Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تا، با فکر اینکه سوفی ایمن است، او را ترک می کند. سوفی با پیامی که روی سینه اش از خون خودش ساخته شده وارد جنگل می شود. او با پیغام «من را ببرید» در جنگل تنها می گذارند تا بمیرد. آگاتا سوفی را می یابد و با او فرار می کند. آنها خیلی زود پروانه هایی را مشاهده می کنند که سعی در کمک به آنها را دارند. آنها با قطار، بدون اینکه خود بدانند به سمت مدرسه خوب ها و بدها حرکت می کنند! وقتی به مدرسه می رسند خوب ها می رسند، متوجه می شوند مدرسه از صورتی به رنگ آبی درآمده است! و تنها دختران در آن تحصیل می کنند. دو دوست با همکلاسی های خود (از جمله دختری ساکت و جدید به نام یارا) دیدار می کنند و توسط رئیس جدید، اویلین سیدر با احترام زیادی روبرو می شوند. خیلی زود متوجه می شوند که مدرسه خیلی تغییر کرده. حتی افسانه های روی دیوارها هم تغییر کرده اند! دخترانی که زمانی منتظر می ماندند تا شاهزادهٔ رویاهایشان بیاید و آن ها را از دست نیروهای اهریمنی نجات بدهند، حال به زنانی مستقل و جنگجو تبدیل شده اند! آگاتا به غیبت پسران اشاره می کند و هردو متوجه می شوند که پس از اینکه آن ها مدرسه را ترک کردند، مدرسهٔ بدها تمام دخترانی که در آن تحصیل می
کردند، بیرون انداخته. دختران ابدی (خوب ها) نیز به آنها جای خوب دادند. مدرسهٔ خوب ها هم پسرانی که در آن تحصیل می کردند را بیرون انداخته! حال شاهزاده ها در مدرسهٔ بدها زندگی می کنند و تدروس مدیر مدرسه شده! آگاتا که می دانست قصهٔ پریانشان فقط بخاطر آرزویی که او کرده بود باز شده، از این وحشت دارد که مبادا سوفی حقیقت را بفهمد. اما چیزی که از آن می ترسید خیلی زودتر از انتظارش اتفاق افتاد. حتی با اینکه آگاتا می داند سوفی رازش را فهمیده، بازهم این موضوع را انکار می کند و اصرار می کند تنها آرزویی که او می خواست، برگشت به خانه بود! شب که می شود، آگاتا دور از چشم سوفی و با استفاده از مهارتی که در سال تحصیلی پیش به دست آورده، به مدرسهٔ پسران می رود تا با تدروس ملاقات کند. سوفی که از این موضوع با خبر می شود، به کمک شنل نامرئی کننده به مدرسهٔ پسران می رود تا مانع ابراز محبت آگاتا و تدروس شود. آگاتا با تدروس صحبت می کند، و تقریباً داشت موفق می شد تا ابراز محبت تدروس را به دست بیاورد، اما در همان لحظه، سوفی که زیر میزی پنهان شده بود جادویی به طرفشان پرتاب می کند! تدروس فکر می کند که آن جادو را آگاتا و آگاتا هم فکر می کند آن
جادو را تدروس پرتاب کرده! آگاتا بعد از آن اتفاق فرار می کند و متقاعد می شود که تدروس یکی از بدها است! او به مدرسه دختران می رود و در آنجا سوفی خوابیده است! سرانجام همگی، یعنی سوفی، آگاتا، هستر، آنادیل و دات تصمیم می گیرند که یکی از دختران باید با کمک طلسمی به شکل پسر در بیاید و به قلعهٔ تدروس که در مدرسهٔ پسرها است برود، داستان و خودکار جادویی را بدزدد. بعد از چند آزمون، سوفی برای پسر شدن انتخاب می شود (به دلیل حس شگفت آور مردانه بودن و اراده و پشتکار) بعد از تغییر شکل، اسم سوفی به نام فیلیپ (نامی که پدر سوفی در ابتدا می خواست روی فرزندش که فکر می کرد پسر است بگذارد) تغییر کرد. در ابتدا فیلیپ و تدروس با مشکلاتی روبرو بودند، اما با گذشت زمان، فیلیپ از جان تدروس مراقبت می کند. چندی بعد آنها بهترین دوستان یکدیگر می شوند. فیلیپ به تدروس اعتراف می کند که او (فیلیپ توری رفتار می کند که انگار مثل سوفی مادرش را از دست داده) برای دیدن دوباره مادر خود هر کاری انجام می دهد. تدروس می گوید که او نمی خواهد او را ببیند زیرا پدرش (پادشاه آرتور) حکم کرده تا در صورت دیدن مادرش، سرش را ببرند (مادر تدروس با شوالیهٔ کملات فرار کر
