Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به دلیل عدم کفایت لطفعلی خان به فکر توطئه علیه وی افتادند. سرانجام با لشکرکشی آقا محمدخان به شیراز، با نوعی حیله جنگی لطفعلی خان شکست خورد و به کرمان گریخت. مدت ها قبل تر، حسین قلی خان از کریمخان زند درخواست کرد که او را به حکومت دامغان منصوب و برادرش مرتضی قلی خان را نیز به نیابت وی اعزام دارد. وکیل این تقاضا را پذیرفت و همین که حسینقلی خان و برادرش به دامغان رسیدند با ایلات ترکمان و قاجار روابطی برقرار کردند و سر به طغیان برداشتند. حسینقلی خان با لقب جهانسوز شاه با کمک برادرانش بر حاکم مازندران دست یافت و او را به قتل رسانید و در بابل سلطنت خود را اعلام کرد. سلطنت پادشاه بی تاج و تخت قاجار در مازندران چندان طول نکشید زیرا وی در برابر سپاه اعزامی زندیه و سردار سفاک و بی رحم آنان، زکی خان زند تاب مقاومت نیاورد و به گرگان گریخت تا بار دیگر از ماجراجویان ترکمان و قاجار سپاهی فراهم آورد. در واقع عده زیادی از مردم بابل به جرم هواخواهی از جهانسوز شاه به امر زکی خان به فجیع ترین وضع به قتل رسیدند و بار دیگر طغیان یک خانواده قاجاری باعث قتل و خونریزی در مازندران شد و شاید به همین علت پس از آنکه جهانسوز شاه با سپاهی
معدود به سراغ حاکم جدید مازندران آمد و او را دستگیر کرد، سپاهیان جهانسوز با قوای مردم او را رها کردند و دو تن از غلامانش را به قتل وی تحریک کردند و جهانسوزشاه به دست آنان مقتول شد و طفل کوچکی به نام باباخان از او باقی ماند که بعدها با نام فتحعلی شاه جانشین پدر و عمویش شد. آقا محمد خان در سال ۱۲۰۶ هجری قمری در عمارت کلاه فرنگی شیراز به تخت نشست. طی دو سال بعد میان این دو رهبر نبردهای پراکنده یی رخ داد تا لطفعلی خان سرانجام در ۱۲۰۸ بر کرمان مسلط شد. این خبر آقامحمدخان را برانگیخت که کار وی را یکسره کند؛ لذا در تابستان همان سال وی با لشکری مجهز به کرمان حمله برد و پس از نه ماه از محاصره شهر درحالی که اردوی قاجار به شدت خسته شده بود و خان قاجار قصد مراجعه به تهران و دست بردار شدن از حکومت زندیه را داشت، با خیانت عده ای از داخل شهر کرمان و بازکردن یکی از دروازه های شهر و با شکست لطفعلی خان کرمان را تسخیر کرد و به کشتار و قتل عام مردم آن دیار پرداخت. بسیاری از مردم را کور کرد و عده زیادی را به طرز فجیعی به قتل رساند. لطفعلی خان نیز که به بم گریخته بود توسط حاکم آنجا در راین دستگیر و تسلیم آقا محمد خان شد. به دستور
وی ابتدا لطفعلی خان را کور کرده و به طرز فجیعی به قتل رساندند. بدین سان سلسله زندیه به نقطه پایان خود رسید. محمد دانشور مورخ دربارهٔ مرگ لطفعلی خان زند و سقوط سلسله زندیه در کتاب خود نوشته است: اقدامات و رخدادهای مهم در دوران حکومت قاجاریه. به دلیل هجده سال فتح و تثبیت خستگی ناپذیر آقامحمدخان است که ایران (در وسعت امروزی خود) سرانجام تحت سلطنت یک پادشاه واحد قرار گرفت و بدین ترتیب توانست از طوفان های قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم عبور کند. بین سالهای ۱۷۸۵ تا ۱۹۲۵، ایران تحت سلطنت قاجار متحد شد. قاجارها باعث وحدت کشوری شدند که پیش از آن سالها در آشوب بود، و تصویری از شکوه و عظمت شاهنشاهی را که آخرین بار در دوران صفویه در قرن ۱۷ دیده شده بود، دوباره زنده کردند. رنگ ها و ترتیب آن ها در پرچم کنونی ایران در زمان زمان پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار و در زمان صدارت امیرکبیر مدون گردید و برای اولین بار نیز در دوران صدارت امیرکبیر به سال ۱۸۴۹ در سفارت ایران در لندن، پرچم شیر و خورشید ایران برافراشته شد. هم زمان با دوران حکومت قاجاریه که مصادف با اوج انقلاب صنعتی در اروپا بود، ایران با دنیای غرب آشنا گردید. بسیاری از دستاو
