Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آلفرد لازاریان (زاده - درگذشته )، اولین خواننده جاز فارسی، موسیقیدان، خواننده (سبک جاز) و مربی رقص ارمنی تبار اهل ایران بود. زندگی نامه. آلفرد لازاریان در یک خانواده ارمنی در ۱۹۲۸ میلادی (۱۳۰۷ خورشیدی) در تهران به دنیا آمد و در تهران به تحصیل پرداخت سپس به همراه خواهر خویش (لی لی لازاریان) جهت تحصیل راهی ایتالیا گشت و در «کالج موسیقی و هنر رم» به فراگیری موسیقی علمی و آموزش رقص های باله، سالسا و رقص والنتینو پرداخت. پس از دوران کالج به تهران بازگشت و به آموزش رقص و کارهای هنری موسیقی پرداخت. وی در سال ۱۹۵۰ (۱۳۲۹) در کلوپ آیران که به ریاست پدرش آرموند لازاریان بود شروع به فعالیت نمود. در آن سال ها خوانندگانی بودند که در گوشه و کنار جاز می خواندند؛ ولی کار هیچ کدامشان کامل و جدی نبود؛ از این رو اولین آهنگ سبک جاز را آن زمان خواند ولی سبک جاز را به همراه ویگن خواننده معروف به ایران شناساندند. در بسیاری از فیلم های قدیمی وی مربی رقص و کارگردان رقص بوده است. هنرپیشه هایی همچون گوگوش، فروزان، نادیا در بسیاری از فیلم ها توسط او تحت مربیگری رقص بوده اند. یکی از کارهای رقص تحت آموزش او در فیلم شب نشینی در جهنم که در آ
ن زمان به نوع خودش کار نوین و جدیدی به حساب می آمد. جاز یا جَز آهنگ ناشناخته. در دهه اول سی شمسی، دوک الینگتون ـ بزرگنام موسیقی جاز ـ قطعه ای به نام و افتخار اصفهان تنظیم کرد که برای مدتی روی بورس بود. اما اولین کسی که موسیقی جز را فارسی خواند آلفرد لازاریان بود؛ آن هم در دهه چهلم شمسی. آن موقع تک آهنگی که از لازاریان در رادیو پخش شد (ونوس) از خیلی ها دلبری کرد؛ اما مردم آن زمان از جاز لذت نمی بردند و آهنگ های کوچه بازاری را بیشتر می پسندیدند. همان موقع مطبوعات نوشتند آلفرد لازاریان به علت اشکال تراشی در کار و عدم استقبال از جاز بی خیال کار شده است. موسیقی جاز به دلیل سبک خاصی که در آن رقص و شادی ایرانی مردم قدیم رو نداشت در ابتدا مورد استقبال قرار نگرفت.
نام قدیم شهر خانقین و به زبان فارسی میانه به معنی دو خانه است در حقیقت خانقین معرب دو خانه یا دو خانگ پهلوی است این شهر در زمان ساسانیان در ناحیه موسوم به دل ایرانشهر واقع شده و یکی شهرهای استان شادفیروز است این شهر در مسیر جاده ابریشم قرار داشته و دروازه ورود به منطقه موسوم به عراق ایرانی و خراسان است و اهمیت ارتباطی مهمی بین ایرانشهر و سایر مناطق ایران داشته در نزدیکی همین شهر جنگ خونین جلولا واقع شد که طی آن علی رغم مقاومت سخت ایرانیان موفق به گشودن راه حود شدند و بعد از آن عمر خطاب خلیفه مسلمین دستور توقف نیروها را به سعد ابی وقاص سردار معروف عرب را داد و آرزو کرد که دیگر با ایرانیان روبرو نشود در این شهر آثاری از ساسانیان باقی مانده که مهمترین آن پلی است که هنوز برجای می باشد این پل که به پل الوند یا الون موسوم است آسیب دید که در زمان قاجار مرمت شد.
لیگ برتر افغانستان یا به طور رسمی لیگ برتر گلبهار افغانستان کوتاه نوشت APL به یک سری مسابقات کریکت ۲۰ آوره گفته می شود که توسط فدراسیون کریکت افغانستان برای اولین بار در سال ۱۳۹۷ در امارات متحده عربی در استادیوم کریکت شارجه برگزار شد. در مرداد ۱۳۹۷ انجمن بین المللی کریکت با طرح های این مسابقات اعلام موافقت نمود.دور دوم این مسابقات قرار است در سال ۱۴۰۳ در امارات متحده عربی در استادیوم کریکت شارجه برگزار شود که این مسابقات متشکل از شش تیم خواهد بود.در این مسابقات شش تیم از شش منطقه مختل افغانستان نمایندگی میکند؛ کابل، کندهار، بلخ، پکتیا، خوست و ننگرهار
نیروی پدافند هوایی سلطنتی سعودی چهارمین شاخه از نیروهای مسلح سلطنتی سعودی است. مقر این نیرو در ریاض قرار دارد که دارای یک تأسیسات زیرزمینی فرماندهی سیستم رادار و پدافند هوایی عربستان نیز هست. برخی تجهیزات. عربستان حدود ۲۵ درصد از کل بودجه سالانه خود را صرف خرید تجهیزات پیشرفته نظامی می کند و از این رو دارای تجهیزاتی مدرن است.
