Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی دهد. وقوع هارد فورک می تواند به تولد یک ارز دیجیتال نو منجر شود؛ مانند آنچه در بیت کوین کش رخ داد. انواع هاردفورک. هاردفورک برنامه ریزی شده (Planned Hard Forks). هاردفورک برنامه ریزی شده، یک بروزرسانی در پروتکل است که از ابتدا در نقشهٔ راه (Roadmap) پروژه در نظر گرفته می شود. از آنجایی که این بروزرسانی در راستای قابلیت ها و ویژگی های زنجیرهٔ بلوکی می باشد، تمامی شرکت کنندگان به رهبری توسعه دهندگان اصلی به زنجیرهٔ نو رفته و نرم افزار خود را بروزرسانی می کنند چرا که این تغییرات در سطح کدنویسی پایهٔ شبکه صورت می پذیرند. در این فورک زنجیرهٔ پیشین از میان می رود و دلیلی نیز برای حمایت از آن وجود ندارد. در این فورک، کوین نویی به وجود نخواهد آمد. مثال های این نوع هارد فورک :فورک مونرو: در ژانویهٔ ۲۰۱۷، هارد فورکی در شبکهٔ اتریوم جهت اضافه شدن ویژگی نویی به نام حلقهٔ معاملات محرمانه (RCT) برای بهبود حریم خصوصی و امنیت شبکه، به وقوع پیوست. هاردفورک بحث برانگیز (Contentious Hard Forks). هاردفورک بحث برانگیز به علت اختلاف نظر میان اعضای شبکه اتفاق می افتد و موجب می شود بخشی از شرکت کنندگان، زنجیرهٔ نویی که از نظر خودش
ان بهتر است را با تغییرات عمده ای در کد ایجاد کنند.
نظریه مدارهای کلیدزنی(انگلیسی: Switching circuit theory) در ریاضیات به مطالعهٔ خواص شبکه هایی با کلیدهای ایده آل می پردازد. چنین شبکه هایی ممکن است که از منطق مدارهای ترکیبی_مدارهایی که حالت خروجی ان ها فقط تابعی از حالت ورودی ان ها می باشد._و منطق مدارهای ترتیبی_حالت فعلی بستگی به حالت فعلی و حالت پیشین دارد._بهره بگیرند. از این رو گفته می شود که مدارهای ترتیبی در واقع حافظه ای از حالات پیشین را در خود دارند. یکی از انواع مهم مدارهای ترتیبی ماشین حالات متناهی هستند. نظریه مدار کلیدزنی در طراحی سیستم های تلفن و کامپیوتر و سیستم های مشابه کاربرد دارد. این نظریه اساس ریاضیاتی و ابزارهایی برای طراحی سیستم های دیجیتالی ایجاد کرده که تقریباً در تمام سطوح تکنولوژی مدرن را تحت تأثیر خود قرار داده. در سال های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۶، آکیرا ناکاشیما _مهندس شرکت ان ایی سی _ یک سری مقالات دربارهٔ جبر دو متغیر بولین منتشر کرد _و او این کار را مستقلاً انجام داد_که می تواند نحوه عملکرد مدارهای کلیدزنی را توضیح دهد. نتایج کارهای او بعداً در در سمینار کلود اِلوود شانون (پدر نظریه اطلاعات) با عنوان «آنالیز سمبولیک مدارهای کلیدزنی و رله»
ذکر شد. اصول جبر بولین برای این کلیدها بکار گرفته شد که ابزار ریاضیاتی برای آنالیز و ساخت هرنوع سیستم کلیدزنی را فراهم می آورد. کلیدهای ایده آل تنها دارای دو حالت هستند، برای مثال، باز یا بسته. در بعضی از آنالیزها، حالت سوییچ را می توان به صورت بی تأثیر یا دونت کی ر در نظر گرفت که بر روی حالت خروجی تأثیری ندارد. در طراحی شبکه های مختلط و پیچیده باید محدودیت زمانی کلیدزنی سوییچ های فیزیکی را نیز در نظر گرفت. زمانی که دو یا چند الگو در شبکه ممکن است حالت خروجی را تحت تأثیر قرار دهد، این تاخیرها می تواند موجب خطای منطقی یا «حالت ناهمزمانی» شوند که موجب تغییر حالت خروجی به دلیل تفاوت در زمان انتشار در شبکه را موجب شود.