ردهای دنیای صنعتی همچون کارخانه های تولید انبوه، تولید الکتریسیته، چاپخانه، تلگراف، تلفن، چراغ برق، شهرسازی مدرن، راهسازی مدرن، خط آهن، سالن اپرا (که در ایران به سالن تعزیه تغییر کاربری داد) در کشورهای صنعتی بوقوع پیوسته بودند، بنابراین در ایران نیز تلاش گردید که مشابه آن ها به اجرا گذاشته یا احداث گردد. تمامی اولین اقدامات در جهت مدرنیزاسیون با کوشش های عباس میرزا در تبریز آغاز شد اما به علت مرگ نابه هنگام وی عقیم ماند و بعدها امیرکبیر این اقدامات را در تهران پی گرفت. مدرسه دارالفنون در زمان صدارت امیرکبیر، در هفت شعبه تأسیس شد و اولین مدرسهٔ جدید ایران بود. شاهزادگان قاجار نخستین دانشجویان دارالفنون بودند. در دارالفنون اصول علمی جدید و دانش های مهندسی، پزشکی و فنون به جوانان آموزش داده می شد و بسیاری از معلم های آن از اروپا و به ویژه از کشورهایی چون اتریش، اسپانیا، ایتالیا و فرانسه به کار گرفته شده بودند. اعزام اولین گروه ها از دانشجویان ایرانی به اروپا جهت تحصیل در شاخه های پزشکی و مهندسی در زمان حکومت قاجاریه و توسط عباس میرزا انجام پذیرفت. در طی قرارداد بازسازی ارتش ایران جهت مقابله با ارتش امپراتوری روس
در زمان حکومت فتحعلی شاه قاجار و پس از قرارداد نظامی اش با ناپلئون بناپارت امپراتور فرانسه بازسازی ارتش با روش مشق و تجهیز آن به جنگ افزار نوین اروپایی آغاز شد. در دوره قاجاریه با همت و تلاش عباس میرزا و سپس امیر کبیر، سازمان ارتش ایران مجدداً به صورت منسجم و هماهنگی درآمد و ارتش ایران به ده تومان تقسیم شد که هر تومان متشکل از چهار تا یازده فوج و فرمانده هر فوج یک سرتیپ بود. بعد از شکست ایران از روسیه و تشکیل دیویزیون قزاق در ایران، به طور کلی نیروی زمینی ارتش را بخش های زیر تشکیل می دادند: در زمان این سلسه و بعد از کشمکش بسیار بین شاهان قاجار و آزادی خواهان، جنبش مشروطه در ایران برپا شد و سرانجام ایران دارای مجلس (پارلمان) شد و بخشی از قدرت شاه به مجلس واگذار گردید. احمد کسروی می نویسد: «در زمان قاجار، ایران بسیار ناتوان گردید و از بزرگی و جایگاه و آوازه آن بسیار کاسته شد و انگیزه این بیش از همه یک چیز بود و آن اینکه جهان دیگر شده و کشورها به تکان آمده، ولی ایران به همان حال پیشین خود بازمی ماند.». کسروی در ادامه می افزاید: «اینان خود کاری نمی کردند و دیگران را هم نمی گذاردند. در زمان محمدشاه قاجار، میرزا ا
بوالقاسم قائم مقام وزیر کاردانی بود و به شایستگی کارها را پیش می برد؛ ولی محمد شاه او را کشت و جایش را به حاجی میرزا آقاسی داد. در زمان ناصرالدین شاه، میرزا تقی خان امیرکبیر به پیراستن و آراستن ایران می کوشید …، ولی ناصرالدین شاه او را کشت …، سپس هم حاجی میرزا حسین خان سپهسالار به کارهایی برخاست …، ولی ناصرالدین شاه او را نگه نداشت و مردم نیز ارج او و کارهایش را ندانستند». از اوائل پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار ناخشنودی مردم از ستم وابستگان حکومت رو به افزایش بود. تأسیس دارالفنون و آشنایی تدریجی ایرانیان با تغییرات و تحولات جهانی، اندیشه تغییر و لزوم حکومت قانون و پایان حکومت استبدادی را نیرو بخشید. کشته شدن ناصرالدین شاه به دست میرزا رضا کرمانی که آشکارا انگیزه خود را قطع ریشه ظلم و نتیجه تعلیمات سیدجمال الدین دانسته بود، کوشش بیشتر در روند مشروطه خواهی را سبب شد. جنگ با روسیه و از دست دادن غیرقابل جبران سرزمین ها. در ۱۲ سپتامبر ۱۸۰۱، چهار سال پس از مرگ آقامحمدخان قاجار، روس ها زمان را مناسب دیدند و کارتلی-کاختی (گرجستان شرقی) را ضمیمه خاک خود کردند. در سال ۱۸۰۴، روس ها با حمله به شهر گنجه در ایران، هزاران نفر
