Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ست و یکم هم ادامه یافت زیرا بیماری های ویروسی جدیدی مانند بیماری سارس و بیماری ویروسی نیپا پدید آمدند. باوجود دستاوردهای دانشمندان در طی صد سال گذشته، ویروس ها همچنان تهدیدها و چالش های جدیدی را ایجاد می کنند.
ویلیام بلِیک ریچموند (؛ 29th November 1842 – ) نقاش پرتره، تندیسگر و طراح و تزئین گر شیشه رنگی و موزاییک اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
طاقو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران. این روستا در دهستان جم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن کمتر از بیست نفر بوده است.
کیوشی یاماشیتا (; – ) نقاش اهل ژاپن بود. او را «ژنرال لخت» لقب داده بودند چون تنها با یک جلیقه ژاپن گردی می کرد. معمولاً صحنه هایی را که در مسافرت با آنها روبرو می شد به سبک چیگیریه (ちぎり絵) می آفرید.
ایستگاه راه آهن فریمان یکی از ایستگاه های راه آهن اصلی و مهم در ایران است. این ایستگاه در روستای سنگ بست واقع شده است. این ایستگاه محل اتصال قطار برای تهران، مشهد، بندرعباس و ترکمنستان است. در اطراف ایستگاه. جاده جاده ۹۷ اطراف ایستگاه است. در حال حاضر هیچ ساختمان برجسته یا نقاط توریستی در اطراف ایستگاه وجود ندارد، اما این شهر توسعه خواهد یافت.
باب اسفنجی شلوارمکعبی: موزیکال برادوی (در ابتدا عنوانش موزیکال باب اسفنجی بود، که بعداً همین نام برای تور ملی گذاشته شد) یک تئاتر موزیکال، با هماهنگی و کارگردانی تینا لاندائو با ترانه های هنرمندان مختلف و کتابی از کایل جارو است. این نمایش بر اساس سریال تلویزیونی انیمیشنی نیکلودئون ، "باب اسفنجی شلوارمکعبی" ساخته شده است و در ژوئن سال ۲۰۱۶ در تئاتر شرقی در شیکاگو به نمایش گذاشته شد. این موزیکال در دسامبر ۲۰۱۷ در برادوی در تئاتر پالاس اجرا شد. موزیکال با تحسین منتقدان همراه بود. با نامزدی دوازده جایزه تونی، هفتاد و دومین دوره جوایز تونی این نمایش با "میانگین دختران" را برای بیشترین نامزدی در ۲۰۱۸ در اعلام کرده است. این نمایش در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۸ در کاخ تئاتر بسته شد. در زمان بسته شدن، ۲۹ پیش نمایش و ۳۲۷ اجرای منظم بازی کرده بود. تور آمریکای شمالی از ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۹ در تئاتر پروکتورز در اسکنکندی، نیویورک آغاز شده است.
دیوار بزرگ سبز () پروژه ای است با شرکت ۱۱ کشور در قاره آفریقا برای مهار پیشروی صحرای بزرگ آفریقا از طریق کاشت نواره ای از درختان و گیاهان دیگر. بورکینا فاسو، جیبوتی، اریتره، اتیوپی، مالی، موریتانی، نیجر، نیجریه، سنگال، سودان و چاد ۱۱ کشور عضو طرح ایجاد دیوار سبز در آفریقا هستند. این کشورها در حال کاشت انبوهی از درختان به شکل دیواری طویل از شرق به غرب این قاره و درست در زیر حاشیه جنوبی صحرای بزرگ آفریقا هستند. هدف از ساختن این دیوار سبز مقابله با پیامدهای تغییرات اقلیمی از طریق معکوس کردن روند بیابان زایی عنوان شده است. در طرح 'دیوار سبز آفریقا' قرار است از سال ۲۰۲۰ تا سال ۲۰۲۵ میلادی از سنگال تا جیبوتی درختکاری شود و به این ترتیب از گسترش وسعت صحرا و اراضی خشک در این منطقه جلوگیری گردد. طول این دیوارِ درختی که ۱۱ کشور را پوشش خواهد داد ۷۶۰۰ کیلومتر محاسبه شده و عرض آن نیز ۱۵ کیلومتر در نظر گرفته شده است. این پروژه به ترویج تکنیک های برداشت آب، حفاظت از فضای سبز و بهبود تکنیک های بومی استفاده از زمین، با هدف ایجاد موزاییکی از مناظر سبز و پربار در سراسر شمال آفریقا، تبدیل شد. گونه درختی که بیشتر در این مسیر سبز