مدل قطره مایعی هسته (به انگلیسی liquid-drop model) یکی از مدل های توصیف هستهٔ اتم است. در این مدل هسته مانند یک قطرهٔ مایع در نظر گرفته می شود که مولکول های سازندهٔ آن نوکلئون ها (نوترون ها و پروتون ها) هستند. جاذبهٔ نیروی هسته ای قوی بین نوکلئون هایی که در سطح هسته قرار دارند و نوکلئون های درون هسته، باعث حفظ تمامیت هسته می شود. این پدیده مانند ویژگی کشش سطحی در یک قطرهٔ مایع است. طبق این مدل نوکلئون های درون هسته مانند مولکول ها درون یک قطرهٔ مایع در حرکت کاتوره ای دائمی هستند. بُرد نیروهای بین نوکلئون ها کوتاه است. مانند مولکول های یک قطرهٔ مایع که با نیروهای کوتاه بُرد به هم پیوسته اند. این مدل، فرار ذره های آلفا از سطح هسته را نیز به تبخیر مولکول ها از سطح یک قطره تشیبه می کند. هرچند که سازوکار این دو پدیده کاملاً متفاوت است. این مدل نخستین بار توسط جورج گاموف در ۱۹۲۹ ارائه شد و در ۱۹۳۹ نیلز بور و جان ویلر با استفاده از آن پدیدهٔ شکافت هسته ای را تشریح کردند. مدل قطره مایعی در توجیه برخی پدیده ها مانند شکافت هسته یا محاسبهٔ انرژی بستگی هسته موفق است. اما برای برخی پدیده های دیگر مانند پایداری استثنائی بع
ضی هسته ها با عددهای اتمی و جرمی خاص، پاسخی ندارد؛ بنابراین مدل های دیگری مانند مدل پوسته ای هسته و مدل وحدت یافتهٔ هسته برای توجیه این پدیده ها ابداع شدند. مدل قطره مایعی و پدیدهٔ شکافت هسته. مدل قطره مایعی در تشریح واکنش های هسته ای موفق بوده است و به ویژه فرایند شکافت را به خوبی توجیه می کند. هنگامی که هستهٔ اورانیم-۲۳۵ با نوترون های کُندشده بمباران می شود، می تواند یک نوترون گیراندازی کند و به اورانیم-۲۳۸ برانگیخته تبدیل شود. انرژی برانگیختگی این هسته در حدود چند میلیون الکترون ولت است. نیلز بور و جان ویلر نشان دادند که این هستهٔ برانگیخته مانند قطرهٔ آبی که با گرفتن انرژی مکانیکی برانگیخته شده است عمل می کند. به این صورت که هسته تغییر شکل داده و به صورت یک دمبل درمی آید که دو بخش حجیم آن خارج از برد نیروی هسته ای قوی قرار می گیرند. اما فاصله شان در برد نیروها دافعهٔ الکترواستاتیکی بین پروتون ها قرار دارد. در چنین وضعی نیروهای دافعهٔ الکترواستاتیکی بر نیروهای جاذبهٔ هسته ای غلبه می کنند و باعث شکافتن هسته و تبدیل آن به دو پارهٔ تقریباً برابر و گسیل چند نوترون می شوند. مدل قطره مایعی می تواند انرژی مورد نی
از برای شکافت هسته های مختلف را پیش بینی کند. برای شکافت به مقدار حداقلی از انرژی نیاز است که بتواند هسته را چنان تغییر شکل بدهد که نیروهای دافعهٔ الکترواستاتیکی بر نیروهای جاذبهٔ هسته ای قوی غلبه کنند. این مقدار انرژی را «انرژی فعالسازی» می نامند. انرژی فعالسازی را می توان به کمک مبانی ریاضی مدل قره مایعی حساب کرد. این محاسبات به درستی پیشگویی می کنند که بمباران اورانیم-۲۳۵ با نوترون های کُند، انرژی فعالسازی لازم برای شکافت را به آن منتقل می کند در صورتی که برای القای شکافت در اورانیم-۲۳۸ به نوترون هایی نیاز است که انرژی شان حداقل ۰٫۹ مگاالکترون ولت باشد. مدل قطره مایعی و محاسبهٔ انرژی بستگی هسته. انرژی بستگی هسته مقدار انرژی لازم برای تجزیهٔ یک هسته به نوکلئون های سازندهٔ آن است. با استفاده از مدل قطره مایعی هسته می توان مقدار این انرژی را بر حسب عدد جرمی (A) و عدد اتمی (Z) هسته حساب کرد. با در نظر گرفتن هستهٔ اتم به صورت قطره ای از مایع که نوترون ها و پروتون ها نقش مولکول های آن را دارند، پنج اثر خاص بین نوکلئون های درون هسته وجود خواهد داشت که عبارتند از: با محاسبه این اثرها، فیزیکدان آلمانی کارل فردریک ف
ون وایتساکر در ۱۹۳۵ رابطه زیر را برای انرژی بستگی هسته ارائه کرد. این رابطه به «فرمول نیمه تجربی جرم» نیز معروف است. در این فرمول جمله اول مربوط به انرژی حجمی، جمله دوم انرژی سطحی، جمله سوم انرژی دافعهٔ کولنی، جمله چهارم انرژی عدم تقارن، و جمله پنجم نیز مربوط به جفت شدگی نوکلئون ها در هسته است. در فرمول مذکور، داده های زیر به صورت تجربی به دست آمده اند: formula_2=formula_3 formula_4=formula_5 formula_6=formula_7 formula_8=formula_9 formula_10 =formula_11 که در حالت زوج-زوج مثبت، در حالت فرد-فرد منفی و در حالت فرد بودن عدد جرمی، برابر صفر است. با استفاده از این مقادیر، فرمول وایتساکر تطابق نسبتاً قابل قبولی با نتایج تجربی نشان می دهد.
