Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حسین بهاروند (زادهٔ ۶ اسفند ۱۳۵۰) دانشمند ایرانی، محقق در حوزه زیست شناسی و عضو هیئت علمی پژوهشگاه رویان، برگزیدهٔ مقیم کشورهای اسلامی جایزه مصطفی ۲۰۱۹، برندهٔ جایزهٔ TWAS در سال ۲۰۱۹ و عضو پیوستهٔ فرهنگستان علوم است. از بهاروند به عنوان پدر سلول های بنیادی ایران یاد می شود. زندگی. بهاروند در ۶ اسفند ۱۳۵۰ در اصفهان به دنیا آمد. پدر و مادرش از اهالی خرم آباد هستند. او در سال ۱۳۷۳ از دانشگاه شیراز مدرک کارشناسی، و در سال ۱۳۷۵ از دانشگاه شهید بهشتی مدرک کارشناسی ارشد، و سال ۱۳۸۳ از دانشگاه خوارزمی موفق به دریافت مدرک دکترای در زمینه زیست شناسی تکوینی گردید. در سال ۱۳۷۴ به پژوهشگاه رویان پیوست، و سال ۱۳۸۲ گروه سلول های بنیادی، و در سال ۱۳۸۹ پژوهشکده زیست شناسی و فناوری سلول های بنیادی را تأسیس کرد. فعالیت. او در سال ۱۳۸۲ برای اولین بار سلول های بنیادی جنینی انسانی و موشی را در ایران تولید کرد و در سال ۱۳۸۷ به همراه همکارانش موفق به تولید سلول های بنیادی پرتوان القائی انسانی و موشی شد. جوایز. تا کنون از او بیش از ۳۵۰ مقاله علمی بین المللی، و چهار کتاب به زبان انگلیسی توسط انتشارات Springer و John Wiley به چاپ رسید
ه است. وی تا کنون موفق به کسب ۳۰ جایزه ملی و بین المللی شده است. به پاس خدمات ارزشمند ایشان مراسم تکریمی به همت بنیاد نخبگان استان لرستان، و با همکاری دانشگاه علوم پزشکی لرستان در سال ۱۳۹۸ با حضور جمعی از مسئولان، استادان دانشگاه، دانشجویان و برتر برای ایشان برگزار شد.
غده چوبی یا غده لیگینی () مخزنی از مواد غذایی و آب در پای برخی درختان و گیاهان دیگر جهت تجدید حیات در مقابل عوامل مخرب به ویژه خشکسالی و آتش سوزی است. غده چوبی یک برجستگی چوبی تاج ریشه برخی از گیاهان است که برای حفاظت علیه نابودی ساقه گیاه، ازجمله در پی وقوع آتش سوزی، کاربرد دارد. بسیاری از گیاهان وابسته به خانواده های گوناگون اندام های محافظ زیرزمینی به وجود آورده اند. این اندام ها گیاهان منفرد را قادر می سازد تا به هنگام از بین رفتن بخش هوایی در اثر چریدن یا آتش سوزی و سایر پیشامدها جست های جدید تولید کنند. بیشتر اکالیپتوس ها دارای یک این اندام محافظ یعنی غده چوبی هستند. غده های لیگنینی در مرحله اولیه تولید نهال ها به صورت برجستگی هایی در داخل گوشه میان برگچه ها و گاهی میان چند جفت برگ اولیه نهال تشکیل می شوند. این برجستگی ها در اطراف ساقه به هم می پیوندند و در امتداد یقه به سمت پایین تا می شود و به صورت کلی یا جزئی در داخل خاک پنهان می شوند. این غده ها دارای استعداد بالقوه تولید فراوان جست های برگ دار هنگامی که بخش هوایی از بین می رود هستند. بنابراین غدد چوبی به عنوان ساختارهای ساقه ای دارای زمین گرایی (ژئ
وتروپیسم) مثبت قلمداد می شوند. آنها همچنین اندام های ذخیره کننده ای هستند که در درون خود مواد غذایی را جمع می کنند. هنگامی که قسمت هوایی نهال جوان به صورت تصادفی از بین می رود، مواد غذایی ذخیره شده در غده لیگنینی موجب تولید جست های تازه می گردد که معمولاً نیرومندتر از جست های قبلی هستند. جست ها بلندتر رشد می کنند و موجب ذخیره تازه ای از مواد غذایی می شوند.