کاشته می شود درخت آکاسیا یا صمغ عربی است که گفته می شود در برابر خشکسالی مقاوم است. هدف فعلی این پروژه، احیای ۱۰۰ میلیون هکتار (۲۵۰ میلیون جریب) از زمین های تخریب شده، جذب ۲۵۰ میلیون تن دی اکسید کربن و ایجاد ۱۰ میلیون شغل در این فرآیند، تا سال ۲۰۳۰ است. این پروژه پاسخی است به آثار دو موضوع تخریب منابع طبیعی و خشکسالی در مناطق روستایی. همچنین این پروژه در پی کمک به جوامع ساحل برای کاهش و سازگاری با تغییرات اقلیمی و همچنین بهبود امنیت غذایی است و انتظار می رود جمعیت ساحل تا سال ۲۰۳۰ دو برابر شود و در نتیجه ضرورت حفظ تولید مواد غذایی و حفاظت از محیط زیست در این منطقه بیشتر خواهد شد. پیشینه. طرح احداث یا ایجاد یک دیوار سبز در قاره آفریقا برای اولین بار در سال ۲۰۰۲ میلادی و در اجلاس مبارزه با خشکسالی در انجامنا پایتخت چاد مطرح شد. با این وجود این طرح دوم ژوئن ۲۰۰۵ میلادی و در هفتمین نشست کنفرانس سران کشورهای آفریقا در بورکینا فاسو به تصویب رسید. به گفته کارشناسان در طرح ایجاد دیوار سبز در آفریقا، تجارب و یافته های دیوار سبز چین نیز مورد توجه بوده است. دانشمندان چینی با ارائه طرح ایجاد دیوار سبز چین تلاش می کنند ا
ز گسترش بیابان گبی در این کشور جلوگیری کنند. طرح دیوار سبز آفریقا در صورت اجرا و تحقق می تواند ضمن جلوگیری از گسترش دامنه صحرا، تحمل این مناطق را برای ساکنان آن راحت تر کند و همچنین بر توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این مناطق تأثیر مطلوبی داشته باشد. تاکنون سنگال بهترین پیشرفت را در زمینه اجرای این پروژه زیست محیطی داشته است. قرار است ۱۱ میلیون اصله درخت در این مسیر سبز کاشته شود.
زمستان ۱۹۴۶ () یک نقاشی تمپرا روی تخته اثر اندرو وایت نقاش آمریکایی ست که سال ۱۹۴۶ کشیده شد. این نقاشی در موزه هنر کارولینای شمالی نگهداری می شود.
بهتر از ما () یک مجموعه تلویزیونی روسی است در ژانر علمی–تخیلی و سازنده آن آندری یونکوفسکی است. این مجموعه برای شبکه یک روسیه (C1R) تهیه شد اما شرکت آمریکایی نت فلیکس آن را خرید. این اولین سریال روسی است که به عنوان یک محصول اختصاصی نتفلیکس (Netflix Original) ارائه شده است. در ۱۶ اوت ۲۰۱۹، اولین فصل آن برای پخش در بازارهای نتفلیکس در خارج از روسیه و چین در دسترس بود. داستان. داستان در سال ۲۰۲۹ اتفاق می افتد که ربات های انسان نما (اندروئیدها) در موارد مختلفی به انسان خدمت می کنند و حتی در بسیاری از مشاغل جایگزین انسان شده اند. سیاست خانواده های تک فرزندی چین باعث کمبود جدی تعداد زنان شده است، بنابراین یکی از مهندسان ربات پیشرفته ای به نام آریسا طراحی می کند تا به عنوان مادری خوب برای همسر و کودکان خود ایفای نقش کند. آریسا از سه قانون روباتیک ایزاک آسیموف پیروی نمی کند. او برای محافظت از خانواده خود، که شامل خودش هم هست، طراحی شده است. خالق آریسا می میرد و آریسا به شرکت روباتیک روسی کرونوس فروخته می شود. آریسا در کرونوس به طور تصادفی مردی را به قتل می رساند که سعی داشت از او استفاده جنسی ببرد و بعد از آن فرار می
کند. او با سونیای کوچک (ویتا کورینینکو) روبرو می شود و با او پیوند برقرار می کند و برای خود نقش سرپرستی سونیا را در نظر می گیرد. این سریال سه خط داستانی را دنبال می کند: آریسا (پائولینا آندریوا) و خانواده ای که او به آن تعلق پیدا کرده؛ قضایای پسر خانواده ایگور سافرانوف (الدار کالیمولین) و دوست دخترش ژانا (ورا پانفیلوا) به عنوان بخشی از گروه شبه نظامی ضد اندروئید موسوم به «پاک سازها»؛ و اسرار ویکتور توروپوف (الکساندر اوستیاگوف) رئیس کرونوس که در تلاش برای پنهان کردن این واقعیت است که شرکتش نمی تواند آریسای دیگری بسازد.
