Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تیره ترین رنگ خز، رنگ خز برخی یوزپلنگ ها می تواند زرد کم رنگ یا تقریباً سفید نیز باشد. در آب وهوای سرد، مانند باغ وحش ویپسنید، یوزپلنگ های شمال شرقی آفریقا تنها زیرگونه های آفریقایی هستند که می توانند کت های خز زمستانی کرکی ایجاد کنند، اگرچه نسبت به یوزپلنگ آسیایی کمتر توسعه یافته اند. توزیع و زیستگاه. یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا در اریتره، جیبوتی و شمال سومالی به طور منطقه ای منقرض شده است. در سال ۲۰۰۷، کل جمعیت یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا تقریباً ۹۵۰ نفر تخمین زده شده است. در اتیوپی، این زیرگونه در پارک های ملی اومو، ماگو و پارک ملی یانگودی راسا و در منطقه بورنا، اوگادن، عفار و مناطق همسایه بلن-عفار ساکن است. در سودان جنوبی، جمعیت در پارک های ملی بوما، جنوب، رادوم و پارک ملی باندینگیلو شناخته شده است. در زمین های وسیع باز، علفزارها، مناطق نیمه خشک و سایر زیستگاه های باز که طعمه در آنها به وفور یافت می شود مانند ساوانای شرق سودان زندگی می کند. به ندرت در مناطق شمالی سودان دیده می شود. یوزپلنگ های وحشی در نیل آبی در جنوب شرقی سودان مشاهده شده اند. بوم شناسی و رفتار. شکار و رژیم. یوزپلنگ ها گوشتخوار هستند و بیشتر از
جانوران علف خوار مانند آهوی گرانت، خرگوش صحرایی قهوه ای، مرغ شاخدار و جانوران بزرگ مانند گاوگوزن، گورخر دشتی و شترمرغ شمال آفریقا در موارد کمی تغذیه می کنند. آهوهای سومرینگ ترجیح داده شده ترین طعمه هستند. با این حال، فقدان آهوهای سومرینگ در منطقه یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا باعث انقراض نزدیک در سودان شد. دشمنان و رقبا. مانند سایر زیرگونه ها، آنها توسط شکارچیان بزرگ تر در منطقه خود، مانند شیرها، پلنگ ها، کفتارهای خالدار و سگ های وحشی در معرض تهدید و برتری هستند، زیرا می توانند یوزپلنگ ها را بکشند و لاشه آنها را بدزدند. یوزپلنگ ها وعده های غذایی خود را به کفتارهای خالدار و راه راه می دادند. شناخته شده است که یوزپلنگ ها قادر به دفاع از خود در برابر این شکارچیان نیستند. با این حال، ائتلاف یوزپلنگ های بالغ نر می توانند شکارچیان را تعقیب کنند. علاوه بر این، یک یوزپلنگ می تواند شغال ها، گرگ طلایی آفریقایی و یک سگ وحشی تنها را تعقیب کند. تهدیدها. یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا به دلیل شکار غیرقانونی، تجارت غیرقانونی حیات وحش، شکار، از دست دادن زیستگاه و کمبود طعمه در معرض تهدید است. نرخ فزاینده ای از توله های یوزپلنگ شمال شر
قی آفریقا که عمدتاً از سومالی لند به عربستان سعودی، امارات متحده عربی و یمن قاچاق می شوند، وجود دارد. بین سال های ۱۹۷۲ و ۲۰۰۷، کاربری زمین در منطقه عفار اتیوپی به طور قابل توجهی تغییر کرد. وسعت زمین های زیر کشت بیش از ۷۰۰ درصد افزایش یافت، در حالی که زمین های جنگلی و علفزار حدود ۹۰ درصد کاهش یافت. علت اصلی کاهش پوشش جنگلی، جمع آوری هیزم و تولید زغال چوب برای فروش و استفاده از چوب برای ساخت خانه است. یوزپلنگ توسط تجارت غیرقانونی جانوران خانگی از سومالی لند به شدت تهدید می شود. توله یوزپلنگ در بازار سیاه با قیمت بیش از ۱۰۰۰۰ دلار فروخته می شود، اما هزینه نجات یک توله بیش از سه برابر بیشتر است. تصور می شود که اکثر توله های یوزپلنگ در اسارت قبل از اینکه از آفریقا صادر شوند می میرند. حفاظت. حفاظت از حیات وحش اتیوپی. یوزپلنگ، همراه با سگ وحشی آفریقایی، نماد اتیوپی محسوب می شود. یک پروژه حفاظت از جانوران وحشی برای اولین بار در سال ۲۰۰۶ پس از "عدم آگاهی واقعی در اتیوپی در مورد رفتار با جانوران" آغاز شد. هدف حفاظت، اطمینان از افزایش جمعیت یوزپلنگ و سایر جانوران وحشی در معرض تهدید در اتیوپی است. به دنبال تجارت غیرقانون
