده به تعامل با مبارزان در میدان جنگ اشاره می کند، همچنین می تواند به هر گونه درگیری فیزیکی شخصی توسط دو یا چند نفر از جمله افسران انتظامی، غیرنظامیان و مجرمان اشاره کند. مبارزه در داخل محدوده های نزدیک (در محدوده ای کمی فراتر از گلاویز شدن) معمولاً مبارزه نزدیک یا مبارزه در محدوده نزدیک نامیده می شود. این شکل از مبارزه ممکن است شامل سلاح های کشنده و غیر کشنده بسته به محدودیت های اعمال شده توسط قانون غیر نظامی، قوانین نظامی درگیری یا ملاحظاتاخلاقی باشد. مبارزه نزدیک با استفاده از اسلحه گرم یا دیگر سلاح های با
فاصله توسط رزمندگان نظامی در سطح تاکتیکی، به تازگی با عنوان نبرد در محدوده نزدیک تعریف می شود. ارتش ایالات متحده از اصطلاح فنون درگیری برای توصیف روشهای گوناگون نظامی مورد استفاده در آموزش مبارزه تن به تن استفاده می کند، روشهایی که ممکن است از تکنیکهای ترکیب از هنرهای رزمی و ورزش های مبارزه ای بهره ببرند. تاریخ. مبارزه تن به تن قدیمی ترین شکل مبارزه شناخته شده است. اکثر فرهنگ ها تاریخ خاص خود را در رابطه با مبارزه نزدیک و همچنین روش های مخصوص به خود را برای تمرین این مبارزات دارند. انواع مختلفی هنرهای رزمی، از جمله بوکس و کشتی وجود دارند. سایر گونه ها به طور مثال شامل نبرد گلادیاتورها در رم باستان و رویدادهای مسابقات قرون وسطایی مانند جنگ شوالیه ها می شوند. سازمان های نظامی همیشه نوعی مبارزه مسلحانه بدون سلاح را برای آمادگی و بعنوان مکمل مبارزه مسلحانه آموزش داده اند. سربازان در چین از اوایل دوره سلسله ژو (۱۰۲۲ میلادی تا ۲۵۶ سال قبل از میلاد) آموزش مبارزه بدون سلاح می دیده اند. علیرغم تغییرات عمده تکنولوژیکی مانند استفاده از باروت، مسلسل در جنگ روسیه و ژاپن و جنگ زرهی جنگ جهانی اول، روش های مبارزه تن به تن ما
نند سرنیزه در آموزش نظامی مدرن رایج ماندند، اگرچه اهمیت آموزش رسمی آنها پس از سال ۱۹۱۸ کاهش یافت به طوری که در سال ۱۹۴۴، برخی از اسلحه های آلمان بدون محل اتصال سرنیزه تولید می شدند. تکنیک های مدرن نبرد تن به تن. نبرد در محدوده های نزدیک (CQC)، یا فنون درگیری جنگ جهانی دوم، عمدتاً توسط ویلیام اوارارت فیربیرن و اریک آنتونی سیکز معرفی شدند. آنها که از روی نام چاقوی نبرد فربرن-سیکز هم شناخته می شوند، در پلیس شهری شانگهای وابسته به مرکز حل و فصل بین المللی (۱۸۵۴–۱۹۴۳) واقع در شانگهای در دهه ۱۹۲۰ کار می کرده اند، این شهر عموماً به عنوان خطرناک ترین شهر بندری جهان شناخته می شد. به این دلیل که در آن تجارت سنگین تریاک توسط جرایم سازمان یافته (باندهای زیرزمینی چینی)انجام می شد. نبرد در محدوده های نزدیک از ترکیبی از جودو، جوجوتسو، بوکس، ساواته، کشتی و مبارزه خیابانی مشتق شده بود. پس از شورش های جنبش سی ام مه، که منجر به قتل عام پلیس شد، فیربیرن مسئول تشکیل یک جوخه کمکی برای کنترل شورش و عملیات پلیسی تهاجمی شد. پس از جذب مناسب ترین عناصر از انواع متخصصان هنر رزمی، از چین، ژاپن و دیگر نقاط، این هنر را به یک سیستم مبارزه ع
