Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دکنک ها و مشورت با متخصصان می کند تا به پاسخی برای این پرسش بیابد. این وسواس فکری، نمادی از اضطراب انسان مدرن در برابر محدودیت ها و پوچی زندگی است و در نهایت او را به یک پایان تراژیک و پوچ می رساند. این اپیزود در واقع نسخه کوتاه شده ای از فیلمی بلندتر به همین نام بود که مارکو فرری قصد ساخت آن را داشت. تهیه کننده، کارلو پونتی، پس از مشاهده نسخه اولیه، آن را بیش از حد روشنفکرانه و غیرتجاری دانست و فرری را مجبور کرد تا آن را به یک فیلم کوتاه برای این مجموعه آنتولوژی تبدیل کند. فرری بعداً نسخه کامل و مورد نظر خود را با عنوان "Break-Up" تدوین و منتشر کرد. اپیزود دوم: ساعت شلوغی (L'ora di punta). این اپیزود به کارگردانی ادواردو د فیلیپو ساخته شده است. مارچلو ماسترویانی در نقش میکله، مردی است که پس از سال ها زندگی در خارج از کشور، به روستای زادگاهش در جنوب ایتالیا بازمی گردد. او به زودی متوجه یک سنت محلی عجیب و وحشتناک می شود: اهالی روستا عمداً حوادث رانندگی جزئی برای توریست ها ایجاد می کنند تا از طریق خسارت بیمه و اخاذی، امرار معاش کنند. در ابتدا، میکله از این عمل شوکه و منزجر می شود، اما به تدریج با مشاهده سودآوری
آن و تحت فشار اجتماعی، نه تنها با این سیستم فاسد کنار می آید، بلکه خود به یکی از مشارکت کنندگان فعال آن تبدیل می شود و با همسرش دوروتیا (ویرنا لیزی) در این کلاه برداری ها همکاری می کند. این اپیزود نقدی تند بر فقر، فساد اخلاقی و چگونگی عادی سازی اعمال نادرست در یک جامعه است. اپیزود سوم: همسر بلوند (La moglie bionda). کارگردان این اپیزود لوچانو سالچه است. در این داستان، ماریو (مارچلو ماسترویانی) با یک زن زیبای آمریکایی به نام پپیتا (پاملا تیفین) ازدواج کرده است. زیبایی خیره کننده پپیتا توجه تمام مردان ثروتمند و قدرتمند را به خود جلب می کند. در ابتدا، ماریو از این موضوع رنج می برد، اما خیلی زود متوجه می شود که می تواند از جذابیت همسرش به عنوان ابزاری برای پیشرفت شغلی و کسب ثروت استفاده کند. او همسرش را به دیگران «عرضه» می کند تا قراردادهای تجاری سودآوری به دست آورد و به این ترتیب، همسرش به یک کالای لوکس در معادلات تجاری او تبدیل می شود. این اپیزود، نقدی گزنده بر مادی گرایی، شیءانگاری زنان و پوچی روابط انسانی در جامعه مصرف گرای مدرن است. تولید. فیلم توسط تهیه کننده مشهور، کارلو پونتی، و شرکت تولیدی او "Compagnia
Cinematografica Champion" ساخته شد. ایده اصلی فیلم گردآوری سه کارگردان برجسته با سبک های متفاوت برای ساخت یک فیلم آنتولوژی با حضور ستاره ای بزرگ مانند مارچلو ماسترویانی بود. این فرمت در سینمای ایتالیای دهه ۱۹۶۰ بسیار محبوب بود و به تهیه کنندگان اجازه می داد تا با ترکیب استعدادهای مختلف، جذابیت تجاری فیلم را افزایش دهند. جنجالی ترین بخش تولید فیلم مربوط به اپیزود مارکو فرری، "مردی با پنج بادکنک"، بود. نسخه اصلی فرری حدود ۸۰ دقیقه بود و به عنوان یک فیلم بلند مستقل در نظر گرفته شده بود. اما کارلو پونتی پس از نمایش خصوصی، فیلم را بیش از حد تلخ، روشنفکرانه و فاقد جذابیت برای عموم مردم دانست. در