Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسلمانان عرب و بربر داشت. همچنین وی با مسیحیان اندلس با انصاف رفتار می کرد و از استعدادهای نظامی بسیاری برخوردار بود. در نتیجه برای فرماندهان و گروه های اندلسی در رسیدن به ثبات داخلی و گسترش درخارج، تبدیل به یک الگو شد. غافقی پس از استواری سرزمین های تحت سلطه خویش، به خارج چشم دوخت. اولین هدف وی پیروزی بر اودوی بزرگ دوک آکیتن بود که طبق نگرش وی مانع بزرگی در برابر سرزمین فرانک، به ویژه پس از هم پیمانی شارل مارتل، کاخ سالار فرانک ها، ایجاد کرده بود. وی در جنگی در کنار رودخانه دردونی با دوک اودو درگیر شد و او را شکست داد و در نهایت دوک اودو به دربار فرانک پناهنده شد و در جنگ با مسلمانان با شارل همکاری نمود. در نتیجه این جنگ، مسلمانان در آخرین لشکرکشی خود به اروپا، در اکیتن پراکنده شده و تا شهر تور پیش رفتند. شارل که گمان می برد مسلمانان به مرزهای آن سرزمین وارد می شوند، برای دفاع از قاره اروپا در مقابل مسلمانان، اعلام آمادگی کرد. در آن زمان عبدالرحمن الغافقی از کمبود نیرو و تدارکات و درگیرهای که ناشی از تعصبات اندلسی بود رنج می برد. اما فرانک ها برعکس آنان از هر جهت برای جنگ آمادگی کامل داشتند. شارل راهبرد نظا
می مبنی بر اینکه نیروهای دشمن را فرسوده کند و آنان را به غنایم مشغول کند و نیروهای خود را از دید آنان مخفی نگه دارد، پیشه کرد. در رمضان ۱۱۴/اکتبر ۷۳۲ جنگی میان آنان در دشتهای پواتیه و تور معروف به جنگ تور درگرفت که در نتیجه شارل پیروز میدان شد؛ و غافقی در اثر اصابت تیری به گردنش کشته شد؛ و در نهایت مسلمانان مجبور شدند که به پایگاهشان در باتمانیا بازگردند. این واقعه در منابع عربی جنگ بلاط شهداء نامیده شده است، زیرا بسیاری از مسلمانان در این جنگ به کشته شدند و نیز منسوب به راه قدیمی روم که این جنگ در کنار آن واقع شد. جنگ تور از جمله جنگ های سرنوشت ساز روزگار خویش محسوب می شود زیرا مانع گسترش اسلام به اروپا شد و ترس اروپاییان ریخته شد و شارل شایسته لقب پتک شد و پاپ گریگوری سوم وی را شارل مارتل نامید و به این نام معروف شد. پس از این واقعه مسلمانان به تصرف دوباره اروپا فکر نکردند زیرا خسارت های فراوانی بر آنان وارد شده بود و تنها توانستند به شمال فرانسه حمله کنند و به اندلس بازگردند. مرگ و جانشینی. طبق وصیت نامهٔ عبدالملک، ولید بن یزید ولیعهد بود. هشام تصمیم داشت که فرزندش مسلمه را جانشین خود کند اما در این کار مو
فق نشد. دوران هشام به پایان رسید و ولیعهد در یکی از مناطق دور اردن به نام ازرق زندگی می کرد. هشام در روز چهارشنبه از ربیع الثانی ۱۲۵/فوریه ۷۴۳ درگذشت. مدت خلافت وی نوزده سال و شش ماه و چند روز بود. خصوصیات اخلاقی. بنابر نظر طقوش در کتاب "دولت ایوبیان"، هشام بر آینده نگری، باهوشی، عقل و تدبیر، دانایی در کارها، تلاش برای رفع نیازهای مردم و حسن سیاست مشهور بود؛ و از این رو وی یکی از خلفای نیک بنی امیه بشمار می رفت. وی از طریق های مختلف شرعی پول جمع آوری می کرد و تنها این پولها را در کارهای شرعی مصرف می نمود بدون اینکه در هزینه کردن، اسراف یا خساستی از خود نشان دهد. علاوه بر اینها وی علاقه وافری به دقت در حساب های بیت المال و دادن حق به صاحبان حق داشت. همچنین وی بر شیوهٔ کارهای حکمرانان و استانداران نظارت کلی داشت و از خون و خونریزی بیزار بود. اما او شیفتهٔ سپاهیان خویش بود و به صورت مستقیم در تهیه تسلیحات در دمشق نظارت می کرد. اصلاحات. از جمله اصلاحات وی کندن قنات برای آبیاری و حفر چاه در مسیر راه های حج بود و در زمان او صنعت پارچه ابریشمی و مخملی پیشرفت قابل ملاحظه ایی را به خود دید. وی توجه خاصی به عمران اراضی
و تقویت مرزها داشت و قنات ها و برکه های بسیاری را در راه مکه کند. در زمان وی صنعت حریر بافی و قطیفه روی کار آمد. با توجه به اینکه وی علاقه وافری به اسب و اسب سواری داشت، توانست نخستین مسابقه اسب روانی را ترتیب دهد. همچنین به تجهیزات نظامی توجه خاصی داشت. سیاست خارجی. سیاست خارجی بخشی از مشغله های اصلی او بود. هنگامی که سپاهیان را به جنگ می فرستاد، اطراف شهرها را سنگربندی می کرد. وی حتی در دورترین نقاط هم مشغول طرحهای نظامی بود. طبق گفتهٔ طقوش در کتاب دولت ایوبیان، هشام یکی از حکمرانان نابغه زمان خویش به حساب می آید و در کارهای شبانه روزی توانا بود. حاکمی صادق و موفق در کار خویش بود.
