Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تراشه، مدار یکپارچه، مدار مجتمع یا آی سی (نام دیگر آن IC (Integrated Circuit به مجموعه ای از مدارات الکترونیکی گفته می شود که با استفاده از مواد نیمه رسانا (عموماً سلیسیم همراه با میزان کنترل شده ای ناخالصی) در ابعادی کوچک (معمولاً کمتر از یک سانتی مترمربع) ساخته می شوند. این مدارها معمولاً شامل دو یا سه نوع دستگاه الکترونیکی هستند: مقاومت، خازن و ترانزیستور (مهم ترین آن ها ترانزیستور می باشد). هر تراشه معمولاً حاوی تعداد بسیار زیادی ترانزیستور می باشد که با استفاده از فناوری پیچیده ای در داخل یک لایه از سیلیکون همگون و با ضخامتی یکنواخت و بدون ترک تزریق شده اند. تراشه قطعه ای داخل رایانه است که برای چک کردن مدارها و تبادل اطلاعات منطقی (صفر و یک) به کار برده می شود. یک تراشه ممکن است ابعادی به اندازه یک اینچ در یک اینچ داشته باشد و حاوی ده ها میلیون عدد ترانزیستور باشد. گاهی روی یک تراشه که مساحت آن فقط چند میلیمتر مربع است هزاران عدد ترانزیستور سوار می شود. فرایند ساخت یک تراشه الکترونیکی را می توان به چند مرحله کلی تقسیم کرد: خالص سازی شن. شن، خاک و سنگ، به طور کلی پوسته زمین حاوی ۲۵٪ سلیسیم است که به صورت
سیلیسیم دی اکسید (SiO2) در طبیعت یافت می شود. شن طی چندین مرحله پاکسازی می شود تا بتواند کیفیت لازم برای تولید نیمه هادی را بدست آورد و خلوص سلیسیم در آن به ۹۹٫۹۹۹٪ برسد یعنی که فقط ممکن است ۱ اتم از میان بیلیون ها اتم، غیر سیلیکونی باشد. به همچین کیفیتی، کیفیت درجه الکترونیک(Electronic Grade Silicon) گوییم. ایجاد کریستال. برای بدست آوردن سیلیکون تک کریستالی، سیلیسیم را یک مرتبهٔ دیگر ذوب کرده و اجازه می دهند تا خنک شود. روش کار بدین صورت است که به هنگام خنک شدن، یک قالب تک کریستال سیلیسیم به دور خود چرخانده شده و به آرامی بیرون کشیده می شود. این فرایند روش چکرالسکی نامیده می شود. فرایند چکرالسکی، با استفاده از یک دانه تک کریستال سیلیکون آغاز می گردد و سرعت چرخش و کشش دانه، مشخص کنندهٔ قطر میله یا قالب کریستالی خواهد بود. معمولاً در این روش، قطرهایی بین 200mm تا 300mmبا طول های بزرگتر از یک متر بدست می آید.لازم است ذکر شود که تولید یک قالب سیلیسیم ممکن است چند روز طول بکشد. استوانه حاصل گاهی تا ۱۰۰ کیلوگرم وزن دارد که به این استوانه ها شمش می گویند. تبدیل شمش به قرص سیلیسیم یا ویفر. شمش را به دقت به ویفرهای
(wafer) به قطر ۰٫۱ اینچ برش می زنند. وقتی که برش انجام شد، ویفرها صیقل داده می شوند تا هیچ خدشه ای نماند. امروزه شرکت ها از ویفرهایی بزرگتر (۳۰۰ میلیمتری) که نتیجهٔ آن کمتر شدن قیمت است استفاده می کنند. لیتوگرافی. مایع قرمز که در عکس می بینید. یک Photoresist(لاک نوری) است و مشابه آن هایی است که در فیلم های عکاسی استفاده می شود. در این مرحله ویفر شروع به چرخیدن می کند و لاک نوری روی آن ریخته خواهد شد که باعث می شود یک لایه نازک و صیقلی روی ویفر تشکیل شود. لاک نوری تحت تابش امواج فرابنفش قرار میگرد و با آن واکنش می دهد، واکنش شیمیایی که در این فرایند انجام می شود مشابه اتفاقی است که هنگام فشردن دکمه شاتر دوربین عکاسی برای مواد داخل فیلم عکاسی می افتد. هنگام استفاده از نور فرابنفش نورگیرها الگوهای مختلف مدار را در هر لایه ویفر ایجاد می کنند. لنز، اندازه تصویر نورگیرها را را کاهش و دقت آن را افزایش می دهد؛ بنابراین آنچه بر ویفر چاپ می شود چهار برابر نازکتر از الگوی نورگیر است. سپس لاک نوری با یک حلال خاص از روی ویفرها پاک می شود و نقش و نگارها مشخص خواهند شد. کاشت یون(ion dropping). دوباره لاک نوری با الگوی مشخصی
