Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حسین میرممتاز سیاست مدار ایرانی بود، که در دوره ششم بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت. زندگی. حسین میرممتاز در سال ۱۳۰۵ در دوره ششم مجلس شورای ملی به نمایندگی مشهد انتخاب شد و به تهران رفت. برای راهیابی به دوره بعدی مجلس از همشهریان و دوستان متنفذش که از اطرافیان تیمورتاش بودند یاری خواست اما ناکام ماند. عبدالله یاسایی نماینده سمنان و دامغان که به تیمورتاش نزدیک بود به او گفت: «شما به درد وکالت این دوره نمی خورید، هر وقت مشیرالدوله روی کار آمد، شما باید وکیل بشوید زیرا از تیپ او هستید». سرانجام احتمالاً به کمک دوست نزدیکش، شاهزاده شیخ الرئیس افسر در آغاز سال ۱۳۱۰ حاکم چهار محال و بختیاری شد. سپس در ۱۳۱۳ حاکم لارستان شد که در ۱۳۱۵ به سوءاستفاده مالی و اختلاس متهم و در شیراز ساکن شد. با دختر بنان الملک شیرازی وصلت کرد که سر نگرفت به جدایی انجامید. در همان سال حاکم فیروزآباد فارس شد و تا ۱۳۲۰ در این سمت ماند. یادداشتهای شخصی میرممتاز در فصلنامه مطالعات تاریخی منتشر شده است. پانویس.
۴٬۲٬۲-تری متیل پنتان همچنین با عنوان ایزواکتان نیز شناخته می شود، یک ترکیب آلی با فرمول شیمیایی (CH3)3CCH2CH(CH3)2 است. این ماده یکی از چندین ایزومر از اکتان (C8H18) است. این ایزومر در مقیاس رتبه بندی اکتان، نقطه استاندارد ۱۰۰ را دارد (نقطه صفر "نرمال هپتان" است). این ترکیب به عنوان افزودنی بنزین برای کاهش صدا و ضربه زنی موتور خودروها به کار می رود. ایمنی. ۲٬۲٬۴-تری متیل پنتان مانند همه هیدروکربن ها قابل اشتعال است.
پل آبی (واشینگتن) () یک پل چهار قوس خرپایی طاق دار است که پاسکو، واشینگتن را به کن ویک، واشینگتن وصل می کند. برای رنگ آمیزی این پل از رنگ آبی استفاده شده در روبنا خرپایی استفاده شده است، همچنین رنگ سفید روی تیرهای تعلیق آمده است. این پل در زمان ساخت به رنگ سبز رنگ آمیزی شد (رنگ سبز رنگ ایالت واشینگتن). این پل یکی از سه پل است که پاسکو را به سایر اعضای شهرهای سه گانه واشینگتن (کنوویک و ریچلند) وصل می کند.
نظریه ترجیحات آشکار که اولین بار توسط پل ساموئلسون ارائه شده بود، راهی برای تحلیل انتخاب های انجام شده توسط افراد است. از این نظریه برای مقایسهٔ تأثیر سیاست ها روی رفتار مصرف کننده استفاده می شود. مدل های ترجیح آشکار شده فرض می کنند که های مصرف کنندگان می توانند توسط عادت های خرید آن ها گردند. نظریه ترجیحات آشکار به این دلیل ظهور کرد که نظریه های موجود تقاضای مشتری براساس (MRS) می باشد. این کاهش MRS بر اساس این فرض است که مصرف کنندگان انتخاب های مصرف را برای حداکثرسازی مطلوبیتشان انجام می دهند. درحالیکه حداکثرسازی مطلوبیت یک فرضیهٔ بحث برانگیز نیست، توابع مطلوبیت زیربنایی را نمی توان با اطمینان زیاد اندازه گیری کرد. نظریه ترجیح های آشکارشده راهی برای منطبق شدن با نظریه تقاضا، از طریق تعریف توابع مطلوبیت توسط مشاهده رفتار است. از این رو ترجیحات آشکار راهی برای استنتاج ترجیح های افرادی است که به آن ها انتخاب های «مشاهده شده» داده شده است. این نظریه در مقابل تلاش ها برای اندازه گیری مستقیم ترجیح ها یا مطلوبیت (مثلاً از طریق ترجیح های بیان شده) است. اگر اقتصاد یک موضوع تجربی درنظرگرفته شود، این مشکل وجود دارد که
هیچ کس نمی تواند ترجیح ها را مشاهده کند. به زبان دیگر، براساس مدافعان نظریه ترجیح آشکارشده «آنچیزی که شما می خواهید از طریق آنچه که انجام می دهید، و نه آنچه که می گویید، آشکار می شود».
