Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ژنرال استیونسون (؛ 1875 – ) بازیکن فوتبال سابق انگلستان که در پست دفاع راست در باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال میلوال بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال پادیام، باشگاه فوتبال بارنزلی، باشگاه فوتبال ولینگ بورو تاون و باشگاه فوتبال آکرینگتون استنلی اشاره کرد.
بیلی استوارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق انگلستان بود که در پست دروازه بان در باشگاه فوتبال چستر سیتی بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال نورث همپتون تاون، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال مارین، باشگاه فوتبال بامبر بریج، باشگاه فوتبال ساوتپورت، و باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیمه حرفه ای انگلستان بازی کرده است.
تراوور استورتون (; – ) بازیکن فوتبال سابق انگلستان بود که در پست دفاع وسط بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال تلفورد یونایتد، و باشگاه فوتبال نیو سنتس اشاره کرد.
جیمی استوت (; – ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال میدلزبرو، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال لیورپول، و باشگاه فوتبال میدلزبرو اشاره کرد.
نیک تنر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق انگلستان است که قبل از اینکه به طور حرفه ای برای بریستول روورز بازی کند، برای چند باشگاه دیگر بازی کرده بود. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
کنور توماس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال حرفه ای انگلستان است که در خط میانی در لیگ دو فوتبال انگلستان در باشگاه فوتبال چلتنهام تاون بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال کاونتری سیتی و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد. وی همچنین در تیم های ملی فوتبال زیر ۱۷ و ۱۸ سال انگلستان بازی کرده است.
کریس تامپسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق انگلیسی است که در پست مهاجم بازی می کرد. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال بارو، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، باشگاه فوتبال درویلزدن، باشگاه فوتبال لیک تاون، باشگاه فوتبال چورلی، باشگاه فوتبال فلیتوود، باشگاه فوتبال بامبر بریج، باشگاه فوتبال وارینگتون تاون، و باشگاه فوتبال سالفورد سیتی اشاره کرد.
رابی ترل فال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال انگلیسی می باشد که در پست دفاع چپ بازی می کند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه فوتبال مورکم، باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال نورث همپتون تاون، باشگاه فوتبال استوک پورت کانتی، و باشگاه فوتبال برادفورد سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده است.
نیازمندی به روادید برای شهروندان قطر به محدودیت اداری اعمال شده برای ورود شهروندان قطر به دیگر کشورها گفته می شود. از اکتبر ۲۰۱۸، شهروندان قطر بدون نیاز به روادید یا با دریافت روادید در بدو ورود به ۸۵ کشور، سفر کنند. گذرنامهٔ قطری از این نظر، در رتبهٔ ۶۰ فهرست هنلی قرار دارد. از لحاظ تاریخی، شهروندان قطر برای ورود به کشورهای عضو شورای همکاری خلیج نیازی به روادید ندارند. اما از ۵ ژوئن ۲۰۱۷، بحرین، عربستان سعودی و امارات متحده عربی ورود شهروندان قطر به کشورهایشان را ممنوع کردند. هرچند، شهروندان قطری که همسرشان ساکن این کشورها هستند و همچنین شهروندان دارای تابعیت دوگانه مشمول این قانون نمی شوند.
سنکروترون ابر پروتون (SPS)، یک دستگاه شتاب دهنده ذرات از نوع سنکروترون در سرن است. این شتاب دهنده در دایره ای با محیط در مرز فرانسه و سوئیس در نزدیکی ژنو، سوئیس، در یک تونل حلقوی قرار دارد. برنامه های در دست اجرا. "شتاب دهندهٔ پروتون اس پی اس" در حال حاضر به عنوان انژکتور نهایی برای پرتوهایی با شدت-بالا برای برخورددهنده هادرونی بزرگ استفاده می شود که عملیات مقدماتی آن را در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۸ آغاز کرد، که پروتون ها را از ۲۶ گیگااِلکترون ولت تا ۴۵۰ گیگااِلکترون ولت شتاب می دهد. سپس LHC آن ها را به چند ترااِلکترون ولت (TeV) تسریع می کند. کار به عنوان انژکتور همچنان امکان ادامهٔ برنامهٔ تحقیقی با هدف-ثابت درحال انجام را فراهم می کند، جایی که از اس پی اس برای ارائهٔ پرتوهای پروتون های ۴۰۰ گیگاالکترون ولت برای تعدادی از آزمایش های با هدف ثابت فعال، به ویژه COMPASS و NA61/SHINE و NA62 استفاده می شود. "شتاب دهندهٔ پروتون اس پی اس" به عنوان مکانی برای آزمایش مفاهیم جدید در فیزیک شتاب دهنده خدمت کرده و همچنان استفاده می شود. در سال ۱۹۹۹ آن را به عنوان یک رصدخانه برای پدیده اثر ابر الکترونیک استفاده شد. در سال ۲۰۰۳، اس پی
اس نخستین ماشینی بود که در آن شرایط راه اندازی رزونانس همیلتون به طور مستقیم اندازه گیری شد. و در سال ۲۰۰۴، آزمایش ها برای خنثی سازی اثرات مضر برخورد با پرتو (مانند آنچه در LHC انجام شد) صورت گرفت.
