Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یف از مجموع مقاطع برخورد تمام تعاملات موجود در ماده به دست می آید. سه تعامل غیرالاستیک مهم با اشعه ایکس در این سطوح انرژی شامل اثر فوتوالکتریک، پراکندگی کامپتون و تولید زوج هستند. پس از عبور از جسم، فوتون ها توسط آشکارسازی مانند فیلم هالید نقره، صفحه فسفر یا آشکارساز صفحه تخت دریافت می شوند. وقتی جسم خیلی ضخیم، چگال یا دارای عدد اتمی مؤثر بسیار بالا باشد، می توان از شتاب دهنده خطی (Linac) استفاده کرد. این دستگاه ها به شیوه ای مشابه با تولید اشعه ایکس عمل می کنند، یعنی با برخورد الکترون ها به آند فلزی، اما روش شتاب دهی آن ها بسیار پیچیده تر است. منابع رادیواکتیو مهر و موم شده. رادیونوکلئیدها اغلب در رادیوگرافی صنعتی استفاده می شوند. مزیت این منابع این است که برای عملکرد به برق نیاز ندارند، اما همین ویژگی باعث می شود که نتوان آن ها را خاموش کرد. دو رادیونوکلئید رایج ترین منابع در رادیوگرافی صنعتی عبارت اند از ایریدیوم-۱۹۲ و کبالت-۶۰، اگرچه در صنایع عمومی نیز رادیونوکلئیدهای دیگری استفاده می شوند. این ایزوتوپ ها بسته به مکانیزم واپاشی هسته ای، تابش را در مجموعه ای مشخص از انرژی ها منتشر می کنند. هر انرژی دارای ش
دت های مختلفی است که بستگی به احتمال وقوع نوع خاصی از واکنش واپاشی دارد. انرژی های برجسته در کبالت-۶۰ برابر با ۱.۳۳ و ۱.۱۷ مگاالکترون ولت و در ایریدیوم-۱۹۲ برابر با ۰.۳۱، ۰.۴۷ و ۰.۶۰ مگاالکترون ولت هستند. از نظر ایمنی تابشی، این موضوع باعث می شود کنترل و مدیریت آن ها دشوارتر باشد. این منابع همیشه باید در یک محفظه محافظت شده نگهداری شوند و چون پس از پایان دوره عمر مفید خود همچنان رادیواکتیو باقی می مانند، مالکیت آن ها معمولاً نیازمند مجوز است و معمولاً توسط یک نهاد دولتی ردیابی می شوند. در صورت وجود چنین شرایطی، دفع این مواد باید مطابق با سیاست های ملی انجام شود. رادیونوکلئیدهای استفاده شده در رادیوگرافی صنعتی به دلیل فعالیت ویژه بالا انتخاب می شوند. این فعالیت بالا به این معنی است که فقط نمونه کوچکی برای ایجاد شار تابشی مناسب لازم است. با این حال، فعالیت بالاتر معمولاً به معنای دز بالاتر در صورت قرارگیری تصادفی در معرض تابش است. فواید پرتونگاری دیجیتال. پرتونگاری دیجیتال پرتابل دارای فواید زیادی به شرح ذیل برای کاربران می باشد. پرتونگاری دیجیتال یک ترکیب ایده آل برای پرتونگاران می باشد که می توان با استفاده ا
ز تجهیزات و ابزارهای نرم افزاری تحلیل های مشکل و پیچیده را انجام داد و همچنین می توان فعالیت ها را در یک آزمایشگاه یا در مکان ساخت قطعات انجام داد و در سریعترین زمان به نتایج تست دست پیدا کرد. دوربین های رادیوگرافی. چندین طرح مختلف برای «دوربین های» رادیوگرافی توسعه یافته است. برخلاف دوربین های معمولی که دستگاهی برای دریافت فوتون ها و ثبت تصویر هستند، در رادیوگرافی صنعتی، «دوربین» به منبع فوتون های رادیواکتیو گفته می شود. بیشتر صنایع در حال انتقال از رادیوگرافی مبتنی بر فیلم به رادیوگرافی دیجیتال مبتنی بر حسگر هستند، مشابه روندی که در عکاسی سنتی رخ داده است. از آنجا که میزان تابشی که از سمت مقابل ماده خارج می شود قابل تشخیص و اندازه گیری است، تغییرات در این مقدار (یا شدت) تابش برای تعیین ضخامت یا ترکیب ماده به کار می رود. طراحی شاتر. یکی از طرح ها از یک شاتر متحرک برای آشکار کردن منبع استفاده می کند. منبع رادیواکتیو داخل یک جعبه محافظت شده قرار دارد؛ یک لولا به قسمتی از محافظت اجازه می دهد باز شود و منبع را در معرض قرار دهد تا فوتون ها بتوانند از دوربین رادیوگرافی خارج شوند. طرح دیگری برای شاتر، قراردادن منبع
