Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را به سکه های با وزن برابر نسبت می دهند. گسترش قیمت بین ارزش چهره و ارزش کالایی حق الضرب نامیده می شود. از آنجا که برخی از سکه ها گردش نمی کنند و همچنان در اختیار جمع کننده سکه ها قرار می گیرند، این می تواند باعث افزایش تقاضا برای سکه شود.از طرف دیگر، پول بد پول است که ارزش کالایی قابل توجهی پایین تر از ارزش چهره خود است و همراه با پول خوب در گردش است، جایی که هر دو شکل لازم است با ارزش برابر به عنوان مناقصه قانونی پذیرفته شوند. در روزگار گرشام، پول بد شامل هر سکه ای بود که بدهی کرده بود. تخلیه غالباً توسط بدنه صادرکننده انجام می شد، جایی که کمتر از مقدار مشخص شده فلز گرانبها در یک شماره سکه، معمولاً با آلیاژ دادن آن با یک فلز پایه، درج می شد. عموم مردم همچنین می توانند سکه ها را به طور منظم با ضبط یا خرد کردن بخش های کوچکی از این فلز گرانبها، که به عنوان «ساقه» نیز شناخته می شود، بکشند (لبه های نیشکر روی سکه ها برای آشکار ساختن این قلاب). نمونه های دیگر پول بد شامل سکه های تقلبی است که از فلز پایه ساخته شده اند. امروزه تمام سکه های در گردش از فلزات پایه ساخته می شوند، معروف به پول فیات هستند. در مورد سکه ها
ی ضبط شده، خراشیده شده یا تقلبی، ارزش کالاها با کلاهبرداری کاهش می یابد، زیرا ارزش صورت در سطح بالاتر قبلی باقی می ماند. از سوی دیگر، با سکه ای که از سوی یک صادرکننده دولتی بکار رفته است، ارزش کالای این سکه اغلب به طور علنی کاهش می یابد، در حالی که ارزش اسمی سکه های بدهی توسط قوانین مناقصه قانونی در سطح بالاتر نگهداری می شد. نظریه. در این قانون آمده است که هر ارزی در گردش متشکل از پول «خوب» و «بد» (هر دو شکل که باید با ارزش برابر در قانون مناقصه قانونی پذیرفته شود) به سرعت تحت سلطه پول «بد» قرار می گیرد. این امر به این دلیل است که افرادی که پول خرج می کنند، سکه های «بد» را به جای «خوب» ها تحویل می دهند و «خوب» را برای خود نگه می دارند. قوانین مناقصه حقوقی به عنوان نوعی کنترل قیمت عمل می کنند. در چنین حالتی، پول ذاتی با ارزش کمتری در ازای ارز ترجیح داده می شود، زیرا مردم ترجیح می دهند پول ذاتی با ارزش بیشتری را پس انداز کنند. یک مشتری را در نظر بگیرید که یک کالای دارای پنج سکه پنی را خریداری کند. برخی از این سکه ها بیشتر مورد ضعف هستند، در حالی که برخی دیگر کمتر از این مقدار اما از نظر قانونی، همه آنها به ارزش
مساوی موظفند. مشتری ترجیح می دهد سکه های بهتری را حفظ کند، و به همین دلیل مغازه دار بدهکارترین را پیشنهاد می کند. به نوبه خود، صاحب مغازه باید یک پنی در عوض بدهد و هر دلیلی دارد که بیشترین پنی را بدهد؛ بنابراین، سکه هایی که در معامله گردش می کنند، بیشترین میزان نزاع در اختیار طرفین است. اگر سکه های «خوب» از ارزش فلزی خود کمتر باشند، ممکن است افراد برای ذوب شدن آنها و فروش این فلز به دلیل ارزش ذاتی بالاتر خود، حتی اگر چنین تخریب غیرقانونی باشد، انگیزه داشته باشند. به عنوان نمونه، سکه های نیم دلاری ایالات متحده در سال ۱۹۶۵ را که شامل ۴۰٪ نقره بود در نظر بگیرید. در سالهای گذشته این سکه ها ۹۰٪ نقره بودند. با انتشار نیم دلار در سال ۱۹۶۵، که از نظر قانونی لازم بود با همان ارزش قبلی ۹۰ درصد کاهش یابد، سکه نقره ۹۰ درصد قدیمی تر به سرعت از گردش ناپدید شد، در حالی که سکه های بدهی جدیدتر در حال استفاده بودند. از آنجا که ارزش دلار همچنان رو به کاهش است، و در نتیجه مقدار نقره بیش از ارزش چهره سکه ها شد، بسیاری از نیم دلار قدیمی تر ذوب شدند یا از گردش خارج شد و به مجموعه ها و اجاره های خصوصی. با شروع از سال ۱۹۷۱، دولت آمر