انجمن عمومی کره ای های ساکن در ژاپن (General Association of Korean Residents in Japan) موسوم به چونگ ریون یکی از دو سازمان مردم نهاد (NGO) کره ای های ساکن در ژاپن است که ارتباط بسیار نزدیکی با کره شمالی دارد. تأسیس این انجمن به ۱۹۵۵ بازمی گردد. نظر به عدم وجود روابط دیپلماتیک بین دو کشور، این سازمان در قالب یک سفارت غیررسمی عمل می کند. سازمان دیگر کره ای های ساکن در ژاپن، میندان خوانده می شود که به کره جنوبی نزدیک است. شعبه های چونگ ریون در سرتاسر ژاپن وجود دارد. این سازمان قریب به ۱۴۰ مدرسه، تعدادی مهد کودک و یک دانشگاه که همگی به سبک کره شمالی هستند را در ژاپن اداره می کند. دروس و زبان محاوره در مدارس، زبان کره ای است. هر چند این مدارس مجاز به دنبال نکردن کوریکولوم درسی ژاپن رسمی نیستند، اما عقایدی نزدیک به کره شمالی و رهبران آن را دنبال می کنند. مشکلات مالی نظیر بدهی ۷۵۰ میلیون دلاری، از چالش های عمدهٔ چونگ ریون است. در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۹ کره شمالی انجمن عمومی کره ای های ساکن در ژاپن به عنوان یکی از چهار حزب در تنها ائتلاف انتخابات موسوم به جبهه دمکراتیک برای اتحاد مجدد سرزمین پدری شرکت داشت و به شش کر
سی از مجموع ۶۸۷ کرسی مجمع عالی خلق دست یافت. گفتنی است در لیست این ائتلاف نام سه نامزد به عنوان مستقل درج شده بود. دانشگاه این مرکز موسوم به دانشگاه کره، هرچند یک دانشگاه رسمی در ژاپن نیست اما رشته های مختلفی نظیر فلسفه، ادبیات، زبان های خارجه، تاریخ، مدیریت، جغرافی، مهندسی الکترونیک، مهندسی مکانیک، متالوژی، فیزیک، شیمی، ریاضیات و بیوشیمی را ارائه می کند. فارغ التحصیلات اغلب در مدارس وابسته به چونگ ریون به خدمت گرفته می شوند. دولت کره شمالی از ۱۹۵۷ سالانه و به طور مستقیم به این دانشگاه کمک مالی می کند.
هومولوگ ۲ پروتئین کروم باکس () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"CBX2"» کُدگذاری می شود. بر پایه گذارشی در مجلهٔ نیو ساینتیست این ژن، حتی بیشتر از کروموزوم های X و Y بر روی جنسیت انسان تأثیر می گذارد. ژن CBX2 با RYBP تعامل پروتئین-پروتئین دارد. این ژن همچنین با عامل ایجاد بیضه که توسط ژن SRY واقع بر کروموزوم Y ساخته می شود، تعامل دارد و هر دوی این ژن ها برای ایجاد جنسیت مذکر ضروری است.
پروتئین متصل شونده به RING1 و YY1 () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RYBP"» کُدگذاری می شود. این پروتئین با تعدادی از پروتئین های دیگر همچون CBX2، تعامل بیوشیمیایی دارد.
