Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اف داد. جام هفته جَنگ. منبع بازی دوستانه. منبع تیم جوانان. تیم فوتبال جوانان استقلال برای دومین سال متوالی به مقام قهرمانی مسابقات قهرمانی باشگاههای تهران رسید. تیم استقلال ابتدا در نیمه نهایی تیم جوانان بانک ملی را شکست داد و در بازی فینال نیز توانست تیم جوانان هرازدان را با نتیجه ۳ بر صفر شکست دهد. مربیگری تیم جوانان استقلال را آقای محمد صلاحی بر عهده داشت سایر ورزشها. منبع
آنتونین زاپوتوسکی (؛ – ) سیاستمدار کمونیست اهل چکسلواکی بود. وی پانزدهمین نخست وزیر چکسلواکی از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۳ و پانزدهمین رئیس جمهور چکسلواکی از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۷ بوده است.
لیو هه اقتصاددان و سیاستمدار چینی و از اعضای کنونی پلیتبوروی حزب کمونیست چین، معاون نخست وزیر جمهوری خلق چین و اداره کنندهٔ اداره عمومی کمیسیون امور اقتصادی و مالی حزب کمونیست چین است.
برادر جان نام مجموعه تلویزیونی به کارگردانی محمدرضا آهنج، نویسندگی سعید نعمت الله و تهیه کنندگی محمدرضا شفیعی محصول گروه فیلم و سریال شبکه سه تلویزیون ایران ملودرامی اجتماعی مذهبی است که برای پخش در ماه رمضان سال ۱۳۹۸ تهیه و تولید شد. نخستین قسمت این سریال ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ از شبکه سه تلویزیون ایران پخش شد. خلاصه داستان. داستان برادری، برابری و جان فشانی سه برادر است که زبان زد شده و خدا و خلق از آن ها در آسایش هستند. تا این که به ناگه حادثه ای واقع می شود که نامش حق الناس است. داستان اصلی این فیلم از خاطرات لیلا اگنجی شیرازی است که در سال ۱۳۷۱ اختلافات ارثیه و فامیلی عموهایش، اخوان سنگابی شیرازی را تحت عنوان برادرانی چون رفیق به نگارش در آورد، این فیلمنامه با تلخیص تدوین و به نگارش در آمد. موسیقی. فرید سعادتمند آهنگسازی موسیقی متن و تیتراژ این سریال را بر عهده داشته است. همچنین سالار عقیلی به عنوان خواننده و حسین غیاثی به عنوان ترانه سرای تیتراژ بسیار زیبا و گوشنواز این مجموعه همکاری داشته اند.
ویتوتاس لانزبرگیس (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل لیتوانی است. وی پس از استقلال لیتوانی از شوروی به عنوان رئیس شورای عالی لیتوانی از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ انتخاب شد، پس از آن به عضویت پارلمان لیتوانی درآمد، لانزبرگیس همچنین از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ عضو پارلمان اروپا بوده است.
چوی کیو-ها (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل کره جنوبی بود. وی از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ رئیس جمهور کره جنوبی، از اکتبر تا دسامبر ۱۹۷۹ کفیل ریاست جمهوری کره جنوبی و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ نخست وزیر کره جنوبی بوده است. منابع. Choi Kyu-hah: the president who was more bureaucrat than politician koreatimes.co.kr
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۱۳۶۶ ۴۲امین فصل فعالیت تیم استقلال در فوتبال ایران بود. در این سال استقلال در در مسابقات جام باشگاه های تهران ۱۳۶۶ شرکت کرد و استقلال در این فصل هم در جام حذفی ایران ۶۷–۱۳۶۶ شرکت کرد و هم در جام حذفی تهران ۱۳۶۶ نیز حاضر بود. استقلال در جام باشگاههای تهران در رتبه سوم جدول قرار گرفت. استقلال در هر دو جام حذفی در نیمه نهایی مغلوب حریفان خود شد و از دور مسابقات کنار رفت. مرور فصل. مسابقات قهرمانی باشگاههای تهران با شرکت ۱۸ تیم برگزار شد و تیم پرسپولیس به مقام نخست این دوره از مسابقات سال ۱۳۶۶ رسید و تیم استقلال