Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان سامان خدات که ابوالفضل الیاس بن اسد بود را به سیستان گسیل کرد اما این شخص در سال ۲۰۸ هجری/ ۸۲۳ میلادی، به فرمان طلحه، قدرت را به معدل، برادر محمد بن حضین قوسی، واگذار کرده و سیستان را ترک نمود. اگرچه وی مدتی با استقرار در خانهٔ الحرث بن المثنی، مردم را که به او نزدیک تر بودند، علیه معدل می شوراند. به گزارش "تاریخ سیستان"، والیان این منطقه در جهت پیروزی در درگیری هایی که میانشان برقرار بود، به اتحاد با خوارج روی می آوردند. در همین راستا عده ای از خوارج به عنوان نیرو، تحت امر حاکمان سیستان قرار گرفتند و عده ای دیگر نیز به تاراج و آزار مردم پرداختند. به عنوان مثال، محمد بن حضین، از والیان طاهری سیستان، به یاری خوارج قدرت را در دست گرفت؛ چنان که خوارج متعرّض او نمی شدند و به همین صورت برقراری آرامش در سیستان با تبانی والیان سیستان و خوارج به صورت امری مرسوم درآمده بود. اما شدت تحرکات خوارج موجب شد طلحه اقدام به گسیل محمد بن احوص و سپس محمد بن شبیب در سال ۲۰۹ هجری/ ۸۲۴ میلادی و همچنین محمد بن اسحاق بن سهره در رجب ۲۱۰ هجری/ ۸۲۶ میلادی، به سمت سیستان نماید. در زمان محمد بن اسحاق مردم بُست در اثر تحریک عیاران محلی
شوریدند؛ زیرا افزایش فعالیت خوارج، نقشی مهم را در جهت ظهور و تقویت عیاران در سیستان بازی می کرد. به همین علت و در اثر موقعیت خاص شهر بست، این شهر در اوایل قرن سوم به یکی از مهم ترین مراکز تحرکات عیاران مبدل شده بود. ناکامی محمد بن اسحاق در دفع شورش عیاران که به سال ۲۱۱ هجری/ ۸۲۶ میلادی، در بست آغاز شد، موجب ارسال حسین بن علی سیاری از سمت طلحه به بست برای سرکوب این شورش شد که با موفقیت حسین بن علی در این مأموریت، شورشیان پراکنده شدند. واپسین والی طلحه نیز که به سیستان گسیل گشت، احمد بن خالد نام داشت که به سال ۲۱۳ هجری/ ۸۲۸ میلادی، وارد سیستان شد اما با ممانعت گروهی از یاران حمزه در ورود او به شهر، او ناچار به بازگشت به خراسان شد. سرانجام، مرگ حمزه در سال ۲۱۳ هجری/ ۸۲۸ میلادی و مرگ طلحه اندک زمانی پس از آن، به این سلسله منازعات پایان بخشید. مرگ طلحه. طلحه مدتی پس از مرگ حمزه آذرک، سه روز مانده از ربیع الاول سال ۲۱۳ هجری/ مه ۸۲۸ میلادی، به طور ناگهانی در بلخ وفات یافت و در همان شهر نیز به خاک سپرده شد. روایتی نیز وفات او را اندکی پیش از مرگ حمزه آذرک بیان می دارد. ابوالسحیل شاعر، ابیاتی بدین مضمون در مصیبت مرگ
طلحه سروده است: آیا در شهر بلخ گذرت به قبرستان افتاده است؟ به درستی که قبرها و آرامگاه ها حقایق را به ما نشان می دهند. علاقه و اشتیاق، تو را به سوی این مکانها می کشاند. در حالی که مکانها را بزرگانی چنین بر پایه های استوار و محکم درست کرده اند. ای آرامگاه طلحه، آگاه باش آنکه در تو خفته است، بزرگواری است کسی است که از بزرگان و گرامی داشتگان قوم خویش است. پس از وصول خبر مرگ طلحه به عبدالله بن طاهر، که در بغداد مستقر بود، عبدالله به واسطهٔ حاجب خویش که طاهر بن ابراهیم نام داشت، برادر دیگر خود، علی بن طاهر، را به جانشینی خویش در خراسان منصوب کرد. عبدالله این انتصاب را به واسطهٔ اختیاری که از جانب خلیفه به وی به عنوان حاکم خراسان داده شده بود، انجام داد. منش طلحه. طلحه در زمان امارت خود مشکل برجسته ای با خلافت عباسی نداشت و ظاهراً فرمان مأمون در جهت عقیده به مخلوق بودن قرآن به وسیلهٔ طلحه نیز در خراسان رعایت و اجرا می شد؛ چنان که، در همین راستا محمد بن اسلم طوسی به علت مخالفت با این عقیده، محبوس گشت. او اهمیت خاصی برای علم و دانش قائل بود. حمایت طلحه از علما موجب پیوستن عده ای از آنان به او شد و شاعران نیز در اشعار