بسته ناطق یا سخنگو (The Talking Parcel) که نبرد در قلعه کاکاتریس نیز نامیده شده، نام کتابی است از جرالد دارل که در سال ۱۹۷۴ منتشر شده است. کارتون بسته ناطق. فیلمی کارتونی از این کتاب در سال ۱۹۷۸ به کارگردانی برایان کاسگراو و اقتباس رزماری آن سیسن، ساخته شده که محصول کشور انگلیس می باشد. داستان. دختر بچه ای به نام پنلوپه (پانی) در کنار شن های ساحل نشسته و با شن ها برای خود یک قلعه خیالی درست می کند. وقتی قلعه را درست می کند، خوابش برده و در خواب بسته ای را می بیند که در آب های دریا روان است و به سوی او می آید. این بسته سخنگوست و دختر بچه از داخل آن صدایی می شنود. بسته را باز می کند و متوجه می شود داخل این بسته سخنگو قفسی است که در آن یک طوطی قرار دارد. آقای «طوطی» برای پانی داستان دزدیده شدن دانشمندی به نام «اچ. اچ» که از اسرار سرزمین خیالی میتولوژیا آگاه است توسط کاکاتریس ها را تعریف می کند و او را برای نجات دانشمند از دست کاکاتریس ها با خود به سفر می برد. آنها در مسیر با شخصیت هایی مثل قطاری که در آسمان پرواز می کند و آنها را به قلعه کاکاتریس ها می برد (قطار پرنده)، تک شاخ ها، یک قورباغهٔ جاسوس، یک جانور عظی
م دریایی به نام «اسوالد» که گوش های سنگینی دارد و همچنین دسته ای از گرگها مواجه می شوند. اچ. اچ در قلعه کاکاتریس ها به آنها می گوید که به راسوها برای گاز گرفتن کاکاتریس ها و شکست دادن آنها نیاز دارند. آنها در پایان با کمک تک شاخ ها و راسوهای ترسو که حالا شجاعت خود را بدست آورده اند، کاکاتریس ها را شکست داده و اچ. اچ را نجات می دهند. نمایش فارسی. این کارتون به فارسی دوبله شده و از کارتون های خاطره انگیر دهه شصت خورشیدی بود. صداپیشگان. پانی (با صدای مینو غزنوی) طوطی (با صدای تورج نصر) قورباغه (با صدای کنعان کیانی) راوی داستان و اسوالد (با صدای غلامعلی افشاریه) دانشمند - اچ اچ (با صدای صادق ماهرو) رئیس گرگ ها (جواد پزشکیان) گوینده تیتراژ و رئیس کاکاتریس ها (با صدای محمدعلی دیباج) رئیس راسوها (با صدای احمد مندوب هاشمی)
تمتی هالکی، یکی از شاهان ایلام باستان است که اطلاعات زیادی از آن در دست نیست به غیر از اهدای پرستشگاهی به ایزد بزرگ شوش و کتیبه ای به زبان اکدی، او نیز مانند کوک ناشور یکم می گوید خواهرزادهٔ شیل ها است و این که نام او را بعد از ششصد سال شیلهاک اینشوشیناک زنده نگه داشته است. از حکمرانان و کارگزاران پس از وی می توان به کوک کیرواش، بالا ایشان، کوک ناخونته و کوک ناشور سومیرا اشاره کرد. البته به دلیل نقص منابع، اطلاع دقیقی از جانشین وی وجود ندارد.
هند غربی اسپانیا () یا آنتیل های اسپانیا (Spanish Antilles) نام پیشین مستعمرات اسپانیا در کارائیب بود. این جزایر اولین سرزمین هایی بودند که توسط اروپایی ها در آمریکا استعمار می شد. هند غربی اسپانیا نیز بخشی از امپراتوری این کشور در قاره آمریکا بود که در سال ۱۸۹۸ پس از جنگ آمریکا و اسپانیا تسلیم ایالات متحده آمریکا شد. برای بیش از سه قرن، اسپانیا شبکه ای از بندرها در دریای کاراییب شامل هاوانا (کوبا)، سان خوآن (پورتوریکو)، کارتاخنا (کلمبیا)، وراکروز (مکزیک)، و پورتوبلو (پاناما) را کنترل می کرد. برخی جزایر کوچک تر به عنوان نتیجه جنگ یا توافق های دیپلماتیک در طول قرون ۱۷ و ۱۸ به دیگر قدرت های اروپایی فروخته شدند یا به دیگر قدرت های اروپایی واگذار شدند. برخی دیگر از جمله جمهوری دومینیکن، استقلال خود را در قرن ۱۹ به دست آوردند.