مسجد جن (به ترکی آذربایجانی: Cin məscidi) مسجدی است که در بخش شهر قدیمی باکو واقع شده و اثر دارای اهمیت محلی محسوب می شود. در مورد مسجد. این مسجد جزو مجتمع کاخی شروان شاهان می باشد، که در قسمت پایینی دروازه شرقی شهر قدیمی قرار گرفته است. هیچ کتیبه ای روی نمای ساختمان موجود نیست. احتمال می رود که در قرن ۱۴ ساخته شده و نام آن از نام سوره جن قرآن مشتق گردیده باشد. به عنوان مسجد محله ای فعالیت کرده است. سبک معماری. مسجد بر اساس سبک معماری شیروان- آبشوران ساخته شده است. ساختمان مسجد که به مربعی شکل بنا شده است، واجد سالن عبادت می باشد، که بام آن با قبه دایره ای پوشانده شده است. طاقچه های کوچکی در زوایای ساختمان نصب گردیده است. به طور کلی، مسجد حائز شکلی کلاسیک می باشد.
قصر الحیر شرقی (شرق قصر الحیر یا شرق قلعه) قصری در میان صحرای سوریه است. آن به وسیلهٔ خلیفه اموی در سال ۷۲۸ تا ۷۲۹ میلادی در منطقه ثروتمند در صحرای فونا ساخته شده بود. به طور آشکار به مثابه پایگاه مرکزی و شکار گاه استفاده می شد. کاخ همتای قصر الحیر شرقی که نزدیک در کاخ بوده یک سال زودتر ساخته شده بود. موقعیت. قصر الحیر شرقی ۲۷ کیلومتر (۱۷مایل) از سو خانا و ۱۰۰ کیلومتر (۶۲مایل) از سرجیو پولیس (روشفا) نزدیک کوهستان بیشری نزدیک کوهستان های میانه پالمیرا فاصله دارد. جنگ داخلی سوریه. طی جنگ داخلی سوریه، قصر الحیر شرقی به وسیله گروه های نظامی در سال ۲۰۱۳ و سپس بوسیله داعش اشغال شده بود قصر به واسطهٔ غارت و چپاول و وحشی گری خسارت دیده بود و گردشگران مورد دستبرد واقع شده بودند ارتش سوریه در ۲۲ اگوست ۲۰۱۷ قصر را تسخیر نمود ولی داعش بار دیگر در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۷ قصر را اشغال کرد. معماری. قصر شامل یک حیاط باز وسیع است که به وسیله خاکریز ضخیم و برج هایی که راهروها و نیز هر گوشه کناری را حفظ می نمودند احاطه شده بود. قصر شامل دو بنای مربعی است یکی با ضخامت ۳۰۰ متر و دیگری ۱۰۰ متر (۳۳۰ فوت). قصر شامل بقایای اتاق ها -انبارها و
ستون هایی است که به نظر می رسند بخش هایی از یک تر کیب سلطنتی عظیم باشد. تعدادی از بخش های آذین شده به موزه ملی دمشق منتقل شده حال آنکه دروازه آن در موزه بازسازی شده. بزرگ ترین قصر دارای چندین طبقه با یک دروازهٔ بزرگ و تعدادی برج بود. برج ها در حد و اندازه های تدافعی ساخته نشده بودند. آنجا همچنان حیاط های درخت زیتون وجود داشت. کاخ ها با آبی که نزدیک کلیسای بیزانس بوده به وسیله کانالی به طول ۵۷۰۰ متر (۶۲۰۰ یارد) تأمین می شده است. قصرها دارای گرمابه ها و انبارهای آب و مساجد و بوستان ها بود.
