Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را از سر گرفت. شرام در بین سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ در دانشگاه ایلینویز و از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۳ در دانشگاه استنفورد فعالیت می کرد. پس از دوران بازنشستگی از استنفورد در سال ۱۹۷۳ و در سن ۶۵ سالگی، رهسپار مرکز شرق – غرب در دانشگاه هاوایی در مانوآ شد و تا قبل از مرگ (۱۹۸۷) مدیر ممتاز «مؤسسه پژوهش های ارتباطی شرق- غرب» بود. شرام در آخرین مرحله شغلی خود، به عنوان استاد ارتباطات یکی از دانشگاه های هنگ کنگ در چین، در سال ۱۹۷۷ خدمت کرد و به طور کلی در طول چهارده سال حضور در هاوایی، به رشد مطالعه ارتباطات در آسیا کمک کرد. او در ایجاد ارتباطات به عنوان یک رشته تحصیلی در ایالات متحده و بخش های مطالعات ارتباطات در دانشگاه های ایالات متحده بسیار تأثیرگذار بود. او بنیان گذار زمینه مطالعات ارتباطات است. او اولین فرد بود که خود را به عنوان یک محقق ارتباطی شناخت و اولین برنامه های تحصیلی دانشگاهی را با ارتباط با نام خود ایجاد کرد. او نسل اول دانش پژوهان را آموزش داد. مشارکت ها. سمت های ویلبر شرام: ۱-بنیانگذار مطالعات ارتباطی در جهان ۲-زندگی شغلی او عاملی شد که به سمت ۳ دانشگاه بزرگ تحقیقاتی کشانده شود: دانشگاه آیووا (۱۹۳۴–۱۹۴۷)، دا
نشگاه ایلینویز (۱۹۴۷–۱۹۵۵)، دانشگاه استنفورد (۱۹۵۵–۱۹۷۳) ۳-عنوان نخستین مبتکر مطالعه موضوعی در آمریکا، یعنی پژوهش مشهور «تلویزیون در زندگی کودکان ما» ۴-بنیان گذار کارگاه نویسندگان آیووا ۵-استادیار بخش انگلیسی دانشگاه آیووا ۶-مسئول کتابخانه ایالات متحده ۷-مدیر دفتر اطلاعات و ارقام ۸-بنیان گذار مؤسسه پژوهش های ارتباطی در شهر آیووا (که نوعی الگو برداری از دفتر پژوهشی لازارسفلد در دانشگاه کلمبیا بود.) ۹-استاد تمام وقت ارتباطات در دانشگاه ایلینویز (او نخستین فردی بود که در دنیا به این سمت آموزشی در عرصه ارتباطات منصوب شد.) ۱۰-مدیر انتشارات دانشگاه ایلینویز، ایستگاه های پخش رادیو تلویزیونی، امور اداری حرفه ای، مرکز برگزاری همایش ها ۱۱-همکاری با بخش روزنامه نگاری دانشگاه استنفورد ۱۲-مدیر مؤسسه پژوهش های ارتباطی دانشگاه استنفورد ۱۳-منصوب شدن به درجه پروفسوری در گرایش ارتباطات بین الملل دانشگاه استنفورد (نخستین فردی که در این حوزه به مقام پروفسوری نائل شد.) ۱۴-مدیر مؤسسه ارتباطی شرق- غرب آثار. از شرام کتاب های زیادی به چاپ رسیده که بیشتر آن ها در زمینه توسعه آموزش ارتباطات جمعی است. برخی از مهم ترین این آثار عبارتند ا
ز: ۱-ارتباطات در جامعه جدید (۱۹۴۸) ۲-ارتباطات جمعی (۱۹۶۰ / ۱۹۴۹) ۳-فرایند و تأثیرات ارتباط جمعی (۱۹۵۴): این کتاب مهم ترین کتاب شرام بود که مقدمه ای حرفه ای جهت ورود به حوزه جدید مطالعات ارتباطی محسوب می شود. ۴-نظریات چهارگانه مطبوعات (۱۹۵۶): با همکاری فردسیبرت و تئودورپترسون ۵-مسئولیت پذیری در ارتباطات جمعی (۱۹۵۷) ۶-یک روز در مطبوعات (۱۹۵۹) ۷-تلویزیون در زندگی کودکان ما (۱۹۶۱): با همکاری جک لاین و ادوین پارکر که از شاگردان وی بودند، بخشی از تحقیق این کتاب به موضوع خشونت تلویزیونی و تأثیرات آن