Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هواپیمای برییف آ-۴۰ آلباتروس (نام ناتو: پری دریایی) یک هواپیمای آبی-خاکی با موتور جت شوروی / روسی است که توسط شرکت هواپیمایی هواپیماسازی برییف برای نقش جنگ ضد زیر دریایی طراحی شده است. این هواپیما برای جایگزینی برییف بی ایی-۱۲ و هواپیمای زمین پایه ایلیوشین ۳۸ در نظر گرفته شده بود. پروژه پس از ساخت تنها یک نمونه اولیه به حالت تعلیق درآمد. با توجه به تجزیه اتحاد جماهیر شوروی این پروژه بعداً احیا شد و سفارشی توسط نیروی دریایی روسیه در نظر گرفته شده است. تاریخچه عملیاتی. این هواپیما بین سالهای ۱۹۸۹و ۱۹۹۸، ۱۴۰ رکورد جهانی را ثبت کرد.
بهار بیگم (؛ زادهٔ ۱۹۴۲) هنرپیشه مطرح اهل پاکستان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "شیر خان" و "آئینه" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نگار شده است.
محمد قوی خان (؛ – ۵ مارس ۲۰۲۳) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر اهل پاکستان بود. قوی خان بیش از ۲۰۰ فیلم سینمایی بازی کرده است و همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نگار شده است.
عبدالرحمان (; – ) هنرپیشه و کارگردان فیلم اهل بنگلادش بود. وی از سال ۱۹۵۸ تا دهه ۱۹۷۰ در فیلم های بنگالی، اردو و پشتو در داکا، کراچی و لاهور بازی کرده است.
اولدیا () روستای کوچکی است در استرالیای جنوبی. اولدیا در حاشیه شرقی دشت نولاربور، در ۸۶۳ کیلومتری (۵۳۶ مایلی) غرب پورت آگوستا در مسیر راه آهن سراسری استرالیا واقع شده است. اولدیا در فاصله ۱۴۳ کیلومتری از بزرگراه ایر قرار دارد.
میکویان میگ-۴۱ یا پک دا (، ' ' مجموعه هوایی آینده نگر برای رهگیری دوربرد " ') یک هواپیمای ردیاب مخفی / جنگنده سنگین است که توسط شرکت هواگرد روسی میگ در دست توسعه است. این هواپیما قرار است در اواسط سالهای ۲۰۲۸ میلادی جایگزین میگ-۳۱ در نیروی هوایی روسیه . به گفته تحلیلگر دفاع روسیه واسیلی کاشین، میگ-۴۱ به عنوان یک پروژه جنگنده نسل ++۵ یا جنگنده نسل ششم در نظر گرفته می شود.
سوخو اس-۷۰ اوخوتنیک ( 'شکارچی') که هانتر-بی (Hunter-B) نیز نامیده می شود، پهپاد رزمی سنگین شناساگریز روسی است که سوخو و میکویان آن را به عنوان یک پروژهٔ هواگرد نسل ششم توسعه می دهند. این هواگرد بی سرنشین براساس پهپاد قدیمی تر اسکت شرکت میگ، ساخته شده و برخی از فناوری های جنگنده نسل پنجم سوخو-۵۷ را در بر می گیرد. مدتی بعد برنامه ریزی شد تا مشابه با برنامه اسکای بورگ نیروی هوایی آمریکا، زیر نظر خلبانان سوخو-۵۷ عمل کند. توسعه. می توان گفت اوخوتنیک از سال ۲۰۱۱ یعنی از زمانی که سوخو از طرف وزارت دفاع روسیه برای هدایت برنامه طراحی و ساخت یک پهپاد شناسایی و رزمی جدید انتخاب شد، به طور مستمر در حال توسعه است. پهپاد جدید بر اساس داده های برنامه قبلی پهپاد رزمی (Mikoyan Skat) توسط کمپانی میگ و سوخو به طور مشترک در حال توسعه است. کار توسط انجمن تولید هواپیماهای نووسیبیرسک (NAPO)، بخشی از شرکت سوخو انجام شده است. در اسناد این مجموعه، این پهپاد به عنوان «یک هواپیمای بدون سرنشین نسل ششم» مشخص شده است. اولین ماکت برای آزمایش ها زمینی در سال ۲۰۱۴ ساخته شد. نمونه اولیه این هواپیمای بدون سرنشین برای اولین بار در ژوئیه ۲۰۱۷ فاش
