Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مبتذل دربارهٔ عشق، جنایت و خشونت نوشته است. این فیلم سینمایی جاندار مانی حقیقی هم تقریباً چنین حال و هوایی دارد. وبسایت Outnow: «خوک» از یک جهت مطالعه ای است دربارهٔ تأثیر شبکه های اجتماعی بر جامعه ما. اما فیلم مانی حقیقی در عین حال نقدی است بر سانسور در کشور خودش و هم زمان روح یک هنرمند عمیقاً تحقیر شده و پر از شور و خودخواهی را به تصویر می کشد. فیلمی کاملاً رنگارنگ همراه با پیچش هایی غافلگیرکننده در داستان و طنز سیاه که البته همیشه به طرز ناآگاهانه ای نقادانه است. دبورا یانگ: فیلم به طور واضحی نشان دهنده مسئولیت دولت در قبال فیلم سازان و بازیگرانی است که در جامعه وجود دارند و جزئی از لیست سیاه هستند، با اینحال حقیقی (که هم فیلم نامه را نوشته و هم تهیه فیلم را برعهده داشته است) تا جایی که توانسته است از بحث و مشاجره دوری کرده است. وی به طور عامدانه از نام بردن اسم کارگردانان معروف لیست سیاه مانند جعفر پناهی پرهیز می کند و به صورت جسورانه جنبه طنز فیلم را پررنگ می کند که از این نظر می توان به فیلم داخلی و اخیر وی ۵۰ کیلو آلبالو اشاره کرد. رموند بیکن منتقد Variety: مضامین «خوک» شبیه آینه ای از جهان واقعی به ن
ظر می رسد. جلوگیری از کارکردن شخصیت حسن کارگردانانی مانند جعفر پناهی را به یادمان می آورد و ایدهٔ اطلاق کردن خوک به فیلمسازان و بریدن سرهایشان شبیه استعاره ای به همین اتفاق است. اما مضامین کلی اثر فقط به جامعهٔ ایران محدود نمی شوند و وسعت بسیار بیشتری دارند. مضامینی مانند محاکمه های شبکه های اجتماعی، کاوش در باب دورویی جامعه به طور کلی، نقش زن بازیگر الهام بخش و چیزی که به نام غیرقابل دسترس بودن مؤلف مرد از آن نام برده می شود. مهرداد ابوالقاسمی: فیلم خوک جدیدترین اثر مانی حقیقی را می توان بازتابی از خشم فروخورده جامعه امروز ایران دانست. جامعه ای به شدت سرگردان در گذار از سنت به مدرنیته، جامعه ای که به شدت در تفکیک ارزش ها و ضد ارزش ها دچار معضل شده است. از همین روست که می توان فیلم جدید حقیقی را در ژانر کمدی – فانتزی ارزیابی کرد که بدون قضاوت به نمایش این معضلات در فضایی واقعی – سورئالیستی پرداخته است. سمیه سادات حسینی منتقد منظوم: موفقیت های مانی حقیقی پیش از «خوک» هم شروع شده بود. اما بی تردید، «خوک» مرحله ای از تکامل و پختگی در نگاه و بیان و مهارت فیلمسازی مانی حقیقی محسوب می شود. سبک خاص فراواقعی و نمادین
او نیز در این فیلم، به پختگی رسیده است. حتی این فیلم، قابلیت آن را دارد که بعدها در سینمای ایران پایه گذار موجی جدید شود و فیلم هایی با الهام از این سبک فیلم سازی ساخته شوند. وبسایت DW فارسی: آخرین فیلم مانی حقیقی تمام ویژگی های فیلم های پیشین او را با خود دارد: چشمی باز بر واقعیت های امروز جامعه ایران، آمیزش واقعیت با خیال، انتقاد از کوته بینی فرهنگی، استیل پرتحرک و برقراری تعادل میان لحن تراژیک و کمیک. کشتار پیاپی فیلمسازان لاجرم ماجرای قتل های زنجیره ای نویسندگان و روشنفکران ایرانی را در دهه ۱۳۷۰ تداعی می کند که سرانجام روشن شد عاملان آن از میان مأموران امنیتی وقت بودند، که البته سروته ماجرا نیز با «خودکشی» یکی از طراحان قتل ها به هم آمد و تمام شد، هرچند که از یادها نرفت. مانی حقیقی در برخورد با کشتار فیلمسازان کمابیش در همان تنگنایی قرار می گیرد که کارگردان فیلم او در آن گرفتار شده است: آن ها هر دو به خوبی می دانند که سرنخ ماجرا در کجاست و دست چه کسان و مقام هایی به خون هنرمندان آلوده است، اما هردو خود را به «کوچه علی چپ» می زنند زیرا به خوبی می دانند که به بیان حقیقت مجاز نیستند. وبسایت رادیو فردا: از ن
ظر فنی سطح کارگردانی و اجرای فیلم در تمام زمینه ها به ویژه در طراحی صحنه و فیلم برداری به شدت قابل قبول است اما غافلگیری در بازی حسن معجونی و روبه رویی با یک لیلا حاتمی متفاوت است. ضمن آنکه چند سکانسِ به شدت تماشایی از جمله تیتراژی جسورانه و اجرای یک کنسرت خیالی دارد. اگر بتوان روند سینمای جدی سال های اخیر ایران را در نقد بی رحمانه و تمام قد طبقه متوسط امروز ایران دانست، خوک را باید تازه ترین نماینده در این مسیر دانست؛ نماینده ای که حتی می گوید شرایط امروز این طبقه و نوع مواجهه حاکمیت با آن به شدت محصول رفتار خود این طبقه است.
