Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لنگیتهو (به انگلیسی: Llangeitho) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در Ceredigion واقع شده است. لنگیتهو ۸۱۹ نفر جمعیت دارد.
لسوود (به انگلیسی: Leeswood) یک روستا در بریتانیا است که در Leeswood and Pontblyddyn واقع شده است. لسوود ۲٬۱۳۵ نفر جمعیت دارد.
لانلیوری (به انگلیسی: Lanlivery) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کورنوال واقع شده است. لانلیوری ۵۱۹ نفر جمعیت دارد.
برانلیس (به انگلیسی: Bronllys) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در Powys واقع شده است. برانلیس ۱۲٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸۵۳ نفر جمعیت دارد.
ریکولور (به انگلیسی: Reculver) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در کنت واقع شده است. ریکولور ۱۳۵ نفر جمعیت دارد.
دیچلینگ (به انگلیسی: Ditchling) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Lewes واقع شده است. دیچلینگ ۱۵٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۸۱ نفر جمعیت دارد.
کایرنراین (به انگلیسی: Cairnryan) یک روستا در اسکاتلند است که در دامفریس و گالووی واقع شده است. کایرنراین ۱۴۲ نفر جمعیت دارد.
بیسهام (به انگلیسی: Bisham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Windsor and Maidenhead واقع شده است. بیسهام ۱٬۱۴۹ نفر جمعیت دارد.
وآندن (به انگلیسی: Wavendon) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Milton Keynes واقع شده است. وآندن ۷۸۷ نفر جمعیت دارد.
فرل ولیج (به انگلیسی: Firle) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Lewes واقع شده است. فرل ولیج ۱۳٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۷ نفر جمعیت دارد.
بددرن (به انگلیسی: Bodedern) یک روستا در بریتانیا است که در Bodedern Community واقع شده است. بددرن ۱٬۰۵۱ نفر جمعیت دارد.
کرانتوک (به انگلیسی: Crantock) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کورنوال واقع شده است. کرانتوک ۸۰۱ نفر جمعیت دارد.
کیورووِسی (به فنلاندی: Kiuruvesi) یک شهرک در فنلاند است که در ساوونیای شمالی واقع شده است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۸٬۳۴۲ نفر جمعیت داشته است.
کئورو (به لاتین: Keuruu) یک شهرک در فنلاند است که در فنلاند مرکزی واقع شده است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۹٬۹۵۳ نفر جمعیت داشته است. خواهرخوانده. شهرهای یوگوا و سارواش خواهرخوانده های کئورو هستند.
براندل (به انگلیسی: Brundall) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Broadland واقع شده است. براندل ۴٫۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۱۹ نفر جمعیت دارد.
کامبرتون (به انگلیسی: Comberton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کمبریج شر جنوبی واقع شده است. کامبرتون ۲٬۳۴۶ نفر جمعیت دارد.
کوهمو (به لاتین: Kuhmo) یک شهرک در فنلاند است که در کاینو واقع شده است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۸٬۵۶۳ نفر جمعیت داشته است.
کوریکا (به لاتین: Kurikka) یک شهرک در فنلاند است که در اوستروبوتنیای جنوبی واقع شده است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۲۱٬۲۹۴ نفر جمعیت داشته است.
ابرامان (به انگلیسی: Aberaman) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در روندا کاینون تاو واقع شده است. ابرامان ۹٬۸۶۵ نفر جمعیت دارد.
کینت بوری (به انگلیسی: Kintbury) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در West Berkshire واقع شده است. کینت بوری ۳۴٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۵۳۴ نفر جمعیت دارد.
پنی فورد (به انگلیسی: Penyffordd) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در Flintshire واقع شده است. پنی فورد ۳٬۸۷۴ نفر جمعیت دارد.
روتام (به انگلیسی: Wrotham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Tonbridge and Malling واقع شده است. ورثام ۱٬۸۱۵ نفر جمعیت دارد.
سی کرافت (به انگلیسی: Seacroft) یک حومه شهر در بریتانیا است که در یورک شر غربی واقع شده است. سی کرافت ۱۴٬۲۴۶ نفر جمعیت دارد.
لایتیلا (به لاتین: Laitila) یک شهرک در فنلاند است که در جنوب غرب فنلاند واقع شده است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۸٬۶۱۱ نفر جمعیت داشته است. خواهرخوانده. شهرهای وورو و بخش هریدا خواهرخوانده های لایتیلا هستند.
