Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رشید طاها (؛ – ) خواننده، ترانه ساز و کنشگر الجزایری مقیم فرانسه بود که بین سال های ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می کرد. سبک موسیقی او از رای الجزایری تا راک، پانک و موسیقی الکترونیک را دربرمی گرفت. از ترانه های مشهورش "یا رایح" را می توان نام برد. اوایل زندگی. طاها در ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۸ در سیق، استان معسکر الجزایر به دنیا آمد, منبع دیگری نشان می دهد که در شهر ساحلی وهران متولد شده است. این شهر «خاستگاه موسیقی رای» بود و سال ۱۹۵۸ سال کلیدی در مبارزه الجزایر برای استقلال در برابر اقتدار فرانسه بود. او در دهه ۱۹۶۰ شروع به گوش دادن به موسیقی الجزایری کرد، از جمله موسیقی سبک خیابانی به نام شعبی. علاوه بر این، موسیقی منطقه مغرب عربی نیز در تربیت او مؤثر بود. طاها در ده سالگی به همراه والدینش به فرانسه نقل مکان کرد و در سال ۱۹۶۸ در یک جامعه مهاجر در اطراف شهر لیون فرانسه ساکن شدند. پدرش یک کارگر کارخانه نساجی بود، با ساعات کاری طولانی و حقوق کم. به طوری که طبق روایتی، زندگی اش با زندگی یک «برده مدرن» مقایسه می شد. طاها در سن ۱۷ سالگی روزها در یک کارخانه گرمایش مرکزی کار می کرد که به عنوان شغلی پست توصیف می شد و خودش نیز
از این کار متنفر بود، اما شب ها به عنوان دی جی در کلوپ کار می کرد و موسیقی عربی، رپ، سالسا، فانک و هرچیزی پخش می کرد. در اواخر دهه ۱۹۷۰، طاها کلوپ شبانه ای را تأسیس کرد و در آن مش آپ کلاسیک پاپ عربی را با آهنگ های بو دیدلی، لد زپلین و کرافت ورک پخش می کرد . کار حرفه ای. ریشه های موسیقی رای. در دهه ۱۹۸۰، موسیقی پاپ بومی الجزایر معروف به "رای" شروع به جلب توجه بین المللی کرد. موسیقی رای در ابتدا مبتنی بر «فرهنگ های شهری، که موسیقی را از اوضاع اجتماعی اقتباس می کردند» بود و بددهنی توصیف می شد. اما زمانی که جوانان در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ از آن برای «بیان خشم و خواسته های خود» استفاده کردند، بیشتر به رسانه ای برای اعتراض سیاسی تبدیل شد. طاها پیشنهاد کرد که سبک های موسیقی الجزایر و راک «نزدیک به آن، مرتبط هستند». طاها تحت تأثیر گروه شعبی مراکشی ناس الگیوانه قرار داشت. این گروه به عنوان نمونه مراکشی بیتلز یا استونز توصیف شده است. کارت د سژور. طاها در سال ۱۹۸۱ زمانی که در لیون زندگی می کرد با محمد و مختار امینی آشنا شد و هر سه به همراه جمل دیف و اریک واکور گروهی را تشکیل دادند. در سال ۱۹۸۲، خواننده اصلی گروه راک عرب
زبان بود که آن ها را کارت د سژور نامیدند، به معنای «کارت سبز» یا «مجوز اقامت». او به دو زبان فرانسوی و عربی می خواند. طاها از گروه د کْلَش الهام گرفته است:طاها با اعضای گروه د کْلَش در پاریس ملاقات کرد: طاها معتقد بود ضبط های اولیه او به الهام بخشیدن به د کلش برای ساخت آهنگ «قصبه را بلرزان» کمک کرد. یک خبرنگار موسیقی "نیویورک تایمز" در مورد نسخه کاور طاها از آهنگ موفق د کلش نوشت که احتمالاً تحت تأثیر کارهای قبلی او قرار گرفته است: این سال ها سال های سختی بود، زیرا فروشگاه های موسیقی اغلب از فروش ترانه ها خودداری می کردند «زیرا نمی خواستند اعراب وارد مغازه هایشان شوند». پول کم بود. این گروه در حومه لیون اجرا کرد. طاها یک آهنگ میهن پرستانه فرانسوی به نام «فرانسه شیرین» (به فرانسوی: "Douce France") را که پیش تر توسط چارلز ترنه در دهه ۱۹۴۰ ضبط شده بود، انتخاب کرد، اشعار آن را حفظ کرد، اما آن را با «کنایه ای خشمگنانه» خواند که بسیاری از شنوندگان فرانسوی را عصبانی کرد. چرا که از سوی یک «خواننده عرب ژولیده و بداخلاق» اجرا شده بود، تا جایی که پخش نسخه طاها از رادیو فرانسه ممنوع شد. با این وجود، آهنگ «قرمز» صدا کرد و