یکا از پرداخت هر نقره به مبلغ نیم دلار چشم پوشی کرد، زیرا حتی ارزش فلز سکه های نقره ۴۰٪ نیز از ارزش چهره آنها فراتر رفت و این منجر به تکرار رویداد قبلی شد، زیرا ۴۰٪ سکه های نقره نیز از گردش خون و محوطه سکه ها که توسط افراد نگهداری می شد، ناپدید شدند. وضعیت مشابهی در سال ۲۰۰۷ در ایالات متحده با افزایش قیمت مس، روی و نیکل اتفاق افتاد و همین امر باعث شد دولت ایالات متحده آمریکا ذوب یا صادرات گسترده سکه های یک و پنج سنتی را ممنوع کند. علاوه بر ذوب شدن به علت ارزش شمش آن، پولهایی که «خوب» تلقی می شوند، از طریق تجارت بین المللی می توانند اقتصاد را ترک کنند. معامله گران بین المللی مانند شهروندان کشور صادرکننده به قوانین مناقصه قانونی پایبند نیستند، بنابراین آنها برای سکه های خوب ارزش بالاتری را نسبت به نسخه های بد ارائه می دهند. سکه های خوب ممکن است کشور مبدأ خود را برای تبدیل شدن به بخشی از تجارت بین المللی ترک کند و از قوانین مناقصه قانونی آن کشور فرار کند و پول «بد» را پشت سر بگذارد. این اتفاق در انگلیس در دوره استاندارد طلا رخ داد. تاریخچه. گرشام اولین کسی نبود که قانونی را که نام وی را برعهده گرفت، اعلام کرد. ا
ین پدیده توسط آریستوفان در نمایشنامه «قورباغه ها» مشاهده شده است، که مربوط به اواخر قرن ۵ قبل از میلاد است. متن ارجاع شده از قورباغه به شرح زیر است: (مربوط به سال ۴۰۵ قبل از میلاد): غالباً توجه ما این بوده است که مسیری که در شهر ما طی می شود نسبت به مردان و پول یکسان است. او فرزندان واقعی و شایسته ای دارد: او نقره خوب و باستانی دارد، دارای طلای خوب و اخیر است. اینها سکه های دست نخورده با آلیاژ هستند. در همه جا شهرت آنها گفته می شود؛ همه هلاها مساوی نیستند، همه باربارانی ها دور و نزدیک هستند. طلا یا نقره، هر کدام از آنها به خوبی مخلوط شده است، هر کدام را تست کرده و زنگ آن را زنگ می زند. با این حال، ما هرگز از آنها استفاده نمی کنیم! دیگران همیشه از یک دست به دست دیگر منتقل می شوند. با عرض پوزش برنجی که هفته گذشته زده شد و مارک بدبختی را به بازار عرضه کرد؛ بنابراین با مردها می دانیم که زندگی های قائم و بی پروا و نامهای نجیب دارند. آموزش در موسیقی و استادیوم، گروه کر و بازی های آزادراه، اینها برای مردان برنجی چرخانده می شویم. به گفته بن تاماری، پدیده کاهش ارزش پول قبلاً در منابع باستان به رسمیت شناخته شده بود. او
نمونه هایی را آورده است که شامل معامله غار ماچپلا و ساختمان معبد از انجیل و میشنا است. ابن تمیمیه (۱۲۶۳–۱۳۲۸) این پدیده را اینگونه توصیف کرد: اگر حاکم استفاده از سکه معین را لغو کند و نوع دیگری از پول را برای مردم ضرب کند، ثروتها (اموال) را که در اختیار آنها قرار می گیرد، با کاهش ارزش آنها به عنوان سکه های قدیمی، حالا صرفاً به یک کالا تبدیل خواهد شد. او با محروم کردن از ارزشهای بالاتر که در ابتدا متعلق به آنها بود، به آنها بی عدالتی خواهد کرد. علاوه بر این، اگر مقادیر ذاتی سکه ها متفاوت باشد، بدخواهان به جمع آوری سکه های کوچک (بد) و مبادله آنها (برای پول خوب) تبدیل می شوند و سپس آنها را به کشور دیگری می برند و پول بد آن کشور را به این کشور تغییر می دهند؛ بنابراین ارزش کالاهای مردم آسیب خواهد دید. به ویژه این متن فقط به پرواز پول خوب به خارج از کشور اشاره می کند و از ناپدید شدن آن به دلیل احتکار یا ذوب چیزی نمی گوید. عادل عرف زاغا، اقتصاددان فلسطینی، یک مفهوم مشابه را به متفکر اسلامی اسلامی قرون وسطایی المغریزی نسبت می دهد، که ادعا می کند زاغا، تقریب نزدیکی با آنچه قرن ها بعد به عنوان قانون گرشام شناخته می شو