پس ار تیم دارایی به مقام سوم دست یافت در جام حذفی باشگاههای تهران تیم استقلال تا نیمه نهایی پیش آمد اما در مسابقه با تیم هما پس از تساوی ۲-۲ در وقت اضافه بر روی ضربات پنالتی ۴ بر ۱ مغلوب و از دور بازیها حذف شد. در این مسابقات تیم پرسپولیس با شکست دادن هما به مقام قهرمانی جام حذفی تهران دست یافت. در جام حذفی باشگاههای ایران تیم استقلال پس از حذف تیم های متحد همدان، پلی اکریل اصفهان و گسترش اراک در مقابل ملوان بندرانزلی شکست خورد و حذف گردید استقلال سال ۱۳۶۶ را با یک دگرگو
نی محسوس شروع کرد و با از دست دادن چند مهره نام آشنا، کار را برای حضور مقتدرانه سخت دید. ناصر حجازی به دنبال یکی دو فصل حضور نصفه و نیمه، ناگریز به کناره گیری از استقلال شد و عبدالعلی چنگیز و شاهین بیانی مسافر قطر بودند و سعید مراغه جیان و رضا نعلچگر به تیم دارایی پیوستند. استقلال یکبار دیگر دل به جوانان و مهره های خانگی بست و فقط محمدرضا شکورزاده را به جمع خود اضافه کرد. منصور پور حیدری نیز کماکان رهبری تیم را در این فصل بعهده داشت. در بهمن ماه سال ۱۳۶۶ محمد رنجبر بازیکن، کاپیتان و مربی پیشین استقلال و ملی ایران مسئولیت مربیگری و اداره تیم استقلال را به عهده گرفت. بازیکن ها. بازیکنان استقلال در این فصل عبارت بودند از: مجید رضایی، محمدرضا شکورزاده، حمید فرزام نیا، صادق ورمزیار، مجید نامجومطلق، جعفر مختاری فر، پرویز مظلومی، سعید جانفدا، بیژن طاهری، بهتاش فریبا، فرشاد فلاحت زاده، رضا رجبی، غلامرضا فتح آبادی، محسن گروسی، علی شوری، رامین محتشمی، جمشید فرجی، غلام خمس آبادی، اصغر رضایی، اصغر شیرپور، حسین سیروج، حمید ملک احمدی، حبیب زیوری. بازی ها. قهرمانی باشگاه های تهران. منبع جام حذفی ایران. منبع جام حذفی تهران.
منبع بازی دوستانه. منبع تیم جوانان. مسابقات جوانان دسته اول باشگاههای تهران با شرکت ۱۵ تیم در یک گروه برگزار گردید و تیم فوتبال جوانان استقلال در پایان با ۱۶ امتیاز به مقام هفتم رسید. تیم فوتبال جوانان عقاب به مقام قهرمانی این مسابقات دست یافت. همچنین در مسابقات فوتبال حذفی جوانان باشگاههای تهران تیم جوانان استقلال در مرحله دوم با شکست از تیم هما از دور مسابقات شد. سایر ورزشها. منبع
شهر سیاه () یک منطقه مسکونی در همسایگی باکو می باشد، که مرتبط با پیدایش و توسعه صنعت نفت آذربایجان ایجاد شده است. ابتدا اینجا محل قرارگیری کارخانجات تصفیه نفت بود. در سال ۱۸۷۳، زمانی که فرمانی برای انتقال کارخانه ها به اراضی های خالی حاشیه شهر باکو صادر شد، در این ناحیه (شهر سیاه) نزدیک به ۱۰۰ کارخانه، مرکز تجاری و مناطق مسکونی بنا گردید. از آنجا که به زودی دودهای سیاه این کارخانه ها، همان ناحیه را به رنگ سیاه درآورد، آن را شهر سیاه نامگذاری کردند. در نیمه دوم قرن ۱۹ میلادی صنعت نفت آذربایجان به صرعت در حال رشد بود، که به زودی به نواحی هم جوار رونق یافت و دودهای برخاسته از کارخانه های آنجا کلیه مناطق اطراف را فرامی گرفت. افکار عمومی در خصوص اینکه این وضع ناخوشایند از پیشرفت شهر ممانعت به عمل می آورد، حکومت را وارد به حل و فصل این مشکل روبه رو کرده بود. به این ترتیب، در سال ۱۸۷۰، دولت تصمیم بر تخریب ۱۴۷ کارخانه واقع در شهر و توابع آن و انتقال آنها به اراضی های خالی در ۲ کیلومتری شهر گرفت. پس، در سال ۱۸۷۶، شهرک صنعتی جدید در جای چراگاه ها، باغ، بوستان و کشتزارهای مردم در کشله تشکیل شد. تا سال ۱۸۸۰، بیش از ۱۸۸ م