ولدیا (به لاتین: Weldiya) یک شهر در اتیوپی است که در منطقه امهارا واقع شده است. ولدیا ۱۸۰٫۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
بورایو (به لاتین: Burayu) یک شهرک در اتیوپی است که در منطقه اورومیا واقع شده است. بورایو ۴۸٬۸۷۶ نفر جمعیت دارد.
نگله آرسی (به لاتین: Negele Arsi) یک شهرک در اتیوپی است که در منطقه اورومیا واقع شده است. نگله آرسی ۴۲٬۰۵۴ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
نَوید بِهبودی (زادهٔ ۲۷ شهریور ۱۳۷۵ – درگذشتهٔ ۲۶ آبان ۱۳۹۸ در شهر قدس (قلعه حسن خان) تهران) یکی از کشته شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود. زندگی. نوید بهبودی مهویزانی، ۲۷ شهریور سال ۱۳۷۵ متولد شد. فرزند اول خانواده و از برادرش ۱۰ سال بزرگ تر بود. او در مدرسهٔ تیزهوشان تحصیلات خود را سپری کرده بود و در رشتهٔ مهندسی مکانیک (ماشین آلات) با رتبهٔ ۷۰ در دانشگاه دولتی پذیرفته شده بود. نوید بهبودی همچنین به عنوان مدل حرفه ای لباس های مردانه شناخته شده بود و در اواخر زندگی، در نمایشگاه بین المللی اصفهان در غرفه کتاب فعالیت می کرد. کشته شدن. نوید بهبودی صبح روز شنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۸ به منظور شرکت در مراسم عروسی دوستش و دیدار با خانواده، از محل کارش در اصفهان به شهر قدس بازگشته بود. او که قصد داشت روز دوشنبه ۲۷ آبان مجدداً به اصفهان برگردد، بعد از ظهر روز یک شنبه ۲۶ آبان به مغازهٔ یکی از دوستانش واقع در سرقنات شهر قدس می رود که با شلیک نیروهای لباس شخصی به سوی مردم از بالای پشت بام یک ساختمان مواجه می شود و در نهایت در خیابان «عمارت» حوالی «میدان آزادی (سرقنات)» هدف گلوله قرار می گیرد. ساعت ۸ شب خبر کشته شدن او را به یکی
از دوستانش می دهند. پیکر او ابتدا به بیمارستان سجاد و سپس به کهریزک منتقل شده بود. یک منبع آگاه و نزدیک به خانوادهٔ نوید بهبودی در گفتگو با رادیو زمانه عنوان نموده است که خانواده برای تحویل پیکر نوید بهبودی به پزشک قانونی کهریزک مراجعه کردند. این منبع آگاه می افزاید: «از خانواده تعهد گرفتند که نوید یا باید در مهویزان (روستای پدری اش) به خاک سپرده شود یا آن ها خودشان او را دفن خواهند کرد. جنازهٔ نوید در پزشک قانونی کهریزک بود و همه جای بدنش را شکافته بودند.» همچنین نیروهای امنیتی از پدر نوید بهبودی تعهد گرفتند که نباید به هیچ وجه دربارهٔ مرگ نوید شکایت کند، درغیر این صورت جنازه به آن ها تحویل داده نخواهد شد. روز سه شنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۸ خانوادهٔ بهبودی که اجازهٔ دفن فرزندشان را در شهر قدس نداشتند، پیکر نوید را با مشایعت مأموران و تحت تدابیر امنیتی به روستای مهویزان در نزدیکی شهر «گوراب زرمیخ» واقع در شمال غربی استان گیلان منتقل نمودند. پیکر نوید بهبودی روز چهارشنبه ۲۹ آبان سال ۱۳۹۸ در قبرستان روستای مهویزان در حوالی شهر گوراب زرمیخ از توابع شهرستان صومعه سرا گیلان به خاک سپرده شد.