پوویات ، دومین سطح تقسیمات کشوری در لهستان است و در کشورهای دیگر معادل یک شهرستان، منطقه یا ناحیه است. اصطلاح «powiat» اغلب به زبان انگلیسی به عنوان «شهرستان» ترجمه شده است. هر پوویات بخشی از واحد بزرگ تر استان است. پوویات به بخش های کوچک تری به نام گمینا که معادل کمون یا شهرداری ها است تقسیم می شود. طبق آخرین آمارها در سال ۲۰۰۸ تعداد پوویاتهای لهستان به ۳۷۹ می رسد.
دولت شهر آتن در سال۱۵۸۰ق. م پایه گذاری شد و در همین زمان معبد آتنا در محوطه آکروپلیس ساخته شد. بعد از اتحاد آتیکا تحت رهبری آتن در قرن هشتم ق. م به اقتدار و وسعت شهر پیوسته افزوده شد. آکروپلیس که در این زمان تمام شهرهای یونانی را در خود جای می داد، یا همچون آتن به تدریج به بخش مقدس و مقدس شهر بدل شد، و یا همچون میلتوس تخلیه شد و به خارج از محدوده شهر قرار گرفت. آگورا نیز در مکانی که قبلاً بازار و محل گردهمایی بوده، بر سر جاده پاناتنائیک، قبل از شروع سربالایی جاده به طرف آکروپلیس شکل گرفت (موریس،1373: 48-41). در طی باز سازی شهر آتن بعد از حمله ایرانیان، به رهبری پریکلس در در اواخر قرن ۵ق. م (حیدرپور، 1382: 26)، دو مجتمع اصلی شهر، آگورا و آکروپولیس با دقت و توجه بسیار به روابط فضایی آن ها بازسازی شدند، اما در هر دو مورد، طرز قرار گرفتن ساختمان ها طبق محدودیت های موروثی تعیین شد (موریس، 1373: 48). این باز سازی ها که با پشتیبانی مالی اتحادیه دلیان انجام می گرفت، به تکامل معماری آتن کمک فراوانی کرد. در مجموع معماری دوره کلاسیک آتن را می توان چکیده تأثیرات اجتماعی، سیاسی و مذهبی آن ملت دانست که به رهبری و پشتیبانی
«فیدیاس»، معمار، پیکر تراش، و وزیر هنر وقت، به اوج رونق خود رسید. معماری این دوره بیشتر حجم و وضوح هندسی است تا معماری فضاهای داخلی. چنان که درون خانه یا حرم معبد به دلیل اینکه برای اجتماع شهروندان طراحی نشده، بدون استثنا بسیار کوچک بوده و فقط مجسمه یک خدا را درون خود جای می داده است (هانری، 1381: 40). شهرسازی نیز در این دوره پیشرفت کرد که می توان انواع بناهای عمومی و خصوصی را در فضاهای شهری آتن مشاهده کرد. ازجمله فضاهای عمومی شهر آتن، می توان به معابد، آگورا، استوا یا رواق ستون دار، ساختمان های اداری، بازارها، اماکن تفریحی، بناهای یادبود و بولوتریون (ساختمان شورا)، ورزشگاه ها، گذر گاه های سرپوشیده و ستون های یادبود در خیابان ها، میدان های دو و اسب سواری با ردیف پلکانی برای تماشاگران اشاره کرد (خوشنویس، 1385: 105؛ زارعی، 1379: 214-211). در طراحی فضاهای شهری آتن ارجحیت بر جامعه به جای تک تک اشخاص بوده و این فضاها طوری ساخته شده اند که بیشترین تعاملات ممکن در آن انجام می پذیرد. به عبارت دیگر تأکید برجامعه به جای فرد در فضاسازی شهر آتن محسوس و قابل مشاهده است (موریس، 1373: 36).
اصل به اندازه کافی خوب () یک اصل در طراحی نرم افزار و سامانه هاست. این اصل مشتمل بر این است که مصرف کنندگان علی رغم وجود محصولات پیشرفته محصولاتی را که به اندازه کافی برایشان مناسبند را انتخاب می کنند.