طاها به عنوان هنرمندی جدی شناخته شد. این گروه هرگز به موفقیت تجاری زیادی دست نیافت و در نتیجه طاها مجبور شد روزانه در یک کارخانه کار کند، سپس به عنوان نقاش خانه، ظرف شوی و بعدتر فروشنده دانشنامه مشغول به کار شود. آن ها اولین آلبوم خود، "اجازه اقامت" را در سال ۱۹۸۳ ضبط کردند. در این سال با کمک گیتاریست بریتانیایی استیو هیلاژ ترانه ای را ضبط کردند. طاها در ترانه سرایی از زندگی در تبعید و نزاع فرهنگی مرتبط با مهاجران الجزایری در فرانسه نوشت. در سال ۱۹۸۶، کاور پانک-راک تمسخرآمیز «فرانسه شیرین» او به عنوان «اعتراض به رفتار یک ملت، با طبقه فرودست مهاجر خود» تلقی شد و باعث ایجاد حیرت در محافل سیاسی فرانسه شد. او در آهنگ «ویولا، ویولا» به نژادپرستی اعتراض کرد. طاها مجبور شد با احساسات ضدعرب کنار بیاید. برای مثال "نیویورک تایمز" در یک مقاله صفحه اولش اعلام کرد که طاها مصری است تا الجزایری، اما بعدتر اصلاحیه ای را منتشر کرد. بعدها، در سال ۲۰۰۷ از طاها به عنوان مهاجر در مرکز ملی تاریخ مهاجرت فرانسه نام برده شد. هنگام اجرای زنده، طاها لباس های مختلفی به تن می کرد، از جمله یک کلاه شاپو چرمی و بعدتر یک کلاه کابوی قرمز. دوم
ین و آخرین آلبوم پرآهنگ گروه با نام «رامسا» در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. این گروه در سال ۱۹۸۹ منحل شد. سال های کار انفرادی. طاها در سال ۱۹۸۹ به پاریس رفت تا فعالیت انفرادی خود را آغاز کند. در یک مقطع به لس آنجلس دعوت شد تا با نوازنده دان واس که تهیه کننده ای در ارتباط با رولینگ استونز بود، کارهایی را ضبط کند. طاها برای صدای خود سازها و سبک های مختلفی را میکس کرد. گروه جدید او با ساز طبلی به نام گابلت درام، ضرباتی به سبک عربی می نواختند. به نظر می رسید که ممکن است موفقیت طاها به یک «موفقیت یک شبه» تبدیل شود، اما پس از انتشار آلبوم «"باربس"» ("Barbès")، فروش اثرش در ایالات متحده ناامیدکننده شد؛ احتمالاً به این دلیل که آمریکایی ها در زمان اولین جنگ خلیج فارس علاقه ای به موسیقی عربی نداشتند. در سال ۱۹۹۳، طاها دوباره با هیلاژ همکاری کرد که به تولید دومین آلبوم انفرادی او با نام "رشید طاها" کمک کرد و به او در دستیابی به نوعی «سنتز کلاب لند-رای» کمک کرد. هیلاژ از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۶ روی ۹ آلبوم انفرادی طاها کار کرد و به طاها کمک کرد تا در موسیقی خود به «ریشه های شمال آفریقا» بازگردد. در سال ۱۹۹۵ آلبومی را با عنوان "اوله اوله"
با طاها منتشر کرد که شبیه یک «آندروژن آریایی» با موهای بلوند رنگ شده و لنزهای آبی بود، تا نکته ای را در مورد تعصب ضدعرب و «همجنس هراسی فرهنگ شمال آفریقا» بیان کند. در سال ۱۹۹۷ ترانه«یا رایح» او بسیار موفق شد. او در جزایر قناری نیز اجرا داشت. در سال ۲۰۰۱، طاها "ساخت مدینه" را منتشر کرد و یک منتقد موسیقی اظهار داشت که او از یک «پالت کامل و متنوع ساز» همراه با «امکانات آوازی سرگیجه آوری که فراتر از هر سبکی» استفاده کرده است. این آلبوم در پاریس، نیواورلئان، و لندن با گروه موسیقی آمریکایی گلکتیک ضبط شد. طاها شباهت هایی بین موسیقی آفریقایی و آمریکایی دید و گفت «نیواورلئان مانند الجزیره است... هر دو در یک زمان مستعمره فرانسه بودند و حتی منطقه ای در آن جا به نام آلجایرز وجود دارد» و اشاره کرد که الگوهای درام لوئیزیانا زیدکو شبیه به موسیقی رای است. بنا به گفته هیلاژ "ساخت مدینه" ریشه های الجزایری، تکنو، موسیقی پاپ، و تأثیرات اولیه راک و پانک را با «سازگاری قابل توجهی» با آثار قبلی ترکیب کرده است. عناصری از اعتراض سیاسی در موسیقی او وجود داشت که باعث شد یک منتقد بی بی سی او را به عنوان «هنرمند مزاحمی که خطر به چالش کش