ی جانوران خانگی توله های یوزپلنگ سومالی لند به خاورمیانه، بنیاد آزاد متولد شده اتیوپی، توله های یوزپلنگ را از سومالی مصادره و یک پروژه پرورش نیمه اسیر را برای آنها آغاز کرده بود تا این گونه را نجات دهد و دوباره به طبیعت بازگرداند. یوزپلنگ های سومالیایی نجات یافته در Ensessakoteh در یک محوطه بزرگ زندگی می کنند. در اسارت. برنامه های پرورشی از اروپا و خاورمیانه برای یوزپلنگ وجود دارد، مانند برنامه گونه های در معرض خطر اروپایی (EEP) که برای انجمن آبزیگاه و باغ وحش های اروپا (EAZA) محفوظ است. برنامه های پرورش موفقیت آمیز بوده است. پروژه های پرورش یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا در اسارت پس از چندین سال کاهش جمعیت یوزپلنگ به دلیل استفاده از توله ها برای مقاصد تجاری، برای اولین بار در خاورمیانه آغاز شد. سپس باغ وحش های اروپایی پس از آن که یوزپلنگ های شمال شرقی آفریقای در اسارت از شبه جزیره عربستان به مجموعه های جانورشناسی اروپا در هلند و آلمان فرستاده شدند شروع به کار کردند. برنامه پرورش نیمه اسیر. یک برنامه تولید مثل برای یوزپلنگ در پناهگاه یوزپلنگ جیبوتی در شهر جیبوتی وجود دارد که برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ آغاز شد. پناه
گاه یوزپلنگ جیبوتی (همچنین به عنوان پناهگاه یوزپلنگ DECAN شناخته می شود) اولین بار در سال ۲۰۰۲ ساخته شد و فاز اولیه آن یک از سال بعد افتتاح شد. پروژه بازنگری در عربستان. همچنین یک پروژه بازگردانی از مرکز پرورش حیات وحش عرب در خطر انقراض برای یوزپلنگ هایی که در پارک های حیات وحش و آنهایی که در اسارت در خاورمیانه هستند، وجود دارد، مانند پارک حیات وحش عرب از صیر بنی یاس، باغ وحش العین و مرکز حیات وحش عربی شارجه از امارات متحده عربی. یوزپلنگ های آسیایی زمانی در شبه جزیره عربستان زندگی می کردند تا اینکه در اوایل دهه ۱۹۷۰ در همه جای منطقه خاورمیانه منقرض شدند. پروژه بازگردانی به طور رسمی در سال ۲۰۰۸ آغاز شد، زمانی که چهار یوزپلنگ شمال شرقی آفریقایی متولد شده در اسارت به حیات وحش جزیره صیر بنی یاس برای پرسه زدن آزاد و حفظ تعادل طبیعی دوباره معرفی شدند. به یوزپلنگ ها آموزش داده می شود که تولید مثل کنند، زنده بمانند و به تنهایی از آهوهای شنی و کوهی تغذیه کنند، سپس فرزندان آنها با موفقیت این غرایز را از والدین خود یاد بگیرند. یوزپلنگ ها به سختی پرورش می یابند و بنابراین، میزان بقای توله های یوزپلنگ هم در طبیعت و هم در
اسارت کم است. با این حال، این پروژه تاکنون موفق بوده است. در آوریل ۲۰۱۰، چهار توله یوزپلنگ اول در جزیره از یک مادر یوزپلنگ شمال شرقی آفریقایی به نام "سفیرا" متولد شدند. به گفته تیم حفاظت، مادر توله ها در مراقبت از فرزندانش کار چشمگیری انجام داده است. توله ها به عنوان اولین یوزپلنگ متولد شده در عربستان در ۴۰ سال گذشته شناخته شده اند. حفاظتگاه حیات وحش الوابرا (AWWP) از قطر، مرکز حیات وحش الدید از شارجه، مرکز حیات وحش ناکلی و مرکز حیات وحش وادی الصفا از دبی نیز بخشی از برنامه بین المللی تکثیر برای کمک به نجات جمعیت نادر یوزپلنگ است که در اسارت تولید مثل می کنند. برنامه های پرورشی خاورمیانه با هدف رهاسازی یوزپلنگ در طبیعت آفریقا است. در حال حاضر ۲۳ بالغ و ۷ توله در وادی الصفا وجود دارد. در اسارت. یوزپلنگ ها به سختی پرورش می یابند، به خصوص در اسارت. یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا سال هاست که در باغ وحش های عربی مانند باغ وحش العین و مراکز حیات وحش عربی از قطر، شارجه و دبی در اسارت تکثیر می شود. یوزپلنگ هایی که در باغ وحش های اروپایی پرورش می یابند در باغ وحش لانداو و Tierpark برلین از آلمان، باغ وحش چستر، باغ وحش بریست
