Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و او تا نزدیکی شهر تئودوسیوپولیس که در دوره تئودوسیوس دوم برای حفاظت از ارمنستان روم بنا شده بود، پیش رفت و با درگرفتن سلسله نبردهای کوچک و بی حاصل هر دو گروه از ادامهٔ این جنگ ها دست برداشتند. این نبرد که ریشهٔ دینی داشت، در سال ۴۲۲ میلادی با پذیرش توافق نامه ای میان طرفین مبنی بر، برگزاری آیین های دینی زردشتی و مسیحی در بیزانس و ایران به صلح انجامید و رومیان نیز متعهد شدند که در مقابل حفاظت ساسانیان از تنگه های قفقاز در برابر اقوام شمالی هزینه ای را به عنوان باج به ایرانیان بپردازند اما گاهی از این کار امتناع می ورزیدند. به گفتهٔ مالالاس، بهرام پیامی به پروکوب، که فرماندهی سپاه شرق روم را بر عهده داشت و از جانب تئودوسیوس دوم برای جنگ با ایرانیان آمده بود رساند که اگر در میان رومیان کسی بتواند یک پهلوان ایرانی را شکست دهد، صلح با روم را می پذیرد. پیشنهاد بهرام مورد قبول واقع شد و در طی نبردی که میان "آئروبیندوس گوتی" و "آدرازانس" جنگجوی ایرانی درگرفت، آدرازانس پیروز شد و بهرام با پذیرش صلح به ایران بازگشت. در مورد معاهدهٔ صلحی که انجام شد، پروکوپیوس معتقد است که، تئودوسیوس دوم، فرمانده آناتولیوس را برای صلح
به سوی ایرانیان فرستاد و وقتی به سپاه ایران رسید، پیاده به سوی بهرام رفت و موجب حیرت بهرام شد، بااین کار، بهرام به عقب رفت و سپاه خود را از مرزهای روم بیرون راند؛ و بهرام علاوه بر پذیرش صلح، پیشنهاد داد که هیچ پادگانی در مرزها به وجود نیاورند. مشخص است که پروکوپیوس، وقایع ۴۲۲ میلادی را با حوادثی که در دوران یزدگرد دوم روی داده با هم تلفیق کرده زیرا آناتولیوس در دوران یزدگرد دوم فرمانده سپاه روم در نواحی شرفی بوده است و یک قرارداد صلح را به اجرا درآورد؛ و بنا بر یک گزارش مسیحی، بهرام با دیدن انسان دوستی که آکاکیاس اسقف شهر آمد، که با فروختن زیورآلات کلیسا و خریدن اسیران ایرانی از رومیان برای نمایان ساختن حسن نیت خود این کار را انجام داد. بهرام تحت تأثیر این کار قرار گرفت و از اذیت کردن مسیحیان در ایران دست کشید. طبق گفته جلیلیان ان این داستان موثق نیست و ظاهراً برای نشان دادن قدرت کلیسا ساخته شده است. بهرام و جنگ با هپتالیان. در سده پنجم میلادی، منازعاتی میان ساسانیان و مهاجمانی که از آسیای مرکزی به مرزهای شمالی و شرقی ایران هجوم می آوردند، درگرفت. در این دوره بزرگترین دشمن ساسانیان، هون های سپید/هپتالیان که م
یان آمودریا و سیردریا قدرت گرفته بودند، محسوب می شدند. آن ها فشار زیادی بر کوشانیان آوردند و جانشین کوشانیان شدند و تا سده ششم دشمن قدرتمندی برای ساسانیان به شمار می رفتند. در دورهٔ بهرام پنجم، تهاجمات هپتالیان در نواحی شرقی ایران افزایش یافت، آن ها بر این باور بودند که بهرام پادشاه بی کفایتی است. به طوری که آن ها تا مرو در خراسان پیشروی و یورش بردند. البته آنها از سوی امپراتوری روم حمایت می شدند به طوری که امپراتوری به آن ها کمک مالی می کرد و هم چنین آن ها را در سایر مناطق آزاد گذاشت تا به راحتی به مرزهای ایرانشهر حمله کنند. بهرام با مشاهدهٔ این اوضاع برادرش نرسه را بر تخت نشاند و به سوی آذربایجان تاخت. بعضی از ایرانیان بر این باور بودند که بهرام توانایی مواجه با هپتالیان را ندارد و از ترس جان خود برای خاقان پیامی مبنا بر پذیرش باج و ساو و صلح فرستادند. در این میان بهرام پنهانی از سمت دریای خزر به سوی خراسان رفت و در کشمهین در حوالی مرو با سپاهیان ورزیده و آماده خود به هپتالیان حمله برد و خاقان هپتالیان را شکست داد و خاتون که شهبانوی خاقان بود به اسارت سپاه بهرام درآمد و بهرام آن ها را در راه بازگشت به آتشکد
