Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پلوسالیئنینا () یکی از سه ایستگاه مترو شهر مینسک پایتخت بلاروس است. تاریخچه. این ایستگاه مترو در تاریخ ۲۴ ژوئن ۱۹۸۴ در ایستگاه اصلی راه آهن شهرستان: پاساژیرسکی- مینسک پایه گذاری شد اما از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۳ اسم ایستگاه "Plošča Niezaliežnasci" به نام میدان مستقل تغییر کرد، اما بعد از سال ۲۰۰۳ به نام اصلی ایستگاه یعنی پلوسالیئنینا بازگردانده شد. این ایستگاه سوم مترو مینسک است و یک ساختمان ورودی دارد، دو ایستگاه دیگر عبارت هستند از کاستیریک نیکاجا (Kastryčnickaja) و کوپلاسکیجا (Kupalaŭskaja).
گوستاوو دیاز اورداز بولانوس (؛ (زادهٔ ۱۲ مارس ۱۹۱۱ – درگذشتهٔ ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۹) یک سیاست مدار اهل مکزیک که از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۰ رئیس جمهور این کشور بود.
ایستگاه راه آهن مینسک () که به آن ایستگاه شهر مینسک- پاساژیرسکی گفته می شود. ایستگاه اصلی حمل و نقل مسافران در مینسک، پایتخت بلاروس است. این ایستگاه ترابری ریلی در مرکز مینسک واقع شده است. به دلیل وجود ایستگاه مترو در این بخش شهر مینسک، گاهی اوقات نام ایستگاه اصلی راه آهن شهر مینسک را به نام «پلوشچاد لنینا» می خوانند.
رمزنگاری شتابزدهٔ پودینگ دارای یک بلوک رمز با سایز متغیر می باشد که توسط ریچادر اسکروپل (Richard Schroepol) طراحی شد. این طرح در مسابقهٔ انتخاب استانداردهای رمزنگاری پیشرفته ایالات متحدهٔ آمریکا (AES) نامزد نامؤفقی بود. این بلوک رمز یک سری ویژگی های خاصی دارد. از جمله ویژگی های آن متغیر بودن اندازهٔ ورودی بلوک و طول کلید می باشد و همچنین شامل یک پارامتر ورودی اضافی به نام " spice " به عنوان یک ثانویه و کلید غیر مخفی می باشد. رمزنگاری شتابزده پودینگ به طور انحصاری تنها کاندید AES توسط رمز نگاران ایالات متحدهٔ آمریکا طراحی شده بود. رمزنگاری. رمزنگاری شتابزده پودینگ شامل پنج زیر گروه متفاوت رمزنگاری است: الگوریتم در داخل رمزنگاری شتابزدهٔ پودینگ همه از 64HPC بیتی استفاده شد و این رمز برای اجرا بر روی دستگاه های ۶۴ بیتی طراحی شده است به طوریکه به راحتی می توان عملیات ساده را روی کلمات ۶۴ بیتی انجام دهد. توسعه کلیدی. رمزنگاری شتابزده می تواند یک کلید (از هر تعداد بیت) برای هر کدام از پنج زیر گروه رمزنگاری را بگیرد. این رمز خود از یک جدول کلید بیت (۲۵۶کلمه ۶۴ بیتی) استفاده می کند. برای استخراج کلید از این جدول کلید
ی از الگوریتم توسعهٔ کلیدی استفاده می کنند: در هر بار استفاده از تابع " stirring " یک کلمه در جدول کلیدی را بر اساس مقادیر قبلی یا مقادیر کلمات دیگر یا متغیرهای داخلی عملکرد" stirring " تغییر می دهد. (به طور پیش فرض سه عبور کلی وجود دارد) رمز گذاری و رمز گشایی. برای تعیین رمزنگاری از سه ورودی استفاده می شود: عملیاتی که در داخل رمز انجام می شود شامل " stirring " می باشد. به طوری که برای هر کدام ترکیبی از متغیرهای داخلی در راه های مختلف با مقادیری از جدول کلیدی و پارامتر ورودی اضافی (spice) در فاصله های منظم می باشد. HPC کوتاه همچنین دارای دو جایگزین ثابت است و HPC کوچک شامل زیر گروه های رمزی خاصی می باشند. زمر گشایی شامل لغو مراحل رمز گذاری یک به یک می باشد. بسیاری از این رمز گداری ها به راحتی با انجام عملیات لغو شده اند. (به عنوان مثال "s"0 = "s"0 + "s"1 با استفاده از محاسبه ی"s"0 = "s"0− "s"1 محاسبه می شود) عملیات دیگری را که برای خنثی کردن استفاده می شود پیچیده تر است که برخی از این ایده ها شامل موارد زیر می باشد: رمزنگاری پودینگ شتابزده همچنین می تواند برای رمز گذاری مقادیری را که در محدوده ای قرار دارند ک