در یک چرخ فلزی است که داخل دوربین می چرخد و بین حالت باز شدن (expose) و حالت ذخیره (storage) جابه جا می شود. دستگاه های مبتنی بر شاتر نیاز دارند که کل دستگاه، شامل پوشش سنگین محافظ، در محل تابش قرار گیرد. این موضوع می تواند دشوار یا غیرممکن باشد، بنابراین این نوع دستگاه ها تا حد زیادی توسط پروژکتورهای کابل گردان جایگزین شده اند. طراحی پروژکتور. طرح های مدرن پروژکتور از مکانیزم کابل گردان برای حرکت منبع تابش در طول یک لوله راهنمای توخالی به محل تابش استفاده می کنند. منبع در یک بلوک محافظت شده قرار دارد که سوراخی به شکل لوله ای با خم S مانند درون آن تعبیه شده است. در حالت ایمن، منبع در مرکز بلوک قرار دارد. منبع به یک کابل فلزی انعطاف پذیر به نام «پیگ تیل» متصل است. برای استفاده از منبع، یک لوله راهنما به یک سمت دستگاه وصل می شود و کابل گردان به پیگ تیل متصل می شود. سپس با استفاده از کنترل دستی، منبع از محافظ خارج شده و از طریق لوله راهنما تا نوک لوله حرکت می کند تا فیلم را در معرض تابش قرار دهد و پس از آن، دوباره با دسته ای به موقعیت کاملاً محافظت شده خود بازگردانده می شود. نوترون ها. در موارد نادر، رادیوگرافی
با نوترون ها انجام می شود که به آن رادیوگرافی نوترونی (Neutron Radiography یا NR, Nray, N-ray) یا تصویربرداری نوترونی گفته می شود. رادیوگرافی نوترونی تصاویر متفاوتی نسبت به پرتوهای ایکس ارائه می دهد، زیرا نوترون ها می توانند به راحتی از میان سرب و فولاد عبور کنند، اما توسط پلاستیک ها، آب و روغن ها متوقف می شوند. منابع نوترونی شامل منابع رادیواکتیو مانند آمریکیم-۲۴۱/برلیم (241Am/Be) و کالفورنیوم (Cf)، واکنش های الکتریکی D-T در لوله های خلا و راکتورهای هسته ای متعارف است. همچنین ممکن است از تقویت کننده نوترونی برای افزایش شار نوترون استفاده شود. ایمنی. ایمنی در برابر تابش، بخش بسیار مهمی از رادیوگرافی صنعتی است. آژانس بین المللی انرژی اتمی گزارشی منتشر کرده است که بهترین روش ها را برای کاهش میزان دز تابشی که کارگران در معرض آن قرار می گیرند، تشریح می کند. این گزارش همچنین فهرستی از مقامات ملی ذی صلاح مسئول صدور مجوزها و تأییدیه های مرتبط با دست کاری مواد رادیواکتیو ارائه می دهد. پوشش حفاظتی. پوشش حفاظتی (شیلدینگ) برای محافظت کاربران در برابر خواص مضر پرتوهای یونیزان استفاده می شود. نوع ماده ای که برای پوشش حفا
ظتی به کار می رود، بستگی به نوع تابش مورد استفاده دارد. مراجع ملی ایمنی تابش معمولاً طراحی، راه اندازی، نگهداری و بازرسی تأسیسات رادیوگرافی صنعتی را تنظیم و نظارت می کنند. در صنعت. رادیوگرافیست های صنعتی در بسیاری از مکان ها توسط مراجع قانونی ملزم به استفاده از تجهیزات ایمنی خاص و کار در تیم های دونفره هستند. بسته به موقعیت جغرافیایی، ممکن است از آن ها خواسته شود که مجوزها، پروانه ها و یا آموزش های ویژه ای را دریافت کنند. قبل از انجام هرگونه آزمایش، باید ابتدا منطقه اطراف کاملاً از سایر افراد خالی شود و تدابیری اتخاذ گردد تا اطمینان حاصل شود که کارگران به طور ناخواسته وارد مناطقی که ممکن است آن ها را در معرض سطح خطرناک تابش قرار دهد، نشوند. تجهیزات ایمنی معمولاً شامل چهار مورد پایه است: یک دستگاه سنجش تابش (مانند شمارنده گایگر-مولر)، یک دوزیمتر هشداردهنده یا متر نرخ تابش، یک دوزیمتر گازی و یک نشانگر فیلم یا دوزیمتر ترمولومینسانس (TLD). ساده ترین راه برای به خاطر سپردن کارکرد هر یک از این تجهیزات، مقایسه آن ها با نشانگرهای موجود در خودرو است. دستگاه سنجش تابش (Survey Meter) را می توان با سرعت سنج خودرو مقایسه