از ساکنان آن را قتل عام و اخراج کردند بدین ترتیب جنگ ایران و روسیه درسال های ۱۸۰۴ تا ۱۸۱۳ آغاز می شود که در آخر به شکست ایران منجر می شود و معاهده گلستان میان طرفین به امضاء می رسد و ایران مجبور می شود ایالت های گنجه و قره باغ، ولایت های شکی، شروان، قبه، دربند، باکو، داغستان، گرجستان، آچوق باشی، محال شوره گل، گروزیه، منگریل، آبخاز و بخش شمالی تالش را به روسیه اعطا نماید.در زمان فتحعلی شاه (حدود ۱۸۳۴–۱۷۹۷)، قاجارها که مشتاق بازگردانی اراضی از دست رفته ایران بودند برای جنگ علیه امپراتوری روسیه عزیمت کردند بدین ترتیب دوره دوم جنگ های ایران و روسیه درسالهای ۱۸۲۶ تا ۱۸۲۸ آغاز شد که در نهایت منجر به شکست دوباره قاجاریان شد و معاهده ترکمنچای به امضاء رسید طی این معاهده علاوه بر سرزمین های معاهده گلستان سه ولایت دیگر قفقاز یعنی ایروان و نخجوان و بخشهای دیگری از تالش از ایران سلب و به روسیه واگذار شد، ایران حق کشتیرانی در دریای خزر را از دست داد و ملزم به پرداخت ۱۰ کرور تومان به عنوان غرامت به روسیه شد و مردم ایران ناچار به پذیرش کاپیتولاسیون (قضاوت کنسولی) شدند. پایان حکومت قاجار. اندکی پس از کودتای ۱۲۹۹ و قدرت گرفت
ن سردار سپه، احمدشاه به اروپا رفت. پس از خروج احمدشاه از ایران عوامل رضاخان، اندیشه الغای سلطنت و رئیس جمهور شدن سردار سپه را پیش آوردند که با مخالفت و مقاومت شدید برخی از سیاسیون، روحانیان و مردم، طرح جمهوری با شکست روبرو شد. پس از اعلام وفاداری سردار سپه به احمدشاه، وی به ایران بازگشت اما بار دیگر پس از نخست وزیری سردار سپه به اروپا رفت. سرانجام سید محمد تدین نایب رئیس مجلس پنجم شورای ملی که از هواداران رضاخان بود، در روز ۹ آبان ۱۳۰۴ خورشیدی، لایحه ای را به مجلس ارائه نمود که با تصویب آن در همان روز توسط نمایندگان مجلس، احمد شاه از سلطنت خلع شد و حکومت موقت «در حدود قانون اساسی و قوانین موضوعه مملکتی به رضاخان پهلوی» سپرده شد، انحلال سلسله قاجار رسماً اعلام و «تعیین تکلیف حکومت قطعی» به مجلس مؤسسان واگذار شد. سپس با تشکیل مجلس مؤسسان ی که سردار سپه ترتیب داده بود با از قدرت برکنار کردن آخرین «شاه» دودمان قاجار شاهنشاهی قاجاریان را به پایان رساند. در ۲۱ آذر ۱۳۰۴، سلطنت ایران به «رضا شاه پهلوی» واگذار شد. مراسم تاجگذاری رضاشاه در ۴ اردیبهشت ۱۳۰۵ انجام شد. متن مصوبه انقراض قاجاریه چنین بود: ۱۰ روز پس از خلع اح
مدشاه از سلطنت، سفیر انگلستان نزد رضاخان رفت و طی یادداشتی از سوی دولت انگلستان حکومت وی را به رسمیت شناخت. فردای همان روز نیز سفیر شوروی نزد رضاخان رفته و به رسمیت شناختن حکومت او را توسط دولت متبوعش اعلام کرد. با این حمایت همه جانبه از سوی دولتهای بزرگ خارجی، رضاخان روز ۱۵ آذر ۱۳۰۴ مجلس مؤسسان را با نطق خود افتتاح کرد. این مجلس پس از یک هفته بحث، رضاخان را به پادشاهی ایران برگزید و سلطنت را در خانواده او موروثی کرد. ۲۲ آذر ۱۳۰۴، از سوی مجلس مؤسسان، سلطنت دایمی در ایران به رضاخان و خانواده اش واگذار شد. این واگذاری دو هفته پس از اعلام انقراض سلسله قاجار و به دنبال تشکیل جلسه و تغییر اصول ۳۶، ۳۷، ۳۸ و ۴۰ متمم قانون اساسی صورت گرفت. خبر این انتصاب، روز ۲۳ آذر توسط میرزا حسن خان مشارالملک وزیر خارجه وقت به تمام سفارتخانه های ایران ابلاغ شد. محمد حسن میرزا قاجار برادر کوچک تر احمدشاه قاجار و ولیعهد وی درسال ۱۳۰۸ هجری شمسی پس از وفات احمدشاه در پاریس، اعلامیه ای را صادر کرد و در آن خود را شاه قانونی ایران اعلام نمود (پیش از آن احمدشاه حاضر به استعفاء نشده بود). در طی حوادث شهریور ۱۳۲۰ هجری شمسی و استعفای رضاشاه پ