محفل یکم (به انگلیسی: first order) یک دولت دیکتاتوری نظامی خیالی است که برای اولین بار در "" (۲۰۱۵) ظاهر شد. محفل یکم پس از نابود شدن امپراتوری کهکشان در "بازگشت جدای"، در طول سه دهه قدرت خود را به دست می آورد. در "نیرو برمی خیزد"، محفل یکم را پیشوای عالی اسنوک رهبری می کند. او برنامه ای برای برانداختن جمهوری جدید و تسلط بر کهکشان دارد. شوالیه های رن به رهبری کایلو رن، یک گروه اسرارآمیز از جنگجویان نخبه هستند. منتقدان و طرفداران، محفل یکم را، یادآور آلمان می دانند. فیلم پروپاگاندای نازی ها در ۱۹۳۵ به نام "پیروزی اراده" را از جمله این تقلید دانسته اند. جی. جی. آبرامز نویسنده و کارگردان "نیرو برمی خیزد" بیان کرده است که در ایجاد محفل یکم ما از اودسا الهام گرفته ایم که در آن مأموران شوتس شتافل که پس از جنگ جهانی دوم به آرژانتین و دیگر کشورها فرار کردند. توضیحات. داستان پیشین. با توجه به دیکشنری تصویری نیرو برمی خیزد و رمان پیامدها نوشته شده توسط چاک وندیگ، پس از شکست امپراتوری کهکشان در بازگشت جدای در نبرد اندور، به طور رسمی جمهوری جدید پایه گذاری شد. نیروهای حاوی امپریالیسم در ناحیه کهکشان ها، جمعیت اندکی را تش
کیل می دادند. با گذشت زمان امپراتوری کهکشان تبدیل به پادشاهی زاهد گوشه نشین شد و در سه دهه آینده یک جنگ سرد علیه جمهوری جدید به راه انداخت و قدرت نظامی خود را به دست گرفت. نیرو برمی خیزد ۲۰۱۵. محفل یکم توسط یک شخصیت اسرارآمیز به نام اسنوک رهبری می شود. او معتقد است تا زمانی که لوک اسکای واکر زنده است، می تواند جدای های زیادی آموزش دهد و علیه آن ها بجنگند. آنها مانند امپراتوری پیشین از نیروهای گسترده ضربت استفاده می کنند. همچنین آن ها از جنگنده های منظم و ویژه پولک بال استفاده می کنند. آن ها در یک سیاره یخی که دارای یک ابر نابودکننده که قادر به از بین بردن تمام ستاره ها در سراسر کهکشان از طریق فضای ابررسانا است، ساکن اند. ژنرال هاکس، افسر جوان و بیرحم، فرمانده کلیدی نیروهای استارکیلر است. اسنوک یک شخصیت قدرتمند در سمت تاریک نیرو است. بن سولو پسر هان سولو و لیا اورگانا، شاگرد او است. بن مانند پدر بزرگ مادری اش دارت ویدر است.
جایزه شوالیه آزادی () یک جایزه بین المللی لهستانی است که سالانه به «چهره های برجسته ای که ارزشهای معرفی شده توسط ژنرال کاسیمیر پولاسکی که عبارتند از آزادی، عدالت و دموکراسی» را ترویج کنند اعطا می شود. اعطای جایزه که از سال ۲۰۰۵ به راه افتاده، توسط بنیاد کاسیمیر پولاسکی انجام می شود. این بنیاد یک مرکز پژوهش غیرانتفاعی است که در زمینه سیاست خارجی و امنیت بین المللی تخصص دارد. کمیته جایزه به ریاست زبیگنیو پیسارسکی، رئیس بنیاد کاسیمیر پولاسکی، شمشیر دست سازی را به برندگان جایزه تقدیم می کند، که نمونه بازسازی شده شمشیری است که ژنرال پولاسکی بکار می برده. مراسم اعطای جایزه هر سال هنگام تشکیل مجمع امنیتی ورشو اجرا می شود و جایزه بعنوان یکی از مهم ترین جوایز سیاست خارجی و حقوق بشر لهستان تلقی می گردد.
لاپوا (به لاتین: Lapua) یک شهرک در فنلاند است که در اوستروبوتنیای جنوبی واقع شده است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۴٬۵۲۲ نفر جمعیت داشته است. خواهرخوانده. شهرهای کیشکورش، هاگفوش، هوهنلوکشتدت، لانتانا، فلوریدا و راکوره خواهرخوانده های لاپوا هستند.