برف هندوانه ای ()، برف صورتی یا برف قرمز پدیده ای است که از آمیختگی برف با نوعی جلبک آب شیرین به نام Chlamydomonas nivalis که حاوی رنگدانه قرمز کاروتنوئید (آستاکسانتین) و سبزینه است، در برخی نقاط زمین همچون آلپ و قطب ها در فصل تابستان حاصل می شود.
حمله مسلمانان به فرارود یا حمله اعراب به ماوراءالنهر، اشاره به فتوحات مسلمانان در منطقه ایرانی فرارود دارد. حملات مسلمانان که در سده های هفتم و هشتم میلادی و در زمان حکومت امویان بر خلافت اسلامی روی داد، منجر به گسترش اسلام به آسیای میانه، به طور مشخص در سرزمین هایی که امروز میان کشورهای ازبکستان، تاجیکستان، قزاقستان و قرقیزستان تقسیم شده اند، گردید. از دیگر پیامدهای حمله مسلمانان به ماوراءالنهر، آشنایی اقوام ترک با اسلام و آشنایی اعراب با ترکان بود. نویسنده های عرب که نخستین نوشته ها را دربارهٔ اقوام ترک ضبط کرده اند، آنان را «دارای چشم های کوچک و صورت های پهن» توصیف نموده اند و اشاره کرده اند که ترکان شبیه به تبتی ها هستند و تمایز آنان از یکدیگر ساده نیست. پیش زمینه. اعراب یک دهه پس از پیروزی قاطع خود در نبرد نهاوند در سال ۶۴۲، با دست یابی به خراسان و سیستان و تکمیل گشایش شاهنشاهی ساسانی، به آسیای میانه رسیدند. مرو، پایتخت خراسان، در سال ۶۵۱ به دست عبدالله بن عامر افتاد و با این رخداد مرزهای خلافت نوپا به آمو دریا رسید. سرزمینی نو: سرزمین های آن سوی آمودریا که برای عرب ها به نام «سرزمین آن سوی رودخانه» (mā
wara al-nahr) شناخته می شد با آنچه عرب ها پیشتر با آن روبرو بودند متفاوت بود. آن سرزمین نه تنها یک توپوگرافی گونه گون را از کوه های دورافتاده هندوکش گرفته تا دره های رودخانه های حاصل خیز و بیابان های با شهرهای واحه ای، دربرمی گرفت، بلکه همچنین از سوی اقوام گوناگون، چه یکجانشین و چه کوچرو آباد شده بود و به جای دولت شاهنشاهی ایرانیان، این منطقه به بسیاری از پادشاهی های کوچک مستقل بخش بندی می شد. سرزمینهای آنسوی رودخانه: فرارود از دید اقلیمی، سیاسی و اجتماعی به چهار منطقه بخش بندی می شد: تخارستان در بالای آمودریا، احاطه شده توسط رشته کوه حصار در شمال و هندوکش در خاور و جنوب. سغد، در خاور آمودریای میانی و پیرامون رود زرافشان. خوارزم در پایین آمودریا و در برخوردگاه آن با دریای آرال؛ و سرزمین های شمالی رشته کوه حصار و در راستای سیردریا، از جمله هفت آب و دره فرغانه. مانند امروز، مردم وابسته به دو گروه گستردهٔ زبانی بودند: گویندگان زبان های ایرانی، که در سده ۷ میلادی گرایش به شهرنشینی داشتند، و اقوام ترک، که در آن زمان هنوز بیشتر کوچ نشین بودند. پادشاهی ها: در واقع، تاریخ فرارود تحت تأثیر یورش های کوچ نشینان آسیای می
انه قرار داشته است. در سدهٔ ۲ پیش از میلاد، یوئه چی، دولت یونانی بلخ را ویران کرد و آن را با شاهنشاهی کوشانی، که تحت آن بودیسم وارد منطقه شد، جایگزین کرد. هپتالیان در اوایل سدهٔ ۵ جایگزین کوشانیان شدند، که چیرگی آنها تا پیدایش نخستین خانات ترک در میانه های سدهٔ ۶ پابرجا بود. پس از اینکه خانات بزرگ دو بخش شد، خاقانات غربی ترک چیرگی خود بر فرمان روایی های گوناگون فرارود نگه داشت و حتی به بلخ نیز یورش هایی را ترتیب داد. تُخارستان: هنگامی که شوان زانگ راهب بودایی چینی در سال ۶۳۰ به تُخارستان سفر کرد کمتر از ۲۷ پادشاهی گوناگون را زیر چیرگی کلی یک شاهزادهٔ ترک (شاد) در قندوز یافت، که پسر بزرگ یبغو (=فرمانروا) ترک غربی بود. به دنبال فروپاشی خاقانات غربی ترک در دههٔ ۶۵۰، این شاهزاده خودش یک فرمانروای مستقل شد و ادعای یبغویی کرد. یبغوها نوعی نظارت بر حکومت های تخارستان را حفظ می کردند، ولی این اقتدار عمدتاً اسمی بود و شاهزادگان محلی (بسیاری شان از سرداران ترک و فرمانداران محلی بودند که به همین ترتیب در پی فروپاشی خانات اقتدار را به دست گرفته بودند) در واقع مستقل بودند. در شمال آمودریا، در تخارستان علیا، مهم ترین حکومت