روی ویفر می ریزد، سپس یون های با سرعت ۳۰۰٫۰۰۰کیلومتر در ساعت به ویفرها برخورد خواهند کرد و خواص شیمیایی ماده را تغییر می دهند و دوباره لاک نوری را پاک می کنند. اگر چه معمولاً صدها ریزپردازنده بر روی یک ویفر ساخته می شوند، این فرایندها تنها بر یک قسمت کوچکی از یک ریز پردازنده تمرکز می کند (بر روی یک ترانزیستور یا قسمت های وابسته آن). یک ترانزیستور به عنوان یک سوئیچ عمل می کند، جریان جریان الکتریکی را در یک تراشه کامپیوتر کنترل می کند. محققان ترانزیستورهای کوچک را توسعه داده اند بطوری که حدود ۳۰ میلیون از آن ها می توانند بر روی یک پین قرار بگیرند. از ترانزیستور تا تراشه. سه سوراخ در لایه عایق در بالای ترانزیستور ایجاد می شود. این سه سوراخ با مس پر می شود که اتصال به ترانزیستورهای دیگر را ممکن می سازد. ویفرها در این مرحله در محلول سولفات مس قرار می گیرند. یونهای مس روی ترانزیستور قرار می گیرند، به این فرایند آبکاری الکتریکی فلز نامیده می شود. یونهای مس از پایانه مثبت (آند) تا پایانه منفی (کاتد) که توسط ویفر ایجاد شده حرکت می کنند. پس از آبکاری یک لایه نازک مس روی ویفرها می نشیند. مواد اضافی صیقل داده می شوند، ل
ایه های مختلف فلزی برای اتصال در میان ترانزیستورهای مختلف ایجاد می شود. تیم های طراحی که قابلیت کارکرد پردازنده مربوطه را توسعه می دهند تعیین می کنند که چگونه این اتصالات باید سیم بندی شود. در حالی که تراشه های کامپیوتری به شدت نازک هستند، ممکن است در حقیقت بیش از ۲۰ لایه داشته باشند تا مدارهای پیچیده ایجاد کنند. سپس ویفر آماده برای اولین تست عملکرد است. ویفر به صورت قطعه بریده می شود. قطعاتی که پاسخ درست به الگوی تست پاسخ دادند برای بسته بندی ارائه می شوند. منابع. www.intel.com/pressroom/kits/chipmaking
نئورگولین ها () خانواده ای از پروتئین ها مشتمل بر ۴ عضو است که از لحاظ ساختاری با هم شباهت دارند و جزئی از خانوادهٔ فاکتور رشد اپیدرمی هستند. این پروتئین ها عملکرد گوناگونی در تکامل دستگاه عصبی داشته و چندین نقش در رویان زایی مهره داران ایفا می کنند که از آن میان، می توان به تکامل بافت قلب، سلول های شوان، تمایز اُلیگودندروسیت ها، تکامل برجی جنبه های دشتگاه عصبی و تشکیل سیناپس تماس عصبی-ماهیچه ای. اعضای این خانواده از طریق فرایند «پیرایش دگرسان» (Alternate Splicing) یا به کارگیری چندین نوعِ اختصاصی از جایگاه های آغازِ رونویسی ساخته می شوند و در مجموع به گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی (HER2/neu, ERBB3 و ERBB4) متصل شده و آن را فعال می کنند.
پروتو-آنکوژن تیروزین-پروتئین کینازِ سارک () که با عنوانِ «پروتو-آنکوژن سی-سارک» هم شناخته می شود و اغلب با نامِ اختصاری «سی-سارک» (c-Src) از آن یاد می شود، یک پروتئین تیروزین کیناز غیر گیرنده ای است که در انسان توسط ژن «"SRC"» کُد می شود. این پروتئین باقیمانده های خاص تیروزینی را در سایر پروتئین ها فسفریله می کند. افزایش فعالیتِ سی-سارک را با پیشرفت سرطان مرتبط می دانند. این پروتئین یک دومِـین تیروزین کینازی، یک دومِـین «SH2» و یک دومِـین «SH3» دارد. این پروتئین نخستین بار توسط جی. مایکل بیشاپ و هارولد وارموس کشف شد که بابت آن در سال ۱۹۸۹ میلادی، برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شدند. بیش فعالیِ مسیرِ پیام دهیِ مرتبط با سی-سارک، در ۵۰٪ تومورهای رودهٔ بزرگ، کبد، ریه، پستان و پانکراس دیده شده است. برخی از بازدارنده های تیروزین کیناز که سی-سارک را هدف قرار می دهند، برای مصارف درمانی ساخته شده اند. یک نمونهٔ برجسته از این داروها، «داساتینیب» است که در درمان لوسمی مزمن مغز استخوان (CML) و همچنین برخی موارد خاص از لوسمی حاد لنفاوی که دارای کروموزوم فیلادلفیا باشند (Ph+ ALL) بکار می رود. پژوهش هایی جهت استفاده از
این دارو در سرطان های پستان، پروستات و لنفوم غیر هوچکین انجام شده است.
