Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آذر هاشمی (زادهٔ ۱۳۳۲ در آبادان) موسیقی دان، نوازنده سنتور و آهنگساز اهل ایران است. زندگی هنری. آذر هاشمی در سال ۱۳۳۲ در آبادان متولد شد. در ۱۰ سالگی به هنرستان موسیقی ملی وارد شد و هنرستان را تا دریافت مدرک لیسانس ادامه داد. او پس از فارغ التحصیل شدن از هنرستان موسیقی به جهت تکمیل تحصیلات خود راهی کشور اتریش، شهر وین شد و در آنجا علوم آهنگسازی و رهبری گروه کر را به مدت ۸ سال فراگرفت. از جمله استادان او می توان به توماس کریستین داوید، فرامرز پایور، محمود کریمی، فرهاد فخرالدینی و حسین دهلوی اشاره نمود. وی در سال ۱۳۸۵ موفق به اخذ مدرک درجه یک هنری (معادل دکتری) از وزارت ارشاد شد. او همچنین بازرس خانه موسیقی ایران است. بهمن ۱۳۸۲، در مراسم اختتامیهٔ نوزدهمین جشنوارهٔ موسیقی فجر، لوح تقدیر، چنگ زرین و ۱۰ سکهٔ بهار آزادی به آذر هاشمی اهدا شد. در چهاردهمین جشن خانه موسیقی ایران آذر هاشمی به همراه چند بانوی موسیقی دان دیگر مورد تجلیل قرار گرفت. فعالیت های هنری. برخی از فعالیت های هنری آذر هاشمی طی سالیان فعالیت او در جایگاه موسیقی دان به شرح زیر است:
شرم () نام یک مجموعه تلویزیونی اینترنتی سبک درام نوجوان است که به زندگی روزانه چند نوجوان می پردازد که در یک مدرسه در محله وست اند در شهر اسلو نروژ تحصیل می کنند. شرم توسط NRK P3 بخشی از ان آرکا متعلق به دولت نروژ تولید و پخش شده است. هر فصل این مجموعه تلویزیونی یک شخصیت اصلی دارد و به یک موضوع می پردازد. در فصل اول (ایوا) که سپتامبر ۲۰۱۵ پخش شد به مشکلات روابط، تنهایی و هویت می پردازد. فصل دوم (نورا) که در مارس ۲۰۱۶ پخش شد به مثلث عشقی، فمنیسم، تجاوز جنسی و خشنوت پرداخت. فصل سوم (ایزاک) که در اکتبر ۲۰۱۶ منتشر شد به سختی های آشکارسازی، همجنس گرایی، اختلالات روانی، و دین پرداخت. فصل چهارمش (سنا) که در آوریل ۲۰۱۷ منتشر شد موضوع محوری آن دین اسلام، عشق ممنوعه، و زورگیری مجازی بود.
تاری یه سندویک مو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل نروژ است. علت شهرت او بازی در نقش ایزاک والترسن در مجموعه تلویزیونی شرم است. تاری یه به همراه هنریک هولم به علت بازی خوب و تحسین برانگیزشان در سریال شرم موفق به دریافت دو جایزه معتبر نروژی شدند. تاری یه برای بازی در نقش ایزاک در سریال شرم نامزد دریافت جایزه سالانه صنعت تلویزیون نروژی Gullruten Awards شد.
بونیچیرو آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به شیمیزو اس-پالس و ساگان توسو اشاره کرد.
تتسویا آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به کونسادول ساپورو اشاره کرد.
یوتا آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ویسل کوبه و سانفریس هیروشیما اشاره کرد.
یوتارو آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به یوکوهاما مارینوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Japan U-20 بازی کرده است.
هیرویوکی آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به گامبا اوساکا اشاره کرد.
مائو آبه (؛ زادهٔ ) موسیقی دان اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
شو آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آویسپا فوکوئوکا و کاشیوا ریسول اشاره کرد.
شوهی آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به ناگویا گرامپوس و جف یونایتد ایچیهارا چیبا اشاره کرد.
هیروکی آبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در پست وینگر چپ برای باشگاه بارسلونا اتلتیک و تیم ملی ژاپن بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ژاپن بازی کرده است.
یوشینوری آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به توکیو وردی، و ساگان توسو، توکیو وردی، و کاوازاکی فرونتال اشاره کرد.