کار در هند () در باره وضعیت استخدامی کار کنان در اقتصاد هند بحث می کند. آمار و تقسیم بندی کار. در سال ۲۰۱۲ هند دارای رده دوم در تعداد کارگر، ۴۸۷ میلیون نفر بعد از چین را در جهان داشت.. از این تعداد ۹۴٪ آنها در مشاغل غیررسمی کار می کنند، نظیر مؤسسات غیر سازماندهی شده، از فروشندگان دوره گرد گرفته تا کارگاه های خصوصی که در آن کارگران به صیقل زدن الماس و جواهرآلات می پردازند. بخش سازماندهی شده شامل کارمندان دولت ویا کارکنانی که در سازمانهای اقتصادی وابسته به دولت یا بخش خصوصی کار می کنند، می باشد. تعداد این کارکنان بالغ بر ۲۷٫۵ میلیون نفر است که ۱۷٫۳ میلیون نفر آنها در بخشهای مختلف دولت ویا شرکتهای وابسته به دولت کار می کنند. «دفتر تحقیق نمونه ملی هند» در شصت و هفتمین گزارش خود در سال ۲۰۱۰ اعلام کرده است که در هند ۵۸ میلیون شرکت غیر زراعی غیر متشکل وجود دارد. در سال ۲۰۰۸ بزرگترین مؤسسات سازمان یافته بخش خصوصی که بیش از ۱۰ نفر کارمند در هر مؤسسه داشتند عبارت بودند از: تولیدکنندگان ۵ میلیون، شرکتهای خدماتی ۲٫۲ میلیون که شامل مدارس خصوصی و بیمارستانها و درمانگاه های غیردولتی است، مؤسسات مالی ۱٫۱ میلیون، که شامل بانک
ها، صرافیها، شرکتهای بیمه و بنگاه های معاملات ملکی می باشد، شرکتهای زراعی ۱ میلیون. طبق آمار سال ۲۰۰۸ تعداد کارمندان همه قسمتهای دولت هند از تعداد کارکنان کلیه شرکتها و مؤسسات خصوصی بیشتر بود. اگر کارمندان شرکتهای دولتی و شهرداریها را هم بحساب آوریم نسبت تعداد کارمندان دولتی به بخش خصوصی ۱٫۸:۱ می شود. نسبت کارمندان مرد به زن در بخشهای مختلف دولت ۵:۱ است، و در بخش خصوصی این نسبت ۳:۱ می باشد. در مجموع شرکتهایی که بیش از ۱۰ کارمند دارند و مؤسسات خصوصی و دولتی کلاً آمار کارکنان زن ۵٫۵ میلیون نفر است در مقابل ۲۲ میلیون مرد. بخش های مختلف کار در هند. عمده کار اقتصادی در هند توسط بخش غیر سازماندهی شده (غیررسمی) انجام می شود. بالای ۹۴٪ کارکنان درهند در بخش غیر سازماندهی شده کار می کنند از قبیل دکانهایی که توسط یک خانواده اداره می شود ویا فروشندگان دوره گرد خیابانی. عبارت بخش سازماندهی شده یا بخش رسمی در هند به شرکتها و مؤسساتی گفته می شود که دارای مجوز رسمی از جانب دولت بوده و مالیات GST می پردازند. در این بخش کارخانجات، شرکتهای بزرک تجارتی، مراکز بزرگ خرید، هتلها و تجارتخانه های بزرگ، قرار دارند. بخش غیر سازماندهی ش
ده به کلیه فعالیتهای اقتصادی که فاقد جواز کار از جانب دولت هستند گفته می شود، نظیر انبارداری خصوصی، متخصصین، سوداگران روستائی، کشاورزان و غیره. گزارش سال ۲۰۰۸ وزارت کار هند می گوید کارکنان در بخش غیر سازماندهی شده شامل ۴ گروه می باشند. این تقسیم بندی کارکنان غیررسمی بر حسب نوع شغل، نوع استخدام، مخصوصاً در بخشهای مختلط و خدمات می باشد. گروه شغلی بخش غیررسمی شامل: کشاورزان زمیندار یا بی زمین، ماهیگیران، آنهایی که در امر حیوانات روستائی اشتغال دارند، کارکنان بخش ساختمانی، دباغان، بافندگان، اهل حرف، کارکنان کوره پزخانه ها، کارکنان چوب بریها و روغن کشیها می باشد. منظور از گروه استخدامی شامل کارکنانی است که عمدتاً بطور موقت استخدام می شوند، از قبیل کارگران قراردادی یا کارگران مهاجر. یک گروه دیگر کارگران شامل کارکنان شغلهای سطح پائین مثل نظافتچی ها، گاری چیها و حمالان می باشد. کارگران شاغل در رشته هایی نظیر روزنامه فروشی، کلفتها، نوکرها، دستفروشها و دوره گردها را نیز شامل می شود. ۵۲٪ کارکنان هند در کارهای کشاورزی، لبنیات، باغبانی و شغلهای وابسته به این نوع کارها مشغول هستند. حدود ۳۰ میلیون کارگر مهاجر در هند وجود دا