ملی تبدیل کرد که آنرا دفندو نامید. او و تیم پلیس او در این خیابان های شانگهای این مهارت ها را آزمایش کردند. خود فیربیرن سیستم مبارزه خود را به طور مؤثر در بیش از ۲۰۰۰ برخورد مستند شده، از جمله بیش از ۶۰۰ درگیری مرگبار استفاده نمود. هدف سیستم مبارزه او به طور ساده این بود:موثر بودن به روش وحشیانه تا آخرین حدممکن. همچنین روش او بر خلاف هنرهای رزمی سنتی شرقی که سال ها تمرین فشرده نیاز داشت، می توانست نسبتاً سریع به نیروهای جدید آموزش داده شود. این روش شامل آموزش تیراندازی های نقطه ای و تکنیک های مبارزه با سلاح گرم و همچنین استفاده مؤثر از سلاح های موردی مانند صندلی ها یا پایه های میز است. در طی جنگ جهانی دوم، فیربیرن به انگلیس بازگردانده شد و پس از اثبات اثربخشی تکنیک هایش برای آموزش روش رزمی اش به کماندوهای بریتانیایی استخدام شد. در طول این دوره، "روش شانگهای" خود را به روش "روش کشتن خاموش در نبرد محدوده نزدیک" برای استفاده در کاربردهای نظامی توسعه داد. این روش تبدیل به روش مبارزه استاندارد برای همه پرسنل عملیات ویژه بریتانیا شد. او همچنین چاقوی نبرد فربرن-سیکز را طراحی کرد که برای استفاده نیروهای ویژه انگلیسی
و آمریکایی به کار گرفته شد. وی در سال ۱۹۴۲، یک کتاب درسی برای تمرینات رزمی نزدیک به نام " "Get Tough" (سرسخت باش) منتشر کرد. افسران ارتش ایالات متحده آمریکا، رکس اپلگیت و آنتونی بیدل، روش های فیربیرن را در مرکز آموزشی در اسکاتلند آموختند و برنامه ای را برای آموزش کارکنان اداره سرویسهای استراتژیک در یک اردوگاه تازه تأسیس در نزدیکی دریاچه انتاریو در کانادا راه اندازی کردند. اپلگیت شرح کار خود را در سال ۱۹۴۳ با نام " Kill or Get Killed" (بکش یا کشته بشو) منتشر کرد. در طول جنگ، کماندوهای انگلیسی، تیپ شیطان، اداره سرویسهای استراتژیک OSS، رنجرهای ایالات متحده ارتش و مهاجمان نیروی دریایی این آموزشها را دیدند. دیگر سیستم های مبارزه ای که در جاهای دیگر برای مبارزه نظامی طراحی شده بودند، از جمله یونی فایت اروپایی، سامبو اتحاد جماهیر شوروی / روسیه، مبارزه تن به تن ارتشی، سانشو /ساندای نظامی چینی ،کاپاپ وکراو ماگای اسرائیل معرفی شدند. گستردگی و سبک آموزش رزمی تن به تن اغلب بر اساس نیاز موجود تغییر می کند. واحدهای نخبگان مانند نیروهای ویژه و واحدهای کماندوی ترجیح می دهند تأکید بیشتری بر آموزش رزمی تن به تن داشته باشند. گر
چه پس از جنگ جهانی دوم، مبارزه تن به تن در بیشتر نیروهای نظامی اهمیت کمتری یافت، درگیری های شورشگری مانند جنگ ویتنام ،درگیری های اعمال قانون و جنگ های شهری به بسیاری از ارتش ها هشدار می دهند که توجه بیشتری به این نوع مبارزه داشته باشند. هر گاه در این نوع مبارزه از اسلحه های کوچک طراحی شده برای مبارزه نزدیک هم استفاده شود، چناچه در سطح دسته یا جوخه باشد اغلب به آن جنگ در محدوده نزدیک (CQB) گفته می شود و چنانچه در سطوح تاکتیکی بالاتر باشد به آن "عملیات نظامی در قلمرو شهری" (MOUT) گفته می شود.
