Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر، محل بازی و استخر کودکان، مسیر پیاده روی، دریاچه و بازارچه های خود اشتغالی، رستوران و کافی شاپ وجود دارد. دورتادور بوستان بهشت مادران احاطه شده تا بانوان به راحتی بتوانند در این بوستان بدون حجاب رایج در جامعه فعالیت کنند. استفاده از دوربین و تلفن همراه در پارک بانوان ممنوع است. در پاکستان. در سال ۲۰۱۲ در لاهور پاکستان یک پارک بانوان به نام فاطمه جناح (خواهر بنیانگذار پاکستان) افتتاح شد که بلندای دیوارهای آن ۷ فوت است. مسئولان شهر وعده داده اند ۱۰ پارک بانوان دیگر نیز در این شهر ایجاد کنند. در نزدیکی سد تربیلا در ناحیه سوابی یک پارک بانوان با دیوارهای محافظت کننده و سایر امکانات ساخته شده است و برای آن امکانات امنیتی سختی قرار داده شده است. در عربستان. در سال ۲۰۱۸ نخستین پارک ترامپولین بانوان توسط شرکت Bounce در پایتخت عربستان ساخته شد. این مجموعه شامل ۸۰ ترامپولین متصل شده است. حجاب بانوان. در بهشت بانوان تهران زنان می توانند بدون حجاب به ورزش و تفریح بپردازند.
وضعیت زنان در مالدیو از نظر سنتی نسبتاً بالا بود، که این امر تا حدودی به وجود چهار سلطان وابسته است. اگرچه اکثر زنان امروز در مالدیو حجاب دارند، این پدیده ای است که در دو دهه گذشته یا بیشتر تجربه شده است، احتمالاً به عنوان پاسخی برای افزایش محافظه کاری مذهبی، آنها به شدت خلوت نمی شوند، اما بخش های ویژه ای برای زنان در این کشور محفوظ است. اماکن عمومی در برخی از رویدادها. با این حال، آن دسته از زنان که حاضر به پوشیدن حجاب یا تصمیم به حذف آن روبرو ننگ اجتماعی از هر دو خانواده و اعضای عمومی است. زنان نام همسر خود را بعد از ازدواج قبول نمی کنند اما اسامی دخترانه خود را حفظ می کنند. وراثت مال از طریق هر دو جنس نر و ماده است. با یکی از بالاترین میزان طلاق در جهان، به طور کلی زنان در طول تاریخ، از ازدواج و طلاق بهره مند شده اند. زنان و مردان مطلقه هر دو با هیچگونه ننگ و شرطی روبرو نیستند و از نظر تاریخی نیز زنان نیز حق شروع طلاق را دارند. آزار و اذیت جنسی یک مشکل اساسی در مالدیو برای زنان مالدیوی و خارجی است. زنان دریافتند که این روزانه بخشی از زندگی آنهاست که در خیابانها مورد آزار و اذیت قرار می گیرند. در کل ۹۶٪ از
زنان در مالدیو گزارش داده اند که در بعضی از نقاط زندگی در خیابان مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند، ۶۰٪ با آزار و اذیت قبل از تبدیل ۱۶ و ۴۰٪ گزارش شده اند که قبل از تبدیل ۱۰ سالگی مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته اند. مردان در هر سنی کاملاً قابل قبول و کاملاً قابل قبول در شهر مخصوصاً مرد هستند. اقدامی کم و زیاد علیه افرادی که زنان را در جاده مورد آزار و اذیت قرار می دهند انجام نمی شود و تعداد تجاوزات جنسی و تجاوز جنسی در حال افزایش است. نان همیشه نقش مهمی در خانواده و جامعه داشته اند. در تاریخ اولیه مالدیو، غیر معمول نبودن زن به عنوان سلطان یا حاکم بود و گفته می شود که این جامعه زمانی یک ماتریس بود. در حالی که برخی از کشورها در طول قرن بیستم جنبش حق رای گیری داشتند و کشورهایی مانند سوئیس و پرتغال فقط در دهه ۱۹۷۰ حق رأی دادن به زنان را داشتند، این نکته حائز اهمیت است که مسئله چنین حقوقی برای زنان حتی در مالدیو مطرح نشده بود. در جامعه امروز برخی از زنان در دولت و مشاغل موضع گیری می کنند اما به شدت نماینده هستند. از سال ۲۰۱۶، زنان فقط ۱۴ از ۱۴ وزیر امور خارجه را شامل می شدند، پنج مورد از ۸۵ قانونگذار و شش از بیش ا