یدن فرهنگ غیردموکراتیک خود را دارد» توصیف کرد. گزارشی در "گاردین" حاکی از آن بود که طاها در موسیقی پاپ به جایگاه یک فرقه دست یافته است. "دیوان" آلبوم موفقیت آمیز طاها به عنوان یک هنرمند انفرادی، پرفروش ترین آلبوم او بود، که شامل بازسازی آهنگ هایی از سنت های الجزایری و عربی بود. این آلبوم دارای سازهای سنتی مانند عود بود اما «کاور معاصری از سازهای کوبه ای و نمونه هایی اضافه شده بود». طبق یک روایت طاها با استفاده از ضربی معاصر و گیتار، عود را با سیم می آمیخت. آلبوم «"تکیتوی»" طاها که توسط استیو هیلاژ تهیه شد و در سال ۲۰۰۴ منتشر شد و تحسین سایر نوازندگان راک را به همراه داشت. ترانه آهگ «عامیانه خیابانی» طبق بررسی در "آبزرور"، موسیقی «پژواک جو استرامر» داشت. در سال ۲۰۰۵ طاها با رابرت پلنت، پتی اسمیت و برایان اینو اجرا داشت. او آهنگ «قصبه را بلرزان» د کلش را کاور کرد که نام عربی «راک القصبه» را دوباره نام گذاری کرد. این ترانه در سال ۲۰۰۷ در فیلمی در مورد جو استرامر، رهبر گروه د کلش با عنوان "جو استرامر: آینده نانوشته است" شنیده شد. این ترانه موسیقی راک را به عنوان «ممنوع اما غیرقابل توقف» پیشنهاد کرد. طاها این آهنگ
را به همراه میک جونز نوازنده "د کلش" اجرا کرد. "گاردین" ترانه «راک القصبه» را به عنوان یکی از ۵۰ ترانه کاور برتر انتخاب کرد. طاها در سال ۲۰۰۶ در مراکش، در سال ۲۰۰۷ در کانادا برنامه اجرا کرد، و خبرنگاری از "مونترال گازت" عملکرد او را خیره کننده توصیف کرد: در سال ۲۰۰۸ با گروه دنگ فیور اجرا داشت. او به عنوان «هوادار وحشی پانک الجزایری» توصیف شد که در میان گروهی اجرا می کرد که کارشان شبیه به موسیقی غرب آفریقا بود، و بخشی از «آفریقا اکسپرس» بود که پاسخی به کمبود نوازندگان آفریقایی مانند باب گلدوف بود. در سال ۲۰۰۸ طاها در جاهایی مانند کانادا بسیار برجسته شد، اما گزارش هایی وجود داشت که موسیقی او در ایرپلی فرانسه مشکل داشت. او با هنرمندان نیجریه ای فمی کوتی و سون کوتی فرزندان فلا کوتی در لاگوس و با برایان اینو در یک کنسرت ضدجنگ در لندن اجراهای داشت. در سال ۲۰۰۹ آلبوم "بونژور" را با تهیه کنندگی گاتان راسل منتشر کرد. رابین دنسلو، منتقد موسیقی "گاردین" این آلبوم را «آرام ترشده» توصیف کرد. دنسلو نوشت: «از طاها بعید است که عمداً با بی اهمیت جلوه دادن تصویر یک شورشی وحشی، به دنبال بازاری جدید و گسترده تر باشد». دنسلو احس
اس می کرد که این آلبوم بیشتر تجاری است و از آثار هیجان انگیز او نیست. ترانه جلد او «قصبه را بلرزان» ادای احترامی به گیتاریست فقید د کلش، جو استرامر بود. در سال ۲۰۱۰ در تورنتو برای تماشاگران زیادی اجرا داشت. طاها با هنرمندی الجزایری مهدی حداب که عود می نوازد به اجرای برنامه پرداخت. ترانه «هابینا» در سال ۲۰۱۰ در فیلم "این یک داستان خنده دار است" قرار گرفت. گیتاریست کارلوس سانتانا آهنگ «میگرا» را ضبط کرد که بیش از ۲۵ میلیون نسخه فروخت. در سال های اخیر، طاها به کشورهایی از جمله ایالات متحده و دبی سفر کرد. طاها در سال ۲۰۱۳ آلبوم "زوم" را منتشر کرد که توسط گیتاریست جاستین آدامز تهیه شده بود و مهمانان آن در اجرا میک جونز و برایان اینو بودند. جونز با طاها به عنوان بخشی از پروژه "زوم" تور برگزار کرد. این آلبوم شامل ضبط جدیدی از «وویلا، وویلا» بود. طاها همچنین ترانه «اکنون یا هرگز» را ضبط کرد (متن ترانه و موسیقی از آرون شرودر و والی گلد بود و قبلاً توسط الویس پریسلی ضبط شده بود) که در آن جین ادد به زبان انگلیسی آواز می خواند. ترانه های طاها در فیلم و بازی های کامپیوتری. آهنگ «بارا بارا» از آلبوم "ساخت مدینه" در فیلم "س