بر کودکان ایالت استنفورد می پرداخت. ۸-رسانه های جمعی و توسعه (۱۹۶۴): این کتاب در رابطه با مقوله ارتباطات بین الملل است. شرام در این کتاب آینده روشنی را برای کشورهای جهان سوم در چارچوب اهداف توسعه ملی طراحی کرده و آن را به صورت یک الگوی بهینه در ایالات متحده و دیگر نقاط جهان معرفی نمود. ۹-ارتباطات و تغییر در کشورهای در حال توسعه (۱۹۶۷): با همکاری دنیل لرنر ۱۰-مردان، پیام، رسانه ها (۱۹۷۳) ۱۱-رسانه های بزرگ، رسانه های کوچک (۱۹۷۸): رسانه های بزرگ مثل تلویزیون و سینما و رسانه کوچک مثل رادیو. او می گوید: در بسیاری از جوامع محل
ی رسانه های کوچک کارآمدتر هستند. شرام در این کتاب به یک انتقادگر سرسخت تبدیل می شود که در پرتو طرح آموزشی رسانه ها به معرفی اهداف قابل دسترسی و آشکار می پردازد. به باور او، یکی از این طرح های آموزش رسانه ای، به کمک جهت یابی فن آوری های جدید، می تواند در بهینه سازی امور کشاورزی و تجزیه محدود جمعیت های باسواد مؤثر باشد. مثلا: در اکثر مواقع تصاویر آنقدر قدرت دارند که می توانند از هزاران کلمه اثربخش تر باشد. ۱۲-حکایت ارتباطات انسانی (۱۹۸۸) مبانی نظری. الف). ویلبر شرام در تعریف ارتباط می گوید: ارتباط در واقع هماهنگ شدن فرستنده و گیرنده در رابطه با یک پیام ویژه است. او در کتاب فراگرد و تأثیر ارتباط جمعی نوشته است: در فراگرد ارتباط به طور کلی ما می خواهیم با گیرنده پیام خود در یک مورد و مسئله معینی همانندی (اشتراک فکر) ایجاد کنیم. او تصدیق می کند که خیلی از افکار او ملهم از ازگود است. شرام می نویسد: 'ارتباطات همیشه حداقل به سه عنصر نیاز دارد: منبع، پیام و مقصد. -منبع می تواند صحبت یک فرد، نوشته اش، نقاشی اش یا حرکاتش باشد، یا یک سازمان ارتباطی مثل روزنامه، چاپخانه، ایستگاه تلویزیونی، استودیوی تهیه فیلم های کودکان با
شد. -پیام می تواند به شکل جوهر روی کاغذ، امواج صوتی در هوا، جریان برق، تکان دادن دست یا پرچم در فضا، یا هر نوع علامتی که قادر به تفهیم معنی باشد، ظاهر بشود. -مقصد یا هدف ممکن است شنونده، تماشاگر، خواننده، چه به صورت فردی، گروهی یا جمعی باشد؛ شرکت کنندگان در یک بحث گروهی، شنوندگان یک سخنرانی، یک جمعیت علاقه مند به فوتبال، یک خواننده روزنامه، تماشاگر تلویزیون همه این ها گیرنده هستند. ابتدا منبع پیام خود را به شکل رمز درمی آورد و آن را ارسال می کند. پس از آن که مقصد پیام را دریافت کرد، باید آن را رمزگشایی کند. چند نکته: وقتی منبع می کوشد تا این اشتراک را با مقصد مورد نظر ایجاد کند چه می شود؟ کارایی این فرایند به چند عامل بستگی دارد: حال این مسئله مطرح می شود که برای برقرار کردن ارتباط، لازم است تصاویر ذهنی منبع رمزگذاری و سپس توسط مقصد رمزگشایی شوند؛ رمزگشایی وقتی انجام خواهد شد که مقصد قبلاً رمز را آموخته باشد. علاوه بر این، باید منبع و مقصد دارای تجربیات مشترک و یکسان باشند. مثلاً اگر ما هرگز روسی یاد نگرفته باشیم، هرگز نخواهیم توانست به این زبان کدگذاری و بازخوانی کد کنیم. هر چه اشتراکات بیشتر باشد، ایجاد ارت