ول، باغ وحش ویپسنید و باغ وحش مارول از بریتانیا، باغ وحش د سرزا، پارک جانورشناسی بوردو پساک و باغ وحش لا پالمیر از فرانسه یافت می شوند. باغ وحش پلزن از جمهوری چک، باغ وحش سانتو ایناسیو از پرتغال، دیرن پارک آمرسفورت و سافاری پارک بیکس برگن از هلند. پارک حیات وحش فوتا از ایرلند، که صدها یوزپلنگ آفریقای جنوبی را پرورش داد، اولین یوزپلنگ شمالی خود را در سال ۲۰۱۳ پرورش داد. اولین پروژه های پرورش یوزپلنگ در اسارت برای یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا در مرکز حیات وحش شیخ بوتی آل مکتوم در اوایل سال ۱۹۹۴ آغاز شد، سپس مرکز پرورش عرب شارجه در اواخر سال ۲۰۰۲ و مرکز حیات وحش وادی الصفا در سال ۲۰۰۳، تا زمانی که به نژاد آفریقایی در اسارت تبدیل شد، ادامه یافت. از خاورمیانه به دو باغ وحش اروپایی، باغ وحش لانداو و سافاری پارک بیکس برگن فرستاده شدند. باغ وحش لا پالمیر یوزپلنگ ها را ۶ ماه بعد نیز دریافت می کند. یوزپلنگ های رام شده. هر دو قاره آفریقا و آسیا در قرن نوزدهم ۱۰۰٫۰۰۰ یوزپلنگ داشتند. یوزپلنگ ها زمانی در شمال، مرکز و شاخ آفریقا زیاد بودند. آنها در مصر و لیبی در شمال آفریقا، از سومالی تا نیجر در شمال شرقی و مرکز آفریقا بودند. ی
وزپلنگ ها رام شده، آموزش دیده و جانوران گیاه خوار را شکار می کنند. مصریان باستان زمانی که در مصر زندگی می کردند، اغلب یوزپلنگ ها را نگهداری می کردند و آنها را به عنوان جانور خانگی بزرگ می کردند و همچنین آنها را برای شکار پستانداران اهلی و تربیت می کردند. یوزپلنگ های رام شده را با گاری های پایین و یا با اسب به مزارع شکار می بردند و با کلاه و چشم بند بسته می کردند و با افسار نگه می داشتند. وقتی طعمه به اندازه کافی نزدیک می شد، یوزپلنگ ها را رها می کردند تا به دنبال آن بروند. این سنت مصری بود که بعداً به ایرانیان باستان منتقل شد و به هند آورده شد، جایی که این سنت با یوزپلنگ آسیایی توسط شاهزادگان هندی تا قرن دوازدهم ادامه یافت.
والاس و گرومیت یک مجموعه انیمیشن انگلیسی با تکنیک استاپ موشن در ژانر کمدی، ساخته نیک پارک در استودیو آردمن است. این مجموعه شامل چهار فیلم کوتاه و یک فیلم بلند است. در این مجموعه، والاس یک مخترع خوش قلب است که به همراه بهترین دوستش گرومیت که یک سگ باهوش و وفادار است زندگی می کند. اولین فیلم کوتاه این مجموعه به نام "یک روز بزرگ" در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. والاس توسط پیتر سالیس و بعدها توسط بن وایتد صداپیشگی شد. گرومیت هیچ وقت صحبت نمی کند، و به جای آن از طریق حالت چهره و زبان بدن ارتباط برقرار می کند. به دلیل محبوبیت گسترده والاس و گرومیت، این شخصیت ها به عنوان نمادهای فرهنگی بین المللی در فرهنگ بریتانیا توصیف شده اند. فیلم های این مجموعه مورد تحسین بسیاری قرار گرفت. سه فیلم کوتاه "یک روز بزرگ" (۱۹۸۹)، "شلوار اشتباهی" (۱۹۹۴)، "اصلاح سه تیغ" (۱۹۹۵) نقدهای مثبت ۱۰۰٪ دریافت کردند. همچنین فیلم "" (۲۰۰۵) در راتن تومیتوز امتیاز ۹۵٪ گرفت و موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی در سال ۲۰۰۵ شد. این دومین فیلم بلند نیک پارک پس از فرار مرغی بود. این دو شخصیت در فیلم (۲۰۲۴) نیز حضور داشتند. شخصیت های والاس و گرومیت،