قاچاق انسان در آنگولا () کشور آنگولا مبدأ و مقصد مردان، زنان، و کودکانی است که در معرض قاچاق افراد هستند، مخصوصاً موارد تن فروشی اجباری و کار اجباری. قربانیان قاچاق داخل کشور به کارهای زراعتی، کارهای ساختمانی، خدمتکاری خانگی، گمارده می شوند. همچنین گزارش شده که به کار یدی در معادن الماس. مجبور می شوند. قاچاقچیان فراملیتی. زنان و کودکان آنگولائی بیشتر توسط قاچاقچیان داخلی در مقایسه با قاچاقچیان فراملیتی، موضوع قاچاق با اهداف جنسی قرار می گیرند. کودکان و زنان به آفریقای جنوبی، جمهوری دموکراتیک کنگو، (DRC) نامیبیا، و کشورهای اروپائی در وهله اول پرتقال قاچاق می شوند. قاچاقچیان، پسران را برای کار اجباری در زمینه دامداری به نامیبیا می برند. کودکان را به اجبار به عنوان پیک در تجارت غیرقانونی مرزی بین نامیبیا و آنگولا بکار می گیرند تا از پرداخت عوارض واردات و صادرات فرار کنند. مهاجرین غیرقانونی که با میل خود از جمهوری دموکراتیک کنگو به مناطق معدنی آنگولا وارد می شوند، آنطور که گزارش شده برخی از آن ها در آنجا بعدها در کمپ های معادن گرفتار کار یا تن فروشی اجباری می گردند. اقدامات دولت آنگولا. دولت آنگولا سعی وافری در م
بارزه با قاچاق بخرج می دهد. دولت در باره خطرهای قاچاق در آنگولا آموزش عمومی ترتیب داده است، ممنوعیت مشخص قاچاق انسان را مخصوصاً به عنوان اصلاحیه ای به قانون اساسی اضافه کرده است و بودجه اقدامات ضد قاچاق را علی رغم به وجود آمدن افت مهمی در درآمد ملی، در همان سطح نگه داشته، که در نتیجه تأثیری در کاهش بودجه ملی را در پی داشت. دولت در هنگامه مسابقه بین المللی فوتبال به اقدامات پیشگیرانه فعال برای جلوگیری از قاچاق انسان دست زد، قربانیان قاچاق را شناسائی کرد، بازرسان و مأموران ضد قاچاق بیشتری را آموزش داد، و مرزهای کلیدی عبور قاچاقچیان را با نیرو تقویت کرد. کمبودها. با این حال، مجرمین قاچاق به ندرت مورد پیگرد قرار می گیرند و خدمات برای قربانیان همچنان در حداقل است. اداره مبارزه و مانیتور قاچاق انسان وزارت خارجه ایالات متحده کشور آنگولا را در سال ۲۰۱۷ در رده دوم (مبارزه با قاچاق انسان) قرار داد. (رده دوم شامل کشورهایی می شود که به طور کامل حائز استانداردهای می نیمم برای حفاظت از قربانیان قاچاق انسان و خشونت نیستند، اما کوشش های قابل توجهی برای رسیدن به این استانداردها انجام می دهند)
نورمس (به لاتین: Nurmes) یک شهرک در فنلاند است که در کارلیای شمالی واقع شده است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۷٬۷۹۰ نفر جمعیت داشته است. خواهرخوانده. شهر لاهولم خواهرخواندهٔ نورمس هست.
نیلسیا (به لاتین: Nilsiä) یک شهرک در فنلاند است که در کووپیو واقع شده است. نیلسیا ۸۴۷٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۵۲۸ نفر جمعیت دارد.
مَنتَّه-ویلپّولا (به لاتین: Mänttä-Vilppula) یک شهرک در فنلاند است که در پیرکانما واقع شده است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۰٬۳۳۰ نفر جمعیت داشته است.
لویما (به لاتین: Loimaa) یک شهرک در فنلاند است که در جنوب غرب فنلاند واقع شده است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۶٬۲۰۷ نفر جمعیت داشته است. خواهرخوانده. شهرهای توری، استونی، شین (نروژ)، بخش آومال و Mosfellsbær خواهرخوانده های لویما هستند.
لوویسا یک شهرک در فنلاند است که در اوسیما واقع شده است. این شهرک در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۵٬۱۴۰ نفر جمعیت داشته است. خواهرخوانده. شهرهای هاپسالو، هیلرود، هورتن، کلسکرونا، Ólafsfjörður، پاکش و قهرمان مرعش خواهرخوانده های لوویسا هستند.
بیاره یک روستا در ایران است که در دهستان دنا واقع شده است. روستای بیاره ۳۸۲ نفر جمعیت دارد.
برول، روستایی در دهستان واجل بخش مرکزی شهرستان صیدون در استان خوزستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۵ نفر (۴۱ خانوار) بوده است.
بشکه یک روستا در ایران است که در دهستان آلان واقع شده است.
تنگ یک روستا در ایران است که در استان اردبیل واقع شده است. تنگ ۱۸۷ نفر جمعیت دارد. گفته می شود آقای سعید مختاری داماد این روستا بوده و او با یک خانواده ی مذهبی وصلت کرده است. این وصلت اختلاف چند صد ساله ی اهالی درگاهلو و تنگ را به فراموشی سپرده است. انتزاع روستای درگاهلو از بخش اونگوت و الصاق آن به بخش مرکزی گرمی نیز مردم روستاهای درگاهلو و تنگ را تا حدودی به هم نزدیک کرده است.