باط راحت است. اما اگر هیچ تجربه مشترکی وجود نداشته باشد، ارتباط غیرممکن است. بنابراین، منبع سعی در کدگذاری برای تفهیم ساده تر گیرنده دارد و پیام را تنظیم می کند و آن را چنان با بخش هائی از تجربیاتش که به مقصد نزدیک است ربط می دهد، که بتواند این مشکل را حل کند. البته باید به این موضوع توجه داشت که هیچ دو فردی سیستم دقیقاً مشابهی ندارند. یک علامت که به مفهوم یک چیز معین برای شما است، شروع فراگردهای معین دیگری را در ماهیچه ها و اعصاب شما باعث خواهد شد. برای مثال یک علامت که به مفهوم آتش است، مطمئناً سخنانی را در شما ایجاد خواهد کرد. علامتی که به مفهوم خطر برای شما است، ممکن است شروع به ایجاد فرآیندی در اعصاب و ماهیچه های شما بکند که بگوئید: "کمک!" مفهوم یک علامت ممکن است باعث شود از دریافت آن علامت چنان به خشم بیائید که گوینده را کتک بزنید یا ممکن است صرفاً او را نادیده بگیرید. یا اینکه به صورت یک قاتل به او نگاه کنید. اما نتیجه هرچه باشد، این فراگردی است که شما به طور مداوم با آن درگیر هستید. شما به صورت مداوم علائم را از محیط خود بازخوانی می کنید، آن ها را تفسیر و چیزی را به عنوان نتیجه کدگذاری می کنید. در واق
ع، این گمراه کننده است که تصور کنیم فراگرد ارتباط در جایی شروع و در جایی دیگر خاتمه می یابد. این فراگرد واقعاً بی انتها است. یک مکالمه دو نفره را در نظر بگیرید. یک نفر مرتباً ارتباط می گیرد و به دیگری پیام می فرستد. فراگرد بازگشت همان بازخورد است و نقش بسیار مهمی در ارتباطات بازی می کند. زیرا به ما می گوید که چگونه پیام های ما تفسیر می شوند. همان گونه که ما می خواستیم؟ آیا شنونده می گوید: «بله، بله، درست است.» آیا او سرش را به عنوان موافقت تکان می دهد؟ آیا خطوط پیشانی او جمع می شوند؟ آیا نگاهش را به این عنوان که بی علاقه است برمی گرداند؟ این ها همگی بازخورد هستند. یک ارتباط گر کار آزموده به بازخورد توجه می کند و همواره پیام های او را برحسب آنچه در گیرندگان مشاهده می کند یا می شنود تغییر می دهد. نکته بعدی این است که ما در هر نوع ارتباطی، به ندرت یک پیام را به تنهایی در یک کانال می فرستیم. وقتی شما با من صحبت می کنید، امواج صوتی صدای شما اولین پیام است. اما پیام های دیگری هم وجود دارد؛ حالت صورت شما، حرکات شما و … که اطلاعاتی در سطوح وسیع منتقل می کنند. کیفیت صدای شما (عمق، ارتفاع، خشن بودن، نازک بودن، قوی بودن
، ظریف بودن، تند بودن، آرام بودن و …) حاوی اطلاعاتی در مورد شما و آنچه می گویید است. این مسئله در ارتباطات مکتوب هم دیده می شود. نه تنها توسط کلمات در مطلب یک خبر، بلکه توسط اندازه تیتر، جای آن در صفحه، ترکیب آن با تصویر، استفاده از چهره های جسور و دیگر تدبیرها این انتقال انجام می گیرد. آنچه گفته شد فرآیندی است که ارتباطات با آن صورت می گیرد. چه این ارتباط جمعی یا ارتباط گروهی یا ارتباط فردی باشد. مزایا و معابب مدل ارتباطی شرام: مزایا: معایب: ۱- ارتباطاتی که نابرابر هستند را در نظر نمی گیرد. ۲- دربارهٔ رسانه های توده وار خیلی صادق نیست. ب). در سال ۱۹۵۶، سه نظرپرداز آمریکایی یعنی ویلبر شرام، تئودور پترسون و فردسیبرت نظریه اقتدارگرا را که خود کامگی و استبداد را نشان می داد، با چند ویژگی خاص ارائه دارند: - روزنامه زیرسلطه دولت است. - سانسور قبل از چاپ انجام می شود. - روزنامه نگار اگر از اصولی که برایش تعیین شده تخطی کند، مجازات می شود. - به جای تأکید بر آزادی فرد یا اجتماع، به مصلحت دولت تأکید می شود. پ). در ادامه نظریه دیگری از سوی ویلبر شرام ارائه شد که این نظریه با بررسی نظریه نظام کمونیستی همراه بود. ویژگی ه