ها از خاور به باختر بدخشان، ختل، قبادیان و شاهزاده نشین چغانیان جای داشت. در جنوب آمودریا، در تخارستان سفلی، بلخ، پایتخت باستانی کل منطقه وجود داشت که همچنان به عنوان مهم ترین شهر تخارستان و مرکز مذهبی اصلی آن (با پرستشگاه پرآوازه بودایی نوبهار که زائران را از دورترین سرزمین ها به سوی خود می کشاند) باقی مانده بود. ایالت های مهمْ یوزجان، بادغیس، هرات و بامیان بودند. پشت اینها، بالای هندوکش، کابل جای داشت. سغد: در شمال و غرب رشته کوه حصار، در راستای رود زرافشان، سرزمین سغد قرار داشت. سغد یک سرزمین باستانی ایرانی بود، با فرهنگ، زبان و الفبای ویژهٔ خود، که از راه کشفیات باستان شناسی و منابع ادبی به خوبی مستند شده است. سغد نیز به چند پادشاهی کوچک بخش بندی می شد، ولی دو کانون مهم بخارا و سمرقند بر بقیه چیرگی داشتند. سغدیان به ویژه به عنوان بازرگان در «جاده ابریشم» فعالیت داشتند. منابع چینی چنین می نمایند که بیشتر شاهزادگان محلی از شاخهٔ همان دودمان فرمان روا بودند و رئیس این دودمان، فرمان روای سمرقند، از طریق ازدواج، با خاقان ترک متحد بوده است. بیشتر این فرمان روایان از نام پارسی «خداه، شاه» استفاده می کردند اما ب
رخی از آنها دارای نام ترکی نیز بودند و فرمان روای سمرقند به عنوان برجسته ترین آنها، از عنوان سغدی «اخشید» (مانند پادشاهان فرغانه) استفاده می کرد. سلطنت موروثی بود، اما بازرگانان کم درآمد (دهقانان) و بازرگانان (پردرآمد) نیز نقش مهمی داشتند. به گفتهٔ همیلتون الکساندر روسکین گیب "نه تنها میزان زیادی از استقلال، بلکه بعضاً قدرت برکناری شاهزاده حاکم و برگزیدن جانشین وی را نیز داشتند. در شمال و شرق سغد «استپ گرسنه» به پهنای ۱۶۰ کیلومتر گسترده شده است که جای خود را به مناطق حاصل خیز پیرامون سیردریا داد. سیردریا کوچکتر از آمودریا بود و به آسانی قابل گذر بود. این منطقه دربرگیرندهٔ پادشاهی شاش (امروزه:تاشکند) در شمال غربی و دره فرغانه در شرق، هم مرز با کوه های تین شان بود که پشت آن کاشغر، خاوری ترین پایگاه امپراتوری چین قرار داشت. خوارزم: در خاور سغد، خوارزمِ منزوی در میان کویر که در آن مردمان یکجانشین شهریِ ایرانی زندگی می کردند، جای داشت. تاریخچهٔ این سرزمین میان سال های پایانی سدهٔ ۳ تا آغاز گشایش مسلمانان اغلب به دلیل کمبود منابع ادبی و باستان شناختی روشن نیست. دانشمندان معاصر ما به ویژه به دلیل عدم وجود هیچ اثری ا
ز آیین بودا در این منطقه و ادامهٔ رواج دین زرتشتی، دربارهٔ قرار گرفتن یا نگرفتن منطقه زیر چیرگی کوشانیان بحث می کنند. محمد بن جریر طبری گزارش می دهد که این منطقه از سوی ساسانیان تحت پادشاهی اردشیر یکم (r. ۲۲۴–۲۴۲) گشوده شد، و اگرچه بعداً فهرست استان های ساسانی خوارزم را دربرنمی گرفت، اما این منطقه احتمالاً به نوعی به ساسانیان وابسته بود. از سال های نخستین سدهٔ چهارم، خوارزم تحت چیرگی دودمان بومی آفریغیان بود که از طریق سکه ها و روایت دانشمند خوارزمیِ سدهٔ ۱۱ ابوریحان بیرونی شناخته می شود. به همین اندازه روشن نیست که آیا خوارزم در سده های ۶ تا ۷ تحت چیرگی ترکان قرار گرفته است یا خیر. فرارود، همان گونه که هیو کندی می گوید، «سرزمینی ثروتمند، پر از فرصت و ثروت بود، اما مردان جنگجو از آن دفاع می کردند و استقلال خود را بسیار ارزشمند می دانستند»، و در حقیقت مطیع سازی آن طولانی ترین و سخت ترین جنگ در هنگام گشایشهای نخستین مسلمانان بود، که تا زمان نبرد طراز و چیرگی مسلمانان بر منطقه در سال ۷۵۱، به پایان نرسید. یورش های نخستین مسلمانان. اگرچه منابع عربی می پندارند عرب ها در دههٔ ۶۵۰ گشایش منطقه را آغاز کرده اند، اما در