خویش مرو را به جهت وجود طلحه و بخشش هایش، نسبت به بغداد دور نمی دانستند. همچنین مکتوباتی پیرامون علوم مختلف و موسیقی به نام طلحه و به وسیلهٔ علما و هنرمندان زمان به رشتهٔ تألیف درآمده اند. روایاتی پیرامون شکار رفتن طلحه در کنار مجالس بزم و موسیقی که در آن طلحه اقدام به بخشش های فراوان می کرده است، از ابن طیفور نقل شده است و به طور کلی این روایات نشان دهندهٔ این امر است که طلحه به شکار و موسیقی تمایل داشته است. فرزندان طلحه. طلحه دارای فرزندی به نام محمد بوده است. محمد فرزندی به نام ابواسحق طیب داشت که در نیشابور اقامت داشت و در رمضان سال ۲۷۹ ه .ق درگذشت. منبع شناسی. منابع مربوط مربوط به عهد طاهریان را می توان به چند گروه تقسیم کرد. منابع اولیه. منابع معاصر با موضوع بحث که به صورت مستقیم در سیر برخی از حوادث حضور داشتند یا با فاصلهٔ زمانی کمی به روایت آنان پرداخته اند را می توان به چند دسته تقسیم کرد که شامل تاریخ های عمومی و محلی می شود. تاریخ های عمومی سده سوم هجری با توجه به دورهٔ حکومت طاهریان از منابع معاصر و اولیه به شمار می آیند و به علت نزدیکی با جریان حوادث، حاوی اطلاعات مفیدی در این زمینه هستند. منا
بع ثانویه. منابعی نیز برای مطالعهٔ این عصر موجودند که در قرون بعدی تألیف شده اند اما حاوی اطلاعات مفیدی پیرامون موضوعات مختلف از جمله عباسیان و سرداران و امیرانشان همچون طاهر بن حسین می باشند.
ورزشگاه تی موبایل یک ورزشگاه سرپوشیده چندمنظوره در پارادایس، نوادا، ایالات متحده است. این ورزشگاه در تاریخ ۶ آوریل ۲۰۱۶ افتتاح شد و به عنوان ورزشگاه خانگی تیم وگاس گلدن نایتس از لیگ ملی هاکی (NHL) شناخته می شود. تی-موبایل آرنا نتیجه همکاری مشترک بین شرکت های "ام جی ام ریزورتز اینترنشنال" و "گروه سرگرمی انسچوتز" (AEG) است و در نوار لاس وگاس، پشت هتل ها و کازینوهای نیویورک و پارک "ام جی ام" قرار دارد. ورزشگاه تی-موبایل میزبان رویدادهای مختلف ورزشی و سرگرمی بوده است، که از جمله موارد اخیر می توان به کنسرت ها، مراسم اهدای جوایز و مسابقات زیبایی اشاره کرد. همچنین این ورزشگاه میزبان رویدادهای مختلف ورزش های رزمی از جمله هنرهای رزمی ترکیبی (MMA)، بوکس حرفه ای و کشتی حرفه ای بوده است. برگزارکننده هنرهای رزمی ترکیبی، یعنی فدراسیون مبارزه نهایی (UFC)، در سال ۲۰۱۷ با ورزشگاه تی موبایل قرارداد بلندمدتی امضا کرد که بر اساس آن متعهد شد طی هفت سال آینده، سالانه چهار رویداد در این مکان برگزار کند. تاریخچه. گروه آنشوتز اینترتینمنت (AEG) نخستین بار تلاش کرد تا با همکاری گروه سرگرمی هارا، ورزشگاهی در لاس وگاس بسازد. در سال ۲۰۰۷
، این شرکت اعلام کرد که قصد دارد یک استادیوم با ظرفیت ۲۰٬۰۰۰ نفر در پشت هتل کازینوهای بالیز لاس وگاس و پاریس لاس وگاس بسازد. پیش از آن، سزارز اینترتینمنت قصد داشت از این مکان برای ساخت یک ورزشگاه بیسبال استفاده کند، اما خرید این مکان توسط گروه سرگرمی هارا، این طرح ها را لغو کرد. در سال های بعد، گروه سرگرمی هارا به دلیل عدم قطعیت در تقسیم هزینه ها و این که آیا ساخت استادیوم آماده برای لیگ بزرگ بدون تیم تضمین شده برای استفاده از آن ممکن است یا خیر، دچار تردید شد. این تردیدها به دلیل بحران مالی مداوم ۲۰۰۷–۲۰۰۸ بود. برنامه های اولیه شامل آغاز ساخت در ژوئن ۲۰۰۸ و اتمام استادیوم در سال ۲۰۱۰ بود، اما تا سال ۲۰۰۹، مشخص شد که پروژه متوقف شده حتی مطالعه ترافیک را انجام نداده است، با وجود اینکه در نزدیکی یک تقاطع شلوغ واقع شده بود. در سال ۲۰۱۰، برنامه ها تغییر کرد و مهندسان به استفاده از ناحیه ای در پشت امپریال پالاس پرداختند. با این حال، به دلیل نیاز به تأمین مالی از طریق منطقه ویژه مالیات، مخالفت شهرستان کلارک با استفاده از پول عمومی برای این پروژه، باعث توقف پروژه شد. در نهایت، شرکت آنشوتز اینترتینمنت در سال ۲۰۱۲ به