د)، و هنگامی که تدروس شانزده ساله شد باید به حکم احترام بگذارد. وقتی مسابقه ای که خود تدروس آن را شروع کرده بود که مشخص کند سر آگاتا و سوفی بریده شود یا آن ها جان سالم به در ببرند، فرا می رسد، فیلیپ و تدروس جایی مخفی می شوند تا آگاتا و سوفی را گیر بیاندازند. وقتی آگاتا به آن ها می رسد، می بیند که تدروس خم می شود تا تدروس به فیلیپ ابراز محبت کند! این مسئله باعث اختلاف بین این سه نفر می شود و همان لحظه طلسم شکسته می شود و فیلیپ به حالت اولش یعنی سوفی برمیگردد. تدروس گیج و عصبانی است، اما بعد از آن، رئیس مدرسه جدید دختران، اولین سیدر، خواهر ناتنی اوت سیدر، درحالی که پروانه هایش خودکار جادویی را پرواز کنان می آوردند، ظاهر شد. صفحه ای جدید را باز می کند تا خودکار جادویی داستان آگاتا، تدروس و سوفی را بنویسد. آگاتا و تدروس به یکدیگر ابراز علاقه می کند، چون آگاتا به سوفی می گوید دیگر هیچوقت نمی تواند به او اعتماد کند! بخاطر همین حرف سوفی دوباره به جادوگر تبدیل می شود! خودکار جادویی در حال پایان دادن به نوشتن داستان بود که اویلین فاش می کند که آرزوی آگاتا نبوده که آن ها را به اینجا آورده، بلکه آرزوی سوفی باعث شده آنها
به مدرسه برگردند (در فصل اول کتاب سوفی کتاب قبر مادرش آرزو می کند که بتواند بار دیگر او را ببیند) حال اویلین می گوید با کاری که از او می خواهد می تواند مادرش را دوباره زنده کند. سوفی، که در غم و اندوه غرق شده بود، با از دست دادن دهکده، خانواده و اکنون بهترین دوستش، آرزوی او را می پذیرد، سوفی به طرف روح مادرش می رود و به اوم ابراز محبت می کند. اما پس از گذشت مدت کوتاهی شبح به مدیر مدرسه قبلی تغییر شکل می دهد. با اینکه سوفی می دانست او مادرش نیست، کارش را متوقف نکرد. مدیر مدرسه که زنده می شود، توضیح می دهد که ابراز محبت می تواند مردگان را نیز دوباره به زندگی بازگرداند. دقیقاً مثل کاری که آگاتا سال پیش برای نجات جون سوفی کرده بود. مدیر اویلین را می کشد و تدروس و آگاتا را به گاوالدون می فرستد! آخرین تاریخ بعد. سه هفته پس از وقایع کتاب «جهانی بدون شاهزاده ها»، هر دو مدرسه تحت نظارت مدیر مدرسه بازگردیده از مرگ قرار گرفته اند، به این ترتیب که مدرسه اصلی بدها تبدیل شده است به مدرسه ای برای «اشرار قدیمی» و مدرسه خوب ها شده برای «اشرار جدید». با وجود این، مدیر مدرسه جوان برای جلب توجه سوفی باید تغییر کند تا بتواند با
کمک سوفی خوب ها را تا ابد نابود کند. سوفی می ترسد که با در نظر گرفتن خیانت های آگاتا ممکن است برای همیشه در داستانش همانند مادرش تنها شود. برای همین سوفی این پیشنهاد را می پذیرد و ملکه جدید اشرار می شود. البته ملکه ای که باید به دانش آموزانی که از او متنفر هستند درس بدهد. اما داستان نویس هنوز این انتخابِ سوفی را به عنوان یک پایان خوش برای داستان سوفی و آگاتا نمی پذیرد ! به همین ترتیب، با قطره قطره چکه کردن خورشید، این شمارش معکوس برای نابودی جهان شروع می شود. زمانی که خورشید آخرین قطره هایش ریخته شوند، جهان به طور کامل نابود می شود. در همین زمان، آگاتا و تدروس در گاوالدان سعی در مخفی ماندن از دست بزرگان و آشتی کردن با یکدیگر دارند. ولی وقتی مردم گاوالدان از وجود آن ها باخبر می شوند، سعی می کنند آنها را اعدام کنند. مادر آگاتا، کالیس، جان خود را فدا می کند تا بتواند کمی زمان برای فرار آگاتا و شاهزاده اش، تدروس بخرد. هردو بر طبق گفتهٔ کالیس، به سمت گورستان می روند تا قبری که میان دو قو بود را پیدا کنند. با رسیدن به جنگل بی انتها، آنها توسط معلم قدیمی شان، شاهزاده اوما نجات می یابند. اوما توضیح می دهد که بازگشت ر
