Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
احکام بلکه () فهرستی از اصول اولیهٔ مانور در جنگ هوایی است که آن ها را خلبان تک خال آلمانی در جنگ جهانی اول اسوالد بلکه تنظیم کرده است. بلکه در سال های ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ بهترین خلبان امپراتوری آلمان بود و در سال ۱۹۱۶ از او خواسته شد که جزوه ای در باب حملات هوایی بنویسد. او این جزوه را در ژوئن ۱۹۱۶ به پایان رساند. این جزوه در بین همهٔ نیروهای هوایی آلمان پخش شد. دو سال بعد فرانسه و بریتانیا هم جزوه های خود را منتشر کردند که از احکام بلکه تأثیر پذیرفته بود.
در حقوق کیفری عمومی، عنصر مادی جرم یا عنصر عینی جرم ( به معنای «فعل خطا») از عناصر بایستهٔ بررسی برخی از جرایم و برای اثبات مسئولیت قانونی لازم است. مصادیق عنصر مادی جرم. شایع ترین عنصر مادی جرم، فعل است. اگر انجام فعل برای تحقق جرم کافی باشد به آن جرم، جرم مطلق و اگر علاوه بر فعل مثبت برای تحقق جرم نیاز به نتیجه ای باشد به آن جرم جرم مقید گفته می شود. مثلاً حمل سلاح غیرمجاز یک جرم مطلق و قتل یک جرم مقید است. ترک فعل از مصادیق عنصر مادی جرم است که عبارت است از خودداری از انجام کاری که قانون فرد را موظف به انجام آن می کند. ترک فعل بر دو نوع است، یکی آنکه فعلی نیز بر آن مترتب باشد و نوع دیگر اینکه فقط خود ترک جرم است.
ماراکوتا نوعی نان ترد تهیه شده با آرد، نمک، آب و مخمر است. این نان گندم بسیار ترد است. و در کشورهای شیلی، برزیل، مناطقی در بولیوی و پرو، همچنین در آرژانتین و اروگوئه محبوب و مرسوم است. نان ماراکوتا در بولیوی۶۰–۷۵ گرم دارد و بیشتر در لاپاز و ال آلتو . مصرف می‎شود. ماراکوتا بین نیمه شب و سحر در کوره آماده می‎شود تا صبح به صورت تازه و ترد به دست خریداران برسد. ماراکوتا در شیلی به صورت دو رول کوچک که از وسط به هم متصل شده‎اند به صورت چهار قطعه متصل به هم تهیه می‎شود. تاریخچه ماراکوتا در بولیوی. ماراکوتا و روش پخت آن در سال ۱۹۰۸ توسط یک مهاجر یونانی به نام مایکل جورج کالیس‎پریس به لاپاز رسید و در سال ۲۰۰۶ به عنوان میراث فرهنگی در این منطقه اعلام شد. تاریخچه ماراکوتا در شیلی. بسیاری از مورخان بر این باورند که تاریخچه پخت ماراکوتا به اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن بیستم برمی‎گردد، زمانی‎که بنادر اصلی شیلی والپارایسو و تالکاهوانو پذیرای هزاران مهاجر اروپایی شدند. داستان پخت نان برای اولین بار به دو برادر نانوای فرانسوی به نام فامیل ترن ماراکوتی در بندر والپارایسو برمی‎گردد و ظرف مدت کوتاهی این نان بین مردمان شیلی محبوب شد.
در حال حاضر ماراکوتا پر مصرف‎ترین نان در شیلی به شمار میرود و به عنوان نان تست برای تهیه ساندویچ و در تهیه چند نوع غذای دیگر به کار می‎رود. مواد تشکیل دهنده و آماده سازی. "مارکوتا "از آرد و آب و مخمر و نمک تشکیل شده و فاقد چربی است و فرایند آماده‎سازی خمیر آن بیشتر از نان‎های دیگر طول می‎کشد و فرم غیرمعمول چهار قسمتی آن باعث می‎شود که به راحتی بتوان آن را از هم جدا کرد.
لشکر ۱۸ مارس(عربی: فرقة ۱۸ آذار‎) یک گروه شورشی و بخشی از ارتش آزاد سوریه است که در جنگ داخلی سوریه فعال است. این نام پس از اعتراضات ۱۸ مارس ۲۰۱۱ در درعا روی این گروه نهاده شده است. این گروه در ۱۱ آوریل ۲۰۱۳ توسط سرهنگ محمد خالد الدهنی و از سه واحد تشکیل شد. در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۳ تیپ توحید جنوب یکی از گروهای وابسته پس از اختلافات داخلی لشکر ۱۸ مارس را ترک کرد. لشکر ۱۸ مارس در ۱۴ فوریه به جبهه جنوب پیوست. در آوریل ۲۰۱۵ پس از آنکه ۵ گروه جبهه جنوب به طور یک جانبه همه همکاری هایشان را با جبهة النصره قطع کردند لشکر ۱۸ مارس در درعا البلد واقع در درعا با جبهه النصره درگیر شد. گزارش های متناقض اظهار می داشتند که جبهة النصره یکی از اعضای تیپ توحید جنوب را دستگیر و در آخر به مرکز فرماندهی گروه نارنجک پرتاب کرده است. در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۶ حسام أبازید یکی از فرماندهان این گروه در حومه شرق درعا ترور شد. حسام ابازید قبلاً عضو جبهة النصره بود پس از ترک این گروه به تیپ توحید جنوب پیوست پس از آن به حرکة المثنی اسلامیة پیوست اما این گروه را ترک کرد و دوباره به لشکر ۱۸ مارس برگشت.
