Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) یک برنامه اداره هوانوردی فدرال (FAA) است که با یک برنامه و فناوری پیشرفته طراحی شده است تا موجب تسهیل پذیری بیشتر در به اشتراک گذاری اطلاعات مدیریت ترافیک هوایی) ATM (همچون موقعیت عملکردی فرودگاه و اطلاعات از وضعیت آب و هوا و اطلاعات پرواز موقعیت های استفاده ضروری و مخصوص از خط های هوایی و محدودیت های سامانه ملی فضایی() شود. سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) توانایی پشتیبانی از برنامه های حال حاضر و آینده ناسا را با ارائه یک فضای قابل انعطاف و امن از مدیریت اطلاعات خواهد داشت. سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) از یک برنامه سخت افزاری و نرم افزاری تجاری بهره برداری خواهد کرد تا از معماری سرویس گرا (SOA) که آسان سازنده بخش های اضافی سامانه های جدید و تبادل اطلاعات است و موجب افزایش آگاهی های مشترک به صورت موقتی می شود، پشتیبانی خواهد کرد. یوروکنترل () آغازگر ارائه مفهوم سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) به FAA در سال ۱۹۹۷ بود. جایی که از آن زمان تا به حال همچنان در حال ساخته شدن است. در سال ۲۰۰۵ شرکت بین المللی و غیرنظامی هوایی (ایکائو) اداره کننده ترافیک هوایی جهانی (A
TM) پذیرای مفهوم SWIM به منظور ترویج و ادغام اطلاعات ATM بود. سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) در حال حاضر به عنوان بخش پروژه های سازنده در آمریکا (نسل جدید حمل و نقل هوایی یا NextGen) در خاور میانه (GCAA SWIM Gateway) و در اتحادیه اروپا () تحت فعالیت است. سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) به عنوان بخشی از نسل جدید حمل و نقل هوایی () از FAA و همانند چتری برای سیر تکاملی ناسای آمریکا از سامانه های زمینی مراقبت پرواز (ATC) تا سامانه های ماهواره ای اداره ترافیک هوایی بوده است. دگرگونی در نسل جدید حمل و نقل هوایی () نیازمند برنامه ها و فناوری هایی می باشد که ارائه دهنده عملکردهای کارآمد که توانایی گفتگوهای ساده را ایجاد می کند باشد. سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) که به صورت بخشی مستثنی از تمامی این دگرگونی هاست در آینده متصل کننده FAA سامانه ها خواهد بود. برنامه سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) بعلاوه امکان نزدیکی و بحث و گفتگو با دیگر اعضای تصمیم گیرنده و سازنده جامعه شامل نماینده های دیگر بخش های دولتی، ارائه دهنده های سامانه جهت یابی، و استفاده کنندگان فضای هوایی را ایجاد خواهد کرد. برنامه سامانه
مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) ما را به سمت بسیاری از بخش های مفید خود هدایت می کند. سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) می تواند کمک کننده در ارتقای سطح امنیت هوایی باشد به صورتی که اجازه دسترسی به اطلاعات را به تعداد بیشتری از تصمیم گیرنده ها می دهد. این موضوع می تواند ارائه دهنده اطلاعات استواری به استفاده کنندگان متفاوت (خلبانان، کنترل کننده ها و توضیح کننده ها) که به صورت فعالانه در حال تصمیم گیری هستند باشد. سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) به عنوان مهم ترین ارائه دهنده استفاده کارآمد از فضای هوایی، تنظیم کننده و ارائه کننده ترافیک هوایی سراسری و ایجاد کننده آگاهی وضعیت () زمین است. سرویس های بنیادی سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) موجب می شود که سامانه های درخواست کننده و دریافت کننده اطلاعات در زمان های مورد نیاز عضوی برای دریافت خودکار رسید ارائه دهنده و انتشار دهنده اطلاعات به صورت مناسب باشند که این خود موجب پخش شدن اطلاعات در سامانه های مختلف می شود. بعلاوه می تواند به استفاده کنندگان فضای هوایی و کنترل کننده ها اجازه دسترسی مناسب به جدیدترین اطلاعات که ممکن است در حوزه مسئولیت آن ها در حال رو
