Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
علی آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
غزال، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کاریگ، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کسکوئیه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کمری، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کمشکو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کن عبدالله، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کن گز، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کوارو بالا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کوارو پائین، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کوه سنجان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کهترود، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در روستای ندیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
دیوار گَوری (به کردی: دیوار گه وری) دیواری تاریخی است که در استان کرمانشاه و در نزدیکی مرز دو کشور ایران و عراق در راستای شمال-جنوب کشیده شده است. نام گذاری. اگرچه باستان شناسان ایرانی در سال ۱۳۹۸ (۲۰۱۹) از طریق تصاویر ماهواره ای به وجود این دیوار پی بردند، اما ساکنان نزدیک به این دیوار از دیرباز آن را با نام "دیوار گوری" می شناختند. ویژگی ها. طول دیوار گوری ۱۱۵ کیلومتر (۷۱ مایل) است و بدین سبب می توان آن را پس از دیوار بزرگ گرگان دومین دیوار دفاعی در ایران دانست. بقایای این دیوار از سمت شمال از کوهستان بمو آغاز شده و در جنوب به روستای ژاومرگ می رسد. بقایای دیوار گوری تقریباً یک میلیون متر مکعب سنگ را شامل می شود. این سنگ ها بوم آورد بوده و از کوه های اطراف تهیه شده است. در برخی نقاط استفاده از ملات گچ قابل تشخیص است. ابعاد دقیق این دیوار مشخص نیست، اما تخمین زده شده که احتمالاً ۴ متر عرض و حدود ۳ متر ارتفاع داشته است. کاربری. کاربری دیوار گوری به طور دقیق مشخص نیست. احتمال داده می شود که یک دیوار دفاعی بوده است. همچنین این احتمال داده شده که کاربردی نمادین داشته و نشانه ای از مرزهای یک امپراتوری کهن بوده باش
د. قدمت. قدمت دیوار گوری به طور دقیق مشخص نیست. اما با توجه به ظروف سفالین کشف شده در کنار این دیوار، احتمال داده شده که قدمت آن به زمانی بین سدهٔ چهارم پیش از میلاد تا سدهٔ ششم پس از میلاد بازگردد و به امپراتوری های اشکانی یا ساسانی تعلق داشته باشد. سابقهٔ کاوش. اگرچه تیم پژوهش ایرانی از پیشینهٔ کاوش ها بر روی این دیوار اطلاع نداشته اند، اما پس از آنکه سجاد علی بیگی دانشجوی دکترای رشته باستان شناسی دانشگاه تهران در مقاله ای در ژورنال آنتیکیتی (Antiquity) به معرفی دیوار گوری پرداخت، مشخص شد که پیش از این نیز گروهی از باستان شناسان به تحقیق بر روی این دیوار پرداخته بودند، اما نتایج پژوهش و کاوش آن ها در هیچ ژورنالی منتشر نشده است. پس از اعلام کشف دیوار در آبان ۱۳۹۸، امید قادری مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان کرمانشاه اعلام کرد که این دیوار دست کم از ۱۰ سال پیش مورد شناسایی قرار گرفته و باستان شناسان کار پژوهش بر روی آن را آغاز کرده بوده اند. همچنین در منابع عثمانی، و نیز سفرنامهٔ مسیو چریکف در سال ۱۸۵۰ نیز به وجود این دیوار اشاره شده و نتایج پژوهش های سجاد علی بیگی بر روی دیوار گوری در گردهمایی
سالانه باستان شناسی در سال ۱۳۹۵ نیز ارائه شده است. هنری راولینسون نیز در سفرنامهٔ خود که به سال ۱۸۳۶ مربوط می شود، به این دیوار اشاره کرده و می نویسد: پایگاه خبری علمی لایوساینس در پایان سال ۲۰۱۹ دیوار گوری را به عنوان یکی از ۱۰ کشف بزرگ باستان شناسی در آن سال اعلام کرد.
جعفرآباد، روستایی از توابع بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان است. جمعیت. این روستا در دهستان خبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۴۰ خانوار) بوده است.