در حقوق کیفری عمومی، تجری یا شروع به جرم () عبور از قصد مجرمانه و عملیات مقدماتی و ورود به مرحلهٔ اجرایی است؛ به صورتی که متصل به جرم باشد ولی بزه به طور کامل واقع نشود و تحت عنوان جرم تام قرار نگیرد. در شروع به جرم، علت به وجود آمدن جرم کامل موجود است ولی موانعی باعث می شود که جرم کامل محقق نشود و مقتضی اثر خود را ننماید. شرایط شروع به جرم. از شرایط شروع به جرم می توان به موارد زیر اشاره کرد:
پیم فربیک (؛ زادهٔ – درگذشته ۲۸ نوامبر ۲۰۱۹) با نام اصلی پیتر تیم وربیک بازیکن و مربی فوتبال اهل هلند بود. باشگاهی. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپارتا روتردام و باشگاه فوتبال رودا جی سی کرکراد اشاره کرد.
یولیوس بیلیک (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک ترناوا، باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما و باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد.
سمفونی شماره ۹۴ در سُل ماژور، هوبوکن یک/۹۴ (Hoboken I/94)، یک سمفونی از دوازده سمفونی لندن (شماره های ۹۳–۱۰۴) اثر یوزف هایدن است. این سمفونی عموماً با نام «سمفونی "شگفتی"» است. هایدن تصنیفِ این سمفونی را در سال ۱۷۹۱ و در سفرِ نخستش به لندن به پایان رساند. تاریخچه و نخستین اجرا. هایدن سمفونی ۹۴ را در سال ۱۷۹۱ در لندن و در نخستین سفرش به انگلستان (۱۷۹۱–۱۷۹۲) برای اجرا جزوِ مجموعه کنسرتی به رهبریِ خود تصنیف کرد. تاریخِ نخستین اجرای این سمفونی ۲۳ مارس ۱۷۹۲ و در تالارهای «میدان هانوفر» در لندن بود، در حالی که خودِ هایدن، افزون بر رهبریِ سمفونی، پشتِ نشسته بود. وجه تسمیه. در موسیقی هایدن شوخ طبعی بسیار است، و سمفونی "شگفتی" احتمالاً حاویِ بیشترین میزانِ شوخ طبعی است: یک فورتیسیموی غافل گیرکننده در پایانِ گشایشِ «پیانو»ی آن در موومان دوم است؛ موومانی که می توان آن را واریاسیون گونه دانست. پس از آن، موسیقی به تِم دینامیکِ اصلی بازمی گردد؛ گویی که هیچ چیز اتفاق نیفتاده است! در ضمن، واریاسیون های پس از آن، «شوخی» را تکرار نمی کنند. در زبان آلمانی به این عمل می گویند «سمفونی همراه با سکتهٔ قلبیِ دهل» (به آلمانی: die Sin
fonie mit dem Paukenschlag)! سمفونی ۹۴ "(شگفتی)" هنوز هم بسیار محبوب است و هر ساله در ارکسترسمفونیک های مختلف جهان، بارها اجرا و ضبط می شود. سازبندی و موومان ها. سمفونی شماره ۹۴ هایدن برای ارکستر کلاسیک متشکل از دو فلوت، دو ابوا، دو فاگوت (باسون)، دو کُر (هورن)، دو ترومپت، تیمپانی، و سازهای زهی شامل ویولن ها (اول و دوم)، ویولاها، ویولنسل ها، و کنترباس ها سازبندی شده است. اجرای کاملِ این اثر به طور معمول حدودِ ۲۳ دقیقه زمان می بَرَد. این سمفونی، مانند سایر «سمفونی های لندنِ» هایدن، چهار موومان دارد: موومانِ نخست، یک پیش درآمدِ تغزلی با میزانِ دارد، و به دنبالِ آن، یک بخشِ قوی با میزانِ نواخته می شود.
یوهان تتزل (؛ 1465 – ) برادر روحانی و کشیش آلمانی فرقه دومینیکن بود. او به سمت انگیزیتور لهستان و زاکسن و بعدها به کمیسیونر اعظم آلمان منصوب شد. تتزل برای فروش آمرزش نامه از سوی کلیسای کاتولیک در ازای پول شناخته می شود. اعمال تتزل از سوی مارتین لوتر محکوم شد و در شروع اصلاحات پروتستانی تأثیرگذار بود.