ی دادن باشد را بدهد. سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) می تواند پیشرفت دهنده در امور تصمیم گیری و پخش و گسترش ساده اطلاعات به منظور برنامه ریزی و اجرای آن ها باشد. بعلاوه سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) می تواند به کاهش قیمت ها و خرج های زیرساختی با کاستن تعداد خط اتصالات و رابط ها بین سامانه ها کمک کند. در ابتدا سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) ارائه دهنده یک خط اتصال و رابط به صورت چارچوب خواهد بود که کاهش دهنده عملکردها و خرج های تعمیراتی برای تمامی رابط های فعلی است. سامانه های جدید با استفاده از سازگاری ارتباطی با SWIM رابط ها و اتصالاتی را ایجاد خواهد کرد که نتیجه آن ها کاهش خرج های تولیدی اتصالات خواهد بود. در نهایت، از این پس منابع اطلاعات زاید مورد نیاز نخواهد بود و سامانه های مرتبط و وابسته از بین خواهند رفت. سامانه مدیریت گسترده اطلاعات (SWIM) به عنوان یکی از کلیدی ترین اجزای [Single European Sky ATM Research SESAR] (تحقیقات ATM آسمان اتحادیه اروپا) توسط بخش متعهد SESAR نقشه ریزی و برنامه ریزی شده است.
سرین/ترئونین پروتئین کیناز گیرنده ای () نوعی آنزیم است که واکنش شیمیایی زیر را کاتالیز می کند: در نتیجه، دو سوبسترای این آنزیم، آدنوزین تری فسفات و پروتئین گیرنده ای و دو محصول نهایی آن، آدنوزین دی فسفات و پروتئین گیرنده ای فسفاتی هستند. فسفات
حادثه کشتی عزالدین () سفر طولانی این کشتی است که حامل ۳۶۰ مهاجر سوری بود. این کشتی که حرکتش را از یک بندر سوری آغاز کرده بود، بعد از حدود سه ماه و گذر از آب های قبرس، ترکیه و یونان در نزدیکی سواحل جنوب ایتالیا لنگر انداخت. شرح واقعه. در اکتبر ۲۰۱۴ یک کشتی یدک کش فرسوده با پرچم سیرالئون، طرطوس، سوریه را به مقصد ترکیه ترک گفت، سپس مسیرش را به مقصد یونان به سمت جنوب تغییر داد. این کشتی در نوامبر به فاماگوستا در شمال قبرس رسید، در ۱۹ دسامبر مجدداً این بندر را ترک کرد و این بار به مقصد ترکیه به سمت شمال رفت و پس از سه ماه سرگردانی در آب های مدیترانه در نزدیکی سواحل جنوب ایتالیا شناسایی شد و به کمک گارد ساحلی ایتالیا وارد بندر کوریلیانو شد. هنگامیکه گارد ساحلی ایتالیا وارد کشتی شد یکی از پناهندگان با استفاده ار یک رادیو گفت «ما بدون خدمه هستیم و به سمت ایتالیا می رفتیم و ناخدایی برای هدایت کشتی نداریم». گارد ساحلی کشتی را یدک کرد و در ۲ ژانویه ۲۰۱۵ در بندر کوریلیانو کالابرو لنگر انداخت. مهاجران رهاشده. سرنشینان این کشتی۳۶۰ مهاجر سوریه بودند که در پی پناهجویی در یک کشور خارجی از جنگ داخلی سوریه فرار کردند و شامل ۲۲۲
مرد، ۶۴ زن و ۷۴ کودک بودند. این پناهجویان همه به مراکز درمانی و بخش پذیرش مهاجران هدایت شدند. لئونارد دویل سخنگوی سازمان بین المللی مهاجرت گفت: «این رفتار خیلی غیرعادی با کس دیگری است. رها کردن کشتی ها در دریاهای آزاد چیز بسیار خطرناکی است که در بهترین زمان ممکن انجام می شود و بازی قاچاق را به سطح کاملاً جدیدی رسانده است که ما هرگز آن را ندیده بودیم.» شیوه جدید مهاجرت غیرقانونی که هر روز گسترش می یابد شامل سفر چند هزار یورویی با کشتی های باری است که صدها نفر انسان در آن جای می گیرند. سپس خدمه، کشتی را در میان دریا رها کرده و متواری می شوند.