شد که پیکربندی تمام بال این هواپیمای بدون سرنشین را نشان می دهد. در نوامبر ۲۰۱۸، این پهپاد اولین سری تست های تاکسی، سرعت و توقف را در حالت کاملاً مستقل در باند کارخانه NAPO انجام داد و در حالت دویدن بر روی باند، به حداکثر سرعت ۲۰۰ کیلومتر در ساعت رسید. در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۹، سومین نمونه اولیه قابل پرواز هواپیمای Su-57 (شماره bort 053) با طرح و رنگ استتار دیجیتالی جدید، همراه با تصویری دیجیتالی از اوخوتنیک در بالا و پایین آن و علامت های منحصر به فرد در دم عمودی، مشاهده شد. در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۹، اولین نمونه قابل پرواز هواپیمای بدون سرنشین در کارخانه NAPO دیده شد. به گفته مقامات روسی، از Su-57 به عنوان آزمایشگاه پرواز برای آزمایش سیستم های هواپیمایی اوخوتنیک استفاده می شود. در اواخر ماه مه ۲۰۱۹، اوخوتنیک یک سری آزمایش ها پروازی را انجام داد که طی آن این هواپیمای بدون سرنشین چندین متر بالاتر از باند کارخانه NAPO پرواز کرد. در ۳ اوت ۲۰۱۹، اوخوتنیک اولین پرواز اصلی خود را انجام داد. این پهپاد حدود ۲۰ دقیقه در ارتفاع ۶۰۰ متری بر فراز مرکز آزمایش پرواز دولتی چکالوف در آختوبینسک پرواز کرد و چندین دور را در اطراف گردش کرد. د
ر ۷ اوت همان سال، وزارت دفاع روسیه ویدئویی از اولین پرواز اوخوتنیک را منتشر کرد. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۹، وزارت دفاع روسیه ویدئویی را منتشر کرد که اولین پرواز اوخوتنیک را در کنار جنگنده پنهانکار نسل پنجمی سوخو-۵۷ (نام گذاری در ناتو: Felon) نشان می دهد. گزارش شده است که پهپاد به طور مستقل عمل می کند و بیش از ۳۰ دقیقه با تعامل با سوخو-۵۷ پرواز می کند تا آزمایش رادار جنگنده و محدوده تعیین هدف را برای استفاده از سلاح های دوربرد هوایی خارج از برد پدافند هوایی دشمن انجام دهد. در ۱۲ فوریه ۲۰۲۱، به گفته یک منبع در مجتمع صنایع نظامی، سه نمونه اولیه دیگر در کارخانه هواپیمایی نووسیبیرسک چکالوف در دست ساخت است. مدل دوم یک نسخه اصلاح شده از نمونه اولیه است در حالی که نمونه های سوم و چهارم سریال تولید سریال یکسان است. این پیشرفت ها و تغییرات مربوط به سیستم های تجهیزات رادیو الکترونیکی آنبورد و عناصر ساختاری بستر هوا خواهد بود. سه نمونه اولیه دیگر باید برای آزمایش های پرواز در سال های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ آماده باشند. این منبع در مجموعه صنایع نظامی همچنین گفت که این سری اوخوتنیک مجهز به یک نازل مسطح استاندارد خواهد بود تا رد حرارتی و راد
اری آنها بیشتر کاهش یابد. طراحی. طراحی اوخوتنیک بر اساس طرح تمام بال (بال دیس) است و شامل استفاده از مواد کامپوزیت و مواد جاذب رادار است که باعث می شود هواپیمای بدون سرنشین در هنگام پرواز کمتر دیده شود. وزن آن حدود ۲۰ تن و طول بال آن در حدود ۲۰ متر (۶۵ فوت) است. پیشران این هواپیمای بدون سرنشین یک موتور توربوفن بنام ساترن AL-31F که این موتور در هواپیمای جنگنده سوخو Su-27 نیز استفاده می شود، یا یک موتور نوع توسعه یافته AL-41F، نصب شده بر روی جنگنده های سوخو-۳۵ اس (Su-35S) و نمونه های اولیه سوخو-۵۷. اگرچه اولین نازل اگزوز نمونه اولیه معمولی بود و می توانست رد راداری هواپیمای بدون سرنشین را افزایش دهد، اما همان طور که در یک ماکت در سالنی در نمایشگاه هوایی ماکس(MAKS 2019) نشان داده شد، در نمونه ارتقا یافته آینده می توان اگزوز بهبود یافته و همچنین ورودی موتور تغییر یافته را مشاهده کرد. گزارش شده است که حداکثر سرعت این هواپیمای بدون سرنشین، هنگام حمل محموله داخلی آن ۱۰۰۰ کیلومتر در ساعت است. به احتمال زیاد اوخوتنیک طوری طراحی شده است که بتواند به عنوان «پهپاد هم پر» (loyal wingman) کنترل شده توسط سوخو-۵۷ عمل می کند.