رود گومل رودی است به طول که به سند می ریزد. این رود از کشورهای افغانستان و پاکستان می گذرد. از ولایت پکتیکا در شمال افغانستان سرچشمه می گیرد و در ۲۰ مایلی جنوب دره اسماعیل خان در ایالت خیبر پختونخوا پاکستان به رود سند می پیوندد. دانشگاه گومل در دره اسماعیل خان و ولسوالی گومل در ولایت پکتیکا افغانستان به نام این رود نامگذاری شده است. ریشه شناسی. گمان می رود نام گومل از رودخانه گوماتی گرفته شده باشد که در ریگ ودا ذکر شده است. سرچشمه. سرچشمه های رود گومل در بخش شمالی ولایت پکتیکا در جنوب شرقی شهر غزنی قرار دارد. چشمه هایی که سرچشمه شاخه اصلی گومل را تشکیل می دهند، از بالای قلعه در بابکرکل در خیرکوت، ناحیه ای در پکتیکا که ساکنان غلجی پشتون های طایفه خاروتی و سلیمان خیل است، بیرون می آیند. شعبه دیگر گومل، "گمل دوم"، حدود ۱۴ مایلی پایین منشاء به کانال اصلی می پیوندد. گومل قبل از ورود به خیبر پختونخوا، پاکستان، از طریق غلجی شرقی به سمت جنوب شرقی جریان دارد. در داخل پاکستان، رود گومل مرز بین وزیرستان جنوبی و بلوچستان را تشکیل می دهد. تقریباً در فاصله ۱۱۰ مایلی از سرچشمه خود، با رود ژوب، شاخه اصلی آن، در نزدیکی خواجور
ی کاخ می ریزد. از رود ژوب تا رود سند حدود ۱۰۰ مایل فاصله دارد. این رود در ناحیه تانک در محلی معروف به گیردوی که در آن پشتون های میانی زندگی می کنند وارد دره گومل می شود. از آب گومل برای زراعت زمین های دره گومل از طریق سامانه زم (رود کوهی) استفاده می شود. این رود سپس از دشت دامعان در تحصیل کولاچی و بعداً از تحصیل دره اسماعیل خان می گذرد. در ۲۰ مایلی جنوب شهر دره اسماعیل خان به رود سند می پیوندد. سد گومل زم. سد گومل زم در سال ۲۰۱۳ افتتاح شد. سدسازی این رود در خواجوری کاخ حتی پس از تصویب اداری آن توسط دولت پاکستان در سال ۱۹۶۳ در سال ۱۸۹۸ پیش بینی شده بود. کار بر روی سد گومل زم در سال ۱۹۶۵ متوقف شد. تا سال ۲۰۰۱ در زمان حکومت پرویز مشرف از سر گرفته نشده بود.
رود کونر یا رود کنر رودی است که به دریای کابل می ریزد. این رود از کشورهای افغانستان و پاکستان می گذرد. طول آن است.
رود برتنگ رودی در آسیای مرکزی و از شاخه های پنج است که خود از شاخه های آمودریا است. از طریق واخان در افغانستان، سپس از طریق ناحیه روشان در ولایت خودمختار بدخشان کوهستانی، تاجیکستان می گذرد. این رود ۵۲۸کیلومتر (۳۲۸ مایل) طول دارد (۱۳۳ کیلومتر به استثنای آکسو و مرغاب) و مساحت حوضه آن ۲۴۷۰۰ کیلومتر مربع (۹۵۰۰ مایل مربع) است. دوره. این رود در دریاچه چاک ماکتین در پامیر کوچک در واخان سرچشمه می گیرد، جایی که به آکسو یا اوکسو ("آب سفید") معروف است. سپس به شرق می ریزد و از تاجیکستان می گذرد، سپس با عبور از روستای شیمک به سمت شمال به شهر مرغاب می پیچد. چند کیلومتر پایین تر از مرغاب دریاچه سریز است که در اثر زمین لرزه ۱۹۱۱ تاجیکستان بلندترین سد طبیعی جهان به نام سد اوسوی و دریاچه سریز را ایجاد کرد. رودخانه غدره درست در زیر دریاچه سریز به این رود می پیوندد. محل اتصال رود به برتنگ معروف است. برتنگ مسیری را به سمت پایین کوه های پامیر غربی دنبال می کند که ۱۳۲ کیلومتر (۸۲ مایل) جریان دارد و پیش از تبدیل شدن به شاخه ای از پنج در مرز تاجیکستان و افغانستان است. بیشتر رود در محدوده پارک ملی پامیر قرار دارد. برتنگ بیشتر از یخچال
