Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زیمرمن توصیه کرد که در دیدار بعدی به یزدی بگوید که ارتش برنامه های جدی برای کودتا دارد. زیمرمن نیز در دومین دیدار با یزدی چنین کرد. در عصر ۱۶ ژانویه (اواخر دی ۱۳۵۷)، یزدی در یک دیدار ۵۰ دقیقه ای پیام خمینی را که به فارسی نوشته شده بود و کلمه به کلمه ترجمه می کرد، برای نماینده آمریکا خواند. او از این گفت که خمینی در حال حاضر برنامه ای برای بازگشت به ایران ندارد. در دومین دیدار، زیمرمن پاسخ سوالات یزدی را داد: زیمرمن همچنین از این گفت که مذاکرات میان نمایندگان خمینی و سران ارتش بسیار فوریت دارد و آمریکا می تواند در این مسئله کمک نماید. او توضیحاتی در رابطه با سخنرانی ساندرز در کنگره نیز ارائه داد و سپس، سوالاتی را از طرف آمریکا از خمینی پرسید: یزدی به این پرسش ها پاسخ نداد و دوباره بیان داشت که باید از روح الله خمینی جواب ها را بپرسد. ملاقات سوم. دو طرف در روز ۱۸ ژانویه با یکدیگر دیدار کردند. یزدی ابتدا پیام خمینی به آمریکا را خواند که از آمریکا خواسته بود تا از بختیار حمایت نکند و در آن از برنامه هایش برای ایجاد دولت انتقالی و تنظیم قانون اساسی جدید توضیح داده بود. یزدی مدعی است که پاسخ خمینی به نماینده آمریکا
بدین شرح است: پس از آن، یزدی از این گفت که ایران پس از انقلاب برنامه ای برای شرکت در اتفاقات منطقه نخواهد داشت. به گفته گری سیک، خمینی همچنین قول داد که حقوق اقلیت های مذهبی محفوظ خواهد ماند. زیمرمن سپس گفت: «شما گفته اید که می خواهید به جنگ و خونریزی داخلی خاتمه دهید. ما هم موافقیم و کوشش داریم. اما ترس و نگرانی ما این است که قبل از تماس با ارتش و سایر عوامل مهم و قابل توجه، معرفی و اعلام دولت موقت انتقالی به بروز ریسک های ثانوی منجر شود. علاقه مندیم نظریات آیت الله را بدانیم.» همان روز از واشینگتن به هایزر و سالیوان پیام فرستاده شد که به تلاش ها برای برقراری ارتباط میان نیروهای نظامی و مذهبی ادامه داده شود. دو روز بعد، خمینی در گفت وگو با مطبوعات فرانسوی کارتر را «شیطانی ترین مرد روی زمین» خواند و از ارتش خواست تا با مردم همکاری کند. ملاقات چهارم. ملاقات چهارم در ۲۴ ژانویه برابر با چهارم بهمن ۵۷ روی داد. زیمرمن در این دیدار به چهار مورد از جانب دولت خود اشاره کرد: به گفته گری سیک، یزدی در ادامه در رابطه با «یک حرکت و برخورد مستقیم خارجی» بحث کرد. او تأکید کرد که هرگونه اقدام ارتش به عنوان مخالفت آمریکا با
انقلاب تلقی خواهد شد. او عنوان داشت که خمینی می خواهد به ایران بازگردد تا به ناآرامی ها پایان دهد و از این گفت که دولت بختیار از نظر خمینی غیرقانونی است. یزدی به جز اشاره به پیام زیمرمن، توضیح دیگری در رابطه با این ملاقات نداده است. ملاقات پنجم. پنجمین و آخرین ملاقات در روز ۲۷ ژانویه برابر با هفتم بهمن ۵۷ برگزار شد. در این دیدار، زیمرمن عنوان می کند که برخی افراد خود را به عنوان نماینده خمینی معرفی کرده اند و با ما تماس گرفته اند، دولت آمریکا ضروری می داند که خمینی از این مسئله آگاه شود. با اصرار یزدی، زیمرمن از شخصی به نام «نوربخش» نام برد. یزدی می گوید من از تماس های میان شخصی به نام «مجتبی نوربخش» با آقای خمینی مطلع بودم، اما از اینکه او به عنوان نماینده خمینی درخواست ملاقات با مقامات آمریکایی را داشته، اطلاعی نداشتم. نماینده خمینی به زیمرمن پاسخ داد تا جایی که او اطلاع دارد پاسخ، منفی است، اما از خمینی خواهد پرسید و جواب قطعی را خواهد داد. سپس یزدی پیام خمینی برای آمریکا را خواند. این پیام توسط بی بی سی، گری سیک و خود ابراهیم یزدی روایت شده. در گزارش بی بی سی، آمده است.اما یزدی بی بی سی را متهم به تحریف ک
