Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ز دفاع نمی کند تا هیچ جا جوابگو نباشد.» تنگنای کار در جمهوریِ نوپا و اعتراض: عناصری از ملّی گرایی. پس از ۱۳۵۷ عرصه بر بیضایی تنگ تر هم شد. او در این سال از کانونِ نویسندگان کناره گرفت. کمتر از سه سال بعد، با انقلابِ فرهنگیِ ایران، هم زمان با ، از استادیِ دانشگاهِ تهران اخراج شد؛ و مشکلاتِ حکومتی در ساخت و نمایشِ بعضی فیلم ها و نمایش هایش نیز پدید آمد. توقیف های پیاپی و عدمِ امکانِ کار سببِ چند بار مهاجرتش شد، که از واپسینش به ایران برنگشته است. سال ها پیش از این مهاجرت بهزاد فراهانی گفته بود: «هر سیاست فرهنگی که نتواند چنین آدمی را تاب بیاورد، بزرگترین لطمهٔ اقتصادی و تاریخی را به ملتش زده است.» بیضایی پس از انقلاب نیز فعالیتِ سیاسی به معنای متعارف نکرد و له یا علیهِ سیاست پیشه یا حکومتی در ایران یا بیرون از ایران تبلیغِ چندانی نکرد. البتّه بیشترِ اوقات از اصحابِ قدرتی که به نحوی مانعِ کارِ خود یا همکارانش شده اند شِکوه کرده و گاهی نامهٔ اعتراض نوشته یا بیانیه های گروهی در حمایت از این یا اعتراض به آن را امضا کرده است. در میانه های دههٔ ۱۳۷۰، حوالیِ زمانِ قتل های زنجیره ایِ ایران، سعید امامی مزاحمت هایی برای
بیضایی ایجاد کرد. بیضایی در این زمان یک سالی به استراسبورگ رفت. بهارِ ۱۳۷۸، که عطاءالله مهاجرانی (وزیرِ وقتِ فرهنگ و ارشادِ اسلامیِ ایران) در دورهٔ پنجمِ مجلسِ شورای اسلامی استیضاح شد، یکی از اعتراض های اعضای معترضِ مجلس این بود که وزارتِ فرهنگ و ارشادِ اسلامی امکانِ کارِ مانندانِ بهرام بیضایی را، که دارای گرایشِ مذهبی و سیاسیِ دلخواهِ این وکیلان شمرده نمی شدند، فراهم کرده. مرتضی نبوی در نطقش از «تجلیل» ِ بیضایی گله گرد. مهاجرانی، در پاسخِ نمایندگانِ معترض و در دفاع از کارِ وزارتخانه اش، در سخنرانی در مجلس به فیلم نامهٔ "روز واقعه" استناد کرد و پس از مقدّمهٔ کوتاهی چنین آغازِ سخن کرد: بدین ترتیب بوده که جناحِ اصلاح طلبانِ جمهوریِ اسلامیِ ایران، که از لحاظِ فرهنگی آزادمنش تر از اصول گرایان بوده، روی خوش تری به کارِ بیضایی نشان داده و حتّی گاهی وابستگانش از مزاحمتِ جناحِ رقیب برای کارِ بیضایی گله کرده اند. ولی بیضایی گرایشِ محسوسی به هیچ یک نشان نداده، و حتّی تفاوتِ اساسی میانِ ایرانِ پیش و پس از ۱۳۵۷ ندیده: مثلاً در فیلم نامهٔ "اتفاق خودش نمی افتد!" (۱۳۸۱) یک شخصیتِ قدرتمندِ نزدیک به حکومتِ پس از انقلاب همان ا
ست که پیش از انقلاب برای حکومتِ پیشین کار می کرده و شخصیتِ مبارزِ پیشین همچنان مغضوب و مخالفِ قدرتِ نوین است. اصول گرایان نیز بیضایی را بهانهٔ جدال با رقیبان قرار داده اند: مثلاً نمایندگانِ روزنامهٔ "کیهان" در دیِ ۱۳۸۲ در گفتگو با اکبر هاشمی رفسنجانی کاستیِ سانسورِ "مسافران" را نمونهٔ آسان گیریِ زیان بارِ فرهنگیِ دولتش دانسته اند و او چنین پاسخ داده که: به گمانِ آیدین آغداشلو با خودِ بیضایی بود که «مشکل داشتند.» سالِ ۱۳۸۸ گروهی از