طور کامل از پروژه کنار کشید. این موضوع زمانی اتفاق افتاد که ام جی ام ریزورتس اینترنشنال پروژه خود را با استفاده از زمینی در پشت نیویورک-نیویورک هتل و کازینو و پارک "ام جی ام" معرفی کرد. این پروژه به دلیل عدم وابستگی به تأمین مالی عمومی برای شرکت آنشوتز اینترتینمنت جذاب بود. ام جی ام و شرکت آنشوتز اینترتینمنت طرح مشترک خود برای ورزشگاه را در تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۳ اعلام کردند. در ماه های بعد، بخشی در ابتدای ورزشگاه به نقشه ساخت آن اضاف شد که بودجه ای نزدیک به ۱۰۰ میلیون دلار را برای ساخت نیاز داشت. این بخش به عنوان ورودی به ورزشگاه عمل می کند. همچنین، شرکت پاپولس برای طراحی پروژه به کار گرفته شد. دیگر شرکت های درگیر در پروژه عبارتند از: گروه محل برگزاری آیکون، ترن تون توماستی، گروه مهندسان می، گروه ساختمان پنتا و هانت کانستراکشن گروپ. پروژه در تاریخ ۱ مه ۲۰۱۴ آغاز شد، و با تخریب ساختمان های موجود و حفاری منطقه ای به صورت بیضی شکل برای ورزشگاه ادامه یافت. آخرین تیرک فولادی ساختار در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۵ نصب شد. در ژانویهٔ ۲۰۱۶، تی-موبایل اعلام کرد که حقوق نام گذاری ورزشگاه جدید را در قالب یک قرارداد چندساله خریداری کرده
است. این ورزشگاه در تاریخ ۶ آوریل ۲۰۱۶ با برگزاری کنسرتی از سوی هنرمندان بومی لاس وگاس، گروه موسیقی قاتلان، شامیر و وین نیوتن افتتاح شد. هنرمندان موسیقی کانتری، مارتینا مک براید و کم، در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۱۶ در یک مراسم دیگر به اجرای برنامه پرداختند. در سال ۲۰۱۶، لیگ ملی هاکی یک تیم از لاس وگاس را به مالکیت ویلیام پی فولی به عنوان تیمی که ورزشگاه تی موبایل به عنوان مکان خانگی آن است، انتخاب کرد. به عنوان بخشی از قرارداد اجاره تیم، فولی گزینه ای برای خرید سهمی از ورزشگاه از شرکت ام جی ام و شرکت آنشوتز اینترتینمنت را در متن قرارداد، ذکر کرد. او این گزینه را در سپتامبر ۲۰۱۶ به اجرا درآورد و ۱۵ درصد از سهام ورزشگاه را به ارزش حدود ۳۵ میلیون دلار خرید.
شراین ادیتوریوم () بزرگترین سالن برگزاری کنسرت در لس آنجلس، کالیفرنیا است. این سالن که در سال ۱۹۲۶ تاسیس شده دارای ۶۳۰۰ نفر ظرفیت است. این سالن محل برگزاری جوایز اسکار نیز بوده است. از مهم ترین کنسرت های خوانندگان ایرانی در این سالن می توان به کنسرت رامش در سپتامبر ۱۹۹۶ و کنسرت ابی در نوامبر ۱۹۹۷ اشاره کرد.
موشک هشداردهنده (، ، ) که بنام «ناقوس» یا ضربه به بام شناخته می شود، شیوه هشدار از حمله موشکی نظامی است که وزارت دفاع اسرائیل برای هشدار به ساکنان ساختمان ها؛ قبل از موشک باران استفاده می کرد تا فرصت کافی برای پناه گرفتن داشته باشند.&lt;ref name="Ynet/Heb"&gt;&lt;/ref&gt; اسرائیل از این شیوه برای اولین بار در سال ۲۰۰۶ استفاده کرد و در سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ و در سال ۲۰۱۴ نیز آن را در جنگ علیه غزه به صورت گسترده مورد استفاده قرار داد. در این روش برای اخطار به ساکنان یک ساختمان، ابتدا به وسیلهٔ راکت کوچکی، انفجار کوچکی در بام خانه ایجاد می کنند تا ساکنان ساختمان متوجه هدف قرار گرفتن بشوند و فرصت ترک محل داشته باشند، با گذشتن مدت زمانی، حملهٔ اصلی شروع شده و کل ساختمان نابود می شود.
