Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نه آمنوک (یالو) عبور کرده و به نیروهای تانگ در قلعه اوگول (오골성) حمله کردند. این یک حمله پیش دستانه جسورانه بود که برای برهم زدن ساختار فرماندهی تانگ در لیائودونگ و اعلام قاطعانه اهداف شیلا طراحی شده بود. هم زمان که توجه تانگ به شمال معطوف بود، ارتش اصلی شیلا به سرعت برای تصرف سرزمین های سابق بکجه حرکت کرد. آن ها پایتخت پیشین، سابی، را تصرف کرده و تشکیلات اداری تانگ را از فرمانداری اونگجین بیرون راندند. شیلا با تأسیس استان اداری خود به نام سوبوری-جو (소부리주)، کنترل خود را بر این منطقه تثبیت کرد. تانگ با اعزام نیرو برای تقویت پادگان های خود واکنش نشان داد. نبرد سوک مون (석문) یکی از درگیری های بزرگ اولیه بود. اگرچه یگان نخبه جانگ چانگ-دانگ یا همان یگان نیزه های بلند شیلا در ابتدا موفقیت هایی کسب کرد، اما ارتش اصلی شیلا غافلگیر شد و شکست سنگینی را متحمل گردید. این شکست، شیلا را مجبور کرد تا موقتاً موضعی تدافعی اتخاذ کند. نبرد دوم. تا سال ۶۷۴، صبر امپراتور گائوزونگ به پایان رسید. او رسماً پادشاه مونمو را خلع کرد، برادرش کیم اینمون را به عنوان پادشاه جدید شیلا معرفی نمود و تهاجمی بزرگ به رهبری ژنرال کهنه کار لیو رنگوی
را آغاز کرد. این تهاجم با هدف حذف رهبری شیلا و پایان دادن قاطعانه به جنگ صورت گرفت. تهاجم با پیروزی های تانگ آغاز شد. در فوریه ۶۷۵، نیروهای تانگ در نبرد قلعه چیلجونگ (칠중성) شیلا را شکست دادند. ارتش دیگری از تانگ، به رهبری لی جین شینگ و متشکل از سواره نظام متحدان مالگال (موهه)،به شیلا پیشروی کرد. نقطه اساسی جنگ زمینی، نبرد قلعه ماسو (매소성 전투) در ۲۹ سپتامبر ۶۷۵ بود. این نبرد به دلیل گزارش های متناقض در منابع تاریخی، یک چالش بزرگ در تاریخ نگاری به شمار می رود. با این حال در سال بعد ورق به طور کامل برگشت و شیلا ضربه بزرگی به تانگ وارد کرد، در کتاب سامگوک ساگی، از یک پیروزی عظیم و قاطع برای شیلا سخن می گوید. در این روایت گفته شده که ارتش ۲۰۰,۰۰۰ نفری تانگ توسط نیروهای شیلا شکست خورد و شیلا ۳۰,۳۸۰ اسب و مقادیر زیادی سلاح به غنیمت گرفت. این پیروزی به عنوان نقطه عطفی معرفی می شود که کمر تهاجم تانگ را شکست. اقدامات بعدی تانگ—عقب نشینی نیروهای اصلی و انتقال مرکز فرمانداری کل به لیائودونگ در سال ۶۷۶ — قویاً نشان می دهد که آن ها یک شکست راهبردی بزرگ را متحمل شده اند، حتی اگر جزئیات تاکتیکی در سامگوک ساگی اغراق آمیز باشد،
شیلا به طور قاطع در این نبرد موفق شد خطوط تدارکاتی تانگ را که از پایگاه های اصلی خود بسیار دور شده بودند، قطع کند و آن ها را مجبور به عقب نشینی نماید. پیروزی در ماسو، واقع در نزدیکی یون چون امروزی ، عملاً تهاجم زمینی تانگ را متوقف کرد و شیلا را بسیار قدرتمند ساخت. اخراج نهایی. با متوقف شدن تهاجم زمینی، پرده آخر جنگ یک نبرد دریایی بود. ژنرال نامدار تانگ، شو رنگویی، ناوگانی را به دهانه رودخانه گوم (که در آن زمان گیبولپو نامیده می شد، نزدیک سوچون امروزی) هدایت کرد. هدف این عملیات احتمالاً تدارکات رسانی به نیروهای باقی مانده تانگ، تأمین یک مسیر عقب نشینی امن، یا گشودن جبهه ای جدید بود. نیروی دریایی شیلا به فرماندهی ژنرال ساچان سیدوک با ناوگان تانگ درگیر شد. بر اساس سامگوک ساگی، ناوگان شیلا در ابتدا شکست خورد اما دوباره سازماندهی شد و در ۲۲ درگیری کوچک و بزرگ پیاپی، به پیروزی قاطعی دست یافت. این نبرد منجر به کشته شدن ۴,۰۰۰ سرباز تانگ و تثبیت کنترل شیلا بر دریای زرد که قبلاً تحت کنترل تانگ بود، شد. شکست در گیبولپو ضربه نهایی بود. این شکست مسیر تدارکاتی و تقویتی دریایی تانگ را قطع کرد و حضور نظامی مستمر در جنوب رودخ
