Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هاد کردند که یکی از خویشاوندان بزرگسال در خاندان هان را برای حکومت برگزیند اما لیانگ جی برای این که بتواند قدرت را حفظ کند خواهرش را دوباره ترغیب کرد که یک امپراتور کوچک و بی فایده را برای فرمانروایی برگزیند در همان سال امپراتریس بیوه لیانگ اعلام بر تخت نشستن امپراتور هوان هان که در آن زمان کمتر از ۱۴ سال داشت را صادر کرد و همچنان خود به عنوان نایب السلطنه باقی ماند و به حکومت کردن ادامه داد و لیانگ جی بخاطر این که خواهرش هنوز در مسند قدرت است حتی از قبل هم قدرتمندتر شد و به همین خاطر خشونت و فسادش افزایش چشمگیری داشت، ۲ سال بعد امپراتور هوان علناً نارضایتی خود را از امپراتریس بیوه لیانگ و برادرش لیانگ جی نشان داد و به درباریان اعلام کرد من تقریباً به سن بلوغ رسیدام و می خواهم خود حکومت کنم در همان سال زمانی که امپراتریس لیانگ این حرف را شنید بسیار عصبانی شد و این درخواست را رد کرد بعد از این ماجرا لیانگ جی به امپراتریس پیشنهاد کرد که یک کودتا به راه بیندازند و امپراتور را کنار بزنند و یکی که بسیار ضعیف و ناتوان باشد را روی کار بیاورند اما امپراتریس لیانگ از این امر خودداری ورزید و گفت که این امر اشتباه است د
ر سال ۱۵۰ میلادی امپراتریس بیوه لیانگ رسماً اعلام کرد که می خواهد از حکومت کنار بکشد و تمام قدرت را به امپراتور واگذار می کند هر چند این امر اتفاق نیفتاد زیرا که در همان سال امپراتریس بیوه لیانگ درگذشت و بعد از مرگ امپراتریس لیانگ برادرش لیانگ جی همچنان قدرت را حفظ کرد و به خشونت و فساد خود حتی بیشتر از قبل ادامه داد اما بعد از مرگ امپراتریس لیانگ استحکامت خاندانشان با فساد برادرش کم شد و لیانگ جی ۹ سال بعد به وسیله یک کودتا از طرف امپراتور هوان و درباریان از قدرت برکنار و خاندان لیانگ و خاندان همسری وی سئو کشتار شد.
پاسخ یا تماس فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی راجکومار سانتوشی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، مادهوری دیکشیت، نامراتا شیرودکار، دنی دنزونگپا، اوم پوری، کولبوشان کارباندا، شیواجی ساتام، فریده جلال، روهینی هاتانگادی، گیریش کارناد، آنجان سیرواستاو، موکش ریشی، یاشپال شارما، پرابو دوا ایفای نقش کرده اند.
امپراتور لینگ هان (۱۵۶ تا ۱۳ مه ۱۸۹)، با نام شخصی لیو هونگ، دوازدهمین امپراتور دودمان هان شرقی بود. او به عنوان پسر یک مارکی دون پایه (لیو چانگ) به دنیا آمد. او یکی از نوادگان پسری امپراتور ژانگ هان بود. لیو هونگ در تاریخ ۱۶۸ میلادی در سن ۱۲ سالگی به عنوان امپراتور هان شرقی انتخاب شد. زیرا امپراتور هوان هان پسری برای حاکمیت دودمان هان شرقی نداشت. او پدر امپراتور شائو هان و امپراتور شیان هان (واپسین فرمان روای دودمان هان) بود. پس از وی پسرش لیو بیان با نام امپراتور شائو هان تاجگذاری نمود.از او به عنوان اخرین امپراتور قدرتمند هان یاد میشود چرا که پس از او دیگر امپراتوران هان فقط عروسک خیمه شب بازی جنگ سالاران نیرومند بودند.
پهلوان حیدر قصاب(چشمی)(۷۶۰ - ۷۶۱ ق) از امیران سربداران هست که پس از قتل شمس الدین علی و برکناری ظهیر الدین کرابی به قدرت رسید و حسن دامغانی را فرمانده سپاه خود قرار داد؛ اما پس از چندی، نصرالله باشتینی در اسفراین به مخالفت او برخاست. حیدر قصاب با یاران خود او را محاصره کرد که در اثنای محاصره حیدر با توطئه ای از پای درآمد و نصرالله، دروازه شهر را به روی حسن دامغانی گشود تا لطف الله بن مسعود را به حکومت برساند. بدین ترتیب، حیدر قصاب، بیش از چهار ماه حکومت نکرد.