ابزار مدیریتی ویندوز (انگلیسی:Windows Management Instrumentation ) یا (WMI) متشکل از مجموعه ای از ابزارهای جانبی برای مدیریت ویندوز می باشد و به عنوان رابطی بین سیستم عامل و بخش های مختلف عمل می کند به گونه ای که در صورت نیاز به هر گونه اطلاعاتی سیستم از طریق این ابزارها با بخش های مختلف ارتباط برقرار کرده و اطلاعات لازم را دریافت می کند. WMI در واقع نسخه اجرایی مایکروسافت از سیستم مبتنی بر وب مدیریت سازمانی (WBEM) و مدل اطلاعات مشترک (CIM) استانداردهای توزیع مدیریت وظایف سیستم (DMTF). WMI برای زبان های برنامه نویسی (مانند VBScript یا Windows PowerShell) این امکان را فراهم می سازد تا بتوانند به صورت محلی و از راه دور به مدیریت سیستم عامل رایانه های شخصی و سروربپردازند. WMI به صورت پیش فرض در ویندوز ۲۰۰۰ و نسخه های جدیدتر مایکروسافت نصب شده است و برای دیگر نسخه ها نیز می توان از وب سایت مایکروسافت دانلود و نصب نمود این نسخه ها عبارتند از نسخه های قدیمی مانند ویندوز NT ویندوز ۹۵ و ویندوز ۹۸. همچنین مایکروسافت برای این ابزار رابط خط فرمان به WMI به نام Windows Management Instrumentation خط فرمان (WMIC) را نیز بر
ای کاربران ایجاد کرده است که می توان با استفاده از خط دستور از ان استفاده نمود.برای دریافت دستورها کامل این ابزار می توانید از وب سایت مایکروسافت بهره ببرید
حالت چهره به جایگاه یا جابجایی ماهیچه های صورت در زیر پوست مربوط است و می تواند انتقال دهندهٔ احساسات یک فرد برای بیننده باشد. حالت چهره خود نوعی ارتباط غیرکلامی است. حالت چهره از ابزارهای اولیهٔ برقراری ارتباط در انسان ها است اما این پدیده در دیگر پستانداران و حتی دیگر گونه ها هم دیده شده است. دگرگونی حالت چهره معمولاً با یک تجربهٔ احساسی برای مغز همراه است که در این مسئه بادامهٔ مغز به شدت در تشخیص آن نقش دارد. برای نمونه شمار دفعات پلک زدن می تواند بیانگر این باشد که فرد عصبی است یا دارد دروغ می گوید. پیدایش. برای تغییر حالت چهره باید ماهیچه های صورت که به پوست و نیام صورت متصل اند حرکت کنند و با ایجاد خط و تا در پوست صورت حالتی را برای چهره به وجود آورند مانند حرکت ابروها و دهان. ماهیچه گیجگاهی، ماهیچه جوشی، ماهیچه بالی درونی و ماهیچه بالی جانبی که بیشتر در هنگام جویدن کاربرد دارند می توانند در حالت چهره تأثیرگذار باشند. این ماهیچه ها همگی در نخستین مراحل رشد به وجود آمده اند (قوس حلقی). مسیر رشته های عصبی. دو مسیر در مغز برای بیان حالت چهره وجود دارد، اگر حالت چهره ارادی باشد، اطلاعات از قشر حرکتی اولیه
تا راه هرمی به ویژه راه قشری-پیازی می رود. اگر اطلاعات در این مسیر حرکت کند حالتی که در چهرهٔ فرد ایجاد می شود کاملاً ارادی و آگاهانه است. اگر تغییر چهرهٔ فرد از سر تغییر احساسات باشد، ریشهٔ اطلاعات از دستگاه خارج هرمی است از این رو چیزی که در چهرهٔ فرد ایجاد می شود کاملاً غیرارادی و ناآگاهانه است. این تغییر چهره در بچه های زیر دو سال کاملاً آشکار است. حالت هایی مانند خشم، نفرت، علاقه، ترس و جاخوردن همگی از این نوع است. رفتارهایی مانند بالا بردن ابرو در هنگام گوش کردن به دیگران، اخم کردن در هنگام تمرکز و … همگی از این جمله حالات غیرارادی اند.
