Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
این، لیزرها توسط معترضین به روی پلیس تابانده شد. همچنین در همان روز، گروهی از پلیس با سلاح های دست سازی از جنس چوب و میله تحت تعقیب و حملهٔ جمعیت زیادی از معترضین قرار گرفتند. بعد از عقب نشینی پلیس از نزدیکی معترضین، به تعداد مأموران پلیس افزوده شد و درگیریی ها منجر به شلیک نخستین تیرهوایی این اعتراضات شد. بعد از هجوم به مجتمع شورای قانون گذاری، رسانه ها از جمله "سی ان ان" و "گاردین" خاطرنشان کردند که پیام هایی که معترضین روی دیوار اسپری می کنند یا روی بنرها نمایش داده می شود، به ویژه عبارت «اگر ما بسوزیم، شما هم با ما می سوزید!» که از رمان "زاغ مقلد" نوشتهٔ سوزان کالینز فیلم اقتباسی آن است، ناامیدی معترضین و بدبینی و موضع سختگیرانه آنها را منعکس کرد، که تضاد کاملی با آنچه در جریان ۲۰۱۴ اتفاق افتاده بود، دارد. شکست انقلاب چتری، که تا حد زیادی صلح آمیز بود، برخی از معترضان جوان را وادار کرد که به روش های رادیکال متوسل شوند زیرا احساس ناامیدی می کنند که «صلح جو، منطقی و مخالف خشونت» بودن در هنگ کنگ بی فایده است. به گفتهٔ ""، این نسل از مبارزان در شعاری که توسط شخصی دیوارنویسی شده بود، خلاصه می شود: «شما کسانی ه
ستید که به من آموختید مبارزات مسالمت آمیز راه به جایی نمی برد.» در مقاله ای برای س.چ.م. پ، الکس لو این اعتراضات را به عنوان دو گروه جداگانه توصیف کرد که «ممکن است با هم ارتباط داشته باشند اما اهداف، مقصود و استراتژی های بسیار متفاوتی دارند.» لو یک گروه را جنبش مسالمت آمیز و گروهی دانست که عموماً توجه بین المللی را به خود جلب می کند، در حالی که معترضین دیگر را بخشی از یک جنبش جدایی طلب رادیکال توصیف کرد. برخی از معترضین از ایدهٔ «تخریب متقابل» حمایت کردند، اصطلاح عامیانهٔ کانتونی که حاکی از آن است که با بی ثباتی اجتماعی و فروپاشی اقتصادی هنگ کنگ، مردم اقدام های لازم را برای سرنگونی ح.ک. چ را انجام می دهند که در این صورت به جامعه اجازه می دهد تا شروعی دوباره داشته باشد و به «دموکراسی واقعی» دست یابد. اعتراضات جایگزین. دیوارهای لنون محله ای. اصلی بار دیگر در جلوی پله های ساختمان اداری دولت مرکزی هنگ کنگ برپا شده است. در ماه های ژوئن و ژوئیه، دیوار لنون پوشیده از برای آزادی و دموکراسی «در همه جا شکوفه زده است» (遍地開花) و در کل هنگ کنگ ظاهر شده است؛ حتی در داخل دفاتر دولتی، از جمله رادیو تلویزیون هنگ کنگ و دفتر . بر
اساس نقشه ای که از هنگ کنگ تهیه شده است، بیش از ۱۵۰ دیوار لنون در سراسر منطقه وجود دارد. دیوارهای لنون منجر به درگیری بین شهروندان طرفدار دموکراتیک و طرفدار پکن شده است که برخی از آنها سعی در پاره کردن پیام از دیوارها داشته اند و فعالین حامی دموکراسی را مورد آزار جسمی قرار داده اند. پلیس همچنین اطلاعات شخصی افسران را از دیواری در تای پو حذف کرد. دیوارهای لنون همچنین در تورنتو، ونکوور، توکیو، برلین، لندن، ملبورن، منچستر، سیدنی، تایپه و اوکلند دیده شده اند. پیام های همبستگی با جنبش دموکراسی خواهی هنگ کنگ به در پراگ اضافه شده است. در تاریخ ۳۰ ژوئیه، در هنگام درگیری بین دانشجویان طرفدار دموکراسی و طرفدار ان چین در هنگام برپایی دیوار لنون در دانشگاه اوکلند، یک دانشجوی زن در هنگ کنگی مورد حمله قرار گرفت. بایکوت ها. تقریباً ۱۲٬۰۰۰ شکایت از نحوهٔ پوشش اخبار توسط تی وی بی و جهت گیری آن ها به نفع و ح.ک. چ دریافت کرد. معترضان معتقدند که تی وی بی روایتی بیش از حد ساده و با اطلاعات محدود ارائه می داد، از این رو از شیوه های سانسور آشکارتر خودداری می کرد. با توجه به این، برخی از شرکت های تجاری، از جمله شعبه های و پیتزا هات