حاجی آباد، یک آبادی از توابع بخش دهج، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
فیض آباد، یک آبادی از توابع بخش دهج، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
شمس آباد، یک آبادی از توابع بخش دهج، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
آئولیس (به یونانی:Αἰολίς؛ لاتین:Aiolís) منطقه ای تاریخی شامل بخش هایی از غرب و شمال غرب آسیای صغیر (بیشتر مناطق ساحلی اژه و جزایر نزدیک به ساحل همچون لسبوس) در مناطقی است که دولت-شهرهای آئولی یونان واقع شده اند. مرزهای شمالی آئولیس به منطقهٔ میسیا، مرزهای جنوبی آن به ایونیا و مرزهای شرقی آن به لودیه می رسید.
حسین آباد، یک آبادی از توابع بخش دهج، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
کهکشان سیفرت یا کهکشان های سیفرت؛ ()، یکی از دو گروه بزرگ هسته های کهکشانی فعال، همراه اختروشها هستند. آن ها هسته های اختروش مانندی (منابع بسیار درخشان، دوردست و روشن از تابش الکترومغناطیسی) با درخشندگی سطحی بسیار بالا دارند که طیف های آن ها خطوط انتشار قوی با یونیزاسیون بالا را نشان می دهد، اما برخلاف اختروش ها، کهکشان های میزبان آن ها به روشنی قابل تشخیص هستند. کهکشان های سیفرت حدود ۱۰٪ کل کهکشان ها را تشکیل می دهند و در ردیف جستارهایی که در اخترشناسی مورد بررسی ویژه فرار دارند هستند، زیرا بسیاری بر این باورند که آن ها از همان پدیده هایی که در اختروش ها اتفاق می افتد نیرو می گیرند، هرچند آن ها نزدیکتر و درخشان تر از اختروش ها هستند. این کهکشان ها در مرکز خود دارای سیاه چاله های فوق العاده ای هستند که توسط قرص برافزایشی؛ که از مواد در حال سقوط به سیاه چاله ساخته شده، احاطه شده ند. باور کنونی بر این است که دیسک های جمع کننده منبع تابش پرتو فرابنفش ی که مشاهده می شود هستند. خطوط انتشار و جذب فرابنفش بهترین نشان تشخیص را برای ترکیب مواد اطراف ارائه می دهد. در نور مرئی، بیشتر "کهکشان های سیفرت"، مانند کهکشان های
مارپیچی معمولی به نظر می رسند، اما هنگامی که تحت طول موج های دیگر مورد بررسی قرار می گیرند، درخشش هسته های آن ها از نظر تابندگی آشکار می شود، که با تابندگی تمامی کهکشان راه شیری قابل مقایسه است. کهکشان های سیفرت به نام کارل سیفرت نامگذاری شده است که نخستین بار در سال ۱۹۴۳ این کلاس را توصیف کرد.
ایالات متحده آمریکا ، دادخواستی علیه مجله "Progressive" توسط وزارت انرژی ایالات متحده (DOE) در سال 1979 بود. برای جلوگیری از انتشار مقاله ای توسط فعال هوارد مورلند که قصد داشت "راز" بمب هیدروژن را منتشر کند ، دستور موقت علیه "The Progressive" صادر شد. اگرچه این اطلاعات از منابع در دسترس عموم جمع آوری شده بود ، وزارت امور داخله ادعا کرد که این ماده در بند " مخفی شده " قانون انرژی اتمی سا 1954 قرار دارد اگرچه این پرونده در منطقه ی غربی ویسکا نسین تشکیل شد ، قاضی آنجا خود را به عنوان یکی از دوستان این مجله مورد استفاده قرار داد. بنابراین پرونده به قاضی رابرت دبلیو وارن ، قاضی منطقه شرقی ویسکانسین رسیدگی شد. به دلیل حساس بودن اطلاعات موجود در دادگاه ، دو جلسه جداگانه برگزار شد ، یکی در ملاء عام و دیگری "در دوربین" . متهمان ، مورلند و سردبیران " "The Progressive"" ، ترکهای امنیتی را قبول نمی کنند که این امر باعث ایجاد محدودیت در بیان آزادانه آنها می شود ، و بنابراین "در" جلسات جلسات "دوربین" حضور نداشتند. وکلای آنها برای اینکه شرکت کنند ، مجوزهای لازم را بدست آوردند ، اما از انتقال هر آنچه که در آنجا شنیدند برای م