هلوی بار دیگر خواستار بازگشت به ایران گردید و سرانجام در فقر و تنگدستی در شهر پاریس درگذشت. تقسیم بندی اداری. در اوایل دورهٔ قاجار، ایران به پنج حکمرانی و دوازده حاکم نشین تقسیم می شد. در آغاز سدهٔ سیزدهم قمری، بخشی از این تقسیم بندی تغییر یافت، به طوری که در اواسط سلطنت ناصرالدین شاه قاجار، ایران دارای چهار ایالت و بیست وسه ولایت بود. پس از برقراری مشروطه و تأسیس مجلس شورای ملی، طبق قانون اساسی، تغییر سرحد ولایات و ایالات بدون تصویب قانون ممنوع شد. این گونه بود که مجلس شورای ملی در دی ماه ۱۲۸۶ خورشیدی، قانونی با عنوان «قانون ایالات و ولایات» را به تصویب رساند که مطابق آن، ایران به چهار ایالت و دوازده ولایت تقسیم شد. این قانون تا سال ۱۳۱۶خ و تقسیم بندی نو پابرجا بود. وضعیت انسجام ملی. بنابر نظریه ای که توسط "عباس امانت" در یک سخنرانی در دانشگاه لس آنجلس بیان گشته آمده است که: «به علت مشکلات روی داده در دوره افشاریه و دوره زندیه سرزمین ایران دارای ناامنی های داخلی (مانند ناامنی های جاده ای) بود و ارتباط با خارج از کشور از جنوب و شمال ایران کاهش یافته بود و زمانی که دولت قاجاریه به وجود آمد ایران از نظر اقتصادی
و سیاسی در وضعیت بدی به سر می برد و اولین انسجام ایران به شکل امروزی مدیون آقامحمدخان قاجار است هرچند که در زمان پادشاهان بعدی قاجاریه بخش هایی از ایران جدا شدند ولی خاک اصلی به صورت یک دولت متحد از زمان آقامحمدخان قاجار به بعد شکل گرفت و از نظر مورخان آن دوره وی به عنوان قهرمان ایران شناخته می شد و با وجود آغاز جنگ های عقیدتی که از زمان وی آغاز شد ولی ایران از نظر جنگ های داخلی به ثبات نسبی ای رسید». در مقابل نظریه "مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران" در این جهت است که: «عدم مشروعیت و مقبولیت ملی و شیوه حکومتی آقامحمدخان و جانشینانش دفاع ملی ایرانیان را در مقابل بیگانگان خدشه دار کرد. در تهاجم انگلیسیها در جریان جنگ های هرات و حملات روسها، عنصر تهاجمی ذاتی ایرانیها و قومیتهای مسلح میان دفاع از حکمران غیرمسئول و قوای بیگانه دچار تضاد و تزلزل جدی می شد و همین امر کار بیگانگان را در ورود به خاک ایران با همه تدارکات اندکشان موفق جلوه می داد و دولتمردان را وادار به عقد معاهدات ویرانگر می کرد. حذف یا عدم تحمل عنصر دیوانسالاری ایرانی در جای جای حکمرانی این سلسله هویداست. حذف فیزیکی حاج ابراهیم کلانتر، قتل قائم مقام (
فراهانی) و امیرکبیر و حذف سیاسی سایر رجال آشنا به هویت و جایگاه شایسته مردم ایران را که امیدهایی برای نجات مردم و حتی هدایت خود حکمرانان بودند، باید از نمونه های بارز این شیوه حکمرانی غیر بومی و غیر ملی حاکمان این عصر به شمار آورد». جنگ ها. دوران قاجار مصادف بود با دوران استعمار و جهانگشایی امپراطوری های مدرن. در این دوران ایران درگیر جنگ های متعددی شد و سال ها مقابل روس ها و انگلیسی ها مقاومت کرد. با اینکه ایران در دوران قاجار برخلاف کشورهای منطقه هرگز مستعمره نشد ولی بخش هایی از خاک خود را در این جنگ ها به ویژه با روسیه از دست داد. [۳] دو جنگ بزرگ بین ایران و روسیه تزاری در زمان پادشاهی فتح علی شاه قاجار روی داد. این جنگ ها با شکست ایران از روسیه پایان یافت و بخش هایی از ایران (قفقاز) به قلمرو امپراتوری روسیه پیوست. در این جنگ ها ایران و روسیه معاهده گلستان و معاهده ترکمنچای را امضا کردند. دو جنگ بین ایران و امپراتوری بریتانیا که در صدد گسترش امپراتوری بود در زمان پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار روی داد. در این جنگ ها ایران و انگلیس معاهده پاریس را امضا کردند. جنگ جهانی اول. در طول جنگ جهانی اول، علیرغم اعلام ر
