Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گزارشگران ویژه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۱ به کارگردانی رسول صدرعاملی، می باشد. این مجموعه هرگز پخش عمومی در نیامد.
گلستان یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۵ به کارگردانی محمدتقی رنجبر، می باشد که از شبکه یک پخش شد.
گل من گلی یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۶ به کارگردانی قاسم جعفری، نویسندگی حمید نعمت الله، هادی مقدم دوست و تهیه کنندگی علیرضا کرمی می باشد که در سال ۱۳۷۷ از شبکه تهران پخش شد. این مجموعه در ۷ قسمت ۴۵ دقیقه ای تهیه شد. بعد از ۱۲ سال دوباره از شبکه تماشا بازپخش شد. شخصیت اصلی این مجموعه «گلی» است که هر بار در رودررویی با موقعیت های جدید، ماجراهای جذاب و پرکشمکشی را خلق می کند و نقش او را ماهایا پطروسیان بازی می کند. گلی نمونه یک دختر اصیل و پاک و معصوم ایرانی است که در هر قسمت از این مجموعه با قرار گرفتن در شرایط و موقعیت ها و مشاغل جدید، درگیر حوادث و مشکلاتی می شود که سعی می کند با تکیه بر هوش و ذکاوتش بر آنها پیروز شود.
گل های ۷۷ یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی مهران غفوریان می باشد که از شبکه۳ پخش شد.
گل های ۷۸ یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۸ به کارگردانی مهران غفوریان، نویسندگی و تهیه کنندگی مهران غفوریان می باشد که در نوروز ۱۳۷۹ از شبکه سه پخش شد.
گل های ۷۹ یک مجموعه طنز تلویزیونی محصول سال به کارگردانی مهران غفوریان، نویسندگی رضا عطاران، ارژنگ امیرفضلی، سید جواد رضویان، مهدی غفوریان و تهیه کنندگی مهران غفوریان می باشد که در نوروز ۱۳۸۰ از شبکه سه پخش شد. این مجموعه طنز شامل آیتم های: ۱- پلاتوی مجری ۲ – نمایش طنز ۳ – میهمان برنامه: افراد موفق در رشته های مختلف علمی؛ ورزشی و اجتماعی می باشند.
گل های گرمسیری یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۷–۱۳۸۶ به کارگردانی، نویسندگی محمدمهدی عسگرپور و تهیه کنندگی محمدصادق جلالی می باشد که در پائیز ۱۳۸۷ از شبکه یک پخش شد. داستان این مجموعه دربارهٔ تعطیلی دانشگاه ها قبل از جنگ ایران و عراق است که باعث رفتن دانشجویان می شود و ناهید و رسول هم از هم جدا می شوند. رسول برای شرکت در جنگ عازم خرمشهر می شود و… سایر عوامل: تهیه کننده/ صادق جلالی مدیرتولید/بهرام فرهادی برنامه ریز و دستیار:وحید کاشی منشی صحنه/لیلا رنگرزان
گلریزان (نام پیشین: سفر بخیر) یک مجموعه تلویزیونی محصول سیمای استان همدان سال ۱۳۸۵ به کارگردانی مسعود رشیدی، نویسندگی سید علی اکبر محلوجیان و تهیه کنندگی افشین زمانی می باشد که از شبکه یک پخش شد. این مجموعه در ۲۶ قسمت تهیه شد. این مجموعه زندگی چند جوان و خانواده آن ها را به صورت موازی دنبال می کند. قصه این مجموعه در محله ای قدیمی اتفاق می افتد. ماجرا از جایی آغاز می شود که حشمت بعد از گذشت سال های طولانی از زندان آزاد می شود. او به جرم قتل پدر مرتضی به زندان رفته است. در غیاب او عزت دوست صمیمی حشمت به هیچکدام از قول هایش درباره خانواده او عمل نکرده و آن ها را رها کرده است ...