رد که اکثراً در کارهای موقت کشاورزی مشغول هستند و کار ثابت برای آنها متصور نیست. «دفتر تحقیق نمونه ملی هند» در شصت و هفتمین گزارش خود دریافت که در سال ۲۰۱۰ حدود ۱۰٪ کل کارکنان کشور در امر تولید غیرسازمانیافته، تجارت غیرسازمانیافته، خدمات خرده فروشی و غیرسازمانیافته کار می کنند. بازدهی کار. کارکنان بخش غیررسمی دارای بهره وری کمی هستند و دستمزد کمی هم نصیبشان می شود. گرچه ۹۴٪ کل کارکنان کشور را این بخش تشکیل می دهند، اما فقط ۵۷٪ تولید داخلی سال ۲۰۰۶ توسط این بخش انجام شده است، یا بعبارتی ۹ برابر کمتر از بخش رسمی و دولتی. هرگاه بازدهی بخش روستائی غیررسمی را با بخش شهری غیررسمی مقایسه می کنیم، فاصله بازدهی (راندمان) بشدت بدتر می شود، ۲ تا ۴ برابر برحسب نوع اشتغال. کم درآمدترین کسبها در مناطق روستائی یافت می شود. میزان فقر در خانواده هایی که همه افراد آن درگیر شغلهای غیررسمی هستند بنحو چشمگیری بیشتر است. رشد اقتصادی. با در نظر گرفتن رشد جمعیت و کناره گیری پیران از کار در مجموع سالانه ۱۳ میلیون نفر وارد بازار کار هند می شوند، و در مقابل اقتصاد این کشور قادر به ایجاد ۸ میلیون شغل در سال، عمدتاً در بخش غیررسمی، آنهم
با دستمزدهای پائین، می باشد؛ و ۵ میلیون نفر دیگر وارد کارهای نیمه وقت، یا فصلی و کارهای ساختمانی یا در اکثر موارد به جمع بیکاران می پیوندند. روابط کارکنان. در سال ۲۰۰۰ در حدود ۷٪ کل ۴۰۰ میلیون نیروی کار هند در بخش رسمی (شامل دولتی و شرکتها) شاغل بودند، که ۶۰٪ مالیات GDP کل کشور را می پرداختند. در هند بعد از استقلال تعداد اتحادیه های کارگری بسرعت رو به افزایش نهاد. در سال ۱۹۹۷ در حدود ۵۹۰۰۰ اتحادیه کارگری به ثبت داده شدند. از این تعداد فقط ۹۹۰۰ اتحادیه با ۷٫۴ میلیون نفر عضو صورت دخل و خرج خود را به دولت گزارش می دادند. در سال ۱۹۹۵ هند دارای ۱۰ فدراسیون از اتحادیه های کارگری بود. هر فدراسیون دارای تعداد زیادی اتحادیه محلی بود. در عین حال در سال ۲۰۱۰ بیش از ۹۸٪ کارگران هند به هیچ اتحادیه ای وابسته نبودند و از هیچ پوشش قرارداد کاری دسته جمعی برخوردار نبودند. قوانین کار. قوانین کار هند توسط رهبران جنبش استقلال طلبانه هند در سالهای قبل از ۱۹۴۷ نظیر نهرو پایه ریزی و توضیح داده شد. این قوانین پس از بحثهای مجلس مؤسسان و قسمتی هم بعد از توافقات با سازمان بین المللی کار ILO و پذیرش استانداردهای بین المللی تکمیل شد؛ بناب
راین قانون کار موجود هند مجموعه ای از میراث تاریخ استعماری هند، تجربیات سوسیالیزم، معیارهای حقوق بشری و پیمانها و استانداردهای پذیرفته شده ملل متحد می باشد. در قانون کار هند مواردی نظیر ممنوعیت تبعیض و کار کودکان با رویکرد حقوق بشری وجود دارد. ضوابط تأمین اجتماعی، میزان حداقل دستمزد، حق سازماندهی و تشکیل اتحادیه در قانون کار آمده است. در قانون کار بیش از ۵۰ مصوبه و قوانین متعدد رابطه کارفرما و کارگر و نیز رابطه کارفرما و اتحادیه کارگری را مشخص کرده است. بسیاری از این قوانین از زمان حکومت استعماری بجا مانده و برخی هم پس از استقلال از انگلستان تصویب شده اند. قانون کار هند در مقایسه با بسیاری از کشورها خیلی خوب تنظیم و منسجم می باشد. انتقادات اقتصاددانان. محققان معتقدند که قوانین سفت و سخت کار و مقررات حمایت از کارگران علت کندی رشد استخدام کارکنان با دستمزد بالا در بخشهای رسمی کار است. از آنجا که این مقررات بیشتر روی بخش رسمی و سازماندهی شده کار سایه می اندازد، آنها را به استخدام کارکنان بشیوه غیررسمی سوق می دهد تا قوانین پیچیده کار را دور بزنند.