رده است و نوشته که خمینی گفته ما با «مردم آمریکا» مشکلی نداریم، درحالی که در گزارش بی بی سی آمده است که ما با «آمریکایی ها» مشکلی نداریم. متن این پیام به نقل از یزدی این چنین است: در این مقطع، بختیار با بازگشت خمینی مخالفت می کرد و از طرح هایی برای مقابله با آن خبر داده بود از جمله فرستادن هواپیمای خمینی به جزیره قشم تا در تهران برابر رسانه ها قرار نگیرد. سیک مدعی شده که برخی ژنرال های ارتش شاهنشاهی پیشنهاد داده اند تا خمینی و همراهانش در قشم بازداشت شوند و ۵۰ هزار نفر از حامیان مردمی او در یک حمله رعدآسا کشته شوند. خمینی البته عنوان داشت بستن فرودگاه ها مانع از ورود او به ایران نخواهد شد زیرا طرفداران او، اعم از نظامی و غیرنظامی منتظر هستند تا او دستور دهد تا فرودگاه ها را به «زور» باز کنند. سایر دیدارهای فرستادگان خمینی و نمایندگان آمریکا. روابط نمایندگان خمینی با سفیر آمریکا در ایران. بی بی سی همچنین گزارش داد که در نهم نوامبر ۱۹۷۸ (آذر ۵۷)، ویلیام سالیوان، سفیر وقت آمریکا در ایران، به کابینه کارتر اطلاع داده که «کار شاه تمام است». سالیوان به کارتر توصیه کرد که هرچه سریع تر شاه و مهم ترین ژنرال هایش را از
ایران خارج کرده و با خمینی و ژنرال های کم نفوذتر به یک توافق دست پیدا کند. سالیوان پس از دیدار با ابراهیم یزدی، از این گفته بود که «یزدی برخلاف بسیاری از مخالفان دیگر درک می کند که بزرگ ترین مانع تأسیس حکومت آینده، ژنرال های شاه هستند نه بختیار.» در گزارش سالیوان آمده است که «یزدی تا حدی مانند خمینی کوچک می ماند. آرام است؛ ملایم صحبت می کند و بسیار بسیار باهوش است». ابراهیم یزدی در خانه برادرش در تهران، با دستیار سالیوان یعنی ورج لمبراکیس دیدار کرده است. دستیار سالیوان از این گفته بود که یزدی انتظار دارد که آمریکا ژنرال های ارتش را تشویق کند که دست از «وفاداری قبیله وار» به شاه بردارند، زیرا او آنان (ژنرال ها) را خطری بلند مدت برای جمهوری اسلامی می دید. چند روز بعد از پیروزی انقلاب، چهار تن از ژنرال های بلندپایه ارتش به حکم صادق خلخالی و به تأیید خمینی اعدام شدند. این افراد که در ساعت ۱۱ روز ۲۶ بهمن ۱۳۵۷ اعدام شدند، سرلشکر منوچهر خسروداد (فرمانده هوانیروز)، سرلشکر رضا ناجی (فرماندار نظامی اصفهان)، ارتشبد نعمت الله نصیری (رئیس پیشین ساواک) و سپهبد مهدی رحیمی بودند. دو روز پیش از اعدام، گزارش بازجویی آنان از تل
ویزیون پخش شد. سفیر آمریکا در گزارش خود در این رابطه، نوشته است: دیدار سالیوان با موسوی اردبیلی و بازرگان. بر اساس اسناد منتشر شده، سفیر آمریکا، ویلیام سالیوان، همچنین با موسوی اردبیلی و مهدی بازرگان نیز دیدار داشته است. مکان این دیدار دو ساعته که در چهارم بهمن ۱۳۵۷ روی داده است، مشخص نیست اما عباس امیر انتظام در خاطراتش ذکر کرده که دو طرف در خانه فریدون سحابی (پسر بزرگ یدالله سحابی، از رهبران نهضت آزادی) در محله قیطریه تهران دیدار داشته اند. سالیوان در ابتدا انتظار داشته که با بازرگان و بهشتی ملاقات کند، اما با بازرگان و «چهره ای ناآشنا» روبرو شده است. ویلیام سالیوان که خود از طرفداران برکناری شاه و سازش میان انقلابیون و ارتش بود، هجدهم دی همان سال در گزارشی به واشینگتن نوشته بود: «روحانیت برای کمک به احیای ثبات در بخش عمومی در حال سازمان یافتن است. حتی اگر برای لحظه ای بازرگان را هم کنار بگذاریم، بخش قابل ملاحظه ای از مخالفان در صورتی که شاه برود به گذار سیاسی مسالمت آمیز متعهد هستند». اینگونه که پیداست، سفیر آمریکا پس از این دیدار حتی نسبت به قبل هم به روحانیون خوش بین تر هم شده بود. او در توصیف «ملا موسوی