این نوشتار، فهرست نظامیان بلندپایه جمهوری اسلامی ایران است. امرا و سرداران تک-ستاره. درجه تک-ستاره در سازمان رزم ارتش جمهوری اسلامی ایران برای نیروی دریایی، دریادار و برای سایر نیروها، سرتیپ است. همچنین در سازمان رزم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای نیروی دریایی، «دریادار پاسدار» و برای سایر نیروها، «سرتیپ پاسدار» است. سرداران تک-ستاره فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران که سابقهٔ خدمت در سپاه پاسداران یا کمیته انقلاب اسلامی داشته باشند، عنوان «سرتیپ پاسدار» دریافت خواهند کرد. برخی از نظامیان ایرانی، پس از درگذشت شان، این درجه را به صورت افتخاری دریافت کرده اند. در مراحل ترفیع یک امیر یا سردار، از سرتیپ دوم به سرتیپ، ابتدا به وضعیت «سرتیپی موقت»، و سپس به وضعیت «سرتیپی دائم» ارتقاء می یابد. تمام مراحل ارتقای درجه امرا و سرداران، با تأیید فرمانده کل نیروهای مسلح انجام می شود. امرا و سرداران دو-ستاره. درجه دو-ستاره در سازمان رزم ارتش جمهوری اسلامی ایران برای نیروی دریایی، دریابان و برای سایر نیروها، سرلشکر است. همچنین در سازمان رزم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای نیروی دریایی، «دریابان پاسدار» و برای سایر نیر
وها، «سرلشکر پاسدار» است. تاکنون ۲۳ نفر درجه دوستاره را در حین خدمت دریافت کرده اند که ۱۲ نفرشان در قید حیات هستند. برخی از نظامیان ایرانی، پس از درگذشت شان، این درجه را به صورت افتخاری () دریافت کرده اند. امرا و سرداران سه-ستاره. درجه سه-ستاره در سازمان رزم ارتش جمهوری اسلامی ایران برای نیروی دریایی، دریاسالار و برای سایر نیروها، سپهبد است. همچنین در سازمان رزم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای نیروی دریایی، «دریاسالار پاسدار» و برای سایر نیروها، «سپهبد پاسدار» است. تاکنون هیچ کدام از نظامیان فعال در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران درجهٔ سه ستاره دریافت نکرده است. سید محمدولی قرنی، علی صیاد شیرازی، قاسم سلیمانی، محمد باقری، غلامعلی رشید، حسین سلامی و علی شادمانی این درجه را پس از درگذشتشان () دریافت کرده اند. امرا و سرداران چهار-ستاره. درجه چهار-ستاره در سازمان رزم ارتش جمهوری اسلامی ایران برای نیروی دریایی، دریابد و برای سایر نیروها، ارتشبد است. همچنین در سازمان رزم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای نیروی دریایی، «دریابد پاسدار» و برای سایر نیروها، «ارتشبد پاسدار» است. تاکنون هیچ کدام از نظامیان نیروهای مسلح
جمهوری اسلامی ایران درجه چهارستاره دریافت نکرده است.
واکنش اِن (معروف به واکنش آلدر-اِن) یک واکنش شیمیایی بین یک ترکیب حاوی پیوند چندگانه و یک ترکیب دارای هیدروژن آلیلی (اِن) برای تشکیل یک پیوند سیگما از طریق مهاجرت یک پیوند دوگانه ترکیب اِن از طریق مسیر جابه جایی [۵،۱] هیدروژن است. محصول واکنش فوق یک آلکن است که پیوند دوگانهٔ آن به موقعیت آلیلی جابه جا شده است.
w یکی از دستورهای سیستم های عامل لینوکس و یونیکس است؛ که اطلاعاتی راجع به کاربرهای متصل شده به سیستم عامل و فعالیتشان می دهد. استفاده در خط فرمان. طرز استفادهٔ این دستور در خط فرمان لینوکس به این صورت است: w [options] user [...] مثال. $ w vivek pts/0 192.168.1.6 14:10 3:24m 2.15s 0.00s dbus-launch --auto root pts/1 192.168.1.6 14:51 1:41m 0.16s 0.00s pager -s nixcraft pts/2 192.168.1.6 14:52 13:07 0.41s 0.02s vi /etc/passwd root pts/3 192.168.1.6 17:21 3.00s 0.12s 0.01s w -h
یک دایمر یا دوپاره الیگومری متشکل از دو مونومر می باشند که این دو ساختار توسط پیوندهای ضعیف یا قوی کووالانسی یا بین مولکولی به یکدیگر متصل شده اند. اصطلاح هومودیمر در مواقعی که دو دو دیمر کاملاً یکسان باشند(به عنوان مثال A-A) و هترودیمر زمانی که آنها متفاوت هستند (به عنوان مثال A-B) استفاده می گردد. عمل وارون دوپاره سازی یا دیمریزاسیون اغلب به نام تفکیک شناخته می گردد. هنگامی که دو یون با بار مخالف تشکیل یک دیمر را بدهند، آنها جفت یروم (Bjerrum pairs) نامیده می شوند."