سید ابراهیم ضیاء قشقایی مشهور به ضیاءالواعظین (۲۲ خرداد ۱۲۶۷ شیراز – ۳ خرداد ۱۳۲۲ تهران) روزنامه نگار و سیاست مدار ایرانی بود. زندگی نامه. پدرش سیدمصطفی یزدی از روحانیون شیراز بود و خودش نیز پس از تحصیل در مدارس دینی در ۲۵ سالگی به کلکته هند رفت و مدتی با روزنامهٔ حبل المتین همکاری کرد. در سال ۱۲۹۵ خورشیدی به شیراز بازگشت و در حزب دموکرات فارس فعالیت کرد تا به زندان انگلیسی ها افتاد. بعد از آزادی به پایتخت رفت و در سال ۱۳۰۰ خورشیدی روزنامه ایران آزاد را تأسیس کرد. این روزنامه در دی ۱۳۰۱ به دلیل چاپ مقالات تند علیه احمدشاه قاجار مدتی توقیف شد ولی بعداً مجدداً به کار افتاد اما چاپ مقالهٔ تندی با عنوان «وضعیت پوشالی» در این روزنامه سبب شد احمدشاه او از او به عدلیه شکایت کند. در آن مقاله آمده بود: «با اینکه می بینیم سلطنت ما پوشالی، مجلس ما پوشالی، حکومت ما پوشالی است، چگونه انتظار داشته باشیم که شئون جامعه محفوظ مانده حیثیات مملکت در خارج و داخل محترم باشد؟» گفته می شود در نهایت احمدشاه از شکایت صرف نظر کرد ولی ضیاءالواعظین به صلاح دید مستوفی الممالک (نخست وزیر وقت) حاضر شد تن به تبعیدی اعلام نشده به هندوستان بد
هد. در راه هند وقتی به شیراز رسید، پافشاری سران عشایر باعث شد نظرش عوض شود و در سال ۱۳۰۲ به عنوان نماینده ایل قشقایی در دوره پنجم مجلس شورای ملی برگزیده شود و به تهران برود. در مجلس نیز به حمله به احمدشاه ادامه داد و با نقل نوشته هایی از روزنامه های آمریکایی و فرانسوی، او را متهم کرد که جواهرات سلطنتی را که به خزانه مملکت تعلق دارد به اروپا برده و فروخته است. مدیرالملک جم وزیرمالیه وقت در مجلس تکذیب کرد که احمدشاه جواهراتی از خزانه مملکتی با خود برده باشد و گفت جواهراتی که او با خودش برده بیش از پانزده تا بیست هزار تومان ارزش ندارد. اگر جواهراتی فروخته متعلق به خودش است نه خزانه. هنگامی که نوبت به مراسم ادای سوگند رسید، ضیاءالواعظین روی آن بخش از سوگند که دربارهٔ وفاداری به شاه بود، خط کشید و امضا کرد. رئیس مجلس این سوگند را نپذیرفت و همهمه میان نمایندگان افتاد اما ضیاءالواعظین زیر بار پذیرش سوگند وفاداری به شاه نرفت. ضیاءالواعظین در دوره های ششم و هفتم نیز به عنوان نماینده ایل قشقایی به مجلس رفت و حین نمایندگی باز هم دست به انتشار روزنامه ایران آزاد با هم لحن انتقادی زد و در نهایت این روزنامه به دلیل انتشار
سلسله مقالاتی با عنوان «ای مرد بزرگ» خطاب به رضاشاه پهلوی در سال ۱۳۱۱ برای همیشه بسته شد. او که دو سال پیشتر، دوره نمایندگی اش نیز به پایان رسیده بود، مجبور شد دنیای سیاست را کنار گذارد و تا پایان عمر گوشه گیر شود. پس از کناره گیری از مطبوعات و دنیای سیاست مجبور شد برای امرار معاش مدتی به کشاورزی روی آورد و در سال ۱۳۱۵ مغازه خواروبارفروشی به نام «روزی» در میدان بهارستان تهران تأسیس کند. ضیاءالواعظین از نخستین کسانی است که در ایران هشدار داده که در مدارس کشور فقط به محفوظات اهمیت داده می شود و دانش آموزان با کار و صنعت آشنا نمی شوند و تعلیماتشان آنها را نه تنها به کار و کسب تشویق نمی کند بلکه به پیشه پدرانشان هم بی رغبت می سازد تا جایی که شغل پدرانشان را عیب و عار می شمارند: «صنعتگران بعد از فرا گرفتن این درس ها و محفوظات بی دوام و اساس نمی خواهند در شغل خود باقی بمانند. فلاح زاده از فلاحت متنفر و پسر نجارزاده از تیشه بیزار. اولاد آهنگر از پتک و سندان، بافنده از کارخانه نساجی، تاجرزاده ازحجره تجارت گریزان است. مدارس ما و این قسم تعلیمات و تحصیلات سطحی برای مملکت رجالی تربیت نمی کنند که به تزاحم حیات، قادر به ه
