Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جایزه بزرگ ابوظبی ۲۰۱۹ ()، که به طور رسمی با نام جایزه بزرگ هواپیمایی اتحاد ابوظبی ۲۰۱۹ فرمول یک شناخته می شود، یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۱۹ در پیست یاس مارینا واقع در ابوظبی، امارات متحده عربی برگزار شد. این مسابقه، مسابقهٔ نهایی در مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۱۹ بود و به عنوان یازدهمین برگزاری جایزه بزرگ ابوظبی، و یازدهمین برگزاری سراسری این مسابقه از زمان برگزاری به عنوان یک رویداد قهرمانی جهان از فصل گشایشی در سال تاکنون شناخته می شود. این مسابقه پس از جایزه بزرگ آفریقای جنوبی ۱۹۶۳ نخستین مسابقه ای بود که در ماه دسامبر برگزار می شد. پس زمینه. رده بندی قهرمانی پیش از مسابقه. پیش از فرارسیدن این مسابقهٔ آخر هفته، دو جایگاه نخست در جدول قهرمانی جهان رانندگان با کسب این جایگاه ها توسط لوئیس همیلتون به عنوان قهرمان جهان، و والتری بوتاس به عنوان کسب کنندهٔ مقام دوم قهرمانی جهان مشخص شده بود. با این حال سومین رانندهٔ جدول رده بندی هنوز مشخص نشده بود و مکس فرستاپن با ۲۶۰ امتیاز، شارل لکلرک با ۲۴۹ امتیاز و سباستین فتل با ۲۳۰ امتیاز رانندگانی بودند که باید برای دستیابی ب
ه این جایگاه با یکدیگر رقابت می کردند. در این میان سباستین فتل هنوز فرصت پیشی گرفتن از لکلرک برای کسب مقام چهارم رده بندی را داشت، اما اختلاف امتیاز او با فرستاپن بیشتر از آن بود که بتواند به جایگاه سوم برسد. چهار جایگاه اول در جدول رده بندی قهرمانی جهان سازندگان مشخص شده بود. جایگاه اول توسط مرسدس، جایگاه دوم توسط فراری، جایگاه سوم توسط رد بول، و جایگاه چهارم توسط مک لارن کسب شده بود. با این حال سازندهٔ برندهٔ مقام پنجم، با توجه به اختلاف هشت امتیازی رنو با تورو روسو، هنوز مشخص نشده بود. شرکت کنندگان. تیم ها و رانندگان وارد شده به این مسابقه دقیقاً همانند مسابقهٔ پیشین بودند و هیچ رانندهٔ جایگزینی برای تمرین یا مسابقه در نظر گرفته نشد. تمرین. در طول مرحلهٔ اول تمرین روز جمعه دو بار پرچم قرمز به اهتزاز درآمد. بار اول در زمانی که دنیل ریکاردو دچار نقص فنی در پیشرانهٔ خودرو شد، و بار دوم پس از تصادف سباستین فتل در پیچ ۱۹ و در دقایق پایانی مرحلهٔ تمرین، که پس از آن نیز این مرحله دوباره آغاز نشد. در پایان این مرحله والتری بوتاس جایگاه سریع ترین راننده را کسب کرد، و پس از او نیز مکس فرستاپن و لوئیس همیلتون به ترتی
ب در جایگاه های دوم و سوم قرار گرفتند. در تمرین دوم، پس از برخورد والتری بوتاس و رومن گروژان در پیچ ۱۱، پرچم قرمز به اهتزاز درآمد. بعداً بوتاس در این حادثه به عنوان مقصر شناخته شد. بوتاس این مرحله را به عنوان سریع ترین راننده به پایان رساند و پس از او نیز همیلتون و شارل لکلرک به ترتیب در رده های بعدی قرار گرفتند.
هوس های امپراتور نام یک فیلم ایتالیایی به کارگردانی انریکو گواتسونی است. فیلم برگرفته از کتاب داستانی "هوس های امپراتور" به نویسندگی هنریک سینکیه ویچ است. در این فیلم بلند، آملتو نوولی و گوستاوو سرنا ایفای نقش کردند.
یزدان آباد یک روستا در ایران است که در دهستان قهاب رستاق شهرستان دامغان واقع شده است. یزدان آباد ۱۲۰ نفر جمعیت دارد.
یحیی آباد یک روستا در ایران است که در دهستان حکیم آباد شهرستان زرندیه واقع شده است.
یحیی آباد یک روستا در ایران است که در دهستان باقرآباد شهرستان محلات واقع شده است.
وکیل آباد یک روستا در ایران است که در دهستان یورتچی شرقی شهرستان نیر واقع شده است.