نیوزیلند یک کشور جزیره ای است که در جنوب غربی اقیانوس آرام و در نزدیکی مرکز نیم کره آب واقع شده است. این کشور از تعداد زیادی جزیره تشکیل شده است که تعداد آن ها حدود ۶۰۰ جزیره تخمین زده می شود و عمدتاً بقایای توده ای از زمین بزرگتر هستند که در حال حاضر به زیر دریا فرورفته است. دو جزیره اصلی از نظر اندازه جزیره شمالی و جزیره جنوبی هستند که توسط تنگه کوک از هم جدا شده اند. سومین جزیره بزرگ جزیره استوارت است که در فاصله ۳۰ کیلومتری از نوک جزیره جنوبی در کنار تنگه فووو قرار دارد. سه جزیره بزرگ این کشور ۱٫۵۰۰ کیلومتر بین عرض های جغرافیایی ۳۴ تا ۴۷ جنوبی امتداد دارند. نیوزیلند با مساحت ۲۶۷٬۷۱۰ کیلومتر مربع ششمین کشور جزیره ای بزرگ جهان است. اراضی نیوزیلند از آب دره های دریایی جنوب غربی تا سواحل شنی شمال غربی تنوع زیادی دارد. جزیره جنوبی تحت سلطه کوه های آلپ جنوبی است در حالی که یک فلات آتشفشانی بخش اعظم ناحیه مرکزی جزیره شمالی را در بر می گیرد. دمای هوا به ندرت از ۰ درجه سانتی گراد پایین می آید یا از ۳۰ درجه سانتی گراد بالاتر می رود و وضعیت هوایی در ساحل غربی جزیره جنوبی سرد و مرطوب. در فاصله کمی از آن، در آن سوی کو
ه ها، هوا خشک و قاره ای است. اقلیم نواحی شمالی جزیره شمالی نیمه گرمسیری است. حدود دو سوم زمین های نیوزیلند از نظر اقتصادی مفید و مابقی آن کوهستانی است. اکثریت قریب به اتفاق جمعیت نیوزیلند در دو جزیره بزرگ اصلی شمالی و جنوبی زندگی می کنند. بزرگترین منطقه شهری آکلند، در شمال جزیره شمالی است. این کشور در حدود ۲۰۰۰ کیلومتر در جنوب شرق استرالیا در آن سوی دریای تاسمان واقع شده است ، نزدیکترین همسایگان نیوزیلند از سوی شمال عبارتند از کالدونیای جدید، تونگا و فیجی. نیوزیلند جنوبی ترین کشور اقیانوسیه است. نزدیکی نسبی نیوزلند به قطب جنوب، این جزیره جنوبی را به عنوان دروازه ای برای سفرهای علمی به قاره جنوبگان تبدیل کرده است. جغرافیای طبیعی. نیوزیلند در اقیانوس آرام جنوبی در مدار ۴۱ درجه جنوبی و ۱۷۴ درجه شرقی، واقع شده است. این کشور طولانی و باریک است و ۱٫۶۰۰ کیلومتر در امتداد محور شمال-شمال شرق خود با حداکثر عرض ۴۰۰ کیلومتر امتداد دارد. مساحت آن ۲۶۷٬۷۱۰ کیلومتر مربع است که آن را به ششمین کشور جزیره ای بزرگ تبدیل می کند. حدود ۶۰۰ جزیره نیوزیلند به این کشور ۱۵٫۱۳۴ کیلومتر خط ساحلی و منابع دریایی گسترده بخشیده اند. نیوزیلند
نهمین منطقه بزرگ ویژه اقتصادی در جهان را داراست، با مساحت ۴٬۰۸۳٬۷۴۴ کیلومتر مربع که بیش از ۱۵ برابر مساحت خود کشور است. جزیره جنوبی بزرگترین توده سرزمین نیوزیلند و دوازدهمین جزیره بزرگ جهان است. این جزیره در امتداد طول خود توسط کوه های آلپ جنوبی تقسیم شده است. در سمت شرقی این جزیره دشت های کانتربری واقع شده در حالی که ساحل غربی به داشتن سواحل خشن، بارندگی زیاد، تراکم بسیار زیاد بوته های بومی و یخچال های طبیعی مشهور است. جزیره شمالی دومین جزیره بزرگ و چهاردهمین جزیره بزرگ جهان است. این جزیره با تنگه کوک از جزیره جنوبی جدا شده و کمترین فاصله این دو با هم ۲۳ کیلومتر است. جزیره شمالی نسبت به جزیره جنوبی کوهستان کمتری دارد، اگرچه یک زنجیره از رشته کوه های باریک کمربندی در سمت شمال به شرق در آن تشکیل می دهد که تا ۱۷۰۰ متر ارتفاع می گیرد. بخش اعظم جنگل بازمانده در کشور در این کمربند و سایر مناطق کوهستانی و تپه ماهورها قرار دارد. جزیره شمالی دارای قله های آتشفشانی زیادی است و بزرگترین دریاچه نیوزلند (دریاچه تاپو) را هم در خود جای داده. علاوه بر جزایر شمالی و جنوبی، پنج جزیره بزرگ مسکونی نیوزیلند عبارتند از جزیره است