آزمایش بیماری تنفسی کووید ۱۹ و ویروس کرونای جدید همراه آن با استفاده از آزمون های واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR)، آزمایش اسید نوکلئیک و کیت های آزمایش الیزا انجام می شود. پژوهش منتشر شده در فوریهٔ ۲۰۲۰ ادعا می کند که سی تی اسکن سینه بهتر از آزمون های واکنش زنجیره ای پلیمراز بازدهی دارد. روش های آزمایش. واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR). یکی از نخستین آزمون های PCR در ژانویهٔ سال ۲۰۲۰ در بیمارستان شاریته وابسته به دانشگاه هومبولت برلین با استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز همپا (Real Time - Polymerase Chain Reaction) یا (RT-PCR) صورت گرفت. این آزمون پایهٔ ساخت و توزیع ۲۵۰ هزار کیت آزمایشگاهی است که سازمان جهانی بهداشت در جهان پخش می کند. باوجوداین، این روش اندازه گیری آزمایشگاهی بسیار گران قیمت می باشد. شرکت کوجن-بیوتک (Kogenebiotech) در کرهٔ جنوبی کیت هایی به نام پاورچک برای تشخیص ویروس کرونا با پایهٔ واکنش زنجیره ای پلیمراز ساخت. این کیت ها ژن E موجود در همهٔ ویروس های کرونای بتا و ژن RNA پلیمراز وابسته به (RNARdRp) که مخصوص کرونای جدید است را جستجو می کنند. دیگر شرکت ها مانند سیجین (Seegene) و سولجنت (Solgent) د
ر فوریهٔ ۲۰۲۰ کیت های تشخیص کرونای خودرا با نام های DiaPlexQ و Allplex 2019-nCoV تولید کردند. تکثیر نوکلئیک اسید به روش همدما. تکثیر ایزوترمال (همدما) اسیدهای نوکلئیک یک روش ساده و ارزان برای تشخیص عفونتهاست. بر اساس این روش کیت های تشخیصی سریعی برای کووید-۱۹ ساخته شده که کیت شرکت ابوت یکی از آنها است. پادتن. یکی از روش های تشخیص کووید-۱۹ از راه کیت های آزمون پادتنها است. در این آزمون ها از سرم خون نمونه گرفته می شود و در صورتی که فرد مبتلا شده باشد و بهبودی کامل یافته باشد همچنان این آزمون جواب مثبت می دهد. نخستین آزمون پادتن ها از سوی مؤسسه ویروس شناسی ووهان در ۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۰ ارائه شد. در ۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۰ یک گروه سنگاپوری از مدرسهٔ پزشکی Duke–NUS آزمون پادتن دیگری را ارائه کرد که پس از چند روز نتیجه اش معلوم می شد. در ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۰ یک شرکت از کرهٔ جنوبی به نام PCL یک آزمون تشخیص فوری به نام COVID-19 Ag GICA Rapid به وزارت غذا و داروی کرهٔ جنوبی ارائه کرد که ادعا می کرد کیت های تشخیص بر اساس پادتن ها کار می کند و برخلاف RT-PCR می تواند بیماری را ظرف ۱۰ دقیقه تشخیص دهد. سی تی اسکن سینه. سی تی اسکن سینه روشی بر
ای بررسی سینه پهلو است. این روش سریع و آسان است. پژوهشی نشان داده که حساسیت در تشخیص کووید-۱۹، ۹۸ درصد است در حالی که حساسیت در تشخیص با کمک PCR، برابر با ۷۱ درصد است. البته پژوهش مستقلی برای میزان موفقیت این روش در تشخیص میان کووید-۱۹ با دیگر عفونت های ویروسی ارائه نشده است. کیت تشخیص. کیت تشخیص سریع کرونا، یک نوع کیت تشخیصی است که می تواند طی ۱۵ الی ۲۰ دقیقه ویروس کرونا را تشخیص دهد. این نوع کیت در معدود کشورهایی تولید شده است که از جمله آن در ایران است که توسط ستاد اجرایی فرمان امام و یک شرکت دانش بنیان وابسته به دانشگاه صنعتی امیرکبیر تولید شده است. نمونه گیری. با استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز رونوشت بردار معکوس (rt-PCR) به صورت همزمان می توان آزمایش را روی نمونه های جمع آوری شده از دستگاه تنفسی به روشهای گوناگون از جمله سوابهای حلق و بینی و نمونه بزاق انجام داد. جواب آزمایشها پس از چند ساعت تا ۲ روز آماده می شود. هنگ کنگ برنامه ای درست کرده است که در آن فرد مشکوک می تواند در خانه بماند و اورژانس یک لولهٔ نمونه گیری به فرد می دهد تا در آن آب دهانش را بریزد و نتیجه را مدتی بعد دریافت کند. سرویس سلامت
همگانی بریتانیا هم گفته است که برای پیشگیری از انتشار ویروس می خواهد نمونه گیری از افراد در خانه انجام شود. تولید و حجم آزمایش. در چین انستیتو ژنومیک پکن از اولین شرکتهایی بود که اجازه استفاده اورژانسی را برای کیت حاوی آنزیم رونوشت بردار معکوس تشخیص کوید-۱۹ از اداره ملی محصولات پزشکی چین دریافت کرد. در ۲۵ فوریه ۲۰۲۰ چین اعلام کرد که روزانه ۱/۷ میلیون کیت نوکلئیک اسید و ۳۵۰۰۰۰ کیت آنتی بادی تولید می کند. کیتها نشان سی ای دریافت کرده اند.
