Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را در آلانیا بنا کردند. در سال ۷۲۸، مسلمه بن عبدالملک، پس از نفوذ به دروازه آلان ها، سرزمین آلان ها را ویران کرد. هشت سال بعد، مروان بن محمد از دروازه عبور کرد تا قلعه های آلانیا را غارت کند. در سال ۷۵۸، همانطور که ابن فقیه گزارش می دهد، دروازه توسط یک ژنرال عرب دیگر، یزید بن اسید، نگهداری می شد. در نتیجه ایستادگی متحدانه آنها در برابر امواج پی در پی مهاجمان از جنوب، آلان های قفقاز تحت سلطه خاقانات خزر قرار گرفتند. آنها در قرن نهم متحدان وفادار خزرها باقی ماندند و در زمان سلطنت پادشاه خزر بنیامین از آنها در برابر ائتلاف تحت رهبری امپراتوری بیزانس حمایت کردند. به گفته نویسنده ناشناس نامه شچتر، بسیاری از آلان ها در این دوره پیرو یهودیت بودند. استقلال و مسیحی سازی (اواخر قرن نهم–دهم). در اواخر قرن نهم، آلانیا از خزرها مستقل شد. در اوایل قرن دهم، آلان ها به دلیل فعالیت های پادشاه کنستانتین سوم آبخازیا در قفقاز شمالی تحت نفوذ امپراتوری بیزانس قرار گرفتند. او لشکری را به سرزمین آلان ها فرستاد و با همکاری بطریق بیزانسی نیکلاس میستیکوس، آلان ها را به مسیحیت گرواند. این گروش در نامه های بطریق نیکلاس میستیکوس به اسقف ا
عظم محلی، پیتر، که با تلاش های پادشاه جورج دوم آبخازیا در آنجا منصوب شده بود، مستند شده است. ریچارد فولتز پیشنهاد کرده است که تنها برخی از خانواده های نخبه آلان مسیحی شدند و بیشتر جمعیت به پیروی از سنت های پاگانی اصلی خود ادامه دادند. هنگامی که ابن رسته در مقطعی بین ۹۰۳ و ۹۱۳ میلادی از آلانیا بازدید کرد، پادشاه آن در آن زمان مسیحی بود. این جهانگرد ایرانی از سریر، پادشاهی مسیحی بلافاصله در شرق، به آلانیا آمد: تاریخ بعدی (قرون یازدهم–سیزدهم). پس از سقوط خزرها، پادشاهان آلان اغلب برای محافظت در برابر تجاوزات اقوام استپی شمالی مانند پچنگ ها و قیپچاق ها با امپراتوری بیزانس و حاکمان مختلف گرجی متحد می شدند. جان اسکایلیتزس گزارش می دهد که آلدا آلانیا، پس از مرگ همسرش، "جورج آباسگیا" (یعنی جورج یکم گرجستان)، آناکوپیا را به عنوان یک تیول دریایی از امپراتور رومانوس سوم دریافت کرد. این اتفاق در سال ۱۰۳۳، سالی که آلان ها و روس ها سواحل شیروان در آذربایجان امروزی را غارت کردند، رخ داد. احتمالاً این حملات توسط امپراتوری بیزانس و دست نشانده روس آن در تموتاراکان، شاهزاده مستیسلاو، سازماندهی شده بود و ممکن است هدف آن ارعاب ام
ارت های مختلف مسلمان در قفقاز در مواجهه با گسترش برنامه ریزی شده بیزانس در ارمنستان بوده باشد. مهاجمان روس احتمالاً مهاجرانی از اسکاندیناوی بودند که در سال ۱۰۳۰ وارد بیزانس شدند. به نظر می رسد پادشاه آلان در آن زمان گابریل نام داشته است، که از یک مهر یونانی معاصر شناخته شده است که در آن خود را با عنوان بیزانسی "اکسوسیواکراتور" خطاب کرده است. آلانیا در وقایع نامه اسلاو شرقی ذکر نشده است، اما باستان شناسی نشان می دهد که آلان ها با شاهزاده نشین روس های تموتاراکان روابط تجاری داشتند. یک صلیب سنگی قبر، با یک کتیبه سیریلیک مربوط به سال ۱۰۴۱، در ساحل رودخانه بزرگ یگورلیک در سرزمین استاوروپل امروزی، بلافاصله در شمال آلانیا، قرار دارد. دو صلیب روسی، مربوط به حدود سال ۱۲۰۰ میلادی، توسط باستان شناسان در آرخیز، قلب آلانیا در قرون وسطی، کشف شده است. احتمالاً آلان ها و گرجی ها در مسیحی سازی وایناخ ها و دوال ها در قرون دوازدهم و سیزدهم همکاری داشتند، مبلغان گرجی در آلانیا فعال بودند و دسته های آلان اغلب توسط پادشاهان گرجستان علیه همسایگان مسلمانشان به کار گرفته می شدند. اتحاد آلان-گرجستان در دهه ۱۰۶۰ میلادی، زمانی که آلان ه