پیشگام جمع آوری کمک های مالی برای دو مؤسسهٔ خیریهٔ کودکان هستند. بنیاد والاس و گرومیت از بیمارستان های کودکان در انگلستان پشتیبانی می کند. بررسی اجمالی. والاس. والاس در خیابان والابی ۶۲ غربی، ویگان، به همراه سگ خود گرومیت زندگی می کند. نام خانوادگی وی مشخص نشده است. او معمولاً پیراهن سفید، شلوار قهوه ای پشمی، یک پیراهن بافتنی سبز و کروات قرمز می پوشد. وی علاقه زیادی به پنیر دارد. والاس یک مخترع مقتدر است، و طرح های استادانه ای ایجاد می کند که غالباً آنطور که انتظار می رود کار نمی کنند. برخی از طرح های والاس مبتنی بر اختراعات زندگی واقعی هستند، برای مثال او برای بیدار شدن در صبح یک تخت خواب پیشرفته اختراع کرده است. والاس توسط پیتر سالیس (تا سال ۲۰۱۰) و بن وایتد (۲۰۰۹، ۲۰۱۱) در برنامه های مشهور و موزیکال والاس و گرومیت صداپیشگی شد. در عکسی در مشخص شد که والاس زمانی سر پر از مو، سیبیل بلند و ریش داشته است. در عکسی که فارغ التحصیلی گرومیت را نشان می دهد، دیگر ریش نداشت، اما هنوز در بالای گوش هایش کمی مو داشت. در شلوار اشتباهی او همچنان از یک خشک کن مو استفاده می کند. در قضیهٔ قرص نان و مرگ، هنگامی که والاس با گرو
میت صحبت می کند، در تصویر پشت گرومیت، والاس با ریش و موهای قهوه ای دیده می شود. گرومیت. گرومیت سگ دست آموز و بهترین دوست والاس است. وی بسیار باهوش است و در دانشگاه فارغ التحصیل شده است. او به خواندن روزنامه، بافتن قالی، بازی شطرنج علاقه دارد، چای و آشپزی را نیز دوست دارد. دارایی های با ارزش او شامل ساعت زنگدار، استخوان سگ، بُرِس، و یک عکس از خودش با والاس می شود. وی مجهز به تجهیزات الکتریکی است، همچنین او در خلبانی هواپیما مهارت دارد. گرومیت صحبت نمی کند، و از طریق حالت چهره و زبان بدن با دیگران ارتباط برقرار می کند. بسیاری از منتقدان بر این باورند که سکوت گرومیت او را تبدیل به یک مرد رُک و راست می کند. نیک پارک می گوید:"ما ملتی از عاشقان سگ هستیم و بسیاری از مردم گفته اند:"سگ من مانند گرومیت نگاه می کند!" به نظر می رسد که گرومیت علاقه زیادی به ادبیات کلاسیک، فلسفه، و فرهنگ مردمی از جمله فیلم و موسیقی دارد. گاهی گرومیت حرف های والاس را نادیده می گیرد، برای مثال در اصلاح سه تیغ، والاس به او دستور می دهد که کاری کند تا از شر شاون خلاص شود، اما گرومیت این کار را نمی کند. در فیلم شلوار اشتباهی مشخص شد که روز تولد
گرومیت ۱۲ فوریه است. در سال ۲۰۱۰، مجله امپایر گرومیت را در لیست «بهترین شخصیت های فیلم انیمیشن» قرار داد. مکان. گرچه دقیق مشخص نیست این مجموعه در چه شهری است، اما نیک پارک اشاره کرد که از دهه ۱۹۵۰ ویگان الهام گرفته است. در فیلم شلوار اشتباهی گرومیت نامه ای را در محل اقامت والاس و گرومیت به نشانی خیابان ۶۲ غربی والابی، ویگان، می نویسد. آدرس شامل کد پستی WG7 7FU است، هر چند این آدرس با هیچ خیابانی در ویگان (Wigan) مطابقت ندارد، اما کد پستی آن با حروف WN آغاز می شود. بازی. بازی ویدیوئی از داستان این دو شخصیت با عنوان والاس و گرومیت در پروژه باغ وحش در ۲۰۰۳ ساخته شده است.
مجله ارزیابی و پایش زیست محیطی، اولین بار در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. این مجلهٔ هفتگی، دانشگاهی و علمی توسط اشپرینگر منتشر می شود. سردبیر آن GB Wiersma (دانشگاه مین) است. اهداف و دامنه. تحلیل داده ها. تمرکز این مجله نتایج داده های تجزیه و تحلیل شده مربوط به ارزیابی و نظارت بر خطرات محیط زیستی است که ممکن است هم بر محیط زیست و هم انسان تأثیر بگذارد. پایش سیستم. پوشش موضوعی شامل نظارت بر سیستم های محیط زیست از مفهوم تا پیکربندی، پیاده سازی و مدیریت آن است. پوشش موضعی گسترده. به طور کلی، مدیریت زیست محیطی، محیط زیست، سم شناسی محیط زیست، اصلاح آلودگی، همراه با نظارت و تجزیه و تحلیل محیطی، موضوعات مرتبط به این مجله است. نمایه سازی. این مجله در پایگاه های زیر نمایه داده می شود.