ما چند نفر یک مجموعه تلویزیونی ایرانی محصول سال ۱۳۸۵ به کارگردانی و نویسندگی فیاض موسوی و تهیه کنندگی محمد رضایی می باشد که از شبکه یک پخش شد. این مجموعه در ۳۱ قسمت ساخته شد. داستان. ماجرای چند جوان را روایت می کند که با همدیگر یک شرکت نقشه کشی و طراحی را اداره می کنند. در این بین با خیانت یکی از دوستان شرکت منحل می شود و مهندس اصلی شرکت با باطل شدن مدرک مهندسی اش چاره ای نمی بیند جزء اینکه از کشور خارج شود که…
لحظه قاصدک یک سریال تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۱–۱۳۸۰ به کارگردانی ایرج حبشی، نویسندگی محمد رضایی راد، نغمه ثمینی و تهیه کنندگی حسن احمدی می باشد که از برنامه کودک و نوجوان شبکه دو پخش شد. این مجموعه در ۱۷ قسمت ۳۰ دقیقه ای تهیه شد. این سریال یکی از اولین سریال های جنگی کودکان و نوجوانان بود که دز یک فضای فانتزی ،جذاب و پرماجرا مخاطبان را در یک تونل زمان درگیر داستان خود کرد. این سریال در زمان پخش از استقبال بالایی برخوردار شد. داستان دختر و پسر نوجوانی به نام های میلاد و مینا است که پیش از سفر به خارج از کشور، تصمیم می گیرند ایام نوروز را در کنار پدر بزرگ و مادر بزرگشان در تهران بگذرانند بچه ها وارد خانه پدر بزرگشان می شوند و رفته رفته پی به حوادث می برند که در خانه اتفاق می افتد پدر بزرگ و مادر بزرگ آنها باور ندارند که دایی احمدعلی مفقودالاثر شده است مادر بزرگ با اتاق او و خاطراتش زندگی می کند و چنان به این اتاق حساسیت دارد که کسی اجازه ورود به آن را ندارد بچه ها کنجکاو می شوند که به طریقی وارد اتاق دایی احمدعلی شوند روزی پسر بشدت تب می کند و ناخودآگاه وارد اتاق دایی می شود جشنواره. ششمین جشنواره فیلم دفاع مقدس
لبخندهای خاکی یک فتوکلیپ محصول سال ۱۳۷۷ به نویسندگی امیر یوسفی و کارگردانی و تهیه کنندگی مسعود آب پرور می باشد . خلاصه داستان. این برنامه شامل داستان هایی از زبان یک راوی است دربارهٔ ماجراهایی که در اردوگاه برای اسرای جنگ ایران و عراق پیش می آمده که بازیگران اجرای این نمایش ها را به عهده دارند.
لبخند سوم یک مجموعه تلویزیونی آیتمی محصول سال ۱۳۷۳ به کارگردانی مسعود رشیدی، و اجرای احمد پاکزاد است که از شبکه سه پخش شد. این مجموعه صبح های جمعه با بازی برخی از بازیگران مطرح رادیویی تولید شد.
ورود ممنوع ممنوع یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۲ به کارگردانی مهران غفوریان، نویسندگی بهمن معتمدیان، سروش صحت، شقایق دهقان، محراب قاسم خانی، محمد طالبیان، نیما حسن نیا، حمید برزگر و تهیه کنندگی مهران غفوریان می باشد که از شبکه تهران پخش شد. این مجموعه در ۱۰۰ قسمت چهل دقیقه ای تهیه شد.
نیلوفرانه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۸ به کارگردانی هوشنگ هدایتی، نویسندگی جمشید کاویانی و تهیه کنندگی هوشنگ هدایتی می باشد که از شبکه سه پخش شد. این برنامه به صورت جنگ و قطعات نمایشی می باشد.
نوروزنامه یک نمایش تلویزیونی محصول سال ۱۳۶۲–۱۳۶۳ به کارگردانی مهوش جزایری و تهیه کنندگی مجید گل بابایی، حمید نقیبی و بهروز خوش رزم می باشد که در نوروز ۱۳۶۳ از شبکه یک پخش شد.
مُهر سکوت یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۴ به کارگردانی شهریار بدیعی، نویسندگی حسین پاکدل و احمد شیشه گران و تهیه کنندگی حسین پاکدل می باشد. این مجموعه از سری داستان های قصه شب سیما بود که هر شب از شبکه اول پخش می شد. خلاصه داستان. حافظ و اسماعیل که دو دوست هستند قرار است در یک شب عروسی کنند چند وقتی است که از هم بیخبرند. حافظ که مطلع شده که غدهای در سرش هست زیر بار ازدواج نمی رود و به جبهه رفته و مجروح می شود. او با کمک اسماعیل حالش خوب شده و بعد از انجام آزمایشات می فهمد که از غدهای که در سر او بوده خبری نیست و با نامزدش که هنوز در انتظار اوست ازدواج می کند.