ه آذرگشنسب پیشکش کرد و تاج خاقان را نیز در همان جا قرار داد. بهرام به تیسفون بازگشت و برادرش نرسه را حاکم خراسان کرد. بهرام و نبرد با دیلمیان. براساس منابعی همچون "مجمل التواریخ" و "القصص"، اهالی دیلم و گیلان علیه بهرام پس از نبرد با روم شوریدند؛ و بهرام در پاسخ به شورش دیلمیان، همراه با ارتش خود به دیلم لشکر کشید و توانست این قلمرو را در نزدیکی دریای مازندران یا کاسپین به تصرف درآورد. حاکم آنجا را اسیر کرد و فرمان انتقال وی به تیسفون را صادر کرد. اما پس از ابراز وفاداری توسط حاکم دیلم، وی را بخشید و دوباره به عنوان حاکم منطقه انتخاب کرد. مسئله ارمنستان. در دوره یزگرد یکم، فرمانروایی ارمنستان به فرزند شاپور واگذار شده بود. بعد از مرگ یزدگرد شاپور برای به دست آوردن پادشاهی ایران ارمنستان را برای به دست آوردن حکومت ارمنستان را به سمت مرکز ایران ترک کرد. چنان که اشاره شد به سبب توافق بزرگان کشور به پادشاهی بهرام، شاپور کشته شد و حمایت کلیسای رم از مسیحیان ایرانی و ارمنی منجر به صف آرایی دو سپاه ایرانی و رومی گردید. اما با توجه به تعداد درگیری ها و شکست ها و پیروزی ها عاقبت دو کشور تصمیم گرفتن در پاره ای موارد از
آن جمله مسئله ارمنستان به توافق برسند. اشتغال بهرام در مرزهای شرقی و درگیری با اقوام شرقی و بی توجهی او به مسائل ارمنستان، به خاندان اشکانی ارمنستان فرصت داد تا آرتاشس را به تخت شاهی برساند. در سال ۴۲۳ میلادی آرشاتسش پسر ورهارم شاپوه، پادشاه ارمنستان، توانست بر مسند پدرش بنشیند و پس از جلوس پادشاهی او، وی درگیر جنگ و ستیز با ناخارارها به مدت شش سال شد. طی حکومت وی، کلیسای ارمنستان که طی دوره های قبلی ضعیف شده بود، باز دیگر تقویت شد. در همین بین اسقف اعظم کلیسای ارمنستان سعی کرد تا میان آرشاتس و ناخارارها مصالحه ایجاد کند ولی تلاش های وی بی نتیجه ماند؛ و پس از ۶ سال پادشاهی آرتاشس، وی از سلطنت خلع شد و ارمنستان در ۴۲۵ میلادی دوباره یکی از ایالات ایران مبدل شد. بهرام پنجم یکی از اشراف ایرانی به نام وه مهر شاهپوپر را به عنوان مرزبان تعیین کرد. در ۴۲۸ میلادی با دستگیر آرتاشس و زندانی کردن وی، سلسله اشکانی به کلی منقرض شد و بخش هایی از ارمنستان غربی تحت نفوذ بیزانس، تحت کنترل شاهنشاهی ساسانی درآمد. مهر نرسه. به گفته کریستین سن در کتاب ایران در زمان ساسانیان، از دوران یزدگرد اول، وزیر اعظم که به آن وزرگ فرمذار می
گفتند، بعد از پادشاه در راس قدرت قرار می گرفت. وزیر اعظم یزدگرد اول، مهر نرسه بوده است. او پسر ورازگ، عنوان هزار بندگ را داشت که این عنوان یادآور سپاه جاویدان عصر هخامنشی است. مورخان نیای او را به خانواده سپندیاد یکی از هفت خاندان اصیل عصر ساسانی نسبت داده اند. در دوره بهرام گور همچنان سمت وُزُرگ فَرمَذار را برعهده داشت. مهر نرسه در دربار بهرام از اعتبار زیادی برخوردار بود و بر روی تصمیم گیری های شاه نقش مؤثری داشته است. یک گزارش طبری، آشکارا چیرگی خاندان مهرنرسه را در دستگاه پادشاهی بهرام نشان می دهد؛ چنان که او می گوید مهر نرسه سه پسر داشت که در دوره بهرام هر یک از آن ها ریاست سه طبقه اجتماعی آن عصر را بر عهده داشتند. زروان داد، بزرگ ترین پسر مهرنرسه، هیربذان هیربذ گماشت؛ و گُشنَسپ پسر میانی مهرنرسه، واستریوشان سالار و کاردار کوچک ترین پسر او، ارتشتاران سالار بود. همچنین طبری گزارش می دهد که مهرنرسه در دیه ها و باغ های بزرگ خود در اردشیرخوره، آتشکده هایی را برای بزرگداشت روان خود و فرزندانش ساخته بود. او تعصب خاصی به دین زرتشتی داشت و رفتار خصمانه ای با مردم سایر ادیان داشت، همین امر باعث شد که عیسویان با ا