عرصه نبرد برخط چندنفره (موبا) که با نام راهبرد هم زمان کُنِش نیز شناخته می شود، یک زیر-نوع از بازی های ویدئویی راهبردی است که به عنوان یک زیر سبک از استراتژی هم زمان نیز به شمار می رود و در آن بازیکن کنترل یک شخصیت در یک تیم را در دست دارد که در رقابت مقابل تیم دیگری از بازیکنان است. هدف از بین بردن ساختمان اصلی تیم مخالف با کمک واحدهایی است که توسط کامپیوتر کنترل می شود. شخصیت های بازیکن به طور معمول توانایی ها و امتیازهای مختلف دارند که طی یک بازی بهبود می یابند و به استراتژی کلی تیم کمک می کنند. بازی های موبا ترکیبی از ژانرهای بازی های کُنِشی، نقش آفرینی و استراتژی هم زمان هستند که در آن بازیکنان معمولاً ساختمان یا واحد نمی سازد. این سبک تا حد زیادی با نقشهٔ «Aeon of Strife» در بازی "استارکرافت" شروع شد. که در آن چهار بازیکن هر کدام با کنترل یک واحد قدرتمند و با کمک نیروهای ضعیف کامپیوتری در برابر یک هوش مصنوعی کامپیوتر قوی تر قرار می گرفتند. "دفاع از باستانیان" یک نقشه بر اساس "بازی Aeon of Strife" برای ' و ' بود و یکی از اولین و مهم ترین عناوین در سبک خود و برای اولین بار یک موبا بود که مسابقات رسمی برگز
ار می کرد. به دنبال "دفاع از باستانیان"، دو بازی به نام های "لیگ افسانه ها" و "قهرمانان Newerth" ساخته شد و در نهایت، "دوتا ۲" منتشر شد، و همچنین بسیاری از بازی های دیگر در این ژانر مانند "قهرمانان طوفان" ساخته شد. اوایل دهه ۲۰۱۰ (میلادی)، این ژانر یک جزء اصلی از صحنهٔ نوظهور ورزش های الکترونیک شد. تاریخچه. "لیگ افسانه ها" در اکتبر ۲۰۰۹ توسط رایت گیمز منتشر شد و به عنوان اولین گیم محبوب مستقل در این سبک شناخته می شود، دوتا ۲ در سال ۲۰۱۳ منتشر شد و به عنوان یک بازی «اکشن، استراتژی عمل همزمان» توسط شرکت ولو معرفی شد. در سال ۲۰۱۵ "قهرمانان طوفان" توسط بلیزارد انترتینمنت به انتشار رسید. گیم پلی. بازیکن یک واحد قدرتمند به نام «قهرمان» در بازی را کنترل می کند. هنگامی که یک قهرمان در نزدیکی یک دشمن کشته شده می ایستد از آن امتیاز تجربه (experience point) بدست می آورد که اجازه می دهد تا قهرمان به سطح بالاتر برود. هنگامی که یک قهرمان به سطح بالا (level up) می رود توانایی های خود را تقویت می کند. هنگامی که یک قهرمان می میرد تا زمانی که دوباره زنده بشود باید در زمان تعیین شده صبر کند. نقش ها. در بسیاری از بازی های نبرد ب
رخط چندنفره چندین شخصیت قابل بازی وجود دارد. Carry، جادوگر، Tank، پشتیبانی / شفادهنده و Jungler که در هر بازی این نقش ها متفاوت است اما مفهوم کلی یکیست. Carry، بازیکنی است که با نام dps (آسیب در ثانیه) شناخته می شود و شخصیتی است که در واقع منبع قدرت فیزیکی در جنگ برای تیم است. آن ها وسایل (آیتم) و ارتقا می خرند که قدرت آسیب زدن بیشتری به نیروها و اهداف دشمن دارند. نقش Mage یا جادوگر یک بازیکن است که به طور معمول بیشترین آسیب را در جنگ به تیم دشمن می زند. تفاوت اصلی بین mage و carry نوع آسیب آن ها و چگونگی آسیب می باشد. carry بر سرعت حمله تمرکز دارد ولی جادوگر با اجرای افسون آسیب می زند. بازیکن Tank دارای نقطه سلامتی و زره زیاد است تا در جنگ مدت بیشتری زنده بماند. بازیکن پشتیبانی یا شفادهنده (Support/ Healer) آسیب کمتری به دشمن می زند و بیشتر به هم تیمی ها کمک می کند. بازیکن Jungler (جنگلی) مسئول کشتن حیوانات نقشه و دفاع از خطوط است و به پیروزی در جنگ ها در خطها کمک می کند.
ورزشگاه اسکی پرش آلپنسیا () یک ورزشگاه چندمنظوره در داگوالیئونگ-میئون، کره جنوبی است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شده میزبان مسابقات اسکی پرش بازی های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ می باشد، همچنین این ورزشگاه قابلیت برگزار مسابقات فوتبال را نیز دارد. ورزشگاه آلپنسیا دارای دو سکو پرش می باشد
مرکز هاکی گانگ نئونگ () یک ورزشگاه هاکی روی یخ در گانگ نئونگ، کره جنوبی است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شده دارای ۱۰٬۰۰۰ نفر ظرفیت می باشد و میزبان مسابقات هاکی روی یخ در بازی های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ است.