ؤسسه در این شهرک شروع به فعالیت کرده بود. می توان گفت که، در سال ۱۹۰۵، تمامی تأسیسات بزرگ نفتی باکو در این بخش شهر قرار داده شده بود. سپس به دلیل دودهایی که از کارخانه ها برمی خاسته است، تمامی ساختمان های موجود در این شهرک شکل سیاه رنگی به خود گرفته بودند که این امر نیز باعث شد مردم از دهه ۱۸۸۰ بدان شهر سیاه بگویند. همین که تعداد بناهایی به سقف مجاز برای ساخت و ساز در شهرک رسیدند، صنعت گران به سراغ محل جدید بابت ساخت تأسیسات نفتی جدید رفتند. از اینکه نزدیک ترین محل به شهرک سیاه خاک های مردم کشله بود، صنعت گران آنجا را برگزیدند. به زودی اینجا شهرک صنعتی جدید- «شهر سفید - ایجاد گردید. این به معنی امتداد شهر سیاه به سوی شرق بود. در سال ۱۸۷۸، از طرف برادران نوبل برای اولین بار در تاریخ امپراتوری روسیه لوله انتقال نفت از بالاخانی تا شهر سیاه کشیده شد. تاریخچه. اطلاعات کلی. در پی امضای عهدنامه گلستان به سال ۱۸۱۳، باکو ضمیمه امپراتوری روسیه شد. در آن بازه زمانی، باکو شهری کوچک با جمعیتی حدوداً ۱۰ هزار نفری بود. در سال های ۱۸۴۷ الی ۱۸۴۸ حفاری نخستین چاه نفت در طور تاریخ بشر در باکو رقم خورد. ساخت و ساز اولین کارخانه
های تصفیه نفت در اطراف شهر از سال ۱۸۵۹ شروع شد. در سال های ۱۸۶۰، نفت استخراج شده از میدان های نفتی باکو سهم ۹۰ درصدی در تأمین کشورهای جهان با نفت داشت. بعدها گسترش ساخت کارخانه ها و کارگاه ها منجر به آلودگی هوای شهر گردید. اذهان عمومی دولت را به ساخت شهرک صنعتی نو در ناحیه ای برون شهر واداشت. در سال ۱۸۷۰، طرح واگذاری مراتع مردم در بخش شرقی شهر برای بنای کارخانه های تصفیه نفت مطرح شد. در سال ۱۸۷۲، در حدود ۶۰ کارخانه تولید نفت سفید در باکو وجود داشت. بعد دولت در این خصوص قانونی به تصویب رساند، که ساخت کارخانه ای جدید در شهر را منع و بر انتقال کارخانه های تصفیه نفت تأکید می کرد. بنیان گذاری و رونق شهر. در سال ۱۸۷۴، در شهر سیاه که، در فاصله ۱۲ کیلومتری از بندر قرار می گرفت، روی هم رفته ۱۲۳ کارخانه تصفیه نفت موجود بود. نقشه نگاری زمین شهرک در سال ۱۸۷۶ تکمیل شد. زمین دامداری ها و مزارع کشله برای انتقال کارخانه ها اختصاص یافت، کارخانه هایی که فعالیت آنها در مرکز شهر ممنوع اعلام شده بود. شهرک صنعتی جدید در فاصله ۲ کیلومتری مرکز شهر قرار گرفت. برای پیشگری از آلودگی، ممنوعیتی از ساخت کارخانه های تصفیه نفت در بخش های مس
کونی شهرک اتخاذ شد. در سال ۱۸۸۰، دیگر ۱۱۸ مؤسسه تولیدی در شهرک فعالیت داشت. در سال ۱۸۷۸، برادران نوبل اولین لوله انتقال نفت در تاریخ امپراتوری روسیه را در باکو کشیدند. ظرفیت روزانه این خط لوله که ۹ کیلومتر طول و ۲ اینچ عرض داشت، ۱۰ هزار بشکه نفت بود. در سال ۱۸۷۹، شرکت تولیدی برادران نوبل دایر گردید. این شرکت به زودی سهم ۷۵ درصدی از کل صنایع نفت باکو را در دست خود گرفت. توسعه بعدی. زمین های نفتخیز بالاخانی در فاصله ۱۴ کیلومتری باکو قرار گرفته بودند. سون هدین، سفرنامه نویس سوئدی در سال ۱۸۹۰ که در مسافرت به آذربایجان به سر می برد، از همان زمین ها دیدن کرد. آنجا از ۴۱۰ چاه نفت با عمق تقریباً ۲۲۰ تا ۲۷۰ متر برخوردار بود، که ۱۱۶ تا از آنها مال برادران نوبل بودند. وقتی که شهر سیاه رونق و گسترش پیدا کرد، صنعت گران برای تأمین مایحتاج خود جویای تمهیدات و مناطق مناسب جدیدی شدند. به این ترتیب، اندکی بعد شهرک صنعتی نو در شرق شهر سیاه تشکیل شد، که شهرک سفید نام گرفت. قریب به ۲۰ کارخانه تصفیه نفت و مؤسسه تجاری در اواخر سال ۱۹۰۲ در این شهرک یادشده ساخته شدند. به دلیل اینکه کارخانه های شهرک سفید نسبت به کارخانه های شهرک سیاه
مدرن تر بودند، خسارت چندانی به محیط زیست وارد نمی کردند و موجب آلودگی شدید نمی شدند. در سال های ۱۸۸۲–۱۸۸۳، برادران نوبل طرح شرکت صنعتی موسوم به «Villa Petrolea» را در تقاطع مرز مشترک دو شهرک افکندند. تا سال ۱۹۰۵، شهرک سفید به محل قرارگیری بسیاری از کارخانه های تصفیه نفت باکو مبدل گشت.