ا به اران مسلمان حمله کردند و گنجه را غارت کردند، محکم شد. در دهه ۱۱۲٠ میلادی، پادشاه داوید سازنده گرجستان از داریال بازدید کرد تا آلان ها را با قیپچاق ها، که پس از آن اجازه یافتند از طریق آلانیا به خاک گرجستان عبور کنند، آشتی دهد. پسر داوید، دیمتری یکم نیز، حدود سال ۱۱۵۳ میلادی، به همراه مورخ عرب ابن ازرق به آلانیا سفر کرد. این اتحاد در سال ۱۱۸۷ میلادی به اوج خود رسید، زمانی که شاهزاده آلان داوید سوسلان با ملکه تامار گرجستان، که خود نیز نیمه آلان بود، ازدواج کرد و نوادگان آنها تا قرن نوزدهم بر گرجستان حکومت کردند. شاهزاده خانم های آلان در قرون وسطی نیز بیش از یک بار با حاکمان بیزانسی و روسی روریک ازدواج کردند. به عنوان مثال، ماریا اوستیایی، که صومعه شاهزادگان را در ولادیمیر تأسیس کرد، همسر وسولود لانه بزرگ و مادربزرگ الکساندر نوسکی بود. حمله مغول و پیامدهای آن (قرون سیزدهم–چهاردهم). در اوایل قرن سیزدهم، پادشاهی آلانیا عملاً به تعداد زیادی از طایفه ها و روستاهای خودمختار که توسط روسای در حال جنگ رهبری می شدند و چند ده تا چند صد نفر ملازم داشتند، تجزیه شده بود. این وضعیت آنارشی توسط راهب مجار جولیان توصیف شد ک
ه در سال ۱۲۳۶ مشاهده کرد که "به تعداد روستاها شاهزاده وجود دارد و هیچ کدام از آنها به دیگری وفادار نیستند. جنگ در آنجا بی وقفه است، رهبر علیه رهبر، روستا علیه روستا." مغول ها، به رهبری ژنرال های جبه و سوبوتای، برای اولین بار در سال ۱۲۲۲ پس از عبور از شیروان و داغستان با آلان ها روبرو شدند. آنها با اتحاد قیپچاق-آلان مواجه شدند که با توطئه با قیپچاق ها آنها را شکست دادند. پس از آن، آنها بیشتر به سمت غرب پیشروی کردند و یک اتحاد روس را در رودخانه کالکا در سال ۱۲۲۳ درهم شکستند. دومین حمله مغول به آلانیا در سال ۱۲۳۹ تحت رهبری مونگکه و گویوک آغاز شد. در حالی که برخی از قلعه های آلانیا، به ویژه ماغاس، در برابر مغول ها مقاومت کردند، به نظر می رسد که بسیاری از اشراف محلی در واقع برای به دست آوردن برتری نسبت به رقبای خود با مهاجمان همکاری کردند. کسانی که مقاومت کردند، کنفدراسیونی به رهبری فردی به نام آجیس تشکیل دادند. اوج این حمله محاصره ماغاس بود که در نوامبر یا دسامبر ۱۲۳۹ آغاز شد و تا فوریه ۱۲۴۰ به طول انجامید. این قلعه با کمک نیروهای کمکی آلان سرانجام سقوط کرد و ساکنان آن قتل عام شدند. خود آجیس نیز اسیر شد. بسیاری ا
ز آلان ها به سمت غرب گریختند تا اینکه احتمالاً در همان سال ۱۲۳۹ به مجارستان رسیدند، جایی که به عنوان قوم یاسی ها ("jászsok") شناخته شدند و زبان خود را تا قرن شانزدهم حفظ کردند. پس از حمله، مغول ها دو شاهزاده محلی دست نشانده، به نام های ارسلان و هانغوسی، را طبق تاریخ یوان برای حکومت به نیابت از خود منصوب کردند. هر دو به ارتش مغول پیوستند، اما اندکی بعد در نبرد کشته شدند. با خروج ارتش در سال ۱۲۴۰، نفوذ مغول به سرعت تضعیف شد، به ویژه در مناطق مرتفع. مغول ها با قدردانی از مهارت آنها در