فرانچسکو دومینیکو آرایا (به روسی: Арайя) (متولد ۲۵ ژوئن ۱۷۰۹ در ناپل، پادشاهی سیسیل و درگذشته مابین سالهای ۱۷۶۲ تا ۱۷۷۰ در بولونیا، ایالات پاپی) که با نام فرانچسکو آرایا مشهور است، آهنگساز ایتالیایی که ۲۵ سال از عمر خود را در روسیه گذرانده و حداقل ۱۴ اپرا برای دربار امپراطوری رومانوف نوشته است که از مهمترین آثارش می توان به سِفال و پرُکریس یا تسِفال و پرُکریس (به روسی: Цефал и Прокрис) اشاره کرد که اولین اپرا به زبان روسی ست. زندگی. او در ناپل متولد شد و تحصیلات موسیقایی اش را در آنجا کسب کرد و در سن بیست سالگی اولین اپرای خود را نوشت. اپراهای اولیه او در تئاترهای ناپل، فلورانس، رم، میلان و ونیز تهیه و اجرا شد. در سال ۱۷۳۵ به همراه گروه بزرگ اپرای ایتالیایی به سن پترزبورگ دعوت شد و کاپل مایستر در دربار امپراتریس آنا ایوناوا و بعدها در دربار امپراتریس الیزابت گشت. در آنجا اپراهای زمستانی را در کاخ زمستانی و اپراهای تابستانی را در تئاتر لتنی ساد واقع در باغ تابستانی یا Summer Garden به اجرا درمی آورد. اپرای ("La forza dell'amore e dell'odio") اولین اپرای ایتالیایی بود که توسط وی در روسیه به اجرا درآمد. این اپرا
در سال ۱۷۳۶ با عنوان «قدرت عشق و نفرت» به روی صحنه رفت و از پیش توسط واسیلی تریدیاکوفسکی ترجمه و به صورت کتابچه ای مکمل به در اختیار حضار قرار گرفت. این نخستین کتابچه اپرایی بود که به زبان روسی چاپ و توزیع شده بود. بعد از این کار "سمیرامید" (به ایتالیایی: "Il finto Nino, overo La Semiramide riconosciuta") در سال ۱۷۳۷، آراسترس (به ایتالیایی: ("Artaserse")) در سال ۱۳۳۸، سلئوچو (به ایتالیایی: "Seleuco") با ترجمه سوماروکوف برای اولین بار در سال ۱۷۴۴ در مسکو، اسکوپیون (به ایتالیایی: "Scipione") با ترجمه آدام اُسوفیو در سن پترزبورگ در سال ۱۷۴۵، مهرداد (به ایتالیایی: "Mitridate") در سال ۱۷۴۷ و… نیز به اجرا درآمدند. بیشتر اپراهایی او مربوط به لیبرتوهای ایتالیایی بود. اگرچه در سال ۱۷۵۵ اپرای سِفال و پرُکریس یا تسِفال و پرُکریس (به روسی: Цефал и Прокрис) در سه پرده توسط الکساندر سوماروکوف با تغییرات در آثار اووید شکل گرفت و در تاریخ ۷ مارس و ۲۷ فوریه در سن پترزبورگ با صحنه آرایی بی نظیر جوزپه والریانی (به ایتالیایی: "Giuseppe Valeriani") به روی صحنه رفت. این اولین اپرا با اجرای خوانندگان روسی بود که به موفقیت های بسیا
ری دست یافت و هدایای بسیاری را برای فرانچسکو آرایا توسط یِلیزاوِتا پترُونا به ارمغان آورد. این اپرا مجدداً در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۰۱ در تالار مارینسکی واقع در سن پترزبورگ به روی صحنه رفت. او در بین سالهای ۱۷۶۲ تا ۱۷۷۰ در بولونیا درگذشت.