آنچه در پی می آید فهرست نمایندگان مجلس مؤسسان نخست ایران است که از ۱۵ تا ۲۲ آذر ۱۳۰۴ دایر بود.
الکساندر دانیلوویچ منشیکوف ( – ) یکی از دولتمردان برجسته روسی در زمان روسیه تزاری و اوایل امپراتوری روسیه بود. او یکی از دوستان بسیار معتمد و مورد توجه پتر کبیر بود که آن چنان در عرصه قدرت ترقی کرد که پس از مرگ پتر در سال ۱۷۲۵ میلادی، تا سال ۱۷۲۷ به فرمانروای حقیقی روسیه بدل گشته بود. تولد اوایل زندگی. منشیکوف در در مسکو روسیه تزاری به دنیا آمد. او احتمالاً یک اشراف زاده نبود و به احتمال زیاد از نوادگان اصطبل بانان قصر بود که در کنار سایر جوانان، سربازان «ارتش های اسباب بازی» پتر یکم را در زمانی که در منطقه "پرئوبراژنسکویه" سکونت داشت، تشکیل می دادند. بر اساس یک افسانه، منشیکوف در بیست سالگی با پیراشکی فروشی در خیابان های مسکو امرار معاش می کرد. ظاهر زیبا و شخصیت شوخ او توجه فرانتس لفور، نخستین دوست صمیمی پیتر را به خود جلب کرد و لفور او را به خدمت گرفت و در نهایت به تزار معرفی کرد. پس از مرگ لفور در سال ۱۶۹۹، منشیکوف جانشین او به عنوان محبوب ترین و معتمد شخص نزد پتر شد. منشیکوف در لشکرکشی های آزوف (۱۶۹۵–۱۶۹۶) علیه امپراتوری عثمانی مشارکت فعال داشت. او در طول نخستین سفارت خارجی پتر در سال بعد، در اسکله آمسترد
ام و در کنار پتر کار کرد و دانش کاملی از کشتی سازی و زبان هلندی و آلمانی محاوره ای به دست آورد. او نخست تابع بوریس شرمتف بود که در زمان پیش از عقب راندن کارل دوازدهم در سال ۱۷۰۸، فرمانده کل ارتش روسیه بود و خود متعاقباً پس از نبرد هولوچین، تصرف باتورین و پیروزی در نبرد پولتاوا در سال ۱۷۰۹، به عنوان «فیلد مارشال» نایب گشت. علاوه بر این، دو شهر با انبوهی از نیروهایش به دارایی های او اضافه شد و تعداد رعیت های وی بیش از ۴۰ هزار نفر افزایش یافت که او را از نظر تعداد برده به دومین شخص پس از تزار در روسیه تبدیل کرد. در همان زمان، بوریس کوراکین درباره او می نویسد: «الکساندر منشیکوف بسیار مورد توجه قرار گرفت و به درجه ای رسید که با افتخار تمام ایالت را اداره کرد. او به درجه فیلد مارشال رسید و توسط تزار ابتدا به عنوان کنت امپراتوری و سپس به زودی به عنوان پرنس و دوک اینگریا منصوب شد. تنها به او ربوبیت کتبی و کلامی داده شد. چنان محبوبیت قوی نسب به وی وجود داشت که فقط در تاریخ های رومی یافت می شود...» فعالیت ها و فسادها. الکساندر منشیکوف در حدود ۱۷۰۶، با اندرو وینیوس یکی دیگر از ملازمان پتر، درگیری داشت که موجب شد وینیوس
تمام املاک و دارایی های خود را از دست بدهد. از سال ۱۷۰۹ تا ۱۷۱۴ او در طول لشکرکشی ها به کورلند، هلشتاین و پومرانیان خدمت کرد و پس از آن، در جایگاه فرماندار کل اینگریا، با اختیاراتی تقریباً نامحدود، نقش مهمی در مدیریت مدنی به او سپرده شد. منشیکوف اصولی را که اصلاحات پتر کبیر بر اساس آن ها انجام می شد کاملاً درک می کرد و دست راست تزار در تمام اقدامات عظیمش بود. اما او از موقعیت قدرتمند خود سوءاستفاده کرد و اغلب عملکردهای فاسدش، وی را به مرز تباهی کشاند. هر بار که پتر به دربار بازمی گشت، اتهامات تازه ای درباره فساد علیه منشیکوف دریافت می کرد. نخستین طغیان جدی خشم پتر در مارس ۱۷۱۱، به دلیل غارت های منشیکوف در لهستان بود. در بازگشت به روسیه در سال ۱۷۱۲، پیتر متوجه شد که منشیکوف چشم خود را بر فساد عمده در فرمانداری کل خود بسته است. پتر برای آخرین بار به او هشدار داد که روش خود را تغییر دهد. با این حال باز در سال ۱۷۱۳، مشخص شد که او ۱۰۰ هزار روبل از دولت کلاهبرداری کرده است. در آن زمان او فقط ادامه زندگی خود را مدیون یک بیماری ناگهانی بود. پس از بهبودی، علاقه پیتر به دوستش بر احساس عدالت او غلبه کرد. در سال ۱۷۱۴ منش