خواننده، ترانه سرا، مدل، تهیه کننده و بازیگر انگلیسی هری استایلز ترانه های دو آلبوم استودیویی اش، "هری استایلز" (۲۰۱۷) و "خط باریک" (۲۰۱۹)، و همچنین ترانه هایی را برای پنج آلبوم استودیویی وان دایرکشن، "همه شب بیدار" (۲۰۱۱)، "مرا به خانه ببر" (۲۰۱۲)، "خاطرات شبانه" (۲۰۱۳)، "چهار" (۲۰۱۴) و "ساخته شده در بامداد" (۲۰۱۵) و گروهی از هنرمندان دیگر نوشته است. او اکثر سهام خود را در نوشته های معتبرش دارد. استایلز با جف باسکر، میچ رولند، آلکس سابین، تیلر جانسون و رایان نسکی ترانه هایی را برای نخستین آلبوم استودیویی اش از جمله تک آهنگ اصلی اش «نشانه زمان» نوشتند، که به رتبه یک در جدول تک آهنگ های بریتانیا رسید و بیشتر از دو میلیون نسخه در ایالات متحده فروخت. استایلز دربارهٔ مفهوم ترانه گفت «مادری بچه اش متولد می شود و اینجا عارضه ای وجود دارد. به مادر گفته می شود، بچه اش خوب است اما شما نمی خواهید آن را باور بکنید.» مقایسه ای که خواننده از آن برای اشاره به بی عدالتی های «بنیادی» موجود در زندگی و جامعه مدرن استفاده می کند. استایلز دربارهٔ روند ساختش توضیح داد: «آهنگی که باعث شد درواقع آلبوم احساس کند به جای اینکه گروهی ا
ز ترانه ها باشد، آلبومی باشد «نشانه زمان» بود. ناهار را زود تمام کردم و حدود پنج دقیقه پشت پیانو نشستم. این سریع ترین ترانه نویسی آلبوم بود. من فکر می کنم ما حدود سه ساعت کارمان را تمام کردیم، منهای گروه کر.» باسکر این احساسات را تکرار کرد، «هری آن را با پیانو نواخت و ما کمی بعد آن را دیدم. سپس او به سمت میکروفون رفت و من با پیانو نواختم و در نهایت ما آن را کمتر از سه ساعت ضبط کردیم.» باسکر همچنین اضافه کرد که، «مجبور شدم اتاق را ترک کنم. او نیازی به نشستن در آنجا نداشت و دائماً احساس می کرد که باید در برابرم تسلیم شود. هری رئیس بود.» برای دومین آلبوم استودیویی اش، استایلز با دوست قدیمی و تهیه کننده مستقل، توماس هال مشارکت کرد، کسی که در اولین آلبوم استودیویی اش نقشی کوچک داشته است، همچنین همکاران سابق او، جانسون، رولند و باسکر در این آلبوم همکاری کردند. او روند ساخت این آلبوم را "سرگرم کننده تر" توصیف کرد و گفت: «بخش اختیاری ساخت این آلبوم تعریف دوباره موفقیت برایم بود. گرفتن چارچوب موسیقی که مرا خوشحال می کند، نشانه واقعی موفقیت است، و رها کردن همه رشته هایی که در مورد شماره هایی که برای ضبط هایی که کرده بو
دم گرفته بودم، بسیار آزادی بخش بود.» استایلز ضبط کردن اولین تک آهنگ، «چراغ ها روشن» که در جدول تک آهنگ های بریتانیا به رتبه سه رسید، این گونه به عنوان «ترانه ای بسیار بلند و رهایی بخش» و «دربارهٔ اندیشیدن خود، کشف کردن خود و آزادی خود. چیزهایی که من در طی چند سال گذشته سعی در پردازش و مقابله با آن ها بودم، قبول همه این موارد.» توصیف می کند. او دربارهٔ روند نوشتن می گوید «چراغ ها روشن غیرارتدکس ترین ترانه ای بود که تا حالا ساخته ام. این از طریق یادداشت های صوتی با تیلر [جانسون] نوشته شده است. او برایم آهنگی می فرستاد و ما پیام های صوتی را پس و پیش برایش می فرستادیم. من لیریک را نوشتم و در استودیو جمع شدیم تا واقعاً سریع ضبط کنیم. روز دوم تصمیم گرفتم گروه کر را اجرا کنم، که معمولاً این کار را زود انجام نمی دهیم. هنگامی که ما گروه کر را اجرا دادیم، این آهنگ را ساخت و آن را دگرگون کرد. قسمت مورد علاقه من در موردش این است که نمی دانم [سبک] آهنگ چیست. لزوماً این حس را خیلی ندارد، اما فکر می کنم این بخشی از چیزی است که دوستش دارم.» پس از نوشتن ترانه های متعدد برای "همه شب بیدار" و "مرا به خانه ببر"، استایلز با استیو