کرد، زیرا میزان سرعت یا نرخ تابشی را که دریافت می شود اندازه گیری می کند. وقتی به درستی کالیبره، استفاده و نگهداری شود، به رادیوگرافیست امکان می دهد میزان تابش فعلی را بر روی دستگاه مشاهده کند. معمولاً می توان آن را برای شدت های مختلف تنظیم کرد و از آن برای جلوگیری از قرار گرفتن بیش از حد رادیوگرافیست در معرض منبع رادیواکتیو و همچنین برای تایید محدوده ای که رادیوگرافیست ها باید در طول عملیات رادیوگرافی در اطراف منبع تابش حفظ کنند، استفاده می شود. دوزیمتر هشداردهنده را می توان بیشترین تشابه را با دورسنج (تاکومتر) خودرو دانست، زیرا زمانی که رادیوگرافیست به حد خطرناک یا «خط قرمز» تابش برسد، هشدار می دهد. وقتی به درستی کالیبره، فعال شده و روی شخص رادیوگرافیست نصب شود، در صورتی که میزان تابش از حد تعیین شده ای فراتر رود، زنگ هشدار به صدا در می آید. هدف این دستگاه جلوگیری از نزدیک شدن ناخواسته رادیوگرافیست به منبع تابش باز و در معرض است. دوزیمتر گازی شبیه به شمارنده مسافت (تریپ متر) در خودرو است، زیرا میزان کل تابشی را که دریافت شده اندازه گیری می کند، اما قابلیت ریست شدن دارد. این دستگاه برای کمک به رادیوگرافیست ط
راحی شده تا دوز کلی تابش دوره ای خود را اندازه گیری کند. وقتی به درستی کالیبره، شارژ مجدد و روی شخص رادیوگرافیست نصب شود، می تواند در یک نگاه میزان تابشی که از آخرین شارژ شدن دریافت شده را نشان دهد. در بسیاری از ایالات، رادیوگرافیست ها موظفند میزان تابش خود را ثبت و گزارش کنند. اما در بسیاری از کشورها استفاده از دوزیمترهای شخصی برای رادیوگرافیست ها الزامی نیست، زیرا نرخ دوزهایی که نمایش می دهند همیشه به درستی ثبت نمی شوند. نشانگر فیلم یا دوزیمتر ترمولومینسانس (TLD) بیشتر شبیه کیلومترشمار خودرو است. در واقع، این یک قطعه تخصصی از فیلم رادیوگرافی است که درون یک محفظه مقاوم قرار دارد. هدف آن اندازه گیری میزان کل تابش رادیوگرافیست در طول زمان (معمولاً یک ماه) است و توسط مراجع قانونی برای نظارت بر کل میزان تابش رادیوگرافیست های مجاز در حوزه قضایی مربوطه استفاده می شود. در پایان ماه، نشانگر فیلم جمع آوری شده و پردازش می شود و گزارشی از دوز کل تابش رادیوگرافیست تهیه و در پرونده نگهداری می گردد. وقتی این دستگاه های ایمنی به درستی کالیبره، نگهداری و استفاده شوند، عملاً غیرممکن است که یک رادیوگرافیست به دلیل تماس بیش از
حد با مواد رادیواکتیو آسیب ببیند. حذف حتی یکی از این دستگاه ها می تواند ایمنی رادیوگرافیست و همه افراد اطراف را به خطر بیندازد. بدون دستگاه اندازه گیری، میزان تابشی که دریافت می شود ممکن است کمی پایین تر از آستانه هشدار باشد و ممکن است چند ساعت طول بکشد تا رادیوگرافیست دوزیمتر را بررسی کند و حتی یک ماه یا بیشتر تا فیلم نشانگر پردازش شود و افزایش کم شدت تابش تشخیص داده شود. بدون هشداردهنده نرخ تابش، ممکن است یک رادیوگرافیست به طور ناخواسته به منبع تابش که توسط رادیوگرافیست دیگر در معرض قرار دارد، نزدیک شود. بدون دوزیمتر، رادیوگرافیست ممکن است از مواجهه بیش از حد یا حتی سوختگی ناشی از تابش بی اطلاع باشد، که ممکن است هفته ها طول بکشد تا آسیب قابل توجهی نشان دهد. و بدون نشانگر فیلم، رادیوگرافیست از یک ابزار مهم که برای محافظت از او در برابر اثرات مواجهه طولانی مدت با تابش شغلی طراحی شده محروم می شود و ممکن است در نتیجه دچار مشکلات سلامت بلندمدت شود. روش های سه گانه ای وجود دارد که رادیوگرافرها برای اطمینان از عدم قرار گرفتن در معرض سطوح بالاتر از حد مجاز تابش استفاده می کنند: زمان، فاصله و محافظت (شیلدینگ). هرچه