حاشیه نافعال () نوعی مرز میان پوسته اقیانوسی و پوسته قاره ای است که یک حاشیه فعال به شمار نمی رود. حاشیه نافعال توسط فرایند رسوب گذاری بر روی یک کافت که به نام سنگ کره انتقالی شناخته می شود پدید می آید. کافت های قاره ای حوضه های اقیانوسی جدید را پدیدآورده و در نهایت باعث تشکیل پشته میانی اقیانوس می شوند و محل کشش از مرز قاره-اقیانوس دور می شود. منطقه انتقالی میان سنگ کره اقیانوسی و قاره ای که بر اثر فعالیت های کافتی ایجاد شده است، به عنوان حاشیه نافعال یا خنثی شناخته می شود. حاشیه های نافعال در همه مرزهای میان اقیانوس ها و قاره هایی که دارای گسل امتدادلغز و منطقه فرورانش نیستند یافت می شود. حاشیه نافعال در اطراف اقیانوس اطلس، اقیانوس منجمد شمالی و غرب اقیانوس هند و تمامی سواحل آفریقا، گرینلند، هند و استرالیا وجود دارد. این حاشیه ها همچنین در سواحل شرقی آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی و غرب اروپا بیشتر است. احل جنوبگان یافت می شود. شرق آسیا نیز دارای تعدادی حاشیه نافعال است.
وقتی مهتاب گم شد شرح خاطرات علی خوش لفظ از جنگ ایران و عراق است که به همت حمید حسام تدوین شده است. فروش این کتاب در سی اُمین نمایشگاه بین المللی کتاب از مرز ده هزار جلد گذشت. موضوع کتاب. کتاب شرح خاطرات علی خوش لفظ از دوران کودکی تا دوران جنگ ایران و عراق است. بخش هایی از کتاب به احمد متوسلیان اختصاص دارد. خاطراتی از عملیات های مختلف مانند والفجر ۴ و والفجر ۵، رمضان و مسلم ابن عقیل از دیگر بخش های این اثر است. دیدگاه دیگران نسبت به کتاب. همچنین سیدعلی خامنه ای طی دیداری با شاعران از این کتاب به عنوان منبعی از موضوعات و مضامین بکر برای سرودن شعر یاد کرده است.
حادثه واژگونی قایق در دریاچه آلبرت () در ۲۲ مارس ۲۰۱۴ رخ داد. طی این حادثه قایقی که در حال سفر به آفریقا بود، بنا به گفته پلیس بر اثر واژگونی قایق در دریاچه آلبرت رسماً ۲۵۱ نفر کشته شدند و ۴۵ نفر نجات یافتند. حادثه. در ۲۲ ماه مارس ۲۰۱۴، دو قایق حامل پناهجویان کمپ پناهندگی کیانگوالی، ساحل دریاچه آلبرت را به مقصد جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) ترک کردند. در بین راه طی حادثه ای یکی از قایق ها واژگون شد. به دنبال پیروزی سازمان ملل و نیروهای کنگو در ماه های اخیر علیه نیروهای دموکرات متحد و گروه های شورشی M23، پناهجویان قصد بازگشت به وطن خود کنگو را داشتند. هیچ دلیلی وجود نداشت که ترک اوگاندا توسط پناهجویان به دلیل شرایط اردوگاه پناهندگان بوده باشد. ظرفیت بیش از حد. گزارش ها حاکی از آن بوده است که علت واژگونی قایق به دلیل پر بودن بیش از حد آن بوده است. این یکی از خسارات معمول قایق ها به دلیل عدم رعایت قوانین ایمنی در این منطقه بوده است. درحالی که قایق ظرفیت پذیرش ۸۰ مسافر را داشته، هنگام وقوع فاجعه ۳۰۰ مسافر در عرشه قایق بوده اند؛ که به دلیل نبودن جلیقه نجات و عدم توانایی شنا کردن مسافران منجر تلفات زیادی شد، ضمن اینک
ه وضعیت مکانیکی قایق نیز خراب بوده است. تلفات و واکنش ها. تلاشهای اولیه در ۲۲ مارس منجر به نجات ۴۵ بازمانده و بهبودی ۱۹ نفر شد. بازماندگان به منطقه بوندیباگ یو در اوگاندا منتقل شدند تا تحت مراقبت دولت اوگاندا و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل قرار گیرند. در تاریخ ۲۷ مارس شمار تلفات رسمی به ۲۵۱ کشته رسید که تنها ۹۶ تن بالغ و اغلبشان کودک بودند. منابع. &lt;li&gt;&lt;/ul&gt;
چرس (به ایتالیایی: Ceres) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده است. چرس ۲۸٫۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۴۱ نفر جمعیت دارد و ۷۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