در هنگ کنگ، تبلیغات خود در تی وی بی را برای خشنودی معترضین لغو کردند، اقدامی که خشم مشتریان آنها در سرزمین اصلی چین را برانگیخت. بعد از اینکه تبلیغی در تمسخر اقدامات ظالمانهٔ اخیر پلیس در صفحهٔ فیس بوک شرکت ظاهر شد، این فست فود زنجیره ای ژاپنی اعلام کرد که قرارداد خود با این آژانس تبلیغاتی را قطع کرده است. این اقدام باعث انتقاد معترضین شد. معترضین همچنین یک کمپین آنلاین با نام «Bye Buy Day HK» ("خداحافظ روز خرید هنگ کنگ") را آغاز کردند، که از فعالان می خواست هر جمعه و شنبه پول کمتری خرج کنند و از خرید یا غذا خوردن در شرکت های طرفدار پکن اجتناب کنند. پس از اینکه بازیگر چینی لیو ییفئی از طریق سینا ویبو حمایت خود را از پلیس هنگ کنگ ابراز کرد، کاربران توییتر (از جمله معترضان هنگ کنگ) خواستار تحریم فیلم آیندهٔ دیزنی، "مولان،" شدند که در آن ییفئی بازیگر نقش اصلی ست. اعتصاب غذا. گروهی از معترضین در پی راهپیمایی ۱ ژوئیه در ، دست بهاعتصاب غذا زدند. واعظ روی چان این اقدام را آغاز کرد و حدود ۱۰ نفر دیگر از جمله نمایندهٔ پارلمان ، به آن پیوستند. آنها در نزدیکی در آدمیرالتی اردو زده اند، با تابلوهای زیادی در جهت اطلاع رسا
نی به مردم درمورد اهدافشان. حداقل پنج نفر قول داده اند که تا زمان رسمیت لایحهٔ استرداد، روزه خود را ادامه دهند. جنبش های نافرمانی مدنی. برخی از فعالان دموکراسی، نافرمانی مدنی و تاکتیک های اقدام عملی را اتخاذ کرده اند. مثال ها شامل اختلال در عملیات دولت، اشغال مناطقی در نزدیکی و محاصرهٔ قرارگاه پلیس در وان چای است. در اواسط ماه ژوئن، معترضین خدمات ام آرتی را با مسدود کردن درهای قطار و فشار دادن دکمه های توقف اضطراری در ایستگاه های مختلف قطار مختل کردند. همچنین در تجمع کردند تا سطح آگاهی در مورد این موضوعات را افزایش دهند و از مسافران خواست تا به «حفاظت از دانشجویان» کمک کنند. اختلال در خدمات ام آرتی پس از در ۲۱ ژوئیه و معترضین مخل خدمات قطار در باعث شد تا شرکت ام آرتی به دلیل سوء مدیریت بازخواست شود. انسداد خدمات ام آرتی باعث عکس العمل های متفاوتی از سایر مسافران شد. در ۳۰ ژوئیه، جنبش نافرمانی مدنی بار دیگر سرویس ام آرتی را در ساعات پررفت وآمد صبحگاهی هدف قرار داد. حدود سه ساعت، فعالان خط کون کونگ را در یک ایستگاه تعویض مختل کردند. به دلیل قطع خدمات، ام آرتی حمل و نقل رایگان اتوبوس را برای مسافران آسیب دیده فر
اهم کرد. یک قطار در ایستگاه نورث پوینت در جزیره هنگ کنگ نیز مورد هدف تظاهرکنندگان قرار گرفت. کارکنان راه آهن تهدید به اعتصاب در ۳۰ ژوئیه کردند، اما اتحادیه های راه آهن به طور رسمی مشارکت در اقدامات اعتصابی را تأیید نکردند. در جریان اعتصاب عمومی در ۵ اوت، معترضین درهای ایستگاه های مختلف ام آرتی را مسدود کردند. در نتیجه، بخش زیادی از شبکهٔ ام آرتی فلج شد. جنبش نافرمانی مدنی، ساعات پررفت وآمد را هدف قرار داد تا افراد را از مسافرت به محل کار یا بازگشت به خانه بازدارد. فعالان درگیر گفتند هدف آنها برای جلوگیری از رفتن مسافران به محل کارشان کار در مناطق تجاری مهم مانند سنترال، تسیم شا تسوی و مونگ کوک بود. در طول اعتصاب یک زن باردار، در حالی که ساعت های زیادی را در ایستگاه قطار منتظر شده بود، احساس ناخوشی کرد و از امدادگران درخواست کمک کرد. در همان روز، این جنبش همچنین جاده ها را مورد هدف قرار داد؛ به طوری که معترضین از وسایل نقلیه خود برای اختلال در ترافیک از جمله توقف در خطوط و رانندگی آهسته در چهارراه استفاده کردند. برخی از معترضین برای مسدود کردن جاده ها از وسایل مختلفی از جمله نرده های کنار خیابان، مخروط های راه
