Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هیوسالونتا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده است.
هیوکرستور یک شهرداری در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده است. هیوکرستور ۱۰٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۶۳ نفر جمعیت دارد.
هیوکورت یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده است.
یاردانهازا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه اوزد واقع شده است.
یارمی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه ماته سالکا واقع شده است. یارمی ۲٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۰۱ نفر جمعیت دارد.
یاس آپاتی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاس آپاتی واقع شده است. یاس آپاتی ۷۸٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۵۸۵ نفر جمعیت دارد.
یاساگو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاسبرنی واقع شده است. یاساگو ۳۶٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۱۴ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Heitenried خواهرخواندهٔ یاساگو هست.
یاس آلشوسِنت دْیوردْیْ یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاس آپاتی واقع شده است. یاس آلشوسنت دیوردی ۴۷٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۸۲ نفر جمعیت دارد.
یاس بولدوگ هازا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاسبرنی واقع شده است. یاس بولدوگ هازا ۵۵٫۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۸۴ نفر جمعیت دارد.
یاستلک یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاسبرنی واقع شده است. یاستلک ۴۱٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد.
یاس دوژا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاس آپاتی واقع شده است. یاس دوژا ۴۲٫۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۶۲ نفر جمعیت دارد.
یاس سنت آندراش یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاس آپاتی واقع شده است. یاس سنت آندراش ۴۴٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
یاس سنت لاسلو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کیش کون مایشا واقع شده است. یاس سنت لاسلو ۶۰٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۳۲ نفر جمعیت دارد.
یاس فلشوسنت دیوردی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاسبرنی واقع شده است. یاس فلشوسنت دیوردی ۳۹٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۰۵ نفر جمعیت دارد.
یاس فِنی سارو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاسبرنی واقع شده و ۷۶٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۵۶۷ نفر جمعیت دارد.
یاس کاراینو یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه تسگلد واقع شده است. یاس کاراینو ۶۵٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت دارد. خواهرخوانده. شهر بیله توشد خواهرخواندهٔ یاسکاراینو هست.
یاس کیشر یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاس آپاتی واقع شده است. یاس کیشر ۱۳۰٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۴۸۰ نفر جمعیت دارد.
یاس لادانی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاس آپاتی واقع شده است. یاس لادانی ۹۲٫۷۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۴۲ نفر جمعیت دارد.
یاس یاکوهالما یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاسبرنی واقع شده است. یاس یاکوهالما ۴۵٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۱۲۵ نفر جمعیت دارد.
یاس ایوانی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاس آپاتی واقع شده است. یاس ایوانی ۳۹٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۹ نفر جمعیت دارد.
یاشد یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه وارپالوتا واقع شده است. یاشد ۱۰٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳۰ نفر جمعیت دارد.
یاکاب سالاش یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کچکمت واقع شده است. یاکاب سالاش ۷۰٫۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۳۴ نفر جمعیت دارد.
یاکفا یک شهرداری در مجارستان است که در واش واقع شده است. یاکفا ۷٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۹ نفر جمعیت دارد.
یاک یک شهرداری در مجارستان است که در واش واقع شده است. یاک ۴۴٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۷۵ نفر جمعیت دارد.
یاکفالوا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده است.
یاکو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کاپوشوار واقع شده است. یاکو ۱۶٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲۸ نفر جمعیت دارد.
یاگوناک یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه دومبووار واقع شده است. یاگوناک ۱۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۹ نفر جمعیت دارد.
یاند یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در سابولچ-ساتمار-برگ واقع شده است. یاند ۱۶٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷۸ نفر جمعیت دارد.
یانک مایتیش یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در سابولچ-ساتمار-برگ واقع شده است. یانک مایتیش ۲۵٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۳۶ نفر جمعیت دارد.
یانوش هازا یک شهرداری در مجارستان است که در واش واقع شده است. یانوش هازا ۲۳٫۴۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۵۷۲ نفر جمعیت دارد.
یانوش هالما یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یانوش هالما واقع شده است و ۱۳۲٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۴۳۳ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای بیله توشد، کلندا، آنگولا، Srbobran (صربستان)، تِمِرین (صربستان) و گمینا ناوویووا خواهرخوانده های یانوش هالما هستند.
یانوش هیدا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه یاس آپاتی واقع شده است. یانوش هیدا ۳۴٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۹۴ نفر جمعیت دارد.