انه ته دونگ را غیرممکن ساخت. این پیروزی عملاً به جنگ پایان داد و تانگ را مجبور به خروج کامل از شبه جزیره کرد. ارتش تانگ در سرزمینی دور از پایگاه های اصلی تدارکاتی خود در چین می جنگید. پیروزی ها در ماسو (قطع تدارکات زمینی) و گیبولپو (قطع تدارکات دریایی) از نظر راهبردی تعیین کننده بودند، زیرا موقعیت تانگ را از نظر لجستیکی غیرقابل دفاع کردند.استفاده از یگان های نیزه دار متخصص (جانگ چانگ-دانگ) علیه سواره نظام سنگین و قدرتمند موهه و خیتان که در ارتش تانگ خدمت می کردند و بهره گیری از نیروی دریایی قدرتمند برای کسب مزیت راهبردی در گیبولپو ، نشان دهنده سطح بالایی از پیچیدگی نظامی بود که طی قرن ها جنگ با همسایگان توسعه یافته بود. این جنگ نشان داد که چگونه یک قدرت منطقه ای با رهبری راهبردی، دیپلماسی هوشمندانه و اراده ملی می تواند در برابر یک امپراتوری بزرگ مقاومت کند و استقلال خود را تضمین نماید. پیروزی شیلا علاوه بر بنیان نهاینده شدن شیلای متحد شرایط برای ظهور مجدد گوگوریو در جامه ای جدید به نام پادشاهی بالهه به رهبری ژنرال ته جویونگ در شمال، پویایی پیچیده ای را در منطقه ایجاد کرد که تاریخ شرق آسیا را برای قرن ها تحت ت
أثیر قرار داد. در نهایت، چالش های تاریخ نگاری این جنگ، به ویژه در مورد نبردهایی مانند مِسو، یادآور آن است که حقیقت تاریخی نه در پذیرش بی چون وچرای روایت یک ملت، بلکه در درک چرایی تفاوت روایت ها و آنچه این تفاوت ها درباره جهان بینی و هویت ملی آن ها آشکار می سازد، نهفته است.
احمدضیا سیامک هروی (به اختصار سیامک هروی) زاده ۸ ماه مه ۱۹۶۸ میلادی، در هرات، نویسنده، روزنامه نگار و دیپلمات اهل افغانستان است. او خبرنگاری، عکاسی و مدیریت در باختر، خبرگزاری رسمی افغانستان، ریاست روزنامه انیس، مدیریت در وزارت خارجه و دفتر سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان را در کارنامه دارد، اما عمده شهرتش به خاطر نویسندگی اوست. از سیامک هروی کتاب های زیادی به زبان فارسی چاپ و منتشر شده است. آثار او بیشتر مضمون اجتماعی دارد و الهام گرفته از وقایع روز افغانستان و زندگی روزمره در این کشور است. اوایل زندگی. سیامک هروی، زاده ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳۴۶ خورشیدی در روستای خواجه سرمق، ولسوالی انجیل ولایت هرات در غرب افغانستان است. تحصیلات. او آموزش های ابتدایی را در لیسه امیر دوست محمد خان هرات گذراند و در سال ۱۳۵۹، در کابل به دبیرستان لیسه حبیبیه رفت. سیامک هروی در سال ۱۳۶۲ خورشیدی وارد دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه کابل شد و پس از دریافت بورسیه به روسیه رفت. در شوروی سابق او وارد دانشگاه استاوراپل شد و در رشته زبان و ادبیات روسی، فوق لیسانس گرفت. زندگی حرفه ای. خبرنگاری. هروی در سال ۱۳۷۳، کار در خبرگزاری باختر را به عنوان
خبرنگار آغاز کرد. او سپس در این خبرگزاری ارتقا کرد و مسئول بخش خبر و بعد مدیر شعبه عکاسی باختر شد. سیامک پس از سقوط طالبان در سال ۱۳۸۱، رئیس روزنامه انیس در کابل شد. او نشریه انیس را که در دوره جنگ های داخلی و حاکمیت طالبان با توالی کمتری (به صورت هفته نامه) منتشر می شد، دوباره تبدیل به روزنامه کرد. کار در دفتر ریاست جمهوری. هروی در فاصله سال های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۳ خورشیدی، مدیرمسئولی روزنامه دولتی انیس را به عهده داشت، و سپس وارد دفتر ریاست جمهوری افغانستان شد و مسئول بخش خبررسانی دفتر سخنگوی رئیس جمهور شد. سیامک در سال ۱۳۸۳ معاون دفتر سخنگوی حامد کرزی رئیس جمهور وقت افغانستان شد. کار در وزارت خارجه. در سال ۱۳۹۲، سیامک هروی به وزارت خارجه افغانستان منتقل شد و معاون سخنگوی وزیر خارجه شد. او سپس به عنوان دیپلمات به سفارت افغانستان در لندن اعزام شد و بعد «مستشار وزیرمختار» یا معاون سفیر افغانستان در بریتانیا شد. سیامک هروی در فاصله ماه مارس ۲۰۱۵ تا ماه ژوئن ۲۰۱۶، سرپرست سفارت افغانستان در لندن بود. استعفا. او در جون سال ۲۰۱۶ از ماموریتش به عنوان معاون سفیر و سرپرست سفارت افغانستان در لندن، استعفا داد و دیگر به کشورش