قوط شاهین سیاه" (۲۰۰۱) و همچنین در تریلر ۲۰۰۸ بازی "فار کرای ۲"، و در فیلم "جشن شکار" (۲۰۰۷) نیز به نمایش درآمد. ترانه «غراب» از آلبوم "ساخت مدینه" در سال ۲۰۰۲ در فیلم "حقیقت درباره چارلی"و همچنین در سال ۲۰۰۷ در فیلم "خون و شکلات" استفاده شد آهنگ «یا رایح» از آلبوم "کارت بلانچ" در فیلم "یک چیز جدید" (۲۰۰۶) استفاده شد «یا رایح» توسط دو آهنگساز سانجیف–دارشان در موسیقی متن فیلم بالیوودی "قلب" به سرقت رفته است. نقدها. برخی از منتقدان صدای منحصربه فرد طاها را به استفاده او از ماندولوت نسبت می دهند که ترکیبی از عود سنتی با سازهای غمگین اروپایی است. یکی از منتقدان تنظیم های او را «کمی مطنطن» توصیف کرد، زیرا ریتم های شمال آفریقا و «تزئینات ارکستر زهی» را با «تکنوی بیگ بیت، گیتارهای الکتریک، صدای بو دیدلی، لد زپلین و دیگر صداهای مردانه» در هم آمیختند. "نیویورک تایمز" درباره ترانه "«آه عشق من» (Ah Mon Amour)" طاها نوشت: مارتین ونارد، منتقد موسیقی بی بی سی، موسیقی طاها را «ترکیبی فریبنده از موسیقی سنتی شمال آفریقا، راک، تکنو و رقص» توصیف کرد. زندگی شخصی و مرگ. طاها را فردی «اجتماعی» و «با لبخندهای سریع» توصیف کردند. فرد
ی که دوست داشت در طول شب مهمانی باشد، همچنین یک گروه دوستان جهان وطنی داشت. از طاها نقل شده است که «من هرگز نخواستم فقط در محله خودم، جامعه خودم بمانم... این نوعی سازگاری است. شما باید ماجراجو باشید.» طاها علاقه ای به سینمای معاصر فرانسه نداشت و گفت: «من ترجیح می دهم یک فیلم گنگ هالیوودی را ببینم تا یک فیلم برجسته مزخرف بورژوازی». او از منتقدان دولت بوش بود، اگرچه نظرات خود را به نفع بمباران ایران بیان کرد و گفت که «ایران نباید اجازه داشته باشد که سلاح هسته ای داشته باشد.» طاها از ناهنجاری کیاری رنج می برد، که در سال ۱۹۸۷ تشخیص داده شد. «از این که مردم فکر می کنند روی صحنه مست هستم خسته شده ام. این ها علائم بیماری کیاری است. در حال تلو خوردن دیده می شوم زیرا تعادلم را از دست می دهم و متزلزل می شوم. کیاری این اختلال را در بدن ایجاد می کند»."" طاها در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۸ شش روز قبل از تولد ۶۰ سالگی بر اثر حمله قلبی در خواب درگذشت. آلبوم "من آفریقایی هستم" که قبل از مرگ او به پایان رسیده بود، در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹ پس از مرگش منتشر شد.
یونیون گو یک کشتی جنگی متعلق به ژاپن بود. این کشتی در سال ۱۸۵۴ میلادی دررودرهاید در انگلستان ساخته شد. در دوره باکوماتسو در سال ۱۸۶۵، تاجر انگلیسی توماس بلیک گلاور بنام قلمروی ساتسوما ولی در واقع برای خریدار اصلی قلمروی چوشو به مبلغ ۵۰۰۰۰ ریو این کشتی را از یک شرکت انگلیسی به نام جاردین ماتسون خریداری کرد. این کشتی در اختیار ساکاموتو ریوما که مدیر یک شرکت نیروی دریایی خصوصی، بنام کایئنتای بود، قرار گرفت و ریوما از آن برای تهیه و حمل سلاح به قلمروی چوشو استفاده می کرد. این کشتی بعد از دومین اردوکشی چوشو به قلمروی چوشو واگذار شد.
جیم گلیسر (؛ زادهٔ ) موسیقی دان سبک جاز اهل کانادا است. موسیقی وی همچنین از سبک های ریتم اند بلوز و راک تأثیر پذیرفته است.