آنتونی استور (؛ – ) یک روان کاو، روانپزشک و پدیدآور اهل بریتانیا بود. وی دانش آموختهٔ کالج وینچستر، کالج مسیح دانشگاه کمبریج و «دانشکدهٔ پزشکی بیمارستان وست مینستر» بود. از جمله آثار او می توان به کتاب «"تنهایی، بازگشت به خود"» اشاره کرد.
دونالد او. کلیفتون (؛ – ) روان شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او طراح و ایجادکنندهٔ درگاه «"توامندی یاب کلیفتون"» در وبگاه گالوپ است. کلیفتون از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۹ میلادی، استادِ روان شناسی تربیتی در دانشگاه نبراسکا در لینکلن بود. وی یکی از کهنه سربازان جنگ جهانی دوم بود و بابت خدماتش، نشانِ صلیب پرواز ممتاز را دریافت داشت. کلیفتون یکی از نویسندگان کتاب «"کشف توانمندی ها"» است.
مارکوس باکینگهام (؛ زادهٔ ) سخنران انگیزشی، مشاور مالی و نویسنده اهل بریتانیا است. وی بر پایهٔ داده ها و آمارهای مبسوطی که از طریق گفتگو با کارگران و کارمندان گوناگون در سرتاسر دنیا بدست آورد به این عقیده و بینش رسید که انسان ها از طریق یافتن و تکیه بر توانمندی هایشان است که می توانند به بهترین نتیجه های دلخواه زندگی شان برسند، نه از طریق تمرکز و تکیه بر روی ضعف ها و کمبودهای خوددانسته. مارکوس دانش آموختهٔ رشتهٔ «علوم سیاسی و اجتماعی» در «کالج پم بروک» در دانشگاه کمبریج است. وی یکی از نویسندگان کتاب «"کشف توانمندی ها"» است.
ونوم () یک فیلم ابرقهرمانی آمریکایی بر پایهٔ شخصیتی به همین نام از مارول کامیکس است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. تولید این فیلم بر عهدهٔ کلمبیا پیکچرز با مشارکت مارول و تنسنت پیکچرز بوده است. این نخستین فیلم در دنیای مرد عنکبوتی سونی به شمار می رود. "ونوم" به کارگردانی روبن فلیشر از فیلم نامهٔ نوشتهٔ جف پینکنر، اسکات روزنبرگ و کلی مارسل ساخته شده است و در آن تام هاردی در نقش ادی براک / ونوم در کنار میشل ویلیامز، ریز احمد، اسکات هیز و رید اسکات ایفای نقش می کنند. در "ونوم"، براک روزنامه نگار پس از پیوند با یک نژاد بیگانه سیمبیوت که قصد حمله به سیاره زمین را دارند، از قدرت های ابرانسانی برخوردار می شود. پس از حضور ونوم در "مرد عنکبوتی ۳" (۲۰۰۷)، سونی قصد داشت تا فیلمی اسپین-آف بر پایهٔ این شخصیت بسازد. کار ساخت فیلم در مارس ۲۰۱۶ روی نسخهٔ جدیدی آغاز شد که دنیای مشترک جدیدی را با حضور شخصیت های مارول که این استودیو از حقوق فیلم برخوردار است، آغاز می کند. سونی همچنین برای "ونوم" در نظر داشت تا ' (۲۰۱۷) از دنیای سینمایی مارول را با یک دیگر مشترک کنند اما در نهایت میان این فیلم با مرد عنکبوتی فاصله افتاد. در مارس ۲۰۱۷،
روزنبرگ و پینکنر قرار بود فیلم نامه را بنویسند و در ماه مه نیز فلیشر به عنوان کارگردان و هاردی به عنوان بازیگر به این پروژه پیوستند. فیلم برداری از همان اکتبر تا ژانویه ۲۰۱۸ در آتلانتا، شهر نیویورک و سان فرانسیسکو انجام شد. این فیلم در درجه اول با الهام از مینی سریال کمیک بوک ' (۱۹۹۳) و قوس داستانی «سیارهٔ سیمبیوت ها» (۱۹۹۵) ساخته شد. نخستین نمایش "ونوم" در ۱ اکتبر ۲۰۱۸ و در تئاتر ریجنسی ویلیج بود و سپس در ۵ اکتبر ۲۰۱۸ در ایالات متحده اکران شد. این فیلم به دلیل سبک روایی، لحن ناهماهنگ و عدم ارتباط با مرد عنکبوتی نقدهای عموماً منفی را از سوی منتقدان دریافت کرد. عملکرد هاردی در این فیلم مورد تحسین قرار گرفت. این فیلم با موفقیت در گیشه مواجه شد و با فروش بیش از ۸۵۶ میلیون دلار در جهان، به هفتمین فیلم پرفروش ۲۰۱۸ تبدیل شد و چندین رکورد در گیشه برای انتشار در اکتبر شکست. دنباله هایی از این فیلم با عنوان ' در اکتبر ۲۰۲۱ و ' در اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شدند. داستان. در جستجوی سیارات قابل سکونت، یک کاوشگر متعلق به شرکت زیست مهندسی Life Foundation، دنباله داری را کشف می کند که سراسر آن پوشیده از موجودات همزیست است. کاوشگر چه
