Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۲) پذیرندگان اولیه ۳) اکثریت اولیه ۴) اکثریت دیرآمده ۵) عقب افتادگان مطابق با این نظریه هیچ گاه نوآوری ۱۰۰ درصد پذیرفته نمی شود. البته باید توجه داشت که منحنی پذیرش نوآوری ها در عمل با منحنی نرمال متفاوت است. از نظریه انتشار نوآوری راجرز در تجاری سازی نتایج پژوهش، نوآوری حاصل از فرصتهای فناوری و بازاریابی محصولات جدید استفاده می شود. فرایند نوآوری با مدل راجرز می تواند تطبیق داده شود تا با کمک آن ویژگی های رفتاری و اجتماعی در مراحل مختلف فرایند نوآوری در داخل سازمان توضیح داده شود. یکی از بانفودترین مطالعات اشاعه که تا کنون انجام گرفته درباره اشاعه بذر پیوندی ذرت در میان کشاورزان آیووا است (Ryan &amp; Gross, 1943). نوآوری فوق که در سال ۱۹۸۲ برای کشاورزان آیووا رواج یافت منتج به نوآوری های کشاورزی و انقلابی در بازدهی کشاورزی شد. مطالعه گراس و رایال سرمشق کلاسیک اشاعه را شکل داد. این تحقیق هر یک از چهار عنصر اصلی اشاعه را دربر گرفت: (۱) یک نوآوری (۲) از مجاری معینی (۳) طی زمانی و (۴) در میان افراد یک نظام اجتماعی ابلاغ می شود.
سید هادی محقق (زادهٔ ۱۳۵۷ در دهدشت) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس ایرانی است.وی برادر بزرگتر سید رضا محقق تهیه کننده ایرانی است. زندگی نامه. محقق در سال ۱۳۵۷ در دهدشت از توابع استان کهگیلویه و بویراحمد ایران متولد شد و در رشتهٔ مکانیک خودرو تحصیل کرد. او فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۹۰ به عنوان بازیگر و کارگردان تئاتر و در سال ۲۰۰۰ به عنوان بازیگر، طراح و دستیار کارگردان تلویزیون آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۰ شروع به ساخت فیلم هایی برای تلویزیون کرد. در سال ۲۰۱۳ اولین فیلم بلند خود، "او خوب سنگ می زند"، را ساخت که برنده جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه غیراقتباسی از جشنوارهٔ بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان اصفهان شد. دومین فیلم بلند او، "ممیرو"، جوایز بسیاری را در جشنواره های فیلم به دست آورد.
مدل های نوآوری، به گونه ای نهفته، اشاره به سبک های مختلف نوآوری (یادگیری) دارند. بنگاه ها روش های متفاوتی برای نوآوری در پیش می گیرند. سبک بنگاه ها به میزان زیادی به توانمندی بنگاه ( مهارت ها و دانش موجود) بستگی دارد. برخی مطالعات به وجود دو سبک نوآوری، پژوهش بنیاد (STI) و تجربه بنیاد (DUI) اشاره کرده اند. این دو سبک، از گونه های مختلف دانش استفاده کرده و دانش حاصل از آن ها نیز متفاوت است. دانش مرتبط با نوآوری چهار بعد اصلی دارد: «دانش چه ای»، «دانش چرایی»، «دانش چه کسی»، و «دانش چگونگی». دانش چه ای اشاره به واقعیت ها دارد: مثلا اینکه چند نفر در این شهر زندگی می کنند؟ یا چه عناصری در ترکیب این ماده وجود دارد؟ دانش چه ای شبیه به اطلاعات است و می تواند به اجزاء کوچکتر تقسیم شود. حوزه های پیچیده ای مانند پزشکی یا حقوق وجود دارد که متخصصان آن ها با این نوع دانش سر و کار زیادی دارند. دانش چرایی اشاره به دانش علمی و اصول و قوانین طبیعی، ذهن بشری و جامعه دارد. این نوع دانش برای برای نوآوری در حوزه های خاصی مانند صنایع شیمی و الکترونیک بسیار مهم است. دستیابی به این نوع دانش پیشرفت فناوری را سرعت بخشیده و میزان اشتباه
ات در فرآیندهای سعی و خطا را کاهش می دهد. تولید و بازتولید دانش چرایی، اغلب در سازمان های تخصصی مانند دانشگاه ها و مراکز پژوهشی سازماندهی می شود. برای دستیابی به این نوع دانش بنگاه ها باید با این گونه از سازمان ها تعامل داشته باشد. تعامل بنگاه ها با سازمان های تولید دانش چرایی ممکن است مستقیم یا با به کارگیری نیروی کاری که آموزش علمی دیده است، صورت گیرد. دانش چگونگی به مهارت قابلیت انجام کار اشاره دارد. مهارت در بسیاری از فعالیت های اقتصادی از جمله تولید ضروری است. کسی که جنب های بازاری یک محصول را بررسی می کند، یا مدیر نیروی انسانی که می خواهد فردی را استخدام کند، یا کارگر ماهری که با ماشین ابزار پیچیده ای کار می کند، همه باید از دانش چگونگی استفاده کنند. دانش چگونگی ویژه کارگر ماهر است و معمولاً در کارآموزی از استاد می آموزد. در عملیات طراحی مهندسی نیز معمولاً راه حل هایی به کار گرفته می شود که مهندسان بدون اینکه الزاما درک عمیقی از چرایی آن داشته باشند آن ها را یاد گرفته و به کار می بندند. در عمل دانشمندان هم نیز به این مهرت ها نیاز دارند. دانش چگونگی به طور نوعی در داخل مرزهای بنگاه ایجاد شده و حفظ می شود
