Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سوزی روث بیکن () بازیگر آمریکایی است. او نخستین نقش بازیگری خود را در فیلم "معشوق" (۲۰۰۵) در انسون، در فصل پنجم سریال فیلم "نزدیک تر" داد. با وجود اینکه والدینش مخالف حضور او در عرصه بازیگری بودند، بیکن این نقش را پذیرفت و در چهار قسمت در کنار مادرش که نقش چیف جانسون را بازی می کرد، ظاهر شد. بیکن شخصیت اسکای میلر را در سریال اینترنتیِ "۱۳ دلیل برای اینکه" به تصویر کشید، و در سال ۲۰۲۲ در نقش اصلی در فیلم ترسناک "لبخند" ظاهر شد.
زوئی لوین (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "اعتماد"، "راه، راه بازگشت"، "پالو آلتو، و "باندینگ" اشاره کرد.
جولیان دونالد (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بازیگر فیلم هایی همچون رز ارغوانی قاهره، دام، اهداکنندگان مغز و فعالیت مدنی بوده است.
دویدن فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی باسکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون آلو آرجون، شیلا کائور، پونام باجوا، پراکاش راج، ساپتاگیری، جیوا ایفای نقش کرده اند.
دعا فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی هاری است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویشال، شروتی حسن، ساتیاراج، رادیکا ساراتکومار، ماکش تیواری، سوری ایفای نقش کرده اند.
باورنکردنی یک سریال کوتاه تلویزیونی درام آمریکایی است که در آن تونی کولت، مریت ویور و کیتلین دیور بازی می کنند و در مورد یک سری تجاوز در واشینگتن و کلرادو است که براساس گزارش های کریستین میلر و کن آرمسترانگ است که ابتدا توسط ProPublica و پروژه مارشال منتشر شده است. این سریال توسط سوزانا گرانت، ایتل والدمن و مایکل چابون با همکاری گرانت ، مایکل چابون، سارا تیمبرمن، کارل بورلی و کتی کوریک به عنوان تهیه کننده تهیه شد و در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۹ در نت فلیکس منتشر شد.
کوکی رابرتز (; – )،روزنامه نگار و نویسنده پرفروش اهل ایالات متحده آمریکا بود. فعالیت وی شامل ده ها سال به عنوان گزارشگر سیاسی و تحلیلگر ان پی آر و ای بی سی نیوز بود. وی در هیئت مدیره بسیاری از سازمان های غیرانتفاعی مانند بنیاد خانواده کایزر خدمت کرد و توسط رئیس جمهور جرج دابلیو بوش) به شورای خدمات و مشارکت مدنی منصوب شد.
باشگاه فوتبال تاج تهران در فصل ۱۳۳۰ این فصل، ششمین فصل حضور تیم تاج، که امروزه با نام استقلال شناخته می شود در فوتبال ایران بود. تاج در این سال قهرمان مسابقات جام حذفی باشگاه های تهران شد. پیش زمینه. تیم تاج تهران در این سال دارای خط حمله ای آتشین و پرقدرت بود. تیم تاج تهران ابتدا قهرمان جام حذفی تهران شد و سپس در مسابقات جام باشگاه های تهران با کسب برتری های پرگل به فینال رسید اما در دیدار نهایی برابر تیم شاهین شکست خورد و عنوان دومی را به دست آورد. در این سال باشگاه تاج دو شعبه در شهرهای آبادان و ملایر دایر نمود. اعضای باشگاه. بازیکنان. بازیکنانی که در این سال برای تیم تاج به میدان رفتند عبارت بودند از: پیر کارلو، عباس ممتحن، محمد ساوجی، مهدی صفری، رضا زمینی، عارف قلی زاده، حسین مقیمی، حسین سرودی، خسرو هورشید، محمد محسنی، امیر خلیلی، علی دانایی فرد، اصغر جدیکار، ناصر ملکی، محمود بیاتی، محمد خاتمی، حسن کردستانی، ایرج حاتم، ژرژ مارکاریان، نادر افشارعلوی نژاد، بیوک جدی کار، پرویز کوزه کنانی، فریدون مهدیون. پیش فصل و دوستانه. منبع مرور فصل. جام باشگاه های تهران. این مسابقات در پاییز و زمستان ۱۳۳۰ و در دو گروه ب