آزمایش اسید نوکلئیک به صورت خلاصه (NAT) روشی است که در آن اسید نوکلئیک خاصی را تشخیص می دهد و معمولاً از آن می تواند تشخیص دهد که باکتری یا ویروس بیماری زا وارد خون، ادرار، بافت ها و … شده است. در این آزمایش مواد ژنتیکی مانند دی ان ای و آران ای شناسایی می شوند و با روش های دیگر که در آن ها از پادتن و آنتی ژن استفاده می شود متفاوت است. در این روش بیماری را می توان در مراحل آغازین تشخیص داد چون در تشخیص با کمک پادتن و آنتی ژن زمان لازم است تا آن ها به قدر کافی در خون تولید شوند. از آنجایی که میزان مواد ژنتیکی بسیار اندک است معمولاً بسیاری از روش های آزمایش نوکلئیکی یک مرحلهٔ مضاعف کردن مواد ژنتیکی دارند.
سینمای تایلند (انگلیسی: cinema of Thailand) به تاریخ سینمای تایلند، بدنه سینمایی، جشنواره ها و نهادهای سینمایی و همچنین به فیلم های ساخته شده تایلندی یا تولید مشترک در آن کشور اشاره دارد. صنعت فیلم تایلند در رقابت با سینماهای منطقه مانند سینمای اندونزی، سینمای فیلیپین، سینمای مالزی و سینمای میانمار وزن کمتری دارد. اگرچه در برابر سینماهای به زبان ماندارین و کانتونی و همچنین سینمای هند خرد در نظر گرفته می شود. پیشینه. اولین نمایش فیلم در تایلند در شهر بانکوک و در ۹ ژوئن ۱۸۹۷ توسط برادران لومیر انجام شد. در همان سال، در جریان سفر پادشاه وقت تایلند چولالونگ کورن به اروپا، فیلمی از این سفر توسط برادر پادشاه تهیه شد و تجهیزات فیلم برداری توسط وی به تایلند آمد. شاهزاده تونگ تام سامبسترا که «پدر سینمای تایلند» نیز نامیده می شود پس از آن کارهای مستندی زیادی انجام داد که در بانکوک به نمایش درمی آمد. در سال ۱۹۰۵ بازرگانان ژاپنی ابتدا در بانکوک و سپس در چند شهر دیگر سالن های کوچک سینمایی ایجاد کردند. آنچه در این سالن ها نمایش داده می شد برای چند سال فقط آثار ژاپنی بود تا اینکه کم کم فیلم های اروپایی و به ویژه فیلم های صا
مت هالیوودی نیز برای اکران این سالن ها خریداری شدند. برای مدت ها خاندان سلطنتی چاکری متولی امور فیلم و سینما در تایلند بودند. اولین فیلم تایلندی با عوامل بومی در سال ۱۹۲۷ توسط مانیت واووات و با نام "شانس دوباره" ساخته شد. بین سال های ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۲ ۱۷ فیلم در بانکوک ساخته شد که از آن ها فقط تعدادی عکس باقی مانده است. در سال های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۲ فیلم های صامت ژاپنی هنوز در نزد مخاطبان تایلندی محبوبیت داشتند. در ۱ آوریل ۱۹۳۲ اولین فیلم ناطق تایلندی به نام "گمراه رفته" توسط کمپانی برادران واوات ساخته شد. فیلمی که در دوره اصلاحات سیاسی یک فیلم ایدئولوژیک در نظر گرفته می شد. این فیلم به موفقیت بزرگی دست پیدا کرد و سبب ساز، ساخت فیلم های بیشتر تا سال ۱۹۴۴ گردید. این دوره توسط محققان به عنوان «عصر طلایی» برای صنعت فیلم تایلند تلقی می شود. جایزه ها و جشنواره های سینمایی. جایزه انجمن ملی فیلم تایلند که با عناوین «جایزهٔ سوپاناهونگ» (Supannahong Awards) یا «قوی زرین» هم شناخته می شود، همه ساله توسط «مجمع ملی فیلم تایلند» برگزار می شود. تندیس این جایزه، یک قوی زرین است که در تایلند، نمادی سلطنتی و مذهبی به شمار می آید. فستیوا
ل جهانی فیلم بانکوک (Bangkok International Film Festival) دیگر جشنواره بین المللی فیلم است که هر سال بین ماه های اکتبر و نوامبر در بانکوک برگزار می شود. این رویداد فرهنگی از سال ۲۰۰۲ هر سال در این کشور برگزار می شود. آمار و ارقام. در تایلند بیش از ۷۵۰ سالن سینمای فعال وجود دارد. سرانه تولید سالیانه فیلم بلند در این کشور ۴۵ عدد و جمعیت سینماروی آن ۲۸ میلیون نفر در سال برآورد شده است.