یکه یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در سابولچ-ساتمار-برگ واقع شده است. یکه ۶٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲۹ نفر جمعیت دارد.
ینو یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه سکش فهروار واقع شده است. ینو ۵٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۰۹ نفر جمعیت دارد.
یوباهازا یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه چورنا واقع شده است. یوباهازا ۸٫۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۵۸ نفر جمعیت دارد.
یوتا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کاپوشوار واقع شده است. یوتا ۱۹٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۲۰ نفر جمعیت دارد.
یوژف واروش ناحیهٔ ۸ از ۲۳ ناحیهٔ بوداپست در مجارستان است. یوژف واروش ۶٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶٬۸۱۱ نفر جمعیت دارد.
یوشوافو یک شهرداری در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده است. یوشوافو ۲۱٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
هوتو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در زالا واقع شده است.
هوستوت یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه پچ واقع شده است.
ادوارد گل (زادهٔ ۴ مارس ۱۹۷۰ میلادی در شهر ریدن، هلند) یک سوارکار درساژ اهل کشور هلند است. او و نریانش توتیلاس در مسابقات بین المللی شرکت کرده است. او سه مدال طلا را در بازی های جهانی سوارکاری ۱۹۹۰ به دست آورده است. وی پیشتر رکورددار بیشترین امتیاز مسابقات جایزه بزرگ آزاد بود. زندگی شخصی. ادوارد گل با هم تیمی مرد خود هانس پیتر میندرهود در رابطهٔ بلند مدت است. وی در چندین مصاحبه با رسانه های هلند دربارهٔ رابطهٔ خود با میندرهود صحبت کرده است.
ولادیمیر کومان (؛ زادهٔ در اوژهورود، اوکراین) بازیکن فوتبال مجارستانی اوکراینی تبار است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به سمپدوریا، آولینو، باری، موناکو، کراسنودار، اورال یکاترینبورگ و آدانااسپور اشاره کرد. تیم ملی. کومان سابقهٔ بازی در تیم های زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال، زیر ۲۱ سال و بزرگسالان مجارستان را دارد. او در جام جهانی زیر ۲۰ سال (جوانان) در سال ۲۰۰۹، کاپیتان اول تیم زیر ۲۰ سال مجارستان بود و به همراه این تیم به مقام سومی دست یافت. همچنین او با به ثمر رساندن ۵ گل در ۶ بازی به عنوان دومین گلزن برتر مسابقات شناخته شد و کفش نقره ای مسابقات جام جهانی جوانان را به دست آورد. او اولین بازی ملی خود را در ۲۹ مه ۲۰۱۰ در یک بازی دوستانه مقابل تیم ملی آلمان به انجام رساند. وی اولین گل ملی خود را در ۷ سپتامبر ۲۰۱۰ در مرحله مقدماتی جام ملت های اروپا ۲۰۱۲ مقابل تیم ملی مولداوی به ثمر رسانده است. کومان در مجموع ۳۶ بار برای تیم ملی مجارستان به میدان رفته است و ۷ گل ملی در کارنامه دارد. زندگی شخصی. او در سال ۱۹۸۹ در اوکراین به دنیا آمد و در سال ۱۹۹۱ خانوادهٔ او به مجارستان نقل مکان کردند. پدر و
ی نیز یک بازیکن فوتبال بوده است. کومان در ژوئن ۲۰۱۴ با همسر روسی خود ازدواج کرد.
آدانااسپور () یک باشگاه حرفه ای فوتبال در شهر آدانا و کشور ترکیه است. این باشگاه در سال ۱۹۵۴ میلادی بنیان گذاری شده است. آدانااسپور هم اکنون در لیگ دسته اول فوتبال ترکیه حضور دارد.