ز ۱۸۰ قاضی. با این حال، اکثریت قریب به اتفاق کارمندان دولت کارمندان زن هستند. نسبت زن و مرد از ثبت نام و تکمیل آموزش به معیارهای دوره متوسطه معادل است، در حالی که دانش آموزان دختر از نظر تحصیلی بیش از نتایج دانش آموزان پسر در سال های اخیر هستند. اما آنها به طور متوسط کمتر از نیمی از حقوق مردان در محل کار را بدست می آورند، احتمالاً به دلیل سطح تحصیلات بالاتر مردان در چند دهه پیش. با این حال، با افزایش تعداد زنانی که تحصیلات عالی را دنبال می کنند، که قرار است مردان را پیشی بگیرند، احتمالاً در آینده نزدیک تغییر می کند. این تغییر در نرخ تولد نیز مشاهده می شود که در حال حاضر به دلیل طولانی بودن دوره های آموزشی و تغییر در هنجارهای اجتماعی، مالدیو را با نرخ تولد منفی می بیند. تعدد زوجات در مالدیو قانونی است، اما بسیار نادر است. روسپی گری در مالدیو غیرقانونی است. همجنسگرایی غیرقانونی است. در سال ۲۰۱۳، یک قربانی تجاوز ۱۵ ساله به دلیل فحاشی به مجازات ۱۰۰ ضربه شلاق رسید. این حکم بعداً پس از یک کارزار بین المللی دادخواست به رهبری آوازدات ارگ توسط دادگاه عالی مالدیو لغو شد. تعداد نامتناسب زنان در مقایسه با مردان با شلاق ز
دگی عمومی روبرو هستند: در بیشتر مردان متهم به رابطه جنسی خارج از ازدواج تبرئه می شوند. (قانون مالدیوی فقط مجازات این اقدامات را فقط با پذیرش مجازات می کند. حتی اگر مالدیو تقریباً هزار سال است که یک کشور ۱۰۰ درصد مسلمان است، بر خلاف سایر کشورهای اسلامی یا غیر اسلامی در سراسر جهان، هیچ سابقه سنگسار یا اعدام در آن وجود ندارد)
زندگی زنان در چین در طول اصلاحات در اواخر سلسله چینگ، دوره جمهوری خواهی، جنگ داخلی چین و ظهور جمهوری خلق چین، که به طور علنی از تعهد به برابری جنسیتی اعلام کرده بودند، تغییر کرده است. تلاشهای دولت جدید کمونیست در جهت برابری جنسیتی با مقاومت در جامعه چینی تحت تسلط مردانه روبرو شد و موانع همچنان در راه زنانی که به دنبال دستیابی به برابری بیشتر در چین هستند، ایستاده اند. لازم به ذکر است در این کشور قوانین مورد توجهی برای بانوان وضع شده. پیشینه تاریخی. جامعه ماقبل مدرن چینی عمدتاً بود پدرسالار و نسب پدری از حداقل قرن 11th قبل از میلاد به بعد. آزادی ها و فرصت های موجود برای زنان بسته به دوره زمانی و وضعیت منطقه متفاوت بود. وضعیت زنان مانند وضعیت مردان از نزدیک با سیستم خویشاوندی چینی گره خورده بود. مدتهاست که در چین ترجیح فرزند وجود دارد و منجر به بالا رفتن تعداد شیرخواران زن می شود، و همچنین یک سنت قوی برای محدود کردن آزادی حرکت زنان، به ویژه زنان طبقه بالا، از طریق عمل چسباندن پا مشهود است. وضعیت حقوقی و اجتماعی زنان در قرن بیستم به ویژه در دهه ۱۹۷۰ پس از پیدایش سیاست یک فرزند و اصلاح و سیاست بازکردن بسیار بهبود
یافته است. آنها بسیار بی احترامی بودند و کل چین اعتقاد داشتند که بهتر است مرد به دنیا بیاید. زندگی خانگی. ازدواج سنتی در چین پیش از انقلاب، بین خانواده ها و نه بین دو فرد، یک قرارداد بود. پدر و مادر داماد و عروس به زودی به تأکید بر اتحاد بین دو خانواده، این ازدواج را ترتیب دادند. انتخاب همسر بر اساس نیازهای خانواده و وضعیت اقتصادی - اقتصادی همسر بالقوه و نه عشق یا جذابیت بود. اگرچه نقش این زن بسته به وضعیت اجتماعی شوهر کمی متفاوت بود، اما به طور معمول وظیفه اصلی وی تأمین پسری برای ادامه نام خانوادگی بود. ازدواج مرتب شده توسط یک همسری که به عنوان پیوند بین دو خانواده عمل می کرد، انجام شد. ترتیب ازدواج شامل مذاکره در مورد قیمت عروس، هدایایی که باید به خانواده عروس اهدا شود و گاهی جهیزیه لباس، مبلمان یا جواهرات از طرف خانواده عروس برای استفاده در خانه جدید او انجام می شود. مبادله جبران پولی برای دست زن در ازدواج نیز در ازدواج های خرید که زنان در آن به عنوان اموالی دیده می شد که می توانست در هوس شوهر فروخته و معامله شود، مورد استفاده قرار گرفت. در کنار بسیاری از سنتهای قدیمی چینی پیرامون ازدواج، همچنین گامهای آی