نمایی و رانندگی، موانع و سطل آشغال استفاده کردند که باعث شد تعدادی از وسایل نقلیه نتوانند از آن عبور کنند. این عمل بسیار متداول است و چندین بار در تونل کراس هاربر اتفاق افتاده است و مانع از عبور و مرور ترافیک از طریق یکی از شلوغ ترین گذرگاه های هنگ کنگ شده است. گزارش ها حاکی از آن است که فرودگاه بین المللی هنگ کنگ تحت تأثیر اقدامات اعتصابی قرار گرفته و در نتیجه تعداد زیادی لغو پرواز و تأخیر در پرواز به وجود آمده است. عکس ها بسیاری از مسافرانی که منتظر هستند، منتشر شده است. محاصره ایستگاه پلیس. با شروع در اواخر ماه ژوئن، به یک روش استاندارد تبدیل شده است که راهپیمایی های مسالمت آمیز در طول روز به اقدامات عملی رادیکال تر در شب تبدیل می شوند، که غالباً ایستگاه های پلیس را با اعتراضات خیابانی، محاصره و خرابکاری هدف قرار می دهند. بسیاری از محاصره ها نیز اقدامات همبستگی آمیز در پاسخ به تاکتیک های شدید پلیس و دستگیری های اخیر فعالان دموکراسی بودند. ایستگاه های مختلف پلیس در ، تین شوی وای، ، ، ، تسیم شا تسوی و و همچنین دفتر مرکزی پلیس محاصره شدند. معترضین سنگرهایی را ساختند، ساختمان های را خراب کردند، آجرها و تخم ها
را پرتاب کردند و بر روی دیوارهای بیرونی ایستگاه شعار نوشتند. جفری ان گو، محقق دموسیستو، توضیح داد: «بین بسیاری از احساسات این احساس وجود دارد که … برخی رویارویی های فیزیکی تنها راهی ست که باعث می شود رژیم به خواسته های شهروندان گوش کند.» عدم موفقیت جنبش های دموکراسی خواه قبلی، نگرانی در مورد فساد و عدم پاسخگویی کری لم باعث شده است که بسیاری به این نتیجه برسند که تشدید تاکتیک های اعتراضی ضروری است. در اوایل ماه اوت، "اینترسپت" با یک روزنامه نگار با تجربه در طول پوشش این ناآرامی های مدنی مصاحبه کرد و او اظهار داشت که اگرچه معترضان از عواقب قانونی محتمل بسیار آگاه هستند، اما «ترس هنگ کنگی ها ریخته است.» محاصرهٔ ایستگاه های پلیس تا اوایل ماه سپتامبر به عنوان یک تاکتیک معمول و نمایشی شبانه ادامه داشته است. زنجیرهٔ انسانی. شامگاه ۲۳ اوت، حدود ۱۳۵۰۰۰ نفر در کمپین «راه هنگ کنگ» شرکت کردند تا توجهات را به پنج خواستهٔ جنبش را جلب کنند. آنها دست به دست هم دادند تا زنجیره ای انسانی به طول ۵۰ کیلومتر را ایجاد کنند که تا دو طرف بندر هنگ کنگ و قلهٔ کشیده شد. این اقدام از یک واقعهٔ مشابه در ۲۳ اوت ۱۹۸۹ الهام گرفته شده است. ۲
میلیون نفر را درگیر کرد و ۶۷۵ کیلومتر در طول سرزمین های استونی، لتونی و لیتوانی بکشیده شد. هدف این زنجیره، استقلال از جمهوری شوروی بود. رویداد «راه هنگ کنگ» از انجمن های و گروه های چت تلگرامی برای کمک به ایجاد زنجیره انسانی استفاده کرد. یکی از شرکت کنندگان در این رویداد، این اعتراضات را با اعتراضات قبلی بسیار متفاوت توصیف کرد: «این بار به جای تهدید و خشم و نفرت، هماهنگی و عشق نشان داده شد. روحیهٔ وحدت بسیار قوی است.» در ادامهٔ مبارزات «راه هنگ کنگ»، برخی از دانش آموزان دورهٔ متوسطه در اوایل ماه سپتامبر زنجیرهای انسانی را در اطراف مدارس خود تشکیل دادند. شعارهای دموکراسی خواهی شبانه. معترضین سنت فریاد شعار از پنجره های آپارتمان خود در شب را آغاز کردند. از ۱۹ اوت، ساکنان هر شب ساعت ۱۰ در کنار پنجره فریاد شعار می دهند تا همسایگان و ساکنان مجاورشان، بعد از پایان اعتراضات و مبارزات اجتماعی، روحیه بگیرند. شعارهای دموکراسی خواهی و اعتراضات به پلیس و دولت را می توان در خارج از خوابگاه دانشگاه ها و در محله های سراسر هنگ کنگ شنید. ایده برگزاری یک «کنسرت دیروقت شبانه» آزاد و عمومی در ابتدا از انجمن های شروع شد و به عنوا