مدت زمان قرار گرفتن فرد در معرض تابش کمتر باشد، دوز دریافتی نیز کمتر خواهد بود. هرچه فرد از منبع رادیواکتیو دورتر باشد، میزان تابشی که دریافت می کند کمتر خواهد بود؛ این موضوع عمدتاً به قانون عکس مجذور فاصله مربوط می شود. در نهایت، هرچه منبع رادیواکتیو بیشتر و بهتر با مواد محافظ پوشانده شود، میزان تابشی که از منطقه آزمایش خارج می شود کمتر خواهد بود. متداول ترین مواد محافظ مورد استفاده شامل شن، سرب (به صورت ورق یا گلوله)، فولاد، تنگستن مصرف شده (اورانیوم غیررادیواکتیو) و در شرایط مناسب آب می باشند. رادیوگرافی صنعتی به نظر می رسد یکی از بدترین وضعیت های ایمنی را در بین حرفه های مرتبط با تابش دارد، احتمالاً به این دلیل که تعداد زیادی از اپراتورها در مکان های دورافتاده با منابع گاما قوی (بیش از ۲ کوری) و نظارت کم فعالیت می کنند، در مقایسه با کارگران صنعت هسته ای یا بیمارستان ها. به دلیل میزان بالای تابش در حین کار، بسیاری از رادیوگرافرها مجبورند شب ها و در ساعات خلوت که افراد کمتری حضور دارند کار کنند، زیرا بیشتر رادیوگرافی صنعتی «در فضای باز» انجام می شود و نه در اتاق ها یا کابین های مخصوص قرارگیری منبع تابش. خس
تگی، بی احتیاطی و کمبود آموزش مناسب سه عامل شایع بروز حوادث در رادیوگرافی صنعتی هستند. بسیاری از حوادث «منبع گمشده» که توسط آژانس بین المللی انرژی اتمی گزارش شده اند، شامل تجهیزات رادیوگرافی می شوند. حوادث منبع گمشده پتانسیل ایجاد تلفات انسانی قابل توجهی را دارند. یکی از سناریوها این است که فردی عابر منبع رادیوگرافی را پیدا می کند و بدون اینکه بداند چیست، آن را به خانه می برد. آن شخص به زودی به دلیل دوز تابشی بیمار شده و می میرد. منبع رادیواکتیو در خانه آن فرد باقی می ماند و سایر اعضای خانواده را نیز در معرض تابش قرار می دهد. چنین حادثه ای در مارس ۱۹۸۴ در کازابلانکا، مراکش رخ داد. این حادثه به حادثه معروف گویانیا مرتبط است که در آن نیز به دنبال زنجیره ای از رویدادها، اعضای عموم مردم در معرض منابع تابش قرار گرفتند. پرتونگاری دیجیتال در یک آزمایشگاه. سیستم مورد استفاده در این آزمایش یک سیستم بازرسی پرتو ایکس قابل حمل قابل حمل foisco-rayzor بود که حاوی پانل ۱۴ بیتی (۱۶٬۳۸۴ پیکسل خاکستری) با منبعی از نوع XRS-3 با ۲۷۰کیلو ولتاژ می باشد و نمونه های متعدد جوشکاری لوله های حمل مواد نفتی با نقص های عمدی همچون slag, un
dercut, porosity and cracks مورد آزمایش قرار گرفتند. معیار موفقیت این آزمایش برابر با زمان گرفته شدن یک عکس، قابلیت دیدن نقص ها، و سیم های IQI است. شکل ۱ لوله فولاد کربن ۵۳۵۵ با قطر خارجی ۶۰٫۳ میلی متری و ضخامت ۲٫۹ میلی متری که به صورت شکل V جوشکاری شده را نشان می دهد. تنظیمات خارجی و پارامترهای شات اشعه ایکس همانند شرایط و زمان اشعه ایکس و همچنین اندازه گیری های قطر لوله و ضخامت نیز به عنوان حاشیه نویسی های عکس ثبت شده اند. زمان پرتوگیری ۳٫۵۴ ثانیه (۵۳ پالس) بوده است. فاصله نقطه کانونی تا آشکارساز ۵۰ سانتی متر بوده و زاویه «عکسبرداری» ۹۰ درجه می باشد؛ و همچنین شاخص کیفیت تصویر از نوع 13.19FE برای بررسی حساسیت ۲٪ استفاده شده است.یک بلوک فولادی برای این آزمون به عنوان یک مرجع اندازه گیری قرار داده شده است و نقص های موجود در جوشکاری را می توان به وضوح دید. در شکل ۲ عدم نفوذ ریشه به وضوح در بالای جوش دیده می شود. در پایین سمت چپ جوش، تخلخل را می توان تشخیص داد و در سرباره قائمه پایین تر و پایین تر دیده می شود. لوله از فولاد کربنی ۵۳۵۵ ساخته شده و دارای قطر خارجی ۸۸٫۹ میلی متر و ضخامت دیواره ۳٫۲ میلی متر است. شکل