کتچا و کارل فالک برای نوشتن «با خوشحالی» همکاری کرد، و گری لایت بادی از اسنو پاترول و جک نایف لی برای نوشتن «چیزهای عالی»، که هردوی آن ها در "خاطرات شبانه" قرار داشتند. در این آلبوم، استایلز همچنین تک آهنگ «داستان زندگی ام» نوشت که در جدول تک آهنگ های بریتانیا در صدر قرار گرفت، و بیش از سه میلیون نسخه از آن در ایالات متحده به فروش رفت. استایلز با کارولینا لایر در نوشتن ترانه «فقط کمی از قلبت» همکاری کرد که در دومین آلبوم استودیویی آریانا گرانده، "همه چیز من" (۲۰۱۴) قرار گرفت. او همچنین در نوشتن ترانه «دوستت دارم» اثر آلکس و سیرا برای نخستین آلبوم استودیویی آن ها همکاری کرد. استایلز چندین ترانه برای "چهار"، شامل «قلب های شکسته کجا می روند؟»، «سندرم استکهلم» و تک آهنگ «شب تغییر می کنه» نوشت. استایلز چندین ترانه برای "ساخته شده در بامداد" نوشت. شامل دومین تک آهنگ آن، «بی نقص» که در جدول تک آهنگ های بریتانیا به رتبه دو رسید. استایلز ترانه «روزی» را با همکاری مگان ترینر نوشت که توسط ترینر و مایکل بوبله برای نهمین آلبوم استودیویی بوبله، ضبط شد. با جک آنتونوف و لیس جوبیر، استایلز در نوشتن «آهنگ آلفی (ترانه عاشقانه
نه چندان معمولی)» همکاری کرد که توسط بلیچرز برای موسیقی متن فیلم "با عشق، سایمون" (۲۰۱۸) منتشر شد. استایلز مجموعاً هشتاد و چهار ترانه معتبر تحت نامش دارد، از جمله چندین ترانه که منتشرنشده است. گذشته از هنرمندان بالا، استایلز ترانه هایی را برای گروه های آگوستانا، کدالین و همچنین گوین دگراو نوشته است. او با رایان تدر خواننده اصلی وان ریپابلیک، جان لجند دریافت کننده ای جی اوتی و پیانیست اسنو پاترول، جانی مک داید همکاری کرده است. همکاران استایلز گفته اند که او موسیقی هایی را با تیلور سوئیفت، برونو مارس و مکس مارتین ضبط کرده است، اگرچه هنوز هیچ اثری ثبت نشده است. بسیاری از همکاران ترانه سرای استایلز، استعداد و مهارت او را در ترانه سرایی تحسین کرده اند، تدر از او به عنوان «نویسنده ای مستعد و فوق العاده»یاد می کند و کتچا می گوید: «با هری واقعاً جالب بود، چون از آلبوم دوم [وان دایرکشن] واقعاً دیدید که او نویسنده لعنتی خوبی است. ما برای سومین آلبوم ترانه ای نوشتیم، تنها کاری که برای آلبوم سوم انجام دادیم، به نام "با خوشحالی"، که من به آن افتخار می کنم و فکر می کنم او هم همین فکر را می کند… او در ارائه ایده ها بسیار عا
لی بود.» در همین حال، گرانده استایلز را ستوده است و تأیید کرده است که «مردم قبل از هرچیزی هری را به عنوان خواننده می شناسند، ولی من فکر می کنم آن ها وقتی مهارت نوشتنش را می شنوند بسیار تحت تأثیر قرار خواهند گرفت،» و اینکه «من بیشتر مرعوب شدم، زیرا او نسخه ای دمو برایم ضبط کرد تا بتوانم آهنگ [فقط کمی از قلبت] را یاد بگیرم. من دوست داشتم، من نمی دانم آیا می خواهم آن را لمس کنم! بسیار زیباست، راهی که او آن را خواند، من نمی دانم آیا خودم می خواهم آن را بسازم.» از طرف خودش، لجند اظهار داشت که «من دوست دارم دوباره با او بنویسم چون او مرد خوبی است و بسیار با استعداد. او ایده های بسیار خوبی را برای ترانه هایش دارد و ترانه سرای بسیار خوبی است.»
وجود فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی ان چاندرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون نانا پاتیکار، مادهوری دیکشیت، موکول دو، رامیا کریشنان، جانی لور، پاریکشیت سهنی، شیواجی ساتام ایفای نقش کرده اند.
لطف الله بن مسعود (۷۶۱–۷۶۲ ق) دهمین امیر سربداران است که به یاری حسن دامغانی و نصرالله باشتینی به قدرت رسید و مردم سبزوار، از رهبری اش استقبال کردند و به وی تبریک گفتند. پس از چندی میان لطف الله و حسن دامغانی اختلاف افتاد و دامغانی موفق شد لطف الله را دستگیر کند و در قلعه مستجردان به قتل برساند.