ینی بسیاری روی داد. در زمان سلسله هان، ازدواج فاقد جهیزیه یا هدیه ای برائت به عنوان ناسازگار تلقی می شد. فقط پس از مبادله هدایای واقعی، قدمهای واقعی ادامه یافت، عروس ها را برای زندگی در خانه های اجدادی شوهرشان گرفته بودند. در اینجا، از آنها نه تنها انتظار می رفت که با کلیات خانواده شوهر خود زندگی کنند، بلکه همه قوانین و عقاید خود را نیز دنبال کنند. بسیاری از خانواده ها در این زمان از تعالیم کنفوسیوس پیرامون تکریم بزرگان خود پیروی می کردند، این آیین ها از پدر به فرزند دیگر منتقل می شد و غیره، لیست های رسمی خانوادگی تشکیل می شد که شامل اسامی همه پسران و همسران زناشویی بود؛ بنابراین، عروسهایی که فرزند پسری نیاوردند، از لیست خانواده ها نوشته شده و به فراموشی سپرده شدند. علاوه بر این، هنگامی که یک شوهر می میرد، عروس به عنوان دارایی خانواده همسرش دیده می شود. برخی خانواده های عروس برای پس انداز دختران خود را پس دادند، اما هرگز با فرزندانش که در ملک خانواده شوهرش باقی مانده بودند، پس انداز می کردند. در تلاش مستمر برای کنترل ازدواج و زندگی خانوادگی، قانون ازدواج در سال ۱۹۸۰ تصویب و در سال ۱۹۸۱ به تصویب رسید. قانون از
دواج ازدواج های منظم و اجباری را ممنوع اعلام کرد و تمرکز را از تسلط مردان و بر منافع فرزندان و زنان دور کرد. در ماده ۲ قانون ازدواج ۱۹۸۰ به طور مستقیم آمده است: "از حقوق قانونی و منافع زنان، کودکان و سالخوردگان محافظت می شود. برنامه ریزی خانواده عملی می شود ". بزرگسالان، زن و مرد، حق طلاق قانونی گرفتند. در تلاش برای مبارزه با سرسخت بودن سنت ، ماده ۳ قانون ازدواج ۱۹۸۰ ممنوعیت احتکار، تعدد زوجات و bigamy را ادامه داد. قانون ازدواج سال ۱۹۸۰، ماده ۳، ازدواج های مزدور را که در آن قیمت عروس یا جهیزیه پرداخت می شود، منع می کند. اگرچه این قانون همچنین به طور کلی ممنوعیت پول یا هدایا را در رابطه با هرگونه ازدواج تنظیم می کرد، قیمت عروس و جهیزیه هنوز آداب و رسوم عمل می کرد. طبق گفته لی، تجارت سنتی فروش زنان در ازای ازدواج پس از بازگشت قانون پس از این قانون به زنان حق انتخاب همسر خود را داده است. در سال ۱۹۹۰، ۱۸٫۶۹۲ پرونده توسط مقامات چینی مورد بررسی قرار گرفت پرداخت قیمت عروس هنوز در مناطق روستایی متداول است، در حالی که جهیزیه نه تنها کوچکتر، بلکه کمتر متداول است. به طور مشابه در مناطق شهری، عرف جهیزیه تقریباً ناپدید ش
ده است. رسم قیمت عروس به ارائه هدایای عروس یا خانواده تبدیل شده است. ماده ۴ قانون ازدواج استفاده از اجبار یا دخالت اشخاص ثالث را ممنوع اعلام کرده است و می گوید: «ازدواج باید مبتنی بر تمایل کامل دو طرف باشد». همان طور که انگل استدلال می کند، قانون نیز با ایجاد دختران به اندازه فرزندان، به ویژه در رابطه با پتانسیل بیمه پیری، بسیار ارزشمند هستند. اخیراً شاهد افزایش ازدواج های چینی و خارجی در سرزمین اصلی چین بوده است، و داده هایی نشان می دهد که این نوع ازدواج ها در زنان بیشتر از آقایان است. در سال ۲۰۱۰، تقریباً ۴۰٬۰۰۰ زن در ازدواج های چینی و خارجی در سرزمین اصلی چین ثبت نام کردند. در مقایسه، کمتر از ۱۲۰۰۰ مرد در همان سالها در این نوع ازدواج ها ثبت نام کرده اند. همسران دوم. در سنتی چین، تعدد زوجات قانونی بود و داشتن یک صیغه (نگاه کنید به زندگانی با صیغه) لوکس برای خانواده های اشرافی در نظر گرفته شد. در سال ۱۹۵۰، تعدد زوجات غیرقانونی شد و به نظر می رسد مدتی است که امور خارج از ازدواج از این موارد غافل بوده است. قانون جدید ازدواج در سال ۱۹۵۰ به زنان اجازه داد که برای اولین بار در چین طلاق بگیرند که این امر به زنان ا