رگزار شد؛ تیم تاج تهران با صدرنشینی در گروه خود به فینال مسابقات راه یافت. در دیدار فینال تیم تاج تهران برابر تیم شاهین تهران به تساوی رسید و در دیدار تکراری فینال با نتیجه ۱–۲ مغلوب حریف شد. این یکی از تلخ ترین شکست های تیم تاج در دربی تهران بود چرا که تیم تاج تهران با برتری در این دیدار می توانست ضمن دفاع از قهرمانی خود در این رقابت ها، برای نخستین بار در تاریخ خود قهرمانی جام باشگاه ها و جام حذفی تهران را با هم به دست آورد. جام حذفی تهران. این بازی ها در شهریور ماه ۱۳۳۰ برگزار شد؛ تیم تاج تهران با کسب سه پیروزی توانست عنوان قهرمانی را به دست آورد. رقابت ها. جام باشگاه های تهران. منبع جام حذفی تهران. منبع سایر ورزشها. منبع
فرانتس فون بایروس (; – ) نقاش، تصویرگر و هنرمند تجاری اهل اتریش بود که بیشتر با مجموعهٔ جنجالی "حکایت های جلوی میز آرایش" شناخته می شود. او از هنرمندان جنبش منحط بود. اوایل زندگی. بایروس در زاگرب که بخشی از امپراتوری اتریش-مجارستان بود و امروزه در کشور کرواسی قرار دارد، زاده شد. وی در هفده سالگی در آزمون ورودی آکادمی هنرهای زیبای وین پذیرفته شد. بایروس از حلقه دوستان نزدیک یوهان اشتراوس بود و با دخترخوانده او، آلیس، در سال ۱۸۹۶ ازدواج کرد. سال بعد، بایروس به مونیخ رفت. حرفه. او در سال ۱۹۰۴ اولین نمایشگاه خود را در مونیخ برگزار کرد که با استقبال خوبی روبرو شد. از ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ برای ادامه تحصیل به پاریس و ایتالیا سفر کرد. در سال ۱۹۱۱، وی مشهورترین و بحث برانگیزترین اثر خود یعنی "داستانهایی از میز آرایش" (به انگلیسی: Tales from the Dressing Table) را خلق کرد، که بعداً برای آن دستگیر و از آلمان تبعید شد. با بازگشت به وین، احساس می کرد که یک فرد خارجی است و وقوع جنگ جهانی اول احساس بیگانگی او را افزایش داد. کارهای او را می توان در موزه هنر متروپولیتن نیویورک یافت. وی در مجموع بیش از ۲۰۰۰ نقاشی را به تصویر کشید. مرگ
. این هنرمند در سال ۱۹۲۴ در وین، بر اثر خونریزی مغزی درگذشت.
بخشش یا همان داد و دهش، عطا کردن (به انگلیسی: Donation, Contribution, Baksheesh) روندی است که در آن مردمان از داشته خود به سود دیگری یا دیگران می گذرند و آگاهانه و داوطلبانه آن را به او می دهند؛ از این رو در فارسی آن را دهش نیز می گویند. آن را بخشندگی، سخاوتمندی و گشاده دستی نیز نام می نهند که ویژگی هایی نیک در میان مردمان به شمار می آیند. این واژه گاهی نیز به جای بخشایش و بخشودن (گذشت؛ آمرزش) (به انگلیسی: Forgiveness) به کار می رود. فرایندی که در آن یک آسیب دیده ("مادی یا روانی") آگاهانه احساس و رفتار دیگری جز آزردگی، دلخوری و کینه توزی در برابر گناهکار از خود نشان می دهد و تلاش می کند که آن آسیب دیدگی را فراموش کند. رها کردن احساسات منفی همچون انتقام جویی، تلافی جرمِ صورت گرفته با پرداخت غرامت یا تنبیه مجرم می تواند جزو دلایل این امر باشد. بخشش با چشم پوشی ("نادیده انگاشتن عمل مجرمانه")، تبرئه ("اعلام برائت فرد از عمل مجرمانه")، فراموشی ("از یاد بردن عمل مجرمانه")، عفو ("اعطای آزادی فرد از جرم انجام شده توسط یک مرجع قضایی") و مصالحه ("بازگرداندن رابطه آسیب دیده") تفاوت دارد. در برخی زمینه ها، بخشش یک اصطلاح
حقوقی است که برای اشاره به بخشیدن یا گذشت از همه بستانکاری ها همچون بدهی، وام، یا دیگر تعهّدات کاربرد دارد.
2x2 (به زبان روسی Дважды два) یک کانال تلویزیونی پویانمایی در روسیه است که در سال ۱۳۸۹ میلادی تأسیس شد. این اولین ایستگاه تلویزیون تجاری در اتحاد جماهیر شوروی بود که در سال ۱۹۹۴ میلادی تعطیل شد، اما بعد در سال ۲۰۰۳ مجدداً روی کار آمد. از آن زمان به بعد این کانال مشغول به پخش انیمیشن و انیمیشن های ژاپنی (انیمه ها) مشغول می باشد. انیمیشن های پخش شده در این کانال عبارتند از:پاندای کونگ فو کار، آرزوهای مهیج، و انیمیشن هایی برای مخاطبان با سنین بالتر همچون پارک جنوبی و پدر خانواده را پخش کرده است.