و دشمنی کنند و او را خائن خطاب کنند. او به عنوان شخص صاحب نفوذ در مورد املاک و زمین های زراعی که از مسائل مهم احکام زرتشتی بود دخالت می کرد و در اردشیر خوره و شاپور فارس آتشگاه ها و قصرهای زیادی ساخت که به مهر نارسیان شهرت داشتند. او در حوالی زادگاه خویش در ناحیهٔ اردشیر خوره، چهار روستا که هر یک دارای آتشگاه بودند ساخت و هر یک را به سه پسر خویش داد و یکی را نیز برای خود برگزید که این سه پسر نیز مقام و موقعیت بالایی داشتند.|در سال ۴۲۱ میلادی جنگ ایران و روم شرقی آغاز شد. آردابوریوس، فرماندهٔ سپاه بیزانس از راه ارمنستان و با گذشتن از دجله به میان رودان تاخت و سپاه ایران را که مهرنرسه فرماندهٔ آن بود، به زانو درآورد. مهرنرسه و سپاهیان او به نصیبین پناهنده شدند و آردابوریوس تا پشت دیوارهای شهر آمد و به محاصرهٔ آن ها پرداخت. اما دژهای نصیبین بسیار استوار و نیرومند بودند و هنگامی که خود بهرام پنجم، با یک سپاه ایرانی و همراه جنگاوران عرب حیره به فرماندهی نعمان بن منذر، به یاری مهرنرسه آمد، رومی ها دژکوبها و منجنیقهای خود را سوزاندند و گریختند. مهرنرسه در طول مذاکرات با رومی ها در دوران پادشاهی بهرام گور که به پیمان
صلح سال ۴۲۲ میلادی انجامید، نقشی فعال داشته است. براساس این پیمان، آزار و اذیت مسیحیان در شاهنشاهی ساسانی و زرتشتیان در امپراتوری روم، به پایان رسید. همچنین رومی ها پذیرفتند که برای نگهبانی ساسانیان از تنگه ها و گذرگاه های کوه های قفقاز از یورش جنگجویان شمالی، سالیانه هزینه ای به ایرانیان بدهند. ایرانیان هزینه ای را که رومی ها برای نگهداری پادگان ها و دژهای تنگه ها و گذرگاه های قفقاز می دادند، با ج و خراج از روم می خواندند و چون گهگاه خود رومی ها هم این هزینه ها را همچون باج به ایرانیان می نگریستند، همواره می کوشیدند از پرداخت آن خودداری ورزند. به نظر می رسد که در "شاهنامهٔ فردوسی"، بین برادر بهرام و مهرنرسه، به دلیل آنکه نام مشابهی داشتند، سردرگمی وجود دارد. اما بسیاری از کارهای نسبت داده شده به برادر بهرام، به عنوان فرمانروای خراسان بزرگ، به حوزهٔ وظایف وزرگ فرمذار تعلق دارد. مرگ بهرام. مرگ بهرام در سال ۴۳۸ یا به قولی ۴۳۹ میلادی رخ داد. به گفتهٔ فردوسی، بهرام بزرگان و سپاهیان را در کاخ خود گردآورد و پسرش یزدگرد را به جانشینی برگزید و همان شب درگذشت. با این حال گزارش های متفاوت دیگری دربارهٔ مرگ بهرام ذکر ش
ده که با افسانه نیز آمیخته گشته است. چنانچه گفته شده که بهرام در یک شکار شاهانه به دنبال گوری رفته بود که در گودال یا مردابی (باتلاق گور بهرام) افتاد و ناپدید گشت و با همهٔ کوشش هایی که انجام گرفت، جسد او پیدا نشد. کریستن سن در کتاب خود می گوید که ممکن است مرگ پیروز ساسانی که به علت افتادن در خندق اتفاق افتاد، باعث ایجاد این افسانه شده باشد. همچنین شباهت دو کلمه گور به معنی قبر و گور به معنی گورخر که لقب بهرام پنجم بود در ظهور این افسانه دخالت داشته باشد. در تعیین مدت زمان پادشاهی بهرام پنجم و جانشین او، یزگرد دوم، اختلاف وجود دارد. آگاثیاس مدت پادشاهی بهرام را ۲۰ سال و الیاس نصیبینی و یعقوبی ۱۹ سال گفته اند. بسیاری از مورخان اسلامی مدت مزبور را ۱۸ سال و ۲ ماه یا ۱۸ سال و ۱۱ ماه و چند روز دانسته اند. وضعیت شاهنشاهی پس از او. یزدگرد دوم بعد از پدرش بهرام با لقب کی بَغِ مزداپرست به سلطنت رسید و با دولت روم وارد جنگ شد که سر انجام با پیمان صلحی خاتمه یافت. جنگ دیگری که در دوران یزدگرد اتفاق افتاد مواجهٔ یزدگرد دوم با هون های شرقی بوده است که این اقوام بعد از جنگ ساسانیان با روم به مرزهای شرقی ایران هجوم آوردند،