محمد شریفیان (زادهٔ ۱۳۰۳، بوشهر و درگذشتهٔ ۲۰ بهمن ۱۳۵۰، بوشهر) شاعر، آهنگ ساز، نوحه خوان و یکی از چهره های اصیل موسیقی استان بوشهر است. وی شاگردانی چون جهانبخش کردی زاده که از معروفترین و خوش صداترین نوحه خوانان بوشهر بوده است را تربیت کرد. زندگی نامه. محمد شریفیان در سال ۱۳۰۳ هجری شمسی در محله صلح آباد بوشهر به دنیا آمد. موسیقی و آئین های مذهبی در خانواده او بسیار مورد توجه بود و مادرش «شهربانو» که روضه خوان بوده است، جزو یکی از نوحه خوان های مطرح مراسم زنانه بوشهر محسوب می شد. شریفیان از همان دوران کودکی به موسیقی دیار خود علاقه مند شد و با دقت زیاد سعی در فراگیری آن نمود و سرانجام با پشتکار و استعدادی که در این زمینه از خود نشان می داد، در ردیف بهترین نوحه خوان های بوشهر قرار گرفت. وی به دلیل نوحه سرایی و نواسازی در موسیقی مذهبی و نیز تسلط و بداهه خوانی در مراسم سینه زنی نزد مردم شهرت فراوانی داشت. تسلط او در مراسم سینه زنی هنوز در خاطره مردم این مرز و بوم می درخشد. وی پس از آنکه در مسجد شنبدی به نوحه خوانی پرداخت، به کوشش یکی از اهالی محله شنبدی، در دایره کارپردازی اداره کل آموزش پرورش استان بوشهر مشغول
به کار شد. فعالیت. شریفیان با آهنگ های رایج زمان خود آشنایی کامل داشت و در بعضی موارد آن ها را با شعری که خود می سرود انطباق می داد و آن را چنان با حزن و اندوه اجرا می کرد که ماهیت اصلی آهنگ برای شنونده قابل تشخیص نبود. با این وجود هم اکنون تعداد قابل توجهی از نوحه های بوشهر که در مراسم سینه زنی خوانده می شود از آثار او می باشد و شعر و آهنگ حزین آن ها در نوحه خوانی هنوز برای دوستدارانش تازگی دارد و گیراتر از هر شعر و آهنگ جدیدی جلوه گری می کند. گفتنی است که شریفیان، پیش از نوحه خوانی، نوازندهٔ سازه هایی مانند: نی جفتی، فلوت و ضرب بود و در خیام خوانی نیز چیره دست بوده است. شریفیان با بیشتر مراسم و آیین های بوشهر آشنایی کامل داشته و مراسم شام غریبان، صبحدم، بیت خوانی، پامنبری، ذکر و حتی شبیه خوانی زین العابدین را به خوبی اجرا می نموده است. او در شروه خوانی نیز یکی از بهترین شیوه ها را درا بوده و افسون آهنگ شروه اش تا هنوز نیز مورد تقلید و نوجه شروه خوانان بوشهری می باشد. نوحه خوانی. شریفیان علاوه بر استفاده از تجربه های نوحه خوانان گذشته و پیشکسوتهایی نظیر ناخدا عباس دریانورد؛ تا حدی زیاد، نوحه خوانی خود را مدی
ون مادرش «شهربانو» می دانست. او پاره ای اوقات نیز در مراسم مذهبی چون شام غریبان همراه با مادرش به طرز ویژه ای به نوحه خوانی و نواختن فلوت می پرداخت. او هرگز مایل نبود که علاقه مندان از اندوخته ها و یافته های هنری اش بی بهره بمانند. جهانبخش کردی زاده معروف به «بخشی» که از معروف ترین و خوش صداترین نوحه خوانان بوشهر بوده است از تجربه و شیوه استاد خود محمد شریفیان، که رابطهٔ خویشاوندی نزدیکی با او داشت نهایت استفاده را بردهاست و در واقع می توان گفت که او یکی از بهترین استادهای جهانبخش کردی زاده بوده است. آهنگسازی. پیرامون تکنیک آهنگسازی محمد شریفیان در آفریدن نوحه های مذهبی، اظهار نظر دوتن از موسیقیدانان و محققان نامی عرصهٔ موسیقی، یوزف کوکرتز موسیقی دان شهیر آلمانی و محمد تقی مسعودیه محقق و موسیقی شناس بزرگ ایرانی شایان تأمل می باشد. آن دو پس از آوانویسی یکی از آثار محمد شریفیان (نوحهٔ: به دشت کربلا) چنین نوشته اند: «در بسیاری از موارد قدرت بیان و توانایی آهنگساز در ایجاد نظم خارق العاده به نظر می رسد. می توان اذعان کرد که او تحت تأثیر موسیقی محلی، آگاهانه نمونه های ملودی خود را به نحوی خلق کرده است که بتواند با
