Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و از طرفی تلاش برای نگه داشتن بنیان های علمی آمار و تصحیح روش های نوین. برای بسیاری از آماردان ها، میکروآرایه ها برای اولین بار به عنوان نمونه ای از داده های بزرگ-مقیاس مطرح شدند. تکنولوژی میکروآرایه که در واقع یک انقلاب در ابزارهای زیست-پزشکی نوین در اواخر قرن بیستم بود، بررسی فعالیت هزاران ژن را در یک آزمایش ممکن می ساخت. با این امکان، نیاز به انجام هزاران آزمون فرض همزمان ایجاد شد. آزمون هایی که در نهایت بنا است تا تعداد محدودی از ژن ها را به عنوان ژن های تأثیرگذار (و با میزان بیان معنی دار-متفاوت در گروه تحت آزمون) معرفی کنند. با رایج شدن تکنولوژی های پرتوان، محدودیت های فنی یا مالی محققین را مجبور می کرد که مجموعه داده های با تعداد کم نمونه (برای مثال تعداد کم افراد تحت آزمایش) و برای هر نمونه تعداد زیادی متغیر (برای مثلاً هزاران سطح بیان ژنی) جمع آوری کنند. در این مجموعه داده ها، با استفاده از روش های کلاسیک تعداد بسیار کمی از متغیرهای اندازه گیری شده سطح معنی داری آماری بالایی نشان می دادند. این چالش در بسیاری از جوامع علمی نیاز به روشی جایگزین را برای معیار میزان خطای خانوادگی و آزمون های فرض هم زمان
تصحیح نشده ایجاد کرد. تا پیش از آن از این روش ها به منظور تعیین و رتبه بندی متغیرهای تأثیرگذار در مقالات استفاده می شد، در حالی که نتایج به دست آمده از این روش ها با واقعیت فاصله زیادی داشتند. برای حل این مسئله معیارهای مختلفی پیشنهاد شد که از برخی از آن ها در مقالات هم استفاده می شد. این معیارها نسبت به میزان خطای خانوادگی آزادانه تر عمل کردند. مقالات. میزان کشف اشتباه در سال ۱۹۹۵ توسط بنجامینی و هوشبرگ به عنوان یک روش آزادانه تر و مسلماً مناسب تر در حل این مسئله معرفی شد. معرفی میزان کشف اشتباه یک اتفاق بسیار مهم در این رشته بود، زیرا برای اولین بار به عنوان جایگزین مناسبی برای میزان خطای خانوادگی به خصوص در علوم طبیعی مانند ژنتیک، بیوشیمی و علوم گیاهی شناخته شد. در سال ۲۰۰۵، مقالهٔ بنجامینی و هوشبرگ به عنوان یکی از ۲۵ پرارجاع ترین مقالات در زمینهٔ شناخته شد. پیش از معرفی میزان کشف اشتباه در سال ۱۹۹۵ ایده های متنوعی مد نظر آماردانان بود. در سال ۱۹۷۹، هولم رویهٔ هولم را پیشنهاد کرد، یک الگوریتم گام به گام برای کنترل کردن میزان خطای خانوادگی که حداقل به اندازهٔ رویهٔ اصلاح بونفرونی دارای توان آماری بود. این
الگوریتم گام به گام پی-مقدارها را مرتب می کند و به ترتیب فرض های صفر را با شروع از کوچکترین پی-مقدار رد می کند. بنجامینی در سال ۲۰۱۰ گفت میزان کشف خطا و مقاله اش با هوشبرگ در سال ۱۹۹۵ از دو مقاله با موضوع آزمون های هم زمان منشأ گرفته است: رویهٔ بنجامینی-هوشبرگ در مقاله آن ها در سال ۱۹۹۵ ثابت شد. در سال ۱۹۸۶، سیمِس همان رویه را تحت عنوان رویهٔ سیمس پیشنهاد کرد. این رویه می تواند میزان خطای خانوادگی را در حالت ضعیف، زمانی که آماره ها مستقل هستند، کنترل کند. در سال ۱۹۸۸، هومل نشان داد که روی سیمس میزان خطای خانوادگی را در حالت قوی آن کنترل نمی کند. بر اساس رویهٔ سیمس، هوشبرگ رویهٔ هوشبرگ را در سال ۱۹۸۸ پیشنهاد کرد که می توانست میزان خطای خانوادگی را رد حالت قوی و زمانی که مفروضاتی برای وابستگی آماره ها وجود داشت، کنترل کند. تعاریف. بر اساس تعاریف زیر می توان formula_4 را به عنوان نسبت از اکتشافات اشتباه به تمام اکتشافات تعریف کرد: حال میزان کشف اشتباه را می توان این گونه تعریف کرد: formula_6 که در آن formula_4 زمانی که formula_8 برابر ۰ می شود. می خواهیم میزان کشف خطا را کمتر از یک حد formula_9 نگه داریم. روش ها