واقع بیشتر جنگ های نخستین در این منطقه چیزی بیشتر از یورش هایی با هدف دست یابی به غنیمت و گرفتن خراج نبوده است. در واقع، حضور اعراب به یک پادگان کوچک در مرو محدود بود و هر سال ارتش توسط فرمانداران عراق برای یورش و غارت شاهزاده نشین های بومی گسیل می شد. نخستین لشگرکشی ها: نخستین لشکرکشی، تحت فرماندهی احنف بن قیس، در سال ۶۵۲، توسط نیروهای متحد تخارستان سفلی دفع شد و به مرورود بازگشت. لشکرکشی دوم تحت فرماندهی العقرا بن حبیس توانست شاهزاده جوزجان را شکست دهد و جوزجان، فاریاب، تالقان و بلخ را اشغال کند. هنگ های اعراب سرزمین های دور و پهناوری را غارت کردند و برخی از آنها تا خوارزم رسیدند. در سال ۶۵۴، شهر مایامورگ در سغد مورد یورش قرار گرفت. خیزش قارن و به تخت نشستن پیروز سوم: اندکی پس از آن، جمعیت محلی به رهبری قارن (احتمالاً عضوی از دودمان کارن) به پا خاستند. اعراب تمام خراسان را تخلیه کردند و برپایهٔ منابع چینی، شاه زادگان تخارستان پسر یزدگرد سوم پیروز را برای مدتی به عنوان پادشاه افتخاری پارس به تخت بازگرداندند. با وجود ثبت و ضبط لشگرکشی اعراب تا سال ۶۵۵–۶۵۸، عرب ها که سرگرم رویارویی با فتنه اول (۶۵۶–۶۶۱) بودند
، قادر به نشان دادن واکنش نبودند. کوشش های عبدالله بن عامر: پس از پایان جنگ داخلی، بازگرداندن کنترل مسلمانان بر خراسان به عبدالله بن عامر سپرده شد. وقایع دقیق چند سال آینده مشخص نیست زیرا منابع تاریخی، رخدادهای واقعی این مرحله را با گشایش اصلی ابن عامر در منطقه اشتباه می گیرند، ولی اطلاعاتی که عمدتاً از روایات قبیله ای وجود دارد، نشان دهندهٔ ایستادگی و شورش های گاه به گاه شدید است که به اقداماتی مانند ویران کردن پرستش گاه نوبهار از سوی قیس بن حاتم، معاون ابن عامر انجامید. گماشته شدن زیاد بن ابیه به حکومت عراق: تا زمان گماشته شدن زیاد بن ابیه به حکومت عراق، اعراب کاری برای آرام سازی سیستماتیک خراسان انجام ندادند. از سال ۶۶۷ تا زمان مرگ وی در سال ۶۷۰، نمایندهٔ زیاد بن ابیه در خراسان، حکم بن عمرو غفاری، یک سری لشگرکشی ها را در تخارستان هدایت کرد که ارتش های عربی در جریان آن از آمودریا به سوی چغانیان گذر کردند. پیروز سوم را بیرون کردند و او یک بار دیگر به چین گریخت. پس از مرگ نمایندهٔ زیاد در خراسان یعنی حکم، یک خیزش گسترده دیگر به وجود آمد، اما جانشین وی، ربیع بن زیاد حارثی، پیش از گذر از آمودریا برای یورش به چغ
انیان، بلخ را به دست گرفت و شورشیان را در قهستان شکست داد. دیگر نیروهای مسلمان محل های عبور به سوی غرب یعنی زم و آمل را ایمن کردند، در حالی که منابع عرب از گشایش خوارزم در همان زمان یاد می کنند. نشیمن دادن اعراب در خراسان توسط زیاد: اما چیزی که از درجهٔ اهمیت بیشتری برای آیندهٔ حضور اعراب در منطقه برخوردار بود کاری بود که زیاد بن ابی سفیان در سال ۶۷۱ انجام داد و آن اسکان ۵۰٬۰۰۰ نفر از رزمندگانِ عمدتاً بصره ای و بعضاً کوفه ای به همراه خانواده هایشان در مرو بود. این حرکت نه تنها