حکمرانی بر اساس قانون برتر یعنی قانونی توسط حکومت اجرا نمی شود مگر آنکه با اصول جهانی (نوشته یا نانوشته) اخلاق، انصاف و عدالت مطابقت داشته باشد؛ لذا می تواند معیاری برای سنجش درستی و نادرستی تصمیمات اقتصادی و سیاسی یک دولت توسط ناظران، حتی زمانی که در چهارچوب قوانین تصویب شده و مشخص عمل می کند، باشد. ایده قانون برتر و بالاتر از قانون حاکم بر دولت-قاعده بالا دستی- برای اولین بار در دوران پسا امپراتوری روم توسط قانون کلیسای کاتولیک مطرح شد. بر اساس زاویه دید، قانون برتر را می توان به عنوان قانون الهی یا ارزش های اساسی قانونی، که در حقوق بین الملل تعریف شده است، تفسیر کرد. «وضع قواعد، بر اساس قانون عالی» یا «وضع قواعد، بر اساس اصول اخلاقی و عدالت»، بدین معنی است که هیچ قانونی توسط دولت اجرا نمی شود، مگر اینکه از اصول خاصی مانند فضایل اخلاقی، نیکی و عدالت پیروی کند؛ بنابراین، «وضع قواعد، بر اساس اصول اخلاقی و عدالت» فرا تر از دولت و خارج از چارچوب نظام سیاسی، می تواند به عنوان یک معیار قانونیِ عملی برای تصمیم گیری های سیاسی یا اقتصادی در زمانی که یک دولت نزد افکار عمومی به نقص قوانین و عدالت متهم است یا در زمانی
که عملکردش حتی در صورتی که منطبق بر قانون باشد، توسط عموم مردم فریب کارانه و ناعادلانه تصور شود، کاربرد داشته باشد. بررسی اجمالی. ایده «قانون عدالت نهایی، بالاتر از قانون دولت» - «قانون عالی (قانون برتر)» - ابتدا توسط کلیسای کاتولیک در اروپای پس از انحلال امپراتوری روم مطرح شد. «قانون عالی» مشمول فضائل اخلاقی و ارزش های اساسیِ قانونی ایی است که در حقوق بین الملل تعیین شده. مثال ها. قبل از جنگ داخلی آمریکا، آفریقایی تبارهای آمریکایی به لحاظ قانونی از حقوق و آزادی های یکسانی با سفیدپوستان برخوردار نبودند و برده داری به صورت قانونی در تمام ایالت های آمریکا می شد. اما به گفته ویلیام اچ. سیوارد - وزیر امورخارجه آبراهام لینکلن - آنچه که عملاً رئیس جمهور را مصمم ساخت که برده داری را ممنوع کند و برده داری را نقض حقوق بنیادی اساسی انسان قلمداد کند توجه به «قانون عالی» و برابری انسان ها در خلقت و برابر پیشگاه خداوند بود. حاکمیت قانون. دکترین حاکمیت قانون، به معنای حاکمیت قانون یا دولت قانون، دولت حق، دولت قانون اساسی، حکومت قانون اساسی)؛ ابتدا توسط امانوئل کانت، فیلسوف آلمانی، در اواخر قرن ۱۸ معرفی شد. رویکرد کانت بر پ
ایه برتری مشارکت مردم در حکومت و حکومت قانون اساسی در کشور است که قانون اساسی آن در پیروی از اصول «قانون عالی» ایجاد شده است. این برتری به معنای تضمین بسط و گسترش عدالت و صلح دائمی است که شرط اصلی آرامش، شادی، رفاه و رشد همه جانبهٔ جوامع است.
گایوس ژولیوس سزار سوم (۱۴۰ پیش از میلاد - ۸۵ پیش از میلاد)، یک سناتور رومی بود. او حامی شوهرخواهرش گایوس ماریوس و پدر ژولیوس سزار بود. وی با آئورلیا کوتا، یکی از اعضای خاندان های آئورلیی و روتیلیی ازدواج کرد. آنها صاحب دو دختر به نامهای ژولیای بزرگتر و ژولیای کوچکتر و یک پسر به نام گایوس که متولد ۱۰۰ پیش از میلاد بود شدند. او برادر سکستوس ژولیوس سزار (کنسول در ۹۱ پیش از میلاد) و پسر گایوس ژولیوس سزار بود. (نام او، پسرش، پدرش و احتمالاً پدربزرگش گایوس ژولیوس سزار بود) سزار به طور ناگهانی در سال ۸۵ قبل از میلاد در رم، هنگامی که داشت کفش هایش را می پوشید درگذشت. یک سزار دیگر احتمالاً پدرش نیز به همین صورت در پیزا درگذشته بود. هنگامی که او مرد ارث زیادی را باقی گذاشت اما پس از شکست جناح ماریوس در جنگ داخلی سال ۸۰ پیش از میلاد، اموالش به وسیلهٔ دیکتاتور سولا مصادره گشت. خانواده. "نوشتار اصلی: تبارنامهٔ خانواده ژولیو-کلائودیایی"
سید علاءالدین حسین خلیفه سلطان فقیه، محقق، دانشمند و وزیر دربار صفوی بود. زندگی. سید حسین معروف به خلیفه سلطان در سال ۱۰۰۱ هجری قمری در شهر اصفهان متولد شد.پدرش رفیع الدین جزو سادات معروف اصفهان بود. او بعد از فوت قاضی سلطان که منصب صدارت داشت از طرف عباس اول به منصب وزارت منصوب شد و مقام مهرداری توقیعات مبارکه حضرات چهاره معصوم، به وی محول گردید. خلیفه سلطان مدت زیادی را در خدمت امور دیوانی و مذهبی گذرانید و به طور ناپیوسته وزارت سه پادشاه، عباس اول، صفی اول و عباس دوم را به عهده داشت و آثاری از خود به جا گذاشت. از اساتید وی می توان به پدرش سید رفیع الدین محمد و مولی حاج محمود رنانی و شیخ بهایی اشاره کرد. وی در هنگام مراجعت از فتح قندهار در آستانه اشرفیه درگذشت. پیکرش را به نجف برده و در آنجا به خاک سپردند.
