Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نانوذرات دی اکسید تیتانیوم ،که همچنین به آن دی اکسید تیتانیوم فوق العاده یا تیتانیوم دی اکسید نانوکریستالی یا دی اکسید تیتانیوم میکرو کریستالی نیز گفته میشود ، ذراتی از دی اکسید تیتانیوم (TiO 2 ) که قطری کمتر از 100 نانومتر دارند، هستند . تیتانیوم دی اکسید فوق العاده به دلیل توانایی جلوگیری از اشعه ماوراء بنفش و بی رنگ بودن ، در ضد آفتاب ها بر روی پوست استفاده می شود. این تیتانیوم دی اکسید در ساختار کریستالی روتیل میباشد و از سیلیس هم زمان با یا بدون آلومینا پوشیده شده است تا از پدیده های فوتوکاتالیستی جلوگیری کند. خطرات سلامتی تیتانیوم دی اکسید فوق العاده در مورد قرار گرفتن بر روی پوست سالم، بسیار کم در نظر گرفته شده است ، و نسبت به سایر موادی که برای محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش استفاده می شود ، ایمن تر به حساب می آید. نانوذرات دی اکسید تیتانیوم ت به دلیل پایین تر بودن انرژی سطحی در فاز شبه پایدار آناتاز نسبت به تعادل روتیل فاز تمایل به تشکیل این فاز دارند . سطوح دی اکسید تیتانیوم فوق العاده در ساختار آناتاز دارای خاصیت ضدعفونی کننده فوتوکاتالیستی است که باعث می شود به عنوان یک ماده افزودنی در مصالح ساخ
تمانی مثلاً در پوشش های ضد بخار و پنجره های خود تمیز کننده مفید باشد. در زمینه کارگران تولید TiO 2 ، قرار گرفتن در معرض استنشاق به طور بالقوه خطر ابتلا به سرطان ریه را تشدید می دهد ، و استاندارد خطر برای نانومواد برای نانوذرات TiO 2 مرتبط است. خصوصیات. از سه پلی مورف (اشکال کریستال) معمول TiO 2 ، نانوذرات TiO 2 در حالت روتیل و آناتاز میباشند. بر خلاف ذرات بزرگتر TiO 2 ، نانوذرات TiO 2 به جای رنگ سفید،شفاف هستند. خصوصیات جذب ماوراء بنفش (UV) به اندازه بلور دی اکسید تیتانیوم قابلیت جذب ذرات فوقالعاده در مورد اشعه ماوراء بنفش (نانومترUV-A (320-400 و (نانومتر UV-B (280-320 وابسته است . جذب نور در اشعه ماوراء بنفش به دلیل برانگیختگی پیوند های سخت انجام می شود . عملکرد موج در برانگیختی دارای ماهیت دو بعدی است و در مجموعه صفحات کریستالی {001} گسترش می یابد. نانوذرات TiO 2 خاصیت فوتوکاتالیستی دارند یعنی نوعی نیمه هادی هستند که باند رسانش گسترده تر از بسیاری از مواد دیگر دارند. خاصیت فوتوکاتالیستی TiO 2 وابستگی پیچیده ای به ویژگی های فیزیکی ذراتدارد. نا خالص سازی(دوپینگ) TiO 2 با اتمهای خاصی فعالیت فوتوکاتالیستی آن را
افزایش میدهد. در مقابل، رنگدانه درجه TiO 2 معمولا اندازه ذرات متوسط در حد 200-300 نانومتر دارد. از آنجا که پودرهای TiO 2 حاوی طیف وسیعی از اندازه هستند ، ممکن است کسری از ذرات نانو را داشته باشند حتی اگر اندازه ذرات متوسط بیشتر باشد. در عوض ذرات فوقا العاده معمولاً یکجا جمع میشوند(اگلوموره میشوند) و اندازه ذرات می تواند بسیار بزرگتر از اندازه بلور باشد. نحوه تهیه (سنتز). بیشترین تولید نانو دی اکسید تیتانیوم با فرآیند سولفات ، فرآیند کلراید یا فرآیند سل-ژل میباشد. در فرآیند سولفات ، آناتاز یا روتیل TiO 2 با تجزیه ایلمنیت (FeTiO 3 ) یا سرباره تیتانیوم با اسید سولفوریک تولید میشود. فرم آناتاز فوق العاده از رسوب در محلول سولفات و روتیل فوق العاده از رسوب در محلول کلرید تهیه میشود. در فرآیند کلراید ، روتیل طبیعی یا مصنوعی در دمای 850-1000 درجه سانتی گراد کلریده (ترکیب شامل تیتانیوم وکلر) می شود ، و تتراکلرید تیتانیوم با اکسیداسیون فاز بخار به فرم آناتاز فوق العاده تبدیل می شود. با استفاده از سنگ زنی تبدیل رنگدانه های TiO 2 به TiO 2 فوق العاده امکان پذیر نیست. دی اکسید تیتانیوم فوق العاده می تواند با انواع مختلفی