طوطی یک روستا در ایران است که در شهرستان خوسف واقع شده است. طوطی ۱۳۷ نفر جمعیت دارد.
توتک سفید یک روستا در ایران است که در شهرستان محلات واقع شده است.
تنب بزرگ، شهری در بخش تنب شهرستان ابوموسی در استان هرمزگان ایران است. این شهر، مرکز بخش تنب است. امکانات. شهر تنب بزرگ نیز از سیمای بافت شهری برخوردار است و امکانات و خدمات آن شامل فرودگاه تنب بزرگ، ساختمان بخشداری، بیمارستان ندسا، مرکز بهداشتی درمانی، مراکز آموزشی، کتابخانه عمومی، کانون فرهنگی مذهبی، پنج باب مسجد، پارک و فضای سبز، پایگاه مقاومت بسیج، سالن ورزشی چند منظوره، زمین فوتبال چمن مصنوعی و خاکی، زمین والیبال ساحلی، شبکه برق و مرکز مخابرات است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر تنب بزرگ برابر با ۶۹۰ نفر (۳۸ خانوار) بوده است.
طایقان روستایی در دهستان خورهه بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است. قدمت طایقان به زمان حمله دیاکو پادشاه ماد به قبایل بدوی ایران می رسد که محل اردوگاه و کمین بوده است در زمان حمله چنگیزخان مغول به ایران قبایل ترک در این منطقه ساکن شدند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۱۰ نفر (۱۰۶خانوار) بوده است.
امیرآباد یک روستا در ایران است که در دهستان آختاچی شرقی شهرستان بوکان واقع شده است. امیرآباد ۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
علی آباد سنجه باشی یک روستا در ایران است که در شهرستان محلات واقع شده است. علی آباد سنجه باشی ۲۵ نفر جمعیت دارد.
الگزیر یک روستا در ایران است که در شهرستان ابهر واقع شده است. الگزیر ۲٬۰۹۵ نفر جمعیت دارد. روستای آلگزیر با روستا های عمید اباد و ارهان و سروجهان و داشبلاق و پیرسقا همسایه {هم مرز} میباشد
زالو یک روستا در ایران است که در شهرستان اراک واقع شده است.
جوزرگان یک روستا در ایران است که در شهرستان طارم واقع شده است. جوزرگان ۹۶ نفر جمعیت دارد.
جزر(به کُردی:گه زه ر) یک روستا در ایران است که در شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران واقع شده است. جزر ۱۹۶ نفر جمعیت دارد.
جعفرآباد علیا یک روستا در ایران است که در شهرستان دلفان واقع شده است. جعفرآباد علیا ۲۳۲ نفر جمعیت دارد.
اینچه یک روستا در ایران است که در دهستان چهاردولی شهرستان شاهین دژ واقع شده است. اینچه ۸۵ نفر جمعیت دارد.
حسین آباد یک روستا در ایران است که در دهستان محمودآباد شهرستان شاهین دژ واقع شده است. حسین آباد ۵۲۰ نفر جمعیت دارد.
حسین خان کندی یک روستا در ایران است که در شهرستان مشگین شهر واقع شده است. حسین خان کندی ۲۰ نفر جمعیت دارد.
گنه دار یک روستا در ایران است که در دهستان لاهیجان شرقی شهرستان پیرانشهر واقع شده است. گنه دار ۱۹۴ نفر جمعیت دارد.
گله کلا روستایی در ایران است که در شهرستان بابل واقع شده است. گله کلا ۵۴۲ نفر جمعیت دارد.
سازمان ملی مالکیت صنعتی ()اداره ملی فرانسوی است که در حوزه مالکیت فکری فعالیت می کند و مسئولیت حوزه های حق اختراع، علامت تجاری و طرح صنعتی را برعهده دارد از سال ۲۰۱۰ دکتر لاپیه ریاست مؤسسه را برعهده دارد رئیس پیشین مؤسسه به ریاست اداره اروپایی اختراعات برگزیده شد این مؤسسه در شهر کوربوآ (به فرانسوی: Courbevoie) در شهرستان او-دو-سن در ناحیه ایل-دو-فرانس مستقر است.