ار نمونه از این موجودات را به زمین بازمی گرداند، اما یکی از آن ها فرار کرده و باعث سقوط سفینه ای در مری می شود. سه نمونه دیگر توسط Life Foundation بازیابی و به مرکز تحقیقاتی آن ها در سان فرانسیسکو منتقل می شوند. در آنجا مشخص می شود که این موجودات بدون میزبان های تنفس کننده اکسیژن نمی توانند زنده بمانند و اغلب میزبانان به دلیل ناسازگاری از بین می روند. ادی بروک، خبرنگار تحقیقی، با خواندن اسناد محرمانه ای که نامزدش آن وایینگ، وکیل پرونده ی حقوقی Life Foundation، در اختیار دارد، از آزمایشات انسانی این شرکت مطلع می شود. ادی با مدیرعامل Life Foundation، کارلتون دریک، روبرو می شود و در نتیجه هردو – ادی و آن – شغل خود را از دست می دهند و رابطه و نامزدی آن ها پایان می یابد. شش ماه بعد، آزمایش های دریک به موفقیت نزدیک می شود، هرچند یک نمونه سیمبیوت به دلیل بی احتیاطی می میرد. دورا اسکیرث، یکی از دانشمندان ناراضی Life Foundation، به ادی نزدیک می شود تا شیوه های دریک را افشا کند و به او کمک می کند تا وارد مرکز تحقیقاتی شود. ادی درمی یابد که زن بی خانمانی به نام ماریا یکی از نمونه های آزمایشی است. هنگام تلاش برای نجات ما
ریا، سیمبیوت او ناخواسته به بدن ادی منتقل شده و ماریا جان خود را از دست می دهد. ادی فرار می کند و علائم عجیبی در او ظاهر می شود. او از آن کمک می خواهد و دکتر دن لوئیس، دوست جدید آن، با معاینه ادی وجود سیمبیوت را تشخیص می دهد. دریک، پس از رو کردن اسکیرث به سیمبیوت باقی مانده، باعث مرگ هر دو می شود و سیمبیوت داخل ادی تنها نمونه زنده باقی می ماند. دریک مزدورانی را برای بازپس گیری سیمبیوت از ادی می فرستد، اما سیمبیوت به شکل موجودی هیولایی اطراف ادی ظاهر شده و مهاجمان را شکست می دهد. سپس خود را ونوم معرفی می کند و توضیح می دهد که دنباله دار به دنبال جهان هایی است که سیمبیوت ها بتوانند میزبانان را تسخیر و مصرف کنند. ونوم به ادی پیشنهاد می دهد در ازای کمک به آن ها، جانش را نجات دهد و ادی از قدرت های فراانسانی خود بهره می برد. ادی برای تحویل مدارک جرم دریک به محل کار سابقش می رود، اما توسط نیروهای SWAT محاصره می شود. آن متوجه تغییر شکل ادی می شود و او را به دفتر دن می برد. آن ها به ادی می گویند سیمبیوت به اندام های داخلی او آسیب می رساند، اما ونوم به ادی اطلاع می دهد این آسیب قابل بازگشت است و به او ضعف هایش مثل صداه
ای بلند و آتش را یادآوری می کند. آن با استفاده از دستگاه MRI ونوم را از بدن ادی جدا می کند اما دریک و افرادش ادی را دستگیر می کنند. همزمان، چهارمین سیمبیوت به نام رایت از مالزی به سان فرانسیسکو می آید و به دریک متصل می شود. دریک تصمیم می گیرد رایت را با یک کاوشگر فضایی Life Foundation برای جمع آوری سیمبیوت های دیگر به زمین بازگرداند. آن به ناچار ونوم را دوباره به ادی می چسباند تا بتوانند او را آزاد کنند. ونوم وعده می دهد که به دلیل ارتباط با ادی، حالا آماده حفاظت از زمین در برابر سیمبیوت های هم نوع خود است. آن ها با همکاری آن تلاش می کنند دریک و رایت را متوقف کنند. در نهایت، ونوم کاوشگر را هنگام پرواز تخریب می کند که باعث انفجار و مرگ رایت و دریک می شود. پس از این ماجرا، ادی به خبرنگاری بازمی گردد و آن تصور می کند ادی دیگر با ونوم ارتباط ندارد و ونوم نیز در انفجار مرده است، اما آن ها همچنان به صورت مخفیانه پیوند خورده اند و به محافظت از سان فرانسیسکو و شکار مجرمان ادامه می دهند. در صحنه میان تیتراژ، ادی برای مصاحبه با قاتل سریالی زندانی کلتوس کاسیدی دعوت می شود، که وعده «ویرانی» پس از فرار خود می دهد. داستان.