ی کنترل. تنظیمات برای بسیاری از روش ها به گونه است که ما formula_10 فرض صفر تحت آزمون داریم که formula_11 پی-مقدارهای مربوط به هر آزمون است. ما این پی-مقدارها را از کوچک به بزرگ مرتب می کنیم و ترتیب جدید را formula_12 نام گذاری می کنیم. یک روش که از یک پی-مقدار کوچک به یک مقدار بزرگ می رود را روش بالا-گام می نامیم. روش پایین-گام هم به همین نحو تعریف می شود. روش بنجامینی-هوشبرگ. روش بنجامینی-هوشبرگ (که یک روش بالا-گام است)، میزان کشف اشتباه را در سطح نگه می دارد. این روش این گونه عمل می کند: به لحاظ هندسی، این روش معادل این است که formula_17 را نسبت به K رسم کنیم، یک خط از مبدأ با شیب formula_18 بکشیم و تمام فرض های صفر که بالای خط قرار می گیرند را رد کنیم. روش بنجامینی-هوشبرگ زمانی که m آزمون مستقل و همچنین در بسیاری از سناریوهای شامل وابستگی معتبر است. به علاوه نامساوی زیر نیز ارضا می شود: اگر تخمینی از formula_20 در روش بنجامینی-هوشبرگ قرار داده شود، دیگر نمی توان تضمین کرد که میزان کشف اشتباه در سطح مورد نظر کنترل شود. ممکن است تصحیح هایی برای تخمین گر مورد نیاز باشد و برای این هم رویکردهای مختلفی پیشنهاد
شده اند. توجه داشته باشید که میانگین formula_13 برای این m آزمون برابر formula_22، میانگین(FDR formula_13) یا MFDR، است. به گونه ای که formula_13 برای m آزمون مستقل (و یا دارای همبستگی مثبت) تنظیم شده است. محاسبه MFDR که در اینجا نشان داده خواهد شد، تنها برای یک مقدار است و قسمتی از روش بنجامینی و هوشبرگ نیست. (AFDR را در پایین ببینید) روش بنجامینی-هوشبرگ-یکوتیلی. روش بنجامینی-هوشبرگ-یکوتیکلی میزان کشف اشتباه را تحت فرض همبستگی مثبت کنترل می کند. این فرض، آستانه را اصلاح می کند و بزرگترین k را این گونه میابد که:formula_25 با استفاده از MFDR و فرمول های بالا، یک MFDR تصحیح شده، یا AFDR، برای m آزمون مستقل برابر است با formula_29. راه دیگر برای حل مسئله وابستگی استفاده از روش های بوت استرپ و تصادفی سازی است. تخمین میزان کشف اشتباه. فرض کنیدformula_30 نسبت تمام فرضهای صفر صحیح به تمام فرض ها باشد و بنابراین formula_31 نسبت تمام فرض های ناصفر درست خواهد بود. حال ضرب formula_32در میانگین پی-مقدارهای فرضهای رد شده تقسیم بر تعداد فرضهای رد شده تخمینی از میزان کشف اشتباه را بدست می دهد. ویژگی ها. تطبیقی و مقیاس پذیر.
استفاده از روشی که از معیار میزان کشف اشتباه استفاده می کند تطبیقی و مقیاس پذیر است. به این معنی که کنترل کردن میزان کشف خطا می تواند بسیار آزادانه یا سخت گیرانه عمل کند، بسته به تعداد فرض های تحت آزمون و سطح معنی داری. معیار میزان کشف تطبیق پیدا می کند به گونه ای که تعداد کشف های اشتباه (V) نسبت به کل کشف ها (R) سنجیده می شود. این مورد برعکس میزان خطای خانوادگی است. برای مثال اگر ۱۰۰ فرض برای ۱۰۰ جهش ژنتیکی نقطه ای برای یافتن رابطه با رخ نمود مدنظر باشد:* اگر ما ۴ کشف (R) انجام دهیم، داشتن دو کشف غلط (V) بسیار هزینه بر است. در حالی که، * اگر ۵۰ اکتشاف انجام دهیم و ۲ تا از آن ها غلط باشند هزینهٔ ما چندان زیاد نیست. معیار میزان کشف اشتباه مقیاس پذیر است به گونه ای که نسبت کشف های اشتباه به کل کشف ها (Q)، برای مقادیر مختلف کل کشف ها (R)، معقول باقی می ماند. برای مثال: معیار میزان کشف خطا در حالتی که یک تصحیح را روی مجموعه ای از فرض ها انجام می دهد، یا دو تصحیح را زمانی انجام می دهد که مجموعه به دو بخش تقسیم شده است تفاوتی ندارد، به نحوی که در هر دو حالت نحوه عملکرد تصحیح یکسان است. وابستگی آماره های آزمون. کنت