در این زمان یزدگرد به سمت نیشابور روانه شد و وزیر خود مهرنرسی را در پایتخت به جای خود نشاند؛ و به همراه سپاه خود به سمت خوارزم رفت و حتی شکست خورد اما توانست به مرکز هپتالیان برسد و پادشاه آنجا را وادار به فرار کند. روابط با گروه های مذهبی. مسیحیان. بهرام برای نشان دادن صمیمیت خود با زردشتیان به آزار مسیحیان پرداخت و رفتار خشونت آمیزی با مسیحیان داشته است. شدت خشونت یکی از موبدان موبد به نام مهر شاپور به حدی بود که منجر به فرار شد. تنفر او نسبت به مسیحیان به حدی بود که اجساد مسیحیان دورهٔ یزدگرد یکم را بیرون آورد و رها کرد و اعراب را در پی آزار آنان برآورد. خشونت و آزار علیه مسیحیان به حدی رسیده بود که، یکی از ایرانیان به نام اسپهبذ که مأمور آزار و شکنجه آنان بود، به تنگ آمد و با تحریک آنان، به آنان کمک کرد تا به بیزانس بروند. اسپهبذ با انجام این کار خود، به همسایهٔ غربی رفت و فرمانده سپاه شرقی روم که آناتول نام داشت، او را به فرمانده عرب هایی که تحت سیطره روم بودند قرار داد. تئودوسیوس دوم، امپراتور بیزانس، در خواست ایران را مبنی بر تسلیم کردن مسیحیان پناهنده را نپذیرفت، بهرام نیز شروع به شکنجه و تصاحب اموال
معدنچیان رومی فعال در معادن طلا و نقره ایران کرد. علاوه بر این، مسیحیان در ایران با یک دیگر دچار تفرقه شده بودند. به گونه ای که بعضی از آنها اسقف شهر هزمرد، دادیشوع، را متهم کردند که اشیا مقدس را دزدیده و فروخته است و به شکنجه آنها پرداخته است. با میانجگری تئودویوس دوم، دادیشوع که توسط بهرام به زندان افتاده بود، آزاد شد و پس از آنان به بهرام استعفاء خود را اعلام کرد و پس از همراهی دوستان وی، طی گردهمایی استقلال کلیسای ایران از کلیسای غرب اعلام شد تا بدین شکل روابط مسیحیان ایران و غرب به طور کامل قطع شد. این گونه مسیحیان ایران مستقل از مسیحیان روم از استقلال و آزادی نسبی برخوردار شدند که این خود سبب رشد فزاینده مسیحیان در فضای ایران زرتشتی شد و همچنین دیگر مسیحیان ایران به عنوان خائن یا طرفدار روم محسوب نمی شدند. یهودیان. طبق منابعی همچون شهرستان های ایرانشهر، مادر بهرام گور دختر یک یهودی تبعیدی بود بدین ترتیب خود نیز از منظر یهودیان پادشاهی یهودی محسوب می شد و در بین آنها از احترام زیادی برخوردار بود؛ ولی در گزارش های منابع یهودی همچون تلمود، مادر بهرام یهودی نبوده است بلکه وی در دوران حکومتش سیاست تساهل دینی
نسبت به یهودیان در پیش گرفته است. منش و شخصیت. شهرت. عشق بهرام به موسیقی نیز که در روایات نقل شده، در واقع نشان دهندهٔ علاقهٔ او به شعر و شاعری است. بر پایهٔ بعضی گزارش ها، بهرام تقسیم بندی طبقهٔ نوازندگان و خنیاگران را که از روزگار اردشیر بابکان متداول بود، تغییر داد و نوازندگانی را که موجب شادی او می شدند، گاه از درجهٔ پایین به درجهٔ میانه، و نوازندگان درجهٔ میانه را به درجهٔ بالا می رساند. این روش بهرام تا مدت ها برقرار بود تا اینکه خسرو انوشیروان، درجه بندی نوازندگان را به وضع زمان اردشیر بابکان بازگرداند. همچنین به درخواست بهرام، ۱۲ هزار زن و مرد از نوازندگان هندی - که بعدها زُط یا لوری خوانده شدند - به ایران آمدند و بهرام ایشان را در سراسر مملکت پراکنده کرد تا مردم روزگار را به شادی و شادخواری بگذرانند. شهرت و محبوبیت بهرام گور نزد مردم چنان بوده است که بعضی از سلسله های ایرانی و خاندان های قدرتمند پس از اسلام، برای به دست آوردن مشروعیت سیاسی، خود را به بهرام منتسب می کردند. از جمله این خاندان ها، صفاریان، بوئیان، شروان شاهان و آل میکال را می توان نام برد. وجه تسمیه و تصویر بهرام در منابع. بهرام پنجم ی