» به واشینگتن نوشت: «افراطی نیست و به نظر می رسد پذیرای منطق باشد». بنا بر این اسناد، موسوی اردبیلی در این دیدار به سالیوان گفته است: سالیوان بازرگان را «قد کوتاه»، «مهربان» و «صادق» توصیف کرده است، اما از این گفته که او «محکم» و «بانفوذ» نیست. در ادامه گزارش سالیوان به واشینگتن آمده: «موسوی فقط فارسی و عربی صبحت می کند، به همین دلیل گفتگو به زبان فرانسه با بازرگان انجام شد و بازرگان هم برای ملا ترجمه کرد (...) بازرگان چیز زیادی نداشت که بگوید و با حالتی بسیار محترمانه به عنوان رابط رهبری دینی رفتار کرد». سفیر سابق آمریکا ادامه می دهد: «باوجود این استدلال ها، موسوی اذعان کرد که قانون اساسی فعلی هنوز معتبر است؛ نیروهای مسلح قانونی هستند؛ تجمعات و اعلامیه ها نمی تواند مبنای قانونی دولت خمینی باشد؛ باید مانع درگیری نیروهای مسلح و هواداران خمینی شد و این خطر هست که شوروی از برنامه تشکیل دولت موقت سوءاستفاده کند. طرفداران خمینی می توانند به طور اصولی با خواسته بختیار برای برگزاری انتخابات آزاد موافقت کنند». سالیوان همچنین به نمایندگان روح الله خمینی هشدار داد که مقابله با دولت بختیار می تواند به جنگ داخلی منجر شود
. او در گزارشش به کاخ سفید در این رابطه نوشته: «به نظر رسید که آن ها کاملاً از این مسئله باخبرند و گفتند که امیدوارند که از درگیری جلوگیری شود». مهدی بازرگان نیز این دیدار را در کتاب خاطراتش تأیید کرده است. او می نویسند: با این حال، در اسنادی که پس از تصرف سفارت آمریکا توسط دانشجویان پیروی خط امام منتشر شد، هیچ اشاره ای به این دیدار نشده است. گزارش سایروس ونس. این گزارش فاش کرد که در ژانویه ۱۹۷۹ (دی ۵۷)، سایروس ونس، وزیر خارجه دولت کارتر، در پیامی به سفارت های آمریکا در تهران و پاریس نوشت: سایروس ونس همچنین در دیدار یک ساعت و نیمه نماینده خمینی، شهریار روحانی، با مقامات ارشد وزارت خارجه نیز حضور داشت. او به کاخ سفید نوشت شهریار روحانی از این گفته «رهبری انقلاب را شخصیتی صاحب کرامت برعهده دارد که قدرت را در دست نخواهد گرفت و مانند لنین و مائو تسه تونگ ماهیت دموکراتیک مبارزه را تغییر نخواهد داد». دیدار با اندرو یانگ. دو نماینده خمینی، یعنی شهریار روحانی و رضا صدر، روز پیش از پیروزی انقلاب اسلامی با اندرو یانگ، نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد دیدار کردند. یانگ پس از این دیدار، در گزارشی به کاخ سفید می نویسد: ش
هریار روحانی در این دیدار گفته بود: «رهبران نهضت هیچ تمایلی به انتقام گرفتن ندارند. افسرانی که می خواهند در ایران بمانند می توانند مشمول عفو شوند.» سفر ژنرال هایزر به ایران. رابرت هایزر، ژنرال چهار ستاره آمریکایی در ۱۴ دی ۵۷ به تهران سفر کرد و در ۱۴ بهمن از کشور خارج شد. این سفر در ظاهر برای نشان دادن پشتیبانی آمریکایی از شاه به ایران فرستاده شده بود، اما بی بی سی می گوید که او برای جلوگیری از کودتای نظامی به تهران سفر کرده بود. گری سیک نیز مامورت هایزر را ایجاد ارتباط میان طرفداران خمینی و سران ارتش عنوان می کند. اندرو اسکات کوپر، مورخ آمریکایی که تلگراف های هایزر از تهران به واشینگتن را بررسی کرده است، هدف او را جلوگیری از کودتای نظامی می داند. با این حال خود هایزر این مسئله که او برای هموار کردن سقوط شاه به تهران سفر کرده بود را تکذیب می کند، هرچند گزارش او از تهران به واشینگتن از حالت طبقه بندی خارج نشده است. محمدرضاشاه پهلوی همچنین باور داشت که هایزر منجر به سقوط او شد. وی در کتابش گفته ای از ژنرال ربیعی را نقل می کند که وی عنوان داشته که «ژنرال هایزر شاه را مانند موش مرده ای از ایران بیرون انداخت». به گ