وارت (در ۳۰ کیلومتری جنوب جزیره جنوبی)، جزیره چتم (حدود ۸۰۰ کیلومتری شرق جزیره جنوبی)، جزیره گریت بریر (در خلیج هوراکی)، جزیره دورویل (در آبراهه مارلبورو) و جزیره وایهیکی (حدود ۲۲ کیلومتری مرکز اوکلند). جغرافیای انسانی. جزیره جنوبی کمی کمتر از یک چهارم جمعیت کشور را شامل می شود. بیش از سه چهارم جمعیت نیوزلند در جزیره شمالی زندگی می کنند و یک سوم از کل جمعیت ساکن منطقه آوکلند است. اوکلند که ۴۶ درصد از کل رشد جمعیت نیوزیلند را به خود اختصاص داده همچنین سریع ترین منطقه در حال رشد است. اکثر مردم بومی مائوری (۸۷ درصدشان) در جزیره شمالی زندگی می کنند. اندکی کمتر از یک چهارم (۲۴ درصد) مائوری ها در آوکلند زندگی می کنند. نیوزیلند کشوری است عمدتاً شهرنشین که ۸۷٫۲ درصد از مردم آن در یک منطقه شهری زندگی می کنند. حدود ۷۳٫۷ درصد از جمعیت در ۱۷ منطقه اصلی شهری (جمعیت ۳۰٬۰۰۰ نفر یا بیشتر) زندگی می کنند و ۵۴٫۴ درصد در چهار شهر بزرگ آوکلند، کرایست چرچ، ولینگتون و هامیلتون ساکنند. تراکم جمعیت نیوزلند در حدود ۱۸ نفر در هر کیلومتر مربع و از پایین ترین ها در جهان است. رایج ترین زبان در کشور، انگلیسی (۸۹٫۸ درصد) است که در نیوزیلند
گویش ها و لهجه های گوناگونی دارد. زبان مائوری که ۳٫۵ درصد از مردم کشور به آن سخن می گویند در نورثلند، گیزبرن و خلیج پلنتی که جمعیت زیادی از مائوری ها دارد صحبت می شود. زبان مائوری گویش های متعددی دارد که برجسته ترین تقسیم میان آن ها بین قبایل شمالی و جنوبی است. طیف گسترده ای از زبان های دیگر تقریباً ۶ درصد باقی مانده از زبان های رایج در نیوزیلند را تشکیل می دهند. زبان های ساموآیی، هندی، فرانسوی و گویش های گوناگون چینی رایج ترین آن هاست. زبان های اقلیت های خارجی در شهرهای اصلی، به ویژه در آوکلند که گروه های مهاجرتی اخیر در آن ساکن شده اند متمرکزند. آب وهوا. مهم ترین عواملی که بر آب و هوای نیوزیلند تأثیر می گذارند عبارتند از عرض جغرافیایی معتدله؛ وزش بادهای غالب از غرب؛ محیط اقیانوسی؛ و کوه ها، به ویژه کوه های آلپ جنوبی. آب و هوا عمدتاً معتدل است با متوسط دمای ۸ درجه سانتی گراد در جزیره جنوبی تا ۱۶ درجه سانتی گراد در جزیره شمالی. ژانویه و فوریه گرم ترین ماه هال سال و ژوئیه سردترین ماه سال است. در نیوزیلند، جدا از اوتاگوی مرکزی، دامنه تفاوت های منطقه ای دما چندان بزرگ نیست، اما هوا می تواند به سرعت و به طور غیرم
نتظره تغییر کند. در نورثلند شرایط نیمه گرمسیری تجربه شده است. اکثر مناطق پست و مسکونی کشور بین ۶۰۰ تا ۱۶۰۰ میلی متر بارندگی دارند که بیشترین میزان بارندگی در سواحل غربی جزیره جنوبی و کمترین آن در ساحل شرقی جزیره جنوبی و حوضه های داخلی، عمدتاً در دشت های کانتربری و حوضه مرکزی اوتاگوی مرکزی (حدود ۳۵۰ میلی متر) است. کرایست چرچ خشک ترین شهر نیوزیلند است و حدود ۶۴۰ میلی متر بارش دارد، در حالی که همیلتون مرطوب ترین است و بیش از دو برابر آن، یعنی ۱۱۳۲ میلی متر باران دریافت می کند. بارش در اوکلند کمی کمتر از این عدد است. مرطوب ترین منطقه کشور ناحیه ناهموار فیوردلند، در جنوب غربی جزیره جنوبی است که بین ۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰ میلی متر باران دارد. در دره های جداافتاده این ناحیه بارش به ۱۵۰۰۰ میلی متر می رسد که از پرباران ترین محل ها در جهان به شمار می آیند. شاخص فرابنفش می تواند در گرم ترین روزهای سال در شمال جزیره شمالی بسیار بالا و شدید باشد. این تا حدودی به دلیل آلودگی نسبتاً کم هوا در کشور در مقایسه با بسیاری از کشورهای دیگر و ساعات آفتاب زیاد است. نیوزیلند ساعات آفتابی بسیار زیادی دارد که بیشتر مناطق آن سالانه بیش از ۲۰۰۰ سا