. اما با افزایش پیچیدگی پایه دانشی بنگاه، ترکیب تقسیم کار و همکاری با سایر بنگاه ها، این نوع دانش گسترش می یابد. به همین دلیل دانش چه کسی اهمیت پیدا می کند. دانش چه کسی شامل مهارت های اجتماعی است. چه کسی چه چیزی می داند و چه کسی می داند چگونه چه کاری را انجام دهد. این دانش در واقع مهارت شکل دهی روابط اجتماعی با متخصصان برای دستیابی و استفاده از دانش آن هاست. این نوع دانش در اقتصادهای که در آن متخصصان به دلیل تقسیم کار گسترده بین سازمان ها به شدت پراکنده هستند، اهمیت زیادی دارد دانش چه کسی در محیط اجتماعی و در محیط آموزش تخصصی، گرد همایی ها، جوامع تخصصی و همینطور در تعامل با مشتریان، پیمانکاران و موسسات آموخته می شود. در نوآوری سبک STI، اهمیت زیادی به تولید دانش چرایی داده می شود. همانطور که گفته شد، مهم ترین منبع این نوع دانش، دانشگاه ها، مراکز پژوهشی، و آزمایشگاه های تحقیق و توسعه بنگاه های صنعتی بزرگ هستند. دانشمندان این موسسات برای برقراری ارتباط با سایر دانشمندان خارج از سازمان خود، ناچارند دانش کسب شده یا تولید شده را به صورتصریح و مستند ( پتنت، مقاله و ... ) درآورند. در سبک STI، حتی اگر یادگیری ( ایده )
برای حل مشکلی محلی آغاز شده باشد، از « دانش جهانی » استفاده می شود و منجر به افزایش دانش بالقوه جهانی می شود. بدیهی است دانش چه ای پیش نیاز این سبک نوآوری است. بنابراین می توان گفت در سبک نوآوری STI ( مبتنی بر پژوهش ) از نتایج فعالیت های تحقیق و توسعه و دانش مدون استفاده می شود. نوآوری سبک DUI ( مبتنی بر تجربه ) از دانش ضمنی استفاده کرده و در یادگیری تعاملی و روابط بین کارکنان حاصل می شود. این سبک نوآوری منجر به شکل گیری دانش چگونگی و دانش چه کسی شده، ضمنی و به شدت وابسته به زمینه و محلی است. در این سبک به جز انواع رسمی یادگیری، انواع غیر رسمی نظیر یادگیری با کار، یادگیری با استفاده، یادگیری با تعامل و یادگیری با جستجو از جمله روش های اصلی یادگیری هستند. مطالعات تجربی نشان می دهد نوآوری موفق بستگی به توسعه پیوندها و ارتباطات بین بخش های طراحی، تولید و فروش در داخل سازمان و همچنین تعامل مداوم با کاربران محصول و حتی تأمین کنندگان مواد و کالا دارد. به عبارتی پیوندهای مورد نیاز برای نوآوری موفق، کل زنجیره عرضه را پوشش می دهد
حملهٔ بویش یا حملهٔ بویشگر در زمینه امنیت شبکه ، مربوط به سرقت یا مداخله داده ها با گرفتن ترافیک شبکه با استفاده از یک sniffer (برنامه ای است که با هدف ضبط بسته های شبکه ) است. وقتی داده ها در بین شبکه ها انتقال می یابند، اگر بسته های داده رمزگذاری نباشند، داده های درون بسته شبکه می توانند با استفاده از sniffer خوانده شوند. با استفاده از نرم افزار Sniffer، مهاجم می تواند شبکه را تجزیه و تحلیل کند و اطلاعات را به دست آورد تا نهایتاً موجب نابودی شبکه یا خرابی شود و یا ارتباطات اتفاق می افتد در سراسر شبکه را بخواند. به بیان دیگر اسنیفینگ (sniffing) یا شنود شبکه به حملاتی گفته می شود که برای به دست آوردن اطلاعات محرمانه و تحقیق در مورد موضوعات پنهانی صورت می گیرد. اسنیف به فرایند نظارت و گرفتن تمام بسته هایی گفته می شود که از طریق یک شبکه معین با استفاده از ابزار هایی که مختص این کار هستند و اصطلاحا Sniffer نامیده می شوند، رد و بدل می شوند. حملات sniffer را می توان با بهره برداری از سیم های تلفن مقایسه کرد و در مورد مکالمه بدانید و به همین علت نیز به عنوان سرویسی در شبکه های کامپیوتری مورد استفاده قرار می گیرد .