فته گری سیک، هایزر در گزارش خود به کاخ سفید اطلاع داد که به صورت روزانه، دست کم پانصد تا هزار نفر از ارتش فرار می کنند. با این حال، او معتقد بود که این عدد در مقابل تعداد اعضای ارتش که نزدیک به نیم میلیون نفر بودند، چندان مسئله جدی ای به حساب نمی آمد. اما در پاریس، خمینی این مسئله را از دست رفتن آخرین امید شاه می دانست: یک روز پیش از ترک ایران توسط شاه، برژینسکی نیز به هرولد براون، وزیر دفاع آمریکا، در تیمی که از طریق تلفن با هایزر در ارتباط بودند، اضافه شد. هایزر به برژینسکی گزارش داد که سران ارتش با خروج شاه بسیار مضطرب هستند. برژینسکی پرسید که آیا نیروهای مسلح هیچ برنامه ای برای روزهای پیش رو در صورت شکست خوردن بختیار دارند یا خیر؟ و هایزر پاسخ داد که تمام گزارش هایی که پیش از این در این باره منتشر شده است، کذب است و آنان تنها در چهار، پنج روز اخیر شروع به برنامه ریزی کرده اند. هایزر به واشینگتن اطلاع داد که او به روشنی به سران ارتش گفته است که تنها در صورتی باید دست به اقدام نظامی بزنند که «نخست وزیر بختیار اعلان وضعیت اضطراری کند» و نظامیان برای برقراری ثبات به او یاری رسانند. به گفته کوپر، بر اساس گزارش
ی که وزیر دفاع براون به کارتر داده است، سپهبد امیرحسین ربیعی، فرماندهٔ نیروی هوایی ایران، در بیست و دوم دی ماه به هایزر اطلاع داده است که نیروهای نظامی برنامه دارند تا پس از خروج شاه کنترل اوضاع را در دست بگیرند، اما ژنرال هایزر به شدت آنان را از این تصمیم برحذر داشته است. در گزارش براون آمده است که «نظامیان را به پشتیبانی قاطع از بختیار برای تشکیل یک دولت واقعی و تلاش در بازگرداندن نظم به کشور فرا می خواند. ربیعی با اکراه این طرح را می پذیرد». براون در گزارش به کارتر، از این مذاکرات میان نظامیان و اسلام گرایان که توسط هایزر ترتیب داده است، می گوید: «با اصرار و فشار هایزر مذاکرات گسترده ای برای اینکه نظامیان همکاری نزدیکی با برخی رهبران مذهبی داشته باشند، صورت گرفت. ربیعی، با این حال، همچنان علاقه ای به این کار نشان نمی داد». واکنش ها. در ایران. خامنه ای. پس از انتشار این گزارش، مقامات جمهوری اسلامی آن را تکذیب کردند و گفتند خمینی هیچ ارتباطی با آمریکا برقرار نکرده است. سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی گفت که این گزارش بر اساس اطلاعات جعلی منتشر شده است. ابراهیم یزدی. انتشار گزارشی در رابطه با این ملاقات
ها توسط بی بی سی، واکنش ابراهیم یزدی را نیز به همراه داشت. او تأیید کرد که خمینی با دولت آمریکا در ارتباط بوده است، اما عنوان داشت که این کارتر بود که به رهبر انقلاب اسلامی پیام فرستاده بود و نه اینکه خمینی به سراغ رئیس جمهور آمریکا رفته باشد. در بخشی از واکنش ابراهیم یزدی آمده است: یزدی همچنین گفت که برخلاف گفته بی بی سی، آمریکا و خمینی از سه کانال با یکدیگر در ارتباط بودند: او عنوان داشت که گری سیک نخستین کسی بود که پیام های مبدل شده را در کتابش منتشر کرد که انتشار این کتاب به سال ۱۹۸۵ بازمی گردد. سعید حجاریان. سعید حجاریان، از چهره های اصلاح طلب، از این گفت که خبرنگار بی بی سی چون به اسرائیل گرایش دارد، این گزارش را افشا کرده است و هدفش تخریب دولت حسن روحانی است. روهام الوندی. روهام الوندی، نویسنده «نیکسون، کیسینجر و شاه: ایران و آمریکا در جنگ سرد» در مقاله ای که در گاردین منتشر شده بود، این مسئله را «پارانویای ایرانی ها که توسط بی بی سی به آن دامن زده شده است» خواند. او عنوان داشت که دولت کارتر برنامه ای برای رها کردن شاه و باز کردن راه برای ورود خمینی نداشته است و تنها در واکنش نشان دادن «دیر عمل کرده اس