پرتیکا آلتا (به ایتالیایی: Pertica Alta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. پرتیکا آلتا ۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹۵ نفر جمعیت دارد.
پیانکُنیو (به ایتالیایی: Piancogno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. پیانکنیو ۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۷۰۸ نفر جمعیت دارد.
پُلپناتزه دل گاردا (به ایتالیایی: Polpenazze del Garda) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. پلپناتزه دل گاردا ۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۲۶ نفر جمعیت دارد.
پرزلیه (به ایتالیایی: Preseglie) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. پرزلیه ۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۸۸ نفر جمعیت دارد.
پرواله (به ایتالیایی: Prevalle) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. پرواله ۹٫۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۰۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پرُوالیو ول سابیا (به ایتالیایی: Provaglio Val Sabbia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. پروالیو ول سابیا ۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۱۲ نفر جمعیت دارد و ۶۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پوئنیاگو سول گاردا (به ایتالیایی: Puegnago del Garda) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. پوئنیاگو سول گاردا ۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۸۶ نفر جمعیت دارد و ۲۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کوئینتزانو دوییو (به ایتالیایی: Quinzano d'Oglio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. کوئینتزانو دوییو ۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۵۲۵ نفر جمعیت دارد و ۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ردنگو-سایانو (به ایتالیایی: Rodengo-Saiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. ردنگو-سایانو ۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۱۰۷ نفر جمعیت دارد و ۱۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
روئه ولچیانو (به ایتالیایی: Roè Volciano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. روئه ولچیانو ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۵۵۶ نفر جمعیت دارد.
اینتگرین آلفا-وی () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ITGAV"» کُدگذاری می شود. اهمیت بالینی. افزایش بیان ژن ITGAV با پیشرفت و متاستاز سرطان روده بزرگ و سرطان پروستات در ارتباط است.
سابیو کیئزه (به ایتالیایی: Sabbio Chiese) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. سابیو کیئزه ۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۸۲ نفر جمعیت دارد و ۲۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سن فلیچه دل بناکو (به ایتالیایی: San Felice del Benaco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. سن فلیچه دل بناکو ۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۱۴ نفر جمعیت دارد و ۱۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سن جروازیو برشانو (به ایتالیایی: San Gervasio Bresciano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. سن جروازیو برشانو ۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۰۸ نفر جمعیت دارد.
سنیگا (به ایتالیایی: Seniga) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. سنیگا ۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۲۴ نفر جمعیت دارد.
سونیکو (به ایتالیایی: Sonico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. سونیکو ۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۸۷ نفر جمعیت دارد و ۶۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
تاورنوله سول ملا (به ایتالیایی: Tavernole sul Mella) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. تاورنوله سول ملا ۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد.
تینیاله (به ایتالیایی: Tignale) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. تینیاله ۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۱۷ نفر جمعیت دارد و ۵۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اوراگو دوییو (به ایتالیایی: Urago d'Oglio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. اوراگو دوییو ۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۵۶ نفر جمعیت دارد.
ورُلاوِکیا (به ایتالیایی: Verolavecchia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. ورلاوکیا ۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۹۰۴ نفر جمعیت دارد.