نتیجه، او فیلم را از فرری گرفت و آن را به یک اپیزود کوتاه ۴۰ دقیقه ای برای فیلم "و اینک سکس" تبدیل کرد. این اقدام باعث خشم فرری شد و او سال ها برای بازپس گیری حقوق فیلم خود مبارزه کرد. در نهایت، در سال ۱۹۶۸، او موفق شد نسخه اصلی و کامل فیلم خود را با عنوان "Break-Up" در فرانسه به نمایش بگذارد. درون مایه و تحلیل. "و اینک سکس" به عنوان یکی از آثار شاخص کمدی آل ایتالیانا، از طنز برای نقد جدی جامعه ایتالیا در دوران رشد سریع اق
تصادی پس از جنگ جهانی دوم استفاده می کند. هر اپیزود به یکی از جنبه های این دوران می پردازد: * پوچی و اضطراب مدرن: اپیزود فرری، با الهام از فلسفه اگزیستانسیالیسم، به پوچی زندگی شهری و وسواس های فکری انسان مدرن می پردازد. بادکنک نمادی از شکنندگی زندگی و تلاش بیهوده انسان برای یافتن معنا در دنیایی بی معنا است. * فساد اجتماعی و از خود بیگانگی: اپیزود د فیلیپو، فساد ریشه دار در جوامع کوچک و چگونگی تسلیم شدن فرد در برابر هنجارهای نادرست اجتماعی را به تصویر می کشد. این اپیزود نشان می دهد که چگونه منطق سودجویی می تواند ارزش های اخلاقی را از بین ببرد. * مادی گرایی و شیءانگاری: اپیزود سالچه، جامعه مصرف گرا را هدف قرار می دهد که در آن همه چیز، حتی روابط انسانی و عشق، به کالا تبدیل شده و قابل خرید و فروش است. این اپیزود به شکل کنایه آمیزی نشان می دهد که چگونه جذابیت فیزیکی به یک ابزار سرمایه داری تبدیل می شود.
انریکا بوناکورتی (؛ زادهٔ ۱۸ نوامبر ۱۹۴۹) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "خوش به حال پولداران"، "عشق و آشوب" و "گناه در وجودت حبس شده و فقط من کلیدش را دارم" اشاره کرد.
ایزا بلینی (؛ (زادهٔ ۱۹ ژوئن ۱۹۲۲ – درگذشتهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۲۱) با نام اصلی ایزابلا کالو خواننده، بازیگر، صداپیشه و مجری تلویزیون یهودی تبار اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشت، می توان به "عشق و آشوب" و "اتاق خواب ها" اشاره کرد.
آنا ملاتو (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده-ترانه پرداز و صداپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "افسون"، "عشق و آشوب" و "کلبه ساحلی" اشاره کرد.
ژوزیان تانزیلی (؛ زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۵۰) خواننده، صداپیشه و بازیگر تئاتر و سینما اهل ایتالیا در اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد میلادی بود و توسط فدریکو فلینی برای ایفای نقش «وولپینا» در فیلم "آمارکورد" (۱۹۷۳) انتخاب شد. در مقاله ای درباره فیلم "شماره یک"، ژوزیان تانزیلی با نام «ژوزیان ماریه» معرفی شده است. او در این فیلم نقش دبورا گارند را بازی می کند، بدل سینمایی مدل واقعی تالیتا گتی که بر اثر اوردوز درگذشت و در آغاز فیلم، برهنه بر روی تخت دراز کشیده است. او همچنین در تصاویر مصور کمیک مجلهٔ سونیو حضوری پررنگ داشت و در کنار بازیگرانی چون کارلو جوردانا و دیگران نقش اصلی داستان ها را ایفا می کرد.
فرانکا دومینیچی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "بوکاچیو"، "ده فرمان"، "کلافه و ملول از محبت خانواده" و "مزاحم" اشاره کرد.