ه رشته ها با تعداد بیتی برابرمنتقل نشود. برای مثال می تواند یک عدد ۰ تا N را با تولید یک عدد دیگر از ۰ تا N رمز گذاری کند، این کار را با استفاده ار کوچک ترین زیر گروه رمری که بتواند ورودی را به عنوان یک رشته بیتی اداره کند انجام می دهد و آن را از ورودی به عنوان یک رشته بیت بارگذاری کند تا زمانی که خروجی در محدوده مناسب باشد. عملکرد. ریچارد اسکروپل ادعا کرد که سریعترین نامزد برای AES در یک معماری بیتی بود همچنین او ادعا کرد که دو برابر سریعتر از نزدیکترین رقبای خود، . و سه برابر سریعتر از دیگر کاندیدها بود و عملکرد آن بر روی یک دستگاه بیت مناسب بود. اما نظرات دیگران این دیدگاه را پشتیبانی نمی کند. به عنوان مثال، تجزیه اسکروپل و همکارانش، کد پدینگ شتابزده ۴ بهترین (۳۷۶ سیکل) را در دستگاه ۶۴ بیتی رتبه بندی کرد، هرچند برای Rijndael و Twofish، عملکرد تنها برآورد شد. در یک پنتیوم ۳۲ بیتی، رمزنگاری پودینگ شتابزده توسط Schneier et al. در ۱۶۰۰ چرخه ساعت، ۱۰ بهترین از ۱۵ نامزد. Schneier و همکاران و اسکروپل اشاره کرد که سرعت رمزگذاری به طور قابل ملاحظه ای بر روی دستگاه ۳۲ بیتی تأثیر می گذارد، زیرا استفاده سنگینی از عملی
ات ۶۴ بیتی، به ویژه تغییر بیت ها می کنند. راه اندازی کلید رمز شگفت انگیز پدینگ به عنوان ۱۲۰۰۰۰ سیکل در پنتیوم نسبتاً کند بود. ین رمز برای عملکرد در کارت های هوشمند مورد انتقاد قرار گرفت. به طور خاص، برخی از نظرات اشاره به مشکل نگه داشتن بیش از 2KB RAM برای جدول کلیدی است، داشتند.
لادیسلاو آدامک (؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۱۴ آوریل ۲۰۰۷) یک سیاست مدار اهل چکسلواکی که از ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ نخست وزیر این کشور بود.
لوبومیر استروگال (؛ (زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۲۴ – درگذشتهٔ ۶ فوریه ۲۰۲۳) یک سیاست مدار اهل چکسلواکی که از ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۸ نخست وزیر این کشور بود. لوبومیر استروگال در ۶ فوریه ۲۰۲۳، در سن ۹۸ سالگی درگذشت.
ایرِنا نتو (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سامسون" اشاره کرد.
جینا هالپرن (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به «"من گناهکارم"» (۱۹۳۶) و «"عهد"» (۱۹۳۷) اشاره نمود.
دوروتا پومیکاوا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف (۱۹۷۹) است. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "زیبا و ثروتمند بودن بهتر است"، "دام"، "اولا بی ریخته"، "با گذشتِ روزها، از پسِ سال ها…"، "خانه کشیش"، "قانون حقیقی"، "پدر متیو"، "مجرد" و "بازیافت" اشاره نمود.
آنا سنیوک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مرگ کم اهمیت"، "کونگ-فو"، "کونوپیلکا"، "سیل"، "جاسوسان ورشو"، "چهل ساله"، "قماری بالاتر از زندگی"، "راز ساگال"، "شاپرک"، "عروسک"، "دوشیزگان ویلکو" و "اروپا اروپا" اشاره کرد.
عبدالسلام المجالی (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۳ ژانویه ۲۰۲۳) یک سیاست مدار اهل اردن بود. او دومرتبه از ۳۰ مه ۱۹۹۳ تا ۷ ژانویه ۱۹۹۵ و از ۱۹ مارس ۱۹۹۷ تا ۲۰ اوت ۱۹۹۸ نخست وزیر اردن بود. عبدالسلام المجالی در ۳ ژانویه ۲۰۲۳، در سن ۹۷ سالگی درگذشت.
باربارا کرافتوونا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۲) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشت، می توان به "قواعد بازی"، "سرگذشتی با یک ترانه"، "کاباره مردان مسن"، "ماجراهای میخاو"، "چهار تانکچی و یک سگ"، "پرستار کودک"، "خاکستر و الماس" و "دست نوشته ساراگوسا" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون گلوریا آرتیس شده بود.