این هواپیما از نظر شکل ظاهری شباهت زیادی به پهپاد لاکهید مارتین آرکیو-۱۷۰ سنتینل دارد. در دسامبر ۲۰۱۱، نیروهای ارتش ایران توانسته بودند که با هک کردن سامانهٔ کنترل یک آرکیو-۱۷۰ و در اختیار گرفتن کنترل آن، پهپاد مزبور را کاملاً سالم در ایران به زمین بنشانند. گمان می رود مهندسان روسی توانسته اند به فناوریهای آرکیو-۱۷۰ هک شده توسط ایران دسترسی داشته باشند. جستارهای وابسته. توسعه مرتبط
دیوداس () یک فیلم در ژانر اکشن-کمدی محصول سال ۲۰۱۸ کشور هند است. از بازیگران این فیلم می توان به آکینی ناگرجونا، نانی و راشمیکا ماندانا اشاره کرد.
پره توربین یا تیغه توربین، جزء جداگانه ای است که بخش مهمی از یک توربین گازی یا توربین بخار را تشکیل می دهد. این تیغه ها وظیفه استخراج انرژی در دما و فشار بالا را دارند که توسط احتراق تولید می شود. پره های توربین بیشتر جزء محدود کننده توربین های گازی هستند. برای کار کردن در این محیط دشوار، پره های توربین بیشتر از مواد خاص مانند سوپرآلیاژها ساخته می شوند و بسیاری از روش های مختلف خنک کننده به کار می رود که می توان آن ها را به عنوان سرمایش داخلی و خارجی و پوشش های حرارتی طبقه بندی کرد. خستگی تیغه عامل اصلی خرابی توربین های بخار و توربین های گازی است. خستگی، ناشی از تنش به وجود آمده از لرزش و صوت در محیط کاری توربین است. برای محافظت از تیغه ها در برابر این فشارهای بالا، از وسایل کاهش دهنده اصطکاک استفاده می شود. پره های توربین بادی و توربین آبی برای کار در شرایط مختلف طراحی شده اند که به طور معمول سرعت و چرخش کمتری دارند. مقدمه. در موتور توربین گازی، یک محور وجود دارد که بیشتر پره های توربین به آن وصل می شوند. آن بخش توربین از طریق محور (یا "شفت") دیگری به یک کمپرسور وصل می شود و آن بخش کمپرسور می تواند نیروی محو
ری یا گریز از مرکز را تحمل کند. هوا از طریق کمپرسور فشرده می شود و فشار و دما را بالا می برد. سپس دمای احتراق با سوختن مواد داخل محفظه احتراق، که بین کمپرسور و توربین قرار دارد، افزایش می یابد. گازهای خروجی با دمای بالا و فشار بالا از توربین عبور می کنند. توربین انرژی را از این جریان استخراج می کند، فشار و دمای هوا را پایین می آورد و انرژی جنبشی را به کمپرسور در امتداد محور مرکزی منتقل می کند. این فرایند بسیار شبیه به نحوه کار یک کمپرسور محوری به صورت معکوس، است. بخش های مختلف توربین در انواع مختلف موتور متفاوت است، معمولاً موتورها با تعدادد دور بالا بیشترین بخش توربین را تشکیل می دهند. [] تعداد بخش های توربین می تواند در چگونگی طراحی پره های توربین مؤثر باشد. بسیاری از موتورهای توربین گازی طرح های دوقلو هستند، به این معنی که یک محور با فشار بالا و یک محور با فشار کم وجود دارد. سایر توربین های گازی از سه محور استفاده می کنند، یک محور فشار متوسط بین محور فشار قوی و کم فشار اضافه می شود. توربین فشار قوی در معرض بالاترین دما و بیشترین فشار هوا قرار دارد و توربین کم فشار در معرض هوای سردتر و فشار کمتر قرار می گیر