اهلِ نمایش نظرِ بیضایی را خواستند دربارهٔ واکنشِ دسته جمعی به پیامدهای دهمین انتخاباتِ ریاستِ جمهوریِ ایران؛ و او ایشان را بر حذر داشت از این که همکارانشان را مجبور به همراهی کنند: «شما متنی را به افراد بدهید، اگر می خواهند امضا کنند و اگر نمی خواهند امضا نکنند.» در سال های دوری از ایران پس از ۱۳۸۹ چند شعرِ تندِ ضدِّ حاکمانِ وقتِ ایران از بیضایی منتشر شد، از جمله چند تا در زمانِ اعتراضاتِ سراسریِ ۱۴۰۱. ملّی گرایی صفتِ متنازعی از بهرِ بیضایی و آثارش بوده است. از راهِ نمونه، محمّد بقایی به یاد آورده که «در آن ایام که ذکر کلمه «ملّی» چیزی در حد «ذُنوبِ لایُغْفَر» بود» بیضایی این معنی ر
ا، به رغمِ «بسیاری از کباده کشان روشنفکری»، با فیلمِ "باشو، غریبه ی کوچک" «به نحوی غرورانگیز و مفاخرت آمیز به تصویر کشید»؛ و حال آن که مثلاً در نظرسنجیِ سالِ ۱۳۷۸ مجلّهٔ "فیلم" بیضایی را به ملّی گراییِ آنچنانی نشناخته اند. سیاستِ بین الملل: از سرزنشِ خودی تا نکوهشِ خارجی. بیضایی در مقالهٔ «پس از صد سال» (۱۳۷۵) نسبتِ فرهنگِ ایران را با شرایطِ شبه مستعمراتیش بررسیده است: خارجی تصویرِ درستی از ایرانی به ایرانی نشان می دهد. بعدها در "مجلس شبیه؛ در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رخشید فرزین" اشاراتِ روشنی دارد به این که ایرانی از بناهای تاریخیش همچون هدفِ تمرینِ تیراندازی استفاده می کند. عجب نیست که انتقادِ «پسااستعمارگرایانه» ازش کرده اند. مثلاً حمید دبّاشی انتشارِ عکسِ بیضایی در مجلّهٔ "National Geographic" در ۱۹۹۹ میلادی را «فاجعه» به شمار آورد؛ چراکه، به نظرش، این مجلّه آلتِ فعلِ قدرت های مغربی بوده که به واسطه اش القای برتریِ خود می کرده اند. با این حال، نسبتِ ضدّیت با استعمار هم به بیضایی داده اند. با این همه، بیضایی همواره به ایران دوستی مشهور بوده است. از واکنش های دیگرِ بیضایی به سیاستِ بین المل
ل «شادباش» به اصغر فرهادی بوده «به خاطرِ نامهٔ خودداری از سفرش»، به مراسمِ اسکارِ ۲۰۱۷ میلادی در آمریکا در زمانِ اِعمالِ فرمانِ اجراییِ ۱۳۷۶۹ دونالد ترامپ، «و اعتراضش به همهٔ تندروانی که در رقابت های قدرت پرستانه و سودجویانهٔ سیاسی چهرهٔ فرهنگیِ ایران را مخدوش می کنند و هویتِ بخشی از مردمِ جهان را در تردستی های خود به بازی می گیرند.» بیضایی دربارهٔ مهم ترین در زمانِ زندگیِ خودش هم آثاری دارد: فیلم نامهٔ "اِشغال" دربارهٔ اشغالِ ایران در جنگِ بین المللِ دوّم چهل سالی پس از اشغال نوشته شد و فیلمِ "باشو، غریبه ی کوچک" دربارهٔ جنگِ ایران با عراق در همان زمانِ جنگ ساخته شد، هرچند تا پس از جنگ اجازهٔ نمایش نگرفت. و جنگ های دیگری هم فضا و موضوعِ آثارِ داستانیِ بیضایی بوده است. دفاع از محیطِ زیست. بیضایی بارها به خاطرِ ویرانیِ کوه ها و خشکاندن و بریدنِ درختان به سیاست پیشگان، بی مخاطبِ معیّن، اعتراض کرده است؛ از جمله در گفتگویی با خبرگزاریِ ایسنا در مهرِ ۱۳۸۲ و در متنی به نامِ «نوروزنامه» در اسفندِ ۱۳۸۷.