سوارکاری، هزاران آلان را برای نیاز به جنگجویان تازه برای فتح سونگ جنوبی و دالی به مغولستان تبعید کردند. آنها در مغولی به "آسود" یا در ماندارین به "آسو" معروف شدند و بخشی از طبقه ممتاز "سمو"، خارجیانی از آسیای غربی و مرکزی که در اداره و رده های بالای ارتش به کار گرفته می شدند، بودند. قوبیلای خان، که خود از یک زن آلان دختر داشت، هنگامی که در سال ۱۲۷۱ سلسله یوان را تأسیس کرد، یک واحد محافظ نخبه آلان متشکل از ۳۰۰۰ مرد را نیز ایجاد کرد که تا سال ۱۳۰۹ گفته می شد تعداد آنها به ۳۰۰۰۰ مرد می رسید. آنها در سال ۱۲۹۹ توسط یک مبلغ فرانسیسکن به
مذهب کاتولیک گرویدند و تا سقوط این سلسله در سال ۱۳۶۸ به یوان وفادار ماندند و توغون تمور را به مغولستان اسکورت کردند. آنها تا شورش ناموفق در سال ۱۵۱۰ نقش مهمی در سیاست مغولستان ایفا کردند، اگرچه به عنوان طایفه های متمایز، اگرچه اکنون کاملاً مغولی شده اند، تا به امروز باقی مانده اند. اسقف تئودور آلانیا مصیبت های متروپولیس خود را در یک خطابه طولانی رساله ای که در دوره بطریق جرمنوس دوم (۱۲۲۲–۴۰) نوشته شده بود، شرح داد. راهب و جهانگرد فرانسوی-فلامان ویلیام روبروک چندین بار در شرح سفر خود در سال های ۱۲۵۳–۱۲۵۵ از طریق اوراسیا به خان بزرگ، از آلان ها یاد می کند، به عنوان مثال آلان هایی که به عنوان رعایای مغول در کریمه، آستراخان قدیم، پایتخت خان قراقروم زندگی می کردند و همچنین هنوز به عنوان افراد آزاد در سرزمین مادری قفقاز خود ("آلان ها یا آس ها، که مسیحی هستند و هنوز با تاتارها می جنگند"). آلانیای کلاسیک سرانجام در اواخر قرن چهاردهم، زمانی که امیر تیمور گورکانی، جنگ سالار ترک-مغول، به آنجا حمله کرد، به پایان رسید. او پس از شکست دادن اردوی زرین در نبرد رودخانه ترک در سال ۱۳۹۵، به چندین رئیس آلان حمله کرد که منجر به ما
ه ها کشتار و بردگی شد که هنوز در یک آهنگ فولکلور محبوب اوستیایی به نام "مادر زادالسک" به یادگار مانده است. حمله تیمور لنگ منجر به فرار آلان ها به اعماق کوه های قفقاز و پایان حضور آلان ها در استپ های شمال قفقاز شد. معدود کسانی که باقی ماندند، سرانجام در میان کاباردی ها و ترک های قره چای ها و بالکارها جذب شدند. عقب نشینی به کوه ها منجر به قوم زایی قوم جدیدی شد: اوستیایی ها، که توسط قوم دیگور در غرب و قوم ایرون در شرق نمایندگی می شوند. اوستیایی ها تا سال ۱۷۷۴، زمانی که از امپراتوری روسیه درخواست حمایت کردند، در وضعیت انزوای تقریباً کامل باقی ماندند، که منجر به تأسیس ولادی قفقاز در سال ۱۷۸۴ و آغاز فتح قفقاز توسط روسیه شد. میراث. در سالهای آخر اتحاد جماهیر شوروی، در حالی که جنبش های ملی گرایانه سراسر قفقاز را فراگرفته بود، بسیاری از روشنفکران در اتحاد جماهیر شوروی اوستیای شمالی خواستار احیای نام «آلانیا» شدند. یک فیلولوژیست برجسته اوستیایی T. A. Guriev مدافع اصلی این ایده بود و اصرار داشت که اوستی ها باید نام آلان ها را به عنوان نام خود بپذیرند و نام اوستیای شمالی را به آلانیا تغییر دهند. اصطلاح "آلانیاً به سرعت د
ر زندگی روزمره اوستیایی ها از طریق نام شرکت های مختلف، یک کانال تلویزیونی، سازمان های سیاسی و مدنی، یک انتشارات، یک تیم فوتبال، یک شرکت هواپیمایی و غیره رایج شد. در نوامبر ۱۹۹۴، نام " آلانیا» رسماً به عنوان جمهوری اوستیای شمالی-آلانیا اضافه شد.