جازه می داد همسرانی را که این امور خارج از ازدواج داشتند، ترک کنند. پدیده تعدد زوجات، یا به اصطلاح «همسران دوم» (二奶 èrnǎi به زبان چینی)، در سالهای اخیر مجدداً مورد اشاره قرار گرفته است. وقتی تعدد زوجات قانونی بود، زنان نسبت به امور خارج از ازدواج شوهر خود مدارا می کردند. امروزه زنانی که کشف می کنند همسرشان «همسر دوم» دارد تحمل کمتری دارند و اکنون توانایی درخواست طلاق را دارند. مردان تمایل دارند برای کار و تجارت به سرزمین اصلی چین سفر کنند. صنعتی شدن ناگهانی در چین دو نوع از افراد را به خود جلب کرد: زنان کارگر جوان و بازرگانان ثروتمند از شهرهایی مانند هنگ کنگ. تعدادی از تاجران ثروتمند روابط خود را با این زنان آغاز می کنند، معروف به «نگه داشتن همسر دوم» (bao yinai) در کانتونی. برخی از زنان مهاجر یافتن همسر را دشوار می دانند، بنابراین خود را برای دستیابی به همسر دوم و دوستداران تاجران ثروتمند، آسان تر می کنند. مردان به این زنان وابسته اقتصادی جذب می شوند. اولین زنهای بازرگان تمایل داشتند که در خانه بمانند و کار نکنند. بسیاری از روستاها در بخش جنوبی چین وجود دارند که عمدتاً این «همسران دوم» زندگی می کنند. این مرد
ان هر سال در حالی که همسر و خانواده اول خود در این شهر اقامت دارند، می آیند و هر سال زمان زیادی را در این روستاها می گذرانند. این روابط فقط از انجام معاملات جنسی گاه به گاه است که توسط تاجر پرداخت می شود و به روابط طولانی مدت تبدیل می شود. اگر رابطه به چیزی بیشتر تبدیل شود، برخی از زنان چینی کار خود را ترک می کنند و به «عاشقانی زنده» تبدیل می شوند که کار اصلی آنها خوشحال کردن مرد کارگر است. سیاست های طلاق. قانون ازدواج در سال ۱۹۵۰ به زنان قدرت داد تا مراحل طلاق را آغاز کنند. به گفته ایلین جفریس، عضو آینده پژوهشی استرالیا و استاد دانشیار در مطالعات چین، درخواست طلاق فقط درصورتی که آنها به دلایل سیاسی مناسب توجیه می شوند مجاز می شوند. این درخواستها توسط سازمانهای وابسته به حزب واسطه و نه سیستمهای حقوقی بی اعتبار، با واسطه بوده اند. رالف هاوگوت فولسوم، استاد حقوق چین، تجارت بین المللی و معاملات بین المللی تجارت در دانشگاه سن دیگو، و جان اچ. مینان، وکیل محاکمه در بخش مدنی وزارت دادگستری ایالات متحده و استاد حقوق در دانشگاه سن دیگو، استدلال می کند که قانون ازدواج در سال ۱۹۵۰ اجازه می دهد انعطاف پذیری زیادی در امتن
اع طلاق هنگامی که تنها یک طرف به دنبال آن بود. در طی اصلاحات اقتصادی مبتنی بر بازار، چین مجدداً یک سیستم قانونی رسمی را تأسیس کرد و مقررات طلاق را بر اساس فردی تر اجرا کرد. جفریس ادعا می کند که قانون ازدواج سال ۱۹۸۰ طلاق را به این دلیل که عواطف یا عواطف متقابل شکسته شده است، فراهم می کند. در نتیجه زمینه آزادتر شدن طلاق، طلاق افزایش یافت آنجا که زنان شروع به طلاق از همسران خود کردند، تنش ها افزایش یافت و مقاومت بسیار زیادی از مردان روستایی صورت گرفت. اگرچه اکنون طلاق به طور قانونی به رسمیت شناخته شده بود، هزاران زن به دلیل تلاش برای طلاق از همسرشان جان خود را از دست دادند و بعضی از آنها هنگام محرومیت از حق طلاق خودکشی کردند. طلاق، که در دوران مائو (به عنوان یک عمل نادر) در دوران مائو (۱۹۴۹–۱۹۴۹) دیده می شد، با افزایش نرخ امروز متداول تر شده است. در کنار این افزایش طلاق، آشکار شد که زنان مطلقه اغلب به سهم ناعادلانه یا مسکن و دارایی داده می شدند. خشونت خانگی. در سال ۲۰۰۴، فدراسیون زنان تمام چین نتایج نظرسنجی را گردآوری کرد تا نشان دهد سی درصد خانواده ها در چین خشونت خانگی را تجربه کرده اند، ۱۶ درصد از مردان همسر