عت آفتاب دریافت می کنند. آفتابی ترین مناطق نلسون/مارلبورو و خلیج پلنتی (خلیج فراوانی) با ۲۴۰۰ ساعت آفتاب در سال هستند. زمین شناسی. نیوزیلند بخشی از زیلندیا است، یک ریزقاره تقریباً نصف استرالیا که پس از جدا شدن از ابرقاره گوندوانا، به تدریج به زیر آب فرورفت. زیلندیا تا مسافت قابل توجهی در شرق به اقیانوس آرام و در جنوب به سمت قطب جنوب امتداد دارد. همچنین در شمال غربی به سمت استرالیا امتداد می یابد. این قاره غرق شده دارای ارتفاعات توپوگرافی است که گاهی جزایری را تشکیل می دهند. برخی از این جزایر مانند جزایر اصلی (شمالی و جنوبی)، جزیره استوارت، کالدونیای جدید و جزایر چتم، مسکونی هستند. سایر جزایر کوچکتر پناهگاه های زیست محیطی با دسترسی کنترل شده دقیق هستند. توده خشکی نیوزیلند به دلیل ترافشارش زمین ساختی بین صفحات هند-استرالیا و اقیانوس آرام (این دو صفحه در حال ساییده شدن به یکدیگر هستند و یکی بر روی دیگری می لغزد) بالا آمده است. این عامل زمین لرزه های متعدد نیوزیلند است. در شرق جزیره شمالی، صفحه اقیانوس آرام به زیر صفحه هند-استرالیا فرومی رود. در نتیجه، جزیره شمالی نیوزیلند آتشفشان های پشت قوسی گسترده ای دارد. آتش
فشان های بزرگ زیادی با فوران های نسبتاً مکرر وجود دارند. همچنین چندین کاسه آتشفشانی بسیار بزرگ وجود دارد که آشکارترین آنها دریاچه تاپو را تشکیل می دهد. تاپو سابقه فوران های فوق العاده قدرتمندی را دارد، با فوران اُروآنوئی تقریباً ۲۶۵۰۰ سال پیش که ۱۱۷۰ کیلومتر مکعب مواد را به بیرون پرتاب کرد و باعث فروپاشی چند صد کیلومتر مربع به سمت پایین برای تشکیل دریاچه شد. جدیدترین فوران در حدود سال ۱۸۰ پس از میلاد رخ داد و حداقل ۱۰۰ کیلومتر مکعب مواد را به بیرون پرتاب کرد، و با آسمان های قرمز دیده شده در آن زمان در امپراتوری روم و دودمان هان مرتبط است. انرژی زمین گرمایی مرتبط با این منطقه آتشفشانی در نیروگاه های زمین گرمایی متعددی استفاده می شود. برخی از مکان های آتشفشانی نیز مقاصد گردشگری معروفی هستند، مانند آبفشان های روتوروا. در جزیره جنوبی نیوزیلند، جهت فرورانش برعکس می شود و صفحه هند-استرالیا به زیر صفحه اقیانوس آرام می لغزد. این تغییر جهت در بالای جزیره جنوبی رخ می دهد و باعث بالا آمدن زمین و ایجاد گسل های فعال زیادی می شود. زمین لرزه های بزرگ در این منطقه بسیار شایع هستند. قوی ترین زمین لرزه در تاریخ اخیر، زمین لرزه
وایرراپا با بزرگی ۸٫۳ ریشتر در سال ۱۸۵۵ رخ داد که باعث بالا آمدن بیش از ۶ متر زمین در برخی نقاط و ایجاد سونامی محلی شد. خوشبختانه به دلیل کم جمعیت بودن منطقه، تلفات جانی کمی به همراه داشت. در سال ۲۰۱۳، زمین لرزه سدون با بزرگی ۶٫۵ ریشتر این منطقه را لرزاند، اما خسارت کمی به بار آورد و هیچ مصدومی نداشت. شهر ولینگتون، پایتخت نیوزیلند، در مرکز این منطقه قرار دارد. فرورانش صفحه هند-استرالیا باعث بالا آمدن سریع زمین در مرکز جزیره جنوبی (حدود ۱۰ میلی متر در سال) می شود. این بالا آمدن، کوه