حبیب الله نوبخت (۱۲۷۴خ - شیراز - ۱۳۵۲خ) سیاستمدار و روزنامه نگار و نماینده مجلس شورای ملی بود. او به سبب مواضع میهن پرستانه و ملی گرایانه و ستیز با متفقین در زمان جنگ جهانی دوم شهرت یافت که به زندانی شدن او به دست نیروهای انگلیسی و انتقال او به اسارتگاههای خارج از ایران انجامید. نوبخت نخستین نماینده در تاریخ مجالس قانونگذاری ایران است که به علت سخنان و رفتارش از نشست مجلس اخراج شد. او همچنین نویسنده "پهلوی نامه" است که به تقلید از شاهنامه فردوسی نوشته شده است. تحصیلات. پدرش میرزا حسن شیرازی بود. تحصیلاتش را در شیراز آغاز کرد و در دوازده سالگی برای ادامه تحصیل به نجف رفت. به زبان عربی تسلط یافت و در نشریات مصر مقالات و قصائد انتقادی به چاپ رساند. تحصیلاتش در عراق و دیگر کشورهای عربی حدود دوازده سال طول کشید و با پایان جنگ جهانی اول به ایران بازگشت. روزنامه نگاری. نوبخت مدتی در دارالمعلمین تهران طبیعیات درس داد و مجله "زندگانی" و سپس مجله "فکر آزاد" را منتشر کرد اما کار مجلاتش رونق نگرفت. در سال ۱۲۹۸ خورشیدی به شیراز رفت و روزنامه "بهارستان" را منتشر کرد. با رخداد کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹، این روزنامه به پشتیبانی
و ستایش کودتا برخاست و عملاً ارگان سید ضیاءالدین طباطبایی شد. با سقوط کابینه سید ضیاء در سال ۱۳۰۰ نوبخت آماج انتقاد شد و ناگزیر، شیراز را ترک گفت. سال بعد انتشار روزنامه "بهارستان" را این بار در تهران از سر گرفت و به پشتیبانی و ستایش سردارسپه پرداخت. "بهارستان" در هفته سه شماره منتشر می شد. با این حال، در تابستان ۱۳۰۳ که در پی کشته شدن کنسول آمریکا در تهران، سردارسپه نخست وزیر وقت، اعلام حکومت نظامی کرد و روزنامه ها را بست و شماری از روزنامه نگاران را به زندان انداخت، "بهارستان" نیز در امان نماند و توقیف شد. نوبخت پس از آن، سردبیر نشریه "قشون" شد و پس از به سلطنت رسیدن رضاشاه، کتابی به نام "سردار پهلوی" در ستایش رضاشاه نوشت که شرح احوال او را از کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ تا به پادشاهی رسیدن حکایت می کرد. نمایندگی مجلس. سپس در نخستین دوره مجلس شورای ملی که در دوران پادشاهی رضاشاه تشکیل شد (دوره ششم) به نمایندگی بهبهان به مجلس رفت. سید حسن مدرس به اعتبارنامه اش اعتراض کرد و گفت که نوبخت با فشار نظامیان به نمایندگی انتخاب شده است ولی مجلس به اعتبارنامه او رأی داد. نوبخت در دوره هفتم نیز بر کرسی نمایندگی بهبهان نشست
و از دوره نهم تا سیزدهم، نماینده فسا شد. دوره سیزدهم چند هفته پس از شهریور ۱۳۲۰ و اشغال ایران و کناره گیری رضاشاه از سلطنت آغاز شد. نوبخت که پیش از آن، نماینده ای ساکت بود، در دوره سیزدهم نماینده ای جنجالی شد. ستیز با اشغالگران. نوبخت به مخالفت با دولت محمدعلی فروغی و عهدنامه اتحادی برخاست که فروغی با شوروی و انگلیس بست. او نطق خود را در مخالفت با این عهدنامه با این جملات به پایان برد: «هنوز بی خونی و بی غیرتی آن دسته مردمی که تسلیم قشون چنگیز می شدند پیش ما ضرب المثل است. مردانی که جان خود را می دادند و ایران عزیز خود را نمی دادند، همین ایرانیان بودند و قدر مسلم این است که ما افراد روزی خواهیم مرد اما ایران هیچ گاه نمرده و اکنون هم نمی میرد و بعد از این هم هرگز نخواهد مرد. امروز روز مردانگی و فداکاری است. بدانید که سرنوشت سی کرور نفوس ایران را تهیه می کنید. بیایید محض خدا روی نادر شاه را سیاه نکنیم و بدانیم که دستی قوی تر از تمام دست های قادر در دنیا موجود است و آن دست توانای خداست که هیچ گاه در انتقام بد کاران خطا نمی کند». بنا به ادعای مرکز مشترک اطلاعاتی متفقین در عراق، تلاش های نوبخت باعث شد آلمان نازی،