جواکینو فورتسانو (; – ) نمایش نامه نویس، لیبرتونویس و کارگردان تئاتر و سینمای اهل ایتالیا بود. از آثارش می توان لیبرتوهای "جانی اسکیکی" و "خواهر آنجلیکا" (هر دو از آثار پوچینی) و همچنین فیلم های "پیراهن سیاه" و "ترانه آفتاب" را نام برد.
کریس وکتور خانواده ای از سری تفنگ های مسلسل دستی است که توسط شرکت آمریکایی کریس یواس ای ساخته شده، قبلاً به صنایع دفاعی تبدیل شده بود (به طور خلاصه تی دی آی). آن ها با استفاده از یک سیستم غیرعادی دلاید بلوبک ترکیب شده با این-لاین فهمیدن برای کم کردن لگد، صداپخش کن بیفزایند.
مِه فیلم کوتاهی ایرانی در ژانر درام به کارگردانی علی شورورزی و حسین محروقی، محصول سال ۱۳۹۶ (۲۰۱۷ میلادی) می باشد. فیلم کوتاه مِه طی پنج جلسه و در لوکیشن هایی در شهرستان سنقر استان کرمانشاه فیلمبرداری شده است. تهیه کننده این فیلم مهدی اصلانی است. این فیلم منتخبِ بیش از ۲۰ جشنواره داخلی و خارجی بوده و توانسته در نیمی از آنان کسب جایزه نماید. خلاصه داستان. مِه روایتگر زندگی زن غسالی (نیلوفر خوش خلق) است که پس از مرگ کودک خردسالش مدتی است نتوانسته هیچ بچه­ ای را شستشو دهد، اما اکنون در موقعیتی ناچار به شستن جنازه ی کودکی می شود که تازه درگذشته اما تصمیم دیگری می­ گیرد... عوامل. مدیر فیلمبرداری: مهدی اصلانی، تدوین: عقیل تقی زاده، صدابردار: وحید رضویان، صداگذار: امین میرشکاری، آهنگساز: پونه نهاوندی، طراح گریم: سودابه خسروی، طراح صحنه و لباس: شیده محمودزاده، تصحیح رنگ دیجیتال: سهراب نوربخش (استودیو تنگرام)، مدیر تولید: احسان گرایلی، عکاس: حمید سالاری، طراح پوستر و گرافیک: علیرضا ربیع مقدم، دستیاران کارگردان: حمید ناصری مقدم و محمد غریبی، مدیر تدارکات: ادیب قبادی بیگوند، مترجم: نوید قوامی، امور مالی: الهام اصلانی، ام
ور اداری: کامران رضایی و سید فهیم ناصری، جانشین تهیه کننده: صادق زارعی، گروه فیلمبرداری: اکبر مشکینی، محسن دبیریان، پوریا شاهملکی، احسان خراعی و حسین مظهری، دستیار صدا: سعید علی پور، مجریان گریم: آیدین فرضی و فرزاد شیارکار، دستیاران صحنه و لباس: پریسا رحیمی، محمد ایرانی و شهاب خنجری، تصویربردار پشت صحنه: حامد ایرانی
«من مهم نیستم» تک آهنگ از هنرمند اهل بریتانیا اد شیرن و خواننده کانادایی جاستین بیبر است که در ۱۰ مه ۲۰۱۹ که برای چهارمین آلبوم استودیویی اد شیرن "شماره ۶ پروژه همکاری" منتشر شد.
افتر دارک فیلمز (به انگلیسی: After Dark Films) یک شرکت فیلم سازی آمریکایی است که بیشتر فیلم های این کمپانی در سبک فیلم ترسناک و فیلم اکشن می باشد. این کمپانی توسط کورتنی سولومون تأسیس شده است. تاریخچه کمپانی. در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۱۰، شرکت با نام اصلی خود در کنار لاینزگیت و سای فای تأسیس شد؛ ولی شروع کار این کمپانی از سال ۲۰۰۵ آغاز شد.