وکل خود منع شدند. پیش زمینه. اولین بمب اتمی که توسط پروژه منهتن زمان جنگ ساخته شد . این امر به صورت پنهانی انجام شد ، مبادا که کشف آن باعث شود نیروهای محور ، به ویژه آلمان ، برای تسریع در پروژه های هسته ای خود یا انجام عملیات پنهانی علیه این پروژه ، مجبور شوند. رهبران نظامی و علمی پروژه منهتن پیش بینی نیاز به انتشار جزئیات دستاوردهای جنگ خود را ، به ویژه به عنوان نوعی شناخت برای شرکت کنندگان که در خلوت کار می کردند. انتشار مطبوعاتی پیش از بمبارانهای اتمی هیروشیما و ناگازاکی تهیه شده بود و یک حساب رسمی که پس از نویسنده آن ، فیزیکدان هنری دیوولف اسمیت ، به عنوان گزارش Smyth شناخته می شود ، در آوریل سال 1944 مأمور شد تا تاریخچه ای از این پروژه را برای انتشار عمومی ارائه کند. . مدیر پروژه منهتن ، سرلشکر لسلی گروو ، مشاور علمی وی ، ریچارد تولمن ، و اسمیت موافقت کردند که اگر اطلاعات لازم برای فهم این پروژه ضروری باشد ، می تواند به صورت عمومی منتشر شود ، یا از قبل کاملاً شناخته شده یا کاهش یافته بود ، یا اهمیتی برای تولید بمبهای اتمی نداشت. اولین نسخه ها در 12 اوت 1945 به فروش رفت. "جمهوری جدید" در شماره ۸ اکتبر ۱۹۴
۵ با موضع گیری موضعی ، با تأکید بر این نکته تأکید کرد که " there is no secret to be kept ": دانش در مورد چگونگی ساخت بمب اتمی "خاصیت مشترک بود. دانشمندان در سراسر جهان برای پنج سال گذشته ". رئیس جمهور هری اس. ترومن در اولین سخنرانی خود در کنگره در مورد مسائل هسته ای در همان ماه خط مشابهی را اتخاذ کرد و اظهار داشت که "دانش نظری اساسی که بر اساس آن کشف شده است ، از قبل کاملاً مشهور است." در نوامبر سال 1945 ، گروو به تولمان دستور داد که سیاستی را برای جداسازی اسناد پروژه منهتن تدوین کند. تولمان کمیته ای را تشکیل داد ، که لیستی از فعالیت های پروژه منهتن را در اختیار داشت و به هر طبقه بندی اختصاص می داد. چهار داور این اسناد را ارزیابی کرده و حدود 500 مورد از آنها را تا پایان سال گذشته محکوم کردند. قانون انرژی اتمی. اگر هیچ راز وجود نداشت ، هیچ دلیلی برای امنیت وجود نداشت. دانشمندان ، به ویژه ، تحت کنترل زمان جنگ قرار گرفتند که با تسلیم ژاپن برداشته نشد. در اول سپتامبر سال 1945 ، ساموئل K. آلیسون به مناسبت اعلام تأسیس مؤسسه مطالعات هسته ای ، خواستار آزادی تحقیق و توسعه انرژی اتمی شد. وی به مطبوعات گفت که اگر کنترل
ها برداشته نشوند ، دانشمندان هسته ای می توانند به مطالعه رنگ بالهای پروانه روی آورند. انریکو فرمی هشدار داد که "مگر اینکه تحقیق رایگان و خارج از کنترل انجام شود ، ایالات متحده برتری خود را در پیگیری علمی از دست خواهد داد". وزارت جنگ نسز که پیش بینی می کرد که پروژه "منهتن" توسط یک مقام قانونی سرگردانی می شود . قانون ایجاد آن توسط دو وکیل وزارت جنگ ، کنت سی رویال و ویلیام ال ماربری تهیه شده است. پیش نویس لایحه ی آنها با مخالفت شدید روبرو شد ، خصوصاً از سناتور با نفوذ آرتور ا . واندنبرگ . در 20 دسامبر سال 1945 ، سناتور برایان مک ماهون یک لایحه جایگزین در مورد انرژی اتمی ارائه داد ، که به سرعت با عنوان لایحه مک ماهون شناخته شد. این در ابتدا یک لایحه بسیار لیبرال برای کنترل تحقیقات علمی بود و مورد حمایت گسترده دانشمندان قرار گرفت. مک ماهون این اختلافات را به عنوان یک سؤال از نظامی در مقابل کنترل غیرنظامی انرژی اتمی تنظیم کرد ، اگرچه لایحه مه-جانسون همچنین کنترل غیرنظامی را فراهم می کرد. بخش 10 حق ثبت اختراعات مربوط به انرژی اتمی را به کمیسیون اختصاص داد.