های طبیعی و ذوب برف تغذیه می شود. این رود تنها رودی است که از شرق به غرب از گورنو بدخشان عبور می کند. برتنگ درست در بالای شهر روشان وارد پنج قرار دارد. دسترسی. در کنار رود سه مسیر وجود داشت، یکی در امتداد رود، که فقط در پاییز زمانی که آب کم بود قابل استفاده بود، دومی در امتداد صخره ها و سومی بسیار طولانی تر، جایی که حیوانات بارکش را می توان در امتداد یال کوه هدایت کرد. جاده اصلی به دلیل رانش سنگ غیرقابل عبور می شود. بالای بسید روستای بزرگ روشوو قرار دارد. بالاتر از آن رود غدره و رود مرغاب به هم می پیوندند و برتنگ را تشکیل می دهند. این جاده از شمال شرقی غداتا تا محل اتصال خود به تانیماس که از غرب به یخچال طبیعی فدچنکو منتهی می شود، می آید. این جاده از شرق تا دریاچه کاراکول ادامه دارد. مرغاب عموماً جز با پذیرش خطرات زیاد قابل عبور نیست. تا شهر مرغاب ۳۷ کیلومتر آخر جاده خاکی وجود دارد. بالاتر از مرغاب جاده ای جیپ رو با کیفیت رو به کاهش وجود دارد که رود را در جنوب شرقی به سمت توختامیش و شیمک دنبال می کند. دریاچه سریز. در ۱۸ فوریه ۱۹۱۱، زمین لرزه ۱۹۱۱ تاجیکستان، با قدرت ۷/۴ ریشتر، باعث رانش زمین بزرگی شد که جریان
مرغاب را به طور کامل مسدود کرد و یک روستای محلی را مدفون کرد. این رانش زمین که دو کیلومتر مکعب سنگ تخمین زده می شود، سدی طبیعی به نام سد اوسوی را تشکیل داد. مرغاب در ماه های بعد فضای پشت اوسوی را پر کرد تا دریاچه سریز را تشکیل دهد که اکنون حدود ۶۰ کیلومتر از دره را رود مرغاب پر کرده و ۱۷ کیلومتر مکعب آب دارد. زمین شناسان بر این باورند که سد ممکن است ناپایدار باشد و ممکن است در طی یک زلزله قوی آینده، یا به دلیل شکست ساختاری خود سد خاکی یا روان شدن خاک و بقایای سنگی که سد را تشکیل می دهند، فرو بریزد. دیواره سد اوسوی از زلزله محلی ۷/۲ ریشتری، زلزله ۲۰۱۵ تاجیکستان در ۷ دسامبر ۲۰۱۵ بدون هیچ نشانه ای از خراب شدن جان سالم به در برد.
رود کندار رودی است که به رود گومل می ریزد. این رود از کشورهای افغانستان و پاکستان می گذرد.
رود کُرَم رودی است که از جنوب شرق افغانستان سرچشمه می گیرد و به سند می ریزد. این رود از کشورهای افغانستان و پاکستان می گذرد. طول آن است. رود کُرّم از حوضهٔ آبریز سفیدکوه در ولایت پکتیای افغانستان و ناحیه کرم م در پاکستان سرچشمه می گیرد. این رود از وزیرستان شمالی و شهر بنو می گذرد و در نزدیکی عیسی خیل به رود سند می پیوندد. این رود دامنه های جنوبی سفیدکوه را زهکشی می کند و شاخه ای راست کرانه ای از رود سند است. رود کرم عمدتاً از مناطق قبایلی جنوبی خیبر پختونخوا می گذرد. این رود حدود زمین را آبیاری می کند. شاخه های فرعی آن شامل رودهای کرمن و خورمانه است. نیروگاه برق آبی کرم گرهی که در سال ۱۹۶۲ تکمیل شد، برای کنترل سیلاب، آبیاری و تولید برق مورد استفاده قرار می گیرد. خاک پیرامون رود کرم برای کشاورزی بسیار مناسب است. این خاک سرشار از مواد زنده بوده و در برخی فصل ها دچار سیلاب می شود. جغرافیای طبیعی. به طور کلی، جغرافیای طبیعی حوضهٔ رود کرم در بخش های بالادست، در نزدیکی علی خیل، میرازی کَله، پیرکلای، خرلاچی، پاراچنار و نواحی تَل، کوهستانی است. در نزدیکی شهر بنو رود به زمین های هموار می رسد و با شیب ملایم یکنواختی تا
محل ریزش به رود سند در نزدیکی عیسی خیل ادامه می یابد. ارتفاعات از حدود ۴۷۵۰ متر تا ۲۰۰ متر متغیر بوده و شیب کلی از شمال غرب به جنوب شرق است. بیشتر تراس های هموار در امتداد رود برای کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرند و آب رود برای آبیاری آن ها به کار گرفته می شود. افزون بر این، شمار زیادی کانال های آبیاری و مسیرهای انشعابی محلی از رود منشعب می شوند.