قاسم رضایی (۱۳۰۴ – ۱۳۹۳) سرمایه دار و سیاستمدار دورهٔ پهلوی و معاون نخست وزیر و رئیس سازمان جلب سیاحان در کابینه اول و دوم امیرعباس هویدا بود. رضایی نمایندهٔ حوزه انتخابیه سبزوار در دوره نوزدهم مجلس شورای ملی بود. رضایی در خرداد ۱۳۹۳ درگذشت.
گاهشماری آزتکی یا تقویم مختیکا، یکی از گاهشماری های مزوآمریکایی رایج در دوران پیشاکلمبی مردمان مکزیک بود که توسط اقوامی به نام آزتک مورد استفاده قرار می گرفت. این تقویم شامل ۳۶۵ روز دوره تقویمی که آن را "ژیپوهوآلی" (xiuhpōhualli) و یک دوره مذهبی ۲۶۰ روزه که آن را "تونالپوهوآلی" (tōnalpōhualli) می نامد، است. این دو دوره باهم یک قرن ۵۲ ساله تکشیل می دهند، در مواقعی آن را «تقویم مدور» می نامند. ژیپوهوآلی به عنوان تقویم کشاورزی بکار می رود زیرا که براساس خورشید است، در حالی که تونالپوهوآلی به عنوان تقویمی مذهبی شناخته می شود. هر ۵۲ سال، تونالپوهوآلی و ژیپوهوآلی، سال ۵۲ هر تلاقی می کنند و یک «قرن» جدید آغاز می شود. هر کدام از این قرن ها در تقویم، ژیپوهوآلی مشخص شده اند. در شروع هر قرن، جشنی بر پا می شد که ۱۲ روز به طول می انجامید. در شروع این مراسم، چراغ های شهر خاموش می شد و مردم هم اجازه می دادند که آتش اجاق هایشان خاموش شود. در این جشن مردم به نشانه ندامت و پشیمانی از گناهانی که انجام داده بودند، روزه می گرفتند. در نیمه شب روز دوازدهم مراسم، یک زندانی به روحانی واگذار می شد. روحانی به آسمان شب توجه می کرد و آنق
در منتظر می ماند تا ستاره آتش به بالاترین نقطه آسمان برسد. در این هنگام، قلب مرد زندانی را بیرون می آورد و جای خالی آن را با تکه ای چوب که روی قطعه ای از فیروزه قرار داده شده بود، پر می کرد. سپس روحانی آتش جدیدی روشن می کرد تا به وسیله آن یک بار دیگر شهر روشن شود. تقویم، تونالپوهوآلی تقویم مقدس مکزیکی ها بوده است. این روز شمار مذهبی، در کتاب های مربوط به روزها که عموماً از پوست آهو یا کاغذهایی از پوست درخت تهیه می شدند، ثبت می شد که توسط یک روحانی به زیج (طالع نما) تبدیل شد و در آن، روزهای مساعد و نامساعد پیش بینی شدند. تقویم مذهبی ۲۶۰روز داشت که به ۲۰ دوره ۱۳ روزه تقسیم شده بود. نام این ۲۰ دوره را با نشانه های هیروگلیفی به صورت تصویری نمایش می دادند. اعداد مربوط به روزهای ۱۳گانه هم با نقطه هایی نشان داده می شد. بطوری که روزها با هم اشتباه گرفته نشوند. تقویم آزتک و مایا. تقویم آزتک ها اساساً شبیه تقویم مایاها بوده است. آنها هم یک روز مذهبی (که Tonalpohualli نام داشت) همانند روز مذهبی مایاها (Tzonkin) داشتند، همچنین، دوره های ۱۳ و ۲۰ روزه در تقویم هر دو تمدن دیده می شود. اما تفاوت مهم تقویم این دو قوم، در سیست
م ابتدایی عددی و ثبت نه چندان دقیق تاریخ رخدادها توسط آزتک هاست. آزتک ها، معمولاً فقط نام روزی را که اتفاقی در آن رخ می داد و نام سال جاری را یادداشت می کردند. اما این روش ابهاماتی ایجاد می کند و نمی توان زمان دقیق وقایع را تشخیص داد. زیرا با توجه به یادداشت های آزتک ها، هر واقعه می تواند در دو وقت از سال اتفاق افتاده باشد. علاوه بر این، نام سال ها هر ۵۲سال تکرار می شود، همچنین شهرهای مختلف سالشان را ب ماه های متفاوتی شروع می کردند. مکزیکی ها و همچنین آزتک ها، به ویرانی و بازسازی دوره ای جهان معتقد بودند. آنها پیش بینی می کردند که