بازنگشت و در توجیه کناره گیری از کار در دولت افغانستان گفت: «تصمیم گرفتم استعفا بدهم و دیگر در حکومتی که آغوشش به قصابانی مثل حکمتیار، طالب و داعش باز است، کار نکنم». نویسندگی. شهرت اصلی سیامک هروی، بیشتر از پیشینه کار او در وزارت خارجه افغانستان، دفتر ریاست جمهوری یا سفارت افغانستان در لندن، به خاطر کارهای ادبی او و رمانی هایی است که از خود برجای گذاشته است. او در مدت یک دهه، هفت رمان نوشته است. از او در مجموع تاکنون ۱۰ جلد کتاب منشتر شده است. سیامک هروی نخستین کتابش را که مجموعه ای از داستان های عامیانه هرات است، در دهه ۱۳۶۰ خورشیدی منتشر کرد. هروی می گوید زمانی که در اولین سال های پس از فروپاشی حکومت طالبان در افغانستان، مدیر مسئول روزنامه دولتی انیس بوده، تصمیم می گیرد مطلبی دربارهٔ رمان نویسی در این کشور بنویسد. اما زمانی که شروع به تحقیق در این باره می کند، هرچه پیشتر می رود، بیشتر گرفتار یاس و ناامیدی می شود. سر نخ تحقیقات او به گفته خودش به چند آدم انگشت شمار می رسد که آنها نیز رمان های شان کمتر حکایتی از وضعیت جاری افغانستان داشتند. او در مصاحبه ای به بی بی سی فارسی گفته است از آنجایی که تلاش هایش بر
ای تشویق به رمان نویسی در افغانستان با استقبال چندانی روبرو نشده، خودش تصمیم گرفته نوشتن رمان را درپیش گیرد. هروی پس از کناره گیری از کار در دولت افغانستان تصمیم گرفت بیشتر بر نویسندگی تمرکز کند. او به تلویزیون یک افغانستان گفت: خرسندم … که فرصتی برای تمرکز بر روی کتاب ها و نوشته هایم دارم. امیدوارم من بعد بتوانم بیش تر درد و آلام مردمم را در کتاب هایم منعکس کنم. آثار. مرغ تخم طلایی مرده های عصبانی اشک های تورنتو در پای درخت انار گرگ های دوندر سرزمین جمیله تالان گرداب سیاه بازگشت هابیل بوی بهی دختران تالی خدایان منسوح در رکاب عشق چهار فصل سقوط جوایز و افتخارات. کتاب گرگ های دوندر، نوشته سیامک هروی، در دی ماه سال ۱۳۹۵، برنده جایزه ادبی جلال آل احمد در ایران شد. حامد کرزی، رئیس جمهوری پیشین افغانستان همچنین در مهرماه سال ۱۳۹۱، به پاس خدمات سیامک هروی در عرصه فرهنگ و ادبیات، به او مدال افتخار اعطا کرد. ترجمه و انتشار. کتاب بازگشت هابیل، اثر سیامک هروی، در سال ۲۰۱۶ میلادی در لندن به زبان انگلیسی ترجمه شده است. نسخه چاپی این کتاب را به نام انگلیسی Return of Abel در انتظار انتشار است. دو رمان اشک های تورنتو در پای
درخت انار و گرگ های دوندر، نوشته سیامک هروی، به زبان پشتو ترجمه شده است. هفت رمان سیامک هروی را نشر نبشت منتشر کرده است. همچنین ۸ کتاب این نویسنده در افغانستان توسط نشر زریاب منتشر می شود. همچنین انتشارات H&amp;S Media دو کتاب بازگشت قابیل و گرگ های دوندر را منشتر کرده است. منابع. https://nebesht.com/dokhtaran-e-tali-review-by-m-farkish/ .19 http://www.bbc.com/persian/afghanistan/2011/02/110228_l09_mohammadi_dawandar_book_review .20 http://raahak.com/?p=5119 .21 https://8am.af/x8am/1393/05/02/gerdabe-siah-book-siamak-heravi/ .22 23. https://8am.af/j8am/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=28031:--l-r----&amp;catid=114&amp;Itemid=292
خط ایرپورت کیکیو ()، خط راه آهنی به طول ۶ کیلومتر است که توسط شرکت راه آهن کیکیو اداره می شود. این خط آهن ایستگاه کیکیو کاماتا را به ایستگاه ترمینال داخلی فرودگاه هاندا در توکیو متصل می کند. قطارهای تندرو، نیمه تندروی آن به خط اصلی کیکیو در ایستگاه شیناگاوا در مرکز توکیو متصل می شوند.