افراد خرابکار را برای به هم ریختن نقشه های متفقین به ایران گسیل کند. او همچنین عامل تشویق قبایل برای شورش علیه دولت وقت ایران و نیروهای انگلیسی در زمان اشغال ایران معرفی شده است. توبیخ و اخراج از نشست مجلس. نوبخت با همه دولت هایی که پس از شهریور ۱۳۲۰ روی کار آمدند به مخالفت برخاست و نطق های تند و آتشین ضد سیاست های این دولت ها در مجلس می کرد. نطق پیش از دستور او در ششم اردیبهشت ۱۳۲۲ که به طور مشخص سرلشکر امیراحمدی وزیر جنگ و عملیات ارتش علیه شورش عشایر جنوب را هدف گرفت، باعث اعتراض شماری از نمایندگان و رئیس مجلس و ادیب السلطنه سمیعی و عزالممالک اردلان، دو عضو دولت شد که در مجلس حضور داشتند. نوبخت بی اعتنا به اخطار محتشم السلطنه اسفندیاری رئیس مجلس به سخنان خود ادامه داد که باعث شد محتشم السلطنه در اعتراض جلسه را ترک کند و نشست مجلس تعطیل شود. پس از یک ربع که رئیس مجلس به جلسه بازگشت اجازه نداد نوبخت سخنرانی اش را ادامه دهد و وقتی با اصرار نوبخت روبرو شد، او را توبیخ کرد و خواستار خروج او از جلسه شد. هنگامی که نوبخت باز هم مقاومت کرد، رئیس مجلس صدا زد: «بیایید این آقا را از اینجا خارج کنید» و نوبخت خارج شد. نو
بخت نخستین نماینده در تاریخ مجالس قانونگذاری ایران است که از نشست مجلس اخراج شده و دومین نماینده ای است که به سبب سخنان و رفتار خود در مجلس اخطار گرفته است (نفر اول سید یعقوب انوار بود). زندان متفقین. در بهار ۱۳۲۲ عشایر قشقایی ، بختیاری و بویراحمدی به تحریک مأموران آلمانی که در قلمرو این عشایر فعالیت می کردند، دست به شورش زدند. دولت ارتش را مأمور سرکوب شورش کرد. نوبخت در اعتراض به عملیات ارتش در چهارم امرداد درخواست استیضاح دولت را داد و متن استیضاح بسیار شدیداللحنی علیه دولت قرائت کرد. اما در روز اول شهریور که نخست وزیر برای استیضاح حاضر شد، نوبخت در مجلس حضور نیافت. پس از به پایان رسیدن دوره نمایندگی نوبخت و انقضای مصونیت قضائی اش، به سبب مخالفت ها و تبلیغاتش علیه متفقین، نیروهای انگلیسی او را دستگیر کردند و به خارج از کشور بردند. با پایان جنگ جهانی دوم، نوبخت آزاد شد و به ایران بازگشت اما از آن پس از فعالیت سیاسی دست کشید و به تألیف و ترجمه مشغول شد. شاهنامهٔ نوبخت. از جمله آثاری که نوبخت انتشار داد، "شاهنامهٔ نوبخت" یا "پهلوی نامه" است که در آن رخدادهای تاریخی ایران را از حملهٔ عرب ها تا زمان خود به سبک ش
اهنامه فردوسی و به زبان شعر روایت کرده است. همچون شاهنامهٔ فردوسی، واژگان عربی در این کتاب بسیار اندک است.
حق رأی در ایران در حال حاضر به همهٔ شهروندان ایرانی بالای ۱۸ سالِ تمام تعلق می گیرد. در نظامنامهٔ انتخابات اصنافی، فقط شش طبقهٔ خاص ۱) شاهزادگان قاجار؛ ۲) اعیان و اشراف؛ ۳) علما و طلاب؛ ۴) ملاکین و فلاحین؛ ۵) تجار؛ و ۶) اصناف حق رأی داشتند که ملاکین و فلاحین می بایست صاحب ملکی به ارزش هزار تومان، تجار صاحب حجره، و اصناف صاحب دکانی با کرایهٔ متوسط می بودند. حداقل سن رأی برای رعایای ایرانی ۲۵ سال تعیین شده بود و زنان حق رأی نداشتند. در نظامنامهٔ انتخابات دو درجه، انتخابات از حالت صنفی و طبقاتی خارج شد و حق رأی به مردان ایرانی بالای ۲۰ سال که حداقل از شش ماه پیش ساکن حوزهٔ انتخابیه بوده باشند و حداقل دویست و پنجاه تومان علاقهٔ ملکی داشته باشند یا ده تومان مالیات بدهند یا پنجاه تومان عایدی سالیانه داشته یا تحصیل کرده باشند تعلق گرفت. در قانون انتخابات مجلس شورای ملی (مصوب ۱۲۹۰) حق رأی عمومی شد و به همهٔ مردان تبعهٔ ایران بالای ۲۰ سال، فارغ از وضعیت املاک، مالیات، درآمد یا تحصیلات منتها به شرط توطن یا سکونت در حوزهٔ انتخابیه اعطا شد. در قانون انتخابات مجلس شورای ملی (مصوب ۱۳۰۴) تغییری در وضعیت انتخاب کنندگان به وج
ود نیامد. حداقل سن رأی برای انتخابات مجلس سنا که از ۱۳۲۸ آغاز به کار کرد، ۲۵ سال تمام بود. پس از انقلاب سفید در ۶ بهمن ۱۳۴۱ زنان صاحب حق رأی شدند. قانون شرکت بانوان در انتخابات در سال ۱۳۴۳ تصویب شد. در قانون انتخابات مجلس شورای ملی (مصوب ۱۳۵۸ شورای انقلاب) حداقل سن رأی برای انتخاب کنندگان به ۱۶ سال تمام کاهش یافت. در ۱۳۶۰ حداقل سن رأی برای انتخابات میان دوره ای مجلس به ۱۵ سال تمام کاهش یافت. قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی (مصوب ۱۳۶۲) شرط رأی را «ورود به ۱۶ سالگی» (یعنی ۱۵ سال تمام) تعیین کرد. در قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی (مصوب ۱۳۷۸) حداقل سن رأی به ۱۶ سال تمام افزایش یافت. ولی یک سال بعد دوباره به ۱۵ سال تمام کاهش یافت. از ۱۳۸۵، حداقل سن رأی به ۱۸ سال تمام افزایش یافت.