رودلف کارش (; – ) دوچرخه سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
زباستیان اشواگر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
زیگفرید کلر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
زورن لاوسبرگ (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
توماس تسیگلر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
تورستن اشمیت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
اووه مسرشمیت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
ویلفرید پفگن (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۱ مهٔ ۲۰۲۱) ورزشکار دوچرخه سواری پیست اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده بود.
آندرئاس پترمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
کارستن برگمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
دنیس هاوآیزن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
ارنفرید رودلف (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه سواری پیست اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
انریکو پویچکه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
اریش متسه (؛ ۷ مه ۱۹۰۹ – ۲۸ مه ۱۹۵۲ (aged 43)) ورزشکار دوچرخه سواری پیست اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
هورست شوتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
کلاوس بوگدال (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه سواری پیست اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
لوتار کلسگس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
لوتار اشتبر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
مارکو ماتیس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم کاتیوشا–آلپتسین اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
مارتین رایمر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
ماکس والشاید (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم سانوب، و تیم سانوب، و تیم دوچرخه سواری اشتاتینگ سرویس گروپ اشاره کرد.
ماکسیمیلیان شاخمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم کوئیک استپ فلورز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
میشل کخ (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به لیکویگاس اشاره کرد.
فیل باوهاوس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بورا–هانسگروهه، تیم دوچرخه سواری اشتاتینگ سرویس گروپ، و تیم سانوب اشاره کرد.
راینر پودلش (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
راینهولد پومر (; – ) دوچرخه سوار اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره ای شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
زیلویو هرکلوتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بورا–هانسگروهه و تیم دوچرخه سواری اشتاتینگ سرویس گروپ اشاره کرد.
اسون تویتنبرگ (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
تئو راینهارت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
تورستن هیکمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
ویلی آرند (; – ) دوچرخه سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
آندرئاس اشتاوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم کوئیک استپ فلورز و تیم دایمنشن دیتا اشاره کرد.
آندره شولتسه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
برنهارد اکشتاین (; – ) دوچرخه سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
بیل هوک (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
برونو گتسه (; – ) دوچرخه سوار اهل لهستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
کارستن پودلش (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
کریستیان کوکس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
کریستیان لادمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
کریستیان وگمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
کریستف پفینگستن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بورا–هانسگروهه اشاره کرد.
دومنیک واینشتاین (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
دومینیک کریگر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
اگون آدلر (; – ) دوچرخه سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
گونتر لرکه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
هاینتس اشتوکه (; – ) گردشگر، عکاس، و دوچرخه سوار اهل آلمان بود.
هورست تولر (; – ) دوچرخه سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
یوناس بوکله (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
کارل-هاینتس کونده (; – ) دوچرخه سوار اهل آلمان بود.
لایف لامپاتر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
لوتس هاوآیزن (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه سواری پیست اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
مایک باور (؛ زادهٔ ۲۰ ژوئن ۱۹۸۹) ورزشکار دوچرخه سواری اهل آلمان است.
مارتین اشتنتسل (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
میشائل اشوارتسمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بورا–هانسگروهه اشاره کرد.
نیکو دنتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به آژ۲آر لا موندیال، و آژ۲آر لا موندیال، اشاره کرد.
نیلس پولیت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به تیم کاتیوشا–آلپتسین، و تیم کاتیوشا–آلپتسین، و تیم دوچرخه سواری اشتاتینگ سرویس گروپ اشاره کرد.
اتو وکرلینگ (; – ) دوچرخه سوار اهل جمهوری دمکراتیک آلمان بود.