آناتولی بوربسویچ چوبائیس (؛ زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۵۵)، سیاستمدار و تاجر روس است که مسئول خصوصی سازی در روسیه و به عنوان یک عضو با نفوذ در دهه ۱۹۹۰ میلادی در دولت بوریس یلتسین به شمار می رفت. وی در این دوره، شخصیت اصلی در معرفی اقتصاد بازار و اصول مالکیت خصوصی به روسیه پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی بود. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۸، او رهبری انحصاری سازمان برق دولتی رائو یوئی اس را بر عهده داشت. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۴ که توسط پرایس واتر هاوس کوپرز و فایننشال تایمز انجام شد، وی را به عنوان پنجاه و چهارمین رهبر برجسته در جهان معرفی کرد. در حال حاضر، وی رئیس شرکت نانوتکنولوژی روسیه (RUSNANO) است. وی از سپتامبر ۲۰۰۸ عضو شورای مشورتی جی پی مورگان چیس و عضو هیئت مشاوران جهانی در شورای روابط خارجی (CFR) از اکتبر سال ۲۰۱۲ بوده است. اقتصاددان دگراندیش. با شروع از دهه ۱۹۸۰، چوبایس رهبر یک حلقه غیررسمی از اقتصاددانان با محوریت بازار در لنینگراد شد. در سال ۱۹۸۲، به همراه اقتصاددانان یوری یارماگایف و گریگوری گلازکوف، وی مقاله ای با عنوان ""Вопросы расширения хозяйственной самостоятельности предприятий в условиях научно-технического прогре
сса" (سؤالاتی بر گسترش استقلال بنگاه های تجاری تحت شرایط علمی و فناوری)" را منتشر کرد. نویسندگان معتقدند که هیچ برنامه ریزی مرکزی نمی تواند تقاضای نهایی محصولات را پیش بینی کند. در سال ۱۹۸۲، چوبایس به نخست وزیر آینده روسیه، یگور گایدار که به سمینارهایی به سرپرستی چوبایس دعوت و در آن شرکت کرده بود، معرفی شد. ریاست خصوصی سازی. در سال ۱۹۹۰، پس از انتخاب آناتولی سابچاک به عنوان رئیس شورای شهر لنینگراد، چوبایس سمت معاونت را به دست آورد. وی در تلاش بود تا ایده سابچاک را در ایجاد منطقه آزاد اقتصادی در لنینگراد به اجرا بگذارد. در سال ۱۹۹۱، چوبایس پیشنهاد ریاست ایسپولکوم را رد کرد تا در عوض به عنوان مشاور دولت برای شهرداری در لنینگراد (در حال حاضر با تغییر نام سن پترزبورگ) تبدیل شود، زمانی که سابچاک تازه به عنوان شهردار انتخاب شده بود. در همین زمان، چوبایس به عنوان رئیس مرکز تازه تأسیس واسیلی لئونتیف برای تحقیقات در اقتصاد فعالیت می کرد. در نوامبر ۱۹۹۱، چوبایس به عنوان وزیر در کابینه یلتسین منصوب شد و در آنجا مدیریت سبد آژانس فدرال مدیریت اموال دولتی (کمیته مدیریت املاک دولتی) که در حال خصوصی سازی در روسیه بود را بر ع