های آلپ جنوبی را تشکیل می دهد که تقریباً جزیره را به دو قسمت تقسیم می کنند: یک نوار باریک و مرطوب در غرب و دشت های وسیع و خشک در شرق. بارندگی ناشی از این کوه ها، تولید برق آبی در بیشتر نقاط نیوزیلند را امکان پذیر می کند. بخش قابل توجهی از حرکت بین دو صفحه توسط لغزش جانبی صفحه هند-استرالیا به سمت شمال نسبت به صفحه اقیانوس آرام ایجاد می شود. مرز این صفحات، گسل آلپ با طول تقریباً ۸۰۰ کیلومتر را تشکیل می دهد. تخمین زده می شود که این گسل هر ۳۳۰ سال یک بار می شکند و آخرین بار در سال ۱۷۱۷ در امتداد ۴۰۰ کیلومتر از طول آن شکسته است. این گس
ل مستقیماً از زیر بسیاری از سکونتگاه های ساحل غربی جزیره جنوبی می گذرد و لرزش ناشی از شکستگی آن احتمالاً بر بسیاری از شهرها و روستاهای سراسر کشور تأثیر می گذارد. بالاآمدگی سریع و میزان بالای فرسایش در کوه های آلپ جنوبی، ترکیب شده و منجر به نمایان شدن سنگ های شیست سبز با درجه بالا به آمفیبولیت، از جمله سنگ قیمتی پونامو، شده است. زمین شناسان با بازدید از ساحل غربی می توانند به راحتی به سنگ های دگرگونی با درجه بالا و میلونیت های مرتبط با گسل آلپ دسترسی پیدا کنند و در مکان های خاصی می توانند در رد گسل یک مرز فعال صفحات بایستند. جزیره جنوبی همچنین دارای دو میدان طلای اصلی در اوتاگو و ساحل غربی است. در جنوب نیوزیلند، صفحه هند-استرالیا به زیر صفحه اقیانوس آرام فرومی رود و این منجر به آتشفشان خیزی حوضه پشت کمانی می شود. جوان ترین آتشفشان خیزی (از نظر زمین شناسی) در جزیره جنوبی در این منطقه رخ داده است و جزایر سولاندر را تشکیل داده است (کمتر از ۲ میلیون سال قدمت). این منطقه تحت سلطه فیوردلند ناهموار و نسبتاً دست نخورده است، منطقه ای از دره های پرآب و تراشیده شده توسط یخچال های طبیعی با سکونتگاه های انسانی کم. کوه ها،
آتشفشان ها و یخچال ها. جزیره جنوبی بسیار کوهستانی تر از جزیره شمالی است، اما فعالیت های آتشفشانی کمتری را نشان می دهد. ۱۸ قله با ارتفاع بیش از ۳۰۰۰ متر در آلپ جنوبی وجود دارد که به طول ۵۰۰ کیلومتر در جزیره جنوبی امتداد دارند. نزدیک ترین کوه هایی که از نظر ارتفاع از آن فراتر می روند در استرالیا یافت نمی شوند، بلکه در گینه نو و قطب جنوب هستند. آلپ جنوبی علاوه بر قله های مرتفع، شامل یخچال های طبیعی عظیمی مانند یخچال طبیعی فرانتس یوزف و یخچال طبیعی فاکس نیز می شود. مرتفع ترین کوه این کشور کوه کوک است. ارتفاع آن از سال ۲۰۱۴ به دلیل رانش زمین و فرسایش بعدی به ۳۷۲۴ متر (کاهش از ۳۷۶۴ متر قبل از دسامبر ۱۹۹۱) کاهش یافته است. دومین قله بلند کوه تاسمان با ارتفاع ۳۴۹۷ متر است. فلات آتشفشانی جزیره شمالی، بخش عمده ای از مرکز این جزیره را با آتشفشان ها، فلات های آتشفشانی و دریاچه های دهانه آتشفشانی می پوشاند. سه آتشفشان بلند این منطقه عبارتند از: کوه روپهو (۲۷۹۷ متر)، کوه تاراناکی (۲۵۱۸ متر) و کوه کوه نائاراهو (۲۲۸۷ متر). فوران های بزرگ روپهو به طور تاریخی تقریباً هر ۵۰ سال یکبار، در سال های ۱۸۹۵، ۱۹۴۵ و ۱۹۹۵–۱۹۹۶ رخ داده ان