میگل آنخل فلیکس گالاردو (؛ زادهٔ )، که معمولاً با لقب او ال پادرینو 'El Padrino' ("پدرخوانده") از او یاد میشود یک محکوم قاچاقچی مواد مخدر مکزیکی است، وی یکی از بنیانگذاران کارتل گوادالاخارا در دهه ۱۹۷۰ بود. کارتل در اوج خود کنترل عمده قاچاق مواد مخدر در مکزیک و نقاط مرزی مکزیک و ایالات متحده را در دست داشت. گالاردو سرانجام در سال ۱۹۸۹ به جرم قتل مأمور اداره مبارزه با مواد مخدر (DEA) انریکه "کیکی" کامارنا دستگیر شد و در حال گذراندن دوره ۳۷ ساله حبس خود در زندان با حداکثر امنیت آلتیپلانو (" Altiplano") بود اما به دلیل کاهش سلامتی در سال ۲۰۱۴ به یک مرکز با امنیت متوسط منتقل شد. اوایل زندگی. فلیکس گالاردو در مزرعه ای در بلاویستا ("Bellavista")، حومه کولیاکان ("Culiacán")، سینالوآ ("Sinaloa") متولد شد. از دبیرستان فارغ التحصیل شد و در کالج تجارت خواند. وی به عنوان مأمور پلیس قضایی فدرال مکزیک کار کرد. همچنین به عنوان محافظ خانوادگی برای فرماندار ایالت سینالوا لئوپولدو سانچز سلیس ("Leopoldo Sánchez Celis") کار می کرد، که روابط سیاسی وی به فلیکس گالاردو کمک کرد تا سازمان قاچاق مواد مخدر خود را ایجاد کند. فلیکس گالار
دو همچنین پدرخوانده پسر سلیس، رودولفو ("Rodolfo") بود. فلیکس گالاردو کار خود را در زمینه قاچاق مواد مخدر به همراه رافائل کارو کینترو ("Rafael Caro Quintero") و ارنستو فونسکا کارریلو ("Ernesto Fonseca Carrillo")، که قبلاً در سازمان جنایی آویلس ("Avilés") کار می کردند، آغاز کرد و به فساد مالی مقامات ایالتی مشغول بود. آنها پس از کشته شدن آویلس در تیراندازی با پلیس، مسیرهای قاچاق را کنترل کردند. ارتباط با کارتل های کلمبیا. در اوایل دهه ۱۹۸۰، تلاش برای جلوگیری از مصرف مواد مخدر در سراسر فلوریدا، که در آن زمان مقصد اصلی حمل و نقل قاچاقچیان مواد مخدر بود، افزایش یافت. در نتیجه، کارتل های کلمبیا شروع به استفاده از مکزیک به عنوان نقطه اصلی حمل و نقل خود کردند. خوان ماتا-بالستروس ("Juan Matta-Ballesteros") ارتباط اولیه کارتل گوادالاخارا با کارتل های کلمبیا بود. ماتا قبل از فلیکس گالاردو، آلبرتو سیسیلیا-فالکون ("Alberto Sicilia-Falcon") را به سانتیاگو اوکامپو ("Santiago Ocampo") یکی از اعضای کارتل کالی که یکی از بزرگترین کارتل های موادمخدر کلمبیا بود معرفی کرده بود. قاچاقچیان در کارتل گوادالاخارا به جای گرفتن پول نقد بر
ای خدمات خود، ۵۰٪ کوکائین را که از کلمبیا حمل می کردند برداشتند. این برای آنها بسیار سودآور بود، برخی تخمین زدند که شبکه قاچاق، که توسط فلیکس گالاردو، ارنستو فونسکا کارریلو و کارو کینترو اداره می شد سالانه ۵ میلیارد دلار درآمد کسب می کرد. تا پایان دهه ۱۹۸۰، کارتل گوادالاخارا به ریاست فلیکس گالاردو (شامل کارتل های امروز سینالوآ، تیخوآنا، خوارز و کارتل های خلیج) تقریباً تجارت غیرقانونی مواد مخدر در مکزیک را در انحصار خود داشت. قتل مأمور DEA کیکی کامارنا. در سال ۱۹۸۰ مأمور ویژه DEA انریکه "کی کی" کامارنا "Enrique 'Kiki' Camarena" به آژانس مقیم دولت در گوادالاخارا منصوب شد. کامارنا با کار اطلاعاتی مزارع ماریجوانا را در ایالت زاکاتکاس "Zacatecas" کشف کرد. مزارع مورد حمله قرار گرفت و از بین رفت. در سال ۱۹۸۴، سربازان مکزیکی با پشتیبانی هلی کوپترها، مزارع بزرگتر ماریجوانای ۱۰۰۰ هکتاری معروف به "Rancho Búfalo" در چیهواهوا مکزیک "Chihuahua"، که توسط مأموران اطلاعاتی DFS مکزیک محافظت می شد، به عنوان بخشی از "عملیات پدرخوانده" را ردیابی و نابود کردند. در مزارع ماریجوانای Rancho Buffalo هزاران کشاورز کار می کردند، و تولید