ت». عباس میلانی. به گفتهٔ میلانی، دولت آمریکا برای یافتن جایگزین حکومت محمدرضا پهلوی، هم از طریق سفارت آمریکا در پاریس و هم از طریق سفارت آمریکا در تهران با خمینی و اطرافیانش وارد مذاکره شد. به علاوه، کارتر، هایزر را به ایران فرستاد که امرای ارتش را از انجام کودتای نظامی بر حذر دارد. در تهران، هایزر به همراهی و همکاری ژنرال گست، با سران ارتش در تماس بودند و در صدد بودند تا اسباب تماس امرای ارتش و نیروهای طرفدار خمینی را فراهم کنند. دولت آمریکا در آغاز بحران، تمایلی به تماس با خمینی را نداشت؛ ولی وقتی سرنوشت شاه، قطعی به نظر می رسید، آمریکا بر آن شد که مستقیم با خمینی تماس برقرار کند و از چند و چون نظراتش اطلاعاتی کسب کند. هم او در پاریس و هم طرفدارانش در تهران، به سوالاتی که آمریکایی ها طرح کرده بودند پاسخ دادند. در پاریس، خمینی، شماری از طرفداران خود را که اغلب در غرب تحصیل کرده بودند و در گروه های مذهبی طرفدار دموکراسی فعالیت داشتند، بسان نمایندگان و سخنگویان غیررسمی خود برگزید. از این دسته می توان ابوالحسن بنی صدر، ابراهیم یزدی و صادق قطب زاده نام برد. اما در تهران، خمینی، شورایی به نام شورای انقلاب را که
هدایتش در دست روحانیون بود را مسئول اداره امور روزمره حرکت دموکراتیک مردم کرد. برخی از اعضای این شورا به ویژه آن ها که در نهضت آزادی عضویت داشتند، با سفارت آمریکا در ایران در تماس بودند و در همسو کردن دولت آمریکا با اهداف خمینی، نقش کلیدی بازی کردند. در نتیجه این تماس ها، سالیوان (سفیر آمریکا در ایران) بالاخره به این نتیجه رسید که جنبش اسلامی ای که تحت سیطره طرفداران خمینی است، به مراتب بیشتر از آنچه گمان می رفت، متشکل و روشن اندیش و توانا در مقابله با کمونیسم هستند. سالیوان حتی متقاعد شده بود که این نیروها چه بسا بتوانند به رغم ظاهرشان، چیزی شبیه به دموکراسی غربی ایجاد کنند. یازده روز بعد از خروج شاه از ایران، خمینی پیام شخصی برای آمریکا ارسال کرد. در متن پیام ترکیبی از تهدید و تطمیع می توان مشاهده کرد. خمینی می گفت برای احتراز از فاجعه، آمریکا باید به ارتش ایران و بختیار بگوید که دست از دخالت در امور ایران بردارند؛ و ترجیحش این است که راه حلی مسالمت آمیز برای حل معضل ایران سراغ کند. البته از چند هفته قبل از این پیام، هم او و هم همراهانش در پاریس و نیز متحدانش در ایران با مقامات آمریکایی وارد مذاکراتی مفصل ش
ده بودند. در آمریکا. واکنش گری سیک به انتشار گزارش بی بی سی. گری سیک، یکی از اعضای سازمان امنیت ملی آمریکا در زمان روی دادن انقلاب اسلامی، پس از انتشار این گزارش اعلام داشت که اطلاعات منتشر شده واقعی و درست هستند. البته او گفت از اینکه خمینی در زمان کندی نیز تلاش کرده بود با دولت آمریکا ارتباط برقرار کند، بی اطلاع است. با این حال، گری سیک گفت که او این اطلاعات را در دهه هشتاد در کتابش با نام «همه سقوط می کنند» منتشر کرده است و گزارش جدید بی بی سی، یک «افشاگری» نیست چون سه دهه است که همه از آن خبر دارند. او جنجالی که بر سر انتشار این اطلاعات به راه افتاده را «طوفانی در یک قوری» توصیف کرد. وی البته انتقاداتی را به گزارش بی بی سی نیز وارد کرد. او گفت که در تلگراف سالیوان به کاخ سفید در نوامبر ۱۹۷۸ هیچ اشاره ای به این نشده است که «کار شاه تمام است». گری سیک همچنین ادعاهای دیگری در رابطه با روابط میان خمینی و آمریکا پیش از انقلاب نیز مطرح کرد: «شاه و بختیار از ملاقات میان یزدی و زیمرمن در هتلی در نوفل لوشاتو اطلاع داشته اند. شخص شاه برای جلوگیری از افزایش تلفات و کشته شدگان انقلاب، از این دیدار حمایت کرده بود.» او
ادامه داد: «ملاقات حول محور نقش ارتش ایران در انقلاب بود. هر دو طرف به دنبال این بودند که از هرج و مرج جلوگیری کنند. آمریکا می خواست ارتش به همین شکل به کار خود ادامه دهد، درحالی که نزدیکان خمینی از یک کودتای نظامی در هراس بودند.» سیک گفت که این مذاکرات «بی نتیجه» بودند. گرچه در گزارش این رویداد توسط بی بی سی به نقل از خمینی آمده است که او «هیچ دشمنی ای با آمریکا نخواهد داشت»، سیک گفت کسی در دولت آمریکا از گفته های خمینی در مورد حقوق بشر و دموکراسی اینگونه برداشت نکرد که او مایل به ادامه روابط با آمریکاست.