ویلانوئوا سول کلیزی (به ایتالیایی: Villanuova sul Clisi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. ویلانوئوا سول کلیزی ۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۸۳۷ نفر جمعیت دارد و ۲۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سنگ کربناته () یا سنگ های کربناته، گونه ای از سنگ های رسوبی است، که عمدتاً از کانی های کربناته، نظیر کلسیت، آراگونیت و دولومیت تشکیل شده است. سنگ آهک که از کلسیت و آراگونیت تشکیل شده و سنگ دولومیت که از کانی دولومیت تشکیل شده دو نوع مهم و اصلی سنگ های کربناتی به شمار می روند. کلسیت هم می تواند توسط آب های زیرزمینی حلال پوشی و هم ته نشین شود که به عوامل متعددی مانند دمای آب، پی اچ و غلظت یون های انحلالی بستگی دارد. پدیده های کارستی و غار در سنگ های کربناتی به دلیل انحلال پذیری آن ها در آب های زیرزمینی اسیدی شکل می گیرد. سنگ مرمر نوعی سنگ دگرگونی کربناتی است. سنگ های آذرین کربناتی کمیاب به صورت سنگ نفوذی کربناتیت و حتی در موارد کمیاب تر به صورت گدازه کربناتی آتشفشانی یافت می شود.
مالس (به ایتالیایی: Malles Venosta) یک کومونه در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده است. مالس ۲۴۶٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۰۹۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ژئوممبران () به ورق هایی گفته می شود که بدون نیاز به زیرساخت می تواند به عنوان عایق مورد استفاده قرار گیرد. این ورق ها با استفاده از جوش حرارتی یا روش های مختلف در کنار هم قرار می گیرند. ورق ژئوممبران از پلیمر های مختلفی مانند پلی اتیلن یا پلی وینیل کلراید ساخته می شود. از ژئوممبران برای عایق بندی استخرهای خاکی، مخازن ذخیره آب و مواد شیمیایی استفاده می شود. ساختار ژئوممبران. ژئوممبران ورقی نفوذناپذیر است که امروزه جایگزین خوبی برای روش های قدیمی (سنگ و سیمان و بتن) بحث ایزولاسیون شده است. ورقی عایق است بر پایه پلی اتیلن که معمولا ژئوممبران از ۹۶ درصد رزین پلی اتیلن و ۳ درصد مستربچ و ۱ درصد آنتی اکسیدان تشکیل می شود و بر اساس رزین پلی اتیلن به سه نوع hdpe / lldpe / vldpe / pvc تقسیم می شود. معمولاً نقش عایق در استخرهای کشاورزی، ایزولاسیون فونداسیون، ایزولاسیون تونل، ایزولاسیون روف گاردن و ایزولاسیون انواع حوضچه های صنعتی را دارد. ساختار ژئوممبران. ژئوممبران از ۹۸ درصد پلی اتیلن و ۲ درصد کربن بلک تشکیل شده است، ولی در ژئوممبران های رنگی به جز مشکی، مقداری مستربچ هم اضافه می شود و همین امر باعث می شود عمر آن، کا
هش پیدا کند، به دلیل اینکه ورق ژئوممبران، مقاومت خود را از دست می دهد و پوسیده می شود، هرچند مورد ذکرشده برای ژئوممبران سنگین (hdpe) می باشد. ژئوممبران های (VLDPE (vinyl low density polyethylene) , LLDPE (liner low-density polyethylene), PVC (polyvinyl chloride همین ساختار را دارند، ولی آن ها به ترتیب به جای پلی اتیلن سنگین از پلی وینیل کلراید، پلی اتیلن سبک، ترکیبی از پلی اتیلن و وینیل می باشد. کاربرد ژئوممبران. مزایای احداث استخرهای کشاورزی با ورق ژئوممبران
اربوسکو (به ایتالیایی: Erbusco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. اربوسکو ۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۷۴۳ نفر جمعیت دارد.