تِـرِسا ایژفسکا (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سفری برای یک لبخند" و "کانال" اشاره کرد.
استانیسواوا ویسوتسکا (؛ ؛ – ) بازیگر و کارگردان نمایش اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "جهنم"، "علف جاروب" و "خانه به دوش" اشاره نمود.
امیل کاراویچ (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۸ مارس ۲۰۲۰) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "سرنوشت های لهستانی"، "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "جوانی شوپن"، "روز هشتم هفته"، "شوالیه های تتونیک"، "لهستان بازسازی شده"، "خانواده جایگزین"، "خیابان فرعی ۴"، "قماری بالاتر از زندگی"، "هانس کلوس، قماری بالاتر از زندگی"، "رمز انیگما"، "کانال"، "خوبال" و "سایه" اشاره کرد.
وینچیسواف گلینسکی (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پرونده خلبان مارشا"، "قماری بالاتر از زندگی"، "کانال"، "فندق شکن" و "عقاب" اشاره کرد.
یان الکساندر اِنگلرت (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از سال ۲۰۰۳ به عنوان مدیر هنری تئاتر ملی ورشو خدمت کرده است. آثار او در سطح بین المللی مورد توجه قرار گرفته است. در ماه مه ۲۰۰۱، عنوان «استاد افتخاری آکادمی هنرهای تئاتر روسیه» در مسکو به او اعطا شد. در سال ۲۰۰۱ رئیس جمهور لهستان الکساندر کواشنیوسکی، نشان افتخار تولد لهستان را به او اهدا کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "کیلر"، "سرنوشت های لهستانی"، "قمار فوتبال"، "یک داستان بسیار کریسمسی"، "مروارید دیهیم"، "مادام کاملیا"، "عالی مقام"، "۱۹۳۹ نبرد وسترپلاته"، "پیمان ورشو"، "سنگ"، "خیوکا"، "رانندگان جایگزین"، "گفتار پایانی نورنبرگ"، "بوکسور"، "خوشنام"، "دستورالعمل زندگی"، "نمک زمین سیاه"، "لغزش"، "مرشد و مارگاریتا"، "روزها و شب ها"، "تشخیص"، "قماری بالاتر از زندگی"، "دختران خریدنی"، "کانال"، "تاتاراک" و "کاتین" اشاره کرد.
لیویا دروسیلا (۳۰ ژانویهٔ ۵۸ قبل از میلاد – ۲۸ سپتامبر ۲۹ بعد از میلاد) همسر و مشاور امپراتور آوگوستوس و مادر امپراتور تیبریوس بود. وی پس از فرزندخواندگی رسمی با مرگ شوهرش اگوستوس که در وصیت نامه خود نام برده بود، در خانواده جولیان در ۱۴ میلادی پذیرفته شده و به جولیا آگوستا معروف شد. لیویا دختر سناتور رومی مارکوس لیویوس دروسوس کلودیانوس و همسرش آلفیدیا بود. او در حدود ۴۳ سال قبل از میلاد با تیبریوس کلادیوس نرون ازدواج کرد و آنها صاحب دو پسر به نام های تیبریوس و دروسوس شدند. در سال ۳۸ قبل از میلاد، او از تیبریوس کلادیوس نرون جدا شد و با رهبر سیاسی قدرتمند، اوکتاویان ازدواج کرد. سنا به اوکتاویان عنوان آگوستوس را در ۲۷ سال قبل از میلاد اعطا کرد و در واقع وی را به امپراتور تبدیل کرد. لیویا سپس به عنوان ملکه روم تبدیل شد. وی بر شوهرش نفوذ داشت و طبق گفته مورخانی مانند تاکیتوس و کاسیوس دیو، او به شوهرش به طور غیررسمی مشاوره سیاسی ارائه داده و گهگاهی در برخی از کارهای حاکمیت امپراتوری به اگوستوس کمک می کرد، همچنین گفته می شد که وی از نفوذ خود بر امپراتور برای حذف موانع اقدامات خود و موفقیت پسرانش استفاده کرده و مسئو