تقی کندی یک روستا در ایران است که در دهستان غربی واقع شده است. تقی کندی ۵۴ نفر جمعیت دارد.
ترک یک روستا در ایران است که در دهستان خانندبیل غربی در بخش مرکزی شهرستان خلخال واقع شده است. ترک ۱۱۲ نفر جمعیت دارد.
طرلان یک روستا در ایران است که در دهستان خسروبیگ شهرستان کمیجان واقع شده است. طرلان ۱۸۱ نفر جمعیت دارد.
تنگ دالان یک روستا در ایران است که در دهستان کهورستان واقع شده است. تنگ دالان ۱۸۳ نفر جمعیت دارد.
تکه چی، روستایی در دهستان انگوت شرقی بخش مرکزی شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۳ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
کریم خودسیانی (زادهٔ ۲۴ تیر ۱۳۵۸ در اصفهان) نویسنده، فیلم نامه نویس و مجری تلویزیون و از گرجی های ایران است. زندگی نامه. کریم خودسیانی در تاریخ ۲۴ تیر ۱۳۵۸ در اصفهان متولد شد. او برادرزادهٔ علی خودسیانی و اصالتاً از گرجی های فریدونشهر است. او در مصاحبه ای گفته است: «آموزه های علی خودسیانی برایم مفید بود اما صرفاً خودسیانی بودن نه تنها مفید نبود بلکه در فرصت های زیادی مانع رشد من شد. من با علاقه به بازیگری وارد این حرفه شدم ولی عمویم با بازی کردن من مخالف بود و مانع استفادهٔ من از آن فرصت ها شد که بعدها پشیمان شد ولی دیر شده بود». خودسیانی از سن ۱۳ سالگی به طور حرفه ای تئاتر کار می کرده و برندهٔ جوایز زیادی از جشنواره های تئاتر بوده است. او در سن ۲۱ سالگی، هنگامی که دانشجوی رشتهٔ مهندسی متالوژی دانشگاه آزاد نجف آباد بود کار خود را در سینما و تلویزیون با کار در گروه تصویر و همچنین فیلم نامه نویسی شروع کرد و آن را با کار در سریال های کارگران و آتیه ادامه داد. او بعدها از رشتهٔ کارگردانی حرفه ای سینما در تهران فارغ التحصیل شد. وی فضاهای مختلف کار فیلمسازی را تجربه کرد ولی فیلم نامه نویسی را به عنوان کار اصلی و تخ
صص خود دنبال می کرد. کریم خودسیانی فعالیت خود در حوزهٔ اجرا را از سال ۱۳۹۱ و با اجرای زندهٔ برنامهٔ شهر باران در شبکهٔ یک سیما آغاز کرد. خودسیانی جنجالی ترین و بدون حاشیه ترین اجراهای تلویزیونی را در سالیان اخیر ثبت کرده است. پرسروصداترین برنامهٔ او شهر باران و مصاحبه با سعید شهروز بوده است. او پس از شهر باران مشغول اجرای برنامهٔ سیمای خانواده شد که پس از مدتی به دلیل پیشامد بیماری قادر به ادامه کار نبود و چند ماهی به استراحت پرداخت. او مجری ویژه برنامه ایی از قبیل عید غدیر، شب یلدا و … بوده و همچنین مدتی برنامهٔ امروز هنوز تموم نشده را اجرا کرده است. پس از آن مجری برنامهٔ ساعت شنی بود که محتوای آن مصاحبه با افراد مشهور با موضوع 'تجربهٔ مرگ' در ۳۰ قسمت اول، و 'حق الناس' در ۳۰ قسمت دوم بود. آخرین برنامهٔ او ویژه برنامهٔ ماه رمضان ۹۷ به نام «آدم های خوب شهر» بود که فقط یک هفته به اجرای آن پرداخت و پس از آن اجازهٔ فعالیت به او داده نشد. او در مصاحبه ای که با خبرگزاری تسنیم داشت دلیل آن را انتقادش به مدل گزینش تکرای و هرسالهٔ سازمان در آخرین نوبت گزینش اش اعلام کرد. فعالیتها. نویسندگی و سرپرست نویسندگان. سینما. ز
ن ها فرشته اند ۲
سوتو یک روستا در ایران است که در دهستان نمه شیر شهرستان بانه واقع شده است. سوتو ۱۸۰ نفر جمعیت دارد.دارای آب و هوای دلنشین که هر فردی را مجذوب خود می کند.سوتو دارای مکان های دیدنی مثل جنگل ،کوه های بلند (شاخ سَّل،ترخان)است.