مدرسهٔ سَن لویی یک مدرسه در تهران بود که در سال ۱۸۶۲ م. (۱۲۴۰ ه .خ) توسط لازاریست ها که مسیحیانی از فرقهٔ کاتولیک هستند، ساخته شد. در این مدرسه برای دانش آموزان مقاطع دبستان و دبیرستان کلاس ها به زبان فارسی و فرانسوی ارائه می شدند. این مدرسه پسرانه بود، اما موفقیت آن باعث شکل گرفتن مدرسهٔ دخترانهٔ مشابهی با نام مدرسه ژاندارک شد. مدرسهٔ سن لویی که به خاطر منش و روش متفاوت آموزگارانش از دیگر مدارس متمایز بود، در یک برههٔ زمانی با بیش از ۱۵۰ دانش آموز بزرگترین مدرسهٔ تهران بود. برخی از ادبا و روشنفکران تاریخ معاصر ایران همچون نیما یوشیج، صادق هدایت، علینقی وزیری و پرویز ناتل خانلری در این مدرسه تحصیل کرده اند. در سال ۱۳۵۲ ه .خ این مدرسه با مدرسه رازی ادغام شد. تاریخچه. در دوران حکومت کریم خان زند که روابط ایران و فرانسه خوب بود، به گروهی از مبلغین مذهبی کاتولیک لازاریست اجازهٔ احداث مدارس کاتولیک در ایران داده شد. لازاریست ها ابتدا در سال ۱۸۳۸ در نزدیکی ارومیه مستقر شدند و اولین مدرسه ها را در دوران حکومت محمدشاه قاجار در حوالی ارومیه و تبریز برای ارامنه و آشوریان باز کردند. (اوژن بوره، مبلغ مذهبی شهیر فرانسوی،
در گشودن مدرسهٔ تبریز نقش چشمگیری داشت). اولین این مدارس در روستای خسروآباد (در حوالی سلماس که در آن زمان تقریباً تمام جمعیتش مسیحی بودند) و در سال ۱۸۴۰ افتتاح شد. پس از آن ده ها مدرسهٔ پسرانه و دخترانهٔ مسیحی دیگر نیز در منطقهٔ آذربایجان تأسیس شدند. در سال ۱۸۶۳ شعبه ای دخترانه از این مدرسه، در منطقهٔ جلفا در اصفهان باز شد و در سال ۱۸۷۵ شعبهٔ پسرانه ای هم در همین شهر آغاز به کار کرد. تخمین زده می شود که در آن دوران حدود ۴۰٬۰۰۰ مسیحی در نواحی ارومیه و کردستان، ۳۴٬۰۰۰ تن در تبریز، ۷٬۰۰۰ تن در جلفای اصفهان و چند هزار مسیحی دیگر هم در تهران و شهرهای دیگر ایران می زیستند، که بسیاری از ایشان کاتولیک بودند. اگر چه این مدارس بیشتر برای ارامنه و آشوریان بودند، مسلمانان نیز در این مدارس تحصیل می کردند، و اگر چه بیشتر مطالب به زبان فرانسوی ارائه می شد اما گاهی تاریخ و جغرافیا و ادبیات فارسی نیز در آن ها تدریس می شد. هدف از احداث این مدارس، ترغیب ایرانیان ارمنی تبار (که عمدتاً پیرو فرقه ارتودکس بودند) و آشوریان ایران (که عموماً پیرو کلیسای مشرق یا لوتریانیسم بودند) به پیوستن به فرقهٔ کاتولیک ذکر شده است. مدرسهٔ سن لویی د
ر مارس ۱۸۶۲ م. (۱۲۴۰ ه .خ) در منطقهٔ لاله زار در تهران احداث شد. این مدرسه پسرانه بود و در سال اول تنها ۱۵ دانش آموز مسیحی و مسلمان در مقطع اول تا پنجم دبستان داشت. البته بعدها و از سال ۱۹۱۳ م. کلاس های مقطع متوسطه (دبیرستان) نیز در مدرسهٔ سن لویی تدریس شد (ابتدا فقط برای کلاس ششم و هفتم، و سپس برای کلاس های ششم تا نهم). کنت آرتور دو گوبینو مبلغ مذهبی فرانسوی که در آن زمان در دربار قاجار بود، مشوق تأسیس این مدرسه بود. همچنین در سال ۱۸۶۵ م. قسمت دخترانه ای هم (با نام "مدرسهٔ ژاندارک") به آن افزوده شد. در سال های ابتدایی، شاگردان مدرسهٔ سن لویی اندک بودند و بیشتر از ارامنه و آشوری ها بودند اما در سال های