کراسنایا پولیانا (Krasnaya Polyana) : (Russian: Красная Поляна, "KRUSS-nah-yah poh-LYAH-nah" ) منطقه کوهستانی سوچی بزرگ را کراسنایا پولیانا می گویند. سه شهر گورکی گورود و کراسنایا پولیانا و روزا خوتور شهرهای منطقه کوهستانی کوه های کراسنودار است. طبیعت سرسبز کوهستانی منطقه بسیار زیبا و خیره کننده است. دولت روسیه سرمایه گذاری سنگینی در این منطقه انجام داده است. 17 رشته تله کابین در منطقه کوهستانی دسترسی به تمام مناطق کوهستانی را مقدور کرده است. شهرهای این منطقه بر اساس الگوی معماری سوئیس ساخته شده اند و اگر شما جستجو کنید هیچ بنایی در این منطقه پیدا نخواهید کرد که معماری غیر از معماری سوئیس داشته باشد به همین خاطر مشهور شده به سوئیس روسیه پیست اسکی روزا خوتور که محل برگزاری المپیک زمستانه 2014 سوچی بوده در این منطقه واقع شده است. و امکانات با استانداردهای بین المللی را برای اسکی بازان فراهم نموده است. هتل های مجلل بین المللی و نوساز سرویس عالی برای اسکی بازان برای اقامت و گردشگری ارایه می نمایند. فرودگاه ادلر سوچی با نخستین شهر منطقه کوهستانی که شهر گورکی گورود باشد 38 کیلومتر و با شهر کراسنایا پولیانا که دومین
شهر است 45 کیلومتر و تا روزا خوتور که آخرین شهر منطقه کوهستانی سوچی (کراسنایا پولیانا) است 52 کیلومتر فاصله دارد. شهرک توریستی Esto-Sadok استوسوداک در ارتفاعات شهر گورکی گورود ساخته شده و مجموعه ای از چندین هتل بنام و مشهور همچون هتل رکسوس سوچی و نووتل و پارک این و ... است. این منطقه همطراز با ایستگاه دوم تله کابین شهر گورکی گورود است و میهمانان هتل های این منطقه با کارت هتل میتوانند تا ایستگاه دوم تله کابین رایگان رفت وآمد داشته باشند و تنها برای رسیدن به پیست هزینه تله کابین یک ایستگاه را پرداخت نمایند. سوچی بزرگ یکی از شهرستانهای استان کراسنودار روسیه است. که شمالی ترین منطقه نیمه استوایی جهان را در خود جای داده است. و کوهستان کراسنایا پولیانا منتهی الیه غرب رشته کوههای قفقاز است. که سوچی را همانند نگینی احاطه کرده است و مانع نفوذ سرمای عرض های شمالی به این منطقه می شود.
کارگروه درون سازمانی گزارش های جرایم جنگی رژیم نازی و دولت پادشاهی ژاپن یک کارگروه درون سازمانی حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا است که وظیفهٔ موقعیت یابی، شناسایی، فهرست سازی و ارائهٔ توصیه هایی را در جهت فاش سازی اطلاعات طبقه بندی شده ایالات متحده در خصوص جنایات جنگی نازی و ژاپن بر عهده دارد.
رایش چهارم () نوعی آیندهٔ درنظرگرفته شده برای رایش آلمان است که جانشین رایش سوم (۱۹۳۳–۱۹۴۵) محسوب می شود که معلوم میشود نازی ها دوباره قدرت خواهند گرفت. این اصطلاح توسط نئونازی ها برای اشاره به احیای دولت نژادی آلمان نازی استفاده می شود. علاوه بر این، رایش چهارم برای اشاره به تئوری توطئه در خصوص ادامه یافتن اندیشه های نازیسم هم استفاده شده است.
جان هنری گونزالس دوکی (؛ زادهٔ ) یک کشاورز کلمبیائی، فعال، سخنران و رهبر جنبش کارگری در کلمبیا است، که بیشتر به دلیل شرکت در جنبش کوچک کشاورزان کاخیبیو مشهور است. سنین جوانی و تحصیلات. او در روز ۲۷ ماه اوت سال ۱۹۶۶ در شهر کااوکا کلمبیا زاده شد و سپس به شهر پوپایان رفت. او درس کشیشی را در مدرسه راهبان فرانسیسکان در استان سنت پال حواری (یاران مسیح) در کلمبیا آموخت. او به زودی برنامه های خود را تغییر داد و به مزرعه خانوادگی خود در کااوکا بازگشت. فعالیت کارگری. گونزالس در سال ۱۹۹۰، همراه با سایر کشاورزان اقدام به تأسیس MCC (جنبش کوچک کشاورزان کاخیبیو) کرد، که شامل جنبش های مختلف کشاورزان در شهرداری کاخیبیو کااوکا است. این جنبش یک سازمان خودکفا است که به منظور حل مشکلات مختلف مربوط به جوامع محلی روستایی در کلمبیا تشکیل شده است. از آن به بعد، گونزالس دوک به عنوان نماینده بین المللی سازمان و یک شخصیت کلیدی در مسائل داخلی که بر کشاورزان کم درآمد در کلمبیا تأثیر می گذارد، کار کرده است. در سال ۱۹۹۹ به دلیل رهبری یک انجمن در مورد تأثیر کاشت کاج و اوکالیپتوس برای تولید انبوه (monocultures) توسط شرکتهای چند ملیتی و تأثیر
آن بر آب، امنیت غذایی و مالکیت زمین، تهدید به مرگ شد. شهرت جهانی. در حال حاضر، گونزالس دوک مسئولیت نمایندگی از MCC در مأموریت های ملی حقوق بشر از جمله هماهنگی کلمبیا اروپا ایالات متحده، اتحاد سازمان های اجتماعی مرتبط و همچنین سازمان منطقه ای: شبکه زندگی و حقوق بشر در کائوکا را بعهده دارد. او همچنین هماهنگ کننده ملی برنامه ارزیابی محیط زیست آرگو- ارضی در زندگی است. گونزالس در سال ۲۰۱۳ مقاله ای دربارهٔ گرسنگی و سیاست غذا در کلمبیا نوشت.