باعث تقویت عنصر مسلمان در خراسان شد، بلکه نیروهای لازم را برای گسترش مرزهای اسلامی به سمت فرارود فراهم کرد. فرمانداری پسر زیاد در خراسان پس از مرگ پدرش زیاد هنگامی که زیاد درگذشت، پسر او عبیدالله که به فرمانداری خراسان گماشته شد و در پاییز ۶۷۳ به مرو رسید، سیاست های او را ادامه داد. در بهار بعدی، عبید الله از آمودریا گذر و به شاهزاده نشین بخارا حمله کرد که در آن زمان از سوی ملکه مادر ناموَر به خاتون (یک عنوان سغدی به معنای "بانو") که نایب السلطنهٔ پسر نوزادش بود راهبری می شد. اعراب پیش از آنکه به سمت بخارا بروند، نخستین کامیابی را در نز
دیکی شهر بایکند به دست آوردند، منابع تاریخی محلی ثبت کرده اند که اعراب بخارا را محاصره کردند و اینکه ترک ها برای کمک فراخوانده شدند، اگرچه این موضوع در منابع عرب وجود ندارد، که به عبارت ساده بیان گر پیروزی بزرگ اعراب بر بخارایی هاست. به دنبال روشی که ظاهراً در آن زمان معمول بود، عبیدالله ۲۰۰۰ اسیر را که همگی «کمانداران ماهر» بودند به عنوان نگهبان شخصی خود بکار گرفت. سرنوشت بخارا نامشخص باقی مانده است، ولی برپایهٔ گفتهٔ گیب این ترتیب نشان می دهد که این شاهزاده نشین چیرگی اعراب را پذیرفت و به یک دولت خراجگزار تبدیل شد. پیروزی عبیدالله توسط جانشینان وی اسلم بن زورا و عبدالرحمن بن زیاد پیگیری نشد. به غیر از حملات تابستانی به آنسوی آمودریا. فرمانداری سعید بن عثمان: اعراب تنها در دورهٔ فرمانداری کوتاه سعید بن عثمان در ۶۷۶، لشکرکشی بزرگی به سغد راه انداختند. برپایهٔ گفتهٔ بلاذری و نرشخی، سعید با شکست ائتلافی محلی دربرگیرندهٔ شهرهای کش، نسف، بخارا و ترکان، خاتون را وادار کرد تا بار دیگر بیعت بخارا را با خلافت تأیید کند و سپس به سمت سمرقند رفت و محاصره اش کرد. وی سپس ۵۰ جوان نجیب زاده را به گروگان گرفت، که بعداً در مد
ینه اعدام شدند و در بازگشت، ترمذ در کرانهٔ آمودریا را گرفت و شاهزادهٔ ختل را تسلیم کرد. نخستین یورش های اعراب در آنسوی آمودریا تا چاچ و خوارزم ادامه داشت و با جنگ شهروندی ای که در خراسان در جریان فتنه دوم (۶۸۳–۶۹۲) آغاز شد، این یورش ها قطع شد. فرمانداران پسین، به ویژه سعید بن عثمان و مهلب بن ابی صفره، تلاش کردند تا قلمروهای آن سوی رودخانه را بگشاید ولی نتوانستند. یکپارچگی شاهزادگان بومی برابر اعراب: شاهزادگان بومی، به نوبهٔ خود، سعی در سوءاستفاده از رقابت های اعراب داشتند، و با کمک عبدالله بن خازم السلمیِ عرب تبار، که در سال ۶۸۹ دژ ترمذ را بر قلمرو خود افزود، موفق به بیرون راندن اعراب از سرزمین خود شدند. با این وجود، شاهزادگان فرارود به خاطر دشمنی هایی که با هم داشتند یکپارچگی و همبستگی در برابر اعراب را پیاده نکردند، واقعیتی که پس از ۷۰۵ ازسوی قتیبه بن مسلم دقیقاً مورد بهره برداری قرار گرفت.
کدنویسی سخت () یا هارد-کدینگ، از روش های توسعه نرم افزار است، که برای جاسازی مستقیم داده ها در کد منبع یک برنامه یا یک شیء مورد استفاده قرار می گیرد و نقطه مقابلِ جمع آوری داده ها از منابع خارجی یا تولید داده ها در زمان اجرا می باشد. داده های دارای هارد کد، اغلب فقط با ویرایش کد منبع و استفاده از کامپایلر، قابل تغییر هستند، اگر چه می توان اینگونه کدها را با انتقال به حافظه فرار یا ذخیره سازی در دیسک، با استفاده از دیباگرها یا ویرایش گرهای هگز نیز تغییر داد. داده های دارای کدگذاری سخت، اغلب بخش هایی از اطلاعات غیرقابل تغییر، مانند ثابت های فیزیکی، شماره نسخه ها و عناصر استاتیک متنی را نمایش می دهند.