فیلم با سقوط سفینه فضایی شرکت بنیاد حیات به مدیریت کارلتون دریک (ریز احمد) آغاز می شود. سفینه که حامل موجوداتی بیگانه به عنوان سیمبیوت می باشد در منطقه ای از شرق آسیا سقوط می کند سپس نیروهای دولتی دو سیمبیوت را سالم بیرون می آورند که یکی از آن ها ونوم نام دارد.
قلعه باکو () بزرگ ترین و ممتازترین قلعه در میان قلعه های آبشوران می باشد. این قلعه، شهر قدیمی و دیوارها و قله های اطراف آن را دربرمی گیرد. این اثر معماری در سال ۲۰۰۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. تاریخ. با توجه به کتیبه ای نوشته شده به زبان عربی که در نتیجهٔ کاوش های باستان شناسی انجام شده در سمت شمالی قلعه در سال ۱۹۵۴، یافته شده است، معلوم می گردد که، دیوار قلعه باکو با دستور «شیروانشاه منوچهر سوم» (طول حکومت: ۱۱۲۰ الی ۱۱۴۹) فی مابین سال های ۱۱۳۸ تا ۱۱۳۹ احداث گشته است. در کتابه ای متعلق به قرن ۱۲ آمده است: فرمان بنا شدن این دیوارهای قلعه از سوی «ملک معظم، دانشمند، عادل، پیروز، مجاهد، افتخار دین و دولت، پناه گاه اسلام و مسلمانان، بزرگترین خاقان، شیروانشاه کبیر ابوالهجا منوچهر بن» صادر گردیده است. با دال بر تصویرهای گردشگران و عکس های متعلق به قرن ۱۹ می توان گفت که، قلعه عبارت از دیوار دوگانه بوده است. دیوار اول در دوران حکمروایی «منوچهر سوم» و دومی در دوران شروانشاه «اخستان یکم» بنا شده است. دومین دیوارهای قلعه در عهد حکومت تزاری تخریب گشته است. اولین دیوارها تا کنون باقی مانده است. قلعه باکو
دو در را دارا بوده است. یکی از آنها به طرف دریای خزر، دیگری به راه زمینی منتهی می شده است. دیوارهای شهر که دارای ارتفاع ۸–۱۲ متر و عرض ۳٫۵ متر بود، برای امنیت باکو فراهم شده بود. در قرون وسطی طول دیوارهای قلعه ۱۵۰۰ متر بوده و امروزه ۵۰۰ متر می باشد. در قسمت شمالی قلعه برج دیده بانی اصلی یا برج مربعی شکل دژ وجود دارد. این دژ در ریشه شناسی ملت «زرادخانه» نامیده می شود. منحصر به فرد بودن زرادخانه در این نکته نهفته است که، علی رغم اینکه واحد دفاعی بود، سازندگان با بنا کردن آن در ردیف دیوارها به جای مرکز قلعه، دیوار را تقویت بخشیده اند. باکو، در واقع شهر قدیمی به مراتب پایتخت دولت شروان شاهان بوده است. این قضیه برای اولین بار در سال ۱۱۹۱، هنگامی تحقق یافت که شروانشاه اخستان یکم پس از وقوع زمین لرزه مهیبی در شهر شاماخی دربار خود و پایتخت دولت را به باکو منتقل کرد. وی توجه ویژه ای به ساخت شهرها و قلعه ها داشت. بر اثر کوشش های وی، سامانه های پیچیده ساختارهای دفاعی ایجاد و باکو به شدت تقویت شد. همه اینها هنگام مقابله با ناوگان متشکل از دزدان دریایی روس نقش مهمی ایفا کرد و به شکست روس ها و نابودی کشتی های آنها انجامید