مهر خوبان یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۴ به کارگردانی یوسف سیدمهدوی، نویسندگی و یوسف سیدمهدوی تهیه کنندگی می باشد که از شبکه سه پخش شد. این مجموعه در ۹ قسمت ۴۵ دقیقه ای تهیه شد. خلاصه داستان. در طی حادثه ای جوانی علاقمند به دختری که دریک خانواده مذهبی تربیت شده است می شود در ابتدا جوان سعی می کند که با دختر طرح دوستی بریزد، ولی موفق نمی شود، سپس با خانواده خودش به خواستگاری دختر می روند که با جواب منفی روبرو می شوند جوان سعی می کند با دوستان دوران تحصیل اش یک شرکت تولیدی را، راه بیاندازند بعد متوجه می شود که دختر مورد علاقه اش خواهر یکی از همکارانش در شرکت می باشد و …
مدرسه خورشید یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۱ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی حسین روشن بخش یزدی می باشد که از برنامه کودک و نوجوان شبکه دو پخش شد. این مجموعه در ۱۳ قسمت ۳۰ دقیقه ای تهیه شد این مجموعه در مورد بچه های مدرسه ای در یزد است که در ماه محرم با همکاری استاد نمایش خود به تمرین و اجرای نمایش دربارهٔ ماه محرم و شرکت در مراسم عزاداری می پردازند که در این بین حوادثی نیز روی می دهد، فیلمبرداری این سریال در دبیرستان ایرانشهر یزد که یکی از قدیمی ترین و معتبرترین دبیرستان های ایران است (تاسیس 1307 هجری شمسی) انجام شده است.
مادر یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی عبدالرضا اکبری، می باشد که از برنامه سیمای خانواده شبکه یک پخش شد.
تلخ و شیرین یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۹۲ به کارگردانی حسن آخوندپور، سروش محمدزاده، احمد شادکامی، تهیه کنندگی حسن آخوندپور می باشد که از در نوروز ۱۳۹۴ شبکه شما پخش شد. این مجموعه در ۸ فصل و ۲۳ قسمت تهیه شد.
خانه خشتی ما یک مجموعه تلویزیونی محصول مرکز استانی یزد در سال ۱۳۷۷ به کارگردانی ایرج مفیدی، می باشد که از برنامه سینمای خانواده شبکه یک پخش شد. این مجموعه در ۱۳ قسمت تهیه شد.
شکرانه یک مجموعه تلویزیونی مناسبتی محصول سال ۱۳۸۶ به کارگردانی سعید سلطانی، نویسندگی محمدهادی کریمی و تهیه کنندگی منصور سهراب پور می باشد که در ماه رمضان ۱۳۸۶ از شبکه پنج پخش شد. خلاصه داستان. حامد سلیم پور جوانی است تحصیل کرده که اهل کار و تلاش است. او برای تأسیس یک کارگاه، مجبور به دریافت کمک نقدی از پدرش می شود؛ اما پس از مدتی متوجه می شود که پول دریافتی متعلق به زن عمویش است که در تاجیکستان به سر می برد. حامد که خود را مدیون او می داند به تاجیکستان می رود؛ اما زن عمویش سالها پیش فوت کرده است. حامد در جستجوی بازمانده ای از او با دختری به نام نادیا آشنا می شود و در این میان علاقه ای میان او و آن دختر تاجیکستانی به وجود می آید و...
شهر باران یک سریال تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۲ به کارگردانی سیدجواد هاشمی، نویسندگی سید علیرضا حسینی و تهیه کنندگی مجید عباسی است که در ماه رمضان از شبکه دو پخش شد. داستان: شهر باران روایتگر رسمی است که اسد نوابی جد یک خانواده سنتی به جا گذاشته است. طبق این رسم هر کدام از پسران خانواده او در اولین ماه رمضانی که روزه بر آنها واجب می شود، صندوقچه ای را به ارث می برند که حاوی هدیه ای گرانبها است. شایان ذکر است شهر باران لقب تاریخی شهر بندرانزلی می باشد که پر باران ترین شهر ایران است.
گلدان ها و آفتاب یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۶۶ به کارگردانی هنری حسین پناهی، کارگردانی تلویزیونی شیرین جاهد، نویسندگی حسین پناهی و تهیه کنندگی محمدعلی اسلامی می باشد که از شبکه پخش شد. نام این مجموعه از نام یکی از اپیزودهای آن گرفته شده است.
تیاذق پزشک حجاج بن یوسف و از نخستین نویسندگان آثار پزشکی در دوران اسلامی بوده است. وی پس از ۹۰ سال زندگی در شهر واسط در گذشت. ملیت. ابن ندیم وی را ایرانی می داند. برخی نیز تنها به صرف این که تصور می کنند نام وی معرب واژهٔ یونانی تئودوکوس می باشد وی را یونانی می دانند. آثار. معلوم نیست که این کتاب ها به زبان عربی نوشته شده اند یا یونانی و این کتاب ها به دست آیندگان نرسیده اند.