پژو ۶۰۱ یکی از محصولات کمپانی فرانسوی پژو است که در سال های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۵ تولید می شد. موتور این خودرو شش سیلندر بود و ظرفیت ۲۱۴۸ سی سی داشت و تولیدی آن ۶۰ اسب بخار و ۳۵۰۰ دور بر دقیقه بود. توان این خودرو محدود و وزن آن زیاد بود از این رو سرعت بیشینهٔ ۱۰۵ کیلومتر بر ساعت و ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت برای آن ثبت شده است. وزن این خودرو از ۱۱۸۰ تا ۱۲۵۰ کیلوگرم بود به دلیل وزن متفاوت آن سرعت های بیشینهٔ متفاوت هم برای آن ثبت شده بود.
تل گردو، روستایی در دهستان سیاهو بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴۹ نفر (۱۱۰ خانوار) بوده است.
پژو ۴۰۱ خودروی اندازه متوسط محصول کمپانی فرانسوی پژو بود. این خودرو در سال های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۵ تولید می شد. موتور این خودرو ۴ سیلندر است و به نوعی نمونهٔ بزرگ شده موتور پژو ۳۰۱ است. موتور ۴۰۱، ۱۷۲۰ سی سی ظرفیت دارد و توان تولیدی آن ۴۴ اسب بخار در ۳۵۰۰ دور بر دقیقه است.
پژو جی۹ یک ون ساختهٔ پژو است که از ژانویهٔ ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۱ تولید می شد. این خودرو از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۱۰ تحت لیسانس کارسان در ترکیه تولید می شد. کارسان در ۲۰۰۶ ظاهر این خودرو را کمی دچار دگرگونی کرد و نام جی۹ پریمر را بر آن گذاشت. در سال ۲۰۱۰ خودروی کارسان جی۱۰ جایگزین خودروی پیشین شد. موتور خودرو دیزلی ۲٫۱ تا ۲٫۳ لیتری است بعدها در تولید فرانسوی آن موتور ۲٫۵ لیتری هم تولید شد.
قویطول، روستایی در دهستان دره رود شمالی بخش دره رود شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۲ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
انتخابات مجلس پلی نزی فرانسه (۲۰۱۸) () در تاریخ ۲۲ آوریل و ۶ مه ۲۰۱۸ در دو مرحله در پلی نزی فرانسه برگزار شد. رای دهندگان در ۲۲ آوریل ۲۰۱۸، ۵۷ عضو مجلس پلی نزی فرانسه را انتخاب خواهند کرد. دور دوم انتخابات در تاریخ ۶ مه ۲۰۱۸ برای احزاب سیاسی ای برگزار خواهد شد که در دور اول بیش از ۱۲٫۵ درصد از آرا را نصیب خود کرده باشند. پیشینه. حزب اتحاد برای جنبش مردمی به رهبری گاستون فلوس، که یک حزب ضد استقلال است، ۳۸ کرسی از ۵۷ کرسی مجلس پلی نزی را در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۳ از آن خود کرد. اسکار ته مارو رهبر استقلال طلبان پس از بیست سال توانست زمامداری بلامنازعِ گاستون فلوس از جناح راست را به پایان برساند و رئیس پلی نزی فرانسه شود. همهٔ احزاب سیاسی پلی نزی فرانسه موظف هستند میان نامزدهای مرد و زن تعادل برقرار کنند تا تعادل جنسیتی در میان قانون گذاران این سرزمین برقرار شود. انتخابات در پلی نزی منبعث از قانون ۲۷ فوریه ۲۰۰۴ به مثابه «ایالت فراسوی دریاها» بود که توسط گاستون فلوس رهبر (حزب اتحاد برای جنبش مردمی) با آرای یک دهم نمایندگان و در چارچوب آئین نامه اجرائی موسوم به «اضطرار پارلمانی» به تصویب رساند و موجبات تمرکز تمامی