حدود سه میلیون اسیر جنگی آلمانی توسط شوروی به اسارت گرفته شدند که اکثر آنها نیز در سال پایانی جنگ و در پی پیروزی های پیاپی ارتش سرخ اتفاق افتاد. این اسرا چه در دوران جنگ و چه پس از آن به عنوان نیروی کار برای تأمین هزینه ها مورد استفاده قرار گرفتند. تا سال ۱۹۵۰ تقریباً تمام اسیران بازمانده آزاد شدند و آخرین زندانیان نیز در سال ۱۹۵۶ آزاد شدند. براساس اعلام اتحاد جماهیر ۳۸۱٬۰۶۷ تن از ارتش آلمان نازی در کمیساریای خلق در امور داخلی کشته شدند که از این تعداد ۳۵۶٬۷۰۰ نفر آلمانی و ۲۴٬۳۶۷ تن نیز از ملیت های دیگر بودند. مورخ آلمانی رودیگر اورمانس معتقد است که کاملاً قابل قبول و در عین حال اثبات نشده است که یک میلیون نفر تحت بازداشت شوروی درگذشته باشند. او همچنین معتقد است که در میان افرادی که مفقودالاثر شده اند، مردانی نیز وجود داشته اند که به عنوان اسیر جنگی درگذشتند.
سایوز ام اس (، GRAU: 11F732A48) آخرین سری عملیاتی از فضاپیماهای سایوز است. سایوز ام اس به خاطر ادای احترام به سری قبل از خود یعنی سایوز TMA-M دچار کمترین تغییرات است اما از لحاظ تجهیزات ارتباطی و جهت یابی نسبت به آن پیشرفتهای در آن دیده می شود. سایوز ام اس توسط روس کسموس ایجاد و گسترش یافته و جزو ماموریت های فضاپیمایی شامل انسان می باشد. عمده تغییرات سری ام اس نسبت به مدل های پیشین بیشتر محدود به آنتن ها، سنسورها و همچنین محل قرارگیری پیشران فضاپیما می شود. اولین پرتاب این مدل، سایوز MS-01 بود که در تاریخ ۷ ژوئیه سال ۲۰۱۶ (۱۷ تیر ۱۳۹۵) و به وسیله پرتابگر سایوز FG به سمت ایستگاه فضایی بین المللی بود.
گس/کِرف طعمی است که باعث جمع شدن دهان، بی حسی زبان و انقباض گلو می شود. این طعم توسط موادی مانند جوهر مازو ایجاد می شود. طعم گس در موز و خرمالوی نارس غالب است که مانع از خوردن آنها می شود. همچنین در انار، زغال اخته و به وجود دارد. خوردنی های گس خشک، خنک و سنگین هستند. سنجاب ها، گرازهای وحشی و حشرات می توانند غذای گس را بخورند؛ چرا که زبان آن ها از پس این کار برمی آید. در آیورودا، گس ششمین طعم (پس از شیرین، ترش، شور، تند، تلخ) است که توسط «هوا و زمین» نشان داده می شود. سیگار کشیدن همچنین ممکن است باعث احساس طعم گس شود.
هنر اعتراضی یا هنر معترض اثری خلاقانه است که توسط کنشگران و جنبش های اجتماعی تولید می شود و به مکتب، سبک یا تفکری که آن را بر حق نمی داند یا به رسمیت نمی شناسد اعتراض می کند. این اعتراض می تواند جنبهٔ انتقاد داشته باشد و در برخی موارد به شعارهایی تبدیل شود. هنر معترض احساسات مخاطبان خود را برمی انگیزد و ممکن است شرایط تنش را افزایش داده و فرصت های جدیدی برای اختلاف نظر ایجاد کند. تاریخ هنر اعتراض. اگر اعتراض را یک عبارت توصیفی در آثار هنری در نظر بگیریم، نمی توان آغاز دقیق و نقطه شروعی برای آن در نظر گرفت به همین روی به جای طبقه بندی تاریخی هنر اعتراض این عبارت را می توان در هر دوره ی تاریخ هنر مورد تحلیل قرار داد. به طور مثال ویژگی اعتراض در مکتب نگارگری تبریز و هرات قابل بازبینی و یا در هنر غرب در اروپای قرن شانزدهم قابل ریشه یابی و در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم که همسو با انقلاب ها بوده است.