اندره لاوان (در کیرک پاتریک)(متولد ۲۶، اکتبر۱۹۸۹) یک بازیکن فوتبال آمریکایی که برای تیم Cincinnati Bengals از لیگ فوتبال ملی (NFL)بازی می کرد. او در کالج فوتبال در آلاباما بازی کرده است.
روجا مجموعه ای از اشعار نیما یوشیج است که وی آن ها را به زبان مازندرانی (طبری) و مشخصاً به گویش کجوری سروده است. "روجا" در زبان طبری به معنای «ستارهٔ سرخ رنگ صبحگاهی»، نامی دخترانه و همچنین نامی مرسوم برای احشام است. مجموعهٔ اشعار "روجا" شامل حدود ۴۵۰ شعر است که همگی در قالب دوبیتی و به سبک امیری سروده شده اند، که گونه ای رایج از ادبیات مازندرانی است. مضامین این ابیات تنوع بسیار زیادی دارند، گرچه نیما به موضوعات ویژه ای، همچون عشق، طبیعت، سرزمین مادری و…، بیشتر پرداخته است. تعداد زیادی از دوبیتی های "روجا" معطوف به فرهنگ و تاریخ طبرستان هستند و گمان می رود حفظ زبان طبری یکی از اهداف نیما برای سرودن شعر به این زبان بوده است. اشعار "روجا" بسیاری از واژگان، اصطلاحات و باورهای کهن مردمان مازندران را در خود دارد. این کتاب هم در لحن و هم در محتوا تحت تأثیر امیر پازواری است. شعرهای نیما در "روجا" بیان کنندهٔ عقاید طبیعت گرایانه و انسان گرایانهٔ او هستند و همچنین عواطف و احساسات او را بروز می دهند. گرچه قالب شعری در این مجموعه به صورت دوبیتی و مشابه امیریِ سنتی است، ولی در نظر برخی منتقدان، این اشعار توانسته باعث تحو
ل شعری شود و همان روشی را طی می کند که شعر نیمایی در زبان فارسی پیموده است؛ گرچه این تحول تنها در محتوای شعرهاست، نه در فُرم. این مجموعه طی سال ها و به مرور نوشته شد و نیما یوشیج که از جوانی به صورت پراکنده شعرهای مازندرانی می گفت، در زمان حیات خود موفق به انتشارشان نشد. سی سال پس از درگذشت نیما، "روجا" در چند نسخه با تصحیح های گوناگون به چاپ رسید. تعداد ابیات چاپ شده در نسخه ها مقداری تفاوت دارد. در ابتدا ۴۵۴ دوبیتی در دیوان کامل اشعار نیما، به کوشش سیروس طاهباز، منتشر شده بود و در نسخه ای که عادل جهان آرای و مانی سولده تحت نظر شراگیم یوشیج به چاپ رساندند، ۴۶۶ دوبیتی آمده است. نام. «روجا» در زبان مازندرانی (طبری) به معنی «ستارهٔ سرخ سحری»، «روشنک» یا «ستارهٔ راهنمای صبحگاهی» است. آشکار شدن این «ستارهٔ شباهنگ سرخ سحری» در آسمان، در گذشته نشانه ای از نزدیکی طلوع صبح بود و راهنمایی برای کاروان های شب پیما محسوب می شد. گویا خانوادهٔ نیما نام گاو شیره ده خود را «روجا» گذاشته بودند. خود او در تاریخ بهمن ۱۳۱۸ خاطره ای را یادداشت کرده و دربارهٔ نخستین شعری که سروده، چنین می گوید: «… من هم یاد ندارم که قدیم ترین شعر
من کدام بود ولی در مرگ «روجا»، گاو خودمان، شعری در حضور پدرم خواندم. پدرم فقط به من گفت: «آفرین. باید تیراندازی را هم یاد بگیری» و اشاره به تیر و کمان کهنه، که به دیوار آویزان بود کرد…» معاصر با نیما، احسان طبری نیز شعری چهارپاره به نام «سوائی» (سپیده دم) را به زبان مازندرانی در سال ۱۳۲۷ خورشیدی منتشر کرده بود که در بند نخست آن واژهٔ «روجا» به کار رفته است. محتوای شعرها. اشعاری که در مجموعهٔ "روجا" گردآوری شده اند، دارای تنوع بسیاری در مضمون و محتوا هستند. به