جنگ استقلال اکوادور () (انگلیسی: The Ecuadorian War of Independence) پروسه ای از تلاشهای استقلال طلبانه با هدف شکستن روابط استعماری میان رئال اودینسا دکوئیتو یا اکوادور کنونی و امپراتوری اسپانیا در آمریکای جنوبی است. استقلال گوایاکیول در نهم اکتبر سال ۱۸۲۹ شروع جنگ های استقلال طلبانه اکوادور است. از جمله عوامل تأثیرگذار در شروع این جنگ ها اراده بومیان شبه جزایر دماغه سبز است که وضعیت اجتماعی اقتصادی بالایی را داشتند که بواسطه آن می توانستند قدرت سیاسی را بدست بیاورند. جنگ استقلال اکوادور در سال های ۱۸۲۰ تا ۱۸۲۲ بین چندین ارتش آمریکای جنوبی و اسپانیا بر سر کنترل سرزمین های سلطنتی کیتو، و قلمرو اداری استعماری اسپانیا بود که بدنبال آن جمهوری اکوادر جدید ظهور کرد. این جنگ با شکست اسپانیا در جنگ پیچینچا در ۲۴ مه سال ۱۸۲۲ به پایان رسید و در نتیجه اکوادر به استقلال دست یافت. جنگ استقلال اکوادر بخشی از جنگ های استقلال میان اسپانیا و آمریکاست که در دو دهه اول قرن نوزدهم بوقوع پیوسته است. آغاز جنگ استقلال. گفته می شود در طول ۳۰۰ سال استعمار اسپانیا، مبارزات برای استقلال اکوادر ادامه داشته است. کیتو پایتخت اکوادور شهری
با حدود ۱۰هزار شهروند بوده است. در ۱۰ اوت سال ۱۸۰۹، اولین فراخوان برای استقلال از اسپانیا در آمریکای لاتین داده شد. رهبران شورش کارلوس مونتوفار، اوژنیو اسپیجو و اسقف کوئرو کاسیدو، بودند. نور آمریکا نام مستعاری بود که به کیتو پایتخت اکوادور داده شد. در این شهر بود که اولین شورش علیه اشغال گران اسپانیایی انجام شد. این نام مستعار در تمامی کشورهای آمریکای لاتین انگیزه استقلال طلبی ایجاد می کرد و دیگر کشورهای تحت استعمار در آمریکای جنوبی از این نام انگیزه می گرفتند. در ۹ اکتبر ۱۸۲۰، شهر بندری گوایا کیول پس از یک شورش بدون خونریزی اعلام استقلال کرد. رهبران این شورش ترکیبی از شهروندان ونزوئلا، اکوادر و افسران ارتش پرو بودند که برای نظام استعماری می جنگیدند. رهبران شورش در کنار تعدادی روشنفکر و میهن پرست یک شورای حکومتی تشکیل دادند. این شورا دارای نیروهای مسلحی بود که دو وظیفه داشت، یکی حفاظت از شهرها و دیگری گسترش جنبش استقلال طلبانه به بخش های دیگر کشور. در آن زمان سمت و سوی جنگ استقلال در آمریکای جنوبی به طرف اسپانیا برگشته بود. پیروزی سیمون بولیوار در نبرد بویاکا در هفتم اوت سال ۱۸۱۹ به استقلال کشورهای پاناما، اک
وادر، کلمبیا و ونزوئلا که در آن زمان مستعمره اسپانیا بودند انجامید این در حالی است که در شمال آمریکای جنوبی خوزه د سن مارتین بعد از فرود در ساحل پرو در ۸ سپتامبر ۱۸۲۹ در حال آماده سازی نبرد دیگری برای سرنگونی حکومت دست نشانده پادشاهی اسپانیا در این کشور بود. خبر استقلال گوایا کیول بسرعت در سایر شهرها پیچید و با استقلال چند شهر شرایط برای آزاد سازی کویتو مهیا شد. خبر حضور ارتش میهن پرستان به بیشتر شهرها و شهرستان های آمریکای جنوبی رفت و آن ها را نیز برای شروع جنبش استقلال طلبانه ترغیب کرد. در نیمه ماه نوامبر استعمارگران اسپانیا تنها در کویتو و مناطق اطراف آن تسلط داشتند. اینگونه به نظر می رسید که آزاد کردن کل اکوادر بسیار راحت تر از آن چیزی است که به نظر می رسید. مقابله با استقلال طلبی. برای مقابله با استقلال طلبی، ارتش ۵۰۰۰ نفری اسپانیا با فرماندهی سرهنگ فرانسیسکو گونزالس در جنوب با ارتش ۲۰۰۰ نفری میهن پرستان رو در رو شد. در ۲۲ نوامبر ۱۸۲۰ این دو نیرو در نبرد هواچی با هم درگیر شدند و ارتش میهن پرستان شکست سختی خورد. نیروهای باقی مانده از ارتش میهن پرستان با ۳۰۰ نیروی دیگر شامل ۵۰ اسب سوار مجدداً تلاش کردند که