«تعطیلات» آهنگی است که توسط گروه گرلز جنریشن برای ششمین آلبوم استودیویی آنها شب تعطیلات ضبط شده است. در ۴ آگوست ۲۰۱۷، این آهنگ در کنار «تمام شب» به عنوان تک آهنگ این آلبوم به صورت دیجیتالی توسط اس.ام. انترتینمنت منتشر شد. ترکیب بندی. به گفتهٔ تامار هرمان از "بیلبورد"، «تعطیلات» است آهنگ بابلگام پاپی است که ویژگی های «سرزندهٔ» فانک و عناصر سینت سایزر در ترکیب آن است. ژاک پترسون از همچنین به «طعم کلاسیک-مدرن» این آهنگ اشاره کرد. از نظر اشعار، این ترانه به ماندگاری و پیوند محکم گرلز جنریشن با حامیان آنها است که به گفته هرمن، برای گروه های دخترانهٔ کره ای «غیرعادی» است. عملکرد در نمودار. «تعطیلات» در شمارهٔ ۱۹ در نمودار دیجیتال گائون قرار گرفت و تا تاریخ ۵ اوت سال ۲۰۱۷ بیش از ۷۰۰۰۰ نسخهٔ دیجیتال فروخت. مقبولیت. تامار هرمان از "بیلبورد" این آهنگ را «همیشه سرحال» نامگذاری کرد و «شاه بیت گوش نواز» آن را امضای گرلز جنریشن دانست. او در ادامه به «رنگ های متنوع آوازی» که از طریق «نت های بالا و بداهه گویی» ابراز می شد وباعث درخشش هر یک از اعضا می شد، اشاره کرد. ژاک پترسون همچنین می نویسد «حتی اگر به کی-پاپ گوش ندهید، این
آهنگ ها [تمام شب و تعطیلات] برای هر لیست پخش پاپی در این تابستان کاملاً ضروری است.»
معجزه اقتصادی ژاپن به عنوان دوره رشد اقتصادی ژاپن، بین دوران، پس از جنگ جهانی دوم تا پایان جنگ سرد، شناخته می شود. در این دوره بود که، ژاپن به سرعت دومین اقتصاد بزرگ جهان (پس از ایالات متحده) شد. در دهه ۱۹۹۰، جمعیت ژاپن شروع به رکود کرد و نیروی کار دیگر مانند دهه های قبل در حال گسترش نبود، علیرغم اینکه بهره وری هر کارگر همچنان بالا بود. زمینه. این معجزه اقتصادی نتیجه بهره مندی ژاپن و آلمان غربی از جنگ سرد پس از جنگ جهانی دوم بود. دولت آمریکا در زمان اشغال ژاپن، جامعه ژاپن را اصلاح کرد و تغییرات سیاسی، اقتصادی و مدنی ایجاد کرد. پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده حضور چشمگیری در ژاپن داشت تا گسترش نفوذ شوروی در اقیانوس آرام را کندتر کند. آمریکا همچنین نگران رشد اقتصاد ژاپن بود زیرا پس از جنگ جهانی دوم این خطر وجود داشت که یک جمعیت ژاپنی ناراضی و فقیر به کمونیسم روی بیاورند و با این کار کنترل شوروی بر اقیانوس آرام را تضمین کنند. ویژگیهای متمایزکننده اقتصاد ژاپن در طول سالهای " "معجزه اقتصادی" شامل: همکاری تولیدکنندگان، تأمین کنندگان، توزیع کنندگان و بانکها در گروه های کاملاً پیوسته به نام "کیرتسو"، اتحادیه های "ک
ارآمد" و "شرکتی"؛ روابط خوب با بوروکرات های دولتی و تضمین اشتغال به کار در شرکت های بزرگ و کارخانه های یقه آبی ها بود. تاریخچه. مرحله رشد شدید (۱۹۵۴–۱۹۷۲). پس از جلب حمایت ایالات متحده و دستیابی به اصلاحات اقتصادی داخلی، ژاپن توانست از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ رشد کند. علاوه بر این، ژاپن نیز فرایند صنعتی شدن خود را تکمیل کرد و به یکی از اولین کشورهای توسعه یافته در شرق آسیا تبدیل شد. سالنامه های اقتصادی ژاپن از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ شاهد افزایش قابل توجهی بود. در سال ۱۹۶۷، سالنامه می گوید: بنابراین اقتصاد ژاپن در سال ۱۹۶۶ سریعتر از آنچه قبلاً انتظار می رفت پیشرفت کرد. در سال ۱۹۶۸، سالنامه اعلام کرد که اقتصاد ژاپن پس از اینکه در پاییز ۱۹۶۵ به پایین ترین سطح خود رسید، همچنان به رشد خوب خود ادامه می دهد. کلمات «افزایش»، «رشد» و «بالا» خلاصه سالنامه های سال های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ را پر کرده است. دلایل صنعتی شدن ژاپن نیز پیچیده است و مشخصه اصلی این زمان نفوذ سیاست های دولتی، مدیریت هایاتو ایکدا، مصرف گسترده و صادرات گسترده است. تأثیر سیاست های دولتی: مدیریت ایکدا و کی رتسو. در سال ۱۹۵۴، سیستم اقتصادی وزارت تجارت و صنعت بین المللی ژا