نظر نمی رسد این دوبیتی ها در مقطع خاصی از زندگی نیما سروده شده باشند. شعرهایی از دوران جوانی او تا زمان اوج فعالیتش در "روجا" جمع شده اند. بخش قابل توجهی از دوبیتی ها متعلق به دوران نوجوانی و جوانی نیماست که در آن ها توصیفات عاشقانهٔ نیما پدیدار می شود و برخی از این دسته اشعار دارای مضامین چندان شاعرانه ای نیستند. قسمت دیگری از آثار دارای بن مایه های سیاسی و اجتماعی هستند و از جنبش مشروطه تأثیر گرفته اند. در این اشعار حضور نمادهای اساطیری و زبان نمادین و ارائهٔ تصاویری آرمان شهری به چشم می خورند. گروه دیگری از شعرها هم حاوی ابراز احساسات و امیال شاعر، مع
رفی خود و نیاکانش، ستایش افراد و گاه رجزخوانی نیماست. توجه به فرهنگ بومی مازندران. نیما یوشیج در زمانه ای می زیست که از لحاظ سیاسی و اجتماعی، دوره ای پرالتهاب بود و جامعه از فرهنگ سنتی به نهادهای متجدد و مدرن گذار می نمود. در چنین فضایی نیما یوشیج سبک شعر نو خود را ارائه کرد که بازتابی از تحولات جامعه بود؛ اما نیما نه تنها به عنوان تغییر دهندهٔ مسیر ادبی ایران، بلکه به عنوان ناظم و گسترش دهندهٔ خرده فرهنگ توده ها و اقشار جامعه نیز شناخته می شود. در حالی که پس از مواجههٔ ایرانیان با ادبیات و فرهنگ غرب، هویت و زبان خرده فرهنگ ها به انزوا کشیده شده بود، اشعار طبری نیما، واژگان و مفاهیم بومی مازندران را در امتداد اسطوره و تاریخ قرار داد و با فرهنگ ملی هم نوا ساخت. نیما در مقدمهٔ "روجا" نیز به هدف حفظ واژگان طبری اشاره ای دارد: «مثل همه مردم من حرف خودم را می زنم اگر آن ها زبان خود را مخلوط کرده اند من هم مخلوط می کنم اما حرص دارم با کلماتی مخلوط شود که قبیله من دارد آن ها را فراموش می کند.» همچون شماری دیگر از نو اندیشان ایرانی، در روند تجدد و مدرنیسم «بازگشت به خویشتن» را در نظر داشت و مانند تقی زاده، زبان را بر
ای سیرابی فرهنگی، برگزید؛ لذا، در حالی که زبان مازندرانی شرایط نامساعدی داشت و قدرت پیشین خود را از دست داده بود، نیما به وسیلهٔ بازتولید واژگان طبری، روح جدیدی در آن دمید. او می کوشید چالش میان سنت و مدرنیته را به نفع هویت ملی سازمان دهد و بر پایهٔ فرهنگ کهن سرزمینش، به نوآوری بپردازد. منصور علی اصغری، هدف نیما یوشیج از سرودن مجموعهٔ "روجا" را احیاء و حفظ فرهنگ و زبان مادریش می داند. همچنین یکی از مهم ترین اهداف نیما می توانست وارد کردن شعر مازندرانی به حوزهٔ دغدغه های اجتماعی باشد. او نشان داد شعر مازندرانی توانایی بازتاب دادن اندیشه های اجتماعی نوین را داراست. "روجا" شامل حدود ۴۵۰ دوبیتی است که منبعی غنی از شخصیت ها، اماکن و اقوام تاریخ و فرهنگ طبرستان و همچنین مجموعه ای ارزشمند از واژگان، ترکیب ها، باورها، آیین ها، ضرب المثل ها و نمادهای زبان طبری است. نیما یوشیج در "روجا" از تکنیک های کهن زبان طبری بهره گرفت و از قالب دوبیتی که در این زبان سابقه طولانی دارد، استفاده کرد. نیما برای نگارش تاریخ ادبیات مازندرانی تلاش های فراوانی کرد و شکایت هایش از افرادی که منابع دست اول را در اختیار قرار نمی دهند، ثبت شده