شیخ جمیل خالص طالبانی قادری (زادهٔ ۱۸۹۰) از مشایخ قادری طالبانی در کرکوک و پنجمین مرشد از سلسلهٔ قادری طالبانی است. زندگی نامه. شیخ محمد جمیل فرزند شیخ علی فرزند شیخ علی محدث فرزند شیخ عبدالرحمان خالصی طالبانی در سال ۱۸۹۰ میلادی در کرکوک چشم به جهان گشود. عموی بزرگ او شیخ رضا طالبانی از شاعران مشهور کردستان بود. شیخ محمد جمیل تحصیلات ابتدایی را نزد پدر آموخت و نزد اساتیدی چون ملا محمود ازناوه به ادامهٔ تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۲۰ با حملهٔ قوای انگلیس به عراق و تصرف آن، کرکوک نیز به اشغال انگلیسی ها درآمد در این مدت شیخ جمیل با همراه پدرش به استفاده از هزینهٔ خانقاه بسیاری از مردم را از قحطی جنگ رها بخشیدند.با شروع جنگ جهانی دوم از سال ۱۹۳۹ نیز شیخ جمیل پذیرای بسیاری از آوارگان جنگ، از خاورمیانه و بعضا لهستان و اروپا در خانقاه کرکوک بود. شیخ جمیل از همان ایام جوانی به چله نشینی و خلوت گزیدن علاقهٔ بسیار داشت به طوری که از جمله نکات جالب توجهٔ زندگی شیخ جمیل، ۱۷ بار چله نشینی او در مدت عمرش بود و در مدت ۷۰ سال عمر شیخ، تنها ۲ بار از خانقاه کرکوک خارج شده است در سال ۱۹۳۰ با فوت شیخ علی، شیخ جمیل جانشین پدر می شود
و امور مرشدی و طریقت قادری را همانند اجدادش به نحوی صحیح بر عهده می گیرد ایشان بر سه زبان کردی فارسی و ترکی مسلط بوده اند. شاگردان. برای شیخ جمیل نزدیک به ۳۰۰ خلیفه در سطح کردستان و جهان نام برده اند، از جمله: شیخ محمدقادر نجار، شیخ طه خالصی (پاوه)، حاج فرج الله صفری (سنندج)، ماموستا شیخ عبدالغنی، شیخ بابا تحسین معروف به شیخ باوا (روستای لون سادات)، سید شیخ علاءالدین (روستای لون سادات)(کامیاران)، شیخ عبدالله کوسه (جوانرود)،خلیفه، عبدالله (نودشه)، خلیفه جمیل نوریاب،خلیفه محمد مکریانی، خلیفه محمدصالح محمدی (کرمانشاه)، شیخ علی (بوکان)، ملا قاسم الیاسی (سرپل ذهاب)و… وفات. شیخ محمدجمیل در سال ۱۳۶۰ هجری قمری مصادف با ۱۳۳۲ هجری شمسی در ۷۰ سالگی درگذشت و در خانقاه کرکوک در جوار اجدادش به خاک سپرده شد.
سیمیت نان گردی است که معمولاً با دانه کنجد یا با موارد کمتر رایچ مانند دانه های خشخاش، کتان یا دانه های آفتابگردان پوشش داده شده و در آشپزی های امپراتوری عثمانی سابق و خاورمیانه، به ویژه در ارمنستان، ترکیه و بالکان یافت می شود. اندازه، تردی، جویدنی بودن و سایر ویژگی های سیمیت به طور جزئی بر اساس منطقه متفاوت است. در ازمیر، سیمیت به عنوان "گوربک" ("ترد") شناخته می شود، اگرچه بسیار مشابه نوع استانبول است. سیمیت در آنکارا کوچک تر و تردتر از سایر شهرها است. نام. کلمه "سیمیت" از عربی "samīd" () به معنای «نان سفید» یا «آرد نرم» گرفته شده است. نام های دیگر بر اساس یونانی بیزانس "kollikion" (κολλίκιον) یا یونانی باستان "kollyra" (κολλύρα) یا یونانی "koulouri" (κουλούρι) است. در لاتین به عنوان "arculata" شناخته می شود. آرامی: ܩܶܠܽܘܪܳܐ/ܩܸܠܘܿܪܵܐ ("qeluro/qelora")؛ ترکی: "gevrek"; اسلاوی جنوبی "đevrek", ђеврек, "gjevrek", ѓеврек, گеврек. نام ارمنی "բոկեղ" ("bokegh") است. در زبان یهودی-اسپانیایی به عنوان "roskas turkas" شناخته می شود. در انگلیسی به عنوان "rosca" یا "coulouri" شناخته می شود. ریشه ها. منابع بایگانی نشان می