ل مرگ تعدادی از نزدیکان آگوستوس، از جمله نوه او آگریپا پستوموس است. او برای انتخاب یکی از دو پسر خود به جانشینی شوهرش با دسیسه چینی پنهانی، بیشتر اقوام اگوستوس را به نوعی متهم به خیانت کرد، و آنها را از صحنه رقابت برای تصاحب تاج و تخت در آینده حذف کرد. آگوستوس سرانجام پسر ارشد لیویا، تیبریوس را به عنوان وارث خود پذیرفت. پس از مرگ آگوستوس در ۱۴ میلادی، تیبریوس امپراتور شد. لیویا همچنان به دخالت خود در رویدادهای خطرناک و مهم سیاسی ادامه داد و به عنوان مادر امپراتور اعمال نفوذ سیاسی می کرد، حتی گهگاهی مستقیماً با خروج از سایه (پشت صحنه) نفوذ خود را نشان می داد، که این عمل باعث عصبانیت و نارضایتی تیبریوس شد. وی در سال ۲۹ میلادی درگذشت. وی مادربزرگ-بزرگ امپراتور کالیگولا، مادربزرگ امپراتور کلادیوس و مادربزرگ-بزرگ-بزرگ امپراتور نرون بود. بدین ترتیب تمام امپراتوران از دودمان ژولیو کلودین از نسل او بود. در سال ۴۲ پس از میلاد، لیویا توسط کلادیوس، که موقعیت او را به عنوان آگوستا تصدیق کرد، خدایی شد. به عنوان همسر اگوستوس. پس از برقراری صلح بین سه حاکم و پیروان سکستوس پمپیوس، عفو عمومی اعلام شد و لیویا به رم بازگشت و در
آنجا شخصاً به اکتاویان در ۳۹ قبل از میلاد معرفی شد. در این زمان، لیویا قبلاً صاحب پسری، امپراتور آینده تیبریوس شده بود و با پسر دوم، نرون کلادیوس دروسوس (که به او دورسوس کهن نیز معروف است) باردار بود. افسانه ای می گوید که اوکتاویان بلافاصله عاشق او شد، با وجود این واقعیت که هنوز اکتاویان همسر اسکریبونیا بود. اوکتاویان در ۳۰ اکتبر ۳۹ قبل از میلاد، روزی که دخترش جولیا به دنیا آمده بود، ظاهراً در همان زمان، هنگامی که لیویا شش ماهه باردار بود، تیبریوس کلادیوس نرون توسط اوکتاویان متقاعد یا مجبور شد که از لیویا جدا شود. در ۱۴ ژانویه، کودک لیویا دورسوس متولد شد. آگوستوس و لیویا در ۱۷ ژانویه ازدواج کردند و از انتظار سنتی دور ماندند. تیبریوس کلادیوس نرون در مراسم عروسی حضور داشت، و او را «دقیقاً همانطور که پدر» در آن ازدواج دختر را همراهی می کرد، لیویا را قرار داد. اهمیت کلودی فروشنده حقوقی برای هدف اوکتاویان و بقای سیاسی کلودی انرونز احتمالاً توضیحات منطقی تری برای اتحاد طوفانی است. با این وجود، لیویا و آگوستوس، علی رغم این واقعیت که فرزندی جدا از سقط یک فرزند نداشتند، برای ۵۱ سال آینده زندگی کردند. او همیشه از موقع
یت محرم اسرار صمیمی و مشاور ممتاز شوهرش برخوردار بود، به نمایندگی از دیگران از او درخواست می کرد و او سیاست های اوکتاویان را تحت تأثیر قرار می داد، نقشی غیر معمول برای یک زن رومی در فرهنگی که تحت سلطه پدر خانوادگی است. پس از خودکشی مارک آنتونی در پی نبرد آکتیوم در ۳۱ سال قبل از میلاد، اوکتاویان پیروزمندانه به رم بازگشت. در ۱۶ ژانویه ۲۷ قبل از میلاد، مجلس سنا عنوان افتخاری و عالی رتبه آگوستوس ("بزرگوار" یا "بالامقام") را به اوکتاویان اعطا کرد. آگوستوس عناوین سلطنتی را رد کرد، در عوض خود را با نام پرینسپس سیویتاتیس ("اولین شهروند دولت") و پرینسپس سناتوس ("اول در میان سنا") انتخاب کرد، حتی بعداً خود را پاتر پاتریائه ("پدر میهن") خطاب کرد. او و لیویا الگوی خانوارهای رومی را شکل دادند. خانواده آگوستوس علی رغم احترام، ثروت و قدرت کامل خود به زندگی متوسط در خانه خود در تپه پالاتین ادامه دادند. لیویا الگویی را برای مادران نجیب رومی تعیین می کند. او نه بیش از حد جواهرات و نه لباس های پرمدعا می پوشید. او از خانه و همسرش (که اغلب لباسهایش را خودش می دوخت)، همیشه با ایمان و فداکار مراقبت می کرد. در سال ۳۵ قبل از میلاد، ا