ناحیه سونسَری (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده است. ناحیه سونسَری ۱٬۱۸۳٫۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳۴٬۴۳۶ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه سونسَری دارای ۱۲ واحد تقسیماتی تابعه می باشد؛ ۲ نیمه کلان شهرداری، ۴ شهرداری، و ۶ دهداری. یک ذخیره گاه حیات وحش در این ناحیه نیز وجود دارد که مستقل از شهرداری ها و دهداری هاست.
دَران (به نپالی: ، ) یک شهر (در سطح «نیمه کلان شهر») در نپال است که در ناحیه سونسری، استان کوشی واقع شده است. داران ۱۹۲٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۶٬۵۳۱ نفر (در سال ۲۰۲۱ میلادی) جمعیت دارد.
مست عشق فیلم درام تاریخی عاشقانه محصول مشترک ایران و ترکیه به کارگردانی و نویسندگی حسن فتحی و تهیه کنندگی مهران برومند و حسن علیزاده است. این اثر برشی از زندگی مولوی و شمس تبریزی را با نقش آفرینی پارسا پیروزفر و شهاب حسینی به تصویر می کشد. علاوه بر هنرپیشگان ایرانی، بازیگران ترکیه ای از جمله بنسو سورال، هانده ارچل و ابراهیم چلیک کول نیز در "مست عشق" ایفای نقش کرده اند. خبر ساخت فیلمی با موضوع شمس و مولانا به کارگردانی فتحی، در شهریور ۱۳۹۸ اعلام شد. با مشخص شدن بازیگران نقش های اصلی، از مهر همان سال فیلم برداری کلید خورد و حدود سه ماه ادامه یافت؛ اما طبق گفتهٔ کارگردان و تهیه کننده، اختلافات مالی سرمایه گذاران و نیز دنیاگیری کووید-۱۹ بخش مهمی از کار را ناتمام گذاشت. سکانس های باقی مانده سرانجام در آذر ۱۴۰۰ تکمیل و فیلم به مرحلهٔ پس تولید رسید. "مست عشق" از ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳ در سینماهای ایران به نمایش درآمد. فروش فیلم در گیشه از ۱۲۰ میلیارد تومان گذشت و آن را به پنجمین فیلم پرفروش سال و نیز پرفروش ترین فیلم غیرکمدی تاریخ سینمای ایران تبدیل کرد. همچنین حسن فتحی بعد از اکران مست عشق تعهد سریال را بعد از اکران جهانی
داده. خلاصه داستان. این فیلم برداشتی آزاد از زندگی مولانا و شمس تبریزی در سال های ۶۴۰ تا ۶۴۵ هجری قمری است و رابطهٔ عارفانه مولانا با شمس تبریزی را به تصویر می کشد. تولید. پیش تولید. ۲۴ شهریور ۱۳۹۸ اعلام شد قرار است یک اثر سینمایی از داستان زندگی شمس و مولانا ساخته شود. اثری به نام "مست عشق" که حسن فتحی آن را کارگردانی کرده و مهران برومند تهیه کنندهٔ آن است. گفته می شد که پیش از شروع فیلمبرداری، حدود ۳ سال برای پیش تولید این پروژه زمان صرف شده است. سرمایه گذاران فیلم شرکت های سیماریا و دیجیتال داناتلار هستند. انتخاب بازیگران. نخستین حاشیهٔ فیلم، ماه ها قبل از آغاز فیلمبرداری شکل گرفت؛ هنگامی که برخی رسانه ها از انتخاب بازیگر ترک برای نقش مولانا سخن گفتند. همین سبب شد تا انتقاداتی صورت بگیرد که چرا برای یک شاعر ایرانی باید بازیگر ترک انتخاب شود. در همان زمان، برخی عوامل اصلی فیلم، این خبر را تأیید و برخی دیگر آن را تکذیب کردند. حتی فرهاد توحیدی، نویسنده فیلم نامه در گفت وگویی صراحتاً از انتخاب بازیگر ترک برای نقش مولانا حمایت کرد. تنها ساعاتی پس از انتشار این مصاحبه بود که حسن فتحی در گفت وگویی اعلام کرد که ب