از فرآیندهای مختلف به عنوان روش رسوب گذاری ، تبدیل فاز حالت گازی ، سل-ژل و روش لایه نشانی اتمی به دست آید. کاربرد ها. TiO 2 فوق العاده یکی از سه نانومواد فراگیر تولید شونده به همراه نانو ذرات دی اکسید سیلیکون و اکسید روی است. و دومین نانو ماده پر استفاده در محصولات مصرفی است که قبل از نانوذرات نقره قرار دارد . به دلیل استفاده طولانی آن به عنوان یک ماده شیمیایی کالایی ، TiO 2 را می توان یک "نانو ماده قدیمی" در نظر گرفت. TiO 2 فوق العاده به دلیل توانایی جلوگیری از اشعه UV شفافیت روی پوست در ضد آفتاب ها استفاده می شود. TiO 2 مورد استفاده در کرمهای ضد آفتاب به طور معمول اندازه در محدوده 5-50 نانومتر دارند. TiO 2 فوق العاده در مسکن و ساخت و ساز به عنوان افزودنی برای رنگ ها ، پلاستیک ها ، سیمان ها ، پنجره ها ، کاشی ها و سایر محصولات به دلیل خاصیت جذب UV و استریل کننده فوتوکاتالیستی آن ، به عنوان مثال در پوشش های ضد بخار و پنجره های خود تمیزشونده استفاده میشوند. نانوذرات TiO 2 همچنین در ال ئی دی و سلولهای خورشیدی استفاده می شوند. علاوه بر این از خاصیت فوتوکاتالیستی TiO 2 می توان برای تجزیه ترکیبات آلی و ارگانیک موجو
د در فاضلاب استفاده کرد. محصولات نانو ذره TiO 2 گاهی اوقات با پوشش سیلیکا یا اکسید آلومینیوم و یا دیگر فلزات برای کاربردهای خاص میباشند. سلامت و ایمنی. مصرف کننده. برای کرم های ضد آفتاب ، خطر سلامتی ناشی از قرار گرفتن در معرض پوست قرار گرفتن بسیار کم در نظر گرفته شده است و از خطر آسیب اشعه ماوراء بنفش از جمله سرطان در عدم پاستفاده از ضد آفتاب بر حذر می دارد. نانوذرات TiO 2 نسبت به سایر موادی که برای محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش مورد استفاده قرار می گیرند ایمن تر هستند . با این وجود ، نگرانی در مورد ساییدگی پوست یا بثورات پوستی ، یا خوردن تصادفی مقادیر کمی از ضد آفتاب ، احتمال خیلی کمی دارد. لوازم آرایشی و بهداشتی حاوی نانومواد لازم نیست که برای در ایالات متحده برچسب بخورند، اما برچسب خوردن آنها در اتحادیه اروپا الزامی می باشد. شغلی(محیط کار). استنشاق شایع ترین راه قرار گرفتن در معرض ذرات موجود در هوا در محل کار است. انستیتوی ملی ایمنی و بهداشت شغلی ایالات متحده ، TiO 2 فوق العاده استنشاق شده را به عنوان یک سرطان ریه احتمالی نام برده و با آزمایش بر روی موش ها، با حد مجاز توصیه شده 0.3mg/m3 برای تا 10 ساعت
کار در روز و در طول یک هفته 40 ساعت کار اعلام کرده است. محیطی. کرم های ضد آفتاب حاوی نانوذرات TiO 2 می توانند بر روی بدن با آب معمولی شسته شوند و در هنگام دوش گرفتن افراد می توانند به فاضلاب وارد شوند. مطالعات نشان داده اند که نانوذرات TiO 2 می تواند به جلبک ها و حیوانات آسیب برساند و می تواند باعث زیست انباشتگی شوند. آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده به طور کلی خواص فیزیکی مانند اندازه ذرات را در طبقه بندی مواد در نظر نمی گیرد و نانوذرات TiO 2 به شور یکسان با سایر اشکال و اندازه های TiO 2 در نظر میگیرد . سمی بودن. دی اکسید تیتانیوم برای گیاهان و