ان خود را مورد ضرب و شتم قرار داده اند؛ و در سال ۲۰۰۳، درصد زنانی که در داخل کشور مردان مورد سوءاستفاده قرار می گیرند، افزایش یافته است و ۱۰ درصد خشونت خانوادگی شامل قربانیان مرد است. قانون ازدواج در چین در سال ۲۰۰۱ اصلاح شد تا خدمات میانجیگری و غرامت را به کسانی که در معرض خشونت خانگی قرار دارند ارائه دهد. سرانجام با اصلاحات در سال ۲۰۰۵ قانون حمایت از حقوق و منافع زنان، خشونت خانگی جرم شمرده شد. با این حال، عدم آگاهی عمومی از اصلاحیه ۲۰۰۵ باعث شده است که سوء استفاده از همسران همچنان ادامه داشته باشد. تحصیلات. شکاف جنسیتی در ثبت نام فعلی با افزایش سن افزایش می یابد زیرا مردان در هر گروه سنی در جمهوری خلق چین بیشتر از زنان ثبت نام می کنند. ۱۹۶۱ کاهش ناگهانی در ثبت نام زن در دبستان و متوسطه را نشان داد. ثبت نام در مدارس ابتدایی زنان بیش از مردان در هنگام قحطی بزرگ چینی (۱۹۶۱–۱۹۵۸) رنج می برد. اگرچه شکاف جنسیتی برای آموزش متوسطه و ابتدایی با گذشت زمان کاهش یافته است، اما فاصله جنسیتی در بالاترین سطح تحصیلات بسیار بزرگتر است. در یک بررسی جمعیت یک درصد در سال ۱۹۸۷ مشخص شد که در مناطق روستایی ۴۸ درصد از مردان در سن
۴۵ سال و بالاتر بیسواد بودند و از طرف دیگر، ۶ درصد از مردان ۱۵–۱۹ ساله بی سواد بودند. اگرچه درصد زنان بی سواد از ۸۸ درصد به ۱۵ درصد کاهش یافته است، اما به طور قابل توجهی بالاتر از درصد مردان بی سواد برای گروه های سنی مشابه است. مراقبت های بهداشتی. در فرهنگ سنتی چینی، که جامعه ای مردسالارانه مبتنی بر ایدئولوژی کنفوسیایی بود، زنان در مراقبت های بهداشتی دارای اولویت نبودند. مراقبت های بهداشتی برای تمرکز روی مردان مناسب بود. مراقبت های بهداشتی چین از آن زمان اصلاحات زیادی را پشت سر گذاشته و سعی در ارائه مراقبت های مساوی از زنان و مردان دارد. در طول انقلاب فرهنگی (۱۹۶۶–۱۹۶۶)، جمهوری خلق چین شروع به توجه به ارائه مراقبت های بهداشتی برای زنان کرد. این تغییر زمانی آشکار بود که به زنان نیروی کار چینی خدمات درمانی داده شد. سیاست مراقبت های بهداشتی همه زنان شاغل را ملزم به دریافت سالانه آزمایش ادرار و معاینه واژینال کرد. جمهوری خلق چین قوانین مختلفی را برای حمایت از حقوق مراقبت از زنان از جمله قانون مراقبت از مادران و کودکان وضع کرده است. این قانون و بسیاری دیگر بر حمایت از حقوق همه زنان در جمهوری خلق چین متمرکز شده ان
د. پدیده زنان مفقود آسیا در چین قابل مشاهده است. نسبت جنسی در چین بسیار بالاتر از می شود بیولوژیکی انتظار می رود، و تبعیض جنسیتی به این عدم تعادل کمک کرده است. آمارتیا سن، اقتصاددان برنده جایزه نوبل، در سال ۱۹۹۰ اظهار داشت که بیش از ۱۰۰ میلیون زن در جهان مفقود شده اند و ۵۰ میلیون زن نیز تنها از چین مفقود شده اند. سن این کسری در تعداد زنان را به سقط جنین انتخابی، شیرخواری زنانه و تغذیه ناکافی دختران نسبت داد که همگی توسط سیاست یک کودک مورد تشویق قرار گرفته اند. برای زنان در چین، احتمال ابتلا به سرطان، سرطان دهانه رحم است. سازمان بهداشت جهانی (WHO) پیشنهاد می کند از غربالگری روزمره برای تأیید اینکه این زن به سرطان دهانه رحم مبتلا شود، استفاده کند. با این حال، اطلاعات مربوط به غربالگری سرطان دهانه رحم برای زنان در چین کاملاً در دسترس نیست.