خلیج کوارنر (کرواسیایی: "Kvarnerski zaljev", ایتالیایی: "Golfo del Quarnaro" یا "Carnaro", لاتین: "Sinus Flanaticus" یا "Liburnicus sinus")، گاهی خلیج فیوم، یک خلیج کوچک در دریای آدریاتیک شمالی، در موقعیت بین شبه جزیره ایستریان و خشکی ساحل شمالی کروات قرار دارد. این خلیج از آبهای داخلی کرواسی است. بزرگترین جزایر خلیج کوارنر کرس، کرک، پگ، راب و لوشینی هستند.
دوئل فیلمی در ژانر وسترن به نویسندگی مت کوک و کارگردانی کیرن دارسی-اسمیت و محصول سال ۲۰۱۶ ایالات متحده آمریکا است. لیام همسورث، وودی هرلسون، آلیس براگا، اموری کوئن و ویلیام سدلر در آن به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم به صورت انتشار محدود و ویدئو هنگام درخواست توسط لاینزگیت پریمیر در تاریخ ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶ در دسترس قرار گرفت. داستان. داستان فیلم در ۱۸۸۷ در مرز تگزاس رخ می دهد. یک تگزاس رنجر برای تحقیق دربارهٔ جنایاتی در حق شهروندان مکزیکی به ویژه مفقود شدن خواهرزادهٔ یک ژنرال مکزیکی به شهری مرزی فرستاده می شود. شهردار مرموز این شهر مردی است که سال های پیش در یک دوئل پدر رنجر را کشته است. رنجر یادشده به اتفاق همسرش به آن شهر می رود ولی با اتفاقات شگفتی رودرو می شود. منابع. Wikipedia contributors, "The Duel (2016 film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Duel_(2016_film)&amp;oldid=854955515 (accessed September 13, 2018).
علیرضا معتمدی (زادهٔ ۱۳۵۷) نویسنده، هنرپیشه، و کارگردان ایرانی است. او نویسندهٔ فیلم های "متل قو"، "آقای هفت رنگ" و "صحنهٔ جرم، ورود ممنوع!" بوده است. معتمدی در سال ۱۳۹۶ نخستین فیلمش را با عنوان "رضا" کارگردانی کرد. این فیلم در سی و ششمین جشنوارهٔ جهانی فیلم فجر به نمایش درآمد.
حمله به پاسگاه مرزی مریوان حمله ای مسلحانه در ۳۰ تیر ۱۳۹۷ بود که توسط یگان های شرق کردستان شاخه مسلح حزب حیات آزاد کردستان علیه یک پاسگاه مرزی متعلق به نیروی زمینی سپاه پاسداران در نزدیکی روستای دری از توابع شهر مریوان کردستان صورت گرفت. در این حمله که منجر به انفجار انبار مهمات پاسگاه شد، ۱۱ تن از نیروهای پاسدار و بسیجی سپاه کشته و ۸ تن دیگر نیز مجروح شدند. حمله. در ساعت ۲:۳۰ بامداد روز ۳۰ تیر ۱۳۹۷ با حمله تعدادی از افراد مسلح یگان های شرق کردستان شاخه مسلح حزب حیات آزاد کردستان به پاسگاه مرزی قرارگاه حمزه سیدالشهدای نیروی زمینی سپاه پاسداران در نزدیکی روستای دری مریوان کردستان، درگیری مسلحانه ای میان افراد این گروه و نیروهای پاسدار و بسیجی سپاه ایران رخ داد. به گفته شفیعی فرماندار مریوان پایگاه مرزی روستای دری در منطقه ای صعب العبور واقع شده و حمله به آن منجر به انفجار انبار مهمات آن شد که در اثر آن ۱۱ تن از جمله ۱۰ پاسدار پایور و بسیجی و یک پاسدار وظیفه کشته شدند. به گفته او هفت تن از کشتگان نظامی ایران اهل مریوان، یک نفر اهل سنندج و سه نفر اهل قروه بودند و بیشتر آنان در اثر برخورد ترکش مواد منفجره انبار م
همات کشته شده اند. به گفته رجبی، فرمانده سپاه بیت المقدس کرستان در ادامه درگیری میان دو گروه، شماری از نیروهای مهاجم کشته و تعدادی نیز زخمی شده اند. عاملان. آژانس خبری فرات ضمن اعلام خبر حمله به مرزبانان ایرانی در منطقه کردستان گفته است که یگان های شرق کردستان (ی.ر.ک) شاخهٔ نظامی حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) طی انتشار بیانیه ای، مسئولیت این حمله را برعهده گرفته است.
شورا نو مون یک مانگای ژاپنی که توسط ماساتوشی کاواهارا نوشته شده است. این کتاب توسط انتشارات کودانشا منتشر شده است.
ژاپن تایمز () بزرگترین و قدیمی ترین روزنامه انگلیسی زبان در ژاپن است. این روزنامه توسط کابوشیکی گایشا منتشر می شود.