موجودات کوچک مانند کرم ها ، نماتدها و حشرات، سمی است. سمی بودن نانوذرات TiO 2 برای نماتدها با قطر کوچکتر نانوذرات به طور خاص 7 نانوذرات نانومتر نسبت به 45 نانو ذرات نانومتر رابطه مستقیم دارد، اما رشد و تولید مثل با صرف نظر از اندازه نانو TiO 2 تحت تاثیر میباشد. انتشار دی اکسید تیتانیوم به داخل خاک به دلیل جلوگیری از تکثیر و بقای بی مهرگان خاک می تواند تأثیر مضر بر روی اکوسیستم داشته باشد. این بی مهرگان مسئول تجزیه مواد آلی و پیشرفت چرخه مواد مغذی در اکوسیستم اطرا
ف هستند. بدون حضور این موجودات ، ترکیب خاک دچار مشکل میشود. اندازه گیری. ISO / TS 11937 یک استاندارد اندازه گیری برای اندازه گیری چندین ویژگی پودر دی اکسید تیتانیوم خشک مربوط به فناوری نانو است: ساختار کریستالی و نسبت آناتاز به روتیل را می توان با استفاده از پراش پرتو X ، اندازه ذرات متوسط و کریستالی اندازه گیری شده با استفاده از پراش اشعه ایکس یا میکروسکوپ الکترونی عبوری، و سطح ویژه با استفاده از روش جذب گاز Brunauer-Emmet-Teller برای ارزیابی در معرق قرار گرفتن محل کار ، روش NIOSH 0600 برای اندازه گیری غلظت جرمی ذرات ریز می تواند برای نانوذرات با استفاده از یک نمونه انتخابی اندازه ذره مناسب مورد استفاده قرار گیرد و اگر توزیع اندازه مشخص باشد ، می توان سطوح اندازه گیری را به جرم تعمیم داد. روش NIOSH 7300 TiO 2 در از سایر ذرات معلق در هوا توسط آنالیز عنصری متمایز شود که با استفاده طیف سنجی پلاسما نشر اتمی مشخص میگردد. روشهای میکروسکوپ الکترونی که مجهز به طیف سنجی پراش انرژی پرتو ایکس هستند می توانند ترکیب و اندازه ذرات را مشخص کنند. NIST SRM 1898 یک ماده مرجع است که از پودر خشک نانوکریستال تیتانیوم دی اکسید تش
کیل شده است . این به عنوان یک معیار در مطالعات محیطی یا سم شناسی ، و برای ابزارهای کالیبراسیون که سطح ویژه نانومواد را با استفاده از روش Brunauer-Emmet-Teller اندازه گیری می کنند،در نظر گرفته شده است.
میرعسگر سیدوف (; – ) نیروی نظامی اهل جمهوری آذربایجان بود. او قهرمان ملی جمهوری آذربایجان می باشد، که در دوران جنگ قره باغ به دست نیروهای ارمنستان کشته شد. زندگی نامه. میرعسگر سیدوف در ۶ فوریه سال ۱۹۷۰، در روستای «قاراخان بیگلی» جمهوری خودمختار نخجوان در آذربایجان شوروی زاده شد. بعد از آنکه در سال ۱۹۸۷ مدرسه را پشت سر گذاشت، شروع به کار در روستای خود کرد. به دنبال اتمام دوره خدمت سربازی اش در ارتش شوروی در سال ۱۹۹۰، به نخجوان بازگشت. مرگ. جنگ قره باغ بخش های از نخجوان را نیز فراگرفته بود. با آنکه در دوران این جنگ نیروهای ارمنی به دفعات اقدام به حمله به روستاهای نخجوان هم می کردند، با مقاومت نیروی بسیج مردمی نخجوان به شکست می انجامید؛ نیرویی که میرعسگر سیدوف یکی از رزمندگان داوطلب گردان مردمی آن در روستای «یاخاری بوزقوو» بود. میرعسگر سیدوف به اقدامات قهرمانانه ای در تمامی نبردها معروف است. در آخرین نبردش در ۱۴ ژوئن سال ۱۹۹۲، به هنگام تلاش برای نجات یک سرباز مجروح آذربایجانی به شدت زخمی شده و جان باخت. او در خیابان شهداء نخجوان تدفین شد. نشان. بر اساس فرمان شماره ۳۶۷ رئیس جمهوری آذربایجان، مورخ ۱۸ دسامبر سال ۱۹
۹۲، پس از مرگش با میرعسگر سیدوف با اعطاء نشان قهرمان ملی این کشور تقدیر به عمل آمد. گرامیداشت. مدرسه شماره ۱۵ نخجوان که میرعسگر سیدوف در آنجا درس خوانده بود، نام او را به یدک می کشد.