کی از پادشاهان معروف و شایسته در عصر ساسانیان است. در تاریخ ایرانیان همواره از او به خوبی یاد می کنند. در منابع ادبی ایرانی و عربی، از شکارهای حیرت آور، بخشایش و جنگاوری او در جنگ ها و شادی ها سخن گفته می شود. بسیاری از منابع، هم چون "تاریخ یعقوبی"، "زند وهمن یسن" و "شهرستان های ایرانشهر" او را بهرام گور می خوانند؛ ولی خوارزمی می گوید، بهرام به دلیل علاقهٔ خاصی که به شکار گورخر داشته این لقب معروف شده است. اما بنا به روایتی دیگر، بهرام شیری که او را زخمی کرده بود را با یک تیر به گورخر متصل کرد، بهرام گور نام گرفت؛ ولی شاید این لقب به خاطر خصایص بهرام چون زرنگی و هشیاری شبیه به گورخر و علاقهٔ خاص او به بیابان است. همچنین او به واسطه علاقهٔ خاصی که به شکار و خوشگذرانی داشته است، زط ها یا لوریان که همان خنیاگران هستند را از هند به ایران خواند تا مایهٔ شادی ایرانیان شوند و او به این منظور دستور داد تا ایرانیان نیمی از روز را به فعالیت و تأمین مایحتاج بپردازند و نیمی دیگر را صرف خوشگذرانی کنند. در بعضی از منابع نخستین شعرهای فارسی را که سروده شده است به او نسبت می دهند. طبق گزارش های موجود، بهرام جایگاه نوازندگان
را بهبود بخشید. حتی رده بندی که توسط اردشیر بابکان برای درباریان مشخص شده بود را تغییر داد بعدها خسرو انوشیروان این رده بندی را به جایگاه اولیهٔ خود برگرداند. بهرام گور در هنر و ادبیات. داستان های دل انگیز و زیبای بسیاری نظیر آوردن کولی ها و خنیاگران دوره گرد هندی به ایران برای سرگرمی مردم را به او نسبت داده اند. او علاقه زیادی به باده گساری و شکار داشت، چنان که به این دلیل لقب «بهرام گور» (به معنی شکارگر گورخر) را به او داده اند. در بعضی متون چکیده زبان فارسی، سراییدن نخستین اشعار پارسی را نیز به او نسبت می دهند که البته فراورده خیال بافی است. . در میان آثار منظوم فارسی، هشت بهشت امیر خسرو دهلوی (درگذشت ۷۲۵ قمری/۱۳۲۵ میلادی) نیز دربارهٔ سرگذشت داستانی بهرام گور است. امیر خسرو، مثنوی هشت بهشت را به تقلید از نظامی و در جواب هفت پیکر او ساخت و موضوع آن، ماجرای عشق بهرام گور به «دل آرام» و نیز ساختن ۷ گنبد به ۷ رنگ برای دختران پادشاهان ۷ اقلیم است. از اینرو، موضوع این منظومه با هفت پیکر نظامی تفاوتی ندارد. در متون کهن فارسی، بهرام گور به عدل و داد، توجه به حال مردم، خوشباشی، شجاعت و جنگاوری مشهور است و دربارهٔ ا
و روایت های گوناگون نقل شده است. سرگذشت بهرام گور در ادب دیگر کشورها نیز راه یافته است. چنان که داستان عامیانه ای با عنوان هفت پیکر بهرام گور به زبان ترکی در عثمانی به چاپ رسیده و همین کتاب در ۱۳۲۱ ق / ۱۹۰۳ م به نثر فارسی ترجمه و با چاپ سنگی در تهران منتشر شده است. همچنین نمایش نامهٔ توراندوت (احتمالاً دگرگون شدهٔ توراندخت) اثر کارلو گوتزی ایتالیایی که در سدهٔ ۱۸ میلادی نوشته شده، و اپرایی به همین نام از پوچینی (درگذشت ۱۹۲۴ میلادی) موسیقی دان ایتالیایی نیز بر اساس بخشی از داستان های بهرام گور در هفت پیکر نظامی تدوین شده است. بهرام گور و هفت پیکر. هفت پیکر که "هفت