فیلیپ والسلبن (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
رالف ماتسکا (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به بورا–هانسگروهه اشاره کرد.
رافائل اشودا (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
رمیگ اشتومپف (؛ زادهٔ - درگذشته ۱۴ مه ۲۰۱۹) دوچرخه سوار اهل آلمان بود.
رنه وایسینگر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
زباستیان فورکه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
زیگی رنتس (به ؛ – ۱ فوریهٔ ۲۰۲۵) یک دوچرخه سوار اهل آلمان بود .
اشتفن رادوخلا (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
تادئوس روبل (؛ ۲۲ اکتبر ۱۸۷۷ – ۱۸ ژوئن ۱۹۱۰ (aged 33)) ورزشکار دوچرخه سواری پیست اهل امپراتوری آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
تورستن ویلهلمس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
تینو تمل (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سونیر دوال-پرودیر اشاره کرد.
والتر لومان (؛ ۲۱ ژوئیه ۱۹۱۱ – ۱۸ آوریل ۱۹۹۳) ورزشکار دوچرخه سواری اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
ولفرام کورشات (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
آلفرد گرنمان (؛ ۱ سپتامبر ۱۸۷۷ – ۱۱ اکتبر ۱۹۰۳) ورزشکار دوچرخه سواری اهل امپراتوری آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
آندرئاس بایکیرش (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
آندرئاس کویزر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
دانیل موزیول (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
دانیل وستماتلمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
اریش ملر (؛ ۳ مه ۱۹۰۵ – ۲۴ مه ۱۹۶۴) ورزشکار دوچرخه سواری اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
فابیان اشنایت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
گریشا یانورشکه (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
هورست گناس (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
ژان برویر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره ای شده است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
یوناس کخ (؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۹۳) دوچرخه سوار اهل آلمان است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به وروا اکتیوجت و سی سی سی–اسپراندی–پولکوویتسه اشاره کرد.
کارل-هاینتس مارزل (؛ ۱ اوت ۱۹۳۶ – ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۶ (aged 60)) ورزشکار دوچرخه سواری پیست اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
لارس تویتنبرگ (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
لئو آپلت (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
لوتار مایستر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
لوئیس برتهاور (؛ زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۲) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
مانفرد دونیکه (; زاده – درگذشته ) شیمی دان و دوچرخه سوار اهل آلمان بود.
کریستیان مولر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان است.
کارل کوتر (; – ) دوچرخه سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
کارل کوتر (؛ زادهٔ ) دوچرخه سوار اهل آلمان غربی است.
آندژی ساپکوفسکی (؛ زادهٔ ) نویسنده، مقاله نویس، مترجم و اقتصاددان اهل لهستان است. ژانر فانتزی سبک مورد علاقهٔ وی است و مجموعه کتاب های فانتزی-حماسی وی با نام "ویجمین" که به انگلیسی "ویچر" ترجمه شد بر پایهٔ همین سبک است، از شهرت بسزایی برخوردار است. این مجموعه تاکنون به ۲۰ زبان دنیا ترجمه گردیده است. شرح حال. ساپکوفسکی دانش آموخته اقتصاد از کالج لودو است. تا پیش از روی آوردن به نوشتن کتاب، به عنوان نمایندهٔ ارشد فروش یک شرکت تجاری مشغول به کار گردید. وی کار ادبی خود را در ابتدا به عنوان مترجم و به ویژه آثار علمی-تخیلی آغاز نمود. او می گوید که اولین داستان کوتاه خود را با عنوان "ویچر"، به عنوان یک تفنن و تنها برای ورود به مسابقهٔ داستان های علمی-تخیلی مجلهٔ فانتزی لهستانی با نام فانتاستیکا نوشته است. در مصاحبه ای جداگانه نیز وی اذعان داشت که هنوز یک بازاریاب است و از چگونگی کسب و کار و توانایی در فروش بیشتر، آگاهی دارد. داستانی که وی نوشته بود، سرانجام در سال ۱۹۸۶ در مجلهٔ فانتاستیکا منتشر گردید و مجموع خوانندگان و منتقدان، نقدهای بسیار مثبتی به اثر داشتند. ساپکوفسکی یک چرخه داستان بر اساس دنیای ویچر ایجاد کرد
که شامل سه مجموعه داستان کوتاه و ۵ رمان بلند است. این چرخهٔ داستانی و بسیاری از آثار دیگر که بعدها پدیدآورد، او را تبدیل به یکی از نویسندگان فانتزی مشهور دهه ۱۹۹۰ لهستان نمود. شخصیت اصلی مجموعهٔ مشهور ساپکوفسکی، گرالت از ریویا است. گرالت یک شکارچی هیولا و موجودات اهریمنی است که از دوران کودکی آموزش های لازم را کسب نموده است. هر چند او در دنیای فانتزی گونه و تاریک قرار دارد اما اصل و پرنسیپ خود را حفظ نموده است. او گاهی خیره سر و لجوج است و گاهی مثل یک انسان شریف و سخاوتمند برخورد می نماید. گرالت با کارکتر فیلیپ مارلو که یکی از شخصیت های ساختگی ریموند چندلر و شخصیت الریک از سری رمان هایی به همین نام اثری از مایکل مورکاک قابل مقایسه است. چنین برآورد گردیده که دنیایی که ماجراهای گرالت در آن اتفاق می افتد، به شدت تحت تأثیر اسطوره های پاگانیسم اسلاوی است.