با استفاده از ابزارهای sniffing، مهاجمان می توانند اطلاعات حساس از یک شبکه را از جمله ترافیک ایمیل (SMTP، POP، IMAP traffic)، ترافیک وب (HTTP)، ترافیک FTP (تأیید هویت تلفنی، رمزهای عبور FTP، SMB، NFS) و بسیاری موارد دیگر استفاده کنند. ابزار Packet Sniffer معمولاً اطلاعات شبکه را بدون تغییر در بسته های شبکه خرج می کند. Sniffer های بسته فقط می توانند ترافیک را تماشا کنند ، نمایش دهند و این اطلاعات می تواند توسط مهاجم مورد دسترسی قرار گیرد. برای جلوگیری از حملات شبکه ها، سازمان ها و کاربران فردی باید از برنامه هایی که از پروتکل های ناامن استفاده می کنند، مانند احراز هویت اولیه HTTP، پروتکل انتقال فایل (FTP) و Telnet استفاده کنند. در عوض، پروتکل های امن مانند HTTPS، پروتکل پروتکل انتقال امن (SFTP) و Secure Shell (SSH) باید ترجیح داده شوند. در صورت لزوم برای استفاده از هر پروتکل ناامن در هر برنامه، همه انتقال داده ها باید رمزگذاری شوند. در صورت لزوم، VPN (Virtual Private Networks) می تواند برای دسترسی امن به کاربران استفاده شود. جلوگیری از حملات بویش کاربران باید از اتصال به شبکه های بدون امنیت که شامل Wi-Fi عمومی
رایگان است خودداری کنند. این شبکه های ناامن خطرناک هستند، زیرا یک مهاجم می تواند یک بسته اسنیفر را مستقر کند تا با استفاده از آن کل شبکه را شنود کند. راه دیگری که مهاجم می تواند ترافیک شبکه را اسنیف کند ایجاد Wi-Fi عمومی جعلی و رایگان است. رمزگذاری فرآیند تبدیل متن ساده به سخنگو به منظور محافظت از پیام در برابر مهاجمان است. قبل از خروج از شبکه، اطلاعات باید رمزگذاری شود تا در برابر هکر هایی که به شبکه ها نفوذ می کنند محافظت شود. این امر با استفاده از یک شبکه خصوصی مجازی (VPN) حاصل می شود. سرپرستان شبکه برای شناسایی هرگونه ترافیک مشکوک باید شبکه های خود را اسکن و نظارت کنند. این کار با نظارت بر پهنای باند یا ممیزی دستگاه حاصل می شود. در امنیت اطلاعات، هکر های اخلاقی همچنین از تکنیک های شنود برای به دست آوردن اطلاعاتی که می تواند با آن ها در سیستم نفوذ کند، استفاده می کنند. اگر توسط افراد حرفه ای مانند هکر های اخلاقی استفاده شود، اسنیفر های بسته می توانند در شناسایی آسیب پذیری های سیستم کمک کنند.
ایمای کانه هیرا ; – ) یک فرمانده سپاه سامورایی در دوره هی آن اهل ژاپن بود. وی برادر شیری میناموتو نو یوشیناکا بود و در جبهه یوشیناکا در جنگ گنپی شرکت کرد.