یوجین اسکالیا وکیل ابرشرکتی آمریکایی است. او هم اکنون از شرکای شرکت حقوقی گیبسون، دان و کراچر در دفتر واشینگتن دی سی آن است. او پسر انتونین اسکالیا قاضی سابق دیوان عالی ایالات متحده است. اسکالیا یک سال در زمان جرج دابلیو بوش در وزارت کار ایالات متحده کار کرد. اسکالیا سابقه ای طولانی در دفاع از ابرشرکت ها در برابر مقررات مالی و کاری دارد. اسکالیا از سوی رئیس جمهور دونالد ترامپ برای تصدی وزارت کار ایالات متحده آمریکا نامزد شده است.
«در آغوش من» یا «اینتو مای آرمز» ترانه ای ساختهٔ نیک کیو است که سال ۱۹۹۷ در دهمین آلبوم استودیویی نیک کیو اند د بد سیدز به نام "تماس قایقران" (The Boatman's Call) منتشر شد.
دولت شهرهای سغدی اشاره به دولت-شهرهای مستقل یا خودمختاری دارد که در دوران باستان متاخر و قرون میانه به منطقه ایرانی سغد حکومت کردند. بیشتر این دولت-شهرها توسط یک اخشید (شاه) یا بامبشت (شهبانو) اداره می شد که این فرمانروا از جایگاه یکسانی در میان شهروندانش برخوردار بود؛ با این حال، خط جانشینی همیشه یکسان نبود و مردم شهرهای سغدی می توانستند در انتخاب فرمانروای آینده تأثیرگذار باشند. حمله مسلمانان به فرارود به دوران استقلال دولت های سغدی پایان داد. سمرقند و بخارا - شهرهای معروف ادبیات فارسی - بزرگترین و ثروتمندترین دولت-شهرهای سغدی بودند.
میوت رکوردز () یک ناشر مستقل موسیقی بریتانیایی است که سال ۱۹۷۸ توسط دنیل میلر تأسیس شد. این ناشر برخی از آثار هنرمندان و گروه هایی همچون دپش مد، گلدفرپ، نیک کیو اند د بد سیدز، موبی و ام۸۳ را منتشر کرده است.
آنا آنچر (; – ) نقاش اهل دانمارک و از اعضای گروه نقاشان اسکاگن بود. او از برجسته ترین هنرمندان تجسمی دانمارک به شمار می رود.
در هندسه جبری و فیزیک نظری، تقارن آینه رابطه ای بین اشیاء هندسی به نام خمینه کالابی-یائو است. این اصطلاح به وضعیتی گفته می شود که دو خمینه کالابی-یائو از نظر هندسی بسیار متفاوت به نظر می رسند اما با این وجود وقتی به عنوان ابعاد اضافی نظریه رشته استفاده می شوند معادل هستند. نمای کلی. رشته ها و فشرده سازی. در فیزیک، نظریه ریسمان یک چارچوب نظری فراهم می آورد که در آن ذرات نقطه ای فیزیک ذرات با اشیاء یک بعدی به نام ریسمان ها جایگزین شده اند. این رشته ها مانند بخش های کوچک یا حلقه های رشته معمولی به نظر می رسند. این نظریه به توصیف این می پردازد که چگونه ریسمان ها در فضا منتشر شده و با هم دیگر برهمکنش می کنند. در مقیاس های بزرگتر از ابعاد ریسمان ها، ریسمان ها شبیه ذرات نقطه ای هستند، که جرم، بار، و دیگر خواص آن توسط وضعیت ارتعاشی آن ریسمان مشخص می شود. تقسیم و نوترکیبی رشته ها با انتشار و جذب ذرات مطابقت دارد و باعث برهم کنش بین ذرات می شود. در نظریه ریسمان، یکی از حالت های متعدد ارتعاشی متناظر با گراویتون است، ذره ای در مکانیک کوانتومی که نیروی گرانش را حمل می کند؛ لذا نظریه ریسمان به نوعی نظریه گرانشی کوانتوم هم