گنبد" و "بهرام نامه" نیز خوانده می شود، بخش چهارم از خمسهٔ نظامی را به خود اختصاص می دهد. محور اصلی این اثر بهرام پنجم است که قهرمان اصلی هفت پیکر به شمار می رود. طبق گفتهٔ محمد معین هفت پیکر را می توان به دو بخش تقسیم کرد که یک بخش آن زندگی بهرام و طالع بینی جادوگران در هنگام تولد وی و پرورش او در خورنق نزد نعمان بن منذر را شامل می شود و این بخش تاریخی ماجرا را روایت می کند. در بخش دیگر بهرام پنجم که تاریخ سیاسی قابل توجهی نسبت به سایر پادشاهان ساسا
نی ندارد جنبهٔ افسانه ای می یابد و نظامی با جمع آوری داستان هایی از او، شخصیت تاریخی او را به چهره ای افسانه ای تبدیل می کند و ماجرای هفت گنبد هفت رنگ را بیان می کند. بهرام گور در شاهنامه. یکی از منابع معتبر تاریخ ایران در عصر ساسانی شاهنامهٔ فردوسی است. مندرجات شاهنامه دربارهٔ پادشاهان ساسانی کم و بیش با آنچه مورخان بزرگ و معتبری چون طبری و مسعودی نوشته اند مطابقت دارد. یکی از داستان هایی که فردوسی به شرح آن پرداخته است، داستان بهرام و آزاده است. بهرام و آزاده. آزاده، نام دختر رومی است که برده بهرام گور بوده است. بنابر "شاهنامهٔ فردوسی" و "غرر ثعالبی"، بهرام گور در دوران جوانی اش که در کاخ منذر بن نعمان، مربی اش حضور داشت، صاحب آزاده (در غرر ثعالبی آزادوار) بود. آزاده یک چنگ نواز حرفه ای بود. هنگامی که بهرام ترتیب یک شکار را می داد، آزاده را پشت به خودش سوار بر شتر می کرد و با خود به صحنهٔ شکار می برد. یک روز آزاده به جای ستایش دلاوری بهرام، به آهو دلسوزی و اظهار همدردی کرد. بهرام رنجید، آزاده را بر زمین پرت کرد و به شترش اجازه داد تا آزاده را لگدمال کند. بنابر روایت ثعالبی، منذر این صحنه را در کاخش خورنق در
حیره به نقاشی درآورد. نظامی این صحنه را در هفت پیکرش جا داد، ولی به جای آزاده، به دختر نام «فتنه» داد و پایان خوشی به داستانش بخشید. صحنه شکار به یک موضوع محبوب برای مینیاتورنگارها تبدیل گشته است. بهرام گور در هشت بهشت. امیرخسرو دهلوی این اثر را به تقلید از هفت پیکر نظامی خلق کرده است اما تفاوت چندی با آن دارد. برای مثال در هشت بهشت، امیر خسرو از ساختن قصر خورنق که توسط معمار رومی برای بهرام ساخته شده بود حرفی نزده است یا اعادهٔ خسرو شخص سالخوردهٔ از تبار ساسانیان و درگیری های بهرام با او نیز چیزی نگفته است و تنها ماجرایی که بین هفت پیکر و هشت بهشت یکسان است داستان بهرام با کنیزکش به نام دالارام است که باز هم در جزئیات با هم متفاوتند برای مثال نحوهٔ شکار گور در این داستان کاملاً با آنچه که نظامی روایت کرده است تفاوت دارد. بهرام در سایر نوشته های ادبی. حکیم عمر خیام در یکی از رباعیاتش به موضوع مرگ بهرام چنین اشاره دارد: سعدی در گلستان آورده است: حافظ در بیتی آورده: آثار باستانی به جامانده از بهرام. سکه. در زمان ساسانیان و در دوره اسلامی، زندگی بهرام توسط هنرمندان به تصویر کشیده شده است. سکه های بهرام با شکلی
بد و ناهموار است و در شهرهایی چون تیسفون، همدان، اصفهان، آربل، نهاوند، آشور، خوزستان، ماد و کرمان ضرب شده است. عموماً بروی سکه های بهرام عنوان یا نوشته «"مزدیسن بگ ورهران ملکا"» یعنی خداوندگار بهرام مزداپرست دیده می شود. در جلو و عقب تاج دندانه دار دارد و میان جلو و عقب، یک هلال و یک دایره است که علامت ماه و آفتاب می باشد. از سکه هایی که از بهرام به جا مانده می توانیم به مواردی از جمله قد کوتاه او و گردن بلندش پی ببریم علاوه بر این پوش بهرام از روی سکه هابه خوبی آشکار می شود لباس او با