ای این نظریه چنین است: - ادامه دهنده نظریه اقتدار گرا است. - این نظریه محصولی است از انقلاب ۱۹۱۷ شوروی و تفکرات لنین، مارکس و هگل و استالین. - طبق این نظریه طبقه کارگر قدرت را در جامعه سوسیالیستی در دست دارد. - برای حفظ قدرت باید ابزارهای تولید فکری را هم در کنترل خود داشت. - همه رسانه ها ابزار زندگی سیاسی هستند. - رسانه ها بر حفظ نظم حاکم اجتماعی تأکید می ورزند. ت). ویلبر شرام از نظریه ریاضی ارتباط شانون و ویور حمایت کرده است. علاوه بر چاپ آثار خویش، در سال ۱۹۴۹ کتاب مشهور «نظریه ریاضی ارتباطات» نوشته شانون، که با همکاری مقاله توصیفی وارن ویور فراهم آمده بود را به چاپ رسانید. این کتاب مهم مفهوم اصلی آنچه که امروزه «نظریه اطلاعات» نامیده می شود را بنیان نهاد. این نظریه همانطور گفته شد، بر مبنای الگوی ارتباطی بسیار ساده ای همچون منبع، پیام، مجرا، گیرنده واقع شده است. ث). از نظر شرام ارتباطات در تمام سطوح از روابط درون فردی گرفته تا گروه و جامعه و روابط بین الملل، نقش مهمی را در جامعه ایفا می کند. از اواخر ۱۹۳۰، آثار شرام به طور فزاینده ای بر نیروی بالقوه و ناشناخته رسانه ها تأکید دارد. وی اول به معنی این وسایل
در زندگی کودکان و دوم به نقش رسانه ها در توسعه ملی توجه دارد. ج). منافع آنی و منافع آتی: منافع آنی و منافع آتی دو مفهومی هستند که ویلبر شرام به دنیای ارتباطات عرضه کرد. ویلبر شرام می گفت: مخاطبان همیشه ابتدا به سراغ مطالب مربوط به منافع آنی می روند و سپس به سراغ منافع آتی. اما به غیر از این ۲ نیاز عوامل دیگری هم هستند که مخاطبان برای تأمین آن ها هم به سراغ رسانه ها می روند. چ) ویلبر شرام که رابطه تلویزیون و سینما را با خصوصیات اطفال و نوجوانان مورد بررسی قرار داده است، می گوید تلویزیون وقتی یک برنامه علمی یا آموزشی پخش می کند، وسیله علمی و سودمندی است؛ زیرا در محتوا و پیام سود فراوان ملاحظه می شود. اما وقتی یک فیلم وسترن جنگی با مایه های شرارت و خشونت را در اختیار تماشاگران قرار می دهد، می تواند به ارزش های مورد قبول آن ها آسیب فراوان برساند. منابع. کمالی، محمد. (۱۳۹۳). ویلبر شرام درو، کریس. (۲۰۲۰). مدل ارتباطی شرام .(Schramm, Willbar.(1954 اِوِرت ام، راجرز. (۲۰۲۰). ویلبر شرام
«انجی» ترانه ای از گروه موسیقی رولینگ استونز است که در آلبوم "سوپ کلهٔ بز" ("Goats Head Soup") منتشر شد. گفته می شود ترانه دربارهٔ انجی بویی، همسر دیوید بویی، یا آنجلا، دختر کیت ریچاردز بوده است. این تک آهنگ در چارت های ایالات متحده، فلاندرز، سوئیس، نروژ، در رتبهٔ اول و در چارت های بریتانیا و اتریش جزو ده ترانهٔ اول قرار گرفت.
دری کول (زاده -درگذشته ) بازیگر فرانسوی بود. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم نه روی لبها اشاره کرد.