کیمیِرا یا خیمَیرا ، یکی از اسطوره های یونان باستان است که طبق افسانه های یونانی فرزند اکیدنا یا اخیدنا (هیولای مؤنث که نیمی پری و نیمی مار)، و تیفون که در بعضی منابع تایفون (اژدهایی با نفس آتشین، صدسر و خستگی ناپذیر) بوده است. او دارای سر شیر و بدن بز و دمی از سر مار است که از دهانش شعله های آتش بیرون می زند و گاهی نیز در هنر به صورت شیری که کلهٔ بزی شاخدار از پشت آن بیرون آمده نشان داده شده است. طبق روایت ها شیمر با تیر سربی بلروفون یکی از پهلوانان یونانی که سوار بر پگاسوس بود، کشته شد. پیدایش. شیمر پسر توفون (توفونئوس) یا تایفون و اخیدنه یا اکیدنا (افعی) و برادر کربروس، هودرا و اسفینکس بود.وی به وسیله شاه امیسودورِس پادشاه کاری پرورش یافت و در پَتِرا به سر می برد. به روایت آپولودور، تیفون در سلیشه زاده شد و در آنجا بود که مار-زن اکیدنا ، سگ سه سر کربروس یا سربر، مار نُه سر هودرا و هیولای شیمر (شیر-بز) را پدیدآورد. در روایتی دیگر پیش از اینکه زئوس تیفون را در هم بکوبد، او فرزندان بسیار وحشتناکی از اخیدنه یافت که در میان آن ها کیمایرا (شیمر)، شیر نمه ای، هودرا، ارثروس، لادون، و اسفینکس (ابوالهول) بودند. قتل
شیمر. بلروفون بسیار زیبا بود و زن پروتئوس که در اثر همر اَنتیا و بعدها استنبه بود از او خواست که با وی هم بستر شود و هنگامی که بلروفون از این کار سر باز زد استنبه او را به خیانت متهم کرد و از پروتئوس خواستار مرگ وی شد. بلروفون نامه ای را از سوی پرویتوس برای پدرزن او یعنی لوباتس که شاه لوکیا بود برد و در آن نامه پرویتوس خواست تا آورنده نامه را بکشد. در نخستین منابع مکتوب ادبیات یونان آمده که بلروفون نامه را برد لوباتس هم چون از کشتن مهمان اکراه داشت، تصمیم گرفت که بگذارد تقدیر کار خودش را بکند و بلروفون را به جنگ با خیمایرا هیولای آتشین دم فرستاد. می گویند در آن زمان خیمایرا در لوکیا و در روایتی دیگر در سرزمین سذزمن تاخت و تاز می کرد. بلروفون هنگامی که شیمر سرگرم غارت لوکیا بود، سوار بر اسب بالدار پگاسوس، حیوان عفریت آسا که افسار زرین بر گردن داشت و آن را آتنه ایزد بانو به بلروفون داده بود و خد بلروفون آن را اهلی کرده بود بر شیمر تاخت و پیکان سربی تیر خود را به دهانش انداخت و سرب در دهانش از دم آتشین ذوب شد و درونش را به آتش کشید. تمثیل شیمر. در اغلب آثار هنری یونان، مینوس (کرت)، میسین و اسطوره های این سرزمین
تیفون از دشمنان زئوس در اسطوره های جانشینی و پدر یا نیای همه غولان اسطوره ای یونان است. این ویژگی و تعارضات مربوط به غول ها غالباً از روایت های آیینی خاور نزدیک و جایگاه غول پهلوانان کهن متأثر است. در هنر یونان دوره اصلی غول ها و پیدایی گورگون ها (هماه یا بدون پرسه)، ابوالهول ها، سیرنها، و گاه شیمرها در سده هفتم و اسطوره های آنان به زمانی دورتر بازمی گردد. شیمر یا خیمایرا یا کیمایرا بر کوه خیمایرا در تائوروس می زیست. او باید نماد تجسم آتش آتشفشان ها باشد که هنوز نزدیک قله می سوزد. گفته شده است که شکل خیمایرا، تمثیلی از کوه آتشفشان است که بر آن، گویا با آتشی در ستیغش، شیران و بزها در دامنه اش پرسه می زنند و مارهایی در پای کوه هستند. فرزندان شیمر. احتمالاً سگ دوسر گروئون، یکی از فرزندان اخیدنه یا خیمایرا بوده است. این غول احتمالاً در جزیره مرموز اروتیا ، آن سوی تنگه جبل الطارق، در اقیانوس اطلس زندگی می کرد. در این جزیره گروئون دارای گله گاوی باشکوه به رنگ قرمز بود. روایت شده است که هراکلس فرستاده شده بود تا گله گروئون را که اورتروس و ائوروتیون از آن نگهبانی می کردند، بدزدد و گروئون را نیز بکشد که دهمین شکار هرا
کلس بوه است.