شکار هیتلر () یک سریال تلویزیونی شبکهٔ هیستوری است که بر پایهٔ فرضیهٔ فرار آدولف هیتلر از فورربونکر در برلین در پایان جنگ جهانی دوم، نحوهٔ انجام این کار توسط او و مقصد احتمالی اش ساخته شده است. ایدهٔ ساخت این مجموعه پس از انتشار اسناد اف بی آی مبنی بر احتمال زنده بودن هیتلر در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ میلادی مطرح شد.
نینو بنونوتی (؛ زادهٔ ) بوکسور سابق و هنرپیشه اهل ایتالیا است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا وزن Welterweight در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ اشاره کرد.
تروور بربیک (; – ) بوکسور کانادایی جامائیکایی تبار بود که از ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۰ به رقابت پرداخت. وی در سال ۱۹۸۶ با شکست دادن پینکلون توماس عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان (WBC) را کسب کرد، سپس در اولین دفاع از عنوان خود در همان سال آن را از دست داد و به مایک تایسون واگذار کرد. بربیک همچنین آخرین بوکسور در مبارزه با محمد علی بود که در سال ۱۹۸۱ توانست او را شکست دهد. به عنوان آماتور، بربیک در بخش سنگین وزن در بازیهای پان آمریکن ۱۹۷۵ موفق به کسب یک مدال برنز شد. در هر دو دوران حرفه ای اوایل و اواخر حرفه ای وی عنوان قهرمانی سنگین وزن کانادا را دو بار، از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۶ و ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ کسب کرد.
عامر خان، (زادهٔ ) بوکسور پاکستانی تبار اهل بریتانیا است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال نقره در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در سبک وزن اشاره کرد.
سونی بیل ویلیامز (؛ زادهٔ ) بوکسور و بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل نیوزیلند است. وی همچنین در تیم های ملی راگبی هفت نفره و راگبی ۱۵ نفره نیوزیلند بازی کرده است.
ویندر سینگ (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل هند است. از افتخارات وی می توان به کسب مدال برنز وزن Middleweight در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ اشاره کرد. او در فیلم برادر کسی عشق کسی بازی کرده است.
زو شیمینگ (؛ زادهٔ ۱۸ مه ۱۹۸۱) بوکسور اهل چین است. از افتخارات وی میتوان به کسب دو مدال طلا و یک برنز در بازی های المپیک تابستانی اشاره کرد.
کتی تیلور (؛ زادهٔ ) بوکسور سابق و بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است. ازافتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا وزن Lightweight در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد، تیلور همچنین در تیم ملی فوتبال زنان جمهوری ایرلند بازی کرده است.
واسیل لوماچنکو (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل اوکراین است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
ریچارد جی. ایوانز (؛ زادهٔ ) تاریخ نگار، استاد دانشگاه، و نویسنده غیر داستانی اهل بریتانیا است و روی مسائل مربوط به آلمان تمرکز دارد.
یوری اوزروف (؛ – ) کارگردان فیلم، و فیلم نامه نویس اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم هایی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "سربازان آزادی" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ، مدال تسخیر کونیگسبرگ، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان انقلاب اکتبر، جایزه لنین، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، جایزه دولتی اتحاد شوروی، مدال دفاع از مسکو، و نشان لنین شده است.
ده روز آخر () یک فیلم در ژانر زندگی نامه ای و درام به کارگردانی گئورگ ویلهلم پابست است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به اسکار ورنر اشاره کرد.