افل (مدیر مدرسه) باعث شده تا اشرار قدیمی به عنوان زامبی دوباره زنده شوند تا دشمنان خود را بکشند (از جمله سیندرلا، پیتر پن، هانسل و گرتل و پینوکیو) که در انجمنی بنام سیزده و به رهبری مرلین جمع شده اند. سیزده به رهبری مرلین برای نبرد در برابر جنگ های رافل. مشخص می شود که وی به دنبال تغییر داستان های اصلی پریان است، از قتل سفید برفی و هفت کوتوله، و دنبال کردن با راپونزل و شاهزاده اش. آگاتا و تدروس، با وجود سختی هایی که پشت سر گذاشتند، سرانجام ماموریتشان توسط مرلین مشخص می شود. آنها باید حلقه ای که رافل به سوفی داده را نابود کنند تا رافل نیز بمیرد. اما باید سوفی را راضی کنند که حلقه را نابود کند. چون تنها با ضربهٔ سوفی حلقه از بین می رود. اما این کار فقط با شمشیر اکسکالیبر انجام می شود متأسفانه زمانی که رافل، آگاتا و تدروس را به گاوالدون می فرستاد، آن شمشیر را برداشته بود. همهٔ آنها می دانند که اکسکالیبر در مدرسهٔ آموزش اشرار قدیمی نگهداری می شود؛ بنابراین Agatha قصد دارد شمشیر را بازیابی کند، در حالی که اگاتا برای نجات سوفی و تلاش برای متقاعد کردن او برای ترس از درگیری با رافل تلاش می کند. با کمک دوستان سابق سوف
ی، هستر، آنادیل، دات و هورت، آنها موفق به نفوذ در مدرسه شده و هر دو کار را هنگام فرار انجام می دهند و رافل به طرز مرموزی اجازه فرار از آنها را می دهد. مرلین آگاتا، سوفی را راهنمایی می کند و تدروس را به آوالون هدایت می کند، جایی که تنظیمروس گینویور و لنسلوت را که هنوز زنده است کشف می کند. با وجود ناراحتی های اولیه نسبت به هر دو، او به آرامی و دردناکی می آمیزد تا آنها را ببخشد زیرا او بیشتر از رفتارهای پارانویا و آرمانهای قبلی پیروی آرتور را می آموزد. آگاتا، از طرف خود، حاضر به رها کردن عشق خود به تدروس می شود تا سوفی بتواند در عوض او را داشته باشد، بیشتر از عدم تمایل او برای تبدیل شدن به ملکه آینده شتر از احساسات شخصی خود، انگیزه دارد. با وجود بهترین تلاشهای آنها، این طرح نهایتاً هنگامی که سوفی و متروس بوسه می زنند شکست می خورند و هر دو متوجه می شوند که هرگز برای یکدیگر منظور نشده اند. او با اعتقاد بر این که همه اوقات مورد استفاده قرار گرفته بود، به رفال برمی گردد و جای او را در کنار خودش پذیرفته و ملکه شیطان می شود. بر خلاف وصیت نامه او، آگاتا به عنوان ملکه خوب انتخاب می شود زیرا هر دو طرف برای جنگ آماده می ش
وند. نبرد نهایی در گاوالدون برگزار می شود، هنوز دست نخورده بخاطر یک سد انرژی که توسط اعتقادات مردم در پری ها تغذیه می شود اما به دلیل داستانهای تغییر یافته رفال تضعیف می شود و به دلایل ناشناخته ای هدف قرار می گیرد. در طول آموزش، آگاتا همچنین از افسانه واقعی سیندرلا، جایی که ادعا می کند اصلاً نمی خواست شاهزاده خانم باشد، یادمی گیرد. او اعتقاد داشت که قدمهایش که واقعاً با او مهربان بودند، سزاوار آن بودند و او به سادگی همراهی می کردند. ازدواج او با شاهزاده باعث ایجاد اختلاف دائمی بین او و پله پله ها شد که در نهایت کشته شدند. این نبرد در استیم وودز نزدیک گاوالدون برگزار می شود، که مرلین با کمک بانو لسو توانست همه دانش آموزان مدرسه را علیه رفال و سوفی با کمک بانو لسو به هم بزند، زیرا به عنوان خائن سعی در تضعیف تلاش های شر داشت. سوفی، با آگاتا در تعقیب و گریز، تعقیب می کند که بانو لسو را به دانشکده پیر شیطان، که به او فاش می کند شرارت هرگز به معنای نابودی خوب یا برعکس نبود، بلکه در عوض به بخشی هارمونیک آن تبدیل شد. او و آگاتا همچنین جسد مادر سوفی ونسا و داستان های پشت سر او و کالیس را کشف می کنند که در آن سوفی و آگ
اتا خواهران دوقلوی هستند و پیوندهای جدا نشدنی بین آنها را توضیح می دهند. با این حال، در حالی که آگاتا این را فرصتی برای بهبود زخم ها می داند، سوفی هنوز هم مصمم است تا اتحادیه خود را با رفال به هر وسیله حفظ کند. او فکر می کند اگر رفال را رها کند، برای همیشه تنها خواهد بود و آگاتا مصمم است تا او را بفهمد که ترس او صحیح نیست. نبرد در نهایت به نفع شر تغییر می کند زیرا سیندرلا می میرد و محافظت از گاوالدون با شکست مواجه می شود و به رافل اجازه حمله می دهد. با این حال، او به جای ویران کردن شهر، استفن پدر سوفی را به دست می گیرد. کتاب ها. Critical reception for the first book in the series has been positive, and the book has received praise from "The Guardian" and the "Miami Herald".