مضامین اشعار انطباق یابد و احساسات و علائق مذهبی شرکت کنندگان را ضمن اجرای مراسم تجدید کند. بررسی آوازهای بعدی او نشان خواهد داد که چگونه می توان بر اساس این هدف، موسیقی محمد شریفیان را بعنوان موسیقی «هنری محلی» وانمود». نمونه اشعار. نوحهٔ به دشت کربلا: در وصف شهادت علی بن موسی الرضا : شعری در سوگ ناخدا عباس دریانورد، شاعر و ناخدای ایرانی: درگذشت. شریفیان حاضر نبود تحت هیچ شرایطی، عزاداری اهل بیت را ترک کند؛ به همین علت نیز بدون اعتنا به تذکر پزشکان- که فشار نوحه خوانی و استرس آن را برای قلب و مغز او مضر می دانستند- او از قید سلامت خود گذشت و سرانجام در سال ۱۳۴۱ هـ. ش در شب ۱۳ محرم پس از نوحه خوانی در سه محلهٔ مهم بوشهر (صلح آباد، زیارتی ها و شنبدی ها) در آخرین و چهارمین اجرای خود (محله ریشهر) که تا ساعت ۵/۴ صبح ادامه داشت؛ دچار حمله شدید قلبی و جسمی شد که در نهایت به سکته مغزی انجامید. ۹ سال بعد این حادثه در حالی که سکته دوم به صورت خفیف به سراغش آمده بود نوحه سرایی کرده شعر سرود و آهنگ ساخت، تا اینکه سرانجام در روز ۲۰ بهمن سال ۱۳۵۰ عمر خود را به موسیقی بوشهر هدیه کرد و غریبانه جسد پاک او را از صلح آباد تا
بهشت صادق تشییع کردند.
روجو به معنی تحت الفظی ریش سفید یک پست اداری بلندپایه در شوگون سالاری توکوگاوا در دوره ادو در ژاپن بود. این عبارت ممکن است به ریش سفید خاص یا شورای ریش سفیدان اشاره داشته باشد. در دوره دو شوگون نخست از شوگون سالاری، تنها دو روجو وجود داشت اما به تدریج تعداد آنها به ۵ نفر رسید و بعد از آن تعداد روجوها به چهار نفر کاهش یافت. روجوها از بین دایمیوهای فودای با قلمروهای بین ۲۵۰۰۰ یا ۵۰۰۰۰ ککو انتخاب و منصوب می شدند. وظایف. روجو مسئولیت های متعددی داشت که به وضوح در فرمان ۱۶۳۴ که دولت را سازماندهی مجدد کرد و تعدادی پست جدید ایجاد کرد، مشخص شده است: «روجو» ها نه همزمان، بلکه به صورت چرخشی خدمت می کردند و هر کدام به مدت یک ماه در خدمت شوگون بودند و از طریق یک پیشکار به نام «سوبا-یونین» با شوگون در ارتباط بودند. با این حال، «روجو» ها همچنین به عنوان اعضای شورای «هیوجوشو» به همراه مه تسوکه یا اومه تسوکه و نمایندگان «بوگیو» های مختلف (کمیسیون ها یا ادارات) خدمت می کردند. به عنوان بخشی از «هیوجوشو»، «روجو» ها گاهی نقشی شبیه به یک «دیوان عالی ایفا می کردند و در مورد اختلافات جانشینی و سایر مسائل مورد اختلاف دولت و دست نشان
دگان آن تصمیم می گرفتند. در زمان سلطنت توکوگاوا تسونایوشی (۱۶۸۰–۱۷۰۹) «روجو» تقریباً تمام قدرت خود را از دست داد، زیرا شوگون شروع به همکاری نزدیک تر با «تایرو»، چمبرلین ها و دیگران، از جمله یاناگیساوا یوشی یاسو، که قدرت یک «تایرو» را داشتند، اما نه عنوان آن را، کرد. «روجو» چیزی بیش از پیام رسان ها نشد و وظایف خود را به عنوان واسطه بین شوگون و سایر مناصب انجام می دادند، اما قادر به اعمال هیچ قدرتی برای تغییر یا تصمیم گیری در مورد سیاست نبودند. همان طور که آرای هاکوسکی، شاعر و سیاستمدار بزرگ کنفوسیوسی آن زمان نوشت: «تمام کاری که روجو انجام می داد، انتقال دستورالعمل های [یوشیاسو] بود». حتی پس از مرگ تسونایوشی، «روجو» قدرت سابق خود را بازنیافت. با این حال، آنها به عنوان یک مقام دولتی و یک شورا، رسماً اگر نگوییم در واقع، با تمام اختیارات و مسئولیت هایی که در ابتدا در طول دوره ادو داشتند، به حیات خود ادامه دادند. فهرست روجوها. «هر صاحب منصب یک بار فهرست شده است. برخی ممکن است تحت چندین «شوگون» خدمت کرده باشند و در نتیجه دوره های متعدد، این فهرست ممکن است به طور کامل ترتیب تصدی منصب را منعکس نکند. به عنوان مثال، هوت
تا ماسایوشی در سال های ۱۸۵۷–۵۸ پس از آبه ماساهیرو (۱۸۴۳–۵۷) خدمت کرد، اما پیش از آن نیز خدمت کرده و زودتر فهرست شده است؛ نام او پس از آبه نیز فهرست نشده است.»