دیوانِ بلخ نمایشنامه ای دوپرده ای از بهرام بیضایی است، نوشتهٔ سالِ ۱۳۴۷، بر اساسِ حکایتِ کهنی به همین نام. متن. نمایشنامه نوشتهٔ بهارِ ۱۳۴۷ است. انتشاراتِ امیر کبیر (اسفندِ ۱۳۴۷) نخستین و انتشاراتِ نگاه دوّمین ناشرِ "دیوان بلخ" بوده است. سالِ ۱۳۸۲ بازنگریستهٔ این نمایشنامه در جلدِ دوّمِ "دیوان نمایش" منتشر شد. نقد و نظر. محمود دولت آبادی به یاد آورده که: قاسم هاشمی نژاد شخصیت پردازیِ نمایشنامه را تنک مایه می دانست. وی همچنین به تأثّرِ بیضایی از برتولت برشت اشاره کرده است: ««دیوان بلخ» از «تآتر هوشمندانه» برشت، از «تآتر آموزندهٔ» برشت و از «تآتر متعهد» برشت بهره ها برده است . . . .» حمید امجد "دیوان بلخ" را «مروری نمادین بر تجربه ی تاریخیِ شکستِ نهضتِ ملّی» دانسته. به زبان های دیگر. محمّد آلتونجی "دیوان بلخ" را به عربی ترجمه و با نام "محکمة العدل فی بلخ" منتشر کرده است. نمایش. بیضایی "دیوان بلخ" را به نمایش درنیاورده است. سالِ ۱۳۴۷ قرار بود گروهِ هنرِ ملّی این نمایشنامه را به کارگردانیِ عبّاس جوانمرد برای جشنِ هنرِ شیراز آماده کند، ولی به خاطرِ صرفه جویی در هزینهٔ تولید پیشنهاد شد "هشتمین سفر سندباد"ِ بیضایی ی
ا "سگی در خرمن جا"ی نصرت الله نویدی جایگزین شود – که سرانجام هیچ کدام نشد. در زمستانِ ۱۳۵۰ نیز جوانمرد از تمرینِ این نمایش برای اجرا در فروردینِ ۱۳۵۱ خبر داد، ولی این کوشش نیز نافرجام ماند. رضا کرم رضایی گفته که کمبودِ بازیگر سببِ تعطیلِ تمرین های "دیوان بلخ" شد. نمایشنامه های دیگر. مهدی امیر شریفی در اوایلِ دههٔ ۱۳۲۰ یک کمدیِ اقتباسی به نامِ "دیوان بلخ" داشته است که به نمایش نیز درآمده بوده است. محمّدعلی افراشته نیز حوالیِ ۱۳۳۰ «تعزیه ی دیوان بلخ» را با همکاریِ خسرو پیله ور در روزنامهٔ "چلنگر" منتشر کرده بود.
ریمز-سسنا اف۴۰۶ کاروان ۲ یک هواگرد توربوپراپ چندمنظوره است که ساختِ مشترک کارخانه های ریمز اوییشن و سسنا در کشور ایالات متحده آمریکا و فرانسه است.
سرویس امنیت دولتی جمهوری آذربایجان () نهادی دولتی می باشد، که بر مبنای وزارت امنیت ملی جمهوری آذربایجان تأسیس شد. اطلاعات کلی. سرویس امنیت دولتی جمهوری آذربایجان بنابر فرمان شماره ۷۰۶ الهام علی اف، رئیس جمهوری این کشور، در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۱۵، بر پایه وزارت امنیت ملی جمهوری آذربایجان تشکیل شد. سرویس امنیت دولتی بر اساس قانون اساسی جمهوری آذربایجان، قوانینی درمورد «امنیت ملی»، «فعالیت های اطلاعاتی و ضداطلاعات»، «فعالیت های تجسس و کارآگاهی»، «اسرار دولتی»، «مبارزه با تروریسم» و غیره.. ، و همچنین آیین نامه این سرویس، دستورها و فرمان های ریاست جمهوری آذربایجان، دستورهای کابینه وزرا، ابزارهای قانونی مصوب ارگان های وابسته به قوه مجریه در خصوص فعالیت، و قراردادهای بین المللی امضاء شده توسط دولت این کشور در چارچوب قوانین جمهوری آذربایجان عمل می نماید. این فعالیت با رعایت اصول قانون «احترام به آزادی های مشروع و حفظ حقوق شهروندی»، انسانیت، و پاسخگویی به دولت و جامعه انجام می گیرد.
سرویس اطلاعات خارجی جمهوری آذربایجان ("") نهاد دولتی وابسته به قوه مجریه در جمهوری آذربایجان است. مسئولیت این ارگان را اورخان سلطان اف به عهده دارد. این سرویس اطلاعاتی بنابه فرمان الهام علی اف، رئیس جمهور آذربایجان در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۱۵، بر مبنای وزارت امنیت ملی این کشور تأسیس شد. اطلاعات کلی. سرویس اطلاعات خارجی مسئول تأمین امنیت کشور از طریق انجام عملیات هایی در قلمرو، سرویس های اطلاعاتی یا محافل سیاسی کشورهای اجنبی است. هدف اصلی از این عملیات ها این است که، از تهدیدهای ممکن علیه دولت در خارج از مرزهای کشور، یعنی در جاهایی که آنها برنامه ریزی شده است، جلوگیری شود.