آگاهی کامل از اطلاعات، برنامه نظارت گسترده دفتر آگاهی از اطلاعات بود که در سال مالی ۲۰۰۳ (میلادی) آغاز شد. پیشرفت این برنامه از فوریه تا مه ۲۰۰۳ با همین نام ادامه داشت و پس از آن به «آگاهی از اطلاعات تروریسم» تغییر نام داد. بر پایه مفهوم پلیس پیش بینی کننده، قرار بود برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، برای پیش بینی و پیشگیری از بِزِه کاری، اطلاعات جزئی مردم را گردآوری کند. برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، برای شناسایی تروریست ها به دنبال همه گونه اطلاعات شخصی در سراسر جهان بود. دریابد جان پویندکستر آنرا «پروژه منهتن برای ضدتروریسم» خواند. بر پایه سناتور حزب دموکرات از ایالت میشیگان، ران وایدن، برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، بزرگترین برنامه نظارتی در طول تاریخ ایالات متحده آمریکا بود. پس از انتقادهای رسانه ای از حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا برای پدیدآوردن برنامه آگاهی کامل از اطلاعاتِ همه شهروندان آمریکایی، در اواخر سال ۲۰۰۳ کنگره ایالات متحده آمریکا بودجه این برنامه را همراه با دفتر آگاهی از اطلاعات، قطع کرد. اگرچه این برنامه، رسماً تعلیق شد اما نرم افزارهای داده کاوی آن بعداً در سازمان های دولتی دیگر بکار رفت و تن
ها، ظاهر آن تغییر کرد. توسعه معماری هسته برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، با نام رمز «بسکتبال» ادامه یافت. بر پایه نوشته سال ۲۰۱۲ (میلادی) نیویورک تایمز، میراث برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، بی سروصدا در آژانس امنیت ملی گسترش یافت. خلاصه برنامه. قرار بود برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، یک پروژه پژوهشی پنج ساله باشد که آژانس پروژه های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی (دارپا) پیش ببرد. آرمان این برنامه، یکپارچه سازی برنامه های اطلاعاتی و نظارتی پیشین و تازه حکومت آمریکا بود. برخی از این برنامه ها شناسایی انسان از فاصله دور، استخراج مدرک و کشف پیوند، جِنیسیس، تحلیل مقیاس پذیر شبکه اجتماعی، بازارهای آینده با کاربرد در پیش بینی، شناسایی، استخراج، و جمع بندی اطلاعات میان زبانی، پروژه جنوآ و پروژه جنوآ ۲، آمادگی برای جنگ نامتقارن، بازشناسی گفتار با قابلیت استفاده دوباره مقرون به صرفه مؤثر، بابیلون، نظارت زیست سنجشی، و ارتباط دهنده بودند. بخش خصوصی، این برنامه ها را توسعه داد تا منبعی برای اطلاعات، ضدتروریسم، و سازمان های اجرای قانون پدید بیاورد. مشخصه های این برنامه ها تحلیل اطلاعات، همکاری، ابزارهای پشتیبانی از تصمیم گیری، برگردان
زبان، داده کاوی، بازشناخت الگو، و فناوری های حفاظت از حریم شخصی بود. برنامه آگاهی کامل از اطلاعات با همکاری ۹ سازمان اطلاعاتی پیش می رفت. این سازمان ها فرماندهی امنیت و اطلاعات نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا، آژانس امنیت ملی، آژانس اطلاعات دفاعی، آژانس اطلاعات مرکزی (سیا)، فعالیت میدانی ضداطلاعات، فرماندهی راهبردی ایالات متحده آمریکا، ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا، فرماندهی نیروهای مشترک ایالات متحده آمریکا، و مرکز مشترک تحلیل جنگ بودند. این سازمان ها از طریق گروهی از گره های اختصاص یافته، به برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، دسترسی داشتند. فرماندهی امنیت و اطلاعات نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا در فورت بلوار ایالت ویرجینیا سخت افزار برنامه آگاهی کامل از اطلاعات را میزبانی می کرد. شرکت های خصوصی طرف قرارداد برای توسعه برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، شرکت بین المللی کاربردهای علمی (و بازوی مشاور آن هیکس و همکاران)، بوز آلن همیلتون، لاکهید مارتین، ابرشرکت شِیفِر، فناوری های سامانه بازیابی صدا، سامانه های آردویت، سامانه های دینامیک کِیسی، سامانه های بین الملل اِی اِس آی، و فناوری های سینتِک بودند. دا