سالانه آن ۸ میلیارد دلار برآورد شد. همه اینها با دانش پلیس محلی، سیاستمداران و ارتش صورت گرفت. کامارنا شروع به افشای ارتباطات بین قاچاقچیان مواد مخدر، مجری قانون مکزیک و مقامات عالی رتبه دولتی در Partido Revolucionario Institucional (PRI) کرد، که فلیکس گالاردو تهدید بزرگی برای عملیات های کارتل گوادالاخارا در سراسر مکزیک درنظر گرفته شده بود. در جواب، طبق گزارشات فلیکس گالاردو دستور ربودن کامارنا را صادر کرد. در ۷ فوریه ۱۹۸۵، افسران پلیس خالیسکو ("Jalisco") در لیست حقوق بگیران این کارتل، کامارنا را هنگام ترک کنسولگری ایالات متحده ربودند. خلبان بالگرد وی، آلفردو زاوالا آولار، اندکی بعد ربوده شد. آنها به اقامتگاهی واقع در ۸۸۱ لوپه ده وگا در کلونیای ژاردینس دل بوسکه، در بخش غربی شهر گوادالاخارا، متعلق به رافائل کارو کوینترو، برده شدند و در آنجا به مدت ۳۰ ساعت مورد شکنجه و بازجویی قرار گرفتند. در ۹ فوریه، کامارنا هنگامی که سرش با آهن لاستیکی سوراخ شد، کشته شد. بدن او که در پلاستیک پیچیده شده بود، بعداً، همراه با زاوالا آولار، در یک سوراخ کم عمق در یک مزرعه در ایالت میچوآکان پیدا شد. قتل کامارنا باعث شد یکی از بزرگ
ترین تحقیقات مربوط به قتل DEA که تاکنون انجام شده است به جریان بیفتد، یعنی عملیات Leyenda «لیندا». یک واحد ویژه برای هماهنگی تحقیقات در مکزیک، جایی که مقامات فاسد درگیر بودند، اعزام شدند. مأموران تحقیق، فلیکس گالاردو و دو همکار نزدیک وی، ارنستو فونسکا کارریلو و رافائل کارو کینترو را به عنوان مظنونان اصلی آدم ربایی شناسایی کردند. تحت فشار آمریکا، فونسکا و کوینترو دستگیر شدند، اما فلیکس گالاردو همچنان از حمایت سیاسی برخوردار بود. برخی از روزنامه نگاران، مورخان و شاهدان مکزیکی اظهار داشتند که کامارنا پس از کشف همکاری سازمان سیا ("CIA") در عملیات قاچاق مواد مخدر در مکزیک، که برای تأمین بودجه Contras در نیکاراگوئه استفاده می شد، با همدستی سازمان سیا کشته شد بازداشت. فلیکس گالاردو خود را از انظار عمومی پنهان کرد و در سال ۱۹۸۷، با خانواده اش به گوادالاخارا نقل مکان کرد. وی در ۸ آوریل ۱۹۸۹ در مکزیک دستگیر شد و توسط مقامات مکزیک و ایالات متحده به آدم ربایی و قتل انریکه کامارنا، مأمور DEA و همچنین قتل، قاچاق مواد مخدر و چندین جنایت خشن متهم شد. به گفته مقامات آمریکایی، فلیکس گالاردو همچنین مدتی را در خانه فرماندار سینا
لوآ به عنوان مهمان گذرانده است که فرماندار آنتونیو تولدو کورو ("Antonio Toledo Corro") آن را تکذیب کرده است. هنگامی که از فرماندار تولدو در مورد ارتباط وی با فلیکس گالاردو سؤال شد، گفت که "از هرگونه دستور بازداشت" علیه فلیکس گالاردو بی اطلاع است. دستگیری فلیکس گالاردو عامل اصلی افشای فساد گسترده در سطوح سیاسی و اجرای قانون در مکزیک بود. چند روز پس از دستگیری فلیکس گالاردو و تحت فشار رسانه ها، چند فرمانده پلیس دستگیر شدند و حدود ۹۰ افسر این کشور خلع شدند. حبس. در حالی که فلیکس گالاردو در حبس بود، همچنان یکی از قاچاقچیان اصلی مکزیک بود و سازمان خود را از طریق تلفن همراه خود حفظ کرد تا اینکه در سال ۱۹۹۳ به زندان با بالاترین امنیت آلتیپلانو منتقل شد، و در آنجا بخشی از حکم حبس ۳۷ ساله خود را گذراند. با افزایش سن، فلیکس گالاردو شکایت کرد که در زندان در شرایط بدی زندگی می کند. وی می گوید که از سرگیجه، ناشنوایی، از دست دادن یک چشم و مشکلات گردش خون رنج می برد. وی در یک سلول ۲۴۰ × ۴۴۰ سانتی متری (8x14 فوت) زندگی می کند، که حتی برای استفاده از منطقه هواخوری مجاز به ترک آن نیست. در مارس ۲۰۱۳، فلیکس گالاردو یک فرایند قان