سمی بی طرفی ایران، دو کشور بریتانیا و امپراتوری روسیه به دلیل عدم اعتماد باعث نقض حاکمیت ارضی شدند. روسیه، پس از اشغال شمال غرب ایران، در اطراف قزوین لشکر کشید وبا نزدیک شدن به تهران (پایتخت ایران) باعث بحرانی شدن اوضاع تهران و انحلال مجلس شد. به طوری که احمدشاه و اطرافیان تصمیم گرفتند که با ترک تهران و جا به جایی پایتخت، سلسله قاجار را حفظ کنند. اما از دست رفتن پایتخت ممکن بود به شورش شهرها منجر شود. از این رو با جداسازی دولت و سلطنت، پایتخت دولت وقت به قم و سپس به اصفهان مهاجرت کرد و پایتخت سلطنت همچنان در تهران ماند. قحطی های بزرگ در ایران. دوره قاجار شاهد دو قحطی بزرگ در تاریخ ایران بود. قحطی ۱۲۵۰–۱۲۴۹. قحطی بزرگ ۱۲۵۰–۱۲۴۹ هجری شمسی (۱۲۸۸–۱۲۸۷ هجری قمری) (۱۸۷۰ تا ۱۸۷۱ میلادی) باعث تلفات جانی فراوانی در ایران گردید. برطبق برآوردها حدود یک دهم جمعیت ایران در این سال ها از گرسنگی مردند. قحطی بزرگ ۱۲۹۸–۱۲۹۶. قحطی بزرگ ۱۲۹۸–۱۲۹۶ هجری شمسی (۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ میلادی) قحطی بزرگی بود که تلفات جانی فراوانی را در ایران سبب شد در این قحطی علاوه بر بی کفایتی شاهان قاجار دولت انگلیس متهم به نسل کشی می باشد. از دیدگاه مجد در
این قحطی حدود ۴۰٪ (در برخی دیگر از منابع ۲۵ درصد) از جمعیت ایران به دلیل گرسنگی و سوءتغذیه و بیماری های ناشی از آن جان باختند. انقلاب مشروطه. در دوره پادشاهی ناصرالدین شاه با توسعه روابط خارجی ایران و اروپا افراد مختلفی به کشورهای اروپایی سفر کردند و به تدریج با پیشرفت های آنان آشنا شدند. این آشنایی موجب آگاهی مردم از ضعف و عقب ماندگی کشور و اعتراض آنان به نظام استبدادی شد. افزون بر این، نابسامانی هایی مانند مشکلات اقتصادی، قحطی ها و شیوع ویروس ها در بروز نارضایتی و اعتراض عمومی نقش داشتند. ادامه انقلاب مشروطه با گسترش اعتراضات، حمایت روحانیون برجسته و در پی آن مهاجرت صغری و کبری و بست نشینی در سفارت انگلیس سرانجام در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ خورشیدی صدور فرمان مشروطیت توسط مظفرالدین شاه، تشکیل مجلس شورای ملی و همچنین تدوین قانون اساسی را به دنبال داشت. مظفرالدین شاه مدت کوتاهی پس از صدور فرمان مشروطیت درگذشت و محمدعلی شاه که مخالف مشروطه بود جانشین او شد. او با حمله به مجلس و به توپ بستن آن مجلس را منحل کرد. اما با مقاومت مردم ایران به ویژه در تبریز و گیلان روبه رو شد که در پایان با فتح تهران محمدعلی شاه برکنار
شد و فضل الله نوری نیز اعدام شد. فرهنگ. بنابر نظریه ای که توسط "عباس امانت" در یک سخنرانی در دانشگاه لس آنجلس بیان گشته آمده است که: «دولت قاجاریه باوجود نقاط ضعف گوناگون، در نیمه اول قرن نوزدهم به عنوان پشتیبان و پرورندهٔ یک فرهنگ شاخص و قابل توجه در طول تاریخ ایران یگانه بود و قاجاریه در مقایسه با کشورهای دیگر دنیای اسلام در خاورمیانه از جمله مصر و حتی دولت عثمانی کارنامه روشن و جذابی دارد». در مقابل نظریه "مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران" در این جهت است که: «بی توجهی ذاتی آقامحمدخان قاجار (با انتساب خود به خاندانهای مغول) به هویت ایرانی، زبان پارسی، و شیوه های ایرانی حکمرانی که با هدایت عنصر ایرانی امثال نظام الملکها، خواجه نصیرها، جوینیها و کسانی که با پیروی از نظام دیوانسالاری ملی ایرانی اندکی از تندخوییهای مهاجمان ترک و تاتار می کاست، بعدها در اوج گرایشهای ملی در جهان، دست شاهان قاجار را در بسیج مردمی در چالشهای بزرگ ملی از این سرمایه بزرگ تهی کرد. تا جایی که مجبور شدند پس از کمرنگ شدن جنگجویی قاجارها بر اثر شرایط جدید جهانی به نیروی معنوی روحانیون تکیه نمایند، همان عنصری که بعدها در ماجرای مشروطه با پی