گوهرهای ارزشمندی زینت یافته بود و لبه های ان با مروارید آراسته شد بود خود او نیز با موهایی که پشت گردنش ریخته شده بود گردنبند مروارید بر گردن داشت. مجسمه ای به دست آمده است که متعلق به یکی از کاخ های ساسانی است و بعضی این مجسمهٔ نیم تنه را به بهرام نسبت می دهند که اواخر زندگی خود را می گذراند و اکنون این مجسمه در موزهٔ بغداد نگهداری می شود. بشقاب. از بهرام بشقاب هایی از جنس طلا و نقره به جای مانده است که اکنون نیز در موزه ارمیتاژ نگهداری می شود. این بشقاب ها حالت های مختلف از زندگی بهرام را روایت می کنند در این میان چهار بشقاب
وجود دارد که از اهمیت بیشتری برخوردار است. در یکی از ان ها بهرام در حال مبارزه با دو شیر است و خود بر اسبی سوار است و باز هم در این بشقاب می توانیم به پوشش شاه ساسانی پی ببریم او لباسی که طرح راه راه داشته به تن کرده بود و شمشیر او به طلا مزین شده بود و گوهرهای با ارزشی نیز به کمربند و کفش او زینت داده بودند. در این تصویر تاج او از طلایی دارای دندانه هایی بود و بر روی تاج هلالی شکل او گل هایی از سنگ های ارزشمند مزین شده بود و شاه خوش چهره و دارای اندامی مطلوب ترسیم شده بود. بشقاب دیگر بهرام را در مجلس باده گساری به تصویر کشیده است. او در حالی که بر روی تختی که باگوهر و سنگ های قیمتی مزین شده است، در دست خود شراب و در دستی دیگر گل به دست دارد؛ و در تصویر نوازندگانی در حال نواختن چنگ و خواندن هستند و گروهی دیگر سرنامی نوازند دیده می شوند و هم چنین زنی که برای اجام دستورها در گوشه ای ایستاده نیز دیده می شود. گچ بری. چندین پلاک گچی نقش دار که تصاویر شکار شاهانه برخود دارند از محوطه باستانی چاله طرخان ری شناخته شده است. تاریخ ساخت این پلاک ها را میان اواخر سده پنجم (دوره ساسانی متأخر) تا اوایل سده هشتم (دوره حکومت
امویان) برآورد کرده اند. نقش های برخی پلاک ها را مرتبط با بهرام گور دانسته اند. ازجمله پلاک هایی که شاهی کماندار به همراه کنیزکی چنگ نواز را سوار بر شتر درحال شکار آهوها نشان می دهند. در نمونه هایی دیگر، شاه سوار گوزن و درحال کشتن آن است که باز با بهرام گور مرتبط دانسته اند. در نقش های مذکور، چهره شاه بدون ریش است که می تواند نمادی از جوانی او باشد.
جولیا دیویس (؛ زادهٔ ) کمدین، بازیگر، نویسنده، کارگردان فیلم اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "در واقع عشق"، "شان می میرد"، "آینه سیاه" (اپیزود "شایستگی پانزده میلیونی")، "تقاطع سمتری"، "ویلبر می خواهد خودش را بکشد"، "افسر آزادی مشروط" و "رشته خیال" اشاره کرد.
مارکوس بریجستاک (؛ زادهٔ ) کمدین، طنزپرداز و بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "در واقع عشق" و "قهرمان من" اشاره کرد.
ربه کا فرین (؛ زادهٔ ) مستندساز، فیلم نامه نویس و رمان نویس اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "در واقع عشق" اشاره کرد.
جو وایلی-مورتون (؛ زادهٔ ) روزنامه نگار، مجری تلویزیون و رادیو اهل بریتانیا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به "در واقع عشق" و "پانوراما" اشاره نمود.
دون ژوان یا ضیافت سنگ ، عنوان نمایش نامه کمدی از مولیر است که بین سال های ۱۶۶۴ تا ۱۶۶۵ در ۵ پرده نوشته شده است. مولیر خود در این نمایش نامه در اجرای نخست آن در پاریس در نقش اسگانارل بازی کرد. داستان نمایش. "دون ژوان" یک اشراف زاده است که به همراه خدمتکارش از همسر گریخته و تحت تعقیب برادرهای همسرش است. در این میان او در تلاش برای اغفال زن های دیگر است.