نشگاه هایی که در تحقیق و توسعه برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، همکاری کردند دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، دانشگاه ایالتی کلرادو، دانشگاه کارنگی ملون، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه کرنل، دانشگاه تگزاس در دالاس، مؤسسه فناوری جورجیا، دانشگاه مریلند، کالج پارک، مؤسسه فناوری ماساچوست، و دانشگاه ساوت همپتون بودند. مأموریت. آرمان برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، ایجاد جهش در توانایی ایالات متحده آمریکا در شناسایی، و دسته بندی تروریست های خارجی - و رمزگشایی برنامه های آنها - و بنابراین، دادن فرصت کافی به سازمان های مسئول در پیشگیری و شکست کارهای تروریستی بود. برای دستیابی به این هدف، کار برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، ساخت سامانه اطلاعات ضدتروریستی بود که: پروژه ها. جنوآ. بر خلاف دیگر پروژه ها پروژه جنوآ پیش از برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، آغاز به کار کرده بود و بستری برای آن برنامه بود. کاربرد نخست جنوآ تجزیه و تحلیل اطلاعات برای کمک به تحلیل گران بود. پروژه جنوآ برای هر دو رویکرد بالا به پایین و پایین به بالا طراحی شده بود. یک سیاست گذار می توانست یک حمله احتمالی را فرض کند و از جنوآ برای یافتن شواهد پشتیبان چنین طرحی استفاده کند
، یا بخش های گوناگون اطلاعات را در یک نمودار، کنار هم می گذاشت و پیامدهای احتمالی را پیشنهاد می کرد. سپس تحلیل گران می توانستند این نمودار را تغییر دهند تا حالت های مختلف را آزمایش کنند. توسعه جنوآ به صورت مستقل در سال ۱۹۹۶ (میلادی) آغاز شد و طبق برنامه، در پایان سال مالی ۲۰۰۲ (میلادی) تکمیل شد. جنوآ ۲. درحالیکه پروژه جنوآ عمدتاً بر تجزیه و تحلیل اطلاعات متمرکز بود جنوآ ۲ به دنبال پیدا کردن راهی بود که رایانه ها، عامل های نرم افزاری، سیاست گذاران، و مأموران میدانی بتوانند با یکدیگر همکاری کنند. جنیسیس. هدف «جنیسیس»، توسعه فناوری هایی بود که امکان ذخیره اطلاعات بزرگ و بدست آمده از همه منابع را می داد. حجم بزرگی از اطلاعات باید گردآوری و تحلیل می شدند و فناوری پایگاه داده در دسترس در آن هنگام برای نگهداری و سازماندهی چنین داده بزرگی، کافی نبود؛ بنابراین آنها روش هایی را برای تجمیع داده فرضی توسعه دادند تا از تحلیل مؤثر پایگاه داده های ناهمگون و منابع داده های عمومی بدون ساختار (مانند وب جهان گستر) پشتیبانی کند. «تحلیل موثر پایگاه داده های ناهمگون» به معنی توانایی گرفتن چیزها از پایگاه داده هایی است که برای نگهد
اری داده های گوناگون (مانند پایگاه داده پیشینه کیفری، تماس تلفنی، و اطلاعات خارجی) طراحی شده اند. وب جهان گستر، یک «منبع داده های عمومی بدون ساختار» است. زیرا برای همه، در دسترس است و گونه های گوناگونی داده (مانند وبلاگ، ایمیل، تاریخچه وب گردی، و مانند آنها) را در خود دارد که همه آنها باید به شکل مؤثری، نگهداری و تحلیل شوند. هدف دیگر جنیسیس، توسعه معماری سامانه بزرگ و توزیع شده ای برای مدیریت حجم زیادی از داده خام ورودی، تحلیل نتایج، و بازخورد بود که داده نگهداری شده ساده و انعطاف پذیرتری را پدیدمی آورد. این داده ساده و انعطاف پذیرتر، کارایی خوبی دارد و امکان نگهداری همیشگی داده های مهم را می دهد. جنیسیس، یک برنامه حفاظت از حریم شخصی داخلی داشت که جلوی دسترسی تحلیل گران به اطلاعات نامربوط دربارهٔ حریم شخصی شهروندان آمریکایی را می گرفت و با سازوکارهای نرم افزاری، قوانین و سیاست های حریم شخصی را اجرا می کرد، و موارد سوءاستفاده از داده را گزارش می داد. تحلیل مقیاس پذیر شبکه اجتماعی. آرمان «تحلیل مقیاس پذیر شبکه اجتماعی»، توسعه روش هایی بر پایه تحلیل شبکه های اجتماعی بود تا از آن روش ها برای مدل سازی ویژگی های اص