باسکی (به ایتالیایی: Baschi) یک شهرک و کومونه در ایتالیا است که در استان ترانی واقع شده است. باسکی ۶۸٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۴۲ نفر جمعیت دارد و ۱۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نبرد مسکن یا دیرالجثالیق، (دیرالجثالیق نام یک صومعه نسطوری نزدیک به جنگ)، یک درگیری نظامی تعیین کننده در فتنه دوم (۶۹۲–۶۸۰) بود. این نبرد در اواسط اکتبر ۶۹۱ در نزدیکی بغداد کنونی در ساحل غربی رودخانه دجله بین ارتش خلافت اموی عبدالملک بن مروان و نیروهای مصعب بن زبیر (برادر عبدالله بن زبیر خلیفه حجازی)، فرماندار آل زبیر در عراق، انجام شد. زمانی که نبرد آغاز شد، بیشتر نیروهای مصعب از جنگ امتناع کردند و به طور مخفیانه به عبدالملک وفادار شدند و فرمانده اصلی مصعب، ابراهیم بن مالک اشتر، در میدان نبرد کشته شد. مصعب نیز به زودی پس از آن به قتل رسید که منجر به پیروزی امویان و بازپس گیری عراق شد، که راه را برای بازپس گیری حجاز (عربستان غربی) در اواخر ۶۹۲ هموار کرد. موقعیت. نبرد در نزدیکی دیر الجثالیق (صومعه جاثلیق)، یک صومعه نسطوری واقع در اطراف مسکن، روی داد. مسکن در غرب رودخانه دجله و در ساحل غربی کانال قدیمی دجیل، حدود ۵۰ تا ۵۵ کیلومتر شمال بغداد و ۳ کیلومتری جنوب روستای سُمَیْکَة قرار داشت. محل باستانی مسکن امروزه به عنوان خرابه های مسکن شناخته می شود. دیر الجثالیق احتمالاً محل تل الدیر است، تپه ای که ۶ کیلومتر (۳٫۷
مایل) از سُمَیْکَة واقع شده است. ریشه تاریخی. در سال ۶۸۳ میلادی، یزید بن معاویه، خلیفهٔ اموی، درگذشت و پسر نوجوانش معاویه دوم جانشین او شد؛ اما معاویه دوم تنها چند هفته پس از به قدرت رسیدن مرد. با نبود جانشینی شایسته در میان فرزندان یزید، اقتدار امویان در پایتخت خلافت، دمشق، در پی این خلأ رهبری فروپاشید. در شهرهای مکه و مدینه، نه یزید و نه پسرش به عنوان خلیفه های مشروع شناخته نمی شدند. پس از مرگ یزید، عبدالله بن زبیر که در مکه مستقر بود، به عنوان خلیفه به رسمیت شناخته شد. حاکمیت او به زودی بیشتر استان های خلافت را دربر گرفت و او برادرش مصعب را به عنوان والی عراق منصوب کرد. در همین حال، قبایل عرب در مرکز و جنوب سوریه که همچنان وفادار به امویان بودند، به همراه عبیدالله بن زیاد، والی برکنار شده عراق، مروان بن حکم را به عنوان خلیفه برگزیدند. مروان از شاخه ای دیگر از خاندان اموی بود که پیش تر از مدینه تبعید شده بودند. سپس امویان که جان تازه ای گرفته بودند، قبایل قَیسیِ طرفدار زبیریان را در نبرد مرج راهط در نزدیکی دمشق در سال ۶۸۴ شکست دادند و تا مارس ۶۸۵ مصر را نیز به تصرف درآوردند. مروان در همان سال درگذشت و پسرش
عبدالملک جانشین او شد که تمرکز خود را به سمت عراق معطوف کرد. عبدالملک سپاهی اموی به فرماندهی ابن زیاد به عراق فرستاد، اما این سپاه در نبرد خازر در آگوست ۶۸۶ به دست نیروهای مختار ثقفی، نجیب زادهٔ طرفدار علویان در کوفه، شکست سختی خورد. این شکست برنامه های عبدالملک برای تصرف عراق را به تعویق انداخت و او تمرکز خود را به تحکیم کنترل در سوریه و منطقه جزیره و جلب حمایت اشراف قبایل عرب در عراق معطوف کرد. مختار در سال ۶۸۷ توسط مصعب شکست خورده و کشته شد، پس از آنکه اشراف قبایل کوفه به زبیریان در بصره پیوستند. با حذف مختار، تنها دو مدعی اصلی برای خلافت باقی ماندند: زبیریان و امویان. مصعب یکی از فرماندهان برجسته اش، مهلب بن ابی صفره، را به عنوان والی موصل، جزیره، ارمنستان و آذربایجان منصوب کرد. به عنوان فرماندار ناحیه ای که بین عراق زبیری و شام اموی قرار داشت، مهلب مسئول دفاع از عراق در برابر تهاجم امویان بود. او همچنین تلاش کرد تا منطقه خود را از وفاداران باقی مانده مختار، که به "خشبیه" معروف بودند و هنوز کنترل نصیبین را در دست داشتند، پاکسازی کند. نخستین رویارویی و شورش جُفریه. در سال ۶۸۹ میلادی، عبدالملک بن مروان برا