رل میزان کشف اشتباه با استفاده از روش بنجامینی-هوشبرگ گام-بالا خطی در سطح q، ویژگی های مختلفی مرتبط با ساختار وابستگی بین آماره های آزمون m فرض صفر دارد. در هر یک از شرایط زیر برای آماره های آزمون داریم: نسبت فرض های درست. اگر تمام فرض های صفر درست باشند (formula_39)، کنترل میزان کشف اشتباه در سطح q کنترل روی میزان خطای خانوادگی را تضمین می کند (به این استفاده «کنترل ضعیف میزان خطای خانوادگی هم می گویند): formula_40 فقط به خاطر این که رد کردن حداقل یکی از فرض های صفر درست formula_41 دقیقاً معادل formula_42formula_43 دقیقاً معادل formula_44formula_45, formula_46). اما چنانچه تعدادی کشف درست صورت گیرد (formula_47) خواهیم داشت . در این حالت جا برای بالابردن توان تشخصی وجود خواهد داشت. این همچنین به این معنا است که هر روشی که میزان خطای خانوادگی را کنترل کند، می تواند میزان کشف اشتباه را هم کنترل کند. مفاهیم مرتبط. میزان های خطای مرتبط. پیش و پس از میزان کشف اشتباه، انواع و اقسام میزان ها معرفی شدند که برخی از آن ها در ادامه آمده است: میزان پوشش اشتباه. میزان پوشش خطا در واقع تعبیری از بازهٔ اطمینان است. میزان پو
شش خطا متوسط میزان پوشش اشتباه را نشان می دهد. به عبارت دیگر پوششی که پارامترهای صحیح را نمی پوشاند. این میزان یک پوشش همزمان در سطح 1-alpha را برای تمام پارامترهای تحت نظر مسئله بدست می دهد. بازه هایی با احتمال پوشش ۱−q می توانند میزان پوشش خطا را در سطح q نگه دارند. روش های زیادی هم برای کنترل این میزان ایجاد شده اند. رویکردهای بیزی. تا کنون برخی دانشمندان تلاش کرده اند به گونه ای میزان کشف اشتباه را به روش های بیزی مرتبط کنند، از آن برای انتخاب مدل استفاده کنند و بازهٔ اطمینان را به میزان پوشش اشتباه مرتبط کنند. میزان مثبت اشتباه در تک آزمون ها. کولهون در سال ۲۰۱۴ از عبارت میزان کشف اشتباه برای تعریف احتمال اینکه یک نتیجهٔ معنی دار یک مثبت اشتباه یا (false positive) باشد، استفاده کرد. این نتیجهٔ حاصل یک تحقیق برای پاسخ به این سؤال بود که «چگونه باید پی-مقدار پیدا شده در یک آزمون بی جهت (unbiased) را تفسیر کرد؟». در کارهای بعدی کولهون، آن مقدار را میزان مثبت اشتباه (false positive rate) به جای میزان کشف اشتباه خواند تا از ایجاد کژتابی با مفاهیم قبلی جلوگیری کند. روش هایی برای کنترل این میزان هم ایجاد شده اس
داچیا ۱۳۰۰ () یک ماشین خانوادگی سایز متوسط ​​بود که توسط شرکت رومانیایی داچیا ساخته می شد. "۱۳۰۰" اشاره به حجم موتور این خودرو داشت. اولین داچیا ۱۳۰۰ در ۲۳ اوت ۱۹۶۹ خط مونتاژ را ترک کرد و در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۴، آخرین داچیا ۱۳۱۰ (نسخه سدان) با شماره ۱٫۹۵۹٬۷۳۰، درحالی که فقط یک ماه تا ۳۵ سالگی اش مانده بود ساخته شد.
جودی تِیلور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان در پست مهاجم است که در حال حاضر در باشگاه بانوان آرسنال بازی می کند. از دیگر باشگاه هایی که در آن بازی کرده می توان به پورتلند تورنز و واشینگتن اسپیریت اشاره کرد. او همچنین در تیم ملی فوتبال زنان انگلستان بازی کرده و در یورو ۲۰۱۷ با به ثمر رساندن ۵ گل در ۴ بازی کفش طلای مسابقات را از آن خود کرده است.
ورزشکاران مجاز بی طرف رده ای است که برای ورزشکاران روسی ایجاد شده است تا پس از رسوایی دوپینگ که در دسامبر ۲۰۱۴ فاش شد، بتوانند در مسابقات بین المللی دو و میدانی شرکت کنند. در آوریل ۲۰۱۷ اتحادیه بین المللی فدراسیون های دو و میدانی اعلام کرد که ۱۹ دوندهٔ روس اجازهٔ شرکت در مسابقات جهانی ۲۰۱۷ در لندن را دارند.