در محاسبات توزیع شده، کد در صورت تقاضا (به انگلیسی: Code on demand) به فناوری گفته می شود که به درخواست نرم افزار سرویس گیرنده، کد نرم افزارهای اجرایی را از رایانه سرور به رایانه سرویس گیرنده ارسال می کند. برخی از نمونه های شناخته شده از الگوی کد در صورت تقاضا در وب عبارتند از اپلت های جاوا، زبان ActionScript Adobe برای Flash Player و JavaScript. کد برنامه بر روی سرور وب غیرفعال خواهد بود تا زمانی که کاربر (مشتری) یک صفحه وب را درخواست کند که شامل یک لینک به کد مورد نظر با استفاده از مرورگر وب مشتری باشد. در صورت درخواست، صفحه وب و برنامه با استفاده از HTTP به دستگاه کاربر منتقل می شوند. هنگامی که صفحهِ نمایش داده می شود، کد برنامه در مرورگر کاربر بصورت محلی شروع به کار می کند و تا زمان متوقف کردن آن اجرا می شود (به عنوان مثال، کاربر صفحه وب را ترک کند). از این راهکار به موجب بهبود تجربه کاربری بارگذاری صفحات وب به صورت متداول و چشمگیر استفاده می شود.
بارمکن (Barmkin یا barmekin یا barnekin) واژه ای اسکاتس است که به گونه ای از استحکامات دفاعی قرون وسطایی اشاره دارد که معمولاً در اطراف قلاع کوچک، خانه های برجی، و برج های پیل در اسکاتلند و شمال انگلستان ساخته می شد. گفته می شود که ریشه شناسی این واژه به واژهٔ باربیکن (به معنای برج وبارو) می رسد. بارمکن ها شامل چند بنای جانبی می شد و می توانست برای محافظت از احشام استفاده شود. از نمونه های بارمکن می توان به حصار قلعه هالتون و دژ کریچتون اشاره کرد.
بان (Bawn) گونه ای دیوار دفاعی است که به دور خانه های برجی در ایرلند ساخته می شد. واژهٔ بان شکل انگلیسی سازی شدهٔ واژهٔ ایرلندی بابهون (bábhún) است که احتمالاً به معنی «حصار گاوها» بوده است. هدف اصلی از ساخت بان ها حفاظت از احشام در هنگام حملات نظامی بوده است. در آغاز بان ها شامل ترانشه هایی می شدند که معمولاً با پرچین هایی از آن ها دفاع می شد. در گذر زمان این ترانشه ها با دیوار جایگزین شدند. معادل اسکاتلندی و انگلیسی بان بارمکن و پیل (به عنوان مثال در برج پیل) است.
بهار عربی دوم، بهار جدید عربی یا تابستان عربی، اعتراضات گسترده ضد دولتی در چندین کشور عربی، از جمله الجزایر، عراق، اردن، لبنان، لیبی، مراکش، تونس و مصر است. اعتراضاتی اقتصادی نیز در نوار غزه صورت گرفت. نافرمانی های گسترده مدنی در سودان منجر به سرنگونی رئیس جمهور، عمر البشیر طی یک کودتای نظامی و وقوع قتل عام ۳ ژوئن ۲۰۱۹ معترضان در خارطوم و انتقال قدرت از یک دسته نظامی به یک دولت نظامی-غیرنظامی شد. نام هایی چون "بهار جدید عرب" و "بهار عرب ۲" بابت شباهت اعتراضات با موج تظاهرات حامیان دموکراسی پیش از بهار عربی که در سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ روی داد، به این تظاهرات داده شده است.
مسابقات جهانی شمشیربازی یک رقابت سالانه در شمشیربازی است که توسط Fédération Internationale d'Escrime یا FIE ، ("فدراسیون بین المللی شمشیربازی" به زبان انگلیسی) برگزار می شود. مسابقات جهانی پس از بازی های المپیک برجسته ترین رقابت بین المللی در رشته شمشیربازی است . شرکت کنندگان ممکن است در رویدادهای فویل ، اپه و سابر شرکت کنند. تاریخچه. فدراسیون جهانی شمشیربازی برای اولین بار در سال ۱۹۲۱ یک قهرمانی بین المللی شمشیربازی در پاریس ترتیب داد. این رقابت در سالهای ابتدایی خود به عنوان قهرمانی اروپا ("Championnats d'Europe") نامگذاری شد و شرکت کنندگان اولیه اعضای فدراسیون های شمشیربازی (FIE) بودند. در سال ۱۹۲۱ ، تنها واقعه حضور ویژه مردان بود. در سالهای ۱۹۲۲ و ۱۹۲۳ سابر مردان نیز برگزار شد. در سال ۱۹۲۵ ، تنها سابر مردان برگزار شد. از سال ۱۹۲۶ ، وقایع انفرادی مردان در هر سه سلاح برگزار شده است: اپه ، فویل و سابر. در سال ۱۹۲۹ ، فویل زنان به برنامه و همچنین یک رویداد تیمی فویل مردان اضافه شد. تیم های اپه و سابر مردان در سال ۱۹۳۰ و تیم فویل زنان در سال ۱۹۳۲ اضافه شدند. رویدادهای انفرادی و تیمی اپه بانوان در سال ۱۹۸۸ و ساب
ر انفرادی و تیمی زنان در سال ۱۹۹۹ اضافه شد. جدول مدال ها. این جدول پس از پایان مسابقات قهرمانی شمشیربازی جهان ۲۰۱۹ به روز رسانی شده است. این جدول شامل مدالهای توضیع شده از مسابقات قهرمانی شمشیربازی جهان ۱۹۲۱ تا ۲۰۱۹ را شامل می شود و نتایج مسابقات شمشیربازی المپیک را در بر نمی گیرد.