پن که از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۳ پرورش داده شده بود، به طور کامل عملی شد. نخست وزیر هایاتو ایکدا، که چالمرز جانسون او را "مهم ترین معمار معجزه اقتصادی ژاپن"" می نامد، سیاست صنعتی سازی سنگین را دنبال کرد. این سیاست منجر به ظهور پدیده «وام بیش از حد» شد (روشی که امروزه نیز ادامه دارد) که در آن بانک ژاپن به بانک های شهری وام می دهد که به نوبه خود به شرکت های صنعتی وام می دهند. از آنجایی که در آن زمان در ژاپن کمبود سرمایه وجود داشت، شرکت های صنعتی فراتر از ظرفیت بازپرداخت خود، و حتی اغلب فراتر از دارایی خالص خود، وام می گرفتند، که باعث شد بانک های شهر نیز به نوبه خود بیش از حد از بانک ژاپن وام بگیرند. این امر به بانک ملی ژاپن کنترل کامل بر بانک های محلی وابسته را داد. سیستم وام دهی بیش از حد، همراه با کاهش قوانین ضد انحصاری توسط دولت (بقایای کنترل فرماندهی عالی نیروهای متفقین یا SCAP) همچنین منجر به ظهور مجدد گروه های کنگلومرا به نام "کی رتسو" شد که منعکس کننده کنگلومراهای زمان جنگ یا "زایباتسو" بودند. به رهبری بهبودهای اقتصادی بازرگانان سونی، ماسارو ایبوکا و آکیو موریتا، "کی رتسو" به طور مؤثر منابع را تخصیص داد و در سط
ح بین المللی رقابتی شد. در قلب موفقیت شرکت های "کی رتسو"، بانک های شهری قرار داشتند که سخاوتمندانه وام دادند و سهام داری متقابل ("cross-share holding") را در صنایع مختلف رسمی کردند. "کی رتسو" باعث ادغام افقی و عمودی شد و مانع ورود شرکت های خارجی به داخل صنایع ژاپنی شد. "کی رتسو" روابط نزدیکی با وزارت تجارت و صنعت بین المللی ژاپن داشت و هر کدام از طریق داشتن سهام در دارایی های دیگری از تصاحب دارایی های ژاپنی توسط خارجی ها محافظت شد. به عنوان مثال، ۸۳ درصد از منابع مالی بانک توسعه ژاپن به صنایع استراتژیک اختصاص یافته است: کشتی سازی، برق، زغال سنگ و تولید فولاد. اقدامات حمایتی "کی رتسو" برای محافظت از نهال ژاپن بسیار مهم بود. "کی رتسو" همچنین باعث تغییر نگرش در بین مدیران ژاپنی شد که سودهای کم را در کوتاه مدت تحمل می کردند زیرا "کی رتسو" کمتر نگران افزایش سود سهام و سود بود و بیشتر نگران پرداخت بهره بود. تقریباً تنها دو سوم از سهام یک شرکت مورد معامله قرار گرفت، که "کی رتسو" را در برابر نوسانات بازار حفظ کرد و به مدیران "کی رتسو" اجازه داد تا به جای تمرکز بر سود کوتاه مدت، برای بلندمدت برنامه ریزی کرده و سهم باز
ار را به حداکثر برسانند. دولت ایکدا همچنین سیاست تخصیص ارز را ایجاد کرد، سیستمی برای کنترل واردات که برای جلوگیری از پر شدن بازارهای ژاپن توسط کالاهای خارجی طراحی شده است. وزارت تجارت و صنعت بین المللی ژاپن از تخصیص ارز برای تحریک اقتصاد از طریق ترویج صادرات، مدیریت سرمایه گذاری و نظارت بر ظرفیت تولید استفاده کرد. در سال ۱۹۵۳، وزارت تجارت و صنعت بین المللی ژاپن سیاست تخصیص ارز را برای ارتقای صنایع داخلی و افزایش انگیزه برای صادرات از طریق بازنگری در سیستم پیوند صادرات، بازبینی کرد. مصرف گسترده: از بقا تا تفریح. در دوران بازسازی و قبل از بحران نفتی ۱۹۷۳، ژاپن موفق شد فرایند صنعتی شدن خود را تکمیل کرده و استانداردهای زندگی را بهبود بخشد و شاهد افزایش چشمگیر مصرف باشد. میانگین مصرف ماهانه خانوارهای شهری از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۰ دو برابر شد. علاوه بر این، نسبت مصرف در ژاپن نیز در حال تغییر بود. مصرف مایحتاج روزانه مانند غذا و پوشاک و کفش رو به کاهش بود. در مقابل، مصرف در فعالیت های تفریحی، سرگرمی و کالاها از جمله مبلمان، حمل ونقل، ارتباطات و مطالعه افزایش یافت. افزایش زیاد مصرف، رشد تولید ناخالص داخلی را تحریک کرد چرا