وکتاویان افتخار بی سابقه ای را برای حکمرانی در امور مالی خود به لیویا اعطا کرد و یک مجسمه عمومی به او اهدا کرد او مالک معادن مس در گال، کل املاک نخلستانهای یهودیه و ده ها مرداب پاپیروس در مصر بود و به طور مؤثر اداره می کرد. او مشتری خاص خود را داشت و بسیاری از محافظان را به دفاتر سیاسی سوق می داد، از جمله پدربزرگ های امپراطورهای بعدی گالبا و اتو نیز شامل می شدند. با آگوستوس که پدر تنها یک دختر بود (جولیا توسط اسکریبونیا)، لیویا خود را مادری جاه طلب و قدرت طلب نشان داد و خیلی زود پسران خود تیبریوس و دروسوس را به قدرت وادار کرد. دروسوس یک ژنرال مورد اعتماد و مورد احترام همه طبقات حتی خود اگوستوس بود و دختر خواهر مورد علاقه اگوستوس اوکتاویان کهن یعنی خواهرزاده مورد علاقه آگوستوس، آنتونیای جوان را به ازدواج دورسوس درآوردند و از این ازوداج صاحب سه فرزند شدند: وارث و ژنرال محبوب ژرمنیکوس، لیویلا و امپراتور آینده کلادیوس را بدنیا آوردند. تیبریوس در سال ۱۱ قبل از میلاد با جولیا دختر آگوستوس ازدواج کرد و در نهایت در سال ۴ میلادی به عنوان وارث آگوستوس پذیرفته شد. شایعات حاکی از آن بود که لیویا در پشت مرگ پسر خواهر آگوس
توس مارسلوس در ۲۳ قبل از میلاد قرار دارد. پس از مرگ دو پسر بزرگ جولیا از مارکوس ویپسانیوس آگریپا، که آگوستوس او را به عنوان پسران و جانشینان پذیرفته بود، پسر باقیمانده، آگریپا پستوموس، همزمان با تیبریوس به فرزندی پذیرفته شد، اما بعداً آگریپا پستوموس به تبعید فرستاده شد و سرانجام به طرز مشکوکی کشته شد (همه حتی خود امپراتور را متعجب کرد). تاکیتوس متهم می کند که لیویا در این مرگ ها کاملاً بی گناه نبوده است و کاسیوس دیو نیز چنین شایعاتی را ذکر می کند و حتی هر دو مورخ به طوری بیان کردند که لیویا مخفیانه دستور مرگ آنها را صادر کرده، زیرا حذف آنها برای تأمین جانشینی برای پسران لیویا ضروری بود. همچنین شایعاتی توسط تاکیتوس و کاسیوس دیو ذکر شده است که لیویا با مسمومیت انجیرهای تازه چیده شده باعث مرگ آگوستوس شد (هر چند این بعید بنظر می رسد زیرا اگوستوس در هنگام مرگ ۸۶ سال سن داشت و مرگ ناگهانی وی براساس بیماری بود که چندین سال قبل به آن مبتلا بود). نوه آگوستوس جولیا جوان بود. زمانی بین سالهای ۱ و ۱۴ میلادی، شوهرش لوسیوس آمیلیوس پائولوس به عنوان یک توطئه گر در یک شورش اعدام شد. مورخان مدرن این نظریه را مطرح می کنند که تب
عید جولیا در واقع برای زنا نبوده بلکه برای شرکت در شورش پائولوس بوده است. لیویا دروسیلا علیه خانواده دختر ناتنی خود توطئه کرد و آنها را نابود کرد. این امر منجر به عطوفت آشکار نسبت به خانواده افتاده شد. جولیا در ۲۹ میلادی در جزیره ای که بیست سال قبل به تبعید فرستاده شده بود درگذشت. حتی در سال ۱۴ میلادی زمانی که اگوستوس مرد و تیبریوس جانشین او شد، لیویا پسرش را تشویق به مرگ جولیا (دختر شوهر خود یعنی مادر جولیای جوان) کرد و او را با قطع کرد مواجب سالیانه بیچاره کردند و بعد دستور خودکشی را برایش صادر کردند، که با گرسنگی جولیا در زندان انجام شد. جولیا فقط چهار ماه پس از مرگ پدرش درگذشت. مرگ اگوستوس و تبدیل شدن به عنوان مادر امپراتور. آگوستوس در ۱۹ اوت ۱۴ میلادی درگذشت و اندکی بعد توسط سنا خدایی شد. او در وصیت نامه خود، یک سوم اموال خود را به لیویا و دو سوم دیگر را به تیبریوس سپرد. در وصیت نامه، وی همچنین لیویا را در خانواده جولیان پذیرفت و عنوان افتخاری و مهم آگوستا (رتبه ای برابر با شهبانو و امپراتریس) را به او اعطا کرد. این اقتدار به لیویا اجازه می داد تا بعد از مرگ شوهرش، با نام جدید جولیا آگوستا، وضعیت و قدرت