ازیگر نقش مولانا، به مانند نقش شمس، قطعاً ایرانی خواهد بود. فردای این گفت وگو، اعلام شد که پارسا پیروزفر در نقش مولانا بازی خواهد کرد. این هم مثل خبر انتخاب شهاب حسینی بازتاب های مثبتی داشت و بسیاری این دو را گزینه های خوبی برای مولانا و شمس دانستند. فیلم برداری. در ۱۶ مهر ۱۳۹۸ فیلم برداری "مست عشق " آغاز شد. پس از یک شروع پرسروصدا و آغاز فیلمبرداری، عوامل فیلم در طول یک ماه شروع به انتشار اخبار فیلم کردند. اخباری که طی آن، از گریم های شهاب حسینی و پارسا پیروزفر در نقش های شمس و مولانا رونمایی شد. اما دامنه حواشی از جایی آغاز شد که دیگر خبری از این فیلم به بیرون درز نکرد. اواخر پاییز ۱۳۹۸ بود که خبر رسید پیش تولید سریال "جیران" در تهران آغاز شده و فتحی که در حال فیلمبرداری "مست عشق" در ترکیه است، هم زمان پیش تولید سریال جدیدش را نیز آغاز کرده است. تقریباً تمامی مراحل فیلمبرداری "مست عشق" در شهر قونیه کشور ترکیه انجام شده است. از "مست عشق" به عنوان یکی از غایبان بزرگ جشنواره بین المللی فجر آن سال سخن گفته می شد. فیلم فتحی که پس از یک پیش تولید پرسروصدا، تولید آرامی را پشت سر می گذاشت، خیال همگان را راحت کرد که
تولید در مسیر طبیعی خود پیش رفته و احتمالاً نخستین رونمایی از آن در جشنواره فجر خواهد بود. اما حسن فتحی بدون اشاره به دلیلی اعلام کرد که در آن سال هیچ فیلمی در جشنواره نخواهد داشت. دو هفته بعد از این اظهارنظر، ابراهیم داروغه زاده، دبیر سی وهشتمین جشنواره فجر، صراحتاً اعلام کرد که "مست عشق" ضمن اینکه همچنان درحال فیلمبرداری است، بلکه در ایران هنوز مجوز ساخت ندارد و نمی تواند در جشنواره حضور داشته باشد. سکوت رسانه ای و همه گیری کووید-۱۹. ۲ روز مانده به آغاز سال ۲۰۲۰ میلادی، نخستین تیزر از "مست عشق" منتشر شد. ویدئویی حاوی لحظاتی از فیلم که هم تدوین شده و هم دارای موسیقی بود. برخی رسانه ها هم از پایان فیلمبرداری پروژه سخن گفتند. اما سؤال مهم همچنان باقی مانده بود که چرا فیلمی که بیش از یک ماه تا زمان جشنواره وقت دارد و فرم حضور در این فستیوال را هم پر کرده و مشکل پروانه ساختش هم قابل رفع شدن است، از حضور در این جشنواره انصراف داده است. با آمدن کرونا و بسته شدن مرزها، اخبار و پیگیری ها در رابطه با پروژه به محاق رفت تا هفته آخر خردادماه، یعنی حدود ۶ ماه از اعلام پایان پروژه توسط رسانه ها، یکی از روزنامه ها اعلام ک
رد که بی خبری از پروژه "مست عشق" کمی مشکوک است. استدلال آن رسانه بر این بود که هیچ یک از عامل اصلی پروژه، خبر پایان فیلمبرداری را اعلام نکرده اند و مشخص نیست که پروژه هم اکنون در چه مرحله ای به سر می برد. ضمن اینکه حسن فتحی نیز در آن ایام، بر سر سریال شبکه نمایش خانگی خود یعنی جیران حضور داشت که همین، برخی سوالات را راجع به فرجام «مست عشق» مطرح کرد. یک روز بعد از این گمانه زنی ها که به نشر حداکثری در فضای مجازی تبدیل شد، تهیه کننده اثر اعلام