است. او در نامه ای به برادرش، لادبن اسفندیاری، می نویسد: «از تو می خواهم در کتاب خانه های قدیمی مسکو گردش کنی و دو جلد کتاب برای من به دست بیاوری که خیلی به تهیهٔ وسیلهٔ سرگرمی من کمک کرده ای. اول "دیوان امیر پازواری"، دوم "تاریخ طبرستان"…» از آخرین آرزوهای او تدوین دستور زبان طبری و تدوین تاریخ ادبیات مازندران بود که پیش از مرگش محقق نشد. در بخشی از دوبیتی های "روجا"، نیما به معرفی خود، خانواده و نیاکانش می پردازد. نیما در خودزندگی نامه ای نوشت که نسبش به گرجی ها می رسد، ولی گمان می رود که این نسبت تنها از سوی خاندان مادری اوست. بر اساس تبارنامه و مقدمه ای که به قلم نیما در کتاب زندگی نامهٔ حسن اسفندیاری نوشته شده، پیشینه این خاندان به گیل گیلانشاه می رسد. جد نیما، میرزا علیخان، نایب الحکومه مازندران در عهد ناصری بود و خانهٔ اجدادی او در روستای یوش همچنان عمارت مجللی است. نیما علی رغم بیان این جایگاه اجتماعی، فروتنی پیشه می کند و از غم غریبی خود می سراید. نیما خود را شاعری به زبان تاتی می نامد. از بسیاری از اقوام، اماکن و شخصیت های برجستهٔ مازندران در "روجا" یاد شده است. به عنوان نمونه، نیما از گودارها و جو
گی ها، میرشکاران و گالش ها نام می آورد، صالح حائری را می ستاید، ملک بهمن و ملک کیومرث را به عنوان اجدادش یادآوری می کند، از روستاهای پیرامون محل زندگی خود نام می برد و امیر پازواری و معشوقه اش گوهر را مخاطب قرار می دهد. دیدگاه فلسفی. نیما به شهر و روابط حاکم بر زندگی شهری علاقه ای نداشت. او در یکی از نامه ها، به تاریخ ۱۲ فروردین ۱۳۰۱ می نویسد: «سیر در جنگل ها و تماشای قلهٔ کوه ها و مناظر گوناگون قشنگ صحراها و امواج دریاها، زندگی در روش ساده و دهقانی مرا طوری تربیت کرده است. به من حالاتی داده است که از شهر و رسوم شهری متنفرم.» مؤلفه های نگاه نیما یوشیج به زندگی پیرامونیش در روستا، علاوه بر طبیعت گرایی و وصف عناصر مشهود، نزدیکی تفکر او را به مکتب رمانتیسم نشان می دهد. از نظر محمد عظیمی، نیماشناس معاصر، درد و دغدغهٔ مداوم نیما جستجوی آرامشی بود که حتی با گریز از شهر و پناه به یوش به دست نمی آمد. نیما همواره به زادگاه خود احساس نوستالژی داشت. در نگاه او طبیعت و انسان تفکیک ناشدنی هستند و در حیات اجتماعی به هم پیوسته و مکمل یکدیگرند. البته طبیعت گرایی نیما یک احساس سطحی برای بازگشت به خلوتی غیراجتماعی و بازگشت به
عقب ماندگی روستا نیست. نیما مدرنیته را می پذیرد، اما به گونه ای که ویژهٔ نگاه اوست و این مدرنیته، بازتولیدی از سنّت و با رنگ و بوی محلی است که فرهنگش را ملی و سپس جهانی می کند. نیما رهیافتی فلسفی به مسئلهٔ انسان دارد و اشعار او بر پایهٔ اومانیسم (انسان گرایی) و نگاهی نو و مبتنی بر اصول متافیزیکی مدرنیسم است. در دیدگاه نیما، محور تمامی برنامه ها و موضوعات اجتماعی انسان است و آدمی دارای ارزش و اصالت است. بنابر این نگاه فلسفی است که نیما در شعر خود قشر پایین جامعه را موضوع آثارش قرار می دهد و انسان هایی در شعرش هستند که هیچ گاه در ادبیات قدیم دیده نمی شدند. این انسان می تواند کشاورزی شالیکار باشد که فراتر از هویت ملی، برای او می توان جایگاهی جهانی متصور شد و این انسان مدرن در شعر نیما آزاد و خلاق است و سرنوشت خویش را به دست دیگری یا ماوراءالطبیعه قرار نمی دهد. نیما در "روجا" از عدم آگاهی و آشنایی مردم با حقوق فردی و اجتماعی شان شکوه می کند و آنان را به ایستادگی و مقاومت در برابر ستمگران حاکم بر جامعه تشویق می کند. ۵۲ دوبیتی از "روجا" چنین مضامینی دارند؛ گاه مستقیم و گاه به صورت استعاری و سمبولیک. شیون نوری در "م