برج اسملوم () یک برج پیل در اسملوم در هشت کیلومتری غرب کلسو، اسکاتیش بوردرز است. موقعیت منحصربه فرد دفاعی این برج بر فراز صخره ای از تپهٔ لیدی منظرهٔ وسیعی از زمین های اطراف به دست می دهد. این بنا یک یادمان محافظت شده و در اختیار سازمان محیط زیست تاریخی اسکاتلند است. و یکی از هشت جاذبهٔ توریستی اسکاتلند است که از ویزیت اسکاتلند پنج ستاره گرفته است.
ارباب جزیره ها یا لرد جزیره ها () یک عنوان نجیب زادگی اسکاتلندی است که سابقهٔ آن به پادشاهی اسکاتلند می رسد و از فرمانروایان وایکینگ/گیلیک سواحل غربی و جزایر اسکاتلند در قرون وسطی نشئت گرفته است. با اینکه ارباب های جزیره در مواردی دست نشاندهٔ پادشاهان نروژ، اسکاتلند، یا ایرلند بودند ولی عملاً چند قرن مستقل بودند. در ۱۴۹۳ میلادی جیمز چهارم اسکاتلند این عنوان را از ارباب طایفهٔ مک دانلد تسخیر کرد و از زمان تأسیس پادشاهی بریتانیای کبیر این عنوان به شاهزاده ولز تعلق دارد. در حال حاضر (۲۰۱۹) چارلز، شاهزاده ولز صاحب عنوان ارباب جزیره ها است.
درز در خیاطی، محل اتصال دو یا چند لایه پارچه، چرم، یا منسوجات دیگر است که با کوک کنار هم نگه داشته می شوند. پیش از اختراع چرخ خیاطی، همهٔ درزها را با دست می دوختند. امروزه درزهای منسوجات خانگی، کالاهای ورزشی، و البسهٔ آماده که در مقیاس انبوه تولید می شوند را با ماشین های دوخت کامپیوتری می دوزند، اما برای کفش های خانگی، لباس های زنانه و مردانه، اوت کوتور ممکن است از ترکیب ماشین و دست استفاده کنند. در صنعت پوشاک، درزها را بسته به نوع (ساده، دوبله خوابیده، دوبله شکسته، و فرانسوی) و موقعیت درز در محصول نهایی (درز وسط پشت، درز داخلی، درز جانبی) دسته بندی می کنند. درزها را با فنون متفاوت پاکدوزی می کنند تا لبهٔ پارچه ها ریش ریش نشود و داخل لباس ها تمیز بماند. انواع. همهٔ درزهای در صنعت پوشاک، به چهار دستهٔ کلی زیر تقسیم می شوند: پاکدوزی. پاکدوزی درز به منظور جلوگیری از ریش ریش شدن لبه های پارچه در درزهای ساده به کار گرفته می شود.
برج پیل () یا برج پله (pele) برجک دفاعی یا خانه برجی کوچکی است که در دو طرف مرزهای انگلستان شمالی و اسکاتلند از اواسط میانهٔ قرن چهاردهم تا حدود سال ۱۶۰۰ میلادی ساخته می شد. قابلیت دفاع در برابر تهاجمات نظامی از مهمترین خواص طراحی برج های پیل بود. از این برج ها همچنین به عنوان برج دیدبانی و برای فرستادن پیام با آتش برای هشدار در هنگام خطر استفاده می شد. پیل یا بارمکن یا بان حصاری بود که در هنگام تهاجم نظامی احشام را در آن نگهداری می کردند. برج معمولاً در یکی از گوشه های پیل ساخته می شد.