باغ سعیدی یا باغ تاریخی سعیدی باغی است شامل باغ بزرگ (به وسعت ۴ هکتار) و دو عمارت تاریخی (در مرکز و جنوب باغ) و با قدمتی نزدیک صد سال که در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی به دست ابراهیم خان سعیدالایاله (سعیدی) از خوانین نیشابور ساخته شده است. عبدالله سعیدی فرزند میرزا ابراهیم، نماینده مردم نیشابور در دوره های هجدهم و نوزدهم مجلس شورای ملی در این باغ زندگی می کرده است. این بنای تاریخی در خیابان بنیاد شهید در نیشابور قرار دارد.
شعر بی پایان فیلمی درام و زندگی نامهای به نویسندگی و کارگردانی آلخاندرو خودوروفسکی محصول مشترک شیلی و فرانسه است. این فیلم در دو هفته کارگردانان جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ نمایش داده شد. داستان. این فیلم بازگو کنندهٔ زندگی آلخاندرو خودوروفسکی در دورهٔ نوجوانی و جوانی است که پیدایش هنر درخود و پیروی از آن را به تصویر کشیده است.
محمدعلی طاهر (عربی: محمد علی الطاهر)؛ (زاده: ۱۸۹۶) نویسنده و روزنامه نگار فلسطینی معروف به ابا الحسن در نابلس زاده شد و تحصیلاتش را در زادگاهش به اتمام رساند. وی با روزنامه های مختلفی کار می کرد از جمله روزنامه های «جوان عرب»، روزنامه جنوب سوریه. او مدتی رئیس اداره پست و تلگراف در نابلس بود و سپس در سال ۱۹۲۰ به قاهره منتقل شد و جزو اولین روزنامه نگارانی بود که نسبت به طرح انگلستان برای تأسیس دولت یهود هشدار داد. فعالیت ها. محمدعلی طاهر روزنامه «شورا» را در سال ۱۹۲۴ تأسیس کرد که یکی از معروف ترین روزنامه های عربی در ابتدای قرن بیستم بود. شورا یک روزنامه سیاسی و خاص موضوعات فلسطین، سوریه، لبنان و شرق اردن بود. این روزنامه به دلیل سیاستی که دنبال می کرد در کشورهای عربی ممنوع گردید. دستگیری. طاهر ۴ بار دستگیر شد و علت اصلی این دستگیری ها نیز نقطه نظرات ضد استعماری او بود. اولین بار در سال ۱۹۱۵ دستگیر و دو سال زندانی شد. بار دوم در سال ۱۹۲۵ و سومین بار در سال ۱۹۴۰ دستگیر گردید که موفق به فرار شد تا این که مورد عفو قرار گرفت؛ و آخرین دستگیری وی در سال ۱۹۴۹ در قاهره بود. درگذشت. محمدعلی طاهر سرانجام در ۲۲ اوت ۱۹۷۴ و
فات یافت و به همین مناسبت حبیب بورقیبه رئیس جمهور وقت تونس پیام تسلیتی با خط خودش نوشته و برای خانواده او فرستاد.
حالت بی صدا که به آن حالت سایلنت (انگلیسی: "silent mode") نیز می گویند نوعی تنظیم مخصوص گوشی های موبایل و پی جو است که با فعال شدنش آهنگ های زنگ و هشدار و در برخی موارد حتی حالت لرزش یا زنگ های هشدار غیرفعال و بی صدا می شوند. بر خلاف حالت هواپیما حالت بی صدا همچنان به کاربر اجازه می دهد تا تماس برقرار کرده و پیامک بفرستد یا دریافت کند. این گزینه برای موقعیت ها یا مکان هایی مانند جلسات سخنرانی، کتابخانهها، موزه ها، مکان های عبادت و همچنین در برخی مکان ها که استفاده از حالت سکوت یا خاموش کردن دستگاه اجباری است، مناسب است.
قدرت الله نوروزی شهردار اصفهان از سال ۱۳۹۶ تا سال ۱۴۰۰ به مدت چهار سال بوده است. در تاریخ ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ در جلسه غیرعلنی از مجموع ۱۳ رای با ۱۰ رای موافق شورای شهر اصفهان به سمت شهردار اصفهان منصوب شد و در تاریخ ۱۱ مهر ۱۳۹۶ به طور رسمی به عنوان شهردار شهر اصفهان انتخاب شد. وی پیش از این فرماندار شهرستان اصفهان در دولت اصلاحات بوده است. قدرت الله نوروزی دارای مدرک دکتری در رشته حقوق عمومی می باشد و هم اکنون عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان و مدیر پیشین گروه حقوق دانشگاه اصفهان است.