خود را حفظ کند و حتی بیشتر بدست آورد، همچنین بخاطر این که پسرش امپراتور جدید تیبریوس همسری نداشت، وظیفه خود را به عنوان امپراتریس روم حفظ کرد. تاکیتوس و کاسیوس دیو نوشتند که شایعات مسمومیت آگوستوس توسط لیویا همچنان وجود دارد، اما اینها عمدتاً به دلیل جعل های مخرب که توسط دشمنان سیاسی سلسله منتشر شده، رد می شوند. با خروج از سلطنت شوهرش، لیویا آزاد شد که تاحدودی مستقیم تر عمل کند، او هیئت هایی را پذیرا می شد و با آنها در مورد امور مختلف دولتی مشورت می کرد، در برخی از قضاوت های مهم در محکمه های خیانت یا جنایی برای دوستان یا نزدیکان خود شفاعت می کرد و موفق می شد آنها را تبرئه کند. برای مدتی، لیویا و پسرش تیبریوس، امپراتور جدید، به نظر می رسیدند که با یکدیگر کنار می آیند و ارتباط نزدیکی بین آنها وجود دارد، به طوری که تبیریوس گهگاهی برای بسیاری از تصمیمات مهم روزمره به مادرش مراجع کرده و با او جلسه دونفر پنهانی برپا کرده و با هم مشورت می کردند. تبیریوس صحبت و حرف های ناشایست در برابر او را در سال ۲۰ میلادی برابر خیانت به امپراتور اعلام کرد و در سال ۲۴ میلادی وی به مادرش صندلی تئاتر در میان باکره های وستال و تمام حق
وق و امتیازات زنان مقدس (باکره وستال) را اعطا کرد. لیویا از قدرت غیررسمی و پنهانی اما بسیار واقعی در رم استفاده کرد. سرانجام، تیبریوس نسبت به محبوبیت و موقعیت سیاسی مادرش کینه توزی پیدا کرد، خصوصاً در برابر این تصور که این او بود که به تبیریوس تخت سلطنت را داد. همچنین در سال ۲۱ میلادی یک آتش سوزی، در شهر رم آغاز شد، که لیویا با سخنرانی کوتاه و مصمم توانست جمعیت وحشت زده را آرام و مردم و سربازان را برای خاموش کردن آتش و جلوگیری از ضرر به شهر و تخریب معبد وستا رهبری کند، این اقدام چنان مؤثر بود که گویی شخص امپراتور فقید اگوستوس زنده بود، این اقدام لیویا نارضایتی بیشتر را نزده تبیریوس جلب کرد. در آغاز سلطنت خود، تیبریوس وظیفه مهم و عنوان بی سابقه ("مادر سرزمین") را که سنا می خواست به لیویا ارزانی کند، وتو (ممنون) کرد، این عنوان به همان روشی که آگوستوس به عنوان ("پدر سرزمین") نامگذاری شده بود، می خواست توسط سناتورها به لیویا داده شود که تبیریوس با بهانه ای اعلام کرد، اقتدار و افتخار زیادی غرور را برای مادرش و نارضایتی را در دولت ایجاد می کند و با این حرف این عنوان را برای مادرش رد کرد. خود تیبریوس نیز به طور مداو
م عنوان پدر سرزمین را برای خود رد می کرد. مورخان تاکیتوس و کاسیوس دیو، از لیویا یک تصویر بیش از حد مغرور و سلطنت طلب، حتی سلطه گر را نشان می دهند که همیشه آماده دخالت در تصمیمات تیبریوس است و با دخالت هایش باعث آزار تبیریوس می شود. مهم ترین موارد، در مورد اورگولانیا بود، زنی که به درستی تصور می کرد دوستی وی با ملکه، او را بالاتر از قانون قرار داده است. حتی موناتیا پلانچینا، مظنون به قتل ژرمنیکوس (نوه خود لیویا از پسر دوم-مرحومش دورسوس) بود و با درخواست لیویا نجات یافت. (پلانچینا پس از متهم شدن به قتل ژرمنیکوس پس از مرگ لیویا، در سال ۳۳ میلادی خودکشی کرد، احتمالاً به دستور تیبریوس.) در اطلاعیه ای از سال ۲۳ میلادی جولیا آگوستا (لیویا) مجسمه ای را به آگوستوس در مرکز رم تقدیم کرد، که نام لیویا را حتی قبل از نام تیبریوس قرار داد (یک توهین عمومی به تبیریوس و افتخاری بیش از حد به لیویا) حساب می شد. مورخان باستان دلیل بازنشستگی تیبریوس به کاپری را عدم توانایی در تحمل مادرش را بیش از این عنوان می کنند. تا سال ۲۲ میلادی، طبق گفته تاکیتوس، "یک هماهنگی واقعی بین مادر و پسر وجود داشت، یا یک نفرت کاملاً پنهان که باعث دوری