کرد که تنها چند سکانس کوتاه از فیلم مانده و گروه منتظر بازگشایی مرزها برای ادامه فیلمبرداری هستند. موسیقی. فاهیر آتاک اوغلو، آهنگساز آثاری همچون "عمر" و "حریم سلطان"، آهنگسازی موسیقی متن فیلم را برعهده داشته و علیرضا قربانی موسیقی تیتراژ پایانی را اجرا کرده است. حواشی. پیش از اکران. مخالفت ها. در ۲ مهر ۱۳۹۸، خبرگزاری ها اقدام به انتشار استفتا از دو مرجع تقلید ایرانی کردند که با ساخت فیلم دربارهٔ شمس و مولانا مخالفت کرده بودند. ناصر مکارم شیرازی اعلام کرد «از آن جا که ساخت چنین فیلمی سبب اشاعهٔ فرقه صوفیه می شود، ساخت آن شرعاً جایز نیست و باید از آن خودداری کرد.» حسین نوری
همدانی نیز در پاسخی مشابه، شمس و مولانا را از اعیان صوفیه دانسته و ساخت فیلم دربارهٔ آن ها را به دلیل «اشاعهٔ فرقهٔ صوفیه»، حرام اعلام کرد. حسن فتحی و عوامل فیلم "مست عشق"، در واکنشی تلویحی به این مسئله، دو ویدئو از دیدگاه های سید علی خامنه ای، را در این باره منتشر کردند. این دو ویدئوی کوتاه که در کانال تلگرامی این فیلم منتشر شده، مربوط به «دیدار رهبر انقلاب با شاعران» در شهریور ۱۳۸۷ است که در آن ها از مولانا و شمس به نیکی یاد شده است. نسخه سریالی. اواخر مهرماه ۱۳۹۹ بود که سهراب پورناظری، سازنده موسیقی فیلم اعلام کرد که "مست عشق" به شکل نیمه کاره رها شده و به مرحله پایانی نرسیده است. همین سخنان کافی بود که رسانه ها به یاد وعده تهیه کننده پروژه بیفتند که در خردادماه اعلام کرده بود که فیلم تا پایان تابستان آماده نمایش می شود. ۴ روز بعد از این سخنان یعنی در آخرین روز مهرماه، یک اظهارنظر دیگر، طبیعی نبودن روال تولید فیلم را بیشتر کرد. در همان حوالی ویدیویی در فضای مجازی منتشر شد مبنی براینکه قرار است فیلم "مست عشق" پخش جهانی خود را آذر ماه همان سال همزمان با هفته بزرگداشت مولانا آغاز کند و علاوه بر نسخه سینمایی،
یک مجموعه هشت قسمتی هم از این اثر نیز آماده شده است. این خبر در آغاز با واکنش حسن فتحی مواجه شد که آن را از اساس کذب خواند و بعد از آن، فرهاد توحیدی در گفت وگویی اقدام سرخودانه سرمایه گذار ترک در زمینه وعده پخش جهانی این فیلم و تهیه نسخه ای از آن در قالب مجموعه ای ۸ قسمتی را نقض حقوق مؤلفان و سازندگان این اثر دانست و گفت که پیگیری حقوقی این موضوع از سوی سرمایه گذار ایرانی فیلم آغاز شده است. اختلاف نظر با سرمایه گذار ترکیه ای. اردیبهشت ۱۴۰۰ یک شبکه ماهواره ای فارسی زبان با پخش تیزرهایی از پخش سریال "مست عشق" در ترکیه خبر داد. موضوعی که باعث توقف موقت در تولید فیلم شد. سرمایه گذار ترکی اعلام کرده بود که تدوین و مراحل فنی این فیلم به پایان رسیده و قرارداد پخش مجموعه "مست عشق" با این شبکه ماهواره ای بسته شده و دوبله فارسی آن در حال انجام است تا پخش آن آغاز شود، درحالی که تولید فیلم به اتمام نرسیده بود. این چنین شد که سرانجام سکوت حسن فتحی شکسته شد و در بیانیه ای با تاسف آور خواندن این خبر واکنش تندی را نشان داد. سرانجام با پیگیری های حقوقی انجام شده توسط وزارت امور خارجه و سرکنسولگری ایران در استانبول، مالکیت صد