جان چارلز «کورن» گریفین، (۲۴ ژوئیه ۱۹۱۱–۹ ژانویه ۱۹۷۳) یک بوکسور سنگین وزن آمریکایی بود که این عنوان از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۶ به طول انجامید تا اینکه در روز به یاد ماندنی ۱۴ ژوئن ۱۹۳۴ توسط جیمز جی بردادوک ناک اوت شد. فیلم سینمایی مرد سیندرلایی با نقش آفرینی راسل کرو و کارگردانی ران هاوارد، به این موضوع می پردازد.
هدف صفر(انگلیسی: Vision Zero) یک برنامه ایمن سازی ترافیک چند ملیتی است که هدف آن دستیابی به یک سیستم بزرگراهی بدون تلفات یا صدمات جدی ناشی از ترافیک جاده ای است. این برنامه ابتدا در کشور سوئد آغاز شد و در اکتبر سال ۱۹۹۷ (۱۳۷۳ ه .ش) توسط پارلمان سوئد تصویب شد. یک اصل مهم این برنامه این است:«در یک جامعه، زنده بودن و سلامتی را هرگز نباید برای دیگر منافع مبادله کرد». این اصل به جای طرز تفکر رایج تر تصمیم گیری با در نظر گرفتن سود و زیان است که با ارزش گذاری مالی روی جان و سلامت انسان تعیین می کند که چه مقدار پول صرف کاهش خطرات سیستم جاده ای شود. هدف صفر در سال ۱۹۹۵ مطرح شد. هدف صفر به اشکال گوناگونی در کشورهای مختلف یا قلمروهای کوچکتر قضایی مورد قبول واقع شده است، اگرچه جزئیات آن بسیار متفاوت است. اقدامات پیشگیرانه انجام شده در هدف صفر همان آموزش، اجرا و مهندسی است که از دهه ۱۹۳۰ به بعد اعمال شده است. اصول. جاده های سوئد با اولویت بخشیدن به ایمنی به جای سرعت یا راحتی ساخته شده اند. کم کردن سرعت مجاز در مناطق شهری، مناطق مخصوص عابرین پیاده و موانعی برای تفکیک خودروها از دوچرخه ها و جریان ترافیک کمک کرده اند. ساخت ۱
۵۰۰ کیلومتر جاده "۲+۱"(جاده ای دارای سه لاین که ترافیک در حال رفت و آمد در دو جهت به نوبت از لاین وسط برای سبقت گرفتن استفاده می کنند) که در مجموع جان ۱۴۵ نفر را در طی دهه اول به کارگیری هدف صفر نجات داده است. نقل قول از مجله اکونومیست اکسپلینز هدف صفر مبتنی بر یک اصل اساسی اخلاقی است که «هرگز از نظر اخلاقی قابل قبول نیست که افراد هنگام جا به جایی در سیستم حمل و نقل جاده ای کشته یا مجروح شوند.» به عنوان یک رویکرد مبتنی بر اخلاق، هدف صفر وظیفه خود را تعلیم دادن برای انتخاب استراتژی می داند و اهداف یا آرمان های خاصی را برای برای دستیابی مشخص نکرده است. در بیشتر سیستم های حمل و نقل جاده ای، کاربران جاده مسئولیت کامل ایمنی را بر عهده دارند. هدف صفر این موضوع را با تأکید بر مشترک بودن این مسئولیت میان طراحان سیستم حمل و نقل و کاربران جاده تغییر می دهد. سرعت مجاز. هدف صفر موارد زیر را توصیه می کند: "حداکثر سرعت طولانی مدت ممکن با در نظر گرفتن زیر ساخت ها، فرض بر بهترین عملکرد در طراحی وسایل نقلیه و احتیاط صد درصدی ". این سرعت ها بر اساس محدودیت های انسان و خودرو تعیین شده اند. به عنوان مثال، تحمل انسان در برابر برخ