الکساندر ایلیچ اولیانوف (؛ زاده: ۱۲ آوریل ۱۸۶۶ – درگذشته ) یک روسی انقلابی و برادر بزرگتر ولادیمیر لنین بود. او همچنین بنام ساشا (مخفف نام اسکندر) معروف بود. تحصیلات. اولیانوف از کالج سیمبیرسک با درجه ممتاز فارغ التحصیل شد و در سال ۱۸۸۳ وارد دانشگاه سن پترزبورگ گردید و در آنجا درجه تخصصی علوم طبیعی را گرفت و مدال طلای دیگری را برای کار خود در زمینه زیست شناسی کسب کرد. فعالیت های سیاسی. در دانشگاه، در جلسات غیرقانونی و تظاهرات شرکت می کرد و برای دانشجویان و کارگران سخنرانی می کرد. در سال ۱۸۸۶، او عضو «شاخه ترور» جایگزین (حزب اراده ملی) شد. او یکی از نویسندگان مارکسیسم و از تأثیرگذاران آن بود. بعد از اعلام طبقه کارگر به عنوان یک «هسته حزب سوسیالیست»، در برنامه حزب، با ابتکار روشنفکران انقلابی در مبارزه با استبداد، ترور به عنوان ابزار مبارزه تأیید گردید. تلاش برای ترور الکساندر سوم. اولیانوف و رفقایش یک طرح ترور برای الکساندر سوم روسیه تهیه کردند. در اول مارس ۱۸۷۷ مصادف با ششمین سالگرد ترور الکساندر دوم سه نفر از آن ها که تلاش کردند تا یک بمب به کالسکه الکساندر پرتاب کنند، که توسط پلیس شناسائی و در نوسکی پرویپکت
بازداشت شدند. دستگیری و اعدام. الکساندر هرساله در این روز برای ادای احترام به پدر ترور شده اش به کلیسا می رفت. در پیگیری اولیانوف که هم ایدئولوگ گروه و هم شیمی دان تهیه کننده بمب بود دستگیر شد. در دادگاه اولیانوف به دفاع سیاسی از خود پرداخت. در دادگاه کلیه دست اندرکاران ترور به مرگ محکوم شدند و پنج نفر از محکومان به وسیلهٔ الکساندر سوم بخشوده نشدند که یکی از آن ها اولیانوف بود و او همراه ۴ نفر دیگر از رفقایش در ۸ مارس در شلیسلبورگ به دار آویخته شدند. یکی از آنهایی که بخشوده شد برونیسلاو پیلسودسکی برادر ژوزف پیلسودیکی بود. بعد از اعدام. اعدام برادر لنین ممکن است روی او تأثیر گذاشته و او را در امر مبارزه رادیکال تر کرده باشد چرا که او در اعتراضات دانشجوئی و تبلیغات انقلابی بیشتر شرکت می کرد، یا اینکه ممکن است نه، او به تاکتیک دیگری می اندیشید. می گویند وقتی خبر اعدام برادرش را شنید به آرامی گفت که «راه دیگری هست»، که شامل طرح ترور تزار یا سران عالی رتبه رژیم نمی شود. گرچه لئون تروتسکی می گوید بعید است که چنین باشد زیرا لنین تا اوایل سالهای ۱۸۹۰ یکی از طرفداران ترور بود، و این واقعیت که او در روزی که اولیانوف ا
عدام شد با برادر کوچکش دیمیتری ۱۳ ساله و خواهر کوچکتر ۹ ساله اش در خانه بود. در همان موقع هم لنین درگیر امتحانات نهائی فارغ التحصیلی اش بود. سیاره کوچک اولیانوف ۲۱۱۲ که توسط ستاره شناس روسی تامارا میخائیلونا سمیرانوا کشف شد به نام اولیانوف نامگذاری شد.