می باشد. تفاوتهای قابل توجهی بین جهان توصیف شده توسط نظریه ریسمان و دنیای روزمره وجود دارد. در زندگی روزمره، سه بعد آشنا از فضا (بالا / پایین، چپ / راست و رو به جلو / عقب) وجود دارد و یک بعد از زمان (پیشتر/ پس از) وجود دارد؛ بنابراین، به زبان فیزیک مدرن، فرد می گوید فاصله زمانی چهار بعدی است. یکی از ویژگیهای جالب نظریه ریسمان این است که برای استحکام ریاضی خود به ابعاد اضافی فضایی بیشتر از زمان نیاز دارد. در نظریه ابرریسمان، نسخه دیگر نظریه ریسمان که شامل یک ایده نظری به نام ابرتقارن است، علاوه بر این چهار بعد اضافی از زمان فضایی علاوه بر چهار مورد که از تجربه روزمره نیز آشنا هستند وجود دارد. فشرده سازی به معنی تغییر یک نظریه نسبت به یکی از ابعاد فضازمانی آن است. به جای داشتن نظریه ای که در آن این بعد نامتناهی است، می توان نظریه را به گونه ای تغییر داد که در آن این بعد طول متناهی داشته باشد و همچنین می تواند متناوب باشد. فشرده سازی نقش مهمی در نظریه میدان گرمایی که زمان را فشرده می کند، در نظریه ریسمان که ابعاد اضافی نظریه فشرده سازی می شوند و در فیزیک حالت جامد یک یا دو بعدی که سیستم محدود به یک بعد فضایی است
، بازی می کند. در نقطه حدی که اندازه بعد فشرده شده به صفر میل می کند، هیچ میدانی به این بعد اضافی بستگی نخواهد داشت و نظریه دچار کاهش بعد می شود. خمینه کالابی-یائو. خمینه کالابی-یائو که با نام فضای کالابی-یائو نیز شناخته می شود، نوع خاصی از خمینه هاست که در برخی از شاخه های ریاضیات مانند هندسه جبری توصیف می شود. برخی ویژگی های این خمینه مانند تختی ریچی باعث می شوند که در فیزیک هم کاربرد داشته باشد. به ویژه در مورد نظریه ابرریسمان گمان می رود که بعدهای اضافی فضا شکل یک خمینه ۶ بعدی کالابی یائو را می گیرند که منجر به ایده تقارن آینه ای گشت. تاریخچه. ایده تقارن آینه به اواسط دهه ۱۹۸۰ بر می گردد.
تاریخ ثبت شده از درنگریستن سیارهٔ مریخ به دوران اخترشناسان مصر باستان در هزارهٔ دوم پیش از میلاد بازمی گردد. یادداشت های اخترشناس چینی دربارهٔ حرکات مریخ پیش از تأسیس دودمان ژو (۱۰۴۵ پیش از میلاد) ظاهر شد. مشاهدات مفصل دربارهٔ موقعیت مریخ توسط اخترشناسان بابل انجام شد که برای پیش بینی موقعیت آینده این سیاره روش های حسابی را تهیه کردند. فیلسوفان یونان باستان و اخترشناسان هلنیستی برای توضیح حرکات این سیاره یک مدل زمین مرکزانه تهیه کردند. اندازه گیری قطر زاویه ای مریخ را می توان در متون یونان باستان و هندی یافت. در قرن شانزدهم، نیکلاس کوپرنیک نظریهٔ خورشیدمرکزی را برای منظومهٔ خورشیدی پیشنهاد کرد که در آن سیارات مدارهای دایره ای در مورد خورشید را دنبال می کنند. این نظریه توسط یوهانس کپلر مورد بازنگری قرار گرفت و مدار بیضی را ارائه داد که با دقت بیشتری به داده های مشاهده برای مریخ دسترسی داشت. نخستین مشاهدات تلسکوپی مریخ توسط گالیلئو گالیله در سال ۱۶۱۰ انجام شد. در طی یک قرن، اخترشناسان ویژگی های جداگانه ای از آلبدو را بر روی کرهٔ زمین از جمله تیره تاریک سیرت بزرگ و کلاهک های یخی قطبی کشف کردند. آن ها قادر به تعی
ین دورهٔ چرخش سیاره و انحراف محوری بودند. این مشاهدات در درجهٔ اول در طول فواصل زمانی ساخته شده بودند زمانی که سیاره در مقابله سیاره ای به خورشید واقع شد. نخستین نقشهٔ خام مریخ در سال ۱۸۴۰ و به دنبال آن نقشه های تصحیح شده تر از سال ۱۸۷۷ به بعد منتشر شد. هنگامی که ستاره شناسان به اشتباه فکر می کردند که خط طیف نوری از آب در جو مریخ را تشخیص داده اند، که موجب به وجود آمدن ایدهٔ محبوب وجود حیات در مریخ در میان مردم شد. پرسیوال لوول معتقد بود که می تواند شبکه ای از کانال های مصنوعی را در مریخ ببیند. این ویژگی های خطی بعداً به نظر می رسید که یک خطای دید است، و جو آن برای پشتیبانی از یک زیست پذیری سیاره ای بسیار نازک بود.