گاردونه ول ترمپیا (به ایتالیایی: Gardone Val Trompia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. گاردونه ول ترمپیا ۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۹۸۳ نفر جمعیت دارد و ۲۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر Nanoro Department خواهرخواندهٔ گاردونه ول ترمپیا هست.
گدی (به ایتالیایی: Ghedi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. گدی ۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۰۱۲ نفر جمعیت دارد و ۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ازینه (به ایتالیایی: Esine) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. ازینه ۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۳۸۹ نفر جمعیت دارد و ۲۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. خواهرخوانده. شهر چیویتانوا مارکه خواهرخواندهٔ ازینه (ایتالیا) هست.
اینکودینه (به ایتالیایی: Incudine) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. اینکودینه ۲۰٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۷ نفر جمعیت دارد و ۹۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ایرما (به ایتالیایی: Irma) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. ایرما ۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۶ نفر جمعیت دارد.
لُنگِنا (به ایتالیایی: Longhena) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. لنگنا ۳٫۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲۱ نفر جمعیت دارد و ۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مونته ایزولا (به ایتالیایی: Monte Isola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. مونته ایزولا ۱۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد و ۲۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مکلودیو (به ایتالیایی: Maclodio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. مکلودیو ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۰۲ نفر جمعیت دارد.
مونتیچلی بروزاتی (به ایتالیایی: Monticelli Brusati) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. مونتیچلی بروزاتی ۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۴۳۲ نفر جمعیت دارد.
موسکلینه (به ایتالیایی: Muscoline) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. موسکلینه ۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۵۹۲ نفر جمعیت دارد و ۲۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نوُلِنتو (به ایتالیایی: Nuvolento) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. نولنتو ۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۸۰ نفر جمعیت دارد و ۱۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اُرتزیوِکی (به ایتالیایی: Orzivecchi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. ارتزیوکی ۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۵۲۹ نفر جمعیت دارد.
اُسپیتالتو (به ایتالیایی: Ospitaletto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. اسپیتالتو ۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۲۱۷ نفر جمعیت دارد.
پویلیو (به ایتالیایی: Poviglio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو امیلیا واقع شده است. پویلیو ۴۳٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۳۳۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Plédran خواهرخواندهٔ پویلیو هست.
پایتونه (به ایتالیایی: Paitone) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. پایتونه ۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۳۲ نفر جمعیت دارد.
پاوُنه دل ملا (به ایتالیایی: Pavone del Mella) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده است. پاونه دل ملا ۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۵۰ نفر جمعیت دارد.
مجید رزاز (زادهٔ ۱۳۳۸) مجری و بازیگر اهل ایران است. وی دارای دو مدرک کارشناسی مدیریت و کارگردانی از دانشگاه تهران است. زندگی. وی در سال ۱۳۳۸ خورشیدی در شهر تهران و در خیابان آبشار در انتهای خیابان ایران زاده شد. مجید رزاز در رشتهٔ کارگردانی و بازیگری در دانشکده هنرهای زیبای تهران تحصیل کرده است. نخستین اثر تلویزیونی وی پس از انقلاب، "بزبز قندی" نام دارد.