ن یک اقدام منظم هم بسته و راهی برای ابراز شکایت به شیوه ای تعاملی مورد توجه قرار گرفته است. شعارهای متداولی که معترضین فریاد می زنند عبارتند از: «پنج خواسته، نه یکی کمتر»، «آزاد کردن هنگ کنگ، انقلاب زمان ما» و "هنگ کنگی ها، شما می توانید». این پدیده با و مقایسه شده است. کارزارهای دادخواست. از ماه مه ۲۰۱۹ به بعد، طومارهای متعددی علیه این لایحه از طرف بیش از ۲۰۰ مدرسهٔ راهنمایی، صنایع مختلف، حرفه ها و محلات امضا شد. بیش از ۱۶۷٬۰۰۰ دانش آموز، فارغ التحصیل و معلم از تمام دانشگاه های دولتی و یکی از هر هفت مدرسهٔ متوسطه در هنگ کنگ، از جمله که کری لم در آن تحصیل کرد، نیز طومارهای آنلاینی را علیه لایحهٔ استرداد را شروع کردند. و ، که به ترتیب و وزیر امنیت "جان لی" در آنها درس خواندند، نیز به این کارزار پیوستند. حتی فارغ التحصیلان، دانش آموزان و معلمان دانشکدهٔ ، که قربانی پروندهٔ قتل تایوان، پون هیووینگ، از ترم اول تا سوم در این دانشکده درس خوانده بود، در این کارزار شرکت کردند؛ زیرا در مورد هدف دولت قانع نشده بودند و دولت را متهم کردند که از قتل هم کلاسیشان فقط به عنوان بهانه ای برای تصویب این لایحه استفاده کرده است.
طومارهای آنلاین در «ما مردم» و از دولت های کشورهای غربی خواستند که به لایحهٔ استرداد واکنش نشان دهند و مقاماتی که این لایحه حمایت کردند را مسئول بدانند و از طریق ابطال شهروندی آنها و تحریم کردن ایشان، آنها را مجازات کنند. یکی از طومارها دولت فرانسه را ترغیب کرد که جایزهٔ لژیون دونوری را که به کری لم داده را پس بگیرد. مدیران پیشین دولت، از جمله ، ، چندین نامهٔ سرگشاده به کری لام نوشتند و از او خواستند که به پنج خواستهٔ اصلی اعتراض کنندگان پاسخ دهد. حدود ۲۳۰ کارمند دولت از بیش از ۴۰ بخش دولتی، که هویت خود را مخفی کردند، از رادیو تلویزیون هنگ کنگ، ، سازمان آتش نشانی، ، و بخش نیز بیانیه مشترکی صادر کردند و ضمن محکوم کردن دولت لم، خواستار استعفای مقامات اصلی درگیر در این حادثه، از جمله لم، ، و شدند. کارمندان دولت همچنین تهدید کردند که در صورت برآورده نشدن خواسته های اصلی معترضان، اعتصاب کارگری را آغار خواهند کرد کخ موجب فلج شدن عملکردهای دولت خواهد شد. زبان و هنر. هنرها. زبان کانتونی نقش مهمی در این اعتراضات داشته است. یکی از شعارهای اولیهٔ اعتراضی «مخالفت با ارسال به چین» که با جملهٔ «دیدن یک خویشاوند روبه مرگ» ن
یز هم آوا بود، به سرعت جلب توجه کرد. برای پس زدن ترول های آنلاین و جاسوسان چینی که بر این انجمن ها نظارت می کردند، برخی از شهروندان از زبان نوشتار-آوایی کانتونی برای ارتباط با دیگران استفاده می کردند؛ درک این زبان برای اهالی چین دشوار است. آنچه کری لم و پلیس گفتند نیز توسط معترضین مورد تمسخر قرار گرفت و باعث شد تا معترضان از این گفته ها به عنوان میم، برچسب های واتس اپ استفاده کنند یا برخی را روی تی شرت های خود چاپ کنند. انواع مختلفی از اعتراضات کانتونی در جریان اعتراض شکل گرفت. به عنوان مثال، معترضین اغلب «رؤیا» می دیدند، از این کلمه در انجمن های اینترنتی و هنگام بحث در مورد مکان گردهمایی معترضین استفاده می شد. وقتی تظاهرات یا اعتراضات ممنوع شد، معترضین از ممنوعیت سرپیچی می کردند و اصطلاحاً به «خرید» می رفتند. وقتی یک معترض فریاد می زد «داره بارون میاد»، معترضان همراه او چترهای خود را برای مخفی کردن هویت گروه معترض باز می کردند. معترضین آثار اقتباسی زیادی را برای تمسخر و محکوم کردن لم و پلیس خلق کردند؛ مانند تبدیل علائم دستورالعمل ام آرتی به مجموعه ای از کارتهای «حواستان به اراذل باشه» که به حمله یوون لانگ اش