دول کندی یک روستا در ایران استان آذربایجان غربی که در شهرستان چایپاره واقع شده است. اهالی این روستا به زنبورداری و دام داری مشغول هستندو زبان اهالی ترکی آذربایجانی است طبیعت بسیار زیبای این روستا منظره های چشمگیری را برای بازدید کنندگان ایجاد کرده است.متأسفانه طی چند سال اخیر اهالی روستا خانه هایشان را ترک کرده و مهاجرت به شهر خوی را انتخاب کرده اند و این امر باعث طمع سود جویان شده است به گونه ای که تمامی کوه های این روستای زیبا توسط معدنچی ها ثبت و هرروز تراشکاری می شوند. معادنی هم چون گچ سیلیس و مرمر در این روستا فراوان است. طبیعت زیبای روستا. به گفته برخی مورخان جاده منتهی به این روستا که مسیری بود که به چورس ختم می شد یکی از جاده های فرعی جاده ابریشم بود
دایو کندی یک روستا در ایران است که در شهرستان خلخال واقع شده است. دایو کندی ۷۸ نفر جمعیت دارد.
درون ده، روستایی در دهستان گاوکان بخش رحمت آباد شهرستان ریگان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۱۷ نفر (۶۹ خانوار) بوده است.
علی آباد روستایی در ایران است که در دهستان خاوه جنوبی شهرستان دلفان واقع شده است. علی آباد ۱۰۲ نفر جمعیت دارد.
حسن آباد گاماسیاب یا علی آباد روستایی در دهستان خاوه جنوبی بخش خاوه شهرستان دلفان استان لرستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۱۸ نفر (۶۵خانوار) بوده است.
ابراهیم محمدوف (; – ) قهرمانی ملی جمهوری آذربایجان است، که در جنگ قره باغ کشته شد. زندگی نامه. ابراهیم محمدوف فرزند اسماعیل ۲۰ دسامبر سال ۱۹۵۰، در شهر نخجوان جمهوری خودمختار نخجوان در آذربایجان شوروی تولد یافت. تحصیلات ابتدایی خود را در سال ۱۹۷۶ در مدرسه شماره ۳ نخجوان پشت سر گذاشت. پس از ۱ سال اشتغال در شرکت آب و ساختمانی، روانه خدمت سربازی شد. به دنبال اینکه دوره سربازی اش را به پایان رسانید، رهسپار مسکو و در آنجا در یک شرکت خودروسازی استخدام شد. همزمان با اینکه در مسکو به سر می برد و کار می نمود، بین سال های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳ در دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی باکو به طور غیره حضوری تحصیل گرفت. او همراه با دیگر آذربایجانیان مقیم مسکو نقش بسزایی در راستای اطلاع رسانی و مخابره حقایق ژانویه سیاه به جهان از خود نشان می داده است. جنگ قره باغ. پس از وقوع کشتار خواجه لی ابراهیم محمدوف به همراه خانواده اش به باکو بازگشت. او به عنوان سرباز داوطلب در یکی از گردانهای بسیج مردمی ثبت نام نمود. بعد از انحلال گردان های یاد شده، در سال ۱۹۹۳، ابراهیم محمدوف به حضور خود در جنگ قره باغ به عنوان فرمانده گردان در ترکیب نیروهای مسلح جمه
وری آذربایجان ادامه داد. بعداً او با گردان خودش برای دفاع از شهرستان کلبجر بدان منطقه اعزام شد. ابراهیم محمدوف در ۱۶ فوریه سال ۱۹۹۴، در نبرد برای ارتفاعات مهم و سوق الجیشی منطقه کلبجر در لحظات پایانی مورد اصابت گلوله تک تیرانداز نیروهای ارمنستان قرار گرفته و در میدان جنگ جان باخت. او در خیابان (قبرستان) شهداء شهر نخجوان به خاک سپرده شد. خانواده. ابراهیم محمدوف متأهل و دارای دو فرزند بود. نشان. مطابق فرمان شماره ۱۵۶ رئیس جمهوری آذربایجان به تاریخ ۱۰ ژوئن سال ۱۹۹۴، پس از مرگش نشان قهرمان ملی این کشور به ابراهیم محمدوف اعطاء گردید.