آلاله لوب کوتاه نام یک گونه از سرده آلاله است. سردهٔ آلاله در ایران ۵۵ گونهٔ علفی یک ساله و چند ساله دارد. آلاله لوب کوتاه یکی از ۵۵ گونهٔ موجود در ایران است.
آلاله گل ریز، آلاله دریای اژه، آلاله گل کوچک نام یک گونه از سرده آلاله است. سردهٔ آلاله در ایران ۵۵ گونهٔ علفی یک ساله و چند ساله دارد. آلاله گل ریز یکی از ۵۵ گونهٔ موجود در ایران است.
آلاله برگ هویجی نام یک گونه از سرده آلاله است. سردهٔ آلاله در ایران ۵۵ گونهٔ علفی یک ساله و چند ساله دارد. آلاله برگ هویجی یکی از ۵۵ گونهٔ موجود در ایران است.
کنوانسیون اول ژنو برای بهبود وضعیت مجروحان ارتش های جنگی، که در ۲۲ اوت ۱۸۶۴ برگزار شد، اولین پیمان از پیمان های چهارگانه ژنو بود که در ۱۰ ماده تنظیم شد. این پیمان «بنیان حقوق بین الملل را برای حمایت از قربانیان درگیری های مسلح» تعریف می کند. به موجب این کنوانسیون دوازده کشور در شهر ژنو موافقت کردند که سربازانی که در جبهه های جنگی زخمی شده اند را جمع آوری نمایند و به آنها کمک های پزشکی برسانند. این پیمان در سال های ۱۹۰۶، ۱۹۲۹، و نهایتاً ۱۹۴۹ مورد بازبینی قرار گرفت. پیش قدم و مجری این پیمان کمیته بین المللی صلیب سرخ بود. تصمیم اصلاح دو کنوانسیون سال 1929 و ایجاد چارچوب حقوقی کامل تر به منظور حمایت از قربانیان مخاصمات مسلحانه با خشونت های جنگ جهانی دوم که از لحاظ وسعت و آسیب وارده به هر دو گروه نظامیان و غیر نظامیان بی سابقه بود، سرعت یافت. زمانی که گسترش میزان حمایت حاصل شده توسط حقوق بین الملل بشردوستانه مدت ها پیش از وقوع جنگ جهانی دوم مورد مذاکره بود، تجربیات آن جنگ دولت هایی را که در نشست دیپلماتیک شرکت داشتند قانع کرد تا برخی از خلاءهای حقوق بین الملل بشردوستانه معاهداتی را که در جنگ جهانی دوم نمایان گشت،
مرتفع کنند. در سال ۱۹۴۹، کنوانسیون ژنو درباره بهبود وضعیت مجروحان و بیماران نیروهای نظامی در میدان نبرد، نخستین کنوانسیونی بود که از میان چهار کنوانسیون توسط نشست دیپلماتیک ژنو 1949 مورد قبول واقع شد. تاریخچه. منشا اولین کنوانسیون ژنو از تاریخ کمیته بین المللی صلیب سرخ و بنیان گذاران آن جدایی ناپذیر است. آنری دونان، تاجر و سپس فعال اجتماعی سوئیسی، در نبرد سولفورینو (۱۸۵۹) بین فرانسه و اتریش در شمال ایتالیای امروزی حاضر بود و مشاهده کرد که سرباز زخمی به علت کمبود امکانات در میدان جنگ رها شدند. پس از بازگشت به ژنو، دونان مشاهدات خود را در قالب کتابی به نام «خاطره سولفرینو» به چاپ رساند و پس از آن تلاش های بسیارش منجر به تأسیس کمیته بین المللی صلیب سرخ در سال ۱۸۶۳ شد. آنری دونان در پایان کتاب خود، «"خاطره ای از سُلفرینو»" (سُلفرینو، شهری در ایتالیا) که در ماه اکتبر سال1862 منتشرشده است، آرزوی دوگانه خود را اینگونه بیان می دارد: «نخست آنکه هر کشوری باید در زمان صلح یک گروه امدادی ترتیب دهد تا در زمان جنگ با ارائه خدمات پزشکی به ارتش کمک کند و دوم آنکه آن کشورها باید از طریق کنوانسیون یک اصل رسمی را به تصویب برسان
ند که به اعطای شناسایی بین المللی به چنین گروه هایی بینجامد و این گروه ها در زمان مخاصمات مسلحانه با ارائه خدمات پزشکی به نیروهای نظامی کمک کنند.» جمعیت صلیب سرخ و هلال احمر به تحقق اولین آرزو به واقعیت همت گماشتند. اگرچه دومین آرزو بود که به اولین کنوانسیون ژنو، کنوانسیون 1864 درباره بهبود وضعیت مجروحان میدان نبرد، انجامید. این معاهده بخاطر بینش و عزم بنیان گذاران کمیته بین المللی صلیب سرخ در مدت کوتاهی به مقبولیت گسترده ای دست یافت. کنوانسیون ۱۸۶۴ تنها مشتمل بر ده ماده بود، اما پایه حمایت از افراد در مخاصمات مسلحانه را بنیان گذاشت. این کنوانسیون، اصلی را در برداشت که آن دسته از اعضای نیروهای نظامی که از میدان رزم به علت جراحت یا بیماری بدون وسیله دفاع خارج شده اند، باید صرف نظر از ملیت خود مورد حمایت و مراقبت قرار بگیرند. در نتیجه کنوانسیون به منظور افزایش حمایت از مجروحان، کارکنان پزشکی، آمبولانس ها و بیمارستان های نظامی را نیز مورد حمایت قرار داد. نشان مشخص صلیب سرخ بر روی زمینه سفید به عنوان نماد قابل رویت این حمایت قرار گرفت. این کنوانسیون نقطه آغازی برای تلاش های پایان ناپذیر دولت ها، کمیته بین المللی