کوهستان دابا () یا داباشان، زنجیره ای از کوه ها در مرکز چین بین حوضه رودخانه های زرد و یانگ تسه است. کوهستان دابا بخشی از رشته کوه بزرگتر چین لینگ است و از محدوده چهار استان عبور می کند: سیچوآن، چونگ کینگ، شاآنشی و هوبئی. درازای کوهستان دابا حدود ۱۰۰۰ کیلومتر است. کوهستان دابا در جهت کلی غربی-شمال غربی به شرق-جنوب شرقی ادامه می یابد. این کوهستان در امتداد مرز بین، از یک طرف (جنوب غربی و جنوب) سیچوآن و چونگ کینگ و از طرف دیگر (شمال شرقی و شمال) شاآنشی و هوبئی امتداد می یابد. کوه های شن نونگژیا اغلب شرقی ترین بخش کوهستان دبا محسوب می شوند. سرخ چوب سپیده دم از درختان برگ ریز بومی کوهستان دابا است. نزدیک ترین خویشاوندان این درخت سکویای همیشه سبز و درخت غول هستند که در کالیفرنیا می رویند. این درختان پیش از این در سراسر نیم کره شمالی می رستند اما در دوران معاصر باور بر این بود که تنها در کالیفرنیا باقی مانده اند تا این که در دهه ۱۹۴۰ سرخ چوب سپیده دم در کوهستان دابا از سوی گیاه شناسان غربی شناسایی شد.
اعتراضات اقتصادی ۲۰۱۹ غزه، اعتراضات ما می خواهیم زندگی کنیم یا جنبش ۱۴ مارس، مجموعه ای از اعتراضات در نوار غزه بود که در پاسخ به هزینه های بالای زندگی و افزایش مالیات، برگزار شد. این اعتراضات، با خشونت از سوی دولت حماس مواجه شد که نیروهای امنیتی را برای پراکنده کردن معترضان، اعزام کرد. چندین سازمان حقوق بشری و جناح های سیاسی، حملات نیروهای امنیتی حماس به معترضان را محکوم کرده اند. این اعتراضات، به عنوان شدیدترین اعتراضات ضدرژیم در غزه، از زمان تسلط حماس در ۲۰۰۷، توصیف شد.
برج خانه () گونه ای خاص از سازهٔ سنگی است که همزمان به منظور دفاع و همچنین اقامت ساخته شده باشد. برج خانه ها به ویژه در قرون وسطی در مناطق کوهستانی یا مناطقی با دسترسی محدود ساخته شدند تا بتوانند از مواضع استراتژیک با تعداد کمی نیرو دفاع کنند. در اروپا. عمدهٔ استحکاماتی که نجیب زادگان اواخر قرون وسطی در اسکاتلند ساختند از گونهٔ برج خانه بود. تعداد این سازه ها در اسکاتلند بین ۸۰۰ تا ۹۰۰ تا بوده است. گونه های کوچکتر برج خانه ها در جنوب اسکاتلند به برج پیل یا خانهٔ پیل موسوم بودند. قابلیت دفاعی برج خانه ها در درجهٔ اول پاسداری در برابر یورش های دسته های کوچک بود و علیه تهاجمات نظامی ساختاریافته کاربردی نداشت. تاریخ نگار اسکاتلندی استوارت رید در خصوص این امر برج خانه ها را «دفاع پذیر و نه دفاعی» توصیف می کند. برج خانه ها عموماً سازه های سنگی بلند و کنگره داری بودند و مقطعی مربعی داشتند. بارمکن یا بان حصاری بود که به دور برج خانه کشیده می شد و با آنکه قابلیت دفاعی چندانی نداشت احشام ارزشمند را در فضای باز داخل آن نگه می داشتند. برج خانه ها به شکلی گسترده در دو طرف مرز اسکاتلند و انگلستان شمالی برپا می شدند. پس از
آنکه در ۱۴۹۴ میلادی جیمز چهارم اسکاتلند عنوان ارباب جزیره ها را تسخیر کرد ساخت برج خانه ها در سراسر منطقه رواج یافت. آسیای غربی. صدها برج خانه در شبام یمن و الباحه عربستان وجود دارد. در قفقاز شمالی نیز صدها نمونه برج خانه ساخته شده است. آمریکای شمالی. مردمان باستانی پوئبلو در میزا ورده گونه ای برج خانه می ساختند.