جین () یک سریال درام تلویزیونی است که توسط سامانه سخن پراکنی توکیو در ۲۰۰۹ میلادی و دومین سری در سال ۲۰۱۱ پخش شد. این سریال بر اساس یک مانگا به زبان ژاپنی بنام جین (مانگا) نوشته موتوکا موراکامی ساخته شده است.
«یاکوزا ایشین» ()، ریو گا گوتوکو ایشین ()، یک بازی ویدئویی در سبک جهان باز است که توسط سگا و در سال ۲۰۱۴ و در پلت فرم پلی استیشن ۴ منتشر شده است.
کازوما کیریو () یک شخصیت داستانی و قهرمان اصلی در سری بازی های نقش آفرینی ژاپنی یاکوزا، اکشن و ماجراجویی سگا است. او به دلیل خالکوبی یک اژدها در پشت خود و عضو افسانه ای گروه یاکوزا معروف به خانواده دوجیما، با لقب «اژدهای دوجیما»، شناخته می شود.
رضا یک فیلم درام به کارگردانی علیرضا معتمدی است. این فیلم برای نخستین بار در سال ۱۳۹۶ در سی و ششمین دورهٔ جشنوارهٔ جهانی فیلم فجر به نمایش درآمد. نمایش عمومی فیلم از ۲۰ اسفند ۱۳۹۷ در گروه هنر و تجربه آغاز شده است. بازخورد منتقدان. دبورا یانگ نویسندهٔ "هالیوود ریپورتر" که فیلم را در جشنوارهٔ جهانی فجر تماشا کرده در یادداشتی «ابتکار وسواس گونهٔ فیلم هایی مانند رضا» را «از نشانه های از نوگرایی سینمای ایران» دانسته است. او در ادامه طولانی شدن پلانهای فیلم را خسته کننده عنوان کرده است. مجید اسلامی فیلم را «از هیجان انگیزترین فیلم های اول» سال های اخیر سینمای ایران دانسته و طراحی صحنهٔ آن را «درخشان» توصیف کرده است.
پریسا شمس (زادهٔ ۱۳۶۱ در تهران) نویسنده، فیلم نامه نویس و طنزپرداز است. وی با نوشتن فیلم دختران (فیلم) تندیس برترین فیلمنامه را از انجمن منتقدین و نویسندگان ایران اخذ نمود. زندگی نامه و فعالیت. پریسا شمس (زادهٔ ۱۳۶۱ در تهران) نویسنده، فیلم نامه نویس و طنزپرداز است. او در سال ۱۳۷۹ وارد دانشکده هنر و معماری شد و در رشته تئاتر شاخه ادبیات نمایشی به تحصیل پرداخت و در سال ۱۳۸۴ با رساله ای درباب شناسایی و تحلیل آثار گلی ترقی از این دانشکده فارغ التحصیل شد. در سال ۱۳۹۲ مجدداً در رشتهٔ ادبیات نمایشی در همان دانشکده به ادامه تحصیل پرداخت و مدرک کارشناسی ارشد خود را اخذ کرد. پریسا شمس از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ فعالیت نویسندگی خود را با رادیو تهران در زمینهٔ نگارش نمایشنامه های رادیویی به انجام رسانید. از سال ۱۳۸۹ به عنوان طنزنویس اجتماعی به همکاری با چلچراغ (هفته نامه) پرداخت و در سال های بعد همکاری خود را در این حوزه با خط خطی (ماهنامه)، وقایع تهرانیه، روزنامه آرمان و وبسایت چیزنا ادامه داد. او در حوزه کودک و نوجوان کتاب هایی را به رشتهٔ تحریر درآورده که از آن جمله می توان به رمان منتشر شده جزیره اشاره نمود. نمایشنامه زمزمه
های پشت در شهروند درجه ۲ در سال ۱۳۹۴ توسط او نوشته شد و شایسته ایرانی کارگردانی این اثر را برعهده گرفت. وی به عضویت در کانون فیلم نامه نویسان سینمای ایران از سال ۱۳۸۹ درآمد.
بنجامین ریگبی () هنرپیشه و فیلم نامه نویس اهل استرالیا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شیر" و "" اشاره کرد.