د. تفاوت شرایط منجر به طراحی تیغه های توربین فشار بالا و کم فشار می شود که در انتخاب مواد و سرمایش تفاوت های چشمگیری دارند، حتی اگر اصول آیرودینامیکی و ترمودینامیکی یکسان باشند. در توربین های گازی و بخار، تیغه ها با درجه حرارت بالا، فشارها و لرزش های زیاد روبرو هستند. پره های توربین بخار از اجزای مهم نیروگاه ها هستند که حرکت بخار با فشار و دمای بالا را که فشار موجود را به حرکت دوار محور توربین، تبدیل می کنند. حالت های محیطی و خرابی. تیغه های توربین در محیط های بسیار پر فشار داخل توربین گازی قرار می گیرند. آنها با درجه حرارت بالا، تنش زیاد و محیط با لرزش بالا روبرو می شوند. هر یک از این فاکتورها می توانند به خرابی تیغه ها منجر شوند، به طور مؤثری به موتور آسیب می زنند، بنابراین پره های توربین با دقت طراحی می شوند تا در برابر این شرایط مقاومت کنند. تیغه های توربین در اثر فشار گریز از مرکز در معرض تنش قرار دارند (توربین می تواند در ده ها هزار چرخش در دقیقه بچرخد (RPM)) و نیروهای مایع که می توانند باعث شکستگی، تسلیم یا خزش شوند. علاوه بر این، در مرحله اول (مرحله مستقیم پس از احتراق) یک توربین مدرن با دمای حدود ۲٬۵
۰۰ درجه فارنهایت (۱٬۳۷۰ درجه سلسیوس)، توربین های گازی اولیه با دمای حدود ۱٬۵۰۰ درجه فارنهایت (۸۲۰ درجه سلسیوس) و موتورهای جت نظامی مدرن مانند Snecma M88 با دمای توربین ۲٬۹۰۰ درجه فارنهایت (۱٬۵۹۰ درجه سلسیوس) و در تماس هستند. این درجه حرارت های بالا تیغه ها را تضعیف کرده و آنها را در معرض خرابی خزش قرار می دهد. درجه حرارت بالا همچنین می تواند تیغه ها را در معرض خرابی خوردگی قرار دهد. سرانجام، لرزش های ناشی از موتور و خود توربین می تواند باعث خرابی خستگی شود. مواد. عامل مهمی که در موتورهای جت اولیه وجود دارد، عملکرد مواد موجود در قسمت گرم (احتراق و توربین) موتور است. نیاز به مواد بهتر باعث تحقیقات زیادی در زمینه آلیاژها و تکنیک های تولید، شده است و این تحقیقات منجر به کشف مواد و روش های جدید بسیاری شده است که توربین های گازی مدرن را ممکن می سازد. یکی از اولین آنها Nimonic بود که در موتورهای بریتانیایی Whittle مورد استفاده قرار می گرفت. توسعه ابرآلیاژها در دهه ۱۹۴۰ و روشهای جدید پردازش مانند ذوب القایی خلاء در دهه ۵۰ باعث افزایش تحمل تیغه ها در برابر درجه حرارت بالا شد. روش های پردازش دیگری مانند فشار دادن ایزوا
ستاتیک داغ، آلیاژهای مورد استفاده برای تیغه های توربین و افزایش عملکرد تیغه های توربین را بهبود بخشید. پره های توربین مدرن اغلب از ابرآلیاژهای ترکیبی بانیکل استفاده می کنند که دارای کروم، کبالت و رنیوم نیز هستند. گذشته از پیشرفتهای آلیاژی، یک پیشرفت مهم، توسعه روشهای تقویت جامد (DS) و تک بلور (SC) بود. این روشها با هم ترازی مرزهای دانه در یک جهت (DS) یا از بین بردن مرزهای دانه به طور کلی (SC)، مقاومت زیادی در برابر خستگی و خزش ایجاد کردند. تحقیقات SC در دهه ۱۹۶۰ با پرات و ویتنی آغاز شد و حدود ۱۰ سال به طول انجامید. یکی از اولین پیاده سازی های DS با موتورهای J58 SR-71 بود. یکی دیگر از پیشرفتهای مهم فناوری مواد تیغه توربین، تولید روکش های مانع حرارتی (TBC) بود. در شرایطی که پیشرفت DS و SC مقاومت به خزش و خستگی را بهبود می بخشد، TBCها مقاومت به خوردگی و اکسیداسیون را بهبود می بخشند. اولین TBCهای مورد استفاده در دهه ۱۹۷۰، پوشش های آلومینید بودند. پوشش های سرامیکی بهبود یافته در دهه ۱۹۸۰ در دسترس قرار گرفت. این پوشش ها قابلیت تحمل دمای تیغه توربین را حدود ۲۰۰ درجه فارنهایت (۹۰ درجه سانتیگراد) افزایش داده اند. این