خواجه حسن دامغانی (۷۶۲ - ۷۶۶ ق) پس از قتل لطف الله بن مسعود به حکومت سربداران رسید؛ ولی مریدان طریقت شیخ حسن، به رهبری درویش عزیز مجدی در طوس به مخالفت برخاستند. شورش آنان مدتها ادامه داشت تا اینکه حسن دامغانی، آنها را سرکوب کرد. وی پس از دستگیری درویش عزیز از کشتن او امتناع کرد و با دادن هدایایی، او را به اصفهان تبعید کرد. اختلافات داخلی سربداران و مریدان طریقت شیخ حسن جوری موجب شد که امیر ولی، فرزند شیخ علی هندو، از امرای خان مغول در مازندران و استرآباد، مخالفان دولت سربدار را جمع آورد و با کمک آنان، استرآباد، و سپس بسطام، دامغان و فیروزکوه را از سلطه سربداران خارج کند. در همین حال، حسن دامغانی برای سرکوبی شورش از سبزوار خارج شد و به قلعه شغان رفت. مخالفان از نبود او در پایتخت استفاده کردند و بدون زحمت، حکومت را در دست گرفتند. آنان به فرماندهان دامغانی نوشتند که از همراهی او دست بردارند و برای آنکه سهمی از خزانه داشته باشند، سر دامغانی را با خود بیاورند. دامغانی پس از اطلاع از این موضوع، برای تسلیم شدن به سوی سبزوار حرکت کرد؛ ولی به دستور خواجه علی موید به قتل رسید.
خواجه علی موید (۷۶۶–۷۸۳ ق) آخرین امیر سربداران بود. وی از طرفداران طریقت شیخ حسن جوری بود و برای جلب حمایت مردم، درویش عزیز مجدی را به عنوان رهبر دینی و معنوی نهضت برگزید. وقتی خواجه علی، قدرت خود را تثبیت کرد، درویش عزیز را مانع کار خود دید. از طرفی، درویش عزیز اصرار داشت تا انتقام خون شیخ حسن را از آل کُرت بگیرد. از این رو، خواجه علی، سپاهی به همراهی درویش عزیز، روانه جنگ با معزالدین حسین کرت کرد و تصمیم گرفت درویش را از بین ببرد. وی نامه ای به سران سپاه خود نوشت تا درویش را تنها گذاشته و بازگردند. درویش عزیز با تعدادی از طرفدارانش به سوی عراق حرکت کرد؛ اما خواجه علی که از نفوذ او در هراس بود، نیرویی به تعقیب او فرستاد که در این درگیری، درویش و عده ای از یارانش کشته شدند. علی موید، پس از پیروزی بر مریدان طریقت شیخ حسن، مزار شیخ خلیفه و شیخ حسن را تخریب کرد. در نتیجه کسانی مانند درویش رکن الدین، از مریدان شیخ حسن، در سال ۷۷۸ ق، به مخالفت با خواجه علی برخاستند که خواجه علی، بر آنها پیروز شد و درویش رکن الدین به اصفهان گریخت. بعد از مدتی، درویش با حمایت حاکم کرمان، شاه شجاع و حاکم هرات، پیر علی، به سبزوار حمله
کرد و آنجا را به تصرف درآورد و به نام خود، خطبه خواند و خواجه علی موید از سبزوار گریخت و به حاکم استرآباد، امیر ولی، پناه برد. امیرولی با سپاهیان بسیاری به کمک علی موید آمد و درویش رکن الدین و مریدان او را شکست داد و خواجه علی بار دیگر در سال ۷۸۰ ق، سبزوار را فتح کرد. پس از چندی، امیر ولی به سبزوار حمله کرد و آنجا را به محاصره درآورد. خواجه علی از تیمور یاری خواست. تیمور، امیرولی را شکست داد و وارد سبزوار شد و مورد استقبال علی موید قرار گرفت و پیروی خود را از او اعلام کرد. مردم سبزوار که حاضر به پذیرفتن سلطه بیگانگان نبودند، مبارزه خود را آغاز کردند و شیخ داوود سبزواری، رهبری قیام را بر عهده گرفت؛ اما سپاه تیمور بار دیگر بر سبزوار یورش آوردند و پس از کشتار بسیار از مردم سبزوار، بر آنجا تسلط یافتند. خواجه علی در جنگ با لُر کوچک در نزدیک خرم آباد کشته شد.