ورد به عنوان عابر پیاده به یک خودرو خوب طراحی شده تقریباً است. در صورت تمایل برای به کار گرفتن سرعت بیشتر در مناطق شهری، تفکیک گذرگاه های عابر پیاده از ترافیک یک گزینه است. در غیر این صورت، تقاطع ها یا مناطق (یا وسایل نقلیه) باید برای حداکثر سرعت طراحی شده باشند. همین طور، برای سرنشینان خودرو، حداکثر سرعت ایمنی طبیعی برای خودروهای با طراحی مناسب حداکثر مورد پیش بینی می شود در اثرات جلو، و در اثرات جانبی. سرعت بیش از را می توان تحمل اگر زیرساخت طراحی شده است برای جلوگیری از اثرات جلو و سمت. "جاده هایی که احتمال برخورد جانبی یا از جلو در آنها وجود ندارد" معمولاً به عنوان نوع ۱ (بزرگراه / آزادراه / اتوبان)، نوع ۲ (" ۲ + ۲ جاده ") یا نوع ۳ (" ۲ + ۱ راه ") تعیین می شوند. این جاده ها دارای موانع تصادف در تقسیم ترافیک مخالف، دسترسی محدود، تفکیک درجه و ممنوعیت استفاده کندتر و آسیب پذیرتر کاربران جاده است. جاده های روستایی جدا نشده حتی با محدودیت سرعت که در مقایسه کم به نظر می رسد بسیار خطرناک است. در سال ۲۰۱۰، جاده های روستایی آلمان، که عموماً به محدود می شوند، نرخ مرگ و میر ۷٫۷ فوت در هر میلیارد سفر کیلومتر، بالاتر
از نرخ ۵٫۲ در خیابان های شهری (به طور کلی محدود به و بسیار بالاتر از میزان autobahn 2.0 است. autobahns 31% از ترافیک جاده موتوری را در حالی که ۱۱٪ از تلفات ترافیک آلمان را به خود اختصاص داده بود انجام می داد.&lt;ref name="http://www.bast.de 2012"&gt;&lt;/ref&gt; حرکتی برای کاهش محدودیت سرعت در مناطق مسکونی به به نام " "۲۰ برای ما بسیار است" " یا " "۲۰ بسیار است" " جمع آوری بخار در اوایل ۲۰۰۰ در انگلستان آغاز شد. در سال ۲۰۱۰ به ایالات متحده گسترش یافت. پیاده سازی. کانادا. در دسامبر ۲۰۱۵، سازمان خیریه پیشگیری از آسیب در کانادا، مفهوم ویژن صفر، با ماتس بلین استراتژیست ایمنی در جاده های سوئد، را به نزدیک به ۱۰۰ شریک ایمنی جاده ارائه داد. در ماه نوامبر سال ۲۰۱۶، Parachute میزبان یک همایش ملی ایمنی جاده با محوریت اهداف و استراتژی های ویژون صفر، با حضور رهبران بهداشت، مهندسی ترافیک، اجرای نیروی انتظامی، سیاست گذاری و وکالت برگزار شد. از این طریق، شبکه Parachute Vision Zero تشکیل شد، که شامل بیش از ۲۵۰ مدافع و متخصص در زمینه ایمنی جاده ها، اجرای قانون، دولت و شهرداری ها است. این شبکه برای ارائه یک مقصد کانادایی یک کا
نادا برای اتصال این ذینفعان با یکدیگر و با اطلاعات و منابع در جهت کمک به جوامع در حل چالش های ایمنی جاده، با استفاده از راه حل های اثبات شده ارائه می دهد. دومین اجلاس Parachute Vision Zero در اکتبر سال ۲۰۱۷ با حضور اعضای شبکه و سیاستمداران از جمله استیون دل داکا وزیر حمل و نقل انتاریو برگزار شد. سازمان دیگری به نام Vision Zero Canada (visualzero.ca) کمپین ملی خود را در دسامبر ۲۰۱۵ آغاز کرد. تلاش در شهرهای کانادا: هلند. در هلند، رویکرد ایمنی پایدار با Vision Zero متفاوت است زیرا تصدیق می کند که در بیشتر حوادث، انسانها مقصر هستند، و باید جاده ها را طوری طراحی کرد که «خود توضیح دهند» و در نتیجه احتمال سقوط را کاهش می دهند. استفاده از جاده های ساده و آسان برای استفاده و پیمایش آسان است، این امر برای استفاده کنندگان در جاده ها کجاست و چگونه باید رفتار کنند آشکار است. هلندی ها همچنین از اختلاط خطرناک جرم، سرعت و / یا جهت جلوگیری می کنند. دورگردها تقاطعهایی را در ۵۰ یا جاده ای که به اندازه کافی کند باشد، ، اجازه می دهد تا عابران پیاده و دوچرخه سواران از ایمنی عبور کنند. موتور سیکلت، دوچرخه سوار و عابر پیاده در مسیره