صلیب سرخ و انجمن های ملی به منظور اصلاح و بهبود حمایت های حاصل شده برای قربانیان در زمان جنگ بود. با وجود اینکه این حمایت در آغاز تنها مجروحان و بیماران نیروهای نظامی را در برمی گرفت و غیرنظامیان را شامل نمی شد، اما به تدریج شالوده معاهدات امروزی که از تمام قربانیان مخاصمات مسلحانه حمایت می کنند را شکل داد. در نشست دیپلماتیک سال 1906، کشورها یک کنوانسیون جدید و مبسوط درباره مجروحان و بیماران، که تعداد مواد آن به 33 ماده افزایش یافته بود را پذیرفتند. کنوانسیون ژنو 1906 مفهوم «احترام به مجروحان و بیماران» را به تعهدات کلی جمع آوری و مراقبت که در کنوانسیون 1864 اشاره شده بود، افزوده و بندهایی مربوط به تدفین مردگان و انتقال اطلاعات مربوط به هویت را شامل می شد. در سال 1929، یک کنوانسیون جدید مورد پذیرش قرار گرفت که بنا بر تجربه جنگ جهانی اول به بندهای فوق الذکر بسط یافت. قابل توجه ترین تغییرات، الغای بند مشارکت همگانی بود که به استناد آن کنوانسیون تنها زمانی لازم الاجرا بود که همه متخاصمان در یک مخاصمه عضو کنوانسیون باشند؛ همچنین موادی جهت شناسایی هواپیماهای پزشکی، گسترش استفاده از نشان حمایتی به فعالیت های زمان ص
لح جمعیت های ملی و الزام جلوگیری از نقض مقررات کنوانسیون به این کنوانسیون افزوده شد. تاریخچه کنوانسیون های چهارگانه ۱۹۴۹. برای تصویب کنوانسیون های چهارگانه ۱۹۴۹، چندین نشست تخصصی در ژنو تشکیل شد که مواد مقدماتی توسط کمیته بین المللی صلیب سرخ جمع آوری شد و پیش نویس های اولیه مورد بحث قرار گرفت. مهم ترین نشست ها، نشست مقدماتی جمعیت های ملی صلیب سرخ در سال 1946 و نشست کارشناسان دولتی در سال 1947 بود. پیش نویس های تهیه شده توسط این نشست ها به نشست بین المللی کمیته بین المللی صلیب سرخ در استکهلم در سال 1948 ارائه شد که اصلاحات بعدی در آن مورد پذیرش واقع شد. پیش نویس های استکهلم به عنوان پایه های مذاکرات در نشست دیپلماتیکی به کار رفتند که توسط شورای فدرال سوییس به عنوان «امین کنوانسیون های 1929» در ژنو از تاریخ 21 آپریل تا 12 اوت 1949 تشکیل شد. 59 کشور به طور رسمی از سمت هیئت نمایندگان به منظور مذاکره بر روی متن با اختیار تام به نمایندگی انتخاب شدند و چهار کشور نیز ناظر فرستادند. نشست بلافاصله چهار کمیته اصلی تشکیل داد که به طور همزمان به بررسی (1) اصلاح نخستین کنوانسیون و تهیه پیش نویس کنوانسیون دوم، که کنوانسیون
اول را با نبرد دریایی وفق می دهد، (2) اصلاح کنوانسیون ژنو درباره زندانیان جنگی (3) تهیه پیش نویس کنوانسیونی کاملاً نوین که برای نخستین بار مسئله حمایت از غیرنظامیان را بررسی می کند و (4) مواد مشترک در هر چهار کنوانسیون می پردازد. کنوانسیون اول ژنو ۱۹۴۹. اصل بنیادینی که شالوده هر چهار کنوانسیون را تشکیل می دهد احترام به جان و شأن هر انسانی، در شرایط مخاصمه مسلحانه است. اشخاصی که در طی مخاصمه مسلحانه رنج می کشند باید برای آن مورد کمک، حمایت و مراقبت واقع شوند. باید با آنها در تمام شرایط به طور انسانی، بدون هیچگونه تمایز نامطلوب رفتار شود. این اصل زیربنای قواعد مشخص موجود در کنوانسیون اول ژنو درباره مجروحان و اعضای بیمار نیروهای نظامی است که دربرگیرنده این تعهد بنیادین برای طرفین مبنی بر احترام و حمایت از آنها در همه شرایط، رفتار انسانی و مراقبت از آنها بدون هیچگونه تمایز نامطلوب است. مجروحان و بیماران نیروهای نظامی باید جستجو و جمع آوری شده و در مقابل غارت و بد رفتاری مورد حمایت واقع شوند. ساختار کنوانسیون اول ژنو ۱۹۴۹. کنوانسیون اول با مواد مشترکی آغاز می گردد که در واقع در هر چهار کنوانسیون یکسان است. این موا