یکوف به عنوان همکار انجمن سلطنتی انتخاب شد. او نخستین شخص روسی بود که به عضویت این انجمن در می آمد. در آخرین سال سلطنت پتر کبیر، ادعاهای جدیدی مبنی بر کلاهبرداری توسط منشیکوف آشکار شد و او مجبور شد برای محافظت از جانش به ملکه کاترین یکم پناه ببرد. پس از مرگ پتر در سال ۱۷۲۵، عمدتاً با تلاش منشیکوف و همکارش "پیتر تولستوی" بود که کاترین به تخت امپراتوری روسیه رسید. منشیکوف به «اصلاحات پترین» متعهد بود و متوجه شد که کاترین در آن زمان خاص تنها نامزد ممکن برای ادامه پیدا کردن آن سیستم بود. نام کاترین یک کلمه کلیدی برای جناح مترقی بود و قرار گرفتن وی بر تاج و تخت به معنای پیروزی نهایی بر تعصبات باستانی، اثبات ایده های جدید پیشرفت و حداقل امنیت برای منشیکوف و ثروت نامناسب او بود. اوج قدرت و سقوط. در طول سلطنت کوتاه کاترین (از فوریه ۱۷۲۵ تا مه ۱۷۲۷)، منشیکوف عملاً حاکم مطلق روسیه بود. او خود را به درجه بی سابقه جنرالیسیمو رساند و تنها فرد روسی بود که عنوان پرنس را یدک می کشید. پس از پایان ساخت کاخ منشیکوف در خاکریز رود نوا در سنت پترزبورگ (که اکنون به موزه ارمیتاژ اختصاص داده شده است)، منشیکوف قصد داشت اورانینباوم را
پایتخت شاهزاده نشین زودگذر خود قرار دهد. الکساندر پوشکین، شاعر مشهور روس، در یکی از شعرهای خود از منشیکوف به عنوان «نیمه تزار» یاد کرده است. در مجموع منشیکوف به خوبی حکمرانی کرد؛ موقعیت دشوار او به منزله محدودیتی بر تمایلات طبیعی او بود. او با وصیت نامه جعلی و یک کودتا، قدرت خود را پس از مرگ کاترین افزایش داد. درحالی که همکارش پیتر تولستوی می توانست الیزابت روسیه را به سلطنت برساند، منشیکوف پتر دوم، پسر جوان الکسی پتروویچ را برای ادامه دوران دیکتاتوری خود به عنوان یک دست نشانده بر تخت نشاند. سپس، منشیکوف قصد داشت با ازدواج دخترش ماریا با پتر دوم، جایگاه خود در رأس قدرت را به طور قطعی تثبیت کند. اما اشراف قدیمی به نمایندگی از دولگوروکوف ها و گالیتسین ها برای سرنگونی او با هم متحد شدند و او را به زیر کشیدند. به دنبال این کودتای قدرت در ، الکساندر منشیکوف از ثروت هنگفت خود محروم شد، تمام عنوان های خود را از دست داد و با تمام خانواده اش از پایتخت اخراج و به بریوزوف در سیبری تبعید شد که سر انجام در در آنجا درگذشت. همسرش دریا میخایلوونا آرسنیوا در مسیر تبعید در سال ۱۷۲۸ در نزدیکی کازان درگذشت. منشیکوف یک کلیسای چوب
ی در بریوزوف ساخت و دخترش را که در تبعید مرده بود در آنجا دفن کرد. الکساندرا و الکساندر، دو فرزند کوچک تر منشیکوف، از تبعید جان سالم به در بردند و در نهایت به دربار بازگردانده شدند. ارزیابی. پتر منشیکوف را متحدی بی بدیل می دانست. او دارای هوش، انرژی قوی، زیرکی و قدرت شهود بود. پس از مرگ لفور، پیتر در مورد منشیکوف گفت: «اکنون فقط یک دست دارم؛ یک دست دزد، اما وفادار!» اختلاس، خودسری و سوءظن روابط خیانت آمیز با دشمنان روسیه، که با این وجود شواهد مستندی برایشان نبود، پتر را به ویژه در سال های آخر زندگی خود، مجبور کرد که منشیکوف را تقریباً از آستانه رسوایی دور نگه دارد. از سال ۱۷۱۴، این محبوب سابق سلطنتی تقریباً به طور مداوم تحت بررسی بود. در زمان حکومت کاترین یکم که خود قادر به انجام امور دولتی نبود و نیز در دوره سلطنت نوه جوان پتر یعنی پتر دوم، منشیکوف به مدت دو سال فرمانروای عملی کشور شد. اما به دلیل عدم اعتدال، جاه طلبی و تکبر، دشمنان زیادی پیدا کرد و در پایان عمر تمام دستاوردهای خود را از دست داد. ژنرال مانشتاین درباره وی می نویسد: «منشیکوف با رسیدن از پستی به درجات عالی، می توانست حرفه اش را با افتخار به پای