ایستگاه کیکیو کاماتا یک ایستگاه راه آهن در اوتا-کو، توکیو است.
ایستگاه ترمینال داخلی فرودگاه هاندا یک ایستگاه راه آهن وابسته به خط ایرپورت کیکیو در اوتا-کو، توکیو است که توسط خط ایرپورت کیکیو اداره می شود. این ایستگاه در زیر فرودگاه هانه دا قرار دارد.
ایستگاه ترمینال بین المللی فرودگاه هاندا ()یک ایستگاه راه آهن وابسته به خط ایرپورت کیکیو در اوتا-کو، توکیو است که توسط خط ایرپورت کیکیو و توکیو مونوریل اداره می شود. این ایستگاه در زیر فرودگاه هانه دا قرار دارد و با پله برقی مسافران به ایستگاه حرکت داده می شوند.
اندیشمندان مسلمان به ریاضیات و فروع آن، مانند حساب، هندسه، نجوم و موسیقی توجه ویژه داشتند و در این علوم بیش از همه از کتاب های اقلیدس و فیثاغورس سود بردند. همچنین از هندیان، ایرانیان، بابلیان و مصریان کسب دانش کردند و خود نیز مطالب مهم بر آنان افزودند. آنان در مباحث ویژگی های اعداد و شناخت مبحث تصاعد در حساب و قواعد جذرگیری و جمع مربعات اعداد و مکعبات، قواعدی کشف و براهینی اقامه کردند. در هندسه نیز ریاضیدانانی سرآمد شدند و علمای مغرب زمین این دانش را از آنان فرا گرفتند. نیز مسلمانان نخستین کسانی بودند که ارقام عربی را که امروز نیز به کار می رود را وارد اروپا کردند. این ارقام جانشین ارقام لاتینی شد. تا آن زمان به جای ارقام از حروف بزرگ استفاده می کردند. در اینجا به برخی از ریاضی دانان نامی جهان اسلام اشاره ای می کنیم. خوارزمی. محمدبن موسی خوارزمی (۲۲۰ یا ۲۳۰ م) در عصر مأمون علم جبر را پدید آورد. کتاب او به نام الجبر و المقاله سال ها مرجع دانشمندان شرق و غرب بود. او واضع روشی است که امروزه در حل معادلات درجه دوم به کار می رود. خوارزمی نخستین کسی است که واژه الجبر را به کار برده است. فرنگیان نیز این واژه را از ا
و گرفتند و تا امروز نیز به کار می برند. خوارزمی در همه علوم، به ویژه نجوم و ریاضیات سرآمد زمانه خود شد. او جبر را از حساب جدا کرد و از راه های هندسی ابتکاری خود استفاده کرد. وی در حساب، کتابی تألیف کرد که از حیث ترتیب و تبویب بی سابقه بود. این کتاب را اولارد بائی با عنوان الگوریتمی به لاتین ترجمه کرد و علم حساب تا چند سده در اروپا بدین نام معروف بود. واژه لگاریتم به معنای علم نسبت های عددی از همین واژه گرفته شده است. ابن سینا. ابن سینا فصلی از کتاب شفا را به ریاضیات اختصاص داد. وی امتحان نُه نُه را هوشمندانه اختراع کرد. این امتحان در آثار پیشینیان به صورت صریح دیده نمی شود. ابن سینا از آن برای تحقیق در صحت مجذور (= توان دو) یا مکعب (= توان سه) عدد استفاده کرده است. غیاث الدین جمشید کاشانی. غیاث الدین جمشید کاشانی (۸۳۲ یا ۸۴۰م) از مردم کاشان بود و در آغاز عمر ذوقی وافر و استعدادی خارق العاده در آموختن ریاضی داشت و از تعقیب دانش پزشکی، که پیشینه خاندانی او بود، چشم پوشید. او پزشک و منجم الغ بیک در سمرقند و استاد هوشمند در ریاضیات و مبتکر فرمول هایی در ریاضی و نجوم، و صاحب زیج مشهور خاقانی است. از میان تصانیف بس