ونی برای ادامه حکم زندان خود در خانه هنگامی که به ۷۰ سالگی رسید (۸ ژانویه ۲۰۱۶) آغاز کرد. در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۴، دادگاه فدرال مکزیک دادخواست فلیکس گالاردو را برای انتقال از زندان با حداکثر امنیت به زندان با امنیت متوسط رد کرد. در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۴، مقامات فدرال به دلیل کاهش سلامتی او درخواست وی برای انتقال به یک زندان با امنیت متوسط در گوادالاخارا (ایالت جالیسکو) را تأیید کردند. در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۱۹، دادگاهی در مکزیکو سیتی درخواست وی را برای تکمیل باقیمانده حکم در خانه اش رد کرد. دادگاه اظهار داشت که دفاعیات فلیکس گالاردو مدارک کافی برای اثبات اینکه مشکلات سلامتی وی زندگی وی را به خطر انداخته است، در اختیار آنها قرار نداده است. تقسیم قلمرو. پس از دستگیری، فلیکس گالاردو تصمیم گرفت تجارت مورد کنترل خود را تقسیم کند زیرا این کار کارآمدتر بوده و احتمال نابودی آن توسط مقامات کاهش می یافت. فلیکس گالاردو به وکیل خود دستور داد که مهمترین قاچاقچی های مواد مخدر کشور را در سال ۱۹۸۹ به استراحتگاهی در آکاپولکو که در آن پلازاها را تعیین کرده بود، دعوت کند. مسیر تیخوآنا به برادرزاده های او، برادران آرلانو فلیکس رسید. مسیر خ
وارز به خانواده کاریو فوئنتز (برادرزادهٔ ارنستو فونسکا) رسید. میگل کارو کوئینترو مسیر سونورا را اداره می کرد. خواکین گوزمان لورا (ال چاپو) و هکتور لوئیس پالما سالازار از عملیات های خلیج اقیانوس آرام خارج شدند، بلافاصله پس از آن اسماعیل زامبادا گارسیا به آنها پیوست و بدین ترتیب به کارتل سینالوا تبدیل شد، که طرف پیمان ۱۹۸۹ نبود. فلیکس گالاردو همچنان برای نظارت بر عملیات های کشور برنامه ریزی می کرد، اما هنگامی که او در سال ۱۹۹۳ به یک زندان با امنیت بالا منتقل شد، دیگر کنترل باقیمانده بر سایر اربابان مواد مخدر را از دست داد. خاطرات. در سال ۲۰۰۸، روزنامه نگار تحقیقی Diego Enrique Osorno توانست از طریق پسر دومی ۱۳ ساله با فلیکس گالاردو ارتباط برقرار کند. از طریق این ارتباط، اولین خاطرات یک ارباب مواد مخدر مکزیکی در زندان، مخفیانه و شتابزده، با دست، توسط نویسنده ای با بینایی کم نوشته شد. این خاطرات روایتی دربارهٔ دستگیری و ارائه وی در برابر پلیس و کمی از شجره نامه وی را توضیح می دهد و از یک موضوع به موضوع دیگر می پرد. منتخبی از ۳۵ صفحه در مجله مکزیکی Gatopardo، با سابقه توسط روزنامه نگار منتشر شد. خانواده. با دستگیر
ی میگل آنخل فلیکس گالاردو حداقل ۹ نفر از خواهرزاده ها و برادرزاده های او نقش های مختلفی را در درون سازمان به عهده گرفتند تا سازمان آرلیانو فلیکس را تشکیل دهند، این سازمان همچنین به عنوان کارتل تیخوانا شناخته می شود. خواهرزاده دیگر، ساندرا آویلا بلتران، عضو سابق کارتل سینالوآ است. اعضای سازمان آرلانو فلیکس (کارتل تیجوآنا) کارتل سینالوا رسانه و فرهنگ. در فصل اول و دوم سریال نارکوها: مکزیک () محصول س به موضوع زندگی میگل آنخل فلیکس گایاردو از زبان یک مأمور آمریکایی پرداخته شده است. منابع. ترجمه شده از صفحه انگلیسی .