نرم افزار رمزگذاری نرم افزاری است که از رمزنگاری استفاده می کند تا از دسترسی غیرمجاز به اطلاعات دیجیتالی جلوگیری کند. از رمزنگاری برای حفاظت از اطلاعات دیجیتال موجود در رایانه و همچنین حفاظت از اطلاعات دیجیتالی ارسال شده در اینترنت استفاده می شود. طبقه بندی. محصولات نرم افزاری زیادی وجود دارد که رمزنگاری را ارایه می دهد. رمزنگاری نرم افزار با استفاده از یک رمز برای محو کردن محتوا به متن رمز است. یکی از راه های طبقه بندی این نوع نرم افزار، نوع رمز استفاده شده است. چیپ ها را می توان به دو دسته تقسیم کرد :رمزهای کلید عمومی (همچنین به عنوان رمزهای نامتقارن شناخته می شوند) و کلید رمزهای متقارن. نرم افزار رمز گذاری می تواند بر اساس کلید عمومی با رمزنگاری متقارن باشد. راه دیگری برای طبقه بندی رمزنگاری نرم افزار، طبقه بندی اهداف آن است. با استفاده از این رویکرد، رمزگذاری نرم افزاری ممکن است به نرم افزار رمزگذاری شده و " داده در حال انتقال " و نرم افزار رمزگذاری شده " داده ها در حالت استراحت " طبقه بندی شود. داده های در حال انتقال عموماً از رمزهای کلید عمومی استفاده می کنند، و داده های که در حالت استراحت هستند معمولاً
از رمزهای کلید متقارن استفاده می کنند. رمزهای کلید متقارن را می توان به بلاک ها تقسیم کرد. رمزها معمولا رمزنگاری متن ساده یا یک بایت در زمان هستند؛ و اغلب برای رمز گذاری ارتباطات در زمان مانند اطلاعات صوتی و تصویری استفاده می شوند. کلید برای ایجاد وضعیت اولیه یک ژنراتور کلیدی استفاده می شود و خروجی آن ژنراتور برای رمز گذاری متن ساده استفاده می شود. الگوریتم های رمز گذاری شده متن ساده را به بلوک هایی با اندازه ثابت تقسیم می کنند؛ و یک بلوک را در یک زمان رمزنگاری می کنند. به عنوان مثال، AES بلوک های ۱۶ بایت را پردازش می کند، در حالی که DES رمز گذاری شده بلوک های هشت بایت است همچنین یک مورد شناخته شده وجود دارد که PKI برای انتقال اطلاعات در حالت استراحت استفاده می شود. داده های در حال انتقال. داده های در حال انتقال داده هایی هستند که در یک شبکه کامپیوتری ارسال می شوند. هنگامی که داده بین دو نقطه انتهایی باشد، هر گونه اطلاعات محرمانه ممکن است آسیب پذیر باشد. اطلاعات محرمانه (اطلاعات محرمانه) می تواند رمزگذاری شده برای اطمینان از محرمانه بودن آن، صحت و درستی باشد. اغلب داده های انتقال بین دو کامپیوتر که یکدیگر را
نمی شناسند - مانند بازدید یک مورد از یک وب سایت. برای ایجاد ارتباط ایمن برای اشتراک گذاری از یک کلید رمز گذاری برای ایمن سازی اطلاعات که مبادله می شود، استفاده می شود که مجموعه ای از نقش ها، سیاست ها و روش های انجام این کار توسعه یافته است. این به عنوان زیرساخت کلید عمومی شناخته می شود یا PKI. هنگامی که PKI یک اتصال امن ایجاد کرده است، یک کلید متقارن می تواند بین آنها به اشتراک گذاشته شود. یک کلید متقارن بیش از کلید خصوصی و عمومی ترجیح داده می شود، زیرا یک کد متقارن خیلی کارآمدتر است (با استفاده از چرخه CPU کمتری) از یک رمز نامتقارن است. در زیر برخی از نمونه هایی از نرم افزارهایی هستند که این نوع رمزگذاری را ارائه می دهند. اطلاعات در حالت استراحت. داده هایی که در حالت استراحت قرار دارند به اطلاعاتی گفته می شود که به ذخیره سازی پایدار ذخیره شده است. اطلاعات در حالت استراحت به طور کلی با کلید متقارن رمزگذاری می شوند. رمزگذاری ممکن است در لایه های مختلف در پشته ذخیره سازی اعمال شود. به عنوان مثال، رمزگذاری را می توان در لایه دیسک پیکربندی کرد، در زیر مجموعه ای از یک دیسک به نام یک پارتیشن، بر روی یک حجم که ترکی