اره می کرد. هنرمندان همچنین تنوعی از بازی کوچک «بینگو» ساختند که به مردم اجازه می دهد حدس بزنند که کری لم در کنفرانس مطبوعاتی بعدی خود چه می گوید. معترضین «میم های میان سالان» را ایجاد کردند که سالمندان شهر را از وقایع موجود در این شهر آگاه می کرد. و پوسترهای مختلفی را ساختند که هدف آنها آگاه سازی مردم از آنچه اتفاق افتاده، الهام بخشی به مردم جهت پیوستن به اعتراضات و ارائه امداد کمدی است. آهنگ های اقتباسی. یک سرود مسیحی در سال ۱۹۷۴ با عنوان «» به «سرود غیررسمی» اعتراضات ضد استرداد تبدیل شده است و در بسیاری از اماکن اعتراضی شنیده می شود. در ۱۱ ژوئن، گروهی از مسیحیان در ساختمان دولت مرکزی، شروع به خواندن ملودی سادهٔ چهار سطری کردند. صبح روز ۱۲ ژوئن، مسیحیان که توسط کشیش ها رهبری می شدند، برای جلوگیری از خشونت میان جمعیت و پلیس ایستادند و با خواندن سرود روحانی برای هنگ کنگ دعا کردند. طبق آیین نامهٔ هنگ کنگ، اجتماعات مذهبی از تعریف «اجتماع» یا «گردهمایی» معاف هستند و همین امر کار را برای پلیس سخت می کرد. این آهنگ در طول شب و برای ده ساعت مکرراً خوانده شد و ویدیوی آن نیز در اینترنت پر بازدید بود. بسیاری از وزارتخا
نه های محلی هنگ کنگ که از کلیساهای زیرزمینی در چین پشتیبانی می کنند، از این اعتراضات حمایت کردند. بیشتر کلیساهای هنگ کنگ تمایل دارند که از دخالت های سیاسی اجتناب کنند. اما بسیاری از آنها دربارهٔ تأثیر لایحه استرداد بر مسیحیان نگران هستند زیرا سرزمین اصلی چین ندارد. «»، ترانه ای که به عنوان سرود غیررسمی شناخته می شد، بار دیگر بر سر زبان ها افتاد. همچنین معترضان این ترانه را در بازی دوستانهٔ فوتبال بین منچسترسیتی و کیتچی خواندند. معترضان هدف از این کار را بالا بردن آگاهی جهانی از مسائل هنگ کنگ اعلام کردند. گروهی از آهنگسازان ناشناس ترانه «» را نوشتند که به زمینهٔ اعتراضات تبدیل شد و توسط معترضین به عنوان سرود ملی غیررسمی هنگ کنگ در نظر گرفته شد. در دهم سپتامبر ۲۰۱۹، معترضین در جریان مسابقهٔ مقدماتی جام جهانی فیفا و در بازیی که میان تیم های هنگ کنگ و ایران برگزار شد، اقدام به خواندن این ترانه کردند. در همان شب، این آهنگ نیز در بیش از ده ها مرکز خرید در سراسر هنگ کنگ به صورت عمومی خوانده شد. پرچم ها و نمادها. برخی از معترضین برای حمایت از معرفی آتی ، لایحهٔ پیشنهادی کنگره ایالات متحده، پرچم آمریکا را در دست داشتن
د. برخی از معترضین نیز پرچم بریتانیا، تایوان (جمهوری چین) و حتی پرچم آفریقای جنوبی را در دست داشتند. ، پرچمی که در دوران استعمار هنگ کنگ استفاده می شد، نیز در طول اعتراضات قابل مشاهده بود هرچند که استفاده از آن اغلب مورد اختلاف بود. برخی از معترضین پرچم اوکراین را در دست داشتند، زیرا از انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین الهام گرفته بودند و آن را یک منبع حمایت معنوی تلقی می کردند. معترضین همچنین پرچم گل بوهینیای پژمرده یا خون آلود را طراحی کردند که از تغییر پرچم منطقه ای هنگ کنگ ساخته شده بود. نسخهٔ سیاه و سفید پرچم هنگ کنگ، که از آن به عنوان «بوهینیا سیاه» یاد می شود نیز در اعتراضات دیده شد. پرچم دیگر «چینازی» است؛ این پرچم از پرچم جمهوری خلق چین الگو گرفته است، با این تفاوت که ستاره های پرچم چینازی طوری مرتب شده اند که شکل صلیب شکستهٔ حزب نازی را به خود گرفته اند. هدف از این طراحی تشبیه جمهوری خلق چین به حزب نازی آلمان است. ، کاریکاتوریست و مخالف سیاسی چینی، پرچم دیوار لنون که نمادی از جنبش طرفداران دموکراسی هنگ کنگ است، را طراحی کرد. به گفتهٔ بدیوکو، این پرچم مستقیماً از الهام گرفته است. این پرچم شامل ۹۶ مربع رنگی است که