۳ یک لوله ۵۳۵۵ فولاد کربنی به شکل T با قطر بیرونی ۶۰ میلی متر و ضخامت ۲٫۹ میلی متری را نشان می دهد. پرتوگیری تنها ۴٫۳ ثانیه طول کشید و فاصله بین آشکارساز و نقطه کانونی ۵۰ سانتی متر بود. زاویه ۹۰ درجه بود و از شاخص کیفیت 10.16FE برای بررسی حساسیت ۲٪ استفاده شده است. سرباره و عدم نفوذ ریشه در جوشکاری با چگالی بالا به وضوح قابل مشاهده است. پرتونگاری دیجیتال در میدان. این آزمایش برای درک مزایای فعالیت با سیستم بررسی پرتونگاری دیجیتال بااستفاده از منبع اشعه گاما شروع به کار کرده است. سیستم مورد استفاده در این آزمایش، سیستم بازرسی قابل حمل FX-Rayzor با پانل تخت سیلیکون آمورف نازک ۱۳ میلی متر بود. معیارهای مورد نظر برای موفقیت آزمون عبارت است از: منبع مورد استفاده عبارتست از منبع گاما 16Ci, Ir192. فاصله میان آشکارساز و منبع ۵۰ سانتی متر بود که همانند فاصله مورد استفاده هنگام انجام بررسی ها با فیلم می باشد. زمان پرتوگیری در محدوده ۸ تا ۱۶ ثانیه قرار دارد. تصاویر بر روی صفحه نمایش در زمان واقعی و بدون نیاز به توسعه یا مرور اجمالی ظاهر شدند. اگر یک عکس به اندازه کافی خوب نبود، فوراً مجدداً تکرار می شد و یک عکس جدید دو
باره در چند ثانیه در دسترس قرار می گرفت. هیچ نیازی برای در نظر گرفتن کیفیت عکس به عنوان تصاویر خوب که در مکان گرفته شده بود، وجود ندارد. این سیستم دستی است و در یک مورد تحکیم شده در هر مکانی از پالایشگاه انجام می شود. سیستم DR ویدیسکو ترکیبی از با کیفیت ترین عکس ها، کمترین زمان برای عکسبرداری و نرم افزار برتر Flatfox برای تحلیل نتایج در سایت را ارائه می دهد. این نرم افزار کاربر پسند است و امکان استفاده از ابزار پیشرفته تصویر پیشرفته را برای تسهیل در بالاترین سطح تجزیه و تحلیل فراهم می کند. ابزارهای نرم افزاری که معمولاً برای تجزیه و تحلیل سایت مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از: تغیر دانسیته، دقیق سازی، برجسته شدن، پوشش، اندازه گیری ضخامت دیوار و میانگین گرفتن. با استفاده از این ابزار، سطح تحلیلی که اپراتور می تواند در سایت انجام دهد، به طور قابل توجهی افزایش می یابد؛ و همچنین ابزاری برای تصمیم گیری درست و سریع در مورد کیفیت تصویر و اطلاعات در اختیار اپراتور قرار می دهد. تغیر دانسیته. ابزار ترازیابی دریچه، یک بخش نرم افزاری است که امکان بدست آوردن اکثر اطلاعات ایجاد شده توسط سیستم DR را برای متصدی NDT فراه
م می کند. تصویرگر مسطح دستی، تصویری با برد ۱۴ بیتی را ارائه می دهد که معادل ۱۶۳۸۴ سطح خاکستری اطلاعات می باشد. نمایشگر کامپیوتر به طور معمول تنها ۲۵۴ سطح خاکستری را نشان می دهد. ابزار ترازیابی دریچه امکان روشن یا تیره کردن تصاویر را برای متصدی فراهم کرده، طیف مخصوص سطوح خاکستری را هربار بررسی کرده، و میدان دید اطلاعات خاص تر را بر صفحه نمایشگر ۸ بیتی فراهم می کند. شکل ۴ ابزار تغیر دانسیته را در حین فعالیت نشان می دهد. تصویر اشعه ایکس یک بالگرد هواپیما (ساخته شده از ریخته گری آلومینیوم) در محدوده ای مشاهده می شود که شکاف موجود در انتهای ضخیم سمت راست آن و نقص های موجود در حفره عمود بر انتهای نازک سمت چپ را آشکار می کند. دقیق سازی. ابزار دقیق سازی یک الگوریتم پیچیده است که تصویر را با حداقل نویز افزوده دقیق و تیز می کند. ابزار دقیق سازی مخصوصاً هنگام استفاده از منبع Ir-192 مفید واقع می شود که اشعه های آن را در هر جهتی پرتاب می کند و بنابراین نقطه کانونی بزرگی دارد که منجر به ایجاد ناهماهنگی در تصاویر می شود. این ویژگی می تواند به پیدا کردن جزئیات نقص ها در یک تصویر کمک کند. برجسته کردن. الگوریتم برجسته کردن، مق