رود بلو ارث رودی است که به رود مینه سوتا می ریزد. این رود از کشور ایالات متحده آمریکا می گذرد. طول آن است.
جورج فلیکس میشیل ملکی‎ (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لبنان بازی کرده است. منابع. https://www.national-football-teams.com/player/72530/Felix_Michel_Melki.html
دیمیتری براندزا (؛ – ) زیست شناس، و گیاه شناس اهل رومانی بود. زنبق براندزا از او نام گرفته است.
اوسیپ جولیان ایوانویچ سنکوفسکی (به انگلیسی: Ossip Julian Iwanowitsch Senkowski) (زاده ۳۱ مارس ۱۸۰۰ میلادی – درگذشته ۱۶ مارس ۱۸۵۸ میلادی در سن پترزبورگ) شرق شناس روسی-لهستانی بود. او از پیشروان تدریس زبان های عربی، فارسی و ترکی در مسکو بود و استاد بسیاری از شرق شناسان مطرح روسیه محسوب می شود. بارتولد، شرق شناس مشهور روسیه در قرن بیستم، در کتاب خود "تاریخ خاورشناسی در اروپا و روسیه"، پیشرفت شناخت و تدریس این زبان ها در روسیه را مدیون تلاش های بولدیرف، سنکوفسکی و کاظم بیگ می داند. او در سال ۱۸۲۰ برای نخستین بار سه غزل از حافظ را به زبان روسی ترجمه و منتشر کرد. او این سه غزل را از برگردان ترکی "دیوان حافظ" در استانبول ترجمه کرده بود. سنکوفسکی همچنین در سال ۱۸۳۸ میلادی، روایت یاقوت حموی در مورد تفلیس در "معجم البلدان" را به زبان روسی برگرداند که از نخستین ترجمه های این کتاب به زبان های اروپایی محسوب می شود.
زنبق براندزا نام یک گونه از سرده زنبق است. نام این گل از نام گیاه شناس رومانیایی دیمیتری براندزا گرفته شده است.
کافه مدرس فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی شوجیت سیرکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان آبراهام، نرگس فخری، راشی خانا، سیدهارتا باسو، پراکاش بلاوادی ایفای نقش کرده اند.
واسیل اوملیانوویچ ماکوخ (; زاده – درگذشته ) کهنه سرباز جنگ جهانی دوم، زندانی سیاسی و کنشگر و عضو بود که در سال ۱۹۶۸ به نشانهٔ اعتراض به حکومت اتحاد شوروی بر اوکراین و حمله پیمان ورشو به چکسلواکی خود را آتش زد.