دهند که "سیمیت" از سال ۱۵۲۵ در استانبول تولید می شده است. بر اساس اسناد دادگاه اوسکودار (شِریه سیسیلی) مورخ ۱۵۹۳، وزن و قیمت سیمیت برای اولین بار استاندارد شد. جهانگرد قرن هفدهم، اولیا چلبی، نوشته است که در دهه ۱۶۳۰، ۷۰ نانوایی سیمیت در استانبول وجود داشت. نقاشی های رنگ روغن ژان بریندسی مربوط به اوایل قرن نوزدهم دربارهٔ زندگی روزمره استانبول، فروشندگان سیمیت را در خیابان ها نشان می دهد. وارویک گوبل نیز در سال ۱۹۰۶ تصویری از این فروشندگان سیمیت استانبول ترسیم کرد. سیمیت و انواع آن در سراسر امپراتوری عثمانی محبوب شدند.[ "" ] منابع آرشیوی نشان می دهند که "سیمیت" از سال ۱۵۲۵ در استانبول تولید شده است. بر اساس سوابق دادگاه اُسکودار (سجیل شرعی) مربوط به سال ۱۵۹۳، وزن و قیمت سیمیت برای اولین بار استانداردسازی شد. مسافر قرن هفدهم اولیا چلبی نوشت که در دهه ۱۶۳۰، ۷۰ نانوایی سیمیت در استانبول وجود داشته است. نقاشی های روغنی اوایل قرن نوزدهم ژان براندیسی دربارهٔ زندگی روزمره استانبول، فروشندگان سیمیت را در خیابان ها نشان می دهد. وارویک گوبل نیز در سال ۱۹۰۶ تصویری از این فروشندگان سیمیت استانبول کشیده است. مصرف. امروزه بس
یاری از شهرداری های ترکیه از طریق شرکت های تابعه خود، سیمیت تولید می کنند. محصولات مشابه. انواع خاصی از کووریگی رومانیایی شبیه سیمیت هستند، فروشگاه هایی که آنها را می فروشند حتی با نام «سیمیگری» شناخته می شوند. پیوند به بیرون. طرز تهیه سیمیت
لوک خوش شانس، یک داستان مصور فرانسوی-بلژیکی ساخته موریس دو بور است. لوک خوش شانس همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
آشپزی اماراتی () آشپزی سنتی کشور امارات است که شباهت های قابل ملاحظه ای با آشپزی کشورهای همسایه مانند عمانی، عربستانی، خاورمیانه ای و آسیایی دارد. آشپزی و غذاهای مدرن اماراتی دربرگیرنده غذاهایی از سراسر دنیاست. غذاهای. در غذای سنتی امارات متحده عربی از مقدار زیادی گوشت، غلات و لبنیات استفاده می شود. سبزیجاتی مانند خیار و گوجه فرنگی به راحتی در خاک حاصلخیز پرورش داده می شوند و در رژیم غذایی مردم تا حد زیادی از آنها استفاده می شود. لیموی خشک که لومی نامیده می شوند و بسیار پرطرفدار است، به صورت محلی پرورش داده می شود و در بیشتر غذاها به کار می رود. میوه انبه نیز معمولاً در مناطق شمال امارات در روستاهایی مانند مصافی پرورش داده شوند. گوشت هایی که به طور سنتی در این منطقه مصرف می شوند عبارتند از گوشت مرغ یا ماکیان کوچک مانند هوبره آفریقایی، و بز. از آنجایی که شتر از نظر شیردهی و توانایی حمل و نقل بسیار ارزشمند است، معمولا فقط برای مراسم های خاص از گوشت آن استفاده می شود. غذاها معمولاً خورشتی هستند، زیرا اغلب اوقات همه مواد تشکیل دهنده غذا در یک قابلمه پخته می شوند. زعفران، هل، زردچوبه و آویشن طعم های اصلی مورد استف
اده در غذاهای اماراتی هستند. ورود برنج به غذاها زمانی آغاز شد که تجار به این منطقه نقل مکان کردند. از برگ درختان بومی مانند غاف/کهور نیز برای پرکردن شکم پرندگان کوچک استفاده می شود که طعم و عطر آن را در طول پخت آزاد می کرد. غذاهای دریایی برای قرنها بخش عمده فرهنگ غذایی اماراتی را تشکیل داده اند. غذاهای امارات متحده عربی بازتابی از میراث بزرگ عربی و تماس گسترده آن با تمدن ها در طول زمان است. خوردن گوشت خوک برای مسلمانان ممنوع است، به همین دلیل این گوشت در فهرست غذاهای عربی گنجانده نشده است. هتل ها اغلب در منوی صبحانه خود جایگزین گوشت خوک مانند سوسیس گوشت گاو و راش گوساله دارند. اگر گوشت خوک موجود باشد، به طور واضح با برچسب مشخص می شود. گوشت قرمز، ماهی و برنج بخش عمده غذاهای اماراتی را تشکیل می دهند. گوشت بره و گوسفند بیشتر از گوشت بز، گاو و شتر طرفدار دارد. معمولاً همراه وعده غذایی خرما مصرف می شود. نوشیدنی های محبوب قهوه و چای هستند که می توان هل، زعفران یا نعناع به آنها اضافه کرد تا طعم خاصی داشته باشند. الکل به طور کلی فقط در رستوران و بار هتلها سرو می شود (البته نه در شارجه). تمام کلوپ های شبانه و باشگاه ه