گریزولد در برابر کنتیکتحکم تاریخی دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا در جهت حق پایه ای حریم خصوصی به قانون اساسی ایالات متحده آمریکا اضافه شد. این پرونده شامل «قوانین کامستاک» کنتیکت بود که اشخاص را از استفاده از هرگونه مقالات یا ابزار پزشکی در جهت پیشگیری بارداری منع می کرد. این قانون با رای ۷–۲ توسط دیوان عالی به دلیل آنکه این قانون «حق حریم خصوصی نکاحی» را نقض می کرد باطل اعلام کرد و پایه حریم خصوصی و احترام به اقدامات درون خانوادگی را پایه گذاشت. این پرونده و پرونده های مشابه دیگر حق برخورداری از حریم خصوصی را به عنوان حق محافظت از نفوذ دولت می بینند. هرچند که منشور حقوق ایالات متحده آمریکا آشکارا به «حریم خصوصی» اشاره نمی کند اما قاضی دیوان عالی ویلیام او. داگلاس یک «پیامد قانونی» و «تجلی» از حمایتهای دیگر قانون اساسی مانند ماده خود-متهم سازی در متمم پنجم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا است. آرتور گلدبرگ در نوشتن نظر موافق خود از متمم نهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا استفاده کرد که این نظر حکم دیوان عالی را تأیید می کرد. قاضی بایرون وایت و قاضی جان مارشال هارلن دوم نظر موافق نوشتند و بحثی دربارهٔ ای
نکه حریم خصوصی مقررات مصوب متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا مورد حمایت قرار گرفته است انجام دادند.
استیوارت ادوارد وایت (; – ) رمان نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. برخی از آثار وی عبارتنداز:
حسین فرهادپور (۱۳۱۷ – ۷ تیر ۱۳۸۲) موسیقی دان، نوازنده و آهنگساز اهل ایران بود. زندگی نامه. حسین فرهادپور در سال ۱۳۱۷ در خانواده ای هنرمند، در شهر نوشهر متولد شد. مادرش، پروین سلیمانی بازیگر سرشناس تئاتر، سینما و تلویزیون بود. وی از دوران کودکی به موسیقی گرایش داشت، به همین سبب در هنرستان موسیقی ملی به تحصیل موسیقی مشغول و در سال ۱۳۳۷ فارغ التحصیل شد. در آن زمان سرپرست هنرستان موسیقی ملی روح الله خالقی بود. از جمله استادان او می توان به: ابوالحسن صبا، محمود ذوالفنون، علی تجویدی، موسی معروفی، حسین دهلوی و مصطفی کمال پورتراب اشاره کرد. او همچنین نواختن تمبک را نزد حسین تهرانی آموخت. حسین فرهادپور در سال ۱۳۳۹ پس از خاتمه خدمت سربازی به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد. وی با ارکستر فرامرز پایور نیز همکاری می کرد همچنین سرپرستی ارکستری را به عهده گرفت که در آن به غیر از ویلن و ویولا ساز قیچک یا غژک را که سازی محلی است، می نواخت. او ساز قیچک آلتو را نیز در محافل موسیقی اجرا و معرفی نمود. از او به عنوان اولین نوزاندهٔ قیچک که برای اجرای کنسرت به کشورهای اروپایی و آسیایی سفر کرده است یاد می کنند. وی با هنرمندان بسیاری
همکاری کرده است که از آن میان به هنرمندان زیر می توان اشاره کرد: هوشنگ ظریف، رحمت الله بدیعی، محمد اسماعیلی، حسن ناهید، پرویز مشکاتیان، «محمد دلنوازی»، «حسن منوچهری»، پروین صالح، «پروین شکالور» و … فرهاد پور در سال ۱۳۶۱ مدرک لیسانس در رشته سازهای ملی و موسیقی ایرانی را اخذ نمود. او در حیطه آهنگسازی و موسیقی فیلم و سریال نیز فعالیت داشت. فعالیت های هنری. از جمله فعالیت های هنری حسین فرهادپور، می توان به موارد زیر اشاره کرد: همکاری با برنامه گل ها، همکاری با ارکستر فرامرز پایور، همکاری با «ارکستر سازهای ملی»، همکاری با «ارکستر وزارت فرهنگ و هنر» به سرپرستی فرامرز پایور، اجرا در کشورهایی نظیر: فرانسه، ایتالیا، مجارستان، لهستان، رومانی، تونس، مراکش، الجزایر، مصر، کویت و بحرین، ساخت موسیقی برای چندین فیلم و سریال تلویزیونی آثار. حسین فرهادپور در بسیاری از آثار موسیقی زمان خود حضور داشته است که برخی از آنان عبارتند از: درگذشت. حسین فرهادپور روز شنبه ۷ تیر ۱۳۸۲ در سن ۶۵ سالگی در اثر سکته قلبی درگذشت. پیکر او صبح روز یکشنبه ۸ تیر ۱۳۸۲ از مقابل بیمارستان مدرس تهران به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا تشییع و به خاک سپرده