روکش ها همچنین عمر پره ها را بهبود بخشیدند و تقریباً در بعضی موارد عمر پره های توربین را دوبرابر کردند. بیشتر پره های توربین توسط روش investment casting (یا پردازش موم پخته شده) تولید می شوند. این فرایند شامل ایجاد یک قالب دقیق از تیغه ای است که با موم پر می شود تا شکل تیغه را تشکیل دهد. اگر تیغه توخالی باشد (یعنی دارای معابر خنک کننده داخلی باشد)، یک هسته سرامیکی در وسط آن قرار می گیرد. تیغه موم در زمان ساختن، با پوسته ای از نوعی ماده مقاوم در برابر حرارت روکش می شود و سپس آن پوسته با آلیاژ تیغه پر می شود. این مرحله می تواند برای مواد DS یا SC پیچیده تر باشد، اما روند مشابه است. اگر یک هسته سرامیکی در وسط تیغه وجود داشته باشد، در محلول حل می شود که تیغه را توخالی می کند. تیغه ها با TBC پوشش داده می شوند و سپس هر سوراخ خنک کننده ماشینکاری می شود. کامپوزیت های سرامیکی (CMC)، که الیافی از سرامیک مشتق شده از پلیمر هستند، برای استفاده در پره های توربین استفاده می شوند. مهمترین مزیت CMC نسبت به سوپرآلیاژهای معمولی، وزن سبک و قابلیت تحمل دمای بالاتر است. کامپوزیت های SiC / SiC متشکل از سیلیکون تقویت شده توسط الیاف
کاربید سیلیکون ساخته می شوند که مقاومت در برابر دمای آنها ۲۰۰–۳۰۰ درجه فارنهایت بالاتر از آلیاژهای نیکل می باشد. GE Aviation از چنین تیغه های کامپوزیتی SiC / SiC برای توربین کم فشار موتور جت F414 استفاده کرد. لیست مواد پره توربین. این لیست شامل همه آلیاژهای مورد استفاده در تیغه های توربین نیست. خنک کننده. در یک فشار فشار ثابت، با افزایش دمای ورودی توربین (TET)، راندمان حرارتی موتور افزایش می یابد. با این حال، درجه حرارت بالا می تواند به توربین آسیب برساند، زیرا تیغه ها تحت فشارهای گریز از مرکز قرار دارند و مواد در دمای بالا ضعیف تر هستند؛ بنابراین استفاده از خنک کننده تیغه توربین ضروری است. طرح های جدید مدرن توربین با دمای ورودی بالاتر از ۱۹۰۰ کلوین عمل می کند که خنک کننده نیز به کار برده می شود. روشهای خنک کننده. خنک کردن اجزاء با خنک کننده هوا یا مایع حاصل می شود. به نظر می رسد که خنک کننده مایع به دلیل ظرفیت گرمای زیاد و خنک کنندگی بهتر، جذابیت بیشتری دارد اما می تواند مشکل نشت، خوردگی، خفگی و غیره را ایجاد کند. از طرف دیگر، خنک کننده هوا اجازه می دهد تا هوای تخلیه شده بدون هیچ مشکلی وارد جریان اصلی شود. م
قدار هوای مورد نیاز برای این منظور ۱–۳٪ جریان اصلی است و دمای تیغه می تواند ۲۰۰–۳۰۰ درجه سانتیگراد کاهش یابد. روشهای خنک کننده زیادی در پره های توربین گازی استفاده می شود. جابجایی، پوسته مخصوص، خنک کننده نفوذگر، جریان خنک کننده، خنک کننده باله و … که در رده های خنک کننده داخلی و خارجی قرار می گیرند. در حالی که همه روش ها اختلافاتی دارند، همه آنها با استفاده از هوای خنک کننده (که اغلب از کمپرسور خارج می شود) برای از بین بردن گرما از تیغه های توربین کار می کنند خنک کننده داخلی. با عبور هوای خنک کننده از معابر داخلی تیغه آنرا خنک می کند. گرما توسط رسانش گرمایی از طریق تیغه منتقل می شود. یک سطح بزرگ داخلی برای این روش مطلوب است، بنابراین مسیرهای خنک کننده پر از مارپیچ و منفذهای کوچک هستند. معابر داخلی تیغه ممکن است به صورت دایره ای یا بیضوی باشند. خنک شدن با عبور هوا از طریق این معابر از توپی تیغه به سمت نوک آن حاصل می شود. این هوای خنک کننده از یک کمپرسور هوا تهیه می شود. در توربین گازی، مایع خارج شده از آن نسبتاً گرم است که از خنک کننده عبور می کند و با جریان اصلی در نوک تیغه مخلوط می شود. خنک کننده ضربه، با ان