ای گلف مجاز به فروش مشروبات الکلی هستند. سوپرمارکت های مشخصی ممکن است گوشت خوک بفروشند، اما این گوشت در بخش جداگانه ای فروخته می شود. بخشی از غذاهای اماراتی عبارتند از: • عصیده • نان الجباب • بثیث • هریس • جامی • جشید • کبسه • خبیس • خنفروش • نان خمیر • مشبوس • مدروب • مرکوکه • مقلوبه • نان محلا • قوزی • صالونه • ثرید • نان وقافی
آشپزی عربستان سعودی به سبک ها و غذاهای مختلفی اشاره دارد که در عربستان سعودی تهیه می شود. این غذاها در سراسر مناطق مختلف کشور متفاوت هستند و تفاوت های محیطی، جغرافیایی و فرهنگی منجر به تنوع گسترده ای در غذاها شده است. عربستان سعودی شامل مناطق مختلفی است که باعث ایجاد سبک های آشپزی متفاوتی از مناطق مرکزی، شرقی، جنوبی و غربی شده است. علاوه بر این، موقعیت عربستان سعودی در طول مسیرهای تجاری جهانی باعث معرفی و استفاده انواع مختلف ادویه ها شده است. غذا در عربستان سعودی تحت تأثیر فرهنگ بومی عرب و فرهنگ اسلامی قرار دارد. به عنوان مثال، خرما با سنت افطار بعد از رمضان مرتبط است. بیشتر مواد غذایی مانند گندم، خرما، روغن حیوانی، گوشت، ماهی و سبزیجات به صورت محلی تأمین می شوند. از طریق این مواد، ده ها غذای خوشمزه ایجاد شده است که به شدت با آداب و سنت های عربستان سعودی مرتبط هستند. این غذاها معمولاً در ایام جشن، حج، مناسبت های خاص، عروسی ها و تولد نوزادان سرو می شوند. سرو این غذاها به مهمانان، راهی برای ابراز سخاوت و مهمان نوازی مردم عربستان سعودی است. برخی از این سنت ها تا به امروز ادامه دارد. مصرف خوک برای مسلمانان در عرب
ستان سعودی طبق شریعت احکام اسلامی، ممنوع است. آشپزی سنتی. نوشیدنی ها. این قهوه خانه های سنتی (مقها) زمانی در همه جا رایج بودند، اما اکنون توسط کافه های سبک سالن غذاخوری جایگزین می شوند. طبق گفته های مأموریت فرهنگی عربستان سعودی، «سرو قهوه در عربستان سعودی نشانه ای از مهمان نوازی و سخاوت است». به طور سنتی، دانه های قهوه در حضور مهمانان برشته، خنک و با استفاده از هاون آسیاب می شدند. میزبان سپس غلاف های هل را در حین آسیاب کردن دانه های قهوه اضافه می کرد. پس از دم کردن قهوه، آن را برای مهمانان می ریختند. اما امروزه، قهوه در حضور مهمانان تهیه نمی شود؛ بلکه به طور شیک در دله سرو می شود و در کاپ های کوچک به نام فنجان ریخته می شود. ماست معمولاً به نوشیدنی ای به نام لبن تبدیل می شود. سوبیا یک نوشیدنی سرد است که معمولاً در حجاز تهیه می شود، اما اکنون در سرتاسر عربستان سعودی، به ویژه در طول رمضان در دسترس است. این نوشیدنی از مخلوطی سبک تخمیر شده از جو/نان قهوه ای، شیره درخت خرما، گیاهان و ادویه جات تهیه می شود. بسته به طعم، ممکن است سفید یا رنگی باشد. غذاهای منطقه ای. در ژانویه ۲۰۲۴، کمیسیون آشپزی عربستان سعودی، که تحت