یار او باید از مفاتیح الحساب، زیج تسهیلات، سلّم السماء (نردبان آسمان)، رساله محیطیه (نسبت محیط دایره به قطر آن) و رساله وتر و جیب (وتر و سینوس) نام برد. عمر خیام نیشابوری. عمر خیام نیشابوری (۵۱۷ق) حکیم، شاعر بزرگ و از مشاهیر حکما، ستاره شناسان و پزشکان و ریاضی دانان بود. هم روزگاران وی او را در حکمت تالی بوعلی سینا شمرده اند و در احکام نجوم قول او را قطعی می دانستند و در کارهای بزرگ علمی از قبیل ترتیب رصد، اصلاح تقویم و نظایر آن ها بدو رجوع می کردند. برخی آثار او عبارتند از: ۱)ترجمه الخطبة الغراء از ابن سینا؛ ۲) رساله ای در مسئله جبری به وسیله قطوع مخروطی؛ ۳) رساله جبر و مقابله، که مهم ترین کتاب ریاضی خیام است؛ ۴) رساله ای در شرح مصادرات کتاب اقلیدس؛ ۵) رساله ای در کلیات وجود. خواجه نصیر طوسی. خواجه نصیرالدین طوسی (۵۷۹–۶۵۳ ه) (۱۲۰۱–۱۲۷۴ م) همه چیزدان علّامه، فیلسوف، متکلم، فقیه، ستاره شناس، اندیشمند، ریاضی دان، پزشک، معمار و عارف ایرانی است. کنیه اش «ابوجعفر» و به القابی چون «نصیرالدین»، «محقق طوسی»، «استاد البشر» و «خواجه» شهرت دارد. وی جداول بسیار دقیق از حرکت سیاره ای ایجاد کرد، که یک مدل سیاره ای به روز ش
ده و انتقاداتی از نجوم بطلمیوسی بود. و همچنین رصدخانه مراغه را ساخت. مثلثات را به عنوان یک شاخه ریاضی به عنوان یک علم مطرح کرد. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد او بر نظریه خورشید مرکزی کوپرنیگ تأثیر داشته است. همچنین جفت طوسی یک سازوکار ریاضی است که وی آن را کشف کرد و به عنوان بخشی از نظریه سیّارات خویش به کار برد. با تبدیل دوایر طوسی به چرخ دنده می توان حرکت خطی و دورانی را به هم تبدیل کرد و این به تازگی در ساخت موتورهایی بدون میل لنگ استفاده شده است. هندسه. دانشمندان مسلمان هندسه را پرورش و گسترش دادند و چندین اثر بزرگ یونانی همچون اقلیدس و المجسطی بطلمیوس را به اروپای قرون وسطی معرفی کردند و بخشی از یک اثر ریاضی درجه اول یعنی کتاب های آپولونیوس را برای اروپای دوران رنسانس محفوظ نگاه داشتند. افزون بر این، علم مثلثات جدید به دست آنان پایه گذاری شد. بنوموسی خوارزمی. بنو موسی سه برادر به نام های محمد، احمد و حسن، پسران موسی بن شاگر بودند. این سه برادر، از برجسته ترین دانشمندان و هندسه دانان ایرانی سده سوم هجری برخاسته از خوارزم اند. مشهورترین آنان محمد (ابوجعفر) بود که در هندسه و نجوم مقالی عالی داشت. احمد در
مکانیک تخصص داشت و کسی با او برابر نبود، و حسن در هندسه تخصص پیدا کرد. وی از استعدادی شگفت انگیز و حافظه ای فوق العاده و نیروی استدلالی عالی برخوردار بود و در اصول اقلیدس مهارت داشت. به پسران موسی آثاری دربارهٔ ترازو، مکانیک، مخروطات، اندازه گیری کره، تثلیث زاویه و چیزهای دیگر نسبت داده اند؛ مثلاً کتاب الحیل از مهم ترین آثار بنوموسی است که خوشبختانه باقی مانده است. علم الحیل را برابر دسته بندی های امروزیِ علم می توان جزو مهندسی مکانیک به شمار آورد که از ابزارها و دستگاه های مکانیکی و هیدرولیکی بحث می کند. این کتاب نخستین اثر مدون ناخته شده ای است که در این زمینه در جهان اسلام باقی مانده است. در این کتاب یک صد دستگاه شرح داده شده که اغلب به صورت خودکار و با استفاده از خواص مکانیکی سیالات عمل می کنند. کمال الدین بن یونس. کمال الدین بن یونس (زاده ۵۵۱/۱۱۵۶) در موصل به دنیا آمد. نخست نزد پدرش دانش آموخت و سپس به نظامیه بغداد رفت و از بزرگ ترین هندسه دانان زمان خود شد. وی در فلسفه و طب نیز چیره دست بود. به گفته ابن ابی اصیبعه پادشاه فرنگ چند مسئله مشکل در نجوم، هندسه، ریاضیات، پزشکی و فلسفه را با پیکی به دربار بدرا