آی تریپل ئی ۸۰۲ (به انگلیسی: IEEE 802) خانواده ای از استانداردهای IEEE است که با شبکه های محلی و شبکه های کلانشهر سروکار دارند. استاندارد IEEE 802 برخلاف شبکه های رله سلول، به شبکه هایی که بسته های اندازه متغیر دارند محدود می شود، به عنوان مثال، جایی که داده ها در واحدهای با اندازه یکنواخت کوتاه به نام سلول منتقل می شوند. شبکه های ایزوکرون، که در آن داده ها به صورت یک جریان ثابت از اکت ها، یا گروه هایی از اوکت ها در فواصل زمانی منظم منتقل می شوند، نیز فراتر از استانداردهای IEEE 802 هستند. شماره "۸۰۲" اهمیت خاصی ندارد: این فقط شماره بعدی بود که IEEE می تواند به پروژه استاندارد اختصاص دهد ، [۱] اگرچه "۸۰۲" گاهی با فوریه ۱۹۸۰، تاریخ اولین جلسه همراه است. خدمات و پروتکل های مشخص شده در نقشه IEEE 802 به دو لایه پایین (Data Link و Physical) از مدل مرجع شبکه ای OSI هفت لایه. در حقیقت، IEEE 802 لایه OSI Data Link Layer را به دو لایه تحت عنوان کنترل پیوند منطقی (LLC) و کنترل دسترسی به رسانه (MAC) تقسیم می کند، بنابراین می توان لایه ها را به این صورت لیست کرد: خانواده استاندارد IEEE 802 توسط کمیته استاندارد IEEE 802 LA
N / MAN (LMSC) نگهداری می شود. بیشترین استانداردهای مورد استفاده برای خانواده اترنت ، Token Ring , LAN بی سیم (Wi-Fi) , Bridging و مجازی Bridged LAN است. یک کارگروه فردی تمرکز را برای هر منطقه فراهم می کند. گروه ها از ۸۰۲٫۱ تا ۸۰۲٫۱۲ شماره گذاری می شوند. پیوند به بیرون. ویکی پدیا:IEEE 802
انقلاب ۱۱ سپتامبر ۱۹۲۲ شورش افسران ارتش و نیروی دریایی یونان علیه دولت مستقر آتن بود. در این زمان ارتش یونان در جنگ با ترکیه شکست خورده بود و ناچار به عقب نشینی از آناتولی شده بود. در پی این شکست، نارضایتی افسران به شورشی مسلحانه از طرف نیروهای ضد سلطنت و طرفدار الفتریوس ونیزلوس انجامید. این شورش به سرعت موفق به در اختیار گرفتن قدرت در آتن شد و کنستانتین اول یونان ناچار به استعفا و خروج از کشور گردید. بعد از آن دولتی نظامی بر سر کار آمد که تا سال ۱۹۲۴ که سلطنت ملغی و جمهوری دوم یونان تشکیل شد، قدرت را در اختیار داشت.
بازی شام یا شام احمق ها فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی فرانسیس وبر است. در این فیلم بازیگرانی همچون ژاک ویره، تیری لرمیت، فرانسیس هوستر، دانیل پروو، الکساندرا وندرنوت، کاترین فرو، ادگار ژیوری ایفای نقش کرده اند.
مارسلیا کارتاشو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل برزیل است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "مادام ساتا"، "سوئلی در آسمان" اشاره کرد. وی در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه خرس نقره ای برای بهترین بازیگر زن شده است.
بیبیانو بگلو (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، بازیگر تلویزیون و بازیگر سینما اهل آلمان است. وی در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه خرس نقره ای برای بهترین بازیگر زن شده است.
جوزفین سیائو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، خواننده و روان شناس اهل هنگ کنگ است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "افسانه" و "افسانه ۲" اشاره کرد. وی در سال ۱۹۹۵ برنده جایزه خرس نقره ای برای بهترین بازیگر زن شده است.
یوگنیا گلوشنکو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل روسیه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "چند روز از زندگی ابلوموف" اشاره کرد. وی در سال ۱۹۸۳ برنده جایزه خرس نقره ای برای بهترین بازیگر زن شده است. گلوشنکو همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی و هنرمند مردمی روسیه شده است.
محاکمه شش نفر محاکمه مسئولین یونانی مخالف الفتریوس ونیزلوس به اتهام خیانت بود که در پی شکست یونان در جنگ با ترکیه و شورش افسران ارتش در سال ۱۹۲۲ انجام شد. این پرونده به اعدام شش نفر از نه متهم انجامید. دادگاه در ۳۱ اکتبر تشکیل شد و دو هفته به طول انجامید. شاهزاده اندروی یونان و دانمارک، برادر کوچک کنستانتین اول یونان نیز که از فرماندهان ارشد ارتش بود به خیانت متهم شده بود اما در زمان تشکیل دادگاه در کورفو بود. او چند روز بعد بازداشت و به آتن منتقل شد و توسط همان قضات محاکمه شد. اندرو ابتدا به اعدام محکوم شد اما بعداً حکم او به تبعید دائم از یونان تغییر کرد. اندرو و خانواده اش در ۴ دسامبر کورفو را بر روی ناو بریتانیایی اچ ام اس کالیپسو (دی۶۱) ترک کردند.