د. فوران کوه تاراورا در سال ۱۸۸۶ که در نزدیکی روتوروا واقع شده است، بزرگ ترین و مرگبارترین فوران نیوزیلند در ۲۰۰ سال گذشته بوده و بیش از ۱۰۰ نفر را کشته است. زنجیره کوهستانی دیگری از ولینگتون تا دماغه شرقی در جزیره شمالی کشیده شده است. این رشته کوه ها شامل تاراروا و کایماناوا می شوند. دامنه های پایین تر کوه ها پوشیده از جنگل های بومی است. در ارتفاعات بالاتر، بوته ها و سپس چمنزارهای علفی دیده می شوند. توندرای کوهستانی شامل گیاهان بالشتکی و گیاهان علفی است؛ بسیاری از این گیاهان گل های سفید و زرد دارند. غارها. شبکه های غاری نیوزیلند سه منشأ اصلی دارند: هوازدگی شیمیایی سنگ آهک توسط آب (کارست)، غارهای گدازه ای و فرسایش توسط امواج (غارهای دریایی). بنابراین، توزیع سنگ آهک، سنگ مرمر (سنگ آهک دگرگون شده) و آتشفشان ها، محل غارها را در داخل نیوزیلند تعیین می کند. مناطق اصلی توپوگرافی کارست، منطقه وایتومو و تپه تاکاکا در منطقه تایمان هستند. سایر مکان های قابل توجه در ساحل غربی، خلیج هاوکی و فیوردلند هستند. غارهای گدازه ای (دالان های گدازه) معمولاً در جریان های گدازه تشکیل می شوند که گران روی کمتری دارند و به طور معمول از
بازالت تشکیل می شوند. هنگامی که فورانی رخ می دهد، لایه بیرونی جریان گدازه سخت می شود، در حالی که قسمت داخلی مایع باقی می ماند. گدازه مایع به بیرون جریان می یابد زیرا توسط پوسته سخت شده در بالا عایق شده است. این غارها در مناطقی یافت می شوند که آتشفشان های بازالتی نسبتاً جدیدی در نیوزیلند وجود دارد، مانند میدان آتشفشانی اوکلند، به ویژه در رانگیتوتو، کوه ایدن و ماتوکوتورورو. توزیع غارهای دریایی پراکنده تر است و محل و جهت گیری آنها توسط ضعف در سنگ زیرین کنترل می شود. از آنجایی که شبکه های غاری هزاران سال طول می کشد تا توسعه یابند، اکنون می توانند از آبی که آنها را تشکیل داده است، چه از طریق تغییر در سطح دریا یا جریان آب های زیرزمینی، جدا شوند. اگر با رشد یک غار، در جایی دیگر به سطح زمین برسد، به یک طاق طبیعی تبدیل می شود، مانند طاق های حوضه اوپارارا در نزدیکی کارامئا. رودخانه ها و دریاچه ها. نسبت مساحت نیوزیلند (به استثنای مصب ها) که توسط رودخانه ها، دریاچه ها و برکه ها پوشیده شده است، بر اساس ارقام پایگاه داده پوشش زمین نیوزیلند، ۱٫۶٪ است. اگر آب های آزاد مصب، جنگل های حرا و پوشش گیاهی نمکی علفی را در نظر بگیری
م، این رقم ۲٫۲٪ می شود. مناطق کوهستانی جزیره شمالی توسط رودخانه های زیادی بریده شده اند که بسیاری از آن ها خروشان و غیرقابل کشتیرانی هستند. شرق جزیره جنوبی با رودخانه های شریانی پهن مانند وایراو، وایماکاریری و رانگیتاتا مشخص می شود. این رودخانه ها که از یخچال های طبیعی سرچشمه می گیرند، در دشت های شنی به چندین شاخه تقسیم می شوند. طول کل رودخانه های کشور بیش از ۱۸۰۰۰۰ کیلومتر (۱۱۰۰۰۰ مایل) است. رودخانه وایکاتو که از جزیره شمالی می گذرد، با طول ۴۲۵ کیلومتر (۲۶۴ مایل) طولانی ترین رودخانه است. رودخانه های نیوزیلند دارای صدها آبشار هستند. پربازدیدترین مجموعه آبشارها، آبشار هوکا است که دریاچه تاپو را تخلیه می کند. دریاچه تاپو که در نزدیکی مرکز جزیره شمالی قرار دارد، بزرگ ترین دریاچه از نظر مساحت سطحی در کشور است. این دریاچه در یک کاسه آتشفشانی ایجاد شده توسط فوران اُروآنوئی قرار دارد که بزرگ ترین فوران در جهان در ۷۰۰۰۰ سال گذشته است. ۳۸۲۰ دریاچه با مساحت سطحی بزرگتر از یک هکتار وجود دارد. بسیاری از دریاچه ها به عنوان مخازن برای پروژه های برق آبی استفاده شده اند. تالاب های ساحلی. تالاب ها بیشترین تمرکز حیات وحش را در