جهان کنونی شان با یک زمین لرزه بزرگ نابود خواهد شد و بر اثر آن، زمان های گذشته از بین می رود و جهان جدیدی شکل می گیرد. تونالپوهوآلی. سرچشمه این تقویم، اجداد آزتک ها بودند. آنها فهمیده بودند که خورشید طی یک دوره ۲۶۰ روزه، مسیر مشخصی را نزدیک شهر مایاها (کوپان) طی می کند. بنا براین، هر دوره ۲۶۰ روزه را یک سال در نظر گرفتند. بعدها این ۲۶۰ روز به ۲۰ دوره ۱۳ روزه تقسیم شدند و این روزها، ترکانه (Trecena) نام گرفتند. به هر دوره اسمی داده شد که آنرا با خطوط هیروگلیف نمایش می دادند. به هر تر
کانه هم عددی از ۱ تا ۱۳ اختصاص داده شد. اینطور گمان می رود که هر ترکانه خدایی برای خود داشته است. در حقیقت این، تقویم مذهبی آزتک ها بوده است. روحانی آزتک ها از این تقویم به منظور تعیین روزهای شانس برای کارهایی از قبیل برداشت محصول، ساختن خانه و رفتن به جنگ استفاده می کرد. ژیپوهوآلی. این تقویم، بر پایه سال شمسی ۳۶۵ روزه طراحی شده بود و اغلب مربوط به کارهای زراعتی و جشن های قوم آزتک بود. در این تقویم، روزهای سال به ۱۸ دوره ۲۰ روزه تقسیم شده بود (ماه های ۲۰ روزه) که به این روزهای ۲۰گانه ویتانه (Veintena) گفته می شد. همچنین هر ماه به ۴ هفته ۵ روزه تقسیم شده بودند؛ بنابراین، ۵ روز دیگر باقی می ماند که در تقویم نشان داده نمی شد. این روزها نمونتمی (Nemontemi) نام داشتند. در حقیقت این روزها، روزهای گذار از سال قدیم به سال جدید بودند و زمانی برای جشن ها بودند. مردم با بهترین لباس هایشان به مراسم جشن می آمدند و به رقص و آوازخوانی می پرداختند؛ و این، زمانی بود که روحانی برای اهدای قربانی ها در نظر گرفته بود که اغلب آنها انسان بودند ولی قسمتی از قربانی ها را هم حیوانات و محصولات کشاورزی تشکیل می دادند. در حقیقت بخش عمدهٔ
جشنهای مذهبی آزتک ها، قربانی کردن انسان ها بود که در معبد بزرگ واقع در مرکز پایتخت انجام می گرفت. گاهی تا چهل هزار نفر قربانی می شدند. سال شمسی، مبنایی برای تقویم شهری و مدنی آزتک ها بود. سال، با افزودن ۵ روز، نمونتمی دارای ۳۶۵ روز می شد.
پویا سرایی (۲۹ فروردین ۱۳۶۲) آهنگساز، نوازنده سنتور ،موسیقی دان، مُدرسِ دانشگاه و پژوهشگر اهل ایران است. سرایی یکی از شناخته شده ترین نوازندگان سنتور در ایران هست. زندگی نامه. وی در ۲۹ فروردین سال ۱۳۶۲ در تهران متولد شد. او در سن هفت سالگی زیر نظر جواد بطحایی به نواختن سنتور مشغول شد و پس از فراگیری دوره های ابتدایی، نزد فرامرز پایور و سپس نزد محمد اسماعیلی به فراگیری موسیقی پرداخت. در سال ۱۳۸۸ پس از کسب رتبه اول فارغ التحصیلی در کارشناسی ارشد نوازندگی ایرانی در دانشگاه هنر تهران، با کسب رتبه اول مصاحبه (سهمیه آزاد)، در مقطع دکترای تخصصی PhD رشته پژوهش هنر پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد. موضوع رسالهٔ دکترای وی، تحلیل بنیان های زیبایی شناختی موسیقی کلاسیک ایرانی است. وی همچنین دارای مدرک رهبری از اپرا و بالهٔ ملی ارمنستان در رهبری ارکستر سمفونیک می باشد. سرایی که دارای نشان درجه یک هنری در موسیقی ایرانی می باشد در سال ۲۰۲۳ برای ساخت یک قطعه ارکسترال برنده جایزه بین المللی آکادمیا نیز شد. وی همچنین عضو گروه نقد و نظریه هنر در فرهنگستان هنر می باشد. همچنین وی در سومین مراسم موسیقی تندیس حافظ