جغرافیای پاپوآ گینه نو به توصیف جغرافیای نیمه شرقی جزیره گینه نو، جزایر ایرلند نو، بریتانیای نو و جزیره بوگنویل و جزایر کوچکتر پیرامونی آن ها می پردازد. این جزیره ها با هم کشور پاپوآ گینه نو را تشکیل می دهند که در منطقه گرمسیری اقیانوسیه، در کناره غربی اقیانوس آرام واقع شده است. پاپوآ گینه نو عمدتاً کوهستانی است و بخش اعظم آن با جنگل های بارانی گرمسیری پوشانده شده است. ارتفاعات گینه نو در امتداد تمامی طول گینه نو ادامه می یابد و در مرتفع ترین مناطق آن برف هم می بارد، پدیده ای نادر در مناطق استوایی. در پاپوآ گینه نو کوه ویلهلم با ۴٬۵۰۹ متر بلندترین قله است. در این کشور چندین رودخانه مهم وجود دارد، ازجمله رودخانه سپیک که طول آن ۱۲۱۲ کیلومتر است و از طریق دشت های باتلاقی پست به ساحل شمالی می رود؛ و رودخانه فلای با ۱۰۵۰ کیلومتر طول که در یکی از بزرگترین سرزمین های باتلاقی جهان جریان دارد و به ساحل جنوبی می رود. ارتفاعات کشور شامل تعدادی زنجیره های کوچکتر از غرب به شرق است، ازجمله کوهستان فینیستر که بر شبه جزیره هوئون تسلط دارد و تا شمال شهر لائه ادامه می یابد. پاپوآ گینه نو مانند پلی است میان آسیا و اقیانوس آرام.
این کشور در حدود ۱۶۰ کیلومتری شبه جزیره دماغه یورک در استرالیا واقع شده است. با این حال، اگر جزیره سایبای استرالیا را که نزدیک ترین جزیره استرالیا به پاپوآ گینه نو است در نظر بگیریم فاصله دو کشور در این محل تنها ۴ کیلومتر است. پاپوا گینه نو یک مرز زمینی دارد. این مرزی است که جزیره گینه نو را تقسیم می کند. نیمه غربی گینه نو به طور رسمی به عنوان استان پاپوا شناخته می شود، که توسط اندونزی اداره می شود. این دو کشور مرزی ۸۲۰ کیلومتری دارند. گینه نو پس از گرینلند دومین جزیره بزرگ جهان است. مرز پاپوآ گینه نو با اندونزی کاملاً مستقیم نیست. در امتداد این مرز یک تورفتگی جزئی به سمت غرب در قسمت رودخانه فلای وجود دارد. این تورفتگی در سال ۱۸۹۳ در زمان استعمار برای اداره بهتر منطقه توسط انگلیسی ها ایجاد شده است. این کشور در حدود ۶۰۰ جزیره وجود دارد که بزرگترین آن بریتانیای نو است و در مجمع الجزایر بیسمارک به ایرلند نو می رسد. این کشور به ۲۲ استان و منطقه خودمختار بوگنویل و منطقه پایتختی پورت مورسبی تقسیم شده است. پورت مورسبی بزرگترین فرودگاه بین المللی کشور یعنی فرودگاه بین المللی جکسون را در اختیار دارد و بیشترین ترابری
کشور نیز در این شهر انجام می شود. این کشور جاده های کمی دارد و بیشتر مردم ترجیح می دهند پرواز کنند. جغرافیای طبیعی. پاپوا گینه نو با مساحت ۴۶۲٬۸۴۰ کیلومتر مربع مساحت دارد که ۴۵۲٬۸۶۰ کیلومتر مربع آن خشکی و ۹٬۹۸۰ کیلومتر مربع آن آب است. این کشور از این نظر سومین کشور جزیره ای بزرگ در جهان است. طول سواحل آن ۵ هزار و ۱۵۲ کیلومتر است. شمالی ترین نقطه کشور جزیره موساو، جنوبی ترین نقطه کشور جزیره همناهئی، شرقی ترین نقطه اُلاوا و غربی ترین نقطه کشور یا بوواکاکا در امتداد رود فلای، رودخانه مرزی با اندونزی، است یا مابوداوان. پاپوآ گینه نو چندین آتشفشان دارد، زیرا در امتداد حلقه آتش اقیانوس آرام واقع شده است. فوران های آتشفشانی در آن نادر نیستند و منطقه به دلیل این امر مستعد زمین لرزه و سونامی است. اختلالات آتشفشانی اغلب می تواند زمین لرزه های شدید ایجاد کند، که به نوبه خود می تواند باعث سونامی هم بشود. پاپوآ گینه نو همچنین مستعد زمین لغزه است که اغلب در اثر جنگل زدایی در جنگل های اصلی کشور، به ویژه در مناطق کوهستانی آن، رخ می دهد. جزایر دور از ساحل کشور شامل جزایر کوچک و جنگلی ادمیرلتی است که بزرگترین آنها مانوس نام دا
رد. این جزایر تا شمال جزیره اصلی گینه نو ادامه می یابند. این جزیره ها حیات گیاهی و جانوری متفاوتی از جزیره اصلی دارند اما جنگل طبیعی آن ها به خاطر چوب و کشاورزی تخریب شده است.