هر چه بیشتر آنها شد." دیو به ما می گوید که در زمان الحاق تیبریوس از ته دل از مادرش متنفر بوده است. شاید این نفرت بخاطر چند رویداد خصوصی در زمان سلطنت اگوستوس بین مادر و پسر اتفاق افتاده بود. لیویا که از عروس خود وسپینا اگریپینا متنفر بود و تبیریوس را که خیلی عاشق همسرش بود وادار به جدایی از او کرد و تبیریوس را به ازدواج با دختر اگوستوس جولیا که به فحشا شهرت داشت وادار کرد، شاید این یکی از دلایل نفرت تبیریوس از مادرش بود، دلیل دوم این بود که تبیریوس علاقه ای به امپراتور شدن نداشت و لیویا او را وادار کرد تا این موقعیت را قبول کند. به هر حال هر چه بین مادر و پسر بوده این دلیل نمی شود تبیریوس نسبت به مادرش بی توجه، بی ادب یا حتی بی علاقه باشد، در سال ۲۲ میلادی لیویا بیمار شده بود، و تیبریوس برای اینکه در کنار او باشد، با شتابان به رم بازگشت و از مادر بیمار خود پرستاری کرد. اما بعداً در سال ۲۹ میلادی هنگامی که او سرانجام برای آخرین بار بیمار شد و نهایت درگذشت، او همچنان در کاپری باقی ماند، و خواستار فشار کار شد و کالیگولا را برای اجرای مراسم تشییع جنازه فرستاد. یک مورخ، سوتونیوس این جزئیات کلان را اضافه می کند که
"هنگامی که او درگذشت … پس از چند روز تأخیر، که در طی آن امید آمدن او را ابراز داشت، [در آخر او] به خاک سپرده شد، زیرا شرایط جسد لازم بود …". افتخارات الهی نیز برای لیویا از سوی تبیریوس وتو شد، و اظهار داشت که این با دستورالعمل های خودش مطابقت دارد. بعداً وی تمام افتخاراتی را که سنا پس از مرگ به او اعطا کرده بود، وتو کرد و حتی تحقق وصیت نامه وی را لغو کرد. فقط ۱۳ سال بعد از مرگ خود، در سال ۴۲ میلادی در زمان نوه اش کلادیوس بود، که لیویا تمام افتخارات پس از مرگ خود را بدست آورد و سرانجام با خدایی شدن خود به پایان رسید. او دیوا اگوستا (الهه اگوستا) نامیده شد و ارابه ای که فیل کشیده بود، تصویر او را به همه بازیهای عمومی منتقل می کرد. مجسمه ای از او به همراه شوهرش در معبد آگوستوس نصب شد، نژادها به احترام او برگزار شد و زنان قرار بود در سوگندهای مقدس خود نام او را بخوانند. مقبره او و آگوستوس بعداً در تاریخ نامعلومی غارت شد. وی در ویلای گالیناس آلباس در شمال رم در حال حفاری است. نقاشی های دیواری معروف آن از منظره باغ خیالی را می توان در موزه ملی رم مشاهده کرد. یکی از معروف ترین مجسمه های آگوستوس (آگوستوس پریما پورتا)
از محوطه ویلا ساخته شده است. در فرهنگ عامه. تاسیتوس دربارهٔ او نوشته است: «لیویا: آفت بر ملت به عنوان مادر، آفت بر خانه قیصر به عنوان نامادری.» این ارزیابی تاسیتوس از لیویا دروسیلا، اولین ملکه روم بود. مورخ باستانی توضیح داده است که لیویا شوهرش امپراتور آگوستوس را تحت کنترل خود قرار داد و هر وارث بالقوه تاج و تخت را تبعید کرد یا کشته بود تا پسر خود - پسرخوانده آگوستوس - تیبریوس را به عنوان جانشین خود معرفی کند. بانوی اول حتی مظنون به شرکت در دسیسهٔ ناپسندی بود که امپراتور بر اثر آن در نهایت در سال ۱۴ پس از میلاد در هفتاد سالگی از دنیا رفت. آنچه که تفاسیر جدیدی مانند سریال دومینا قدرت انجام آن را دارد این است که دخالت لیویا در امور عمومی را به عنوان مدرکی دال بر هوش و مشارکت سیاسی مشتاق او در نظر بگیرد. سریال «دومینا» محصول ۲۰۲۱ شبکه اسکای آتلانتیک، ظهور امپراتوری روم را با تمرکز بر نقش و روابط لیویا روایت می کند. او به گونه ای به تصویر کشیده شده است که سوگند مقدسی به سایه پدرش یاد کرده تا جمهوری را احیا کند و در حال اجرای یک توطئه طولانی به همین منظور با همکاری ژنرال کالپورنیوس پیسو است. نقش لیویای کودک را م
دو نوبرگا، نقش لیویای نوجوان و جوان را نادیا پارکس و نقش لیویای بزرگسال را کاسیا اسموتنیاک بازی می کنند.