ویچر () عنوان مجموعه ای در ژانر خیال پردازی از نویسندهٔ لهستانی آندژی ساپکوفسکی است. شخصیت اصلی این مجموعه از داستان ها گرالت ریویایی در نقش یک شکارچی (از دید عوام جادوگر) دارای توانایی فراطبیعی است که با کمک تمرین ها و فعالیت های بدنی مخصوص، توانایی مبارزه و از میان برداشتن موجودات مرگبار اهریمنی و پلید را به دست آورده است. او همچنین با نام "گرگ سفید" و "قصاب بلاویکن" (نام یک اقلیم تسخیر شده توسط هیولاها) شناخته می شود. او با سفر به نقاط مختلف اقلیم، به شکار هیولاهایی می پردازد که مردمان سرزمین را آزار می دهند. از این مجموعه تاکنون سریال های تلویزیونی، بازی های ویدیویی و یک سری رمان مصور اقتباس گردیده. مجموعهٔ کامل این سری با عنوان "ویچر" یا همان "شکارچی هیولا" شناخته می شود. مجموعهٔ کامل این کتاب ها به زبان های مختلف و از جمله انگلیسی نیز ترجمه گردیده. ساپکوفسکی، زبان فراساخته ای برای مجموعه ایجاد کرد که بر پایهٔ زبان الف ها است. کتاب بر اساس فرهنگ فولکلور و کالت لهستان، جمهوری چک، مجارستان، اسلواکی، اوکراین، رومانی، روسیه، صربستان، بلغارستان و سایر کشورهای اروپای مرکزی و شرقی شکل گرفته. دنیای گرالت. دنیای
گرالت متشکل از چندین پادشاهی و دوک نشین است. از جمله مهم ترین آنها می توان به ایدرن(به پادشاهی دِماوِند)، کادوِن(به پادشاهی هِنسِلت)، ریویا(به پادشاهی مِیو)، ردینیا(با پادشاهی وِزیمیر)، تمریا(به پادشاهی فُلستِت)، سینترا، سیداریس، کوویر اسکِلیگِ، اشاره کرد. علاوه بر این، در این پنجگانه، امپراتوریِ گسترش طلبِ نیلفگارد نقش به سزایی ایفا می کند. در این کشورها علاوه بر انسانها، نژاد هایی دیگر دورف ها، اِلف ها، کوادرون ها و دورگه هایی از دو نژاد مختلف و دیگر موجودات افسانه ای زندگی می کنند. در حالی که دورف ها بیشتر به عنوان کارگر و جنگجو شناخته می شوند، اِلف ها توسط انسانها اغلب به عنوان موجوداتی فرومایه قلمداد می شوند که توأمان برانگیزاننده حس ترس و تحسین در انسان ها هستند. یکی از جنبه های مهم در داستان جنگ مابین اِلف ها و دیگر نمایندگان "مردم قدیم" علیه سرکوب و تسخیر جایگاه ایشان توسط انسان هاست. سرزمین های تحت کنترل انسان ها اساساً و در عمل توسط جادوگران کنترل می شود، که به عنوان مستشار در خدمت پادشاهان و خان های این سرزمین ها هستند. گرچه کشورهایی نیز مستثنی هستند؛ من جمله می توان به نیلفگارد، که در آن جادوگران
نقش کوچکی ایفا می کنند و تحت حکومت مستبدانه قیصر اِمهیر وار اِمرِییس قرار دارد و یا خان نشین های اسکِلیگِ و سینترا اشاره کرد. نمونهٔ دیگر دُل بلاتانا است، خان نشین متعلق به اِلف ها که در طول داستان ساخته و توسط فرانچسکا فیندابیر، الفی اصیل اداره می شود. اقتباس ها. در سال ۲۰۱۷، یک مجموعهٔ مشابه و اسپین آف (مشتق) از ویچر، در ۱۱ داستان کوتاه از ۱۱ نویسنده انتخاب گردید که از منتخبان رقابت در مجلهٔ فانتاستیکا بودند و این آثار توسط