کارو کاهکه جیان (؛ – ) فرمانده نظامی برجسته اهل ارمنستان بود که در جنگ قره باغ شرکت نمود. وی بنیانگذار و فرمانده یگان فدایی ارمنی «Խաչակիրներ» ("Crusaders") بود. کاهکه جیان از جماعت ارمنیان پراکنده بود که داوطلب شد که در درگیری آرتساخ مبارزه نماید. زندگی نامه. کاهکه جیان در سال ۱۹۶۲ در حلب سوریه به دنیا آمد. پدربزرگ وی نام مستعار اصلان شناخته می شود در جریان جنبش آزادی بخش ملی ارمنی در ارمنستان غربی و جمهوری آرتساخ مبارزه نمود و محافظ ژنرال دراستامات کانایان بود. پس از فارغ التحصیلی از مدارس ارمنیان حلب و لبنان به همراه خانواده اش به نیجریه نقل مکان نمود. در سال ۱۹۷۸ برای تحصیل در رشته معماری به آلمان نقل مکان نمود. وی از دانشکده مهندسی فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیلی وی در فرزنو، کالیفرنیا زندگی می کرد. برای نخستین بار پس از زمین لرزه ویرانگر ۱۹۸۸ اسپیتاک به ارمنستان سفر نمود. در روز ۲۶ ژوئن ۱۹۹۳ در نبردی که در روستای ماقاوز در نزدیکی استان مارتاکرت صورت گرفت وی کشته شد. پیکر وی در گورستان نظامی یرابلور به خاک سپرده شده است.
دانشگاه دولتی زبان ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان () یک دانشگاه دولتی در ایروان پایتخت جمهوری ارمنستان می باشد که در سال ۱۹۳۵ افتتاح شد. این دانشگاه در سال ۱۹۶۲ به نام شاعر و تاریخ نگار روس والری بریسوف نامگذاری شده است. فارغ التحصیلان این دانشگاه در رشته هایی چون روانشناسی عملی، تاریخ، علوم سیاسی و زبان های زبان روسی زبان انگلیسی زبان فرانسوی زبان آلمانی و دیگر رشته های علوم انسانی تحصیل می کند. این دانشگاه در تقاطع خیابان های تومانیان و مسکو در مرکز مطالعات منطقه ای ایروان واقع شده است.
آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان () یک دانشگاه دولتی است که در ایروان ارمنستان واقع شده است. در سال ۱۹۴۶ بنیان گذاری شد و به صورت مشترک با فعالیت می کرد که در سال ۱۹۹۴ آکادمی هنرهای زیبا مستقل شد. این آکادمی در در شماره ۳۶ خیابان ایساهاکیان در ناحیه کنترون ایروان واقع شده است. رئیس این آکادمی پروفسور وارطان آزاتیان است.
غرق شدن مهاجران در جزایر تورکس و کایکوس () شب هنگام ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۹ کشتی حامل مهاجران هائیتی در نزدیکی جزایر تورکس و کایکوس ناپدید شده و غرق شد و تا آخرین برآورد حداقل ۱۵ جسد شناسایی و ۷۹ نفرمفقود شده اند. شرح واقعه. این کشتی قبل از غرق شدنش به مدت سه روز در آب های دریای کارائیب در حرکت بود، یکی از بازماندگان کشتی نقل کرده، هنگامیکه کشتی در حال فرار از یک گشت پلیس تورکس و کایکوس بود به تپه (Molasses Reef) برخورد کرد. کالوین چیس یک گروهبان پلیس تراکس و کایکوس تأیید کرد که کشتی به تپه دریایی غرب جزیره کایکوس تصادف کرد. وی اضافه کرد ما ۱۲۴ سرنشین مهاجر این کشتی را نجات دادیم که شامل ۱۰۲مرد و ۲۲ زن بودند. آمار دقیقی از سرنشینان کشتی که بر روی عرشه بودند نداریم اما به گفته نگهبان ساحلی تعداد سرنشینان کشتی ۱۶۰ تا ۲۰۰ نفر تخمین زده می شود. عملیات نجات. تعداد زیادی از سرنشینان بر اثر تصادف کشتی مصدوم شدند که مجروحین خیلی جدی با هلیکوپتر به بیمارستان جزیره (Providenciales) منتقل شدند. تعداد زیادی هم توسط قایقهای کوچک انتقال یافتند و ۵نفر از مهاجرین هم با شنا کردن سلامت خود را به ساحل رساندند. گزارش این حادثه توسط مقامات