حوضه آبریز رودخانه ارس یکی از حوضه های باز ایران است که در تقسیم بندی حوضه های آبریز ایران، حوضهٔ فرعی به شمار می رود و زیرمجموعهٔ حوضهٔ آبریز دریای مازندران است. مساحت این حوضه، ۳۹٬۵۳۴ کیلومتر مربع و رود اصلی آن، ارس است. جغرافیا. حوضهٔ آبریز رودخانه ارس شامل بیش از نیمی از مساحت استان اردبیل و بخش هایی از استان های آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی است. آبراههٔ اصلی حوضه، رود ارس است که شاخهٔ اصلی آن از کوه هزاربرکه در جنوب ارزروم ترکیه سرچشمه می گیرد و بخشی از مرز ترکیه و ارمنستان را شکل می دهد. در شمال شرقی روستای دیم قشلاق وارد مرز ایران می شود و در مرز ایران با ارمنستان و آذربایجان امتداد می یابد تا این که در شرق پارس آباد وارد جمهوری آذربایجان می شود. مهم ترین شاخه های این رود در ایران، زنگمار، قطورچای و دره رود هستند که از کوه های آذربایجان سرچشمه می گیرند و در جهت شمال جریان می یابند. زیرحوضه ها. برپایهٔ دستور العمل تقسیم بندی حوضه های ایران، حوضهٔ آبریز ارس به زیرحوضه های زیر تقسیم می شود:
الک اوتگوف (زاده ) بازیگر اوکراینی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم اشاره کرد.
آزادی سینه لختی یک جنبش سیاسی و فرهنگی است که هدفش تغییر قوانین به منظور اجازه دادن به زنان برای حضور سینه لختی در اجتماع و ایجاد برابری با مردان در این زمینه است. این جنبش یک فرم از برابری جنسیتی است. این جنبش به دنبال این است که قوانین را به شکلی تغییر دهد که حق زنان محدود نشده و آن ها بتوانند بدون محدودیت زمانی و مکانی از آزادی نپوشاندن پستان در مکان های عمومی بهره ببرند. یکی از اهداف این جنبش این است که به زنان اجازه دهند بدون سینه بند در مکان های عمومی حمام آفتاب بگیرند. آمریکا. در ایالات متحده، ایالت ها قوانین اولیه ای برای اخلاق عمومی دارند. جنبش آزادی سینه لختی در چند نمونه ادعای موفقیت داشته است. در زمینه تشویق بعضی از ایالت ها برای تغییر قوانین ایالتی بر پایهٔ نفی تبعیض جنسیتی و ایجاد برابری جنسیتی با این استدلال که زن باید بتواند در هر جایی مانند مردان سینه اش را نشان دهد. کالیفرنیا. سان فرانسیسکو اجازه برهنگی عمومی سینه را به مؤنث ها می دهد؛ اگرچه لخت شدن عمومی از سال ۲۰۱۳ ممنوع شده است. اروپا. فرانسه. در سال ۲۰۰۹ Les TumulTueuses یک اعتراض آزادی برهنگی سینه در پاریس به راه انداخت. لهستان. دو زن ا
ز شهر شچچین در دادگاه برای حق زنان برای آفتاب گرفتن سینه لختی در ساحل های عمومی پیروز شدند. دانمارک. در دانمارک حمام آفتاب گرفتن به صورت برهنه (شامل لختی سینه ها) در ساحل ها قانونی است. آسیا. تایوان. دختران برای حمایت از قانون "نوک پستان آزاد" "آدا اسمارادوتیر" (Adda Smaradottir) در فضای عمومی سایبر عکس های سینه لخت خود را در فیس بوک آپلود کردند و از این راه به استانداردهای جامعه اعتراض کردند.
اِشکاشِم (به لاتین: Ishkashim) یک شهرک در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است. اشکاشم ۲٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. مردم اشکاشم علاوه بر دری، به زبان اشکاشمی نیز صحبت می کنند.