د، می باشد. در قرن ۱۴ توسط نیکول اورسم ذکر شده است. ۱۳۵۰، در رساله خود در مورد منشأ، طبیعت، قانون و تغییر پول، و توسط فقها و مورخان المغریزی (۱۳۶۴–۱۴۴۲) در امپراتوری مملوک مطرح شد. در سالی که گرشام متولد شد، ۱۵۱۹، آن را توسط نیکلاس کوپرنیک در رساله ای به نام نظریه مرکزیت کوپرنیک شرح داده شده است: «سکه های بد، سکه های خوب را از گردش خون خارج می کند.» کوپرنیک از عمل مبادله سکه های بد برای سکه های خوب و ذوب شدن سکه خوب یا ارسال آنها به خارج از کشور آگاه بود و به نظر می رسد وی در حالی که در سال ۱۵۱۹ در اوکلتسین بود، یادداشتهایی در این باره ترسیم کرد. گزارشی را که او به رژیم غذایی پروس که در سال ۱۵۲۲ برگزار شد، با حضور در دوست خود تایدمن گیز به نمایندگی از فصل خود در جلسه ارائه داد. نظریه مرکزیت کوپرنیک یک نسخه بزرگ شده و لاتینی از آن گزارش بود که یک نظریه کلی در مورد پول را برای رژیم ۱۵۲۸ ارائه کرد. او همچنین نسخه ای از تئوری کمیت پول را تدوین کرد. به همین دلیل، گاهی اوقات تحت عنوان شناخته می شود. این قانون با این حال به نام سر توماس گرشام، عامل مالی قرن شانزدهم تاج انگلیسی در شهر آنتروپ انجام شد تا برای ملکه الی
زابت اول توضیح دهد که چه اتفاقی برای شیلینگ انگلیسی افتاده است. پدر وی، هنری هشتم، ۴۰ درصد از نقره موجود در سکه را با فلزات پایه جایگزین کرده بود تا درآمد دولت را بدون افزایش مالیات افزایش دهد. بازرگانان حیرت انگیز انگلیسی و حتی موضوعات معمولی باعث می شود که شیلینگ خوب از نقره خالص صرفه جویی شود و پول بد را به گردش درآورد. از این رو هر زمان ممکن پول بد استفاده شود و سکه خوب پس انداز شود و از گردش خارج شود. در سال ۱۵۵۸ میلادی یا اواسط قرن شانزدهم میلادی گرشام مشاور مالی ملکه الیزابت انگلستان، در مورد نحوه ضرب سکه ها هشداری به ملکه داد که بعدها ادعای او رنگ واقعیت به خود گرفت و به قانونی در اقتصاد مبدل شد. در آن زمان دو نوع سکه در انگلستان برای انجام معاملات ضرب می شد که دارای عیار متفاوتی (به جهت آلیاژ به کار رفته در آن ها) بودند؛ اما هر دو با ارزش یکسان در بازار برای معامله مورد استفاده قرار می گرفتند. تاجر انگلیسی اعتقاد داشت که پول بد که در حقیقت همان پولی بود که ناخالصی داشت، به مرور زمان موجب می شود پول خوب یا همان سکه های خالص از گردونه بازار خارج شوند. نتیجه نهایی آن، خالی شدن اقتصاد انگلستان از سکه های
خالص و انباشت سکه های ناخالص در چرخه اقتصادی آنها بود. به گفته اقتصاددان جورج سلگین در مقاله خود "قانون گرشام": در مورد خود گرشام، وی در نامه ای به ملکه الیزابت که به مناسبت الحاق وی در سال ۱۵۵۸ به ملکه الیزابت نوشته شده بود، اظهار داشت: «این سکه خوب و بد نمی تواند با هم گردش کند.» این بیانیه بخشی از توضیحات گرشام برای «وضعیت غیرقابل توصیف شر» است که سکه انگلیس به دنبال «افتضاحات بزرگ» هنری هشتم و ادوارد ششم باقی مانده بود، که ارزش فلزی سکه های نقره انگلیسی را به بخش کوچکی از آنچه که در زمان هنری هفتم بوده است، کاهش داده است. گرشام به خاطر این بدهی ها به ملکه گفت که «تمام طلای خوب شما از این قلمرو شما محکوم شده است.» گرشام مشاهدات خود را در مورد پول خوب و بد در حالی که در خدمت ملکه الیزابت بود، با توجه به کیفیت پایین مشاهده سکه های انگلیس، انجام داد. پادشاهان قبلی، هنری هشتم و ادوارد ششم، مردم را وادار کرده بودند که با استفاده از قوانین مناقصه حقوقی خود، سکه های بدهی را بپذیرند. گرشام همچنین مقایسه خود را با پول خوب و بدانجام داد که فلز گرانبها در پول همان فلز اما با وزن متفاوت بود. او نقره را با طلا یا طلا