دانشگاه جهرم دانشگاهی دولتی و جامع در شهر جهرم و دومین دانشگاه جامع برتر استان فارس است. این دانشگاه در سال ۱۳۵۲ شروع به کار کرد و در حال حاضر با ۵۰ عضو هیئت علمی و ۱۲۰۰ دانشجو در قالب ۲ دانشکده و ۱۰ گروه علمی در پردیسی به وسعت ۲۰ هکتار مشغول به فعالیت است. هم اکنون دکتر محمد عباس زاده رئیس این دانشگاه است. دانشگاه جهرم یکی از دانشگاه های برتر کشور در زمینه کشاورزی است و در این زمینه چندین تفاهم نامه همکاری با دانشگاه های داخلی به امضا رسانده است. مراکزی همچون مرکز رشد فناوری، مرکز آپا، مرکز استانی جذب هیئت علمی و امکاناتی همچون ۵ آزمایشگاه تخصصی، مجموعه ورزشی (زمین چمن مصنوعی، و باشگاه ورزشی)، مرکز سلامت و تندرستی، مرکز جامع مشاوره، سلف سرویس و کتابخانه در این دانشگاه مستقرند. تاریخچه. دانشگاه جهرم در سال ۱۳۵۲ برای نخستین بار به صورت دانشکده ای علوم پایه و به عنوان ضمیمه دانشگاه شیراز راه اندازی شد که بعد از انقلاب اسلامی فعالیت آن متوقف گردید. در سال ۱۳۸۵ در سفر اول هیئت دولت به استان فارس کلنگ مرکز آموزش عالی جهرم بر زمین زده شد و این مرکز فعالیت خود را از سال ۱۳۸۶ رسماً آغاز کرد. در سال ۱۳۸۸ مرکز آموزش عا
لی جهرم به مجتمع آموزش عالی جهرم ارتقا یافت. مجتمع آموزش عالی جهرم نیز در سال ۱۳۹۰ به دانشگاه جهرم ارتقا یافت. دانشکده ها. در حال حاضر در دانشگاه جهرم، ۴ دانشکده، ۲۲ گروه آموزشی و ۲ هزار دانشجو در آن مشغول به تحصیل هستند. تفاهم نامه ها. دانشگاه جهرم ۹ تفاهم نامه با ۸ دانشگاه از کشورهای افغانستان، عراق، غنا، سنگال، تانزانیا و کنیا در قالب ایجاد فرصت های مطالعاتی، جذب دانشجو به صورت بورسیه و گسترش مناسبات علمی به ویژه کشاورزی، امضا و مبادله کرده است و این دانشگاه اولین دانشگاهی است که در خارج از کشور کار عملیاتی در حوزه کشاورزی انجام می دهد. دو تفاهم نامه در حوزه فناوری اطلاعات در حوزه کشاورزی با دانشگاه غنا و احداث مرکز تحقیقات کشاورزی با فناوری تکنولوژی آبیاری و باغ نمونه از جمله همکاری های دانشگاه جهرم با این دانشگاه ها است.
حماس از زمان تصرف نوار غزه از سوی تشکیلات خودگردان فلسطین تحت حاکمیت رقیب، فتح، در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۷، تا جنگ غزه که در طی آن کنترل بیشتر این منطقه را از دست داد، بر نوار غزه در فلسطین حکومت کرده است. دولت حماس ابتدا از ژوئن ۲۰۰۷ تا فوریه ۲۰۱۷ توسط اسماعیل هنیه رهبری می شد؛ سپس توسط یحیی سنوار تا زمان ترورش در اکتبر ۲۰۲۴؛ سپس توسط محمد سنوار تا زمان ترورش در مه ۲۰۲۵؛ و از آن زمان توسط عزالدین حداد. ارتش اسرائیل در حال حاضر تقریباً ۷۵٪ از نوار غزه را کنترل می کند. پس از پیروزی حماس در انتخابات مجلس فلسطین در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۶، اسماعیل هنیه به عنوان نخست وزیر تشکیلات خودگردان فلسطین معرفی شد و با فتح یک دولت وحدت ملی تشکیل داد. این دولت با وقوع درگیری خشونت آمیز بین حماس و فتح عملاً سقوط کرد. پس از تصرف نوار غزه توسط حماس در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۷، محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، دولت تحت رهبری حماس را برکنار و سلام فیاض را به عنوان نخست وزیر منصوب کرد. اگرچه ادعا می شد که اختیارات دولت جدید فلسطین به هر دو سرزمین فلسطینی گسترش می یابد، اما در واقع به کرانه باختری محدود شد، زیرا حماس این برکناری را به رسمیت نشناخت و همچ
نان به عنوان یک دولت عملاً جدا از تشکیلات خودگردان، بر نوار غزه حکومت می کند. از زمان جدایی فتح و حماس در سال ۲۰۰۷، تلاش هایی برای آشتی بین فتح و حماس صورت گرفته است. یک دولت وحدت ملی کوتاه مدت فلسطین در سال ۲۰۱۴ نتوانست انتخابات را سازماندهی کند و سرزمین های فلسطینی را دوباره متحد کند. دولت سوم در اکتبر ۲۰۱۶ توسط حماس تشکیل شد. از زمانی که حماس کنترل نوار غزه را به دست گرفت، درگیر جنگ های متعددی با اسرائیل، از جمله جنگ های سال های ۲۰۰۸، ۲۰۱۴ و یک جنگ مداوم از سال ۲۰۲۳، شده است. حماس در اوایل ژوئن ۲۰۲۵، در بحبوحه عملیات ارابه های گیدئون، کنترل اکثر نوار غزه را از دست داد. حماس همچنین با جناح های اسلام گرای رقیب در غزه که به جهادگرایی سلفی پایبند هستند، درگیر شده است. از جمله می توان به شورش جند انصارالله علیه حماس در رفح در سال ۲۰۰۹ و سرکوب توحید الجهاد توسط حماس در سال ۲۰۱۱ پس از قتل ویتوریو آریگونی توسط او اشاره کرد.