بین هر زیستگاه دیگری پشتیبانی می کنند. نیوزیلند دارای شش سایت به مساحت تقریباً ۵۵۱ کیلومتر مربع (۲۱۳ مایل مربع) است که در فهرست تالاب های با اهمیت بین المللی (سایت های رامسر) گنجانده شده اند، از جمله تالاب وانگامارینو. یک تجزیه و تحلیل سنجش از دور جهانی اخیر نشان داد که ۱۱۹۱ کیلومتر مربع (۴۶۰ مایل مربع) پهنه گلی در نیوزیلند وجود دارد که آن را به ۲۹مین کشور از نظر مساحت پهنه گلی تبدیل می کند. جغرافیای کشاورزی. تنها بخش کوچکی از زمین های نیوزیلند برای کشاورزی مناسب است. این کشور به عنوان بزرگ ترین صادرکننده گوسفند در جهان، بیشتر بر دامداری، به ویژه تولید لبنیات و گوشت گاو و گوسفند، تمرکز دارد. علاوه بر این، ماهیگیری و باغداری (به ویژه کیوی، هلو و شلیل) نیز از فعالیت های مهم کشاورزی در این کشور هستند. فاصله نیوزیلند از بازارهای جهانی و تنوع آب و هوایی، ارتفاع و کیفیت خاک در مناطق مختلف، بر جغرافیای کشاورزی این کشور تأثیر گذاشته است. از سال ۲۰۰۷، حدود ۵۵ درصد از زمین های نیوزیلند به کشاورزی اختصاص داشته است. بیشتر این زمین ها به دامداری اختصاص دارد. با این حال، مساحت زمین های کشاورزی از سال ۲۰۰۲ کاهش یافته است.
موقعیت دورافتاده نیوزیلند باعث شده تا آفات کمتری به محصولات کشاورزی این کشور آسیب بزنند، اما در عین حال، این کشور در برابر بیماری ها و آفات جدید آسیب پذیرتر است. یکی از نگرانی های عمده کشاورزان، افزایش سریع جمعیت خرگوش های وحشی است که از دهه ۱۹۳۰ به این کشور وارد شده اند. این خرگوش ها به زمین های کشاورزی آسیب می زنند، علف ها و محصولات را می خورند و باعث فرسایش خاک می شوند. برای کنترل این آفت، در سال ۱۹۹۷ یک ویروس کشنده خرگوش به طور غیرقانونی در نیوزیلند منتشر شد که در ابتدا بسیار مؤثر بود، اما پس از مدتی خرگوش ها نسبت به آن مقاوم شدند. در سال ۲۰۱۸، گونه جدیدی از این ویروس منتشر شد که امید می رود بتواند ۴۰ درصد از جمعیت خرگوش ها را از بین ببرد. اگرچه این اقدام مورد انتقاد فعالان حقوق حیوانات قرار گرفته است، اما کشاورزان از آن استقبال کرده اند. کشاورزی و دامداری در نیوزیلند مسئول تولید تقریباً نیمی از گازهای گلخانه ای این کشور هستند. این گازها عمدتاً متان و اکسید نیتروژن هستند که از طریق فعالیت های کشاورزی و دامداری تولید می شوند. افزایش دی اکسید کربن در جو، به رشد سریع تر گیاهان کمک می کند، اما تغییرات آب و هو
ایی در درازمدت می تواند با افزایش سیل و خشکسالی، کشاورزان را تهدید کند. به عنوان مثال، پرورش دهندگان کیوی در سال های اخیر به دلیل زمستان های گرم و خشکسالی با مشکلاتی مواجه شده اند، اما صنعت لبنیات توانسته است خود را با تغییرات آب و هوایی سازگار کند. خطرات طبیعی. نیوزیلند سالانه حدود ۱۴۰۰۰ زمین لرزه را تجربه می کند، که برخی از آن ها بیش از ۷ ریشتر هستند. از سال ۲۰۱۰، چندین زمین لرزه بزرگ (M7، M6.3، M6.4، M6.2) و کم عمق (همه کمتر از ۷ کیلومتر) بلافاصله در زیر کرایست چرچ رخ داده است. این زمین لرزه ها منجر به ۱۸۵ کشته، تخریب گسترده ساختمان ها و روان گرایی قابل توجه خاک شده است. این زمین لرزه ها در نتیجه برخورد مداوم صفحه اقیانوس آرام با صفحه هند-استرالیا در غرب و شمال شهر، تنش توزیع شده در صفحه اقیانوس آرام را آزاد می کنند. فعالیت های آتشفشانی بیشتر در فلات آتشفشانی مرکزی جزیره شمالی رایج است. سونامی هایی که نیوزیلند را تحت تأثیر قرار می دهند با حلقه آتش اقیانوس آرام مرتبط هستند. خشکسالی ها منظم نیستند و عمدتاً در اوتاگو و دشت های کانتربری و کمتر در بیشتر جزیره شمالی بین ژانویه و آوریل رخ می دهند. آتش سوزی جنگل ه