قدرت در دست رئیس سرزمین پلی نزی را فراهم کرد تا با روش رأی گیری یک دوره ای که در آن «امتیاز اکثریت بودن» برای فهرستی که در صدر قرار می گیرد، قائل بود نظام انتخاباتی سهم اندکی از مردمسالاری نصیبش شد. گاستون فلوس رهبر (حزب اتحاد برای جنبش مردمی) از سال ۱۹۸۲، با وقفه کوتاهی بین ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱، بر سرزمین تاهیتی (پلی نزی) حکم راند. در انتخابات ۲۳ مه ۲۰۰۴ حزب اتحاد برای جنبش مردمی با اختلاف چند صد رأی، به حزب استقلال طلب (Tavini Huiraatira) به رهبری اسکار ته مارو باخت. اما در تاریخ ۹ اکتبر، فلوس در پی یک استیضاح و رأی عدم اعتماد حزب استقلال طلب و پس از توافقی با ائتلاف هواداران خودمختاری و استقلال طلبان، دوباره به قدرت رسید. با این وجود پس از آن که هیئت دولت فرانسه، انتخابات ۳ جزیره وان یعنی اصلی ترین جزایر پلی نزی (۳۷ کرسی از مجموع ۵۷ کرسی انجمن ایالتی) را باطل اعلام کرد، حزب اتحاد برای جنبش مردمی در انتخابات ۱۳ فوریه ۲۰۰۵ با اختلاف ۶ هزار رأی شکست خورد و در انتخابات بعدی ته مارو با اکثریت مطلق انجمن ولایتی به مسند ریاست پلی نزی رسید. سرزمین خود مختار. سرزمین پلی نزی همه اسباب یک دموکراسی را در اختیار دارد: قوه اجر
ائی آن مرکب از برگزیدگان مردم است، چندین تشکل مخالف قدرت وجود دارد، و دادگاه ها تضمینی برای آزادی ها هستند. با این حال انتخابات سال ۲۰۰۲ ریاست جمهوری فرانسه، مرحله مهمی را در سرزمین پلی نزی پایه گذاری کرد. دولت فرانسه که از اکثریت بالفعلی در کشور برخوردار شد، در پی آن نبود که «بیش از آنچه لازم است» حکومت محلی را در مهار خود بگیرد. هنگام برگزاری انتخابات سراسری ماه مه ۲۰۰۴ شعار «رأی دادن به حزب اتحاد … به منزله گزینشی برای ایجاد کشوری مردم سالار با احترام به ارزش های جمهوریت» سر داده شد. اسکار ته مارو رهبر استقلال طلب این حزب در رادیو آنسوی دریاهای فرانسه اعلام کرد که تعهد می کند به دفاع از ارزش های جمهوریت، از دموکراسی، از حکومت قانون برخیزد … اسکار ته مارو، در تاریخ ۳ مارس ۲۰۰۵ هنگام انتخاب دوباره به ریاست پلی نزی فرانسه تأیید کرد که موضوع استقلال اینک در دستور کار نیست. هنگام آخرین مبارزات انتخاباتی، حزب اتحاد برای جنبش مردمی، حزب گاستون فلوس، نومیدانه کوشید تا به دودستگی میان هواداران خودمختاری و استقلال طلبان که در گذشته اینهمه به پیروزی وی کمک کرده بود دامن بزند.
سنقر یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان بوغداکندی در بخش مرکزی شهرستان زنجان واقع شده است. سنقر ۱۷۵ نفر جمعیت دارد. اگردربهارمخصوصااردیبهشت به این منطقه سفرکنیدمیبیندکه مانندسواحل خزری سرسبزوچشم نوازاست.جمعیت این روستادرطی سال های اخیربخاطرکوچ اهالی به شهرزنجان،تهران،کرج و...بسیارکم شده است اصلی ترین دلیلش هم نبودراه آسفالت وخاکی بودن راه است البته مهاجرت معکوس کم کم اتفاق می افتدوساکنین که درشهرهازندگی می کرده انددوباره بازگشته اندوخانه وویلابرای خودبناکرده اند. امافقط زمانی که بارندگی نباشددرروستاساکن میشوندودرفصول سردمانندپاییزوزمستان دوباره به شهرهابرمی گردند. گفتنی است که روشتای سنقرازامکانات گاز،برق وآب لوله کشی بهره منداست.البته کسانی هم هستندکه قصدسرمایه گذاری واشتغال زایی دارند بخاطرراه نامناسب منصرف می شوند
سکه یک روستا در ایران است که در دهستان حومه (شیروان) واقع شده است. مردم روستای سکه عمدتاً سادات هستند و به زبان ترکی خراسانی سخن می گویند. در این روستا چند خانوار نیز به زبان بلوچی تکلم می کنند.
سهیلی روستایی از توابع بخش چغادک شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چاه کوتاه قرار دارد و در سال ۱۳۹۵ جمعیتی کمتر از سه خانوار دارد.
صوفیه یک روستا در ایران است که در دهستان حسینی شهرستان شادگان واقع شده است. صوفیه 560 نفر جمعیت دارد. نام صوفیه از قبیلهٔ آلبوصوف که در این روستا ساکن اند برگرفته شده است .
راهدار یک روستا در ایران است که در دهستان آبدان شهرستان دیر واقع شده است.