که این امر تولید را تحریک می کرد. صادرات گسترده: دهه شصت طلایی و تغییر به تجارت صادراتی. دوره رشد سریع اقتصادی بین سال های ۱۹۵۵ و ۱۹۶۱ راه را برای دهه شصت طلایی هموار کرد، دهه دومی که عموماً با معجزه اقتصادی ژاپن همراه است. در سال ۱۹۶۵، تولید ناخالص داخلی اسمی ژاپن کمی بیش از ۹۱ میلیارد دلار برآورد شد. پانزده سال بعد، در سال ۱۹۸۰، تولید ناخالص داخلی اسمی به رکورد ۱٫۰۶۵ تریلیون دلار افزایش یافت. تحت رهبری نخست وزیر ایکدا، وزیر سابق وزارت تجارت و صنعت بین المللی ژاپن، دولت ژاپن «طرح دوبرابر کردن درآمد» (所得倍増計画) را انجام داد. این طرح خواستار دو برابر شدن اندازه اقتصاد ژاپن در ده سال، از طریق ترکیبی از معافیت های مالیاتی، سرمایه گذاری هدفمند، شبکه ایمنی اجتماعی گسترده و مشوق هایی برای افزایش صادرات و توسعه صنعتی بود. برای دستیابی به هدف دوبرابر شدن اقتصاد در ده سال، در این برنامه متوسط نرخ رشد اقتصادی سالانه ۷٫۲ درصد در نظر گرفته شد. در واقع، رشد سالانه ژاپن در طول برنامه به طور متوسط بیش از ۱۰ درصد بود و اندازه اقتصاد در کمتر از هفت سال دو برابر شد. ایکدا طرح دو برابر کردن درآمد را در پاسخ به اعتراضات گسترده آن
پو در سال ۱۹۶۰ علیه معاهده امنیتی ایالات متحده و ژاپن، به عنوان بخشی از تلاش برای دور کردن گفتگوی ملی ژاپن از مبارزات سیاسی مشاجره آمیز به سمت ایجاد اجماع پیرامون پیگیری رشد سریع اقتصادی، معرفی کرد. با این حال، ایکدا و ائتلاف مغزهای متفکر او، که به طور مشخص شامل اقتصاددان اسامو شیمومورا بود، از اواسط سال ۱۹۵۹ این طرح را توسعه داده بودند. بر اساس طرح دو برابر کردن درآمد، ایکدا نرخ بهره را کاهش داد و به سرعت سرمایه گذاری دولت در زیرساخت های ژاپن، ساخت بزرگراه ها، راه آهن های سریع السیر، مترو، فرودگاه ها، تأسیسات بندری و سدها را گسترش داد. دولت ایکدا همچنین سرمایه گذاری دولتی را در بخش ارتباطات اقتصاد ژاپن که قبلاً نادیده گرفته شده بود، گسترش داد. هر یک از این اقدامات، روند ژاپن را به سمت یک اقتصاد مدیریت شده ادامه داد که مظهر مدل اقتصادی مختلط بود. علاوه بر پایبندی ایکدا به مداخله دولت و تنظیم اقتصاد، دولت او آزادسازی تجارت را اجرا کرد. تا آوریل ۱۹۶۰، واردات تجاری ۴۱ درصد آزاد شده بود (در مقایسه با ۲۲ درصد در سال ۱۹۵۶). ایکدا قصد داشت تجارت را تا ۸۰ درصد ظرف سه سال آزاد کند. با این حال، اهداف آزادسازی او با مخا
لفت شدید هر دو صنایعی که با وام دهی بیش از حد رشد کرده بودند و مردم ملی گرا که از تصاحب شرکت ها توسط شرکت های خارجی می ترسیدند، مواجه شد. مطبوعات ژاپنی آزادسازی تجارت را به «دومین آمدن کشتی های سیاه» تشبیه کردند که اشاره به کشتی های سیاهی که کمودور متیو سی پری در سال ۱۸۵۳ به خلیج توکیو سفر کرده بود، تا از طریق نمایش نیروی نظامی ژاپن را به روی تجارت بین المللی باز کند، داشت. بر این اساس، ایکدا تنها پس از تضمین بازار حفاظت شده از طریق مقررات داخلی که به نفع محصولات و شرکت های ژاپنی بود، به سمت آزادسازی تجارت حرکت کرد و هرگز به هدف بلندپروازانه ۸۰ درصدی خود دست پیدا نکرد. ایکدا همچنین آژانس های توزیع کمک های خارجی متعددی را برای نشان دادن تمایل ژاپن به مشارکت در نظم بین المللی و ارتقای صادرات ایجاد کرد. ایجاد این آژانس ها نه تنها به عنوان امتیازی کوچک به سازمان های بین المللی عمل کرد، بلکه نگرانی های عمومی در مورد آزادسازی تجارت را نیز از بین برد. ایکدا با مذاکره برای ورود ژاپن به سازمان همکاری و توسعه اقتصادی یا OECD در سال ۱۹۶۴، یکپارچگی اقتصادی جهانی ژاپن را پیش برد. زمانی که ایکدا از سمت خود کنار رفت، GNP با