نمایندهٔ ست که روی این دیوار چسبیده شده است: «هر رنگ روی پرچم صدای متفاوتی است؛ و هر صدای فردی مستحق جایگاه خود در هنگ کنگ است.» عدد ۹۶ نمایانگر سال ۱۹۹۶، سال پیش از است. تکنولوژی. فعالیت آنلاین. معترضین برای تبادل اطلاعات و ایده ها از اینترنت استفاده کردند. شهروندان از انجمن آنلاین محبوب برای ایجاد کشش در اعتراضات و دریافت ایده استفاده کردند. از بین این ایده ها می توان به اختلال در سرویس های ، گردهمایی های شبانه، سازماندهی «پیک نیک» (اصطلاحی است که برای اجتناب از نظارت دولت استفاده می شود) و ایجاد میمهای اعتراضی ای که به سالمندان هنگ کنگ کمک می کرد بهتر دلایل اعتراضات را درک کنند، اشاره کرد. میم های اینترنتی «» به عنوان سمبل آزادی و مقاومت بسیار مورد استفاده قرار گرفته و توجه رسانه های بین المللی را به خود جلب کرده است. معترضین با استفاده از تلگرام، یک ، برای برقراری ارتباط با یکدیگر، پنهان کردن هویت خود و تلاش برای جلوگیری از ردیابی توسط دولت چین و نیروی انتظامی هنگ کنگ استفاده کرده اند. سرورهای این برنامه در تاریخ ۱۲ ژوئن تحت حملات منع از سرویس قرار گرفتند. بنیانگذار برنامه، پاول دورف، منشأ این حمله را چی
ن دانست و اظهار داشت که «این حملات همزمان با اعتراضات در هنگ کنگ اتفاق افتاده است.» برخی افراد معترضان را به «داکسینگ» اعضای پلیس متهم کرده اند. «» عملی ست که در آن فردی اطلاعات شخصی فرد دیگری را بدون اجازه در فضای اینترنتی منتشر می کند. پلیس هنگ کنگ ادعا کرد که وب سایتی را پیدا کرده است که اطلاعات شخصی بیش از ۶۰۰ افسر را فاش کرده است. این وبسایت توست گروهی هکتیویست ناشناس اداره می شد. در اوایل ماه ژوئیه، پلیس هشت نفر را در ارتباط با ادعای «داکسینگ» بازداشت کرد. در اتفاقاتی جداگانه، پلیس فعالان را به دلیل درگیری در گروه های چت تلگرامی هدف قرار داد: در ماه ژوئن و ژوئیه، دو نفر به جرم توطئه و به اتهام ادارهٔ گروه های چت دستگیر شدند و گفته شد که تحقیقات ادامه خواهد یافت. با این حال، هیچ کس به جرمی متهم نشده است. بعد از اتفاق ۱۱ اوت، که گفته می شود چشم راست معترضی با گلولهٔ مشقی از بین رفت، شهروندان اینترنت کمپین #Eye4HK را آغاز کرده اند و مردم جهان را دعوت می کنند تا عکس خود را در حالی که چشم راست خود را پوشانده اند، بگیرند و آن را در رسانه های اجتماعی به اشتراک بگذارند تا حمایتشان را ز جنبش و معترضین ضد استرداد
نشان دهند. داده پراکنی از ایردراپ. در ماه ژوئن و ژوئیه، معترضین در هنگ کنگ از ویژگی دستگاه های اپل برای پخش اطلاعات ضد استرداد در فضای عمومی، مانند قطارهای ام آرتی استفاده کردند و به گیرندگان این امکان را دادند تا نگرانی های مربوط به قانون پیشنهادی را، با هدف افزایش آگاهی در بین ساکنین هنگ کنگ، بخوانند. در جریان اعتراضات در تسیم شا تسوی، یک منطقه بزرگ گردشگری، معترضین دوباره از ایردراپ برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات در مورد اعتراضات و نگرانی در مورد این لایحه با گردشگرانی از سرزمین اصلی چین استفاده کردند. برخی ازاین کیوآر کدهای به اشتراک گذاشته شده مانند «پول آزاد» از علی پی و وی چت به نظر می رسید، اما در واقع به اطلاعات - نوشته شده به زبان چینی ساده - در مورد جنبش دموکراتیک هدایت می شدند. از آنجا که ایردراپ ارتباط مستقیمی بین دستگاه های محلی ایجاد می کند، این فناوری تلاش های سانسور از سوی سرزمین اصلی چین را دور می زند. سانسورهایی که تلاش می کنند اطلاعات تحریف شده و محدودی را در مورد اعتراضات علیه لایحه استرداد به جهانیان ارائه دهد. پخش توری نقطه به نقطه. معترضین قبل از این هم از استفاده پیامک، ایمیل و وی چت