تراکس و کایکوس به نگهبان ساحلی ایالات متحده منتقل شد. باری بنا (Barry Bena) یک سخنگوی نگهبان ساحلی اظهار داشت که آن ها ۱۱۳ مهاجر را نجات دادند و در جستجوی باقی مانده افرادی هستند که امکان زنده بودنشان وجود دارد و امیدوارند که سایر مهاجران مفقود پیدا شوند اما به دلیل این که شب بوده است گشت نجات موفقیتی نداشته. یک هلیکوپتر به همراه نور افکن توسط ایالات متحده به مأموریت گشت زنی فرستاده شده بود. تلفات. کالوین چیس یک گروهبان پلیس تراکس و کایکوس اظهار داشت: حداقل ۱۵ جسد شناسایی و ۷۹ نفر مفقود شده اند. آمار دقیقی از سرنشینان کشتی که بر روی عرشه بودند نداریم اما به گفته باری بناBarry Bena گارد ساحلی تعداد سرنشینان کشتی ۱۶۰ تا ۲۰۰ نفر تخمین زده شد. گروهبان کالوین اظهار داشت: ما ۱۲۴ سرنشین مهاجر این کشتی را نجات دادیم که شامل ۱۰۲مرد و ۲۲ زن بودند. علت واقعه. تحقیقات حول بررسی علت این حادثه ادامه دارد. کشتی فاقد موتور بوده. هابرت هیوز Hubert Hughes معاون پلیس تراکس و کایکوس مدعی است که به تعقیب قایق نپرداخته است و هنگامی متوجه موضوع شده که اشکالی برای کشتی به وجود آمده بود و برای کمک به آن اقدام کرده است. برگرداندن شهر
وندان هاییتی بلافاصله آغاز گشت. نگهبان ساحلی اظهار داشت علت سوار کردن بیش از گنجایش کشتی است وی گفت هفته گذشته یک قایق ۶۰کیلوگرمی که ۱۲۴ مهاجر غیرقانونی از هائیتی را سوار کرده بود در ۲۴۰ کیلومتری جنوب غربی این ناحیه دستگیر کرده و آن ها را به هائیتی بازگردانده است.
گردشگری در سرزمین های فلسطینی اشاره به گردشگری در شرق بیت المقدس و کرانه باختری و نوار غزه دارد. در سال ۲۰۱۰، ۴٫۶ میلیون نفر از سرزمین های فلسطینی دیدار کردند، در مقایسه با ۲٫۶ میلیون در سال ۲۰۰۹. از این تعداد ۲٫۲ میلیون گردشگران خارجی بودند در حالی که ۲٫۷ میلیون داخلی بود. این تعداد بین المللی بازدید گمراه کننده است از آنجا که بیشتر گردشگران تنها برای چند ساعت یا به عنوان بخشی از روز می آیند. در سه ماهه آخر سال ۲۰۱۲ بیش از ۱۵۰٫۰۰۰ مهمان در هتل های کرانه باختری ماندند؛ ۴۰ درصد اروپایی و ۹ درصد از ایالات متحده و کانادا بودند. دولت خودگردان فلسطین و وزارت گردشگری اسرائیل اقدام به همکاری در کمیته ای مشترک برای گردشگری در سرزمین های فلسطینی کرده اند. همکاری برای به اشتراک گذاشتن دسترسی به گردشگران خارجی در فلسطین به دلایل بسیاری ثابت نیست. اسرائیل رفت وآمد گردشگران به کرانه باختری را کنترل می کند. راهنماهای گردشگری و شرکت های ترابری فلسطینی از سال ۲۰۰۰ نتوانستند وارد اسرائیل شوند، در سال ۲۰۰۹ وزارت گردشگری اسرائیل کرانه باختری و هر منطقه فلسطینی ای را از مواد خود حذف کرد. وزیر سابق گردشگری تشکیلات خودگردان فلسطین
گفته است «۹۰ درصد از زائران [مذهبی] مربوط به درآمد را اسرائیل جمع آوری می کند». پس از اوت ۲۰۱۳ گردشگری خارجی محدود به شرق بیت المقدس و کرانه باختری شده است. از سال ۲۰۰۵ به دلیل محاصره زمینی، هوایی و دریایی توسط اسرائیل اساساً هیچ جریان گردشگری ای در غزه وجود ندارد. جستارهای وابسته. گردشگری در اسرائیل
ویلم کاف (؛ ۱۶۱۹ – ۱۶۹۳) نقاش اهل هلند بود. وی در عصر طلایی نقاشی هلند در قرن ۱۷ میلادی زندگی می کرده و بیشتر آثارش با موضوع طبیعت بی جان بوده است. کاف به همراه روئیزدال به سبب آنکه نقاشی های کوچک میکشدند به استادان کوچک هلندی مشهورند.