کمد وسایل شخصی، کمد رختکن، یا کمد لباس، یک گونه از کمد است که برای استفاده شخصی توسط کارکنان، کارگران، دانش آموزان و غیره در محیط های عمومی مانند رختکن استخر، مدرسه، باشگاه ورزشی، و غیره نصب می شود. این نوع از کمدها در سایز و رنگ های مختلف تولید می شوند و بیشتر از جنس فلز هستند و همگی یک قفل از نوع کلیدی، رمزی، قفل الکتریکی یا غیره دارند. از این کمدها برای محافظت و نگه داری لوازم شخصی مانند لباس، کفش، کلاه، کیف و غیره استفاده می شود و آن ها را می توان حتی برای خانه هم خریداری و استفاده کرد.
ایستگاه راه آهن مرکزی میلان () ایستگاه ایستگاه قطار اصلی شهر میلان، ایتالیا است. این ایستگاه که در سال ۱۹۳۱ تأسیس شده به خطوط راه آهن سراسری ایتالیا و ایستگاه راه آهن برن، ایستگاه ژنو-کورناوا و ایستگاه راه آهن مرکزی زوریخ متصل است.
تصادف نخست وزیر فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی ویجی راتوکار گوته است. در این فیلم بازیگرانی همچون انوپم کهیر، آکشای کانا، سوزان برنرت، آهانا کومرا ایفای نقش کرده اند.
زنان در تایلند جزء اولین زن های آسیا بودند که در سال ۱۹۳۲ حق رأی به آنها داده شد. آنها در سیاست تایلند کمتر نماینده هستند. ینگلاک شیناواترا، به عنوان یک زن، از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ نخست وزیر بود. نقش زنان در توسعه ملی تایلند هنوز کاملاً مشخص نشده است. عواملی که بر مشارکت زنان در عرصه اقتصادی و اجتماعی تأثیر می گذارد شامل آگاهی ناکافی جنسیتی در روند سیاست گذاری و برنامه ریزی و کلیشه های اجتماعی می باشد. سیاست. علی رغم عدم وجود محدودیت های قانونی برای زنان شرکت کننده در عرصه سیاسی تایلند، عواملی که مانع ظهور زنان در فعالیت های سیاسی شده است شامل موانع ساختاری، موانع فرهنگی، دستاوردهای تحصیلی پایین، پایین آمدن وضعیت اقتصادی و تقسیم قدرت با جنس مخالف است. تنها در ۵ ژوئن سال ۱۹۴۹ بود که اوراپین چایاکان اولین زنی شد که برای تصدی پست در مجلس ملی پادشاهی تایلند (به طور خاص، مجلس نمایندگان) انتخاب شد. اولین افسر زن ارتش که به دفتر سیاسی در تایلند منتصب شد، سرهنگ دوم تیتا رانگزیتپول مانیتکول (متولد تیتیا رانگزیتپول، ۸ نوامبر ۱۹۶۶) بود. او یک سیاستمدار تایلندی و عضو سابق مجلس نمایندگان است که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ در این مجلس
خدمت کرده است. کسب و کار. در حوزه کارآفرینی، جمعیت زنان تایلند ۴۷ درصد از نیروی کار این کشور را تشکیل می دهد که بیشترین درصد زنان شاغل در منطقه آسیا و اقیانوسیه را تشکیل می دهد. با این حال، این زنان به دلیل «تمرکز در مشاغل کم درآمد» نیز با استخدام تبعیض و نابرابری جنسیتی در رابطه با دستمزدها روبرو هستند. ازدواج. براساس اعلام دفتر ملی آماری تایلند، زنان تایلندی در سنین پایین تر از مردان ازدواج می کنند و ۲۴ درصد از خانوارهای تایلندی دارای زنانی هستند که به عنوان «سرپرست خانوار» شناخته می شوند. تایلند تجاوز زناشویی را در سال ۲۰۰۷ ممنوع اعلام کرد. تکامل حقوق زنان. در تایلند، حقوق زنان طبق قوانین کار مستلزم آن است که زن و مرد مطابق با کاری که انجام می دهند پرداخت می شود. در سال ۱۹۷۴، کانیتا ویچنچارون بنیانگذار انجمن ارتقاء وضعیت زنان (APSW) شد، انجمنی متشکل از زن و مرد، که برای تجدید نظر و اصلاح قوانین اقدام به ارائه اصلاحات و اصلاح قوانین برای حمایت بهتر از زنان و کودکان کردند. در قانون اساسی سال ۱۹۷۷ تایلند، زنان موظف بودند از حقوق و حمایت های برابر برخوردار شوند. با این حال، برخی از نابرابری ها در قانون باقی م
انده است. هیچ قانونی در مورد منع امور زنان ممنوع نیست، اما تعداد معدودی از زنانی که دارای دفتر هستند، وجود دارد. بزرگترین مشکل نابرابری جنسیتی هنگام بروز خشونت خانگی و قاچاق است. آزار و اذیت جنسی در سال ۱۹۹۸ غیرقانونی شد، اما سالیانه موارد زیادی از آزار و اذیت جنسی به پلیس تایلند گزارش شده است اما تعداد کمی از آنها به دلیل مشکلات ناشی از اثبات در پرونده محاکمه می شود. هنوز قوانین داخلی در قانون اساسی این کشور تصویب می شود و الزام به اثبات سوء استفاده داخلی، محاکمه تقریباً غیرممکن است. تحصیلات. به طور سنتی، تحصیلات دخترانه بیشتر در خانه انجام می شد، همراه با کارهای خانگی، در حالی که پسران معمولاً برای آموزش به یک صومعه بودایی می روند. آموزش و پرورش به طور کلی برای کسب و کار و مشاغل در جنوب شرقی آسیا وجود ندارد.