ریمون اوبراک (؛ ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۴ – ) رهبر مقاومت فرانسه در جنگ جهانی دوم و یک مهندس عمران اهل فرانسه بود. وی به خاطر نقش اش در مقاومت فرانسه برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده است. زندگی اولیه. ریمون اوبراک در یک خانواده متوسط یهودی در وزول اوت-سون فرانسه به دنیا آمد. پدرش آلبرساموئل در دوم مارس ۱۸۸۴ در وزول و مادرش هلن فالک در دوم مارس ۱۸۹۴ در کرست فرانسه به دنیا آمد. خانواده اش مغازه دار بودند. ریمون اوبراک در سال های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۷ به عنوان یک دانشجوی سیاسی با افکار چپ در دانشکده ملی راه و ساختمان تحصیل می کرد. او در همین سال ها با لوسی اوبراک جوان آشنا شد. ریمون بعد از فارغ التحصیلی از این دانشکده بورس ادامه تحصیلش را برای تحصیل در موسسه فناوری ماساچوست و دانشگاه هاروارد دریافت کرد و از تابستان سال۱۹۳۷ در این مراکز تحصیلاتش را ادامه داد. جنگ جهانی دوم. در جریان جنگ جهانی دوم ساموئل در ارتش فرانسه به عنوان مهندس راه و ساختمان در خط دفاعی ماژینو خدمت می کرد. او مجدداً در استراسبورگ با لوسی برنار دیدار کرد. آن ها در ۱۴ دسامبر ۱۹۳۹ در شهر دیژون با هم ازدواج کردند. ساموئل در ۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۰ توسط ارتش
آلمان به اسارت درآمد ولی توانست با کمک همسرش از اردوگاه نازی ها فرار کند. در اکتبر سال ۱۹۴۰ به همراه همسرش به مقاومت فرانسه پیوست. او نام های مستعار مختلفی داشت. نام هایی مانند واله، ارملن، بالمون و اوبراک از جمله نام هایی بود که از آن ها استفاده می کرد. شروع فعالیت ها. فعالیت های او و همسرش با رسم تصاویر بر روی دیوارها شروع شد. آن ها سپس به نوشتن تراکت و گذاشتن آن ها در صندوق های پستی افراد اقدام کردند. در پاییز سال ۱۹۴۰ اولین گروه زیر زمینی مقاومت بنام مقاومت جنوب را در شهر لیون تشکیل دادند. در ماه مه سال ۱۹۴۱ بعد از تولد اولین فرزندشان ژان پیر، به امانوئل داستیه دو لا ویژری کمک کردند تا اولین نشریه زیر زمینی بنام لیبراسیون منتشر شود. هدف از این نشریه تبلیغ مقاومت فرانسه بود. دستگیری. ریمون اوبراک در ۱۵ مارس سال ۱۹۴۳ در جریان یک خانه گردی معمولی دستگیر شد. هنگام دستگیری، او مدارک جعلی با نام فرانسوا واله به همراه داشت. کسانی که او را دستگیر کردند نمی دانستند چه کسی به دامشان افتاده است. نهایتاً او بعد از دو ماه آزاد شد. در۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۳ اوبراک به عنوان یکی از هشت رهبر عمده مقاومت با ژان مولن نماینده ژنرال
دو گل در فرانسه در منزل یکی از پزشکان هوادار مقاومت در کالوئیر-ا-کوئیر حومه لیون دیدار داشت. قرار بود در این دیدار ارتش مخفی مقاومت فرانسه تشکیل شود. این دیدار توسط گشتاپو مورد تهاجم قرار گرفت. کلاوس باربی فرمانده گشتاپو دستور داد تا هر هشت نفر دستگیر شوند. آن ها به زندان منتقل شدند و به دستور گشتاپو زیر شکنجه های وحشتناک قرار گرفتند. اوبراک توسط دادگاه پاریس به مرگ محکوم شد ولی مقامات امنیتی با این امید که بتوانند از او اطلاعاتی به دست بیاورند او را اعدام نکردند. نقش لوسی اوبراک. لوسی اوبراک تلاش کرد که ریمون را از زندان فراری بدهد. او که در آن زمان باردار بود توانست با کلاوس باربی افسر گشتاپو ملاقات کند. او مدعی شد که از ریمون باردار شده و به دروغ گفت که آن ها با هم ازدواج نکرده اند و در صورتی که فرزندش به دنیا بیاید غیرقانونی خواهد بود مگر اینکه گشتاپو اجازه دهد تا آن ها مخفیانه با هم ازدواج کنند. لوسی همچنین به یک قانون فرانسه نیز اشاره کرد که بر اساس آن یک محکوم به مرگ می تواند قبل از اعدام ازدواج کند و این قانون در مورد ریمون اوبراک صدق می کند. کلاوس باربی ابتدا مخالفت کرد ولی لوسی اوبراک یک افسر دیگر