دانشگاه ملی معماری و شهرسازی ارمنستان (; ) یک دانشگاه دولتی می باشد که در ایروان پایتخت ارمنستان واقع شده است. تاریخچه. در سال ۱۹۲۱ مدرسه فنی حرفه ای در داخل دانشگاه تازه تاسیس دولتی ایروان ایجاد گردید و نخستین سال فارغ التحصیل دانشجویان در سال ۱۹۲۸ صورت گرفت. در ژوئیه ۱۹۳۰ انستیتو شهرسازی ارمنستان که در این زمان دپارتمان های معماری و شهرسازی، و مهندسی هیدرولوژی و شیمی داشت به ریاست معمار سرشناس میکائل مازمانیان به نخستین رئیس افتتاح شد. در سال ۲۰۰۰ به دانشگاه دولتی معماری و شهرسازی ایروان تغییر نام داد. نخستین رئیس این دانشگاه آرسن بلگاریان بود که بین سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۶ بر این دانشگاه ریاست نمود و پس از آن تا اکنون پروفسور هُوْهانِس توکماجیان ریاست این دانشگاه را برعهده دارد. در سال ۲۰۱۴ این دانشگاه به نام دانشگاه ملی معماری و شهرسازی ( National University of Architecture and Construction of Armenia (NUACA)تغیر نام داد.
کودکان کار در ویتنام () برخورد با کودکان کار در ویتنام را، بحث می کند. وضعیت موجود. این یک حقیقت سخت است که در ویتنام کودکان را از مدرسه بیرون می کشند تا نان آور خانواده شوند. بر طبق گزارش روزنامه کار ۳۰٪ کودکان ویتنامی در سنین بیم ۶ تا ۱۷ سالگی به بازار کار می پیوندند. اکثر کودکان نزدیک خانواده می مانند تا کمک شغل آنها باشند. کودکان کار در این کشور موضوع بحث برانگیزی هست زیرا بسیاری از مردم فکر می کنند که کودک باید در باربرداری و مسئولیتهای خانواده سهمی داشته باشد. این بخشی از دلایلی است که موجب می شود مشکل کار کردن کودکان در ویتنام هنوز به طور جدی روی میز باشد. شرایط کار کودکان. گزارشی از وزارت کار تحت عنوان امور نامعتبر و اجتماعی در سال ۲۰۰۸ منتشر شد که در آن گفته شده که ۲۶۰۲۷ کودک در شرایط سخت کاری در محیطهای خطرناک مانند معادن طلا، برش الوار چوب ویا حمل و نقل محموله های بار بکار گرفته می شوند. ارقام واقعی کودکان کار خیلی بیش از رقم اشاره شده در گزارش است، زیرا در این گزارش صحبتی از اطفالی که در کار نوکری خانگی، شاگردی رستورانها، گدائی در خیابانها، واکس زننده کفش، فروشندگان روزنامه و بلیط بخت آزمائی بمیان
نیامده است. گزارش روشن می کند که از ۱۷۳ کارخانه شهر هوچی مینه، کارگران ۶۲ کارخانه این شهر کودک هستند، که سنین ۵۰٪ آنها زیر ۱۵ سال است. این کودکان کارگر با کار طولانی مدت، دستمزد پائین، امکانات کم و حتی با بدرفتاری بدنی و روحی مواجه هستند. اقدامات انجام شده. فهرست محصولات کار کودکان یا کار اجباری وزارت کار ایالات متحده در ماه دسامبر سال ۲۰۱۴ نشان می داد که آجر و پوشاک از جمله کالاهایی هستند که در چنین شرایطی در ویتنام تولید می شود. گرچه قانون کار ویتنام استخدام کودکان زیر ۱۵ سال را ممنوع کرده است، اما راه گریزهای زیادی برای عدم تأمین حمایت حقیقی لازم برای کودکان را فراهم می کند. قوانین هم به طور جدی اجرا نمی شود و این به کارفرمایان اجازه می دهد که به استخدام کودکان کار بدون هرگونه حسابرسی اقدام کنند. با این حال نظرگاه ها در مورد کودکان کار در حال تغییر است. دولت کوشش بیشتری در برخورد با این مسئله بخرج می دهد. برای مثال دولت گروه هایی را برای همکاری با سازمان بین المللی کار ILO مأمور کرده است تا آگاهی عمومی را نسبت به حمایت کودکان برانگیزد و آنها را از کار به مدرسه سوق داده و به نجات آنها برخیزند.