. باکو برای دومین بار در حکومت «شروانشاه ابراهیم یکم» به عنوان پایتخت دولت شروانشاهان اعلام گردید. «زلفکار خان» حاکم باکو دومین صف دیوارهای قلعه را در فاصله حدود ۱۰–۱۲ متر از استحکام های قبلی مابین سال های ۱۶۰۸ الی ۱۶۰۹ احداث نمود. برخی از مورخان معتقد اند که، خندقی میان دیوارها حفر شده بود، که با آب دریا پر می شد؛ ولی تا کنون در هیچ جایی چنین گونه قلعه ها یافته نشده است. این مکان موجود در میان دیوارها اصولاً جهت جابه جایی نیروهای دفاعی، هنگام محاصره مورد استفاده قرار می گرفته است. خندق در روبروی دیوار بیرونی قلعه حفر شده بود و خندقی در میان دیوارها ممکن بود وجود داشته باشد که، با مواد قابل اشتعال پر می شد. در اوایل قرن ۲۰، در سال ۱۸۶۸ فرماندار نظامی باکو جهت نوسازی شهر و لغو آن به عنوان استحکام دفاعی نظامی به گروه نظامی قفقاز مراجعه نمود تا دیوارهای قلعه تخریب گردد. بر اساس این مراجعه، در سال ۱۸۷۰، دیوار دوم بیرونی قلعه تخریب گشت. این مسئله دوباره در اجلاس «دوما» در سال ۱۸۸۶ مطرح و تصمیم گیری شد که، در موسوم به «دروازه زلفوغار خان» که، در دیوار دوم تخریب شده قلعه موجود بود، در کنار دروازه «شاه عباس» واقع در
دیوار اول قلعه نصب گردد. در هنرهای تجسمی. بسیاری از نقاشان بنام شهر قدیمی را در آثار خود به تصویر درآورده اند. آثار باستانی و خیابان های شهر قدیمی را می توان در آثار «انگلبرت کمپفر»، «آلکسی بوگولیوبوف»، «گرگوری گاگارین»، «واسیلی ورشچگین»، «آلکساندر کوپرین»، «عظیم عظیم زاده»، «طاهر سالاخوف» و غیره… دید. چنین برآورد می شود که، نقاشی که برای اولین بار تصویر باکو را منقوش نموده است، مصور و جهانگرد سوئدی «انگلبرت کمپفر» بوده است. در اثر وی باکو با خانه های دارا بام مسطح و در داخل دیوارهای قلعه ای که، تا عمق دریا کشیده می شود، تصویرگری گردیده است.
اثر حافظه () که همچنین به نام های مختلفی مانند: اثر باتری، اثر باتری تنبل یا حافظه باتری شناخته می شود به پدیده ای گفته می شود که در باتری های قابل شارژ نیکل کادمیم و نیکل هیدرید فلز رخ داده و باعث می شود که این باتری ها شارژ را کمتر در خود نگه دارند. اثر باتری بدین گونه رخ می دهد که وقتی باتری های نیکل کادمیم را که کاملاً خالی نشده است و ما باتری را شارژ می کنیم یا وقتی که باتری کاملاً پر نشده است و ما باتری را از شارژر جدا می کنیم به تدریج این باتری ها بیشترین ظرفیت خود را از دست می دهند.برای مثال: وقتی فردی باتری نیکل-کادمیوم خود را زمانی که شارژ آن ۲۰٪ است شارژ کند و زمانی که ۷۰٪ شارژ شد از شارژر جدا کند به مرور زمان که این کار تکرار شد در باتری نیکل کادمیوم اثر حافظه پدید آمده و باتری فکر می کند که کمترین شارژ باتری (صفر درصد) همان ۲۰٪ است و بیشترین شارژ باتری (صد درصد) همان ۷۰٪ است و مقدار فضای زیر ۲۰٪ و بالای ۷۰٪ را نادیده می گیرد و بدین صورت کامل شارژ نمی شود. البته اثر حافظه مربوط به باتری های لیتیم پلیمر و باتری های لیتیم یون نمی شود و می توان این باتری ها را قبل از اتمام شارژ، شارژ کرد یا قبل از شا
رژ کامل از شارژر جدا کرد.