بی از دیسک ها یا پارتیشن ها، در لایه سیستم فایل یا در برنامه های کاربردی فضای کاربر مانند پایگاه داده یا برنامه های دیگر که در سیستم عامل میزبان اجرا می شود. با رمزگذاری کامل دیسک، کل دیسک رمزنگاری می شود (به غیر از بیت هایی که لازم است برای بوت شدن یا دسترسی به دیسک هنگام استفاده از پارتیشن boot / preboot بدون رمزگذاری). همان طور که دیسک ها را می توان به چندین پارتیشن تقسیم کرد، رمزگذاری پارتیشن را می توان برای رمزگذاری پارتیشن های دیسک فردی استفاده کرد. حجم های ایجاد شده با ترکیب دو یا چند پارتیشن، می توانند با استفاده از رمزنگاری حجم رمزگذاری شوند. سیستم های فایل، همچنین شامل یک یا چند پارتیشن، می توانند با استفاده از رمزنگاری در سطح سیستم رمزگذاری شوند. هنگامی که فایل ها در داخل پوشه رمزگذاری می شوند، پوشه ها به عنوان رمزگذاری اشاره می شوند. رمزگذاری فایل یک فایل را رمزگذاری می کند. رمزگذاری پایگاه داده بر روی داده های ذخیره شده، پذیرش اطلاعات رمزگذاری شده و نوشتن آن اطلاعات به ذخیره سازی پایدار تنها پس از رمزگذاری داده ها عمل می کند. رمزگذاری سطح دستگاه، یک اصطلاح تا حدودی مبهم که شامل درایوهای سی دی قاد
ر به رمزگذاری است، می تواند برای تخلیه وظایف رمزگذاری از CPU استفاده شود. انتقال اطلاعات در حالت استراحت. هنگامی که نیاز به انتقال ایمن داده ها در حالت استراحت داریم، بدون توانایی ایجاد یک اتصال امن، ابزار فضای کاربر توسعه یافته است که از این نیاز پشتیبانی می کند. این ابزار به گیرندهٔ انتشار کلید عمومی آنها و فرستنده قادر است که کلید عمومی را به دست آورد. سپس فرستنده قادر به ایجاد یک کلید متقارن برای رمزگذاری اطلاعات است و سپس از کلید عمومی گیرنده برای ایمن انتقال اطلاعات و کلید متقارن محافظت می کند. این امر انتقال امن اطلاعات از یک طرف به دیگری را امکان پذیر می سازد. در زیر برخی از نرم افزاری هایی که این نوع رمز گذاری را ارایه می دهند، آورده شده است.
فَرَتَرَکه ()(فرماندار یا به طور خاص فرماندار زیر نظر ساتراپی) عنوان باستانی پارسی است که به طور گوناگون به «رهبر، فرماندار، پیشرو» تعبیر شده است. این یک لقب یا عنوان از یک سری از فرمانروایان در سرزمین پارس از سده سوم تا اواسط سده دوم پیش از میلاد، یا به طور متناوب بین ۲۹۵ و ۲۲۰ پیش از میلاد و در زمان امپراتوری سلوکی، قبل از تسخیر غرب آسیا و ایران توسط اشکانیان بود. مطالعات «سکه های فرترکه» برای مورخان این دوره مهم است. بعدها این فرمانداران با برپایی جنبش های ضد سلوکی اقدام به بازپس گیری ایران نمودند. شهر اصطخر بزرگترین و مهمترین شهر این قلمرو بوده و دارای یک آتشکده بسیار بزرگ بود. فهرست فرترکه ها. ۱ـ بغداد یکم ۲- وَهوبَرز ۳- وادفَرَداد یکم ۴- وادفَرَداد دوم نام. ناستر در باره واژه آرامی فرترکه در سکه های بغداد یکم پژوهش هایی درخور توجّه کرده است و تحلیل انتقادی جامعی در باره واژه های فرتکر(Fratakara)، فرته دار(Fratadara) و فرترکه (Frataraka) به دست داده است. او «فرتکر» را کسی که آتش می افروزد، «فرته دار» را کسی که از آتش نگهبانی، یعنی حمل می کند و «فرترکه» را فرمانده یا فرمان دار معنی کرده است. به باور او دو
واژه نخست به دلیل تعلّق بیش از حد به حوزه مذهبی نمی توانند درست باشند و چونان لقب حاکمان به کار روند، اما واژه سوم در متن پاپیروسی از عصر هخامنشیان در مصر و برای معرفی حاکم پارسی منطقه به کار رفته است. ویسهوفر نیز این گفته را تأیید می کند. ایتو بر پایه پژوهش های ناستر، اسناد پاپیروس های دارای لقب فرترکه را به طور جامع مطالعه کرده است. او دارنده این سمت را در مصر پیشرو فرماندار، قائم مقام، نماینده و… تعبیر می کند. پیرو این پژوهش ها هنینگ و والتر هینتس فرترکه را شهرب جزء یعنی فرماندار معنی کرده اند و آن را به عنوان اصطلاح سلطنتی