هده گرفت. در ابتدا چوبایس از خصوصی سازی سریع به منظور افزایش درآمد، مشابه مدل استفاده شده در مجارستان، حمایت می کرد. با این حال، کنگره نمایندگان خلق روسیه این مدل را رد کرد. سرانجام، سازش در قالب برنامه خصوصی سازی کوپنی، مشابه برنامه استفاده شده در آن زمان در جمهوری چک، ارائه شد. در ۱۱ ژوئن ۱۹۹۱، روسیه شوروی، این سازوکار را پذیرفت و برنامه عظیم با فرمان رئیس جمهور بوریس یلتسین در ۱۹ اوت ۱۹۹۱ آغاز شد. این برنامه خصوصی سازی بعداً مورد انتقاد شدید قرار گرفت. در حالی که اکثر شهروندان روسی پس از چند هفته پس انداز خود را از دست دادند، چند الیگارش با آربیتراژ و استفاده از تفاوت قیمت داخلی کالاهای روسی و قیمت های حاکم بر بازار جهانی میلیاردر شدند. افرادی که از این آربیتراژ بهره مند شدند به عنوان «کلپوکرات ها یا دزدسالاران» شناخته شدند زیرا آن ها به جای سرمایه گذاری در اقتصاد روسیه، میلیاردها دلار را به حساب های بانکی خود در سوئیس بردند. تأثیر سیاست و اقتصاد روسیه. از نوامبر ۱۹۹۴ تا ژانویه ۱۹۹۶، چوبایس سمت معاون نخست وزیر در سیاست های اقتصادی و مالی در دولت روسیه را به دست آوردند. به لطف اصلاحات لیبرالیستی انجام شده د
ر سال ۱۹۹۵، سرانجام دولت روسیه از معیار ثبات مالی بهره مند شد، کاری که سیاستمداران آن از زمان استعفا یگور گیدار در سال ۱۹۹۳ به دنبال آن بودند. در اواخر سال ۱۹۹۵، میانگین نرخ تورم سالانه از ۱۸ درصد به ۳ درصد کاهش یافت. از آوریل ۱۹۹۵ تا فوریه ۱۹۹۶، چوبایس نماینده روسیه در دو مؤسسه مالی بین المللی بانک بین المللی بازسازی و توسعه (IBRD) و آژانس چندجانبه تضمین سرمایه گذاری (MIGA) بود. چوبایس پس از استعفا از معاونت نخست وزیری در ژانویه ۱۹۹۶، موافقت خود را برای انتخاب مجدد بوریس یلتسین اعلام کرد. در این زمان طبق نظرسنجی های افکار عمومی، امتیاز تأیید یلتسین به حدود ۳ درصد کاهش یافته بود. چوبایس بنیاد جامعه مدنی و همچنین گروه تحلیلی کمپین یلتسین را که بخشی از این بنیاد شد، تأسیس کرد. این گروه به یلتسین کمک کرد تا دوباره محبوبیت خود را کسب کند و در دور دوم نظرسنجی ها در ۳ ژوئیه ۱۹۹۴، دوباره پیروز شود و ۵۳٫۸۲ درصد آرا را به دست آورد. از ژوئیه ۱۹۹۶ تا مارس ۱۹۹۷، چوبایس رئیس دفتر ریاست جمهوری روسیه بود. در دوره تصدی وی، تأثیر دفتر یلتسین به طور فزاینده ای بالا رفت. چوبایس در سال ۱۹۹۸ در جلسه گروه بیلدبرگ در ترنبری (احتمال
اً تفرجگاه کنفرانس در ترنبری)، اسکاتلند شرکت کرد و همچنین در میزگرد صنعتگران روسیه و اتحادیه اروپا در جلسه مشترک کمیسیون دولت فدراسیون روسیه و اتحادیه اروپا نیز شرکت داشت. وی همچنین در سال ۲۰۰۰ به عضویت هیئت اتحادیه صنعتگران و کارآفرینان روسیه انتخاب شد. سیستم یکپارچه انرژی روسیه. در سال ۱۹۹۸، چوبایس به عنوان رئیس هیئت مدیره سیستم یکپارچه انرژی روسیه، انحصار برق دولتی، در مجمع عمومی فوق العاده سهامداران انتخاب شد و زود به عنوان رئیس هیئت مدیره منصوب شد.