که توسط دولت نظارت می شود و به راحتی رصد می شوند، خودداری می کردند. با این احتمال که دولت ممکن است قانونی اضطراری از جمله اقداماتی برای قطع اتصال به اینترنت را تصویب کند، هنگ کنگ شاهد بالا رفتن استفاده از یک بستهٔ نرم افزاری به نام بوده است، که یک برنامهٔ است. اگرچه پروتکل بلوتوث ایمن نیست، و ابرداده را می توان توسط کسانی که با ابزار فنی آشنا هستند نشان داد، اما این برنامه امکان انتقال پیام ها را بدون اتصال به اینترنت فراهم می کند. این برنامه با ایجاد ارتباطات بلوتوث استاندارد میان کاربران و از طریق ایجاد شبکهٔ توری در کل شهر، کار می کند. پیام ها از طریق تلفن های دیگر کاربران Bridgefy تا رسیدن به هدف مورد نظر انتقال می یابند. پیام های مستقیم رمزگذاری می شوند، در حالی که پیام های منتشرشدهٔ عمومی رمزگذاری نمی شوند. حالت پخش اجازه می دهد تا پیام ها برای همه کاربران در محدوده فوری ارسال شود. ناشر برنامه اعلام کرد که بارگیری ماه اوت این برنامه بیش از چهل برابر افزایش یافته است، به طوری که در آخرین هفته ماه اوت بیش از شصت هزار بار نصب شده است که بیشتر از سمت کاربران ساکن هنگ کنگ بوده است. در ، از فایرچت برای ایجاد
شبکهٔ اد هاک تلفن های هوشمند استفاده می شد. سرمایه گذاری جمعی. علاوه بر راه اندازی کارزار سرمایه گذاری جمعی برای تبلیغات در روزنامه های اصلی بین المللی، ساکنان هنگ کنگ بودجه ای را برای حمایت از هزینه های حقوقی و هزینه های پزشکی بازداشت شدگان و معترضان زخمی جمع آوری کردند. به عنوان مثال، صندوق امداد بشردوستانه ۶۱۲ بیش از ۱۲ میلیون دلار هنگ کنگ در یک ماه جمع آوری کرد. سازمان دیگری که به معترضین کمک های مالی ارائه می داد، «» بود؛ هرچند که پلیس و اچ اس بی سی بیش از ۷۰ میلیون دلار هنگ کنگ (۹ میلیون دلار) بودجه برای اعتراضات در دسامبر سال ۲۰۱۹ را مصادره کردند و سه مرد و یک زن را که همگی مسئول عملیاتی این گروه بودند را به اتهام «مشکوک بودن به پول شویی» دستگیر کردند. تندیس طرفدار دموکراسی «بانوی آزادی هنگ کنگ» نیز به هدف خود برای جمع آوری ۲۰۰۰۰۰۰ دلار هنگ کنگ در مدت شش ساعت رسید. تبلیغات. کارزار تبلیغاتی. در ماه ژوئن و قبل از اجلاس سران گروه۲۰ که در ۲۸ و ۲۹ ژوئن در اوساکا برگزار می شد، معترضین برای افزایش آگاهی جهانی و ترغیب رهبران جهان برای مداخله در این لایحه، اقدام به سرمایه گذاری جمعی برای قرار دادن نامه های سرگش
ادهٔ خود به صورت تبلیغات تمام صفحه در روزنامه های اصلی بین المللی کردند. آنها از رهبران جهانی خواستند تا «با [آنها] متحد شوند» و «خواستار محافظت از آزادی و استقلال هنگ کنگ از دخالت های دولت چین» شدند. هدف جمع آوری ۳ میلیون دلار هنگ کنگ در کمتر از چهار ساعت بدست آمد و ۵٫۴۵ میلیون دلار هنگ کنگ در کمتر از شش ساعت جمع آوری شد. این نامهٔ سرگشاده در روزنامه های مشهور بین المللی از جمله "نیویورک تایمز، گاردین، ژاپن تایمز، گلوب اند میل، زوددویچه تسایتونگ، ، لو موند" و نسخهٔ آنلاین منتشر شد. تبلیغات برای هر گاهنامه به زبان محلی مخاطبان چاپ می شد و با اینکه طراحی و چیدمان گرافیکی متفاوت بود، بیشتر آنها شامل شعار و درخواست «در گروه۲۰ در کنار هنگ کنگ بایستید» در کنار نامهٔ سرگشاده بود. یک کمپین در ۱۱ اوت ۲۰۱۹ برای جمع آوری بودجه در جهت شروع کارزار تبلیغاتی دوم آغاز شد. این کارزار توانست ۱٫۹۷ میلیون دلار آمریکا در دو ساعت و با مشارکت بیش از ۲۲۵۰۰ نفر جمع آوری کند. از این درآمدها برای قرار دادن مجدد نامه های سرگشاده به عنوان آگهی های تمام صفحه در ۱۳ روزنامه اصلی بین المللی از جمله "گلوب اند میل، نیویورک تایمز، لوموند، ال م