لیو بیان (۱۷۶ تا ۶ مارس ۱۹۰)، همچنین شناخته شده با نام امپراتور شائو هان و شاهزاده هونگنونگ، سیزدهمین امپراتور دودمان هان شرقی بود. امپراتور شائو پسر و جانشین دوازدهمین امپراتور دودمان هان شرقی، امپراتور لینگ بود. لیو بیان در حدود سن ۱۳ سالگی اش از هنگام مرگ پدرش امپراتور لینگ (دو روز بعد از مرگ پدرش) (۱۵ مه ۱۸۹) تا تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۸۹ (تاریخ عزل شدنش) بر هان شرقی حکم می راند. پس از عزل شدنش در ۲۸ سپتامبر ۱۸۹، لیو بیان تا هنگام مرگش یعنی ۶ مارس ۱۹۰، لقب شاهزاده هونگنونگ را گرفت. پس از عزل شدن امپراتور شائو (لیو بیان) از سلطنت، برادر کوچکش لیو شیه با نام امپراتور شیان هان، واپسین امپراتور هان شرقی و دودمان هان، بر تخت پادشاهی تکیه زد.
امپراتور گنگشی (متوفای ۲۵ میلادی) امپراتور دودمان هان پس از سرنگونی دودمان زین (به حاکمیت وانگ مانگ) بود. او همچنین با نام محترماش شنگگونگ بعنوان پادشاه یا شاهزاده هواییانگ نیز شناخته شده است. گنگشی امپراتور بعنوان یک حاکم ناشایسته و ضعیف از نظر گذرانده شده است. پس از او، لیو شیو با نام امپراتور گوانگ وو هان بعنوان نخستین امپراتور هان شرقی تاجگذاری نمود.
«آنچه یک دختر می خواهد» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا کریستینا آگیلرا است. این تک آهنگ در چارت های، نیوزلند، اسپانیا در رتبه اول و در چارت های استرالیا، والونیا، اسکاتلند، فلاندرز جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«بیا عزیزم (همه خواسته من تویی)» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا کریستینا آگیلرا است. این تک آهنگ در چارت های، در رتبه اول و در چارت های استرالیا، بریتانیا، ایرلند، نیوزلند، اسپانیا، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«درتی» () تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا کریستینا آگیلرا، است. واژهٔ 'Dirrty' با این ترانه ابداع شد و در اصطلاح عامیانه به فعالیت های جنسی اشاره دارد. این تک آهنگ در چارت های اسکاتلند، ایرلند، بریتانیا در رتبه اول و در چارت های ایتالیا، نروژ، استرالیا، آلمان، اسپانیا، دانمارک، سوئد، سوئیس، اتریش جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«آوای درون» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا کریستینا آگیلرا است. این تک آهنگ در چارت های استرالیا، بریتانیا، دانمارک، اتریش، ایرلند، سوئیس، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«مرد دیگری نیست» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا کریستینا آگیلرا است که در منتشر شد. این تک آهنگ که در آلبوم بازگشت به اصول (آلبوم کریستینا آگیلرا) قرار داشت در سال ۲۰۰۷ برندهٔ جایزه گرمی شد. این تک آهنگ در چارت های، استرالیا، ایتالیا، اسکاتلند، بریتانیا، فنلاند، سوئیس، اتریش، آلمان، ایرلند، نیوزلند، نروژ جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«کندی من» تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا کریستینا آگیلرا است که در منتشر شد. این تک آهنگ در آلبوم بازگشت به اصول (آلبوم کریستینا آگیلرا) قرار داشت. این تک آهنگ در چارت های کانادا، استرالیا، ایتالیا، نیوزلند جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«مرا از دست دادی» تک آهنگی از آلبوم بایانیک اثر خواننده و ترانه سرا آمریکایی کریستینا آگیلرا است.