با کاغذ مقایسه نکرد. سلگین در مقاله «قانون گرشام» نیز اظهارات زیر را در مورد منشأ نام ارائه می دهد: عبارت «قانون گرشام» فقط به سال ۱۸۵۸ میلادی بازمی گردد، زمانی که اقتصاددان بریتانیایی هنری دوینک مکلود تصمیم گرفت نامش را برای پول بد برای بیرون کشیدن پول خوب از گردش پس از سر توماس گرشام (۱۵۱۹–۱۵۱۹) عنوان کند. با این وجود، اشاراتی به چنین گرایشی، که گاه با بحث در مورد شرایط ترویج آن همراه است، در نوشتارهای مختلف قرون وسطایی رخ می دهد که مهمترین آنها رساله پول نیکلاس اورسم است. این مفهوم را می توان در آثار باستانی ردیابی کرد، از جمله قورباغه های آریستوفان، که در آن شیوع سیاستمداران بد به نیروهای مشابه به کسانی که طرفدار پول بد برای خیر هستند، نسبت داده می شود. قانون گرشام در اقتصاد مدرن. قانون گرشام در اقتصاد مدرن به همان دلایلی که در وهله اول مشاهده شده است، بازی می کند: قوانین مناقصه های حقوقی. در صورت عدم وجود قوانین مناقصه ای که به طور مؤثری اجرا می شوند، قانون گرشام تمایل دارد به صورت معکوس عمل کند. پول خوب پول بد را از گردش خون خارج می کند زیرا مردم می توانند از قبول پول کم ارزش به عنوان وسیله پرداخت در مع
املات خودداری کنند. اما وقتی همه واحدهای ارزی از نظر قانونی موظف هستند که با همان ارزش اسمی شناخته شوند، نسخه سنتی قانون گرشام عمل می کند. در دوران مدرن، پیوندهای حقوقی بین ارزها و فلزات گرانبها پرتنش تر شده و سرانجام کاملاً قطع شده است. با تصویب پول کاغذ به عنوان مناقصه قانونی، این بدان معناست که صادرکنندگان پول با چاپ یا وام گرفتن پول در صورت اراده و در مقابل میل به سکه های جدید، قادر به اخذ تصرف هستند. این ارزیابی مداوم در اکثر اقتصادها، اکثر اوقات، به روند مداوم تورم منجر شده است. در موارد شدید، این فرایند حتی می تواند منجر به پرفشاری خون شود، در این صورت پول به معنای واقعی کلمه ارزش کاغذ چاپ شده روی آن را ندارد. در موارد ابرتورم، ارزهای خارجی غالباً جایگزین ارزهای محلی و پرفروش می شوند. این نمونه ای از قانون گرشام است که به صورت معکوس عمل می کند. هنگامی که یک ارز به اندازه کافی سریع ارزش خود را از دست داد، مردم تمایل به استفاده از آن به نفع ارزهای با ثبات تر خارجی، گاه حتی در مقابل مجازاتهای سرکوبگرانه قانونی، متوقف می کنند. به عنوان مثال، در طی ابرتورم در زیمبابوه، نرخ تورم در ژوئیه سال ۲۰۰۸ حدود ۲۵۰ می
لیون درصد تخمین زده شد. گرچه هنوز هم قانونی نیاز به تشخیص دلار زیمبابوه به عنوان ارز قانونی داشت، اما بسیاری از مردم در این کشور شروع به ترک استفاده از آن در معاملات کردند. دولت را در به رسمیت شناختن بالفعل و متعاقب آن بهینه سازی دلار در اقتصاد وادار کردند. در هرج و مرج از یک بحران اقتصادی با ارز تقریباً بی ارزش، دولت نتوانست قوانین مناقصه قانونی خود را به طور مؤثر اجرا کند. پول خوب (با ثبات تر) پول های بد (پرفروش شده) را ابتدا از بازار سیاه و سپس در استفاده عمومی و سرانجام با حمایت رسمی دولت از گردش خارج کرد. به این معنا، قانون گرشام نیز می تواند در بازارهای جهانی ارز و تجارت بین المللی در نظر گرفته شود، زیرا قوانین مناقصه های قانونی تقریباً با تعریف فقط برای ارزهای داخلی اعمال می شوند. در بازارهای جهانی، ارزهای قوی، مانند دلار آمریکا یا یورو، که ارزش نسبتاً پایدارتری را با گذشت زمان (پول خوب) دارند، تمایل دارند که به عنوان رسانه های بین المللی مبادله در گردش باشند و به عنوان مرجع قیمت گذاری بین المللی برای کالاهای معاملاتی در سطح جهان استفاده می شوند. ارزهای ضعیف و با ثبات تر (پول بد) از کشورهای کمتر توسعه