سروکاج خلیج صدف نام یک گونه از سرده سروکاج ها است.
سروکاج کالدونیای جدید نام یک گونه از سرده سروکاج ها است.
سروکاج زگیل دار نام یک گونه از سرده سروکاج ها است.
سروهای اشک دانه نام یک سرده از خانواده سرویان است.
سرو نیوزیلندی نام یک گونه از سرده سروهای اشک دانه است.
سرو اشک دانه ای شوالیه نام یک گونه از سرده سروهای اشک دانه است.
سرو پَرپَر نام یک گونه از سرده سروهای اشک دانه است.
سرو اشک دانه ای یاتینی نام یک گونه از سرده سروهای اشک دانه است.
سرو کلن ویلیام نام یک گونه از سرده سروهای آفریقایی است.
سرو عود صخره زی نام یک گونه از سرده سرو خوشبو است.
بیژن زرنگار (‎۵ فروردین ۱۳۱۹ در کرمانشاه، ایران - ۱ اردیبهشت ۱۳۹۶ در تهران، ایران) یک شمشیرباز ایرانی بود. وی در مسابقات فردی و تیمی رقابت های فویل، اپه و سابر در المپیک تابستانی ۱۹۶۴ به نمایندگی ایران شرکت کرد. در این مسابقات همراه با هوشمند الماسی شرکت داشت.
جام جهانی شمشیربازی FIE یک رقابت بین المللی شمشیربازی است که توسط فدراسیون جهانی شمشیربازی برگزار می شود. در هر سلاح (اپه، سابر و فویل مردان و زنان)، هر فصل سه گرندپری، پنج رویداد جام جهانی و چندین رویداد دیگر برگزار می شود. پنج نتیجه برتر و همچنین بازی های المپیک یا مسابقات قهرمانی شمشیربازی جهان و مسابقات قهرمانی منطقه ای برای رتبه بندی هر شمشیرباز در نظر گرفته می شود. برای تیم ها، هر سال حداکثر ۵ رویداد جام جهانی برگزار می شود. چهار نتیجه برتر و همچنین بازی های المپیک یا مسابقات قهرمانی شمشیربازی جهان و مسابقات قهرمانی منطقه ای برای رده بندی هر کشور در نظر گرفته می شود.
معماری اسکاتلند در قرون وسطی دربرگیرندهٔ همهٔ ابنیه در مرزهای امروزی اسکاتلند است که از زمان خروج رومی ها از شمال بریتانیا (در اوایل قرن پنجم میلادی) تا پای گرفتن رنسانس در اسکاتلند (در اوایل قرن شانزدهم میلادی) برپا شده اند و شامل ساخت وسازهای بومی، آیینی، سلطنتی، اشرافی، و نظامی می شود. تسلط رومی ها بر بریتانیا، که باعث رها شدن تپه قلعه های پیشاتاریخی اسکاتلند شده بود، با سقوط امپراتوری روم غربی در اوایل قرن پنجم میلادی پایان یافت. پس از آن برخی قلعه های پیشاتاریخی دوباره مسکون شدند و سازه هایی کوچکتر و «هسته ای» هم (از جمله دونَد و قلعه دامبارتون) در اسکاتلند شکل گرفت. با پای گرفتن ساختار سیاسی ارباب رعیتی در اسکاتلند در قرن دوازدهم میلادی، الگوی ساختمانی قلعه نیز وارد اسکاتلند شد. این قلعه ها در آغاز غالباً قلعه های تپه وحصار چوبی بودند و بعدها تبدیل به برون باروهای سنگی با حصارهایی بلند شدند. این قلعه ها به پاره ای تثبیت شده در مناظر طبیعی اسکاتلند بدل شده اند. الگوی ساخت قلعه های عظیم در اسکاتلند تا اواخر قرون وسطی تداوم داشت ولی در این دوره عمدهٔ استحکامات اسکاتلند، به ویژه در مرز جنوبی اسکاتلند با انگ
لستان به شکل برج خانه بود. با ابداع باروت ماهیت معماری قلعه به شکلی بنیادین تغییر یافت و در قلعه های موجود نیز حفره هایی برای شلیک سلاح باروتی و سکوهایی برای نصب آن ها تعبیه شد. در اواخر قرن پانزدهم نیز کاخ لینلیتگو با الهام مستقیم از معماری رنسانس اروپای قاره ای به عنوان اقامتگاه سلطنتی بازسازی شد. شیوه بارونی اسکاتلند میراث این قلعه ها، برج خانه ها، و کاخ ها بود و در قرن نوزدهم باززنده سازی شد. در معماری بومی اسکاتلند قرون وسطی از