وند با مِلّیون و تحصیل کردگان اروپا به زیان استبداد آن ها تمام شد و بعدها طومار پادشاهی آن ها را در هم پیچید». نقش خاندان ها در فرهنگ قاجاریه. تعدادی از خاندان های ایران در دوره قاجاریه با توجه به تداوم اعتقادی و ثروتی که داشتند در نشر و نگهداری فرهنگی خاص کوشا بودند به عنوان مثال: اقتصاد. واحد پول ایران در دوران قاجاری «قِران» نام داشت که از نقره ضرب می شد. هر قران بیست شاهی و هر شاهی پنجاه دینار ارزش داشت؛ یعنی هر قران برابر با هزار دینار بود. دو شاهی را صد دینار (صنار) و چهار شاهی را عباسی می گفتند. هر تومان نیز ده قران یا ده هزار دینار ارزش داشت. اصطلاح ریال در بعضی نقاط کشور رایج بود و به یک قران و پنج شاهی (۱٫۲۵ قران) گفته می شد. سکه های سیاه کم ارزشی هم با نام پول و قاز رایج بودند. هر دو پول یک شاهی و هر پنج قاز یک شاهی ارزش داشت. صادرات. یسوی به نقل از میلبورن، پنبه را در آغاز سده نوزدهم یکی از صادرات مهم بندر بوشهر ذکر می کند. در نیمه نخست سده نوزدهم تنباکو نیز از مهم ترین اقلام صادراتی ایران به شمار می آمد که به هند، عثمانی و مصر صادر می شده است. در این زمان تنباکو در بیشتر قسمت های ایران کشت می شد.
علاوه بر اینها صادرات خشکبار نیز رشد فزاینده ای داشت و از ۳درصد کل صادرات در ۱۲۶۸ به ۱۸درصد در سال۱۲۸۹ رسید. تلاش دولت برای افزایش حجم صادرات برای جبران کسری تراز بازرگانی یا کاستن از آن صورت می گرفت. در حقیقت نیازی که برای صدور مواد غذایی وجود داشت به کمبود شدید مواد غذایی و بروز قحطی منجر شد. بر اساس گزارشی که جمالزاده از اقلام صادراتی ایران در دوره مورد نظر به دست می دهد به جز بخش اندکی مواد معدنی و صنایع دستی، بقیه شامل محصولات دامی و کشاورزی می شوند، قالی و قالیچه پشمی، برنج، ابریشم، پیله ابریشم، پوست، تریاک، صمغ، پشم، دواجات نباتی، نمک های معدنی، مواد رنگی و حیوانات اهلی همچون شتر، اسب، استر، خر، سگ های شکاری و گوسفند و بز و بره. وی معتقد است ازآنجاکه صنعت چندان در این مملکت پایی نگرفته است، ناچار همه چیز از ممالک بیگانه و مخصوصاً اروپا به ایران می آید. ن ملکم در گزارشی تحت عنوان the Melville papers برخی از منابع ایران را به قرار زیر توضیح می دهد: ابریشم، پشم کرمان، آهن، مس و قلع، غلات که یکی از منابع اصلی صادراتی ایران به دریای احمر، بصره و ساحل جنوبی خلیج فارس و بعضی اوقات به سورات و بمبئی صورت می گی
رد. وابستگی شدید به کشاورزی. "آن لمبتون" در کتاب "مالکیت و اقتصاد در ایران" اشاره می کند که در دوران قاجار، کشاورزی تنها منبع اصلی درآمد کشور بود و عمده جمعیت به فعالیت های زراعی اشتغال داشتند. اما کمبود فناوری های مدرن و مشکلات مدیریتی باعث شد که این بخش نیز نتواند به بهره وری بالایی برسد. لمبتون معتقد است که نبود ابزارهای پیشرفته و ساختار مالکیتی ناعادلانه، باعث عدم توسعه این بخش و در نتیجه کاهش درآمدهای اقتصادی شد. حکومت قاجار با بحران های مالی منظم و متعدد روبرو بود، اولین موج بحران ها در دهه ۱۸۲۰م/۱۲۰۰ش شروع شد، هنگامی که در اثر جنگ های ایران و روسیه هم بخش هایی از ایران جدا شد هم این کشور مجبور به پرداخت غرامت سنگین گردید، این بحران در دهه بعد به اوج رسید اما با اصلاحات مالی امیرکبیر از ۱۸۴۸م/۱۲۲۷ش تا ۱۸۵۱م/۱۲۳۰. ش بودجه متعادل و شدت بحران مالی کمتر شد. این وضعیت در دهه ۱۸۸۰م/۱۲۶۰ش عوض شد و ایران به یک بحران مالی مزمن دچار شد. آن چنان که لمبتون ادعا می کند: «از حکومت محمدشاه قاجار (۱۸۴۸–۱۸۳۴م/۱۲۲۷–۱۲۱۳ش) به بعد ایران مدام با بحران های مالی روبرو بوده است» غرامتی که ایران باید برای برهم زدن قرارداد انحصا