پشت پردهٔ ۹/۱۱ یک فیلم مستند تلویزیونی در سه قسمت است که تاور پروداکشن آن را تولید کرده است و برای اولین بار در ۲۱ و ۲۲ آگوست سال ۲۰۰۵ در شبکه نشنال جئوگرافیک پخش شد. این برنامه حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، حوادثی که منجر به آن شد و پیامدهای آن را پوشش می دهد. بخش اول شامل بررسی رویدادهای منجر به حمله ۱۱ سپتامبر است. بخش دوم شامل خود حوادث ۹/۱۱ و پیامدهای آن است. کارشناسان و شاهدان عینی گزارش های خود از حملات را ارائه می کنند و حوادث به صورت ترتیب زمانی پوشش داده شده است. "پشت پردهٔ ۹/۱۱" تا آن موقع پر امتیازترین برنامه شبکه نشنال جئوگرافیک بود و برای یک جایزهٔ امی در سال ۲۰۰۶ نامزد شد. در ۲۷ آگوست ۲۰۰۶، مستند دوباره با جزئیات بیشتری دربارهٔ زکریا موسوی و برنامهٔ خطر احتمالی منتشر شد. در ۷ می ۲۰۱۱، قسمت سوم با جزئیاتی در مورد مرگ اسامه بن لادن و افزایش حملات با الهام از رهبران دیگر مانند انور العولقی که مظنون به آماده کردن سه نفر از هواپیماربایان ۹/۱۱ در سن دیگو و ویرجینیا است، منتشر شد. بخش ها. جنگ علیه آمریکا. بخش اول رویدادهای قبل از ۹/۱۱ که منجر به حملات تروریستی بعدی شد را پوشش می دهد. این بخش با بمب گذاری مرک
ز تجارت جهانی در سال ۱۹۹۳ شروع می شود و پس از آن به بررسی جنگ شوروی و افغانستان به همراه اسامه بن لادن، شکل گیری القاعده، برنامه ریزی عملیات هواپیماها و انتخاب عوامل آن می پردازد. ساعت صفر. بخش دوم رویدادهای در حال وقوع ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را پوشش می دهد. این بخش از ساعت ۵:۴۳ بامداد با پذیرش دو هواپیماربای پرواز ۱۱ در فرودگاه جت بین المللی پورتلند شروع می شود. این بخش به بررسی رویدادهای زیر می پردازد: برخورد پرواز شمارهٔ ۱۱ به مرکز تجارت جهانی در ساعت ۸:۴۶ صبح، پرواز شمارهٔ ۱۷۵ به سمت مرکز تجارت جهانی ۲ در ساعت ۹:۰۳ صبح، پرواز شمارهٔ ۷۷ به پنتاگون در ساعت ۹:۳۷ صبح و پرواز شمارهٔ ۹۳ خطور هوایی یوناید در شهرستان استونی کریک پنسیلوانیا در ساعت ۱۰:۰۳ صبح؛ فروریختن مرکز تجارت جهانی ۲ در ساعت ۹:۵۹ صبح فروریختن حلقهٔ ای پنتاگون در ساعت ۱۰:۱۵ صبح و فروریختن مرکز تجارت جهانی در ساعت ۱۰:۲۸ صبح. با این حال، این برنامه به فروریختن مرکز تجارت جهانی هفت در ساعت ۵:۲۰ عصر اشاره ای نمی کند. همچنین به طور خلاصه به بررسی حملاتی که بعد از ۹/۱۱ اتفاق افتاد، می پردازد. جنگ همچنان ادامه دارد. بخش سوم حوادثی را پوشش می دهد که بعد از ۹/۱
۱ منجر به قتل اسامه بن لادن می شود. این بخش با حمله به اردوگاه بن لادن شروع می شود و سپس چندین حملهٔ تروریستی مرتبط از جمله بمب گذاری سال ۲۰۰۲ در بالی، بمب گذاری سال ۲۰۰۴ در قطار مادرید، قتل نیک برگ، بمب گذاری های ۷ ژوئیه ۲۰۰۵ لندن، حملات نوامبر ۲۰۰۸ در بمبئی و تیراندازی فورت هود بررسی می شود. این قسمت با مرگ اسامه بن لادن در ابوت آباد پاکستان به پایان می رسد. همچنین زندگی انور العولقی و مداخلهٔ خود او در ۹/۱۱ بررسی می شود. العولقی در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۱ در یک حمله هواپیماهای بدون سرنشین کشته شد.
لاسا فرانسیس لارنس اوپنهایم (۳۰ مارس ۱۸۵۸–۷ اکتبر ۱۹۱۹) یک حقوقدان بنام آلمانی بود. بسیاری وی را به عنوان پدر نظم و انضباط حقوق بین الملل مدرن، به ویژه مکتب فکری پوزیتیویستی، مورد توجه قرار می دهد. او الهام بخش جوزف راز و پروسپر ویل بود.
کاخ فرهنگ و ورزش () یک مجتمع فرهنگی ورزشی است که در شهر وارنا بلغارستان قرار دارد. این مجتمع از ۳ سالن ورزشی تشکیل شده که سالن کنگره، سالن ملادُست و سالن ۲۰ نام دارند. این مجتمع در سال ۱۹۶۸ تأسیس شده است. سالن کنگره به عنوان خانه تیم والیبال ملی بلغارستان است.