سعد صایل معروف به سلمان ابو الولید (زاده ۱۹۳۲-درگذشته ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۲ در لبنان) رئیس دستگاه امنیتی سازمان فتح و مؤسس تیپ یرموک. او نقش بارزی در بازسازی دستگاه های نظامی انقلاب فلسطین و آموزش نیروها در کنار یاسر عرفات، خلیل الوزیر، محمد یوسف النجار و دیگران داشت. سال های اولیه زندگی. وی در روستای کفر قلیل در استان نابلس فلسطین به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان جا سپری کرد. تحصیلات. صایل در حالی که ۱۹ سال داشت، راهی اردن شد و به ارتش آن پیوست. صایل در دانشکده نظامی اردن، دوره های ویژه و تخصصی نظامی را سپری کرد و پس از طی مدارج نظامی، به فرماندهی تیپ پیاده "حسین بن علی" منسوب شد. صایل در سال ۱۳۳۳ شمسی دوره مهندسی نظامی رادر انگلستان، سال ۱۳۳۷ دوره طراحی پل را در عراق، سال ۱۳۳۸ مجدداً دوره مهندسی نظامی را در انگلیس گذراند. سال ۱۳۳۹ پس از طی دوره پیشرفته مهندسی نظامی در ایالات متحده، به دانشکده فرماندهی و ستاد آمریکا پیوست و سال ۱۳۴۴ دوره دفاع هوایی را در کشور مصر طی کرد. او دوره های ویژه ای را در اتحاد جماهیر شوروی پشت سر گذاشت. در سال ۱۳۴۴ شمسی سعد صایل همراه قیام فلسطین شد. وی در خرداد ۱۳۴۶ به عض
ویت جنبش فتح درآمد. پس از خروج نیروهای فلسطینی از اردن در سال ۱۳۴۹، صایل همراه با جمع کثیری از افسران تیپ خود به نیروهای انقلابی فلسطین پیوست. وی با گرد آوردن افسران انقلابی اردنی، تیپ یرموک را تأسیس کرد که در سال های بعد، در لبنان و فلسطین نقش فعالی ایفا کرد. سال ۱۳۵۹ به عضویت کمیته مرکزی فتح درآمد و هدایت اتاق عملیات مرکزی و فرماندهی نیروهای مشترک فلسطینی لبنانی را برعهده گرفت. در خرداد 1361 به دنبال محاصره بیروت توسط نیروهای اسراییلی، سعد صایل از برجسته ترین فرماندهان میدانی بود؛ به خاطر همین در بین نیروهای مقاومت به "مارشال انقلاب" معروف شد. درگذشت. وی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۲ در لبنان توسط گروه ابونضال ترور شد. وی در مقبره الشهدای اردوگاه یرموک در جنوب دمشق دفن شد.