یافته تمایل دارند که در خارج از مرزها و صلاحیت صادرکنندگان مربوطه به گردش درآیند، که بسیار کم و ناچیز در گردش هستند و استفاده از آنها را به عنوان مناقصه قانونی اعمال می کنند. با رقابت بین المللی در ارز و هیچ مناقصه قانونی جهانی، پول خوب در گردش است و پول بد با بهره برداری از بازار از گردش عمومی خارج می شود. معکوس قانون گرشام (قانون تیزر). در مقاله تأثیرگذار نظری، رولنیک و وبر (۱۹۸۶) استدلال کردند که پول بد باعث می شود پول خوب به جای حق بیمه خارج شود و آن را از گردش خارج کند. با این حال، تحقیقات آنها زمینه ای را که گرشام مشاهدات خود را انجام داده است، در نظر نگرفته اند. رولنیک و وبر از تأثیر قانون مناقصات قانونی چشم پوشی کردند و این امر مستلزم آن است که مردم هر دو پول خوب و بد را بپذیرند انگار که از ارزش برابر برخوردار باشند. آنها همچنین به طور عمده بر تعامل بین پولهای مختلف فلزی متمرکز بودند و «خوبی» نقره را با طلا مقایسه کردند، این چیزی نیست که گرشام از آن صحبت می کرد. تجربیات ارزآوری در کشورهایی که اقتصاد و ارز ضعیفی دارند (مانند اسرائیل در دهه ۱۹۸۰، اروپای شرقی و کشورها در دوره بلافاصله پس از فروپاشی بلوک
اتحاد جماهیر شوروی یا آمریکای جنوبی در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم) ممکن است مشاهده شود. همان طور که قانون گرشام به شکل معکوس خود عمل می کند زیرا به طور کلی دلار در چنین مواقعی مناقصه قانونی نداشته و در بعضی موارد استفاده از آن غیرقانونی بوده است. آدام فرگوسن خاطرنشان کرد: در جریان تورم زیاد در جمهوری ویمار در سال ۱۹۲۳، قانون گرشام به صورت معکوس شروع به کار کرد، زیرا پول رسمی آنقدر بی ارزش شد که تقریباً هیچ کس آن را نگرفت. این امر به ویژه جدی بود زیرا کشاورزان شروع به جمع آوری مواد غذایی کردند. بر این اساس، هر ارزی که از هر نوع ارزش حمایت شود، تبدیل به مبادله ای در گردش شد. در سال ۲۰۰۹، افزایش آلودگی در زیمبابوه شروع به نشان دادن ویژگی های مشابه کرد این مثالها نشان می دهد که در صورت عدم وجود قوانین مناقصه مؤثر، قانون گرشام برعکس کار می کند. اگر این انتخاب را داشته باشد که چه پولی را بپذیرد، مردم با پولی که به اعتقاد آنها بالاترین ارزش بلند مدت است، معامله می کنند. با این حال، اگر این انتخاب را نداشته باشند و ملزم به پذیرش همه پول، خوب و بد باشند، آنها تمایل دارند تا پول با ارزش بیشتر درک شده را در
اختیار خود داشته و پول بد را به شخص دیگری منتقل کنند. به طور خلاصه، در صورت عدم وجود قوانین مناقصه قانونی، فروشنده چیزی جز پول با ارزش خاص (پول خوب) نمی پذیرد، اما وجود قوانین مناقصه های قانونی باعث می شود که خریدار تنها پولی با کمترین ارزش کالا (پول بد) ارائه دهد. به عنوان طلبکار باید چنین پولی را به ارزش اسمی بپذیرد. رابرت مندل، برنده جایزه نوبل معتقد است که قانون گرشام می تواند دقیق تر ارائه شود، با مراقبت از معکوس، اگر به عنوان «پول بد رانده شود اگر آنها با همان قیمت مبادله کنند، پول خوب رانده می شوند». برعکس