تقال سریع هوا و تماس دادن آن به سطح داخلی تیغه کار می کند. این امر باعث می شود تا انتقال گرمای بیشتری نسبت به خنک کننده معمولی رسانش گرمایی داشته باشد. در بخش هایی با بیشترین دما از خنک کننده ضربه استفاده می شود. در نوعی پره های توربین، لبه حداکثر دما را دارد، در نتیجه خنک کننده ضربه نیز در قسمت میانی پره استفاده می شود. تیغه ها دارای بخش داخلی توخالی هستند و معابر خنک کننده داخلی نیز در آن قسمتها وجود دارد. خنک کننده هوا از ناحیه لبه وارد می شود و به سمت لبه در حال چرخش می رود و عمل خنک کردن را انجام می دهد. خنک کننده فیلم (همچنین به عنوان خنک کننده فیلم "نازک" نیز شناخته می شود)، نوعی از پرکاربرد بودن، تأثیر خنک کننده بالاتری را نسبت به خنک کننده همرفت و انقباض فراهم می کند. این تکنیک شامل پمپ کردن هوای خنک کننده از تیغه از طریق چندین سوراخ کوچک یا شکاف در سازه است. یک لایه نازک (هوا) از هوا خنک کننده در سطح خارجی تیغ ایجاد می شود ، انتقال حرارت از جریان اصلی را کاهش می دهد، که دمای آن (۱۳۰۰–۱۸۰۰ کلوین) می تواند از نقطه ذوب ماده تیغه (۱۳۰۰–۱۴۰۰ کلوین) توانایی سیستم خنک کننده فیلم برای خنک کردن سطح به طور مع
مول با استفاده از پارامتری به نام اثربخشی خنک کننده ارزیابی می شود. اثر خنک کننده بالاتر (با حداکثر مقدار یک) نشان می دهد که دمای ماده تیغه به دمای خنک کننده نزدیکتر است. در مکانهایی که دمای تیغه به دمای گاز داغ نزدیک می شود، اثر خنک کننده به صفر نزدیک می شود. اثر خنک کننده عمدتاً تحت تأثیر پارامترهای جر خنک کننده خارجی (همچنین به عنوان خنک کننده "نازک" نیز شناخته می شود)، تأثیر خنک کننده بالاتری را نسبت به خنک کننده همرفت و ضربه ای فراهم می کند. این تکنیک شامل پمپ کردن هوای خنک کننده از تیغه از طریق چندین سوراخ کوچک یا شکاف در سازه است. یک لایه نازک (هوا) از هوای خنک کننده در سطح خارجی تیغ ایجاد می شود، در نتیجه انتقال حرارت در جریان اصلی را کاهش می دهد، دمای آن می تواند تا (۱۳۰۰–۱۸۰۰ کلوین) بالا برود که از دمای نقطه ذوب ماده تیغه (۱۳۰۰–۱۴۰۰ کلوین) بیشتر است. توانایی سیستم خنک کننده خارجی برای خنک کردن سطح به طور معمول با استفاده از پارامتری به نام اثربخشی خنک کننده ارزیابی می شود. اثر خنک کننده بالاتر (با حداکثر مقدار یک) نشان می دهد که دمای ماده تیغه به دمای خنک کننده نزدیکتر است. در مکانهایی که دمای تیغه
به دمای گاز داغ نزدیک می شود، اثر خنک کننده به صفر نزدیک می شود. اثر خنک کننده عمدتاً تحت تأثیر پارامترهای جریان مایع خنک کننده و هندسه تزریق قرار دارد. پارامترهای جریان مایع خنک کننده شامل سرعت، چگالی، جریان هوا و گشتاورهای موجود است که با استفاده از خصوصیات جریان خنک کننده و جریان اصلی محاسبه می شوند. پارامترهای هندسه تزریق شامل هندسه سوراخ یا شکاف (یعنی سوراخ های ستوانه ای شکل یا شکافها) و زاویه تزریق خنک کننده می باشد. یک برنامه نیروی هوایی ایالات متحده در اوایل دهه ۱۹۷۰ روشی برای ساخت تیغه توربین تولید کرد که هم خنک کننده خارجی و هم خنک کننده همرفت استفاده شده بود و هم اکنون این روش در پره های توربین های مدرن، متداول شده است. تزریق جریان خنک کننده در جریان اصلی باعث کاهش کارایی توربین می شود. فشرده سازی هوای خنک کننده باعث اتلاف زیاد انرژی می شود. همچنین بخش خنک کننده پیچیدگی قابل توجهی به موتور اضافه می کند. با افزایش در عملکرد کلی (توان و راندمان) توربین، باید همه این عوامل جبران شود. یان مایع خنک کننده و هندسه تزریق قرار دارد. پارامترهای جریان مایع خنک کننده شامل سرعت، چگالی، دمیدن و نسبت حرکت است که