وندو و " استفاده شد. این تبلیغات در ۱۷ اوت ۲۰۱۹ درروزنامه ها قرار گرفتند. کنفرانس مطبوعاتی شهروندان. گروهی از معترضین به امید «انتشار صداهای شنیده نشده» و نظرات شخصی خودشان برای عموم، کنفرانس مطبوعاتی شهروندان برگزار کردند. این کنفرانس پاسخی به جلسات مطبوعاتی روزانهٔ پلیس بود. به باور معترضان، پلیس در این جلسات «تحریف های مخرب» و «اخبار کذب» را گسترش می دهد و معترضان قصد داشتند از این کنفرانس های مطبوعاتی به عنوان «وزنه ای علیه قدرت انحصاری دولت در گفتمان سیاسی» استفاده کنند. در کنفرانس های مطبوعاتی، معترضین لباس مشکی می پوشیدند، از ماسک های صورت و کلاه ایمنی استفاده می کردند و بحث را در دو زبان کانتونی و انگلیسی و به همراهی یک مترجم زبان اشاره انجام می دادند. این کنفرانس های مطبوعاتی با استفاده از تلگرام و هماهنگ می شدند و سخنرانان تأکید می کردند که آنها رهبران جنبش نیستند بلکه امیدوارند صدایی برای متوسط معترضان باشند. "" توضیح داد که چنین تاکتیکی، «خط مقدم» نبرد در جبههٔ روابط عمومی با دولت است. به گفتهٔ بروس لوی از ، «کنفرانس مطبوعاتی شهروندان دل ها و ذهن ها را ازآن خود کرده است. از همه مهم تر، این کنفرانس
نمایندهٔ چیزی ست که قدرت فاقد آن است - اصالت و اخلاص. اینجا مردم از سخنرانی های تکراری و پاسخ های از پیش تعیین شده، خسته شده اند.»
۷۵۰۰ () یک فیلم ویدئویی اکشن و دلهره آور به کارگردانی و نویسندگی پاتریک ولراث محصول سال ۲۰۱۹ با بازی جوزف گوردون لویت است. داستان. فیلم هفت هزار و پانصد دربارهٔ خلبانی به نام مایکل لوتزمن است که به همراه کمک خلبانش توبیاس الیس سوار بر هواپیما می شوند اما هنگام پرواز تروریست ها به کابین خلبان حمله می کنند و هواپیما را می ربایند و… تولید. فیلم برداری اصلی در نوامبر ۲۰۱۷ در کلن و وین انجام شد.
بحران قانون اساسی پرو هنگامی آغاز شد که مارتین ویسکارا رئیس جمهور این کشور کنگره پرو را در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۹ منحل کرد. در پی این تحول کنگره واکنش نشان داد و با حرکتی که تاحد زیادی مخالفت کنگره را نشان می داد رئیس جمهوری ویسکارا را به حالت تعلیق درآورد و معاون رئیس جمهور مرسدس آرائوز را به عنوان رئیس جمهور موقت منصوب کرد. متعاقب آن در اول اکتبر آرائوز استعفای خود را اعلام نمود و ویسکارا طی حکمی برگزاری انتخابات قانونگذاری در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۰ را اعلام کرد.
زنهان، نام کوهی در کوهستان پرآو در استان کرمانشاه است. این کوه که ۲۸۵۵ متر از سطح دریا ارتفاع دارد، از نظر جغرافیایی در شمال غربی کوه بیستون قرار دارد. روستای نجوبران در کوهپایهٔ این کوه واقع شده است. این کوه در شمال غرب به دشت سیروله، از جنوب به میدان بیستون، از شرق به دشت چمچمال و از غرب به قلل سه کل منتهی می شود. قله زنهان از سه طرف در حصر دیواره های بلند و کاملا فنی است و تنها راه صعود آن از طریق خط الرأس صورت می پذیرد. و همین را دلیل نامگذاری آن می دانند، زنهان به معنای زندان.
چاهک، روستایی از توابع بخش نوک آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسکل آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۲۷ خانوار) بوده است.