معماری رویداد محور () یک الگوی معماری نرم افزار است در آن به تولید، شناسایی و واکنش به رویداد اهمیت داده می شود. این معماری سازمان را قادر می سازد تا "رویدادها" یا لحظات مهم تجاری (مانند تراکنش، بازدید از سایت، رها کردن سبد خرید و …) را شناسایی کند و بر اساس آن ها در زمان واقعی یا نزدیک به زمان واقعی عمل کند. این الگو جایگزین معماری سنتی "درخواست/پاسخ" می شود که در آن سرویس ها باید قبل از اینکه بتوانند به کار بعدی بروند منتظر پاسخ باشند. جریان معماری رویداد محور توسط رویدادها اجرا می شود و برای پاسخ به آنها یا انجام برخی اقدامات در پاسخ به یک رویداد طراحی شده است. ساختاری معماری رویداد محور. اجزای یک معماری رویداد محور می تواند شامل سه بخش باشد: تولید کننده، مصرف کننده، broker. Broker می تواند اختیاری باشد، به خصوص زمانی که شما یک تولید کننده و یک مصرف کننده دارید که مستقیماً با یکدیگر در ارتباط هستند و تولید کننده فقط رویدادها را برای مصرف کننده ارسال می کند. یک مثال می تواند تولید کننده ای باشد که فقط به یک پایگاه داده یا انبار، داده ارسال می کند تا رویدادها برای تجزیه و تحلیل جمع آوری و ذخیره شوند. معمولاً
در شرکت ها، شما منابع متعددی دارید که انواع رویدادها را با یک یا چند مشتری علاقه مند به برخی یا همه آن رویدادها ارسال می کنند. موارد استفاده از معماری رویداد محور. سازمان ها هنگام طراحی سیستم های خود برای دستیابی به اهداف مختلف از معماری رویداد محور استفاده می کنند. موارد زیر رایج ترین هستند: تکرار داده ها: یک رویداد را می توان بین چندین سرویس به اشتراک گذاشت که باید داده های آن را در پایگاه داده خود کپی کنند. پردازش موازی: فرآیندهای متعددی می توانند توسط یک رویداد راه اندازی شوند تا به صورت غیر همزمان با یکدیگر اجرا شوند. نظارت در زمان واقعی: سیستم ها می توانند رویدادهایی را برای تغییرات در وضعیت خود ایجاد کنند تا سازمان بتواند ناهنجاری ها و فعالیت های مشکوک را اسکن کند. قابلیت همکاری: رویدادها را می توان بدون در نظر گرفتن سرویس های کدی که در آن نوشته شده است ادامه و منتشر کرد. افزونگی: اگر سرویسی از کار بیفتد، رویدادها می توانند در روتر ادامه داشته باشند تا زمانی که سرویس برای مصرف رویداد در دسترس باشد. میکروسرویس ها: معماری رویداد محور معمولاً با میکروسرویس ها جفت می شود تا به طور مؤثر اطلاعات را بین سیست
م های جدا شده در مقیاس به اشتراک بگذارد. الگو های معماری رویداد محور. بنا به دلایلی همچون scalability، flexibility و coupling کم، ممکن است یک تیم توسعه ی نرم افزار تصمیم بگیرد سیستم خود را به نحوی طراحی و پیاده سازی کند که بین اجزای خود از ارتباط و پردازش رویداد محور استفاده کند. به همین منظور تیم توسعه ی مذکور باید به استفاده از الگو های معماری رویداد محور روی بیاورد. در این قسمت برخی از این الگو ها را نام برده و به اختصار توضیح می دهیم. همانگونه که بیان شد، می توانیم پس از بررسی های لازم با استفاده از این الگو های معماری رویداد محور برای طراحی سیستم های بزرگ و پیچیده، flexibility و scalability را افزایش دهیم. این الگو های رویداد محور باعث می شوند سیستم توانایی پردازش حجم عظیمی از رویداد ها را داشته باشد و به تغییرات component های خود واکنش درستی نشان دهد. همچنین فرایند یکپارچه سازی سیستم مورد نظر را با سایر سیستم ها آسانتر میکنند. در کل با استفاده از این الگو ها می توان سیستم هایی بهینه طبق استاندارد های روز توسعه ی نرم افزار طراحی و پیاده سازی کرد. معماری رویداد محور و میکروسرویس ها. امروزه شرکت های زیادی
به سمت آن رفته اند که از معماری های براساس میکروسرویس را برای افزایش سرعت و بهره وری استفاده کنند. از جمله معماری هایی که برای ارتباط سرویس های مختلف در میکروسرویس ها استفاده می شود معماری رویداد محور است. میکروسرویس های بر پایه معماری رویداد محور حاوی سه جزء اصلی هستند: یکی از نمونه کاربردهای اصلی معماری رویداد محور در میکروسرویس ها زمانی است که از الگوی "پایگاه داده به ازای سرویس" (database per service) استفاده شده است، بدین معنا که هر سرویس داده مربوط به خود را نگاه می دارد. هنگامی که یک در تراکنش چندین سرویس گسترده باشد، به مکانیزمی نیاز داریم که ثبات داده را در این سرویس ها تضمین کند. مزایای معماری رویداد محور. معماری رویداد محور مزایای بسیاری را برای سازمان هایی ارائه می دهد که به دنبال بهبود پاسخگویی و انعطاف پذیری پشته فناوری خود هستند. جداسازی: سرویس ها دیگر نیازی به دانستن وجود سرویس های دیگر، برای همکاری با یکدیگر ندارند. آنها فقط باید درباره رویدادها بدانند و کارگزار، رویدادهای مناسب را به سیستم های مناسب واگذار می کند. جداسازی، معماری رویداد محور را به یک راه مناسب برای اتصال میکروسرویس ها تبدیل