لدین لؤلؤ فرستاد. دانشمندان از پاسخ آن درماندند و سرانجام آن مسائل را نزد ابن یونس به موصل فرستادند و او به حل آن ها موفق شد. بتّانی ابوعبدالله محمدبن جابربن سنان. بتّانی ابوعبدالله محمدبن جابربن سنان ستاره شناس و ریاضی دان برجسته دوره اسلامی، پیش از سال ۲۴۴ در حرّان به دنیا آمد و بیشتر عمرش را در رقّه و بر کناره رود فرات گذراند و همان جا به رصد پرداخت. دستاوردهای نجومی، ریاضی و هندسی بتّانی بسیار مهم است. یکی از دستاوردهای هندسی او در مثلثات است. ابوالوفاء بوزجانی. محمدبن محمد ملقب به ابوالوفاء بوزجانی (۳۲۸–۳۸۸) از مشهورترین دانشمندان مسلمان ایرانی، ریاضی دان و ستاره شناس سده چهارم و منشأ نوآوری ها و پژوهش های پرشماری به ویژه در هندسه و ریاضیات و نجوم بوده است. خواجه نصیرالدین طوسی. نصیرالدین محمد طوسی (۵۹۷–۶۷۲) فیلسوف، متکلم، ریاضی دان، ستاره شناس، سیاستمدار و هندسه دان و از صاحبان ابتکار در نجوم و هندسه است. وی مثلثات مسطح و به ویژه مثلثات کروی را با هوشمندی تمام در کتاب الشکل القطاع کانون بحث قرار داده است.
صنم پاشا (زادهٔ ۲۵ تیر ماه ۱۳۵۷) آهنگساز، خواننده، ترانه نویس و مُدرسِ آواز در سبک های راک و متال است. از کودکی با کمک مادرش با ردیف موسیقی ایرانی آشنا شد و سپس پیانو کلاسیک، آواز و سلفژ را نیز فراگرفت. او همچنین مدارک تخصصی آهنگ سازی و وکال را از دانشگاه برکلی به صورت مجازی کسب کرده است. او پس از سال ها سابقهٔ حضور در گروه های مختلف ایرانی و خارجی به عنوان وکالیست، آهنگساز و ترانه نویس، در سال ۱۳۹۲ گروه راک صنم پاشا اولین گروه راک بانوان ایران را تشکیل داد. فعالیت هنری. صنم پاشا تجربهٔ آهنگسازی برای فیلمها و انیمیشنها و تئاترهای زیادی را در کارنامهٔ خود دارد که به گفتهٔ او به دلیل محدودیت هایی که برای بانوان در زمینهٔ موسیقی وجود داشته وی به این فعالیت در سال های اخیر بیشتر پرداخته است اما در نهایت در سال ۱۳۹۲، او اولین گروه راک بانوان ایران را تحت عنوان گروه راک صنم پاشا تشکیل داد. این گروه برای اولین بار در فرهنگسرای نیاوران در تاریخ سوم شهریور ماه سال ۱۳۹۷ به روی صحنه رفت. این اجرا با وجود محدودیت جنسیتی ای که فقط اجازهٔ خرید بلیط به بانوان داده شده بود، با استقبال خوبی رو به رو شد و ظرف دو روز تمامی بلیط
های آن به فروش رفت. فستیوال های خارجی. در سال ۲۰۱۶ صنم پاشا به همراه گروه موسیقی آرته در فستیوال موسیقی قفقاز شرکت کرد. گروه راک بانوان صنم پاشا. گروه راک بانوان صنم پاشا اولین گروه راک با اعضای بانوان در ایران است که اولین اجرای خود را در فرهنگسرای نیاوران در شهریور ۱۳۹۷ به روی صحنه بردند. در این اجرا اعضای اصلی گروه، صنم پاشا (خواننده اصلی، آهنگساز و ترانه نویس)، بیتا صادقی (گیتار الکتریک)، ریماحسن زاده (گیتار بیس)، آرمینا جعفری (درامز) به همراه اعضای مهمان فروغ فضلی (کیبورد)، آوا و نوا حسینی (همخوان) به روی صحنه رفتند. تدریس. صنم پاشا مربی آواز و صداسازی در سبک های مختلف بلوز، راک و متال است. پیوند به بیرون. وب گاه رسمی __بافهرست__
کورار ، نام رایجی برای چندین نوع عصارهٔ گیاهی آلکالوئید است که برای سمی کردن نوک نیزه ها به کار می رود است. براساس طرح طبقه بندی رادلف بوهم داروشناس در سال ۱۸۹۵ سه نوع اصلی کورار عبارتند از:
پیتر سلیمانی پور (زادهٔ ۱۳۴۷ – درگذشتهٔ ۱۸ شهریور ۱۳۹۷) آهنگساز، نویسنده، نوازنده چیره دست سازهای بادی و گرافیست ایرانی-روسی بود. او از بهترین نوازندگان ساکسوفون و از موسیقی دانان مهم و تأثیرگذار جز و موسیقی تلفیقی و آنچه «جز ایرانی» نامیده می شود بود. زندگی نامه. پیتر سلیمانی پور در سال ۱۳۴۷ (خورشیدی) در تهران و در یک خانواده ایرانی-روسی متولد شد. او قصد داشت موسیقی را به صورت حرفه ای دنبال کند. اما انقلاب ۱۳۵۷ ایران مانع از آن کار شد. از سنین نوجوانی با فراگیری پیانو نزد کارمن اوسوریو و پیرو آن نوازندگی گیتار و ساز کوبه ای به طور تجربی وارد دنیای موسیقی شد. پیتر در سال ۱۳۶۶ (خورشیدی) برای تحصیل در رشته نقاشی وارد پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. همزمان به فراگیری فلوت نزد احسان سامعی روی آورد. او از ابتدای دهه ۱۳۷۰ (خورشیدی) ضمن آغاز فعالیت حرفه ای در رشته طراحی گرافیک، نوازندگی ساکسوفون را به صورت تجربی آغاز کرد. از سال ۱۳۷۳ (خورشیدی) با حضور در صحنه همراه گروه آتین قدم به عرصه موسیقی حرفه ای گذاشت. او نخستین کسی بود که با نواختن سازهای درامز، گیتار بیس و ساکسوفون در اجرای گروه آتین قدم در فرهنگسرای به
من، از این سازها در یک اجرای رسمی پس از انقلاب استفاده می کند. در همان سال گروه موسیقی «پرسیکو کوارتت» را با همراهی علی فروردین، مهراب مقدسیان و عین الله کیوان شکوه تشکیل داد. این گروه، ترانه های جاز سرشناس جهان را به صورت زیرزمینی اجرا می کردند. در سال ۱۳۷۶ (خورشیدی) به همراه علی فروردین، بابک ریاحی پور، همایون نصیری، کسرا ابراهیمی و نیما حمزه گروه موسیقی «پرسیکو هگزتت» را تشکیل داد که صرفاً به اجرای ساخته های سلیمانی پور می پرداختند. در سال ۱۳۸۴ (خورشیدی) «آنسامبل پیتر سلیمانی پور» با همراهی افرادی چون ماهان میرعرب، پیتر آکوپ، حبیب مفتاح بوشهری، آرش پژند مقدم، دارا دارایی، آیدا نصرت، امین طاهری و میثم مروستی تشکیل داد. اجراهای این گروه از ساخته های خود پیتر سلیمانی پور بودند. درگذشت. پیتر سلیمانی پور آخرین بار حدود دو ماه پیش از مرگ در برنامه «شب های جاز» فرهنگ سرای نیاوران روی صحنه رفت. او بعد از تحمل دوره طولانی بیماری سرطان در ۱۸ شهریور ۱۳۹۷ در سن ۵۰ سالگی درگذشت. مراسم وی روز پنجشنبه ۲۲ شهریورماه در کلیسای ارتدوکس روس برگزار شد و سپس در آرامستان ارتدوکس روس (گورستان دولاب) به خاک سپرده شد. در تاریخ ۲ آذ
ر ۱۳۹۷ در مراسم چهارمین «سال نوای موسیقی ایران» آیین یادبود «پیتر سلیمانی پور» در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد و تندیس «سال نوا» به دوست وی «آزاده بابایی فرد» اهداء شد. فعالیت ها. از میان فعالیت های او طی سال های اخیر، می توان به سخنرانی های او در دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران، اجراهای زنده، آهنگ سازی برای فیلم و ساخت بیش از ۱۵۰ قطعه موسیقی و ضبط شماری از آن ها اشاره کرد. آثار. آز آثار منتشر شده وی، می توان آلبوم های «منظومه شخصی»، «قشم، هشت روایت»، همکاری با سهیل نفیسی در آلبوم «چنگ و سرود» و همکاری با بهزاد میرخانی در آلبوم «جوانه ها» را نام برد. همکاری ها. سلیمانی پور گروه ها و هنرمندان متعددی را روی صحنه همراهی کرده است، از جمله: او در ضبط های استودیویی با کیوان جهانشاهی، بابک بیات، کریستف رضاعی، پیمان یزدانیان، بهزاد میرخانی همکاری داشت. فیلم. همچنین او قطعه ای برای آخرین فیلم عباس کیارستمی با نام «۲۴ فریم» ساخته بود و چنان که احمد کیارستمی در صفحه اینستاگرامش نوشته، قرار بود که برای مراسم افتتاحیه فیلم در تهران دعوت شود که این اتفاق رخ نداد.