ر تنباکو به شرکت بریتانیایی رژی می پرداخت و همچنین از بین رفتن تولید ابریشم به عنوان یکی از منابع اصلی درآمد دولت، آن را مجبور کرد برای اولین بار از خارجی ها وام دریافت کند. اسراف شاه و حرم سرای او، فساد در دستگاه مالیاتی و سفرهای خارجی شاهان هم به این بحران ها دامن می زد. در دهه ۱۸۹۰م/۱۲۷۰ش کسری بودجه دولت به ۳۰۰ هزار تومان (۶۰ هزار پوند استرلینگ) رسید و این کسری ۱۵ سال بعد، ده برابر افزایش یافته بود و ایران در سال ۱۹۰۵م/۱۲۸۴ ش با سه میلیون تومان (۶۰۰ هزار پوند استرلینگ) کسری بودجه روبرو بود. به دنبال بی ثباتی اوضاع سیاسی و اجتماعی ایران پس از جنگ جهانی اول، در فاصله سال های ۱۲۹۷ تا ۱۲۹۹ هجری شمسی، فضای اجتماعی و سیاسی ایران بحرانی بود. همین امر موجبات کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ را فراهم آورد. پس از رسیدن رضاخان به مقام نخست وزیری کم کم فکر حمایت از صنایع داخلی و وطنی شکل گرفت و بهترین راهکار برای اجرای این هدف تعیین مالیات های سنگین برای کالاهای خارجی بود. تصویری از یک سند در فضای مجازی انتشار یافته است که ظاهراً به این نکته اشاره دارد که در دوره احمد شاه قاجار و در زمان نخست وزیری رضاخان مجلس قانون «استعمال البسه
وطنی» را که چند ماه پیش تر تصویب کرده بود لازم الاجرا نمود و با حکم شاه قرار شد لباس مقامات و خدمتکاران دولت از منسوجات داخلی تهیه شود و دستور به استفاده از لباس وطنی صادر گردید. برطبق متن حکمی که در تصویر نامبرده در فضای مجازی انتشار یافته، احمد شاه قاجار فرمان اجرای قانون استعمال البسه وطنی مصوب مجلس شورای ملی در ۱۳۰۱ شمسی را لازم الاجرا اعلام داشته است: «ما سلطان احمد شاه قاجار، مقرر می داریم ماده اول قانون استعمال البسه وطنی که ضمیمه این دستخط است مثل قوانین مملکتی به موقع اجرا گذارده شود.»
محمد عبادی زاده (زاده ۱۳۴۲ در رودان) امام جمعه بندرعباس و نماینده ولی فقیه در استان هرمزگان است. او در ۲۶ تیر ۱۳۹۸ از سوی سید علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران به این سمت منصوب شده است. او پیش از این مدتی امام جمعه قشم و مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان هرمزگان بوده است. زندگی. محمد عبادی زاده در سال ۱۳۴۲ در شهرستان رودان از توابع استان هرمزگان متولد شد. تحصیلات حوزوی خود را تا اتمام سطح عالی حوزه به مدت ۱۰ سال نزد اساتیدی چون اعتمادی، محمدی خراسانی، قدیری، موسوی تبریزی، پاکتچی، سجادی و... گذراند و سپس به مدت شش سال به تحصیل دروس خارج فقه و اصول نزد استادانی چون: مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، بهجت، فاضل لنکرانی و احمدی فقیه یزدی اشتغال داشت. وی مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد الهیات و معارف اسلامی دارد و همینک دانشجوی دکتری مدرّسی معارف اسلامی با گرایش فلسفه اخلاق است. او در حال حاضر عضو هیئت علمی رسمی دانشگاه هرمزگان است. سوابق. وی دارای پانزده سال سابقه تدریس در دانشگاه های مختلف از جمله دانشگاه صنعت آب و برق و دانشکده اقتصاد واحد مرکز تهران، دانشگاه جامع هرمزگان، دانشگاه های آزاد اسلامی و پیام نور واحد بندرعباس
و قشم است. عبادی زاده همچنین سابقه تدریس در حوزه های علمیه مدرسه مهدی موعود قم، جامعه الزهرای قم، مرکز حوزه علمیه خواهران قم وابسته به دفتر تبلیغات اسلامی، حوزه علمیه مدرسه النبی برادران بندرعباس، مدرسه علمیه سطح ۳ خواهران و مدرسه علمیه شهید بهشتی تهران را در کارنامه اش دارد.