نر و بازوی خویش اعتماد نموده، به موفقیت و پیشرفت درشغل خود راغب باشند. فقط مستخدمین علیل و مسلولی بیرون می فرستد که بعد از امتحان دادن محفوظاتی که مسلماً یک هفته نگذشته از خاطرشان محو می شود فوراً به دوایر دولتی چشم دوخته، تهیه وسائل می کنند که در ادارت دولتی یک صندلی اشغال نموده و از مالیه مملکت که باید صرف اصلاحات و آبادی گردد، ارتزاق نمایند. صدها دبپلمه و فارغ التحصیل در جلو هر میز کوچک استخدامی صف بسته و همه متوجه دولت های وقت شده، معاش می خواهند و چون عده قلیلی بیشتر پذیرفته نمی گردد، بالطبع عده کینه جو و خشم زده ها زیاد می شود». او با چنین بینشی، در سال ۱۳۰۲ مدرسه صنعتی شیراز را در محل آرامگاه محمّدرحیم خان فرزند کریم خان زند بنا کرد که دارای ماشین های آهنگری، نجاری، رنگرزی و ابزارآلات کشاورزی بود. در مجلس پنجم نیز پیشنهاد داد که در دبستانهای دولتی، کلاس های عملی صنعتی دائر شود و چهار دبیرستان از هشت دبیرستانی را که آن زمان (سال ۱۳۰۳) در تهران برپا بود، به کلاس های عملی و صنعتی تبدیل کند.
«افغانستان: برنامه سرمایه گذاری برای ارتقای عرضه انرژی» یا «توتاپ» یک طرح پیشنهادی برای انتقال برق است که برای افغانستان از کشورهای آسیای میانه برق تهیه می کند، و همچنین افغانستان را با ده شبکه توزیع انرژی جداگانه مرتبط می کند. این طرح به صورت غیررسمی توتاپ نیز خوانده می شود که مخفف اول اسامی کشورهای: ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، افغانستان و پاکستان است. این پروژه در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۵ توسط بانک توسعه آسیایی تصویب شد. تصمیم حکومت افغانستان در ۱ مه ۲۰۱۶ برای جایگزینی گذرگاه سالنگ به جای ولایت بامیان، به اعتراض مردم هزاره انجامید که احساس می کردند این تصمیم به منافع آنها لطمه زده است. در ۲ مرداد/اسد ۱۳۹۵ در جریان تظاهرات مردم هزاره در کابل و منفجر شدن بمبی که قبلاً در آن محل جاه سازی شده بود منجر به کشته شدن ۸۰ تن و مجروح شدن ۲۶۰ نفر شد.
ترومبوز وریدپورت نوعی از ترومبوز سیاهرگی است که بر روی ورید پورت اثر می گذارد که می تواند منجر به بالا رفتن فشارخون ورید پورت و در نهایت کاهش میزان خونرسانی به کبد شود. علائم و نشانه ها. این بیماری می تواند باعث تب، علائم سوءهاضمه و به تدریج درد شکمی شود. با این حال می تواند بدون بروز علائم منجر به بالا رفتن فشارخون ورید پورت قبل از تشخیص شود. علائم دیگر می توانند بر اساس علت ایجاد شوند. به عنوان مثال اگر ترومبوز وریدپورت به علت سیروز کبدی ایجاد شود، خونریزی یا علائم دیگری از بیماری کبد ممکن است بروز کند. اما اگر این بیماری بر اثر فلبیت عروق ایجاد شود علائم عفونت مانند تب، لرز، عرق شبانه نمایان خواهد شد. علل. از علل این بیماری می توان به کلانژیو کارسینوما، پانکراتیت، سیروز، دیورتیکولیت اشاره کرد. همچنین یکی از عوارض و سختی های جراحی برداشتن طحال(splenectomy) بروز این بیماری خواهد بود. تشخیص. تشخیص این عارضه معمولاً توسط سونوگرافی، سی تی اسکن با کنتراست و یا ام آرای صورت می گیرد. همچنین آزمایش سطح خونی دی دایمر نیز می تواند در تشخیص این بیماری کمک کننده باشد، زیرا در ترومبوز وریدپورت میزان شکستن فیبرین افزایش
یابد و این اتفاق منجر به افزایش سطح دی دایمر خواهد شد. درمان. برای درمان می توان از ضدانعقاد، شانت و در نهایت پیوند عضو استفاده کرد.