لی گروه های تروریستی و جداسازی آن گروه ها از دیگر گروه های اجتماعی استفاده کند. استخراج مدرک و کشف پیوند. «استخراج مدرک و کشف پیوند» به معنی توسعه ابزار و فناوری ها برای کشف خودکار، استخراج و پیوند دادن شواهد پراکنده در مقادیر زیادی از منابع داده طبقه بندی شده و طبقه بندی نشده است. نمونه این داده ها پیشینه تماس های تلفنی در پایگاه داده آژانس امنیت ملی (مین وی)، تاریخچه وب گردی، یا تراکنش مالی هستند. استخراج مدرک و کشف پیوند، برای طراحی سامانه هایی با توانایی استخراج داده از چند منبع (مانند پیام نوشتاری، وبگاه شبکه های اجتماعی، پیشینه مالی، و تاریخچه وب گردی) طراحی شده بود. این کار برای توسعه توانایی شناسایی الگوهای تشکیل شده از چند گونه پیوند بین موارد داده ها یا ارتباط بین افراد (مانند تراکنش های بین مردم، ارتباطات، سفر، و مانند آنها) بود. استخراج مدرک و کشف پیوند، برای پیوند دادن موارد احتمالی و یادگیری الگوهای مرتبط با گروه ها و سناریوهای «تروریستی» طراحی شده بود تا سازمان های تروریستی تازه و تهدیدهای فوری را شناسایی کند. آمادگی برای جنگ نامتقارن. «آمادگی برای جنگ نامتقارن» با بررسی رفتارهای فردی و گروهی د
ر یک درونمایه محیطی گسترده و همچنین بررسی انگیزه تروریست های خاص، بر توسعه فناوری خودکار تمرکز می کرد که می توانست ویژگی های قابل پیش بینی کارهای تروریستی یا حمله های نزدیک را شناسایی کند. شناسایی، استخراج، و جمع بندی اطلاعات میان زبانی. «شناسایی، استخراج، و جمع بندی اطلاعات میان زبانی» به معنی توسعه فناوری پردازش پیشرفته زبانی است که به انگلیسی زبان ها امکان می دهد بدون نیاز به دانستن زبان های دیگر، اطلاعات حیاتی را پیدا و تفسیر کنند. گروه های بیرونی، مانند دانشگاه، شرکت، و مانند آنها برای همکاری در بازیابی سالانه اطلاعات، شناسایی و ردیابی موضوع، استخراج خودکار درونمایه، و برآوردهای ترجمه ماشینی، دعوت می شدند که مؤسسه ملی فناوری و استانداردها پیش می برد. ارتباط دهنده. «ارتباط دهنده» برای فناوری «تعامل گفتگو» توسعه داده شد که به جنگجویان، امکان گفتگو با رایانه را می دهد. با چنین فناوری ای، اطلاعات، حتی بدون نیاز به صفحه کلید، در میدان جنگ یا مرکز فرماندهی، در دسترس هستند. سکوی ارتباط دهنده، به هر دو صورت بی سیم و سیار در دسترس است و برای کاربری در محیط شبکه شده، طراحی شده است. نرم افزار تعامل گفتگو، برای تفسی
ر درونمایه گفتگو بکار می رود تا کارایی آنرا بهتر کند و بتواند خود را به صورت خودکار با موضوع های تازه، سازگار کند (زیرا در هنگام جنگ، وضعیت، به سرعت، تغییر می کند). بنابراین گفتگو طبیعی و روان خواهد بود. برنامه «ارتباط دهنده» بر دانشِ کار تأکید می کند تا تأثیر زبان های طبیعی و سروصدای محیط را جبران کند. برعکس برگردان خودکار گفتگو به زبان طبیعی که اصولاً به خاطر دستور زبان و شمار واژگان زیاد آن، بسیار پیچیده است برنامه «ارتباط دهنده» به موضوع های ویژه وظیفه ای هدایت می شود؛ بنابراین واژگان کمتری وجود خواهند داشت (سامانه «ارتباط دهنده» تنها نیاز دارد زبان مرتبط با جنگ را بفهمد). پژوهش هایی نیز آغاز شدند تا بر تعامل رایانه ای زبان های خارجی تمرکز کنند تا برای پشتیبانی از عملیات های ائتلافی استفاده شوند. تمرین های زنده، مانند عملیات لجستیکی واحدهای کوچک، مانند سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا انجام شدند تا این فناوری را در شرایط فوق العاده، آزمایش کنند. شناسایی انسان از فاصله دور. پروژه «شناسایی انسان از فاصله دور»، فناوری های شناسایی خودکار زیست سنجشی را توسعه داد تا برای «حفاظت اجباری»، پیشگیری از بزه،