بعدی، وزارت فرهنگ بودجه ای به این مدارس تخصیص داد و تعداد دانش آموزان مسلمان از ارامنه و آشوری ها بیشتر شد. در سال های بعد، مدارس خارجی دیگری نیز در ایران تأسیس شدند چنانکه تعدادشان به مراتب از مدارس ایرانی بیشتر بود. بسیاری از رجال و زمامداران آن دوره در همین مدارس تحصیل کردند. با وقوع جنگ جهانی اول، بسیاری از این مدارس و از جمله مدرسهٔ سن لویی تعطیل شدند؛ اما پس از پایان جنگ، برخی از آن ها از جمله مدرسهٔ سن ل
ویی فعالیت خود را از سر گرفتند. در سال ۱۳۱۹ ه .خ رضاشاه دستور داد که تمام مدارسی که نام غیر ایرانی دارند، تغییر نام بدهند. در نتیجه، نام مدرسه سن لویی به «مدرسهٔ طهران» تغییر یافت و «مدرسهٔ ژاندارک» نیز «مدرسهٔ منوچهری» نامیده شد. اما پس از رضاشاه این قانون لغو شد و در نتیجه، این مدارس با هر دو نام مشهور ماندند. در مقایسه با مدرسه های دیگری که لازاریست ها تأسیس کردند، مدرسه های سن لویی و ژاندارک بیشتر روی آموزش علوم و زبان فرانسوی تمرکز داشتند و کمتر روی آموزش های دینی. در سال های آتی، تدریس زبان فارسی در این مدرسه رواج بیشتری یافت چنان که از سال ۱۳۲۸ ه .خ که مدیریت مدرسه به پدر روحانی لوکوندر محول شد، کلاس صبح ها به زبان فرانسوی و بعد از ظهرها به زبان فارسی تدریس می شد. در پایان کلاس ششم دبستان، دانش آموزان باید دو آزمون (یکی به فارسی و یکی به فرانسوی) پشت سر می گذاشتند تا مدرک اتمام دورهٔ ابتدایی را دریافت کنند. دانش آموزانی که در هر دو آزمون موفق می شدند، اجازه می یافتند که سال های هفتم تا نهم دورهٔ متوسطه را بگذرانند که در آن ادبیات و تاریخ و جغرافیای ایران توسط معلمان فارسی و ریاضیات و فیزیک و شیمی و علو
م تجربی به زبان فرانسوی توسط مبلغین کاتولیک فرانسوی تدریس می شد. در پایان سال نهم یک امتحان نهایی دیگر برگزار می شد. دانش آموزانی که در امتحان نهایی سال ششم فقط از آزمون فارسی سربلند بیرون می آمدند در سال های هفتم تا نهم فقط به فارسی تعلیم داده می شدند، اما می توانستند برای آزمون فرانسوی کلاس ششم دوباره تلاش کنند. بعد از جنگ جهانی دوم و در زمان حکومت محمدرضا پهلوی، مدرسهٔ سن لویی تهران از لاله زار به محل دیگری در عباس آباد منتقل شد. در سال ۱۳۵۲ ه .خ مدرسهٔ سن لویی با مدرسهٔ رازی ادغام شد و حاصل این ادغام، دبستان و دبیرستان رازی بود که در خیابان ولیعصر تهران به فعالیت ادامه دادند. ساختمان. مدرسهٔ سن لویی پس از سال ۱۹۰۹ م. به «مجموعهٔ شعاع السلطنه» منتقل شد. این مجموعه که در فاصلهٔ یک کیلومتری از ضلع شمالی میدان توپخانه، بین خیابان های لاله زار و فردوسی قرار داشت، حدود چهارهزار متر مربع مساحت داشت. این مجموعهٔ اعیانی، با هدف سکونت خانواده ها احداث شده بود و بخش های مختلف آن را برای مدرسه تغییر کاربری دادند. در دههٔ ۱۳۴۰ ه .خ، این ساختمان به روزنامهٔ کیهان فروخته شد و به کلی تخریب شد، و اینک به جز چندین عکس اثری