جلهٔ گیله وا" در توصیف این دیوان می نویسد: «[نیما] در "روجا" از منتظران واقعی رهایی و نجات، فقر، فواصل طبقاتی، افشای نظام فئودالی، غربت، ساده زیستی و پیاده راندن بر خارزار زمین سخن می راند بی آن که لحظه ای منفعل و کنش پذیر باشد و در برج عاج و با تکیه بر اریکه و اقتدار نسل و تبار خویش، تافتهٔ جدابافته باشد. آیینه ایست تمام نما از روزگار، مردم جامعه و انعکاس دهندهٔ آلام اجتماعی.» زن و عشق. قالب دوبیتی از دیرباز بیش از هر قالب شعری دیگری برای مضامین عاشقانه و ابراز عواطف شاعر استفاده می شده است. از میان ۴۵۶ دوبیتی که در نسخهٔ گردآوری شده توسط محمد عظیمی از "روجا" هست، ۱۵۸ قطعه دارای واژه هایی مرتبط با زنان هستند. در ۱۴۴ دوبیتی این اشاره به صورت مستقیم و در ۱۴ دوبیتی به صورت غیرمستقیم و مفهومی است. توجه نیما به عنصر آنیما و توجه او به زنان موجب شده تا بیش از یک سوم (۳۴٫۶٪) شعرهای "روجا" حاوی چنین عباراتی باشند. کلمهٔ «یار» خود به تنهایی ۶۳ بار در "روجا" تکرار شده است. برخلاف ادبیات کلاسیک فارسی که در بسیاری از موارد جنسیت معشوق را کتمان کرده اند، در "روجا" صراحتاً معشوق مؤنث است و «کیجا» (دختر) خطاب می شود و گاه
با نام کوچکش خوانده می شود. نیما در جوانی تجربه های عاشقانه ای را پشت سر گذاشته بود؛ نخست عاشق دختری غیر مسلمان شد که به علت تفاوت دین قادر به ازدواج با او نشد و پس از آن، با دیدن دختری به نام «صفورا» حین آب تنی در رودخانه، عاشق او شد ولی صفورا حاضر نشد برای ازدواج با نیما، به شهر نقل مکان کند. در "روجا" نشان از این دلبستگی وجود دارد و حتی نام «صفورا» در بیتی آمده است. نیما بعدها با خواهرزادهٔ جهانگیر صوراسرافیل که عالیه جهانگیر نام داشت، ازدواج کرد. نیما در توصیف زیبایی های ظاهری و رفتاری معشوق، پیرو سنت ادبیات کلاسیک فارسی عمل کرده و در تصویرسازی از چهره، زلف و چشم یار و ویژگی های رفتاری معشوق همچون جفاپیشگی، سنگ دلی و بی اعتنایی بهره برده است. با این حال، او به دلیل جسارتش در کشف فضاهای تازه، دیدگاه بومی گرایانه تری به معشوق دارد و مضامینی همچون تشت زدن، امیری خوانی، رقص (سِماء)، نشا کردن، دوشیدن گاو و آوردن آب از چشمه را به یار نسبت می دهد. نیما همچنین در برخی ابیات زیبایی و اندام یار را به عناصر طبیعت تشبیه کرده است. محسنی، پیروز و حسین پور در مقاله ای پژوهشی، بخشی از شعرهای فارسی نیما که در قالب سنتی رب