و «امنیت ملی/دفاع»، افراد را از فاصله دور، شناسایی کند. اهداف این پروژه باعث شدند تا: شماری از دانشگاه ها در طراحی بخش هایی از فناوری شناسایی انسان از فاصله دور، همکاری کردند. دانشکده مهندسی رایانه مؤسسه فناوری جورجیا بر آنالیز حرکت (قدم برداشتن)، تمرکز کرده بود. آنالیز قدم برداشتن، مشخصه اصلی شناسایی انسان از فاصله دور بود. زیرا می شد از آن در ویدیوهای با کیفیت پایین نیز استفاده کرد و بنابراین اجسام را در فاصل دور، شناسایی کرد. آنها برای توسعه سامانه ای برنامه ریزی کرده بودند که ویژگی های افراد زیر نظر را در حال ایستا یا حرکت، بازیابی کند و همزمان امکان بررسی مسیرهای با زاویه مشترکِ نرمال شده با زمان را در مسیرهای مشخص، به عنوان روشی برای آنالیز قدم برداشتن، بررسی کند. مؤسسه فناوری جورجیا همچنین کارهای مرتبطی را برای مکان یابی و ردیابی چهره، از روی گفتار و حالت بیان انجام داد. مؤسسه رباتیک دانشگاه کارنگی ملون (بخشی از دانشکده مهندسی رایانه این دانشگاه) روی شناسایی چهره در حال حرکت، کار کرد. این پژوهش، بیش از هر چیز بر استخراج ویژگی های زیست سنجی بدن از روی ویدیو و شناسایی اهداف زیر نظر با استفاده از این ویژ
گی های استخراج شده تمرکز می کرد. برای انجام این مطالعه، دانشگاه کارنگی ملون، پایگاه داده هایی از توالی های ویدیویی همزمان چند دوربین هماهنگ شده از حرکت بدن، تصویربرداری از چهره انسان در شرایط گوناگون، ویدیوهای ابراز احساسات با کدگذاری AU، و نگاره های چندطیفی و قطبیت سنجی شده از چهره، پدیدآورد. داده های توالی های ویدیویی از حرکت بدن، شامل ۶ زاویه دید جداگانه از ۲۵ هدف زیر نظر، در حال قدم برداشتن روی تردمیل می شد. ۴ ویدیوی ۱۱ ثانیه ای از قدم برداشتن برای پیاده روی آهسته، پیاده روی تند، روی سطح شیب دار، و در دست داشتن توپ، آزمایش شدند. پژوهش مؤسسه مطالعات رایانه ای پیشرفته در دانشگاه مریلند، کالج پارک بر شناسایی افراد از فاصله دور، با استفاده از اطلاعات قدم برداشتن و چهره آنها تمرکز می کرد. همچنین از دوربین های فروسرخ با ۵ درجه آزادی استفاده شد. آزمایش، با فیلم برداری از ۳۸ مرد و ۶ زن از قومیت و ویژگی های فیزیکی گوناگون انجام شد که روی مسیری به شکل T راه می رفتند و دوربین ها از آنها فیلم برداری می کردند. گروه علوم رایانه و الکترونیک دانشگاه ساوت همپتون، در حال توسعه سامانه «شناسایی خودکار از روی قدم برداشتن» و م
سئول گردآوری پایگاه داده ای برای آزمایش آن بود. دانشگاه تگزاس در دالاس، در حال گردآوری پایگاه داده ای برای آزمایش سامانه های تشخیص چهره بود. این داده ها گروهی از ۹ نگاره بدون حرکت از زاویه های دید متفاوت، ویدیویی از افراد زیر نظر که در یک اتاق به اطراف نگاه می کنند، ویدیویی از افراد زیر نظر که صحبت می کنند، و یک یا چند ویدیو از افراد زیر نظر که حالت های چهره خود را نشان می دهند بودند. دانشگاه ایالتی کلرادو چندین سامانه را برای شناسایی از طریق تشخیص چهره، توسعه داد. دانشگاه کلمبیا در بکارگیری فناوری شناسایی انسان از فاصله دور در آب وهوای بد مشارکت کرد. نظارت زیست سنجشی. پروژه نظارت زیست سنجشی برای پیش بینی و پاسخ به بیوتروریسم طراحی شده بود. نظارت زیست سنجشی با نظارت بر منابع داده غیر مرسوم، مانند گونه های سنتینل (حساس)، نشانگرهای رفتاری، و داده های پیش از تشخیص پزشکی انجام می شد. نظارت زیست سنجشی، مدل های بیماری های موجود، شناخت نشانه های نخستین وضعیت غیرعادی سلامت، و داده کاوی پایگاه داده های موجود برای تعیین با ارزش ترین نشانه های نخستین وضعیت غیرعادی سلامت را بهبود می داد. دامنه نظارت. به عنوان یک پایگاه د