سوپر نووا منتشر گردید. در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۳ نیز دارک هورس کمیکز اعلام کرد که با همکاری سی دی پروجکت و بر اساس سری بازی های ویدیویی ویچر، مجموعه کمیکی منتشر نموده است. نخستین سری این مجموعه کمیک ها به نام "ویچر، خانهٔ شیشه ای" می باشد که طرح جلد آن توسط مایک میگنولا طراحی گردیده و در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۴ به چاپ رسید. دومین سری نیز به نام "ویچر، بچهٔ روباه" در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ منتشر گردید و در نهایت، سومین سری نیز با نام "ویچر، نفرین کلاغ ها"، در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۷ چاپ گردید. همچنین مجموعه تلویزیونی ویچر با اقتباس از مجموعه کتاب های ویچر درحال پخش از شبکهٔ سرویس استریم نتفلیکس است که فصل
اول و دوم آن پخش شده و برای فصل سوم تمدید شده است.
بارش رادیواکتیو یا بارش هسته ای یا غبار هسته ای ابرِ ذرات رادیواکتیو است که در نتیجهٔ منفجرشدن بمب هسته ای یا به وقوع پیوستن حادثه در نیروگاه هسته ای به وجود می آید. شکل گیری. هنگامی که یک بمب هسته ای، منفجر می شود توده ای از آتش و دود به وجود می آید که با سرعت ۵۰۰ کیلومتر در ساعت به هوا بلند می شوند و بر روی زمین بادی می وزد که سرعت آن ۳۰۰ کیلومتر در ساعت است که به سمت توده حرکت می کند. ذرات رادیواکتیو که از انفجار به وجود آمده اند، روی این مواد قرار می گیرند و به همراه آن بر زمین می ریزند. ذراتی که قطر آن ها بیش از دو میلی متر است، در نزدیکی محل انفجار فرود می آیند. ذراتی که کوچک ترند به لایه های بالایی اتمسفر انتقال پیدا می کنند و بسته به اندازهٔ خود و عواملی مانند سرعت و قدرت باد، امکان دارد صدها کیلومتر دورتر بر زمین بریزند.
انتونیو لاتوره گروئسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که برای باشگاه فوتبال پرسپولیس در لیگ برتر ایران بازی میکند. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به والنسیا و پی اس وی آیندهوون اشاره کرد.
موعد تحقیر () عنوان زمان خواری از مجموعهٔ حماسی و فانتزی ویچر، اثر آندری ساپکوفسکی است. نخستین چاپ کتاب مربوط به سال ۱۹۹۵ و به زبان لهستانی می باشد. در سال ۲۰۱۲ نیز این کتاب به زبان انگلیسی منتشر گردید. کتاب، عاقبت و سرانجام داستان قبلی، خون الف ها می باشد و پیش درآمدی است بر داستان بعدی به نام غسل تعمید آتش. ترجمه کامل فارسی آن توسط نشر آذرباد منتشر شده است.
غسل آتش () عنوان سومین داستان از مجموعهٔ حماسی و فانتزی ویچر، اثر آندری ساپکوفسکی می باشد. این کتاب اولین مرتبه در تاریخ ۱۹۹۶ به زبان لهستانی چاپ گردید و در سال ۲۰۱۴ نیز به زبان انگلیسی منتشر گردید. داستان کتاب ادامهٔ ماجرای کتاب قبلی، زمان خواری می باشد و پیش درآمدی است بر عنوان کتاب بعدی با نام برج پرستو. این کتاب در ایران توسط انتشارات آذرباد منتشر شده است.