قانون گرشام، مبنی بر این که پول خوب هر زمان که پول بد تقریباً بی ارزش شود، پول بد را از بین می برد، توسط اقتصاددان پیتر برنولز به افتخار سیاستمدار و مورخ فرانسوی آدولف تیرز «قانون تیرز» نامگذاری شده است. «قانون تیزر فقط بعداً عمل خواهد کرد. با افزایش نرخ انعطاف پذیر جدید نرخ ارز و نرخ تورم، تقاضای واقعی پولهای تورم را کاهش می دهد.» کاربرد. اصول قانون گرشام گاهی می تواند در زمینه های مختلف تحصیلی به کار رود. قانون گرشام ممکن است به طور کلی برای هر شرایطی اعمال شود که در آن ارزش واقعی چیزی با ارزشی که
ملزم به پذیرش آن هستند، متفاوت باشد به دلیل عواملی مانند عدم اطلاع رسانی یا حکم دولت. در بازار خودروهای دست دوم ، خودروهای لیمو (مشابه ارزهای بد) ماشینهای خوب را بیرون می کشند. مشکل عدم تقارن اطلاعات است. فروشندگان انگیزه مالی قوی ای برای گذر از کلیه خودروهای استفاده شده به عنوان خودروهای خوب به خصوص لیموها دارند. این امر خرید خودروی خوب با قیمت مناسب را دشوار می کند، زیرا خریدار از پرداخت بیش از حد یک لیمو خطرناک است. نتیجه این است که خریداران فقط قیمت عادلانه یک لیمو را پرداخت می کنند، بنابراین حداقل خطر اضافه هزینه را کاهش می دهد. خودروهای با کیفیت بالا تمایل دارند که از بازار خارج شوند، زیرا هیچ راه خوبی برای اثبات این که واقعاً ارزش بیشتری دارند وجود ندارد. برنامه های معتبر از قبل متعلق به تلاش برای کاهش این مشکل با ارائه ضمانت نامه و سایر ضمانت های کیفیت پرداختند. «بازار لیموها» اثری است که با جزئیات بیشتر به بررسی این مشکل می پردازد. برخی نیز از توضیحی در مورد قانون گرشام به عنوان «هرچه کارآمدتر شوید، کارایی کمتری می کنید» استفاده می کنند. به عنوان مثال «وقتی سعی می کنید ارزان بمانید، فروش خود را متوقف
می کنید» یا «هرچه در خدمات غیر ملموس خود سرمایه گذاری کنید، فروش کمتری نیز کسب خواهید کرد.» معاون رئیس جمهور اسپیرو آگنو در توصیف رسانه های خبری آمریکایی از قانون گرشام استفاده کرد و اظهار داشت: «خبر بد خبرهای خوبی را منتقل می کند»، اگرچه استدلال وی به جای یک مسابقه به پایین برای رده بندی بالاتر نزدیک تر بود تا اینکه بیش از حد و ارزش های خاصی از اخبار را ارزیابی نکند. گریگوری بیتسون یک قیاس با قانون گرشام را که در تکامل فرهنگی کار می کند، بیان کرد، که در آن «ایده های بیش از حد ساده همیشه افراد ماهر و پیچیده و افراد مبتذل و نفرت انگیزان همیشه زیبایی را جابجا می کنند؛ و در عین حال زیبا همچنان ادامه دارد». قانون گرشام عنوان شده است: «پول نقره به ناچار ارز طلا را از گردش خون خارج می کند».
لباس های قرون وسطای آغازین () که از حدود سال ۴۰۰ میلادی آغاز و تا ۱۱۰۰ میلادی به طول انجامید، خیلی تدریجی تغییر کرد. ویژگی اصلی این دوره، برخورد جامه رومی با جامعه مردمان مهاجم بود که در این دوره در تمامی اروپا پراکنده شده بودند. برای چندین قرن، مردم برخی از مناطق بسته با اینکه به چه میزان با جمعیت رومی شده یا جمعیت های جدید همچون فرانک ها، آنگلوساکسون ها یا ویزیگوت ها ارتباط و برخورد داشتند، نوع پوشاک خود را انتخاب می کردند. با این تفاوت این دور گروه مشهود بود؛ چراکه مردمان مهاجم، لباس های کوتاه با کمربند و شلوار یا ساپورت قابل مشاهده بر تن می کردند اما مردمان رومی شده همچنان لباس های بلند همچون جامه های رومی می پوشیدند. با این حال با پایان این دوره، این تفاوت ها نهایتاً از بین رف و لباس های رومی به عنوان لباس های جامعه روحانیت انتخاب شد و باقی ماند.