از آن باقی نمانده است. این مجموعه شامل چهار قسمت اصلی بود که عبارت بودند از شاه نشین، اتاق پذیرایی و هفت دری، اندرونی و بیرونی. شاه نشین در سمت شمالی ساختمان بود و کلاس های فارسی در آن برگزار می شد اما بعداً تخریب شد و آبخوری مدرسه را به جای آن ساختند. عمارت هفت دری که به آن پاویون هم گفته می شد، محل پذیرایی از مهمانان بود، اما بعداً تغییر کاربری یافت و کلاس های سال بالاتر فرانسوی آنجا تدریس می شد. ساختمان اندرونی ستون هایی شبیه به ساختمان هفت دری داشت و قبل از سال ۱۳۳۰ ه .خ کاملاً تخریب شده بود. ساختمان بیرونی نیز تبدیل به ورودی مدرسه شده بود و بسیاری از کلاس ها و نیز غذاخوری مدرسه در آن قرار داشتند. علاوه بر این چهار بخش اصلی، در سمت شمال شرقی مدرسه یک ساختمان مسکونی برای اقامت کشیشان و پدران روحانی وجود داشت. همچنین یک کلیسا در این مجموعه وجود داشت که حدود ۵۰ نفر ظرفیت داشت و در سمت راست آن مجسمه ای از مریم مقدس قرار داشت. ویژگی ها. سن لویی در زمان تأسیسش بزرگترین مدرسهٔ تهران بود و رفتار و منش آموزگاران مدرسهٔ سن لویی، آن را از مدارس دیگر متمایز می کرد. تنبیه بدنی که در آن زمان در مدارس ایران رواج داشت،
در مدرسهٔ سن لویی به کار نمی رفت. همچنین، مدرسه در زمان های بحران به افراد بحران زده کمک می کرد. یک وجه مشخصهٔ دیگر مدرسه، نحوهٔ تأمین هزینه ها بود. به جز دریافت شهریه، مدرسه از چند طریق دیگر تأمین بودجه می کرد. "بنیاد خیریه مزون مر" که در پاریس واقع بود، بخشی از هزینه های مدرسه را می پرداخت، و دولت های فرانسه و ایران هم (اولی سالی ۱۰۰۰ فرانک و دومی سالی ۲۰۰ تومان) به مدرسه کمک می کردند. همچنین، دانش آموزان بی بضاعت اجازه داشتند که به طور رایگان در مدرسه تحصیل کنند و وزارت معارف در حمایت از این هدف اعانه ای به مدرسه اعطا می کرد. شرط پذیرش رایگان دانش آموزان عبارت بود از نداشتن استطاعت مالی و دارا بودن سوابق مثبت آموزشی، که مدرسه برای همین منظور هر ماهه صورتی از ورقهٔ تحصیلی شاگردان را به وزارت معارف ارسال می کرد. معلمان و شاگردان. مدرسهٔ سن لویی در زمان تأسیس تنها ۱۵ دانش آموز داشت، اما تا سال ۱۹۱۱ م. شمار دانش آموزانش به ۳۵۰ نفر رسید. از معلمان شاخص این مدرسه می توان به سعید نفیسی و نظام وفا آرانی اشاره کرد؛ نیما یوشیج مجموعهٔ "افسانه" را (که مانیفست شعر نوی فارسی دانسته می شود) به معلمش نظام وفا تقدیم کرد.
برخی از شاگردان شاخص این مدرسه عبارت بودند از: غلامرضا رشید یاسمی، پل آبکار، داود پیرنیا، علی سهیلی، عبدالحسین صدیق اسفندیاری، مسیح دانشوری، موسی نوری اسفندیاری، پرویز ناتل خانلری، محمد حجازی، صادق هدایت، نیما یوشیج، علینقی وزیری، شمس الدین امیرعلایی، پژمان بختیاری، و داریوش شایگان.
گروه کُمِدی اَخَوان را محمود ظهیرالدینی در سال ۱۳۰۳ به منظور اجرای نمایش های کمدی با اجرای نمایش های اقتباسی از مولیر تأسیس کرد. ظهیرالدینی خود از اعضای فعال «کمدی ایران» بود و در ایفای نقش های کمدی و اجرای نمایش های انتقادی استعداد و تجربه داشت. همکاران او حسن سیاسی، احمد منزوی، نعمت مصیری، لرتا و ابوالقاسم لاچینی بودند. «کمدی اخوان» پس از فوت ظهیرالدینی منحل شد. ابتدا «کمدی اخوان» مرکز و محل مشخصی نداشت و تمرین ها اغلب در منزل اعضا انجام می شد. عمر «کمدی اخوان» خیلی کوتاه بود جز مدت کمی نپایید زیرا محمود ظهیرالدینی مسلول شد.