مهندسی بافت عصبی () مهندسی بافت عصبی یک زمینه ویژه ای از مهندسی بافت است. مهندسی بافت عصبی اصولاً به دنبال استراتژی هایی است برای از بین بردن التهاب و فساد الیاف در هنگام کاشتن مواد خارجی. اغلب مواد خارجی در شکل پیوندها و داربست ها کاشته می شوند تا احیای عصب را بهبود بخشند و آسیب ناشی از اعصاب هر دو سیستم عصبی مرکزی (CNS) و سیستم عصبی محیطی (PNS) را جبران کنند. معرفی. سیستم عصبی به دو بخش تقسیم می شود: CNS و PNS. CNS شامل مغز و نخاع است، در حالی که PNS شامل اعصابی است که از مغز و نخاع منشأ می گیرد و بقیه بدن را از به حرکت درمیاورد. نیاز به مهندسی بافت عصبی ناشی از دشوار بودن بازسازی مجدد سلول های عصبی و بافت های عصبی بعد از رخ دادن آسیب عصبی است. PNS برخی قابلیت های بازسازی سلول های عصبی را دارد اما به صورت محدود. یافته های تشکیل بافت عصبی سلول های بنیادی بزرگسالان در CNS در کالبدشکافی بافت عصبی، ناحیه سابونتوکرال (SVZ) و نخاع دیده می شود. آسیب های ناشی از CNS می تواند ناشی از سکته مغزی، اختلالات از بین برنده عصب، ضربه روحی یا هر گونه بیماری مغزی غیرروانی باشد. تعدادی روش که در حال حاضر برای درمان آسیب های نا
شی از CNS مورد بررسی قرار می گیرند عبارتند از: کاشت سلول های بنیادی مستقیماً در محل آسیب، تحویل عامل های شیمیایی مورفوژن به محل جراحت یا رشد سلول های عصبی در شرایط آزمایشگاهی با سلول های بنیادی عصبی یا سلول های نمونه پیشرو در یک چهارچوب ۳ بعدی. استفاده پیشنهادی از چهارچوب های فیبری پلیمر الکترو اسپون برای زیربناهای اصلاح عصبی به حداقل سال ۱۹۸۶ در یک برنامه کاربردی NIH SBIR از Simon برمی گردد. برای PNS، یک عصب جدا شده می تواند با استفاده از پیوند یا هدایت عصب موجود از طریق یک کانال مجدداً برقرار شود و حرکت کند. تحقیقات اخیر برای ایجاد قشر مینیاتوری، که به عنوان corticopoiesis شناخته می شود، و مدل های مغز، به نام organoids cerebral، تکنیک هایی هستند که می توانند زمینه بازسازی بافت عصبی را افزایش دهند. پیش سازهای بومی غشایی در کورتیکوپوئیس، بافت های عصبی هستند که می توانند به طور مؤثر در مغز قرار گیرند. Organoid های مغزی، سلول های بنیادی به بلوغ نرسیده سه بعدی هستند که به بخش های قشر مغز گسترش می یابند، نشان می دهد که یک پتانسیل برای جداسازی و ایجاد برخی از بافت های عصبی معین با استفاده از پیش سازهای عصبی وجود د
ارد. وضعیت دیگری که برای کاشتن بافت خارجی مورد نیاز است استفاده از الکترودهای ضبط است. ایمپلنت های الکترود مزمن ابزاری هستند که در حال حاضر در برنامه های تحقیقاتی برای ثبت سیگنال ها از مناطق قشر مغزی استفاده می شود. تحقیق در مورد تقویت نورون های PNS در بیماران مبتلا به فلج و پروتز، می تواند بیشتر از شناخت تقویت مجدد بافت عصبی در PNS و CNS باشد. این تحقیق قادر به ساخت یکی از جنبه های دشوار مهندسی بافت عصبی، تقویت عملکردی بافت های عصبی، قابل کنترل تر. CNS. عوامل آسیب CNS. سه علت اصلی برای آسیب به سیستم عصبی CNS وجود دارد: سکته مغزی، آسیب مغز آسیب دیده (TBI) یا عوارض رشدی. سکته مغزی به عنوان هموراژیک (زمانی که یک رگ نقطه نظر نظر خون رسانی به مغز آسیب می بیند) یا ایسکمیک (زمانی که یک لخته خون جریان خون را از طریق رگ مغز متوقف می کند) طبقه بندی می شود. هنگامی که یک خون ریزی اتفاق می افتد، خون به بافت اطراف می رسد و باعث مرگ بافت می شود، در حالی که خونریزی های ایسکمیک ناشی از فقدان جریان خون به بافت های خاص است. آسیب مغز آسیب دیده به وسیله نیروهای خارجی که بر روی جمجمه یا نخاع اثر می گذارد، ایجاد می شود. مشکلات مرب