رد می کنند و بیش تر به عنوان واسال از این واژه یاد می کنند از طرفی فرترکه ها بر پیوندهای نزدیکشان با هخامنشیان تأکید داشته اند اما هیچگاه خود را مغ معرفی نکرده و خود را هخامنشی و از شاهان بزرگ بحساب نیاورده اند، فرترکه ها هیچگاه این عنوان را قبول نکرده که تجسم پادشاهی بزرگ باشند. بغداد یکم به معنی خداداد، اولین ساتراپ ایرانی در استخر بود که پس از شکست هخامنشیان از جانب سلوکیان به جایگاه فرمانداری در پارسه گماشته شد تا مسئول امور جنوب ایران باشد. پس از شکست هخامنشیان، فلات ایران جزء یکی
از زیرمجموعه های امپراتوری مقدونی به حساب می آمد. پس از مرگ اسکندر مقدونی، امپراتوری او بین سردارانش تقسیم شد و قسمت آسیایی امپراتوری اسکندر امپراتوری سلوکی نام گرفت. سلوکیان، فرماندارانی را برای کنترل بخشهای مختلف امپراتوری می گماردند. سلوکوس یکم بنیانگذار امپراتوری سلوکی دستور داد تا بغداد یکم کنترل ساتراپی پارس را بر عهده بگیرد. بغداد یکم. بغداد یکم به معنی خداداد، اولین ساتراپ ایرانی در استخر بود که پس از شکست هخامنشیان از جانب سلوکیان به جایگاه فرمانداری در پارسه گماشته شد تا مسئول امور جنوب ایران باشد. پس از شکست هخامنشیان، فلات ایران جزء یکی از زیرمجموعه های امپراتوری مقدونی به حساب می آمد. پس از مرگ اسکندر مقدونی، امپراتوری او بین سردارانش تقسیم شد و قسمت آسیایی امپراتوری اسکندر امپراتوری سلوکی نام گرفت. سلوکیان، فرماندارانی را برای کنترل بخشهای مختلف امپراتوری می گماردند. سلوکوس یکم بنیانگذار امپراتوری سلوکی دستور داد تا بغداد یکم کنترل ساتراپی پارس را بر عهده بگیرد. در پشت سکه های بغداد یکم مشاهده می شود که او عصای پادشاهی را به دست راست و جام نوشیدنی را به دست چپ دارد. در سکه های دیگر مشاهده می شو
د که فرمانداران در مقابل آتشکدهٔ زرتشتی قرار گرفته اند و دو دست را به نماد نیایش به درگاه اهورامزدا بالا برده اند. در سکه های مربوط به سدهٔ سوم پیش از میلاد مسیح، درفش کاویانی درمقابل همهٔ شاهان درحالی به نمایش درآمده که دارای چهار نقطهٔ بزرگ، چهار پر و چهار آویزه است. بنظر می رسد که بغداد یکم پس از مدتی ادعای استقلال ایران از امپراتوری سلوکی را اعلام کرد و موجب ایجاد تنش های بسیاری بین سلوکیان و پارس گشت. به گونه ای که بغداد یکم اولین شورش شرقی در امپراتوری سلوکی را رقم زد. پس از بغداد. پس از مرگ بغداد ، این جایگاه به پسرش وهبرز (وَهوبَرز) رسید و او هم مطابق با دین و آئین ایرانیان، به رسم پدرش سکه های خود را با نقش درفش کاویانی و آتشکده زرتشت و نماد فر کیانی ضرب کرد. چندی بعد در سال ۱۵۰ پیش از میلاد، وادفَرَداد یکم رسماً استقلال پارسه را از امپراتوری سلوکیان اعلام کرد و جنبش آزادی ایران را از پارسه و نواحی جنوب و جنوب غربی ایران و شاخاب پارس آغاز کرد. چندی گذشت وادفَرَداد دوم نیز با سلوکیان به مقابله پرداخت. از این خاندان سکه های بسیاری موجود است و نشان می دهد که در زمان سلوکیان، این خاندان مستقل بوده و سکه
های خود را با تعالیم زرتشتی و نمادهای ایرانی همانند فر کیانی و درفش کاویانی ضرب می کردند. در دهه ۲۲۰ پیش از میلاد، پس از اینکه یکی از فرمانداران پارسه علیه سلوکیان شورش کرد، پادشاه وقت سلوکی قدرت را از فرماندار ایرانی ستاند و شخصی به نام الکساندر را مسئول فرمانداری پارسه کرد. الکساندر یکی از برادران مولون فرماندار ماد بود. در نهایت در سال ۱۹۰ پیش از میلاد، رومیان از غرب به سلوکیان هجوم بردند و در نبرد ماگنزیا سلوکیان را شکست دادند و بدین گونه ایرانیان فرصت یافتند تا از زیر سیطره سلوکیان خارج شوند سپس پارتها که قدرت زیادی داشتند، با متحد کردن پارسها و مادها یک اتحاد بزرگ تشکیل دادند و امپراتوری اشکانی شکل گرفت.