کشتار جلریز کشتاری هست که در تاریخ ۱۱ سرطان/تیر ۱۳۹۴ به وقوع پیوست و طی آن ۲۴ سرباز هزاره بدست طالبان و با کمک و همدستی مردم محل و بی توجهی ارگان های نظامی کشور کشته شدند. جزئیات. بیش از هزار تن از اعضای طالبان در تاریخ ۱۱ سرطان/تیر ۱۳۹۴ به پاسگاه های امنیتی که سربازان هزاره در آن حضور داشتند حمله کردند و پس از حدود ۴۰ ساعت درگیری دستکم ۴۰ تن از پلیس ها کشته و ۱۲ پاسگاه این سربازان بدست طالبان سقوط می کند. گفته های سربازان نجات یافته. سربازانی که از حمله طالبان توانسته بودند نجات پیدا کنند بعدها به رسانه ها اطلاع دادند که در جریان درگیری، بارها از مسئولان درخواست کمک و درخواست اعزام نیروهای پشتیبانی کردند، اما هیچکس به خواسته آنها توجه نکرد و کمکی نیز به آنان فرستاده نشد و برعکس با تحقیر سربازان به آنان گفته شده که «"ما کاری نمی توانیم و اگر می توانید جان خود را بکشید و اگر نمی توانید بمیرید".». هنگامی که این سربازان از پاسگاه هایی امنیتی دیگری که از مردم محل بوند نیز کمک می خواهد آن ها به درخواست آنان را رد کرده و می گویند:"«تفنگ های ما علیه طالبان شلیک نمی کنند چون آنان برادران ما هستند.»." این سربازان نجات
یافته می گویند که از خانه های محل نیز بیشتر به سمت آنان تیر شلیک می شده و کودکان آنان سربازان را تحقیر می کردند. همدستی با طالبان. کریم خلیلی مدعی شد سربازانی در ۲۰۰ متری سربازان محاصره مانده حضور داشتند اما آنان نیز به کمک این سربازان نیامدند و با بی تفاوتی برخورد کردند. محمد محقق نیز ادعا کرد که ۳۰ ساعت هرچه سربازان محاصره شده درخواست کمک کردند کسی به کمک آنان نیامد. کمیسیون حقیقت یاب. پس از کشتار جلریز رئیس جمهور اشرف غنی خواستار تشکیل کمیسیون حقیقت یابی برای بررسی این فاجعه شد. این کمیسیون دو ماه پس از این فاجعه گزارش داد که:بی نظمی در ادارات محلی سبب شد که طالبان در ۱۲ تیر/سرطان به پاسگاه های امنیتی حمله کنند. نبود مهمات کافی در پاسگاه های امنیتی و نرساندن کمک به آنها با وجود امکانات کافی و دریافت گزارش هایی مبنی بر حمله طالبان به این پاسگاه ها از عوامل این کشتار عنوان کرد. ۴ گزارش امنیت ملی، یک گزارش ۸ روز پیش، یکی ۶ روز پیش، یکی ۲ روز پیش و یکی هم یک روز پیش رسیده بود که طالبان که در آن طرف تپه ها هستند اما هیچ توجهی از طرف ارگان های دولتی صورت نگرفت و منجر به این کشتار شد.
آکورد آلتره () در موسیقی، آکوردی از یک یا چند نت تغییر یافته به بالا یا پایین در یک گام دیاتونیک است که به اندازهٔ نیم پردهٔ کروماتیک تغییر می کند. معمول ترین روش استفاده از «آکورد آلتره»، قرض گرفتن آکورد از گام موازی یا همسایه است و شایع ترین کاربرد آن در آکوردهای فرعی است. ویژگی. آکورد آلتره درجه گام را تغییر نمی دهد و در هارمونی، برای تقویت پیوند با آکورد بعدی است که با حل آن، تأثیری مطلوب در شنونده دارد. کاربرد دیگر «آکورد آلتره» یا «آلتراسیون» در گام، تغییر آکورد مینور یا ماژور به آکورد کاسته یا افزوده یا به عنوان «آکورد واسطه»، برای مدولاسیون است. انواع آکوردهای آلتره در دوره رمانتیک توسط آهنگسازانی مانند شوپن گسترش یافت و در موسیقی جاز نیز مورد استفاده فراوان قرار می گیرد.
سوزانا وج وود داروین ، (نام زمان دختری وج وود، ۱۸۱۷– ۱۷۶۵)، زن پزشک ثروتمند رابرت داروین و مادر چارلز داروین و از اعضای خانوادهٔ سفالگر وج وود بود. او دختر جوزایا و سارا وج وود بود و در اتوریاهال خانهٔ خانوادهٔ وج وود در استوک آن ترنت بزرگ شد. او چارلز داروین را در ۱۲ فوریه ۱۸۰۹ به دنیا آورد. در ۱۸۱۷ بیماری او، با علائم گوارشی که احتمالاً نشانهٔ زخم شدید یا سرطان معده بود، شروع شد. او در ۱۵ ژوئیه ۱۸۱۷ درگذشت.
کلاودیا کلاین (زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۱ میلادی) یک بازیکن زن فوتبال اهل کشور آلمان است. او به عنوان مدافع در تیم ملی فوتبال زنان آلمان بازی می کرد. او یکی از اعضای تیم ملی در جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۵ بود. او در تیم باشگاهی گرون وایس براووایلر در لیگ آلمان بازی می کرد.