وط به رشد CNS در رشد بافت غیرطبیعی در طول توسعه و در نتیجه کاهش عملکرد CNS است. درمان ها و تحقیقات کنونی. کاشت سلول های بنیادی در محل جراحت. یک روش برای درمان آسیب به سیستم عصبی مرکزی، شامل کشت سلول های بنیادی در شرایط آزمایشگاهی و کاشت سلول های بنیادی غیرمستقیم به محل آسیب مغزی می شود. سلول های بنیادی که به طور مستقیم در محل آسیب قرار می گیرند، مانع از تشکیل شکاف زیستی می شوند و باعث رشد نوروژنزیس ناشی از بیمار می شوند، همچنین خطر ابتلا به تومور، التهاب و مهاجرت سلول های بنیادی را از محل جراحت برطرف می کند. تومورژیسنس می تواند به دلیل ماهیت کنترل نشده سلول های بنیادی ایجاد شود، التهاب می تواند به علت رد سلول های کاشته شده توسط سلول های میزبان رخ دهد و ماهیت بسیار مهاجرت سلول های بنیادی باعث می شود که سلول ها از محل جراحت دور شوند، بنابراین اثر دلخواه بر روی محل آسیب دیده را ندارد. سایر نگرانی های مهندسی بافت عصبی عبارتند از ایجاد منابع ایمنی سلول های بنیادی و دستیابی به نتایج قابل تکرار از درمانی به درمانی دیگر. در عوض، این سلول های بنیادی می توانند به عنوان حامل برای درمان های دیگر عمل کنند، اگر چه اثرات مث
بت استفاده از سلول های بنیادی به عنوان مکانیسم تحویل تأیید نشده است. تحویل سلول های بنیادی مستقیم باعث افزایش اثر مثبت می شود اگر آن ها به سلول های عصبی در شرایط آزمایشگاهی هدایت شوند. به این ترتیب، خطرات ناشی از سلول های بنیادی غیرمستقیم کاهش می یابد؛ علاوه بر این، آسیب هایی که حد خاصی ندارند، می توانند به طور مؤثری درمان شوند. تحویل مولکول ها به محل آسیب. مولکول هایی که بازسازی بافت عصبی را بهبود می دهند، از جمله داروهای دارویی، عوامل رشد شناخته شده به عنوان مورفوژن ها و miRNA نیز می تواند به طور مستقیم به محل بافت CNS آسیب دیده معرفی شود. نوروژنزیس در حیواناتی دیده می شود که با داروهای روانگردان درمان می شوند از طریق ممانعت از بازجذب سروتونین و القاء نوروژنزیس در مغز. هنگامی که سلول های بنیادی تمایز می یابند، سلول ها مورفوژن هایی به عنوان عامل رشد گیاه برای بهبود رشد سلامتی ترشح می کنند. این مورفوژن ها به حفظ هوموتازیست ها و مسیرهای سیگنالینگ عصبی کمک می کند و می توانند به محل آسیب برای بهبود آسیب بافت های آسیب دیده تحویل داده شوند. در حال حاضر، تحویل مورفوژن به دلیل تعاملات مورفوژن ها با بافت آسیب دیده حد