«کرانه شیبکوه ایران» شیبکوه در لغت به معنای کوهپایه است و این وجه تسمیه به دلیل مسافت دویست و هشتاد کیلومتری است که از بنک در شمال آغاز می شود و در جنوب به لنگه می رسد. البته در این بین افرادی هم هستند که اعتقاد دارند انتهای این جغرافیا در شمال، به شف (شیئو فعلی) یا مقام می رسد. شیبکوه از ساحل به خلیج فارس و از خشکی به تپه های کنگان و مغویه می رسد. ارتفاع این تپه ها به ترتیب ۱۰ و ۵۰ کیلومتر است. در این فاصله جغرافیایی، بندرهای متعددی وجود دارند که در حاشیه خورها بنا شده اند. جزایر شیخ شعیب (لاوان)، شاتور، هندورابی، کیش و فارور از نظر تقسیم بندی دولتی همگی تابع بخش شیبکوه بودند. منطقه ای که امروزه به نام شیبکوه می شناسیم، قبل ایراهستان نام داشته است، این کلمه در فارسی میانه از ترکیب ایراه به معنای ساحل و ستان که پسوند مکان است گرفته شده است. شیبکوه، بخشی از نواحی تحت فرمان اردشیر خوره بوده است. این متن اصلی مقاله است که از کتاب خلیج فارس، اعراب هوله سواحل شیبکوه ایران که ترجمه کتاب ویلیم فلور برداشت شده است. در سده ۱۲ میلادی، نواحی جنوبی کرانه شیبکوه یا همان سیف ها، عرب نشین بوده اند؛ در حالی که نواحی شمالی آن
همچون سیراف هیچ گونه جمعی عربی نداشته و در فارس نامه آمده: «هوای این مناطق بسیار گرم بوده است. دو سیف نامی این ناحیه، سیف ابوزهیر در حوالی سیراف و سیف عماره واقع در روبروری جزیره کیش بوده اند. این مناطق، مسجد جامعی نداشته اند و در آنها چیزی جز نخل نمی روییده است.
محسن الغسانی (به عربی: "محسن الْغسانی"؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عمان است، که در پست مهاجم برای باشگاه بانکوک یونایتد در لیگ برتر تایلند و تیم ملی عمان بازی می کند. تیم ملی. او به همراه تیم ملی فوتبال عمان در مسابقات جام ملت های آسیا ۲۰۱۹ حضور داشت و از تیم ملی ایران در مسابقه پنالتی گرفت.
هدف دقیق یک فیلم ویدئویی آمریکایی در ژانر فیلم اکشن و دلهره آور محصول سال ۱۹۹۷ میلادی به کارگردانی شلدون لتیچ با بازی دنیل برنهارت است. خلاصه داستان. داستان این فیلم دربارهٔ مأموریتی است که به یک سرباز مزدور سابق توسط سازمان های امنیتی به منظور ایجاد امنیت برای یک رئیس جمهور یک کشور خارجی داده می شود. تولید. فیلمبرداری در پورتو بایارتا، خالیسکو، واقع در کشور مکزیک با بودجه ۲ میلیون دلاری در دو هفته انجام شد. انتشار. این فیلم در تاریخ ۲۸ آوریل ۱۹۹۷ به طور مستقیم به ویدیو منتشر شد. این فیلم ویدئویی در ایالات متحده در تاریخ ۱۱ سپتامبر، ۱۹۹۹ منتشر شد.
راکی خوش تیپ فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی نیشیکانت کامات است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان آبراهام، دیویا چالواد، شروتی حسن، نیشیکانت کامات، شاراد کلکار ایفای نقش کرده اند.این فیلم یکی از برترین فیلم های هند در ژانر اکشن است که سکانس های رزمی جان آبراهام، بسیار مورد توجه منتقدان قرار گرفت.
سلام انگلیس فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی ویپول آمروتلال شاه است. در این فیلم بازیگرانی همچون پرینیتی چوپرا، آرجون کاپور، ساتیش کایشیک ایفای نقش کرده اند.
پائولو فراری (۱۸۲۲–۱۸۸۹) درام نویس ایتالیایی و از نمایش نامه نویسان برجستهٔ دورهٔ مبارزه برای استقلال و یکپارچگی ایتالیا به شمار می رود. زندگی نامه. پائولو فراری در مودنا به دنیا آمد و نمایشنامه های "دانته در ورونا" (۱۸۶۲) و "گولدونی و شانزده کمدی جدیدش" (۱۸۵۱) از آثار برجستهٔ اوست. این کمدی میهن پرستانه یکی از دوره های درخشان تاریخ تئاتر ملی ایتالیا را زمینه ساخته و مبارزهٔ گولدونی برای دستیابی به هنری نو، ژرف و مردمی را به نمایش می گذارد، و مضمون آن تکریم ادبیات ایتالیا و استاد بزرگش کارلو گولدونی است. این نمایشنامهٔ فِراری بسیاری از ویژگی های کمدی حماسی را در خود جا داده است.