در صورتی که محیط نهادی به تصویر درآید، میتوان درک بهتری (حداقل به صورت مقدماتی ) از وضع ظاهری نظام ملی نوآوری به دست آورد. نقشه ای که بازیگران اصلی و تعاملات آن ها را نشان دهد، می تواند خلاءها و موانع ساختاری را روشن تر کند. سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در مطالعه تطبیقی نظام نوآوری کشور عضو خود از نگاشت نهادی به عنوان مکمل تحلیل های آماری استفاده کرده است. نگاشت نهادی انجام شده توسط این سازمان در چارچوب کارکرد های اساسی نظام ملی نوآوری (مطابق با تعریف OECD) تنظیم شده و موسسات و روابط بین آن ها را به تصویر درآورده است. باید توجه داشت که شیوه نگاشت نهادی هیچگاه استاندارد نشده است. نگاشت نهادی امکان نگاهی فراتر از آمار ها را فراهم میکند و جدا از ارائه اطلاعات بهتر درباره چیدمان خاص نهادی یک کشور، بینش مفیدی برای سیاست گذاری به وجود می آورد. این تصویر کمکی برای تشخیص « عدم انطباق »، « همپوشانی » و نقایص برنام های پشتیبانی است و می تواند به عنوان ابزاری مفید برای یادگیری سیاست با توجه به نمونه های موفق به حساب آید. چیدمان مناسب نهادی به بهبود هماهنگی سیاست ها، افزایش شفافیت و کاهش عدم تطابق نظام مند کمک می
کند. دستیابی به ثبات و اعتبار در سیاست گذاری علم، فناوری و نوآوری بستگی به قابلیت ایجاد هماهنگی بین وزارتخانه ها و مشارکت ذینفعان مختلف در صورت صورت بندی سیاست ها دارد. همانطور که اشاره شد استانداردی برای نگاشت نهادی نظام ملی نوآوری وجود ندارد. معمولاً کارکرد های نظام تعیین شده و نگاشت بر اساس آن ها صورت می گیرد. سازمان OECD در گزارش خود ادعا می کند که یکی از کاربرد های مفید نگاشت نهادی، ردگیری جریان دانش ضمنی است. دانش ضمنی در طرح های تحقیق و توسعه R&amp;D مشارکتی و میانجیگری غیر بازاری در مراحل « قبل از رقابت » یا « نزدیک به بازار » به حرکت در می آید. تحلی های مرتبط با نظام ملی نوآوری در چنین مراحلی مشکل است. از این رو نگاشت نهادی می تواند مکمل مهمی برای این گونه تحلیل ها (نظیر تحلیل خوشه ها) باشد.
شورش هوگن یک جنگ داخلی کوتاه مدت در سال ۱۱۵۶ میلادی برای حل اختلاف در مورد جانشینی امپراتور کونوئه (هفتادوششمین امپراتور ژاپن، مرگ در سال ۱۱۵۵) مابین امپراتور سوتوکو (هفتادوپنجمین) و امپراتور گو شیراکاوا (هفتادوهفتمین) بود. وضعیت زمانه. در نیمهٔ دوم دوره هی آن سه خاندان بزرگ سیاست ژاپن را تحت سلطه داشتند. این سه خاندان عبارت بودند از خاندان فوجیوارا، خاندان میناموتو و خاندان تایرا. در سال ۱۱۵۵ در مورد جانشینی امپراتور کونوئه (هفتاد و ششمین امپراتور) که در سن هفده سالگی درگذشته بود، بین خاندان سلطنتی اختلاف رخ داد. پدر امپراتور درگذشته امپراتور توبا پسر دیگرش امپراتور گو شیراکاوا را به منصب امپراتوری رساند اما پسر ارشدش امپراتور سوتوکو که در این زمان در حال حکومت پس از کناره گیری (اینسی) بود با این انتخاب مخالف بود و خواستار بر تخت نشستن پسرش شاهزاده شیگه هیتو بود. در همین زمان در بین خاندان فوجیوارا نیز درگیری خانوادگی رخ داده بود. پسر ارشد این خاندان که مقام کانپاکو را در دست داشت، فوجیوارا نو تادامیچی خواستار کنار گذاشتن برادر کوچکتر خود فوجیوارا نو یوریناگا از صحنه قدرت بود. در پی این اختلافات دو ائتلاف شک