درصدی فیلم به طرف ایرانی داده و اثر وارد فاز نهایی تولید شد. کناره گیری همایون شجریان و سهراب پورناظری. در حالی که تصور می شد "مست عشق" حواشی را پشت سر گذاشته و به زودی اکران خواهد شد، یک جدایی غافلگیرکننده این فیلم را دوباره در کانون توجهات قرار داد. شامگاه دوشنبه اول آذرماه سال ۱۴۰۰، همایون شجریان و سهراب پورناظری در بیانیه ای از کناره گیری خود خبر دادند. پس از اعلام انصراف این دو هنرمند، مهران برومند تهیه کننده فیلم اعلام کرد که خواسته شجریان غیرمعقول نیست و آنچه ما می خواستیم هم غیرمعقول نبود. انتشار. اکران سینمایی. "مست عشق" ابتدا بنا بود از ۲۹ فروردین ۱۴۰۳ همزمان در سینماهای ایران و ترکیه اکران شود؛ اما در ایران به دلیل «مشکلات فنی» از ۵ اردیبهشت اکران شد و اکرانش در ترکیه نیز به تعویق افتاد. پیش فروش بلیت های فیلم از ۲ اردیبهشت با رده بندی سنی «۱۵+» آغاز شد. اکران ویژهٔ فیلم ۲۶ اردیبهشت با حضور عوامل اصلی در هتل اسپیناس پالاس برگزار شد. پس از گذشت ۱ سال اکران این فیلم قرار است از ۲۵ مهرماه ( ۱۷ اکتبر) در سینماهای ترکیه و همزمان در ۱۰ کشور اروپایی آغاز شود. اکران «مست عشق» در ۲۵۰ سالن سینما در ترکیه آغا
ز می شود که به تدریج بر تعداد سینماهای نمایش دهنده فیلم افزوده خواهد شد. پخش این فیلم در ترکیه را Content Turkey بر عهده دارد. طبق اعلام روابط عمومی این فیلم، قرارداد اکران مست عشق در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس شامل عربستان، بحرین، قطر، امارات، اردن و کشورهای آسیای شرقی از جمله مالزی، اندونزی و هند بعلاوه روسیه و کشورهای آمریکا، کانادا و آمریکای جنوبی نیز منعقد شده است که به زودی زمان دقیق آغاز اکران در این کشورها نیز اعلام خواهد شد. بازخورد. گیشه. یک روز پیش از اکران، "مست عشق" بیش از ۱٫۵ میلیارد تومان پیش فروش داشت. این فیلم تا پایان روز اول اکران خود توانست بیش از ۶ میلیارد تومان فروش داشته باشد و رکورد بیشترین فروش سینمای ایران در روز نخست اکران را شکست. محمدرضا صابری، دبیر و سخنگوی انجمن سینماداران کشور، سطح موفقیت "مست عشق" را «اتفاقی مهم برای سینمای ایران» خواند. "مست عشق" در ۲ روز اول اکران توانست با فروشی بالغ بر ده میلیارد و هفتصد میلیون تومانی خود را به رتبهٔ چهارم فروش کلی سینمای ایران در ۱۴۰۳ برساند. فروش این فیلم در روز ۱۲ اردیبهشت و در هفته اول اکران خود از ۳۳ میلیارد تومان گذشت منتقدان. "مست
عشق" با نقدهایی دوگانه از سوی منتقدان روبه رو شد. برخی منتقدان به ضعف هایی در انسجام روایت، پرداخت شخصیت ها، تدوین و کارگردانی اشاره داشتند و داستان فیلم را برگرفته از کتاب های عامه پسند دانستند. در مقابل، برخی دیگر به درخشش گروه بازیگران، فیلم برداری و پایان بندی عارفانهٔ فیلم پرداختند و این موارد را نقاط قوت فیلم معرفی کردند. مسعود فراستی در کانال یوتوب خود در نقد "مست عشق" ذکر کرد این فیلم بیشتر اقتباس از کتاب "ملت عشق" است تا داستانی از رابطه عارفانه مولانا و شمس تبریزی