مصالح و شیوه های محلی چون سازه های کراک و دیوارهای خاک وچمن و سفالی استفاده می شد و رایج ترین مصالح ساختمانی هم سنگ بود. در پی انقلاب دیویدی در قرن دوازدهم میلادی در اسکاتلند "برا" (شهرک)های سلطنتی پدید آمد که نخستین نمونه های شهرنشینی در این کشور بودند. معماری کلیساهای روستاهای اسکاتلند در قرون وسطی نیز از این کلیساها در انگلستان خام تر و ساده تر بود، ولی نمونه هایی نیز از کلیساهای بزرگ تر در شیوه های رومانسک و گوتیک می توان دید. از اوایل قرن پانزدهم میلادی الگوهایی از شیوه های معماری رنسانس در معماری آیینی اسکاتلند پدید آمد که در تقابل با شیوهٔ گوتیک حاکم در معماری انگلستان بود
و شبستان کلیسای جامع دانکلد نمونه آن است. پس زمینه. پس زمینه معماری. قدمت کهن ترین خانه های بازمانده در اسکاتلند به حدود ۹٬۵۰۰ سال و کهن ترین روستاهای آن به ۶٬۰۰۰ سال می رسد. سکارا برای در جزیرهٔ اصلی اورکنی قدیمی ترین نمونهٔ سکونت گاه های روستایی باقی مانده در قارهٔ اروپا است. سابقهٔ ساخت کِرَنِگ، خانه هایی گرد که بر روی آب برپا می شدند، به عصر برنز، و کلبه های سنگی گرد آتلانتیک و ساختارهای خاکی بزرگتری موسوم به تپه قلعه به عصر آهن می رسد. به نظر می رسد این تپه قلعه ها اغلب در دوران تسلط رومی ها بر بریتانیا رها شده باشند. رومی ها در سر راهشان قلعه ها یا کمپ هایی نظامی موسوم به کاستروم (به عنوان مثال تریمونتیوم) ساختند و در قرن دوم میلادی بین خور فورث و خور کلاید استحکاماتی نظامی بنا کردند که به دیوار آنتونین موسوم است. به جز ساخت وسازهای رومی ها، از این دوران در اسکاتلند شواهد بیش از ۶۰ خانه چرخی (که ممکن است شکل تکامل یافته کلبه گرد آتلانتیک بوده باشد) و ۴۰۰ سوتره (سازه های کوچک زیرزمینی) یافت شده است. بر اساس شواهد باستان شناسی، پس از خروج رومی ها از اسکاتلند، برخی قلعه های عصر آهن دوباره مسکون شدند و همچن
ین سازه هایی کوچکتر و «هسته ای» در اسکاتلند شکل گرفت که ساختار کلی برخی از آن ها چون دوند و قلعه دامبارتون برگرفته از ویژگی های شاخص جغرافیایی منطقه مثل شکل سطح زمین بود. بافتار سیاسی، فرهنگی و مذهبی. پس از خروج رومی ها از شمال بریتانیا (در اوایل قرن پنجم میلادی)، این منطقه به مجموعه ای از شاه نشین ها تقسیم شد که مهمترین آن ها عبارت بودند از پیکت ها، دال ریادا (گِیل ها)، استراتکلاید، و نورثامبریا. در اواخر قرن هشتم میلادی نیز پای وایکینگ ها به اسکاتلند باز شد و حکومت ها و مستعمراتی وایکینگی در حاشیهٔ ساحلی منطقه ایجاد شد. در قرن نهم میلادی، گِیل ها و پیکت ها با هم متحد شدند و پادشاهی آلبا (بعدها اسکاتلند) را تشکیل دادند. پایتخت این پادشاهی در پیکت بود ولی فرهنگ گِیلی در آن فرهنگ غالب بود. پس از به حکومت رسیدن دیوید یکم، فرمانروایان اسکاتلند به فرهنگ فرانسوی روی آوردند و امروزه از آن ها با عنوان اسکاتو-نرمن یاد می شود. الکساندر دوم و پسرش الکساندر سوم توانستند سواحل اسکاتلند را از وایکینگ ها بازپس بگیرند و در سال ۱۲۶۶ میلادی با نروژ معاهده پرت را بستند. در اواخر قرن سیزدهم و قرن چهاردهم انگلیسی ها برای مدت کوت