در اسفندماه ۱۴۰۳، برای قطعه دردانه، با صدای همایون شجریان، در سه بخش بهترین آهنگساز، بهترین تنظیم کننده و بهترین قطعه، نامزد دریافت تندیس حافظ شد و در نهایت در بخش بهترین آهنگساز تلفیقی-ایرانی، تندیس حافظ را دریافت کرد. پیش از این نیز در اولین مراسم تندیس حافظ، برای قطعه بغض با صدای سالار عقیلی تندیس حافظ بهترین آهنگساز ایرانی و تلفیقی را دریافت کرده بود. فعالیت های هنری. برخی از فعالیت های هنریِ پویا سرایی به شرح زیر می باشد: آهنگسازی و تنظیم. برخی از فعالیت های آهنگسازی و تنظیم پویا سرایی به شرح زیر می باشد:
قدرت الله منصوری (زادهٔ ۱ تیر ۱۳۳۳ ایذه – درگذشته ۲۵ آذر ۱۳۹۷ مشهد) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود، که در خلال جنگ ایران و عراق، از اعضای سپاه پاسداران بود و به عنوان فرمانده لشکر ۵۵ ویژه شهدا فعالیت می کرد. وی پس از جنگ، فرماندهی لشکر ۵ نصر، قرارگاه ثامن الائمه و قرارگاه قدس نیروی زمینی سپاه را برعهده داشت. منصوری در آذرماه ۱۳۹۷ درحال تنظیف سلاح شخصی، از ناحیه سر دچار سانحه شد و درگذشت. درگذشت. یکشنبه ۲۵ آذر۱۳۹۷ روابط عمومی نیروی زمینی سپاه در اطلاعیه ای اعلام کرد: قدرت الله منصوری، در حین بررسی و تنظیف سلاح شخصی خود، از ناحیه سر دچار سانحه شده است. حواشی. برخی از خبرگزاری های وابسته به سپاه پاسداران، در ابتدا دلیل فوت قدرت الله منصوری را سانحه خودرو و برخی نیز علت درگذشت وی را دوره طولانی بیماری اعلام کردند، اما روابط عمومی نیروی زمینی سپاه، روز یکشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷، دلیل فوت او را سانحه ای از ناحیه سر در حین تمیزکاری سلاح اعلام کرد و برخی رسانه های برون مرزی نیز مرگ وی را مشکوک خواندند.
«اصفهان» قطعهٔ موسیقی از هنرمندان اهل ایالات متحده آمریکا دوک الینگتون و بیلی استریهورن است. این قطعه در آلبوم "سوئیت خاور دور" انتشار یافته است. اصفهان نام شهری در ایران است. جانی هادجز تک نواز ساکسیفون در این قطعه است. نام این قطعه در ابتدا "الف" بود و ماه ها قبل از سفر گروه به ایران ساخته شده بود.
محمدتقی اسعد بختیاری (زاده ۱۲۶۷ منطقه بختیاری - درگذشته ۹ فروردین ۱۳۴۳ اصفهان) ملقب به امیر جنگ و ضیاءالسلطان از رجال سیاسی دوران قاجار و از سران ایل بختیاری بود، که در دوره چهاردهم مجلس شورای ملی، ریاست مجلس را برعهده داشت. وی فرزند علیقلی خان سردار اسعد (از سران انقلاب مشروطه) بود. در سال ۱۳۱۲ به دنبال دستگیری برادرش؛ جعفرقلی خان سردار اسعد (وزیر جنگ وقت) او نیز به زندان افتاد و به مدت ۸ سال، تا شهریور ۱۳۲۰ و سقوط رضاشاه، در زندان به سر برد. پس از آزادی از زندان، در انتخابات دورهٔ چهاردهم مجلس شورای ملی، به نمایندگی از دزفول، بار دیگر به مجلس راه یافت و در همین مجلس، عضو فراکسیون دموکرات شد و به ریاست مجلس چهاردهم انتخاب گردید. از اسفند ۱۳۳۲ تا اسفند ۱۳۳۸ سناتور انتصابی اصفهان، در دومین دوره مجلس سنا بود. زندگی نامه. محمدتقی اسعد بختیاری در سال ۱۲۶۷ در منطقه بختیاری زاده شد، پدرش علیقلی خان سردار اسعد بود. دوران کودکی و نوجوانی را به خواندن، نوشتن، سوارکاری و تیراندازی گذراند. سپس در مدارس اصفهان به فراگیری زبان انگلیسی مشغول شد. محمدتقی خان که در آن هنگام به ضیاءالسلطان ملقب شده بود، به حکم پدر به فرماندهی