دیسپلازی خفقان آور قفسهٔ سینه () که با نام «سندرم ژُن» ) هم شناخته می شود، یک بیماری ژنتیکی نادر است که نخستین بار در سال ۱۹۵۵ میلادی توصیف شد. علائم. این بیماری ژنتیکی رشد و نمو غضروف و استخوان ها را در کودکان به ویژه در نواحی قفسه سینه، لگن خاصره، بازوها و پاها تحتِ تأثیر قرار داده و درگیری قفسهٔ سینه به نحوی است که سلامت کودک را به خطر می اندازد. در این بیماری، قفسهٔ سینه کوچکتر و باریک تر از حالات عادی است و در نتیجه اجازهٔ رشد و تکامل طبیعی را به ریه ها نمی دهد. تنفس این کودکان ممکن است سریع تر و کم عمق تر از معمول باشد و به ویژه نفس کشیدن هایشان در هنگام بروز عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی و تحتانی و سینه پهلو، دچار مشکل شود. گسترهٔ مشکلات تنفسی کودک از خفیف تا شدید، متفاوت است. در برخی از کودکان آنقدر ناچیر است که بجز کمی تنفس سریع، اصلاً محسوس نیست؛ اما در بیشتر کودکان مشکلات تنفسی شدید و قابل ملاحظه است. حدود ۶۰٪ تا ۷۰٪ مبتلایان در دوران نوزادی یا کودکی بر اثر نارسایی های تنفسی می میرند. آنهایی که زنده می مانند، دچار مشکلات کلیوی می شوند که یکی دیگر از عوارض این بیماریِ نادر است. به مرورِ زمان، این کو
دکان دچار نارسایی کلیه می شوند و در نتیجه عدهٔ اندکی از مبتلایان به سنین نوجوانی می رسند. کودکان مبتلا به این بیماری دچار نوعی کوتولگی هستند. نه تنها قد این کودکان کوتاه است، بلکه دست ها و پاهای کوتاه تری نسبت به بیشترِ مردم دارند. سندرم ژُن در کنارِ نوعی دیگری از مشکلات قفسهٔ سینه به نام سندرم نارسایی قفسه سینه (TIS) قرار می گیرد.
سندرم نارسایی قفسه سینه ()، ناتوانیِ سینه در انجام تنفس فیزیولوژیکِ طبیعی است. این عارضه اغلب با ناهنجاری های قفسه سینه و ستون مهره ها مرتبط است. راه کارهای درمانی این عارضه محدود و شامل مراقبت های حمایتی ریوی، و برخی جراحی های خاص نظیر برطرف ساختنِ کژپشتی (توراکوپلاستی) و/یا کاشتِ دنده های تیتانیومی قابلِ انبساط عمودی (VEPTR) است.
هومولوگ پروتئین حمل کنندهٔ داخلِ تاژکی ۸۰ () یا به اختصار «IFT80»، که با نام «پروتئین ۵۶ حاوی توالی تکرارشوندهٔ WD» هم شناخته می شود، نام پروتئینی است که در انسان توسط ژن «"IFT80"» کُد می شود. کارکرد. این پروتئین بخشی از «سیستم حمل ونقل داخلِ تاژکی بی» است و برای عملکرد طبیعی و تحرک مژک های حرکتی و حسی، ضروری هستند. اهمیت بالینی. جهش در این ژن سبب بروز بیماری نادرِ «دیسپلازی خفقان آور قفسه سینه» می شود.
زنجیرهٔ سنگینِ شمارهٔ ۱ داینئین سیتوپلاسمی () نام پروتئینی است که در انسان توسط ژن «"DYNC2H1"» کُد می شود. این پروتئین با نوعِ سومِ سندرم دنده کوتاه-چند انگشتی مرتبط است. همچنین جهش در ژن تولیدکنندهٔ این پروتئین با بروز بیماری نادرِ «دیسپلازی خفقان آور قفسه سینه» در ارتباط است.
سندرم دنده کوتاه–چندانگشتی () به گروهی از بیماری ها گفته می شود که دارای ۴ گونهٔ مختلف است:
«آسیاب بادی های ذهنت» آهنگی است که موسیقی آن از آهنگساز فرانسوی میشل لوگران و متن انگلیسی آن از آلن و مرلین برگمن آمریکایی است. ملودی آن الهام گرفته از تم موومان دوم "سینفونیا کنسرتانته" اثر موتزارت است. متن فرانسوی آن با عنوان Les Moulins de mon cœur توسط ادی مارنی نوشته شد. این آهنگ (با متن انگلیسی) نخستین بار در فیلم "حادثه توماس کراون" (۱۹۶۸) شناسانده شد و در همان سال جایزه اسکار بهترین ترانه را برد.
پالا آلپیتور () یک ورزشگاه چند منظوره در تورین ایتالیا است. این سالن در چند متری ورزشگاه المپیک تورین قرار دارد. ظرفیت صندلی های این سالن ۱۶۰۰۰ نفری است. از زمان افتتاح پالا آلپیتور این مکان تبدیل به یکی از مکان های بسیار جذاب ایتالیا برای برگزاری کنسرت های بزرگ و رویدادهای مهم دیگر غیر ورزشی و به خصوص ورزشی شده است.