بهادربیگ روستایی در ایران است که در استان همدان ، شهرستان بهار واقع شده است. بهادربیگ حدود 1000خانوار و 4000 نفر جمعیت دارد. جاذبه گردشگری:پل انگلستان که توسط ارتش بریتانیا برای کمک رسانی به شوروی در جنگ جهانی ساخته شده است. این پل زمانی راه اصلی عبور از غرب به شمال غرب بوده به طوریکه راه همدان به بیجار وبه طبع آن بیجار به تبریز از این پل استفاده می کردند. دو رودخانه در بهادربیگ جریان دارد. که یکی از ارتفاعات شمالی کوه آلما بولاغ سر چشمه می گیرد ودیگری از ارتفاعات جنوبی کوه آلما بولاغ. این دو رودخانه در شرقی ترین نقطه روستا به هم می پیوندند ودر نهایت با عبور از شمال دشت بهار به رودخانه قره چای می ریزد. روستای بهادربیگ در گذشته به روستای ١٧کهریز یا ١٧ قنات مشهور بوده. که در اثر بهره برداری غیراصولی از سفره های زیرزمینی و خشکسالی تعدادی از این قنات ها خشک شده اند.
مزور روستایی در دهستان باقرآباد بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۲ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
موسی آباد یک روستا در ایران است که در دهستان الویر شهرستان زرندیه واقع شده است. موسی آباد ۷۹ نفر جمعیت دارد.
امیراصلان علی اف (; – ) قهرمان ملی جمهوری آذربایجان است، که در حین حفظ نظم عمومی، استقلال و حاکمیت ملی به هنگام کودتای نافرجام مارس ۱۹۹۵ در جمهوری آذربایجان کشته شد. زندگی نامه. امیراصلان علی اف ۱۰ اوت سال ۱۹۶۰، در شهر نخجوان جمهوری خودمختار نخجوان آذربایجان شوروی به دنیا آمد. در سال ۱۹۷۷، از مدرسه شماره ۱ به نام عزیر حاجی بیگف فارغ التحصیل شد. بین سال های ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ به عنوان کارگر در یک کارخانه شراب سازی مشغول به کار شد. در میان سال های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ در ارتش شوروی خدمت سربازیاش را گذراند. از ۱۹۸۱ الی ۱۹۸۲ و ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۲، به عنوان کارگر به ترتیب در کارخانه تولید ظروف شیشه ای نخجوان، و اداره آب و عمران «وایخیر» کار نمود. همزمان با کار کردن، او به تحصیلات خود نیز ادامه داد. وی دانش آموخته رشته ادبیات از دانشگاه تربیت مدرس نخجوان در سال ۱۹۸۷ است. به سال ۱۹۹۲، او به خدمت نظام وظیفه احضار و در نیروی مرزی وزارت امنیت ملی جمهوری آذربایجان گماشته شد. در اسرع زمان او به خاطر خدمت متمایزش به چند تا مقام ارشد در ارتش تعیین شد. ستوان امیراصلان علی اف در پاس خدمات برجسته اش بعد از مدتی به عنوان رئیس ستادی که در آن خدمت م
ی نمود، منصوب گردید. امیراصلان علی اف به هنگام خنثی سازی کودتای نافرجام ۱۷ مارس سال ۱۹۹۵ در جمهوری آذربایجان که عده ای آشوب گر و تبهکار مباردت به آن ورزیده بودند، کشته شد. او در خیابان شهداء نخجوان به خاک سپرده شد. خانواده. امیراصلان علی اف متأهل و دارای سه فرزند بود. نشان. بنابه فرمان شماره ۳۰۷ حیدر علی اف، رئیس جمهور وقت آذربایجان، به تاریخ ۴ آوریل ۱۹۹۵، پس از مرگش از امیراصلان علی اف با اهدای نشان قهرمان ملی این کشور تقدیر شد.