یک دسته از سواران بختیاری منصوب شد. فعالیت سیاسی. پس از به توپ بستن مجلس به دستور محمدعلی شاه، محمدتقی خان به همراه سواران بختیاری به فرماندهی پدرش؛ سردار اسعد در فتح تهران حضور داشت، سپس مدتی نایب الحکومه اصفهان شد و چند سالی نیز حکومت اراک و ولایات ثلاث (ملایر، نهاوند و تویسرکان) را برعهده داشت. در دورهٔ پنجم مجلس شورای ملی، پس از آنکه اعتبارنامه علی دشتی نماینده ساوه و زرند رد شد، در ماه های آخر این دوره، در انتخابات میاندوره ای به نمایندگی این حوزه انتخاب شد. او در دوره ششم به نمایندگی دزفول انتخاب شد و در دوره های هفتم، هشتم و نهم نیز کرسی خود را در مجلس حفظ کرد. در دورهٔ نهم به دنبال دستگیری برادرش؛ جعفرقلی خان سردار اسعد؛ وزیر جنگ وقت، در نوزدهم آذر ۱۳۱۲ از او سلب مصونیت شد و همراه با تعداد زیادی از سران ایل بختیاری به زندان افتاد. محمدتقی خان به مدت هشت سال تا شهریور ۱۳۲۰ و سقوط رضاشاه در زندان به سر برد. پس از شهریور ۱۳۲۰ که از زندان آزاد شد، در انتخابات دورهٔ چهاردهم مجلس شورای ملی، در سال ۱۳۲۲ به نمایندگی از دزفول بار دیگر به مجلس راه یافت و عضو فراکسیون دموکرات شد. در نخستین نشست مجلس چهاردهم در
ششم اسفند ۱۳۲۲ محمدتقی خان به ریاست موقت مجلس انتخاب شد، اما پس از تصویب اعتبارنامه ها و رسمیت یافتن مجلس در ششمین نشست مجلس که ۲۳ اسفند، برای انتخاب هیئت رئیسه دائمی برگزار شد، خود را نامزد ریاست نکرد و به جای او سید محمدصادق طباطبایی به ریاست برگزیده شد. در دور بعدی انتخابات هیئت رئیسه در چهاردهم فروردین ۱۳۲۳ نامزد جناح اقلیت دموکرات بود، که در برابر او نامزد اکثریت؛ سید محمدصادق طباطبایی رأی آورد. محمدتقی خان در اسفند ۱۳۳۲ به عنوان سناتور انتصابی محمدرضا شاه پهلوی از اصفهان به دوره دوم مجلس سنا راه یافت. او در نهم فروردین ۱۳۴۳ درگذشت و در تکیه میر قبرستان تخت فولاد اصفهان دفن شد.
راماتئا، (Ramatea) یکی از شاهان کوچک و محلی آرازیاش بود. آرازیاش که یکی قبایل متحد با مادها بود، در طی دوره وی از اتحادیه با قوم ماد علیه امپراتوری آشور خارج شد. طبق گفته دایاکونوف زمانی که تیگلات-پیلسر سوم شاه آشوری پس از تصرف خاک پارسوآ، به این حمله اکتفا نکرد و به داخل سرزمین ماد نفوذ کرد. با حملات کوتاه و کوچکی که آشوریان صورت دادند تواسنتند دهکده ارنزیاش را تصرف کنند که مردمان این دهکده علیه بی سی خادیر فرمانروای کیشه سو شورش کرده بودند. پس از این ماجرا بود که راماتئا از آرازیاش فرار کرد و پس از مدتی از اتحادیه خارج شد.
کامیلا هنمارک (؛ زادهٔ ) خواننده، هنرپیشه، سخنگوی سیاسی، مدل، نیجریه ای-تبار اهل سوئد است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. هنمارک مالک یک شرکت مدلینگ است.
علیرضا حاج قاسم زاده متولد ۱۴ بهمن سال ۱۳۲۵ در تهران، یک بازیکن فوتبال ایرانی است که در پست مهاجم بازی می کرد، او با تیم ملی در مسابقات جام عمران منطقه ای، جام استقلال برزیل و جام کوروش در سال های ۴۹ تا ۵۱ بازی کرد. او همچنین برای تیم های تاج تهران و پاس تهران نیز بازی کرده است. او با تیم استقلال قهرمان جام باشگاه های آسیا در سال ۱۹۷۰ شده است.
فریدا گوستافسون (؛ زادهٔ ) مدل و بازیگر اهل سوئد است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کارولین وینبرگ (؛ زادهٔ ) مدل، هنرپیشه اهل سوئد است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "نامحدود" اشاره کرد.