ای جداگانه بالای از اتومبیل ها دور نگه داشته می شوند در منطقه ساخته شده همچنین اغلب به اتوبوس ها خطوط اختصاصی داده می شود و از درگیری زیاد انبوه آنها با اتومبیل های معمولی کم حجم جلوگیری می کند. اخیراً هلندی ها این ایده را مطرح کرده اند که جاده ها نیز باید «بخشنده» باشند، یعنی برای کاهش نتیجهٔ برخورد ترافیک هنگام وقوع اجتناب ناپذیر، اصولی که در اصل سیاست های هلندی و سوئد است، طراحی شده اند. سوئد. در سال ۱۹۹۷ پارلمان سوئد سیاست "ویژن صفر" را وضع کرد که مستلزم آن است که تا سال ۲۰۲۰ تلفات و صدمات جدی به صفر برسد. این یک تغییر مهم در سیاست حمل و نقل در سطح اروپا است. تمام جاده های جدید به این استاندارد ساخته شده اند و جاده های قدیمی تر اصلاح شده است. ویژن صفر همچنین اقدامات متقابل دیگری را در مورد رانندگان و وسایل نقلیه هدف قرار داد. شایان ذکر است که تلفات جاده سوئد قبل از سال ۱۹۹۷ رو به کاهش بود و تحت عنوان ویژوال صفر این کار را ادامه داد. با این حال، تعداد کشته ها از سال ۲۰۱۳ بهبود نیافته است. نتایج. با وجود استقرار برخی ایده ها از پروژه Vision Zero، توجه شده است که کشورهای ثروتمند پیشرفت چشمگیری در کاهش تلفات
رانندگی داشته اند در حالی که کشورهای فقیر به دلیل افزایش حرکتی، شاهد افزایش تلفات ترافیک هستند. برخی از مناطق محلی نتایج واگرایی بین تعداد تصادفات و جراحات از یک سو و تعداد کشته ها مشاهده کرده اند. به عنوان مثال، در چهار سال اول اجرای این طرح در شهر نیویورک، صدمات ترافیکی و تصادفات در حال افزایش است، اگرچه تلفات کاهش یافته است. نروژ. نروژ تفسیر خود از هدف صفر را در سال ۱۹۹۹ به تصویب رساند. در سال ۲۰۰۸، یک کارمند مهندس از اداره جاده های عمومی نروژ گفت: «هدف صفر توجه بیشتری به امنیت جاده ها جلب کرده است، اما تاکنون هیچ دستاورد کوتاه مدت قابل توجهی نداشته است.» سوئد. سوئد، که برنامه هدف صفر را آغاز کرد، نسبت به نروژ نتایج نسبتاً بهتری به دست آورده است. سوئد با جمعیتی در حدود ۹٫۶ میلیون نفر، سنّت دیرینه ای در تعیین اهداف ایمنی ترافیک جاده ای دارد. در اواسط دهه ۱۹۹۰، هدف ۱۰ ساله برای ۵۰ درصد کاهش برای ۲۰۰۷ بود. این هدف برآورده نشد. کاهش واقعی ده ساله ۱۳٪ به ۴۷۱ مرگ و میر رسیده است. این هدف تا سال ۲۰۲۰ به ۵۰٪ و در سال ۲۰۵۰ به ۰ مورد بازنگری شد. در سال ۲۰۰۹، کاهش از کل در سال ۱۹۹۷ به ۳۴٫۵٪ و به ۳۵۵ مرگ منجر شد. حجم
ترافیک در سوئد همواره نسبت به مدت مشابه سال قبل افزایش یافته است. جمهوری دومینیکن. هدف صفر بر سایر کشورها نیز تأثیر گذاشته است مثلاً جمهوری دومینیکن، این کشور با وجود داشتن مرگبارترین ترافیک در جهان، با پیروی از مجموعه دستورالعمل های مبتنی بر هدف مشابه برای کاهش تلفات جاده ای، موفق به رسیدن به نقطه ای شده است که فقط چهل نفر از هر صد هزار نفر جمعیت این کشور سالانه جان خود را از دست می دهند.