با نیروهای استعمار گر بجنگند. از آنجا که ارتش استعمار گران به نظر نمی رسید که می خواهد در مناطق دشتی با ارتش میهن پرستان رو در رو شود، میهن پرستان چند تیم چریکی را به مناطق شمالی فرستادند. این نیروی چریکی در ۴ ژانویه ۱۸۲۱ در نبرد تانیزاگوئه سرکوب و قتل عام شد. سرهنگ دوم گابریل گارسیا گومز، افسر فرمانده نیروی چریکی، پس از نبرد، دستگیر و اعدام شد و سرش به کویتو فرستاده شد. در چنین شرایطی در میان شکست نظامی و سرکوبی ساکنان مناطق شمالی تلاش برای استقلال شهرهای اکوادر نیز پایان یافت. ورود سوکره به صحنه. با این حال، همه چیز از دست نرفته بود: کمک در راه بود. در فوریه سال ۱۸۲۱، کمک خارجی که درخواست شده بود از طرف سیمون بولیوار فرستاده شد. بولیوار علاوه بر این پیام داد که از شمال نیز یک نیرو وارد خواهد کرد تا به موازات نیروهای اعزامی عمل کند. در ژوئیه ۱۸۲۱ انتونیو خوزه دو سوکره تقریباً ارتش خود را در اطراف باباهویو مستقر کرده بود و آماده بود که به مناطق شمالی تهاجم کند. دومین نبرد میان میهن پرستان و ارتش استعمار در ۱۲ سپتامبر ۱۸۲۱ شروع شد. در این نبرد میهن پرستان ۸۰۰ مرد را از دست دادند. اغلب آن ها کشته شدند و ۵۰ تن
از آن ها به اسارت نیروی مقابل درآمدند. در ۱۹ نوامبر یک توافقنامه ۹۰ روزه آتش بس میان طرفین به امضا رسید.
جنگ اعاده استقلال دومینیکن () جنگی است که در جمهوری دومینیکن در سال های ۱۸۶۳ و ۱۸۶۵، بین استقلال طلبان این کشور و دولت استعمارگر اسپانیا به وقوع پیوست. استعمار اسپانیا این کشور را پس از استقلال به مدت ۱۷ سال مستعمره خود کرده بود. این جنگ با شکست پادشاهی اسپانیا و پیروزی استقلال طلبان دومینیکن به پایان رسید. پیشینه. ژنرال پدرو سانتانا، که در جمهوری دومینیکن قدرت داشت با بحرانی اقتصادی و تهدید حمله دیگری توسط هائیتی رو به رو شد. در مواجهه با این تهدید، سانتانا از اسپانیا خواست تا بعد از ۱۷ سال استقلال مجدداً کنترل این کشور را در دست بگیرد. ایالات متحده از یک طرف در جنگ داخلی تضعیف شده بود و از طرف دیگر به دلیل دکترین مونرو نمی توانست در چنین جنگ هایی شرکت داشته باشد. این برای اسپانیا فرصتی بود که دوباره در قاره آمریکا جای پایی پیدا کنند. در ۱۸ مارس ۱۸۶۱ دومینیکن به اسپانیا ملحق شد و سانتانا فرماندار کل سن دومینیک شد. جنگ استقلال. در ۱۶ اوت سال ۱۸۶۳ یک گروه به فرماندهی گریگوریو لوپرون و گریگوریو رودریگز به سانتو دومینگو پایتخت دومینیکن تهاجم شجاعانه ای کرد و پرچم دومینیکن را برفراز تپه کاپوتیلو که در مجاورت مرز
هائیتی است به اهتزاز درآورد و به این ترتیب جنگ شروع شد بدنبال این رویداد مردم گروه گروه به قیام پیوستند و در ۳ سپتامبر یک نیروی چریکی ۶٬۰۰۰ نفری بندر سن لوئیس و ۸۰۰ سرباز اسپانیایی در سانتیاگو را محاصره کرد و آن را در ۱۳ سپتامبر به تصرف خود درآورد. شورشیان روز بعد یک دولت جدید تشکیل دادند. رئیس این دولت خوزه آنتونیو سالسدو بود. او پدرو سانتانا که نیروهای اسپانیا را فرماندهی می کرد خائن نامید. سالسدو تلاش کرد تا ایالات متحده را برای کمک درگیر کند، اما این اقدام مجدداً شکست خورد. تا مارس سال ۱۸۶۴، ۱۰۰۰ اسپانیایی توسط چریک ها کشته شدند. ۹۰۰۰ نفر دیگر از مجموعه نیروهای ۲۱۰۰۰ نفره اسپانیا به دلیل بیماری جان باختند. ۶۰ در مارس ۱۸۶۴ سانتانا بخاطر نافرمانی از سلسله مراتب اسپانیایی اش اخراج شد و به کوبا فرستاده شد تا محاکمه شود ولی قبل از محاکمه به طور ناگهانی جانش را از دست داد. سرانجام. گرچه بسیاری از شهرهای دومینیکن تخریب شد و در طول سال های جنگ کشاورزی (به غیر از تنباکو) در سراسر کشور متوقف شده بود ولی جنگ اعاده استقلال باعث شد که سطح جدیدی از غرور ملی به جمهوری دومینیکن بازگردد. پیروزی دومینیکن همچنین به ملی گرای
ان کوبا و پورتوریکو نشان داد که استعمار گران اسپانیایی را می توان شکست داد. در جمهوری دومینیکن هر سال روز ۱۶ اوت بعنوان روز ملی و نیز روز ادای سوگند توسط رئیس جمهور این کشور تعطیل است و جشن گرفته می شود.