گرشک (به لاتین: Gereshk): گرشک مرکز ولسوالی (شهرستان) گرمسیر می باشد که در ولایت هلمند افغانستان و در کنار رود هیرمند (هلمند) واقع شده است. گرشک را منسوب به گرشک فرزند کیکان شاه از پادشاهان شاهنشاهی کوشانی می دانند. این شهر بدلیل قرار گرفتن در محل اتصال رود ارغنداب به رود هلمند و داشتن منابع آبی غنی، از اهمیت زیادی برخوردار است. عمده جمعیت این شهر را پشتون ها تشکیل میدهند و اقلیت های هزاره و تاجیک هم در آن زندگی می کنند. گرشک ۸۱۷ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. این شهر حدود ۱۲۰ کیلومتری (۷۵ مایل) شمال غربی قندهار و در بالادست سد کجکی قرار دارد که آب را به کانال آبیاری بوگرا هدایت کند. سد گرشک نیز در مجاورت این شهر واقع است. از مهمترین آثار تاریخی گرشک قلعه باستانی این شهر می باشد که بنای آن را مربوط به دوهزار سال قبل می دانند. گرشک قدیم در ابتدا در حوالی قلعه ای در ساحل شرقی رودخانه هیرمند ساخته شده بود، اما بعداً این شهر در ساحل غربی رودخانه هلمند احداث گردید. بنا به روایاتی امیر تیمور گورکانی در جریان جنگ با مردم این شهر یکی از پاهای خود را در این قلعه از دست داد. قلعه گرشک در جریان جنگ های انگلیس با افغانها د
و بار توسط قوای انگلیستان گشوده شد، نخست در جنگ اول انگلیس و افغانستان و بار دیگر در سال ۱۸۷۹میلادی، که در هر دو مورد این جنگها باعث تخریب و و در بار دوم بعداً قلعه رها شد. گرشک حدود ۴۸۵۴۶ نفر جمعیت دارد و دارای یک بیمارستان و دانشکده مهندسی است که در سال ۱۹۵۷ ساخته شده است. گرشک در مسیر مهم حمل و نقل معروف به بزرگراه شماره ۱ واقع شده است که در زمان جنگ شوروی و افغانستان ساخته شده است. این مسیر استان فراه در غرب و استان قندهار در شرق را به هم متصل می کند و در حال حاضر پروژه آن بخشی از عملیات مشترک، انگلیس و افغانستان در حال ساخت می باشد جاده ای که در نهایت گرشک را به مرکز استان هلمند یعنی شهر لشکرگاه (شهر بست قدیم) متصل خواهد کرد. گرشک همچنین انتهای جنوبی مسیر ۶۱۱ است. این منطقه توسط دره رود هیرمند و ارغنداب آبیاری می شود. در سال ۱۵۴۰ میلادی زمانی که نصیرالدین همایون دومین پادشاه گورکانی هند در جنگ با شیرشاه سوری شکست خورد و به ایران گریخت، شاه طهماسب صفوی در سال ۱۵۵۵ میلادی با کمک طوایف بزرگ بلوچ که در مرز ایران و هندوستان زندگی می کردند به هندوستان لشکر کشید و در این زمان بزرگترین طایفه بلوچ طایفه رند بود.
میرچاکرخان رند (رند اعظم) فرزند امیر شیهک خان و نواده امیر جلال خان حکمران کل منطقه رند و لاشار بوده که توانسته بود با تصرف سبی ، کچی و شلکوت یا کویته امروزی، بمپور و کل مکران و دره بولان دایره حکومت خود را به کل بلوچستان گسترش بدهد. او توانسته بود با ایجاد سپاهیانی منظم و نیرومند از طریق تنگه بولان تاخت و تازهای شدیدی را به جنوب افغانستان و مناطق هلمند و جنوب قندهار سازمان بدهد. او در جربان لشکرکشی نصیرالدین همایون به دهلی با ۴۰ هزار نیروی رند و بلوچ به این لشکرکشی پیوست. در این جنگ لشکر عادل شاه فرزند شیرشاه سوری از لشکر ایرانی و بلوچ همایون شکست سختی خورد و دهلی از تصرف افغانها خارج گردید. همایون به پاس خدمات میرچاکر خان و بلوچهای تحت فرمان او بخش هایی از قلمرو هندوستان آن دوره شامل مولتان، هلمند و ریگستان در ولایت هلمند را به میرچاکر خان رند واگذار کرد. پس از فوت میرچاکر خان و روی کار آمدن جانشینان او، فرزند بزرگ ایشان، امیر شهداد خان رند که در مولتان بسر می برد حکومت هلمند و ازجمله گرشک در افغانستان امروزی را به فرزند کوچکش امیر میران خان رند (جد رند های میرانی گرشکی) و حکومت خاران و ریگستان را به فرزند
بزرگش میر بولان خان رند ( بزرگ طایفه ریگی) واگذار کرد. و حکومت این منطقه پس از ضعف حکومت حاکمان رند در بلوچستان و قدرت گیری مجددحکومت براهوئی های خانات کلات بدست پشتون ها که اکثریت جمعیت منطقه را داشتند افتاد. در زمان طالبان گرشک تحت کنترل قبیله پشتون نورزی بود و ملا میرحمزه یک پشتون قومی از همین قبیله ولسوال گرشک بود و ملا محمد اعظم یک پشتون قومی از قبیله نورزی فرمانده طالبان در گرشک بوده است.