به تو رو میارم () تک آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا کریستینا آگیلرا است. این تک آهنگ در چارت ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد در رتبه سوم و در چارت های کانادا و اسپانیا جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
شارخوگین تومنتستسگ کشتی گیر زن کشور مغولستان است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال نقره بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
رزیتا علیپور (زادهٔ ۱۵ تیر ۱۳۶۸ در قائمشهر)، کاراته کار ایرانی است. وی در وزن ۶۱ کیلوگرم کومیته مسابقه می دهد. او در بازی های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۷ و بازی های آسیایی ۲۰۱۸ به مدال نقره دست یافت. او همچنین در مسابقات لیگ جهانی کاراته ۲۰۱۹ که در مسکو برگزار شد، موفق به کسب مدال طلا شد. افتخارات. سال ۲۰۱۳ مدال طلای لیگ جهانی سال ۲۰۱۳ مدال طلای مسابقات آسیایی سال ۲۰۱۴ مدال نقره مسابقات دانشجویان جهان سال ۲۰۱۵ مدال طلای جام باشگاه های آسیا سال ۲۰۱۵ مدال طلای مسابقات جایزه بزرگ امارات سال ۲۰۱۷ مدال نقره مسابقات کشورهای اسلامی
هیرو سوزوکی میناگاوا کشتی گیر زن کشور ژاپن است. از عناوین وی می توان به کسب مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ و دو مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۷ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۸ و مدال نقره بازی های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
الیاس علی اکبری (زاده ۱۰ اسفند ۱۳۶۶ در اسفراین) کوراش کار اهل ایران است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز وزن ۸۱- کیلوگرم در مسابقات جهانی کوراش ۲۰۱۵ اشاره کرد. وی همچنین موفق به کسب مدال طلای کوراش در مسابقات آسیایی جاکارتا ۲۰۱۸ شد. او در سال ۲۰۱۸ به عنوان بهترین کوراش کار مرد سال ۲۰۱۸ جهان شد. وی هم اکنون سرمربی تیم ملی کوراش ایران است.
جعفر پهلوانی (زاده ۱۱ تیر ۱۳۷۱ - تهران) جودوکار و کوراش کار اهل ایران است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره وزن ۱۰۰+ کیلوگرم در مسابقات جهانی کوراش ۲۰۱۷ اشاره کرد.
ماتئوس آقاخان قاراخانیان () عکاس دربار و شهربانی اصفهان بود. زندگی نامه. ماتئوس آقاخان به سال ۱۸۶۰ میلادی (۱۲۳۹ خورشیدی) در همدان در یک خانواده ارمنی به دنیا آمد دوساله بود که به همراه خانواده اش به اصفهان آمد و در قریهٔ جلفا ساکن شد. پدرش، یوسف آقاخان قاراخانیان، به زبان فارسی تسلط کافی داشت و به منشی کلیسای وانک جلفا، در مکاتبات فارسی مشغول به کار شد. ماتئوس تحصیلات ابتدایی خود را در کلیسای سورپ میناس و سورپ آستواتساتسین جلفا به پایان رسانید و همزمان پدرش خواندن و نوشتن زبان فارسی را نیز به وی آموخت، تا جایی که ماتئوس پس از پدر توانست عهده دار شغل او در کلیسای وانک گردد. در سال ۱۸۸۰ (۱۲۵۹) ماتئوس جوان که بیست سال بیشتر نداشت، برای اولین بار در مقابل دوربین عکاسی گریگوری ارمنی نشست همان با دختری از ارامنهٔ تهران ازدواج کرد و عکس مذکور را چون جواهری در پشت حفاظ شیشه، با گچ روی دیوار حجله عروسی اش قاب گرفت که تا سال ها پس از مرگش همچنان بر روی دیوار باقی ماند. در سال ۱۸۹۶ (۱۲۷۵) ریاست اولین پست خانهٔ جلفای اصفهان به وی واگذار شد که تا سال ۱۹۰۶ (۱۲۸۴) عهده دار این سمت بود. پس از آن در ۱۹۲۰ (۱۲۹۹) به مدت هشت سال
، در مقان فرماندهٔ کل شهربانی در نظمیهٔ اصفهان خدمت کرد. ماتئوس آقاخان در سنین نوجوانی دو پسر خود، آبرام و استفان را برای تحصیل به کلکته، هند فرستاد. در سفری به هند به منظور دیدار از فرزندانش، به خاطر علاقهٔ زیادی که به عکاسی داشت مصمم شد دوربین و وسایل عکاسی خریداری نموده با خود به جلفا بیاورد. وی اولین عکس خود را در سال ۱۹۲۱ (۱۳۰۰) از خانواده وسکانیان در جلفا گرفت. هر چند که آغاز فعالیت ماتئوس آقاخان به عنوان عکاس در سن شصت و یک سالگی بود اما به زودی توانست در این فن صاحب مهارت زیادی شود. یکی از اتاق های خانه اش در محلهٔ چهارسوی اصفهان را به تاریکخانه تبدیل نمود و تا سال ۱۹۳۵ (۱۳۱۴) که بینایی خود را کاملاً از دست داد، عکاسی می کرد. ماتئوس آقاخان، سرانجام به سال ۱۹۴۷ (۱۳۲۵) در جلفای نو درگذشت و در آرامستان ارامنه اصفهان به خاک سپرده شد.