لگاتو یا متصل () در تئوری موسیقی نشانه ای از اجرای موسیقی و نت نویسی برای حرکتِ پیوسته و غیر استاکاتو در یک جملهٔ موسیقی است که با استفاده از یک خطِ منحنی به نام خط اتصال، یا در جمله های طولانی تر با نوشتن (Legato) اجرا می شود. لگاتو شکلی از جمله بندی یا «آرتیکولاسیون» در موسیقی است که برای نوعی از اجرا تفسیر می شود. در سازهای زهی، لگاتو با حرکت آرشه در یک جهت و در سازهای بادی و خوانندگی با یک نفس اجرا می شود. در لگاتوهای طولانی نیز با کمترین سکوت بین جمله ها اجرا می شود. در این نوعِ اجرا، از تکنیک هایی مانند گلیساندو نیز استفاده می شود.
کاکاتریس (Cockatrice) یا باسیلیسک (Basilisk)، موجودی افسانه ای با سرِ خروس و تنِ اژدهاست که بر روی دوپا راه می رود. ریشه ها. این موجود افسانه ای به طور برجسته ای برای قرون متمادی در خیالات و اسطوره های مردم انگلیسی زبان وجود داشته است. این موجود به شکل کنونی آن در اواخر قرن چهاردهم مورد اشاره قرار گرفته است. در فرهنگ انگلیسی آکسفورد ریشه کلمه کاکاتریس از زبان فرانسوی کهن ذکر شده که خود برگرفته از زبان لاتین میانه (کلمه کالکاتریکس) است.
انجمن علمی روان درمانی ایران (به انگلیسی: Iranian Psychotherapy Association)، انجمنی رسمی و قانونی است که از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران مجوز خود را دریافت نموده است و از سال ۱۳۹۵ فعالیت خود را آغاز نموده است. انجمن علمی روان درمانی ایران. این انجمن، مجوز خود را از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی دریافت نموده است. انجمن علمی روان درمانی ایران متشکل از گروه های تخصصی از روان درمانگران، پژوهشگران، استادان دانشگاهی و صاحب نظران حیطه روان درمانی در سراسر ایران است که با هدف اعتلای موقعیت روان درمانی به نفع مردم گرد یکدیگر جمع شده اند. فعالیت انجمن روان درمانی ایران، در چارچوب تعریف شده در اساس نامه، و شامل انواع «روی کردها» و «روش های» روان درمانی، در عرصه های سرپایی، بستری و جامعه است. رویکردها. منظور از «رویکردهای روان درمانی» انواع مکاتب نظری و عملی روان درمانی است. این رویکردها شامل (و نه محدود به) موارد زیر است: روش های تحت پوشش. منظور از «روش های روان درمانی» انواع آرایه ها و شکل هایی است که روان درمانی، بر اساس روی کردهای فوق، در آن ها ارایه می شوند. این روش ها شامل (و نه محدود به) موارد زیر
است: اعضای هیئت مدیره. در حال حاضر اعضای هیئت مدیره انجمن عبارتند از: فعالیت ها. این انجمن به برگزاری دوره های آموزشی، سمپوزیوم ها و همایش های سالیانه می پردازد. اولین همایش انجمن در ۲۵ تا ۲۷ بهمن ماه ۱۳۹۷ در تهران با عنوان روان درمانی فرازها و فرودها برگزار شده است. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی
ادوارد خورشودیان (؛ ) دیپلمات، ایران شناس و سیاستمدار اهل ارمنستان است که در بین سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۴ سفیر ارمنستان در قزاقستان و بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ سفیر ارمنستان در قرقیزستان بود. زندگی نامه. در ۱۹۸۵م دانشکدهٔ خاورشناسی دانشگاه دولتی ایروان را به پایان رساند. از ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰م در سن پترزبورگ به فراگیری دانش پرداخت و دورهٔ دکترای را در همان جا به پایان رساند. از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳م کارمند ارشد پژوهشگاه خاورشناسی ایروان بود. از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴م در پژوهشگاه هند و آلمانی و هند و ایرانی آلمان و از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷م بار دیگر در سمت کارمند ارشد پژوهشگاه خاورشناسی ایروان به کار سرگرم بود. وی در ۱۹۹۷م به ریاست بخش مربوط به ایران در وزارت امور خارجهٔ ارمنستان درآمد. خورشودیان در ۱۹۹۹م در سمت سفیر جمهوری ارمنستان در جمهوری های قزاقستان و قرقیزستان به کار پرداخت. وی دارای مدرک فوق دکتری در رشتهٔ تاریخ و عضو انجمن سکه شناسی شرق انگلستان است. مقالات بسیاری دربارهٔ روابط فرهنگی و ایران و ارمنستان و نیز مقالاتی دربارهٔ سکه شناسی ایرانی و ارمنی به چاپ رسانده است. خورشودیان متون فارسی میانه را به ارمنی ترجمه کرده و به چاپ رسانده است.