اسکات اسنایدر نویسنده ای آمریکایی است. وی نخستین بار به خاطر مجموعه داستان کوتاه "Voodoo Heart در" سال ۲۰۰۶ توسط مخاطبان شناخته شد. از آثار کمیک بوکی وی می توان به "خون آشام آمریکایی"، "کمیک های کارآگاه"، "بتمن نیو۵۲"، "بتمن: دروازه های گاتهام، آل استار بتمن"، "سوامپ ثینگ، کشور کشف نشده، لیگ عدالت (۲۰۱۸)، شب های تاریک: متال، بتمن: آخرین شوالیه روی زمین و شماره ۳۰۰ از سری کمیک های اسپاون اشاره کرد.". اوایل زندگی. در سن نه سالگی، اسنایدر در یک اردوگاه تابستانی حضور یافت که یکی از مربیان کتاب "چشمان اژدها" اثر استفان کینگ در طی تابستان به او خواند، تجربه ای که اسنایدر می گوید «علاقهٔ من به نویسندگی از آن کتاب آغاز شد» وی همچنین تحت تأثیر نوشته های دنیس جانسون، ریموند کارور، ریک باس، جوی ویلیامز، الیزابت مک کاراکن، استفان کینگ، توبیاس وولف و جورج ساندرز قرار گرفت. جالب است که او در کمیک خون آشام آمریکایی با استفان کینگ همکاری داشته. از بین نویسندگان کمیک، او به آلن مور که بهترین کمیک تاریخ اثر اوست و همین طور فرانک میلر که یکی از بهتر ارجین های بتمن یعنی را نوشت، بسیار علاقه مند است.
ترزانج (به لاتین: Trzanj) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در فدراسیون بوسنی و هرزگوین واقع شده است.
جوجوبی (زاده ) زن پوش و شخصیت تلویزیونی آمریکایی است.
ادیت کلمن (۱۹۵۱–۱۸۷۴) یک طبیعت گرای استرالیایی بود که مشاهدات مهمی در مورد سندرم های گرده افشانی انجام داد. فعالیت های طبیعت گرایانه. کلمن در ۱۱ سپتامبر سال ۱۹۲۲ به باشگاه فیلد طبیعتگردان ویکتوریا، پیوست. جوایز. در سال ۱۹۴۹ به کلمن مدال تاریخ طبیعی استرالیا اعطا شد.
مواد فروش ۲ (همچنین با نام مواد فروش ۲: خون روی دستانم نیز شناخته می شود) فیلمی جنایی به تهیه کنندگی و کارگردانی نیکلاس ویندینگ رفن وساخت کشور دانمارک درسال ۲۰۰۴ است. این فیلم دومین فیلم از سه گانه مواد فروش است که زندگی جنایتکاران در شهر کپنهاگ را به تصویر می کشد.
مارتین لوتر کینگ جونیور یک روحانی بود که رهبر حقوق مدنی آمریکایی محسوب می شود. وی در تاریخ ۴ آوریل ۱۹۶۸ در مُتل لورن در ممفیس، تنسی به ضرب گلوله کشته شد. پس از زخمی شدن در اثر گلوله به بیمارستان سنت جوزف منتقل شد و در ساعت ۷:۰۵ بعد از ظهر درگذشت. وی رهبر برجسته جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان آمریکا (۶۸–۱۹۵۵) همچنین برنده جایزه صلح نوبل بود و به دلیل عقیده به پرهیز از خشونت و نافرمانی مدنی مشهور بود. جیمز ارل ری، فراری از زندان ایالتی میزوری، در ۸ ژوئن سال ۱۹۶۸ در فرودگاه هیترو لندن دستگیر شد و با اتهام جنایت به ایالات متحده مسترد شد. در ۱۰ مارس ۱۹۶۹ او به گناه کاری خود اعتراف کرد و محکوم به ۹۹ سال زندان شد. او چندین عقب نشینی از اعتراف خود انجام داد، و در خواست محاکمه توسط یک هیئت منصفه داشت که ناموفق بود. در ۲۳ آوریل ۱۹۹۸ در هفتاد سالگی در زندان درگذشت. زمینه. تهدید به مرگ. کینگ به دلیل حضور برجسته در جنبش حقوق مدنی، تهدیدهای مکرر به مرگ داشت. او در حالی که با تهدید مرگ روبرو بود از علت این تهدیدات سخن می گفت. او می دانست که کشته شدن نمی تواند او را از تلاش برای رسیدن به حقوق برابر بازدارد. پس از ترور رئیس جمهور