آژانس حفاظت نیروی پنتاگون ();(PFPA) یک سازمان آمریکایی مجری قانون در وزارت دفاع ایالات متحده (DoD) می باشد. این سازمان، کار حراست و حفاظت از ساکنان، مراجعان، و زیرساخت های پنتاگون مانند ساختمان مرکز مارک، مرکز بهداشت وزارت دفاع و دیگر اماکن متعلق به پنتاگون را برعهده دارد. این مأموریت توسط پرسنل و سرویس های زیر اجرا می شود: پلیس اجرای قانون (پلیس پنتاگون ایالات متحده)، تحقیقات جنایی، مأموران سرویس های حفاظتی؛ مأموران مدیریت تهدید شامل تکنیسین های شیمیایی، میکروبی، تشعشع هسته ای، هسته ای و مواد منفجره؛ ضد تروریسم؛ نیروی حفاظت و پرسنل امنیت فیزیکی. انتصاب مدیران ۲۰۰۶–۲۰۱۶. در اواخر سال ۲۰۱۶ جاناتان کوفر به عنوان سومین مدیر آژانس حفاظت نیروهای پنتاگون منصوب شد. این انتصاب در حالی بود که استیون ای کالوری مدیر آژانس حفاظت نیروهای پنتاگون، که یک منصب ارشد سرویس اجرایی در دفتر مدیرکل اداری و مدیریت بود، بازنشسته گردید. قبل از آخرین انتصاب او، کالوری(Calvery) به عنوان مدیر اعمال قانون و امنیت در وزارت داخله خدمت می کرد. کالوری از دانشگاه مریلند با مدرک لیسانس در رشته مدیریت بازرگانی فارغ التحصیل گردید. در اول می ۲۰۰۶
، کالوری به عنوان مدیر آژانس حفاظت نیروهای پنتاگون برگزیده شد. وی مسئولیت داشت تا خدمات فراگیری را جهت حفاظت از مردم، امکانات، زیرساخت ها و سایر منابع متعلق به محدوده پنتاگون و مایملک وزارت دفاع در منطقه نشنال کاپیتال ارائه دهد. با چنین حیطه عملی، وی اختیارات وزارت دفاع را بر اساس قانون 2674U.S.C نسبت به نیروی حفاظت، امنیت و نیروهای اجرای قانون بکار گرفت. او افسر اصلی ارتباط وزارت دفاع با دولت و مقامات محلی بود و به طور مستقیم با مجموعه های وزارت دفاع و سایر قسمت ها و آژانس های اجرایی در انجام مسئولیت ها و وظایف تعیین شده مراوده داشت. اولین مدیر آژانس حفاظت نیروی پنتاگون جان نستر جستر جونیور بود که قبلاً به عنوان رئیس پلیس پنتاگون خدمت کرده بود. تحت هدایت و راهنمایی های مدیر سابق استیون کالوری و مدیر فعلی جاناتان کوفر، آژانس حفاظت نیروی پنتاگون، قابلیت های تجزیه و تحلیل های اطلاعاتی حفاظتی جامعی را فراهم کرده است. این، شامل تحلیل های مربوط به تحلیل تهدیدات، تحقیق تهدیدات، و سرویس های اطلاعات جنایی برای حفاظت از تأسیسات پنتاگون، کارکنان و پرسنل ارشد وزارت دفاع می شود. آژانس حفاظت نیروی پنتاگون که در منطقه کلان
شهری واشینگتن مستقر است با سایر جوامع اجرای قانون و اطلاعاتی فدرال ارتباط دارد و ارزیابی و تحقیق حول تهدیدات برای حفاظت را با جزئیات هدایت می کند.