اتحادیهٔ پان ژرمن (در انگلیسی:Pan-German League ؛ در آلمانی:Alldeutscher Verband)نام یک سازمان ناسیونالیست پان ژرمنیست بود که در سال ۱۸۹۱ میلادی، یعنی یک سال پس از پیمان زنگبار تأسیس گردید. مواضع این سازمان بر روی مسئله آلمان، یهودستیزی، مسئله لهستان و پشیبانی از اقلیت های آلمانی زبان در دیگر کشورها بود. هدف این اتحادیه پرورش و پاسداشت ویژگی های آلمانی به عنوان نیروی متحدکننده بود. در ۱۹۲۲ اتحادیه ۴۰هزار عضو داشت که آبونه پرداخت می کردند. مقر مرکزی اتحادیه در برلین قرار داشت. نخستین رئیس اتحادیه ارنست هاسه بود که بعداً جای خود را به هاینریش کلاس داد. ماکس وبر نیز از اعضای برجستهٔ این اتحادیه بود.انحلال اتحادیه نیز در ۱۹۳۹ به وقوع پیوست. منابع. Wikipedia contributors, "Pan-German League," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pan-German_League&amp;oldid=859175042 (accessed October 19, 2018).
ونسان دو پل (؛ ۲۴ آوریل ۱۵۸۱ – ) قدیس مسیحی اهل فرانسه بود که فرقه لازاریست ها را بنیانگذاری نمود. مدرسه ژاندارک و کلیسای ژاندارک در منطقه ۱۲ شهرداری تهران که از مدارس کاتولیک در ایران به حساب می آید زیر نظر فرقه سن ونسان دوپل اداره می شود و هنوز هم مراسم عشاربانی روزهای یکشنبه در آن برپا می شود.
اوژِن بورِه (؛ – ) میسیونر، و زبان شناس اهل فرانسه بود. او در تشکیل مدرسه سن لویی در تهران نقش مهمی ایفا کرد.
مدرسه کاتولیک نوعی مدرسه مذهبی وابسته به کلیسای کاتولیک رومی است و بزرگترین مجموعهٔ مدارس غیر دولتی در جهان را تشکیل می دهد. برخی خانواده های کاتولیک فرزندانشان را برای تحصیل به این مدارس می فرستند.
مستمع آزاد به کسی گفته می شود که در یک کلاس آموزشی شرکت می کند اما در آزمون مربوط به آن شرکت نمی کند و نمره ای بابت حضورش در آن کلاس دریافت نمی کند. معمولاً مؤسسات آموزش عالی (نظیر دانشگاه یا کالج) امکان شرکت افراد در کلاس ها به صورت مستمع آزاد را فراهم می کنند، اگر چه برخی از مدارس آموزش متوسطه هم چنین اجازه ای را می دهند.
بنت هورن (به هلندی: Benthorn) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلفن آن درین واقع شده است.
کودود (به هلندی: Koedood) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بارن درخت واقع شده است.
کریمپن ان ده لک (به هلندی: Krimpen aan de Lek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کریمپنروارد واقع شده است. کریمپن ان ده لک ۶٬۵۴۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر هلزا خواهرخواندهٔ کریمپن ان ده لک هست.
لاکرفلد (به هلندی: Lakerveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زیدریک واقع شده است. لاکرفلد ۴۸۰ نفر جمعیت دارد.
بول نس (به هلندی: Bolnes) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ریدرکرک واقع شده است. بول نس ۲ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
لیس فلد (به هلندی: Liesveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در مولن وارد واقع شده است.
استایف آکر (به هلندی: Stuifakker) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وست فورنه واقع شده است. استایف آکر ۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
تانت هوف (به هلندی: Tanthof) یک محله در هلند است که در دلفت واقع شده است. تانت هوف ۲٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و c نفر جمعیت دارد.
پاپن فیر (به هلندی: Papenveer) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نیوکوپ واقع شده است. پاپن فیر ۱٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
فایلن دام (به هلندی: Vuilendam) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در مولن وارد واقع شده است.
ریپ ویترینگ (به هلندی: Rijpwetering) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کاخ ان براسم واقع شده است. ریپ ویترینگ c نفر جمعیت دارد.
وارموند (به هلندی: Warmond) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در تیلینگن واقع شده است. وارموند ۴٬۹۱۵ نفر جمعیت دارد.
رولوفارندس فین (به هلندی: Roelofarendsveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کاخ ان براسم واقع شده است. رولوفارندس فین ۶٬۹۸۹ نفر جمعیت دارد.
شاروناس بارتاس (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم نامه نویس، تهیه کننده فیلم و فیلم بردار صحنه اهل لیتوانی است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "پولا ایکس" اشاره کرد.