میتوژن یک ماده شیمیایی (معمولاً پروتئین) است که سلول را برای شروع تقسیم سلولی (میتوز) تحریک می کند. میتوژنز (القا میتوز) به طور معمول توسط میتوژن ها صورت می پذیرد. مکانیسم عملکرد میتوژن به این صورت است که باعث ایجاد سیگنال مسیرهای مربوط به پروتئین کیناز فعال شده با میتوژن (MAPK) می شود که در نهایت به میتوز ختم می شود. ارتباط با سرطان. میتوژن ها به دلیل تأثیر آنها بر چرخه سلولی در تحقیقات سرطان حائز اهمیت هستند. سرطان را می توان با کمبود یا عدم کنترل چرخه سلولی تعریف کرد. میتوژن ها می توانند با تحریک به تقسیم سلول درجایی که نباید تقسیم صورت بگیرد، باعث این اتفاق شوند. در سلولهای عادی، شرایطی از این قبیل توسط سازوکارهای طراحی شده برای جلوگیری از رشد کنترل نشده سلولها، اصلاح می شود و در صورت عدم توانایی سلول در ترمیم آسیب، می تواند منجر به آپوپتوز شود. در سلولهای سرطانی توانایی سلول در کنترل رشد خود، توسط برخی سازوکارها، مختل شده و مکانیسم های خارجی طراحی شده برای از بین بردن سلول های غیرطبیعی نیز عملکردی ندارند. یک سیستم مهم در ایجاد سرطانها، سیستم پروتئین کیناز فعال شده با میتوژن یا MAPK است. این پروتئین ها دا
رای عملکردهایی هستند که به میتوژن ها مربوط نمی شوند، اما میتوژن ها توسط آنها ساخته می شوند و چرخه سلولی را کنترل می کنند. پروتئین های MAPK قادر به کنترل چرخه سلولی هستند و سلول ها را تحریک به تقسیم یا از رشد آن ها جلوگیری می کنند. مسیر MAPK توسط بسیاری از لیگاندها از جمله هورمون ها و فاکتورهای رشد قابل تحریک است. برخی از انواع سرطان پستان فعالیت MAPK بسیار بالایی دارند که حتی در تومورهای خوش خیم پستان نیز یافت نمی شود. بیان بیش از حد MAPK در این سلولها به تکثیر آن ها کمک می کند. این سرطان ها به عنوان سرطان های پستان وابسته به هورمون شناخته می شوند، زیرا فعال شدن MAPK در این سرطانها در معرض استرادیول قرار دارد. استفاده در ایمنی شناسی. لنفوسیت ها می توانند در صورت فعال شدن توسط میتوژن ها یا آنتی ژن ها وارد میتوز شوند. سلول های B می توانند هنگام مواجهه با آنتی ژن مطابق با ایمونوگلوبولین هایشان تقسیم شوند. میتوز سلول های T در صورت تحریک توسط میتوژن ها برای تولید لنفوسیت های کوچک که در آن زمان مسئول تولید لنفوکین ها هستند، صورت می پذیرد. از طرف دیگر سلول های B هنگام تحریک توسط میتوژن ها، به پلاسماسل ها تقسیم می شو
ند که ایمونوگلوبولین یا پادتن تولید می کنند. میتوژن ها اغلب برای تحریک لنفوسیت ها مورد استفاده قرار می گیرند و از این طریق عملکرد سیستم ایمنی را ارزیابی می کنند. متداول ترین میتوژن ها در پزشکی آزمایشگاهی بالینی عبارتند از: سم لیپوپلی ساکارید از باکتری های گرم منفی مستقل از تیموس است. آن ها ممکن است به طور مستقیم سلول های B را بدون توجه به آنتی ژن اختصاصی آن ها فعال کنند. پلاسماسل ها تمایزیافته هستند و بنابراین نمی توانند دچار میتوز شوند ولی سلول های خاطره B می توانند تقسیم شوند و سلول های حافظه ی بیشتری و پلاسماسل تولید کنند. میتوژن ها به همین ترتیب کار می کند، یعنی میتوز را در سلول های خاطره B القا می کنند؛ البته بعضی از سلول های حاصل به پلاسماسل تبدیل می شوند. سایر استفاده ها. مسیرهای فعالیت پروتئین کیناز فعال شده با میتوژن (MAPK) می توانند شامل آنزیم هایی مانند آنزیم COX-2 شود. MAPK همچنین ممکن است در تنظیم PTGS2 نیز نقش داشته باشد.
توت یک مینی سریال تلویزیونی آمریکایی-کانادایی تاریخی است که به شرح داستان زندگی توت عنخ آمون، فرعون مشهور سلسلهٔ هیجدهم مصر و توطئه هایی که در دربار علیه وی در جریان بود، می پردازد. بخشهایی از مینی سریال نیز به نبردهای مصریان و میتانی ها اختصاص یافته است. پخش این مینی سریال در فاصله ۱۹ تا ۲۱ ژوئیه سال ۲۰۱۵ و در سه قسمت ادامه داشت.