حمله انتحاری سپتامبر ۲۰۱۸ دو حمله انتحاری بود که حوالی ساعت ۶ و ۷ عصر روز ۱۵ سنبله/شهریور ۱۳۹۷ در باشگاه ورزشی میوند واقع در منطقه دشت برچی، کابل که منطقه هزاره نشین است رخ داد. در مجموع دو حمله ۲۶ تن کشته و ۹۱ تن دیگر زخمی شدند. در این میان، ۲ کشته و ۶ تن از زخمیان این حمله تروریستی از خبرنگارانی تشکیل می دهد که برای پوشش حمله اول در محل حضور داشتند. جزئیات. حمله انتحاری اول حدود ساعت ۶ عصر در ورودی ورزشگاه و هنگام برگزاری مسابقه رخ داد. شاهدان به رسانه ها گفته اند که مهاجم انتحاری با هدف قرار دادن محافظان این ورزشگاه خود را در دروازه ورودی ورزشگاه منفجر کرده است. انفجار دوم که ناشی از یک خودرو بمب گذاری شده بود که یک ساعت پس از حمله اول و زمانی که خبرنگاران برای پوشش حمله تروریستی نخست در محل تجمع کرده بودند بوقوع است. تلفات خبرنگاران. در میان قربانیان این حادثه خبرنگاران رسانه های مختلفی حضور دارد که در محل حضور داشتند. واکنش ها. محمداشرف غنی رئیس جمهور افغانستان پس از افزایش حملات به هزاره های غرب کابل در دیدار و گفتگو با نمایندگان این منطقه کابل صحبت از ارائه طرح امنیتی کرد که طی آن منطقه دشت برچی در ساح
ه سبز امنیتی قرار خواهد گرفت و جزئی از یکی از چهار زون/منطقه امنیتی کابل خواهد شد. مسئولیت. داعش مسئولیت دو حمله را بر عهده گرفته است.
منبع شناسی تاریخ مرعشی به آثار مکتوب گوناگونی می پردازد که در شناخت تاریخ سال های پایانی باوندیان و دودمان های چلاویان، مرعشیان و پادوسپانیان در طبرستان و همچنین کیاییان در گیلان کمک می کنند. این منابع شامل منابع متقدم یا اصلی، منابع متأخر یا فرعی و تحقیقات جدید می شوند. منابع متقدم. این دسته از مکتوبات در فاصله زمانی کوتاهی از قیام مرعشیان و حکومت آنان نوشته شدند. نویسندگان این دسته از منابع یا خود تاریخ مرعشی را درک کرده اند، یا نقل قولی از دیگر نویسندگان را آورده اند. برخی از این منابع عبارتند از: منابع متأخر. این دسته از منابع غالباً از روی منابع متقدم نوشته شدند و از منابع زمانهٔ خود بهره یافتند و همچنین شامل تاریخ دوره های بعدی مرعشیان هستند.
مرز بوم شناسی (Sexecology)یک اصطلاح ابداعی است که از سوی دو هنرپیشه هنر اجرا به نام های پروفسورالیزابت استیونز ودکتر آنی اسپرینکل بیان شده است. این حرکت به دنبال ایجاد عاطفه عمیق میان انسان و طبیعت است به گونه ای که نگاه انسان ها به زمین و طبیعت به مانند معشوق باشد. این دانش به دنبال راهکارهایی است تا فعالیت های زیست محیطی بیشتر سرگرم کنندتا متنوع گردند.
مرو گریفین (; – ) خواننده، مجری تلویزیون، بازیگر تئاتر و تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۴ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "پسری از اکلاهما"، "مردی با دو مغز" و "مرد تنها" اشاره کرد.
کیا جمال احمد اجل یا کیا جمال الدین احمد جلال سیاستمداری اهل طبرستان بود که نیای کیاهای جلالی است. زمانی که وجیه الدین مسعود، حاکم فاتح سربداران، قصد داشت به طبرستان حمله کند، او وانمود کرد که تسلیم سربداران شده است ولی مخفیانه با باوندیان و پادوسپانیان ارتباط داشت و از این طریق توانست امیرمسعود را به تله ای از پیش طراحی شده هدایت کند و موجب شکست او در برابر متحدین مخفی خود شود.
کیاهای جلالی، جلالیان یا جلال اَزرِک نام خاندانی از طبرستان بودند که در دوره ملوک الطوایفی با خاندان چلاویان رقابت سختی داشتند. افراد این خاندان از نسل جمال احمد اجل هستند که موجب شکست حمله سربداران به طبرستان شد. پس از فروپاشی اسپهبدان باوندی، کیا فخرالدین جلالی و کیا ویشتاسب جلالی از این خاندان به ترتیب در ساری و توجی به حکومت رسیدند. دکتر حسین اسلامی این خاندان را اصالتاً اهل بابل کنونی می داند.