ان برساند؛ اگر جاه طلبی اش او را به حدی نمی رساند که هوس کند فرزندانش را به تاج و تخت روسیه برساند.» سفیر وقت اسپانیا نیز درباره او می گوید: «[ماجرای منشیکوف]درس وحشتناکی برای محبوبان سلطنتی بود؛ زیرا منشیکوف در چنان جایگاهی با حکومت مستبدانه اش بر روسیه، ناگهان آبرو و تمام دارایی های خود را از دست داد و مجبور شد در سواحل دریای سفید و در جایی که با زحمت دستان خودش غذایی به دست می آورد، آخرین روزهای عمرش را سپری کند...» همسر و فرزندان. همسر منشیکوف "داریا میخایلوونا آرسنیوا" در یک خانواده اشرافی به دنیا آمد و در سال ۱۶۸۶ به خدمت خواهر پتر، تزارینا ناتالیا آلکسیونا رفت. آشنایی او با منشیکوف احتمالاً در حدود سال ۱۶۹۰ اتفاق افتاده است، اگرچه آنها در سال ۱۷۰۶ به طور رسمی هم ازدواج کردند. فرزندان آنها عبارت بودند از:
مجبوریم فیلمی ایرانی در ژانر درام به نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی رضا درمیشیان و بازی فاطمه معتمدآریا، نگار جواهریان، پارسا پیروزفر، پردیس احمدیه، مجتبی پیرزاده و بهمن فرمان آرا ساخته سال ۱۳۹۷ است. خلاصهٔ داستان. روایتگر یک دختر کارتن خواب (گل بهار) است که توسط شوهرش برای باردار شدن و زایمان، به مردان فروخته می شود و ناخواسته در آخرین بارداری تحت عمل جراحی توبکتومی (لوله بستن) قرار می گیرد. یک وکیل (سارا) به وی کمک می کند تا از دکتر (مهشید پندار) شکایت کند.
ناهومی کاواسومی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که برای اسکای بلو اف سی در لیگ ملی فوتبال زنان بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سیتل رین اف سی و باشگاه فوتبال آی ان ای سی کوبه لئونسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
پال جونز (؛ ۱۹۰۱ – ۱۹۶۸) تهیه کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود که فیلم های مهمش را برای پارامونت پیکچرز تهیه کرد. او با هنرمندانی چون پرستون استرجیس، باب هوپ، دین مارتین، جری لوئیس و رد اسکلتون همکاری داشت. از فیلم های او می توان به "یاران" اشاره کرد.
فرانسوا رنه ژان لوسین بایرو (زاده ۲۵ مه ۱۹۵۱) سیاستمدار فرانسوی است که از دسامبر ۲۰۲۴ تا سپتامبر ۲۰۲۵ به عنوان نخست وزیر فرانسه فعالیت کرد. او از سال ۲۰۰۴ ریاست حزب دموکرات اروپا (EDP) و از سال ۲۰۰۷ ریاست جنبش دموکرات (MoDem) را بر عهده داشته است. او که میانه گرا نیز هست، در سال های ۲۰۰۲، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۲ نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد. وی نیز از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ وزیر آموزش ملی فرانسه، از مه تا ژوئن ۲۰۱۷ وزیر دادگستری فرانسه و از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ رهبر حزب اتحاد برای دموکراسی فرانسه بوده است.
کانوگا پارک (به انگلیسی: Canoga Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لس آنجلس، کالیفرنیا واقع شده است. کانوگا پارک ۲۴۳٫۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جف مورو (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "ردا" و "یاران" اشاره کرد.