با استفاده از خصوصیات جریان خنک کننده و جریان اصلی محاسبه می شوند. پارامترهای هندسه تزریق شامل هندسه سوراخ یا شکاف (یعنی استوانه ای، سوراخ های شکل یا شکافها) و زاویه تزریق. یک برنامه نیروی هوایی ایالات متحده در اوایل دهه ۱۹۷۰ بودجه بودجه ای برای ساخت تیغه توربین تولید کرد که هم فیلم و هم همرفت خنک شده بود و این روش در پره های توربین مدرن متداول شده است. تزریق کولر خونریزی شده در جریان باعث کاهش کارایی ایزنتروپی توربین می شود. فشرده سازی هوا خنک کننده (که به موتور کمک نمی کند) مجازات پرانرژی را تحمل می کند؛ و مدار خنک کننده پیچیدگی قابل توجهی به موتور اضافه می کند. با افزایش در عملکرد کلی (توان و راندمان) مجاز به دلیل افزایش دمای توربین، باید همه این عوامل جبران شود. سرمازدگی. سطح تیغه از مواد متخلخل ساخته شده است که به معنی داشتن تعداد زیادی حفره کوچک روی سطح است. خنک کننده هوا از طریق این سوراخ های متخلخل که یک نوار یا یک لایه مرزی خنک کننده را تشکیل می دهند کار می کند. علاوه بر این، این سرمایش یکنواخت در اثر پراکندگی مایع خنک کننده در کل سطح تیغه ایجاد می شود. خنک کننده باله. در لبه باریک خنک کننده خارجی بر
ای تقویت انتقال حرارت از نوعی تیغه استفاده می شود. در سطح تیغه تعدادی پین به شکل باله ماهی وجود دارد. انتقال حرارت از این باله ها و از طریق دیواره های جانبی انجام می گیرد. هرچه مایع خنک کننده با سرعت بالایی در باله ها جریان داشته باشد، جریان بهتر انتقال می یابد. عوامل زیادی در انتقال سرعت گرما نقش دارند و در این میان نوع پین و فاصله بین باله ها مهمترین آنهاست. خنک کننده ترشح. شبیه به خنک کننده خارجی است زیرا باعث ایجاد یک نوار نازک از هوای خنک کننده بر روی تیغه می شود، اما نوع ورود و خروج هوای خنک کننده متفاوت است. این نوع سرمایش در دماهای بالا مؤثر است زیرا به طور یکنواخت کل تیغه را با هوای خنک می پوشاند. هوا از طریق کانال های داخلی سازه جریان می یابد و سپس از طریق پوسته متخلخل عبور می کند تا تیغه را خنک کند. همانند خنک کننده خارجی، افزایش هوای خنک کننده باعث کاهش راندمان توربین می شود، بنابراین باید با بهبود عملکرد متعادل شود.
توپولوف پک دی ای یا PAK DA ( ، ' ' مجموعه هوایی آینده نگر برای حمل و نقل هوایی با برد طولانی " ' )، نسل بعدی بمب افکن استراتژیک رادار گریزروسیه است که توسط توپولف برای نیروی هوایی روسیه در حال توسعه می باشد. PAK DA قرار است انواع هواپیماهای های قدیمی ، یعنی Tupolev Tu-95 در سرویس نیروی هوایی روسیه جایگزین کند. اولین پرواز برای ۲۰۲۵-۲۰۲۶با تولید سریال در ۲۰-۲۰۲۹ برنامه ریزی شده است. پارامترهای فنی هواپیما باید شامل سرعت زیر صوتی، ۱۲۰۰۰کیلومتر برد عملیاتی و امکان حمل بارهای معمولی و هسته ای تا ۳۰تن باشد.
برییف آ-۶۰ یک هواپیمای آزمایشگاهی لیزر هوایی شوروی / روسی است که بر اساس هواپیمای ترابری ایلیوشین ایل-۷۶ ساخته شده است. در دهه ۱۹۷۰ مجتمع حمل و نقل هوایی ویژه توسط اتحاد جماهیر شوروی در کارخانه ماشین سازی تاگانروگ برای توسعه فناوری لیزر هوایی برای ارتش شوروی تأسیس شد.
شبانه (؛ زادهٔ ) با نام اصلی افروزه سلطانه راتنا هنرپیشه اهل بنگلادش است. وی بین سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۹۸ میلادی فعالیت می کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی فیلم (بنگلادش) شده است.