اندرو مانگو (به انگلیسی: Andrew Mango؛ ۱۴ ژوئن ۱۹۲۶ تا ۶ ژوئیه ۲۰۱۴) نویسندهٔ بریتانیایی است که در ترکیه و در خانواده ای انگلیسی-روسی و مرفه متولد شد. او فرزند الکساندر مانگو، یک وکیل مدافع موفق، و برادر سیریل مانگو است که تاریخدان ممتاز آکسفورد و متخصص در تاریخ بیزانس بود. کودکی مانگو در استانبول سپری شد. پدرش اصالتی ایتالیایی و یونانی داشت و مادرش،ادلاید دامونوف، یکی از پناهجویان روسیهٔ بلشویک بود، در نتیجه، مانگو خیلی زود به چند زبان، از جمله ترکی مدرن، ترکی عثمانی، انگلیسی، فرانسوی و یونانی مسلط شد. در اواسط دههٔ ۱۹۴۰ مانگو به آنکارا رفت و در سفارت انگلیس به کار مشغول شد. در ۱۹۴۷ به انگلستان نقل مکان کرد و تا هنگام مرگش در لندن به سر برد. مانگو از دانشکده مطالعات شرقی و افریقایی دانشگاه لندن، دکترای ادبیات فارسی گرفت. هنوز دانشجو بود که به بخش ترکی بی بی سی ملحق شد و در ۱۹۸۶ بازنشسته شد. مانگو در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۴ درگذشت. ریچارد مور، سفیر انگلستان در ترکیه خبر درگذشت او را به دولت ترکیه اعلام کرد. مطالعات در مورد آتاتورک و ترکیه. مطالعات قبلی مانگو در ادبیات فارسی و ترکی کمکش کرد تا به زبان ترکی عثمانی مسلط ش
ود. اولین کتاب او «ترکیه» (۱۹۶۸) نام داشت که آن را در زمان همکاری با بی بی سی نگاشت. پس از بازنشسته شدن از بی بی سی، مانگو فراغت بیشتری برای تحقیق و نگارش کتاب پیدا کرد؛ و طی سال های ۱۹۷۱ تا ۲۰۰۹ کتاب های متعددی نگاشت که وجه مشترک همهٔ آنها، تاریخ ترکیه بود. از جملهٔ این کتاب ها می توان به ترکان امروزی (۲۰۰۴) و از سلطان تا آتاتورک (۲۰۰۹) اشاره نمود. در ۱۹۹۹ مانگو کتاب حجیم «آتاتورک» را نوشت که باعث شد به عنوان مرجع درجهٔ یک در حوزهٔ ترکیهٔ مدرن و خاستگاه هایش شناخته شود. مانگو، پنج سال صرف تدوین سرگذشت آتاتورک کرد و در تألیف این کتاب از منابع چاپ شدهٔ ترکی بهره برد.بعضی از اسنادی که مانگو در کتاب آتاتورک به آنها استناد می کند برای نخستین بار در این کتاب منتشر می شود. به نظر بسیاری از کارشناسان، کتاب آتاتورک، به قلم مانگو، سرگذشتی موثق از بنیانگذار جمهوری ترکیه است. پیوند به بیرون. اندرو مانگو چشم از جهان فرو بست
موسیقی قطر بر پایه ترانه، رقص و شعر عامیانهٔ دریا شکل گرفته است. رقص های سنتی در دوحه در بعد از ظهرهای روز جمعه اجرا می شوند؛ یکی از این رقص ها رقص عرضه بوده که یک رقص رزمی سبْک دار شده است و توسط دو ردیف از رقصنده هایی که توسط صفی از سازهای کوبه ای نظیر الرس، (طبل بزرگی که پوست روی آن با آتش گرم می شود)، دایره زنگی، سنج ها و درام های کوچک همراهی می شوند، اجرا می شود. دیگر سازهای محلی شامل بربط، ربابه، که هر دو سازهای زهی هستند، و همچنین نی می شوند. موسیقی محلی مردانه. موسیقی دریا. ترانه های کاری مرتبط با دریا، متناوب ترین نوع از موسیقی محلی هستند، به خصوص ترانه های مربوط به صید مروارید. هر ترانه، که از نظر ضرب آهنگ متنوع بوده است، فعالیت متفاوتی در سفرهای صید مروارید را رواید می کرد که شامل بازکردن بادبان ها، شیرجه زدن، و پارو زدن می شدند. آوازخوانی جمعی بخشی جدایی ناپذیر از هر سفر صید مروارید بوده و هر کشتی دارای یک خوانندهٔ معین بود که به طور محلی با نام "النَهَم" شناخته می شد. آوازخوانی علاوه بر اینکه جهت فراهم کردن سرگرمی برای خدمه در زمان استراحت انجام می گرفت، برای تشویق خدمه به سخت کار کردن در طول سفر