نظر وزارت فرهنگ فعالیت می نماید، غذاهای منطقه ای، ۱۳ منطقه عربستان سعودی را اعلام نودد. فهرست غذاهای منطقه ای عربستان سعودی به شرح زیر است: رستوران های فست فود و زنجیره ای. رستوران های زنجیره ای در عربستان سعودی به کندی در میان مردم جا افتاده اند، اما به طور پیوسته در حال تبدیل شدن به بخشی از غذاهای محلی هستند. اگرچه رستوران های زنجیره ای تنها ۲۵ درصد از فروش در صنعت خدمات را تشکیل می دهند، اما در سال های اخیر رشد بسیار بیشتری نسبت به رستوران های مستقل داشته اند. رستوران زنجیره ای البیک، که روی فروش مرغ سوخاری کبابی تمرکز دارد، در بین رستوران های زنجیره ای متعلق به عربستان سعودی پیشتاز بوده و فعالیت خود را به چندین کشور همسایه خلیج فارس گسترش داده است. قوانین تغذیه اسلامی. قوانین تغذیه اسلامی، خوردن گوشت خوک و نوشیدن مشروبات الکلی را ممنوع می کند. این قانون در سراسر عربستان سعودی اجرا می شود. طبق قوانین اسلامی، حیوانات باید به روش حلال ذبح شوند و قبل از خوردن، متبرک شوند. طبق اعلام هیئت فرهنگی عربستان سعودی،
آشپزی کویتی ترکیبی از آشپزی عربی، آشپزی ایرانی، آشپزی هندی و آشپزی مدیترانه ای است. آشپزی کویتی بخشی از آشپزی شرقی عربی است. یکی از غذاهای برجسته در آشپزی کویتی "مچبوس" است، یک غذای برنجی که معمولاً با برنج باسماتی و ادویه هاو مرغ یا گوشت گوسفند تهیه می شود. غذاهای دریایی بخش مهمی از رژیم غذایی کویتی هستند، به ویژه ماهی. سماق مطبق یک غذای ملی در کویت است. سایر غذاهای محلی محبوب شامل "حمور" (گروپر)، که معمولاً به صورت کبابی، سرخ کرده یا با برنج بریانی سرو می شود به دلیل بافت و طعمش؛ "صافی" (خرگوش ماهی); "مید" (ماهی کفال)؛ و "صبیتی" (ماهی سیم دریایی) هستند. نان تخت سنتی کویت "خبز" نام دارد. این نان بزرگ در یک فر خاص پخته می شود و معمولاً با دانه های کنجد تزئین می شود. نان معمولاً با سس ماهی ماهیوا سرو می شود.
آشپزی اسرائیلی عمدتاً شامل آشپزیی است که از یهودیان دور از وطن به این کشور آورده شده اند و به تازگی با توسعه یک آشپزی ترکیبی قابل توجه که با ترکیب آشپزی یهودی و آشپزی عربی مشخص می شود، تعریف شده است. همچنین این آشپزی سنت های آشپزی گروه های مختلف پراکنده یهودیان، به ویژه یهودیان مشرقی با ریشه هایی در آسیای جنوب غربی و شمال آفریقا، یهودیان سفاردی از ایبری و یهودیان اشکنازی از اروپای مرکزی و شرقی را با هم ترکیب می کند. آشپزی این کشور همچنین شامل غذاها و نوشیدنی هایی است که به طور سنتی در دیگر آشپزی های خاورمیانه (مانند ایرانی از یهودیان ایرانی و ترکی از یهودیان ترکی) و همچنین در آشپزی مدیترانه ای وجود دارد، به طوری که ادویه هایی مانند "زعتر" و غذاهایی مانند "فلافل"، "حمص"، "مسابحه"، "شکشوکا" و "کوسکوس" اکنون در اسرائیل بسیار محبوب هستند. با این حال، شناسایی آشپزی عربی به عنوان آشپزی اسرائیلی منجر به اتهامات فرهنگی علیه اسرائیل از سوی فلسطینی ها و دیگر عرب ها شده است. تأثیرات دیگر بر روی این سبک شامل دسترسی به آشپزی رایج در حوضه مدیترانه، به ویژه برخی از میوه ها و سبزیجات، محصولات لبنی و ماهی؛ سنت رعایت "کاشروت"؛