گیرندهٔ عامل تحرک اتوکرین، ایزوفرم ۲ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"AMFR"» کدگذاری می شود. عامل تحرک اتوکرین یک پروتئین تحریک کنندهٔ جابجایی تومور است که توسط سلول های تومور ترشح می شود و در بروز متاستازهای سرطانی نقش دارد. گیرندهٔ این پروتئین شباهت هایی از لحاظ توالی ژنی به پروتئین p53 دارد و در پخش شدن تومور مؤثر است.
فسفوئنول پیرووات کربوکسی کیناز ۱ (محلول) () یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"PCK1"» کدگذاری می شود. این آنزیم یکی از نقاط کنترلی اصلی در تنظیم فرایند نوگلوکززایی است و به همراه گوانوزین تری فسفات، ساخت اسید فسفوئنول پیروویک را از اگزالواستیک اسید سبب می شود. بیان این ژن توسط ترشح انسولین، گلوکوکورتیکوئید، گلوکاگون و آدنوزین مونوفسفات حلقه ای و رژیم غذایی، تنظیم می گردد.
لاکتات دهیدروژناز A () یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"LDHA"» کدگذاری می شود و یکی از مونومرهای لاکتات دهیدروژناز که خود نوعی آنزیم تترامر (چهار زنجیره ای) است. زیرواحدِ دیگر لاکتات دهیدروژناز، لاکتات دهیدروژناز B نام دارد.
ایزوزیم راست/چپ پیرووات کیناز () یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"PKLR"» کدگذاری می شود. پروتئین حاصله از این ژن یک پیرووات کیناز است که ساخت پیرووات و ATP را از فسفوئنول پیرووات سبب می شود. نقص در این آنزیم، یکی از دلایل شایع «کم خونی همولیتیک غیراسفروسیتی ارثی» است.
ابوالقاسم ابراهیم بن عبدالله حصیری از سیاستمداران و درباریان دورهٔ غزنویان است. وی فرزند ابوبکر حصیری است و در عهد سلطان محمود و مسعود غزنوی در حکومت آنان صاحب منصب بوده. وی در زمان محمود غزنوی از مشاوران بود و پس از درگذشتش، جانب سلطان مسعود را برای جانشینی بگرفت و از این روی در میان مشاوران ویژهٔ او جای داشت. ابراهیم پس از رفتن به سفر حج از حکومت کناره گرفت و به گوشه نشینی و عبادت روی آورد. زمان درگذشت او مشخص نیست ولی دانسته است که در زمان تألیف تاریخ بیهقی هنوز می زیسته.
ژولیت عواد (؛ با نام اصلی ژولیت نیکوغوس هاکوب هائوبیان زادهٔ ) بازیگر و کارگردان ارمنی تبار اهل اردن است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد: پیوند به بیرون.
ابراهیم سیمجور (درگذشتهٔ ۳۳۶ هجری برابر با ۹۴۸ میلادی) امیر و دانشمند عهد سامانی بود. وی فرزند ابوعمران سیمجور دواتی بود و از غلامانی به حساب می آمد که در دربار سامانی رشد کردند. وی چندی همچون پدرش به امارت مناطق مختلف منصوب شد. وی در کودکی نزد ابوبکر محمد ابن خزیمه، ابوالعباس محمد سراج، محمد بن حریث و ابوقریش محمد علم حدیث آموخت. پس از مرگ پدرش به حکومت موروثی سیمجوریان در قهستان دست یافت. او در عهد نصر بن احمد و نوح بن نصر، از امیران سامانی، می زیست و از سوی این دو گاه افزون بر قهستان مأمور ادارهٔ شهرهایی همچون هرات، نیشابور، گرگان، بخارا و مرو شده است.
ماریانا سیروات دردریان ( ؛ زادهٔ ) بازیگر ارمنی تبار اهل شیلی است. وی در یک خانواده ارمنی در کارکاس ونزوئلا زاده شد. در اواخر دهه ۱۹۹۰ به همراه خواهر بزرگ اش به شیلی نقل مکان نمود. ماریانا سیروات دردریان در دوران نوجوانی خود علاقه مند به بازیگری شد و در سال ۱۹۹۹ با بازی در تئاتر و تلویزیون آغاز به کار کرد. وی پس از آن در بسیاری از فیلم ها و سریال های تلویزیونی در شیلی بازی کرد و به یکی از محبوب ترین هنرپیشه های این کشور تبدیل شد. همچنین، ماریانا سیروات دردریان فعالیت هایی در زمینهٔ موسیقی نیز داشته و آلبوم هایی را منتشر کرده است. پیوند به بیرون.
ویل درخت (به هلندی: Wieldrecht) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دوردرخت واقع شده است. ویل درخت ۱۶۳ نفر جمعیت دارد.
ویلاند (به هلندی: Weijland) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بوده خرافن-ریوویک واقع شده است. ویلاند ۳۸۹ نفر جمعیت دارد.