مرواریدگیری نیز استفاده می شد. رقص. عرضه، که یک رقص محلی است، امروزه نیز همچنان در قطر اجرا می شود. این رقص توسط دو ردیف از مردانی که در جهت مخالف یکدیگر قرار گرفته اند و هر یک ممکن است در حال گرداندن یک شمشیر باشند اجرا شده و بوسیلهٔ سازهای کوبه ای و شعر دکلمه ای همراهی می شود. دو نوع اصلی رقص عرضه کشورهای اطراف خلیج فارس، عرضه زمینی ("عرضه بریه") و عرضه دریایی ("عرضه بحری") هستند. رقص عرضهٔ قطری ترکیبی از این دو نوع است. در بعضی اجراها مردان پوشاک مخصوص رقص عرضه زمینی را به تن کرده و در تشکیلاتی ساحلی با پشتیبانی گروه نوازندگان سازهای کوبه ای به سبک دریایی به اجرای رقص می پردازند. موسیقی محلی زنانه. زنان عمدتاً ترانه های کاری مرتبط با فعالیت های روزمره مانند آسیاب گندم و آشپزی را می خواندند. این ترانه ها به صورت جمعی توسط گروه های کوچک خوانده می شدند و از نظر صراحت کلام متنوع بودند. برخی وابسته به مضمون های عمومی بودند، در حالی که سایر آن ها به فرایندهای خاصی مربوط می شدند. زنان همچنین در زمانی که کشتی های صید مروارید در دیدرس قرار می گرفتند نیز ممکن بود آواز بخوانند. پس از آنکه یک کشتی دیده می شد، آن ها د
ر ساحل گرد هم می آمدند و در آنجا دست می زدند و ترانه هایی را دربارهٔ سختی های شیرجهٔ مروارید می خواندند. رقص. اجراهای عمومی توسط زنان تنها در دو مناسبت سالانه انجام می گرفت. نخستین آن ها "المراده" بود که در آن زنان و دخترانی از تمامی سطح های اجتماعی در یک منطقهٔ خلوت گرد هم می آمدند و در آنجا آواز می خواندند و با لباس های گلدوزی شده می رقصیدند. این عمل معمولاً در هفته های منتهی به عید فطر و عید قربان انجام می شد. این رسم یکی از محبوب ترین آداب موسیقایی در میان زنان قطری در دهه های گذشته بود. هر اجرای مراده با دعایی برای محمد آغاز می شد. پس از این، زنان رهبران و بزرگان طایفه ای را ستایش می کردند، و هر نظم شعر را پیش از معرفی نظم بعدی دو بار تکرار می کردند. این رقص توسط دو ردیف از زنانی که مقابل هم قرار می گرفتند و رهبران آواز در انتهای ردیف ها اجرا می شد که یک مستطیل سه سویه را تشکیل می دادند. در رقص مراده، تمامی زنان در هر ردیف بدن های خود را تاب می دادند و در حالی که دست هایشان را در هم تنیده بودند، بازوهای خود را به بالا و پایین حرکت می دادند. هرچند که این رسم همچنان در بعضی مواقع در پایان عروسی ها انجام می
شود، اما در طول دههٔ ۱۹۵۰ این سنت در بیشتر مناطق قطر رها شد. تلاش هایی از سوی وزارت فرهنگ قطر جهت سر و سامان دادن مجدد به این رسم در جامعهٔ قطری صورت گرفته است. دومین مناسبت برای آوازخوانی گروهی عمومی، که با نام "الآشوری" شناخته می شود، منحصراً در عروسی ها اجرا می شد. دو ساز اصلی در طول اجراهای این رقص مورد استفاده قرار می گرفتند: "الدف"، که نوعی تمبورین بود، و "الطبل" که یک ساز کوبه ای طویل بود. از آنجا که ترانه های آشوری دارای مضمون شادمانی برای عروسی که در حال انجام است هستند، این ترانه ها از نظر موضوعی سرزنده هستند. متن ترانه ها از نظام نبطی، که نوعی از شعر عربی است مشتق شده اند به طور کلی در طبیعت خود دارای حس همزیستی هستند. رقص آشوری امروزه نیز هنوز در برخی سطوح اجتماع مردم قطر اجرا می شود. سازهای محلی. سازهای کوبه ای دارای بیشترین محبوبیت در موسیقی محلی قطری هستند. "گله" که یک کوزهٔ گلی بلند است، عموماً توسط ماهیگیران صیاد مروارید به عنوان یک ساز موسیقی مورد استفاده قرار می گرفت. لیوان های حلبی نوشیدنی که با نام "توس" یا "تسات" شناخته می شدند نیز معمولاً در ترکیب با طبل، که یک ساز کوبه ای بلند بود و ب