کندی در سال ۱۹۶۳، کینگ به همسرش کورتا اسکات کینگ گفت "این همان اتفاقی است که برای من نیز خواهد افتاد." و من همچنان به گفته خود ادامه خواهم داد: "این جامعه بیمار است". " ممفیس. کینگ برای حمایت از اعتصاب کارگران فاضلاب به ممفیس، در ایالت تنسی سفر کرد. کارگران سیاهپوست در ۱۱ مارس ۱۹۶۸ در اعتراض به نابرابری دستمزد و شرایط کار تحمیل شده توسط شهردار وقت هنری لوئب، برای راهپیمایی بیرون آمده بودند. در آن زمان، در ممفیس به کارگران سیاهپوست بسیار کمتر از سفید پوستان دستمزد پرداخت می شد. بسیاری از کارگران به دلیل شرایط غیر ایمن در محل کار کشته می شدند. علاوه بر این، برخلاف کارگران سفیدپوست، کارگران سیاه پوست اگر به دلیل شرایط جوی نامساعد سر کار نمی رفتند، هیچ حقوقی دریافت نمی کردند. در نتیجه، بیشتر سیاهپوستان مجبور بودند حتی در هنگام باران و برف کار کنند. در تاریخ ۳ آوریل، کینگ به ممفیس بازگشت تا به گردهمایی در معبد میسون (دفتر مرکزی کلیسای خداوند در مسیح) بپردازد. پرواز وی به ممفیس به دلیل تهدید بمب گذاری به تأخیر افتاد، اما او سخنرانی برنامه ریزی شدهٔ خود را انجام داد. کینگ سخنرانی معروف با عنوان " "را ایراد کرد. وقتی
به پایان سخنرانی نزدیک شد، به تهدید بمب اشاره کرد و گفت: «وقتی به ممفیس رسیدم. برخی شروع به صحبت در مورد تهدیدات و نقل تهدیداتی که عملی شده است، کردند. چه اتفاقی برای من از جانب برخی برادران سفیدپوست مان خواهد افتاد؟ خب، نمی دانم چه پیش خواهد آمد، روزهای سختی پیش روی ماست، اما الان این برای مهم نیست، چرا که من بر روی قله کوه بودم. (صدای تشویق) و من مانند هر شخص دیگر، دوست دارم که عمر طولانی داشته باشم. پس زندگی طولانی جایگاه خودش را دارد. اما من اکنون به آن اهمیت نمی دهم. من فقط می خواهم که اراده خدا عملی شود. او به من اجازه داد که بر کوه صعود کنم و هنگامی که از آنجا نگاه کردم، سرزمین موعود را دیدم. شاید همراه شما نیایم، ولی از شما می خواهم که بدانید که ما همچون یک ملت به زودی به سرزمین موعود خواهیم رسید (صدای تشویق) و بهمین خاطر من امشب سعادتمند هستم و نگران هیچ چیز نیستم، همانگونه که من از هیچ کس نمی ترسم، چرا که به چشم خودم حقیقتاً عظمت آمدن خداوند را دیدم». ترور. به گفته همکار و دوست مارتین، در روز جمعه ۴ آوریل ۱۹۶۸، کینگ در اتاق ۳۰۶ متل لورین در شهر ممفیس اقامت داشت. مالک این هتل تاجری به نام والتر بیلی
بود که نام همسرش را بر هتل گذاشته بود. با توجه به گزارش تیلور وان، آخرین کلمات کینگ خطاب به نوازنده بین بود، که برنامه ریزی شده بود آن شب در سخنرانی آهنگ «» اجرا کند و بین می گوید که او به من گفت که «به بهترین شکلی که می توانی امشب اجرا کن». و کینگ به بالکن رفت و نزدیک اتاق خود ایستاده بود که گلوله اسلحه مدل رمینگتون ۷۶۰ به او شلیک شد. گلوله به گونه راست نفوذ و فک او و چند مهره گردن او را شکست. به نخاع آسیب وارد شد و شاهرگ و شرایین را پیش از توقف در کتف قطع کرد. نیروی گلوله کراوات او را نیز پاره کرد و کینگ بیهوش، ناخودآگاه به شدت از بالکن سقوط کرد. اندکی پس از تیراندازی به کینگ، شاهدان مردی را می بینند که از خانه ای اجاره ای در خیابان متل لورن خارج می شود، که گمان می شد او همان قاتل بوده که در آنجا اتاقی اجاره کرده است. پلیس بسته ای در نزدیکی صحنه جنایت پیدا کرد حاوی اسلحه و دوربین شکاری، که اثر انگشت جمیز ارل ری روی آنها بود. ری این تفنگ را شش روز پیش با نام مستعار خریداری کرده بود. دو ماه بعد ری در فرودگاه هیترو لندن دستگیر شد. درون جنبش. از نظر عده ای، ترور کینگ به معنای پایان استراتژی عدم خشونت بود. دیگر