اقل منافع دارد. مورفوژن هایی که در بدن ذاتی نسیتند، اثر محدودی بر روی بافت آسیب دیده دارند به خاطر اندازه فیزیکی و تحرک محدود آن ها در بافت CNS. برای درمان مؤثر، مورفوژن ها باید در محل آسیب در یک غلظت خاص و ثابت حضور داشته باشد. همچنین نشان داده شده است که miRNA تحت تأثیر نوروژنزیس با هدایت تمایز سلول های عصبی غیر تشخیصی قرار می گیرد. کاشت بافت عصبی توسعه یافته در شرایط آزمایشگاهی. یک روش سوم برای درمان آسیب های ناشی از CNS این است که بافت مصنوعی خارج از بدن را به داخل محل آسیب وارد کند. این روش می تواند آسیب هایی را که از حفره های بزرگ تشکیل شده است، درمان کند، جایی که مقدار بیشتری از بافت های عصبی نیاز به جایگزینی و بازسازی دارند. بافت عصبی در محیط آزمایشگاهی با سلول های ساقه عصبی یا پیش سلولی در یک چهارچوب سه بعدی تشکیل می شود و بدن های جنینی (EBs) را تشکیل می دهد. این EBها شامل یک حوزه ای از سلول های بنیادی هستند که سلول های درونی آن ها سلول های عصبی تقسیم نشده هستند و سلول های اطراف آن به طور فزاینده ای متفاوت هستند. چهارچوب های سه بعدی برای پیوند بافت به محل آسیب استفاده می شوند و رابط کاربری مناسب بین
بافت مصنوعی و مغز را ایجاد می کنند. چهارچوب ها باید: سازگار با محیط زیست، قابل تجزیه زیستی، محل جراحت مناسب، شبیه به بافت موجود در کشش و سختی، و حمایت از سلول ها و بافت های در حال رشد باشد. ترکیبی از استفاده از سلول های بنیادی مستقیم و چهارچوب ها برای حمایت از سلول های عصبی و بافت ها، بقای سلول های بنیادی در محل صدمه را افزایش می دهد که موجب افزایش کارایی درمان می شود. ۶ نوع مختلف چهارچوب وجود دارد که برای درمان آسیب بافت عصبی در این روش مورد استفاده قرار می گیرد هیدروژل مایع از زنجیر پلیمرهای هیدروفوبیک متقاطع هستند و سلول های بنیادی عصبی روی سطح ژل رشد می کنند یا در طول اتصال متقابل زنجیره های پلیمری به ژل متصل می شوند. اشکال اصلی هیدروژل های مایع، حفاظت محدودی از سلول هایی است که پیوند دارند. چهارچوب های حمایتی از ساختارهای جامد شکل یا ساختارهای میکروپروس ساخته شده اند و می توانند به عنوان حامل برای سلول های پیوند شده عمل کنند یا برای عوامل رشدی که سلول های بنیادی در هنگام تمایز سلول های ترشح می کنند. سلول ها در سطح ماتریس در لایه های دو بعدی قرار دارند. چهارچوب های های حمایتی به علت اندازه چهارچوب به راحت
ی به محل آسیب مغزی پیوند می خورند. آن ها یک ماتریس ترویج چسبندگی و تجمع سلول را فراهم می کنند، بنابراین در حال افزایش کاشت سلولی سالم افزایش یافته هستند. هموار کردن چهارچوب ها می تواند بر اساس ابریشم، پلی ساکارید یا بر اساس مواد دیگر مانند هیدروژل غنی از کلاژن باشد. در حال حاضر این ژل ها با الگوهای میکروتیک بر روی سطح برای بهبود رشد عضلانی افزایش می یابد. این چهارچوب ها عمدتاً برای بازسازی استفاده می شود که نیاز است در یک جهت خاص مانند جراحت های نخاعی رخ دهد. چهارچوب های مجتمع اساساً برای حفاظت از سلول های پیوند شده از نیروهای مکانیکی استفاده می شود که در معرض روند کاشت در محل آسیب قرار دارند. این چهارچوب همچنین احتمال ایجاد سلول های التهابی را که در محل آسیب دیدگی قرار دارند، کاهش می دهد و به چهارجوب هایی با سلول های بنیادی منتقل می شود. مشاهده شده است که رگ های خونی از طریق چهارچوب رشد می کنند، بنابراین جهارچوب و سلول ها در بافت میزبان ادغام می شوند. ترکیبی از جهارجوب های مهندسی ارائه می دهد گزینه ای برای چهارچوب سه بعدی که می تواند هر دو الگوی ضروری برای چسبندگی سلول و انعطاف پذیری برای انطباق با محیط همیش