اده مجازی، بزرگ، و متمرکز، دامنه نظارت، از جمله موارد دیگر، پیگیری خرید با کارت های اعتباری، عضویت در مجله ها، تاریخچه وب گردی، تماس های تلفنی، سطح تحصیلات، حساب سپرده، پیشینه قماربازی، درخواست های گرفتن گذرنامه، بلیط های هواپیما و قطار، گواهی نامه رانندگی، مجوزهای اسلحه، عوارض جاده ای، پیشینه کیفری، طلاق، و مانند آنها را در بر می گرفت. اطلاعات زیست شناسی و وضعیت سلامت که برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، گردآوری می کرد شامل نسخه پزشک، پیشینه پزشکی، اثر انگشت، شیوه قدم برداشتن، شکل صورت، عنبیه، و دی ان ای می شد. حریم شخصی. از بخش جنسیس برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، علاوه بر یکپارچه سازی و مرتب سازی پایگاه داده های جداگانه، برای اجرای «برنامه حفاظت از حریم شخصی» داخلی، استفاده می شد. هدف از برنامه حفاظت از حریم شخصی، قطع دسترسی تحلیل گران به اطلاعات شخصی نامربوط شهروندان آمریکایی، اجرای قوانین و سیاست های حریم شخصی با سازوکارهای نرم افزاری، و گزارش موارد سوءاستفاده بود. همچنین طرح هایی برای برنامه آگاهی کامل از اطلاعات وجود داشتند که می توانست داده ها را ناشناس کند؛ بنابراین اطلاعات، تنها با حکم دادگاه، به یک فرد،
پیوند داده می شدند (به ویژه، پیشینه پزشکی که با پروژه زیست سنجشی، گردآوری شده بود). مجموعه ای از پرونده های بازرسی، نگهداری می شدند تا بتوان دربارهٔ گردآوری داده ارتباطی شهروندان آمریکایی بیگناه در هنگام گردآوری داده های مرتبط تحقیق کرد. تاریخچه. گزاره «آگاهی کامل از اطلاعات»، نخستین بار در همایش دارپاتِک سال ۱۹۹۹ (میلادی) در پرونده معرفی شده از سوی معاون اداره کننده دفتر مدیریت سامانه های اطلاعاتی، برایان شارکی، معرفی شد. برایان شارکی از این گزاره برای تعریف روش مفهومی ای استفاده کرد که حکومت فدرال آمریکا می توانست حجم بزرگی از داده را که از طریق دیجیتال شدن، در دسترس قرار گرفته، غربال کند و نتیجه های مهمی بگیرد. توسعه های نخستین. برنامه آگاهی کامل از اطلاعات در ژانویه ۲۰۰۲ با مدیریت دریابان، جان پویندکستر، مدت کوتاهی پس از حملات ۱۱ سپتامبر آغاز شد. او مشاور امنیت ملی رونالد ریگان در سال ۱۹۸۶ (میلادی) و یکی از افراد کلیدی در ماجرای مک فارلین بود. جان پویندکستر در شرکت سینتِک تکنولوجیز کار می کرد که پیمان کار عمومی حکومت آمریکا در زمینه پروژه های دفاعی بود. دفتر موقت این برنامه در طبقه چهارم ستاد آژانس پروژه
های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی بود و جان پویندکستر همزمان به دنبال دفتر دائمی می گشت. به زودی، پروژه جنوآ به صورت موفقت آمیز تکمیل شد و پژوهش های آن به پروژه جنوآ ۲ فرستاده شدند. در اواخر سال ۲۰۰۲ شرکت بین المللی کاربردهای علمی، قراردادی به ارزش ۱۹ میلیون دلار آمریکا با دفتر آگاهی از اطلاعات برای توسعه «سامانه پیش نمونه آگاهی از اطلاعات» بست. این سامانه پیش نمونه، معماری هسته بکپارچه سازی ابزار استخراج، تحلیل، و پخش اطلاعات برنامه آگاهی کامل از اطلاعات بود. این کار، از طریق بازوی مشاور شرکت بین المللی کاربردهای علمی، به نام هیکس و همکاران انجام شد که بسیاری از مقام های پیش نظامی و وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا را بکار گرفته بود. ویرایش نخست برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، از نرم افزاری به نام Groove استفاده می کرد که در سال ۲۰۰۰ (میلادی) توسط رِی اُزی توسعه داده شده بود. Groove امکان همرسانی بی درنگ اطلاعات، بین تحلیل گران سازمان های دولتی گوناگون را فراهم می کرد و برنامه های تخصصی که برای جستجوی الگوهای رفتارهای مشکوک، طراحی شده بودند را به هم پیوند می داد. ایجاد محدودیت و پایان دادن به کار از سوی کنگره. در ۲۴ ژا