جایزه بزرگ آرژانتین ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۷۲ در پیست اتومبیل رانی شهرداری شهر بوئنوس آیرس واقع در بوئنوس آیرس، آرژانتین برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۱ بود. در این مسابقه که در ۹۵ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط کارلوس روتمان کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۱۳٫۶۶ بود نیز توسط جکی استوارت به ثبت رسید. جکی استوارت از تیم تایرل-فورد، دنی هیولم از تیم مک لارن-فورد و ژاکی ایکس از تیم فراری به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ آفریقای جنوبی ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۴ مارس ۱۹۷۲ در کیالامی واقع در میدراند، خاوتنگ، آفریقای جنوبی برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۲ بود. در این مسابقه که در ۷۹ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط جکی استوارت کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۱۸٫۹ بود نیز توسط مایک هیلوود به ثبت رسید. دنی هیولم از تیم مک لارن-فورد، امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد و پیتر روسون از تیم مک لارن-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ اسپانیا ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱ مهٔ ۱۹۷۲ در پیست دائمی دل جاراما واقع در مادرید، اسپانیا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۳ بود. در این مسابقه که در ۹۰ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط ژاکی ایکس کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۲۱٫۰۱ بود نیز توسط ژاکی ایکس به ثبت رسید. امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، ژاکی ایکس از تیم فراری و کلی رگاتزونی از تیم فراری به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ موناکو ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۴ مهٔ ۱۹۷۲ در پیست موناکو واقع در مونت کارلو، موناکو برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۴ بود. در این مسابقه که در ۸۰ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط امرسون فیتیپالدی کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۴۰٫۰ بود نیز توسط ژان-پیر بلتویز به ثبت رسید. ژان-پیر بلتویز از تیم بی آرام، ژاکی ایکس از تیم فراری و امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ بلژیک ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۴ ژوئن ۱۹۷۲ در نیول-بولرز واقع در نیول، بلژیک برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۵ بود. در این مسابقه که در ۸۵ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط امرسون فیتیپالدی کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۱۲٫۱۲ بود نیز توسط کریس ایمون به ثبت رسید. امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، فرانسوا سورت از تیم تایرل-فورد و دنی هیولم از تیم مک لارن-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ فرانسه ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ در پیست چارید واقع در کلرمون-فران، اوورنی، فرانسه برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۶ بود. در این مسابقه که در ۳۸ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط کریس ایمون کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۲:۵۳٫۹ بود نیز توسط کریس ایمون به ثبت رسید. جکی استوارت از تیم تایرل-فورد، امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد و کریس ایمون از تیم ماترا به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ بریتانیا ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ در برندز هچ واقع در کنت، انگلستان برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۷ بود. در این مسابقه که در ۷۶ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط ژاکی ایکس کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۲۴٫۰ بود نیز توسط جکی استوارت به ثبت رسید. امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، جکی استوارت از تیم تایرل-فورد و پیتر روسون از تیم مک لارن-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ آلمان ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ در نوربورگ رینگ واقع در نوربورگ، آلمان برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۸ بود. در این مسابقه که در ۱۴ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط ژاکی ایکس کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۷:۱۳٫۶ بود نیز توسط ژاکی ایکس به ثبت رسید. ژاکی ایکس از تیم فراری، کلی رگاتزونی از تیم فراری و رونی پیترسن از تیم مارچ-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ اتریش ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۳ اوت ۱۹۷۲ در آسترایش رینگ واقع در اسپیلبرگ، اشتایریا، اتریش برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۹ بود. در این مسابقه که در ۵۴ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط امرسون فیتیپالدی کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۳۸٫۳۲ بود نیز توسط دنی هیولم به ثبت رسید. امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، دنی هیولم از تیم مک لارن-فورد و پیتر روسون از تیم مک لارن-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۲ در پیست ناتزیوناله مونتزا واقع در مونتزا، لمباردی، ایتالیا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۱۰ بود. در این مسابقه که در ۵۵ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط ژاکی ایکس کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۳۶٫۳ بود نیز توسط ژاکی ایکس به ثبت رسید. امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، مایک هیلوود از تیم سرتیز-فورد و دنی هیولم از تیم مک لارن-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ کانادا ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۲ در پیست مسابقه بین المللی موسپورت واقع در بومن ویل، انتاریو، کانادا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۱۱ بود. در این مسابقه که در ۸۰ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط پیتر روسون کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۱۵٫۷ بود نیز توسط جکی استوارت به ثبت رسید. جکی استوارت از تیم تایرل-فورد، پیتر روسون از تیم مک لارن-فورد و دنی هیولم از تیم مک لارن-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ ایالات متحده ۱۹۷۲ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۸ اکتبر ۱۹۷۲ در مسیر مسابقه جایزه بزرگ واتکینز گلن واقع در واتکینز گلن، نیویورک، ایالات متحده آمریکا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۱۲ بود. در این مسابقه که در ۵۹ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط جکی استوارت کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۴۱٫۶۴۴ بود نیز توسط جکی استوارت به ثبت رسید. جکی استوارت از تیم تایرل-فورد، فرانسوا سورت از تیم تایرل-فورد و دنی هیولم از تیم مک لارن-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جی دیوی داین (۶ ژوئیه ۱۹۱۸–۳ ژانویه ۲۰۱۷) اقتصاددان آمریکایی بود. او از بنیانگذاران و گردانندگان مرکز تحقیقات بازار سرمایه در دانشگاه وندربیلت بود و در دانشکدهٔ مدیریت اوون، علوم اقتصادی تدریس می کرد. او از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۴ عضو هیئت مدیره شورای حکام فدرال رزرو بود. داین مدرک کارشناسی ارشد حسابداری (MPA) و دکترای مدیریت اجتماعی (DPA) را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. وی در ۳ ژانویه ۲۰۱۷ در سن ۹۸ سالگی درگذشت.
مولانا محی الدین خان (انگلیسی: Maulana Muhiuddin Khan؛ ۱۹ آوریل ۱۹۳۵–۲۵ ژوئن ۲۰۱۶) شخصیت و نویسنده مذهبی اسلامی بنگلادشی بود که در قرن بیستم و بیست و یکم فعالیت داشته است. او همچنین به عنوان روزنامه نگار و شاعر بوده است، سردبیر ماهنامه مدینه (Monthly Madina) بوده است. وی همچنین برای اولین بار نسخه اردو اصل معارف القران (Maariful Quran) را به بنگالی ترجمه کرده است.
دیوید اچ اوتور (متولد ۱۹۶۷) یک اقتصاددان آمریکایی و استاد اقتصاد در انستیتوی فناوری ماساچوست (MIT) است. اگرچه اوتور در زمینه های مختلفی در اقتصاد نقش داشته است، تحقیقات او عموماً روی مباحث مربوط به اقتصاد کار متمرکز است.