وست چستر (به انگلیسی: West Chester) یک بخش مسکونی در ایالات متحده آمریکا و مرکز شهرستان چستر، پنسیلوانیا است. وست چستر ۴٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۴۶۱ نفر جمعیت دارد و ۱۳۵٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
فضا و زمان مطلق در فیزیک و فلسفه مفهومی است دربارهٔ ویژگی های جهان. در فیزیک، فضا و زمان مطلق می تواند یک دستگاه ترجیحی باشد. قبل از نیوتن. نسخه ای از مفهوم فضای مطلق (به معنای یک چارچوب مرجع) را می توان در فیزیک ارسطویی مشاهده کرد. رابرت وستمن می نویسد که بخش کوچکی از مفهوم فضای مطلق را می توان در اثر کلاسیک نیکلاس کوپرنیک یعنی درباره گردش افلاک آسمانی مشاهده کرد، که کوپرنیک در آن از مفهوم ستارهٔ بی حرکت استفاده می کند. نیوتن. در اصل توسط سر ایزاک نیوتن در فلسفهٔ طبیعی اصول ریاضیات "معرفی شد"، مفاهیم زمان و فضای مطلق، یک مبنای تئوریک را فراهم آورد که باعث تسهیل مکانیک نیوتنی شد. به گفته نیوتن، زمان و فضای مطلق به ترتیب جنبه های مستقل واقعیت عینی هستند: زمان مطلق، حقیقی و ریاضیاتی، به خودی خود و از طبیعت خود به طور مساوی و بدون در نظر گرفتن هر عامل خارجی جریان میابد و نام دیگرش «استمرار» است:زمان نسبی، آشکار و مشترک، یک اندازه گیری محسوس و ظاهری از استمرار با مضمون حرکت است (چه معقول و چه بی نظیر)، که معمولاً به جای زمان حقیقی مورد استفاده قرار می گیرد. به گفته نیوتن، زمان مطلق مستقل از هر درک و پیشرفت در سرع
ت ثابت در سراسر جهان است. بر خلاف زمان نسبی، نیوتن معتقد بود که زمان مطلق غیرقابل شناسایی است و تنها ممکن است به صورت ریاضی درک شود. به عقیده نیوتن، انسان ها تنها قادر به درک زمان نسبی که همان اندازه گیری اشیا قابل درک در حرکت است، هستند (مانند ماه یا خورشید). از این حرکات است که گذر زمان را متوجه می شویم. فضای مطلق به طور طبیعی و بدون توجه به هیچ عامل خارجی، همیشه یکسان و غیرقابل حرکت می ماند. فضای نسبی یک بعد متحرک یا اندازه گیری از فضای مطلق است به طوری که حس های ما توسط موقعیت آن نسبت به جرم تعریف می شود، که به صورت فاحشی فضای غیرقابل جابجایی در نظر گرفته شده است. حرکت مطلق انتقالی است از مکان مطلق در دیگری و حرکت نسبی انتقالی است از یک مکان نسبی در دیگری… -ایساک نیوتن این مفاهیم این منظور را می رساند که فضا و زمان مطلق به رویدادهای فیزیکی بستگی ندارد، بلکه پس زمینه یا مرحله ای است که در آن پدیده های فیزیکی رخ می دهد. به این ترتیب، هر جسم دارای حرکت مطلق نسبت به فضای مطلق است، به طوری که یک شی یا باید در وضعیت بی حرکتی مطلق باشد یا با یک سرعت مطلق حرکت کند. نیوتن برای حمایت از دیدگاه هایش برخی نمونه های ت
جربی را ارائه داد: به عقیده نیوتن، یک کره منزوی که در حال چرخش است، می توان با توجه به انبساط محور استوایی آن نتیجه گرفت که محور آن نسبت به فضای مطلق می چرخد، و از یک جفت از کره های منزوی که توسط یک طناب گره خورده اند می توان نتیجه گرفت که با توجه به کشش نخ، کره های منزوی در حال چرخش مطلق نسبت به مرکز گرانش (مرکز باری) خودشان اند. دیدگاه های متفاوت. از لحاظ تاریخی، مفهوم متفاوتی از فضا و زمان مطلق وجود داشته است. گوتفرید لایبنیتس معتقد بود که فضا به جز موقعیت مکان نسبی جرم، معنی دیگری ندارد، و زمان صرفاً به معنای حرکت نسبی جرم است. جورج برکلی پیشنهاد کرد که، بدون هیچ مرجع، نمی توان فرض کرد که یک کره در یک جهان خالی دیگر، بتواند بچرخد و یک جفت کره بتوانند نسبت به یکدیگر تغییر کنند، اما نه حول مرکز ثقل آن، نمونه ای که بعدها توسط آلبرت اینشتین در توسعه نسبیت عام برگزیده شد. ارنست ماچ فرم جدیدی از این اعتراضات را بیان کرد. اصل ماخ پیشنهاد می کند که مکانیک کاملاً مربوط به حرکت نسبی اجسام است و به ویژه جرم تعریفی از چنین حرکت نسبی است؛ بنابراین، برای مثال، یک ذرهٔ تک در یک جهان بدون هیچ جسم دیگری، باید جرمی معادل ص