نرخ خارق العاده ۱۳٫۹ درصد رشد می کرد. مرحله افزایش پیوسته (۱۹۷۳–۱۹۹۲). در سال ۱۹۷۳، اولین شوک قیمت نفت به ژاپن (بحران نفتی ۱۹۷۳) وارد شد. قیمت نفت از ۳ دلار در هر بشکه به بیش از ۱۳ دلار در هر بشکه افزایش یافت. در این مدت، تولید صنعتی ژاپن ۲۰ درصد کاهش یافت، زیرا ظرفیت عرضه نمی توانست به طور مؤثری به گسترش سریع تقاضا پاسخ دهد، و افزایش سرمایه گذاری در تجهیزات اغلب منجر به نتایج ناخواسته می شد - عرضه محدودتر و قیمت های بالاتر کالاها. علاوه بر این، شوک دوم نفتی در سال های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ وضعیت را تشدید کرد زیرا قیمت نفت دوباره از ۱۳ دلار در هر بشکه به ۳۹٫۵ دلار در هر بشکه افزایش یافت. با وجود اینکه ژاپن به شدت تحت تأثیر دو بحران نفتی قرار گرفته بود، توانست در برابر این تأثیر مقاومت کند و موفق شد از شکل تولیدانبوه محور به تولید فناوری محور متمرکز شود. این تحول در واقع محصول بحران های نفتی و مداخله ایالات متحده بود. از آنجایی که قیمت نفت ده برابر شد، هزینه تولید نیز افزایش یافت. پس از بحران های نفتی، برای صرفه جویی در هزینه ها، ژاپن مجبور شد محصولاتی را به شیوه ای سازگارتر با محیط زیست و با مصرف کمتر نفت تولید کند. ب
زرگترین عاملی که پس از بحران های نفتی باعث تغییرات صنعتی شد، افزایش قیمت انرژی از جمله نفت خام بود. در نتیجه، ژاپن بر روی یک برنامه متمرکز بر فناوری تبدیل شد و از گسترش مداوم اقتصاد خود اطمینان حاصل کرد و فراتر از سایر کشورهای سرمایه داری که در جریان بحران های نفتی به شدت آسیب دیده بودند، برجسته شد. عامل دیگر اصطکاک بین ایالات متحده و ژاپن بود، زیرا رشد سریع اقتصادی ژاپن می تواند به طور بالقوه به منافع اقتصادی ایالات متحده آسیب برساند. در سال ۱۹۸۵، ایالات متحده «توافق پلازا» را با ژاپن، آلمان غربی، فرانسه و بریتانیا امضا کرد. «توافق پلازا» تلاشی برای کاهش ارزش دلار آمریکا بود، اما بیشترین آسیب را به ژاپن وارد کرد. ژاپن تلاش کرد تا بازارهای بین المللی را از طریق افزایش ارزش ین ژاپن گسترش دهد، اما آنها بیش از حد ارزش گذاری کردند و اقتصاد حبابی ایجاد کردند. توافق پلازا در کاهش کسری تجاری ایالات متحده با کشورهای اروپای غربی موفق بود، اما تا حد زیادی نتوانست هدف اصلی خود را که کاهش کسری تجاری با ژاپن بود، محقق کند. مشارکت دولت. دولت ژاپن با تحریک رشد بخش خصوصی، ابتدا با وضع مقررات و حمایت گرایی، به طور مؤثر بحران
های اقتصادی را مدیریت می کرد و بعداً با تمرکز بر گسترش تجارت، به معجزه اقتصادی ژاپن پس از جنگ کمک کرد. بهبود اقتصاد ژاپن حتی پس از خروج فرماندهی عالی نیروهای متفقین (SCAP) و کاهش رونق اقتصادی ناشی از جنگ کره ادامه یافت. به دلیل بدهی ژاپن بابت خریدهای نظامی از آمریکا، ژاپن در رکود عیقی قرار داشت ولی تواست نجات یابد و به پیشرفت خود ادامه داد. در اواخر دهه ۱۹۶۰، ژاپن از خاکستر جنگ جهانی دوم برخاسته بود تا به یک بهبود اقتصادی شگفت انگیز سریع و کامل دست یابد. به گفته پروفسور دانشگاه ناکس، میکیسو هان، دوره منتهی به اواخر دهه ۱۹۶۰ ژاپن شاهد «بزرگترین سال های رفاه» خود بود.