یاس سطح خاکستری را به تفضیل تفسیر کرده، اثر سه بعدی را ایجاد می کند، و تصویر را به صورت منقوش شده بر روی فلز نشان می دهد. این ویژگی ها شناسایی نقص هایی همچون خوردگی و تخلخل در لوله ها را آسان تر می کند. شکل ۵ چگونگی آشکارسازی مواد فرورفته در لوله فولادی کربنی با قطر بیرونی ۳٫۵ اینچی و بسیار راحت شدن مشاهده توسط اثر برجسته سازی را نشان می دهد. برای راحتی انجام تحلیل ها، تصویر با یک کلیک دکمه فوراً به روی صفحه نمایشگر منتقل می شود. پوشش. حالت پوشش ترکیبی از دو تصویر یکی در بالای دیگر است. این حالت زمانی مفید است که بخش های مختلف شی اشعه ایکس نیاز به زمان نوردهی متفاوت داشته باشند. این مورد این اجازه را می دهد تا ضخامت و مواد مختلف را در یک تصویر مشاهده کنید. در شکل ۶، جهت مشاهده تمام جزئیات تفاوت میان مواد لوله حمل مواد نفتی و عایق آن تنها با یکبار پرتونگاری دشوار است. اما با دو مرتبه پرتونگاری با زمان ۱۰ ثانیه و ۳ ثانیه و سپس قرار دادن تصاویر با استفاده از حالت پوششی به طور خودکار دقیقاً در قسمت بالای یکدیگر قرار می گیرند؛ و تمام جزئیات را می توان در یک تصویر برای تحلیل واضح مشاهده کرد. میانگین. تابع میانگین س
ازی دو تصویر یا بیشتر با میانگیری مقادیر خود در هر پیکسل ترکیب می کند. عملکرد میانگیری خودکار، میانگین تعداد تصاویر (همان طور که توسط کاربر تنظیم شده) را با استفاده از گرفتن عکس های متوالی یکی پس از دیگری و سپس نمایش یک عکس که نتیجه میانگیری عکس های متوالی است، می گیرد. این نتیجه به دلیل کاهش پارازیت تمیزتر بوده و جزئیات دقیق تری را نشان می دهد. آزمایش ترکیبی. یک برش از لوله برای مقایسه میان منبع اشعه ایکس پالس و منبع اشعه گاما از پالایشگاه به آزمایشگاه آورده شد. شکل ۷ نشان می دهد که منبع اشعه ایکس پالس قادر به دستیابی به نتایج واضح تر در حداقل زمان پرتوگیری می باشد. تنها یک پرتوگیری با منبع XRS-3 270KV تصویری(C) با کیفیت بالا را ارائه می دهد که حتی از تصویر ایجاد شده به وسیلهٔ میانگین گیری شش عکس(b) با Ir192 بزرگتر و قطعاً از یک پرتوگیری عکس(a) با Ir-192 بهتر می باشد. اثر برجسته سازی نشان می دهد که نقص های جدید را می توان در تصویر ایجاد شده با منبع اشعه ایکس پالس(C) را شناسایی کرد. تصویر سمت چپ (a) در ۹ ثانیه پرتوگیری با Ir-192 ایجاد شد، تصویر میانی (b) حاصل میانگیری ۶ تا از چنین تصاویری می باشد (۹×۶= ۵۴ ثان
یه پرتوگیری با Ir-192) و تصویر سمت چپ تصویری است که با منبع اشعه ایکس پالس XRS-3 تنها با ۲٫۰۳ ثانیه پرتوگیری گرفته شد. اشعه ایکس نه تنها نسبت به رادیواکتیو ایریدیوم خطر کمتری دارد، بلکه اشعه هایش متمرکز تر و جهت گرا تر بوده و زمان پرتوگیری آن کاهش می یابد. سنجش زمان پرتوگیری. سیستم های بررسی پرتابل DR برای متصدی های NDT به مدت چند سال در دسترس بود. نتایج بدست آمده از زمان های پرتوگیری در فعالیت میدان روزانهٔ ارائه دهنده NDT در فنلاند برای تکمیل قابلیت های NDT لوله با DR دستی مورد استفاده قرار می گیرند. جدول ۱ سنجش زمان NDT لوله ها را در اندازه های مختلف که از مواد متنوع هم ساخته شده اند، را به طور جزئی نشان می دهد. این جدول دفعات پرتوگیری مورد نیاز در هنگام استفاده از فیلم با دفعات پرتوگیری هنگام استفاده از یک سیستم DR دستی را مقایسه می کند. تمام این آزمایش ها با استفاده از منبع Ir-192 انجام می شوند. نتیجه گیری. در نتیجه: سیستم های DR فرصتی را برای دستیابی به نتایج خوب در زمانی کوتاهتر و افزایش کیفیت تحلیل ها برای ارئه دهنده NDT فراهم می کند؛ بنابراین خدمات ایجاد شده را می توان توسعه و هزینه هایش را کاهش داد.