اما فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی داگلاس مک گراث است. در این فیلم بازیگرانی همچون گوئینت پالترو، تونی کولت، الن کامینگ، یوان مک گرگور، گرتا اسکاکی، جولیت استیونسون، پالی واکر، سوفی تامپسون، جیمز کازمو، فیلیدا لاو، کاتلین بایرون، روث جونز، جان فرانکلین-رابینز و دنیس هوثورن ایفای نقش کرده اند. این فیلم بر اساس رمان اما اثر جین آستن ساخته شده است.
بهرام میرزا سردار مسعود (زاده ۱۸۸۵ – درگذشته ۲۴ مارس ۱۹۱۶) شاهزاده قاجار، پسر مسعود میرزا ظل السلطان و نوه ناصرالدین شاه بود. بهرام میرزا یکی از طرفداران انقلاب مشروطه بود. با روی کار آمدن محمدعلی شاه و آغاز استبداد صغیر، بهرام میرزا به همراه پدرش ایران را ترک کرد و مدتی در نیس و پاریس به سر برد. او در هنگام بازگشت به ایران مسافر کشتی فرانسوی اس اس ساسکس بود که هدف حمله اژدرهای آلمانی قرار گرفت و در طی آن تعداد زیادی از خدمه و مسافران از جمله بهرام میرزا کشته شدند. درگذشت بهرام میرزا در روز دوم آوریل ۱۹۱۶ در روزنامه ی فیگارو بازتاب یافت و روزنامه شهر نیس در باره این حادثه چنین نوشت:«متأسفانه در آن کشتی مهمان محبوب ما بهرام میرزا از بین رفت. او از سال ۱۹۰۵ با پدرش ظل السلطان، فرزند ارشد ناصرالدین شاه، و برادرانش در شهر نیس زندگی می کردند... او در جشن های ملی فرانسه و مراسم جمع آوری کمک برای فقرا شرکت می کرد. شهردار شهر نیس علاقه زیادی به او داشت و او را شاهزاده محبوب می نامید.»
سیزومایسین (bactoCeaze یا Ensamycin) یک آنتی بیوتیک آمینوگلیکوزیدی است که از تخمیر گونه جدیدی از سرده "Micromonospora" استخراج می شود. این دارو یک آمینوگلیکوزید وسیع الطیف جدید است که از نظر ساختاری شبیه به جنتامایسین است.
روث جونز (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۶) بازیگر ولزی است. از کارهای معروف او می توان به بازی در فیلم "اِما" و "بریتانیای کوچک" اشاره کرد.
اوماداسایکلین (که قبلاً با عنوان PTK-0796 شناخته می شد) یک آنتی بیوتیک وسیع الطیف و متعلق به زیر گروه آمینومتیل سایکلین ها از آنتی بیوتیک های تتراسایکلین است. در ایالات متحده، در اکتبر سال ۲۰۱۸ برای معالجه Community-acquired pneumonia و Skin and skin structure infection حاد تایید شد. مکانیسم عملکرد اوماداسایکلین شبیه به سایر تتراسایکلین ها، مهار سنتز پروتئین باکتریایی است.
محمدعلی مختاری کاپیتان یزدی تیم ملی فوتبال ساحلی ایران است که در پست مهاجم بازی می کند. او با تیم فوتبال ساحلی سه بار قهرمان مسابقات جام بین قاره ای که در کشور امارات شده است. مختاری به عنوان آقای گل و برترین مهاجم مسابقات قهرمانی آسیا در سال ۲۰۱۶ معرفی شده است. او هم اکنون عضو تیم چادر ملو اردکان است و در این تیم با مهدی شیرمحمدی و عباس رضایی و مهدی میرجلیلی بازیکنان تیم ملی فوتبال ساحلی ایران نیز هم تیمی است.
یورگ پوزه (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل آلمان است. وی در سال ۱۹۸۸ خرس نقره ای برای بهترین بازیگر مرد شده است.
مانفرد موک (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل آلمان است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "انتحاری" اشاره کرد. وی در سال ۱۹۸۸ خرس نقره ای برای بهترین بازیگر مرد شده است.
مینارد ازیاشی (؛ زادهٔ ۱۹۶۵) هنرپیشه اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ""، "مردی خوب در آفریقا"، "آقای جانسون" و "شمشیر شجاعت" اشاره کرد. وی در سال ۱۹۹۱ خرس نقره ای برای بهترین بازیگر مرد شده است.
آنتونی بژون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "رودن"، "دعا کنندگان" و "مالدورور" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره ای برای بهترین بازیگر مرد شده است.
وانگ جینگچون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل چین است. وی در سال ۲۰۱۹ خرس نقره ای برای بهترین بازیگر مرد شده است.