حق رأی زنان در نیوزیلند () در اواخر قرن نوزدهم یک مسئله مهم سیاسی بود. در ابتدای استعمار نیوزیلند توسط بریتانیا، همانند سایر جوامع اروپایی، زنان از هرگونه دخالت در سیاست محروم بودند. با این حال، در نیمه دوم قرن نوزدهم، افکار عمومی شروع به تغییر کرد و بعد از سال ها تلاش بر سر انتخابات تحت رهبری کیت شپپارد، نیوزیلند اولین کلنی خودگردان در جهان بود که در آن همه زنان حق داشتند در انتخابات پارلمانی رای بدهند. در ۱۹ سپتامبر ۱۸۹۳ لایحه انتخاباتی فرماندار حق رأی زنان را به آنها اعطا کرد. زنان برای اولین بار در انتخابات ۲۸ نوامبر ۱۸۹۳ رای دادند. در سال ۱۸۹۳، الیزابت ییتس شهردار شهر وان هونگا شد، این اولین بار بود که چنین پستی در امپراتوری بریتانیا به یک زن داده می شد. مبارزه برای حق رای. نظریه ها. حق رأی زنان پس از دو دهه مبارزه در سراسر نیوزیلند، توسط زنانی مانند کیت شیپارد و مری آن مولر بدست آمد. شاخه نیوزیلند اتحادیه زنان مسیحی تحت رهبری آن وارد در مبارزات انتخاباتی نقش مهمی داشت. این جنبش تحت تأثیر شاخه آمریکایی جنبش دموکرات مسیحی زنان و فلسفه متفکرانی مانند هریت تیلور و جان استوارت میل، عقیده داشت که زنان می توان
ند اخلاق را به سیاست های دموکراتیک اضافه کنند؛ ولی مخالفان استدلال می کردند که سیاست در خارج از «حوزه طبیعی» زنان یعنی خانه و خانواده قرار دارد. طرفداران حق رای زنان بر این نظر بودند که اجازه دادن به شرکت زنان در انتخابات باعث تشویق سیاست هایی می شود که خانواده ها را حفاظت می کند و رشد می دهد. تلاش ها از ۱۸۸۷. از سال ۱۸۸۷، تلاش های مختلفی شد تا لایحه هایی که امکان رأی دادن به زنان را فراهم می کرد تصویب شود. این تلاش ها، اولین بار توسط جولیوس وگل، هشتمین نخست وزیر نیوزیلند انجام گرفت. هر لایحه به تصویب شدن نزدیک می شد، چندین لایحه انتخاباتی که به زنان بالغ حق رای دادن می داد، در مجلس نمایندگان مطرح می شد، اما در شورای عالی قانونگذاری شکست می خورد. ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۳. در سال ۱۸۹۱ کنشگران حق رای زنان مجموعه ای از طومارها و بیش از ۹۰۰۰ امضا به پارلمان ارائه کردند. در سال ۱۸۹۲ بیست هزار امضا و در سال ۱۸۹۳ نزدیک به ۳۲ هزار امضا جمع آوری و به پارلمان ارائه شد. این رقم نزدیک به یک چهارم زنان بالغ اروپایی در نیوزیلند بود. ۱۹۸۳. تا سال ۱۸۹۳، حمایت مردمی از حق رأی زنان وجود داشت. در این سال لایحه حق رأی زنان به پارلمان و یک ل
ایحه جدید توسط اکثریت قاطع اعضا به مجلس نمایندگان ارائه شد. لابی گران صنعت مشروبات الکلی، نگران آن بودند که زنان الکل را ممنوع کنند. آنها از مجلس نمایندگان خواستند این لایحه را رد کند. طرفداران حق رای زنان با تجمعات و تلگراف های جمعی به اعضای پارلمان پاسخ دادند. مجلس اعلی بر این موضوع تقسیم شد و نخست وزیر ریچارد سدون، امیدوار بود که این لایحه را متوقف کند. روزنه های امید. انتخاب در سمت های مختلف. در سال ۱۸۹۳، الیزابت ییتس اولین زن در امپراتوری بریتانیا بود که شهردار شد. زنان تا سال ۱۹۱۹، مجاز به انتخاب شدن در مجلس نمایندگان نبودند. الیزابت مک کومبز اولین زنی بود که در انتخابات سال ۱۹۳۳ به پیروزی رسید. در سال ۱۹۳۸ کاترین استیوارت و در سال ۱۹۴۱ مری دره ور، در سال ۱۹۴۲ مری گریگ و در سال ۱۹۴۳ مابل هاوارد و در سال ۱۹۴۹ ایریاکا رانتا نا در این انتخابات پیروز شدند. انتخاب در شورای قانونگذاری. زنان تا سال ۱۹۴۱ واجد شرایط نبودند که در شورای قانونگذاری نیوزیلند منصوب شوند. در سال ۱۹۴۶ دو زن بنام های مری دره ور و مری آندرسن توسط دولت به این مقام منصوب شدند در سال ۱۹۹۷ این دو زن به عنوان اولین زنان معاون نخست وزیر برگزید
ه شدند و در سال ۱۹۹۹ هلن کلارک بعنوان اولین نخست وزیر زن در زلاند نو انتخاب شد. مدال پادشاهی. در اول ژوئیه ۱۹۹۳ ملکه به ۵۴۶ فرد منتخب به خاطر مشارکت در به رسمیت شناخته شدن حقوق زنان در نیوزیلند مدال پادشاهی نیوزیلند را اهدا کرد.