خوراک های قرون وسطی () که شامل غدا، عادات غذایی و شیوه های پخت وپز در فرهنگ قرون وسطی می شود که از قرن ۵ تا ۱۵ میلادی به طول انجامید. در طول این دوره، رژیم غذایی و پخت وپز کمتر از آنچه که در دوره مدرن اتفاق افتاد، تغییر کرد. در این دوره غلات همچنان به عنوان مهم و اصلی ترین منبع تغذیه مردمان اروپا باقی مانده بود چراکه هنوز برنج در اروپا رواج پیدا نکرده و سیب زمینی هم تا قرن ۱۶ میلادی به اروپا نرسیده بود. جو، جو دوسر و چاودار برای فقیران و گندم برای اشراف و ثروتمندان بود. با این حال غذای اصلی غنی و فقیر در این دوره نان بود با این تفاوت که اشراف به میزان بالایی مصرف می کردند. همچنین بعضاً فقیران و دهقانان به جای نان از آش جو به عنوان تغذیه اصلی استفاده می کردند. طبقات اشرافی در این دوره علاوه بر نان، از غذای متنوع تری در مقایسه با دهقانان استفاده می بردند. خوک های پرورشی را در داخل جنگل ها رها می کردند تا غذای خود را به دست بیاورند و پروار شوند، سپس جمع آوری و کشتار و دودی و نمک سود می کردند تا در ماه های زمستان استفاده کنند. از آنجایی که طبقات بالا و اشراف علاقه زیادی به کباب داشتند، شکار حیوانات وحشی به صورت و
رزش مطلوب آنان درآمد. گوشت گوساله و گوسفند زیاد مصرف می کردند زیرا از مواشی برای لبنیات و از گاو نر برای شخم زدن و از گوسفند به خاطر پشم بیشتر بهره می بردند.
سیدونیوس آپولیناریس (; 430 – 489)۷ که با عنوان سنت سیدونیوس نیز شناخته می شود، شاعر، دیپلمات و اسقف قرن ۵ میلادی بود. وی مهم ترین نویسنده باقیمانده از قرن ۵ میلادی گل بود.
کلیسای سن-سولپیس () یک کلیسای کاتولیک در شهر پاریس، فرانسه است. این کلیسا که ساخت آن در سال ۱۸۷۰ تمام شده است دارای ۲ برج به ارتفاع ۷۳ و ۶۸ متر می باشد. تاریخچه. کلیسای کنونی دومین ساختمان در محل است که بر فراز یک کلیسای رومانسک که در اصل در طول قرن ۱۳ ساخته شده است. اضافات در طول قرن ها، تا سال ۱۶۳۱ انجام شد. ساختمان جدید در سال ۱۶۴۶ توسط کشیش پریش ژان ژاک اولیر (۱۶۰۸–۱۶۵۷) که انجمن سن سولپیس - جماعت روحانی - و یک حوزه علمیه متصل به کلیسا را تأسیس کرده بود، تأسیس شد. آن اتریش اولین سنگ را گذاشت. ساخت وساز در سال ۱۶۴۶ به طرح هایی آغاز شد که در سال ۱۶۳۶ توسط کریستف گامارد ایجاد شده بود اما فروند دخالت کرد و تنها کلیسای کوچک لیدی تا سال ۱۶۶۰ ساخته شده بود، زمانی که دانیل گیتارد طراحی عمومی جدیدی را برای بیشتر کلیسا فراهم کرد. پس از آن ساخت وساز برای کمبود بودجه متوقف شد. غرب نما. در سال ۱۷۳۲ مسابقه ای برای طراحی نمای غرب برگزار شد که توسط سرواندونی برنده شد که از ارتفاع ورودی کلیسای جامع سنت پل کریستوفر رن در لندن الهام گرفته بود.نقشه تورگوت پاریس در سال ۱۷۳۹ کلیسا را بدون برج ناقوس عبوری اوپنورد نشان می دهد، ا
ما با نمای شجره نامه سرواندونی بیشتر کامل است که هنوز فاقد دو برج آن است. در زمان مرگش در سال ۱۷۶۶، کار توسط دیگران ادامه یافت، در درجه اول اودوت د ماکلارین مبهم که برج های دوقلو را به طراحی سرواندونی نصب کرد. ژان چالگرین مردمک سروندونی برج شمالی (۱۷۷۷–۱۷۸۰) را بازسازی کرد و آن را بلندتر کرد و طراحی باروک سرواندونی را به طرحی که نئوکلاسیک تر بود اصلاح کرد اما انقلاب فرانسه دخالت کرد و برج جنوبی هرگز جایگزین آن نشد. کلیسای کوچک زیر برج ها را نیز طراحی کرد.