فر داشته باشد. به گفته ماخ، نمونه نیوتن به سادگی نشان دهنده چرخش نسبی حوزه ها و بخش عمده ای از جهان است. «بر این اساس ما می گوییم یک جسم تغییری در مسیرش یا در سرعتش ایجاد نمی شود، ادعای ما چیزی بیش از یک اشاره کوتاه به "کل جهان نیست".» -ارنست ماخ این دیدگاه ها در مقابل فضا و زمان مطلق ممکن است از یک موضع مدرن به عنوان یک تلاش برای معرفی تعاریف مؤثر برای فضا و زمان، چشم انداز روشن در نظریه نسبیت خاص دیده شود. حتی در زمینه مکانیک نیوتنی، دیدگاه مدرن این است که فضای مطلق غیر ضروری است. در عوض، مفهوم دستگاه مرجع لخت، مقدمه ای را تعیین کرده است، یعنی یک مجموعهٔ ترجیحی از دستگاه های مرجع لخت که به صورت یکنواخت به نسبت یکدیگر حرکت می کنند. قوانین فیزیک بر اساس نسبیت گالیله از یک مرجع لخت به دیگری تغییر می کنند، که منجر به اعتراض هایی راجع به فضای مطلق می شود، که توسط میلوتین بلاگویویچ شرح داده شده است: نیوتن بشخصه نقش دستگاه های لخت را شناسایی کرد. حرکت اجسام، در یک فضای تعریف شده، در میان خودشان یکسان اند، چه فضا بدون حرکت و چه به طور یکنواخت در یک خط راست در حال حرکت باشد. به عنوان یک مسئله مهم، دستگاه های لخت اغل
ب به عنوان دستگاه های متحرک در ارتباط با ستارگان ثابت در نظر گرفته می شوند. برای اطلاعات بیشتر به مبحث دستگاه لخت مراجعه کنید. نسبیت خاص. مفاهیم فضا و زمان قبل از پیشرفت نسبیت خاص جدا بررسی می شدند که نسبیت خاص این دو را به هم مرتبط کرد و نشان داد که هر دو به حرکت دستگاه لخت وابستگی دارد. در نظریهٔ انیشتین ایدهٔ فضا و زمان مطلق با مفهوم فضازمان در نسبیت خاص و فضازمان خمیده در نسبیت عام جایگزین شدند. همزمان بودن مطلق به همخوانی وقایع در زمان، در مکان های مختلف در فضا به نحوی که در همه دستگاه های لخت توافق شده است، اشاره دارد. نظریه نسبیت هیچ مفهومی از زمان مطلق ندارد چون نسبیت همزمانی است. یک رویداد که به طور همزمان با رویداد دیگری در دستگاه لخت رخ می دهد ممکن است در گذشته یا آینده ای متفاوت از آن رخداد در دستگاه لختی متفاوت باشد که همزمان بودن مطلق را نفی می کند. انیشتین. به نقل از آخرین نوشته هایش، انیشتین مبحث اتر با «خواص فضا» را شناسایی کرد، که این واژه به طور معمول استفاده نمی شود. انیشتین بیان کرد که در نسبیت خاص «اتر» به اندازهٔ ژئودزیک مطلق نیست بنابراین ساختار فضازمان به وجودیت ماده بستگی دارد. برای
انکار اینکه در اتر در نهایت فرض می شود که فضا در هر حال هیچ خصوصیت فیزیکی ندارد. واقعیت های اساسی مکانیک با این نگرش همخوانی ندارد. برای حرکت مکانیکی سیستم مجازی که آزادانه در فضای خالی شناور است نه تنها به حالتهای نسبی و سرعتهای نسبی بستگی دارد بلکه به حالت چرخش نیز بستگی دارد که به طور فیزیکی ممکن است به مشخصاتی که به سیستم اختصاص دارد اخذ شده باشد. برای آنکه بتوان چرخش یک سیستم را به عنوان یک چیز واقعی ترسیم کرد، نیوتن فضا را عینی می کند. از زمانی که او فضای مطلق با اجسام واقعی را طبقه بندی کرد، برای او چرخش نسبت به یک فضای مطلق مفهومی است واقعی. نیوتن کمتر فضای مطلق خود را «اتر» می نامید. چیز ملتزم دیگر آن است که علاوه بر اجسام قابل رویت چیز دیگر که قابل درک نیست باید واقعی به نظر برسد تا شتاب یا چرخش را قادر به این سازد که به عنوان مفهومی واقعی تلقی شود. -آلبرت انیشتین اتر و تئوری نسبیت به علت اینکه دیگر ممکن نبود دربارهٔ مفهوم مطلق همزمانی در مکانهای مختلف در اتر حرف زده شود، اتر چهار بعدی شد، زیرا هیچ راه عینی دیگری برای مرتب سازی حالتهای آن توسط زمان نبود. با توجه به نسبیت خاص هم، اتر مطلق بود، به دلی