د مشترک که در فصل اول کنوانسیون درج شده، درباره تعهد احترام و تضمین احترام به کنوانسیون بوده و حوزه اجرای کنوانسیون را شرح می دهد. همچنین این مواد بر غیرقابل سلب بودن حقوق اشخاص مورد حمایت کنوانسیون تاکید می کند. این مواد مشترک همچنین صلاحیت کمیته بین المللی صلیب سرخ و سایر تشکیلات بشردوستانه بی طرف برای ارائه خدمات بشردوستانه به طرفین مخاصمه مسلحانه بین المللی به منظور حمایت از مجروحان و بیماران را گرامی می دارند. ماده 3 مشترک نیز قواعد حاکم بر مخاصمات مسلحانه غیر بین المللی را شرح می دهد. مواد مشترک دیگری نیز بین چهار کنوانسیون در پایان کنوانسیون اول پیدا می شوند، به طور خاص مواد مربوط به اشاعه، ترجمه، تلافی و ضمانت اجراهای کیفری و مواد آخر که رویه امضا، تصویب و لازم الاجرا شدن و الحاق به کنوانسیون را توضیح می دهند. در فصل دوم موادی مشتمل بر قواعد مربوط به حمایت از مجروحان و بیماران مخاصمات مسلحانه بیان می شود. ماده 12 حاوی لیستی از اعمال ممنوع است که شامل سوءقصد علیه جان، شکنجه و رها کردن تعمدی مجروحان و بیماران جنگی بدون کمک پزشکی و مراقبت است. ماده 12 توسط ماده 15 تکمیل می گردد که تعهدات بنیادینی را در م
قابل مجروحان و بیماران به طرفین تحمیل می کند، مانند تعهد به جستجو برای آنها و جمع آوری و دور کردن آنها از نواحی خطر. در حالیکه ماده 13 گروههایی را که از حمایت مورد نظر کنوانسیون بهره مند می گردند برمی شمرد، ماده 14 روشن می سازد که آن دسته از مجروحان و بیماران نظامی که به دست دشمن می افتند اسیران جنگی بوده و در نتیجه از حمایت کنوانسیون های اول و سوم ژنو بهره مند می گردند. اطلاعاتی که باید درباره اسیران مجروح داده شود و وظایف مرتبط با مردگان در مواد 16 و 17 شرح داده شده است. فصل سوم این کنوانسیون به حمایت از واحدهای پزشکی و تأسیسات و به ایجاد محدوده و مکان های امن می پردازد. فصل چهارم به وضعیت حقوقی پزشکان نظامی و کارکنان مذهبی اشاره داشته و ملزم می دارد که آنها باید در میدان نبرد مورد حمایت و احترام واقع شوند. اصولاً اگر آنها به دست دشمن بیفتند، باید به طرفی که تعلق دارند بازگردانده شوند. هرچند کنوانسیون اول مقرر می دارد که آنها می توانند در شرایط بخصوصی برای مراقبت از اسرای جنگی باقی بمانند. وضعیت ویژه و شرایط بازگشت آن دسته که برای مراقبت از مجروحان و بیماران اسرای جنگی مورد نیاز نیستند، در مواد 28 ،30 و 31
به دقت تشریح شده است. در مواد 26 ،27 و 30 فصل چهارم به نقش و حمایت از آن دسته از کارکنان جمعیت های امدادی ملی که به کادر پزشکی نیروی نظامی کشور خود یا دیگری کمک می کنند، اشاره شده است. فصل پنجم تنها مشتمل بر دو ماده است. ماده 33 حمایت از واحدهای پزشکی سیّار و تأسیسات پزشکی ثابتی که به دست دشمن افتاده است را قانونمند می سازد. ماده 34 مقرر می دارد که اموال گروه های امدادی باید به عنوان اموال خصوصی در نظر گرفته شده و تصاحب یا مصادره آنها به عنوان غنیمت جنگی مجاز نیست. مواد مشابهی در فصل ششم به منظور حمایت از وسایل نقلیه و هواپیمای جنگی مقرر شده است. بعلاوه ماده 37 کنوانسیون اول، پرواز هواپیمای پزشکی را بر فراز کشورهای بی طرف تحت شرایط مشخصی مجاز می شمارد. فصل هفتم به مواد مرتبط با استفاده و حمایت از نشان مشخص صلیب سرخ یا هلال احمر اختصاص دارد. این فصل کارکرد حمایتی نشان مشخص را در بر می گیرد و معیارهای استفاده از آن را مشخص می کند. مواد الحاقی درباره جلوگیری و مجازات سوءاستفاده از نشان در فصل نهم ذکر شده است. فصل هشتم به اجرای کنوانسیون و اشاعه آن به عنوان یک شرط ضروری در کاربرد مؤثر آن می پردازد. این فصل همچنین