مسابقه آمریکا و ایران در جام جهانی ۱۹۹۸، یک دیدار فوتبال بود که در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۹۸، بین ایران و ایالات متحده در مرحله گروهی جام جهانی ۱۹۹۸ در ورزشگاه ژرلان در لیون فرانسه برگزار شد. این مسابقه که از آن به عنوان «مادر تمام بازی ها» و «سیاسی ترین بازی تاریخ جام جهانی» نام برده شده است، با پیروزی ۲–۱ برای ایران به پایان رسید. که نخستین پیروزی این تیم در تاریخ جام های جهانی بود. حمید استیلی و مهدی مهدوی کیا برای ایران گلزنی کردند، درحالی که برایان مک براید تک گل آمریکا را به ثمر رساند. پیش زمینه. از زمان انقلاب اسلامی و روی کار آمدن جمهوری اسلامی، روابط میان آمریکا و ایران حالت خصمانه ای به خود گرفته بود. با حمله دانشجویان پیرو خط امام به سفارت آمریکا و همچنین حمایت آمریکا از عراق در جریان جنگ ایران و عراق، روابط میان دو کشور تیره تر هم شد. بر اساس قوانین فیفا، در آغاز مسابقه تیم B باید برای دست دادن به سمت تیم A برود. در این دیدار، ایران تیم B بود و آمریکا A؛ در نتیجه، ایرانی ها باید به سمت آمریکایی ها می رفتند. اما مهرداد مسعودی، یکی از مسئولان رسانه ای فیفا، با آمریکایی ها مذاکره کرد و قرار شد تا برخلاف شیو
ه مرسوم، آنان به سمت ایرانیان بروند و با آن ها دست بدهند. در جریان مراسم پیش از آغاز مسابقه، بازیکنان ایرانی به رقیبان آمریکایی خود رزهای سفید، به عنوان سمبل صلح، هدیه دادند. پسامد. پس از پیروزی تاریخی ایران در برابر ایالات متحده، ایرانیان برای رقص و پایکوبی به خیابان آمدند. جف آگوس، مدافع سابق آمریکا، دربارهٔ این مسابقه گفت: «کاری که ما در ۹۰ دقیقه انجام دادیم، از کاری که سیاست مداران در ۲۰ سال انجام داده بودند، تاثیرگذارتر بود». ۱۸ ماه بعد، دو تیم در یک دیدار دوستانه به مصاف هم رفتند. با وجود این، هر دو تیم در همان مرحله گروهی حذف شدند و نتوانستند به مرحله بعد راه پیدا کنند. ایران در جایگاه سوم قرار گرفت و آمریکا، بدون هیچ امتیازی، چهارم شد.
فوتبال پرطرفدارترین ورزش در روسیه است و هاکی روی یخ را با فاصله هنگفتی پشت سر می گذارد.
خرید برای فنگس یک فیلم درام آمریکایی-کانادایی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی کوئنتین لی و جاستین لین است. تولید. این فیلم با بوجه ای کمتر از صد هزار دلار در ۲۱ روز در لس آنجلس فیلمبرداری شد. رسانه های خانگی. این فیلم در تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۰۹ به صورت فیلم ویدئویی منتشر شد.
پاشا پاتریکی (انگلیسی: Pasha Patriki) یک فیلمساز سینمایی، کارگردان و تهیه کننده فیلم کانادایی است. او به خاطر کار خود به عنوان مدیر فیلمبرداری در فیلم های متعدد از جمله "لطفاً همه چیز کشتن را بدانید"، "محاصره" و صدا (فیلم ۲۰۱۷) "شناخته می شود." او بنیانگذار یک شرکت تولید فیلم بنام: اینترتاینمنت ۹، ( به انگلیسی: 9 Entertainment Light) است. که تعدادی از فیلمهای تولید شده این کمپانی از جمله: مایل شکسته ("Broken Mile) را نیز تولید کرده است". در ژانویه ۲۰۱۷ پاشا پاتریکی جایزه بهترین فیلمبرداری در رده تلویزیونی "درام " جایزه انجمن فیلمبرداران کانادایی "را دریافت کرد."