غوریان (به لاتین: Ghurian) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت هرات واقع شده است. غوریان ۵۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.غوریان یکی از مشهور ترین ولسوالی های شهر هرات است و دارای یک اثر تاریخی بسیار قدیمی است که مسجد جامعه باستانی غوریا شهرت دارد که در زمان تیموریان هرات بنا شده است و
مَیوند (به لاتین: Maiwand) روستایی در افغانستان است که در ولایت قندهار واقع شده است. این روستا در ۵۰ مایلی شمال غربی قندهار، در جاده اصلی قندهار - لشکرگاه واقع شده است. این منطقه از طریق هلمند و دره ارغنداب آبیاری می شود. میوند زادگاه قدیس صوفی قرن سیزدهم لعل شهباز قلندر است. این روستا به خاطر نبرد میوند که در ۲۷ جولای ۱۸۸۰ در جریان جنگ دوم انگلیس و افغانستان رخ داد، قابل توجه است. ایوب خان به همراه ملالی اناء یک تیپ بریتانیایی به فرماندهی ژنرال باروز را شکست دادند. انگلیسی ها این نبرد را با مجسمه شیر میوند را در باغ فوربوری در انگلستان گرامی داشتند.ساکنین این روستا بیشتر از طوایف پشتون درانی الکوزایی و نورزایی هستند
خندود (به لاتین: Khandud) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی واخان واقع شده است. خندود ۲٬۶۸۲٫۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
قرچی گک (به لاتین: Qarchi Gak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بلخ واقع شده است.
سرحد (به لاتین: Sarhadd) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است.
برکی (به لاتین: Baraki Barak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت لوگر واقع شده است. برکی ۲۲٬۶۲۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
قلای پنجه (به لاتین: Qal`eh-ye Panjeh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است. قلای پنجه ۲٬۷۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دولت آباد (به لاتین: Dowlatabad) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بلخ واقع شده است.
بالامرغاب شهری در ولسوالی بالامرغاب بادغیس افغانستان است. بالامرغاب ۴۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. جمعیت این ولسوالی طبق برآورد سال ۱۳۹۸ برابر با ۱۰۷٬۹۸۲ نفر بوده است. مردم این ولسوالی از قوم پشتون میباشد تاریخچه. بالامرغاب طوری که از مطالعه آثار مورخان و جغرافیه نگاران برمی آید، مرو، مرورود و مرغاب نام های جداگانه ای اند که گاه یکی به جای دیگر یعنی رود بر محل و محل بر رود اطلاق گردیده یا هم بعضاً هر کدام به عین مفهوم به کار برده شده است، هم به معنای شهر و ولایت و هم به مفهوم رود. واژهٔ مرو در ادوار کهن به مفهوم حوزهٔ بزرگی در شمال غرب افغانستان اطلاق شده است و آن در اوستا (در فصل اول وَندیدات) به طورت مورو آمده که یکی از جملهٔ شانزده ایالات آریایی ها بوده است و آن پس از آریاناویجه به حیث سومین ایالت آریایی نشین در وندیدات ذکر شده است. استرابون (سدهٔ سوم پیش از میلاد) و نیز بطلیموس و ویلس آن را به شکل مرگیانه یا مرجیانا به کار برده اند و به همین اساس رود مرغاب را یونانی ها مرگوس گفته اند و این واژه را مشتق از ریشه ای دانسته اند که معنای آبیاری کردن را می رساند. بنابر آن با مرور زمان به تغییر حدود و
ساحات و با گسترش و محدود شدن مرزهای ناحیه ها، مورو یا مرو هم بر ناحیهٔ محدودتری اطلاق شده و آن همان وادی رود مرو می باشد، رودی که منبع آن در داخل افغانستان کنونی در گرزوان است، و بدین گونه مرورود، مروآب و بالاخره مرغاب گفته شده و بر ناحیه ای که این آب آن را آبیاری می کند اطلاق گردیده است و همین است فلسفهٔ نامگذاری مرغاب می باشد. مؤلف "صورة الارض" نیز مرغاب را این طور معرفی می کند: «این رود از پشت بامیان می آید و نام آن مرغاب یعنی مروآب است.» و اصطخری علاوه بر این وجه تسمیه باز هم علاوه می کند که منبع این رود مرو را مرغ همه گفته اند، چنان که گوید: «رود مرو رود بزرگ است و این رودها کی یاد کردیم همه از این رود برخیزد و آن را مرغاب خوانند یعنی آب مرو گویند کی نسبت این آب به آن جایگاه است که از بیرون می آید از غرجستان و این جایگاه را مرغ گویند.» نگارخانه. این نگاره ها مربوط به یک کاروان نزدیکی بالامرغاب در سال ۱۹۳۹ میلادی است.