اهی اسکاتلند را متصرف شدند، ولی اسکاتلند با رهبری شخصیت هایی چون ویلیام والاس و رابرت یکم استقلال خود را بازیافت. در قرن پانزدهم دودمان استوارت قدرت مرکزی تاج وتخت اسکاتلند را تثبیت کرد و مرزهای اسکاتلند را به موقعیت تقریبی امروزی آن رسانید. با این حال با شکست اسکاتلند در نبرد فلادن در ۱۵۱۳ دورانی از هرج ومرج سیاسی در اسکاتلند آغاز شد که تا رنسانس و اصلاحات پروتستانی ادامه یافت. با وجود اینکه مسیحیت در زمان تسلط رومی ها به اسکاتلند وارد شده بود، گام اصلی در گرایش اسکاتلند به مسیحیت در قرن ششم میلادی و با صدور مسیحیت سلتی ایرلندی از ساحل های غربی و جزایر اسکاتلند برداشته شد. پس از ازدواج مالکوم سوم با مارگارت (که از پیروان کلیسای کاتولیک رم بود) در ۱۰۷۰ میلادی مسیحیت لاتین در اسکاتلند تسلط یافت و کلیسای سلتی اسکاتلند را در خود جذب کرد. با به سلطنت رسیدن دیوید یکم و گرایش به فرهنگ نورمن فرانسوی، راهبان اسکاتلندی رو به اصلاحات کلونی آوردند که از فرانسه نشئت گرفته بود و مسیحیت اسکاتلند با شخصیتی به وضوح مستقل از مسیحیت انگلستان به حیات خود ادامه داد. تا رسیدن آموزه های مارتین لوتر و جان کالون در قرن شانزدهم از طر
یق انگلستان، کلیسای رومی اسکاتلند (کِرک) از ثباتی نسبی برخوردار بود. بناهای بومی. در معماری بومی روستاهای قرون وسطی، از مصالح و شیوه های محلی استفاده می شد. در اسکاتلند نیز مانند انگلستان از سازه های کراک استفاده می شد که در آنها جفت های الوار خمیده بام را نگه می داشتند. در این مناطق، همچنین به صورت گسترده ای از خاک و چمن برای پر کردن جرز دیوارها استفاده می شد. این دیوارها گاه روی شالوده ای سنگی قرار داشتند. دیوارهای خاک و چمن پایایی چندانی نداشتند و باید هر دو تا سه سال یک بار، بازسازی می شدند. در برخی مناطق، از جمله در جنوب غربی اسکاتلند و اطراف داندی، دیوارها را از سفال یا ترکیبی از سفال، خاک وچمن، و کاه می ساختند و آن ها را برای مقاومت در برابر رطوبت، با آهک یا گِل های رسی اندود می کردند. به دلیل کمبود الوارهای سازه ای بلند، رایج ترین مصالح ساختمانی در اسکاتلند سنگ بود که می شد از آن هم در ساخت وسازهای خشکه چین و هم در ساخت وسازهای ملاتی استفاده کرد. برای ساخت سقف نیز بسته به منطقه، از کاه، خاک وچمن، یا نی استفاده می شد. از قرن دوازدهم میلادی، در اسکاتلند و به ویژه در سواحل شرقی آن "بِرا"(شهرک) هایی پدید
آمد که تاج وتخت پادشاهی به آن ها خودمختاری و امتیازات تجاری خاصی داده بود. این سکونت گاه ها الگوی ساختمانی و شهری شاخصی داشتند، در نرده ای دفاعی محصور بودند و در بسیاری از آن ها، قلعه ای ساخته شده بود. همچنین بازاری در این سکونت گاه ها ساخته شده بود که در محل عریضی از جاده یا در تقاطع بین دو جاده قرار داشت و غالباً با صلیب بازار مشخص می شد. خانه های حاکمان این شهرها و دیگر اشراف و ساکنان مهم آنها به نسبت پیچیده و ظریف ساخته می شد. این خانه ها تا اواخر این دوره، بام های شیروانی و سفال پوش داشتند. نشانه های چندانی از خانه های طبقه های پایین این جوامع نمانده است، ولی احتمالاً این خانه ها به دور از برِ خیابان و بازار اصلی ساخته می شدند. در ابردین و پرت نیز حدود ۴۰ خانه از قرن دوازدهم تا قرن چهاردهم باقی مانده است که دیوارهایی از تخته یا ترکه چوبی دارند. کلیساها. صدور مسیحیت از ایرلند به اسکاتلند در قرن ششم میلادی به ساخت کلیساهای سادهٔ بنّایی ساز (موسوم به شیوهٔ سلتی) انجامید. این روند از ساحل های غربی و جزایر اسکاتلند آغاز شد. معماری قرون وسطایی کلیساهای روستاها در اسکاتلند از انگلستان خام تر و ساده تر بود. بسیا