و آداب و رسوم غذایی خاص ("مینهاگ") مربوط به شبات و دیگر اعیاد یهودی است. نمونه هایی از این غذاها شامل "خالا"، "یاخنون"، "مالاواخ"، ماهی گفیلت، "حامین"، معرو یروشالمی و "سفگانیوت" هستند. غذاهای جدیدی که بر اساس محصولات کشاورزی مانند پرتقال، آووکادو، محصولات لبنی و ماهی و دیگر غذاها بر اساس روندهای جهانی معرفی شده اند، و سرآشپزهایی که در خارج از کشور آموزش دیده اند، عناصر دیگر آشپزی بین المللی را نیز به این سبک به ارمغان آورده اند. تاریخچه. ریشه ها. سنت های آشپزی اسرائیل شامل غذاها و روش های پخت و پز است که تاریخچه ای ۳۰۰۰ ساله دارند. در طول این زمان، این سنت ها تحت تأثیر فرهنگ های آسیایی، آفریقایی و اروپایی شکل گرفته و تأثیرات مذهبی و قومی منجر به ترکیبی از سبک های متنوع آشپزی شده است. مدارک کتاب مقدس و باستان شناسی بینشی در مورد زندگی آشپزی منطقه از سال ۱۰۰۰ قبل از میلاد ارائه می دهند. آشپزی باستانی اسرائیلی بر اساس چندین محصول شکل گرفته که هنوز هم نقش مهمی در آشپزی مدرن اسرائیل دارند. این محصولات به عنوان هفت گونه شناخته می شوند: زیتون، انجیر، خرما، انار، گندم، جو و انگور. رژیم غذایی مبتنی بر محصولات محلی ب
ا ادویه های وارداتی که به راحتی در دسترس بودند، تقویت می شد، زیرا کشور در تقاطع مسیرهای تجاری شرق و غرب قرار داشت. در دوره معبد دوم (۵۱۶ قبل از میلاد – ۷۰ میلادی)، فرهنگ هلنی و رومی باستان به شدت بر روی این آشپزی، به ویژه در میان کشیشان و اشراف اورشلیم تأثیر گذاشت. وعده های غذایی مجلل شامل پیش غذاهای تند و نوشیدنی های الکلی، ماهی، گوشت گاو، گوشت، سبزیجات ترشی و تازه، زیتون و میوه های ترش یا شیرین سرو می شد. پس از تخریب معبد دوم و اخراج اکثریت یهودیان از سرزمین اسرائیل، آشپزی یهودی به توسعه خود در کشورهای مختلفی که جوامع یهودی از زمان دوران باستان در آنجا وجود داشته اند، ادامه دادند و تحت تأثیر اقتصاد، کشاورزی و سنت های آشپزی آن کشورها قرار گرفتند. ییشو قدیمی. یییشو قدیم به جامعه یهودی اشاره دارد که در سوریه عثمانی قبل از علیا صهیونیستی از دیاسپورا که از سال ۱۸۸۱ آغاز شد، زندگی می کرد. سبک پخت و پز این جامعه آشپزی سفاردی بود که در میان یهودیان اسپانیا قبل از اخراج در سال ۱۴۹۲ و در مناطقی که بعداً به آن مهاجرت کردند، به ویژه بالکان و امپراتوری عثمانی توسعه یافته بود. سفاردی ها و اشکنازی ها همچنین جوامعی در ییشو
قدیم تأسیس کردند. به ویژه در اورشلیم، آنها به توسعه سبک آشپزی خود ادامه دادند که تحت تأثیر آشپزی عثمانی قرار داشت و سبکی به نام آشپزی سفاردی اورشلیمی ایجاد کردند. این آشپزی شامل پای هایی مانند "سمبوسک"، پاستل ها و "بورک ها"، گراتن های سبزیجات و سبزیجات شکم پر و پلو و بلغور پلو است که اکنون به عنوان غذاهای کلاسیک های اورشلیمی در نظر گرفته می شوند. گروه های یهودیان حسیدی از اروپای شرقی نیز در اواخر قرن ۱۸ شروع به تأسیس جوامع کردند و با خود غذاهای اشکنازی سنتی خود را آوردند، اما با این حال، تغییرات محلی متمایزی را توسعه دادند، به ویژه یک پودینگ نودل کاراملی و تند به نام "کگل یروشالیمی". مهاجرت یهودیان. با شروع اولین مهاجرت یهودیان به اسرائیل در سال ۱۸۸۱، یهودیان به تدریج از یمن و اروپای شرقی، به ویژه از لهستان و روسیه، به این منطقه مهاجرت کردند. این پیشگامان صهیونیسم هم از نظر ایدئولوژیک و هم به دلیل آب و هوای مدیترانه ای، به رد سبک های آشپزی اشکنازی که با آن بزرگ شده بودند، وادار شدند و با استفاده از محصولات محلی، به ویژه سبزیجاتی مانند کدو سبز، فلفل دلمه ای، بادمجان، آرتیشو و نخود سازگار پیدا کردند. اولین کتا