اعی است را با دوبیتی های "روجا" مقایسه کرده اند و چهرهٔ زن در این دو اثر را با یکدیگر مقایسه نمودند. در این مقاله به ویژگی های ظاهری معشوقه ای که در "روجا" توصیف می شود، پرداخته است؛ «کیجا» در این اشعار دختری زیبارو و سفید بر و روی، با موهای بور و طلایی رنگ وصف شده که در برابر به آغوش کشیدن، مقاومتی نشان نمی دهد و در جواب عاشق، با محبت و عشق پاسخ می گوید و متعهد به تنها عاشق خود است. روش و شکل توصیفات نیما در "روجا" با ادبیات فارسی کلاسیک و حتی سروده های فارسی خود او دگرگون است. بخشی از این تفاوت ها به خاطر ویژگی های جغرافیایی شمال ایران است؛ به طور مثال در مازندران که مردم عموماً صورتی کشیده و استخوانی دارند، چنین چهره ای نمی تواند الگویی باشد که شاعر وصف می کند و در این خطه سلیقهٔ مردان به صورت های گِرد تمایل بیشتری دارد و بالتبع نیما هم در "روجا" اینچنین دختران را وصف می کند. همچنین در شعر مازندرانی، برخلاف آثار کلاسیک فارسی، معشوقه هم بُعدی انسانی داشته و اسیر تمایلات و آرزوهای جسمانی خویش است. در نتیجه گیری این مقاله آمده است: «معاملات عاشقی در "روجا"ی نیما بازتابی از زندگی انسان ایرانی در عصر جدید است؛
همان گونه که نگاه ایرانی از عصر مشروطه به این سو، از آسمان به زمین دوخته شد، عشق میان عاشق و معشوق (کیجا) عشقی زمینی است… در "روجا" تقریباً پنجاه دوبیتی در توصیف کیجا آمده است که در هیچ کدام از آن ها ردّ پایی از معشوق عرفانی و آسمانی و فرازمینی نیست. کیجای نیما نمایندهٔ بی ریای طیف فراوانی از زنان این مرز و بوم هست که پا به پای مردان این سرزمین در آبادانی آن شریکند.» زبان و تکنیک. "روجا" حدود یک هفتم از تمامی شعرهایی که از نیما یوشیج باقی مانده اند را تشکیل می دهد. نیما سرودن "روجا" را از سال ۱۳۰۰ هجری، موازی با سرایش شعرهای فارسی خود، آغاز کرد. زبانی که در "روجا" به کار رفته، گویش و لهجهٔ کوهستانی نور و کجور است که از واژه های اصیل مازندرانی نیز برخوردار شده است. بخشی از واژگان "روجا" در نقاط میانی و قسمت شمالی رشته کوه البرز و شرق مازندران یکسان تلفظ می شود؛ اما صرف فعل و برخی اصطلاحات و واژگان آن، به طور خاص در لهجه های نور تا نوشهر وجود دارند. علی رغم گذشت سالیان، همچنان این زبان برای مازندرانی زبانان کنونی ملموس و قابل فهم است. با این حال، برخی از کلمات به کار رفته در این دیوان امروزه مهجور شده اند. همچن
ین نیما گاه از واژگان فارسی، بنا به ضرورت وزن و قافیه، با بسامد کمی بهره جسته است. نیما یوشیج در این اثر به وضوح تحت تأثیر "کنزالاسرار"، دیوان امیر پازواری، است. این تأثیر در "روجا" هم به صورت زبانی و هم به شکل محتوایی قابل مشاهده است. در بسیاری از ابیات "روجا" احساسات شاعرانه موج می زند ولی این شاعرانگی ناشی از به کارگیری آرایه های ادبی نیست؛ بلکه به موجب بروز عواطف شاعر است. همچنین نماد از شاخصه های سبکی و شعری نیماست که همچون آثار فارسی او، در دیوان اشعار مازندرانی وی هم نمود بسیاری دارد. دوبیتی رایج ترین قالب شعری در زبان مازندرانی است و ترانه های فولکلوریک آن بر روایت استوار است؛ به گونه ای که از تمام ظرفیت شعر برای انتقال معنی و مفهوم استفاده می شود و قالب شعری به نفع روایت و داستان رنگ می بازد و جنبهٔ تزئینی برای آن دارد. این سنت موجب خلق داستان های مینی مال در شعر مازندرانی می شود؛ لذا چنین داستان هایی در اشعار "روجا" هم قابل ردیابی است. در "روجا" با سروده هایی مواجه می شویم که در آن نیما یوشیج ضمن افتخار به تبار و نیاکان خود، حسرت ها و خواسته هایش را مطرح می کند و با خطاب قرار دادن خود، از ناکامی های