خانواده ساسون ، خانواده ای بسیار متمول از تبار یهودیان بغدادی است که شجره نامه آن ها به دیوید ساسون، تاجر و از رهبران یهودیان شبه جزیره هند و جنوب شرقی آسیا بازمی گردد و ساکن بوشهر بوده اند. نام خانوادگی ساسون در زبان عبری به معنای «شوق» است و از نام های خانوادگی یهودی است. دیوید ساسون یکی از سه سرمایه گذار اصلی در تأسیس بانک شاهنشاهی ایران و مؤسس بانک قاهره بود. خانواده ساسون همچنین سهم قابل توجهی در شرکت نفت برمه، شرکت نفت ترکیه، شرکت نفت عراق و شرکت نفت ایران و انگلیس داشتند. اصل و ریشه. در دایرةالمعارف یهود این خانواده به عنوان سلاطین تجارت مشرق زمین شناخته می شوند و به «روچیلدهای شرق» شهرت دارند. این خانواده تأثیرات بزرگی بر هندوستان، بریتانیا و چین داشته اند. اصلی ترین عضو این خانواده ساسون بن صلاح (۱۷۵۰–۱۸۳۰) بوده که گفته می شود خزانه دار حکومت عثمانی بوده است و ریاست جامعه یهودیان بغداد را به عهده داشته است. او در سال ۱۸۲۸ م. (۱۲۴۴ ه .ق) به همراه تعدادی یهودی دیگر از بغداد می گریزند. علت این فرار در دایرةالمعارف یهود ظلم و تعددی داوودپاشا والی بغداد اعلام شده است. او در بوشهر مسکن می گزیند و بعد از ۲
سال در بوشهر فوت می کند. ریاست این جمع به فرزند بزرگش دیوید (داوود) ساسون می رسد(۱۷۹۲–۱۸۶۴). دیوید ۲ سال دیگر در بوشهر می ماند و سپس در بمبئی یک تجارتخانه تأسیس می کند. بعد از مرگ دیوید، پسر بزرگ او آلبرت (عبدالله) ساسون (۱۸۱۸–۱۸۹۶) و هفت برادر دیگرش شرکت را اداره می کند. او در این دوره با ثروت هنگفت خود یک از بزرگترین کارخانه های نساجی هندوستان را تأسیس می کند. همچنین نخستین اسکله غربی هند با نام «اسکله ساسون» را نیز تأسیس می کند. در دوره حضور ساسون ها در بوشهر معلوم نیست که آنها با چه کسانی در ارتباط بوده اند اما به مدت ۲۰ سال کشت تریاک ایران و صدور آن به چین و بریتانیا در انحصار این خانواده بوده است. ارتباط با روچیلدها و نفوذ در دربار بریتانیا. آلبرت ساسون در نیمه دهه ۱۸۷۰ به انگلستان می رود و در لندن ساکن می شود. در این دوره او با لرد تانیل مایررو جژچیلد (لررو چیلد اول و رئیس بانک "آواینگلند") و ادوارد هفتم ارتباط داشته است. به دلیل اینکه آلبرت در صنعت و تجارت هندوستان نقش بزرگی داشته است، در سال ۱۸۹۰ "بارونت" می شود و برادران دیگر نیز در دربار بریتانیا از جایگاه شامخی برخوردار بوده اند. ارتباط بین ساسون
ها (بعنوان سلطان تجارت شرق) و روچیلدها (بعنوان سلاطین غرب) با ازدواج پسر سرآلبرت با الین کارولین روچیلد افزایش پیدا کرده و محکم می شود. ساسون ها قسمتی از سرمایه خود را به شانگهای و هنک کنگ انتقال می دهند و در نتیجه تبدیل به امپراتوری مالی بزرگ در شرق می شوند. کشت تریاک در ایران و ایجاد قحطی. در سال ۱۸۵۰ م. (۱۲۶۷ ه .ق) کاشت تریاک در ایران آغاز شد که عامل ظهور در اقتصاد ایران به کمپانی ساسون با دلالی میرزا حسین خان مشیرالدوله (سپهسالار) نسبت داده می شود بطوری که گفته می شود یکی از عوامل قحطی سال ۱۸۷۱–۱۸۷۲ کاشت تریاک بوده است. امتیاز رویتر و تأسیس بانک شاهنشاهی ایران. بعد از لغو امتیاز رویتر، بعنوان غرامت امتیاز دیگری برای انجام عملیات بانکی و بهره برداری از معادن به رویتر اعطا شد که با مشارکت ساسون ها و شرکا منجر به تأسیس بانک شاهنشاهی ایران شد.
فرانک دلانی (; – ) رمان نویس، روزنامه نگار و گوینده اهل جمهوری ایرلند بود. او از نویسندگان روزنامه نیویورک تایمز بود.