جاستین جیمز مایکل ولفرز، متولد ۱۹۷۲، یک اقتصاددان و محقق سیاست عمومی استرالیایی است. وی استاد اقتصاد و سیاست عمومی در دانشکده سیاست عمومی جرالد فورد در دانشگاه میشیگان و عضو ارشد موسسه اقتصاد بین المللی پترسون است.
در فلسفه و جامعه شناسی، فرهنگ گرایی بیان می کند که اهمیت اصلی فرهنگ در آن است که فرهنگ نیروی سازمان دهنده اصلی در امور انسانی است. این مفهوم در ابتدا توسط فلسفه و جامعه شناس لهستانی-آمریکایی، فلورین زانیانیکی در کتاب خود "واقعیت فرهنگی" (۱۹۱۹) به زبان انگلیسی مطرح شد و بعداً به لهستانی با عنوان "kulturalizm" ترجمه شد. زانینسکی یک مفهوم مشابه در نشریات به زبان لهستانی را پیش تر با عنوان "اومانیسم" "(humanizm)" معرفی کرده بود. ویژگی ها. از جمله جنبه های اساسی فلسفه فرهنگ گرایی دو دسته است: ارزش و عمل. الیزابت هالاس، فرضیات زیر را مشخص می کند: فرهنگ گرایی زانسیکی دیدگاه های مدرن جامعه شناختی ضد ضداجتماعی و ضد طبیعت گرایی بود را تحت تأثیر قرار داد.
جاناتان هولمز گروبر (به انگلیسی: Jonathan Holmes Gruber) (متولد ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۵) استاد آمریکایی اقتصاد در انستیتوی فناوری ماساچوست است که از سال ۱۹۹۲ در آنجا تدریس می کند. او همچنین مدیر برنامه مراقبت های بهداشتی در دفتر ملی تحقیقات اقتصادی است. گروبر، سردبیر "ژورنال اقتصاد عمومی" و "مجله اقتصاد بهداشت نیز می باشد"
جایزه بزرگ آرژانتین ۱۹۷۳ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۷۳ در پیست اتومبیل رانی شهرداری شهر بوئنوس آیرس واقع در بوئنوس آیرس، آرژانتین برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۵ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۱ بود. در این مسابقه که در ۹۶ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط کلی رگاتزونی کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۱۱٫۲۲ بود نیز توسط امرسون فیتیپالدی به ثبت رسید. امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، فرانسوا سورت از تیم تایرل-فورد و جکی استوارت از تیم تایرل-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ برزیل ۱۹۷۳ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۷۳ در پیست ژوزه کارلوس پیس واقع در سائو پائولو، برزیل برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۵ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۲ بود. در این مسابقه که در ۴۰ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط رونی پیترسن کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۲:۳۵٫۰ بود نیز توسط امرسون فیتیپالدی به ثبت رسید. امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، جکی استوارت از تیم تایرل-فورد و دنی هیولم از تیم مک لارن-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ آفریقای جنوبی ۱۹۷۳ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۳ مارس ۱۹۷۳ در کیالامی واقع در میدراند، خاوتنگ، آفریقای جنوبی برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۵ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۳ بود. در این مسابقه که در ۷۹ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط دنی هیولم کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۱۷٫۱۰ بود نیز توسط امرسون فیتیپالدی به ثبت رسید. جکی استوارت از تیم تایرل-فورد، پیتر روسون از تیم مک لارن-فورد و امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ اسپانیا ۱۹۷۳ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۲۹ آوریل ۱۹۷۳ در پیست مونجوییک واقع در مونجوییک، بارسلون، کاتالونیا، اسپانیا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۵ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۴ بود. در این مسابقه که در ۷۵ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط رونی پیترسن کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۲۳٫۸ بود نیز توسط رونی پیترسن به ثبت رسید. امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، فرانسوا سورت از تیم تایرل-فورد و جورج فولمر از تیم شدو-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ بلژیک ۱۹۷۳ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۲۰ مهٔ ۱۹۷۳ در پیست زولده واقع در اوسدان-زولده، لیمبورگ، بلژیک برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۵ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۵ بود. در این مسابقه که در ۷۰ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط رونی پیترسن کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۲۵٫۴۲ بود نیز توسط فرانسوا سورت به ثبت رسید. جکی استوارت از تیم تایرل-فورد، فرانسوا سورت از تیم تایرل-فورد و امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
کیوشیرو ایماوانو (؛ – ) موزیسین راک، ترانه سرا، آهنگساز، تهیه کننده موسیقی و هنرپیشه ژاپنی از توکیو بود. وی بین سال های ۱۹۶۶ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جنگ بزرگ یوکای" و "خوشبختی کاتاکوری ها" اشاره کرد.