شامل موادی است که به ممنوعیت مطلق انتقام متخاصمان از مجروحان، بیماران، کارکنان و اماکن و تجهیزات مورد حمایت کنوانسیون اشاره می کند. در اثر این ممنوعیت مطلق است که اشخاص تحت حمایت کنوانسیون اول در هر جبهه یک مخاصمه مسلحانه از این خطر پی در پی و فجیع که طرف متخاصم به علت پاسخ به حملات، با اقدامات یکسان و مشابه با آنها بد رفتاری کند، مورد حافظت قرار دارند. کنوانسیون اول با فصل نهم که شامل مواد مربوط به سرکوب سوءاستفاده ها و تخلفات بوده پایان یافته و در بخش نهایی حاوی مواد پایانی می باشد. مرور برخی از مواد اصلی کنوانسیون اول ژنو ۱۹۴۹. بر اساس این کنوانسیون باید مردگان مورد جستجو قرار گرفته و در مقابل غارت حمایت شوند، خاکسپاری محترمانه ای داشته و قبر آنها مورد احترام باشد. باید برای ضبط اطلاعاتی که در شناسایی مجروحان، بیماران یا مردگان کمک می کنند، اقداماتی اتخاذ گردد تا اطلاعات مربوط به سرنوشت آنها بتواند به قدرتی که بدان وابسته هستند و در نهایت خانواده های آنها برسد. خاکسپاری مردگان باید پس از معاینه دقیق با نظارتی که محرز هویت است باشد و قبرهای مردگان باید به نحو مناسب علامت گذاری و مکان آنها ضبط گردد. کنوانسی
ون اول ژنو به منظور تحقق شرط اساسی جمع آوری و مراقبت برای مجروحان و بیماران، کارکنان پزشکی نظامی، مواد و وسایل نقلیه و همچنین مکان هایی که به آنها پناه می دهند را تحت حمایت خود قرار داده است. حمایت های مذکور هم در میدان نبرد و هم زمانی که در دست دشمن هستند، اجرا می گردند. کنوانسیون اول ژنو، استفاده از نماد صلیب سرخ یا هلال احمر بر روی زمینه سفید را به عنوان نشان مشخص کادر پزشکی نیروهای نظامی یک کشور تایید می کند، تا راهی برای بهبود حمایت از سربازان مجروح و بیمار و اعضای کادر پزشکی نیروهای نظامی باشد. این نشان مشخص، نمایانگر بهره مندی حامل آن از حمایت های مشخصی در مقابل حمله، صدمه یا هرگونه دخالت در وظایف آنان است. کنوانسیون هم زمان تایید می کند که جمعیت های ملی صلیب سرخ و هلال احمر ممکن است از نشان مشخص برای اشاره به ارتباط خود با جنبش بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر استفاده کنند، بدون آنکه دلالتی ضمنی یا قصدی برای استناد بر حمایت مذکور در کنوانسیون ژنو داشته باشند. کنوانسیون اول از طرفین خواستار احترام و تضمین احترام به نشان، و کنترل استفاده از آن بوده و لازم می داند که از سوءاستفاده از نشان در هر زمان جلوگی
ری گردد. همچنین کنوانسیون اول شامل مجموعه مواد جامعی در باب جلوگیری از سوءاستفاده و ضمانت اجراهای کیفری بوده که هدف آنها تضمین احترام به کنوانسیون اول و افزایش حمایت ارائه شده توسط کنوانسیون است. این مواد در سال 1949 کاملاً بدیع بوده و در هر چهار کنوانسیون ژنو به طور مشابه ثبت شدند. ماده 49 دولت های عضو را ملزم می نماید که قانونی با ضمانت اجراهای کیفری مؤثر وضع نموده و متهمان مظنون به ارتکاب یکی از نقض های اساسی و شدید مذکور در ماده50 را ، صرفنظر از ملیتشان، تحت پیگرد قانونی قرار داده و مسترد نمایند. کشورهای عضو کنوانسیون اول ژنو ۱۹۴۹. امروزه تقریباً تمام کشورهای دنیا عضو کنوانسیون های چهارگانه ژنو هستند. برای مشاهده لیست کامل کشورهای عضو به اینجا رجوع کنید.