ل گرفت. امپراتور سوتوکو با فوجیوارا نو یوریناگا متحد شد و «جناح اینسی» را تشکیل دادند و از طرف دیگر فوجیوارا نو تادامیچی، امپراتور توبا و امپراتور گو شیراکاوا «جناح امپراتور» را به وجود آوردند و در مقابل یکدیگر قرار گرفتند. هر دو جناح نیز سعی کردند که با استفاده از قدرت نظامی خاندان میناموتو یا خاندان تایرا در این کشمکش بر حریف خود غلبه کنند. تایرا نو کیوموری و میناموتو یوشیتومو طرف «جناح امپراتور» را گرفتند و پدر یوشیتومو میناموتو نو تامه یوشی و برادر کوچکترش میناموتو نو تامه تومو و عموی کیوموری، تایرا نو تاداماسا به طرفداری از «جناح اینسی» پرداختند. بدین ترتیب پدر و پسر و همچنین برادر بزرگتر و کوچکتر به صورت دشمن در مقابل یکدیگر قرار گرفتند. خاندان فوجی وارا. خاندان فوجی وارا برای چندین قرن از طریق ازدواج با اعضای خانواده امپراتور و با تصرف مقام های مهم سیاسی، صحنه سیاسی کشور را اداره می کرد. حق حاکمیت در ظاهر متعلق به امپراتور بود ولی این خاندان فوجی وارا بودند که در عمل اقتدار سیاسی کشور را در دست داشتند. آن ها برای تثبیت قدرت خود ناچار بودند که طبقات نظامی را تقویت کنند و اینچنین بود که آرام آرام نظامی ه
ا به دربار راه یافتند و طبقه سامورایی ظهور کرد. به تدریج توان خاندان فوجی وارا رو به افول گذاشت و آشفتگی هایی در نظام سیاسی کشور پدیدار شد. بسیاری از زمین داران برای حفاظت از اموال خود شروع به استخدام سامورایی ها کردند و این گونه بود که طبقه نظامی، به ویژه در شرق ژاپن، به نفوذ و اقتداری روزافزون دست یافت. خاندان تایرا. در اوایل دوره هی آن، از آنجائیکه تعداد فرزندان و نوادگان امپراتور کانمو (دوران سلطنت ۷۸۱–۷۷۳ میلادی) پنجاهمین امپراتور ژاپن، بسیار زیاد بود، و خرج و مخارج دربار بسیار سنگین شده بود، امپراتور به هدف کاستن از هزینه های خاندان سلطنتی با اهدای نام خانوادگی «تایرا» به سومین پسرش کازوراواراشینو وی را از خاندان سلطنتی جدا کرد. بدین ترتیب خاندان تایرا به وجود آمد و پسر وی سر خاندان یکی از چهار شاخه خاندان تایرا بنام «کانموتایرا» شد. پس از وی امپراتور نینمیو، امپراتور مونتوکو و امپراتور کوکو نیز نام خانوادگی تایرا را به نوه های خویش اهدا کردند و سه شاخهٔ دیگر این خاندان را به وجود آوردند. تایرا نو کیوموری در اواخر دوره هی آن به عنوان معروفترین و پر قدرت ترین عضو خاندان تایرا شناخته می شود. خاندان مینامو
تو. خاندان میناموتو یا گنجی، یکی از نام های خانوادگی اعطا شده توسط امپراتور ژاپن به اعضای خانوادهٔ سلطنتی بود. این اعضای خاندان سلطنتی کسانی بودند که از خاندان جدا شده و به طبقهٔ اشراف شینسکی کوکا (تنزل مقام) می یافتند. اولین امپراتور که نام خانوادگی میناموتو را اهدا کرد، امپراتور ساگا (۸۴۲–۷۸۶) پنجاه و دومین امپراتور ژاپن بود. میناموتو نو ماکوتو (۸۱۰–۸۶۸) هفتمین پسرِ امپراتور ساگا، نخستین فردی بود که نام خانوادگی میناموتو به وی داده شد. نام افتخاری میناموتو پس از آن به تعداد دیگری از درباری ها در زمان های مختلف و توسط تعدادی از امپراتورهای دیگر نیز داده شد. خاندان میناموتو پس از گذشت زمان بیست و یک شاخه پیدا کرد. برای نمونه خاندان میناموتویی که از زمان امپراتور ساگا منشأ گرفته شاخه ساگا گنجی و خاندان میناموتویی که از امپراتور سیوا (دوران سلطنت ۸۵۸–۸۷۶ میلادی) پنجاهمین و ششمین امپراتور ژاپن، منشأ گرفته شاخه سیوا گنجی نام دارد و یک شاخه آن با نام خاندان کاواچی گنجی به عنوان مهم ترین شاخهٔ خاندان میناموتو شناخته می شود. بنیان گذار شوگون سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوری تومو عضو این شاخه از خاندان میناموتو بود.