نقش نظامی و سیاسی سیمون بولیوار () (۲۴ ژوئیه ۱۷۸۳ تا ۱۷ دسامبر ۱۸۳۰) نقشی برجسته است که شامل خدمات رسمی او در ارتش دولت های انقلابی یا کارهای خودش در سازماندهی فعالیت های استقلال طلبانه یا همکاری او با دیگر میهن پرستان تبعیدی در سال های ۱۸۱۱ تا ۱۸۳۰ می شود نقش وی به عنوان عنصر مهمی در موفقیت جنگ های استقلال طلبانه در آمریکای جنوبی بحساب می آید. سیمون بولیوار به عنوان یکی از چندین رهبر جنبش استقلال طلبانه آمریکای جنوبی با آرمان های دموکراتیک الهام گرفته از انقلاب فرانسه زندگی اش را وقف مبارزه برای استقلال آمریکای جنوبی کرد. او در جنگ با استعمارگران اسپانیایی موفق شد جمهوری بزرگ کلمبیا را متشکل از کشورهای کلمبیا، ونزوئلا و اکوادور آزاد تشکیل دهد. او مبارزات استقلال طلبانه دیگر کشورهای آمریکای لاتین مانند پاناما، بولیوی و پرو را نیز رهبری کرد. هدایت مبارزات. بولیوار و دیگر رهبران میهن پرست مانند سانتیاگو مارینو، مانوئل پیار، خوزه فرانسیسکو برمودز و فرانسیسکو دپلولا سانتاندر مجبور بودند که به تبعیدگاه هایی مانند جزایر کارائیب یا مناطق تحت کنترل استقلال طلبان بروند تا از آنجا بتوانند مبارزات مردم برای دست یابی به
استقلال را هدایت کنند. جنگ های استقلال طلبانه میهن پرستان باعث شد که تعدادی از مستعمره های اسپانیا در آمریکای جنوبی مانند ونزوئلا، کلمبیا، اکوادر، پرو و بولیوی به استقلال دست بیابند. چالش ها. سیمون بولیوار در طول بیست و یک سالی که در جنگ های استقلال طلبانه در آمریکای جنوبی شرکت داشت با دو چالش اصلی روبرو بود. اولین چالش او این بود که برای اولین بار به عنوان رهبر بی قید و شرط جمهوریخواه پذیرفته شد. با وجود ادعای چنین نقشی از سال ۱۸۱۳، او تنها در سال ۱۸۱۷ به این امر دست یافت و پس از پیروزی چشمگیر و غیرمنتظره اش در گرانادای جدید در سال ۱۸۱۹ بود که به این امر دست یافت. چالش دوم او چشم انداز ادغام منطقه در یک کشور بزرگ بود که به اعتقاد او تنها عامل تضمین کننده برای حفظ استقلال آمریکا از اسپانیا در شمال آمریکای جنوبی است تجربیات اولیه او در اولین جمهوری ونزوئلا و در گرانادای جدید او را به این باور رساند که چند دستگی میان جمهوریخواهان، باعث می شود که سلطنت طلب های اسپانیایی بتوانند در نهایت دست بالا را در منطقه داشته باشند. پیروزی او در سال ۱۸۱۹ بار دیگر او را به سمت ایجاد یک دولت متحد (کلمبیای بزرگ) سوق داد. با چنی
ن حکومتی بود که می توانست با پادشاهی اسپانیا درگیر شود. سابقه استقلال طلبی. ایده استقلال طلبی در طول سالیان در میان اقلیتی از ساکنین شمال آمریکای جنوبی وجود داشته است. در سال ۱۷۹۷، مانوئل گوال و خوزه ماریا اسپانیا، با الهام از خوان بواتستا پیکورنل، برای ایجاد یک جمهوری در ونزوئلا تلاش ناموفقی داشتند. آن ها می خواستند با شعار برابری اجتماعی بیشتر برای ونزوئلایی ها همه قشرها اجتماعی را وارد حرکت خود کنند. نه سال بعد، در سال ۱۸۰۶، فرانسیسکو د میراندا که مهاجران خارج از کشور ونزوئلا رهبری گروه کوچکی از داوطلبان خارجی انگلیسی