ب آشپزی عبری، نوشته ارنا مایر، در اوایل دهه ۱۹۳۰ توسط فدراسیون فلسطین از سازمان صهیونیستی بین المللی زنان منتشر شد و آشپزها را به استفاده از گیاهان مدیترانه ای و ادویه های خاورمیانه و سبزیجات محلی در آشپزی خود تشویق کرد. نان، زیتون، پنیر و سبزیجات خامی که آنها پذیرفتند، پایه گذار صبحانه "کیبوتز" شد که در اشکال متنوع تری در هتل های اسرائیلی و در اکثر خانه های اسرائیلی امروز سرو می شود. سال های اولیه تشکیل دولت. کشور اسرائیل در سال های اولیه خود با چالش های نظامی و اقتصادی عظیمی روبرو بود و دوره بین ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۸ زمان محدودیت غذایی و ریاضت اقتصادی بود که به عنوان "تزنا" شناخته می شود. در این دهه، بیش از یک میلیون مهاجر یهودی، عمدتاً از کشورهای عربی و همچنین شامل بازماندگان هولوکاست اروپایی، به این کشور جدید سرازیر شدند. آنها در زمانی وارد شدند که تنها غذاهای پایه در دسترس بود و غذاهای قومی باید با مجموعه ای از غذاهای شبیه سازی شده یا تقلیدی، مانند «جگر» خرد شده از بادمجان و بوقلمون به عنوان جایگزینی برای "شنیسل" گوساله برای اشکنازی ها، "کبه" تهیه شده از ماهی منجمد به جای گوشت چرخ کرده برای یهودیان عراقی و بوقلمو
ن به جای کباب های بره یهودیان میانه رو، تغییر داده می شد. این سازگاری ها هنوز هم به عنوان میراث آن زمان باقی مانده اند. جایگزین هایی مانند جایگزین برنج بر پایه گندم، "پتیتیم" معرفی شدند و سبزیجات چندمنظوره ای مانند بادمجان به عنوان جایگزینی برای گوشت استفاده می شدند. طعم و ارزش غذایی اضافی از رب گوجه فرنگی و پوره کنسرو شده ارزان، "حمص"، "ارده" و مایونز در تیوب ها تأمین می شد. گوشت کمیاب بود و تا اواخر دهه ۱۹۵۰، دام های گاو گوشتی به وارد اقتصاد کشاورزی نشدند. "خوبزا"، یک نوع محلی از گیاه پنیرک، در طول جنگ استقلال به منبع غذایی مهمی تبدیل شد. در طول محاصره اورشلیم، زمانی که کاروان های غذایی نمی توانستند به شهر برسند، ساکنان اورشلیم به مزارع رفتند تا برگ های "خوبزا" را که غنی از آهن و ویتامین ها بودند، جمع آوری کنند. دستورهای پخت آن از طریق ایستگاه رادیویی مستقر در اورشلیم، کل همیجن، پخش شد و به اردن رسید که این موضوع عرب ها را متقاعد کرد که یهودیان در حال مرگ از گرسنگی هستند و پیروزی نزدیک است. در دهه گذشته، نویسندگان غذایی در اسرائیل جمعیت را تشویق کرده اند که "خوبزا" را در روز استقلال اسرائیل تهیه کنند. سرآشپ
زهای محلی شروع به سرو "خوبزا" و دیگر گیاهان وحشی جمع آوری شده از مزارع در رستوران های لوکس کرده اند. این غذا از جنگ استقلال به نام "کتزیتوت خوبزا" شناخته می شود و هنوز هم توسط اسرائیلی ها مصرف می شود. تأثیر مهاجرت. مهاجران به اسرائیل عناصری از فرهنگ غذایی و کشورهای خود را به ارمغان آورده اند. در نزدیک به ۵۰ سال قبل از ۱۹۴۸، امواج متوالی مهاجرت یهودیان، دامنه وسیعی از غذاها و سبک های آشپزی را به همراه داشت. مهاجران از اروپای مرکزی غذاهایی مانند "شنیسل" و اشترودل را آوردند، در حالی که یهودیان روسی غذاهایی مانند بورش و ماهی های هیرینگ، مانند هیرینگ چرب و "فورشماک" ("هیرینگ خرد شده") را به ارمغان آوردند. غذاهای اشکنازی شامل سوپ مرغ، "شنیسل"، لوکس، جگر خردشده، گفیلته فیش، کنیش، "کیشکا" و "کوگل" هستند. اولین شیرینی پزی های اسرائیلی توسط یهودیان اشکنازی تأسیس شدند که کیک ها و شیرینی های اروپای مرکزی و شرقی، مانند کیک های مخمر ("بابکا")، حلزونی های مغزدار ("شنیکن")، رول های شکلاتی و شیرینی های لایه ای را رواج دادند. پس از ۱۹۴۸، بزرگ ترین تأثیر از مهاجرت گسترده یهودیان از ترکیه، عراق، کردستان و یمن و یهودیان میانه رو