گشتاپو را با یک بطری شامپاین و یک دستمال ابریشمی راضی کرد بتواند با ریمون ازدواج کند. به هرحال باربی اجازه داد که لوسی با همسر زندانی اش ملاقات کند. در زمان ملاقات، لوسی طرح مقاومت را به ریمون توضیح داد و گفت که آن ها می خواهند هنگامی که آلمان ها دارند او را از مراسم ازدواج به زندان برمی گردانند نیروهای مقاومت به کامیون آلمان ها تهاجم خواهد کرد. در ۲۱ اکتبر سال ۱۹۴۳ اوبراک از سلول زندان به محل مراسم ازدواجی که در مرکز فرماندهی گشتاپو برگزار شده بود منتقل شد. درست بعد از مراسم، اوبراک و ۱۳ نفر از افراد مقاومت که دستگیرشده بودند با یک کامیون به زندان منتقل شدند. در مسیر زندان، کامیون توسط چهار خودرو رزمندگان مقاومت هدف تهاجم قرار گرفت. لوسی اوبراک که شش ماهه باردار بود فرماندهی گروه های مهاجم را به عهده داشت. در این تهاجم ۴ محافظ آلمانی و راننده کامیون کشته شدند و تمامی ۱۳ تن از افراد مقاومت به همراه ریمون اوبراک آزاد شدند. بعد از این عملیات دیگر برای خانواده اوبراک بسیار خطرناک بود که فعالیت های مقاومت را در فرانسه ادامه دهد. آن ها چند ماه در روستاهای فرانسه مخفی شدند. خانواده اوبراک در فوریه سال ۱۹۴۴ چند روز
بعد از به دنیا آمدن ژان پییر اولین فرزندشان توسط نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا فرانسه را به قصد لندن ترک کردند. آن ها در لندن به دولت در تبعید شارل دو گل پیوستند. بعد از جنگ. پس از پایان جنگ جهانی دوم، اوبراک از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ در پست ارشد وزارت بازسازی فرانسه منصوب شد. در این دوران روابط اوبراک با شارل دو گل به دلیل گرایش کمونیستی اوبراک، به سرعت در حال تغییر بود. هنگامی که هو شی مین در سال ۱۹۴۶ برای استقلال ویتنام مذاکره کرد، تصمیم گرفت تا چندین ماه در خانه اوبراک ساکن شود در همین دوران بود که اوبراک از قیام ویتنام در برابر حکومت استعماری فرانسوی در دهه ۱۹۵۰ حمایت کرد. اوبراک همچنین در مجموعه ای از مواضع بین المللی خدمت کرده است. او از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۵ مدیر سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد (FAO) بود. در سال ۱۹۷۸، او به سازمان یونسکو، سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد برای همکاری در پروژه های خود پیوست. اوبراک در بسیاری از پروژه های مهندسی عمران در اروپا، شمال آفریقا و آسیا فعالیت می کرد. او در سال ۱۹۴۸ به ایجاد یک شرکت مشاوره مهندسی عمران کمک کرد، و در ابتدا کار خود را با مقامات محلی کمونیست، سپس در ا
روپای شرقی انجام داد. این ارتباطات نزدیک با اروپای شرقی بعدها منجر به اتهاماتی شد که جبهه ای برای جمع آوری پول برای کمونیست ها بوده است. او به عنوان یک مشاور فنی در دولت مراکش، که از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳ استقلال یافته بود، خدمت کرده است. اوبراک در اواخر دهه ۱۹۶۰ توسط هنری کیسینجر به عنوان یک واسطه مخفی بین آمریکایی ها و ویتنامی های شمالی در اوایل جنگ ویتنام مورد استفاده قرار گرفت. در اوائل دهه ۱۹۷۰ در پی پایان جنگ ویتنام به عنوان واسطه بین دولت های ویتنام و آمریکا مذاکره کرد، او همچنین به گروهی از روشنفکران و دانشمندانی که برای پایان دادن به جنگ تلاش می کردند، پیوست. در سال ۱۹۷۳ او با دبیرکل سازمان ملل متحد، کورت والدهایم، در زمینه پیگیری موافقت نامه های صلح پاریس در ژانویه ۱۹۷۳ برای پایان دادن به جنگ ویتنام کار کرد. در سال ۱۹۷۵، او با کورت والدهایم برای ارتباط با ویتنام شمالی و ویت کنگ را در چند ماه آخر جنگ همکاری کرد. در سال ۱۹۷۵، در هنگام بازسازی پروژه ها در ویتنام، اوبراک شاهد سقوط سایگون (هوشی مین) بود. در سال ۱۹۹۶ اوبراک زندگی نامه خود را تحت نام Où la mémoire s'attarde (جایی که حافظه از بین می رود) منتشر کرد.