شاه آغاچ (به لاتین: Şahağac) یک منطقه مسکونی است در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده است. جمعیت. شاه آغاچ ۴۳۰۰ نفر جمعیت دارد. جغرافیا و موقعیت مکانی. شاه آغاچ در ۱۸ کیلومتری شهر لنکران و ۲۲۰ کیلومتری شهر باکو واقع شده است. تاریخچه. تشکیل این روستا به زمانی باز می گردد که عده ای از اهالی روستای بورسوت در کوهستان های تالش به این نقطه در کنار ساحل مهاجرت کردند.
جرج شاکبرگ-ایولین (زاده۲۳ اوت ۱۷۵۱– درگذشته ۱۱ اوت ۱۸۰۴) سیاستمدار، ریاضی دان و ستاره شناس بریتانیایی بود. زندگی نامه. جرج شاکبرگ در ۲۳ اوت ۱۷۵۱ زاده شد، او پسر ریچارد شاکبرگ اهل لیمرک بود. او در مدرسه راگبی و کالج بالیول، آکسفورد تحصیل کرد و در سال ۱۷۷۲ درجه لیسانس گرفت. او در سال ۱۷۷۳ بارون شد. او از سال ۱۷۸۰ تا هنگام مرگش در سال ۱۸۰۴ نماینده شهرستان واریک شر در مجلس عوام بریتانیابود. او در سال ۱۷۸۲ با سارا یوهانا دارکر، دختر جان دارکر، ازدواج کرد. او در ۶ اکتبر ۱۷۸۵ در دومین ازدواجش با جولیا آنابلا ایولین، دختر جیمز ایولین اهل فلبریج، ازدواج کرد. پس از مرگ پدرزنش در سال ۱۷۹۳ جرج کلمه ایولین را هم به نام خانوادگی خودش افزود. دختر آن ها جولیا مدلی شاکبرگ با سومین کنت لیورپول چارلز جنکینسان ازدواج کرد. جرج شاکبرگ در ۱۱ اوت ۱۸۰۴ در روستای شاکبرگ در شهرستان واریک شر درگذشت. مشارکت های علمی. وی یک سری از مشاهدات نجومی را انجام داده، و یک جدول نجومی درست کرد که آن را در دوازده جلد بین سالهای ۱۷۷۴ و ۱۷۹۷ منتشر کرد. در سال ۱۷۹۱ تلسکوپ شاکبرگ در رصدخانه شخصی وی در واریک شر انگلستان نصب شد. از جمله مشاهدات وی، اندازه
گیری ویژگی های سطح ماه بود. دهانه شاکبرگ در روی ماه به افتخار او نامیده شده است. شاکبرگ در مترولوژی هم مشارکت داشت. وی مشاهداتی را در مورد تغییر در نقطه جوش اب در فشارهای مختلف انجام داد؛ و اشاره کرد که هنگام مدرج کردن دماسنج نیاز است این مسئله کنترل شود. در آمار شاکبرگ در تطبیق شاخص های قیمت پیشگام بود. او در ۱۷۷۴ عضو انجمن سلطنتی شد. در سال ۱۷۹۸ به همراه چارلز هاچت برنده مدال کاپلی بالاترین جایزه انجمن شد.
رابرت چارلز اوبراین (؛ زاده ) وکیل آمریکایی و مشاور امنیت ملی ایالات متحده است. اوبراین به طور خصوصی و با دولت ایالات متحده کار کرده است. وی نماینده ویژه رئیس جمهور ایالات متحده برای امور گروگان گیری و همچنین شریک یک شرکت حقوقی مستقر در لس آنجلس به نام لارسون اوبراین () بوده است. او همچنین از افراد تاثیرگذار ترور قاسم سلیمانی است که اخیراً سپاه پاسداران در ویدیویی او را تهدید به انتقام و قصاص کرد. اوایل زندگی. اوبراین، زاده لس آنجلس در ایالت کالیفرنیا است. او در آغاز پیرو کلیسای کاتولیک بود. اما در دوران جوانی از آن جدا شد و به کلیسای مورمون ها پیوست. رابرت اوبراین در دبیرستان کاردینال نیومن در سانتا روزا، کالیفرنیا تحصیل کرد. وی درجه دکترای حقوق خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، دانشکده حقوق بولت هال و کارشناسی هنر خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس دریافت کرد. رابرت اوبرایان یک سال پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه برکلی به شاخه قضایی ارتش آمریکا پیوست که مانند نظام قضایی مستقلی برای ارتش و نیروهای نظامی آمریکایی است. کار وکلایی که در شاخه قضایی ارتش آمریکا کار می کنند دفاع از سربازان آمریکایی در دادگاه ه