شهروندی جهانی () یک اصطلاح نوآورانه است که یک شخص را توصیف می کند که می تواند در هر سطحی با هر فردی، صرف نظر از فرهنگ و کشور خود، در سطح جهانی ارتباط برقرار کند. استفاده از این اصطلاح با افزایش آگاهی در مورد جهانی شدن و تبدیل هویت بشری از منظر صرفاً ملی به یک مفهوم وسیع ملی گسترش یافته است. مهارت هایی که یک شهروند جهانی باید انجام دهد عبارت است از: مهارت های مشارکت مدنی و اثر بخشی سیاسی، همدلی فرهنگی، احترام به تنوع، توانایی آشتی دادن درگیری ها و دستیابی به توافق از طریق راه حلهای صلح آمیز، از جمله بحث، مذاکره و گفتگو. مفهوم شهروندی جهانی، در مفهوم نگرش های بین المللی بیشتر معنادار است، با توجه به مشکلات موجود در جهان، مانند گرمایش جهانی و تهدیدات تروریستی و افزایش تعهد و وابستگی متقابل میان جمعیت های مختلف کشورهای مختلف. مبانی ایدئولوژیک شهروندی جهانی به حقوق بشر بستگی دارد، همان طور که در منشور سازمان ملل متحد آمده است از جمله حقوق اجتماعی فراتر از آن، اکثر جنبش های جهانی شهروندی بر مسئله کاهش شکاف بین مناطق توسعه و فقیر به عنوان بخشی از یک شهروند جهانی تأکید می کنند. تعریف. تعاریف بسیاری در ارتباط با موجود
یت و مقصد آن وجود دارد. اما همه موافقند که شهروندی جهانی شده فراملیتی است و به وحدت زندگی روی زمین معتقد است. زبان عربی. شهروندی که ریشه آن میهن است و از آن به شهروندان می رسد، یعنی مردم محلی. در حالی که یک جهانی شدن که ریشه آن یک جهان است معنی ساختن چیزی جهانی است. شهروندی جهانی به معنی مردم جهان است. در جهان عرب. این اصطلاح در میان روشنفکران عرب و اشخاص علاقه مند به دلایل مذهبی، قومی یا سازمانی، ممکن است دلیل آن باشد که ذهنیت عرب هنوز هم می بیند که جهانی شدن یک اصطلاح مترادف با آمریکا (آمریکا) است. در جهان. به گفته آکسفام، یک سازمان جهانی متمرکز بر غلبه بر فقر و رنج، این یک ویژگی مشترک شهروندان است که آنها درک تمام جهان و نه تنها محیط زیست خود را و نقش خود را به عنوان شهروندان در سراسر جهان را ببینید. احترام و توجه به تنوع بالا؛ درک کافی در مورد چگونگی کار جهان در شرایط اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، فنی و محیطی دارد. آنها بی عدالتی اجتماعی را نادیده می گیرند. مشارکت در کار اجتماعی در همه سطوح از محلی به جهانی. مایل به کار کردن برای ایجاد جهان پایدار تر. برعهده گرفتن مسئولیت اقدامات خود.
اردوگاه مار الیاس () اردوگاه «مار الیاس» کوچک ترین اردوگاه پناهندگان فلسطینی در لبنان؛ با مساحت ۵ کیلومتر مربع است که در آن ۳۳۰خانواده نزدیک به ۱۶۵۰ نفر در آن زندگی می کنند ولی تعداد فلسطینیان ثبت نام شده در اردوگاه در دفتر ثبت «اونروا» به حدود ۶۰۰ نفر می رسد. این اردوگاه در سال ۱۹۵۲ توسط «دیر مار الیاس» با هدف پناه دادن پناهندگان فلسطینی در «الجلیل» در شمال فلسطین تأسیس شد. اغلب ساکنان این اردوگاه مسیحی هستند. ویژگی ها. اردوگاه مار الیاس پایتخت سیاسی اردوگاه های فلسطینی در لبنان است و مرکز اصلی گروه های فلسطینی است که در لبنان فعال هستند و دفاتر جبهه مردمی آزادیبخش فلسطین و جبهه دمکراتیک برای آزادی فلسطین و جنبش فتح و سازمان صاعقه و جبهه مردمی آزادی فلسطین فرماندهی کل و جبهه مبارزه و شورای انقلاب قرار دارد. فضای چپ روانه بر این اردوگاه حاکم است ولی ویژگی اش آرامش و تأمین امنیت است و اینکه ارتش لبنان در این اردوگاه حضور ندارد.
پروژه آماد عنوان پروژه ای ادعایی در ایران است که هدف آن توسعه سلاح هسته ای معرفی شده است. ایران همواره بر صلح آمیز بودن صنعت هسته ای خود تاکید می کند اما مخالفان جمهوری اسلامی این کشور را به اقدام برای ساخت سلاح هسته ای متهم کرده اند. تاریخچه. گفته شده که پروژه عماد از سال ۱۹۸۹ آغاز شد و بنا بر گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) در سال ۲۰۰۳ پایان یافت. با این حال، اسرائیل مدعی است که بخش هایی از این فعالیت ها پس از آن نیز ادامه داشته است. ایران وجود هرگونه برنامه با هدف ساخت سلاح هسته ای را رد کرده و در سال ۲۰۱۵ به طور مشخص وجود پروژه آماد را انکار کرد. بررسی آژانس بین المللی انرژی اتمی. از سال ۲۰۰۵، آژانس بین المللی انرژی اتمی اطلاعاتی از کشورهای عضو دریافت کرد که نشان می داد ایران در اواخر دهه ۱۹۸۰ طرحی با هدف توسعه یک دستگاه انفجاری هسته ای آغاز کرده است. بر اساس این اطلاعات، فعالیت ها ابتدا در بخش هایی از مرکز تحقیقات فیزیک (PHRC) آغاز شد و در اوایل دهه ۲۰۰۰ به پروژه های زیرمجموعه آماد، به رهبری محسن فخری زاده، متمرکز گردید. گزارش آژانس بیان می کرد که پروژه آماد شامل چندین طرح برای طراحی و یکپارچه س