و در ادامه بیان کرد: «این یک فیلم بد تلویزیونی است که بیشتر از یک یا دو نمای سینمایی ندارد. صداگذاری و دوبله فاجعه است. صداها اغلب سینک نیست. تدوین آن آشفته و کارگردانی بدی دارد.» صادق رشیدی فرد در روزنامهٔ "ابتکار" نوشت: «مست عشق «لَنگ و لوک و خفته شکل و بی ادب» چونان پایش لنگ و اندامش معوج بود که علیرغم البسه مرصع و تاج ملوکانه ای که به سر داشت به ضیافت جشنواره فجر نیامد، چرا که می دانست اختتامش را … و سازندگانش می دانستند: "گوهر پاک بباید که شود قابل فیض … ور نه هر سنگ و گلی لولو و مرجان نشود"»"" مهرداد خدیر در "عصر ایران" در نقدی ادبی
و در دفاع از فیلم عنوان کرد «توقع افشای راز رابطه مولانا و شمس از یک کارگردان سینما گزاف است؛ آن هم وقتی عبدالحسین زرین کوب در "سرّ نِی" که به قاعده قرار بوده راز را برملا کند هم چنین نمی کند.» افشین علیار در روزنامهٔ "جوان"، "مست عشق" را روایتی عامه پسند از زندگی مولانا و شمس دانست که بیشتر بر مبنای کتاب "ملت عشق" شکل گرفته است تا پژوهش دقیق تاریخی و تکیه بر منابع معتبر. او روایت داستان را نامنسجم دانست و استفاده از روایت غیرخطی و فلاش بک های متعدد را موجب تشتت روایی فیلم ارزیابی کرد. یاسمن خلیلی فرد در "سازندگی" نقد مثبتی دربارهٔ "مست عشق" نوشت و پایان بندی عارفانه را از نکات مثبت سناریو دانست. پایانی به شدت استعاری که شاید خلاصه ای از نتیجه گیری محتوایی فیلم باشد؛ یک پایان استعاری که در فرمی زیبا و شاعرانه با همراهی یک موسیقی درست و رقص سماع به منصه ظهور رسیده است. همچنین این منتقد بازی های پیروزفر و حسینی را تحسین کرد. امین قاسمی در "فرهیختگان" فیلم را مجموعه ای از خرده روایت ها دانست که شبیه پازلی تکه تکه است. از نظر او کارگردان با تکیه بر خرده داستان ها و شخصیت های متعدد، داستان شمس و مولانا را در حاشیه
قرار داده و این دو شخصیت پرداخت مناسبی نداشته اند و در عین حال کارگردانی فتحی را نامتناسب با قصه و در تلاش برای نمایش پررنگ ولعاب لوکیشن ها دانست. صبا کریمی در "قدس آنلاین" از درخشش شهاب حسینی در نقش شمس تبریزی نوشت: تأثیر و اهمیت شمس در دگرگونی مولانا غیرقابل انکار و چشم پوشی است و "مست عشق" نیز بیشتر در خدمت شمس است تا مولانا؛ چنان که دوربین هم به این کاراکتر علاقه مندتر است که این هم دلایل متعددی دارد؛ نخست اینکه به مولانا و مرتبه علمی او جز چند سکانس و حضور شاگردان در محضر استادشان اشاره دیگری نشده است؛ از طرفی بازی پارسا پیروزفر نیز در این نقش چندان درنیامده و در مقابل شهاب حسینی با بازی متفاوت و تسلط بر نقش شمس عملاً مولانای داستان را زیر سایه خود قرار داده است. حسینی در این نقش با تسلطی مثال زدنی تصویری متفاوت از آنچه تاکنون از او دیده ایم را به نمایش می گذارد. سوسن سیرجانی در "دیجی کالا مگ" فیلم را غیرقابل مقایسه با دیگر آثار حسن فتحی معرفی کرد و دلیل آن را تصمیم گروه بر ساخت فیلم در ترکیه و فضاسازی به سبک طراحان صحنه ترک برای فیلم دانست. او بازی حسینی و چلیک کول را تحسین کرد؛ اما افزود بیننده بیش از