هایدی ویلیامز (متولد ۱۹۸۱) استاد اقتصاد در دانشگاه استنفورد و عضو دفتر ملی تحقیقات اقتصادی است. او فارغ التحصیل کالج دارتموث و فارغ التحصیل دکتری از دانشگاه هاروارد است. ویلیامز قبل از استنفورد، دانشیار انستیتوی فناوری ماساچوست بود.
اسرار تعطیلات یک مجموعه تلویزیونی آلمانی محصول سال ۲۰۱۹ است که بازیگرانی چون کورینا هارفوش، کریستینه پاول و سونیا یونگ در آن به ایفای نقش پرداخته اند. داستان سریال در مورد توطئه ای است که توسط سه نسل از اعضای خانواده در محل تعطیلاتشان رخ می دهد؛ جایی که اسرار آرام آرام آشکار می شود و حقیقت برملا می شود. این سریال در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۱۹ روی شبکه نتفلیکس پخش شد. پخش. "اسرار تعطیلات" در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۱۹ در شبکه اینترنتی نتفلیکس منتشر شد.
جایزه بزرگ موناکو ۱۹۷۳ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۷۳ در پیست موناکو واقع در مونت کارلو، موناکو برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۵ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۶ بود. در این مسابقه که در ۷۸ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط جکی استوارت کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۲۸٫۱ بود نیز توسط امرسون فیتیپالدی به ثبت رسید. جکی استوارت از تیم تایرل-فورد، امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد و رونی پیترسن از تیم لوتوس-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ سوئد ۱۹۷۳ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۷ ژوئن ۱۹۷۳ در پیست مسابقه اسکاندیناوین واقع در اندرستورپ، سوئد برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۵ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۷ بود. در این مسابقه که در ۸۰ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط رونی پیترسن کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۲۶٫۱۴۶ بود نیز توسط دنی هیولم به ثبت رسید. دنی هیولم از تیم مک لارن-فورد، رونی پیترسن از تیم لوتوس-فورد و فرانسوا سورت از تیم تایرل-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ فرانسه ۱۹۷۳ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۷۳ در پیست پل ریکارد واقع در لا کاستلت، ور، فرانسه برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۵ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۸ بود. در این مسابقه که در ۵۴ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط جکی استوارت کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۵۰٫۹۹ بود نیز توسط دنی هیولم به ثبت رسید. رونی پیترسن از تیم لوتوس-فورد، فرانسوا سورت از تیم تایرل-فورد و کارلوس روتمان از تیم برابام-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ بریتانیا ۱۹۷۳ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۷۳ در پیست سیلورستون واقع در نورث همپتون شر، بریتانیا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۵ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۹ بود. در این مسابقه که در ۶۷ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط رونی پیترسن کسب شد و سریع ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۱۸٫۶ بود نیز توسط جیمز هانت به ثبت رسید. پیتر روسون از تیم مک لارن-فورد، رونی پیترسن از تیم لوتوس-فورد و دنی هیولم از تیم مک لارن-فورد به ترتیب مقام های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.