زاکرنت (به لهستانی: Zakręt؛ "تلفظ لهستانی:" ) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در گمینا ویانزوونا واقع شده است.
کادر () یکی از شرکت های اصلی و بزرگ تهیه و توزیع فیلم در لهستان است. این شرکت که احتمالاً مهمترین استودیوی فیلم سازی لهستانی است در سال ۱۹۵۵ میلادی توسط یژی کاوالروویچ پایه گذاری شد و همچنان فعال است و در تولید بسیاری از آثار کلاسیک سینمای لهستان نقش داشته است. برخی از فیلم های تولید شده توسط این شرکت عبارتند از:
ویتولد سوبوچینسکی (؛ ؛ زادهٔ - ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸) فیلم بردار اهل لهستان بود. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "شکایت"، "دروازه اروپا"، "ماجراهای ژرار"، "دست ها بالا!"، "شیفت شب"، "جنایت در کاتمونت"، "خانه زنان"، "راه ها در میان شب"، "زندگی خانوادگی"، "قسمت سوم شب"، "عروسی"، "سرزمین موعود"، "دزدان دریایی"، "دیوانه وار"، "" و "سیلاب بهاری" اشاره نمود. او برندهٔ جوایزی همچون گلوریا آرتیس شده است. فرزندش پیوتر سوبوچینسکی نیز فیلمبردار سینما بود.
اولریچ سرنیک (؛ زاده – درگذشته ) سیاستمدار کمونیست اهل چکسلواکی بود. اولریچ سرنیک از ۸ آوریل ۱۹۶۸ تا ۲۸ ژانویه ۱۹۷۰ نخست وزیر چکسلواکی بود.
آدولفو لوپز ماتئوس (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار، و وکیل اهل مکزیک بود. وی از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۴ رئیس جمهور مکزیک بود.
سرهنگ آرتورو آرماندو مولینا (زادهٔ ۶ اوت ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۱) یک سیاست مدار اهل السالوادور بود. وی از ۱ ژوئیه ۱۹۷۲ تا ۱ ژوئیه ۱۹۷۷ رئیس جمهور این کشور بود. آرتورو آرماندو مولینا در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۱، بعد از یک دوره طولانی بیماری در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
حامد القروی (؛ زاده – درگذشته ۲۷ مارس ۲۰۲۰) یک سیاست مدار اهل تونس بود. وی از ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۹ تا ۱۷ نوامبر ۱۹۹۹ نخست وزیر این کشور بود. حامد القروی در ۲۷ مارس ۲۰۲۰، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
علامت گذاری. علامت گذاری جوش گوشه هنگام خواندن طرح ها مهم است. استفاده از این نشانه دقیقاً همان چیزی است که از سازنده انتظار می رود به جوشکار می گوید. ↵نماد یک جفت گوشه به شکل یک مثلث است. این مثلث در زیر یک خط صاف یا بالای آن قرار می گیرد با یک فلش که از خط مسطح به سمت یک مفصل می آید. خط صاف "خط مرجع" نامیده می شود. طرفی که نماد مثلث قرار گرفته است مهم است زیرا نشان می دهد که در آن طرف جفت با جوش متقاطع است. به رسمیت شناخته شده است که دو رویکرد متفاوت در بازار جهانی برای تعیین سمت فلش و دیگر نقاط در نقشه وجود دارد؛ شرح این دو رویکرد در استاندارد بین المللی استاندارد ISO 2553 موجود است، آنها "A-System" (که بیشتر در اروپا استفاده می شود) و "B-System" نامیده می شود (که اساساً سیستم مؤسسه استانداردهای ملی آمریکا / AWS در ایالات متحده است) در "A-System" دو خط موازی به عنوان خط مرجع استفاده می شود: یکی خط پیوسته است، دیگری خط خطی است. در "B-System" تنها یک خط مرجع وجود دارد که یک خط پیوسته است. اگر یک خط مرجع (B-System) وجود داشته باشد و مثلث زیر خط قرار گرفته است، سپس جوش در سمت فلش قرار می گیرد. اگر یک خط مرجع ت