قومندان شفیع هزاره (زاده ۱۳۴۳ خورشیدی، چنداول، کابل – درگذشته ۱۳۷۵ خورشیدی، بامیان) از فرماندهان برجسته ی نظامی هزاره ها و یکی از اعضای ارشد حزب وحدت در افغانستان به رهبری عبدالعلی مزاری بود. در سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ (میلادی)، قومندان شفیع هزاره فرماندهی نیروهای حزب وحدت را در مناطق غرب کابل و هزاره جات یا غرجستان بر عهده داشته و نقش مهمی را در سازماندهی و هدایت نیروهای هزاره در این مناطق، ایفا کرد. ابتدای زندگی. شفیع در حوت/اسفند سال ۱۳۴۳ خورشیدی در خانواده ای از قوم هزاره در چنداول کابل زاده شد و اصالتاً از درهٔ ترکمن ولایت پروان بود. او تعلیمات ابتدایی خود را تا کلاس ششم در مکتب پارسا و از کلاس ششم تا دوازدهم در لیسه انصاری در شهر کابل به پایان رساند. آموزش های نظامی. شفیع پس از پایان دوران مکتب، از کابل به دره ترکمن ولایت پروان، سرزمین اجدادی اش، رفت؛ در این دره، گروهی جهادی به نام "گروه توحید" یا "گروه حاجی کاظم" فعال بود که تحت مدیریت سازمان نصر فعالیت می کرد. شفیع به این گروه پیوست و آموزش های نظامی را در همین گروه فرا گرفت. پیوستن به حزب وحدت اسلامی افغانستان. در سال ۱۳۶۸ خورشیدی، هشت گروه، حزب یا سازم
ان جهادی با یکدیگر متحد شدند و حزب وحدت اسلامی افغانستان را تشکیل دادند. شفیع نیز در همکاری با یکی از این گروه ها به این اتحاد پیوست و به عضویت حزب وحدت اسلامی افغانستان درآمد. از آن پس، فعالیت های شفیع در چارچوب همین حزب ادامه یافت. جنگ ها. شفیع تا اول ثور/اردیبهشت ۱۳۷۱ به عنوان یکی از فرماندهان ارشد حزب وحدت اسلامی افغانستان در دره ترکمن به جهاد و مقاومت مشغول بود. بازگشت به کابل. اتحاد شوروی نهایتاً در سال ۱۹۸۹ میلادی سربازان خود را از افغانستان خارج کرد. پس از آن، نیروهای مجاهدین جنگ را علیه دولت مورد حمایت شوروی ادامه دادند. در سال ۱۳۷۱ خورشیدی (۱۹۹۲ میلادی)، شفیع به کابل بازگشت و یک گروه شش نفری تشکیل داد. این گروه عملیات خود را علیه حکومت مورد حمایت شوروی آغاز کرد. در نخستین اقدام، شفیع موفق شد حوزه ششم، پوسته های واقع در مهتاب قلعه و دشت برچی، اداره ۳۳ خاد و وزارت داخله/کشور را تصرف کند. تشکیل تیپ/غند 2 پیاده. پس از استعفای محمد نجیب الله و سقوط دولت مورد حمایت شوروی توسط مجاهدین، دولت اسلامی افغانستان طبق پیمان پیشاور تأسیس شد. بر اساس این پیمان، قدرت میان احزاب جهادی تقسیم گردید. حزب وحدت اسلامی افغ
انستان که مناطق شمال غرب و غرب کابل را تحت کنترل داشت، در این تقسیم قدرت نادیده گرفته شد، موضوعی که موجب نارضایتی رهبری و اعضای حزب گردید. حزب اسلامی گلبدین حکمتیار نیز این پیمان را نپذیرفت و نارضایتی ها از دولت اسلامی افغانستان به اوج رسید. در پی آن، جنگ های داخلی میان احزاب جهادی آغاز شد. اوضاع امنیتی شهر کابل به شدت وخیم شد و در این شرایط، شفیع برای دفاع از مردم و تأمین امنیت، "غند/تیپ ۲ پیاده" را تأسیس کرد. در مدت زمان کوتاهی، جوانان زیادی به این تیپ پیوستند و این تشکل به یکی از قوی