فروغ موری (زاده ۸ مهر ۱۳۶۸) بازیکن فوتبال اهل ایران و عضو تیم ملی فوتبال زنان ایران است.وی اکنون بازیکن تیم فوتبال بانوان ایستا کردستان است. موری سابقه پوشیدن پیراهن ملوان و وچان کردستان را در کارنامه خود دارد و به همراه این تیم به چهار مقام دومی در لیگ برتر و یک قهرمانی در جام حذفی دست پیدا کرد. این مهاجم گلزن در سال ۹۵ به لیگ عراق لژیونر شد و به مقام دومی با تیم زیرفانی کردستان عراق رسید. بازیکن ملی پوش وچان فصل ۹۶–۹۵ به همراه تیم آینده سازان به عنوان قهرمانی لیگ برتر فوتبال بانوان دست یافت و به عنوان بهترین بازیکن لیگ برتر شناخته شد. همچنین او به عنوان نخستین لژیونر فوتبال بانوان ایران شناخته می شود و سابقه حضور در لیگ عراق و بازی در تیم زیرفانی کردستان عراق را دارد.
هوشیارپور (به انگلیسی: Hoshiarpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش هوشیارپور واقع شده است. هوشیارپور ۱۶۸٬۴۴۳ نفر جمعیت دارد و ۲۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.کارخانه تراکتورسازی سولیس در این شهر قرار دارد.
دستور زبان ادبی معاصر فارسی کتابی از یوری آرانوویچ روبینچیک راجع به دستور زبان فارسی است. روبینچیک برای نگارش این کتاب، به عنوان برگزیدهٔ سومین دورهٔ جشنوارهٔ فارابی معرفی شد. این کتاب همچنین برندهٔ جایزهٔ فرهنگستان علوم روسیه در سال ۲۰۰۱ شد. نقد. نشست نقد و بررسی این کتاب روز ۳ اردیبهشت ۱۳۹۲ در مرکز فرهنگی شهر کتاب با حضور کورش صفوی، مجتبی منشی زاده، علی اصغر محمدخانی و مریم شفقی برگزار شد. محسن شجاعی در مقالاتِ جداگانه به نقد و معرفیِ متن اصلی این کتاب و نیز ترجمهٔ فارسی آن پرداخته است.
دستور زبان فارسی معاصر کتابی از ژیلبر لازار است که به توصیف دستور زبان فارسی در دورهٔ معاصر می پردازد. این کتاب با ترجمهٔ مهستی بحرینی از سوی نشر هرمس منتشر شده است.
مارگارت مک انتی (؛ زادهٔ ) یک راهبه خواهر روحانی و آموزگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی به ماریتا جیمز هم نامیده می شد. وی همچنین به عنوان الهام بخش شخصیت «خواهر جیمز» در جایزه پولیتزر برای نمایش نامه و برنده جایزه تونی برای فیلم تردید؛یک تمثیل اثر جان پاتریک شنلی شناخته شده است. اقتباس فیلم تردید سال ۲۰۰۸ به او اختصاص یافته است.
جولی پاول (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) وبلاگ نویس، نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود که به خاطر کتابش «جولی و جولیا: ۳۶۵ روز، ۵۲۴ دستور العمل، ۱ آشپزخانه کوچک» و همچنین فیلم "جولی و جولیا" که بر اساس کتاب او ساخته شده است شناخته شده است. زندگی شخصی و مرگ. جولی در سال ۱۹۸۸با اریک پاول، سردبیر مجله باستان شناسی ازدواج کرد. پاول در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۲ در سن ۴۹ سالگی بر اثر ایست قلبی در خانه خود در اولیوبریج نیویورک درگذشت.
دستور نام سه جلد کتاب در حوزهٔ دستور زبان فارسی اثر علی اشرف صادقی و غلامرضا ارژنگ است که برای سال دوم، سوم و چهارم متوسطه (رشتهٔ فرهنگ و ادب) نوشته و منتشر شدند. این کتاب ها که مبتنی بر نظریهٔ نقش گرایی آندره مارتینه هستند، از مهم ترین منابع در زمینهٔ دستور زبان فارسی به شمار می روند.
پاتریک بوسو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و کمدین اهل فرانسه است. از سال ۱۹۹۶ در بیش از بیست فیلم بازی کرده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "لباس شب"، "مرد و سگش"، "به استیکز خوش آمدید" و "مارسی" اشاره کرد.
کارمن بالاگه (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "همه چیز درباره مادرم"، "عشق می تواند به طور جدی به سلامت شما آسیب بزند" و "همه مردها مثل هم هستند" اشاره کرد.
کلاودیا ترائیساک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "روز هفتم"، "بگو چطور شد"، "" و "سونات سکوت" اشاره کرد.