آرچی مارشک (؛ – ) تدوین گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۱۳۶۷ ۴۳امین فصل فعالیت تیم استقلال در فوتبال ایران بود. در این سال استقلال در در مسابقات جام باشگاه های تهران ۱۳۶۶ شرکت کرد و استقلال در این فصل هم در جام حذفی ایران ۶۷–۱۳۶۶ شرکت کرد و هم در جام حذفی تهران ۱۳۶۶ نیز حاضر بود. استقلال در جام باشگاههای تهران در رتبه سوم جدول قرار گرفت. استقلال در هر دو جام حذفی در نیمه نهایی مغلوب حریفان خود شد و از دور مسابقات کنار رفت.استقلال همچنین موفق شد در یک مسابقه در جام حذفی باشگاه فوتبال آرش میناب را ۱۰-۰ شکست دهد. مرور فصل. استقلال که در فصل پیش به مقام سوم رسیده بود این بار با در خدمت گرفتن چند بازیکن جدید و با تغییراتی که در کادر رهبری پا به میدان گذاشت. استقلال در اولین اقدام محمد رنجبر کاپیتان و مربی اسبق تیم ملی فوتبال ایران را از باختران به تهران آورد تا مربیگری این تیم را در دست بگیرد. منصور پورحیدری مربی فصل پیش و غلامحسین مظلومی بازیکن قدیمی این تیم در کنار رنجبر استقلال را اداره خواهند کرد.بازیکنان جدید استقلال نیز عبدالعلی چنگیز که یکسال از بازی در این تیم به دور بود امیر هاشمی مقدم (نیروی زمینی)، جواد زرینچه و فردین پورجل
ی (ژاندارمری) و رضا جلولی (بوتان) مسابقات جام باشگاههای تهران با شرکت ۱۶ تیم برگزار شد که تیم استقلال به مقام سوم این دوره از مسابقات رسید در مسابقات جام حذفی باشگاههای تهران تیم استقلال پس از حذف کردن تیم عقاب در مقابل ایزد مهراباد شکست خورد و حذف شد استقلال در جام حذفی باشگاههای ایران پس از حذف تیم های پاس همدان، آرش میناب، ایران جوان بوشهر در مقابل تیم پیروزی در ضربات پنالتی مغلوب گردید و از ادامه مسابقات باز ماند. استقلال که در اول فصل محمد رنجبر را برای هدایت و کمک به تیم اضافه کرده بود ولی رنجبر در اوایل مرداد ماه ۱۳۶۷ از کادر سرپرستی و مربیگری استقلال کنار کشید. بازیکنان. تیم استقلال در سال ۶۷ با این نفرات به میدان رفت: مجید رضایی، محمدرضا شکورزاده، جواد زرینچه، صادق ورمزیار، اصغر حاجیلو، فرشاد فلاحت زاده، حمید برزگر، محمود کلهر، بهتاش فریبا، مجید نامجومطلق، محسن گروسی، جعفر مختاری فر، امیر هاشمی مقدم، پرویز مظلومی، عبدالعلی چنگیز، حمید فرزام نیا، فریدون پورجلی، اصغر جلولی، حمید ملک احمدی، مصطفی اردستانی، علی شوری و امیر قلعه نویی که از اواسط فصل به استقلال پیوست. سرپرست تیم محمد رنجبر مربیگری تیم بر ع
هده غلامحسین مظلومی بود. قهرمانی باشگاههای تهران. منبع جایگاه در جدول. منبع جام حذفی ایران. منبع جام حذفی تهران. منبع
امیلکار کابرال (؛ – ) سیاستمدار، مهندس برزشناسی، شاعر، تئوریسین، ناسیونالیست و دیپلمات اهل گینه بیسائو بود. او یکی از رهبران اصلی ضد استعمار و امپریالیسم ستیزی آفریقا بود. ترور. امیلکار کابرال در ۲۰ ژانویه ۱۹۷۳، حدود هشت ماه قبل از اعلام استقلال گینه بیسائو ترور شد.
تاج پشمی سازه ای رنگین و پشمی است که بر بالای نوک رویشی برخی از کاکتوس ها می روید. تاج پشمی بیشتر در کاکتوس های کلاه ترکی دیده می شود و رنگ و شکل آن مختلف است. رویش تاج پشمی تنها هنگامی رخ می دهد که کاکتوس به سن و رشد خاصی رسیده باشد. زمانی که گلدهی آغاز می شود غنچه گل ها از تاج پشمی شروع به شکل گرفتن می کنند.