«افکار وحشیانه» تک آهنگی در سبک هیپ هاپ و راک از هنرمند اهل آمریکا دی جی خالد، به همراهی خواننده اهل باربادوس ریحانا و رپر آمریکایی برایسون تیلر است که در منتشر شد. این تک آهنگ در آلبوم سپاس گزار قرار داشت.
آلاله ریشه کرکی نام یک گونه از سرده آلاله است. سردهٔ آلاله در ایران ۵۵ گونهٔ علفی یک ساله و چند ساله دارد. آلاله ریشه کرکی یکی از ۵۵ گونهٔ موجود در ایران است.
کارلوس ناسیمنتو (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل برزیل بود. وی در سال ۱۹۳۹ سرمربی تیم ملی فوتبال برزیل بوده است.
کاندینیو (؛ زادهٔ ) مربی فوتبال اهل برزیل بود. وی در سال ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ سرمربی موقت تیم ملی فوتبال برزیل بوده است.
تئوری های ارزش اضافی () دست نوشته ای از کارل مارکس است که بین ژانویه ۱۸۶۲ تا ژوئیه ۱۸۶۳ نوشته شده است. موضوع اصلی این دست نوشته نظریه هایی است که در اروپای غربی دربارهٔ مفهوم ارزش افزوده از سال ۱۷۵۰ تا زمان نوشتن آن رایج بوده است و مارکس در این دست نوشته نظریات متخصصان اقتصاد سیاسی اهل بریتانیا، فرانسه و آلمان را دربارهٔ تولید ثروت و سودآوری صنایع بررسی و نقد کرده است. مسئله مهم دیگر این کتاب منبع، شکل ها و عوامل تعیین کننده ارزش افزوده است.
آنتوان کارابی با نام هنری دی جی یلا (؛ زادهٔ در کامپتن، کالیفرنیا، آمریکا) موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بعدها به همراه دکتر دره، آیس کیوب، ام سی رن شاهزاده عرب و ایزی-ئی گروه گنگستا رپ پیشرو ان.دابلیو.ای را تأسیس کرد.
عباس شیرمحمدی زاده یزد و عکاس رسمی کاخ سفید است. او در سال ۱۹۷۸ به آمریکا رفت. هنر عکاسی سنت خانوادگی وی بوده و اجداد او نیز از عکاسان شناخته شده در ایران بوده اند. او سال ها عکاس رسمی هیلاری کلینتون بود و از سیاستمدارانی مانند بیل کلینتون، رونالد ریگان، نلسون ماندلا، و باراک اوباما عکس گرفته است. عکس او از مراسم تحلیف دونالد ترامپ مورد توجه رئیس جمهور آمریکا قرار گرفت و در کاخ سفید نصب شد. او این عکس را با دوربینی قدیمی و به صورت پانوراما گرفت. ترامپ در توئیتی از شیرمحمدی تشکر کرد.
رندی گاردنر دارنده رکورد طولانی ترین مدت بیداری عمدی و بدون خواب، با استفاده از انواع محرک و کافئین را دارا می باشد. او به کمک پرفسور ساوالان توانسته است حدود ۱۱ روز و ۲۵ دقیقه بیدار بماند. این رکورد قبلا به مدت 260 ساعت توسط دیسک تام ثبت شده بود تلاش گاردنر با حضور محقق خواب دانشگاه استنفورد، دکتر ویلیام سی. دمنت، انجام شد. نظارت بر سلامت گاردنر توسط سرهنگ Cmdr. John J. Ross انجام می شد. یک گزارش توسط دو همکلاسی وی از دبیرستان پوینت لوما با نام های بروس مک آلیستر و جو Marciano جونیور نگهداری می شد. تجربه بی خوابی وی و پاسخ های پزشکی به طور گسترده ای در میان جوامع پژوهشی پیرامون خواب معروف شد. گزارش سرهنگ Cmdr. John J. Ross که سلامت گاردنر تحت نظارت وی بود، گزارش های جدی شناختی و تغییرات رفتاری را شامل می شد. این شامل افسردگی، مشکلات تمرکز و حافظه کوتاه مدت با پارانویا و توهم بود. در روز یازدهم، هنگامی که از او خواسته شد از عدد صد، هفت تا هفت تا کم کند و هر بار نتیجه را بگوید، پس از مدت کوتاهی در عدد ۶۵ متوقف شد؛ وقتی دلیل این توقف از وی پرسیده شد، او پاسخ داد «فراموش کردم که چه کاری انجام می دادم». اثرات سلا