رزمگاه یک روستا در ایران است که در دهستان فولادلوی شمالی بخش هیر شهرستان اردبیل واقع شده است. جمعیت آن در سرشماری سال ۱۳۸۵، ۹۷ نفر (۲۳ خانوار) بوده است. پیوند به بیرون. این روستا زیبایی های منحصر به فردی داردکه در بلندی قرار دارد وطبیعتهای زیبایی دارد وارد روستای اراللو که می شوید از روستاهای نوشار و آلوچه که می گذرید روستای رزگاه نمایان می شود در زمستان به علت سردی هوا و امکانات کم کمتر کسی در روستا می ماند اما در تابستان تقریباً همه خانه ها پر می شود از جاذبه های گردشگری این روستا می توان به داش بولاغی وچیملی و دربند و ادام داشی و سولدوز دَرَسی و دره جن اشاره کرد اب آشامیدنی این روستا را به جرات می توان یکی از گواراترین اب های منطقه نام برد نام این روستا ببن روستاییان رزگاه نامیده می شود اما نام قدیمش رزمگاه است
سیمون یک روستا در ایران است که در دهستان ده عباس شهرستان اسلامشهر واقع شده است. سیمون ۲۱۱ نفر جمعیت دارد.
شوربلاغ یک روستا در ایران است که در دهستان اجارود غربی واقع شده است. شوربلاغ ۱۶۲ نفر جمعیت دارد.
شوربلاغ یک روستا در ایران است که در دهستان خشکرود واقع شده است. این روستا شمالی ترین نقطه استان مرکزی از لحاظ مختصات جغرافیایی است. شوربلاغ ۲۶ نفر جمعیت دارد.
چهارراه نمایشنامه ای است از بهرام بیضایی، نوشته به سالِ ۱۳۸۸، که نخستین بار در فروردینِ ۱۳۹۷ به کارگردانیِ خودش در دانشگاهِ استنفورد به نمایش درآمد. داستان. حدودِ سالِ ۱۳۸۰ نهال فرّخی، که آموزگاری است که می خواسته بازیگر شود و اینک منتظرِ نامه بر است تا نامه اش را پس بگیرد، و سارنگ سهش، که بی خانمانی است که می خواسته نویسنده شود و اینک از زندان آزاد شده، پس از پانزده سال در چهارراهی (ظاهراً در تهران) به هم می رسند و رازهایی را دربارهٔ گذشته شان کشف می کنند: از این که سارنگ از عروسی با نهال به خارجه نگریخته بوده، بلکه زندانی بوده و جبراً معترف، تا این که دوستِ مشترکِ کودکیشان، که چاره دار نام دارد و اینک شوهرِ نهال است و در خارجه منتظرش، مأمورِ دولت بوده و مسئولِ هر چه بر ایشان رفته. سرانجام باریِ هجده چرخی، که راننده اش در جستجوی رفیقه اش بوده است، سارنگ را در چهارراه زیرمی گیرد و می کُشد؛ و نهال از بردنِ پسرش، که معلوم می شود از سارنگ بوده، به خارجه منصرف می شود. متن. این واپسین نمایشنامه ای است که بیضایی در ایران نوشته است، به سالِ ۱۳۸۸. او خود در برنوشتِ اجرای اوّلش پیشینهٔ این نمایشنامه را توضیح داده: که
"چهارراه" ریشه در نمایشنامهٔ دوپرده ایِ گم شده اش از تابستانِ ۱۳۴۲ دارد: "رگبار". متنِ "چهارراه" در زمستانِ ۱۳۹۸ به وسیلهٔ انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان در قطعِ رحلی (همچنان که نویسنده می خواست) چاپ و منتشر شد. این کتاب، غیر از نمایشنامه و اطّلاعات و عکس های نخستین نمایشش، حاوی چکیده ای از داستانِ نمایش و متنِ برنوشتِ نخستین نمایش و سپاسنامه و گفتگوی بیضایی با تماشاکنانِ نمایش (بی نامِ پرسندگان و پاسخ دهنده) است. نخستین نمایش. فکرِ اجرای "چهارراه" در ذهنِ بیضایی از حوالیِ سالِ ۱۳۹۰ جدّی بود؛ ولی به خاطرِ کمبودِ بازیگر عملی نشد. تمرین های نمایش سرانجام از ۲۸ اکتبرِ ۲۰۱۷ با بازیگرانِ "گزارش ارداویراف" و "طرب نامه" آغاز شد، بی آن که هنوز جا و زمانی برای نمایش تعیین شده باشد، و روزهای شنبه و یکشنبهٔ هر هفته از ۱۰ صبح تا ۶ عصر در اتاقی در ساختمانِ کابرلیِ دانشگاهِ استنفورد ادامه یافت. حمید احیاء یادداشت هایی دربارهٔ پنج جلسهٔ اوّلِ تمرین ها منتشر کرده و شیوهٔ کارِ بیضایی را شرح داده است. تمرین پنج ماه ادامه یافت و "چهارراه" نخستین بار از ۲۳ تا ۲۵ و ۲۹ تا ۳۱ مارس و ۱ آوریلِ ۲۰۱۸ (دو هفتهٔ آغازینِ بهارِ ۱۳۹۷) در