ترین واحدهای نظامی حزب وحدت اسلامی افغانستان تبدیل شد. اکثریت خطوط مقدم و استراتژیک دفاعی غرب کابل توسط نیروهای غند ۲ پیاده تحت فرماندهی قومندان شفیع اداره می شد. افشار. در روز حمله به افشار، شفیع و افرادش به سمت افشار حرکت کردند و در عقب دانشکده علوم اجتماعی و آکادمی پولیس مستقر شدند تا از پیشروی دشمن جلوگیری کنند. ۲۳ سنبله ۱۳۷۳. طرحی برای نابودی حزب وحدت اسلامی افغانستان و رهبری آن توسط دولت وقت و با همکاری هم پیمانانش در غرب کابل آماده شده بود و قرار بود در تاریخ ۲۳ سنبله ۱۳۷۳ به اجرا درآید. اما رهبری حزب، عبدالعلی مزاری، ا
ز این توطئه مطلع شد و پیش از آنکه طرح اجرا شود، خنثی گردید. در این راستا، قوماندان شفیع نقش حیاتی و تعیین کننده ای در خنثی سازی این طرح و بیرون راندن عاملان آن ایفا نمود. جنگ با طالبان. با ظهور طالبان، شهر قندهار به سرعت تحت کنترل این گروه درآمد و طالبان پس از آن به پیشروی های خود ادامه داده و وارد شهر غزنی شدند. قوماندان شفیع با نیروهایش برای مقابله با طالبان به غزنی رفت و با آنها جنگید. او سه ماه در غزنی ماند و سپس به کابل برگشت. پس از آن، غرب کابل به دست طالبان سقوط کرد و عبدالعلی مزاری توسط این گروه به شهادت رسید. شفیع برای مدتی به پاکستان رفت و سپس دوباره به مزار شریف برگشت. در آنجا مدت زمانی را صرف خرید سلاح و تجدید قوا کرد و سپس برای مقابله با طالبان به مناطق مرکزی افغانستان رفت. در آنجا نیروهایش را جمع آوری کرد و تا زمان کشته شدنش به مقاومت علیه طالبان و دفاع از مردمش ادامه داد. ترور. در اول سنبله ۱۳۷۵، کریم خلیلی قوماندان شفیع را به یک مهمانی در خانه خود دعوت کرد. پس از ورود شفیع به حویلی، توسط افراد کریم خلیلی تیرباران شد.اما آقای احسان الله عزیزی یکی از سربازان قومندان شفیع وعده انتقام داده
محرم علی خدایی (متولد در تهران) تنیس باز ایرانی مقیم کالیفرنیا است. او مدرس تنیس در آمریکا است. شروع فعالیت. او در سن ۴ سالگی با توپ تنیس آشنا شد و تمرینات خود را از سن ۸ سالگی در زمین های تنیس ورزشگاه امجدیه آغاز نمود. اولین مسابقه خود را در سن ۸ سالگی شروع کرد و قهرمان زیر ۱۲ سال ایران گردید و پس از آن در سالهای بعد قهرمانی زیر ۱۴ سال، زیر ۱۶ سال و زیر ۱۸ سال ایران را کسب نمود و درمجموع ۱۳ سال پیاپی قهرمان کشور بود. محرم علی خدایی در ۱۷ سالگی به عضویت تیم ملی تنیس ایران درآمد و به مدت ۱۳ سال عضو تیم دیویس کاپ ایران و چندین سال کاپیتان تیم ملی بود. محرم خدایی در باشگاه های انقلاب تهران، عقاب تهران و فولاد خوزستان عضویت داشته است و ۲سال به همراه تیم نیروی هوائی قهرمان نیروهای مسلح نیز بوده است. سوابق مربی گری. در آذرماه ۸۳، علیرضا خروشی سرپرست وقت فدراسیون، محرم خدایی را به عنوان مدیر فنی تیم های تنیس پایه ایران منصوب کرد. وی سپس در فروردین ماه ۸۵ از سوی فدراسیون تنیس به سمت مربی تیم ملی بزرگسالان منصوب شد. همچنین عیسی خدایی برادر وی به عنوان سرمربی تیم ملی بزرگسالان برگزیده شد. خدایی همچنین در سال ۸۸ به سمت