ازی کلاهک های هسته ای (پروژه های ۱۱۰ و ۱۱۱)، ساخت اجزای انفجاری (پروژه ۳) و غنی سازی اورانیوم (پروژه ۴) بوده است. طبق همین اطلاعات، «فعالیت های پروژه آماد در اواخر سال ۲۰۰۳ متوقف شد و اسناد آن ثبت گردید؛ تجهیزات و محل های کار پاک سازی یا برچیده شدند تا نشانه ای از ماهیت حساس فعالیت ها باقی نماند.» در اوت ۲۰۱۵، ایران طبق نقشه راه اطلاعات بیشتری به آژانس ارائه کرد و بار دیگر وجود هرگونه برنامه برای تولید سلاح هسته ای و به ویژه وجود پروژه آماد را رد نمود. در گزارشی با عنوان "ارزیابی نهایی درباره مسائل گذشته و حال برنامه هسته ای ایران" که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، آژانس نتیجه گرفت: «پیش از پایان ۲۰۰۳ طیف گسترده ای از فعالیت های مرتبط با توسعه یک دستگاه انفجاری هسته ای در ایران انجام شد که به صورت یک تلاش هماهنگ سازمان دهی شده بود. برخی فعالیت ها بعد از ۲۰۰۳ ادامه یافت، اما این اقدامات فراتر از مطالعات امکان سنجی و علمی و کسب برخی توانایی های فنی پیش نرفت. آژانس هیچ نشانه معتبری از فعالیت های مرتبط با توسعه سلاح هسته ای پس از سال ۲۰۰۹ در ایران ندارد.» عملیات اسرائیل در ۲۰۱۸. در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۸، مأموران موساد به یک انبا
ر محرمانه در جنوب تهران نفوذ کرده و ۱۰۰ هزار سند شامل مدارک کاغذی و فایل های رایانه ای مرتبط با پروژه آماد (۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳) را خارج کردند. در ۳۰ آوریل همان سال، بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل، این اسناد را به طور عمومی ارائه داد. به گفته او، مدارک نشان می داد ایران درباره اهداف هسته ای خود به جامعه بین المللی دروغ گفته و پروژه آماد طراحی، تولید و آزمایش پنج کلاهک با قدرت ده کیلوتن برای نصب روی موشک ها را دنبال می کرده است. در واکنش، محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران در توییتر نوشت که این مدارک «بازنشر اتهامات قدیمی» است که پیش تر آژانس به آن پرداخته بود. طبق نظر دیوید آلبرایت از مؤسسه علم و امنیت بین الملل، آرشیو یادشده نشان می داد برنامه هسته ای ایران پیشرفته تر از برآوردهای پیشین غرب بوده و در صورت خروج ایران از برجام، امکان ساخت سلاح در مدت کوتاهی، شاید تنها چند ماه، وجود داشته است. اما به گفته روزنامه نگار یوناه جرمی باب و کارشناس هسته ای جفری لوئیس، بسیاری از محتوای اصلی این اسناد پیش تر در گزارش های آژانس آمده بود، هرچند این مجموعه جزئیات بیشتری از اهداف مشخص ایران برای زرادخانه احتمالی اش ارائه کرد
. نفتالی بنت در ۳۱ می ۲۰۲۲ در حساب توییتر خود خبر از ربایش اطلاعات حساس سازمان ملل توسط ایران داد و منبع گفته خود را مستندات عنوان کرد که موساد از ایران دزدیده و در گوگل درایو خود (نفتالی بنت) منتشر کرده بود. حمله به تاسیسات هسته ای ایران. در سال ۲۰۲۵، حملاتی بر علیه تاسیسات و دانشمندان هسته ای ایران از سوی اسرائیل و آمریکا انجام گرفت و سایت های هسته ای ایران، دچار آسیب جدی شد. پس از آن حمله، مسئولان ایرانی، بر آغاز عصر ابهام هسته ای ایران اشاره داشتند. دوره ای که فعالیت بازرسان آژانس در ایران ممنوع اعلام شد و همکاری ایران با آژانس کاهش یافت. در همین ایام، خبرهایی از سوی بازرسان آژانس منتشر شد که به ساخت یک تاسیسات هسته ای جدید در ایران اشاره می کرد اما مقامات ایرانی در این خصوص هیچ واکنشی نشان ندادند. در رسانه ها. رسانه های ایرانی. رسانه های ایرانی، این پروژه را یک پروژه قدیمی معرفی کردند که آژانس بین المللی پیشتر از مفاد آن آگاه بوده است. همچنین برخی از رسانه ها این افشای اطلاعات را اتهام افکنی علیه ایران دانستند. رسانه های ایرانی همچنین مدعی هستند که اطلاعات موجود در طرح ادعایی آماد که طراحی موشک های هسته