پال تلکی (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۳ آوریل ۱۹۴۱) سیاست مدار اهل پادشاهی مجارستان بود. وی از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۱ و ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۱ نخست وزیر پادشاهی مجارستان، از آوریل تا سپتامبر ۱۹۲۰ وزیر امور خارجه، از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ وزیر دین و آموزش و پرورش و در سه مقطع نماینده پارلمان مجارستان بوده است. او یک شخصیت بحث انگیز در تاریخ مجارستان است چرا که به عنوان نخست وزیر سعی می کرد خودمختاری و استقلال مجارستان را در شرایط سیاسی دشوار حفظ کند اما قوانین و مقررات گستردهٔ ضدیهودی را نیز تصویب می کرد.
مهدی شایسته زادهٔ (۸ تیرماه ۱۳۵۶ - تهران) سرمربی تیم ملی دارت ایران؛ کسب عنوان های متعدد در این رشته ورزشی در زمان بازیکن دارت انداز و همچنین مربیگری؛ و همچنین انتخاب به عنوان اولین مرد ایرانی با مقام نهم مشترک در مسابقات آزاد جهانی. مدارک و مسئولیت. مدرک درجه دو مربیگری ازفدراسیون انجمن های ورزشی مدرک داوری درجه سه ازفدراسیون انجمن های ورزشی سمت دبیری انجمن دارت کشور از سال ۱۳۹۱ تا۱۳۹۳ سمت عضو کمیته فنی انجمن دارت کشور از بهمن ماه۱۳۹۵ تاکنون عنوان ها و مقام ها. بازیکن دارت انداز مربیگری رشته دارت
کتاب شناسی ابوالحسن نجفی فهرستی از نوشته های ابوالحسن نجفی، ادیب و مترجمِ ایرانیِ قرن چهاردهم هجری خورشیدی است. نجفی نوشتن را از سال های دانشجویی آغاز کرد. در اوایل دههٔ ۱۳۳۰، همراه با عبدالحسین آل رسول و احمد عظیمی، انتشارات نیل را در تهران پایه گذارد و با نشریات مختلف از جمله "سخن"، "جنگ اصفهان" و "خوشه" نیز همکاری داشت. ویرایش و نیز عروض فارسی فکر و ذکر اصلی نجفی در بیشتر دوران کاریش بود. پس از انقلابِ ۱۳۵۷ به تألیف یک لغتنامه و ترجمهٔ چندین کتاب، از جمله رمانِ مفصّلِ "خانوادهٔ تیبو"، پرداخت و سردبیریِ چند شمارهٔ ابتداییِ "نشریهٔ ادبیات تطبیقی" را بر عهده داشت. ناشرِ بیشترِ کتاب های نجفی انتشارات نیلوفر بوده است. نجفی تا سال های پایانی عمرش به تحقیق و نگارش مشغول بود و دو کتابش را امید طبیب زاده پس از مرگش منتشر کرد. آثار بسیاری از نویسندگان غیرایرانی که نامشان در فهرست ذیل آمده، برای اولین بار به همتِ ابوالحسن نجفی در ایران ترجمه و معرفی شده است." نجفی از دو نام مستعار «مهرداد رهسپار» و «کامبیز رخشان» نیز برای انتشار آثارش بهره برده است.
دیدیه فرانسوا یک روزنامه نگار فرانسوی است. او از سال ۱۹۸۵ یک خبرنگار جنگی بوده است. او بسیاری از درگیری ها در آفریقا، قفقاز، بالکان و خاورمیانه را برای رسانه های فرانسوی از قبیل روزنامه لیبراسیون و رادیو اروپا گزارش کرده است. او همچنین یک فعال سیاسی و فعال اتحادیه های کارگری بوده است. زندگی نامه. تحصیلات. دیدیه فرانسوا پس از فراگیری در مورد بخش بزرگی از تاریخ آفریقا، در دانشگاه سوربن پاریس به فراگیری فلسفه، تاریخ، جغرافیای سیاسی و استراتژیک پرداخت. او موفق به دریافت بورس از بنیاد جرمن مارشال ایالات متحده شد. او همچنین در شصت و دومین سمینار مؤسسه مطالعات پیشرفته دفاع ملی نقش حسابرسی ایفا کرد. دیدیه فرانسوا همچنین مباحث دیگری همچون فلسفه، تاریخ، جغرافیای سیاسی و امور استراتژیک را در دانشگاه سوربن پاریس آموخت. وی به دریافت بورس تحصیلی از بنیاد آلمانی یادبود مارشال در ایالات متحده نایل شد. او همچنین به عنوان مشاور در شصت و دومین اجلاس انستیتوی آموزش عالی دفاع ملی شرکت داشت. فعالیت ها. در دهه ۱۹۷۰ دیدیه در لیگ کمونیست انقلابی فرانسه فعال بود. سپس در دهه ۱۹۸۰، در دفتر ملی (UNEF-ID -اتحادیه دانشجویان) اشتغال داشت. د