ایستگاه کیوتو () ایستگاه اصلی راه آهن و مرکز ترابری در کیوتو، ژاپن است. این ایستگاه که در سال ۱۹۲۸ تأسیس شده بزرگترین ایستگاه پس از ایستگاه ناگویا در کشور ژاپن است که شامل امکانات جانبی همچون مرکز خرید، هتل، سینما و فروشگاه ایستان است.
آهانا کومرا بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم تصادف نخست وزیر و خداحافظ اشاره کرد.
در طول تاریخ، زنان در اردن در وضعیت سیاسی، اجتماعی و اقتصادی بسیار متنوع بر ارزش حقوقی، سنتی، فرهنگی و مذهبی در آن زمان است. چارچوب قانونی فعلی که مبتنی بر قانون مدنی اروپا است، همراه با سنت اسلامی است و قانون شرع، حقوق و آزادی هایی را که به طور قانونی به زنان اعطا شده است، تعیین می کند. سیاسی. چارچوب عامل های فعلی برای حقوق زنان در اردن شامل قانون اساسی اردن، یک کد وضعیت مدنی، وضعیت شخصی قانون و قانون در خصوص بین المللی حقوق بشر می شود. آرمانهای سنتی و فرهنگی زنانگی نیز بر نحوه مشاهده و رفتار زنان در اردن تأثیر می گذارد. اما زنان در اردن تا سال ۱۹۷۴ حق رأی را دریافت نکردند. این برای منطقه بسیار دیر بود، زیرا اسرائیل، سوریه، لبنان، مصر، یمن، ترکیه و ایران همگی تا سال ۱۹۶۷ به زنان حق رای داده بودند. قانون اساسی اردن در سال ۱۹۵۲ نگاشته شده است و می گوید که همه "اردنی ها برابر قانون برابر هستند. در مورد حقوق و وظایف آنها به دلیل نژاد، زبان یا دین هیچ تبعیضی وجود نخواهد داشت. " مفاد قانون اساسی بسیاری وجود دارد که حقوق اساسی و نمایندگی سیاسی را برای همه تأیید می کند. به عنوان مثال، در ماده ۲۲ آمده است که هر اردنی
از فرصت برابر برای انتصاب به منصوب و مشاغل عمومی برخوردار است، زیرا این قرارها "براساس شایستگی و صلاحیت ها انجام می شود". اصلاحیه ای در ۲۸ ژانویه ۲۰۰۳ سیستم سهمیه بندی را در پارلمان اردن به اجرا گذاشت و در حالی که پیشینه مذهبی برای کرسی های پارلمان در قانون اساسی وجود دارد، اختصاص صندلی برای زنان امری جدید است و نشان می دهد که دولت به رسمیت می شناسد و در تلاش است تا موانع مختلف زنان را تجزیه کند. برای اداره شدن قانون مجازات موقت مجازات مجازات مردانی را که مرتکب اعمال خشونت آمیز علیه زنان در متن "افتخار" می شوند، کاهش می دهد. در دهه گذشته اما اصلاح شده است. در حالی که کد اصلی به مردان این امکان را می داد که خود قانون را پیاده کنند، اما این اصلاحیه جدید مجازات و مجازات را به سیستم قضایی کشور منتهی می کند. بعلاوه، طبق قانون کار یا مجازات مقررات برای محافظت از زنان در برابر آزار و اذیت جنسی وجود ندارد . این فقدان قانون صریحاً برای حمایت از زنان، آنها را در معرض آزار و اذیت در خانه و محیط کار قرار می دهد. اردن یک عضو از بسیاری است سازمان های بین المللی است که تضمین های اساسی حقوق بشر به زنان است. کمیسیون ملی اردن