اوبراک در زندگی پایانی خود برای آموزش نسل جوان در مورد خطرات توتالیتاریسم صحبت می کرد او همچنین به دنبال ترویج و یادآوری مقاومت فرانسه برای نسل جوان بود. اوبراک فرانسیس اولاند از حزب سوسیالیست را برای ریاست جمهوری فرانسه در سال ۲۰۱۲ تأیید کرد. خانواده. ریمون اوبراک سه فرزند (پسر ژان پیر، دختران کاترین و الیزابت) و ده نوه داشت. هوشی مین، یک دوست نزدیک ریموند اوبراک بود و زمانی که در سال ۱۹۴۶ فرزند سوم اوبراک به نام الیزابت متولد شد، پدرخوانده او شد. جوایز. وی برندهٔ جوایز زیادی شده است از جمله: فیلم ها. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که به نقش ریمون اوبراک در آن فیلم پرداخته داشته است، می توان به اشاره کرد. درگذشت، بزرگداشت. ریمون اوبراک در ۱۰ آوریل ۲۰۱۲، در ۹۷ سالگی، در بیمارستان نظامی وال-دو-گریس، در کنار خانواده اش درگذشت. همسر او لوسی اوبراک در ۱۴ مارس ۲۰۰۷ درگذشته بود. نیکولا سارکوزی رئیس جمهور، در بیانیه ای گفت که اوبراک با فرار از دست نازی ها در ۱۹۴۳ «تبدیل به یک افسانه در تاریخ مقاومت» فرانسه شد. فرانسوا اولاند در بیانیه ای گفت: «در تاریک ترین زمان ما، او بود که با لوسی اوبراک در خود و در ارزش های
جهانی جمهوری ما، منشأ قدرت برای مقاومت در برابر بربریت نازی بود.» مراسم بزرگداشت اوبراک با احترام کامل نظامی در روز دوشنبه ۱۶ آوریل ۲۰۱۲ برگزار شد. در این مراسم نیکولا سارکوزی رئیس جمهور و سه وزیر کابینه وی، ژرار لونگه، کلود گِئان و میشل مرسیه- از دولت شرکت داشتند. سه فرزند اوبراک و ده نوه و همچنین تعداد قابل توجهی از سیاستمداران فرانسوی مانند فرانسوا اولاند، فرانسوا بایرو، اوا ژولی و برتراند دلانو حاضر بودند. ارتش گروه کر آکاپلا سرود مقاومت فرانسه «سرود پارتیزان ها» را اجرا کردند. پیکر اوبراک در روز بعد تنها با حضور اعضای خانواده سوزانده شد و خاکستر او کنار لوسی اوبراک در آرامگاه خانوادگی در گورستان شهر بورگوندی به خاک سپرده شد.
مری نوای مرفری (; – ) رمان نویس و نویسنده داستان کوتاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. برخی از آثار وی عبارتند از:
تیمولئون خیمنز ()؛ با نام اصلی رودریگو لوندونو اچه وری (زادهٔ ) در حال حاضر فرمانده کل گروه شورشی کلمبیا به نام فارک، فرد نظامی اهل کلمبیا است. وی به تیموشنکو مشهور است. زندگی و تحصیلات. تیموشنکو در ۲۹ ژانویه ۱۹۵۹ در کالارکا شهرستان کیندیو کلمبیا زاده شد. پس از اتمام دبیرستان، به اتحادیه کمونیست های جوان پیوست. او در دانشگاه پاتریس لومومبا در مسکو تحصیل کرد و آموزش های نظامی اش را در یوگسلاوی به پایان رساند. او تحصیلاتش را در کوبا تکمیل کرد. رهبری فارک. تیموشنکو در نوامبر سال ۲۰۱۱ بعد از اینکه آلفونسو کانو رهبر فارک توسط ارتش کلمبیا کشته شد به مقام رهبری این گروه رسید. تیموشنکو با ۳۰ سال تجربه و شهرت فرماندهی نظامی احترام زیادی را در میان اعضای گروه فارک داشت به ویژه اینکه اعضای تندروی گروه فارک که هسته مرکزی رزمندگان محلی این گروه را تشکیل می دهند برای او احترام ویژه ای قائل بودند.به گفته نیروی هوایی کلمبیا رفقای او وی را به نام مارشال روسی سیمیون تیموشنکو خطاب می کنند. تیموشنکو قبل از رسیدن به مقام رهبری، فرماندهی گروه های چریکی یکی از فرماندهان بلوک میانه "ماگداله نا" در گروه فارک بود و ۸۰۰ رزمنده را در حو