و آمریکایی را بدست گرفت تا حکومت ونزوئلا را سرنگون کند و یک جمهوری مستقل ایجاد نماید؛ ولی این تلاش هم شکست خورد چرا که بومیان ونزوئلا در برابر حمله میراندا مقاومت کردند و در نتیجه نیروهای میراندا به سرعت پراکنده شدند. بی علاقگی تبعه پرتغال و اسپانیا در ونزوئلا به استقلال طلبی اغلب با ترس آن ها نسبت به از دست رفتن کنترل اسپانیا و برپایی انقلاب در ونزوئلا، توضیح داده می شود. خدمات بولیوار. خدمات بولیوار در جمهوری دوم (۱۸۱۲– ۱۸۱۴) دومین تبعید در گرانادا و کارائیب (۱۸۱۴–۱۸۱۴) بولیوار همانند بسیار
ی دیگر از جمهوری خواهان ونزوئلایی که بعد از دور دوم پیروزی سلطنت طلبان به گرانادای جدید فرار کردند و بار دیگر برای خدمت به استان های متحده وارد شدند و با شهرهایی که حاکمیت این استانها را به رسمیت نمی شناختند جنگیدند. نیروهای بولیوار در ۱۲ دسامبر ۱۸۱۴ بعد از یک جنگ هشت ماهه شهر بوگوتا را تصرف کردند. جمهوری سوم (۱۸۲۰–۱۸۱۷). بولیوار نیروهای خود را از هائیتی به منطقه اورینوکو که اغلب توسط پیار کنترل می شد، برد. پیار در برابر نیروهای سلطنت طلب به سوی شهر انگوستورا پیشروی کرد و آماده می شد تا شهر را محاصره کند. این محاصره کار سختی بود چرا که بخاطر داشتن رودخانه راه تدارک رسانی به آن باز بود. نیروهای کمکی بولیوار در این رابطه وارد شدند و در اوت ۱۸۱۷ این شهر بدست استقلال طلبان سقوط کرد رئیس جمهور و فرمانده کل نیروهای مسلح کلمبیا (۱۸۲۵–۱۸۲۰) کمپین جنوب، کویتو و پرو (۱۸۲۴–۱۸۲۱) بولیوار در سال ۱۸۲۱ وارد چالش های جنوب شد و جنگ های استقلال طلبانه در کویتو و پرو را شروع کرد. نبرد آزادسازی گرانادای جدید. نبردهای سیمون بولیوار برای آزادی گرانادای جدید از ۱۸۱۹–۱۸۲۰ بخشی از جنگ های استقلال کلمبیا و ونزوئلا و یکی از مجموعه عملی
ات نظامی سیمون بولیوار برای استقلال این کشورها بحساب می آید. پیروزی بولیوار در گرانادای جدید (کلمبیای امروزی)، استقلال بخش های شمالی آمریکای جنوبی را تضمین کرد. این نبردها برای سیمون بولیوار منابع اقتصادی و انسانی فراهم کرد تا پیروزی علیه اسپانیا در ونزوئلا و کلمبیا را به پایان برساند. حمله شجاعانه. حمله بولیوار به گرانادای جدید یکی از شجاعانه ترین حملات در تاریخ نظامی است، بطوریکه این حملات توسط برخی از مورخان به عبور ناپلئون از کوه های آلپ در سال ۱۸۰۰ و عبور خوزه د سن مارتین از رشته کوه های آند در سال ۱۸۱۷ تشبیه می شود. طرح آزادسازی. سیمون بولیوار به عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح ونزوئلا در سال های ۱۸۱۸ و ابتدای سال ۱۸۱۹ قصد داشت دست به عملیات جدیدی علیه استعمار اسپانیا در گرانادای جدید بزند و این کشور را نیز آزاد کند. درصورت آزادی گرانادای جدید می توانست علیه پابلو موریلو فرمانده سپاه اسپانیا در منطقه قیام کند و او را از گرانادای جدید بیرون کند؛ ولی مشکلی که داشت این بود که در مقابل نیروهای به خوبی آموزش دیده پادشاهی اسپانیا قدرت چندانی نداشت. بولیوار برای غافلگیر کردن موریلو تصمیم گرفت تا در فصل بارندگی و