دهنه غوری (به لاتین: Dahaneh-ye Ghowri) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بغلان واقع شده است.
قرقین (به لاتین: Qarqin) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی قرقین واقع شده است. قرقین بیش از ۵۰۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نهرین (به لاتین: Nahrin) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بغلان واقع شده است.
پنجاب (به لاتین: Panjab) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی پنجاب واقع شده است. پنجاب ۹٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۷۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بالا کوه (به لاتین: Bala Kuh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بلخ واقع شده است. بالا کوه ۶۵۲٬۲۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰٬۴۱۹ نفر جمعیت دارد.
تاش گذر (به لاتین: Tash Gozar) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بلخ واقع شده است.
قولند (به لاتین: Qowland) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بلخ واقع شده است.
دو آب (به لاتین: Do Ab) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بامیان واقع شده است. دو آب ۲٬۳۸۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
غورماچ (به لاتین: Ghormach) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده است. غورماچ ۶۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
کُهسان (به لاتین: Kohsan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی کهسان واقع شده است. کهسان ۱۲٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد و ۷۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
گوستاو (به لاتین: Gustaw) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده است.
جرم (به لاتین: Jorm) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در گراتس واقع شده است. جرم ۱٬۴۶۳٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
دهدادی (به لاتین: Dehdadi) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی دهدادی واقع شده است.
بازگنبد یا بوزایی گنبذ روستایی در واخان در شرق افغانستان است. بازگنبد ۳٬۸۴۰٫۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. این روستا نزدیک ترین سکونتگاه افغانستان به گذرگاه واخجیر، در مرز چین و افغانستان است.
کَرُخ یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی کرخ واقع شده است. کرخ ۱٬۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
سیاه تپه با نام پشتو تورغندی یا قراتیپه یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی کشک واقع شده است. تورغوندی ۶۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. نام. در زمان امان الله شاه یکی از افراد او به نام وزیر محمدگل مهمند نایب الحکومهٔ ولایت بلخ بزرگ شد. وی سیاست پشتون سازی را در این ولایت پیشه کرد و نام بسیاری از مناطق ولایت بلخ را تغییر داد. محمدگل مهمند نام این شهر را از قراتیپه که نام تاریخی آن بود به تورغوندی که یک نام پشتو است، تغییر داد.
دیشو (به لاتین: Dishu) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی دیشو واقع شده است. دیشو ۹٬۴۸۲ نفر جمعیت دارد و ۵۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
یکاولنگ (به لاتین: Yakawlang) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی یکاولنگ واقع شده است. یکاولنگ ۶۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۷۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. این ولسوالی یکی از مناطق گردشکری ولایت بامیان می باشد، که همه ساله هزاران نفر از داخل و خارج به منطقه بند امیر موسوم به پارک ملی افغانستان دیدن می نماید. واقعه نسل کشی جنوری ۲۰۰۱. در دوره اول حکومت طالبان، در نتیجه یورش آنان به این ولسوالی تعدادی زیادی از غیر نظامیان کشته شدند.
ارغستان (به لاتین: Arghistan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی ارغستان واقع شده است. ارغستان ۱٬۲۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باقران (به لاتین: Baghran) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی بغران واقع شده است. باغران ۲۶٬۷۲۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بهارک (به لاتین: Baharak) یک شهرک در افغانستان است که در ولسوالی بهارک واقع شده است.