ی حمله به عراق به راه افتاد و در تابستان، درنهر الذهب، ایستگاهی مرزی در ناحیهٔ جُند قِنَّسرین در شمال سوریه، حدود ۳۰ کیلومتری شرق حلب، اردو زد. در همین زمان، مصعب بن زبیر برای مقابله با این تهاجم، نیروهای خود را در بَجُمَیْرا، ایستگاهی نزدیک تکریت، بسیج کرد. این دو نقطه هرچند در مسیر اصلی میان شام و عراق قرار داشتند، اما فاصله قابل توجهی از یکدیگر داشتند. در طول این رویارویی، عبدالملک به قبایل هم پیمان خود در بصره پیام فرستاد و در ازای حمایتشان علیه زبیریان، وعدهٔ پاداش مالی داد. شماری از اشراف قبایلی، از جمله مالک بن مِسْمَع، رئیس شاخه بنی بکر از تیره ربیعه، پاسخ مثبتی دادند. این امر زمینه را برای اعزام "خالد بن عبدالله بن خالد بن اسید"، از خویشاوندان عبدالملک، به بصره فراهم کرد. بر پایه روایت دیگر، خالد خود پیشنهاد این مأموریت را داده بود. در هر صورت، خالد توانست حمایت قبایل بَکْر به رهبری ابن مسمع و همچنین قبایل ازد به رهبری زیاد بن عمرو اتّاکی را جلب کند. نیروهای طرفدار او با سپاه زبیری به فرماندهی عمر بن عبیدالله بن معمر در منطقه ای به نام الجُفْرَة، در اطراف بصره، روبرو شدند. به همین سبب، هواداران خالد
بعدها با نام جُفریه شناخته شدند. نبرد میان دو طرف ۲۴ تا ۴۰ روز ادامه داشت. در این مدت، مصعب که همچنان در بَجُمَیرا مستقر بود، هزار سواره نظام به فرماندهی زُهْر بن قیس جُعفی برای تقویت نیروهایش فرستاد. عبدالملک نیز نیروی کمکی به رهبری عبیدالله بن زیاد بن زَبیان، یک نجیب زاده کوفی که در پی انتقام از مصعب برای کشته شدن برادرش در سرکوب شورش مختار بود، اعزام کرد. اما نیروهای کمکی عبدالملک دیر رسیدند و طرفداران زبیریان در میدان نبرد دست بالا را یافتند، که سرانجام منجر به مذاکره و آتش بس شد. در نهایت، خالد اجازه یافت به دمشق بازگردد، در حالی که ابن مسمع زخمی شد و به یَمامه در عربستان مرکزی گریخت. در جریان این درگیری ها، عبدالملک ناگزیر شد اردوگاه خود در بطْنان حبیب را ترک کند تا با کودتای نافرجام خویشاوندش الاشدق در دمشق مقابله کند. مصعب پس از بازگشت به بصره، شورش جفریه را با خشونت سرکوب کرد، که این اقدام باعث شد بسیاری از اشراف بصره از او رویگردان شوند. دومین رویارویی و تصرف جزیره توسط امویان. در تابستان سال ۶۹۰ میلادی، عبدالملک بن مروان و مصعب بن زبیر بار دیگر در بُطْنان حبیب و بَجُمَیرا، به ترتیب در شمال شام و نز
دیکی تکریت، اردو زدند. مصعب موقعیت خود را تا فصل زمستان حفظ کرد، اما در نهایت هر دو طرف به پایگاه های خود در بصره و دمشق بازگشتند. فرماندهان شامی عبدالملک به او توصیه کردند از تلاش های بیشتر برای تصرف استان عراق، که آن را دشوار و بی ثبات می دانستند، صرف نظر کند. با این حال، خلیفه به این توصیه ها توجهی نکرد و در سال ۶۹۱ بار دیگر به سمت عراق حرکت کرد. در بیشتر تابستان آن سال، عبدالملک قلعهٔ استراتژیک قرقِسیاء (Qarqisiya / Circesium) در کرانه رود ]]فرات]] را که در محل تلاقی شام و عراق قرار داشت، محاصره و حمله کرد. این قلعه در اختیار زُفَر بن حارث کِلابی، رهبر قَیسی طرفدار زبیریان، بود. چون موفق به بیرون راندن زفر نشد، عبدالملک وارد مذاکره با او و پسرش حُذَیل شد و امتیازات مالی و سیاسی سخاوتمندانه ای به آن ها پیشنهاد کرد. در نهایت، آن ها با امویان آشتی کردند و حُذَیل همراه با قبایل قیس به ارتش عبدالملک پیوست. البته خود زفر، به احترام پیمانی که پیش تر با عبدالله بن زبیر بسته بود، شخصاً در لشکرکشی علیه زبیریان شرکت نکرد. پس از این موفقیت، عبدالملک به سوی نَصِیبین پیشروی کرد. در آنجا، دو هزار نفر از خشبیه (طرفداران