تماشاخانهٔ عمارتِ رابلیِ دانشگاهِ استنفورد به کارگردانیِ نویسنده به نمایش درآمد. بیضایی «سهم» ِ خود از این نمایش را به «روان» ِ محمّد کوثر تقدیم کرد، که دو ماه و چند روز پیش از افتتاحِ "چهارراه" مرد. عوامل. بازیگرانِ صحنه های گروهی و نقش های کوتاه: فیلم. ویدیویی از این نمایش ضبط و به دستِ بیضایی و علا محسنی تدوین شد (۱۱۹ دقیقه) که در ۲۷ و ۲۸ و ۲۹ اوتِ ۲۰۲۱ هر روز دو نوبت و در سراسرِ روزهای ۲ و ۳ سپتامبر به واسطهٔ اینترنت نمایش داده شد. نقد و نظر. سبک و صورتِ نمایشنامه و نمایش و نیز فیلمِ "چهارراه" همانند است با "مجلس شبیه؛ در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رُخشید فرزین". از ویژگی هایش غلبهٔ آشفتگی و منطقِ کابوس و آزارِ مخاطب است؛ و، به قولِ علیرضا مجلّل، پیشنهادی سبکی است دربارهٔ یک گونهٔ نمایشِ اعتراضی. حمید امجد به تکراری بودنِ «دست مایه های شکلی و مفهومی» ِ "چهارراه" اشاره کرده و نمادهای عیسوی در آن یافت. پوریا ذوالفقاری نیز از همانندی، لا بل یکسانیِ موضوعات و درون مایه ها در بسیاری از کارهای بیضایی از «اژدهاک» تا "چهارراه" گفت. پُرگویی در "چهارراه" نیز واکنش هایی برانگیخت. محمّد چرم شیر چهار «ق
طعه»ٔ نمایشی در استقبالش نوشت، با گفتگوهای کوتاه و بریده بریده و سکوت های بلند؛ و "چهارراه" را «هولناک ترین» نمایشنامهٔ بیضایی و «فصلی جدید در تعریفِ دوباره ی خشونت در جهان و جامعه ی امروزِ ما» گفت. ارزیابیِ بررسان گوناگون بود: بعضی نمایش را پسندیدند و ستودند و بعضی نه. و بیشترشان به شدّتِ خشمِ بیضایی اشاره کردند. جهانبخش نورایی بازیِ همهٔ بازیگران را «گیرا و درجهٔ یک» وصف کرد. گروهی گله کردند که بیضایی بیش از حدِّ انصاف «تلخ» شده و در بازنماییِ خفقانِ حاکم بر روابطِ اجتماعی در ایران راهِ افراط پیموده و گرفتاری ها را بدتر از آنچه بوده اند نمایش داده است. مثلاً شهرام خرازی ها در مقاله ای به نامِ «خودکشی در پیونگ یانگ!» نوشت که «اگر» بیضایی «محل وقوع رخدادها را کره شمالی در نظر می گرفت حرف، پیام، فضاسازی و انتقادش بسیار پذیرفتنی و قابل مداقه از آب درمی آمد» و محمّدحسن خدایی چنین تشخیص داد که «فی الواقع همبستگی اجتماعی . . . همچنان در ایران معاصر قابل مشاهده است و سرمایه ی اجتماعی به میزانی که بیضایی هشدار می دهد از کف نرفته است.» رضا بهکام هم، که سبکِ "چهارراه" را هیچ نپسندیده بود، از نمایش چشمِ «رهاوردی برای ب
رون رفت» از وضعِ موجود داشته و به استفهامِ انکاری پرسید که آیا نمایشِ گرفتاری های اجتماعی بی «تحلیل» رواست. در پاسخِ این ناخرسندان امیر پوریا به هم زمانیِ نمایشِ اینترنتیِ "چهارراه" با دستگیریِ نوهٔ خواهرِ بیضایی در ایران «به جرم بهائیّت» اشاره کرد و این را گواهی از حقّانیتِ تصویری گرفت که بیضایی در این نمایش از ایرانِ معاصرش نشان داده است. جابر تواضعی نیز، در نیمهٔ سالِ ۱۴۰۰، به آنچه خاصیتِ پیشبینانهٔ بعضی از آثارِ بیضایی می انگاشت اشاره کرد و گفت که "چهارراه" شاید در ۱۳۸۸ (که نوشته شد) تلخ تر از واقعیتِ بیرونی می نمود، ولی «برای اکنون مان کاملاً مناسب است.»
شیرین آب یک روستا در ایران است که در دهستان مازو شهرستان اندیمشک واقع شده است. شیرین آب ۱۱۷ نفر جمعیت دارد.