سودمندی و امنیت متصدی به طور چشمگیری افزایش می یابند.
اکوئوس (اسب) (انگلیسی: Equus) نمایشنامه ای از پیتر شِفر (انگلیسی: Peter Shaffer؛ زادهٔ ۱۵ مهٔ ۱۹۲۶-درگذشتهٔ ۵ ژوئن ۲۰۱۶) است که در سال 1973 نوشته شده است و داستان روانپزشکی را روایت می کند که تلاش می کند پسر جوانی که شیفتگی مذهبی و بیمارگونه ای به اسب ها دارد، درمان کند. شفر با شنیدن جنایتی در مورد یک جوان هفده ساله که چشم های شش اسب را در شهر کوچکی در سافولک (Suffolk) کور کرده بود، الهام گرفت تا اکوئوس را بنویسد. او بدون دانستن هیچ یک از جزئیات جنایت، تصمیم گرفت تا روایتی خیالی از آنچه ممکن است باعث این حادثه شده باشد بسازد. این نمایشنامه چیزی شبیه به یک داستان پلیسی به نظر می رسد که روند آن با تلاش روان پزشک کودک، دکتر مارتین دایسارت (Martin Dysart) برای درک علت رفتار پسر - الن استرنگ – (Alan Strang) پیش می رود. مسائل متعددی در روایت نمایشنامه اکوئوس شکل می گیرد . از جمله مضامین مذهبی و آیینِ قربانی، شیوه ای که شخصیت الن استرنگ یک الهیات شخصی را برای خود خلق می کند که در نتیجه الهه ی خیالی «اکوئوس» برایش ساخته می شود. الن اسب ها را نماینده خدا می بیند و ستایش از خدای خود را در میل جنسی خود جانشین می کند. تض
اد بین لذت ها و ارزش های شخصی در مقابل آداب، انتظارات و نهادهای اجتماعی در این نمایشنامه اهمیت زیادی پیدا می کند. شفر با به کارگیری ساختاری فاصله گذار و روایتی سیال ذهن و شخصیت پردازی کلاسیک، تضاد بین نظام های آپولونی و دیونیسی در زندگی انسان را به نمایش می گذارد. اولین اجرای صحنه ای این نمایشنامه در تئاتر ملی لندن (National Theatre in London) بین سال های 1973 تا 1975 به کارگردانی جان دکستر (John Dexter) اجرا شد. الک مک کوون (Alec McCowen) درنقش دایسارت و پیتر فرث (Peter Firth) در نقش الن استرنگ بازی کردند. بعدها در برادوی نقش دایسارت با بازی آنتونی هاپکینز (Anthony Hopkins)، ریچارد برتون (Richard Burton)، لئونارد نیموی (Leonard Nimoy) و آنتونی پرکینز (Anthony Perkins) اجرا شد. اجراها و افتخارها. نمایشنامه اکوئوس (اسب) برای شِفر جایزه تونی نمایشنامه نویسی و نیز جایزه حلقه منتقدان نیویورک در سال ۱۹۷۵ را به ارمغان آورد. اکوئوس ابتدا در لندن و بعدها در برادوی روی صحنه رفت و بیش از ۱۲۰۰ اجرا داشت. این نمایشنامه در ۲۰۰۷ بار دیگر در وست اند لندن روی صحنه رفت و دانیل رادکلیف ستاره سری فیلم های هری پاتر با بازی در آن
اولین نقش تئاتری مهم خود را تجربه کرد. اقتباس ها. این نمایشنامه در ۱۹۷۷برای فیلمی سینمایی به همین نام با کارگردانی سیدنی لومت با بازی ریچارد برتون اقتباس شد. اقتباس سینمایی شِفر از نمایشنامه خودش نامزدی اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی را برایش به همراه داشت. اجرا در ایران. بنیاد خیریه یاران برکت مهر با همکاری پردیس بازار چارسو نمایشنامه خوانی «اکوئوس» به کارگردانی محمد یعقوبی را در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۴ برگزار کرد. نقش خوانان این اجرای نمایشنامه خوانی به ترتیب حروف الفبا عبارتند از: الهه اصغری، سید علی خوانساری وحید، وحید ورسه، المیرا