بورومایسین یک آنتی بیوتیک پلی اتر-ماکرولید است. در ابتدا از یک گونه "استرپتومایسس" به نام "Streptomyces antibioticus" جداسازی شد، و به عنوان اولین محصول طبیعی حاوی عنصر بور مشهور شد. در برابر بیشتر باکتری های گرم مثبت مؤثر است، اما در برابر باکتری های گرم منفی بی اثر می باشد. بورومایسین با تأثیر منفی بر غشای سیتوپلاسمی و در نتیجه از بین رفتن یون های پتاسیم از سلول، موجب مرگ باکتری ها می شود .
ایوان ماساگوئه (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "هزارتوی پن"، "پلتفرم" و "آخرین روزها" اشاره کرد.
سعید پیرامون (زاده ۱۳ بهمن ۱۳۷۳ در چهبار) بازیکن تیم ملی فوتبال ساحلی ایران است که در پست مدافع بازی می کند. پیرامون در سال ۱۳۹۷ توسط مارکو اکتاویو مربی سابق تیم ملی به تیم ملی فوتبال ساحلی ایران دعوت شد. او با تیم فوتبال ساحلی یک بار قهرمان مسابقات جام بین قاره ای که در کشور امارات شده است. او عضو تیم صنعت فرش حداد اصفهان بود و درحال حاضر عضو پارس جنوبی بوشهر است.
یونگ می (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل چین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره ای برای بهترین بازیگر زن در سال ۲۰۱۹ شده است.
آنا برون () هنرپیشه اهل پاراگوئه است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "وارثین" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره ای برای بهترین بازیگر زن در سال ۲۰۱۸ شده است.
ابوالمجد محمد بن مسعود بن مظفر بن محمد بن عبدالحمید تبریزی ملکانی قُرَشی نویسنده و دانشمند سده هشتم هجری و گردآورنده جنگی است، که به سفینه تبریز آوازه یافته است. او که خود اهل شعر و ادب و، چنان که می توان از لابه لای سطور سفینه دریافت، هم نشین عارفان روزگار و مشایخ صوفیه بوده است، از دانش های روزگار ش هم آگاهی داشته و این گردایه را برای رجوع پیاپی ش گردآورده است. او حدیث و تاریخ و ادب و ریاضی و عرفان را نزد کسانی چون بهاالدین حیدر کاشانی، امین الدین ابوالقاسم حاجی بله و شیخ محمود شبستری آموخته است. با این همه ابوالجمد بیش تر از هر کس خود را وامدار و شاگرد جلال الدین عبدالحمید عتیقی می داند. ابوالمجد این جنگ را در سال های ۷۲۰ تا ۷۲۳ گردآورده و نوشته است.
آرامگاه تورانشاه ، مربوط جلال الدین تورانشاه که در سده ۸ و ۹ هجری قمری ساخته شده است. این اثر در تاریخ ۲۴ اسفندماه ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۵۲۸۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. معماری. ورودی آرامگاه شامل یک طاق بوده و پس از سر در ورودی، فضای داخلی آرامگاه یا گنبدخانه دیده می شود و گنبد مذکور به شیوه عرقچین با کمک فیلپوش های کوچکی که فضای هشت ضلعی را به دایره نزدیک کرده اند بنا شده است. ورودی دارای طاقی است جناغی با عرض ۳ متر، پس از سردر ورودی بلافاصله فضای داخلی آرامگاه یا گنبدخانه قرار دارد. این فضا نیز دارای نقشه هشت ضلعی بوده و هر ضلع آن دارای طاقی است. طاقها دارای قوس جناغی بوده و در انتهای سه عدد از آنها طاقنماهایی واقع شده است. ابعاد فضای گنبدخانه ۷ در ۷ متر است. نمای خارجی بنا دارای طاقهای تزئینی است که با آجر کار شده اند. دوره تاریخی این بنا براساس مدارک موجود به احتمال فراوان به دوره تیموری تعلق دارند. وجود چندین قطعه سنگ قبر که به قبرهای اطراف تعلق داشته اند و به دوره تیموری تعلق دارند ونیز سنگ لوحی بر بالای درگاه ورودی بنا که دارای این متن است: تمت هذه العماره المیمونه الشریفه سلطان الا
ولیا نظام الحق و الدین تورانشاه علیه الرحمه و الرضوان فی شهر ذوالقعده سنه ثمان و خمسین و ثمانماه هرچند آخرین کلمه این متن به طور کامل قابل خواندن نیست اما به احتمال زیاد ثمانماه می باشد.