هت تریک با مزدک میرزایی یک برنامه تلویزیونی زنده فوتبالی است، که برنامه تحلیل فوتبال ایران آن هر هفته جمعه شب ساعت ۲۲:۰۰ و برنامه تحلیل فوتبال اروپا هر هفته دوشنبه شب ساعت ۲۴:۰۰ از شبکه ایران اینترنشنال پخش می شود. بنیان گذار، مجری و سردبیر و تهیه کنندهٔ این برنامه مزدک میرزایی و کارشناسان برنامه محمد تقوی و علیرضا مرزبان هستند. پیشینه. "هت تریک با مزدک میرزایی" در سال ۱۳۹۸ توسط مزدک میرزایی بنیان گذاری شد. اولین قسمت این برنامه در ۱۶ آذر ۱۳۹۸ پخش شد. ویژگی ها. پخش. برنامه "هت تریک ایرانی" هر جمعه ساعت ۲۲:۰۰ و برنامه هت تریک اروپایی هر دوشنبه ساعت ۲۴:۰۰ روی آنتن ایران اینترنشنال می رود. مجری این برنامه مزدک میرزایی است. کارشناس این برنامه محمد تقوی و علیرضا مرزبان است. درون مایه. فوتبال ایران. روند برنامه. برنامه "هت تریک" هر هفته به مرور و تحلیل رویدادهای مرتبط با فوتبال ایران می پردازد. در این برنامه صحنه هایی از بازی های لیگ برتر خلیج فارس و جام حذفی فوتبال ایران پخش می شود و به طور ویژه ای به فوتبال زنان در ایران می پردازد. هت تریک هر هفته به آنالیز فنی و کارشناسی داوری مسابقات فوتبال می پردازد و با استفا
ده از کارهای گرافیکی زیبا، تماشای برنامه را برای بیننده جذاب می کند. بخش های برنامه. بخش اول برنامه که مزدک میرزایی توضیحاتی درمورد آنچه که قرار است بینندگان در برنامه آن شب ببینند می دهند. در این بخش صحنه های مهم بازی ها به همراه توضیح اتفاقات و حواشی بازی ها پخش می شود. پس از اتمام خلاصه هر بازی، بازی از نظر فنی و آماری بررسی می شود. در بخش VAR، هر هفته کارشناسان داوری بریتانیایی در برنامه حضور پیدا می کنند و دربارهٔ صحنه های داوری بازی ها اظهار نظر می کنند. در بعضی قسمت های برنامه با مربیان و بازیکنان و روزنامه نگاران ورزشی خارج از ایران تماس تصویری برقرار می شود و دربارهٔ مسایل مختلف فوتبالی با مجری به گفتگو می نشینند. در این بخش با اجرای مزدک میرزایی رسانه های خبری فوتبال ایران بررسی می شود. در این بخش بازی های مهم یا خاص هر هفته (از بعد فنی یا کیفیت) توسط محمد تقوی آنالیز می شود و ماحصل آن با تصاویر مربوط به بازی و توضیحات وی پخش می گردد. در این بخش جدول لیگ برتر خلیج فارس در پایان بازی های هفته بررسی می گردد. در این بخش مسابقات برگزار شده در طول هفته در فوتبال زنان ایران بررسی می گردد. این بخش به عنوان
تیتراژ پایانی برنامه با تصاویری از بازی های لیگ پخش می شود. فوتبال اروپا. روند برنامه. برنامه "هت تریک" هر هفته به مرور و تحلیل رویدادهای مرتبط با فوتبال اروپا می پردازد. به طور معمول، این برنامه خلاصه ای از بازی های لیگ های معتبر اروپایی اعم از لیگ برتر فوتبال انگلستان، لا لیگا، بوندس لیگا، سری آ و لیگ ۱ را پخش می کند. بخش های برنامه. بخش اول برنامه که مزدک میرزایی توضیحاتی درمورد آنچه که قرار است بینندگان در برنامه آن شب ببینند می دهند. در این بخش صحنه های مهم بازی های فوتبال اروپا به همراه توضیح اتفاقات بازی ها پخش می شود. پس از اتمام خلاصه هر بازی، بازی از نظر فنی و آماری بررسی می شود. هر هفته در این بخش، آیتم هایی از فوتبال اروپا پخش می شود. در این بخش با اجرای مزدک میرزایی، رسانه های خبری فوتبال اروپا بررسی می شود. در این بخش بازی های مهم یا خاص هر هفته (از بعد فنی یا کیفیت) توسط محمد تقوی آنالیز می شود و ماحصل آن با تصاویر مربوط به بازی و توضیحات وی پخش می گردد. در این بخش جداول لیگ های اروپایی در پایان بازی های هفته بررسی می گردد. این بخش به عنوان تیتراژ پایانی برنامه با تصاویری از بازی های لیگ های ا
روپایی پخش می شود.
نیروی زمینی فدراسیون روسیه (به ؛ "Sukhoputnye voyska Rossiyskoy Federatsii") نیروهای زمینی نیروهای مسلح روسیه هستند. مأموریت. مسئولیتهای اصلی نیروهای زمینی محافظت از مرزهای ایالتی، نبرد در زمین، امنیت سرزمین های اشغالی و شکست نیروهای دشمن است. نیروهای زمینی باید بتوانند هم در جنگ هسته ای و هم در جنگ غیرهسته ای به ویژه بدون استفاده از سلاح های کشتار جمعی به این اهداف برسند. علاوه بر این آنها باید بتوانند در چارچوب تعهدات بین المللی خود از منافع ملی روسیه محافظت کنند. فرماندهی اصلی نیروهای زمینی به طور رسمی وظایف زیر را بر عهده دارد: تجهیزات. خلاصه تجهیزات. ارقام زیر از http://warfare.be گرفته شده است. ارقام ذکر شده به عنوان "فعال" فقط شامل تجهیزاتی می شوند که به نظر سرویس پذیر بوده و در سرویس فعال گردش می شوند.