دهقانی، الهام دهقانی، فرنوش مرواری، سامان مظلومی، آفرین نوری نژاد. امین عظیمی «اکوئوس» را برای اولین بار در جشنواره تئاتر دانشگاهی بر روی صحنه برد و در این اجرا بازیگر نقش الن استرنگ جایزه بهترین بازیگر مرد و بازیگر نقش دورا استرنگ (مادر الن) جایزه بهترین بازیگر زن را از آن خود کردند. در دی و بهمن ماه ۱۴۰۰ اولین اجرای عموم از نمایشنامه «اکوئوس» به کارگردانی محمدرضا بصیری و دراماتورژی پیروز محمدی در تالار حافظ به روی صحنه آمد. اجرای «اکوئوس» محمدرضا بصیری اقتباسی آزاد از نمایشنامه شِفر
است که بازنویسی متن آن توسط پیروز محمدی انجام شد.
کودک دل شکسته فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک سیاه به کارگردانی الین می و نویسندگی نیل سایمون است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. چارلز گرودین، ادی آلبرت، اودری لیندلی، دوریس رابرتس و سیبل شفرد از ستارگان آن هستند. این فیلم بر اساس داستان کوتاهی به نام "تغییر نقشه" نوشتهٔ بروس جِی فریدمن ساخته شده است. جینی برلین نامزد جایزه اسکار برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن و ادی آلبرت نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شدند. این فیلم در فهرستی از خنده دار ترین فیلم های آمریکایی که توسط بنیاد فیلم آمریکا در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، رتبهٔ ۹۱ در ۱۰۰ سال بفا... ۱۰۰ خنده را کسب کرد. بازسازی ای از این فیلم در سال ۲۰۰۷ با عنوان کودک دل شکسته منتشر شد که بن استیلر و مالین اکرمان بازیگران آن بودند. "کودک دل شکسته" تقریباً تحسین منتقدان را به دنبال داشت. در "راتن تومیتوز" امتیاز ۹۲٪ بر اساس ۲۴ نقد برای این فیلم ثبت شده است. وینسنت کنبی از "نیویورک تایمز" اعلام کرد که «[این فیلم] یک کمدی درجه یک آمریکاییست، در نوع خودش همچون "فارغ التحصیل" شگفت آور بود.» "مجله بین المللی فیلم" آن را « بدون شک یک کمدی درخشان» نامید.
مرضیه احمدی اُسکویی (زادهٔ – درگذشتهٔ ) چریک، شاعر، نویسنده، معلم و از فعالان سیاسی چپ گرا در دوران پهلوی بود. اسکویی در ۶ اردیبهشت ۱۳۵۳ در درگیری با ساواک کشته شد. جسد او در قطعهٔ سی وسوم بهشت زهرا دفن شده است. زندگی. مرضیه احمدی اسکویی در اسکو زاده شد. دوره مدرسه ابتدایی و دبیرستان را در اسکو و تبریز گذراند و سپس برای ادامه تحصیل وارد دانشسرای عالی تهران شد. مرضیه احمدی اسکویی در اعتصابات سراسری دانشجویی در سال ۱۳۴۹ نقش مهمی داشت. او همچنین از سازماندهندگان اعتصاب دانشسرای عالی سپاه دانش در اسفند ۱۳۴۹ بود. به همین دلیل بازداشت و یکسال زندانی شد. مدتی بعد از آزادی به تهران رفت و به سازمان فداییان خلق پیوست. پس از آزادی از زندان به تهران رفت و در سال ۱۳۵۲ به گروه جبهه دموکراتیک خلق که در کار تدارک مبارزه مسلحانه بود پیوست. مصطفی شعاعیان و نادر شایگان شام اسبی نیز از اعضای برجسته جبهه دمکراتیک خلق بودند که در همان سال به سازمان چریک های فدایی خلق ایران پیوستند. مرضیه احمدی اسکویی شعر می گفت و داستان می نوشت. از او نوشته هایی به جا مانده اند. طبق گفتهٔ مهرداد درویش پور، اسکویی نزد چپ گرایان یکی از نمادهای «زن ا