مغناطیس سنج () یا حسگر مغناطیس، ابزاری است که مغناطیس حاصل از مغناطش مواد مغناطیسی مانند فرومغناطیس یا جهت، قدرت و تغییر نسبی میدان مغناطیسی در یک مکان خاص اندازه گیری می کند. قطب نما نمونه ساده یک مغناطیس سنج است که جهت یک میدان مغناطیسی را نشان می دهد. نخستین مغناطیس سنجی که قادر به اندازه گیری شدت مطلق مغناطیس بود در سال ۱۸۳۳ توسط کارل فریدریش گاوس اختراع شد و پیشرفت های قابل توجهی در سده ۱۹ صورت گرفت که برخی از آنها مانند اثر هال همچنان به شکلی گسترده مورد استفاده قرار می گیرند. مغناطیس سنج ها به شکل گسترده ای در اندازه گیری میدان مغناطیسی زمین و در نقشه برداری ژئوفیزیکی به منظور شناسایی انواع مختلف ناهنجاری مغناطیسی و همچنین در مسائل نظامی جهت تشخیص زیردریایی ها و یا به عنوان بک آپ سامانهٔ موقعیت یابی جهانی به کار می روند. در نتیجه برخی کشورها مانند ایالات متحده، کانادا و استرالیا، مغناطیس سنج های حساس تر را به عنوان فناوری نظامی طبقه بندی کرده و توزیع و انتشار آنها را کنترل می کنند. مغناطیس سنج را می توان به عنوان فلزیاب نیز مورد استفاده قرار داد. این دستگاه ها می توانند نه تنها فلزات مغناطیسی (آهنی) را
تشخیص داده بلکه اطلاعاتی در مورد سازه های زیر زمین و حفرات و فلزات دفن شده در ژرفای بیشتری نسبت به فلزیاب ها و تجهیزات باستان شناسی ارعه دهد . همچنین امکان شناسایی اشیای بزرگ مانند خودروها را نیز در ژرفای ده ها متری دارند، در حالی که برد ژرفای یک فلزیاب عادی به ندرت به بیش از دو متر می رسد. از دیگر کاربرد های صنعتی مغناطیس سنجی ازمونهای غیرمخرب فلزات جهت شناسایی ریزترک های زیرسطحی است
خواهران بونر () یک رمان کوتاه است که توسط ایدیت وارتون نویسندهٔ آمریکایی نوشته شده است. همان طور که نانسی ون راسک در مورد این رمان نوشته است «"خواهران بونر" یک تاریخچه طولانی از نادیده گرفته شدن دارد و دوبار به خاطر طول و نامناسب بودن آن برای انتشار سریال توسط ناشران رد شده است.» این رمان در نهایت در سال ۱۹۱۶ در کلکسیون ژینگو (Xingu) منتشر شد.
بنیاد خیریه دونالد جی ترامپ () یک بنیاد خیریه خصوصی بود که در نیویورک توسط دونالد ترامپ ۴۵مین رئیس جمهور ایالات متحده تأسیس شد. این بنیاد خیریه به «هماهنگی غیرقانونی با ستاد انتخاباتی ترامپ و معاملات شخصی عامدانه مکرر» متهم شده و به اتهام تأثیر گذاشتن در نتیجه انتخابات سال ۲۰۱۶ تحت پیگرد قانونی قرار دارد. دونالد ترامپ موافقت کرده است که این بنیاد خیریه را منحل کند. دونالد ترامپ در اصل این بنیاد را برای اهدا کردن درآمد حاصل از کتاب خود " " در امور خیریه تأسیس کرد. با این حال هدایایو کمک های شخصی خود به این بنیاد را در سال ۲۰۰۸ متوقف کرد و به جای آن از دیگران درخواست کرد به این بنیاد کمک کنند. در طی انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۶ فعالیت های این بنیاد تحت موشکافی شدید رسانه ها قرار گرفت در ابتدا دیوید فهرنتولد برنده جایزه پولیتزر برای گزارش ملی در رابطه با کار تحقیقاتی خود در سال ۲۰۱۷ از "واشینگتن پست" به این موضوع پرداخت. این بنیاد و مدیران آن به ارتکاب فعالیت های مختلف اخلاقی و نقض قانون از جمله پرداخت به خود متهم شدند. او عنوان کرد ترامپ بودجه شخصی ادعایی اش را در اختیار این بنیاد نگذاش
ته است. او همچنین متهم شد که مخارج ۲۰ هزار دلاری نقاشی یک پرتره ۸/ ۱ متری از خود را از بودجه همین بنیاد خیریه هزینه کرده است. همچنین پیشتر اعلام شده بود که این بنیاد در سال ۲۰۱۳ میلادی مبلغ ۲۵ هزار دلار را به عنوان کمک انتخاباتی به خانم پام بوندی، دادستان کل فلوریدا اهدا کرده است. کمک به دادستان کل فلوریدا زمانی انجام شد که بوندی باید تصمیم می گرفت که آیا ایالت فلوریدا هم چون ایالت های دیگر با آغاز تحقیقات قضایی علیه دانشگاه ترامپ به اتهام کلاهبرداری موافق است یا نه. خانم پام بوندی سرانجام تصمیم گرفت که با این تحقیقات قضایی مخالفت کند. در ماه دسامبر سال ۲۰۱۶ ترامپ به طور مؤثر بنیاد را بست، اگرچه دفتر رسمی این بنیاد در ایالت نیویورک بلافاصله تعطیل شد اما انحلال قانونی آن مشروط به اتمام تحقیقات در جریان از این بنیاد است. در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۸ دادستان کل نیویورک باربارا آندروود یک طرح دعوی در دادگاه در برابر بنیاد ترامپ، شخص او و سه فرزندش ایوانکا، اریک و دونالد جونیور ثبت کرد و آن ها را به «رفتار مداوم غیرقانونی» و تخلفات مالی در رابطه با پول بنیاد متهم کرد و مدعی شد از پول این بنیاد خیریه در امور مالی مبارزات انتخاب