لارنگومالاسی یا نرمی حنجره به ضعف و سستی و روی هم خوابیدن ساختارهای بالای گلوت در حنجره در هنگام دم گفته می شود که موجب ایجاد مقاومت در مسیر هوا و ایجاد صدای استریدور می گردد. در واقع شایع ترین علت ایجاد استریدور در نوزادان و کودکان، لارنگومالاسی است که ۶۰–۷۰٪ موارد را شامل می شود. این بیماری در جنس مذکر حدود دوبرابر جنس مونث شیوع دارد و معمولاً در هفته اول زندگی آغاز می شود و تا 12 الی 48 ماه به طول می انجامد. استریدور با فرکانس بالا در هنگام دم در هنگام تولد در مواقعی که نوزاد از لارنگومالاسی رنج می برد، الزامی نیست؛ با این حال معمولاً پس از چند هفته بروز می کند. علائم بیمار می تواند طی ۴ تا ۸ ماه اول زندگی بدتر شود. استریدور بیمار معمولاً با گریه، غذا خوردن، عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی یا خوابیدن به پشت (supine) تشدید می گردد. همچنین استریدور بیمار معمولاً در هنگام خواب در موارد خفیف تا متوسط از بین می رود. در حدود ۵ تا ۲۰٪ از کودکان، علائم تنفسی دیگری مانند تاکی پنه، دیس پنه، هیپوکسمی، و آپنه انسدادی خواب می تواند در صورت عدم درمان رخ دهد. اختلالات تغذیه ای در حدود نیمی از کودکان با مشکل خفیف تا متوسط ل
ارنگومالاسی و تقریباً تمام کودکانی که دچار لارنگومالاسی شدید هستند ممکن است روی دهد و می تواند موجب سرفه، حملات خفگی، حملات سیانوتیک، رگورژیتاسیون، استفراغ و تغذیه کُند گردد. در بیماری های شدید، پنومنی ناشی از آسپیراسیون مکرر یا اختلال رشد کودک ناشی از کاهش مصرف کالری و افزایش نیاز متابولیک به علت افزایش فعالیت تنفسی شایع است. علت. پیش از این تصور می شد که لارنگومالاسی به علت ناهنجاری در آناتومی غضروف های حنجره است. این فرضیه به وسیله مطالعاتی که نشان می داد که در بیماران دچار لارنگومالاسی شدید، نسبت چین آری اپی گلوتیک به طول گلوت کمتری نسبت به کودکان نرمال دارند، تأیید می شد. با این حال این فرضیه از توضیح اینکه چرا برخی کودکان با خصوصیات مشابه بی علامت هستند، ناتوان بود. عدم تمایز و نرمال نبودن غضروف های قابل انعطاف، فرضیه دیگری است که با مطالعات بافت شناسی در کودکان علامت داری که بافت فیبروالاستیک غضروف نرمالی داشتند، ارائه گردیده است. با این حال اخیراً توجهات به سمت علت های عصبی-عضلانی گرایش داشته است که شامل عدم بلوغ یا ادغام غیرطبیعی رشته های عصبی محیطی، هسته های ساقه مغز و مسیرهای مسئول بلع و نگهداری مس
یر هوایی است می باشد که موجب هیپوتونی عضلات فوق حنجره ای می گردد. این موضوع با توجه به مطالعات بافت شناسی که نشان داده اند، اندازه عصب حنجره ای فوقانی در این بیماران نسبت به افراد دیگر متفاوت است، تأیید شده است. همچنین مطالعه هایی مبنی بر همراهی بیماری رفلاکس معدی-مروی (GERD) در 80% موارد لارنگومالاسی گزارش شده است. تشخیص. شرح حال و معاینه فیزیکی. تشخیص بالینی لارنگومالاسی می تواند اساساً بر مبنای علائم بیماری به صورت استریدور دمی که با تغذیه، آشفتگی و گریه یا به پشت خوابیدن کودک تشدید می شود باشد. شرح حال دقیق تر بیمار بایستی شامل شرایط بدو تولد (شامل سن حاملگی و نیاز به انتوباسیون بدو تولد)، آنومالی های ژنتیکی یا مادرزادی، علائم تنفسی و فاکتورهای تشدیدکننده آن، و مشکلات تغذیه ای شامل عقب افتادگی رشد، خفگی یا عق زدن، علائم رفلاکس یا عفونت های ریه مکرر باشد. معاینه بالینی بیمار بایستی شامل قد و وزن، معاینه صداهای تنفسی به علاوه زمانبندی در هر سیکل تنفسی، حرکات قفسه سینه جهت بررسی رتراکسیون قفسه سینه و سینه قیفی شکل و شنیدن صدای ریوی با استتوسکوپ می باشد. تشخیص قطعی بیماری لارنگومالاسی را می توان به وسیله لارن