کریستین مارتین فران (به انگلیسی: Christian Martin Frähn)(زاده ۱۷۸۲ میلادی – درگذشته ۱۸۵۱ میلادی) شرق شناس اهل آلمان بود. او مطالعات شرق شناسی خود را از دانشگاه روستوک آغاز کرد و سپس در دانشگاه های توبینگن و گوتینگن ادامه داد. او بخش هایی از کتاب "معجم البلدان" یاقوت حموی را به زبان لاتین ترجمه کرده است.
استفان شروک (زاده ۲۱ اوت ۱۹۸۶) یک بازیکن فوتبال اهل فیلیپین است. او در پست هافبک بازی می کند و سابقه حضور در تیم ملی فوتبال فیلیپین را دارد.
اوبرلیگا (، معنی: لیگ دستهٔ بالاتر) سطح پنجم سیستم لیگ فوتبال آلمان است. قبل از معرفی لیگا ۳ در سال ۲۰۰۸، این دسته در ردهٔ چهارم لیگ های آلمان بود. در پایان فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲، تعداد اوبرلیگاها از یازده به چهارده افزایش یافت. اوبرلیگاهای پیش از بوندس لیگا. بر اساس معیارهای مشخص شده توسط انجمن فوتبال آلمان در اکتبر سال ۱۹۶۲، یک سیستم ارزیابی برای دوازده فصل تعیین شد که طی آن شانزده باشگاه از این پنج لیگ ایجاد شدند که برای اولین بار در بوندس لیگا، بالاترین سطح فوتبال کشور، شرکت می کردند و دیگر باشگاه ها به دستهٔ دوم یعنی رگیونالیگا می رفتند. اوبرلیگا ۲. در فهرست زیر، اوبرلیگاهایی را مشاهده می کنید که از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳ بعنوان لیگ دسته دوم در فوتبال آلمان فعال بودند. این اوبرلیگاها عبارت اند از:
هسن لیگا (تا سال ۲۰۰۸ اوبرلیگا هسن) نام بالاترین رده از لیگ های فوتبال آلمان در ایالت هسن می باشد. این لیگ یکی از چهارده اوبرلیگای فوتبال آلمان می باشد که زیرمجموعهٔ پنجمین لایه در سیستم نظام طبقه بندی لیگ های فوتبال آلمان است. تا پیش از معرفی لیگا ۳ در سال ۲۰۰۸، این دسته در چهارمین ردهٔ لیگ های آلمان بود. نگاه کلی. این لیگ در سال ۱۹۴۵ تشکیل شده است و بجز دو فصل اول آن، تمامی فصول به صورت تک دسته ای بازی شده اند. این لیگ تا سال ۱۹۵۰ با نام لاندس لیگا هسن شناخته می شد و دستهٔ دوم سیستم نظام طبقه بندی لیگ های فوتبال آلمان را تشکیل می داد. با معرفی اوبرلیگا ساد ۲ در سال ۱۹۵۰، نام این لیگ از لاندس لیگا هسن به آماتورلیگا هسن تغییر یافت. این لیگ تا سال ۱۹۷۸ با همین نام شناخته می شد تا اینکه در سال ۱۹۹۴، نام آن به اوبرلیگا هسن تغییر یافت. آخرین تغییر نام این لیگ نیز در سال ۲۰۰۸ انجام شد؛ جایی که نام آن از اوبرلیگا هسن به هسن لیگا تغییر یافت. در سال ۱۹۹۴، با معرفی ریجنالیگاها، شش باشگاه فوتبال از هسن بر اساس عملکردهایشان در سه فصل آخر، صلاحیت شرکت در لیگ جدید را داشتند. این باشگاه ها عبارت اند از: در ابتدا قرار بود ب
اشگاه فوتبال اف اس وی فرانکفورت نیز در این لیگ حضور پیدا کند ولی به بوندس لیگا ۲ انتقال یافت. قهرمانان هسن لیگا. قهرمانان این لیگ از سال ۱۹۴۵ عبارت اند از:
داریئو مورنو (؛ – ) خواننده، نوازنده پیانو، آهنگساز و بازیگر سینمای اهل ترکیه بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مزد ترس"، "تن تن و راز پشم طلایی" و "زن و بازیچه او" اشاره کرد.