دکلن دانلی (؛ زادهٔ ) یک مجری تلویزیون، خواننده، هنرپیشه و تهیه کننده تلویزیونی اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "در واقع عشق" اشاره کرد.
قربانی (به انگلیسی: "Victim") یک فیلم دلهره آور محصول سال ۱۹۹۹ هنگ کنگ به کارگردانی رینگو لام با بازی شان لائو است. خلاصه داستان. داستان فیلم در مورد یک برنامه نویس کامپیوتری به نام (ما) Ma است که توسط یک پلیس در یک هتل خالی از سکنه پیدا شده است. برنامه نویس شروع به فریب آمی فو دوست دختر خود می کند، که پلیس ها را به این فکر می اندازد که (ما) Ma یک جنایت بزرگتر را پوشش می دهد.
بهشت سوزان (به انگلیسی: "Burning Paradise) " یک فیلم اکشن محصول سال ۱۹۹۴ هنگ کنگ به کارگردانی رینگو لام است. ماجرای این فیلم در دوره تاریخی سلسله چینگ روایت شده است.
جیلین بارج (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "مسمر"، "در واقع عشق"، "پوآرو"، "آنا کارنینا" و "شارلوت گری" اشاره کرد.
ریچارد گولدبرگ ()؛ سیاست مدار است. گولدبرگ عضو «بنیاد دفاع از دموکراسی ها» (FDD) بود که در ژانویه ۲۰۱۹ با حکم دونالد ترامپ عضو شورای امنیت ملی آمریکا شد. ریچارد گولدبرگ همچنین به عنوان رئیس میز «مقابله با توسعه تسلیحات کشتار جمعی توسط ایران» (WMD) در شورای امنیت ملی ایالات متحده برگزیده شد و در این زمینه از نزدیک با برایان هوک، نماینده ویژه ایالات متحده در زمینه ایران کار می کند و مشاور ارشد سیاسی وزیر امور خارجه است. تحصیلات. گولدبرگ دارای مدرک کارشناسی در رشته روزنامه نگاری و کارشناسی ارشد در سیاست عمومی و مدیریت دولتی از دانشگاه دانشگاه نورت وسترن است. او یک افسر نیروی دریایی ایالات متحده با تجربه حضور نظامی در ستاد مشترک و نیز در افغانستان است. سمت ها. روزن از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ در مجلس نمایندگان کنگره آمریکا به عنوان معاون رئیس هیئت مدیره و مشاور ارشد سیاست خارجی «مارک کرک» سناتور پیشین ایالت ایلینوی مشغول به کار بوده است. وی از سال ۲۰۱۵ تا سال ۲۰۱۷، به عنوان معاون رئیس کارکنان امور مربوط به قانونگذاری و بعدها رئیس دفتر کارکنان فرماندار ایلینوی «بروس رانر» نظارت بر تمام عملیات روزمره، از جمله امنیت داخلی،
امنیت عمومی و بهداشت عمومی را بر عهده داشته است. گولدبرگ، مشاور ارشد بنیاد دفاع از دموکراسی (FDD)، مذاکره کننده جمهوریخواه مجلس سنای ایالات متحده و یکی از ایدئولوگ های پیشرو بنیاد دفاع از دموکراسی بوده است. تحریم از سوی ایران. روز یکشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۹، وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، ریچارد گلدبرگ، را تحریم کرد. این وزارتخانه با انتشار بیانیه ای گلدبرگ را به «مشارکت مؤثر» در «تروریسم اقتصادی علیه منافع دولت و شهروندان جمهوری اسلامی ایران» متهم نمود. این بیانیه به «قانون مقابله با نقض حقوق بشر و اقدامات ماجراجویانه و تروریستی آمریکا در منطقه» استناد می کند که سال ۹۶ به تصویب مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان رسید. گلدبرگ با انتشار توئیتی اقدام وزارت خارجه جمهوری اسلامی را برای خود «افتخارآمیز» توصیف کرد. وی در این توییت نوشت: «اکنون نشان دیگری به افتخارات من اضافه شد: تحریم توسط ایران به خاطر هماهنگ کردن کارزار فشار حداکثری علیه جمهوری اسلامی.»
تلقین (واژه ای عربی به معنی تفهیم کردن) فرایندی روان شناختی ست. تلقین همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فریوکا یوترلا بید (حشره) ای از راسته پروانه سانان و خانواده شاپرک های قارچ می باشد. این حشره در قاره آمریکا و هوای مرطوب یافت می شود. منبع غذایی این حشره تارعنکبوت و ابریشم ساخته شده توسط دیگر بندپایان است.